Moeda_de_5_centavos_de_dólar_Buffalo
O "asunto Hobbs"
O 7 de xaneiro de 1913, o deseño aprobado de Fraser utilizouse para cuñar algunhas pezas a modo de proba. O escultor escribiu máis tarde que lembraba a varios dos traballadores comentando que a nova peza se cuñaba con máis facilidade que a anterior. Posteriormente, Roberts preguntoulle a Fraser se a Hobbs Company ficara satisfeita co deseño e o artista contestoulle ao director da Casa da Moeda que a empresa quería que se fixesen cambios; de feito, Fraser accedeu a reunirse con eles máis adiante. Durante as dúas semanas seguintes, Fraser traballou con George Reith, o mecánico da Hobbs Company que inventara o dispositivo antifalsificación, nun intento de satisfacer as preocupacións da empresa. O 20 de xaneiro, Fraser enviou un telegrama á Casa da Moeda desde o seu estudio en Nova York, no que anunciaba que ía presentar un deseño modificado, e explicou que o atraso se debía "ao traballo co inventor ata que quedou satisfeito". O día seguinte, o superintendente da Ceca de Filadelfia, John Landis, envioulle a Roberts unha mostra do deseño revisado, e declarou que "o único cambio é no canto, que se fixo máis arredondado e destacado". miniatura|Clarence W. Hobbs. As obxeccións da súa empresa atrasaron o nacemento da moeda de 5 centavos Buffalo durante meses. Malia o aparente acordo, a Hobbs Company seguiu interpondo as súas obxeccións. Pedíuselle consello ao gravador Barber, quen declarou que ao mecánico Reith, que asistira á cuñaxe das probas, se lle deran todo o tempo e as facilidades que pedira para probar as novas pezas, e que se declarara satisfeito con elas. O axente da Hobbs Company, C. U. Carpenter, suxeriu que Reith se sentira intimidado polos preparativos que xa se levaran a cabo para a emisión da moeda modificada e, "no canto de sinalar claramente o que a situación exixía, accedeu a adaptar o noso dispositivo á moeda máis doadamente do que estaba xustificado". O 3 de febreiro, Hobbs envioulle a Roberts unha longa listaxe de cambios que quería introducir na moeda, e o escultor tivo que asistir a un encontro con Hobbs e Reith. O día 5, logo desta xuntanza, que concluíu sen acordo, Fraser envioulle ao secretario MacVeagh unha carta de dez páxinas na que se queixaba de que a Hobbs Company lle estaba a facer perder o tempo, e apelaba ao secretario para que puxese fin á situación. MacVeagh accedeu a celebrar unha reunión na súa oficina de Washington o 14 de febreiro. Cando a Hobbs Company solicitou permiso para levar un avogado, Fraser anunciou que el faría o mesmo. A Hobbs Company procurou cartas de apoio da comunidade empresarial, con escaso éxito, en tanto que os esforzos de Fraser por conseguir o apoio dos artistas á súa postura foron máis frutíferos. Barber preparou espécimes de proba que amosaban o aspecto que tería a moeda se se realizaban os cambios exixidos por Hobbs. MacVeagh dirixiu a reunión como se dunha vista xudicial se tratase e o día seguinte emitiu un escrito. O secretario sinalou que ningunha outra empresa expuxera as súas queixas, que o mecanismo de Hobbs non tivera moi boas vendas e que os cambios exixidos —un espazo libre arredor da grafila e o achairamento da fazula do indio— incidirían negativamente no mérito artístico da peza.