cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Complexo de Edipo
A crítica de Carl Gustav Jung
No seo da psicanálise, unha corrente disidente emerxía dos traballos de Jung, que atribuía á vida psíquica non soamente a pulsións individuais inconscientes (como propoñía Freud), senón a un nivel diferente, o do inconsciente colectivo cuxos arquetipos dominan a vida psíquica individual. Segundo Jung, certos impulsos atoparían expresión, no cadro da cultura occidental, no arquetipo cultural de Edipo: nesta análise, o arquetipo influencia a expresión das pulsións que acaban por constituír un complexo de Edipo; mais este complexo non é universal nin no espazo nin no tempo. Noutras culturas dispoñen doutros arquetipos estruturados segundo outro inconsciente colectivo. A atracción da nai e a hostilidade cara ó pai non terían por que articularse nun complexo de Edipo ó estilo occidental.
Non só o contido do complexo de Edipo senón a súa validez, en canto que noción científica, presentan serios problemas de aplicación en problemas neurofísicos e están suxeitos a debate.
As críticas filosóficas
Alfred Adler non compartía a idea freudiana do dominio do sexo sobre o ego e atacou as ideas de Freud sobre a represión. Adler coidaba que a teoría da represión da libido debería ser substituída polos conceptos de "tendencias ego-defensivas" -o estado neurótico derivaría de sentimentos de inferioridade e sobrecompensación da protesta masculina. Os complexos de Edipo son para el insignificantes.
Michel Foucault e Gilles Deleuze, xunto co psicanalista radical Félix Guattari, usaron o traballo de Freud para mostrar como as estruturas de poder internalizadas son unha función da orde das cousas do mundo en que vivimos.
Deleuze e Guattari no seu Anti-Edipo falan da diseminación do complexo freudiano de Edipo, que eles denominan Edipalización. A súa visión é que o sistema capitalista e a psicanálise como ferramenta súa pretenden facerlle crer á xente nun pai que é máis poderoso ca eles e que ten un falo que nunca será acadable para eles. A súa idea é que a estrutura familiar representa a unidade máis pequena desa suxeición porque agora o poder non procede dunha forza central como era Deus ou o monarca, senón que está espallado en pequenas unidades de poder que manteñen a xente sometida. Para eles a psicanálise é un intento de producir neuroses ó tempo que o sistema capitalista é inherentemente esquizofrénico. A súa proposta defende estruturas anedípicas, confiando no concepto de obxectos parciais da psicanalista Melanie Klein e propoñendo a substitución da psicanálise por esquizoanálise.
As críticas da cultura popular
Moi a miúdo, a cultura popular retratou a Freud de maneira simplista como un pervertido proclamando a súa teoría do complexo de Edipo un completo absurdo. En todo caso, de considerarmos a tenacidade con que o concepto alimentou a imaxinación cultural e os refinamentos a que foi sometido por filósofos e psicanalistas do século pasado é evidente que as condicións históricas suxeridas por Foucault fixeron que a idea resultase certamente atractiva e fose sometida a unha certa disciplina científica.
Chapel Club
Chapel Club foi unha banda inglesa de synthpop procedente de Londres e formada polo vocalista Lewis Bowman, o batería Rich Mitchell, o baixista Liam Arklie e os teclistas Michael Hibbert e Alex Parry.
A banda deixou o selo de Universal Polydor Records en marzo de 2012 tras desfacerse do seu anterior son indie rock, que describira á banda como "melancólica, maxestuosa e magnificiente" polo seu enfoque electrónico do pop usando samples e sintetizadores. O segundo e derradeiro álbum da banda, Good Together, foi editado a través de Ignition Records en 2013.
A banda anunciou a súa separación o día 17 de outubro de 2013 nun concerto na St Pancras Old Church de Londres.
Monotremos
Os monotremos, ou monotremados, é unha orde de mamíferos, a única da subclase dos prototerios. os únicos con reprodución ovípara. Están moi pouco estendidos, tan só nalgunhas zonas do continente de Oceanía, en Australia, Papúa-Nova Guinea e Tasmania.
A orde inclúe as especies actuais de mamíferos máis primitivas, que teñen diversas características reptilianas, como a reprodución ovípara (son os únicos mamíferos que poñen ovos), e a presenza de cloaca, orificio onde conflúen os tractos dixestivo, urinario e reprodutor; o seu nome fai referencia a esta característica e significa "un só orificio". Existen poucas especies de monotremos; entre elas, son ben coñecidos o ornitorrinco e os equidnas.
Inclúense nos mamíferos debido a que as crías son aleitados, por medio dunhas glándulas mamarias parecidas ás sudoríparas, entre outras características propias deste tipo de animais: gran presenza de pelo, sangue quente etc. Durante moito tempo, os monotremos estiveron clasificados como un grupo de réptiles cubertos de pelo, até que despois de 200 anos identificáronse inequivocamente como mamíferos, pois neles se encontran todas as características que definen a clase:
Descrición
A orde foi descrita en 1837 polo naturalista francés Charles Lucien Bonaparte.
Etimoloxía
O termo científico Monotrēmata está formado polos elementos do latín científico mono-, calco do grego antigo μονο-, derivado de μόνος mónos, 'único', e -trēmat, derivado do grego antigo τρῆμα -ατος trẽma -atos, 'abertura', 'orificio', coa adición da desinencia -a, indicando plural. Literalmente, 'os que teñen un só orificio'.
Carson, California
Carson é unha cidade do estado de California, pertencente ao condado dos Ánxeles. Fundada en 1968, sitúase a 21 km da cidade dos Ánxeles. Ten 91.714 habitantes, dos cales o 25,69 % é de raza branca, 25,41 % afroamericanos, 22,27 % de asiáticos, 2,99 % procedentes do Pacífico, 0,56 % nativos americanos, 17,98 % doutras razas e 5,09 % de máis de dúas razas.
Monotremos
Clasificación
A orde comprende as subordes, familias, xéneros e especies seguintes: (Só se inclúen os taxons actualmente viventes)
Orde Monotremata Bonaparte, 1837
Carson, California
Nesta cidade encóntrase o Dignity Health Sports Park no que xoga os seus partidos coma local Los Angeles Galaxy e Los Angeles Chargers.
Monotremos
Filoxenia
Árbore filoxenética dos monotremas (inclúense os taxons extintos): --o Monotremata Bonaparte, 1837 (~Prototheria Gill, 1872 ) |-o Kollikodontidae Flannery, Archer, Rich & Jones, 1995 (†) | `-o Kollikodon Flannery, Archer, Rich & Jones, 1995 (†) |  `- K. ritchiei Flannery, Archer, Rich & Jones, 1995 (†) |-o Platypoda Gill, 1872 | `-o Ornithorhynchidae Gray, 1825 |  |-o Monotrematum Pascual & al., 1992 (†) |  | `- M. sudamericanum Pascual & al., 1992 (†) |  |-o Obdurodon Woodburne & Tedford, 1975 (†) |  | |- O. dicksoni Archer, Jenkins, Hand, Murray & Godthelp, 1992 (†) |  | `- O. insignis Woodburne & Tedford, 1975 (†) |  |-o Ornithorhynchus Blumenbach, 1800 |  | |- O. anatinus (Shaw, 1799) |  | `- O. maximus - (†) |  |-o Teinolophos Rich, Vickers-Rich, Constantine, Flannery, Kool & van Klaveren, 1999 (†) |  | `- T. trusleri Rich, Vickers-Rich, Constantine, Flannery, Kool & van Klaveren, 1999 (†) |  `-o Steropodon Archer, Flannery, Ritchie & Molnar, 1985 (†) |    `- S. galmani Archer, Flannery, Ritchie & Molnar, 1985 (†) `-o Tachyglossa Gill, 1872 |-o Kryoryctes Pridmore, Rich, Vickers-Rich & Gambaryan, 2005 (†) | `- K. cadburyi Pridmore, Rich, Vickers-Rich & Gambaryan, 2005 (†) `-o Tachyglossidae Gill, 1872 |-o Megalibgwilia Griffiths, Wells y Barrie, 1991 | `- M. ramsayi (Owen, 1884) (†) |-o Tachyglossus (Shaw, 1792) | `- T. aculeatus `-o Zaglossus Gill, 1877 |- Z. attenboroughi Flannery & Groves, 1998 |- Z. bartoni (Thomas, 1907) |- Z. bruijni (Peters & Doria, 1876) |- Z. hacketti (Glauert, 1914) (†) |- Z. harrisoni Scott & Lord, 1922 (†) |- Z. owenii (†) `- Z. robusta Dun, 1895 (†)
Carson, California
Historia
Uns 6 mil anos antes da chegada do home branco a California, onde ágora hai unha zona industrial na cidade de Carson, situabase Suangna, unha aldea de Tongva (nativos americans). Cando os primeiros exploradores europeos chegaron ó sur de California, o gobernador de California regaloulle a un soldado español, chamado Juan José Domínguez, un terreo de máis de 30.000 hectáreas que chamou Rancho San Pedro. O terreo abrangaba dende o río Los Angeles ata o océano pacífico, neste terreo atópase Carson. Neste rancho adicábanse ó gando e a venda das súas peles ata que en 1860, por mor dunha seca, destruíronse os pastos. Unha descendente deste soldado casou con George Carson e trasladáronse a vivir ó rancho. A cidade de Carson é nomeada así en honor o seu fillo, John Manuel Carson, unha figura clave no desenvolvemento do sur de California no século 20, e o xefe do Dominguez Water Corporation.
Abano Terme
miniatura|200px|Torre da catedral de san Lourenzo.
Carson, California
Historia
Case 200 anos despois da fundación do rancho, o 6 de febreiro de 1968, os cidadáns do oeste do río Los Angeles votaron que a súa comunidade fora unha cidade independente. Ós electores foron ofrecidas dúas opcións para o nome da cidade: Carson e Dominguez, os dous principais nomes da familia na historia do Rancho San Pedro. Sería a oitava cidade no condado dos Ánxeles. Tamén foi elixido o primeiro alcalde de Carson, John Marbut.
Monotremos
Filoxenia
O clado Australosphenida foi proposto por Luo et al. (2001) aínda que se deixou sen rango por non gardar a xerarquía de Linneo. Benton (2005) clasifícao como superdivisión, algúns niveis por debaixo da subclase.
Abano Terme
Abano Terme (coñecida como Abano Bagni ata 1930) é un concello italiano da provincia de Padua, na rexión do Véneto. Ten 19 062 habitantes (en 2006) e esténdese por unha área de 21 km², cunha densidade de poboación de 908 hab./km².
Carson, California
Historia
Durante os Xogos Olímpicos de Los Angeles 84 construíuse un velódromo para as probas de ciclismo en Carson. Debido a súa incorporación tardía como cidade respecto as cidades veciñas, os terreos de Carson estaban cheos de industria pesada, de tratamento de lixo etc. Pero debido a unhas leis estritas de construción e deseño de xardíns, e un traballo de atraer novos proxectos comerciais de éxito para a cidade a maior parte da industria pesada foi substituída. Os novos parques industriais en Carson, como o Centro Industrial Watson, son modelos de limpeza. No final de século contruíronse importantes estruturas coma bibliotecas, centro comerciais, parques, centros deportivos e a ampliación da universidade.
Monotremos
Filoxenia
McKenna e Bell (1997) dividiron a orde en Platypoda e Tachyglossa, aínda que a data de diverxencia non está concretada.
Abano Terme
Fai fronteira cos concellos de Albignasego, Due Carrare, Maserà di Padova, Montegrotto Terme, Padua, Selvazzano Dentro, Teolo, Torreglia.
Historia
As súas augas termais son coñecidas dende a fin da antigüídade cos nomes de Aponi fons ou Aquae Patavinae. Algunhas mostras baños da época romana foron desubertas no século XVIII. Os primeiros documentos nos que aparece a cidade moderna data do século X. No século XI fúndase un mosteiro beneditino Do século XII ata 1405 pertence a Padua, ano no que foi conquistado pola República de Venecia.
Ligazóns externas
Web da comuna
Gran Premio de Mónaco de 1982
Informe
Esta foi a primeira carreira tras a morte de Gilles Villeneuve no Gran Premio de Bélxica e, en consecuencia Ferrari participou cun só piloto, Didier Pironi.
A partir da volta 67, cando comezou a chover, a carreira converteuse nunha carreira rocambolesca. Riccardo Patrese estaba apertando a Alain Prost cando na volta 74, Prost arriscou demasiado e estrelouse contra as barreiras Armco na saída da chicane du Port (tamén coñecida como a pata do can). Convértese en líder da carreira Riccardo Patrese, na volta 75, pero na pinza de Loews apágaselle momentaneamente o motor, sendo adiantado por varios pilotos, Didier Pironi toma a cabeza, pero é traizoado polo seu Ferrari no túnel. Sucedeo no liderado outro piloto italiano, Andrea De Cesaris con Alfa Romeo. Pero, queda sen combustible aos poucos metros e ponse de líder o irlandés Derek Daly, que uns poucos momentos despois choca contra as proteccións da pista. Patrese, que lograra acender o seu coche rodando costa abaixo, logrou a súa primeira vitoria. Pironi e de Cesaris clasificáronse segundo e terceiro, con Daly sexto. O comentarista da BBC e campión do mundo de James Hunt fixó o famoso comentario: "Ben, temos esta ridícula situación na que estamos todos sentados na liña de chegada á espera de que veña un gañador e non parece que vaiamos ter un!".
Xutlandia
miniatura|Península de Xutlandia. Xutlandia (en dinamarqués Jylland, en alemán Jütland) é unha península da Europa noroccidental que comprende a parte continental de Dinamarca e o norte de Alemaña (estado federal de Schleswig-Holstein). Ao oeste limita co mar do Norte, ao norte co Skagerrak, ao nordés co Kattegat e ao leste coas illas dinamarquesas do Báltico.
Historia
O nome provén dos xutos, pobo xermánico que se instalou alí no século V.
Xeografía
miniatura|[[Enerxías renovables na Unión Europea|Parque eólico en Xutlandia.]] O terreo é relativamente chan, con pequenos cerros e turbeiras, constituído por materiais sedimentarios da era secundaria e depósitos do terciario que foron cubertos polos glaciares durante a era seguinte, dando lugar á actual paisaxe da península: unha chaira suavemente ondulada e inclinada cara ao oeste. Ten unha superficie de 29.775 km² e ten unha poboación de 2.491.852 persoas (2004). Pola súa extensión, abrangue os dous terzos da superficie do país, pero alberga só 2/5 partes da poboación total.
A costa articúlase por numerosos fiordes de orixe glaciar. A zona oeste presenta un relevo máis erosionado e caracterízase pola abundancia de depósitos fluvioglaciares. A costa está delimitada por cordóns de dunas e carece de portos naturais.
Clima
O clima da península é oceánico (0 °C de media no inverno e 16 °C no verán) e húmido.
miniatura|Bandeira de Xutlandia
Cidades da Xutlandia dinamarquesa:
Venus de Dolní Věstonice
A Venus de Dolní Věstonice é o nome co que se coñece unha estatua de 11,5 cm de altura, 4,3 cm de largura, que representa unha figura feminina, conservada actualmente no Museo do Moravia (Moravské zemské muzeum) de Brno.
Historia
Está fabricada en terracota, e datada entre hai uns 31 000 e 27 000 anos.
Anarquismo pacifista
miniatura|250px|A bandeira branca e negra diagonal, símbolo do anarquismo e a non-violencia O anarquismo pacifista ou anarcopacifismo é un movemento anarquista que rexeita calquera forma de violencia, tanto a proveniente do Estado como a cal provén das loitas entre forzas sociais, promovendo o pacifismo e a non-violencia.
Historia e características
Historicamente o anarquismo entendeuse como unha loita social que xustificaba calquera medio, incluíndo a violencia, para eliminar calquera tipo de xerarquía social. De feito é ás veces difícil separar en moitos ámbitos e discursos os termos anarquista e terrorista, debido á identificación entre ambos os conceptos derivada dos feitos acontecidos a principios do século XX, nos cales algúns individuos anarquistas provocaron atentados magnicides (véxase propaganda polo feito).
Con todo, no ideal anarquista o único principio claro é o que non ha de existir xerarquía algunha, de forma que ningún ser humano poida exercer relacións de dominación sobre outros. Neste contexto, e co fin de separar este principio ou obxectivo, dos medios para conseguilo, o anarquismo pacifista propón o rexeitamento total á violencia sen renunciar á desaparición efectiva dalgúns dos poderes: aqueles que non entran en contradición co principio enunciado.
Así, o anarquismo pacifista consente a existencia de certas leis, de xuíces (como funcionarios coñecedores da lei que facilitan a súa aplicación), do concepto de delito ou de economía autoxestionada. Con todo discrepa en canto a quen debe facer estas leis, pois desde o ideal anarquista e da acción directa, considérase que non ha de haber persoas ou entidades que monopolicen ou controlen este poder. É dicir, o anarcopacifista cre que non ha de haber políticos, parlamentos ou gobernos, senón que as leis han de emanar do pobo segundo un esquema de "unha persoa un voto".
Os medios que propón o anarquismo pacifista moderno baséanse na consulta constante á sociedade, a participación plena de todos os individuos que o desexen en calquera decisión política que lle afecte, a eliminación de representantes ou intermediarios entre o pobo e o poder lexislativo, e a recuperación do sentido correcto da palabra "política" no seu significado etimolóxico de "participación cidadá".
O auxe das modernas redes de comunicación rescatou a principios do século XXI o ideal anarquista do ostracismo ao que foi sometido pola súa identificación co terrorismo magnicida, e deulle unha nova dimensión na cal anarquía é sinónimo de igualdade e liberdade, en lugar de ser identificada automaticamente coa violencia.
Síndrome de Estocolmo doméstica
Denomínase Síndrome de Estocolmo Doméstica á dependencia emocional desenvolvida por unha persoa en relación a outra, xeralmente en núcleos familiares nos que se produce algún tipo de violencia doméstica (violencia física ou violencia psicolóxica). Nestes casos a vítima xustifica ao agresor reiteradamente e non se decata da gravidade da súa situación. Na maioría das ocasións as vítimas son as mulleres e os fillos ou fillas.
O Sobral, Camos, Nigrán
O Sobral é un lugar da parroquia de Camos, no concello pontevedrés de Nigrán, na comarca de Vigo. Segundo o IGE, en 2022 tiña 42 habitantes (23 homes e 19 mulleres).
Santa María, Santa María de Traseirexa, Vilardevós
Santa María é un lugar da parroquia de Santa María de Traseirexa, no concello ourensán de Vilardevós. Segundo o IGE do 2009 tiña 10 habitantes dos que 4 eran homes e 6 eran mulleres, o que supón unha perda de habitantes con respecto a 2008.
Neste lugar está a igrexa parroquial.
Camporredondo
O topónimo Camporredondo pode referirse a:
Bustelo, Santa María de Traseirexa, Vilardevós
Bustelo é unha localidade da parroquia de Santa María de Traseirexa, no concello ourensán de Vilardevós. Segundo o IGE, en 2018 tiña 39 habitantes, 22 homes e 17 mulleres, o que supón que a poboación diminuíu considerablemente con respecto o ano 2009 que tiña 52 habitantes. O xentilicio é bustelenses.
Topónimo
No ano 931 aparece co nome de Bustillo e Bustello. Sería no ano 1474 cando aparece como anexo a Vilardevós. O topónimo de Bustelo ven da palabra latina bustu con significado de túmulo, resto funerario. Unha voz parecida a esta é bosta. Ambas as dúas poderían proceder de bos que significa boi, polo que o diminutivo Bustelo sería un lugar onde pastan os bois.
Poboación
A densidade de poboación de Bustelo é moi baixa. A maioría dos habitantes pasan dos cincuenta anos, en concreto un 75%. Só un 25% están por debaixo desa idade, non habendo ningunha persoa de menos de 10 anos de idade. Sendo un total de 36 habitantes un 61% de homes e un 39% de mulleres, as cales todas pasan dos cincuenta anos. Polo que a natalidade é nula e a mortalidade alta.
Economía
As Bodegas Martín Códax apostaron pola calidade dos viños de Monterrei establecéndose con 100 hectáreas de viñedo no municipio de Vilardevós. A plantación está na localidade de Bustelo. Os responsables da bodega fixéronse co terreo a través do Banco de Terras de Galicia. A viña é a máis grande en superficie da zona.
Bibliografía
Concello de Vilardevós. (17/04/2019). Pirámide de idades.
Condado de Järva
Järvamaa (en estoniano Järva maakond) é un dos 15 condados da Estonia. Está situado na parte central do país. Limita ao norte co condado de Harju, ao lesto co condado de Lääne-Viru, ao sueste co condado de Jõgeva, ao sur con condado de Viljandi, ao suroeste con condado de Pärnu e ao oeste con condado de Rapla.
Goberno rexional
O goberno do condado (en estoniano Maakonnavalitsus) é dirixido por un gobernador ou maavanem, que é nomeado polo goberno de Estonia por un período de cinco anos.
Palawan
A illa de Palawan é a illa máis grande da provincia de Palawan, Filipinas e a quinta illa máis grande do país. A costa noroeste da illa está ao longo do Mar da China meridional, mentres que a costa do sueste forma parte do límite norte do Mar de Sulu. Gran parte da illa segue sendo tradicional e é considerada por algúns como subdesenvolvida. Mantense pouco desenvolvida e silvestre, con abundante vida salvaxe, xunglas e montañas. As costas son de area branca, o que as converte en grandes atraccións turísticas, así como as compañías internacionais que buscan oportunidades de desenvolvemento.
Xeografía
Toda a lonxitude da illa forma unha cordillera, cunha altitude máxima de 2085 m en Monte Mantalingajan. Outros picos significativos son o Monte Gantung en Batazara e o Pico Vitoria 1726 m. en Narra.
A capital da provincia chámase Porto Princesa. Como atraccións turísticas a destacar, atópase o río subterráneo duns 8 quilómetros que se pode visitar e percorrer en barca, a zona do norte chamada o Niño, con variadas paraxes e zonas de mergullo e unha frondosa xungla, espazo declarado de interese mundial pola UNESCO. miniatura|250px|esquerda|Entrada dun [[río subterraneo en Palawan.]]
Historia
A illa foi o escenario da batalla de Palawan en 1945. Unha ducia de navíos xaponeses atópanse afundidos entre 10 e 43 metros de profundidade preto das súas costas e das illas próximas, como Busuanga e Coron ..
Curaçao
Curaçao (, ; Kòrsou), oficialmente o País de Curaçao (Land Curaçao; Pais Kòrsou), é un país insular nas Antillas Menores no sur do mar Caribe e a rexión do Caribe Holandés, a uns 65 km. ao norte da costa de Venezuela. É un país constituínte do Reino dos Países Baixos. Xunto con Aruba e Bonaire, forma as illas ABC. Colectivamente, Curazao, Aruba e outras illas holandesas do Caribe chámanse a miúdo o Caribe holandés.
Curazao formou parte antigamente da colonia de Curaçao e Dependencias de 1815 a 1954 e máis tarde das Antillas Holandesas de 1954 a 2010, como Territorio Illa de Curazao (Eilandgebied Curaçao], Teritorio Insular di Kòrsou), e agora denomínase formalmente País de Curaçao. Inclúe a illa principal de Curaçao e a moito máis pequena illa deshabitada de Klein Curaçao ("Pequena Curazao"). Curazao ten unha poboación de 158.665 habitantes (est. de xaneiro de 2019), cunha área de 444 km2; a súa capital é Willemstad.
Antes do 10 de outubro de 2010, cando se disolveron as Antillas Neerlandesas, Curaçao administrouse como o territorio insular de Curaçao (holandés: Eilandgebied Curaçao, papiamento: teritorio Insular dei Kòrsou), un dos cinco territorios insulares das antigas Antillas Holandesas.
Etimoloxía
Existen distintas versións sobre a orixe do nome Curaçao. Unha delas afirma que cando os portugueses chegaron á illa, viron que os mariñeiros que padecían escorbuto se curaron tras desembarcar, seguramente grazas á gran cantidade de froitas que consumiron. Por iso, bautizaron a illa como Ilha dá Curação' («Illa da Curación»). Trala conquista neerlandesa o nome quedou finalmente como Curaçao.
Xeografía
Está situada no sur do mar Caribe, a uns 50 km da costa occidental de Venezuela, e pertence ao grupo das illas de Sotavento, xunto coas súas illas veciñas de Aruba e Bonaire. O seu clima é do tipo semi-árido tropical. A máxima elevación é o Christoffelberg (Monte Cristóbal) con 374 m. de altura e situado no noroeste da illa.
A cidade de Willemstad é o porto principal e capital da illa. A súa area histórica, centro da cidade e porto, declarouna a UNESCO Patrimonio Mundial da Humanidade no ano 1997. Alí atópase, entre outros, a sinagoga (Mikvé Israel-Emanuel) que é a máis antiga do continente americano en continuo funcionamento (1651).
Condado de Ida-Viru
esquerda|250px|miniatura|Paisaxe do condado de Ida-Viru
Curaçao
Xeografía
Como país membro dos Países Baixos forma parte da Unión Europea. Nela aséntanse as principais instalacións navais da Mariña Real dos Países Baixos no Mar Caribe, e dá soporte loxístico aos membros da OTAN na rexión. Adicionalmente, no seu territorio está en funcionamento desde o ano 1999 unha Base de Operacións de Avanzada do Comando Sur dos Estados Unidos, destinada principalmente á loita contra o narcotráfico.
Condado de Ida-Viru
Ida-Virumaa (en estoniano maakond, "Viru oriental") é un dos 15 condados da Estonia, situado na parte nororiental do país, na fronteira con Rusia e de cara ao Golfo de Finlandia. Con 175.406 habitantes (xaneiro de 2006) sobre o 13% do total do país, é o segundo condado máis poboado cunha superficie de 3.364 km². Esta rexión é de todo punto particular e radicalmente diferente do resto do país. Ela coñeceu, a partir da segunda guerra mundial, unha industrialización baseada na explotación dos xacementos de lousa bituminosa, que se acentuou a partir da ocupación soviética, facendo nacer cidades mineiras e marcando para sempre a paisaxe. As minas de uranio de Sillamäe conduciron os soviéticos a estableceren un dos principais centros de investigación atómica da URSS. A composición étnica é igualmente singular no contexto estoniano, froito da política de desprazamentos de poboación do período estalinista. A rexión conta actualmente cun 71% de rusos, 6% de habitantes doutras repúblicas ex-soviéticas e sobre un 20% de estonianos. Os rusófonos non sempre posúen a nacionalidade estoniana, e a súa situación é un problema recorrente da política interior do país, así como das relacións co seu veciño oriental, Rusia.
Curaçao
Xeografía
É famosa polo chamado Licor de Curaçao que se fabrica coa cortiza das laranxas da illa, e por celebrar un dos Entroidos máis coñecidos no Caribe.
Condado de Ida-Viru
Goberno rexional
O goberno do condado (en estoniano Maakonnavalitsus) é dirixido por un gobernador ou maavanem, que é nomeado polo goberno de Estonia por un período de cinco anos.
Curaçao
Historia
Os rexistros históricos e arqueolóxicos, sinalan a tribos de caiquetios, pertencentes á familia arauaca, como primeiros poboadores da illa. A chegada dos primeiros exploradores europeos prodúcese no ano 1499, cando unha expedición española comandada por Alonso de Ojeda, descobre a illa durante a súa primeira viaxe de exploración da costa norte de Suramérica. Xunto a el atópanse Juan de la Cosa e Américo Vespucio quen a chama Illa dos Xigantes, debido aparentemente, a elevada estatura dos seus habitantes indíxenas.
Condado de Ida-Viru
Subdivisións administrativas
O condado de Ida-Viru está dividido en 23 concellos: seis urbanos ( en estoniano linn, unha sétima cidade, Jõhvi, que é a capital do condade forma parte dun concello rural) e dezaseis concellos rurais (en estoniano vald).
Curaçao
Historia
O dominio español mantívose durante todo o século XVI, período durante o cal, os seus habitantes orixinais foron trasladados cara á colonia da illa a Española. Serviu de ponte para a exploración e conquista española de territorios no norte de Suramérica. A illa foi abandonada paulatinamente, a medida que avanzaba a colonización do continente.
Condado de Ida-Viru
Concellos urbanos
miniatura|dereita|500px|Concellos no condado de Ida-Virumaa
Curaçao
Historia
Os primeiros rexistros de asentamentos neerlandeses na illa, datan do ano 1621 pola necesidade de fornecemento de recursos vitais como madeira e sal. Foi durante o ano 1634, que unha expedición da Compañía holandesa das Indias Occidentais, ao mando de Johan van Walbeeck, reclamou a illa para os Países Baixos.
A mediados do século XVII establécense na illa colonos neerlandeses, e xudeus sefardíes orixinarios da Península Ibérica, provenientes principalmente do Brasil. Con eles mellóranse as técnicas para o cultivo de cítricos e a explotación de salinas. En 1642, Peter Stuyvesant é designado gobernador. Con el, a illa transfórmase nun importante centro de comercio, e establécese, o que chegaría a ser, un dos principais mercados de escravos, para as colonias europeas en América; especialmente para o Brasil. Feito este, que dá un forte impulso ao desenvolvemento económico da colonia.
A illa foi ocupada polos ingleses en dúas ocasións, que van de 1800 a 1803, e de 1807 a 1816, ambas as dúas motivadas polas Guerras Napoleónicas en Europa. De xeito case simultáneo, prodúcense os movementos independistas das colonias hispanas do continente, coas que contribúe dando refuxio a próceres do talle de Simón Bolívar, e coa participación, de polo menos, dúas dos seus personaxes claves, como son Manuel Piar, Libertador da provincia de Guaiana, e Luis Brión, quen chegaría a ser Almirante da República de Colombia.
Para o ano de 1863 a escravitude é abolida nas colonias neerlandesas, incluíndo nelas á illa de Curaçao, o cal conduce a unha severa crise económica. Debido a isto, un importante número dos seus habitantes emigran en busca de traballo, principalmente á illa de Cuba, onde traballan nas plantacións de cana de azucre.
O descubrimento de xacementos petrolíferos en Venezuela, a principios do século XX, especificamente, na conca do lago de Maracaibo, leva ao establecemento dunha das refinería máis importantes do mundo para o seu tempo. Isto dá un novo impulso á súa economía, e á chegada dunha nova onda de inmigrantes.
Florence Griffith Joyner
Florence Griffith Joyner ou Delorez Florence Griffith-Joyner nada nos Ánxeles (California) o 21 de decembro de 1959 e finada en Misión Viejo (California) o 21 de setembro de 1998, foi unha atleta estadounidense especialista en probas de velocidade, que gañou tres medallas de ouro e unha de prata nos Xogos Olímpicos de Seúl 1988 e bateu as plusmarcas do mundo de 100 e 200 m.
Curaçao
Historia
O 30 de maio de 1963, prodúcense levantamentos populares na illa, motivados por contracción mundial da industria petroleira, e o descontento, produto da exclusión dentro da súa principal industria.
Para finais de século XX e principios do XXI convócase aos seus electores a varios referendos para decidir o futuro status político-administrativo da illa. No último dos cales decídese a súa separación das Antillas Neerlandesas, e a procura dun status de autonomía para a illa, dentro do Reino dos Países Baixos.
Florence Griffith Joyner
Inicios
Proveniente dunha familia humilde, empezou desde nena a destacar nas carreiras, nas que gañaba aos mozos da súa idade ou ata maiores. Pese ás súas prometedoras calidades, o atletismo non ofrecía un porvir que resolvese as dificultades económicas da súa familia, polo que ao terminar a secundaria abandonouno para poñerse a traballar.
Curaçao
Historia
Curaçao separarase das Antillas Neerlandesas para finais do ano 2008, desaparecendo pois as Antillas Neerlandesas, xa que Saba, San Eustaquio e Bonaire serán Illas do Reino dos Países Baixos e Sint Maarten terá o mesmo status que Curaçao e Aruba.
Florence Griffith Joyner
Inicios
Todo cambiou cando coñeceu a Bob Kersee, que sería o seu adestrador e que rapidamente viu o seu potencial como velocista de clase mundial. Conseguiulle unha bolsa para estudar na Universidade de California (UCLA), e empezaron a traballar en serio.
Rapidamente chegaron os resultados. Florence gañou varios títulos nos Campionatos Universitarios dos Estados Unidos (NCAA), e os seus tempos en 100 e 200 m melloraron substancialmente.
Curaçao
Economía
A principal industria é o refinado de petróleo, que se importa en forma de cru desde Venezuela. Nela atópase a refinería, administrada pola petroleira estatal venezolana PDVSA e cunha capacidade instalada de 320.000 bbl/d, o que a converte na 3ra. maior refinería do Caribe.
Sectores de servizos, como o turismo e a banca, son outros alicerces da súa economía, xa que dan emprego á maior porcentaxe da poboación. O turismo recuperouse lentamente logo dunha crise na década de 1980; actualmente, está colocada na posición número 18, da lista de destinos do Caribe, da Organización Mundial de Turismo OMT, con 223.000 visitantes, para o ano 2004.
Florence Griffith Joyner
Primeiros éxitos
miniatura|Florence Griffith co presidente [[Ronald Reagan.]] En 1983 participou nos I Campionatos do Mundo celebrados en Helsinqui, onde foi 4ª nos 200 m. Ao ano seguinte conseguiu a medalla de prata dos 200 m nos Xogos dos Ánxeles 1984, só superada polo seu compatriota Valerie Brisco-Hooks.
Logo dos Xogos, Griffith casou co tamén atleta Al Joyner, campión olímpico de triplo salto e irmán da atleta Jackie Joyner-Kersee (á súa vez casada con Bob Kersee, adestrador de Florence), e temporalmente apartouse do atletismo. Parecía que isto era unha retirada, mais o mellor estaba por chegar.
Curaçao
Economía
A banca Offshore, continúa sendo un importante sector dentro da súa economía, a pesar de experimentar unha importante contracción, debida en parte, a cambios dados na política fiscal da illa, e as Antillas Neerlandesas.
Demografía
Fontes oficiais calculan unha poboación de 135.822 habitantes para o ano 2005. Aínda que algunhas fontes extraoficiais estiman que a poboación da illa de Curaçao debe roldar os 173.400 habitantes para o ano 2006.
Florence Griffith Joyner
Primeiros éxitos
Coa vista posta nos Xogos Olímpicos de 1988, Florence reapareceu nos Mundiais de Roma en 1987, onde volveu acabar segunda nos 200 m, esta vez superada pola alemá Silke Gladisch. Ademais gañou unha medalla de ouro nas substitucións 4×100 m.
1988
O ano seguinte foi o seu grande ano, o ano das plusmarcas mundiais e dos Xogos Olímpicos de Seúl 1988. Nos trials de Indianápolis, clasificatorios para os Xogos, correu os 100 m nuns asombrosos 10,49 segundos, unha plusmarca do mundo que pulverizaba a anterior de 10,76 que tiña Evelyn Ashford, e que aínda hoxe continúa sendo case inalcanzable para calquera atleta feminina.
Curaçao
Etnias
A poboación da illa de Curaçao ten orixes moi diversas. A maior parte é descendente de pobos orixinarios principalmente do Occidente de África e de pobos afrocaribeños, provenientes de illas veciñas do Mar Caribe. Séguenlle en importancia descendentes ou cidadáns orixinarios dos Países Baixos. Logo de éstan, as principais colonias estranxeiras estabelecidas na illa proveñen da República Dominicana, Colombia, Venezuela, Portugal, Haití, Xamaica, Suriname, a India e a China, entre outros.
Linguas
miniatura|Mapa de Curaçao. O papiamento, o holandés, e o inglés teñen status de linguas oficiais. O neerlandés é a lingua nai de ao redor do 10% da poboación. Con todo, a lingua utilizada por ao redor do 80% da poboación local é o papiamento, pertencente á familia de linguas crioulas do Mar Caribe, e caracterízase por ser unha mestura de linguas europeas e africanas. Outros idiomas de uso xeral, son o inglés e español.
Xuventude de Galicia
A Xuventude de Galicia, tamén coñecido como Centro Galego en Lisboa, é unha asociación cultural formada en Lisboa (Portugal) no ano 1908, cuxo obxectivo é difundir e dar a coñecer a cultura e as tradicións galegas en todas as súas manifestacións. Na actualidade esta agrupación non só segue a cumprir con estes ideais, senón que tamén funciona como centro de ocio e recreo.
Nacemento
Fundouse o 10 de novembro do 1908. A primeira xunta directiva estaba constituída por José Lorenzo Covas, Manuel Álvarez Covas, Ramiro Vidal Carrera, Francisco Sánchez, Marcelino Outerelo Rocha, Casimiro Movilla e Ramiro Martín Martín.
Os primeiros cinco presidentes foron Manuel Álvarez Covas, Manuel Álvarez González, Clemente Outerelo Antón, Lorenzo Varela Cid e Álvaro Moreira. No 2015, este cargo pertencía a Constantino Domingos Costal.
Localización
Está localizada na Rúa Júlio de Andrade, nº 3 en Lisboa, dende xullo do 1988, por doazón do socio, Manuel Cordo Boullosa, nun palacete construído a finais do século XIX sobre un proxecto dun arquitecto italiano.
Obxectivos
A Xuventude de Galicia adícase dende hai máis de cen anos a divulgar a cultura, a historia, os costumes e a gastronomía de Galicia e de España en Portugal.
A súa vocación é a de fomentar, entre os seus asociados, actividades culturais, recreativas e sociais, creando entre eles vencellos de amizade e compañeirismo. Procura tamén manter a continuidade dos valores, costumes e usos tradicionais de Galicia, non deixando de promover, por outra banda, un intercambio cultural con outras asociacións similares co fin de estreitar os lazos culturais existentes entre Portugal e España.
Recoñecementos
O Centro Galego de Lisboa está inscrito na Federação Portuguesa das Colectividades de Cultura e Recreio e foi declarado de Utilidade Pública o 26 de novembro do 1980, distinción concedida soamente as asociacións que presten servizos relevantes á comunidade ou teñan actividades de interese xeral.
Florence Griffith Joyner
1988
Xa nos Xogos de Seúl, a súa actuación foi realmente memorable, gañando as medallas de ouro en 100 m, 200 m e substitucións 4×100 m, ademais dunha prata nas substitucións 4×400 m. É salientalbe que na proba de 200 m, bateu por dúas veces a plusmarca mundial, unha en semifinais e outra na final, sendo os 21,34 desta última a actual plusmarca mundial da proba.
Xuventude de Galicia
Recoñecementos
No 2008 publícase ''Historia dunha emigración difusa. 500 anos de emigración galega a Lisboa'', unha obra da colección Memoria Viva, de Acuarela Comunicación. É o resultado de máis de dous anos de traballo de investigación, procura de testemuñas, recompilación documental e produción fotográfica. Con este libro, Xan Leira pretende tamén homenaxear á Xuventude de Galicia polo seu aniversario do primeiro século dende a súa creación.
Florence Griffith Joyner
Logo dos Xogos
Morreu de forma sorprendente o 21 de setembro de 1998, con 38 anos, vítima dunha apoplexía cerebral.
Xuventude de Galicia
Recoñecementos
Neste volume analízase, por primeira vez, o legado e as ensinanzas da migración intrapeninsular e intraeuropea. Esta edición contén o valor histórico de máis de 70 historias editadas e máis dun milleiro de fotografías antigas ou de produción propia, o que converte a este libro en material de consulta para obter unha nova perspectiva sobre a historia da emigración galega.
Actividades e servizos
O local situado no centro de Lisboa onde está estabelecida a sede desta institución acolle unha ampla variedade de actividades.
Florence Griffith Joyner
Legado
En segundo lugar, recórdase polas sospeitas en torno ás súas portentosas calidades e o posible uso de métodos ilícitos para aumentar o seu rendemento, unhas sospeitas que tiñan como base o propio aspecto hipermusculado de Florence, que ademais se incrementou de forma notable en moi pouco tempo e o seu prematuro retiro da actividade deportiva. A isto sumouse por esa mesma época o escándalo desatado polo caso Ben Johnson, e o crecente interese dos medios de comunicación polos temas relacionados coa dopaxe.
Neste sentido a súa repentina morte aos 38 anos reactivou a polémica en torno ás causas que a provocaron, posiblemente relacionadas cos produtos consumidos na súa etapa como atleta. Algúns catalogan os seus récords no atletismo de velocidade, como un dos grandes escándalos da historia da dopaxe, aínda que nunca se atopase proba diso. Resulta bastante incrible como as súas marcas non puideron ser batidas nin ninguén se achegou a elas, marcas que conseguiu espectacularmente en Seúl 88, cando ela mesma nunca fixera nada semellante, para logo anunciar a súa retirada repentina, nada máis finalizar este evento, o que encheu de estrañeza a todos os afeccionados.
Xuventude de Galicia
Actividades e servizos
Dende 1958 divúlganse as danzas e música tradicional de Galicia por parte do grupo “Anaquiños da Terra”.
Florence Griffith Joyner
Plusmarcas do mundo
100 metros:
Xuventude de Galicia
Actividades e servizos
Tamén conta cun gran número de exposicións, conferencias e moitas outras actividades relacionadas coa cultura e a tradición Galega; o Coro da Xuventude de Galicia, fundado no 2003; un equipo deportivo; un proxecto co obxectivo de ampliar o ámbito do ensino da música mais aló da Escola de Gaitas, que deu lugar a creación da “Escola de Música” no 2011. O Centro colabora tamén coa Sociedade Española de Beneficencia co apoio económico da Xunta de Galicia a pesar de vivir das cotas dos seus socios, cotas das clases, do bar restaurante, festas, donativos e das axudas económicas da Xunta previamente mencionadas.
Florence Griffith Joyner
Plusmarcas do mundo
200 metros:
Xuventude de Galicia
Biblioteca “Manuel Boullosa”
Dentro dos servizos que a institución ofrece atopamos a biblioteca que leva o nome do seu benfeitor “Manuel Boullosa” e que contén diversa documentación, en galego ou sobre Galicia, e tamén, aínda que en menor medida, en castelán, portugués e francés e conta con case 11 000 exemplares, entre libros, publicacións periódicas, rexistros sonoros e audiovisuais.
It's All in Your Mind
"It's All in Your Mind" é unha canción do músico estadounidense Beck. É a única canción de Sea Change que non foi composta tras a súa ruptura con Leigh Limon, e foi gravada orixinalmente a mediados de 1993 para o álbum One Foot in the Grave, aínda que Beck rexeitouna. En cambio, editouna en 1995 como sinxelo, xunto con "Whiskey Can-Can" e "Feather in Your Cap", que eran descartes de One Foot in the Grave.
Listaxe de cancións
Os tres temas do sinxelo foron incluídos na versión xaponesa de One Foot in the Grave e na reedición do 2009 do álbum.
Xuventude de Galicia
Biblioteca “Manuel Boullosa”
O fondo bibliográfico está formado por uns 10 800 libros, dos que case 10  000 están en galego. Estas cifras son estimativas, xa que o proceso de catalogación foi interrompido e posteriormente retomado.
Por non estar completo o proceso de catalogación, o servizo limítase a consultas e asesoramento, aínda que nalgúns casos realízanse préstamos dos libros.
Iniciáronse tamén dous fondos especiais, que son considerados de grande importancia, o Fondo Emigración Galega, con aproximadamente uns 216 títulos; e o Fondo Camiño de Santiago, que contén aproximadamente uns 168 títulos e que tenta divulgar e ofrecer todo o material e información posíbel do Camiño Portugués.
Por segundo ano consecutivo, este centro cultural contou coa colaboración dunha asociación portuguesa de recente creación, a Asociación de Peregrinos Vía Lusitana (APVL), que está a actualizar moita información importante relativa ao Camiño Portugués, que vai de Lisboa a Tui, ficando así, esa parte máis descoñecida, un pouco máis completa e actualizada.
Franz Waxman
Franz Wachsmann, nado en Königshütte (Chorzów) (hoxe en Polonia) o 24 de decembro de 1906 e finado nos Ánxeles o 24 de febreiro de 1967 foi un compositor xermano-estadounidense coñecido como Franz Waxman. Destacou especialmente polo seu traballo no mundo do cinema.
Traxectoria
Waxman naceu no reino de Prusia (hoxe Silesia) nunha familia de orixe xudía. Aos tres anos sufriu unha ferida nun ollo con auga fervendo que lle deixou secuelas permanentes. En 1923 entrou na Academia Musical de Dresden, onde estudou composición e dirección. Nesa época vivía dos cartos que facía tocando música popular. Mentres traballaba como pianista cos Weintraub Syncopaters coñeceu a Frederick Hollander, que o presentou ao célebre director Bruno Walter.
Waxman traballou como orquestrador para a industria cinematográfica alemá, incluíndo a banda sonora de Hollander para Der blaue Engel en 1930. A súa primeira composición para o cinema foi en 1934 no filme Liliom. Ese ano recibiu unha grave malleira duns simpatizantes nazis en Berlín que o levaron a abandonar Alemña e marchar coa súa dona primeiro a París e logo a Hollywood.
En Hollywood coñeceu a James Whale, que coñecía o seu traballo en Liliom. O éxito da súa música para A noiva de Frankenstein (1935) converteuno en xefe musical dos Universal Studios. Porén, estaba máis interesado en compoñer ca en dirixir, polo que deixou a Universal para entrar na MGM como compositor. Estivo no estudio ata que en 1943 pasou á Warner Bros., onde traballou con outros grandes compositores, como Max Steiner e Erich Wolfgang Korngold.
En 1947 fundou o Los Angeles Music Festival. Ese mesmo ano fíxose músico autónomo e gañou dous Oscars consecutivos en 1950 e 1951. Traballou en máis de 1950 filmes e tamén na televisión.
Xogos Olímpicos de 1932
Os Xogos Olímpicos de 1932 tiveron lugar nos Ánxeles (California) entre o 30 de xullo e o 14 de agosto, coa participación de 1.332 atletas (1.206 homes e 126 mulleres), representando 37 países, en 17 modalidades deportivas.
Historia
Após case tres décadas en Europa, os Xogos Olímpicos atravesaron o océano Atlántico e América até a soleada California, a única rexión do país que sobrelevara economicamente a Gran Depresión tralo crack de 1929. Por causa da distancia, o número de participantes foi menor que nos anteriores, mais os Xogos tiveron unha gran calidade técnica, coa superación de 18 récords mundiais, e sendo introducido o límite máximo de tres competidores por país nas probas individuais, regra que perdura até os nosos días.
Nos Ánxeles foi construída a primeira vila olímpica verdadeira da historia, composta de setecentos chalés e disposta nunha área adxacente ó monumental estadio Memorial Colyseum, sede dos Xogos. Os organizadores tamén introduciron nestes Xogos os máis modernos servizos de cronometraxe e fotografía electrónica da chegada da época, construíron a máis espectacular e veloz pista de atletismo do mundo, e crearon un proceso rápido e profesional de divulgación dos resultados para a prensa, alén da transmisión simultánea de toda a competición por dúas emisoras de radio.
Modalidades disputadas
miniatura|240px|Participantes.
Morbillivirus
Morbillivirus é un xénero de virus pertencente á familia Paramyxoviridae, orde Mononegavirales. Moitos virus deste xénero son moi infeccciosos e causan importantes enfermidades en humanos e animais, entre as que destaca o sarampelo e o moquillo do can.
Tour de Abu Dhabi 2018
A 4ª edición do Tour de Abu Dhabi foi unha competición cilista por etapas celebrada no Emirato de Abu Zabi entre o 21 e o 25 de febreiro de 2018. Iniciouse en Madinat Zayed e rematou cun final en alto na derradeira etapa en Jebel Hafeet, tras 687,5 km polo deserto emiratí. Foi a terceira proba do UCI WorldTour 2018.
O corredor español Alejandro Valverde fíxose coa vitoria xeral tras vencer na quinta e última etapa. o podio foi completado por Wilco Kelderman e Miguel Ángel López.
Equipos
Esta proba iniciárona 20 conxuntos procedentes : 17 do UCI WorldTour (todos menos Groupama-FDJ e 3 convidados de categoría Profesional Continental.
Clasificación xeral
A seguinte táboa amosa os dez mellores clasificados da xeral á fin da carreira:
Leis de Mańczak
As leis de Mańczak son unha serie de enunciados que resumen xeralizacións estatísticas sobre tendencias observadas no cambio lingüístico das linguas que relacionan a frecuencia dos morfemas, a lonxitude dos mesmos e outros aspectos coa maior ou menor facilidade para o cambio. Estas leis foron enunciadas polo romanista Witold Mańczak en varias publicacións (1958, 1963, 1978, 1989).
Primeira lei
A primeira lei de Mańczak refírese ao feito de que as linguas buscan a miúdo suprimir a variedade alomórfica en beneficio da uniformidade e a simplicidade morfolóxica. A este proceso de eliminación de alternativas equivalentes ás veces chámanlle nivelación analóxica. A formulación do propio Mańczak desta xeralización é: