cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
A Trapa, A Fonsagrada
San Cibrán da Trapa é unha parroquia do concello da Fonsagrada, na provincia de Lugo. Segundo o Instituto Galego de Estatística en 2016 tiña 89 habitantes (48 homes e 41 mulleres), 35 menos ca en 2007 (67 homes e 57 mulleres nese ano).
Flora oral
A flora oral ou microbiota oral é o conxunto de microorganismos, fundamentalmente bacterias, que viven na cavidade oral (boca). Esta flora é estudada pola microbioloxía oral, que se pode definir como o estudo dos microorganismos da cavidade oral e das interaccións entre eles e co seu hóspede. É de especial interese o seu papel no desenvolvemento de carie e a enfermidade periodontal.
A boca alberga unha diversa, abundante e complexa comunidade microbiana. Esta microflora tan diversa habita as diversas superficies da boca normal (superficie dos dentes, enxivas, epitelio da mucosa e lingua). As bacterias poden acumularse tanto nos tecidos brandos coma nos duros formando biofilmes. A adhesión das bacterias a superficies é moi importante para as bacterias orais.
Bacterias orais
Entre as bacterias orais están principalmente estreptococos, lactobacilos, estafilococos, corinebacterias, e varias especies anaerobias, especialmente as do xénero Bacteroides. A cavidade oral dun meniño neonato non contén bacterias, pero é rapidamente colonizada por bacterias como Streptococcus salivarius. Cando lle saen os dentes durante o seu primeiro ano, prodúcese a colonización por Streptococcus mutans e Streptococcus sanguinis, que se van instalando na superficie de dentes e enxivas. Outras cepas de estreptococos adhírense fortemente ás enxivas e mucosa das meixelas pero non aos dentes. A área da fenda xenxival (que soporta a estrutura dos dentes) proporciona un hábitat para diversas especies anaerobias. Os bacteroides e as espiroquetas colonizan a boca arredor da puberdade.
Algunhas especies que poden proliferar e orixinar diversos problemas na boca son:
Treponema denticola
Os niveis de espiroquetas son elevados en pacientes que teñen enfermidade periodontal. Entre estas espiroquetas a Treponema denticola é a máis estudada e considérase unha das bacterias principais implicadas na periodontite. Treponema denticola é unha bacteria motil e moi proteolítica.
Fusoespiroquetas
As espiroquetas e os bacilos fusiformes viven na boca como parte da súa flora normal, pero en caso de que se produzas hemorraxia na cavidade oral, as bacterias poden causar infeccións e enfermidades na cavidade oral como:
Veillonella
Veillonella é un xénero de cocos anaerobios gramnegativos. Crese que estas especies proliferan no ambiente ácido das carie. Converten os produtos ácidos formados por outras especies en produtos menos ácidos, polo que se cre que ralentizan o desenvolvemento da carie dental.
Porphyromonas gingivalis
Porphyromonas gingivalis é unha bacteria anaerobia gramnegativa moi asociada coa periodontite adulta crónica. Esta bacteria produce varios factores de virulencia ben caracterizados e pode ser manipulada xeneticamente. O seu xenoma foi secuenciado, o que está axudando moito a comprender a bioloxía desta bacteria e como interacciona co seu ambiente, con outras bacterias e co hóspede humano.
Aggregatibacter actinomycetemcomitans
Aggregatibacter actinomycetemcomitans é unha especie que se considera un patóxeno oral debido aos seus factores de virulencia, a súa asociación coa periodontite localizada agresiva en adolescentes, e certos estudos indican que pode causar perda de tecido óseo.
Lactobacillus
Algunhas especies de Lactobacillus foron asociadas con carie dental aínda que estas bacterias son normalmente simbióticas nos humanos e forman parte da flora intestinal e vaxinal, polo que a proliferación de certos lactobacilos podería mesmo ser beneficiosa segundo algúns estudos.
Aeroporto de Haneda
O Aeroporto Internacional de Tokyo (東京国際空港 Tōkyō Kokusai Kūkō), comunmente coñecido como Aeroporto de Haneda (羽田空港 Haneda Kūkō) ou Aeroporto de Tokyo Haneda (IATA: HND, ICAO: RJTT), é un dos dous aeroportos principais que operan na Área do Gran Tokyo, e é a principal base das dous maiores aeroliñas domésticas xaponesas, Japan Airlines (Terminal 1) e All Nippon Airways (Terminal 2), ademais das low-cost Air Do, Skymark Airlines, Skynet Asia Airways e StarFlyer. Está situado en Ōta, Tokyo, a 14 quilómetros ao sur da Estación de Tokyo.
Flora oral
Placa dental
A placa dental é o material que se adhire aos dentes e consta de células bacterianas (principalmente S. mutans e S. sanguis), polímeros salivares e produtos extracelulares bacterianos. A placa é un biofilme situado sobre a superficie dos dentes. Esta acumulación de microorganismos somete aos dentes e aos tecidos das enxivas a altas concentracións de metabolitos bacterianos, o cal pode ter como resultado unha enfermidade dental. Se non se ten o debido coidado, cepillando os dentes e usando o fío dental, a placa pode dar lugar a sarro (a súa forma endurecida) e orixinar xinxivite ou enfermidade periodontal.
Aeroporto de Haneda
Haneda foi o principal aeroporto internacional de Tokyo ata 1978; dende ese ano ata 2010, Haneda operaba case todos os voos domésticos con saída e destino á cidade, mentres que o Aeroporto Internacional de Narita operaba a meirande parte dos voos internacionais. No ano 2010 inaugurouse unha terminal destinada a servizos internacionais Haneda xunto coa finalización dunha cuarta pista. Isto permitiu un enorme incremento de voos internacionais no aeroporto, que anteriormente só operaba servizos chárter a unhas poucas cidades do leste asiático. Na actualidade Haneda ten voos de longa distancia aos principais destinos de todo o mundo durante as primeiras horas da mañá e últimas da noite, e comezara a ofrecelos durante o día a partir de principios de 2014.
Flora oral
Comunidación de célula a célula
A maioría das especies bacterianas que se encontran na boca forman parte de comunidades microbianas chamadas biofilmes, unha característica das cales é que nelas hai comunicación entre as bacterias. O contacto célula-célula está mediado por proteínas específicas chamadas adhesinas e con frecuencia, como ocorre no caso da agregación entre distintas especies, por receptores de polisacáridos complementarios. Outro método de comunicación implica a intervención de moléculas de sinalización célula-célula, que son de dúas clases: as que se usan para a sinalización dentro da mesma especie (intraespecífica) ou as que sinalan entre distintas especies (interespecífica). Un exemplo de comunicación intraespecífica é a percepción do quórum (ou quorum sensing). As bacterias orais producen pequenos péptidos, como os péptidos que estimulan a competencia, que poden axudar a promover a formación de biofilmes dunha soa especie. Unha forma común de sinalización interespecífica é a mediada pola 4,5-dihidroxi-2,3-pentanediona (DPD) ou Autoindutor-2 (AI-2).
Vacinación contra as infeccións orais
A carie dental e a periodontite teñen unha etioloxía infecciosa e propuxéronse estratexias de inmunización como medio para controlalas. Con todo, os enfoques varían dependendo da natureza das bacterias implicadas e os mecanismos de patoxénese destas dúas enfermidades tan diferentes. No caso da carie, as proteínas implicadas na colonización dos dentes por Streptococcus mutans poden producir anticorpos que inhiban o proceso carioxénico. As vacinas periodontais están menos desenvolvidas, pero xa foron identificados algunhas dianas antixénicas.
O Pumar, Cando, Outes
O Pumar é un lugar da parroquia de Cando no concello coruñés de Outes, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 19 habitantes (10 homes e 9 mulleres).
Michael Clarke Duncan
Michael Clarke Duncan, nado en Chicago (Illinois) o 10 de decembro de 1957 e finado nos Ánxeles (California) o 3 de setembro de 2012, foi un actor estadounidense coñecido por interpretar o papel de John Coffey no filme de 1999 A milla verde, o cal lle valeu un Globo de Ouro e un nomeamento ós Oscar.
Yousaf Raza Gillani
Makhdoom Syed Yousaf Raza Gillani (en Urdú: مخدوم سيد يوسف رضا گیلانى ), nado en Karachi o 9 de xuño de 1952, é un político paquistaní, foi o primeiro ministro do seu país entre o 24 de marzo de 2008 e o 19 de xuño de 2012.
Telegrafía óptica
miniatura|Telégrafo óptico en Marcy (Francia) A telegrafía óptica é un sistema de comunicación desenvolvido por Claude Chappe a partir de 1793, consistía en transmitir sinais ópticas desde unha estación de telégrafo á seguinte onde un operador cun telescopio anotaba os sinais e outro as transmitía á seguinte operación, o proceso repetíase ata chegar a mensaxe ao destino. O mecanismo de transmisión consistía nun postes de madeira, con forma de T, que podían adoptar dististas posicións para formar combinacións de signos que tiñan diferentes significados. Tivo un gran desenvolvemento en Francia con 534 estacións e construíronse algunhas no dominio francés de Alxeria. A aparición do telégrafo eléctrico deixou obsoleto o servizo e a última liña de telegrafía óptica pechou en 1856. Tamén estivo en uso en España, Italia, Suíza, Países Baixos e outros países europeos adoptaron sistemas de telegrafía óptica baseado no de Chappe aínda que con outros sistemas. En España, aínda que houbo liñas previas, a primeira liña aprobada oficialmente data de 1845, de Madrid a Irún, aínda que o sistema era por traveseiros e no centro había un oval móbil que se podía mover arriba e abaixo.
UNICS Kazan
O UNICS Kazan (en ruso: УНИКС Казань) é un club profesional de baloncesto da cidade de Kazán, Rusia. Actualmente compite na PBL, a máxima competición do baloncesto ruso, así como na VTB United League (competición supranacional composta por equipos da antiga Unión Soviética) e, eventualmente, na Euroliga.
Disputa os seus partidos como local no Basket-Hall Arena, cunha capacidade para 7.500 espectadores. UNICS é a abreviatura de UNI(versidade), C(ultura), S(port, deporte). O seu presidente dende 1998 é Yevgeny Borisovich Bogachev, presidente do Banco Nacional da República de Tatarstán.
Bascois, Carballeda, Carballeda de Valdeorras
Bascois é un lugar da parroquia de Carballeda no concello ourensán de Carballeda de Valdeorras na comarca de Valdeorras. Tiña 13 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 7 eran homes e 6 eran mulleres.
Celeiros, Cambela, O Bolo
Celeiros é un lugar da parroquia de Cambela no concello ourensán do Bolo na comarca de Valdeorras.
Tiña 26 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 15 eran homes e 11 mulleres. Iso supón un mantemento da poboación respecto a 2010, cando tiña 26 habitantes (15 homes e 11 mulleres).
Tamén no ano 2009 tiña 26 habitantes no ano 2009, segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 15 eran homes e 11 eran mulleres.
Luís Mariño
Traxectoria
Licenciado en Filosofía e Dereito. Activista cultural na Compostela de maio do 68, colaborou co Cine-Club da Asociación Fotográfica Compostelana (AFC). A comezos dos anos setenta dirixiu en Ourense a libraría do periódico La Región. Dende 1973 foi responsable de comunicación do Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia. A finais dos anos setenta fundou con Carlos Delgado Edicións do Cerne, que abandonou en 1981 para incorporarse a Edicións Xerais de Galicia como adxunto á dirección, pasando en 1983 a director xeral, cargo no que permaneceu até o seu cesamento en maio de 1988. Creou os premios Xerais e Merlín. Dende 1990 traballou na Televisión de Galicia dirixindo o magacine cultural "Etcétera", no que tamén foi entrevistador e moderador, e entre 1992 e 1995 dirixiu e presentou "Moderato Cantabile". Escribiu artigos sobre arte, edición, literatura e música.
Daiei Unions
Os Daiei Unions (大映ユニオンズ), coñecidos durante gran parte da súa historia como Daiei Stars (大映スターズ), foron un equipo de béisbol profesional xaponés con sede en Bunkyō, Toquio. O equipo xogaba no Nippon Professional Baseball (NPB) como parte da Liga do Pacífico. Os Stars fusionaronse en 1956 cos Takahashi Unions para converterse nos Daiei Unions. Posteriormente, en 1958, fusionaronse cos Mainichi Orions para formar os Daimai Orions, actuais Chiba Lotte Marines.
Aeroporto de Singapur
O aeroporto internacional de Singapur Changi, ou sinxelamente aeroporto de Changi, é o principal aeroporto civil de Singapur e un dos centros de conexión máis grandes do Sueste Asiático. É considerado o mellor aeroporto do mundo por Skytrax, obtendo esa distinción por quinto ano consecutivo dende 2013 e é un dos aeroportos máis concorridos do mundo en termos de pasaxeiros internacionais e carga. Está situado en Changi, no límite leste de Singapur, a uns 17 quilómetros do centro da cidade. Está operado polo Changi Airport Group e é a principal base de Singapore Airlines, Singapore Airlines Cargo, SilkAir, Scoot, Jetstar Asia Airways e BOC Aviation.
Pero-Grullo
Pero-Grullo foi o nome de dous periódicos:
Pomo (froito)
200px|miniatura|Estrutura interna dun pomo ([[mazá): 1-tronco, 2-sementes, 3-endocarpo, 4-mesocarpo, 5-cáliz, 6-polpa, 7-casca.]] 200px|miniatura|Estrutura interna dun pomo ([[Marmelo (froito)|marmelo).]] En botánica, un pomo (do latín pomum, "mazá") é un tipo de froito complexo de forma arredondada ou piriforme co mesocarpo carnoso e o endocarpo que contén as sementes, producido por plantas da especie vexetal da subfamilia Maloideae da familia Rosaceae.
O pomo é un pseudofroito composto dun ou máis carpelos cercado polo pseudotecido. O pseudotecido é interpretado por algúns especialistas como unha extensión do recipiente polo que se refire coma "córtex" froita, e por outros coma un hipanto fundido ou "toro", é a parte máis comestíbel do froito.
Agás o exocarpo, o mesocarpo, o endocarpo e algúns tipos de froitos que se parecen moito ao exocarpo, a carne, e o núcleo, respectivamente, dunha mazá, son partes do carpelo. O exocarpo e mesocarpo dunha mazá poden ser carnosos e difíciles de distinguir un do outro e do tecido hipantodía. O endocarpo constitúe un caso de coiro ou de pedra en torno da semente, e corresponde ao que é comunmente chamado núcleo. Os restos secos dos sépalos, estames e carpelos ás veces poden verse no final dunha mazá fronte ao tronco, e do ovario, pois, moitas veces descrita como inferior, estas flores.
Exemplos
O máis coñecido exemplo dun pomo é a mazá. Outros exemplos de plantas que producen froitas clasificadas coma pomos son:
Algúns pomos poden ter unha textura fariñenta (por exemplo, algunhas mazás), outros (por exemplo, Amelanchier) é un froito con carne suculenta e un núcleo que non é moi perceptíbel.
Pomar
O termo galgo pomar (variantes dialectais: pumariño, pumar ) vén do antigo nome galego, e á súa vez latino da maceira; no galego actual só designa un terreo ou horta plantada de árbores froiteiras, especialmente de maceiras, verxel.
Regra (instrumento)
dereita|miniatura|265x265px|Regra graduada. esquerda|miniatura|259x259px|Regra flexible. miniatura|287x287px|Variedade de regras. A regra graduada é un instrumento de medición con forma plana delgado e rectangular que inclúe unha escala graduada dividida en unidades de lonxitude, por exemplo, centímetros ou polgadas; é un instrumento útil para trazar segmentos rectilíneos coa axuda dun bolígrafo ou lapis, e pode ser ríxido, semirríxido ou moi flexible, elaborado de madeira, metal ou plástico, entre outros.
A súa lonxitude total de cando en cando chega a un metro de lonxitude, sendo a maioría de trinta centímetros. Adoitan vir con gradacións de diversas unidades de medida, como milímetros, centímetros e decímetros, aínda que tamén as hai con gradación en polgadas ou en ambas as escalas.
As regras teñen moitas aplicacións, xa que tanto serven para medir como para axudar ás persoas no seu labor diario no debuxo técnico; as que hai nas oficinas adoitan ser de plástico, pero as dos talleres e carpintarías adoitan ser metálicas, de aceiro flexible e inoxidable. É un instrumento que vén no xogo de xeometría e pódese utilizar igualmente co escuadro. É moi utilizada nos estudos técnicos e materias que teñan que ver co uso de medidas, como arquitectura, enxeñaría, etc.
Xbox 360
miniatura|Xbox 360. A Xbox 360 é unha videoconsola producida por Microsoft en colaboración con IBM, ATI, Samsung e SiS, é a sucesora da Xbox. Compite coa PlayStation 3 de Sony e a Wii de Nintendo como parte da sétima xeración de videoconsolas.
Características
A Xbox 360 intégrase co servizo Xbox Live que lles permite os xogadores competir en liña e descargar contidos tales como videoxogos, demos, trailers, programas de televisión e películas. Tamén é compatible co Windows Media Center con soporte para alta definición en todos os xogos, alugueiro de películas e descarga de xogos no seu servizo en liña, así como tamén a habilidade para HD DVD en alta definición. As súas principais características técnicas, é o CPU baseado no PowerPC de IBM e o seu GPU que soporta a tecnoloxía Unified Shader. O sistema incorpora portos USB 2.0 e un porto especial para engadirlle un disco duro externo. A Xbox 360 é parcialmente compatible cos xogos da Xbox, pero necesita obrigatoriamente un disco duro para almacenar os parches que posibilitan que funcionen.
Deuse a coñecer por primeira vez na MTV o 12 de maio de 2005. Saíu ó mercado o 22 de novembro de 2005 nos Estados Unidos e o Canadá e en decembro na Unión Europea e o Xapón, segundo Microsoft ata o 31 de marzo de 2009 vendéranse máis de 30 millóns de unidades en todo o mundo. Actualmente a Xbox 360 está dispoñible en tres configuracións, Arcade, Pro e Elite, esta última é a máis avanzada dispoñible desde o 28 de marzo de 2007 nos Estados Unidos, dispón dun disco duro de 120 Gb e High-Definition Multimedia Interface
Vietnam nos Xogos Olímpicos
Vietnam participou por vez primeira nos Xogos Olímpicos en 1952, baixo o nome de Estado de Vietnam. Despois da partición de Vietnam en 1954, só a República de Vietnam competiu nos Xogos, enviando atletas a cada Olimpíada de Verán entre 1956 e 1972. Dende a reunificación de Vietnam en 1976, os deportistas competiron como a República Socialista de Vietnam, asistindo a cada Olimpíada dende 1980 coa excepción da edición de 1984. O Comité Olímpico de Vietnam foi creado en 1976 e recoñecido oficialmente polo Comité Olímpico Internacional (COI) en 1979. Vietnam nunca competiu nos Xogos Olímpicos de Inverno.
Vietnam gañou a súa primeira medalla nos Xogos de 2000 en Sydney, cando Trần Hiếu Ngân conseguiu a medalla de prata en taekwondo na proba de 57 kg feminina. Vietnam gañou a súa primeira medalla de ouro nos Xogos de 2016 en Río de Xaneiro.
Sword Art Online
Sword Art Online (ソードアート・オンライン) é unha serie de novelas lixeiras escritas por Reki Kawahara, con ilustracións de Abec. Foi adaptado a diversos formatos, entre os que se atopan un anime con dúas temporadas, varios videoxogos e mangas.
Aincrad
Todo comeza no ano 2022, cando se desenvolve un VRMMORPG (Virtual Reality Massive Multiplayer Online Role Playing Game ) chamado Sword Art Online(SAO), no que 10000 xogadores quedan atrapados sen posibilidade de desconectarse. Para poder abandonar este mundo deben lograr superar os cen niveis do xogo, pero morrer no mundo de Sword Art Online significa morrer tamén no mundo real. Kazuto "Kirito" Kirigaya é un dos xogadores que queda atrapado no xogo, o cal, xunto con Asuna e outros xogadores, intentará chegar ao último nivel. Pero no camiño ao nivel cen atópase co creador de SAO, Akihiko "Heathcliff" Kayaba, o que o levará a un combate que resulta coa derrota de Kayaba e a destrución do mundo de SAO. Antes do fin do xogo, todos os xogadores sobreviventes son regresados á realidade, incluído Kirito.
Fairy Dance
Kirito esperta no mundo real, despois de superar SAO, para descubrir que Yuuki Asuna é cativa nutro VRMMORPG, ALfheim Online (ALO) xogo sucesor de Sword Art Online(SAO), así como un total de 300 xogadores de SAO que non espertaron. Estes xogadores son parte dun grupo de experimentación nunha investigación secreta e ilegal sobre realidade virtual realizada por Sugou Nobuyuki, "noivo" de Asuna e director da investigación, que mantén a Asuna online no mundo de ALO. Kirito decide rescatar Asuna da súa prisión e coa axuda de Suguha "Leafa" Kirigaya (prima/irmá de Kirito) embárcase na misión de derrotar o Rei deste mundo, que non é outro que o mesmo Sugou Nobuyuki, e así volver a estar xuntos con Asuna no mundo real.
Phantom Bullet
Este arco ten lugar un ano despois da conclusión SAO cando Kirito recibe unha chamada do investigador Seijirou Kikuoka para falar sobre un estraño caso relacionado co xogo Gun Gale Online(GGO). Un xogador misterioso chamado Death Gun é capaz de matar personaxes no xogo, e, á súa vez, matar ás persoas que os controlan no mundo real. Kirito vai entrar no xogo para investigar como é isto posible. Aquí coñecerá a Shino "Sinon" Asada, que será a súa guía neste novo mundo. De todos os videoxogos do seu estilo este é o máis competitivo, xa que a moeda do xogo pode ser trocado por moeda utilizada no mundo real, levando a profesionais de alto nivel intentar gañar a vida por este medio. Kirito e Sinon entran nunha importante competición en Gun Gale Online chamada Bullets of Bullets (BoB), onde Kirito tentará atopar a Death Gun e descubrir a verdade.
San Tirso, Cando, Outes
San Tirso é un lugar da parroquia de Cando no concello coruñés de Outes, na comarca de Noia.
Mars 1M
miniatura|Unha das Mars 1M. Mars 1M foi o nome dun modelo de sondas espaciais soviéticas que se intentaron lanzar para facer un sobrevoo de Marte nos comezos da era espacial e obter datos e imaxes do planeta. Ámbalas dúas sondas non chegaron nin á órbita terrestre por fallo dos seus foguetes lanzadores, uns Molniya.
As dúas sondas Mars 1M que se intentaron lanzar eran idénticas e tiñan unha masa duns 640 kg. Como instrumentación científica levaban a bordo un magnetómetro, un contador de raios cósmicos, unha trampa de ións e un detector de micrometeoritos, entre outros.
Frenza
O topónimo galego Frenza pode referirse a:
Arcos, Ponteareas
San Breixo de Arcos é unha parroquia que se localiza no concello de Ponteareas. Segundo o IGE, en 2022 tiña 848 habitantes (238 homes e 246 mulleres), distribuídos en 11 entidades de poboación, o que supón un lixeiro aumento en relación ao ano 2004 cando tiña 445 habitantes.
Xentilicio
O seu xentilicio é arcoso.
Historia
En 991 foi doada polo rei Vermudo II á Igrexa compostelá. Nela existiu un mosteiro de cabaleiros templarios. En 1377 o bispo tudense Juan de Castro entregoulle á súa igrexa varias terras, algunhas situadas nesta parroquia, para que puidesen ter capeláns.
Patrimonio
A igrexa parroquial de San Breixo de Arcos data de 1762, pero sufriu diversas ampliacións posteriores. No lugar da Serra hai unha pequena ermida dedicada á Virxe das Angustias, construída en 1684 e ampliada séculos despois.
Arcos na cultura popular galega
En Arcos sitúase a Pena dos Namorados, con abundantes lendas, e a Pedra do Capón ou Pena do Equilibrio. A Pena dos Namorados está formada por tres grandes pedras: unha a modo de base, unha segunda sobre esta, máis pequena, e unha terceira que asenta sobre as dúas anteriores. A tradición conta que se utilizou dentro de ritos fecundatorios, para asegurar a procreación de parellas que non tiñan fillos.
Cóntase tamén que os señores do castelo de Sobroso (en Vilasobroso, Mondariz) mandaron botar desde o alto da Pena dos Namorados a un mozo, campesiño, que se namorara dunha filla daqueles. Cando quixeron obrigala a casar con outro mozo, noble, a moza prefiriu morrer antes que faltarlle á promesa de fidelidade que lle fixera.
E tamén corre a lenda que recolle os amores desgraciados entre Aldina, unha filla de Álvaro de Sarmiento, señor do castelo de Sobroso, e un campesiño, Tristán de Abarca. O señor de Sarmiento rexeitaba esas relacións e, enterado de que os mozos acodían a verse na Pena dos Namorados, mata a Tristán. Aldina espera inutilmente a chegada do seu mozo e ó terceiro día achégase un home a cabalo, que resulta ser Tristán que vén despedirse, mentres ó lonxe tocan a morto. Cando Aldina se decata de que Tristán está morto, péchase no castelo e morre ó cabo doutros tres días. Outra versión di que se pecha nun convento de Baiona e unha terceira asegura que foi o pai quen se meteu a frade no mosteiro de Santa María de Oia, arrepentido do que fixera.
Jens Sigsgaard
Jens Sigsgaard, nado o 14 de agosto de 1910 e finado o 27 de xaneiro de 1991, foi un psicólogo dinamarqués, guionista e director do Frøbelseminariet. Un dos seus libros máis coñecidos é a obra infantil Palle alene i Verden (1942).
Arcos, Ponteareas
Arcos na cultura popular galega
A Pena dos Namorados ten tamén propiedades adiviñatorias. Se unha moza quer casar debe coller tres pedriñas e, posta de costas á Pena, lanzalas sobre os seus ombros cara atrás. Se as tres pedras quedan sobre a superficie da Pena, é seguro que o home da súa vida chegará ese mesmo ano. Se só quedan dúas pedras, o noivo aparecerá ós dous anos, e se só queda unha, casará, efectivamente, pero non se sabe cando. Pero se non consegue colocar ningunha pedra sobre a Pena, mellor que esqueza a idea de casar.
Castro de Pastoriza
O Castro de Pastoriza é un poboado castrexo situado na parroquia de Pastoriza (Arteixo). Ten planta circular duns 160 metros de diámetro e está fortificado.
Descrición
Situado no alto de Pastoriza domina toda a contorna: Agra de Rañobre, Suevos, Nostián e os vales entre Arteixo. O castro ten planta circular cunha muralla de pedra en toda a contorna. No lado norte ten dobre muralla de pedra e foxo. A ladeira sur é escarpada de rochas e penedos. No lado norte a dobre muralla de pedra e foxo remata nunha ladeira de terra escarpada. O acceso ao castro está polo leste. No castro non se ven estruturas pola cuberta de toxos e xestas.
O castro está entre unha liña eléctrica de alta tensión e un gasoduto. Os penedos próximos ao castro foron aproveitados para a extracción de pedra e o cumio empregouse como lugar de peregrinación cristiá.
Basket-Hall Kazan
O Basket-Hall Kazan (en ruso: Баскет-холл Казань) é un pavillón deportivo situado na cidade de Kazán, Rusia, inaugurado en agosto de 2003, conta cunha capacidade de 7 500 espectadores. Alberga os encontros como local do UNICS Kazan, equipo que compite na PBL / ПБЛ (antigamente Superliga rusa), na VTB United League e, eventualmente, na Euroliga.
Illas Maug
As Illas Maug son tres illas deshabitadas pertencentes ao Municipio das Illas do Norte, en Illas Marianas do Norte.
A vexetación das illas consiste principalmente de gramíneas con algunhas palmas de coco.
Durante a segunda guerra mundial (1939-1945) foron abertas estacións meteorolóxicas e de dotación.
O 6 de xaneiro de 2009 o presidente George W. Bush designou ás Illas Maug como parte do Monumento Nacional Mariño Marianas, protexendo así as illas da pesca comercial e outros tipos de explotacións sobre as illas.
Robert Ryan
Robert Bushnell Ryan, nado en Chicago o 11 de novembro de 1909 e finado en Nova York o 11 de xullo de 1973, foi un actor de cinema estadounidense. Cun perfil moi característico cun granítico rostro estriado, foi unha estrela nos anos corenta e cincuenta, de filmografía non extensa, mais si destacada.
Traxectoria
Ryan naceu en Chicago, Illinois, fillo máis vello de Mable Arbutus (Bushnell), secretaria, e Timothy Aloysius Ryan, dunha familia rica que posuía unha empresa inmobiliaria. Comezou no cinema traballando para a Paramount nalgúns filmes sen acreditar, mais a fama chegoulle co malvado soldado de Encrucillada de odios dirixido por Edward Dmytryk en 1947. Por esta actuación recibiu a súa única candidatura ao Óscar. Desta etapa destacou a súa interpretación nos filmes Trail Street, tamén de 1947, e dirixido por Ray Enright; The Woman on the Beach de Jean Renoir; Berlín Express (1948) dirixido por Jacques Tourneur; Atrapados (1949) de Max Ophuls e o filme sobre o mundo do boxeo, O amaño (1949), dirixido por Robert Wise, en que o actor rememorou a súa época de boxeador, deporte que practicara na universidade e que foi un dos seus filmes favoritos.
Durante a década dos cincuenta traballou novamente con importantes directores e así realizou con Nicholas Ray o drama bélico Flying Leathernecks (onde tivo un duelo interpretativo con John Wayne), The Racket e A casa en sombras; con Fritz Lang trabalou en Clash by Night; con Anthony Mann no western The Naked Spur e no drama bélico sobre a guerra de Corea Men in War (1957); con Samuel Fuller traballou en House of Bamboo, e interpretou memorables malvados de novo nos filmes Bad Day at Black Rock dirixido por John Sturges e The Tall Men de Raoul Walsh.
Nos sesenta e setenta a súa aparición na panatlla grande reduciuse, limitándose a participar só en grandes producións: así, foi Xoán o Bautista en King of Kings dirixido polo seu coñecido Nicholas Ray, na adaptación da novela de Herman Melville Billy Budd, dirixida polo actor Peter Ustinov ou en superproducións bélicas como The Longest Day, A batalla das Ardenas ou A batalla de Anzio. Tamén destacou no filme de Sam Peckinpah, Grupo salvaxe (1969).
Política
Aínda que Ryan serviu no exército, pasou a compartir as ideas pacifistas da súa esposa Jessica, que era cuáquera.
A finais da década de 1940, cando o House Committee on Un-American Activities (HUAC) intensificou os seus ataques anticomunistas sobre Hollywood, uniuse ao Committee for the First Amendment ("Comité pola Primeira Emenda"). Durante os anos cincuenta, doou cartos e servizos a organizacións cívicas e relixiosas como American Civil Liberties Union, American Friends Service Committee e United World Federalists. En setembro de 1959, el e Steve Allen fundaron a sección de Hollywood de The Committee for a SANE Nuclear Policy.
A mediados da década de 1960, as actividades políticas de Ryan incluíron esforzos para loitar contra a discriminación racial. Participou na división cultural do comité de defensa de Martin Luther King Jr., e axudou a organizar Artists Help All Blacks, con Bill Cosby, Robert Culp e Sidney Poitier entre outros.
Ryan falou con frecuencia da dicotomía entre as súas crenzas persoais e as súas personaxes. Nunha emisión de Odds Against Tomorrow, apareceu perante a prensa para discutir "os problemas dun actor coma min interpretando a clase de personaxe que na vida real considera totalmente desprezable". Foi un pacifista que protagonizou filmes de guerra, western e suspense violentos; opúxose ao McCarthyismo, mais apareceu no filme de propaganda anticomunista I Married a Communist como un malvado axente comunista. En filmes socialmente progresistas como Encrucillada de odios, Bad Day at Black Rock, Odds Against Tomorrow e Acción executiva, interpretou viláns con prexuízos ou conspiradores.
Vida persoal
O 11 de marzo de 1939, casou con Jessica Cadwalader. Tiveron tres fillos: Timothy (n. 1946); Cheyney (n. 1948), investigador na Universidade de Oxford e profesor de filosofía e dereito na Universidade de Oregón e Lisa (n. 1951). Viviron no edificio Dakota entre a 72nd e Central Park West en Manhattan e posteriormente alugaron o apartamento a John Lennon e Yoko Ono.
No outono de 1951, abriu a progresista Oakwood School na patio traseiro de Jessica e Robert Ryan nos Ánxeles, fundada por un grupo de padres, creada e baseada os seus puntos de vista educativos e da infancia. Tres anos máis tarde, os pais, incluídos os Ryan, Sidney Harmon, Elizabeth Schappert, Wendy e Ross Cabeen, e Charles e Emilie Haas, compraron e construíron un colexio elemental en San Fernando Valley.
Robert e Jessica permaneceron casados ata a morte dela por cancro en 1972. Ryan morre de cancro de pulmón en Nova York o ano seguinte.
Lucinda Mamani
Lucinda Mamani Choque é unha mestra boliviana aimará que en 2016 foi finalista ao Premio Global ao Ensino. Dá clases na escola de Calería, unha comunidade indíxena aimará a 70 quilómetros da capital de Bolivia, A Paz.
Traxectoria
Mamani naceu nunha pequena comunidade á beira do lago Titicaca, pero a súa familia desprazouse a El Alto na procura dun futuro mellor. Aínda que inicialmente quería ser enfermeira, acabou por inscribirse na Escola Superior de Formación de Mestres Warisata, a primeira universidade indíxena rural de Bolivia.
Os estudantes da escola na que ensina Lucinda proveñen de familias labregas, indíxenas e con poucos recursos. Nela decatouse da enorme desigualdade e discriminación cara ás mulleres no eido educativo, polo que comezou a traballar a prol da igualdade de xénero entre os estudantes e na sociedade. Deseñou materiais para poñer en valor o rol da muller na cosmovisión indíxene por medio de teatro, programas de radio ou publicacións. Tamén impartiu obradoiros e charlas sobre os dereitos das mulleres, incluíndo en todas as materias a temática das mulleres, a violencia e a igualdade de xénero.
Provincia de Monza e Brianza
Monza e Brianza, ou Mùnscia e Briansa en lombardo occidental, é unha provincia da rexión da Lombardía, en Italia, instituída o 12 de maio de 2004, posta en marcha nas eleccións do 2009. A súa capital é a cidade de Monza.
Localización e características
Ten unha área de 405,49 km², e unha poboación duns 840 000 habitantes (2009). Limita polo norte coa provincia de Lecco e a provincia de Como, polo oeste coa provincia de Varese, e polo oeste coa provincia de Bérgamo e a provincia de Milán, coa que tamén confina polo sur.
Comprende a parte meridional da rexión xeográfico-histórica de Brianza, estendéndose desde Canzo (norte) até a zona de Monza (sur), e desde o río Séveso (oeste) até o río Adda (leste). Polo medio de Brianza transcorre o río Lambro.
Actualmente ten atribuídas as seguintes comunas: Agrate Brianza, Aicurzio, Albiate, Arcore, Barlassina, Bellusco, Bernareggio, Besana in Brianza, Biassono, Bovisio-Masciago, Briosco, Brugherio, Burago di Molgora, Busnago, Camparada, Caponago, Carate Brianza, Carnate, Cavenago di Brianza, Ceriano Laghetto, Cesano Maderno, Cogliate, Concorezzo, Cornate d'Adda, Correzzana, Desio, Giussano, Lazzate, Lentate sul Seveso, Lesmo, Limbiate, Lissone, Macherio, Meda, Mezzago, Misinto, Monza, Muggiò, Nova Milanese, Ornago, Renate, Roncello, Ronco Briantino, Seregno, Seveso, Sovico, Sulbiate, Triuggio, Usmate Velate, Varedo, Vedano al Lambro, Veduggio con Colzano, Verano Brianza, Villasanta, Vimercate
A Toxeira, Cando, Outes
A Toxeira é un lugar da parroquia de Cando no concello coruñés de Outes, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 88 habitantes (48 homes e 40 mulleres).
Estación de Cuenca-Fernando Zóbel
Cuenca-Fernando Zóbel é a estación ferroviaria de alta velocidade da cidade de Cuenca. Está situada a 5 km do centro no Cerro de la Estrella, moi próxima á estrada N-320, ao sur da cidade. Leva o nome do pintor Fernando Zóbel, moi vinculado á cidade.
Situación ferroviaria
A estación atópase no punto quilométrico 195,1 da liña férrea de alta velocidade que une Madrid con Levante.
Historia
A estación inaugurouse o 15 de decembro de 2010 con motivo da inauguración do tramo de alta velocidade Madrid-Albacete/Valencia. Á inauguración asistiron os príncipes de Asturias e o ministro de Fomento, José Blanco.
A estación
O edificio da estación sitúase perpendicular ás vías do tren e desenvólvese unicamente nunha planta. Ocupa unha superficie de 3.625 m² que comprenden dous volumes de características físicas distintas.
Longa Distancia
Actualizados a 20 de xuño de 2016.
Vitoria, princesa do Reino Unido
Victoria Adelaide Mary Louise, princesa real, naceu no palacio de Buckingham o 21 de novembro de 1840. Os seus pais foron a raíña Vitoria I do Reino Unido e do príncipe consorte Alberte de Saxonia-Coburgo e Gotha. Casou en 1858 no palacio de Saint James co emperador Frederico III de Alemaña. Morreu o 5 de agosto de 1901 en Friedrichshof.
Garabelos
O topónimo galego Garabelos pode referirse a:
Provincia de Pavía
Pavía (en italiano Pavia) é unha provincia da rexión da Lombardía, en Italia. A súa capital é a cidade de Pavía.
Mercado libre
O mercado libre é o sistema no que o prezo dos bens ou servizos é acordado polo consentimento mutuo dos vendedores e dos compradores mediante as leis da oferta e a demanda. O concepto oponse ao de mercado regulado, onde o goberno controla as fontes de subministracións, os prezos ou a produción. Se en lugar do goberno son unha ou varias empresas as que controlan algunha deste tres cosas falarase de monopolio ou oligopolio, respectivamente.
Aínda que na situación de libre mercado o goberno non fixa ou regula os prezos, a implantación efectiva do libre mercado require que entre os participantes da transacción comercial non haxa coerción, nin fraude, de modo que todas as transaccións sexan moralmente voluntarias e tamén que exista información perfecta e outras condicións que garantan a competencia perfecta.
Provincia de Pavía
Ten unha área de 2.965 km2, e unha poboación de 493.829 habitantes (2001). Hai 190 municipios na provincia.
Takumi Saito
Takumi Saito (斎藤工), nado en Toquio o 22 de agosto de 1981, é un actor, modelo e cantante xaponés.
O Vilar, Cando, Outes
O Vilar é un lugar da parroquia de Cando no concello coruñés de Outes, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 30 habitantes (14 homes e 16 mulleres).
Frián
O topónimo galego Frián pode referirse a:
Sardiñeira
O topónimo galego Sardiñeira pode referirse a:
Francis Lorenzo
Francisco Javier Lorenzo Torres, máis coñecido como Francis Lorenzo, nado en Pontevedra o 24 de setembro de 1960, é un actor galego.
Biografía
Actor de extensa traxectoria cinematográfica. Traballou ás ordes de directores como José Luis Cuerda, Vicente Aranda, Agustín Díaz Yanes, Icíar Bollaín ou Jaime Chávarri.
Nos últimos anos dedicouse máis á televisión, onde interpretou papeis fixos en series de éxito como Canguros, Médico de familia, Compañeros ou Mis adorables vecinos. Neste medio tamén probou sorte como presentador, abandonando Médico de familia en pleno éxito para conducir o late-night Efecto F, co que non puido conseguir os mesmos resultados.
O seu último traballo en cine foi Tiovivo c. 1950 dirixida por José Luis Garci.
En 2009 regresa á televisión coa exitosa serie Águila Roja e en 2014 participou en Códice, miniserie para a TVG baseada na historia do furto do Códice Calixtino.
Antonio Sandoval Rey
Antonio Sandoval Rey, nado na Coruña en 1967, é un ornitólogo e escritor ambientalista galego.
Traxectoria
Foi vicepresidente da Sociedade Galega de Ornitoloxía (SGO), presidente do Grupo Naturalista Hábitat da Coruña, e Coordinador do Grupo Ibérico de Aves Marinas (GIAM) da Sociedad Española de Ornitología - SEO/BirdLife. Ten escrito numerosos artigos sobre ornitoloxía para publicacións científicas e xeneralistas, e participado na edición de revistas e boletíns ornitolóxicos.
Colabora con diversos medios, en particular La Voz de Galicia a través de Prensa escuela, equipo do que forma parte.
Vilardigo, Cando, Outes
Vilardigo é un lugar da parroquia de Cando no concello coruñés de Outes, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 62 habitantes (32 homes e 30 mulleres).
O Currelo, Covas, Maceda
O Currelo é un lugar da parroquia de Covas no concello ourensán de Maceda na comarca de Allariz - Maceda. Estaba deshabitado en 2012, segundo datos do INE e do IGE
American Psycho (filme)
American Psycho é un filme estadounidense de terror e comedia negra coescrito e dirixido por Mary Harron que foi estreado no 2000. Está baseado na novela homónima de Bret Easton Ellis de 1991. Está protagonizado por Christian Bale, Willem Dafoe, Jared Leto, Josh Lucas, Chloë Sevigny, Samantha Mathis, Cara Seymour, Justin Theroux e Reese Witherspoon.
A Veiga de Logares, A Fonsagrada
Santa María da Veiga de Logares é unha parroquia do concello da Fonsagrada, na provincia de Lugo. Tiña 161 habitantes en 2016, segundo datos do Instituto Galego de Estatística, 85 homes e 76 mulleres. O que supón unha diminución de 28 habitantes respecto ao ano 2007 cando tiña 189 habitantes (107 homes e 82 mulleres).
Charleroi
Charleroi (en Valón: Tchålerwè) é unha cidade e un municipio da Bélxica localizado no distrito de Charleroi, provincia de Hainaut, rexión da Valonia.
Estación de Madrid-Puerta de Atocha
Madrid-Puerta de Atocha é unha estación ferroviaria de Adif situada no complexo ferroviario de Atocha, na cidade de Madrid, que concentra os servizos de alta velocidade e a maioría de longa distancia. O resto dos trens que paran en Atocha fano na estación de Madrid-Atocha Cercanías.
Charleroi
A cidade fica xunto do río Sambre. Na área da cidade existen xacementos de hulla e posúe industrias siderúrxicas, metalúrxicas e de maquinaria.
Historia
A orixe da cidade é unha pequena aldea chamada Charnoy. En 1666 os españois construíran nesta cidade unha fortaleza á que foi dada o nome de Charnoy na honra do rei-meniño Charles II.
Dont'a Hightower
Qualin Dont'a Hightower, nado o 12 de marzo de 1990 en Lewisburg, Tennessee, é un xogador profesional estadounidense de fútbol americano que xoga na posición de linebacker para os New England Patriots da National Football League (NFL). Formado na Universidade de Alabama, foi elixido no Draft da NFL de 2012 no posto número 25 polos Patriots. Con equipo de Boston gañou tres Super Bowl (XLI, LI e LIII).
Explorer 35
Explorer 35, tamén coñecido como IMP-E (acrónimo de Interplanetary Monitoring Platform E) e como AIMP-2 (Anchored Interplanetary Monitoring Platform 2), foi un satélite artificial da NASA lanzado o 19 de xullo de 1967 mediante un foguete Delta E desde o Centro Espacial de Cabo Cañaveral.
Características
A misión de Explorer 35 foi estudar o plasma interplanetario, as partículas enerxéticas cargadas, os campos magnéticos e os raios X solares a distancias lunares.
A nave estabilizábazase mediante xiro a 25,6 r.p.m. e co eixo de xiro perpendicular ó plano da eclíptica. Tras seis anos de funcionamento a nave foi apagada o 24 de xuño de 1973.
EgyptAir
EgyptAir (árabe: مصر للطيران, Miṣr liṭ-Ṭayarān) é a aeroliña nacional de Exipto. Está baseada no Aeroporto Internacional do Cairo, o seu principl centro de conexións, operando voos regulares de pasaxeiros e carga a máis de 75 destinos de Oriente Medio, Europa, Asia, África e América. Ademais a compañía centra no Cairo unha extensa rede de servizos domésticos. A aeroliña é membro da Star Alliance, á que se uniu o 11 de xullo de 2008.
A compañía ten a súa sede no Complexo Administrativo de EgyptAir situado nos sotos do aeroporto do Cairo. O logo da aeroliña é Horus, a deidade celeste na mitoloxía exipcia, que adoita a representarse como un falcón ou un home coa cabeza de falcón. A aeroliña tomou Horus como logo debido ao seu antigo simbolismo como un "deus alado do sol".
Frota
Cara xuño de 2015, a frota de EgyptAir está formada polos seguintes avións:
Mindelo
O topónimo portugués Mindelo pode referirse a:
Isabel Blanco
Traxectoria
Máis tarde participou noutras producións para a TVG coma Rías Baixas (2000), Avenida de América (2002) ou Efectos secundarios (2007), ademais doutras de ámbito estatal como Nada es para siempre (1999-2000) ou Manolo & Benito Corporeision emitidas en Antena 3, Yo soy Bea (2008) emitida en Telecinco ou Cuéntame cómo pasó en TVE. Nos últimos anos tamén presentou os programas para a TVG Pasaporte galego (2018), Desmontando Galicia (2021-2023) e Desexo concedido (2022).
Foi vicepresidenta da Academia Galega do Audiovisual e delegada de Galicia para AISGE (Actores e Intérpretes, Sociedad de Gestión). Gañou en dúas ocasións o premio Mestre Mateo á mellor interpretación protagonista feminina.
En 2019 foi galardoada do Premio Celanova, Casa dos Poetas.
Proa
miniatura|x200px|Proa de bulbo. Chámase proa á parte dianteira dun barco que vai cortando as augas do mar. Esta extremidade do barco é afinada para diminuír en canto sexa posible a súa resistencia hidrodinámica. Tamén se denomina proa ata a zona onde comeza a pechar formas, no corpo central do buque.
Antigamente acostumaba levar unha figura decorativa (mascarón de proa) e aínda hoxe levan algúns buques unha imaxe ou icona representativa.
Amil, Mesía, Mesía
Amil é un lugar da parroquia de Mesía no concello coruñés de Mesía na comarca de Ordes.
Pero-Grullo (Santiago de Compostela)
Pero-Grullo foi un periódico editado en Santiago de Compostela en 1888.
Historia e características
Subtitulado Semanario satírico-humorístico, apareceu en novembro de 1888. O seu fundador, director e redactor era Manuel Otero Acevedo. Editábase na imprenta de V. Abad da Coruña debido a que era unha publicación anticlericalista e anticarlista, onde se sacaban a relucir os trapos sucios de cóengos, monxas e frades. Foi prohibido a partir dos primeiros números e deixou de editarse.
Air Bud
Air Bud é un filme estadounidense-canadense dirixido por Charles Martin Smith que foi estreado en 1997. É o primeiro filme dunha franquía centrada no can Buddy, un golden retriever. O filme foi un éxito de recadación, conseguindo $4 millóns na semana da súa estrea e un total de $27,8 millóns sobre un orzamento de $3 millóns.
Coiradas, Entíns, Outes
Coiradas é un lugar da parroquia de Entíns no concello coruñés de Outes, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 29 habitantes (15 homes e 14 mulleres).
Pazo de Aballe
O pazo de Aballe é unha construción civil situada no lugar da Feira, na parroquia de Santa María de Salceda (concello de Salceda de Caselas). A propiedade inclúe unha leira de catro hectáreas.
Historia e características
A familia Aballe (ou Avalle) ten como casa soar a fortaleza de San Paio de Fiolledo, e chegou a ter propiedades en Ponteareas, Fornelos de Montes e Cambados.
República Popular de Ucraína
A República Popular de Ucraína (en ucraíno: Українська Народна Республіка, Ukraiins’ka Narodna Respublika), chamada tamén República Nacional Ucraína (para distinguila das repúblicas populares comunistas) foi unha república situada en parte do territorio da actual Ucraína despois da Revolución Rusa de 1917.
Pazo de Aballe
Historia e características
O pazo é de traza maioritariamente barroca, se ben conserva elementos de diferentes etapas. Conserva unha inscrición no frontón situado sobre o portón coa data 1787. Malia estar en estado de abandono durante certo tempo, foi restaurado na década de 1980.
Ten dúas alturas, con planta en forma de U. Na fachada principal ten unha escalinata central con balaustrada, que continúa nunha solaina con cinco arcos de medio punto e balaustrada. O tellado, a catro augas, ten gárgolas decorativas. No van situado sobre o portalón de acceso, hai un escudo en pedra en forma de corazón.
Vieiro, A Fonsagrada
Santo Antonio de Vieiro é unha parroquia do concello da Fonsagrada, na provincia de Lugo. Tiña 92 habitantes en 2016, segundo datos do Instituto Galego de Estatística, 50 homes e 42 mulleres distribuídos en 11 entidades de poboación. O que supón unha diminución de 8 habitantes respecto ao ano 2015 cando tiña 100 habitantes (52 homes e 48 mulleres) e 40 menos que en 2007.
Entíns, Entíns, Outes
Entíns é un lugar da parroquia de Entíns no concello coruñés de Outes, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 29 habitantes (17 homes e 12 mulleres).
Bandeira de Galicia
A bandeira de Galicia actual é un dos símbolos de Galicia. Foi creada a finais do século XIX polos galeguistas históricos do Rexurdimento e sancionada polo consenso popular, durante a época da Xeración Nós, como insignia nacional.