cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lemon of Troy
Argumento
Ao outro día, os cativos de Shelbyville rouban o limoeiro de Springfield. É daquela cando Bart, Milhouse, Nelson, Martin, Todd e Database se somerxen en Shelbyville para recuperaren o limoeiro perdido. Non obstante, os nenos pérdense. Entón Bart disfrázase para infiltrarse entre os mozos de Shelbyville, pero non é capaz de obter información. Finalmente, os nenos de Springfield atopan a árbore nun depósito municipal.
De volta en Springfield, Homer, usando a caravana de Ned, lidera un grupo de adultos para iren na procura dos seus fillos. Cando os atopan, únense a eles na recuperación do limoeiro. Usando un plan similar ao do cabalo de Troia, Bart conduce a caravana ata as aforas do hospital e esta é levada ao depósito. Ao caer a noite, os de Springfield saen e atan a árbore á parte superior do vehículo. Descóbrenos pero conseguen escapar e devolver a planta ao seu lugar orixinal, aínda que considerablemente danada pola accidentada viaxe.
Benicarló
Economía
En canto á agricultura hai que sinalar que o termo municipal de Benicarló alberga gran cantidade de explotacións agrícolas, tanto de secán como de regadío, destacando a produción da afamada alcachofa de Benicarló (produto con Denominación de Orixe Europea) cítricos, tomates e outros produtos da horta.
Lemon of Troy
Produción
miniatura|esquerda|A voz do pai de Shelby está baseada na de [[Walter Matthau.]] Brent Forrester escribiu "Lemon of Troy", o seu segundo episodio de The Simpsons. Jim Reardon encargouse da dirección do mesmo. Axiña na etapa de produción, os guionistas decidiron que o líder dos nenos de Shelbyville, Shelby, e mais seu pai deberían asemellarse a Bart e Homer. A voz de Shelby proporcionouna Tress MacNeille e a do seu pai, Hank Azaria, quen baseou a súa interpretación en Walter Matthau. Orixinalmente, Dan Castellaneta, voz de Homer, tomara como referencia a Matthau para darlle vida ao seu personaxe.
Benicarló
Alcachofa de Benicarló
A alcachofa (Cynara Scolymus) cultívase sobre todo nas rexións mediterráneas e nas zonas que gozan dun clima suave. O seu consumo data, de máis de dous mil anos. Estas plantas foron consideradas xa polos antigos como un apreciable alimento, e recomendábase especialmente con coandro, viño, aceite de oliva e Garum, nome dunha soada salsa de peixe usada na antigüidade.
Lemon of Troy
Referencias culturais
No episodio, Milhouse recita unha liña lixeiramente parafraseada da canción "When Doves Cry" de Prince. Bart identifica o número sete en números romanos cunha secuela inexistente da saga Rocky, Rocky VII: Adrian's Revenge. A escena na que aparece o grupo de Bart sentado nun outeiro sobre o campamento inimigo ollando cara abaixo á árbore capurada mentres os de Shelbyville a rodean coas súas bicicletas ten parecido cunha das primeiras imaxes do filme Mad Max 2, o guerreiro da estrada.
miniatura|225px|O método para a recuperación do limoeiro é unha referencia á lenda do [[cabalo de Troia.]] O conxunto da estrutura do argumento dos habitantes de Springfield que atacan os seus rivais despois de que estes lles roubasen unha prezada posesión constitúe unha referencia á lenda da Guerra de Troia, onde o móbil dos gregos fora o secuestro de Helena de Troia por parte dos troianos. De feito, o título do episodio trátase dunha referencia ao nome desta muller. O método para recuperaren a árbore é unha imitación dos feitos acaecidos na lenda do cabalo de Troia.
Benicarló
Alcachofa de Benicarló
É un cardo grande como o indican as raíces árabes do seu nome "espina de terra". Este cardo grande aparece no escudo da cidade de Benicarló como reflexo da importancia que tiña este produto, xa desde a antigüidade nesta zona.
Lemon of Troy
Ligazóns externas
Episodi de I Simpson (sesta stagione)
Río Macquarie, Tasmania
O Río Macquarie (en palawa kani: tinamarakunah é o principal río perenne dos Midlands na rexión australiana de Tasmania.
Localización e características
O río Macquarie nace en Tooms Lake, preto de Hobgoblin e diríxese até o oeste e logo até o noroeste. Despois, atravesa a vila de Ross e desemboca no río South Esk, preto de Longford. Os seus afluentes son o Tooms, o Blackman, o Elizabeth, o Isis e o Lakerivers. O curso do río presenta unha lonxitude de 189 km.
Tradicionalmente, quen coidaba o val do río Macquarie eran os membros do Tyerrernotepanner, un clan dos Midlands do Norte. Estes eran un pobo nómade que atraversaba o país desde Central Plateau até Eastern Tiers, se ben non hai elementos que nos indiquen que viviran no Val Macquiarie en Ross, no Ellenthorpe Hall, no Glen Morriston ou no Tooms Lake/moyentaliah.
Acrobatic Tenement
Acrobatic Tenement é o álbum de estrea da banda estadounidense de post-hardcore At the Drive-In, publicado o 18 de agosto de 1996 polo selo Flipside. O disco, xunto con In/Casino/Out e Relationship of Command, sería reeditado por Fearless Records en 2004, e novamente en 2013.
Adamuz
Adamuz é un concello andaluz situado na provincia de Córdoba entre Serra Morena e o Guadalquivir. O municipio atópase na comarca do Alto Guadalquivir e pertence ao partido xudicial de Montoro. As súas coordenadas xeográficas son 38º 01' N 4º 31' O. Atópase a unha altitude de 240 msnm e a uns 32 km da capital de provincia, Córdoba. A súa superficie é de 333,8 km2. No ano 2008 contaba cunha poboación de 4 472 habitantes e unha densidade de poboación de 13,4 hab/km².
Attar
Farid al-Din Attar, عطار نیشابوری en persa, ou Fariduddin Attar, nado en Neishapour, Khorasan contra 1142 e finado contra 1230, foi un poeta mítico persa.
Traxectoria
Mohamed ibn-Ibrahim era o verdadeiro nome deste comerciante de perfumes que viviu case un cento de anos e algúns especialistas cren que morreu durante a destrución da súa cidade polos invasores mongois. Attar é un dos máis famosos poetas místicos de Irán. As súas obras inspiraron a Jalal al-Din Muhammad Rumi e moitos outros poetas místicos. Escribiu un centro de libros, dos que uns 30 chegaron a nós, o máis coñecido é Mantiq al-Tair (A linguaxe dos paxaros), e destaca tamén Asrarnameh (O libro dos segredos)
José García Liñares
José García Liñares, nado en Tordoia o 3 de xaneiro de 1950, é un político galego do PSdeG-PSOE.
Traxectoria
Arquitecto técnico. Concelleiro do PSdeG-PSOE en Cerceda, en febreiro de 1995 foi elixido alcalde trala dimisión de Fernando Martínez González. Nas eleccións municipais de 1995 encabezou a candidatura PSdeG-PSOE á alcaldía de Cerceda e foi reelixido alcalde con maioría absoluta. Continuou como alcalde nas sucesivas eleccións, sempre con maioría absoluta. En marzo de 2011 foi elixido presidente da Federación Galega de Fútbol. Foi deputado provincial entre 1995 e 2011, e novamente de 2015 a 2019.
En 2019 foi condenado a un ano e medio de prisión e 16 anos de inhabilitación por prevaricación e fraude á Administración pola licitación e adxudicación dunha obra en 2015 de 325.000 euros.
Nas eleccións municipais de 2019 acadou de novo a alcaldía con maioría absoluta. En xaneiro de 2020 presentou a súa dimisión e foi substituído polo tamén socialista Juan Manuel Rodríguez García.
A Merca (homónimos)
O topónimo A Merca pode referirse a:
Moucho de Atenea
O moucho de Atenea é unha manifestación da mitoloxía grega, na que un Moucho (Athene noctua) acompaña ou representa á deusa Atenea. Debido a esta asociación o moucho utilízase na cultura occidental coma símbolo de coñecemento, sabenza e perspicacia. miniatura|[[Tetradracma ateniense. Séc. V a. C.]]
Mundo clásico
miniatura|Lekythos. Cerámica [[ática de figuras vermellas amosando á deusa Atenea armada cunha lanza na man esquerda, sostendo o seu helmo na man dereita. Diante dela voa un moucho.]]
Grecia
O epíteto homérico máis común para Atenea, glaucopis ("γλαυκῶπις") comparte a súa raíz coa do nome grego do moucho glaux (γλαύξ) e adoita traducirse por ‘de ollos brillantes’ combinación de γλαύκος glaukos (‘brillante’, ‘prateado’, e posteriormente ‘azul’ ou ‘gris’) e ὤψ ôps (‘ollo’, ou ás veces ‘face’), aínda que Thompson sinala no seu glosario a escuridade do termo, e albisca que pode referirse á lúa.
A identificación do moucho coa deusa foi probablemente motivada pola orixe arcaica de Atenea coma deusa da noite, sendo o moucho a ave nocturna máis frecuente na Europa mediterránea.
A imaxe do moucho foi extensamente reproducida polos atenienses nas súas cerámicas e moedas, converténdose o paxaro en insignia da cidade. No reverso da Tetradracma ateniense figuraban un moucho, un ramo de oliveira e unha lúa, xunto coa inscrición "ΑΘΕ".
Roma
Correspondéndose coa deusa grega Atenea, a deusa Minerva na mitoloxía romana tamén foi representada na compaña do seu paxaro sagrado, o moucho de Minerva.
Club Deportivo Lealtad
O Club Deportivo Lealtad é un club de fútbol español do concello de Villaviciosa, en Asturias. Foi fundado en 1918 e compite na Segunda División B. O seu campo é o Estadio Les Caleyes, con capacidade para 3.000 espectadores.
Historia
O equipo foi fundado en abril de 1918 e ao ano seguinte dáse de alta na Federación Asturiana de Fútbol. Ata o ano 1990 xogou en categorías rexionais. O seu maior éxito deportivo foi o ascenso a Segunda División B na campaña 1997/98, dirixidos por Marcelino García Toral, aínda que descendeu de categoría a tempada seguinte. O ascenso produciuse tras eliminar na liguilla ao Betanzos CF, á Gimnástica Segoviana CF e ao Real Madrid C.
O 25 de maio de 2014 conseguiu un novo ascenso á 2ª B, disputando a súa segunda tempada na categoría de bronce en toda a súa historia. Xogou catro tempadas na categoría, volvendo a caer a Terceira na 2017/18. Non perdeu ningún partido de liga nas seguintes dúas tempadas, nas que acabou primeiro e xogou dúas fases de ascenso, logrando subir de categoría no segundo dos intentos. Xa de volta en Segunda B o Lealtad entrou na historia do fútbol español ao alongar a súa xeira de partidos de liga consecutivos invicto ata os 69, superando a marca de 67 do CD Ourense dos anos 60. Foi o Numancia quen conseguiu derrotar ao Lealtad en novembro de 2020, dous anos e medio despois da súa anterior derrota en liga.
Estadio
Disputa os seus partidos como local no estadio Les Caleyes, con capacidade para 3000 espectadores. Os seus equipos de fútbol base xogan no campo Nuevo Villazón, de herba sintética.
Telescopium
Telescopium ou Telescopio é unha constelación menor do sur inserida polo astrónomo francés Nicolas Louis de Lacaille no século XVIII.
Mitoloxía
Dado que foi inserida no século XVIII e é unha constelación austral, non foi visible para ás culturas clásicas, así pois non ten mitoloxía relacionada.
Estrelas Notables ou con nome propio
Fonte: The Bright Star Catalogue, 5th Revised Ed. , The Hipparcos Catalogue, ESA SP-1200
Obxectos Notables do espazo profundo
Na constelación de Telescopium pódese atopa-la nebulosa planetaria IC 4699, o cúmulo globular NGC 6584, e moitas galaxias tal coma NGC 6725, NGC 6761, NGC 6754 ou NGC 6851.
Criticalia
Criticalia pode referirse a:
Xunta Suprema
O termo Xunta Suprema pódese referir a:
Mito da caverna
miniatura|300px|Ilustración do Mito da Caverna. O mito da caverna —tamén coñecido polo nome de alegoría da caverna— está moito máis cerca de ser unha alegoría que un mito. É a máis célebre alegoría da historia da filosofía, xunto coa do carro alado. Fama debida, sen dúbida, á utilidade destes mitos para que, a propósito da súa narración, se expliquen as partes máis importantes do pensamento platónico.
Trátase dunha explicación metafórica, realizada polo filósofo grego Platón ao principio do VII libro de A República, sobre a situación en que se encontra o ser humano respecto do coñecemento. Nela Platón explica a súa teoría de como con coñecemento podemos captar a existencia dos dous mundos: o mundo sensíbel (coñecido a través dos sentidos) e o mundo intelixíbel (só alcanzábel mediante o uso exclusivo da razón).
Neste diálogo participan: Sócrates, Adimanto, Alcibíades, Aristófanes, Calicles, Glaucón, Gorxias, Hipias, Pitágoras, Parménides, Teeteto, Trasímaco e Timeo de Locri.
Descrición
miniatura|300px|Recreación de parte do mito. Obsérvase como o prisioneiro só pode observar proxeccións do mundo que son meras aparencias das esencias. Platón describiu na súa alegoría da caverna un espazo cavernoso no cal se encontran un grupo de homes, prisioneiros desde o seu nacemento por cadeas que suxeitan o pescozo e as pernas, de forma que unicamente poden mirar cara á parede do fondo da caverna, sen poder nunca xirar a cabeza. Xusto atrás deles, hai un muro cun corredor e, seguidamente e por orde de proximidade respecto dos homes, unha fogueira e a entrada da cova que dá ao exterior. Polo corredor do muro circulan homes levando todo tipo de obxectos cuxas sombras, grazas á iluminación da fogueira, proxéctanse na parede que os prisioneiros poden ver.
Continúa a narración contando o que ocorrería se un destes homes fora liberado e obrigado a volverse cara á luz da fogueira, contemplando, deste modo, unha nova realidade. Unha realidade máis profunda e completa, xa que esta é causa e fundamento da primeira que está composta só de aparencias sensíbeis. Unha vez que asumiu o home esta nova situación, é obrigado, outra volta, a dirixirse cara a fóra da caverna a través duna áspera e escarpada subida, apreciando unha nova realidade exterior (homes, árbores, lagos, astros etc. identificados co mundo intelixíbel) fundamento das anteriores realidades, para que a continuación volva a ser obrigado a ver directamente "o Sol e o que lle é propio", metáfora que encarna a idea de ben.
A alegoría acaba ao facer entrar, de novo, ao prisioneiro ao interior da caverna para "liberar" aos seus antigos compañeiros de cadeas, o que faría que estes se riran del. O motivo da burla sería afirmar que os seus ollos se estragaron ao verse cegado polo paso da claridade do Sol e volver á escuridade da cova. Cando este prisioneiro intenta desatar e facer subir aos seus antigos compañeiros cara á luz, Platón dinos que estes serían capaces de matalo e que efectivamente o farían en cando teñan a oportunidade, co que se entrevé unha alusión ao esforzo de Sócrates por axudar aos homes a chegar á verdade e ao seu fracaso ao ser condenado a morte.
Interpretación esotérica
A interpretación da alegoría da caverna hai que buscala moi ao final do libro VI e no libro VII de A República de Platón, unha interpretación que é puramente epistemolóxica, non en van comeza a historia con estas palabras:
Pero baixo o seu sentido epistemolóxico esconde connotacións propias da metafísica platónica, así como da súa política dado que A República é un tratado político.
A metafísica subxacente na alegoría
Nada máis terminar a narración do mito cóntano Platón, por boca de Sócrates, que representa cada unha das imaxes que se expoñen nel. Corresponde ás sombras e aos homes que as producen o mundo que percibimos polos sentidos ou mundo sensíbel; e a fogueira ao Sol que todo o ilumina e nos permite ver. A ascensión ao exterior da cova figura o ascenso ao mundo intelixíbel, mundo no que se encontra a idea de Ben representada polo Sol.
Pero, con todo, esta explicación que nos dá Platón non é máis que unha nota á marxe do que esta alegoría pretende dar a entender. Iso si, é necesaria para entender o camiño da alma cara ao mundo intelixíbel.
A epistemoloxía subxacente na alegoría
Trátase da parte central da narración, pero antes de expoñela é preciso contextualizar a epistemoloxía de Platón. Tanto Heráclito como Parménides comezaran dous camiños opostos para avanzar cara ao coñecemento da realidade, o primeiro atendendo ao mudábel, o segundo ao eterno e imperecedoiro. E foi o propio Parménides o que puxo nome a ambos: vía da opinión e vía da verdade, respectivamente. Platón, dialéctico el, conxugaría ambas as vías, aínda que dando máis importancia e validez á parmenidea. A estes autores hai que mirar para entender o que se agocha tras do mito da caverna.
Segundo Platón, a cada tipo de realidade lle corresponde un tipo de coñecemento apropiado, e estes á súa vez subdivídense noutros dous tipos distintos, cada cal máis certo canto mellor aprehenden o intelixíbel. Así, para coñecer o mundo sensíbel dispoñemos da dóxa (δόξα, 'opinión') que, sendo coñecemento é un saber que pode conter erro, e que vén a coincidir coa vía aberta por Heráclito. Por outra parte, para coñecer o mundo intelixíbel contamos coa epistéme (επιστήμη, 'ciencia'), que nos proporciona un coñecemento certo da realidade, camiño proposto por Parménides. A opinión ou dóxa, como xa se ten dito, divídese á súa vez en dous subtipos de coñecemento: a eikasía (εικασία, 'imaxinación'); e a pístis (πίστις, 'crenza'). Á súa vez, para o coñecemento do mundo intelixíbel, a ciencia ou epistéme divídese á súa vez en diánoia (διάνοια, 'pensamento'), que capta as esencias, e a nóesis (νόησις, 'razón'), que capta a idea de Ben.
A educación subxacente na alegoría
Dado que A República é un tratado político cabería esperar que tras a alegoría se escondera unha maior referencia á teoría política de Platón que á epistemoloxía e á educación ou paideia, pero non é así aínda que algo de política teña.
A importancia que Platón concede á educación en vistas a unha correcta organización da Polis fai que dedique unha moi importante cantidade de páxinas a este tema en A República. Platón chega incluso a deseñar nela un programa de estudos para tal fin baseado nos graos do coñecemento descritos anteriormente.
É o proceso de formación e educación do rei-filósofo o que está encarnando todo ese periplo a través dos graos do coñecemento que realiza o protagonista da historia. Unha formación a cargo dos máis sabios que han de iniciar a todos os cidadáns e que completarán na medida de que estean capacitados para o coñecemento.
Pero, como alegoría que é, non ten perfecta correspondencia co pensamento de Platón. Por exemplo, o personaxe é continuamente obrigado a ascender nos graos de coñecemento porque, como di o propio Platón ao rematar de narrar a alegoría, o saber á custoso e non adoita facerse de boa gana, mentres que, máis adiante, xa terminado o mito, Platón sinala que non é desexábel usar a forza para que os nenos aprendan.
Na política platónica non hai tal obriga externa encamiñada a que os homes ascendan nos graos de coñecemento, ninguén debe ser arrastrado tal e como narra a alegoría. Se acaso, a única obriga da que fala Platón na súa política é dunha obriga moral de todos os cidadáns para que asuman con responsabilidade o deber de educarse o mellor que poidan conforme á súa capacidade por mor do mellor ben da Polis. Un ben que consiste en ser dirixida rectamente, é dicir, conforme a razón.
Os propios alumnos, guiados por mestres mediante o uso da dialéctica, irán alcanzando por si sós os distintos graos de coñecemento até o límite que a capacidade de cada un deles determine.
A política subxacente na alegoría
As connotacións políticas que este mito ten son secundarias ou indirectas. De todas as obrigas ás que é sometido o prisioneiro da alegoría, a única que realmente se mantén na teoría política platónica é a de que tanto o personaxe dela como o sabio han ser obrigados igualmente a abandonar a contemplación do mundo intelixíbel (o Sol e a idea de Ben respectivamente) para dirixir aos seus concidadáns debido a que ese regreso para asumir o goberno da Polis afasta ao sabio da maior felicidade: o seguir contemplando a idea de Ben. Esta obriga é máis interna que externa, a súa forza reside na responsabilidade que ten o sabio de cara á Polis para que esta alcance o seu ben.
Interpretacións exotéricas
Como a case todo texto alegórico, á alegoría da caverna non lle faltan interpretacións que foron dadas á marxe da que lle deu o seu autor na Academia. O motivo principal que o causa é o feito de que case toda a obra de Platón conservada é de carácter exotérico, é dicir, destinada aos non membros da Academia e por tanto accesíbel ao gran público. Isto determinou que Platón dotara á súa obra dunha extraordinaria beleza literaria polas imaxes propostas, pero con pouca precisión conceptual en moitas das súas partes. O quedar só na lectura da alegoría sen atender ás explicacións que dela nos deu o seu autor, deu lugar a todo tipo de interpretacións.
Este tipo de alegoría, na que pon de manifesto como os humanos podemos enganarnos a nós mesmos ou forzados por poderes fácticos, repítese durante a historia por moitos filósofos ou outros autores, como Calderón de la Barca con La vida es sueño. Exemplos máis modernos poden ser as novelas La Invención de Morel de Adolfo Bioy Casares (1940), Un feliz mundo novo, de Huxley (1932), A fin do mundo e un desapiadado país das marabillas de Haruki Murakami (1985), ou A Caverna de José Saramago (1988), a triloxía cinematográfica Matrix ou o filme O show de Truman.
Victor Yturbe
Víctor Manuel de Anda Iturbe, coñecido como Víctor Yturbe, ás veces escrito Victor Iturbe, alcumado El Pirulí, nado na Cidade de México o 8 de maio de 1936 e finado en Atizapán de Zaragoza, no Estado de México, o 29 de novembro de 1987, foi un cantante mexicano de boleros. Fixo numerosas colaboracións con Chamín Correa.
Cadea alfa das hormonas glicoproteicas
miniatura|dereita|Subunidade alfa da hCG ou CGA. miniatura|dereita|Modelo da cadea alfa da hCG modelada sen residuos de carbohidratos. A cadea alfa das hormonas glicoproteicas ou subunidade alfa das hormonas glicoproteicas é unha proteína que nos seres humanos está codificada polo xene CGA situado no cromosoma 6, a cal está presente en catro hormonas humanas.
A cadea alfa ten a seguinte secuencia de aminoácidos:
NH2 - Ala - Pro - Asp - Val - Gln - Asp - Cys - Pro - Glu - Cys - Thr - Leu - Gln - Glu - Asn - Pro - Phe - Phe - Ser - Gln - Pro - Gly - Ala - Pro - Ile - Leu - Gln - Cys - Met - Gly - Cys - Cys - Phe - Ser - Arg - Ala - Tyr - Pro - Thr - Pro - Leu - Arg - Ser - Lys - Lys - Thr - Met - Leu - Val - Gln - Lys - Asn - Val - Thr - Ser - Glu - Ser - Thr - Cys - Cys - Val - Ala - Lys - Ser - Tyr - Asn - Arg - Val - Thr - Val - Met - Gly - Gly - Phe - Lys - Val - Glu - Asn - His - Thr - Ala - Cys - His - Cys - Ser - Thr - Cys - Tyr - Tyr - His - Lys - Ser - COOH
As cadeas alfa das catro hormonas denomínanse FSHA, LHA, TSHA e CGA.
Cockburn Town
Cockburn Town é a capital das illas Turks e Caicos.
Xeografía
Cockburn Town atópase na illa máis grande do arquipélago das Illas Turks, Gran Turca. A arquitectura histórica das Bermudas dos séculos XVII e XIX atópase nas principais rúas da cidade. A cidade é coñecida polas súas longas e estreitas rúas e farolas antigas.
O ancoradoiro máis próximo a Cockburn Town é o de Hawk Nest Anchorage, que, aínda que protexido, só debe utilizarse con boa luz por mor do arrecife preto da entrada.
Historia
É a sede do goberno desde que en 1766, Cockburn Town foi o primeiro asentamento permanente das illas, fundada en 1681 polos comerciantes de sal que chegaron ás Illas Turks e Caicos. A cidade supostamente atópase no lugar no que Juan Ponce de León chegou por primeira vez á illa.
Museo Nacional
miniatura|left | Museo Nacional na rúa Front
Entre as coleccións do Museo Nacional hai unha exposición de naufraxios, incluíndo o naufraxio europeo coñecido máis antigo das Américas, o Molasses Reef Wreck, datado en 1505.
Outro exhibicións mostran a historia dos Lucaians, a Carreira espacial, selos das Illas Turks e Caicos, a escravitude e a historia do comercio de escravos, o sisal e da industria do sal, acontecementos reais, así como unha historia xeral das illas. O museo tamén mantén un xardín, que se atopa xunto á Casa Guinep.
Tamén son de interese os proxectos de investigación do museo, incluíndo o seu Proxecto Mensaxe nunha Botella, lembranza de case 40 anos de mensaxes que chegaron as costas de Gran Turca.
Corpus Inscriptionum Latinarum
O Corpus Inscriptionum Latinarum (CIL) é unha colección de antigas inscricións en latín. Utilízase como fonte de autoridade da documentación epigráfica relativa aos territorios comprendidos no Imperio Romano. O CIL, como é denominado correntemente, recolle as inscricións latinas até a caída do imperio de Roma, de calquera natureza (pública, sacra, funeraria, honoraria, rupestre, graffitis etc), e sobre calquera tipo de soporte epigráfico (os máis pedra e bronce), excepto aqueles redactados en papiro.
Historia
O CIL rexistra e cataloga todas as inscricións latinas do territorio enteiro do Imperio romano, ordenándoas xeograficamente e consonte unha numeración progresiva para cada volume publicado. O primeiro volume recolle e dá a luz as versións competentes de todos aqueles epígrafes que foran anteriormente publicados, e continúa a ser actualizado con novas edicións e a través de suplementos.
Foi constituído no ano 1847 en Berlín con obxectivo de publicar unha colección organizada das inscricións latinas, que até aquela altura foran rexistradas de xeito disperso por centenares de eruditos durante ós séculos anteriores (e dos que moitos desapareceran no transcurso dos tempos). Á cabeza do comité constituído para a ocasión foi posto o historiador alemán Theodor Mommsen (que redactou varios volumes sobre Italia).
Boa parte do labor implicaba inspeccións a efectuar persoalmente polos epigrafistas nos lugares e nos monumentos coa intención de copiar os orixinais do xeito máis fiel posíbel. No caso daquelas inscricións precedentemente rexistradas que fosen irrecuperábeis xa, os investigadores procuraron obter unha lectura apropiada confrontando a versións das publicadas nas obras dos epigrafistas precedentes que puideran ter visto o orixinal. En moitos casos houbo que contentarse con recoller unha única versión. O primeiro volume foi publicado no ano 1853. A lingua de edición é o latín.
Na actualidade
Salvo os últimos fascículos (por exemplo a pars. VIII, do vol. VI, dedicado as inscricións urbanas), as descricións non inclúen fotografías das inscricións orixinais, senón unha transcrición que mostra as letras no seu formato orixinal, posición, e a súa interpretación por medio da reconstrución das abreviaturas (desenvolvemento) e das palabras que poden faltar (reintegración ou restitución), coas discusións sobre as edicións e os problemas que implican. Ás veces as inscricións son presentadas cun debuxo descritivo do soporte epigráfico completo. Os documentos están divididos por campos, segundo o territorio da comunidade administrativa antiga (colonia, municipio, cidade libre ou foederata etc), da cal no inicio de cada sección se ofrece unha breve presentación.
A Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften (Academia de Ciencias de Berlín-Brandeburgo) continúa a actualización e publicación do CIL.
Attavante degli Attavanti
miniatura|Misal ilustrado por Attavanti.
Attavante degli Attavanti, nado en Castelfiorentino en 1452 e finado en Florencia en 1525, foi un miniaturista florentino.
Destacou na súa labor por ilustrar misais e Biblias.
Bird Box (filme)
Bird Box estreouse internacionalmente no AFI Fest o 12 de novembro de 2018, e tivo unha estrea limitada nos Estados Unidos o 14 de decembro antes da súa estrea mundial en liña a través de Netflix o 21 de decembro de 2018.
Sinopse
O filme conta a historia dunha muller, interpretada por Sandra Bullock, que xunto a dous nenos debe atravesar un bosque e un río cos ollos pechados co obxectivo de evitar unhas entidades sobrenaturais que provocan que a xente cometa suicidio despois de ollar cara a eles.
Leven Rambin
Leven Alice Rambin, nada o 17 de maio de 1990 en Houston, Texas, é unha actriz estadounidense de cinema e televisión.
Imperio de Austria
O Imperio de Austria pode referirse a:
Montederramo (homónimos)
O topónimo galego Montederramo é un orónimo procedente do latín '' (monte do ramo). Pode referirse a:
Vienne
Vienne (86) é un departamento francés situado no oeste de Francia, que pertence á rexión Nova Aquitania. O nome procede do río Vienne, un dos principais afluentes do Loira, que o atravesa.
Pierre Gasly
Pierre Gasly (, nado o 7 de febreiro de 1996) en Rouen é un piloto de carreiras francés que actualmente compite na Fórmula Un baixo bandeira francesa, competindo para Alpine F1 Team. En 2014 foi subcampión das Fórmula Renault 3.5 Series e en 2016 campión das GP2 Series. Pilotou un Team Mugen con motor Honda no Campionato Super Fórmula de 2017. Fixo o seu debut na Fórmula 1 no Gran Premio de Malaisia de 2017.
Trasladouse a Red Bull Racing en, antes de volver tras intercambiarse con Alexander Albon de Toro Rosso entre as carreiras de Hungría e de Bélxica con Daniil Kvyat como compañeiro. Gasly obtivo a súa primeira vitoria na Fórmula Un no Gran Premio de Italia de 2020 pilotando para AlphaTauri. Gasly fichou por Alpine para a tempada, pilotando para o equipo francés na proba de postemporada de 2022 en Abu Zabi.
Karting
Gasly entrou no karting en 2006, cando terminou décimo quinto no campionato Minime francés, antes de que terminase cuarto o ano seguinte. No 2008 pasou ao Campionato Francés de Cadetes, antes de trasladarse á escena internacional en 2009. Trasladouse á categoría KF3, permanecendo ata finais de 2010, cando terminou como subcampión no Campionato Europeo CIK-FIA.
Fórmula Renault
miniatura|left|Pierre Gasly en [[Motorland Aragón, 2014]]
Na tempada 2011 do campionato de F4 francés, Gasly fixo o seu debut nun monopraza, tomando parte na categoría de 1.6 litros do Campionato de F4 francés. Terminou terceiro detrás dos seus futuros rivais na Eurocup Matthieu Vaxivière e Andrea Pizzitola con sete podios, incluíndo vitorias en Spa, Albi e Le Castellet.
Gasly pasou á Fórmula Renault de 2 litros en 2012, uníndose ao R-Ace GP na Eurocopa de Fórmula Renault 2.0. Terminou décimo, puntuando en seis carreiras, incluíndo podios en Spa e Nürburgring. tamén fixo sete saídas na Fórmula Renault 2.0 Northern European Cup co mesmo equipo, logrando un podio en Nürburgring.
En 2013, Gasly fchou por Tech 1 Racing. Logrou cinco podios, así como vitorias en Moscova, Hungaroring e Le Castellet. Tomou unha vantaxe de once puntos sobre Oliver Rowland na carreira final no Circuíto de Barcelona-Cataluña, e finalmente adxudicouse o título co terceiro e sexto lugar; o último resultado foi como resultado dunha colisión con Rowland pola que recibiu un drive-throught de penalización.
O piloto saltou as Fórmula Renault 3.5 Series en 2014, onde foi contratado por Arden baixo o programa de desenvolvemento Red Bull Junior Team. Terminou a tempada como subcampión detrás doutro Red Bull Júnior Carlos Sainz, Logrando oito podios nas dezasete carreiras.
Serie GP2
Gasly fixo a súa estrea nas GP2 series en 2014 no circuíto de Monza na carreira soporte de Italia, substituíndo ao piloto de Caterham Racing Tom Dillmann, que tiña compromisos noutras series de carreiras e non puido participar na competición. As carreiras da serie de GP2 para ese fin de semana. Logo participou nas probas de postempada, pilotando para DAMS e o 8 de xaneiro de 2015 asinaron co equipo francés para competir xunto ao piloto británico Alex Lynn, como piloto de desenvolvemento do Equipo Williams F1. Malia lograr tres pole positions e catro podios, Gasly experimentou unha tempada desigual, incluíndo provocar colisións en Bahrain, Spa e Yas Marina (que provocou que a carreira fora cancelada), terminou oitavo, dous lugares detrás do seu compañeiro de equipo Lynn. En xaneiro de 2016, anunciouse que Gasly cambiaría aos recentemente chegados Prema Powerteam xunto ao subcampión da Tempada 2015 da Fórmula 3 europea e novato na GP2 Antonio Giovinazzi
Fórmula Un
O 30 de setembro de 2015, Gasly presentouse como piloto reserva d Red Bull.
Toro Rosso (2017 - 2018)
O 26 de setembro de 2017, Toro Rosso anunciou que Gasly faría a súa debut na Fórmula 1 no Gran Premio de Malaisia de 2017, substituíndo a Daniil Kvyat en varias carreiras.
En 2018 no Gran Premio de Bahrain, Gasly anotou os primeiros 12 puntos da súa carreira na Fórmula 1 cando acabou sorprendentemente cuarto e sendo o máis destacado da carreira.
Red Bull (2019)
thumb|Gasly no [[Gran Premio de Hungría de 2019]] O 20 de agosto de 2018, anunciouse que Gasly pasaba a Red Bull Racing para a tempada de, sendo compañeiro de equipo con Max Verstappen, despois da saída de Daniel Ricciardo para o Renault.
Retorno a Toro Rosso (2019)
thumb|Gasly no [[Gran Premio de Italia de 2019, logo de ser devolto a Scuderia Toro Rosso a metade de tempada]] Non obstante, o 12 de agosto de 2019, Red Bull anunciou que Gasly volvía ao seu equipo B, Toro Rosso, debido a que o piloto francés non era competitivo no equipo principal, cambiou o lugar con Alexander Albon despois do Gran Premio de Hungría de 2019.
Gasly logrou o seu primeiro podio na Fórmula 1, o 17 de novembro de 2019, cando rematou o Gran Premio do Brasil en segundo lugar.
AlphaTauri (2020–2022)
left|thumb|Gasly na pretembada de 2020 O 12 de novembro de 2019, Toro Rosso anunciou que Gasly permanecería no equipo, que pasou a chamarse AlphaTauri, xunto a Kvyat, durante o.
2023
Gasly asinou un contrato de varios anos para correr para Alpine no 2023, asociado co seu antigo rival francés de karting Esteban Ocon. AlphaTauri permitiu a Gasly unirse a Alpine para as probas de postempada inmediatamente despois do Gran Premio de Abu Zabi de 2022.
Resultados completos nas GP2 Series
(clave) (Carreiras en letra grosa indican pole position) (carreiras en itálica indican volta rápida) † Piloto que non finalizou a carreira, pero clasificouse ao completar máis do 90% da distancia de carreira.
Resultados completos na Super Formula
(Carreiras en letra grosa indican pole position)
Resultados completos na Fórmula E
(key) (Carreiras en letra grosa indican pole position; carreiras en itálica indican volta rápida)
Resultados completos na Fórmula 1
(Chave) (carreiras en letra grosa indican pole position; carreiras en itálica indican volta rápida) * Tempada en progreso.
Libélula
As libélulas son uns insectos carnívoros que pertencen á orde dos odonatos (Odonata). Esta orde inclúe, entre outras especies, as libélulas e cabalos do demo.
O grupo apareceu na Terra durante o Triásico.
Características
As características distintivas das libélulas son as seguintes:
Hábitat e distribución
Este grupo ten unha distribución mundial e ten preferencia por hábitats nas inmediacións de cursos de auga estancada (pozas ou lagos temporais), zonas pantanosas ou preto de ribeiras e regatos.
Per Daniel Amadeus Atterbom
Per Daniel Amadeus Atterbom, nado en Åsbo o 19 de xaneiro de 1790 e finado en Estocolmo o 21 de xullo de 1855, foi un escritor sueco, un dos máis destacados representantes do romanticismo en Suecia.
Libélula
Costumes
As libélulas son pregdadoras, alimentándose doutros insectos, como mosquitos e moscas. As larvas de libélula (no estadio de ninfa) son acuáticas, carnívoras e extremadamente agresivas, e poden alimentarse non só de insectos senón tamén de peixes xuvenís.
Per Daniel Amadeus Atterbom
Traxectoria
Estudou na Universidade de Uppsala.
Libélula
Costumes
Non teñen a capacidade de picar, porque as súas mandíbulas están adaptadas á mastigación. Dentro do seu ecosistema, son bastante útiles no control das poboacións de mosquitos e das súas outras presas, prestando así un servizo importante ao ser humano.
John Paul Jones
John Paul Jones é un músico británico nado co nome de John Baldwin o 3 de xaneiro de 1946 en Sidcup, Inglaterra, coñecido principalmente por ser integrante do grupo Led Zeppelin.
Libélula
Costumes
As libélulas adultas cazan baseándose no seu sentido da visión, extremadamente agudo.
John Paul Jones
En 1960 con 14 anos formou parte dun grupo de danza do seu pai, Joe Baldwin, e un ano máis tarde creou a súa propia banda.
Libélula
Orixe
O grupo xurdiu no Triásico, sendo bastante abundantes no período Carbonífero, e conserva ata hoxe as mesmas características xerais. As maiores libélulas de sempre pertencen ao xénero Meganeura, que floreceu no Permiano e podían atinxir envergaduras de 70 a 75 cm.
John Paul Jones
Nos anos 60 comezou a ser director e arranxador doutros grupos, así como pianista e baixista, incluíndo entre estes aos Outlaws, Mickey Most, the Mindbenders, the Everly Brothers, The Supremes, Rolling Stones, Jeff Beck, Donovan, entre outros.
Libélula
Descrición
A orde foi descrita en 1793 polo naturalista, entomólogo e economista danés Johan Christian Fabricius (1745-1808).
John Paul Jones
É considerado como un dos máis influentes baixistas de rock da historia, destaca tamén a súa gran habilidade como pianista e teclista.
Libélula
Nome científico
Fabricius cuñou o termo Odonata unindo o elemento odon-, derivado da palabra do grego antigo οδούς, οδόντoς odoús, odontos, "dente", coa forma sufixa do latín científico -ata, indicando substantivo neutro plural, porque aparentemente estes animais teñen dentes nas súas mandíbulas (aínda que a maioría dos insectos tamén teñen mandíbulas dentadas).
Nome vulgar
Libélula vén do latín libellula, palabra coa que os antigos romanos designaban a estes animais. A palabra é un diminutivo de libella, "o nivel da balanza" que, á súa vez, é un diminutivo de libra, "balanza" (e tamén o nome da unidade de peso equivalente a 12 onzas). Segundo parece, estes insectos deben o seu nome á súa capacidade de permaneceren suspendidos e equilibrados no aire. O termo foi introducido na sistemática no século XVIII, cando Linneo creou o xénero Libellula na 10ª edición do seu Systema Naturae (1758).
John Paul Jones
Led Zeppelin
Está considerado como o membro de Led Zeppelin máis intelixente e versátil, grazas a súa sapiencia musical e a súa habilidade coa guitarra, a mandolina, o banxo, e ata a frauta doce, ademais do baixo e o teclado. Era o máis arraigado á familia e dotado dun sentido do humor tipicamente británico, á parte de ser o máis afastado das afeccións ocultistas de Page.
Libélula
Clasificación
miniatura|200px|[[:Commons:Sympetrum sanguineum|Sympetrum sanguineum.]] miniatura|200px|[[:Commons:Sympetrum vulgatum|Sympetrum vulgatum.]]
Orde Odonata
Nomes vulgares galegos
Os entomólogos galegos empregan diferentes nomes para distinguir os membros das distintas familias, entre eles:
John Paul Jones
Logo de Led Zeppelin
De recoñecido prestixio, grupos como R.E.M. suplicáronlle con éxito que lles producise un dos seus últimos traballos. A pesar dese prestixio, Page e Plant perderon contacto con el nos 90, ignorándoo cando gravaron para a MTV un clásico concerto "umplugged" (acústico). Máis recentemente retomaron o contacto: o 10 de decembro de 2007, como parte dun tributo a Ahmet Ertegün, fundador de Atlantic Records, a mítica superbanda dos 70 reuniuse de novo para encher o aire dunha renovada e excelente música.
Libélula
Nomes vulgares galegos
Cabaliños, candís, donceliñas, emperadores, esmeraldas, gaiteiros, gaiteiriños, lavacús, libélulas (para os anisópteros), libeliñas, patexas, quitaollos e tizóns.
John Paul Jones
Logo de Led Zeppelin
A mediados do 2009 sóubose da súa vinculacion a un novo proxecto musical denominado Them Crooked Vultures xunto con Josh Homme á guitarra de Queens of the stone age e Dave Grohl de Foo Fighters na batería.
Agustín Fernández
O nome de Agustín Fernández pode referirse a:
John Paul Jones
Discografía
Con Led Zeppelin
Como Solista
Galería de imaxes dos Vilares, Guitiriz
San Vicenzo dos Vilares é unha parroquia que se localiza no concello de Guitiriz.
Lier
O topónimo Lier pode referirse a:
Antroponimia islandesa
miniatura|Unha campa cun patronímico e un avonímico "Páll, fillo de Jón, fillo de Mattías Os nomes sen tradición en Islandia han de ser aprobados polo Comité de Nomes para que se poidan usar oficialmente . Para aceptar un nome ten que se poder incorporar con facilidade na lingua islandesa e, con algunha excepción, han conter só letras do alfabeto islandés (incluíndo þ e ð), e o nome ten que poder declinarse segundo as normas gramaticais do islandés.
Creación de apelidos
O modo de creación dun apelido é sinxelo. Na maioría dos casos tómase o nome do pai en xenitivo coa terminación -son, no caso dun neno, ou -dóttir, se é nena. Tamén se aceptan os apelidos creados a partir do nome da nai, aínda que é moito menos frecuente aínda que no século XXI adquiriron máis aceptación e uso, tanto polo aumento de nais solteiras como das ideas feministas.
Así, un home de nome Jón Einarsson se ten un fillo chamado Ólafur, non vai levar como apelido Einarsson coma seu pai, senón Jónsson, que indica que Ólafur é o fillo de Jón (Jón + son, que significa fillo) Se o mesmo home ten unha filla denominada Sigríður, o apelido da filla será Jónsdóttir, que indica literalmente que Sigríður é a filla de Jón (Jón + dóttir, que significa filla).
Nalgúns casos o apelido pode derivar do segundo nome do pai, ou da nai. Así se Jón é fillo de Hjálmar Arnar Vilhjálmsson, pode recibir levar como nome Jón Hjálmarsson (Jón fillo de Hjálmar) ou Jón Arnarsson (Jón fillo de Arnar).
Tradicionalmente no caso de dúas persoas do mesmo círculo social teñan o mesmo primeiro nome e o mesmo nome do pai, podíanse distinguir polo nome paternal do seu avó, así Jón Þórsson Bjarnarson (Jón fillo de Þór Bjarnarson) e Jón Þórsson Hallsson (Jón fillo de Þór Hallsson). Na época contemporánea é un sistema que con escasa vitalidade, aínda que aparece frecuentemente nas sagas.
Apelidos de liñaxe familiar
Na segunda metade do século XIX algúns islandeses comezaron a adoptar apelidos familiares, en especial aqueles que estudaran fóra, a maioría de clase alta ou altos funcionarios. En 1855 había 108 apelidos familiares mentres en 1910 eran xa 297. En 1913 o Althing legalizou a adopción de apelidos familiares mais en 1925 prohibiu a adopción de novos apelidos familiares.
Hachimantai
O concello de Hachimantai limita cos concellos de Sizukuishi, de Takizawa, de Morioka, de Iwate, de Ichinohe, de Ninohe (son da prefectura de Iwate); de Kazuno, de Senboku (son da prefectura de Akita); e de Takko (da prefectura de Aomori).
Naisten Liiga
A Naisten Liiga (anteriormente denominada Jääkiekon naisten SM-sarja) é a máxima categoría do hóckey sobre xeo feminino en Finlandia. A competición naceu na tempada 1982-83 e na actualidade a integran oito equipos.
Antecedentes e creación
Os primeiros equipos femininos de hóckey sobre xeo de Finlandia comezaron a aparecer a principios da década de 1970, aínda que pasaron varios anos ata que se disputara a primeira competición no país. Esta primeira competición, non oficial, denominouse Lipstick-turnaus (en galego Torneo Lipstick) e disputouse durante varios anos, sendo a súa primeira edición en 1978. 300px|miniatura|esquerda|A [[Sammon Malja, trofeo entregado ao equipo campión da SM-sarja ata 2010.]] Non foi ata a tempada tempada 1982-82 cando comezou a organizarse o campionato feminino finlandés oficial, inicialmente denominado Naisten SM-sarja. Na primeira edición do campionato participaron un total de dez equipos divididos en dous grupos: EVU (Vantaa), Haukat (Järvenpää), HIFK (Helsinqui), HJK (Helsinqui), Ilves (Tampere), Jäähonka (Espoo), SaiPa (Lappeenranta), Shakers (Kerava), Tiikerit (Hämeenlinna) e Ässät (Pori). O primeiro equipo en coroarse campión finlandés na primavera de 1983 foi o HJK, logo de impoñerse no torneo final disputado en Tampere.
Dominio de Ilves
A medida que o número de equipos de mulleres aumentou, a liga pasou a xogarse nun único grupo na tempada 1985-86, cando se fundou ademais a segunda categoría, a I-divisioona. O Ilves de Tampere dominou a segunda metade da década de 1980, cando gañou un total de catro títulos consecutivos (1985-1988) antes de que o EVU de Vantaa curtara a racha na primavera de 1989.
Logo do título logrado polo EVU en 1989, Ilves volveu gañar o campionato na tempada 1989-90, cando se introduciron os play-offs. O equipo de Tampere revalidou o título nos tres anos seguintes. Os primeiros anos da década de 1990 viron o crecemento do Shakers, que pasou a converterse no máximo rival do Ilves e rompeu a segunda racha de catro campionatos consecutivos do equipo do lince en 1994. Mentres tanto, os tempos de 20 minutos establecéronse en 1992.
Shakers e JYP
A segunda metade da década de 1990 estivo marcada principalmente por dous equipos: Shakers e JYP. A pesar de ter sido un dos equipos fundadores da Naisten SM-Sarja, o papel das Shakers nas tres primeiras tempadas da competición fora moi pobre, xa que contou todos os seus partidos por derrotas. Ao seu regreso á máxima competición na tempada 1986-87 convertéronse nun equipo competitivo e gañou a medalla de bronce ese mesmo ano, e na tempada 1993-94, logo de ter chegado tres anos consecutivos ás finais fronte o Ilves, conquistaron o campionato. Parte do éxito do equipo de Kerava veu da dianteira Riikka Välilä, quen tamén fora fundamental no éxito do EVU en 1989.
O éxito das Shakers durou dous anos máis nos a rivalidade co Ilves acabou dando paso á loita coas Kärpät de Oulu na tempada 1995-96, cando a final entre os dous equipos pasou á historia como unha das máis reñidas e igualadas da historia do campionato feminino finlandés. Ese mesmo ano foi o primeiro no que o que fora o gran dominador, o Ilves de Tampere, non conseguiu ningunha medalla.
Na tempada 1996-97, a Naisten SM-sarja viu a chegada dun novo equipo campión, o JYP de Jyväskylä, que se impuxo ás Shakers nas finais por un contundente 3-0. O JYP conquistou o seu segundo campionato consecutivo fronte ás Kärpät un ano despois (3-0) malia a terse clasificado na cuarta posición (a última que daba acceso aos play-offs) e enfrontarse ás campioas da liga regular, as mulleres do K-Espoo (2-1).
Os anos 2000: Espoo Blues
Logo de que o equipo das Shakers abandonara a competición antes da tempada 1998-99, as súas xogadoras pasaron a xogar no equipo de Espoo, chamado agora Espoo Blues, e no recentemente ascendido Itä-Helsingin Kiekko. Esa mesma tempada as Blues destronaron ao JYP, conseguindo o seu primeiro campionato logo de ter conquistado varios bronces na década, e iniciando un período de sete anos consecutivos nos que o campionato quedou en Espoo.
Un home do pobo
Un home do pobo é unha novela satírica en lingua inglesa do autor nixeriano Chinua Achebe, publicada en 1966 co título orixinal de A Man of the People. Foi traducida ao galego por Begoña R. Outeiro, e publicada en 2012 pola Editorial Hugin e Munin.
Naisten Liiga
Os anos 2000: Espoo Blues
Na primavera de 2011 a comunidade finlandesa do Canadá doou a Aurora Borealis Malja, o trofeo que dende entón é entregado ao equipo campión en substitución da Sammon Malja. O primeiro equipo que alzou a copa foi o HPK de Hämeenlinna, que derrotou ao Ilves na final.