cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Escola Técnica Superior de Enxeñaría de Minas de Vigo
Historia
Os estudos de enxeñaría de minas teñen unha longa tradición. Datan do ano 1777 e foi a primeira titulación de Enxeñaría civil creada en España. A súa denominación ten precisamente a orixe na localización tradicional das fontes de recursos minerais e enerxéticos. Os elementos característicos desta enxeñaría son o martelo, o mazo, a palma e as follas de loureiro, como queda reflectido no escudo da escola. Os devanditos elementos representan a presenza actual dos enxeñeiros de minas nos sectores estratéxicos relacionados coa explotación e xestión de recursos naturais, o medio ambiente, os novos materiais, as obras públicas e na enerxía. O inicio destes estudos na Universidade de Vigo remóntase ao curso 1992-1993. É unha das únicas catro universidades en España nese momento, e a única en Galicia ata hoxe. Dende a súa fundación ata o curso 2010-2011 a escola impartiu o título de enxeñeiro de minas con tres intensificacións: A partir deste ano, o devandito plan de estudos comezou a súa extinción en prol dos novos títulos de grao adaptados ao plan de estudos RD 1393/2007 (modificado polo RD 961/2010 ) comunmente coñecido como Plan Boloña.
Instalacións
O actual edificio da ETSE de Minas, así como as súas instalacións, son de construción recente (finalizado e inaugurado en 2005). O proxecto arquitectónico foi pensado para centralizar diversos servizos compartidos con outras escolas, como a biblioteca, reprografía, comedor e unidades administrativas. O estilo da edificación é de claro carácter industrial e abrangue preto de 9.000 metros cadrados de superficie, distribuídos en módulos para adaptarse á complicada orografía.
Internacional
Actualmente a ESTE de Minas mantén intercambios dentro do programa Erasmus ou de intercambio bilateral con máis de 20 universidades de toda Europa e Suramérica, entre as que destacan:
Semana da Ciencia
miniatura|Termografía SC 2013. A Secretaria de Estado de I+D+i do Ministerio de Economía e Competitividade, financia a través da FECYT unha serie de actividades para promover un contorno social máis propenso á ciencia e á innovación. Dentro deste programa, a Escola de Minas de Vigo organiza anualmente dende 2007 unha Semana da Ciencia.
As experiencias organizadas están dirixidas principalmente a estudantes de ensinanza media e bacharelato. Os contidos teñen relación directa cos laboratorios de investigación da escola, que en gran medida tratan temas sobre enerxía, os novos materiais e o medio ambiente. As accións divídense en diversos módulos de aprendizaxe, nos cales a través das actividades manipulativas se fomenta o interese pola ciencia e a tecnoloxía. Dende este punto de vista, o evento toma como modelo os museos interactivos, aproveitando a dispoñibilidade de persoal cualificado para as explicacións, o que favorece a aprendizaxe formal. Todo isto, acompañado de medios audiovisuais adecuados e textos de lectura sinxela e breve fai que, ao finalizar, o estudante adquira unha visión máis real das investigacións levadas a cabo na universidade, así como unha mellor información dos procesos científico-tecnolóxicos.
Mercedes Expósito
Mercedes Expósito García, nada en Nadela (San Xoán de Pena, Lugo) o 30 de outubro de 1959, é unha profesora e pensadora feminista.
Traxectoria
Licenciada en Filosofía e Ciencias da Educación pola Universidade de Santiago de Compostela en 1982 e doutora en Filosofía pola mesma universidade en 2013 coa tese "Las mujeres de la Nueva Civilización (1900-1950)". É profesora de Filosofía de ensino medio.
Covela
O topónimo galego Covela pode referirse a:
La Pequeña Patria
miniatura|La Pequeña Patria, Santiago, 30 de decembro de 1890, n.º 6. La Pequeña Patria foi unha revista publicada en Santiago de Compostela entre 1890 e 1891.
Historia e características
Subtitulada Revista decenal de literatura, ciencia y artes, foi a continuadora de Galicia Humorística, pero cun ton máis rexionalista. O primeiro número apareceu o 10 de novembro de 1890. Saía cada dez días. Estaba dirixida por Enrique Labarta Pose e José Tarrío García. Entre os seus colaboradores estaban Antonio de la Iglesia, Manuel Murguía, Xoán Neira Cancela e Benigno López Sanmartín. Ademais de artigos rexionalistas, publicou biografías de galegos distinguidos, poemas e relatos. Cesou a súa publicación o 28 de novembro de 1891.
Posse
O apelido Posse pode facer referencia a:
Receptor sensorial
miniatura|350x350px|Catro tipos de neuronas sensoriais. Os receptores sensoriais son terminacións nerviosas especializadas ou non, situadas nos órganos sensoriais (como a lingua, a pel, o nariz, os ollos, o oído, etc.). Son os encargados de captar estímulos, internos ou externos, para levar a información e obter unha resposta xa sexa interna ou externa, e capaces de xerar un impulso nervioso e sensacións.
O impulso é transportado ao sistema nervioso central e procesado en distintas áreas dentro do córtex cerebral, para proporcionar ao individuo información das condicións ambientais que o rodean e xerar unha resposta apropiada. É dicir, os receptores sensoriais son células nerviosas especializadas en transformar sinais físico-químicas en sinais eléctricas, convertendo a enerxía física nun potencial eléctrico mediante un proceso que se denomina transdución de sinais.
Tipos
Estas estruturas pódense clasificar en:
Exteroreceptores
Son aqueles receptores que se sitúan na pel para recoller información do medio ambiente que a rodea. Estes poden clasificiarse en diferentes tipos segundo as sensacións que recollen:
Propioceptores
Son estruturas somáticas máis profundas. Encóntranse nos músculos, nas articulacións e nos ligamentos.
Implantes de polipropileno
miniatura|[[Maxi Mounds é unha das modelos eróticas con implantes de polipropileno]] Os implantes de polipropileno son un tipo de implantes mamarios desenvolvidos polo cirurxián Gerald W. Johnson que, por causa das súas complicacións médicas, foron prohibidos en 2001 na Unión Europea e nos Estados Unidos ao pouco do seu lanzamento.
Historia e características
O procedemento consiste en inserir nos peitos unha bolsa cunhas fibras de polipropileno, xeralmente sobre o músculo, que irritan os tecidos da mama e fan que esta xere un fluído corporal que absorbe nunha cantidade baixa, apenas o 0,01% ao día. Isto provoca un crecemento continuado do peito que só se pode deter extraíndo as fibras de polipropileno. Ademais, outros inconvenientes son que os peitos poden medrar a ritmos diferentes e ás veces é preciso realizar drenaxes para paliar un aumento desmesurado. Porén, o aumento realízase con fluídos naturais da propia persoa, polo que se evita ter no corpo unha gran cantidade substancias alleas ao organismo, como ocorreria no caso de pretender alcanzar ese tamaño con outro tipo de implantes. Alén diso, diversas usuarias que xa probaran outro tipo de prótesis mamarias expuxeron que os implantes de polipropileno causan unha sensación máis natural no corpo do que os implantes de silicona.
Kid Cudi
Scott Ramón Seguro Mescudi, máis coñecido como Kid Cudi, nado en Cleveland (Ohio) o 30 de xaneiro de 1984, é un cantante estadounidense.
Debutou na música co seu Mixtape de nome "A Kid Named Cudi" en 2009. O primeiro sinxelo do seu álbum foi "Day'n'Nite" e estivo varias semanas na terceira posición da lista Billboard Hot 100 e sendo un éxito na maioría das listas musicais. O seu primeiro disco chámase Man on the Moon: The End of Day.
Ademais colaborou co DJ David Guetta e coa cantante Shakira, entre outros.
Beatles for Sale
Beatles for Sale é o cuarto álbum da banda inglesa de rock The Beatles, editado o 4 de decembro de 1964 a través do selo Parlophone. Producido por George Martin, o disco foi un punto de inflexión importante na evolución da asociación Lennon–McCartney, en particular John Lennon amosaba agora interese na composición de cancións cunha naturea máis autobiográfica. "I'm a Loser" amosa a un Lennon por primeira vez baixo a influencia de Bob Dylan, o cal coñeceu en Nova York mentres estaban de xira o 28 de agosto de 1964.
Santa Baia do Mato, Lougares, Mondariz
Santa Baia do Mato é un lugar da parroquia de Lougares, no concello pontevedrés de Mondariz, na comarca do Condado. Tiña 99 habitantes no ano 2013 segundo datos do IGE, dos cales eran 48 homes e 51 mulleres, o que supón unha diminución con relación ao ano 2000 cando tiña 134 habitantes.
Férveda, Entrecruces, Carballo
Férveda é un lugar da parroquia de Entrecruces no concello coruñés de Carballo na comarca de Bergantiños. Tiña 12 habitantes no ano 2019 segundo datos do IGE, dos cales eran 5 homes e 7 mulleres.
A Cañiza
A Cañiza é un concello da provincia de Pontevedra, pertencente á comarca da Paradanta. Segundo o IGE no 2020 tiña 5122 habitantes (6719 en 2003), incluídas 126 persoas de orixe estranxeira.
Toponimia
A Cañiza é un dos poucos topónimos castelanizados de Galicia aínda vixente e que así consta no Nomenclátor oficial de Galicia. Desta forma deriva o xentilicio (véxase no Galizionario).
O topónimo orixinal fai referencia ás primeiras construcións na zona: casetas ou canastros feitas de canas entrelazadas e colmados (coñecidos na zona coma canizos ou canizas ) e ergueitas polos veciños de Valeixe.
Para forma A Caniza propuxéronse os xentilicios: (véxase no Galizionario) ou.
Xeografía
Limita ao norte cos concellos de Covelo e Melón (leste da provincia de Ourense), ao sur con Crecente, Arbo e As Neves, e ao oeste con Salvaterra de Miño, Mondariz e Covelo.
O seu relevo é accidentado, pois está situado entre unha zona de monte baixo da serra do Faro de Avión (situada ao nordeste) e o val do río Deva (ao sur). A maior altitude acádase no Alto da Cruz (1095 m).
A súa rede hidrográfica está formada polos ríos Uma (afluente do Tea), Ribadil e Deva (afluentes do Miño).
Climatoloxicamente está situada en transición entre o clima oceánico e o mediterráneo, segundo a zona.
Historia
Durante a Idade de Ferro o lugar estivo posiblemente habitado polos grovios. Daquela época quedan o castro de Grades, o castro de Monte Coto do Castro, o castro de Coto das Cavadas e o castro de Barreiros.
Logo da romanización as terras do concello foron enmarcadas no conventus Bracarensis. Na Idade Antiga, tralo I Concilio de Braga, as terras quedaron adscritas á diocese de Tui. O mosteiro da Franqueira posiblemente teña a súa orixe nunha ermida do século VI, da época de Martiño de Dumio.
No século IX, durante o reinado de Afonso II de Asturias, as terras do castelo de Sobroso, ao que pertencía o val de Achas, foron incluídas no reino de Galicia.
En 1056 Fernando I dá un privilexio do mosteiro da Franqueira, as súas terras e moradores ao abade Alvito e os monxes beneditinos. En 1147 Afonso VII outorga ao abade Odoario e aos monxes o dereito de coto. En 1293 a orde do Císter constrúe a igrexa de Santa María. Paio de Soutomaior, señor de Salvaterra, doou as terras dos cotos da Franqueira, O Cebreiro, Uma, Sendín e Pintelos, doazón que confirmaron Xoán I e Henrique III. O mosteiro desapareceu como tal en 1835, trala desamortización de Mendizábal.
Na Cañiza editáronse os periódicos Nueva Cañiza (1927-1933) e La Cañiza (1932-1934).
Símbolos
O escudo heráldico oficial do concello da Cañiza foi aprobado mediante decreto en 2007, e ten o seguinte brasonamento:
Ademais, na mesma data aprobouse tamén a bandeira do concello, pano de verde cunha franxa vertical de branco no terzo do centro e, nesta, un carballo de verde follado e froitado de nove landras de vermello.
Lugares da Cañiza
Para unha lista completa de todos os lugares do concello da Cañiza vexa: Lugares da Cañiza.
Camarón de Mónaco
O camarón de Mónaco (Lysmata seticaudata) é unha especie de crustáceo malacostráceo decápodo carideo da familia dos hipolítidos que habita nas costas do océano Atlántico, desde as illas Británicas até Marrocos, incluíndo as galegas, nas das illas Azores, Madeira e Canarias, e no Mediterráneo (mares de Alborán, Adriático, Xónico, Exeo, Negro e de Mármara).
É obxecto de pesca comercial nalgunhas zonas do Atántico leste, o Mediterráneo e o mar Negro.
Taxonomía
A especie foi descrita en 1816 polo naturalista nizardo Antoine Risso co nome de Palaemon cogngetii. Posteriormente foi reclasificada polo mesmo autor como Melicerta seticaudata, e actualmente está adscrita ao xénero Lysmata.
Aeroloxía
A aeroloxía é o estudo experimental in situ das características físicas e químicas da troposfera e da estratosfera da Terra, ocúpase da capa de ozono, das correntes atmosféricas, do clima e dos efectos sobre a contorna dos cambios na atmosfera. É unha técnica da meteoroloxía que utiliza radiosondas, satélites, globos e datos procedentes de avións de liña e foguetes.
O Cadaval, Cabalar, A Capela
O Cadaval é un lugar na parroquia de Cabalar no concello da Capela, na comarca do Eume, na provincia da Coruña. No ano 2010 tiña 13 habitantes segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, deles 10 eran homes e 3 eran mulleres.
Illa Pitt
A illa Pitt é unha illa da Columbia Británica, Canadá, localizada no estreito de Hecate, a través do canle de Greenville, é parte do Paso Interior do continente. O único poboamento é dos Chino Hat, unha das Primeiras Nacións do Canadá, sobre a costa occidental. A actividade económica principal é a explotación dos recursos naturais, a extracción mineira de magnesita e ferro, e a industria madeireira.
A illa Pitt ten unha área de 1368 km², é duns 90 km de longo, e de 8 a 23 quilómetros ancho. O seu punto máis alto está a 962 m de altitude.
Férveda
O topónimo galego Férveda pode referirse a:
O Uzal
O topónimo galego O Uzal pode referirse a:
Erreway: 4 caminos
Erreway: 4 caminos é un filme arxentino dirixido por Ezequiel Crupnicoff que foi estreado no 2004. Filme baseado na serie de televisión Rebelde Way.
Sinopse
Catro adolescentes deciden abandonar as súas vidas na cidade de Buenos Aires para lanzarse ás estradas arxentinas en busca dun soño, ser recoñecidos pola súa música.
Yu Shan
O monte Yu Shan (en chinés "Montaña de Xade"), con 3.952 metros de altura sobre o nivel de mar, conforma a maior elevación da illa de Taiwán.
Situación
O Yu Shan forma parte da cadea montañosa que se estende de norte a sur na parte oriental da illa (Montes Zhongyang), da que forman parte outros picos elevados. O Yu Shan está situado, aproximadamente, na parte centro-sur do dito cordal. A localidade de Alishan, sita a oeste da montaña, é a máis próxima.
Ascensións
O Yu Shan é un pico de fácil escalada polo que non atrae demasiado a atención dos montañeiros especializados que prefiren retos máis complexos. Hai dous sendeiros ben marcados que conducen até a cima.
Contorno
O monte está incluído dentro do Parque Nacional de Yu Shan, polo que se precisa un permiso do mesmo para poder subir ao monte. Dado o clima tropical, con influencia monzónica, imperante na zona a vexetación é abundante e adaptada ao medio (bambú, lianas, coníferas).
Outros nomes
O capitán de fragata estadounidense Alexander W. Morrison descrebeu a montaña en 1857 e denominouna Mount Morrison, nome que foi usado durante tempo na bibliografía xeográfica occidental. Mentres durou a ocupación de Taiwán polos xaponeses o Yu Shan foi chamado por eles Niitakayama, é dicir monte Niitaka.
Célula pancreática acinar
miniatura|dereita|Na imaxe vese un illote de Langerhans no centro (máis claro) rodeado de acinos exócrinos (máis escuros). As células pancreáticas acinares formarían os acinos da periferia da imaxe. As células pancreáticas acinares son as células secretoras de encimas dixestivos que forman parte dos acinos do páncreas exócrino. O páncreas exócrino está organizado en acinos, que son grupos arredondados ou alongados dunhas 40-50 células, que forman unha soa capa arredor dun conduto central do acino, onde se verte a secreción, que desembocará no conduto pancreático principal, o cal á súa vez desemboca no duodeno. As células pancreáticas acinares forman a maior parte do páncreas, onde tamén hai outros tipos de células como as células centroacinares pancreáticas, situadas nos condutos, as células estreladas pancreáticas e as células endócrinas dos illotes de Langerhans, produtoras de hormonas.
Características
miniatura|dereita|Debuxo esquemático dunha célula pancreática acinar. Son células piramidais. A parte basal está chea de cisternas de retículo endoplasmático rugoso, mesturadas con polirribosomas e mitocondrias. A parte apical está ocupada por numerosos gránulos de secreción, chamados gránulos de cimóxeno. Os encimas que segrega a célula fabrícanse en forma de proencimas ou cimóxenos (precursores dos encimas) no retículo endoplasmático, que ten unha enorme extensión e ocupa un 20% do volume celular ; son despois enviados ao aparato de Golgi, en posición supranuclear e grande, que desprende vesículas, que formarán os gránulos secretores. Preto do aparato de Golgi atópanse lisosomas e gotiñas lipídicas. O polo apical da célula é a zona de almacenamento dos gránulos de cimóxeno secretores, grandes e densos, que se acumulan en gran cantidade nos períodos entre comidas, e que son liberados por exocitose cando está en proceso a dixestión, liberando ao seu contido no conduto do acino.
Secreción e regulación
A actividade das células pancreáticas acinares está regulada principalmente de forma endócrina, aínda que tamén inflúe a innervación vagal. A presenza de alimento e de produtos ácidos no estómago provoca a liberación das hormonas secretina e colecistoquinina. A colecistoquinina provoca no páncreas a secreción de gran cantidade de encimas dixestivos. A secretina non estimula as células pancreáticas acinares pero si fai aumentar a secreción de zume pancreático ao incrementar a produción de líquido e bicarbonato. As dúas hormonas actúan conxuntamente.
Os encimas do zume pancreático poden dixerir carbohidratos, lípidos, proteínas e ácidos nucleicos. Entre eles están a amilase pancreática, que actúa sobre o amidón e o glicóxeno, a lipase pancreática, que actúa sobre as graxas, a ribonuclease e desoxirribonuclease, que actúan sobre os ácidos nucleicos, e un conxunto de proteases, como a tripsina, quimotripsina e carboxipeptidase. As proteases libéranse como proencimas ou cimóxenos inactivos, de maneira que non poden actuar no páncreas (e mesmo o páncreas libera un inhibidor da tripsina para asegurarse de que sexa así). Estes proencimas só formarán os encimas activos unha vez vertidos no duodeno, onde unha protease corta unha porción da súa estrutura, e a molécula restante é activa. Así, no páncreas prodúcense os cimóxenos tripsinóxeno e quimotripsinóxeno, que se converten en tripsina e quimotripsina no duodeno. Se os encimas se fan activos no páncreas prodúcese pancreatite aguda, que pode ser moi grave, xa que se destrúe o tecido do órgano.
Primeira Liga 2004/05
A tempada 2004–05 da Primeira Liga foi a 71ª edición da máxima competición ligueira de fútbol en Portugal. Empezou o 28 de agosto de 2004 e finalizou o 22 de maio de 2005. O defensor do título era o FC Porto, pero o equipo que acadou a vitoria final no torneo foi o SL Benfica, por 31ª vez na súa historia.
Sport Lisboa e Benfica (hóckey a patíns)
A sección de hóckey a patíns do SL Benfica é un dos equipos que compiten profesionalmente do club portugués. Compite na 1ª División portuguesa. É, con 23 ligas, o equipo que gañou máis veces a Liga de Portugal. En 1962, gaña a Copa das Nacións. Domina o hóckey portugués entre 1966 e 1974, con seis títulos nacionais. O Benfica foi vencedor da Copa de Europa 2013 e 2016 (finalista cinco veces: 1969, 1973, 1980, 1993 e 1995), vencedor da Copa CERS 1991 e 2011, vencedor da Copa Continental 2011, 2013 e 2016, vencedor da Copa Intercontinental 2013 e 2017, finalista por dúas veces da Recopa de Europa (1983 e 1984) e vencedor do Torneo Cidade de Vigo 2008.
Piloto
miniatura|Piloto
Un piloto é unha persoa especializada na condución de vehículos diversos de superficie, marítima e terrestre, ou incluso aéreos. O termo utilízase tamén metaforicamente para referirse aos condutores de certos vehículos como barcos, avións, coches e motocicletas.
Joaquín Viola
Joaquín Viola, nado en Cebreros (Ávila) o 26 de xuño de 1913 e finado en Barcelona o 25 de xaneiro de 1978, foi un político catalán, alcalde de Barcelona entre 1975 e 1976.
Piloto
Os pilotos de aviación.
Un piloto de aviación é un profesional cuxa función é guiar aeronaves en vo. O termo orixinal é o de aviador, especialmente en Francia, de onde xurdiu o termo avión. Normalmente divídense en pilotos civís e militares, se ben a permeabilidade entre ambas ramas profesionais ten sido tradicionalmente moi alta.
Joaquín Viola
Traxectoria
Fillo dun rexistrador da propiedade natural de Balaguer, pasou tan só dous meses na súa localidade natal trasladándose entón a Cataluña. Ao comezo da Guerra Civil española pasou á zona franquista e ingresou no seu exército, chegou ao rango de tenente e foi ferido na fronte de Teruel. Ingresou no corpo de Rexistradores da Propiedade en 1941. Procurador en Cortes desde 1967, alí presentou en 1970 unha emenda á Lei Xeral da Educación para que se considerase o ensino das linguas non casteláns un elemento esencial da educación. O 18 de setembro de 1975 asumiu o cargo de alcalde de Barcelona, permaneceu no posto ata decembro de 1976, durante a súa xestión revisou o Plan Comarcal, militarizou aos bombeiros e á policía municipal, despois foi durante uns meses director xeral da Función Pública.
Morreu coa súa dona o 25 de xaneiro de 1978 nun atentado consistente en colocarlle unha bomba no peito que nunca foi reivindicado.
Piloto
Pilotos de carreiras
Existen varios tipos de pilotos de carreiras.
Eleccións municipais en Monfero
Estes foron os resultados das eleccións municipais no concello de Monfero dende 1979. miniatura|dereita|[[Galería de imaxes de casas dos concellos de Galicia|Casa do concello de Monfero]]
Composición das Corporacións
Corporacións democráticas en Monfero desde a aprobación da Constitución de 1978.
Illa Karaginsky
Illa Karaginsky ou Illa Karaginskiy (Карагинский остров) é unha illa no Golfo Karaginsky do Mar de Bering. O estreito de 40 km entre a península de Kamchatka e esta illa chámase o estreito de Litke. Karaginsky Island é un sitio Ramsar.
Malia que a illa está deshabitada, os karagin koryaks viviron tradicionalmente na illa de Karaginskiy. Pastores migratorios aínda viven en refuxios temporais na illa.
A illa ten 101 km. de longo e ata 27 lm de largo, cunha superficie de 2.404 km². O pico máis alto da illa ten 912 m. A illa Karaginsky está cuberta con vexetación de tundra e bosques de cedros. No verán hai moitas flores.
Actualmente esta illa é popular entre os turistas que queren gozar da vida silvestre.
Administración
Administrativamente, a Illa Karaginskiy pertence ao Krai Kamchatka da Federación Rusa.
Tōkai, Aichi
Tōkai (東海市, とうかいし, Tōkai-shi) é un concello da prefectura de Aichi no Xapón. Está situado na parte Tōkai da rexión de Chūbu, e no centro-oeste da prefectura, na zona da provincia histórica de Owari, no centro da illa de Honshū. A súa superficie é de 43,36 km² e a poboación de 107.926 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 2.490 h/km².
O concello de Tōkai limita cos concellos de Nagoya, de Ōbu, de Higashiura e de Chita.
Luka Jović
Luka Jović, nado en Bijeljina o 23 de decembro de 1997, é un futbolista serbio. Xoga de dianteiro e o seu equipo actual é o ACF Fiorentina da Serie A italiana.
Traxectoria
O 4 de xuño de 2019, anunciouse a súa fichaxe polo Real Madrid CF da Primeira División Española por seis tempadas.
Gran Premio de San Marino de 1999
O 'Gran Premio de San Marino de 1999 foi unha carreira de motor de Fórmula Un celebrada o 25 de maio de 1999 no Autódromo Enzo e Dino Ferrari, Imola, Emilia-Romagna, Italia. Foi a terceira carreira da tempada de Fórmula Un de. A carreira de 62 voltas gañouna o piloto de Ferrrari Michael Schumacher despois de empezar desde a terceira posición. David Coulthard terminou segundo co McLaren e o terceiro foi o Stewart pilotado por Rubens Barrichello.
Carreira
Mika Häkkinen tomou o liderado instantáneo sobre Michael Schumacher despois da saída. Eddie Irvine estaba por diante de Rubens Barrichello, Heinz-Harald Frentzen, Ralf Schumacher, Damon Hill e Jean Alesi. Jacques Villeneuve quedou parado na grella despois dun problema de embrague. Nun erro non forzado, Häkkinen estrelouse na chicane final do "Traguardo" na volta 17, permitindo a Michael Schumacher tomar o liderado e á súa primeira vitoria na tempada. Häkkinen máis tarde repetiu este erro no Gran Premio de Italia de 1999, durante o cal trompeou mentres lideraba comodamente.
Lista de episodios de Family Guy
A seguinte lista é unha lista de episodios da serie de animación da FOX Family Guy. A serie comezou a emitirse o 31 de xaneiro de 1999 e rematou orixinalmente o 14 de febreiro de 2002; non obstante, tras o aumento das vendas dos episodios en formato DVD, o programa reanudouse o 1 de maio de 2005.
Burgos (homónimos)
O topónimo Burgos pode referirse a:
Amais, como apelido pode referirse a:
Os Carballás, Cabalar, A Capela
Os Carballás é un lugar na parroquia de Cabalar no concello da Capela, na comarca do Eume, na provincia da Coruña. Segundo o Instituto Nacional de Estadística en 2010 tiña 6 habitantes (3 homes e 3 mulleres).
Lukas Yiorkas
Lukas Yiorkas (en grego: Λούκας Γιώρκας), nado en Aradhippou, Larnaca o 18 de outubro de 1986 é un cantante chipriota, gañador da versión grega de The X Factor. En setembro de 2009, editou o seu primeiro álbum, Mazi, que foi disco de ouro.
Representou a Grecia no Festival da Canción de Eurovisión 2011 en Alemaña con Stereo Mike e a canción "Watch My Dance", quedando sétimos con 120 puntos.
2008-09: Factor X
Cancións cantadas por Lukas en Factor X:
Peercoin
miniatura
Peercoin (PPC ou PPCoin) é unha criptomoeda que se executa nunha rede peer-to-peer, cuxo código fonte baséase no código de bitcoin, pero para verificar a lexitimidade das súas unidades de conta, é dicir, para comprobar cadansúas moedas virtuais, emprega os sistemas de proba de traballo e proba de participación. E, ó contrario doutros sistemas de criptomoedas, prevé unha taxa anual de inflación, que é un mecanismo de control polo decrecemento do seu valor, e non posúe un límite ríxido de unidades que poden ser engadidas ao seu total.
Lebosende, Entrecruces, Carballo
Lebosende é un lugar da parroquia de Entrecruces no concello coruñés de Carballo na comarca de Bergantiños. Tiña 10 habitantes no ano 2019 segundo datos do IGE, dos cales eran 7 homes e 3 mulleres.
Mensaka
Mensaka é unha película española de Salvador García Ruiz, sendo esta a súa ópera prima. Esta baseada no libro homónimo de José Ángel Mañas, que xa tivera oportunidade de ver outra obra súa, Historias del Kronen, levada á gran pantalla.
Argumento
Un grupo de rapaces de vinte anos enfróntanse a un outono no que van que ter que asumir fortes responsabilidades. David ten 27 anos e leva moito tempo traballando de mensaxeiro e decide deixar o seu traballo.
O Vilar, Momán, Xermade
O Vilar é un lugar da parroquia de Momán no concello lucense de Xermade na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 14 habitantes (5 homes e 9 mulleres).
Father of the Bride
Foi o primeiro traballo do grupo en case seis anos, tras Modern Vampires of the City (2013), e tamén o primeiro proxecto dende a marcha do multiinstrumentista e produtor Rostam Batmanglij. Foi producido principalmente por Ariel Rechtshaid e o vocalista Ezra Koenig, e conta con numerosos colaboradores, como Danielle Haim, Steve Lacy, Dave Macklovitch de Chromeo, DJ Dahi, Sam Gendel, BloodPop, Mark Ronson e Batmanglij.
Foi precedido por tres sinxelos dobres: "Harmony Hall"/"2021", "Sunflower"/"Big Blue" e "This Life"/"Unbearably White". Tras o seu lanzamento foi recibido cunha ampla aclamación da crítica, conseguindo a banda o seu segundo Grammy ao mellor álbum de música alternativa, ademais dunha nomeación ao álbum do ano. Tamén foi un éxito comercial, converténdose no terceiro álbum consecutivo da banda en estrearse no número 1 da lista Billboard 200.
A Zalaroia, Momán, Xermade
A Zalaroia é un lugar da parroquia de Momán no concello lucense de Xermade na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 6 habitantes (4 homes e 2 mulleres).
Jack Albertson
Jack Albertson, nado en Malden (Massachusetts) o 16 de xuño de 1907 e finado en Hollywood Hills (California) o 25 de novembro de 1981 foi un actor estadounidense.
Traxectoria
Albertson naceu en Massachusetts, fillo dos inmigrantes xudeus nados en Rusia, Flora Craft e Leopold Albertson. A súa irmá era a actriz Mabel Albertson. A nai de Albertson traía o diñeiro á casa traballando nunha fábrica de zapatos.
Albertson foi expulsado do instituto e marchou a Nova York para intentar traballar no espectáculo. Como era pobre para alugar un cuarto en inverno tivo que durmir no metro. O seu primeiro traballo real foi nun vodevil. No teatro traballou ademais como bailarín.
Participou en máis de trinta filmes, gañando en 1968 o Oscar ao mellor actor secundario. Interveu ademais en programas de radio e moitas series de televisión.
César Santiso
Cesar Santiso Corral, nado en Huesca o 21 de xuño de 1968, é un político galego, candidato e líder por Esquerda Unida-Os Verdes nas eleccións municipais de 2011 ao Concello da Coruña.
Traxectoria
Fillo de militar, naceu en Huesca e criouse no barrio de Monte Alto. É Técnico Superior en Informática de Xestión. Acadou uns resultados históricos para Esquerda Unida coa obtención do seu primeiro edil.
En 2015 anunciou que renunciaba a se presentar nas eleccións municipais dese mesmo ano por motivos de saúde mais continuaría a prestar o seu apoio público ao partido.
Programa Sputnik
250px|miniatura|dereita|Sputnik I
César Santiso
Traxectoria
Após o seu paso polo Palacio de María Pita pasaría a formar parte da Asemblea Cidadá de Carral.
Programa Sputnik
Sputnik (en Спутник, que quere dicir satélite), foi a primeira serie de satélites artificiais soviéticos, concibidos para estudar as capacidades de lanzamento de cargas útiles para o espazo e para estudar os efectos da ausencia de peso e da radiación sobre os organismos vivos. Serviu tamén para estudar as propiedades da superficie terrestre con vista á preparación do primeiro voo espacial tripulado.
Gold Diggers: The Secret of Bear Mountain
Gold Diggers: The Secret of Bear Mountain é un filme estadounidense-canadense dirixido por Kevin James Dobson e protagonizado por Christina Ricci e Anna Chlumsky que foi estreado en 1995.
Programa Sputnik
Foguetes propulsores
O seu foguete, chamado Foguete Sputnik, de dous módulos, tiña 19 metros de altura e pesaba 137 toneladas (10,835 toneladas sen combustible). O seu módulo dous tamén entrou en órbita. O foguete era propulsado por LOX (osíxeno líquido) e queroseno, que aínda son utilizados pola Rusia nas súas misións espaciais da Soiuz. Foi proxectado a partir dunha modificación do foguete R-7 Semyorka, de dous módulos, orixinalmente proxectado polo ICBM (Intercontinental Ballistic Missile e construído pola OKB-1 (S.P. Korolev Rocket and Space Corporation Energia), para lanzar cabezas nucleares.
Gold Diggers: The Secret of Bear Mountain
Sinopse
Unha adolescente de cidade chamada Beth Easton (Christina Ricci) múdase coa súa nai Kate dende Os Ánxeles á pequena vila de Wheaton, para instalarse alí na casa que herdaron. Axiña faise amiga de Jody, unha rapaza rebelde e aventureira coa que decide explorar as covas da Montaña do Oso.
Programa Sputnik
Foguetes propulsores
O sistema de control do Foguete Sputnik foi axustado para unha órbita elíptica co perixeo de 223 km e apoxeo de 1450 km, cun período orbital de 101,5 minutos. Os parámetros de traxectoria do foguete foron realizados por Georgi Grechko, que completou os cálculos utilizando o maior computador da Unión Soviética na época.
Despois do lanzamento, os parámetros da órbita do satélite foron verificados cun perixeo de 228,6 km e apoxeo de 947 km e período inicial da órbita de 96,17 minutos.
Programas Sputnik sucesores
O éxito do lanzamento do satélite Sputnik fixeron que a Unión Soviética proseguise como seu programa a través de novos lanzamentos.
Sputnik II
A Sputnik 2, lanzada ao espazo o 3 de novembro de 1957, pesando 543,5 kg, enviou o primeiro ser vivo ao espazo, a cadela Laika. Datos biolóxicos do animal foron monitorados durante unha semana. Sobre como a cadela tería morrido, a versión da época foi por falta de osíxeno tras unha semana, conforme comunicado polo Goberno Soviético. Anos máis tarde, os científicos revelaron que morreu poucas horas despois do lanzamento, en pánico, debido ao super-quecemento da cabina. dereita|miniatura|[[Sputnik 1 aberto, mostrando o seu interior]]
Lougares, Lougares, Mondariz
Lougares é un lugar da parroquia de Lougares, no concello pontevedrés de Mondariz, na comarca do Condado. Tiña 95 habitantes no ano 2013 segundo datos do IGE, dos cales eran 476 homes e 49 mulleres, o que supón unha diminución con relación ao ano 2000 cando tiña 130 habitantes.
Programa Sputnik
Sputnik III
A Sputnik 3, utilizando unha nova versión de foguetes propulsores, o Sputnik 8A91, lanzou un laboratorio espacial de estudo do campo magnético e do cinto radioactivo da Terra. Foi lanzado o 15 de maio de 1958, pesando 1340 kg, e permaneceu en órbita durante dous anos.
Sputnik IV
A Sputnik 4 (tamén chamada Korabl-Sputnik-1) foi lanzada ao espazo o 15 de maio de 1960. A súa carga de 4.540 kg era espectacular para a época, e representaba un paso importante na preparación da URSS para colocar un home no espazo. A cabina contiña un manequín humano en tamaño natural. Un fallo nos retrofoguetes impediu a reentrada da nave de forma controlada na atmosfera terrestre.
Sputnik V
Finalmente, a Sputnik 5 (tamén chamada Korabl-Sputnik-2), a última misión Sputnik, foi lanzada ao espazo o 19 de agosto de 1960 cos cachorros Belka e Strelka, ratas e diversas plantas. A espazonave retornou a Terra no día seguinte e, diferentemente do que aconteceu coa cadela Kudriavka, todos os animais foron recollidos a salvo. A misión testou a posibilidade de enviar seres vivos ao espazo e retornalos con vida. Foi estudada a adaptación posterior dos animais á ausencia de gravidade. dereita|miniatura|Selo [[Sputnik 1. "O primeiro satélite artificial da Terra".]]
Korabl-Sputnik
Aínda houbo tres misións chamadas Korabl-Sputnik-3, Korabl-Sputnik-4 e Korabl-Sputnik-5, que representaron os últimos esforzos pre-Vostok (a espazonave que levou a Iuri Gagarin ao espazo, e que pasou a ser a primeira xeración de naves tripuladas da URSS). As dúas últimas enviaron naves Vostok e xa foron lanzadas segundo un patrón de órbita que permitise o envío de humanos ao espazo.
A Korabl-Sputnik-3 foi lanzada o 1 de decembro de 1960 e levaba a bordo dous cachorros, chamados Pchelka e Mushka, ratos, insectos e plantas.
A Korabl-Sputnik-4 engalou en Baikonur o 9 de marzo de 1961. A nave pesaba 4.700 kg e levaba un manequín de home en tamaño natural (cuxo apelido era Ivan Ivanovich) e un cachorro chamado Chernuschka.
A Korabl-Sputnik-5 engalou na base de Baikonur o 25 de marzo de 1961, levando a bordo un cachorro chamado Zvezdochka.
Carreira espacial
A misión Sputnik I, xunto co voo de Iuri Gagarin no Vostok 1, tivo un impacto profundo na historia da exploración espacial, foron os eventos que desafiaron aos estadounidenses e foron a gota de auga para o lanzamento do programa espacial dos Estados Unidos con obxectivo de alcanzar a Lúa.
A Sputnik tornouse unha lenda e un marco da exploración espacial. A súa historia confúndese coa tenacidade do seu principal enxeñeiro, Sergei Korolev, que máis tarde foi nomeado por Nikita Khrushchov, o líder soviético na época, como enxeñeiro xefe do programa espacial soviético.
A Sputnik probou dúas cousas importantes. En primeiro lugar que era posible colocar en órbita un artefacto humano, e en segundo lugar, e máis importante, que era posible colocar seres vivos no espazo, inclusive humanos.
Réplica
O 3 de novembro de 1997 unha réplica do satélite Sputnik, elaborada por estudantes franceses e rusos, foi lanzada para celebrar os 40 anos do programa Sputnik. O satélite reproduciu os mesmos sinais "bip-bip-bip" do Sputnik transmitidos na frecuencia de 145,820 MHz ofrecendo a oportunidade para varias persoas do mundo sintonizar o sinal tal cal foi emitido orixinalmente na década de 1950. O proxecto foi coordenado por Dan Goldin da NASA seguindo a filosofía "Mellor, Rápido e Económico". A réplica enviou os seus sinais á Terra durante dous meses até as baterías esgotaren a súa enerxía o 9 de xaneiro de 1998. O satélite, inactivo despois do esgotamento das baterías, aínda orbitou a Terra por un ano.
Carlos Abad
Carlos Javier Abad-Hernández Trujillo, nado o 28 de xuño de 1995 en Puerto de la Cruz, é un futbolista español. Xoga de gardameta no Hércules da Segunda División RFEF.
Martina Lubyová
Martina Lubyová, nada o 12 de maio de 1967 en Bratislava é unha economista e política eslovaca.
Carlos Abad
Inicios
Foi fichado polo CD Tenerife en 2009, procedente do CD El Peñón de Puerto de la Cruz. Xogou nas categorías inferiores do club tinerfeño nos seguintes anos, sendo cedido un par de tempadas ao Peñón e ao Realejos.
Martina Lubyová
Traxectoria
Filla do físico Štefan Luby, estudou primeiro xornalismo (1986-1988) co exame estatal de acreditación incluído e diplomouse en biofísica na Facultade de Matemáticas e Física da Universidade Comenius de Bratislava (UCB) en 1991. Entre 1995 e 2000 traballou como investigadora no Instituto de Previsións da Academia Eslovaca de Ciencias en Bratislava. En 1997 licenciouse en dereito na UCB e de 1999 ao ano 2000 foi asesora legal do Ministerio de Finanzas. En 1999 obtivo dous doutoramentos, en dereito na Universidade Comenius e en estatística na Universidade de Economía de Bratislava. Desde 2000 ata 2010 traballou para a Organización Internacional do Traballo, principalmente na súa sede de Moscova e no ano 2002 logrou o doutoramento polo Center for Graduate Education - Economics Institute de Praga, asociada á Universidade Estatal de Nova York. Dende 2010 traballou como investigadora Instituto de Pevisións da Academia de Ciencias de Eslovaquia que dirixiu a partir de 2013. O 1 de outubro de 2015 o Instituto de Previsións xunto co Instituto de Psicoloxía Experimental e mais o Instituto de Ciencias Sociais formaron o Centro de Ciencias Sociais e Psicolóxicas da Academia de Ciencias de Eslovaquia e Lubyová ocupou o cargo de subdirectora. Ensinou estatísticas e estatísticas sociais na Facultade de Informática Empresarial da Universidade de Economía de Bratislava e dende xuño de 2017 tamén é membro do Presidium da Academia de Ciencias de Eslovaquia
Carlos Abad
CD Tenerife
Na tempada 2013/14 alternou o equipo xuvenil co Tenerife B, e xogou con este último a fase de ascenso a Segunda B. Comezou a seguinte tempada como terceiro porteiro do primeiro equipo, na Segunda División, pero as lesións dos outros porteiros fixeron que debutase o 16 de novembro de 2014 na xornada 13 contra a UE Llagostera, e que xogase tamén os seguintes partidos ata que se lesionou tamén el no partido contra o Betis, no que rompeu o ligamento interno do xeonllo esquerdo.
Martina Lubyová
Ministra de Educación
O 11 de setembro de 2017 o Partido Nacional Eslovaco presentouna para dirixir o Ministerio de Educación no goberno de coalición de Robert Fico e xurou o seu cargo o 13 de setembro de 2017.
Carlos Abad
Cesión ao Real Madrid B
En xullo de 2015, despois de renovar o seu contrato co Tenerife, foi cedido por dous anos ao Real Madrid Castilla. Co filial branco foi o porteiro titular durante todos os partidos da tempada 2015/16, na que o equipo se proclamou campión do seu grupo e xogou a fase de ascenso, obxectivo que non conseguiu ao perder as eliminatorias contra UCAM Murcia primeiro, e Lleida despois, sendo expulsado no último dos partidos. Na seguinte tempada foi titular durante gran parte do ano, ata que as boas actuacións de Luca Zidane o relegaron ao banco.
Martina Lubyová
Ministra de Educación
En xaneiro de 2019 xurdiron dúbidas sobre a transparencia na redistribución de fondos á ciencia e á investigación. Durante a avaliación de proxectos, polo menos nun dos casos houbo unha inxerencia inxustificada na avaliación do ministerio, e a ministra destituíu ao director xeral da sección de ciencia e tecnoloxía. Cesou do seu cargo o 21 de marzo de 2020 tras a celebración de eleccións xerais e a dimisión do goberno de Peter Pellegrini.
Carlos Abad
Xanthi FC
No verán de 2019 ampliou o seu contrato co Tenerife e marchou cedido ao Xanthi F.C. da Superliga de Grecia. Co equipo grego foi titular en 28 dos 33 partidos de liga, encaixando 31 goles.
Deportivo da Coruña
O 3 de setembro de 2020, anunciouse a súa fichaxe por dúas tempadas polo Deportivo da Coruña da Segunda División B. No club galego gañou a titularidade na primeira metade da tempada fronte ao colombiano Lucho García, pero perdeuna na segunda. Disputou un total de 14 partidos, nos que encaixou 10 goles. Ao remate da tempada o seu contrato foi rescindido.
Atlético Baleares
Tras uns meses sen equipo, en novembro de 2021 asinou co Atlético Baleares, segundo clasificado da Primeira División RFEF. O porteiro titular do equipo balear foi o gaditano René Román, polo que Abad disputou só un partido, na derradeira xornada da tempada, contra o San Fernando.
Hércules
En xullo de 2022 anunciouse a súa fichaxe polo Hércules, da Segunda División RFEF.
Martes (bioloxía)
Etimoloxía
O substantivo marta deriva do termo da lingua gótica marthus.
Alimentación
Adoita comer esquíos, coellos, ratos e aves pequenas.
Apareamento
A época de apareamento vai de xullo a agosto. Dous meses despois a femia pare 2 a 3 crías nun niño de esquío ou nunha bifurcación de árbore. A pesar de abandonar a súa cría para aparear de novo, volta sempre para coidar das crías. A cría permanece no niño durante dous meses.
San Caetano, Santiago de Compostela
San Caetano é unha parroquia que se localiza no concello de Santiago de Compostela. Segundo o IGE en 2013 tiña 919 habitantes (474 mulleres e 445 homes) distribuídos en 13 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 838 habitantes.
Na parroquia están os edificios administrativos da Xunta de Galicia, amais do cemiterio de Boisaca.
dereita|miniatura|Edificios administrativos da Xunta de Galicia.
Dungeons & Dragons
dereita|miniatura|249px|Taboleiro e fituras do xogo D&D Dungeons & Dragons (abreviado coma D&D ou DnD, en galego Alxubes e Dragóns) é un xogo de rol de fantasía (RPG - do inglés Role Playing Game) orixinalmente deseñado por E. Gary Gygax e Dave Arneson, e publicado por vez primeira en 1974 por Tactical Studies Rules, Inc. (TSR). A editorial que edita actualmente é Wizards of the Coast, unha filial de Hasbro.
Visión xeral do xogo
Dungeons & Dragons é un xogo ambientado na época Medieval europea. Os factores principais do xogo son os combates, as aventuras e as intrigas levadas a cabo a través do sistema normal de todo xogo de rol. Para iso emprega o sistema D20, un sistema de dados creado arredor do dado de 20 caras que é o máis empregado no xogo. Mediante tiradas dun dado de vinte caras (referido coma D20 en termos de xogos de rol), determínanse a maioría dos éxitos ou fracasos que un personaxe queira levar a cabo.
As influencias do xogo son escasas ou moi difusas dado que este é o primeiro xogo de rol de grande éxito. O contexto e o principio do xogo foron evolucionando a medida que as edicións saían á luz, pero as orixes proveñen seguramente da literatura existente antes da publicación do primeiro libro. O contexto do xogo recolle moitos mundos ideados anteriormente, principalmente polas razas de elfos, ananos, orcos, trasnos etc. concibidas ou recollidas da mitoloxía de diversos países como xa fixera J. R. R. Tolkien, coa súa saga de O señor dos aneis. miniatura|600px|centro|Xogo de dados do [[xogo de rol Dungeons & Dragons, da esquerda á dereita: un d4, d6, d8, d12, d20, d10 (marcado coa unidade de 0 a 9) e d% (marcado coas decenas 0, 10, 20 até 90)]]
La Coruña Unida
O seu fundador e máximo dirixente foi o exalcalde Joaquín López Menéndez que, tras abandonar UCD ao non acadar apoios abondos para manter a capitalidade autonómica na Coruña, se presentou ás eleccións municipais do ano 1983 á fronte deste partido. O resultado foi de cinco edís, insuficientes para contrarrestar xunto coa Coalición Popular a maioría absoluta obtida polo PSdeG-PSOE, que tiña a Paco Vázquez á fronte. CP renunciou a presentar formalmente candidato á alcaldía e os seus oito concelleiros votaron en branco.
San Lázaro, Santiago de Compostela
Xeografía
Na parroquia sitúase o Estadio Vero Boquete de San Lázaro e o Museo Pedagóxico de Galicia.
Zarracín, Momán, Xermade
Zarracín é un lugar da parroquia de Momán no concello lucense de Xermade na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 5 habitantes (2 homes e 3 mulleres).
Luther Head
Luther Dale Head, nado o 26 de novembro de 1982 en Chicago, Illinois, é un xogador americano de baloncesto profesional que actualmente xoga no CB Valladolid da Liga ACB.
Houston Rockets
Na tempada 2005-06, Head xogou en 80 partidos, sendo titular en 27. Rematou a tempada acadando 8.8 puntos e 2.7 asistencias por partido. Tras a tempada, Head foi incluído no segundo mellor equipo de rookies da NBA.
miniatura|esquerda|Luther Head xogando para os Rockets Na tempada 2006-07, fixo 10.8 puntos, 3.2 rebotes e 2.4 asistencias, e amosou ser un gran reserva para os Houston Rockets, especialmente coas ausencias de Tracy McGrady e Yao Ming debido ás lesións. O 4 de abril de 2007, coa ausencia de McGrady e Yao, Head anotou 30 puntos, o máximo da súa carreira, na derrota contra os Golden State Warriors.
O 19 de febreiro de 2009, Head reuniuse de novo co seu compañeiro na Universidade de Illinois Brian Cook, despois de ser adquirido polos Rockets dos Orlando Magic, pero ese encontro durou pouco, xa que o 28 de febreiro os Rockets despediron a Head.
Miami Heat
O 3 de marzo, Head asinou cos Miami Heat. Tras un pequeno período cos Heat, Head mancouse unha man contra os Orlando Magic, o cal lle fixo perder o resto da tempada.
Indiana Pacers
O 17 de setembro de 2009, asinou un contrato cos Indiana Pacers.
Clarín (Pontevedra)
Clarín foi un semanario editado en Pontevedra en 1936.
Luther Head
Sacramento Kings
O 5 de setembro de 2010, asinou un contrato cos Sacramento Kings. No seu primeiro partido cos Kings, saíu do banco para anotar 14 puntos na vitoria por 117-116 contra os Minnesota Timberwolves o 27 de outubro de 2010. O 19 de marzo de 2011, foi despedido polos Kings.
Georgi Keçaari
Georgi Avetisoviç Keçaari (en azarí Georgi Avetisoviç Keçari), nado en Nic en 1930, e finado na súa localidade natal en 2006, foi un escritor acerbaixano en udi e azarí.
Traxectoria
Especializouse en estudos orientais na Universidade Estatal de Bakú. Tras graduarse volveu á súa localidade natal como mestre da escola. Durante moito tempo foi o responsable da sociedade cultural e educativa udi, Orayin.