cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gran Premio do Canadá de 1998
Carreira
Cando a carreira comezou de novo, Coulthard e Michael Schumacher comezaron a afastarse do resto dos participantes. Coulthard liderou as primeiras 13 voltas ata que o coche de seguridade saíu por segunda vez. Pedro Diniz saíra da pista e, cando volveu á pista, guindou unha gran cantidade de herba e sucidade ao circuíto que necesitaba ser limpado. Cando o coche de seguridade retirouse, había outras tres retiradas. Mika Salo colisionou con Johnny Herbert que se retirou por segunda vez, e Coulthard tivo un problema de transmisión causado por un fallo na articulación do acelerador mentres loitaba contra Michael Schumacher.
O accidente con Salo e Herbert provocou a saída do coche de seguridade por terceira vez, e Michael Schumacher aproveitou facendo un pitstop. Cando regresou e as bandeiras amarelas ondeaban para anunciar que non se podía adiantar, saíu do pit lane na volta 20, Schumacher cruzou para bloquear a Frentzen na primeira curva. Frentzen saíuse da pista e pisou a herba, trompeando na grava ao final da primeira curva para retirarse do Gran Premio.
O director do equipo Williams, Patrick Head, furioso polo que acababa de suceder, dirixiuse ao director do equipo de Ferrari Jean Todt para ter palabras fortes con el sobre o incidente de carreira: "Nós [Williams] faremos todo para que [Schumacher] sexa expulsado desta carreira e non toleraremos isto".
No reinicio Fisichella lideraba, por diante de Villeneuve, Michael Schumacher, Damon Hill, Magnussen e Shinji Nakano. Villeneuve intentou inmediatamente adiantar polo exterior a Fisichella e tomar a dianteira, pero o fixo todo mal, saíuse da pista e danou o seu alerón traseiro. Na volta 35, Schumacher recibiu un penalización de stop & go de 10 segundos debido ao "incidente" con Frentzen. Isto momentaneamente colocouno detrás de Hill, pero Schumacher adiantouno e recuperou o segundo posto na volta 38. Damon Hill retirouse finalmente na volta 43 como resultado dun problema eléctrico. Logo tomou o liderado na volta 45 cando Fisichella entrou a súa única parada en boxes. Schumacher ampliou a vantaxe sobre o resto do paquete e, ao chegar a súa segunda parada nos boxes para repostar, puido manter o seu primeiro lugar e, posteriormente, rematar a carreira con 16 segundos entre el e o segundo, Fisichella. Jan Magnussen terminou sexto, anotando o seu único punto de Fórmula Un no seu último Gran Premio.
Clasificación
250px|miniatura| Coulthard logrou a pole position, pero retirouse da carreira
Carreira
250px|miniatura|right|G.Fisichella, M.Schumacher e E.Irvine no podio da carreira.
Organización Mundial do Turismo
A Organización Mundial do Turismo (OMT) é un organismo internacional creado en 1925 que ten como propósito promover o turismo. Vincula formalmente ás Nacións Unidas dende 1976 ao transformarse nunha axencia executiva do PNUD. En 1977 asínase un convenio que formaliza a colaboración coa ONU, sendo un organismo especializado do sistema das Nacións Unidas dende 2003. Ten a súa sede en Madrid e contaba con 154 estados membros o 23 de setembro de 2008.
Aldea de Riba, Riobó, Rodeiro
Aldea de Riba é un lugar da parroquia de Riobó, no concello pontevedrés de Rodeiro, na comarca do Deza. Segundo o INE, no 2008 tiña 10 habitantes (5 homes e 5 mulleres), o que supón unha diminución de 1 habitante con respecto ao ano 2000.
Lagoa da Serpe
miniatura|Vista aérea no 2014. A lagoa da Serpe é un espazo húmido de orixe glaciar, dentro do concello ourensán da Veiga. Sitúase dentro da Serra de Pena Trevinca, a 1.697 metros de altitude preto da aldea da Ponte.
A lenda
A tradición oral popular conta que na noite de San Xoán unha moza de longos cabelos negros aparece sentada nas rochas da ribeira da lagoa, tristeira e pensativa agarda que algún mozo se atreva a romper o maleficio e desfacer o encanto que a obriga a permanecer en forma de serpe o resto do ano.
Silversun Pickups
Silversun Pickups é unha banda de rock alternativo estadounidense procedente da cidade dos Ánxeles e formada no ano 2002. O grupo está composto por Brian Aubert, Nikki Monninger, Christopher Guanlao e Joe Lester.
A banda ublicou o seu EP de estrea, Pikul, en xullo do ano 2005, e o seu priemeiro longa duración, Carnavas, o 26 de xullo do 2006. O seu segundo traballo, Swoon, apareceu o 14 de abril do 2009 e Neck of the Woods, o terceiro e último ata a data, o 8 de maio do 2012.
Función continua
En matemáticas, unha función continua é aquela para a que, intuitivamente, para puntos próximos do dominio prodúcense pequenas variacións nos valores da función; aínda que en rigor, nun espazo métrico significa o contrario, que pequenas variacións da función implican que deben estar próximos os puntos. Se a función non é continua, dise que é descontinua. Unha función continua de \R en \R é aquela cunha gráfica que pode debuxarse sen levantar o lapis do papel (máis formalmente a súa gráfica é un conxunto conexo).
A continuidade de funcións é un dos conceptos principais da análise matemática e da topoloxía.
Historia
Unha primeira forma da definición (ε, δ) de continuidade foi dada por Bernard Bolzano en 1817. Augustin-Louis Cauchy definiu a continuidade de y=f(x) como segue: un incremento infinitamente pequeno \alpha da variable independente x sempre produce un cambio infinitamente pequeno da variable dependente y. Cauchy definiu cantitades infinitamente pequenas en termos de cantidades variables, e a súa definición de continuidade é paralela á definición infinitesimal empregada na actualidade. A definición e a distinción entre continuidade nun punto e continuidade uniforme foi dada por primeira vez por Bolzano na década de 1830 mais a súa obra non foi publicada ata cen anos despois. Como Bolzano, Karl Weierstrass negou a continuidade dunha función nun punto c a menos que estivese definida a ambos os lados de c, mais Édouard Goursat permitía que unha función estivese definida só nun lado de c, e Camille Jordan incluso se a función estaba definida só no punto c. Todas estas definicións non equivalentes de continuidade nun punto aínda se empregan.
Eduard Heine achegou a primeira definición de continuidade uniforme en 1872, pero baseou estas ideas en traballos de Peter Gustav Lejeune Dirichlet de 1854.
Funcións reais dunha variable real
dereita|300x300px Informalmente falando, unha función f definida sobre un intervalo I é continua se a curva que a representa, é dicir o conxunto dos puntos (x, f(x)), con x en I, está constituída por un trazo continuo, é dicir un trazo que non está roto, nin ten "ocos" nin "saltos", como na figura da dereita.
O intervalo I de x é o dominio de definición de f, definido como o conxunto dos valores de x para os cales existe f(x).
O intervalo J de y é o rango (tamén coñecido como imaxe) de f, o conxunto dos valores de y, tomados como y = f(x). Escríbese J = f(I). Notar que en xeral, non é igual que o codominio (só é igual se a función é sobrexectiva.)
O maior elemento de J chámase o máximo absoluto de f en I, e o menor valor de J é o seu mínimo absoluto no dominio I.
Continuidade dunha función nun punto
dereita|300x300px Unha función f é continua nun punto x0 no dominio da función se: tal que para toda x no dominio da función:
Isto pódese escribir en termos de límites da seguinte maneira: Se x0 é punto de acumulación do dominio da función entón é continua en x0 se e só se. Cando x0 non é de acumulación do dominio, a función é continua nese punto.
No caso das aplicacións de \mathbb{R} en \mathbb{R}, e dunha maneira máis rigorosa dise que unha función f é continua nun punto x1 se existe f(x1), se existe o límite de f(x) cando x tende a x1 pola dereita, se existe o límite de
Así pois, unha función f continua no punto x1 implica o seguinte: 1. Existe o límite pola dereita:
2. Existe o límite pola esquerda:
3. A función ten límite pola dereita e pola esquerda do punto x1
4. O límite pola dereita e o límite pola esquerda coinciden:
5. Se existen o límite pola dereita e pola esquerda e os seus valores coinciden, a función ten límite neste punto:
6. Existe f(x1):
7. O límite e o valor da función coinciden:
A función é continua nese punto. Unha función é continua nun intervalo se é continua en todos os seus puntos. dereita|300x300px Se f(x1)= y1, a continuidade en x1 exprésase así: Parafraseando, cando x se aproxima a x1, f(x) aproxímase a y1. Por definición dos límites, isto significa que para todo intervalo aberto J, centrado en y1, existe un intervalo aberto I, centrado en x1, tal que f(I) \in J.
Se f ten un salto no punto, o teorema non se cumpre. En efecto, non todo intervalo I ao redor de x1 ten a súa imaxe nun intervalo J centrado en y1, cun raio inferior ao salto de f; non importa o pequeno que este intervalo sexa, hai valores de x do intervalo I ao redor de x1 que ten a súa imaxe nun intervalo K centrado en y2, sendo y1 e y2 valores distintos, isto é: x ten imaxes que saen de J.
A vantaxe desta definición é que se xeneraliza a calquera espazo topolóxico.
Continuidade lateral
dereita|300x300px Unha función f é continua pola esquerda no punto x = x_1 se o límite lateral pola esquerda e o valor da función no punto son iguais. É dicir: como na figura.
Unha función f é continua pola dereita no punto x=x_1 se o seu límite lateral pola dereita e o valor da función no punto son iguais. É dicir:
Unha función f é continua nun punto se é continua pola esquerda e é continua pola dereita. Isto é:
Continuidade dunha función nun intervalo aberto: (a, b)
Un valor c pertence a un intervalo aberto I, de extremo esquerdo a e extremo dereito b, representado I= (a, b) se:
Unha función f é continua nun intervalo aberto I= (a, b), se e só se a función é continua en todos os puntos do intervalo, é dicir:
Continuidade dunha función nun intervalo pechado: [a, b]
Un valor c pertence a un intervalo pechado I, de extremo esquerdo a e extremo dereito b, representado I= [a, b] se:
Unha función f é continua nun intervalo pechado [a, b] se a función é continua no intervalo aberto (a, b) e é continua pola dereita da e continua pola esquerda de b:
Algunhas funcións continuas importantes
miniatura|400x400px|Funcións seno e coseno. As funcións polinómicas, trigonométricas: seno e coseno, as exponenciais e as logarítmicas son continuas nos seus respectivos dominios de definición.
A parábola, como función polinómica, é un exemplo de función continua ao longo de todo o dominio real.
Na gráfica vese a función seno que é periódica, limitada e continua en todo o domino real. Dado o seu carácter periódico, con ver un só dos ciclos é suficiente para comprobar a continuidade, porque o resto dos ciclos son exactamente iguais.
Funcións definidas por intervalos
dereita|300x300px As funcións definidas para distintos intervalos de x poden ser descontinuas nos puntos de cambio de intervalo, por exemplo: A súa gráfica é unha sucesión de segmentos horizontais a distintas alturas. Esta función non é continua nos enteiros, pois os límites á esquerda e á dereita difiren dun, pero é continua nos segmentos abertos (n, n+1) onde é constante.
Función racional
esquerda|300x300px As funcións racionais son continuas nun intervalo axeitado. Un exemplo disto é a función inverso de x:
Esta función é unha hipérbola composta por dous tramos. x < 0 e x > 0. Como se ve, efectivamente é continua en todo o dominio porque non está definida en x= 0. Se se estende o dominio da función a ℝ (dándolle un valor arbitrario a f(0)) a función será descontinua. )
Cangos
O topónimo galego Cangos pode referirse a:
Función continua
Teoremas sobre funcións continuas
Anotación: Se f é unha función sobre un conxunto compacto entón, a función ten un máximo ou un mínimo. Sobre un conxunto aberto tense o seguinte contraexemplo: a función f(x) = 1/x é continua sobre (0,1) pero non é limitada.
Derivabilidade e continuidade
As funcións derivables son continuas. Se unha función é derivable en x=a entón é continua en x=a. De modo que a continuidade é unha condición necesaria para a derivabilidade. É dicir, o conxunto das funcións derivables é parte das funcións continuas.
Cómpre notar que o recíproco non é válido; é dicir que nada se pode afirmar sobre a derivabilidade dunha función continua. Un exemplo claro desta situación é a función valor absoluto f(x)= |x| que aínda que é continua en todo o seu dominio non é derivable en x=0. Mesmo hai funcións continuas en todo ℝ pero non derivables en ningún punto (as funcións do movemento browniano verifican isto con probabilidade 1).
Clase de continuidade
Unha función, dise que:
Funcións continuas en espazos topolóxicos
Sexan (X,T_X) e (Y,T_Y) dous espazos topolóxicos. Unha aplicación dise que é continua se f^{-1}(G) é un aberto de X, calquera que sexa o aberto G de Y. Esta é a continudade vista globalmente, a que segue é a continuidade nun punto do dominio.
Esta definición redúcese á definición ordinaria de continuidade dunha función se sobre \R^n e \R^m se considera a topoloxía inducida pola distancia euclidiana.
Coa mesma notación anterior, se x \in X, dise que f é continua en x cando se obtén que f^{-1}(V) é unha veciñanza de x, calquera que sexa a veciñanza V de f(x).
É inmediato entón comprobar que f é continua se e só se é continua en x \in X, calquera que sexa este, é dicir, cando sexa continua en cada un dos puntos do seu dominio.
Funcións continuas sobre os números ordinais
O termo función continua na parte da teoría de conxuntos que se refire aos números ordinais ten un sentido diferente ao referido ás funcións sobre espazos topolóxicos. Concretamente unha función F definida sobre a clase dos números ordinais \mathrm{On} é continua se para cada ordinal límite γ se cumpre a seguinte propiedade:
Campo do Mato, Riobó, Rodeiro
Campo do Mato é un lugar da parroquia de Riobó, no concello pontevedrés de Rodeiro, na comarca do Deza. Segundo o INE, no 2008 tiña 14 habitantes (6 homes e 8 mulleres), o que supón unha diminución de 2 habitantes con respecto ao ano 2000.
Lingua burushaski
A lingua burushaski (burū́šaskī / بروشسکی) é unha lingua illada falada no norte de Gilgit–Baltistán, Paquistán. No 2000, o burushaski era falado por 87.000 persoas do pobo burusho. Outros nomes da lingua son Biltum, Khajuna, Kunjut, Brushaski, Burucaki, Burucaski, Burushaki, Burushki, Brugaski, Brushas, Werchikwar e Miśa:ski.
Compagnie des Messageries Aériennes
Compagnie des Messageries Aériennes foi unha pioneira aeroliña francesa que operou entre 1919 e 1923, condo se fusionou con Grands Express Aériens para formar Air Union.
Serra Blanca
250px|thumb|Vista de serra Blanca dende [[Puerto Banús.]] Serra Blanca é un macizo montañoso do cordón montañoso litoral, situado na Costa do Sol, en Andalucía (España). Debe o seu nome á cor esbrancuxada da súa roca calcaria, que contrasta fortemente cos tons avermellados das peridotitas de serra Bermeja e serra Alpujata que a flanquean.
Compagnie des Messageries Aériennes
Historia
A Compagnie des messageries aériennes foi fundada en febreiro de 1919 por Louis-Charles Bréguet. Outros fundadores foron Louis Blériot, Louis Renault e René Caudron. A súa primeira ruta comercial, un servizo de correo e carga entre o aeroporto de Le Bourget, en París e o aeroporto de Lille comezou o 18 de abril de 1919 usando Breguet 14 que pertenceran ao exército. En agosto iniciouse un servizo a Bruxelas e o 19 de setembro un servizo internacional de pasaxeiros entre Le Bourget e Londres (ao aeródromo Hounslow Heath) usando tamén os Breguet 14.
Serra Blanca
Está situada entre a Costa do Sol e a serra das Neves, entre os municipios de Istán, Ojén, Marbella e Monda.
Os primcipais picos da serra son o do Lastonar (1.275 m) e o Pico da Concha (1.215 msnm.), chamado así porque visto desde o oeste aseméllase á valva estriada dun molusco, Cruz de Juanar (1.178 m) e cerro da Tsarina (1.141 m).
Compagnie des Messageries Aériennes
Historia
A compañía fusionouse coa aeroliña Grands Express Aériens para formar Air Union o 1 de xaneiro de 1923.
Sal (química)
miniatura|[[Dicromato de potasio, unha sal de cor laranxa brillante, usada como pigmento.]] Un sal é un composto neutro dun catión ligado a un anión. O sal é tipicamente o produto dunha reacción química entre:
Fernando de la Rúa
Fernando de la Rúa, nado en Córdoba o 15 de setembro de 1937 e finado en Belén de Escobar o 9 de xullo de 2019, foi un avogado e político arxentino da Unión Cívica Radical.
1237
Mortes
Historia ano a ano
Sal (química)
En xeral, os sales son compostos iónicos que forman cristais. Son frecuentemente solúbeis en auga, onde os dous ións se separan. Os sales en xeral teñen un alto punto de fusión, reducida dureza e pouca compresibilidade. Fundidos ou disolvidos en auga, conducen a electricidade.
Fernando de la Rúa
Orixe
Aínda que posuía ascendencia italiana por vía materna, por parte paterna a súa orixe era galega, xa que o seu avó paterno era natural de Bueu.
Sal (química)
Os sales reciben o nome dos ións que os constitúen. Os compoñentes catiónicos, en xeral ións metálicos ou amonio, son presentados no final, precedidos dos compoñentes aniónicos: cloruro de potasio, acetato de sodio etc. Os anións reciben o nome de acordo co ácido que os formou. Exemplos:
Propiedades físicas
miniatura|A dependencia da [[solubilidade dalgúns sales respecto á temperatura.]] En xeral, os sales son materiais cristalinos con estrutura iónica. Por exemplo, os cristais de haluros dos metais alcalinos e alcalinotérreos (NaCl, CsCl, CaF2) formados por anións, situados ao principio do empaquetamento esférico máis denso, e catións que ocupan ocos dentro do paquete. poden Tamén poden formarse cristais de sal iónicos a partir de residuos de ácido combinados en innumerables estruturas dimensionais aniónicos e fragmentos destes con ctións nas cavidades (como os silicatos). Esta estrutura reflíctese apropiadamente nas súas propiedades físicas: teñen puntos de fusión elevados e en estado sólido son dieléctricos.
Fernando de la Rúa
Traxectoria
miniatura|Monumento en Bueu a Fernando de la Rúa Asumiu como presidente da Arxentina pola Alianza o 10 de decembro de 1999, sucedendo ao segundo goberno de Carlos Menem. Aínda que o seu mandato se estendeu até o ano 2003, renunciou ao cargo o 20 de decembro de 2001, no medio de numerosas protestas sociais durante a crise de decembro de 2001 na Arxentina. A consecuente acefalia presidencial obrigou á reunión dunha Asemblea Lexislativa que determinase quen debía continuar exercendo o cargo, sendo substituído por Federico Ramón Puerta, Adolfo Rodríguez Saá, Eduardo Camaño e finalmente Eduardo Duhalde no curso duns poucos días.
Sal (química)
Propiedades físicas
De particular interese son os líquidos iónicos, con puntos de fusión por baixo de 100 °C. Durante a fusión anormal de líquidos iónicos practicamente non hai presión de vapor, pero si unha alta viscosidade. As propiedades especiais destes sales explícanse pola baixa simetría do catión, a interacción débil entre os ións e unha boa distribución da carga do catión.
Cor
miniatura|[[Dicromato de potasio, un sal laranxa brillante que se emprega como pigmento.]] miniatura|[[Dióxido de manganeso, un sal negro opaco.]] Os sales poden ter a aparencia de seren claras e transparentes (como o cloruro de sodio), opacos e mesmo metálicos e brillantes (como a pirita ou sulfuro de ferro). En moitos casos a opacidade ou transparencia aparentes están relacionadas coa diferenza de tamaño dos monocristais individuais; como a luz se reflicte nas fronteiras de gran, os cristais grandes tenden a seren transparentes, mentres que os agregados policristalinos teñen a aparencia de po branco.
Os sales poden ter moitas cores diferentes. Algúns exemplos son:
A maioría dos minerais e pigmentos inorgánicos, así como moitos tinturas orgánicos sintéticos, son sales. A cor do sal específico é debido á presenza de electróns desparellados no orbital atómico dos elementos de transición.
Gusto
Os diferentes sales poden provocar todos os cinco diferentes sabores básicos como, por exemplo, o salgado (cloruro de sodio), o doce (acetato de plomo (II), que provoca saturnismo se se inxere), o agre (bitartrato de potasio), o amargo (sulfato de magnesio) e o umami (glutamato monosódico).
Olor
Os sales de ácidos fortes e bases fortes (sales fortes), non adoitan ser volátiles e non teñen olor, mentres que os sales tanto de bases débiles como de ácidos débiles (sal débil), poden ter olor en forma de ácido conxugado (por exemplo, acetatos como o ácido acético ou vinagre, e cianuros como o cianuro de hidróxeno nas améndoas) ou en forma de base conxugada (por exemplo, sales de amonio como o amoníaco) dos ións compoñentes. Esta descomposición parcial e lenta é usualmente acelerada pola presenza da auga, xa que a hidrólise é a outra metade da ecuación da reacción reversible de formación dos sales débiles.
Propiedades químicas
As propiedades químicas veñen determinadas polas propiedades dos catións e anións ou unha parte deles.
Os sales reaccionan cos ácidos e as bases, obténdose o produto de reacción e un gas precipitado ou unha substancia como a auga
Os sales reaccionan cos metais cando este se libera do sal de metal nunha serie electroquímica de reactividade:
Galería de imaxes do Saviñao
Galería de imaxes do concello do Saviñao na provincia de Lugo.
Sal (química)
Clasificación
Os sales pódense clasificar nos seguintes grupos:
Galería de imaxes do Saviñao
Igrexa de Santo Estevo de Ribas de Miño
<Gallery> Ficheiro:Iglesia de Santo Estevo de Ribas de Miño.jpg Ficheiro:Igrexa de Santo Estevo de Ribas de Miño, O Saviñao, Galiza.jpg Ficheiro:Igrexa de Santo Estevo de Ribas de Miño, O Saviñao, Galiza 2.jpg Ficheiro:Igrexa de Santo Estevo de Ribas de Miño, O Saviñao, Galiza 3.jpg </Gallery>
Rexión de Osh
A Rexión de Osh (en kirguiz: Ош областы) é unha rexión de Kirguizistán. A súa capital é Osh. Ten fronteiras nacionais coa Rexión de Batken, Rexión de Jalal-Abad e a Rexión de Naryn, e internacionais con Taxiquistán, Uzbekistán, Xinjiang e a China.
A cidade de Osh, aínda que é a capital da rexión, non forma parte desta, xa que é unha das dúas cidades autogobernadas xunto a Bixkek.
Demografía
En 2009, a Rexión de Osh (excluíndo a cidade de Osh) comprendía tres cidades (Nookat, Uzgen, e Kara-Suu), 2 vilas e 474 aldeas. De acordo co Censo de 2009, a poboación total era de 999,576. De eles, 82,841 persoas vivían en zonas urbanas, e 916,735 en zonas rurais.
Máis da metade dos uzbekos que moran en Kirguizistán, o fan na rexión de Osh.
Distritos
A Rexión de Osh está dividida administrativamente en 7 distritos.
Enclaves e exclaves
O único exclave kirguiz en Uzbekistán é administrado pola Rexión de Osh (Distrito de Kara-Suu). Situado no Val de Fergana, a vila de Barak (poboación 627) está na estrada de Osh a Khodjaabad (Uzbekistán), a 4 km ao noroeste da fronteira kirguiz-uzbeka en dirección Andijan.
Matthew Dellavedova
Matthew Dellavedova, nado o 8 de setembro de 1990 en Maryborough, Victoria, é un xogador de baloncesto internacional australiano que xoga como base ou escolta nos Sacramento Kings da National Basketball Association (NBA). Antes de ser profesional xogou para a Universidade de Saint Mary's entre 2009 e 2013.
Traxectoria
Nado en Australia, Matthew Dellavedova, xogou no baloncesto universitario estadounidense durante catro tempadas cos "Gaels" da Universidade de Saint Mary's de California, nas que fixo unha media de 14,2 puntos, 3,4 rebotes e 5,6 asistencias por partido. Nas súas tres últimas temporadas foi incluído no mellor quinteto da West Coast Conference, sendo ademais elixido Xogador do Ano en 2012 e galardoado co Premio Lou Henson en 2013 ao xogador máis destacado das universidades consideradas mid-major da NCAA. Acabou a súa carreira universitaria como líder histórico dos Gaels en anotación, con 1.933 puntos, asistencias, porcentaxe de tiros libres, partidos como titular e partidos disputados. Debido a isto o seu dorsal co número 4 está retirado pola universidade.
Tras non ser elixido no Draft da NBA de 2013, disputou a Liga de Verán da NBA cos Cleveland Cavaliers, cos que acabou asinando contrato no mes de setembro. Tras a lesión de Kyrie Irving nos Play-Offs da temporada, converteuse nun dos xogadores máis importantes do seu equipo.
Vicente Quiroga Rodríguez
Vicente Quiroga Rodríguez, nado en Quiroga en 1940, é un político galego de tendencia conservadora e aparellador de profesión.
Traxectoria
Foi alcalde de Lugo durante dous mandatos, entre 1983 e 1991, primeiramente fora elixido nas filas da Coalición Popular e a continuación, tras problemas coa súa formación, pasou a formar parte de Coalición Progresista Galega. Quiroga compartiu corporacións municipais, entre outros concelleiros, con Alfredo Mosteirín, Aniceto Codesal, Julio Ulloa Vence, Francisco Cacharro ou Manuel Varela Flores.
Na súa etapa de goberno municipal construíronse os dous aparcadoiros subterráneos do centro histórico e o da Praza da Constitución en Lugo.
No ano 1996 foi condenado por falsidade en documento mercantil. Tras diversos recursos esta condena converteuse en firme e mesmo o Tribunal Constitucional confirmouna.
Deza
O topónimo Deza pódese referir a:
José Guntín González
José Guntín González, finado en Cenlle en marzo de 1904, foi un avogado, escritor e xornalista galego.
Traxectoria
Secretario do concello de Cenlle. Foi premiado no certame celebrado en Ourense o 10 de setembro de 1887 para solemnizar a inauguración do monumento ao padre Feijoo. Dirixiu o periódico Don Teófilo (1893).
Villa de Leyva
Xeografía
O concello de Villa de Leyva conta con 128 km², atópase sobre a cadea montañosa chamada cordilleira oriental que forma parte dos Andes, na rexión central do departamento de Boyacá, nunha zona montañosa que rodea un val coñecido dende épocas precolombianas chamado inicialmente polo indíxenas val de Zaquencipá, logo val de Monquirá e que ocupa a provincia de Ricaurte. A vila áchase a 2.143 msnm.
Bisons Loimaa
O Bisons Loimaa (até 2011 chamado Loimaan Korikonkarit, abreviado LoKoKo), é un club de baloncesto profesional finés da cidade de Loimaa, Finlandia Propia. O club foi fundado en 1964 e na tempada 2023-24 competirá na máxima categoría do baloncesto finlandés, a Korisliiga, da cal posúe dous campionatos. Os Bisons teñen competido en competicións europeas, así como na VTB United League, unha liga internacional integrada principalmente por equipos rusos.
Os seus xogadores visten un uniforme que consiste nunha camiseta cor vermella e cun pantalón da mesma cor. Xoga os seus partidos como local no Loimaan liikuntahalli, pavillón con capacidade para 1 300 espectadores.
Pavillón
miniatura|250px|Os Bisons xogan os seus partidos como locais no Loimaan liikuntahalli. Os Bison xogan os seus partidos como locais no Loimaan liikuntahalli, un pavillón construído en 2005 e con capacidade para 1 300 persoas. Con todo, nos seus enfrontamentos europeos o equipo empregou outros pavillóns de maior capacidade como Energia Areena de Vantaa ou o Helsingin jäähalli da capital finlandesa, onde os Bisons reuniron a audiencias superiores ás 6 000 persoas. Durante o seu período na VTB United League os Bisons tamén chegaron xogar no Gatorade Center de Turku, un pavillón con capacidade para 11 000 persoas, vendendo 9 000 entradas dous meses antes do seu partido fronte o Zenit de San Petersburgo.
Wong Kar-wai
Wong Kar-Wai, nado en Shanghai o 17 de xullo de 1958, é un director de cinema chinés de Hong Kong.
Xuntamente con directores como Eddie Fong, Stanley Kwan e Clara Law, pertence ao movemento chamado Segunda Nova Onda do cinema de Hong Kong. Foi o primeiro chinés a gañar o premio á mellor dirección no Festival de Cannes.
Primeiros anos
Nado en Shanghai, foi bautizado co sobrenome de familia Wong, que vén antes do prenome Kar-Wai, segundo a cultura chinesa. Mudouse cos seus pais a Hong Kong en 1963. Vindo da China continental e falando só mandarín de Shangai, a súa nai levábao con frecuencia a salas de cinema, como unha forma de acelerar a súa exposición ao dialecto cantonés falado en Hong Kong, que comezou a falar con fluidez a partir dos 13 anos.
Carreira cinematográfica
En 1990, Wong Kar-wai realizou a súa segunda longametraxe, A Fei Zheng Chuan. Aínda que foi un fracaso comercial que custou moito diñeiro para a produtora, o filme recibiu eloxios da crítica e os seus primeiros premios internacionais, alén de presentar algunhas das características que se tornarían en marca rexistrada do estilo do director como o enfoque en personaxes melancólicas e desaxustadas, atormentadas polos recordoss, con historias tortuosas, contadas sobre un fondo de bandas sonoras elaboradas. No mesmo período e ao lado do seu colega de dirección Jeff Lau, fundou a Jet Tone Films, a súa propia produtora, co obxectivo de ter total control sobre os seus proxectos e facer filmes á súa maneira.
A primeira produción da Jet Tone Films foi Dung Che Sai Duk, que Wong Kar-wai comezou a traballar en 1992. Este épico wuxia levoulle preto de dous anos de filmacións no deserto de Gobi e millóns de dólares. O cansazo causado pola longa produción e o elevado custo da obra levouno a rodar, nun intervalo da posprodución de Dung Che Sai Duk, un filme paralelo, Chung Hing Sam Lam, de baixo orzamento e menos esforzo creativo que foi filmado e montado en só tres meses e que se estreou pouco antes da conclusión de Dung Che Sai Duk, en 1994. Alén de lle render recoñecemento internacional, especialmente en Europa e nos Estados Unidos, Chung Hing Sam Lam representou un escape do cineasta, que o axudou a finalizar o seu filme épico meses despois, aínda que non fose recoñecido na época como un éxito comercial nin de crítica.
En 1995, estreou Duo Luo Tian Shi, que orixinalmente foi concibido xunto ao proceso de produción de Chung Hing Sam Lam, mais acabou desmembrado nun filme propio. Dous anos máis tarde, estreou Chun Gwong Cha Sit, a súa sexta longametraxe e que lle proporcionou o premio á mellor dirección no Festival de Cannes. Wong Kar-wai consolidouse como un autor recoñecido pola crítica cos seus dous filmes seguintes, Fa Yeung Nin Wa e 2046, lanzados respectivamente en 2000 e 2004. Tamén dirixiu un dos tres segmentos do filme Eros, 2004, e dous anos despois foi convidado para presidir o xurado do Festival de Cannes, sendo o primeiro director chinés que o fixo.
En 2007, foi estreado My Blueberry Nights, a súa novena longametraxe e primeiro realizado integramente en lingua inglesa, que foi protagonizado pola cantante Norah Jones. En 2013, finalizou Yi dai zong shi, baseado na vida do mestre de kung fu Yip Man.
A Vila do Fondo, Riobó, Rodeiro
A Vila do Fondo é un lugar da parroquia de Riobó, no concello pontevedrés de Rodeiro, na comarca do Deza. Segundo o INE, no 2008 estaba deshabitado, o mesmo que no ano 2000.
Rexión de Tanga
miniatura|250px|Localización de Tanga en Tanzania. Tanga é unhas das 26 rexións nas que se encontra dividida a Tanzania. A súa capital é a cidade de Tanga. Limita polo norte con Kenya e a rexión do Kilimanjaro, polo leste co Océano Índico, polo sur coas rexións de Pwani e Morogoro, e polo oeste coa rexión de Manyara. Posúe unha superficie de 26.808 km2 e de acordo o censo do ano 2002 tiña unha poboación de 1.642.015 habitantes.
Distritos
Ten sete distritos:
Eli Lilly
Eli Lilly, nado en Baltimore o 8 de xullo de 1838 e finado en Indianápolis o 6 de xuño de 1898 foi un militar, químico, farmacéutico, industrial e empresario estadounidense. É coñecido por ser o fundador da corporación farmacéutica Eli Lilly and Company.
Frutosa-1,6-bisfosfatase
A frutosa-1,6-bisfosfatase, tamén chamada frutosa 1,6-bisfosfatase, frutosa bisfosfatase ou FBPase (número EC 3.1.3.11) é un encima que converte a frutosa 1,6-bisfosfato en frutosa 6-fosfato na gliconeoxénese e o ciclo de Calvin da fase escura da fotosíntese, que son ambas as dúas vías metabólicas anabólicas. A frutosa bisfosfatase cataliza unha reacción de hidrólise que é a inversa da reacción que cataliza a fosfofrutoquinase-1 na glicólise. Estes dous encimas só catalizan a reacción nunha reacción, e son regulados por metabolitos como a frutosa 2,6-bisfosfato para que a actividae alta dun dos encimas vaia acompañada da actividade baixa do outro. A frutosa 2,6-bisfosfato inhibe alostericamente á frutosa-1,6-bisfosfatase, pero activa a fosfofrutoquinase-1. A frutosa-1,6-bisfosfatase está implicada en moitas vías metabólicas e encóntrase na maioría dos organismos. A FBPase require ións metálicos para a catálise (Mg2+ e Mn2+ son os preferidos) e o encima é inhibido potencialmente polo Li+.
Eli Lilly
Traxectoria
Alistouse no Exército da Unión durante a Guerra de Secesión e recrutou un grupo de homes para formar unha batería de artillería. Posteriormente foi ascendido a coronel e déuselle o mando dunha unidade de cabalería. Preto do final da guerra foi capturado e permaneceu prisioneiro ata que esta rematou. Máis tarde intentou controlar unha prantación en Misisipi, pero fracasou e retomou a súa profesión de farmacéutico despois da morte da súa esposa. Volveu casar e traballou en varias farmacias antes da apertura do seu propio negocio en 1876, con proxectos para fabricar menciñas e comercializalas por xunto.
Frutosa-1,6-bisfosfatase
Familia proteica da FBPase
O pregamento que presenta a frutosa-1,6-bisfosfatase de porco é idéntico ao da inositol-1-fosfatase (IMPase). Ademais, a inositol polifosfato 1-fosfatase (IPPase), IMPase e FBPase comparten unha secuencia motivo (Asp-Pro-Ile/Leu-Asp-Gly/Ser-Thr/Ser) que se une a ións metálicos e participa na catálise. Este motivo tamén se encontra nos homólogos da IMPase relacionadas distantemente de bacterias, os lévedos Saccharomyces cerevisiae e outros fungos. Suxeriuse que estas proteínas definen unha antiga familia proteica conservada estruturalmente implicada en diversas vías metabólicas, como a sinalización por inositol, gliconeoxénese, asimilación do sulfato e posiblemente o metabolismo das quinonas.
Identificáronse tres grupos diferentes de FBPases en eucariotas e bacterias, chamadas FBPase I, II e III. Ningún destes grupos se atopou en arqueas ata agora, aínda que nas arqueas se identificou recentemente un novo grupo de FBPases, denominadas FBPase IV, que tamén teñen actividade de inositol monofosfatase.
Eli Lilly
Traxectoria
A súa empresa resultou exitosa e ao pouco tempo conseguiu benestar económico, despois de realizar numerosos avances na fabricación de produtos medicinais. Dous dos primeiros adiantos que promoveu foron a creación de cápsulas de xelatina para conter medicamentos e a mestura de menciñas líquidas cun saborizante frutal. Eli Lilly and Company foi unha das primeiras empresas farmacéuticas da súa clase, creando como parte da súa organización un departamento de investigación e poñendo en funionamento numerosas medidas para garantir a calidade.
Estadio de Tampere
O Estadio de Tampere (en finés Tampereen stadion), tamén coñecido como Estadio de Ratina (en finés Ratinan stadion), é un estadio multiusos da cidade de Tampere, Finlandia. Foi deseñado por Timo Penttilä e inaugurado en 1965. Ten capacidade para 16 800 persoas (4 000 na bancada principal cubierta), que se amplía ata as 30 000 para concertos empregando a área do campo.
Do 10 ao 15 de xullo de 2018 o Estadio de Tampere foi escenario da 17ª edición do Campionato do Mundo de Atletismo Sub-20. Anteriormente, o 9 de abril de 2013, o estadio reviviu os enfrontamentos ao aire libre entre os dous principais clubs de hóckey sobre xeo da cidade, Ilves e Tappara, establecendo un novo récord de asistencia a un partido de hóckey sobre xeo local con 15 000 persoas nas bancadas.
Eli Lilly
Filantropía
Lilly utilizou a súa riqueza para comprometerse en numerosas causas filantrópicas. En 1890 cedeu a dirección da empresa ao seu fillo para poder adicarse ás súas actividades de caridade e de progreso cívico como actividade principal. Axudou a fundar a organización que se convertería na Cámara de Comercio de Indianápolis, foi o patrocinador principal da sucursal de Indiana da Charity Organization Society e financiou persoalmente a creación do hospital para nenos da cidade, que despois foi ampliado polo estado para converterse no James Whitcomb Riley Hospital for Children. Seguiu participando activamente con moitas organizacións ata a súa morte a causa do cancro en 1898.
Frutosa-1,6-bisfosfatase
Familia proteica da FBPase
Outro grupo novo de FBPases, as FBPase V, atopouse en arqueas termófilas e nas bacterias hipertermófilas Aquifex aeolicus. Os membros caracterizados deste grupo mostran especificiade de substrato estrita pola frutosa 1,6-bisfosfato, polo que se suxeriu que son verdadeiras FBPases nestes organismos. Un estudo estrutural suxeriu que as FBPase V teñen un pregamento proteico que novo nunha fosfatase de azucres, que forma un sandwich de catro capas alfa-beta-beta-alfa, a diferenza do arranxo máis común en cinco capas alfa-beta-alfa-beta-alfa. O arranxo das cadeas laterais catalíticas e ligandos metálicos concorda co mecanismo de catálise asistido por tres ións metálicos proposro para outras FBPases.
Eli Lilly
Filantropía
Foi defensor da regulación federal da industria farmacéutica e moitas das reformas que suxeriu foron promulgadas como lei en 1906, causando a creación da Food and Drug Administration (FDA). Tamén estivo entre os pioneiros do concepto de prescripción e axudou a crear o que se convertería en práctica común de dar menciñas adictivas ou perigosas só a quen primeiro consultara a un médico. A empresa que fundou converteuse dende entón nunha das corporacións farmacéuticas máis grandes e máis influentes no mundo, así como a corporación máis grande de Indiana. Co patrimonio que xerou, o seu fillo e netos crearon a fundación Lilly Endowment para continuar coa súa herdanza filantrópica. A fundación é considerada un dos benefactores máis grandes do mundo, en termos de activos e doazóns.
Frutosa-1,6-bisfosfatase
Familia proteica da FBPase
As frutosa-1,6-bisfosfatases atopadas nas bacterias Firmicutes (grampositivas de baixo GC) non mostran ningunha semellanza de secuencia cos encimas doutros organismos. O encima de Bacillus subtilis é inhibido polo AMP, aínda que este efecto pode ser eliminado polo fosfoenolpiruvato, e é dependente do Mn2+. Os mutantes que carecen deste encima aparentemente aínda poden crecer con substratos gliconeoxénicos como o malato e o glicerol.
Ligazóns externas
Este artigo incorpora contidos de InterPro en dominio público (IPR000146, IPR009164, IPR002803)''.
Tomás Legido Sánchez
Tomás Legido Sánchez, nado na Coruña o 8 de marzo de 1972, é locutor e empresario galego.
Traxectoria
Estudou Empresariais na Universidade da Coruña, na que se incorporou ao Club de Prensa en 1994, dende onde colaborou en Rollos de Universidad en Radio Coruña - Cadena SER. En xaneiro de 1995 comeza a realizar unha sección no programa A pé de campus, no que o 15 de marzo coñeceu a Mariano Fernández; a sección chamábase Falta paixón, e era un repaso aos concertos e actividades culturais dos días seguintes.
Vendo que no Campus de Ferrol existía unha emisora universitaria (Radio Kaos), pensaron que a UDC debería ter unha radio que dese voz a todos os estudantes e colectivos, así que o 15 de xuño de 1995 crearon o Colectivo de Universitarios Activos como Asociación Xuvenil. Este colectivo crearía en 1996 a emisora comunitaria Cuac FM. De todos os fundadores, unicamente Tomás Legido e Mariano Fernández, seguen formando parte activa de Cuac FM.
Dende 2003 a 2009, realizou xunto con Mariano Fernández o programa Claves de Carral, na emisora municipal de Carral, Carral Radio. Ademais, en 2008 colabora no programa de Mayte González de Radio Coruña - Cadena SER, Por fin es sábado.
En 1999, xunto con Mariano Fernández e Antón Lezcano, fundaron a empresa de xestión cultural 10D10.
Participou en diversos encontros de medios comunitarios, participando na creación en 2006 na creación da Rede Galega de Radios Libres e Comunitarias (que aínda non ten personalidade xurídica), e en 2009, da Rede de Medios Comunitarios, na que Mariano Fernández sería Secretario e Coordinador de Lexislación, e da que Cuac FM se convertería na súa sede social.
Banco Pastor
Historia
Empezou a súa actividade financeira en 1776 co nome de Jaime Dalmau y Cía. O seu fundador foi Jaime Dalmau Batista, que ata entón xestionara o tráfico de mercancías e pasaxeiros entre o porto da Coruña e varios portos americanos a través da súa navieira. Os emigrantes tiñan por costume enviar os seus aforros a través da compañía navieira e así naceu a idea de crear o banco, que empezou a xestionar todo ese capital.
En 1819 entrou José Pastor Taxonera como novo socio da compañía. Pronto se converteu no buque insignia da compañía e levou todo o peso dos negocios. En 1826 a compañía pasou a chamarse "Dalmau y Pastor".
En 1845 José Pastor Taxonera comprou a compañía, pasando esta a chamarse "José Pastor". Tralo falecemento de José Pastor en 1853 a compañía pasou a chamarse "Pastor Hermanos", tras facerse cargo dela o seu fillo, Juan Ventura Pastor Galcerán, e os medio irmáns deste, José Pastor Horta e Francisco Pastor Horta) en 1860. miniatura|esquerda|Banco Pastor en [[Barcelona.]] En 1868 a compañía pasou a chamarse "José Pastor y Cía." ó quedar como único socio vivo José Pastor Horta. Con el traballaba o seu sobriño, Pedro Barrié Pastor, que se incorporou como socio.
En 1877 faleceu José Pastor Horta, quedando a compañía en mans do seu herdeiro universal: Pedro Barrié Pastor, que mantivo o nome da compañía. En 1888 entrou a colaborar na compañía Ricardo Rodríguez Pastor, pasando a chamarse "Sobrinos de José Pastor". En 1915 Pedro Barrié de la Maza incorporouse como socio ó regresar da súa formación financeira en Alemaña, Gran Bretaña e Francia. miniatura|[[Edificio Banco de Vigo, principal sucursal do banco en Vigo.]] En 1925 a compañía transformouse en Sociedade Anónima e o nome cambiouse a Banco Pastor.
Centro Comercial Compostela
250px|miniatura|dereita|Vista exterior do CC Compostela. O Centro Comercial Compostela é un edificio de tendas de El Corte Inglés, sito en Santiago de Compostela, na saída da cidade cara a Ourense. Inaugurado en 1998, foi o segundo centro comercial que se construíu na capital de Galicia.
Banco Pastor
Historia
A finais de 1939, coa morte de Rodríguez Pastor, Pedro Barrié de la Maza fíxose co control do banco. Baixo a súa dirección, o Banco Pastor realizou numerosos investimentos, converténdose no grande impulsor do tecido empresarial de Galiza. Eses investimentos tomaron carácter estatal, e o Banco chegou a contar con participacións en empresas como ASTANO, Renfe e Fenosa, fundada en 1943 polo propio Barrié de la Maza. En 1966 Barrié de la Maza creou a fundación que leva o seu nome. Esta fundación ten como obxectivo seguir impulsando o desenvolvemento cultural e económico de Galiza, sendo na actualidade propietaria do 40% do capital do Banco Pastor.
Centro Comercial Compostela
Descrición
Trátase dun edificio de 5 andares, cunha superficie comercial total de 113.561 m². No seu interior hai tendas de moda, ocio, electrónica, fogar etc, un hipermercado Hipercor, un restaurante-cafetería, taller de mecánica, tintorería, estafeta de Correos, administración de loterías, axencia de viaxes, aseguradora, parque infantil, óptica etc. No soto hai 3 andares de apacardoiro.
Banco Pastor
Historia
Tras falecer Pedro Barrié de la Maza en 1971, a súa viúva, Carmela Arias y Díaz de Rábago foi nomeada presidenta do Banco, sendo a primeira muller en presidir un Banco en España. Abandonou dito posto en 2001 por razóns de idade.
A presidencia foi entón asumida polo seu sobriño, José María Arias Mosquera, que tamén é vicepresidente da Fundación Barrié. José María Arias iniciou en 2001 unha forte reestruturación de todo o banco que aínda segue en marcha. A reestruturación iniciouse co lanzamento dun primeiro plan estratéxico de 2002 a 2005, cumprido con varios meses de antelación. A finais de 2005 presentouse o novo plan estratéxico, Plan Delta, que durará ata decembro de 2008. O obxectivo final destes plans é triplicar o tamaño do banco. Ata a data a marcha do banco demostra o éxito destes plans, pois o valor do Banco en Bolsa pasou dos 700 millóns de euros en 2001, a máis de 3 500 millóns en 2006.
En 2011 a crise financeira afecta plenamente o banco, que suspende os test de estrés europeos. A finais de setembro nomea a Susana Quintás para o posto de directora xeral da entidade, de nova creación, e só uns días despois anúnciase a venda do 100% das accións da entidade ao Banco Popular, que pasa a converterse no propietario da entidade galega. No acordo de compra sinálase que a marca Banco Pastor se mantería en Galicia.
Os días 16 e 17 de marzo de 2019 completouse a integración tecnolóxica no Banco Santander e a conseguinte desaparición da marca Banco Pastor.
Visayas Occidental
Visayas Occidental, unha das rexións de Filipinas, desígnase como Rexión VI. Consiste en sete provincias e 17 cidades. Hiligaynon, a lingua principal da rexión, fálase en Negros Occidental, Guimaras, Capiz e algunhas partes de Iloilo. Kinaray-a fálase en Antique e algunhas partes de Iloilo. Aklanon fálase en Aklan. A cidade de Iloilo é o centro rexional da rexión.
Vicente Quiroga Vázquez
Vicente Quiroga Vázquez, nado en Quiroga en 1848 e finado o 14 de decembro de 1913, foi un avogado e político galego.
Traxectoria
Era irmán do tamén político Manuel Quiroga Vázquez.
Transdución xenética
Cando un virus bacteriófago (virus que infecta bacterias) infecta unha célula bacteriana, o seu modo normal de reprodución é aproveitar a maquinaria de replicación do ADN, transcrición e tradución da célula bacteriana hóspede para fabricar moitos virus fillos.
A transdución é moi importante porque é un dos fenómenos que explican, por exemplo, como as bacterias adquiren resistencia aos antibióticos debido á transferencia de xenes de resistencia a eles entre bacterias por mediación dos virus. Ademais, existe a posibilidade de crear procedementos de modificación xenética para intentar curara enfermidades conxénitas como a distrofia muscular de Duchènne baseándose nestas metodoloxías.