cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Harpo Marx
Pouco antes de comezar a segunda guerra mundial trocou o seu nome polo de Arthur, xa que consideraba de Adolph soaba "moi alemán".
Harpo apareceu, en solitario no filme Too Many Kisses, catro anos antes do debut no cinema dos Irmáns Marx. Aquí aparece a única frase que dixo diante dunha cámara. Mais o filme era mudo e único que o público puido ver foi a Harpo movendo os beizos e unha liña de subtítulos que dicía: "You sure you can't move?" (Seguro que non te podes mover?).
Harpo casou coa actriz Susan Fleming o 28 de setembro de 1936. A parella chegou a adoptar catro nenos: Bill, Alex, Jimmy e Minnie.
En 1961 publicou a súa autobiografía, Harpo Fala.
Harpo Marx morreu o 28 de setembro de 1964, á idade de 75 anos.
Seguindo a súa vontade, a súa arpa foi doada ao estado de Israel.
Carreira coma actor
Véxase Irmáns Marx.
Laon
Laon é unha comuna francesa do departamento do Aisne na rexión Picardía. A cidade ten unha poboación de 26 265 habitantes (1999).
Enxames
O topónimo galego Enxames pode referirse a:
Nerio I Acciaioli
Nerio I Acciaioli, finado o 25 de setembro de 1394, foi un aristócrata italiano de Florencia que ascendeu ao poder na Grecia franca durante as últimas décadas do século XIV, chegando a se converter en duque de Atenas.
Traxectoria
En 1378, Nerio foi recrutado xunto coa Compañía navarra polo Gran Mestre dos Hospitalarios Johan Ferrández d'Heredia para a súa guerra con Arta no Despotado de Epiro. Nerio, á súa vez, recrutou ao navarro Joanes Urtubia, que tiña o resto da compañía con preto dun centenar de soldados e cruzou o golfo de Corinto. En 1379, Joanes Urtubia capturou Tebas.
O 7 de xullo de 1385, Nerio asumiu o título dominus Choranti et Ducaminis: "señor de Corinto e do Ducado de Atenas." No inverno dese ano, combateu exitosamente contra os otománs. En 1386, anexara a cidade baixa de Atenas. Adquiriu a Acrópole por conquista o 2 de maio de 1388, a pesar de que unha praga o obrigou a regresar coa súa familia a Tebas pouco despois.
O 29 de decembro de 1391, Nerio asinou un tratado con Amadeo, príncipe de Acaia, contra os navarros. Nerio foi feito duque de Atenas por Ladislau I de Nápoles o 11 de xaneiro de 1394. Ocupou este título durante nove meses antes da súa morte.
Dardanelos
miniatura|250px|Os Dardanelos, que separan os [[Balcáns, ao longo península de Gallípoli, de Asia Menor.]] miniatura|300px|Localización do estreito dos Dardanelos. miniatura|250px|Vista satélite dos Dardanelos. Dardanelos (turco: Çanakkale Boğazı; grego: Δαρδανέλλια), antigamente Helesponto, é un estreito no noroeste da Turquía que liga o Mar Exeo ao Mar de Mármara. O seu nome provén de Dradania, unha antiga cidade frixia enclavada na beira asiática do estreito. Mide uns 71 km de lonxitude, cun ancho que varía dos 1.600 m aos 6.500 m, e ten unha profundidade media duns 50 m.
Ao igual que o estreito de Bósforo separa Europa (neste caso, a península de Gallipoli) de Asia. A maior cidade próxima ao estreito é Canakkale, que ten o seu nome do seu famoso castelo (kale significa "castelo").
Historia
O estreito tivo un papel importante ao longo da Historia (por exemplo, a Guerra de Troia acontece no lado asiático do estreito). Foi tamén o escenario da lendaria historia grega de Hero e Leandro. Os exércitos persas de Xerxes I (480 a. C.) e, máis tarde, o exército macedoniano de Alexandre o Grande (334 a. C.) atravesaron o estreito de Dardanelos en direccións opostas para invadir as terras uns dos outros.
No Imperio Bizantino foi importante para a defensa de Constantinopla.
A partir do século XIV o estreito foi controlado case continuamente polos turcos, tendo unha importancia vital para a armada do Imperio Otomán para a súa dominación no mar Mediterráneo oriental. O estreito sufriu unha tentativa de invasión con innúmeras perdas humanas polos aliados durante a primeira guerra mundial que case custou a carreira política de Winston Churchill (a Entente (Alianza) perdeu a batalla o 18 de marzo de 1915).
Pemex
Pemex (Petróleos Mexicanos) é unha empresa mexicana estatal adicada á explotación, extracción, refino e venda de produtos petrolíferos. Pemex á a maior empresa de México e a segunda máis grande de América despois da brasileira Petrobras.
Pemex en Galiza
miniatura|esquerda|Botadura de Orgullo Petrolero en Navantia Ferrol. Pemex investiu en 2015 cinco millóns de euros na compra do 51% do estaleiro Barreras de Vigo. En 2014 contratou a construción de dous floteis en Galiza: Reforma Pemex e Orgullo Petrolero, cun custo duns 150 millóns de euros cada un. Un buque construído en Barreras Vigo e outro en Navantia Ferrol.
En 2012 a empresa tiña chegado a un acordo para a construción en Punta Langosteira dunha terminal petroleira de 30.000 metros cadrados cun orzamento de 26,5 millóns de euros e un pantalán por outros 30,5 millóns.
O Monte, Vilapene, Cospeito
O Monte é un lugar da parroquia de Vilapene no concello lugués de Cospeito na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 8 habitantes (4 homes e 4 mulleres).
Joensuu
Joensuu é unha cidade de Finlandia, capital da rexión de Carelia do Norte. Foi fundada en 1848 e en 2012 tiña 73.862 habitantes.
Kurt Gödel
Isto significa que se o sistema é autoconsistente, entón existirán proposicións que non poderán ser nin probadas nin negadas por este sistema axiomático. E se o sistema fose completo, entón non se poderá validar a si mesmo, pois sería inconsistente.
Estudo en Viena
Aínda que inicialmente pretendese estudar Física teórica, aos 18 anos, frecuentou cursos de Matemática e Filosofía, conseguindo logo o mestrado en Matemáticas. Nesa época adoptou as ideas do realismo matemático. Leu a 'Metaphysische Anfangsgrunde Der Naturwisenschaft', de Kant e participou do Círculo de Viena xuntamente con Moritz Schlick, Hans Hahn, e Rudolf Carnap. Kurt estudaba a teoría dos números cando participou dun seminario con Moritz Schlick sobre a Introduction to Mathematical Philosophy, de Bertrand Russell, e interesouse inmediatamente pola lóxica matemática.
En 1929 Gödel tornouse cidadán austríaco e completou a súa disertación para doutoramento baixo a supervisión de Hans Hahn, onde estableceu a completitude do cálculo de predicados de primeira orde, tamén coñecido como Teorema da Completitude de Gödel.
Traballo en Viena
Estes dous teoremas pecharon con centenas de anos de tentativas de establecer un conxunto completo de axiomas que posibilitasen deducir toda a Matemática como o Principia Mathematica ou no formalismo de Hilbert. Iso tamén implica que un computador xamais poida ser programado para responder a todas as cuestións matemáticas.
En 1932 foi diplomado pola Universidade de Viena e, en 1933, converteuse en "Privatdocent" (docente non remunerado). A ascensión de Hitler ao poder non afectou directamente a vida de Gödel en Viena, pois el non tiña interese en política. Porén, despois do asasinato de Schlick por un estudante nazi, Gödel ficou impactado e tivo a súa primeira crise depresiva.
Visita á América do Norte
Nese mesmo ano de 1933, viaxou a América. Aló, encontrou con Albert Einstein e inscribiuse na conferencia anual da American Mathematical Society. Durante este ano desenvolveu as ideas de computabilidade e das funcións recursivas co propósito de dar leccións sobre as funcións recursivas xerais e o concepto de verdade matemática. Este traballo foi desenvolvido na área da teoría dos números usando a construción dos números de Gödel.
En 1934 Gödel presentou unha serie de aulas no Institute for Advanced Study - (IAS) - de Princeton tituladas Sobre as proposicións indecidíbeis dos sistemas matemáticos formais. Stephen Kleene, que xustamente completaba o seu doutoramento en Princeton, anotou eses cursos, e foron publicados subsecuentemente.
Gödel visitou o IAS novamente no outono de 1935. A viaxe foi difícil e exhaustiva, resultando nunha recaída depresiva. Volveu a dar leccións en 1937 e durante ese ano traballou arduamente na proba da consistencia da Hipótese do Continuum. O 20 de setembro de 1938 casou con Adele. Logo despois visitou novamente o IAS e, na primavera de 1939, a Universidade de Notre Dame.
Traballo en Princeton
Despois da anexión da Austria pola Alemaña, en 1938, o título de "Privatdocent" de Gödel foi extinto e invitárono a se inscribir no Exército Nazi.
Orgullo Petrolero
Orgullo Petrolero (renomeado como Cerro de la Pez) é un buque de apoio a plataformas petrolíferas, construído na Ría de Ferrol por Navantia para Pemex, cun custo de 150 millóns de euros. O buque forma parte dunha serie de dous contratados xunto con Barreras Vigo, o Reforma Pemex.
Kurt Gödel
Traballo en Princeton
En xaneiro de 1940, el e maila súa muller saíron de Europa no tren transiberiano e viaxaron por Rusia e o Xapón ata chegaren á América do Norte o 4 de marzo de 1940. Establecéronse en Princeton, cando Gödel recibiu grande apoio de Norbert Wiener e pasou a integrar o IAS. Nesa época, volveu a Filosofía e Física, estudando detalladamente os traballos de Gottfried Leibniz, Kant e Edmund Husserl.
Orgullo Petrolero
Descrición
Os inicios do proxecto partiron da negociación da Xunta de Galicia con Pemex para conseguir traballo nos estaleiros galegos. O 5 de marzo de 2014 asinouse o acordo coa sociedade PMI Norteamérica S.A. Durante a construción do buque, Pemex tentou a venda do flotel á operadora norueguesa Volstad, que o cedería en réxime de alugueiro.
Kurt Gödel
Traballo en Princeton
A fins de 1940 demostrou a existencia da solución paradoxal das ecuacións de campo da teoría xeral da relatividade de Albert Einstein. Continuando os seus traballos en lóxica, no mesmo ano, publicou o estudo sobre a 'consistencia do axioma da escolla e da hipótese do continuun xeneralizada cos axiomas da teoría dos conxuntos' o cal se tornou nun dos asuntos clásicos da Matemática Moderna.
Orgullo Petrolero
Descrición
O buque botouse na ría de Ferrol cun adianto de dous meses sobre a data prevista, tendo construído o 65%. Foi botado o 28 de agosto de 2015, sendo madriña Victoria Eugenia Aguiar Meugniot. Permaneceu atracado na ría de Ferrol ata maio de 2018.
Kurt Gödel
Traballo en Princeton
En 1946 Gödel tornouse membro permanente do IAS e en 1948 naturalizouse cidadán estadounidense. Nomeárono profesor pleno do instituto en 1953 e profesor emérito en 1976. No comezo da década de 70, Gödel distribuíu aos amigos un estudo da proba ontolóxica da existencia de Deus elaborada por Gottfried Leibniz, o cal acabou sendo coñecido como proba ontolóxica de Gödel. Kurt Gödel recibiu moitos premios e honras durante súa vida e tamén o primeiro dos Premio Einstein en 1951. En 1974 recibiu a Medalla Nacional de Ciencia. Na fin da súa vida, Gödel coidaba que estaba sendo envelenado e rexeitaba comer, morrendo de fame, o 14 de xaneiro de 1978, en Princeton.
Hidroloxía
Características
Denomínase hidrografía ó estudo de todas as masas de auga da Terra e, en sentido máis estrito, á medida, recompilación e representación dos datos relativos ó fondo do océano, as costas, as mareas e as correntes, de maneira que se poidan plasmar sobre unha carta hidrográfica. Non obstante esta diferenza, os termos utilizaranse case como sinónimos, xa que a parte da hidrografía que interesa aquí é aquela que crea relevo, polo tanto, a que está en contacto coa superficie terrestre, e por iso mesmo a que é obxecto dunha análise hidrolóxica.
Xamón
dereita|250px|miniatura|Xamón de pata negra.
Hidroloxía
Características
A circulación das masas de auga no planeta son responsables da modelaxe da codia terrestre, como queda de manifesto no ciclo xeográfico. Esa influencia maniféstase en función da distribución das masas de rochas coherentes e deleznables, e das deformacións que lles afectaron, e son fundamentais na definición dos diferentes relevos.
Xamón
O xamón é o nome xenérico do produto obtido das patas traseiras do porco, salgado en cru e curado de forma natural. As dúas variedades principais son o xamón español (xamón ibérico de landra, xamón de Trevélez, xamón serrano etc.) e o prosciutto italiano (de Parma, de San Daniele, de Carpegna, de Modena, toscano, veneto Berico-Euganeo, Val d'Aosta Jambon de Bosses, de Norcia, prosciutto cotto etc.). As primeiras noticias do xamón son do Imperio Romano.
Hidroloxía
Características
Lembremos que un río é unha corrente de auga que vai por un leito dende as terras altas ás terras baixas e verte no mar ou nunha rexión endorreica (río colector) ou a outro río (afluente). Os ríos organízanse en redes. Unha conca hidrográfica é a área total que verte as súas augas de escorras a un único río, augas que dependen das características da alimentación. Unha conca de drenaxe é a parte da superficie terrestre que é drenada por un sistema fluvial unitario. O seu perímetro queda delimitado pola divisoria ou interfluvio.
Os trazados dos elementos hidrográficos caracterízanse pola adaptación ou inadaptación ás estruturas litolóxicas e tectónicas, pero tamén a estrutura xeolóxica actúa no dominio das redes hidrográficas determinando a súa estrutura e evolución.
Xamón
Xamón ibérico
miniatura|dereita|250px|Xamóns ibéricos O xamón ibérico obtense dun porco de raza ibérica, orixinaria da Península Ibérica, admitíndose como mínimo un 50% de pureza desta raza para obter tal denominación. Este xamón clasifícase segundo a alimentación do porco antes do sacrificio:
As principais características que distinguen os xamóns ibéricos na súa calidade derivan da pureza de raza dos animais, a cría en réxime extensivo do porco ibérico (en devesas con arboredas e con subministración suficiente de auga) e o período de curación, que se adoita estender dos 24 a 36 meses.
Dentro destes existe toda unha serie de características reguladas polo Consello Regulador da Denominación de Orixe, que darán nome ós distintos tipos de xamón:
Xamón de Huelva
Amparado por Denominación de Orixe. Sobradamente coñecido, de textura e sabor distinguibles. Xamón elaborado na Serra de Huelva en condicións microclimáticas únicas procedente de porco de raza ibérica criado en liberdade dentro da devesa. A este tipo pertence o xamón de Xabugo.
Xamón ibérico de Los Pedroches
Con Denominación de Orixe. Precinto de cor negra do Consello Regulador e Etiqueta, que garanten a autenticidade. Forma exterior alongada, estilizada, perfilada mediante o chamado corte en V. Cor característica do rosa ó vermello púrpura e aspecto ó corte con graxa infiltrada na masa muscular. Carne con sabor delicada, pouco salgada ou doce. Aroma agradable e característico.
Xamón da Devesa de Estremadura
A zona de produción sitúase nas devesas de sobreiras e aciñeiras de Cáceres e Badaxoz e a súa alimentación é a base de landras. É quizais a Denominación de Orixe máis estrita no que se refire a controis, tanto no campo coma no matadoiro e en fábrica. Os xamóns e paletas amparados na D.O. Devesa de Estremadura gozan dun amplo recoñecemento no sector. Do total de superficie de devesa da península, Estremadura conta con preto do millón de hectáreas, sendo o berce da cría do porco ibérico. En maio de 1990 aprobouse o Regulamento da Denominación de Orixe Devesa de Estremadura, sendo ratificado polo M.A.P.A. no BOE de data 2 de xullo de 1990. A Unión Europea recoñeceu en xuño de 1996 a "Devesa de Estremadura" como Denominación de Orixe Protexida (DOP), avalando desta forma a nivel comunitario o prestixio e a calidade dos xamóns e paletas acollidos por esta denominación.
Xamón ibérico alentexano
Do Alentexo, en Portugal. Xamón de porco preto. De peso inferior ó xamón ibérico, non foi ata datas moi recentes cando a industria local comezou a lanzar e distribuír este produto fóra do ámbito local e familiar.
Xamón pata negra
Pata negra é unha denominación popular que se refire á cor do pezuño do animal e, nalgúns casos, á cor do porco ibérico, se ben dentro das variedades xenéticas danse porcos ibéricos lampiños, rubios de Cádiz, torviscais etc., pero non ten que ver coa calidade do xamón. A coloración do pezuño responde á queratina.
Xamón serrano
O xamón serrano é o xamón de calquera outra raza de porco, chamado serrano porque se cura en clima de serra, frío e seco, tamén chamado ás veces xamón branco, facilmente distinguible pola cor da pel. Actualmente está regulado polo Regulamento comunitario 2082/1992, no que se definen as características do proceso e do produto rematado. Haino de Engraiada, de Salamanca e doutras moitas rexións. Entre elas cabe destacar:
Xamón mangalica
O xamón mangalica conséguese, como o seu nome indica, da raza mangalica que é unha raza autóctona húngara que ten as súas orixes nos cruces da primitiva raza do tronco mediterráneo, Sumadia (tronco ó que tamén pertence o porco ibérico) coas razas Szalontal e Bakonyl (típicas razas semisalvaxes dos Cárpatos). Para conseguir unha maior proporción de graxa infiltrada realízanse cruces coa raza Duroc obtendo maior rendemento e xamóns máis grandes. As súas características xenéticas (moi graxo) e a alimentación totalmente natural serven de base para a realización de xamóns e lombos curados. A raza mangalica estivo en perigo de extinción durante moitos anos pero en 1990, unha empresa española (Xamóns Segovia) logrou reunir 90 femias reprodutoras grazas a anuncios na prensa húngara. Dende ese ano á actualidade garantiuse a supervivencia da raza ata o punto de poder comercializar os produtos, agás no caso do mangalica negro que xa estaba extinguido.
A Ermida, A Baña
San Salvador da Ermida é unha parroquia que se localiza no norte do concello da Baña na comarca da Barcala. Segundo o padrón municipal de 2016 tiña 122 habitantes (64 homes e 58 mulleres) distribuídos en 5 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 187 habitantes.
Toponimia
O topónimo deriva do latín, que é unha igrexa pequena, polo xeral lonxe ou fóra dun núcleo de poboación, ou tamén pode facer referencia a un sitio ermo ou sen traballar.
Historia
Coma evidencia da longa antigüidade atopamos a pegada da cultura castrexa nun lugar coñecido como Castro ou Castelo de Gosende. Tamén existen diferentes mámoas coma a mámoa da Mina do Rodado, a dos Pasos do Río e a da Hedreira.
O Outeiro, Vilapene, Cospeito
O Outeiro é un lugar da parroquia de Vilapene no concello lugués de Cospeito na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 13 habitantes (6 homes e 7 mulleres).
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, que é unha parte alta ou elevación do terreo.
Museo de Arte de Filadelfia
O Museo de Arte de Filadelfia (en inglés, Philadelphia Museum of Art), situado ao oeste do Benjamin Franklin Parkway no Fairmount Park de Filadelfia, creouse en 1876 ligado á Exposición do Centenario dese mesmo ano e hoxe en día atópase entre os máis grandes e importantes museos de arte dos Estados Unidos. Orixinalmente chamouse Pennsylvania Museum and School of Industrial Art (Museo de Pensilvania e Escola de Artes Industriais). A súa fundación foi inspirada polo Museo de South Kensington (hoxe o Museo Vitoria e Alberto) en Londres, que naceu da Grande Exposición de 1851. É coñecido local e coloquialmente como "O Museo de Arte". O museo abriu as súas portas ao público o 10 de maio de 1877.
A construción do edificio actual comezou en 1919 e a súa primeira fase finalizou na primavera de 1928. O deseño case neogriego era obra de Horace Trumbauer e a firma de Zantzinger, Borie e Medary.
A institución descríbese a si mesma como "un dos máis grandes museos dos Estados Unidos", e as súas coleccións inclúen máis de 225.000 obxectos, aínda que a institución non ten galerías dedicadas á arte exipcia, grego ou romano.
Colección
Cada ano o museo realiza de 15 a 20 exposicións especiais e visítano 800.000 persoas. Algunhas das exposicións máis famosas, que atraeron a centos de miles de persoas de todos os estados e doutros lugares do mundo, foron as de Paul Cézanne (en 1996, 548.000 visitantes) e Salvador Dalí (en 2005, 370.000 visitantes).
Amplamente considerado como unha institución artística de calidade mundial, o Museo de Arte de Filadelfia inclúe non só seu icónico Edificio Principal, senón tamén o Museo Rodin (tamén no Benjamin Franklin Parkway) e outros lugares históricos. Recentemente adquiriuse o Edificio Perelman (alén da rúa a partir do Edificio Principal) e está previsto que abra en 2007, mostrando en exposición pública algunhas das coleccións máis populares do museo.
No século XVIII, Filadelfia era unha das cidades máis importantes tanto antes como logo da Revolución Americana e era un centro de estilo e cultura. O museo é coñecido en particular polas súas importantes coleccións de arte Alemán de Pensilvania, mobiliario dos séculos XVIII e XIX e prata realizados por artesáns antigos de Filadelfia e Pensilvania, e obras do prominente artista de Filadelfia Thomas Eakins. O museo alberga a máis importante colección do mundo en obras de Eakins.
A Colección Carl Otto Kretzschmar von Kienbusch
Neste museo gárdase a colección de armaduras de Carl Otto Kretzschmar von Kienbusch. A colección von Kienbusch foi legada polo celebrado coleccionista ao Museo de Arte de Filadelfia en 1976, o Bicentenario da Revolución Americana. Esta ampla colección inclúe armas europeas e armaduras de varios séculos.
Hai uns anos, o Museo de Arte de Filadelfia alcanzou un acordo coas autoridades alemás para devolver cinco pezas de armadura roubadas de Dresde durante a segunda guerra mundial. En 1953, o coleccionista von Kienbusch comprou a armadura sen sospeitas. Foi doada ao Museo de Arte en 1976. Kienbusch publicou catálogos das súas coleccións, o que co tempo levou ás autoridades de Dresde a expor a cuestión ao Museo de Arte.
Relación coa cidade
Xunto á súa arquitectura e coleccións, este museo é moi coñecido polo papel que tivo nunha famosa escena da película Rocky, e en catro das súas secuelas, Rocky II, Rocky III, Rocky V e Rocky Balboa. Os visitantes do museo adoitan imitar a famosa carreira de Rocky polas escaleiras da fachada, hoxe coñecidas localmente como "Rocky Steps" (os chanzos de Rocky).
Unha estatua de bronce de Rocky foi situada brevemente no alto da escaleira para a rodaxe de Rocky III. A estatua trasladouse despois ao Wachovia Spectrum debido a un furioso debate sobre o significado de "arte". A estatua volveu alí para filmar Rocky V, e aparece igualmente no alto das escaleiras nas películas Philadelphia e Mannequin, pero volveu a trasladarse. A estatua foi substituída cun simple conxunto de pegadas nas que se le "Rocky." A estatua volveu ao pé das escaleiras o 8 de setembro de 2006.
Debido á súa localización ao final do Ben Franklin Parkway, o museo é o pano de fondo de moitos concertos e desfiles. O 2 de xullo de 2005, as escaleiras do museo serviron como local en Filadelfia do Live 8, onde interviñeron artistas como Dave Matthews Band, Linkin Park e Maroon 5. O museo pechouse para o Live 8, pero se reabriu con horario normal ao día seguinte.
Expansión da galería
Debido á súa gran popularidade e desbordantes coleccións, anunciou en outubro de 2006 que Frank Gehry deseñaría unha expansión ao museo. A galería de 80.000 pés cadrados será construída enteiramente baixo o chan, por baixo dos "Rocky Steps" e non alterará nada da actual fachada de reviviscencias gregas. Aínda que non se anunciou a data en que se iniciará a construción, crese que tardará unha década e custará 500 millóns de dólares. Incrementará o espazo de exposición do museo nun 60% e albergará maiormente escultura contemporánea, arte asiática e exposicións especiais.
19 de febreiro
Nacementos
miniatura|100px|Nicolao Copérnico.
Mortes
miniatura|100px|Ernst Mach.
Outros
Os 366 días do ano
Ánxel Vila
Ánxel Vila ou Ángel Vila, nado en Baroña en 1941 e finado o 11 de decembro de 2011 en Ribeira, foi un mariñeiro galego.
Traxectoria
Patrón de embarcación de pesca, a comezos dos anos oitenta comandaba o palangreiro Xurelo, con base en Ribeira. Fíxose coñecido cando en 1981 esta embarcación, comandada por el participou nunha operación para impedir a vertedura de material radioactivo fronte ás costas galegas. Esta mesma operación repetiuse tamén no ano 1982.
Notas
ref>Ánxel Vila, el patrón que paró los vertidos nucleares, artigo en El País. {{es}
A batalla de Inglaterra
A batalla de Inglaterra (en Battle of Britain) é un filme británico de 1969 dirixido por Guy Hamilton. Foi producido por Harry Saltzman e S. Benjamin Fisz. O filme documenta os eventos da batalla de Inglaterra, durante a segunda guerra mundial. Conta con numerosos actores británicos de sona, como Sir Laurence Olivier no papel de Hugh Dowding e Trevor Howard como Keith Park. Está protagonizado por Michael Caine, Christopher Plummer e Robert Shaw como líderes do escuadrón.
Estreouse en galego o 7 de agosto de 1992 a través da TVG.
Flynas
flynas (árabe: طيران ناس‎), anteriormente Nas Air, é unha aeroliña de bauxo custo doméstica e internacionau baseada en Arabia Saudita, sendo a primeira deste tipo do país. A compañía ten a súa sede na cidade de Riad.
Ojiya
Ojiya (小千谷市, おぢやし, Ojiya-shi) é un concello da prefectura de Niigata no Xapón. Está situado ó norte da rexión de Chūbu, e no centro da prefectura (zona Chūetsu), no centro da illa de Honshū. A súa superficie é de 155,12 km² e a poboación de 38.910 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 251 h/km².
O concello de Ojiya limita cos concellos de Nagaoka, de Tōkamachi, de Kawaguchi e de Uonuma.
Chantaxe
Chantaxe pode referirse a:
António de Oliveira Salazar
Traxectoria
Foi ministro das Finanzas entre 1928 e 1932. Entre 1932 e 1968 foi o estadista que dirixiu os destinos de Portugal, co cargo de Presidente do Consello de Ministros (primeiro ministro). Foi fundador e xefe da Unión Nacional (partido único durante o Estado Novo) a partir de 1931. Tamén foi o fundador e principal mentor do Estado Novo (1933-1974), substituíndo a ditadura militar (1926-1933). Tamén exerceu o cargo de Presidente interino da República, mais só no ano de 1951.
En abril de 1937 Alfonso Daniel Rodríguez Castelao e mais Ramón Suárez Picallo enviáronlle unha carta na que dicían:
Salazar e Francisco Franco
Nunha entrevista ao xornal francés Le Figaro, a 13 de xaneiro de 1958, Franco afirmaba que:
Salazar tiña tamén unha grande admiración por outro ditador fascista, Benito Mussolini, tendo incluso unha fotografía do ditador italiano na súa secretaría de traballo.
Valerianos
Valerianos (en grego Βαλεριάνος) é unha aldea e comunidade de Grecia, situada na illa de Cefalonia.
Xeografía
En 2011 a súa poboación era de 154 habitantes na aldea, e de 302 na comunidade, que inclúe as aldeas Atsoupades (97 hab.) e Plateies (51 hab.)
Está situada ao pé do sueste do monte Enos, a uns 190 m de altitude.
Historia
Juan de Fuca (1536–1602), piloto mariño grego ao servizo do rei español Filipe II naceu nesta aldea.
Valerianos foi devastado polo terremoto xónico de 1953.
Douglas A-1 Skyraider
O Douglas A-1 Skyraider foi un avión monopraza de ataque estadounidense en servizo entre finais dos 40 e principios dos 80. O Skyraider tivo unha destacadamente longa e exitosa carreira; converteuse nun anacronismo na era dos reactores ao ser un avión de pistón e foi bautizado "Spad", polo caza francés da primeira guerra mundial.
Operou para Armada estadounidense, o corpo de Marines e a Forza Aérea, e tamén serviu coa Armada Real británica, a Forza Aérea francesa ou a Forza Aérea da República do Vietnam. Nos Estados Unidos foi finalmente substituído polo reitor subsónico LTV A-7 Corsair II a pincipios dos anos 70.
Huey P. Newton
Huey P. Newton, nado en Monroe, Louisiana, o 17 de febreiro de 1942 e finado o 22 de agosto de 1989, foi un activista afroestadounidense, cofundador e líder do Partido Pantera Negra.
Traxectoria
Era fillo dunha labrega e dun crego baptista, tras rematar a secundaria é incapaz de ler por si mesmo, polo que ten que aprender dun xeito autodidacta. Continua a súa educación no Oakland City College, onde forma parte da Asociación Afroamericana e de fraternidade Phi Beta Sigma. Neses anos consegue integrar o primeiro curso de historia afroestadounidense como parte do programa oficial do centro.
Neses anos comeza a formarse ideoloxicamente lendo as obras de Frantz Fanon, Malcolm X, Mao Tse-tung, e o Che Guevara. Na súa estancia no centro tamén coñece a Bobby Seale, co que decide fundar o Partido Pantera Negra para a Autodefensa en outubro de 1966. Bobby Seale fica como xefe da organización e el asume o posto de director das labores defensivas.
O coñecemento legal do Código Penal de California permítelle desenvolver as teorías da autodefensa, comezando o impulso á poboación afroestadounidense para que se armasen e formasen patrullas, conforme aos seus dereitos legais, para combater a brutalidade e as agresións policiais. Crese que en parte desta doutrina estaba a idea de preparar á poboación para unha futura revolución maoísta. Newton tamén foi unha figura crucial no impulso e desenvolvemento do programa de almorzos gratuítos para nenos, un dos vértices da acción social dos Panteras Negras.
Acusación de asasinato
A madrugada do 28 de outubro de 1967, Newton é abordado polo oficial de policía John Frey, un dos que trataba de desarmar e desmotivar as patrullas de autodefensa dos Panteras Negras. Nese momento outro oficial, Herbert Heanes, achégase dende atrás e ten lugar un tiroteo do que existen versións contraditorias. O resultado é que John Frey recibe catro disparos é morre pouco despois, Herbert Heanes, pola súa parte, acaba gravemente ferido con tres feridas de bala. Newton recibe un disparo no ventre e é trasladado a un hospital de Oakland, onde é encadeado á cama e detido.
Acusado de homicidio, en setembro de 1968 é condenado a prisión de 2 a 15 anos. En maio de 1970 o Xulgado de Apelación do Estado de California ordena o seu excarceramento e a celebración dun novo xuízo, no que o caso é sobresido.
Os anos nos que estivo en prisión coincidiron con algúns dos maiores acosos do FBI contra os Panteras Negras, especialmente a través de infiltracións e insidias internas que levaron a que Huey P. Newton e Bobby Seale se afastasen e comezasen a desconfiar un do outro. Newton comeza a ser acusado da súa relación co tráfico de drogas.
No 1974, Newton é acusado de novo polo asasinato dunha prostituta de 17 anos, Kathleen Smith. Newton non se presenta no xuízo e escapa a Cuba, onde permanece tres anos. Durante ese tempo pasa a engrosar a lista dos máis buscados do FBI. Ao cabo volve aos Estados Unidos alegando que o clima social cambiara e que tiña oportunidade de ter un xuízo xusto no que fora unha acusación con implicacións políticas. Finalmente é absolto deste crime.
Últimos anos e morte
En 1974 obtén un título da Universidade de California, Santa Cruz. Tras ler na cadea ao biólogo evolucionista Robert Trives, fai amizade con el e publican xuntos un estudo sobre a autodecepción da tripulación do accidente aéreo Air Florida Flight 90. Doutórase en Santa Cruz cun traballo titulado "A guerra contra as Panteras: Un estudo da represión en América".
En 1985 é acusado de malversación de fondos do Estado en relación cos programas sociais dos Panteras Negras. É condenado en 1989, entre rumores de que os cartos lle servían para sustentar a súa propia adicción ao alcohol e ás drogas. Naquela época, xa a organización vivía a súa época de decadencia.
O 22 de agosto de 1989, Huey P. Newton morre tras ser tiroteado por Tyrone Robinson, un traficante de drogas de 24 anos, que non será acusado do crime até agosto de 1991. Os medios de comunicación sentaron a hipótese de que Newton podía estar envolto no tráfico de drogas, e que isto estaba no fondo do seu asasinato.
Blancafort
O topónimo Blancafort pode referirse a:
Amais como apelido pode referirse a:
Afonso de Albuquerque
200px|dereita|Afonso de Albuquerque. Afonso de Albuquerque, nado posibelmente en Alhandra en 1462 e finado en Goa o 16 de decembro de 1515, foi un militar e político portugués e unha das principais figuras da expansión portuguesa no Oriente e da afirmación de Portugal como gran potencia asiática en tanto gobernador da India. Foi alcumado O Grande, César de Oriente, León dos Mares, O Terribel e O Marte Portugués.
Formación
Foi o segundo fillo de Gonçalo de Albuquerque, e foi educado na corte de Afonso V. En 1476 acompañou ao futuro rei Xoán II de Portugal nas guerras con Castela. Participou na escuadra enviada en 1480 en socorro de Fernando II rei de Aragón, Sicilia e Nápoles «para reprimir o furor dos turcos» por avanzar na península itálica, no Golfo de Tarento, en Otranto, que culminaría na vitoria dos cristiáns en 1481. Estivo nas prazas fortes de Arzila e Larache (Marrocos) en 1489, e en 1490 formou parte da garda de Xoán II, tendo volto novamente a Arzila en 1495.
En 1503 foi enviado á India co seu curmán Francisco de Albuquerque, comandando cada un tres naos e participando en varias batallas, erguendo a fortaleza de Cochín e establecendo relacións comerciais con Coulão.
De regreso ao reino de Portugal, foi ben acollido por Manuel I de Portugal que, en 1506, o tornou a enviar ao Oriente en compañía de Tristão da Cunha, nomeándoo gobernador da India na sucesión do vicerrei Francisco de Almeida. Neste posto, conquistou varios portos en Omán acabando por chegar á riquísima cidade de Ormuz, que se tornou tributaria de Portugal. En 1510 toma Goa ao turco Hidalcão e en 1511 toma Malaca, abrindo aos portugueses o acceso ás especias das Molucas e ao comercio con China. En febreiro de 1513 Albuquerque parte para o estreito de Bab-el-Mandeb, tentando tomar Áden sen éxito.
Coa construción da fortaleza de Ormuz en 1515 concluíu o seu plan de dominio dos puntos estratéxicos que permitían o control marítimo e o monopolio comercial da India.
India
En 1514 está na India dedicándose á administración e diplomacia, a concluír a paz con Calecute, a recibir embaixadas de reis hindús e a consolidar e embelecer Goa, onde, por medio do casamento de portugueses con mulleres indíxenas procura crear unha raza luso-hindú. O seu prestixio chegara ao auxe creando as bases do Imperio Portugués no Oriente.
O Val, Vilapene, Cospeito
O Val é un lugar da parroquia de Vilapene no concello lugués de Cospeito na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 25 habitantes (11 homes e 14 mulleres).
Anos do Sol
No legendarium de J. R. R. Tolkien, os Anos do Sol constitúen o derradeiro dos tres grades períodos temporais de Arda, o mundo no que se desenvolven a maioría dos acontecementos da súa mitoloxía. Os dous períodos anteriores son os Anos das Lámpadas e mais os Anos das Árbores.
Características
Os Anos do Sol comezan coa primeira saída do sol, que coincide co regreso dos elfos Noldor á Terra Media, e segundo a perspectiva mitolóxica de Tolkien, chegan até os nosos días: a Historia de Arda debe interpretarse en sentido ficticio como a historia da Terra. No contexto dos escritos de Tolkien, os Anos do Sol comezan contra a fin da Primeira Idade dos Fillos de Ilúvatar (590 anos antes desta rematar) e continúan ao longo da Segunda, Terceira e parte da Cuarta. Nunha carta escrita en 1958, Tolkien escribiu a seguinte nota ao pé, especulando el mesmo sobre que idade estariamos a vivir hoxe en día:
"'Eu imaxino que o oco [entre a Caída de Barad-dûr e os tempos modernos] é duns 6000 anos; quer dicir, agora estamos ao final da Quinta Idade, se as Idades tivesen a mesma duración que a Segunda e Terceira Idades. Mais eu coido que se teñen acelerado; e imaxino que en realidade estamos ao final da Sexta Idade, ou na Sétima.'"
Notas
History of Arda Chronologie de la Terre du Milieu アルダの歴史 Historia Ardy
Antonio Lagares
Traxectoria
Comezou a súa traxectoria representando papeis en obras teatrais e non foi ata a década de 1980 cando comezou no audiovisual galego, tanto en series da TVG, como en filmes e curtametraxes.
Meaus, Vilar, Cospeito
Meaus é un lugar da parroquia de Vilar no concello lugués de Cospeito na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 8 habitantes (3 homes e 5 mulleres).
Zonas especiais de conservación en Galicia
A Rede Natura 2000 galega conta con 59 zonas especiais de conservación (ZECs) que foron aceptadas e declaradas pola Comunidade Europea e que son xestionadas pola Xunta de Galicia. Ademais á fronte da costa galega está tamén o Banco de Galicia, que foi declarado como ZEC e que está xestionado polo Goberno de España, xa que está en augas da súa competencia.
Desde 2011 existe unha proposta de ampliación de 21 novos lugares de importancia comunitaria (LICs) e de ampliación do espazos que ocupan outros 28 ZECs xa declarados, tal e como lle suxeriu a Unión Europea a Galicia. Considerando tamén a área dos LICs, contaríase así con 389.737 ha. protexidas de territorio litoral e terrestre (excluíndo ao Banco de Galicia).
Zonas especiais de conservación por localización
A rede galega de zonas especiais de conservación é competencia a comunidade autónoma de Galicia e está constituída polos seguintes espazos naturais. e segundo o "Ministerio de Agricultura e Pesca, Alimentación e Ambiente" do Goberno de España.
En territorio galego
Os territorios declarados en Galicia e que están baixo a competencia de xestión do Goberno da Xunta son os seguintes :
Na plataforma costeira galega
A plataforma mariña denominada "Banco de Galicia" é unha zona especial de conservación en augas abertas da costa galega. Sendo así, correspóndelle a súa proposta e xestión ao Goberno de España.
Zonas especiais de conservación por ecosistema
miniatura|[[Rede Natura 2000, Enseada de San Simón.]] miniatura|Sinalización do [[Zona especial de conservación A Ramallosa|ZEC A Ramallosa.]] miniatura|Sinalización en [[Monterrei, ZEC Río Támega.]]
Fiopáns, A Baña
San Pedro de Fiopáns é unha parroquia que se localiza no leste do concello da Baña na comarca da Barcala. Segundo o padrón municipal de 2016 tiña 181 habitantes (94 homes e 87 mulleres) distribuídos en 5 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 268 habitantes.
Idade Media
Da época medieval existe un conxunto de doce cazoletas de pequeno tamaño realizadas sobre a superficie horizontal dun afloramento granítico de grandes dimensións. Este conxunto chámase Petróglifo do Monte da Calexa, situado en Alde.
Muíños
Todos están situados no regueiro chamado da Calexa (río Portalaxe)
Nicolás Romero (concello)
Nicolás Romero é un concello do norte do Estado de México, en México. Limita coas municipalidades mexicanas de Atizapán de Zaragoza, Tepotzotlán, Jiquipilco, Temoaya, Isidro Fabela, Cuautitlán Izcalli e con Villa del Carbón. A súa área é de 235.65 km², e a súa poboación era de 410.118 habitantes no ano 2015. A cabeceira municipal é Villa Nicolás Romero.
Sari
Sari (en mazandaraní e persa, ساری — transliterado Sâri) é a capital da provincia de Mazandarán, situada no norte de Irán, entre as ladeiras setentrionais dos montes Elburz e a costa meridional do mar Caspio. A súa poboación está calculada en 261.293 habitantes en 2006, sendo a maior cidade da provincia. Sarí é un dos principais lugares de lecer e deportes de Irán.
A cidade foi fundada durante o período dos sasánidas. O seu nome procede de Sarouyeh, fillo de Farján, o Grande, rei de Tabaristán. O 21 de marzo de 1782, Aga Muhammad Kan proclamou Sarí como a súa capital imperial
Localización
Sarí limita ao norte co mar de Mazandarán; ao nordeste con Neka, ao suroeste con Qa'emshahr (anteriormente coñecida como Shahi), ao noroeste con Juybar, e con Kiyasar, Shahmirzad e Semnán ao sur. thumb|center|500px|Mapa que amosa o condado de Sari, así como a cidade de Sari, dentro da [[provincia de Mazandarán.]]
Economía
180px|miniatura|Torre do Reloxo, en Sarí. A economía de Sarí está baseada na produción alimenticia, con produtos como arroz, iogur, doogh (unha bebida de iogur), carne en conserva, aceite de sementes, e a exportación de froitas, especialmente laranxas e limóns.
Algunhas industrias de Sarí, como o algodón e a industria do papel e empresas de electrónica, son famosas en Oriente Medio.
Os prezos dos inmobles varían moito, o que permite a accesibilidade á vivenda, dependendo das zonas. Os prezos do metro cadrado nas vivendas poden chegar a ser 50 veces maior no centro que nos suburbios.
Os visitantes que acoden á cidade visitan a Torre do Reloxo, na Praza do Reloxo (Meydan-e-Sa'at) situada no centro de Sarí, que se converteu no seu máis famosa referencia. Sarí contén tamén as tumbas dos líderes musulmáns Yahya e Zayn Al-Abedin, Emamzade-ye Abbas e Shazdeh Hussein do século XV.
Douglas A-3 Skywarrior
O Douglas A-3 Skywarrior foi un bombardeiro estratéxico da Armada dos Estados Unidos que estivo entre avións embarcados máis lonxevos da historia. Entrou en servizo a mediados dos anos 50 e foi retirado en 1991. Ao longo da súa carreira foi o avión máis pesado en operar dende portaavións, gañándose o alcume de "The Whale" (a balea). As súas funcións principais durante a meirande parte do tempo do seu final de vida activa foi de plataforma de guerra electrónica, plataforma de recoñecemento aéreo táctico, e avión de repostaxe aéreo de gran capacidade.
O 31 de marzo de 1956 o Skywarrior entrou en servizo coa Armada dos Estados Unidos. Inicialmente usado no rol de bombardeo estratéxico con armas nucleares, a aparición de mísiles balísticos efectivos levou a que esta misión deixase de ser prioritaria a principios dos anos 60.
O Skywarrior é un dos dous únicos avións de ataque da Armada estadounidense pensado como bombardeiro estratéxico en entrar en servizo a grande escala, sendo o outro o seu predecesor, o North American AJ Savage. O avión embarcado supersónico North American A-5 Vigilante tamén foi deseñado orixinalmente para misións de ataque nuclear estratéxico e inicialmente, moi brevemente, suplantou ao A-3 nese rol a principios dos anos 60. Un derivado modificado do Skywarrior, o B-66 Destroyer, serviu na USAF, onde foi operado como bombardeiro táctico, avión de guerra electrónica e plataforma de recoñecemento aéreo ata a súa retirada nos anos 70.
O lapis do carpinteiro (filme)
O lapis do carpinteiro (en El lápiz del carpintero) é un filme galego dirixido por Antón Reixa baseado na novela homónima de Manuel Rivas. O filme conta unha historia ambientada durante a guerra civil española en Galiza. Obtivo os premios, o mellor actor e o do público, no Festival Internacional de Cine de Mar del Plata (2004).
Sinopse
Daniel Da Barca é un xove médico e intelectual republicano encarcerado polas súas ideas na Galicia de 1936. A súa moza, Marisa Mallo, filla dun coñecido oportunista reaccionario, loita dende fóra para devolverlle a liberdade. A testemuña do seu amor é Herbal, un apoucado carcereiro que asiste entre atónito e furioso ás historias e conversas que manteñen os presos para facer máis levadora a súa condena. Moitos presos son fusilados clandestinamente; axiña chegará a quenda de Daniel e será de novo Herbal quen, vítima e verdugo dos seus propios medos, se debata entre a violencia e a conciencia.
Surf
miniatura|250px|Surf miniatura|250px|Surf na [[praia da Lanzada ]] miniatura|dereita|250px|Surf
O surf é un deporte consistente en manterse ergueito sobre as ondas do mar sobre unha táboa, dirixíndoa cunha ou varias quillas situadas na parte inferior da mesma.
Historia
As orixes do surf parecen centrarse nos indíxenas de Hawai. A práctica consistía na utilización duns troncos de madeira cos que se sustentaban para facer máis accesible a pesca, aínda que hai outras teorías que falan dun rito sagrado que só a clase dominante podía practicar. Anos máis tarde comezouse a emular esta técnica, utilizando unha táboa de madeira para aproveitar o empurrón das ondas e chegar á beira.
O seu lanzamento definitivo prodúcese en California, na década dos 1950, onde se converte no deporte de moda. A súa técnica consistía en manter o equilibrio sobre unha táboa, mentres se realiza todo tipo de piruetas aproveitando as ondas.
Equipamento
Para practicar o surf existe unha extensa gama de accesorios e complementos. O equipo básico componse de táboa, traxe de neopreno, invento (cable de agarre que normalmente se ata ó pé), aleta e elementos protectores (para os xeonllos, de canelas, casco etc).
Para practicar surf requírese estar en boa forma física. O adecuado equilibrio e harmonía nos movementos son condicións para a práctica. Os músculos das pernas son os máis activos xa que son os que manteñen á persoa na táboa e permiten guiala. Por iso é unha zona que se debe reforzar especialmente.
A táboa de surf é a parte esencial do equipo deste deporte. A táboa de surf moderna fórmase mediante as talladoras profesionais de espuma e acabada cunha capa de fibra de vidro ou de fibra de epoxy.
Hai basicamente catro tipos de deseño da táboa de surf:
miniatura|Código do surf na praia de Malpica Hai tres tipos principais de ondas:
Outras variantes deste deporte son o windsurf e o kitesurf
Hai tres tipo de ondas:
En Galicia hai moitísimas praias onde practicar este deporte, pero as máis populares e coñecidas son:
Rubén David Morodo Ruiz
Rubén David Morodo Ruíz, artisticamente coñecido como Morodo, nado o 1 de decembro de 1979, é un mc madrileño. O seu estilo e o ragga, con influencias do hip hop e en boa parte do reggae.
Biografía
Adopta desde rapaz, como estilo de vida, a cultura hip hop e a música xamaicana, especialmente a que está feita en español, que nace a principios da década dos oitenta en Panamá, máis concretamente na cidade de Colón e que comeza a chegar a España unha década despois. Xa con catorce anos é habitual de multitude de jams de hip hop, en todo o territorio nacional, xunto a outros membros da Ozm Posse, onde desde o primeiro momento destaca o seu cru estilo “rap-ragga” e onde grava maquetas xunto con outros cantantes e produtores.
Este xa comezou a rimar coa crew OZM do barrio da Alameda de Osasuna en Madrid, onde xa era coñecido polo seu estilo de cantar. No 2001 edita de forma profesional o seu primeiro LP, titulado OZMLStayl. Este nome provén da unión do nome do seu crew coa palabra "Stayl" (referente ao estilo). Despois de tres anos, publica o seu segundo LP, Cosas que contarte cun son mais próximo ao reggae. A razón de tardar tanto tempo foi porque estaba buscando un selo discográfico que lle permitise traballar máis a gusto. Como non encontrou ningún decidiu crear o seu propio selo: Taifa. Mentres, estivo colaborando nos discos doutros artistas.
Música
As letras de Morodo falan dos seus pensamentos, inquedanzas, relacións co sexo oposto, a súa gana de festa e un sentimento rasta que está presente nos seus discos Ozmlstayl ou Cosas que contarte.
Jean Shrimpton
miniatura|Jean Shrimpton en 1965. miniatura|Reportaxe de ABC noticias sobre a visita de Jean Shrimpton á Copa de Melbourne, 1965.