Moeda_de_3_dólares_estadounidenses
Produción
A moeda de 3 dólares tivo certa circulación no Leste e no medio Oeste, polo menos ata 1861, cando a axitación económica provocada pola guerra civil estadounidense fixo que o ouro e a prata desaparecesen do comercio desas zonas. Coas moedas de ouro acaparadas, en decembro de 1861 os bancos e, posteriormente, o Tesouro, deixaron de pagar as moedas de ouro ao seu valor nominal. A moeda de 3 dólares xa non regresaría nunca máis á circulación na parte oriental do país. Mais no Vello Oeste, onde a prata e o ouro seguían en uso, a moeda mantívose no comercio e podía atoparse na circulación, aínda que ocasionalmente. As moedas máis habituais naquela zona eran as cuñadas na Ceca de San Francisco. Malia a súa nula circulación no Leste, a moeda de 3 dólares seguía a cuñarse na Ceca de Filadelfia, xa que o daquela director da Casa da Moeda dos EEUU, James Pollock, tiña a política de emitir cada ano todos os valores faciais, tanto se circulaban como se non, aínda que fose con tiraxes moi pequenas. Algunhas moedas cuñadas en Filadelfia acabaron no Oeste en pagamento de transaccións comerciais, xa que alí só se aceptaba o ouro ou a prata, e non o papel moeda. Ata que se retomaron os pagamentos en especie a finais de 1878, as moedas de ouro só se podían adquirir na Casa da Moeda de Filadelfia, pagando unha prima en billetes, e as pezas non vendidas almacenábanse alí. miniatura|Exemplar único da moeda de [[1870 cuñada na Ceca de San Francisco (S). ]] En 1870, o Departamento de Gravado da Ceca de Filadelfia —que era a sucursal principal da Casa da Moeda dos EEUU— enviou un xogo de cuños á de San Francisco. O 14 de maio de 1870, Oscar Hugh La Grange, superintendente da Ceca de San Francisco, envioulle un telegrama ao director Pollock no que o informaba de que se recibiran cuños para as moedas de ouro dun dólar e de 3 dólares, pero que carecían da habitual marca de ceca "S". Pollock deulle a instrución a La Grange de que enviase os cuños de volta a Filadelfia, mais este informou a Pollock de que, para se asegurar unha peza de tres dólares que lle permitise colocar unha serie completa na primeira pedra do novo edificio da Ceca de San Francisco, o cuñador J. B. Harmistead gravara un "S" no cuño do reverso para cuñar ese exemplar. Descoñécese que ocorreu posteriormente coa peza que se colocou como recordo na primeira pedra do edificio, aínda que tamén se sabe que Harmistead cuñou outro espécime para si mesmo, que no seu día se montou como unha peza de xoiaría e cuxa existencia se descoñeceu ata 1907. Non hai ningunha outra moeda de ouro estadounidense circulante cun único exemplar coñecido dunha data e cunha marca de ceca concretas. Este exemplar saíu á venda en varias ocasións, entre elas en 1982, cando acadou o prezo de 687.500 dólares e posteriormente pasou a formar parte da colección do Museo do Diñeiro da American Numismatic Association, en Colorado Springs, a única que conta coa colección completa das moedas de 3 dólares, por data e ceca. A partir de 1860 non se cuñaron máis moedas de 3 dólares en San Francisco —agás a excepción vista de 1870—; entre 1861 e 1873 case todos os anos foron enviados a esa ceca os cuños para esta moeda, mais finalmente non chegaron a utilizarse.