cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Proxectos xenoma
Software de ensamblaxe
Orixinalmente, a maioría dos centros de secuenciación de ADN a grande escala desenvolveron o seu propio software para a ensamblaxe das secuencias que producían. Porén, isto cambiou a medida que o software se fixo máis complexo e se incrementou o número de centros que facían secuenciación. Un exemplo de tales ensambladores é Short Oligonucleotide Analysis Package (Paquete de Análise de Oligonucleótidos Curtos) desenvolvido por BGI para a ensamblaxe de novo de xenomas de tamaño do humano, o seu aliñamento, detección de SNP, a resecuenciación, busca de indeis e análises de variacións estruturais.
Anotación do xenoma
Desde a década de 1980, a bioloxía molecular e a bioinformática tiveron a necesidade de facer a anotacións de ADN. A anotación do ADN ou anotación do xenoma é o proceso de identificar a información biolóxica asociada ás secuencias, e particularmente a identificación das localizacións dos xenes e determinación das súas funcións.
Finalización dun proxecto xenoma
Cando se secuencia un xenoma, normalmente hai rexións que son difíciles de secuenciar (xeralmente rexións ricas en ADN repetitivo). Así, as chamadas secuencias xenómicas 'completas' raramente son realmente completas, e a miúdio úsanse termos como 'borrador de traballo' ou 'esencialmente completa' para describir máis exactamente o estado deses proxectos xenómicos. Mesmo nos casos en que se determinaron todos os pares de bases dunha secuencia xenómica, probablemente segue habendo erros porque a secuenciación do ADN non é un proceso totalmente exacto. Ademais, un proxecto xenómico completo debería incluír as secuencias do ADN mitocondrial e, nas plantas, do ADN cloroplástico, xa que estes orgánulos teñen os seus propios xenomas.
A miúdo dise que o obxectivo de secuenciar un xenoma é obter información sobre o conxunto completo de xenes nunha determinada secuencia xenómica. A proporción dun xenoma que codifica xenes pode ser moi pequena (especialmente en eucariotas, como os humanos, nos que o ADN codificante pode supoñer só unha porcentaxe pequena do total da secuencia). Porén, non sempre é posible (ou desexable) secuenciar só as rexións codificantes por separado. Ademais, a medida que se sabe máis sobre o ADN non codificante, cada vez considérase máis importante coñecer a secuencia xenómica completa para comprender globalmente a xenética e a bioloxía dun organismo.
En moitos aspectos, os proxectos xenoma non se circunscriben só a determinar a secuencia do ADN dun organismo. Ditos proxectos poden tamén incluír unha predición de xenes para atopar onde están situados os xenes no xenoma, e que función exercen eses xenes. Pode haber tamén proxectos relacionados para secuenciar ESTs ou ARNms para determinar onde están exactamente os xenes.
Perspectivas históricas e tecnolóxicas
Historicamente, cando se secuenciaban xenomas eucariotas (como o do verme Caenorhabditis elegans) era común mapar o xenoma primeiro para proporcionar unha serie de puntos de referencia ao longo do xenoma. En vez de secuenciar un cromosoma enteiro dun golpe, secuenciábase fragmento por fragmento (tendo o coñecemento previo de onde estaba situado cada fragmento aproximadamente no cromosoma completo). Os cambios na tecnoloxía dos últimos anos e especialmente as melloras no poder de procesamento dos computadores, fixeron que agora os xenomas poidan ser completamente secuenciados dun golpe por 'secuenciación shotgun' (de escopeta), aínda que hai algunhas precaucións que hai que ter nestes métodos en comparación cos métodos tradicionais.
1557
Outros
Historia ano a ano
Proxectos xenoma
Perspectivas históricas e tecnolóxicas
As melloras na tecnoloxía de secuenciación do ADN significaron que o custo da secuenciación dunha nova secuencia xenómica baixase constantemente (en canto ao custo por par de bases) e as novas tecnoloxías supuxeron que os xenomas poden ser secuenciados moito máis rapidamente.
No futuro, é probable que a secuenciación de xenomas se faga cada vez máis barata e rápida. Isto permitirá que sexan determinadas as secuencias xenómicas completas de moitos individuos dunha especie. Para os humanos, isto posibilitará unha mellor comprensión de aspectos da diversidade xenética humana. Tamén permitiría potencialmente unha medicina máis individualizada, ao poder coñecer rapidamente o xenoma dun individuuo.
Exemplos de proxectos xenoma
miniatura|L1 Dominette 01449, a Hereford que serviu como suxeito para o [[Proxecto Xenoma Bovino.]]
En moitos organismos realizáronse proxectos xenoma que que foron xa completados ou están a piques de completarse, entre os que están:
Francisco Castiñeira
Francisco Manuel Castiñeira Romar, nado en Delémont, Suíza o 11 de maio de 1977, é un escritor galego.
Traxectoria
Fillo de emigrantes de Laxe. Pasou case toda a súa vida na Coruña, aínda que tamén residiu en Oviedo e en Santiago de Compostela. Ten estudos de Técnico Especialista en Laboratorio. Traballou en institutos de investigación, exercendo agora a súa actividade profesional nun laboratorio xenético en Regensburg, Baviera, Alemaña.
A Gándara, Guillarei, Tui
A Gándara é un lugar da parroquia de Guillarei, no concello pontevedrés de Tui, na comarca do Baixo Miño. Segundo o padrón municipal de habitantes do Instituto Galego de Estatística no ano 2019 tiña 295 habitantes (159 homes e 136 mulleres), un descenso de 6 habitantes respecto ao ano 1999.
Acueduto de les Ferreres
miniatura|280px|Vista esquemática do Acueduto de les Ferreres. O Acueduto de les Ferreres (en catalán: Aqüeducte de les Ferreres), en ocasións denominado tamén de Pont del Diable (Ponte do Diaño), é unha arcada romana que forma parte do acueduto que fernecía auga dende o río Francolí á cidade de Tarraco (Tarragona), dende unha distancia de 25 quilómetros. A arcada está situada nos arredores da cidade de Tarragona, (Cataluña, España) que foi designada «Patrimonio da Humanidade» pola Unesco, grazas a que é un dos monumentos da época romana que se conservan en extraordinario bo estado.
Historia
O acueduto foi construído no século I a.C. por Augusto e fornecía auga dende o río Francolí á cidade de Tarraco, capital da provincia romana Hispania Citerior Tarraconensis que abarcaba, na súa época de máximo esplendor, dúas terceiras partes da península ibérica (incluíndo nalgunhas épocas á Gallaecia). Utilizouse até ben entrado o século XVIII.
Características
Situado a 4 quilómetros ao norte da cidade. Mide 217 metros de longo e 27 metros de altura máxima. Ten dous niveis con arcos superpostos e construído en obra de perpiaños unidos en seco. Distan 40 centímetros de desnivel desde a súa parte norte á parte sur, o que facilitaba o discorrer da auga até a vila.
Píllara
O nome de píllara pode referirse a unha ave limícola da orde dos caradriformes, da que existen diversas especies:
Fukuoka
Fukuoka (福岡市, ふくおかし, Fukuoka-shi) é unha cidade da prefectura de Fukuoka, no sur do Xapón, a máis importante da illa de Kyūshū, capital da prefectura do seu nome. Sitúase ó oeste da prefectura, na zona da provincia histórica de Chikuzen, na beira da baía de Hakata fronte ao Estreito de Tsushima, situación estratéxica que fai o seu porto fundamental no tráfico con Corea do Sur e a China. Ten 341,11 km² de superficie, unha poboación de 1 446 644 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 4.240 h/km².
Prehistoria
Os intercambios entre o continente e norte da illa de Kyūshū datan do Paleolítico. Crese que ondas de inmigrantes chegaron ao norte de Kyūshū dende a Asia continental. Desta época consérvanse diversos Kofun.
Por iso considérase a Fukuoka coma a cidade máis antiga do Xapón. O certo é que na área aparecen os primeiros asentamentos dunha nova cultura, a Yayoi, que no primeiro milenio antes da nosa era pódese considerar a nai de Yamato, que será o inicio da dinastía imperial nipoa. O sitio arqueolóxico de Yoshinogari (a 20 quilómetros ao sur) pode ter sido unha protocapital. E na mesma cidade de Fukuoka, o de Itazuke (a carón do aeroporto), datado ao redor do ano 400 a.C., dá conta do elemento primordial que supuxo a revolución: a introdución no Xapón do cultivo do arroz. Tratábase dunha aldea protexida por un amplo foxo fóra do cal estendíanse os campos do cereal.
O progreso que reportou o novo cultivo consolidou no lugar nos séculos seguintes un estado vasalo da dinastía Han (do ano 57 d.C. achouse un valioso selo imperial de ouro), chamado Nakoku, que para a terceira centuria, segundo textos dos Tres Reinos, contaba con 20.000 fogares (hai varios asentamentos espallados por toda a área metropolitana ).
Aeroporto de Skellefteå
O aeroporto de Skellefteå (IATA: SFT, ICAO: ESNS) é un aeroporto sueco situado a uns 17 km da cidade de Skellefteå. Atópase entre os dez primeiros aeroportos de suecia en termos de voos domésticos. No ano 2016 pasaron polas súas instalacións un total de 280 926 pasaxeiros.
Fukuoka
Hakata
En 663, xa no período imperial xaponés (Yamato), a capitalidade da illa de Kyushu (e de todo o suroeste do Xapón) foi trasladada por seguridade uns quilómetros ao interior, a Dazaifu. O seu porto vai ser Hakata, primeira denominación de Fukuoka e barrio actual na beira oriental da desembocadura do río Naka.
Alí constrúese o Korokan, institución diplomática e mercantil para os intercambios co continente. Hakata vai ser no período Heian (s. VIII-XII) o porto máis importante do arquipélago converténdose nun centro cosmopolita cunha gran colonia chinesa e grandes importacións de cerámica Tang e Song. Moitos templos de diferentes confesións foron erixidos arredor da baía (shintoístas, budistas, zen). miniatura|dereita|250px|Muro defensivo en Hakata contra os mongois
Galera (barco)
300px|miniatura|Representación dunha galera Galera pode designar calquera tipo de navío movido a remos. Algunhas variacións posúen mastros e velas para auxiliar a propulsión; eran navíos moi usados no Mediterráneo.
Fukuoka
Hakata
Na metade do século XII liberalízase o comercio. O máis poderoso samurai do tempo, Kiyomori Taira, constrúe en 1161 unha illa artificial (Okinohama) coma peirao para o tráfico portuario no que ata entón era só un excelente fondeadeiro natural. É o comezo do moderno porto de Hakata (Sodeno Minato). Á illa únense aos templos-monasterio mediante pontes.
Galera (barco)
A orixe do vocábulo é escuro, procede do grego medieval γαλέα [galéa], talvez relacionado con galeos.
Fukuoka
Hakata
O comercio co continente florece aínda máis e a afluencia de novos continxentes de estranxeiros increméntase dando lugar a barrios (xeralmente de chineses) coñecidos coma daitougai. Non se reducirá, mesmo ao contrario crecerá despois de que en 1274 a nova dinastía mongol que goberna China, os Yuan de Kublai Khan tentan invadir o Xapón. O punto de entrada será a baía de Hakata. Os xaponeses constrúen unha liña de fortificacións ao longo da baía (1276). Pero será un vento divino (kamikaze) o que destrúe a frota inimiga o que salvará ao país (1281).
Fukuoka
En 1587, tralas guerras civís que provocaron o incendio e devastación de Hakata, Toyotomi Hideyoshi, o unificador do país, reconstrúe a cidade cun plan urbano coñecido coma Taiko Machi-wari ou división en doce bloques (nagare). Ademais a declara cidade autónoma libre de impostos, gobernada polos cidadáns e prohibida aos samurais.
O daimyo herdeiro do distrito, Kuroda Nagamasa, establece en 1601-7 na outra beira do Naka un novo asentamento arredor dun castelo (no mesmo lugar do antigo Korokan, e cun foxo inundado polas augas do río), Fukuoka (polo seu lugar de orixe). Nace así a cidade dual: portuaria e comercial ao leste; señorial dos samurai a oeste. A illa que existía na metade do río desenvólvese, pola súa ambigua posición de fronteira, no hoxe chamado distrito vermello (Nakasu).
Castro de Ares
Castro de Ares pode referirse a:
Fukuoka
Fukuoka
Esa estrutura vaise manter ata o fin do período Edo. Coa nova era Meiji (1868), unha reorganización administrativa comporta a unión de ámbalas dúas cidades nunha soa municipalidade (1899, con polémica na elección de Fukuoka coma nome definitivo). O castelo feudal desmantélase en 1871. Tamén é o tempo da chegada do ferrocarril (Estación de Hakata).
O crecemento da cidade no século XX vén da man do de seu porto mediante recheos na baía. A urbe esténdese primeiro ao longo da súa beira, cara o leste e oeste ; e despois cara o interior seguindo o val do río Naka.
Galera (barco)
Características
300px|miniatura|Representación artística dunha frota de galeras de guerra da [[Grecia antiga.]] Algunhas fontes definen con máis precisión o que é unha galera: un tipo de veleiro de tres ou máis mastros e vela redonda, en todos eles, movida a remos ou a vela. Longa e de baixo bordo, este navío servía tanto a mariña de guerra, como a mercante.
Fukuoka
Fukuoka
Bombardeada na segunda guerra mundial, a cidade recuperou o pulo á vez do país, tentando dende o sur acadar a importancia que tivo, e competir coas grandes metrópoles xaponesas.
División administrativa
O concello de Fukuoka divídese en 7 barrios (ku 区):
Galera (barco)
Galeotes
Os pagamentos eran dúas a tres libras (0,91 a 1,4 kg) de ouro. No entanto, tamén se empregaban estranxeiros prisioneiros de guerra.
Scrubs
Scrubs é unha serie de televisión estadounidense que comezou a emitirse o 2 de outubro de 2001 pola NBC.
Creada por Bill Lawrence. a serie céntrase na vida de varios empregado do hospital docente Sacred Heart, co doutor "J.D." Dorian como o protagonista principal, un neno grande que posúe a particularidade de perderse nos seus pensamentos, retransmitidos pola súa voz interior, e de imaxinarse escenas inspiradas na realidade que se representan na pantalla, por veces no medio dunha discusión cos outros personaxes, que frecuentemente son lareteiros, brincadeiros; os diálogos son de ritmo rápido e surrealista. Durante a sétima tempada, NBC anunciou que non renovaría o programa pero ABC mercou os dereitos e o 6 de xaneiro de 2009 comezou a oitava tempada en ABC producida por ABC Studios.
Cada episodio estrutúrase arredor de historias tematicamente ligadas pola voz en off de J.D., que fai de narrador. Pese a que a serie é esencialmente cómica, os episodios teñen pasaxes serias con temas como a enfermidade, a morte, o amor ou a amizade. No final da maioría dos episodios, J.D. resume a moral filosófica ou o tema do episodio.
O último capítulo da oitava temporada, chamado My Finale, foi emitido o 6 de maio de 2009 pola cadea ABC, e como confirmou Zach Braff (o protagonista) no seu MySpace, haberá unha novena tempada, mais xa con outros actores. El participará nos primeiros episodios para enlazar a historia, a igual que Sarah Chalke, e logo deixaran paso aos novos personaxes.
José Luis Viesca
José Luis Viesca Fernández, nado en Mieres en 1935 e finado en Pontevedra o 13 de decembro de 2012, foi un xogador é un adestrador de fútbol español vencellado ao fútbol galego.
342
Outros
Historia ano a ano
Grosso modo
Grosso modo é unha locución latina que significa literalmente "a grandes trazos". Emprégase para achegar unha breve explicación acerca dun tema, sen afondar. A expresión galega contraria sería "polo miúdo".
Ratatouille (homónimos)
O termo francés Ratatouille ([ʀataˈtuj]) pode referirse a:
Castro Castriño
O topónimo galego Castro Castriño pode referirse a:
8madrid
8madrid é unha canle madrileña de televisión local de carácter autonómico, que emite na Comunidade de Madrid. Pertence a Televisión Digital Madrid S.L.U., grupo xestionado polo presidente do Atlético de Madrid, Enrique Cerezo.
A oferta de 8madrid TV está baseada principalmente no cine nacional e internacional, xa que a oferta cinematográfica de Enrique Cerezo conta cun catálogo de máis de 3000 películas. A cadena emite cine sen cortes publicitarios nun 80%. O resto da programación da canle está composta por series, debuxos animados, programas de cociña, ademais de telenovelas e cine erótico de madrugada.
En abril de 2008, 8madrid chega a un acordo con CRN para a produción dos informativos locales, baixo a marca CRN Madrid. Esta colaboración mantívose ata comezos de 2010, cando a canle decidiu producir os seus propios informativos.
The Room
The Room é un filme independente estadounidense escrito, dirixido, producido e protagonizado por Tommy Wiseau. O filme céntrase nun triángulo amoroso entre o banqueiro Johnny (Wiseau), a súa futura esposa Lisa (Juliette Danielle) e o seu mellor amigo Mark (Greg Sestero). Unha porción significativa do filme está dedicado a unha serie de eventos non relacionados co argumento, a maioría dos cales implican polo menos un personaxe secundario, e que quedan sen resolver por mor da inconsistente estrutura narrativa do filme. Segundo Wiseau, o título fai referencia ó potencial dunha habitación de ser o escenario de eventos bos e malos; o escenario do cal deriva o guión ten lugar nunha única sala. Sestero explicou que o filme é semi-autobiográfico, e pretendía ser "unha advertencia sobre os perigos de ter amigos".
Numerosas publicacións consideran The Room como un dos peores filmes xamais feitos. Ross Morin, profesor asistente de cine na Universidade de St. Cloud State en Minnesota, describe The Room como "o Cidadán Kane dos filme malos". Aínda que orixinalmente só se exhibiu nun pequeno número de cines de California, The Room converteuse axiña nun filme de culto por mor da súa bizarra e pouco convencional historia, erros técnicos e narrativos e a interpretación desconcertante de Wiseau. Malia que Wiseau describiu o filme como unha comedia negra, o público considerouno polo xeral como un drama mal feito, unha opinión compartida polos membros do elenco.
Yosegi
miniatura|Caixa crebacabezas yosegi. miniatura|Caixa crebacabezas yosegi para xoias.
The Room
The Disaster Artist, un libro das memorias de Sestero ó crear The Room, foi co-escrito con Tom Bissell e publicado en 2013. Un filme baseado no libro, dirixido por James Franco, foi estreado o 1 de decembro de 2017; tanto o libro como o filme recibiron a aclamación da crítica. The Room tamén inspirou unha adaptación non oficial ós videoxogos, The Room Tribute, publicado por Newgrounds en 2010.
Personaxes
miniatura|dereita|[[Greg Sestero, que interpreta a Mark en The Room, escribiu The Disaster Artist baseado nas súas experiencias durante a rodaxe.]]
Yosegi
Yosegi-zaiku (寄木細工) é unha caixa tradicional xaponesa feita de parqué que se orixinou no rico período Edo. Co tempo, foi coñecido e considerado no estranxeiro. O traballo de mosaicos faise mediante as diferente texturas da madeira. As madeiras de diferentes cores córtanse en barras alongadas das seccións desexadas. As especies de Euonymus e Ilex macropoda son empregadas para o branco, o Cercidiphyllum japonicum para o negro, Picrasma quassioides, a moreira branca e Toxicodendron vernicifluum para o amarelo, alcanforeiro e Maackia para o marrón, Juglans nigra para o púrpura, Magnolia obovata para o azul e Toona sinensis para o vermello. As pezas de madeira son entón pegadas unhas ás outras para formar a sección do deseño xeométrico estándar. A superficie de corte é cortada en finas placas de madeira, que son pegados en caixas ós outros traballos de artesanía. Para engadir resistencia na superficie, aplícanse revestimentos de esmalte e acabado de laca.
Izzy Stradlin
Jeffrey Isbell, coñecido como Izzy Stradlin, nado o 8 de abril de 1962, Lafayette, Indiana, Estados Unidos, é un músico coñecido por ter sido guitarrista rítmico e compositor da banda de hard rock Guns N' Roses, entre 1985 e 1991.
Saqueo de Roma (1527)
miniatura|200px|dereita|Carlos I de España e V de Alemaña. O Saqueo de Roma aconteceu o 6 de maio de 1527, cando dezaoito mil soldados do exército Imperial de Carlos V e mercenarios alemáns comandados por Jorge de Frundsberg, ao servizo do Condestable de Borbón, tomaran de asalto a Cidade Eterna. Este episodio terrible, que se inclúe na segunda guerra entre o emperador Carlos V e o rei Francisco I de Francia, acabou coa preeminencia do papado Renacentista. O saqueo foi horrible, mesmo de acordo cos padróns da época, tendo as tropas saqueado a cidade durante oito días. Un baño de sangue correu polas rúas da cidade, e por todos os lados verificáronse pillaxes, violacións e torturas contra a poboación.
Moctezuma II
Moctezuma Xocoyotzin, nado c. 1466 e finado en Tenochtitlán o 29 de xuño de 1520, cuxo nome inclúe as variantes de escrita Motecuhzomatzin, Montezuma, Moteuczoma, Motecuhzoma, Motēuczōmah, Muteczuma, e coñecido retrospectivamente polas fontes europeas como Moctezuma II, foi o noveno tlatoani de Tenochtitlán e o sexto Huey Tlatoani ou emperador do Imperio Azteca, que reinou dende o ano 1502 ou 1503 até o 1520. O primeiro contacto entre as civilizacións indíxenas de Mesoamérica e os europeos produciuse durante o seu reinado, e foi asasinado polos españois durante as fases iniciais da conquista española do Imperio Azteca, cando o conquistador Hernán Cortés e os seus homes loitaron para tomar a capital azteca, Tenochtitlán. Durante o seu reinado, o Imperio Azteca acadou a súa máxima expansión. A través da guerra, Moctezuma expandiu o territorio polo sur ata Xoconosco en Chiapas e o istmo de Tehuantepec, e incorporou aos pobos zapoteca e yopi dentro do seu imperio. Cambiou o sistema previo e meritocrático da xerarquía social e ampliou a división entre os pipiltin (nobres) e os macehualtin (xente do común) prohibindo á xente común traballar nos palacios reais.
Hemúlidos
Anteriormente, a familia designábase como Pomadasyidae.
Moctezuma II
Nome
miniatura|esquerda|Representación moderna dun toucado de plumas azteca atribuído a Moctezuma II. Exposto no Museo Nacional de Antropoloxía e Historia da Cidade de México. O orixinal atópase no [[Museo de Etnoloxía de Viena.]] miniatura|Moctezuma A pronunciación do seu nome en lingua náhuatl é [motekʷˈsoːma]. É unha palabra composta dun substantivo, tecuhtli, que quere dicir "señor" e un verbo, que quere dicir "engurrar o ceño con rabia", e por iso o seu nome interprétase como "é quen engurra o ceño como un señor" ou "aquel que se anoxa á maneira dos nobres." O seu nome en glifo, que se amosa na esquina superior esquerda da imaxe do Codex Mendoza, componse dunha diadema (xiuhuitzolli) sobre o cabelo liso cunha dilatación de orellas, un nasal separado e un rolo que denota a fala.
Hemúlidos
Características
Teñen unha aleta dorsal continua, con 9 a 14 espiñas e 11 a 26 radios brandos; a anal con 3 espiñas e 6-18 radios brandos.
Clasificación
Comprenden 19 xéneros e arredor de 150 especies:
Moctezuma II
Número real
Os aztecas non usaban números reais; foron dados retroactivamente polos historiadores para distinguilo máis facilmente do primeiro Moctezuma, referido como Moctezuma I. As crónicas aztecas chámano Motecuhzoma Xocoyotzin, mentres que Moctezuma I era coñecido como Motecuhzoma Ilhuicamina ou Huehuemotecuhzoma ("Vello Moctezuma"). Xocoyotzin ([ʃokoˈjotsin]) quere dicir "o mozo honrado" (a partir de "xocoyotl" [fillo máis novo] + sufixo "-tzin" engadido a substantivos ou nomes persoais cando se fala deles con deferencia).
Coroación
miniatura|esquerda|150px|Pedra dos Cinco Soles, unha pedra con inscricións en [[escrita azteca representando a data do 15 de xullo de 1503 no calendario azteca. Algúns historiadores cren que esta é a data na que Moctezuma foi coroado.]] O ano no que Moctezuma foi coroado é incerto. A maioría dos historiadores suxiren que o ano máis probable é 1502, aínda que outros postúlanse a prol do ano 1503. Unha obra conservada no Art Institute of Chicago coñecida como a Pedra dos Cinco Soles é unha inscrición escrita en pedra que representa os Cinco Soles e unha data no calendario azteca, 1 crocodilo 11 cana, que é o equivalente ao 15 de xullo de 1503 no calendario gregoriano. Algúns historiadores cren que esta é a data exacta na que tivo lugar a coroación. Porén, a maioría dos documentos din que a coroación de Moctezuma ocorreu no ano 1502 e, polo tanto, a maioría dos historiadores cren que esta foi a data real.
Antecedentes
Moctezuma II, herdeiro de Aoitzotl, era o gobernante da cidade de Tenochtitlán. A súa personalidade era máis a dun literato (en nahaitl, tlatimine) cá dun guerreiro. Era un sacerdote e xefe da Calmecac, a escola das clases superiores.
miniatura|dereita|Palacio de Moctezuma En 1502, despois de asumir o poder, el destituíu a maioría das autoridades e substituíunas por exalumnos seus. Para se distanciar das persoas comúns creou un elaborado ritual, que intriga os estudosos. Creou un templo especial, dedicado aos deuses das cidades conquistadas, no interior do templo de Hoitcilopochtli. Durante o seu reinado aumentou o poder da cidade de Tenochtitlán para, posteriormente, dominar as cidades irmás de Texcoco e Tlatelolco.
Contacto cos españois
Di unha lenda que xurdiron oito sinais, nos dez anos anteriores á chegada dos conquistadores españois, que indicabanque o imperio azteca entraría en colapso:
Na primavera de 1519, recibiu as primeiras noticias de estraños chegando á costa do seu imperio. Moctezuma enviou un embaixador con dúas roupas, unha do deus Tlaloc e outra do deus Quetzalcoatl. Cada un destes deuses aztecas tiña os seus atributos: Tlaloc tiña unha máscara que facía parecer que usase lentes; xa Quezalcoatl tiña unha máscara cunha barba. O embaixador azteca, ao ver o español Hernán Cortés, pensou que o conquistador tiña os atributos de Quezalcoatl e vestiuno como o deus. En seguida, informou a Moctezuma ao respecto. Cortés decidiu marchar ata Tenochtitlán. Moctezuma tentou evitar a súa aproximación mandando máis presentes; porén a miraxe do ouro era irresistíbel para os españois. Moctezuma tamén enviou meigos, sacerdotes e mesmo un dos seus embaixadores, Tcihuacpopoca, que finxiu ser o emperador. Moctezuma enviou aínda máis presentes cando Cortés se aproximou de Tenochtitlán.
O 8 de novembro de 1519, Moctezuma encontrouse con Hernán Cortés, a quen consideraba ser o deus Quetzalcoatl. Cando Cortés chegou en Tenochtitlán, Moctezuma regaloulle flores do seu propio xardín, que era a máis alta honra que podería ofrecer. Cortés ordenoulle que suspendese todos os sacrificios humanos: Moctezuma concordou; o sangue do templo foi lavado e as imaxes dos deuses aztecas foron substituídas por iconas do cristianismo. Moctezuma mesmo concordou en ser bautizado e declarouse un súbdito do rei Carlos I de España. Moctezuma recebiu a Cortés no palacio de Axayacatl con todos os seus homes e 3.000 indíxenas aliados.
Xusta indignación
Relátase que despois de se someter aos españois, Montezuma estudaba coidadosamente a relixión cristiá posibelmente co fin de incluír a súa figura maior, Cristo, no panteón de deuses que adoraba.
Ao ser informado sobre a cerimonia da eucaristía explotou indignado diante de Cortés :
Pódese comprender a indignación do emperador xa que, ao contrario dos cristiáns, os aztecas ofrecían o seu sangue e o seu corazón aos seus deuses, tomando Cortés como un monstro que se permitía devorar o seu deus.
Aínda que houbese moita boa vontade por parte de Montezuma para aceptar a relixión que se lle impuña, había unha enorme dificultade para a comprender, aínda que, como home moi relixioso, desexaba sinceramente convencerse. Noutra ocasión, cóntase, tería verbalizado a seguinte confusión :
Despois da morte de Moctezuma
Os sacerdotes de Montezuma previron a chegada de Cortés, en 1519, como a volta do lendario deus-rei Quetzalcóatl, vido do leste. Isto causou unha certa dúbida e indecisión pola súa parte, explorada por Cortés, que o fixo refén e forzouno a negociar co seu pobo. Debido á a súa proposta de instituír o pagamento de tributos a España, foi deposto en 1521 e atacado polos españois. Foi ferido e morreu tres días despois. Foi sucedido por Cuauhtemoc.
Coitláhuac morreu pouco tempo despois de varíola e foi substituído por un adolecente, Cuauhtémoc. No ano seguinte, o imperio azteca xa sucumbira totalmente ao control español. Durante o período da conquista, a filla de Moctezuma, Techichpotcin, resultou a herdeira da riqueza do rei e recibiu o nome cristán de "Isabel". Posteriormente casou con varios españois.
Ardales
250px|miniatura|Vista de Ardales Ardales é un concello español da provincia de Málaga, na comunidade autónoma de Andalucía. Está situado nos contrafortes setentrionais da serra das Neves na súa transición cara aos encoros do Guadalhorce e entre os concellos de Álora, Teba e Casarabonela.
En 2015 tiña unha poboación de 2.527 habitantes. Atópase a unha altitude de 445 metros sobre o nivel do mar e a 52 km da capital provincial, Málaga.
Campos do Jordão
Campos do Jordão é unha cidade turística con clima de montaña do estado de São Paulo. Fica a uns 165 km da capital, por dúas modernas estradas. No inverno é moi visitada polo seu clima, que lembra o de rexións da Suíza ou Austria (o frío pode chegar ata mesmo a -5 °C en noites moi frías). Os seus cafés, os hoteis de estilo alpino, e o seu Festival de Inverno de música erudita reciben, nesa época, milleiros de visitantes e tamén estudantes de música que buscan perfeccionárense estudando coas orquestras que se presentan no Festival.
miniatura|esquerda|245px|Vista do centro de Campos do Jordão.
Machismo
miniatura|Non ao machismo
Trátase dunha forma de sexismo (discriminación por razón de sexo) na que se infravaloran as facultades dunha persoa de sexo feminino.
Toshima, Toquio
Toshima (豊島区, としまく, Toshima-ku) é un barrio especial da prefectura de Toquio no Xapón. Está situado ao sur da rexión de Kantō e ao leste da prefectura, na parte leste da illa de Honshū. A súa superficie é de 13,01 km² e a poboación de 261.757 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 20.120 h/km².
O barrio de Toshima limita cos barrios de Nakano, de Nerima, de Itabashi, de Kita, de Bunkyō e de Shinjuku.
365
Outros
Historia ano a ano
Lifted or The Story Is in the Soil, Keep Your Ear to the Ground
Lifted or The Story Is in the Soil, Keep Your Ear to the Ground é o cuarto álbum da banda estadounidense de indie rock Bright Eyes, editado o 13 de agosto do 2002 a través do selo Saddle Creek Records.
Paris Saint-Germain Handball
O Paris Saint-Germain Handball tamén denominado PSG é un equipo de balonmán da cidade de París, capital de Francia. Actualmente o PSG Handball compite na LNH Division 1, máxima categoría do balonmán en Francia e que gañou en 2 ocasións. O equipo xoga os seus partidos como local no Stade Pierre de Coubertin que conta cunha capacidade para 4.016 persoas. Nos partidos de Liga de Campións a sección de balonmán do Paris Saint-Germain disputa os seus encontros no Halle Georges Carpentier que ten unha capacidade para 4.272 espectadores.
Historia
No 4 de xuño do 2012, o Qatar Investment Authority converteuse no novo propietario do club ao lograr a posesión do 100% das accións facendo o Paris Saint-Germain unha franquía deportiva. Unha semana máis tarde, o internacional francés Philippe Gardent deixou o Chambéry Savoie Handball para asinar un contrato de 2 anos co PSG. O Qatar Investment Authority baixo o liderado do seu presidente Nasser Al-Khelaifi investiu un total de 9,2 millóns de euros no equipo de balonmán (un 276% máis de orzamento que o PSG da tempada 2011-12), incluíndo 3,8 millóns en salarios. Os medallitas olímpicos franceses Luc Abalo, Samuel Honrubia e Didier Dinart arribaron no club, ademais do internacional danés Mikkel Hansen. Na primeira tempada desta era, o Paris Saint-Germain gañou a liga rematando cunha soa derrota ao final do campionato. Á parte, o PSG HB tamén se clasificou directamente para a Chapionas League da tempada seguinte.
Cadro da tempada 2015-2016
miniatura|dereita|250px|[[Luc Abalo]] miniatura|dereita|200px|[[Mikkel Hansen]]
Associação Académica de Coimbra (rugby)
A sección de rugby da Associação Académica de Coimbra foi creada en 1936 e en 1957 converteuse en socio fundador da Federación Portuguesa de Rugby. O primeiro equipo compite na máxima categoría do Campionato Nacional, no que ten acadado catro títulos de liga nos anos 1977, 1979, 1997 e 2004. Tamén gañou sete títulos da Copa de Portugal, dúas Supercopas e unha Copa Ibérica, completando o mellor palmarés do rugby portugués fora do distrito de Lisboa. O equipo viste de negro e xoga os seus encontros nas instalacións deportivas universitarias situadas na beira do río Mondego, e no Estadio Municipal de Taveiro. O club AEES Agrária é o seu rival local e histórico.
Representou a Portugal nunha ocasión na European Challenge Cup na tempada 2004-05, sendo eliminado polos Border Reivers de Escocia, logo de dúas amplas derrotas 3-98 na casa, e 3-107 fora, cun marcador total de 6-205. O Académica non chegou a participar na European Shield esa tempada. O Coimbra tivo un xogador, Rui Cordeiro, na Selección de rugby de Portugal que participou na Copa do Mundo de Rugby 2007.
Fran Cortegoso
Traxectoria
Estudou Filoloxía Galega. Deuse a coñecer como poeta en 2008 na Revista das Letras de Galicia Hoxe con "Ningún home". En 2013 gañou o Premio de poesía Pérez Parallé co poemario Memorial & danza. En 2016 apareceu Suicidas, o seu segundo poemario.
Castro de Lourido
Amais, poder referirse a varios poboados castrexos:
Harald Schumacher
Harald 'Toni' Schumacher (6 de marzo, 1954 en Düren, Alemaña) é un futbolista alemán retirado que actou no posto de porteiro, capitán da selección nacional de fútbol de Alemaña coa que gañou a Eurocopa de 1980.
Polémica foi o seu comportamento na semifinal do Mundial de 1982 ó agredir a xogador francés Patrick Battiston na cara e deixalo inconscente.
818
Outros
Historia ano a ano
Bra, Miño, Miño
Bra é un lugar da parroquia de Miño no concello coruñés de Miño na comarca de Betanzos. Tiña 117 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 56 eran homes e 61 eran mulleres.
Rubiás, Rubiás dos Mixtos, Calvos de Randín
Rubiás é un lugar da parroquia de Rubiás dos Mixtos no concello de Calvos de Randín. Tiña 94 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 45 eran homes e 49 mulleres. Iso supón unha diminución da poboación respecto a 2010, cando tiña 95 habitantes (45 homes e 50 mulleres).
Segundo o INE no ano 2007 tiña 97 habitantes (47 homes e 50 mulleres), o que supón unha diminución de 22 habitantes en relación ao ano 2000.
E.g.
Exempli gratia é unha locución latina que significa literalmente "por exemplo". Esta locución é moi frecuente no inglés e adoita aparecer como o acrónimo "E.g".
EHF City Cup
A City Cup foi unha competición europea de balonmán que se disputou entre as tempadas 1993-94 e 1999-00. Os grandes dominadores desta competición foron os equipos da Handball-Bundesliga de Alemaña, que gañaron seis das sete edicións da competición, coa única excepción da tempada 1995-96, na que os noruegueses do Drammen HK se alzaron co título logo de gañar a final fronte aos alemáns do SG Vfl BHW Hameln. O equipo máis laureado desta competición foi o TuS Nettlstedt alemán, cun total de dous títulos, os dous conseguidos de xeito consecutivo. Na categoría feminina os dominadores foron os equipos alemáns e os romaneses, aínda que ningún equipo foi quen de repetir título.
A partir da tempada 2000-01 foi substituída pola EHF Challenge Cup, sen a participación dos equipos das ligas mellor valoradas na clasificación da EHF, ao estimar que os beneficios económicos obtidos desta nova competición non compensaban os custos dos longos desprazamentos.
Peoria
Peoria é unha cidade do condado de Peoria en Illinois (Estados Unidos), capital do condado e a meirande cidade situada no río Illinois. Fundouna en 1691 o explorador francés Henri de Tonti, e foi o primeiro asentamento europeo en Illinois, e o seu nome venlle pola tribo Peoria. Segundo o censo de 2010 é a sétima localidade máis poboada do estado cunha poboación de 115.007 e a súa área metropolitana contaba 373.590 habitantes en 2011.
Historia
O territorio de Peoria localízase no antigo territorio dos indios illinois. En 1680 os exploradores franceses René-Robert Cavelier, Sieur de La Salle e Henri de Tonti levantaron Fort Crèvecœur no que actualmente é a vila de Creve Coeur, a poucos quilómetros de Peoria; aos poucos meses un ataque dos indios iroqueses destruíu o forte. En 1691 Tonti volveu á zona construíndo un novo forte, Fort Pimiteoui, que se converteu nun centro do comercio de peles. En 1763 despois da guerra franco-india o forte converteuse en británico, aínda que os poboadores seguiron a ser principalmente francófonos. En 1778 pasou a ser territorio dos Estados Unidos e pouco despois a poboación mudouse a un novo asentamento no que é hoxe o centro de Peoria, cara 1796 ou 1797 xa non quedaba poboación no antigo asentamento. En 1813 o exército norteamericano erixiu un novo forte, Fort Clark. En 1825 organizouse o condado e o nome da vila mudouse para Peoria que organizou a súa corporación municipal, constituíndose así en vila incorporada en 1835 e dez anos despois logrou o rango de cidade.
Riksdag
miniatura|Interior do parlamento. miniatura|Exterior do edificio do parlamento no illote de [[Helgeandsholmen, no centro de Estocolmo.]] O Riksdag (oficialmente en sueco: Sveriges riksdag) é a asemblea lexislativa de Suecia. É unicameral e está integrada por 349 membros (chamados en sueco riksdagsledamöter), electos para servir por un período de catro anos.
O nome Riksdag deriva da expresión sueca riksens ständer ou "rikets ständer" ("os estados do reino"), a cal facía mención á reunión dos representantes dos estamentos en que estaba dividida a sociedade sueca (nobreza, clero e plebe). Coa introdución, en 1866, da bicameralidade, o termo cambiou oficialmente ao actual Riksdag. En 1970, o Riksdag volveu ser unicameral, pero conservou a súa denominación.
A expresión Riksdag está emparentada coa palabra alemá Reichstag (utilizada para diversos parlamentos nacionais alemáns ata 1945); a danesa rigsdag (utilizada para o parlamento de Dinamarca, entre 1849 e 1953) e a estoniana riigikogu (utilizada para o parlamento de Estonia entre 1920 e 1940, e novamente a partir de 1991).
O Riksdag atópase no illote de Helgeandsholmen, no centro de Estocolmo (de feito, é o único edificio nesa illa).
Álora
250px|thumb|Vista aérea de Álora Álora é un concello español da provincia de Málaga, na comunidade autónoma de Andalucía. Está situado no centro da provincia, na comarca do Valle del Guadalhorce.
En 2015 tiña unha poboación de 13.003 habitantes. Atópase a unha altitude de 222 metros sobre o nivel do mar entre tres grandes outeiros xunto ao río Guadalhorce.
Entre os seus lugares de interese cabe destacar o Desfiladeiro dos Gaitanes co seu Caminito del Rey e o castelo de Álora.
Gorilla gorilla diehli
O Gorilla gorilla diehli é unha das dúas subespecies do Gorilla gorilla. Esta subespecie atópase nunha pequena área de Nixeria e o Camerún, tanto en selva tropical como subtropical, que é tamén hábitat do chimpancé de Nixeria-Camerún.
Estímase que só quedan de 250 a 300 Gorilla gorilla diehli e é o simio máis ameazado de África. As súas poboacións están concentradas en aproximadamente 9 ou 11 localizacións separadas por terras de labradío. Aínda así, diversos estudos xenéticos elaborados no 2007 suxiren que estas localizacións están conectadas pola ocasional migración de individuos. Porén, a poboación que máis preto se atopa do Gorilla gorilla gorilla está a 250 km de distancia.
As súas principais ameazas son a perda do seu hábitat e o descenso do substrato alimenticio de arbustos. Son animais normalmente tímidos que foxen ó menor indicio de presenza humana.
Daniel Kowalski
Daniel Kowalski, nado o 2 de xullo de 1975 en Singapur, foi un nadador australiano, especialista en estilo libre.
Traxectoria
Nos Xogos Olímpicos de 1996 converteuse no primeiro home en 92 anos en levar medallas en 200, 400 e 1500 m estilo libre. Ademais levou medalla de ouro co equipo australiano de 4x200 nos Xogos Olímpicos de 2000.
Reticências... (1986-1989)
Reticências... (1986-1989) é un libro de poemas de Ricardo Carvalho Calero publicado en 1990.
Características
Reticencia no dicionario da RAG é omisión intencionada de algo que debía ou podía dicirse e que non se dixo, ou que non se di claramente. Reticências, en portugués, é o conjunto de três pontos seguidos que constituem um sinal de pontuação que indica suspensão do discurso ou do pensamento, como se ve no título da obra.
É un libro de poemas póstumo, que o autor entregara ao editor con ilusión de velos publicados. Nos cen poemas do libro (22 deles sonetos) están presentes moitos dos recursos e temas usados antes na súa poesía: a técnica dos interrogantes, o didactismo, o menosprezo do goce corporal, reflexións, enumeracións, anáforas, coñecemento e experiencia, odio á poesía morta, antisentimentalismo, certa tendencia ao sermón etc. E tamén aparecen elementos novos como a ironía e o fóra de xogo.
Segundo o Diccionario da literatura galega son poemas inusitados no noso panorama, froito da extraordinaria sensibilidade para os asuntos que lle son gratos... e o uso de referencias ó cotián na constante renovación da linguaxe poética.
Segundo Sindo Villamayor o sentido da morte e da vida, as categorías tempo-espacio, enfrontadas definitivamente polo poeta estoico coa súa única arma: a da racionalidade, un equilibrio mental.
Para Henrique Rabuñal: ''é un libro complexo, extenso, organizado en seis apartados que visitan temas moi recorrentes. A indentidade entre o ser o desexo, a muller, a "doce e pérfida amante", a "amiga fiel que me tortura sempre", a felicidade que non comporta o amor, a vellez, a soidade e os soños, os eus englobados no eu, a percepción de todos os días ser o mesmo día a a loita tornarse estéril.''
Henrique Dacosta sinala: ''os temas da morte, do sentido da vida, do valor do pasado, do misterio do alén, están presentes nestas composicións. Carvalho Calero, quer poeta, quer home, intúese na soleira da morte''.
Timeline (filme)
Timeline é un filme estadounidense dirixido por Richard Donner que foi estreado no 2003. Está baseado na novela Timeline de Michael Crichton.
Sinopse
No corazón do fermoso e histórico val de Dordoña (Francia), un equipo de estudantes de arqueoloxía e o seu mestre, esfórzanse por descubrir as ruínas dun castelo do século XIV. Para o profesor Edward Johnston (Billy Connolly), o proxecto representa a culminación dos seus soños. Coa axuda do profesor adxunto Andre Marek (Gerard Butler), do seu fillo Chris (Paul Walker) e dos seus alumnos Kate (Frances O’Connor), Stern (Ethan Embry) e François (Rossif Sutherland), Johnston fixo grandes progresos non só na escavación do castelo de La Roque senón tamén na dun mosteiro e outras estruturas do pobo de Castlegard. Pero as cousas están a piques de estragarse. O profesor Johnston ten sospeitas sobre o benefactor da escavación - a empresa International Technology Corporation, encabezada por Robert Doniger (David Thewlis) – e diríxese a Novo México en busca de respostas. Mentres está fora, os estudantes descobren unha cámara que leva selada máis de 600 anos. Marek e Kate conseguen entrar dende enriba e xusto antes de que se afunda o teito descobren dous sorprendentes obxectos – uns lentes e unha nota suplicando axuda datada no 2 de abril de 1357.
Zelmira
Zelmira é unha ópera seria en dous actos con música de Gioachino Rossini e libreto en italiano de Andrea Leone Tottola baseado na traxedia en cinco actos Zelmire, de Dormont de Belloy e posta en escena en 1762 en Aviñón. Foi estreada o 16 de febreiro de 1822 no Teatro San Carlo de Nápoles.
Historia
Pasaron máis de 100 anos antes de que a ópera fora representada novamente en Nápoles en 1965, mais "non moi aplaudida". Esta ópera rara vez se representa na actualidade, aparecendo nas estatísticas de Operabase con só unha representación entre 2005 e 2010.
Richard Donner
Richard Donner, nado en Nova York o 24 de abril de 1930 e finado nos Ánxeles o 5 de xullo de 2021, foi un director e produtor de cine estadounidense.
Hattusa
Hattusa, hoxe Boğazkale (antes chamada Boğazköy) en Turquía, foi a capital do imperio hitita. Situada en Anatolia, nun meandro do río Halys, sucedeu a Nesa durante o reinado de Labarna II que tomou o nome de Hattushilis I para marcar o acontecemento, sobre -1650.
Destruída polos invasores Gasga, é reconstruída no reinado de Hattusilis III, sobre -1287. Foi incendiada outra vez durante a invasión dos Pobos do Mar en -1190.
220px|miniatura|esquerda|Os restos da muralla da cidade
A meirande parte dos edificios atopados nas escavacións de Hattusa data da súa reconstrución no século -XIII: o seu perímetro, de máis de 6 km, encerra un terreo de máis de 176 ha. É o centro de decisión dun imperio militar, dotada dunha cidadela defensiva e de importantes reservas, situados no baixo dos edificios. A cidade vella, cara o oeste, e a cidade baixa, máis recente, cara o sur, están rodeadas de potentes murallas. Están divididas en barrios protexidos eles tamén por murallas, cousa que reforza o carácter militar da cidade. A cidadela (Büyükkale), empoleirada no cumio dun pico rochoso de 250 m por 150 m, comprende o palacio, residencia real e centro da administración do imperio. Está compartimentada por catro patios de importancias variábeis, a miúdo bordeados de pórticos, ao redor dos que se distribúen os principais monumentos da administración, os arquivos, a sala de recepción con columnata, a residencia real no nivel máis alto. As murallas da cidadela elévanse sobre un terraplén que pode chegar a acadar máis de 60 m de ancho e cuxa pendente se transforma nunha vertente cada vez máis inclinada. A base está feita de grava de bo tamaño, e ás veces úsase o aparello ciclópeo; máis ou menos a 9 m abaixo do terraplén, o muro continúa con ladrillos sen cocer, con torres rectangulares cada 30 m. As portas están flanqueadas de torres e pechadas con batentes de bronce.
A cidade vella comprende un enorme templo (260 m por 160) dedicado a Teshub, deus da Tempestade e á deusa do Sol, Arinna ou Hebat, organizado ao redor dun patio central rectangular e dotado de tres “cella” moi retiradas, de almacéns e doutras dependencias. Outros santuarios máis pequenos están situados na cidade nova.
500px|miniatura|Ruínas dun templo da cidade
Téñense atopado na biblioteca de Hattusa as grandes obras mesopotámicas e poemas épicos escritos en acadio, himnos en sumerio, en acadio e en hurrita, rituais e himnos en luvita. A narración histórica é un xénero no que os hititas se distinguiron particularmente. Son os primeiros que tiveron unha comprensión da Historia. Os seus anais teñen o senso da anécdota, analizan as razóns polas que tal ou cal acción foi emprendida e, nos prólogos dos tratados, lembran as relacións anteriores que motivaron o acordo.
Varios
Desde 1986 as ruínas de Hattusa son Patrimonio Mundial da UNESCO.
Arnulfo III de Flandres
Arnulfo III de Flandres, chamado tamén Arnulfo o Desgraciado, nado en 1054 e finado en Bavinchove, preto de Cassel, o 22 de febreiro de 1071, foi conde de Flandres e Hainaut entre 1070 e 1071. Era fillo de Balduíno VI, conde de Flandres e de Riquilda, condesa de Hainaut.
Traxectoria
Segundo algúns historiadores, a pouca habilidade e crueldade da súa nai, Riquilda de Hainaut, empurrada polo rei Filipe I de Francia a tomar a rexencia en detrimento do irmán de Balduíno, Roberto o Frisón, provocaron rapidamente unha insurrección da nobreza das principais cidades. Segundo outros historiadores, foi a ambición de Roberto o Frisón o que o impulsou a poñer en marcha os levantamentos. En 1071, Arnulfo III morreu na batalla de Cassel, contra Roberto, que se converteu en Conde de Flandres. O condado de Hainaut foi parar ao seu irmán máis novo Balduíno II de Hainaut (1056 - 1098).