cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Michael Jackson
2006–09: Peche de Neverland, últimos anos e This Is It
En marzo de 2007, Jackson visitou o posto do Exército dos Estados Unidos no Xapón, Camp Zama, para animar a 3.000 soldados e as súas familias. Os anfitrións presentaron a Jackson un Certificado de Aprecio pola súa devoción polas tropas e as súas familias.
En setembro de 2007, Jackson estaba aínda traballando con will.i.am, mais o álbum aparentemente nunca foi rematado. Porén, no 2008, Jackson e Sony lanzaron Thriller 25 para conmemorar o 25 aniversario do Thriller orixinal. Neste álbum incluíuse a non estreada canción "For All Time" (tomada das gravacións orixinais) así como mesturas, onde Jackson colaborou con outros artistas máis novos que foron inspirados polo seu traballo. Dous dos remixes foron lanzados como sinxelos, cun éxito modesto: "The Girl Is Mine 2008" (con will.i.am) e "Wanna Be Startin' Somethin' 2008" (con Akon). O primeiro deles, está baseado nunha versión demo anterior, xunto con Paul McCartney. O álbum en si mesmo foi un éxito. Na expectativa do seu 50 aniversario, Sony BMG lanzou un álbum de grandes éxito chamado King of Pop. Versións lixeiramente diferentes foron estreadas en varios países, baseadas en enquisas ós fans locais. King of Pop acadou o top 10 en moitos países, e tivo unhas vendas iportantes noutros (como os Estados Unidos).
miniatura|esquerda|Vista aérea de parte do Rancho Neverland, preto de Los Olivos, California. A finais de 2008, Fortress Investments ameazou con pechar o Rancho Neverland, que Jackson usaba como garantía de préstamos que ascendían a varios millóns de dólares. Porén, Fortress optou por vender as débedas de Jackson a Colony Capital LLC. En novembro, transferiu a propiedade do Rancho Neverland a Sycamore Valley Ranch Company LLC, que era un ben común entre Jackson e Colony Capital LLC. Este acordo resolveu a débeda de Jackson, e conseguiu $35 millóns extras. No momento da súa morte, Jackson aínda posuía unha parte de Neverland/Sycamore Valley, pero descoñécese o tamaño desa parte. En setembro de 2008, Jackson comezou negociacións con Julien's Auction House para poxar unha gran colección de obxectos que se compuña de 1.390 lotes. A poxa estaba prevista para celebrarse entre o 22 e o 25 de abril. A exhibición dos lotes fíxoseo 14 de abril, mais a poxa foi cancelada por solicitude de Jackson.
En marzo de 2009, Jackson celebrou unha conferencia de prensa no O2 Arena de Londres e anunciou o seu regreso ós escenarios nunha serie de concertos titulados This Is It. Esta xira sería a primeira gran serie de concertos dende HIStory World Tour en 1997. Jackson suxeriu un posible retiro despois del; dixo que sería a "derradeira saída a escena". O plan orixinal supuña 10 concertos en Londres, seguidos por espectáculos en París, Nova York e Mumbai. Randy Phillips, presidente e xefe executivo de AEG Live, declarou que as primeiras 10 citas poderían facerlle gañar uns £50 millóns. A permanencia en Londres alongouse no tempo a 50 citas, despois de que se romperan os récords de venda de entradas: un millón en só dúas horas. Jackson ensaiou nos Ánxeles as semanas antes do comezo da xira baixo a dirección do coreógrafo Kenny Ortega. Moitos dos seus ensaios tiveron lugar no Staples Center, que era propiedade de AEG. Os concertos deberían ter comezado o 13 de xullo de 2009 rematado o 6 de marzo de 2010. Menos de tres semanas antes do primeiro espectáculo en Londres, e con todas as entradas vendidas, Jackson morreu despois de sufrir un fallo cardíaco.
A primeira canción lanzada despois da súa morte foi "This Is It", que Jackson escribiu xunto con Paul Anka na década de 1980. Non estaba no programa de concertos, e a gravación estaba baseada nunha cinta demo. Os seus irmáns reuníronse nun estudio por vez primeira dende 1989 para facer os coros. O 28 de outubro de 2009, un filme documental sobre os ensaios titulado Michael Jackson's This Is It foi estreado. Malia que só tivo unha duración nos cines de dúas semanas, converteuse no filme documental con máis recadación de tódolos tempos, con ganancias de máis de $260 millóns en todo o mundo. O patrimonio de Jackson recibiu o 90% dos beneficios. Nos American Music Awards de 2009, Jackson gañou catro premios póstumos, dous para el e outros dous para o seu álbum Number Ones, conseguindo en total 26 premios American Music.
Morte
esquerda|miniatura|Os fans acudiron en masa ata a estrela de Jackson no [[Paseo da Fama de Hollywood, adornándoo con flores e notas no día da súa morte.]] O 25 de xuño de 2009, Jackson morreu na cama na súa mansión do 100 North Carolwood Drive en Holmby Hills, un distrito dos Ánxeles. Os intentos de reanimación de Conrad Murray, o seu médico persoal, non produciron efecto. Os paramédicos do Departamento de Bombeiros dos Ánxeles recibiron unha chamada 911 ás 12:22 (PDT, 19:22 UTC), e tres minutos despois chegaron onde Jackson. Segundo os informes, non respiraba e foille realizada unha RCP. Os intentos de reanimación continuaron de camiño ó Ronald Reagan UCLA Medical Center, e case unha hora despois de chegar, ata as 13:13 (20:13 UTC). Foi declarado morto ás 2:26 (21:26 UTC). A morte de Jackson provocou unha reacción mundial de pesar.
A nova espallouse axiña pola rede, causando que as páxinas web funcionasen máis lentas ou se bloqueasen por sobrecarga de usuarios. Tanto TMZ como Los Angeles Times sufriron cortes. Dende Google, creuse nun primeiro momento que as millóns de pescudas de "Michael Jackson" significaba que o motor de busca estaba baixo un ataque DDoS, e bloqueron as buscas relacionadas con Michael Jackson durante 30 minutos. Twitter informou de fallo do sistema, como tamén o fixo Wikipedia ás 15:15 PDT (22:15 UTC). A Fundación Wikimedia informou de que as visitas do artigo de Jackson chegaron a un millón en só unha hora, que con toda probabilidade foi o meirande número de visitas que recibiu un artigo nunha soa hora na historia da Wikipedia. AOL Instant Messenger colapsou por 40 minutos. AOL chamouno un "momento crucial na historia de Internet", e engadiu, "Nunca viramos nada como isto en termos de alcance ou profundidade".
miniatura|A tumba de Jackson na Holly Terrace do Great Mausoleum, Forest Lawn Glendale. O enterro de Jackson celebrouse o 7 de xullo de 2009, no Staples Center dos Ánxeles, precedido por un velorio familiar no Forest Lawn Memorial Park's Hall of Liberty. Por mor da gran demanda, organizaron un sistema de lotaría para a distribución dos billetes de entrada para membros do público. 1,6 millóns de fans solicitaron os billetes no período de dous días nos que o rexistro estivo aberto. 8.750 nomes foron elixidos ó chou para decidir quen distribuía os billetes. O ataúde de Jackson estivo presente durante o enterro pero non foi revelada información sobre a disposición do corpo. O servizo de enterro foi un dos eventos máis vistos en rede en toda a historia. A audiencia dos Estados Unidos estimouse en 31,1 millóns, unha cifra comparable á dos 35,1 millóns que viron o funeral do presidente Ronald Reagan en 2004, e ós 33,1 millóns de americanos que viron o funeral de 1997 da Princesa Diana de Gales.
Mariah Carey, Stevie Wonder, Lionel Richie, John Mayer, Jennifer Hudson, Usher, Jermaine Jackson e Shaheen Jafargholi actuaron durante o evento. Berry Gordy e Smokey Robinson dedicáronlle eloxios, mentres Queen Latifah leu "We had him", un poema escrito para a ocasión por Maya Angelou. Un dos momentos máis lembrados do enterro foi cando a filla de 11 anos de Jackson, Paris Katherine, se dirixiu publicamente á multitude e dixo, "Dende que nacín, Papá foi o mellor pai que podería imaxinar... Só quero dicir que o quero... moito". O reverendo Lucious Smith dedicou unha oración de peche. O 24 de agosto, diversos medios recibiron avisos anómimos que afirmaban que o forense dos Ánxeles decidira tratar a morte de Jackson como un homicidio; máis tarde sería confirmado polo propio forense o 28 de agosto. No momento anterior á súa morte, a Jackson fóralle administrado propofol, lorazepam e midazolam. Os oficiais de policía realizaron unha investigación criminal contra o seu médico persoal, Conrad Murray, que foi acusado de homicidio involuntario polos fiscais dos Ánxeles o 8 de febreiro de 2010. O corpo de Jackson foi soterrado o 3 de setembro de 2009, no Forest Lawn Memorial Park de Glendale, California.
miniatura|Tributo dos fans de todo o mundo na tumba do Forest Lawn Memorial Park no primeiro aniversario da súa morte. O 25 de xuño de 2010, no primeiro aniversario da súa morte, os fans viaxaron ós Ánxeles para renderlle tributo. Visitaron a estrela de Jackson no Paseo da Fama de Hollywood e a súa casa familiar, así como o Forest Lawn Memorial Park. Moitos dos fans levaron flores e outros elementos neses lugares. Os membros da familia Jackson e outros amigos achegados tamén foron presentar os seus respectos. A súa nai, Katherine, volveu a Gary, Indiana para desvelar un granito de granito construído no xardín da casa familiar. O velorio continuou cunha vixilia á luz das candeas e unha actuación especial de "We Are the World". O 26 de xuño, realizouse unha marcha de protesta en fronte do Departamento de Policía dos Ánxeles e unha recollida de sinaturas con miles de asinantes que demandaban que se fixera xustiza. A fundación da familia Jackson, xunto con Voiceplate, presentaron "Forever Michael", un evento no que a familia Jackson, celebridades e fans celebraron o seu legado. Unha parte dos beneficios foron doados a obras caritativas. Katherine tamén presentou o seu libro "Never Can Say Goodbye".
Repercusión
Despois da súa morte, Jackson converteuse no artista que máis álbums vendeu de 2009. Só nos Estados Unidos, vendeu uns 8,2 millóns de copias, e arredor de 35 millóns en todo o mundo. Jackson converteuse no primeiro artista en conseguir un millón de descargas nunha semana, conseguindo un récord de 2,6 millóns de descargas das súas cancións. Tres dos seus álbums vendéronse máis que calquera outro álbum novo, outro feito que nunca antes se producira. Jackson tamén se converteu no primeiro artista da historia en ter catro álbums entre os 20 máis vendidos nun só ano nos Estados Unidos. Con motivo deste incremento nas vendas, Sony anunciou que alongou a relación con este material. Os dereitos de distribución de Sony Music estaban previstos para expirar no 2015. O 16 de marzo de 2010, Sony Music Entertainment asinou un novo contrato para estender os dereitos sobre o seu catálgo ata 2017, e ademais obtivo o permiso de lanzar ata dez novos álbums con material inédito e novas coleccións do material estreado.
O 4 de novembro de 2010, Sony anunciou o lanzamento de Michael, o primeiro álbum póstumo que se estreou o 14 de decembro dese ano, cun sinxelo promocional titulado "Breaking News". O contrato non tiña precedentes na industria da música e foi o máis caro contrato cun só artista da historia. Este contrato supuña para Sony Music o pago de $250 millóns. O creador de videoxogos Ubisoft anunciou que estrearía un novo xogo de canto e baile protagonizado por Michael Jackson. O xogo, titulouse Michael Jackson: The Experience, e foi dos primeiros en empregar a tecnoloxía Kinect e PlayStation Move, un sistema de detección de movementos de Xbox 360 e PlayStation 3.
En abril de 2011, o empresario multimillonario e grande amigo de Jackson Mohamed Al-Fayed, dono do Fulham Football Club, colocou unha estatua de Jackson na parte exterior do estadio do club, o Craven Cottage. Os fans do Fulham sentíronse confundidos pola estatua, xa que non entendían a relevancia de Jackson para o club. Al Fayed defendeu a estatua e díxolles ós fans que podían "ir ó inferno" se non eran quen de aprecialo. A estatua foi retirada en setembro de 2013.
No 2012, nun intento de poñer fin ás disputas familiares, Jermaine Jackson retractouse da súa sinatura nunha carta que se fixo pública na que criticaba ós xestores do patrimonio de Michael Jackson e ós conselleiros da súa nai no concernente á lexitimidade da vontade do seu irmán. T.J. Jackson, fillo de Tito Jackson, foi feito co-titor dos fillos de Michael Jackson despois dos falsos rumores que falaban da desaparición de Katherine Jackson.
O 16 de maio de 2013, o coreógrafo Wade Robson delcarou en The Today Show que Jackson "lle realizara actos sexuais e que o obrigara a facer actos sexuais a el" durante 7 anos, comezando cando Robson tiña 7 anos. Robson testificara no pasado como defensa de Jackson no xuízo de abusos sexuais de 2005. O avogado do patrimonio de Jackson describiu a declaración de Robson como "indignante e patética". A data para a audiencia que determinará se Robson pode demandar o patrimonio de Jackson celebrouse o 2 de xuño de 2014. En febreiro de 2014, o Internal Revenue Service fixo público que o patrimonio de Jackson lles debía $702 millóns, incluíndo $505 millóns en impostos e $197 millóns en sancións despois de que os responsables do patrimonio infravalorasen a fortuna de Jackson
O 31 de marzo de 2014, Epic Records anunciou o lanzamento dun novo álbum con oito cancións de material inédito, Xscape. As cancións foron extraídas de sesións de gravación pasadas. Foi lanzado o 13 de maio de 2014. O 12 de maio de 2014, Jimmy Safechuck, demandou ó patrimonio de Jackson, acusando a Jackson de ter abusado sexualmente del "dende os 10 ata os 14 ou 15 anos" durante a década de 1980. Durante a cerimonia dos Premios Billboard Music 2014 do 18 de maio, unha "pantasma de Pepper" coa aparencia de Jackson, bailou "Slave to the Rhythm", unha canción do segundo álbum póstumo, Xscape.
Influencias
miniatura|arribaádereita|Unha das estatuas promocionais baseada na estutua orixinal de [[Diana Walczak, esparexidas por Europa para promocionar HIStory.]] As raíces musicais de Jackson atópanse no R&B, no pop e no soul. O seu estilo foi influído polo traballo de artistas como Little Richard, James Brown, Jackie Wilson, Diana Ross, Fred Astaire, Sammy Davis, Jr., Gene Kelly, David Ruffin, The Isley Brothers, os Bee Gees e os bailaríns de West Side Story, ós cales fixo un tributo nos vídeos de "Beat It" e "Bad". Segundo David Winters, que se fixo amigo de Jackson no especial de 1971 Diana!, o cantante vía West Side Story case cada semana e era o seu filme favorito. Little Richard tivo unha importante influencia en Jackson, mais James Brown foi a súa maior inspiración. En referencia a Brown, Jackson declarou: "Dende que era un neno pequeno, non máis de seis anos, a miña nai espertábame sen importar a hora que fose, se estaba a durmir, e sen importar o que estivera facendo, para ver na televisión ó mestre en acción. E cando o vin moverse, quedei abraiado. Nunca vira un artista actuar como James Brown, e dende ese intre souben que era o que quería facer o resto da miña vida grazas a James Brown."
Cando era neno, Jackson debíalle a súa técnica vocal a Diana Ross. Non foi só unha figura materna para el, senón que a observaba acotío nos ensaios. Sobre este tema, Jackson declarou: "Cheguei a coñecela ben. Ensinoume moito. Adoitaba sentar nun recuncho e vela moverse. Ela era arte en movemento. Estudei o seu xeito de moverse, o xeito de cantar, a súa maneira de ser." Nunha ocasión díxolle a Ross: "Quero ser coma ti, Diana." E ela respondeu: "Só sé ti mesmo." Mais Jackson asimilou gran parte estilo vocal de Ross, como o uso das interxeccións oooh. Dende moi novo, Jackson marcaba a miúdo os seus versos cunha exclamación oooh. Diana Ross empregara este efecto en moitas das súas cancións con The Supremes.
Temas musicais e xéneros
Ó contrario que moitos artistas, Jackson non escribía as súas cancións nun papel. No canto diso, dictáballe a unha gravadora de son, e mentres gravaba, cantaba a canción de memoria. En moitas cancións, como "Billie Jean", "Who Is It" e "Tabloid Junkie", facía beatbox e imitaba os instrumentos usando a súa propia voz. Jackson dixo que era máis doado cantar a liña instrumental, ou cantar o baixo, que tocar os instrumentos reais. Moitos críticos dixeron que a voz distintiva de Jackson era quen de substituír calquera instrumento convincentemente. Steve Huey de Allmusic dixo que, na súa carreira en solitario, a versatilidade de Jackson permitiulle experimentar con varios temas e xéneros. Como músico, variou dende o estilo dance e as baladas de Motown, ó techno, house e new jack swing, ata pezas que incorporan ritmos funk e hard rock.
miniatura|esquerda|Jackson en 1988, actuando en directo na súa xira récord Bad. Segundo Huey, Thriller supuxo un refinamento de Off the Wall; as pistas de dance e rock foron máis agresivas, mentres que as cancións pop e as baladas foron máis suaves e soul. As baladas foron "The Lady in My Life", "Human Nature" e "The Girl Is Mine"; as pezas funk foron "Billie Jean" e "Wanna Be Startin' Somethin'"; e as de estilo post-disco, "Baby Be Mine" e "P.Y.T. (Pretty Young Thing)". Con Thriller, Christopher Connelly de Rolling Stone comentou que Jackson desenvolveu unha grande asociación co tema da paranoia e a imaxinería escura. En "Billie Jean", Jackson canta sobre a obsesión dunha fan que alega que é o pai do seu fillo. En "Wanna Be Startin' Somethin'" ataca os rumores e ós medios de comunicación. "Beat It" fala das bandas da rúa e é unha homenaxe a West Side Story. Con "Thriller" comezou o seu interese polo tema sobrenatural, un tema que recuperaría nos anos seguintes. En 1985, Jackson co-escribiu o himno da caridade "We Are the World"; os temas humanitarios converteríanse nun tema recorrente das súas letras.
En Bad, o concepto principal de Jackson como amante depredador pode apreciarse en "Dirty Diana". O sinxelo "I Just Can't Stop Loving You" é unha balada de amor, mentres "Man in the Mirror" é un himno á confesión e á resolución. "Smooth Criminal" evoca a asaltos sanguentos, violacións e asasinatos. Stephen Thomas Erlewine de Allmusic dixo que Dangerous presenta a Jackson como un individuo paradoxal. Comenta que o álbum é máis diverso que o anterior, Bad, e apela a unha audiencia urbana ó tempo que atrae á clase media con temas como "Heal the World". A primeira metade da gravación é new jack swing, con cancións como "Jam" e "Remember the Time". Este álbum é o primeiro de Jackson en tratar temas sociais; "Why You Wanna Trip on Me", por exemplo, protesta contra a fame mundial, a SIDA, a xente sen fogar e as drogas. Dangerous contén temas de amor multifacético, "In the Closet". A canción do título continúa o tema do amante depredador e do desexo compulsivo. A segunda metade é máis introspectivo, con temas pop-gospel como "Will You Be There", "Heal the World" e "Keep the Faith". Na balada "Gone Too Soon", Jackson fai un tributo ó seu amigo Ryan White e a súa difícil situación coa SIDA.
HIStory recrea unha atmosfera de paranoia. O seu contido incide nas dificultades e as disputas públicas que Jackson tivo que padecer pouco antes da súa produción. Nun estilo new jack swing-funk-rock, "Scream" e "Tabloid Junkie", xunto coa balada de R&B "You Are Not Alone", Jackson fala das inxustizas e o illamento que sufriu, e dirixe gran parte da súa rabia contra os medios de comunicación. Na balada introspectiva "Stranger in Moscow", Jackson láiase da súa "caída en desgraza", mentres cancións como "Earth Song", "Childhood", "Little Susie" e "Smile" son pezas pop. Na canción "D.S.", Jackson lanza un ataque verbal contra Tom Sneddon. Descríbeo como un antisocial, un supremacista branco que quixo "conseguir o meu cu, vivo ou morto". Sobre a canción, Sneddon dixo, "Non lle fixen a honra de escoitala, pero dixéronme que o final remata co son dun disparo". En Invincible, Jackson traballou co produtor Rodney Jerkins. A gravación foi feita cun soul máis urbano, apreciable en "Cry" e "The Lost Children", con baladas como "Speechless", "Break of Dawn" e "Butterflies", e mesturas de estilos hip hop, pop e R&B en "2000 Watts", "Heartbreaker" e "Invincible".
Estilo vocal
Jackson cantou dende neno, e co paso do tempo, a súa voz e estilo vocal cambiaron notablemente. Entre 1971 e 1975, a voz de Jackson pasou de soprano a tenor alto. O seu rexistro vocal como adulto era de Mi2-Mi♭6. Jackson empregou a técnica do "salouco vocal" en 1973, coa canción "It's Too Late to Change the Time" do álbum G.I.T.: Get It Together xunto cos Jackson 5. Jackson non utilizou a técnica do salouco totalmente ata a gravación de Off the Wall: pode verse no vídeo promocional "Shake Your Body (Down to the Ground)". Co lanzamento de Off the Wall a finais da década de 1970, as habilidades de Jackson como vocalista foron moi ben consideradas. Naquela época, Rolling Stone comparou a súa voz coa de Stevie Wonder. A súa análise destaca que "A ben timbrada voz de tenor de Jackson ten unha extraordinaria beleza. Deslízase suavemente nun abraiante falsete que usa moi atrevidamente".
Vídeos musicais e coreografías
Jackson tamén era coñecido como o Rei dos Vídeos Musicais, e segundo Steve Huey de Allmusic, transformou os vídeos musicais nunha forma de arte e nunha ferramenta de promoción a través de argumentos complexos, coreografías, efectos especiais e aparicións de famosos; ó tempo que crebaba coas barreiras raciais. Antes de Thriller, Jackson tiña que esforzarse moito para recibir cobertura da MTV, presuntamente porque era afroamericano. A presión de CBS Records persuadiu a MTV para que comezase a amosar "Billie Jean" e "Beat It", o que supuxo o comezo dunha duradeira colaboración con Jackson, e que outros artistas negros conseguisen recoñecemento. Os empregados de MTV negaron racismo na súa cobertura, ou un intento de presión para mudar a súa postura. MTV mantén que eles reproducían música rock, sen ter en conta a raza. A popularidade dos vídeos de MTV axudou a poñer á relativamente nova canle "no mapa"; o enfoque de MTV cambiaría a prol do pop e do R&B. A actuación de Jackson en Motown 25: Yesterday, Today, Forever cambiou a forma dos concertos en directo. A coreografía de Thriller converteuse en parte da cultura popular global, sendo representada en filmes da India ou en prisións de Filipinas. O vídeo de Thriller marcou o inicio do auxe dos vídeos musicais, e está considerado o vídeo musical máis exitoso de tódolos tempos polo Guinness World Records.
No vídeo de 19 minutos feito para "Bad", dirixido por Martin Scorsese, Jackson comeza a usar acenos e coreografías máis sexuais que non se viran antes no seu traballo. Ocasionalmente tocaba o peito, o abdome ou a entreperna. Cando foi preguntado por Oprah na entrevista de 1993 sobre o motivo polo que o facía, el contestou, "Penso que ocorre subliminalmente" e describiuno como algo non pensado, senón como algo que xurdiu da propia música. Con "Bad" conseguiu diversas valoracións de fans e críticos; a revista Time describiuno como "infame". No vídeo tamén aparece Wesley Snipes; e non sería o único, xa que os seus seguintes vídeos tiveron moitos cameos. Para o vídeo de "Smooth Criminal", Jackson experimentou coa inclinación anti-gravidade chegando a formar un ángulo de 45 graos con respecto do chan, por debaixo do seu centro de gravidade. Para conseguilo, Jackson e uns deseñadores crearon uns zapatos especiais que quedan fixos no escenario, permitíndolle crear o efecto. Malia que o vídeo musical de "Leave Me Alone" non foi oficialmente estrado nos Estados Unidos, en 1989 foi nomeado a tres premios Billboard Music Video; e ese mesmo ano gañou o León de Ouro pola calidade dos efectos especiais usados na súa produción. En 1990, "Leave Me Alone" gañou o Grammy ó mellor vídeo musical.
"Remember the Time" foi unha produción moi elaborada, e converteuse nun dos máis longos do artista, cunha duración de máis de nove minutos. Ambientado no antigo Exipto, caracterízase polo uso de efectos visuais, as aparicións de Eddie Murphy, Iman e Magic Johnson, ademais das complexas coreografías. O vídeo do tema "In the Closet" foi a peza audiovisual máis sexualmente provocativa de Jackson. Nel aparece a modelo Naomi Campbell bailando con Jackson. O vídeo foi prohibido en Suráfrica por mor das súas imaxes.
O vídeo musical de "Scream", dirixido por Mark Romanek e con deseño de produción de Tom Foden, é un dos mellor valorados pola crítica. En 1995, conseguiu 11 nomeamentos ós MTV Video Music Awards, máis que ningún outro, e gañou nas categorías de "Mellor vídeo de baile", "Mellor coreografía" e "Mellor dirección de arte". A canción e o vídeo son unha resposta ó trato recibido polos medios de comunicación despois das acusacións de abusos sexuais de 1993. Un ano despois, gañou o Grammy como mellor vídeo musical, e pouco despois o Guinness World Records listouno entre os vídeos musicais máis caros nunca feitos, cun custo de $7 millóns.
A canción "Earth Song" foi acompañada dun caro e ben recibido vídeo musical que obtivo un nomeamento ós Grammy en 1997. Cunha temática claramente medioambientalista, amosa imaxes de crueldade contra animais, deforestación, polución e guerra. Mediante o uso de efectos especiais, as catástrofes son revertidas, co cal a guerra remata, regresa a vida e os bosques volven medrar. Lanzado en 1997 e estreado no Festival de Cannes de 1996, Michael Jackson's Ghosts foi un filme curto escrito por Jackson e Stephen King, e dirixido por Stan Winston. Ten unha duración de 38 minutos e o Guinness World Record do vídeo musical máis longo da historia.
Legado e influencia
miniatura|Estrela de Jackson no [[Paseo da Fama de Hollywood, colocada en 1984.]] Os medios téñense referido a Jackson como o "Rei do pop" xa que, ó longo da súa carreira, transformou a industria musical e marcou o camiño da música pop moderna. O escritor do Daily Telegraph, Tom Utley, describiu a Jackson no 2003 como "extremadamente importante" e un "xenio". Ademais, exerceu unha influencia a nivel mundial en toda unha xeración de artistas novos, alén das súas contribucións humanitarias. A música e os vídeos de Jackson axudaron a incrementar a diversidade racial na grella da MTV, levaron á fama a unha canle relativamente pouco coñecida e ampliaron o foco de atención dende o rock á música pop e R&B. A obra musical de Jackson continúa a influír en artistas de hip hop, rock, pop e R&B. BET describiu a Jackson "simplemente como o meirande artista de tódolos tempos" e como alguén que "revolucionou os vídeos musicais e deu bailes como o moonwalk ó mundo. O seu son, estilo, movemento e legado continúan a inspirar a artistas de tódolos xéneros."
A mediados da década de 1980, o crítico da revista Time Jay Cocks dixo que "Jackson é o máis grande dende The Beatles. É o fenómeno individual máis quente dende Elvis Presley. Poida que sexa o artista negro máis popular para sempre". En 1990, Vanity Fair citou a Jackson como o artista máis popular na historia da industria do espectáculo. No 2007, o propio Jackson dixo: "A música foi o meu medio, o meu agasallo a tódolos amantes deste mundo. A través da miña música, sei que vivirei por sempre."
Pouco despois do pasamento de Jackson, o 25 de xuño de 2009, a MTV volveu ó seu formato d vídeos musicais orixinal para facerlle un tributo polo seu traballo. A canle emitiu durante horas os vídeos de Jackson, xunto con especiais en directo e reaccións de personalidades e celebridades. O cambio temporal na programación da MTV culminou a semana seguinte coa retransmisión en directo dos servizos fúnebres de Jackson. No funeral do 7 de xullo de 2009, o fundador de Motown Records, Berry Gordy, proclamouno "o máis grande artista que nunca viviu".
Liga LEB Ouro 2013-14
Ó remate da tempada regular, o River Andorra MoraBanc conseguiu a primeira posición e o ascenso directo á Liga ACB. O FC Barcelona B e o Planasa Navarra, pola contra, remataron nas dúas últimas posicións e descenderon á LEB Prata.
Ensign F1
Ensign foi un construtor británico de Fórmula 1. Participou en 133 grandes premios, cun total de 155 coches. Ensign anotou 19 puntos no campionato e non fixo ningún podio. O mellor resultado foi un cuarto lugar no Gran Premio do Brasil de 1981 de Marc Surer, quen tamén fixo a volta rápida da carreira. O equipo Ensign foi fundado por Morris Nunn, que tamén levaba a cabo tarefas de deseño durante as dúas primeiras tempadas da existencia do equipo. Nunn máis tarde pasaría a ser un enxeñeiro xefe prominente na Champ Car serie con sede en América, gañando campionatos cos pilotos Alex Zanardi e Juan Pablo Montoya a finais de 1990.
Liga LEB Ouro 2013-14
Tempada regular
Así rematou a tempada regular despois de 26 xornadas. O River Andorra MoraBanc acadou o ascenso á Liga ACB coa primeira posición da táboa:
Michael Jackson
Honras e premios
Entre os seus premios hai varios Guinness World Records, 13 Premios Grammy (así como un Grammy Legend e o Grammy á carreira artística), 26 American Music Awards (incluíndo o "Artista do Século" e "Artista da década de 1980"), máis que ningún outro artista, 13 números un nas listas musicais dos Estados Unidos, máis que ninguén na era dos Hot 100 e 400 millóns de copias vendidas en todo o mundo, o que o converteu no artista que máis discos vendeu en toda a historia. O 29 de decembro de 2009, a American Film Institute recoñeceu a morte de Jackson como "momento de importancia", xa que a "repentina morte de Michael Jackson en xuño á idade de 50 anos foi notable pola tristura internacional e o eloxio global e sen precedentes do seu concerto póstumo en forma de filmes This Is It."
Ensign F1
Fórmula Un
miniatura| left | Un [[Ensign N177 participando nun Gran Premio Histórico no circuíto de Lime Rock Park en 2009]] En 1973 Ensing presentouse na Fórmula 1 financiado por Rikky von Opel. A súa primeira tempada non foi exitosa e von Opel só acabou tres carreiras. O mellor resultado do equipo esa tempada foi o 13º no Gran Premio de Gran Bretaña. Ensign mantivo a Rikky von Opel para, pero foise logo da primeira carreira da tempada retirándose da competición e logo de fichar polo equipo Brabham. Vern Schuppan substituíu a von Opel. Schuppan só terminou o Gran Premio de Bélxica e máis tarde nesa tempada foi substituído por Mike Wilds. Wilds só cualificou en América, terminou a carreira, pero non clasificou.
Michael Jackson
Ganancias e riqueza
Estímase que Michael Jackson gañou arredor de $750 millóns na súa vida. As vendas das súas gravacións e da música de Sony valéronlle uns $300 millóns en dereitos. Ademais, gañou arredor de $400 millóns máis dos concertos, publicacións musicais (como a súa parte no catálogo de the Beatles) merchandising e vídeos musicais. A estimación de cantos deses cartos foron directamente ó peto de Jackson é difícil de facer, xa que deben terse en conta os impostos, os custos de gravación e de produción.
Houbo varias estimacións da riqueza neta de Jackson, que ían dende débedas de $285 millóns a $350 millóns en positivo.
Ensign F1
Fórmula Un
En Clay Regazzoni correu para Ensign, anotando cinco puntos obtendo como mellor resultado a quinta posición en Italia e América. En, o equipo fichou a Danny Ongais e Lamberto Leoni, pero Ongais abandonou logo de dúas carreiras e Leoni logo de catro carreiras. Jacky Ickx correu as seguinte catro carreiras. Derek Daly correría o resto da tempada anotando un punto no Canadá. Tamén en 1978 Nelson Piquet fixo o seu debut na Fórmula 1 no Gran Premio de Alemaña en Hockenheim pilotando un Ensign. En Daly quedou con Ensign pero foise despois do Gran Premio de Mónaco e foi substituído por Patrick Gaillard. Gaillard só se clasificou en dúas de cinco carreiras e foi substituído por Marc Surer para as tres últimas carreiras da tempada. miniatura| left | O N180 no [[Pavillón Kuala Lumpur]] En Clay Regazzoni uniuse de novo Ensign pero en Long Beach o pedal do freo de Regazzoni rompeu causando que se saíse recto na forquita Queen e se estrelara contra o coche aparcado de Ricardo Zunino deixándoo paralizado. Tiff Needell correu en Bélxica, pero non puido clasificarse para o Gran Premio de Mónaco. Jan Lammers correu o resto da tempada.
Liga LEB Ouro 2013-14
Eliminatorias polo ascenso
Trala tempada regular estanse a disputar as eliminatorias polo ascenso, nas que compiten os equipos que remataron entre a 2ª e a 9ª posición da táboa.
Michael Jackson
Problemas fiscais
O 26 de xullo de 2013, os executores do patrimonio de Michael Jackson presentaron unha petición ó United States Tax Court por mor dunha disputa co Internal Revenue Service (IRS) sobre os impostos federais gravados sobre o patrimonio de Jackson no momento da súa morte. Os executores do patrimonio reclamaron que o patrimonio tiña un valor de $7 millóns. O IRS afirmou que o patrimonio estaba por riba de $1,1 billóns, e que existía unha débeda de máis de $700 millóns en concepto de impostos federais.
Ensign F1
Fórmula Un
Marc Surer correu para Ensign en 1981 e terminou nun sensacional cuarto lugar no Brasil, onde tamén logrou a volta rápida da carreira. Surer tamén terminou sexto en Mónaco. Eliseo Salazar substituíu a Surer a partir de España. Salazar terminou sexto en Holanda. En Roberto Guerreiro correu para Ensign. Só terminou dúas carreiras. Logo da tempada, Ensign fusionouse co equipo Theodore, co que tiña vínculos a través de financeiro Teddy Yip e tomou o nome dese equipo. Durante moitas tempadas, a conexión entre Ensign e Theodore foi tan grande que nalgúns anos utilizaron case o mesmo coche, como Red Bull Racing ten un segundo equipo pero separado, Toro Rosso, recentemente.
Michael Jackson
Véxase tamén
dereita|150px
Liga LEB Ouro 2013-14
Cuartos de final
Os cuartos de final dos playoffs da Liga LEB Ouro 2013/14 comezaron o 11 de abril de 2014, e remataron o 22 de abril de 2014. Esta rolda xogouse ó mellor de tres partidos, onde Quesos Cerrato Palencia, Unión Financiera Baloncesto Oviedo e Ford Burgos resolveron a súa eliminatoria en dous encontros, mentres que o Ribeira Sacra Breogán Lugo necesitou tres para gañar ó Peñas Huesca e pasar ás semifinais dos playoffs.
Landéan
Landéan (en Landean) é unha comuna francesa do departamento de Ille e Vilaine, na Bretaña.
Liga LEB Ouro 2013-14
Semifinais
A rolda de semifinais comezou o 25 de abril de 2014 e rematou o 4 de maio de 2014. A diferenza da primeira rolda, esta disputouse ó mellor de 5 partidos. Quesos Cerrato Palencia e Ford Burgos accederon á final do playoff polo ascenso, tras superar ó Unión Financiera Baloncesto Oviedo e ó Ribeira Sacra Breogán Lugo, respectivamente.
Final
A final dos playoffs polo ascenso á Liga ACB comezou o 9 de maio de 2014, co primeiro partido entre o Quesos Cerrato Palencia e o Ford Burgos, e rematou o 18 de maio co cuarto partido no que o Ford Burgos conseguiu o ascenso á ACB.
Ensign F1
Fórmula Un
O piloto Roberto Guerreiro continuou co equipo Ensign recentemente fusionada en, como o fixo o deseñador principal do coche do equipo. O equipo Theodore F1 non durou a tempada de 1983, pechou a finais de ano.
Jiao
O jiao (chinés: 角, jiǎo) é unha moeda divisionaria, utilizada no que se coñece como a Grande China, é dicir, a República Popular da China, República da China (Taiwán), Hong Kong (onde se denomina cent, en inglés) e Macau (denominada avo, en portugués).
Un jiao equivale á décima parte dun iuan ou dez fen.
Ensign F1
Resultados completos no Campionato do Mundo de Fórmula Un
(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.
* Inclúe cinco puntos anotados por Patrick Tambay nun Ensign N177 do equipo Theodore Racing (ver abaixo).
A Igrexa, Boullón, Brión
A Igrexa é un lugar da parroquia de Boullón no concello coruñés de Brión na comarca de Santiago. Non tiña habitantes no ano 2010 segundo datos do IGE.
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, o lugar da igrexa.
Patrimonio
A única edificación do lugar é a igrexa parroquial de Boullón que dá nome ao lugar. É de finais do século XVII ou comezos do XVIII. Ten planta rectangular e posúe dous retablos. A sancristía áchase na cabeceira da igrexa.
Henrique I de Luxemburgo
Henrique de Nassau-Weilburg e Borbón-Parma é o actual gran duque de Luxemburgo. Polo tanto, correspóndelle asumir a función de xefe de Estado do país.
Acadou o título o 7 de outubro de 2000 ao abdicar o gran duque Xoán, reinando co nome de Henrique I de Luxemburgo.
Estudos
Licenciado en Ciencias Políticas pola Universidade de Xenebra, onde se graduou en 1980, ao igual que a súa esposa. Precisamente en dito centro universitario se coñeceron e iniciaron a súa relación.
Matrimonio e descendencia
O 14 de febreiro de 1981, Henrique casou na Catedral de Santa María de Luxemburgo con María Teresa Mestre Batista, orixinaria de Marianao, A Habana, Cuba.
Recoñecementos
O gran duque Henrique é doutor Honoris causa en Letras pola Universidade Sacred Heart de Fairfield, Connecticut, Estados Unidos, en Dereito pola Universidad Miami de Oxford, Ohio, Estados Unidos, en Economía pola Universidade Khon Kaen, Tailandia, e en Ciencias Políticas pola Universidad de Trier, Alemaña.
Entre outras distincións, foi nomeado o cabaleiro da Orde do Vélaro de Ouro.
Outras funcións
Desde 1998 é membro do Comité Olímpico Internacional e da Fundación Charles Darwin para a preservación das illas Galápagos. Ultimamente centraou as súas actividades nunha fundación patrocinada pola Organización Mundial da Saúde dedicada á prevención dos abusos de menores.
Renato Sanches
Renato Júnior Luz Sanches, máis coñecido como Renato Sanches, nado en Amadora (Lisboa) o 18 de agosto de 1997, é un futbolista profesional portugués que xoga como centrocampista para o Lille OSC da Ligue 1.
Sinapomorfía
miniatura|279px|Un [[cladograma que mostra a terminoloxía utilizada para describir distintos patróns de caracteres ancestrais e derivados. ]] En cladística, unha sinapomorfía (ou sinapomorfia) ou estado de carácter sinapomórfico é un trazo ou característica compartida ("sinmorfía") por dous ou máis taxons, que se pode inferir que estaba xa presente no seu antepasado común máis recente, cuxos antepasados á súa vez non tiñan ese trazo. Deste modo, unha sinapomorfía é unha apomorfía que se pode observar en moitos taxons, e que se supón que se orixinou no seu último antepasado común. A palabra "sinapomorfía," acuñada polo entomólogo alemán Willi Hennig, deriva do grego σύν, syn, 'con', e de ἀπό, apo, 'na distancia', e μορφή, morphe, 'forma'.
As sinapomorfías "verdadeiras" só caracterizan un determinado conxunto de grupos terminais, pero non é estritamente necesario que todos os membros dun clado posúan o mesmo trazo, xa que poden tamén presentar unha versión dese trazo que foi modificada posteriormente.
As sinapomorfías son o fundamento para a clasificación filoxenética (baseada no parentesco) dos seres vivos. Grazas a elas defínense grupos holofiléticos (monofiléticos no sentido de Willi Hennig). Os caracteres cos que se describen grupos parafiléticos, definidos pola exclusión dun grupo holofilético doutro maior, son simplesiomorfías. Só as sinapomorfías, e non as simplesiomorfías, son argumentos válidos en favor da monofilia (holofilia) do grupo de taxons que a comparten.
Comparación con outros trazos compartidos
miniatura|250px|Tipula paludosa, un mosquito da familia dos [[tipúlidos. Na ampliación poden verse mellor os halterios, exemplo de carácter sinapomórfico da orde Diptera.]] As sinapomorfías non deberían confundirse con outros conceptos relacionados nos que se comparten trazos.
Análises cladísticas
As sinapomorfías utilízanse para establecer as hipóteses filoxenéticas na análise cladística. Son datos empíricos que poden apoiar certas hipóteses de que grupos terminais forman un clado (grupo monofilético) e á vez exclúen a certos grupos. Os caracteres que son compartidos polo grupo, pero que tamén son compartidos por outros grupos terminais que descenden dun antepasado común máis recente, non poden utilizarse para excluír a eses grupos. Este último carácter pode consistir nunha simplesiomorfía ou unha homoplasia.
O problema esencial é identificar a polaridade da serie de transformacións á cal pertencen varios estados de carácter, é dicir, indicar que estado de carácter é apomórfico e cal é plesiomórfico. Nos inicios da cladística utilizáronse varios criterios para polarizar series de transformacións, pero nas décadas recentes os criterios patrón baseados na comparación doutros grupos externos (outgroup) son os que predominan. Un grupo externo é un taxon que se considera que está fóra do grupo que se estuda. Baixo o criterio dos grupos externos, os carácter compartidos entre o grupo externo e algúns membros do grupo interno ou propio (ingroup) considérase que son plesiomórficos, mentres que os estados alternativos da mesma característica que son compartidos por un subconxunto do grupo interno ou propio considéranse apomórficos.
Tatyana Alexeyevna Afanasyeva
Tatyana Alexeyevna Afanasyeva (en ruso Татьяна Алексеевна Афанасьева) nada en Kíiv o 19 de novembro de 1876 e finada en Leiden o 14 de abril de 1964, foi unha matemática de orixe rusa.
Sinapomorfía
Análises cladísticas
Os clados non se definen polas sinapomorfías, aínda que é posible definilos por apomorfías en xeral.
Tatyana Alexeyevna Afanasyeva
Traxectoria
Logo da morte do seu pai, criouse cun tío en San Petersburgo, onde recibiu unha educación en escolas separadas por sexos, trasladándose á Universidade de Göttingen en 1902, onde coñece a Ehrenfest. Casaría con el en 1904 e en 1907 retornaría a San Petersburgo. En 1912 mudouse a Leiden, onde o seu home fora escolleito para suceder a H.A. Lorentz como profesor na Universidade de Leiden.
Tatyana colaborou á par co seu marido, como pode ser na revisión da mecánica estatística de Boltzmann. Publicou moitos documentos de varios temas como a probabilidade ou a entropía. Tamén lle ensinaba xeometría a rapaces.
Sinapomorfía
Notas
Schuh, R. T. e A. V. Z. Brower. 2009. Biological Systematics: Principles and Applications (2nd edn.). Cornell University Press, Ithaca, NY.
Boophis periegetes
Boophis periegetes é unha especie de anfibios da familia Mantellidae. É endémica de Madagascar. O seu hábitat natural inclúe bosques baixos e secos, montanos tropicais ou subtropicais secos e ríos. Está amenazada de extinción pola destrución do seu hábitat natural.
A Fontenova, Magalofes, Fene
A Fontenova é un lugar da parroquia de Magalofes no concello coruñés de Fene na comarca de Ferrol. Tiña 31 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 17 homes e 14 mulleres, o que supón unha diminución con relación ao ano 2000 cando tiña 33 habitantes.
Briz K
Briz K é o nome dun foguete ruso usado como remolcador espacial e etapa superior.
Características
Briz K é un foguete usado como remolcador espacial ou etapa superior para ser usado con foguetes Rokot. Usa N2O4 e UDMH como propelentes e un motor con capacidade de ata oito reencendidos. O seu tempo máximo de combustión é de 1000 segundos.
James Batcheller Sumner
James Batcheller Sumner, nado o 19 de novembro de 1887 en Canton (Estados Unidos) e finado o 12 de agosto de 1955 en Buffalo (USA), foi un químico, bioquímico e profesor universitario estadounidense galardoado co Premio Nobel de Química do ano 1946.
Traxectoria
Estudou química na Universidade Harvard, onde se licenciou en 1910. En 1912 iniciou os seus estudos de bioquímica en Harvard, onde se licenciou en 1914. Entre 1914 e 1929 foi profesor de bioquímica en Harvard, e entre 1929 e 1955 foi catedrático na Universidade Cornell.
Summer recibiu un disparo do seu compañeiro estando de caza aos 17 anos e a consecuencia o seu brazo esquerdo tivo que ser amputado debaixo do cóbado.
Sumner faleceu de cancro o 12 de agosto de 1955 na súa residencia de Buffalo, situada no estado de Nova York.
Investigacións científicas
Iniciou as súas investigacións no illamento dos encimas na súa forma pura, un feito que nunca se puido conseguir, e que realizou durante as súas estancias en Bruxelas (1921 e 1922), Estocolmo (1929) e Uppsala (1937-1938), nesta última cidade sueca á beira do Premio Nobel Theodor Svedberg. Tras atoparse con moitos fracasos, en 1926 conseguiu illar e cristalizar os encimas grazas á urease.
En 1946 foi galardoado coa metade do Premio Nobel de Química polo descubrimento da cristalización de encimas. A outra metade do premio foi compartida polos químicos estado unidenses John Howard Northrop e Wendell Meredith Stanley.
As Valías, Soñeiro, Sada
As Valías é un lugar da parroquia de Soñeiro no concello coruñés de Sada, na comarca da Coruña. Segundo o IGE, en 2011 tiña 15 habitantes (7 homes e 8 mulleres).
Kosmos 388
Kosmos 388 (Космос 388 en ruso), tamén denominado DS-P1-Yu Nº 38, foi un satélite artificial soviético lanzado o 18 de decembro de 1970 mediante un foguete Kosmos 2I desde o cosmódromo de Plesetsk.
Características
Kosmos 388 foi o trixésimo oitavo membro da serie de satélites DS-P1-Yu e o trixésimo cuarto lanzado con éxito tralo fracaso dos lanzamentos do segundo, vixésimo terceiro e trixésimo segundo membros da serie. Estaba adicado a servir como obxectivo para as probas antisatélites e antimísiles soviéticas.
Kosmos 388 foi inxectado nunha órbita inicial de 532 km de apoxeo e 281 km de perixeo, cunha inclinación orbital de 71 graos e un período de 92,3 minutos. Reentrou na atmosfera o 10 de maio de 1971.
Premio Numismático Ya'akov Meshorer
O Premio Numismático Ya'akov Meshorer (en hebreo: פרס יעקב משורר לנומיסמטיקה; en inglés: Ya'akov Meshorer Numismatic Prize) é un recoñecemento outorgado pola sección de arqueoloxía do Museo de Israel, en Xerusalén, en lembranza do que fora o seu conservador xefe ata 2000, Ya'akov Meshorer.
O premio, sen unha periodicidade definida, está destinado a académicos, historiadores, numismáticos, organizacións, etc., que destaquen polas súas investigacións no ámbito da numismática.
O Premio Numismático Ya'akov Meshorer foi establecido en 2001 grazas ás contribucións de colaboradores co Museo de Israel, entre os que destacan Abraham e Marian Sofaer, Maud e Arnold Spaer, Jeannie e David Hendin.
Galardoados
Estes son os numismáticos recoñecidos co Premio Numismático Ya'akov Meshorer desde a súa fundación:
Ciencia patolóxica
Denomínase ciencia patolóxica a calquera proceso na ciencia no cal se engana á xente con resultados falsos debido a efectos subxectivos, pensamento desiderativo ou interaccións sen base real.
Definición
miniatura|250px|Irving Langmuir foi quen cuñou o termo pathological science (ciencia patolóxica). O termo foi utilizado por primeira vez por Irving Langmuir, químico gañador do premio Nobel, durante un coloquio en 1953 no Laboratorio de Investigación Knolls.
Langmuir dixo que a ciencia patolóxica é unha área de investigación que simplemente non desaparece, aínda despois de ser abandonada e tida como "falsa" pola maioría dos científicos do campo correspondente. Chamou ciencia patolóxica á "ciencia das cousas que non son tales".
Alfonso Álvarez de Villasandino
miniatura|Poemas de Álvarez de Villasandino no [[Cancioneiro de Baena.]]
Ciencia patolóxica
Definición
Segundo a definición de Langmuir, é un proceso psicolóxico no que un científico, que orixinalmente se axustara ao método científico, inconscientemente desvíase del, e comeza un proceso patolóxico da interpretación de datos ilusorios (máxicos).