cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bandeiras do Canadá
Antiga bandeira de Terra Nova e Labrador dende 1840 ata 1904
A bandeira inicial era tricolor, ás veces chamada Green, White and Pink ("verde, branca e rosa"). Orixinouse en Saint John en 1840 por parte do Bispo católico de Terra Nova Michael Anthony Fleming. A bandeira simboliza unha tradición entre os protestantes e católicos locais: os ingleses protestantes marcaban a súa madeira cun sinal rosa, mentres que os irlandeses católicos o facían cun rosa. A franxa intermedia branca simboliza a paz entrámbolos dous grupos. Ademais o rosa é un reflexo da rosa Tudor de Inglaterra e o verde lembra o emblema católico do patrono dos irlandeses, San Patricio, colléndose o branco baseándose no da cruz de Santo Andrés, patrono dos mariñeiros dalá (en Galicia é a Nosa Señora do Carme) e de Escocia. A bandeira foi adoptada axiña pola Newfoundland Natives' Society, a Sociedade de Naturais de Terra Nova.
Antiga bandeira de Terra Nova e Labrador dende 1904 ata 1931
dereita|200px
Antiga bandeira de Terra Nova e Labrador dende 1931 ata 1980
dereita|100px
A seguinte bandeira de Terra Nova foron a Union Flag, a bandeira do Reino Unido, adoptada en 1931, manténdose en vixencia ata a adopción da creada por Christopher Pratt en 1980.
os Territorios do Noroeste
dereita|200px
A bandeira dos territorio noroccidentais combinan un pau canadense branco sobre azul cargado no centro co escudo desta fisterra branca: unha onda azur sobre campo de prata en xefe co resto partido en diagonal descendente, a superior cun pazo branco sobre goles e a inferior cun deseño de paus dourados sobre sable.
O pau canadense aparece tamén na bandeira de o Yukón
o Yukón
dereita|200px
Está formada por un pau canadense branco sobre un campo sinople á esquerda e azur marino á dereita, cargado co escudo de armas provincial sobre unha coroa de restrollo do lume, a flor que serve de emblema da provincia.
O escudo provincial ten a bandeira norteirlandesa no xefe (que é a inglesa cargada cunha faciana) e no resto dúas montañas en goles separadas por dúas correntes de auga en prata sobre campo de azur (símbolo da xeografía da zona), coroado por un can de tiro para zorra de raza Alaskan Malamute (malamute de Alasca) montado sobre unha morea de neve.
É similar á anterior dos os Territorios do Noroeste polo seu pau canadense e no escudo de armas parécese ós de Alberta, Manitoba e Ontario.
En 2001, a Asociación Vexilolóxica Norteamericana (NAVA, pola súa sigla en inglés) fixo unha enquisa para escoller a mellor bandeira provincial canadense: a gañadora foi a do Quebec, que foi tamén escollida a terceira mellor bandeira de entre tódolos estados, territorios e provincias dos Estados Unidos e o Canadá.
Ligazóns externas
Todas en inglés agás especificación
Uloboridae
Uloboridae é unha familia de arañas pertencente á orde Araneae da clase Arachnida.
Caraterísticas
miniatura|esquerda|200px|Arañeira do macho de Octonoba takanai
Distribución
As 262 especies coñecidas distribúense por todo o mundo, considerándose unha familia cosmopolita, a excepción das zonas desérticas de Groenlandia, Sáhara e Arabia onde non está presente e o norte do continente europeo, con só dúas especies: Uloborus walckenaerius e Hyptiotes paradoxus miniatura|Femia de Zosis geniculatus== Taxonomía == Con datos de decembro de 2011, componse de 18 xéneros e 262 especies :
Os Chaos, Rodís, Lalín
Os Chaos é un lugar da parroquia de Rodís, no concello pontevedrés de Lalín, na comarca do Deza.
Uloboridae
Distribución
miniatura|dereita|200px|Uloboridae, distribución
Külliye
miniatura|Exemplo de külliye é a mesquita de Süleymaniye en [[Istambul.]]
Un külliye é un conxunto arquitectónico desenvolvido no Imperio Otomán construído arredor dunha mesquita e o seu patio de entrada. Xeralmente componse dunha madrasa, un imaret, unha fonte, unha biblioteca, un tabhaname (hospital) e un carabansarai (refuxio para caravanas).
Kim Il-sung
Kim Il-sung (en coreano: 김일성), nado o 15 de abril de 1912 en Mangyŏngdae e finado o 8 de xullo de 1994 en Pyongyang, foi un político comunista norcoreano, gobernante de Corea do Norte dende 1948 ata a súa morte. Ademais, foi tamén secretario xeral do Partido dos Traballadores de Corea.
O seu mandato como líder da República Democrática de Corea foi a miúdo descrito como autocrático, estabelecendo un omnipresente culto a súa personalidade. Dende mediados de 1960 promoveu o seu propio desenvolvemento da organización nacional comunista, o Juche. Nun estudo elaborado pola Biblioteca do Congreso de Washington, D.C. sobre Corea do Norte en 2009, foi descrito como "unha das figuras máis interesantes do século XX".
Trala súa morte en 1994, foi sucedido polo seu fillo Kim Jong-il. Corea do Norte refírese oficialmente a Kim Il-sung como o "Gran Líder" (en coreano: 수령, Suryong) e é chamado na Constitución "Líder Eterno" do país. O seu aniversario é día festivo en Corea do Norte.
Comezos e exilio
Kim Il-sung naceu co nome de Kim Sŏng-ju, probablemente en Mangyondae, preto de Pyongyang, en Corea, entón un protectorado baixo ocupación xaponesa. Tiña dous irmáns, Ch’ŏl-chu e Yŏng-ju. A familia de Kim opoñíase á ocupación xaponesa, polo que en 1920 tiveron que fuxir á China. Kim foi enviado a un colexio en Jilin, pero a súa educación oficial finalizou cando foi arrestado e encarcerado por actividades subversivas. Formou parte de guerrillas "antixaponesas" no norte da China, e chegou a ingresar nunha guerrilla liderada polo Partido Comunista da China.
Kim loitou na súa unidade dende 1935, progresando en rango e chegando a ser comandante en 1941, cando os xaponeses levaron as guerrillas ao norte da China. Durante este período adoptou o nome Kim Il-sung, o cal fora doutro loitador "antixaponés" morto na batalla. Escapou á Unión Soviética, e foi enviado a un campo preto de Khabarovsk, onde as guerrillas comunistas coreanas colaboraban coas forzas soviéticas. Kim pasou a ser capitán do Exército Vermello.
En 1925 fundou o Partido Comunista de Corea, mais pronto disolveuse por loitas internas. En 1931 Kim ingresou no Partido Comunista da China. Cando volveu a Corea en setembro de 1945, despois da fin da segunda guerra mundial e a rendición incondicional do Xapón coa consecuente retirada das tropas xaponesas da península coreana, xunto coas forzas soviéticas, ficou o sector norte do país baixo o seu control, sendo elixido coa axuda da Unión Soviética como líder do comité popular provisional, aínda que nese momento non era líder do partido comunista, cuxos cadros se atopaban en Seúl, na zona ocupada do sur polos Estados Unidos.
Líder de Corea do Norte
En 1948, debido a unha polarización política e ideolóxica entre ambos gobernos coreanos, a reunificación do país non foi posible. Kim pasou a ser primeiro ministro da República Popular Democrática de Corea. O partido comunista xurdiu coa unión de distintos grupos. Trala fusión da organización coa contrapartida do Sur, formouse o Partido dos Traballadores de Corea.
O 12 de xuño de 1950 Corea do Norte lanzou un ataque co obxecto de liberar Corea do Sur e de unificar o país baixo un goberno único socialista. Ao mesmo tempo, os líderes dos Estados Unidos e os seus aliados, pensaron que Stalin ordenara o ataque, o que levou á chamada guerra de Corea, o primeiro conflito bélico das dúas grandes superpotencias resultantes na segunda guerra mundial, Estados Unidos e a Unión Soviética, coñecido co nome xenérico de guerra fría.
O material de arquivo apunta a que foi unha decisión de Corea do Norte non dirixida dende Moscova. As forzas norcoreanas tomaron Seúl e ocuparon a maior parte do Sur, pero forzas das Nacións Unidas (encabezadas polos Estados Unidos) volveron tomar Seúl e posteriormente Pyongyang, ante o cal Kim e o seu goberno fuxiron á China. En novembro, as forzas chinesas entraron na guerra e fixeron marchar ás tropas das Nacións Unidas, volvendo tomar Pyongyang e Seúl entre 1950 e 1951. Seúl volveu ser controlado por Nacións Unidas, e en 1953 o país quedou dividido definitivamente en dous partes.
O país fora devastado pola guerra. O goberno norcoreano desenvolveu plans económicos quinquenais (do mesmo xeito que os existentes na Unión Soviética), centrados no desenvolvemento da industria pesada, o desenvolvemento militar e a colectivización da agricultura.
Durante os anos cincuenta Kim foi visto como un comunista ortodoxo, leal aos principios soviéticos. Con todo, durante o conflito chinés-soviético dos anos sesenta, Kim manobrou para manter certa neutralidade, aínda que finalmente criticou as posicións maoístas da China. Nese momento desenvolveu a ideoloxía Juche, de autoconfianza, que levou ao país a un maior illamento do resto do mundo. Unha nova constitución foi aprobada en decembro de 1972. Esta creaba un novo cargo, o de Presidente da República Popular Democrática de Corea, que pasaba a ser o máximo cargo do Estado, e para o que Kim Il-sung resultou elixido. En 1980 a Asemblea Popular Suprema aprobou que o próximo xefe de Estado sería o seu fillo Kim Jong-il.
Últimos anos
Kim Il-sung casou dúas veces. A súa primeira muller, Kim Chong-suk, deu a luz dous fillos (entre eles Kim Jong-il; o outro morreu nun accidente nadando) e unha filla; Kim Chong-suk morreu dando a luz. Kim casou con Kim Song-ae posteriormente, e pénsase que tiveron catro fillos xuntos. Un deles, Kim Pyong-il gozaba de presenza política ata que foi afastado e virtualmente expulsado logo de ser nomeado embaixador en Hungría.
Juan Almeida de Sousa e Saa
miniatura|300px|Recreación. Os protagonistas da Reconquista de Vigo: o tenente Almeida (de uniforme [[verde, seguido por unha bandeira co escudo portugués); o abade de Valadares Rosendo Arias Enríquez; Vázquez Varela; Cachamuíña cunha bandeira galega; unha muller viguesa e o mariñeiro Carolo cun machado na man.]] Juan Almeida de Sousa e Saa foi un tenente portugués que participou na Guerra da Independencia española.
Traxectoria
Participou en marzo de 1809 na reconquista de Vigo. Traído por Joaquín Tenreiro Montenegro (que logo sería conde de Vigo) e co permiso do Marqués de la Romana, foi nomeado Xeneral Xefe, mandando máis de 40.000 soldados. miniatura|Placa na Praza de Almeida, na zona antiga de Vigo. O concello de Vigo adicoulle o nome dunha das prazas máis ancestrais da zona antiga, antes chamada Praza Vella e Praza das Cebolas, entre a Rúa Real e a Rúa Méndez Núñez, onde está a Casa Torre de Ceta e Arines, sede do Instituto Camões.
Deutsches Wörterbuch
O Deutsches Wörterbuch é un dos máis importantes dicionarios etimolóxicos da lingua alemá. Trátase dun dicionario en 33 volumes con etimoloxías e exemplos de uso do léxico alemán. O título, traducido literalmente ó galego, significa "Dicionario Alemán".
Foi comezado polos Irmáns Grimm en 1838. Cando se completou en 1961, o dicionario constaba de 350.000 entradas principais. En 1971 publicouse o último volume, que consistía nun suplemento con referencias.
Forever, Michael
Forever, Michael é o cuarto álbum de estudio de Michael Jackson na súa carreira en solitario. O álbum, que foi lanzado en 1975, é o derradeiro que fixo co selo discográfico Motown Records. Forever, Michael foi xeralmente ben considerado polos críticos contemporáneos. Ó contrario que os álbums anteriores de Jackson, este non foi un éxito comercial en todo o mundo. Agás pola posición 101 na Billboard 200 e o 10 na Billboard dos Estados Unidos, o álbum non apareceu en ningunha outra lista musical. Este traballo vendeu máis dun millón de copias en todo o mundo dende o seu lanzamento.
Estadio Cartagonova
O Estadio Cartagonova é un estadio de fútbol, situado na cidade de Cartagena (Murcia), no ensanche da cidade, na zona adxacente á Rambla de Benipila.
É de propiedade municipal e é o recinto onde xoga os seus partidos o FC Cartagena. Inaugurouse en 1988 en substitución do antigo campo da cidade, El Almarjal.
Historia
En 1987 concretouse a permuta dos terreos onde se atopaba o antigo campo de fútbol de Cartagena, El Almarjal (1925), entre o Concello da cidade e a empresa Continente, acordo polo que esta cadea de hipermercados construiría un novo e moderno campo de fútbol quedándose a cambio cos terreos do antigo para construír un centro comercial.
As obras de construción de ambas as instalacións, o hipermercado e o campo de fútbol, foron encomendadas ao mesmo gabinete profesional: CMMP Arquitectos (Cardona, Martín, Molina e Praza), de Murcia. Estes basearíanse para o deseño e execución nunha obra de 1982, o Mini Estadi do F.C.Barcelona, deseñado polo arquitecto catalán Josep Casals e o aparellador Ramón Domènech.
Así, o 27 de setembro de 1987 disputouse o último partido en El Almarjal entre o FC Cartagena e o CD Castellón, un encontro que finalizou co triunfo dos de casa por catro goles a cero. Durante o transcurso das obras de construción do novo estadio, o equipo local, que militaba na Segunda División xogou os seus partidos provisionalmente no municipio veciño de Torre Pacheco.
Finalizadas en poucos meses as obras de construción, o 7 de febreiro de 1988 se disputaró o primeiro partido no novo estadio. Tratouse dun FC Cartagena - Real Burgos que finalizou con empate a cero.
O nome do estadio, Cartagonova, é tomado do nome (Carthago Nova) co que se coñeceu a cidade de Cartagena durante a época romana.
No momento da finalización das obras non houbo acto de inauguración oficial, algo que se realizaría, curiosamente, nove anos despois, o 11 de febreiro de 1997, cando se formalizou nos momentos previos a un partido España-Malta de seleccións sub-21.
Localía
Desde a súa inauguración á tempada 1995-96, o equipo local e entón primeiro equipo da cidade, o FC Cartagena, coñecido popularmente como o Efesé, foi o que disputou os seus partidos como local no Estadio Cartagonova. A retirada por graves problemas económicos daquel equipo en plena competición (atopábase entón encadrado na Terceira División) desmoronou o fútbol local.
Tomou a substitución o Cartagonova FC, nacido en 1995 e que nunha meteórica traxectoria ascendeu á Segunda División B en poucos anos, estando a piques de alcanzar o ascenso a Segunda División na noite do 30 de xuño de 1999 ante o Córdoba Club de Fútbol.
O Cartagonova FC cambiou o seu nome en 2003 polo de Fútbol Club Cartagena. Na actualidade milita en Segunda División.
Eventos deportivos
Ao longo da súa historia, disputáronse no Cartagonova os seguintes encontros internacionais:
Así mesmo, o 28 de febreiro de 2007 acolleu, con motivo do I Centenario do Fútbol en Cartagena, o partido entre a Selección de Cartagena e a de Illas Feroe.
Igualmente, o 26 de decembro de 2007 a Selección de fútbol da Rexión de Murcia disputou o terceiro partido da súa historia en Cartagena -primeira vez que o facía nesta cidade-, vencendo por un gol a cero á selección de Guinea Ecuatorial.
Eventos extradeportivos
Ata o ascenso do Fútbol Club Cartagena a Segunda División, o estadio foi sede cada ano de varios eventos das festas de Carthagineses e Romanos. Algo que deixou de facerse en 2009 ao non permitir a normativa da Liga de Fútbol Profesional a entrada de animais aos terreos de xogo.
Madrasa
miniatura|Madrasa de Nadir Divanbegi (Uzbequistán) No mundo árabe, unha madrasa é calquera tipo de escola, mais o seu significado no mundo occidental restrínxese a unha escola relixiosa islámica da escola sunní. Polo xeral, a madrasa forma parte dunha mesquita e tradicionalmente se localiza na galería do patio. Ofrece dous tipos de estudo: o hâfiz, que consiste na memorización do Corán, e o âlim, un estudo máis especializado que permite o recoñecemento do estudante como erudito (ulema).
Inglés antigo
O inglés antigo ou anglosaxón, (Ænglisc na propia lingua) é unha forma temperá da lingua inglesa que se falaba en boa parte do que hoxe é Inglaterra entre os anos 425 e 1125 aproximadamente. Era unha lingua flexiva con moita liberdade na orde das palabras, ao contrario do inglés actual. Gardaba unha grande semellanza con outras linguas xermánicas, especialmente co frisón antigo e o saxón antigo, porque aínda non recibira a influencia do francés que a partir do século XII provocaría o cambio do inglés antigo ao medio. Cos normandos no poder, o inglés antigo perdeu o prestixio que tivo anteriormente, o que provocou que se desmembrara en multitude de dialectos, dialectos coñecidos co nome de inglés medio.
O alfabeto do inglés antigo aínda utilizaba algúns símbolos rúnicos, aínda que a maior parte dos seus caracteres procedían do alfabeto latino. Quedan fragmentos da literatura en anglosaxón, que tiveron grande importancia na reconstrución deste idioma. A obra literaria máis importante en lingua anglosaxoa que chegou aos nosos días é o "Beowulf", poema épico que conta as aventuras dese heroe e que reúne el mesmo preto do 10% de toda a literatura anglosaxoa coñecida. Un dos maiores especialistas do século XX neste idioma foi o afamado escritor J. R. R. Tolkien.
Desenvolvemento
Durante os aproximadamente 700 anos comprendidos neste período, dende as migracións anglosaxoas que deron lugar ao nacemento de Inglaterra no século V, ata algún tempo despois da conquista normanda de 1066, cando sufriu unha importante transición, a lingua asimilou algúns aspectos daqueles cos que entrou en contacto, como as linguas célticas e os dous dialectos do nórdico antigo falados polos viquingos, os cales dominaban grandes extensións de terra no norte e leste de Inglaterra, coñecidas como Danelaw.
O Noso Pai
Este texto do Noso Pai preséntase na forma estandarizada do dialecto saxón occidental. Inclúese unha versión en inglés moderno (datada no 1928 e recollida no Libro de Oración Común) para facilitar a súa comparación.
Carta de Canuto
Este documento é unha proclamación do rei Canuto o Grande ao seu earl Thorkell o Alto e ao pobo inglés escrita en 1020. Ao ser prosa, representa mellor que o exemplo anterior a estrutura normal do inglés antigo.
Astrochelys yniphora
A Astrochelys yniphora é unha tartaruga criptodira da familia Testudinidae endémica do nordés de Madagascar. É unha das máis raras do mundo pola súa forma e está en grave perigo de extinción. É endémica dos bosques secos na área da baía de Baly, no noroeste de Madagascar. O seu nome común refírese á aparición do escudo gular do plastrón, que o proxecta cara a adiante entre as patas dianteiras e o curva cara arriba, cara ao pescozo. A cuncha é moi bombeada e de cor marrón clara con aneis de crecemento destacado en cada escudo. Os machos son meirandes que as femias e alcanzan unha lonxitude de até 35 cm.
Esta especie, unha das tartarugas máis raras do mundo, está clasificada como En Perigo Crítico (CR) pola Lista Vermella e que figura no Apéndice I do CITES. Quedan menos de 200 exemplares. Un centro de cría en catividade estableceuse para esta especie en Madagascar en 1986 polo New Jersey Wildlife Preservation Trust, en colaboración co Departamento de Madagascar de Augas e Bosques. En 1996, 76 tartarugas, 2 femias adultas e 74 crías, foron roubadas das instalacións, que representan aproximadamente a metade da descendencia producida até a data.
Sexualidade e discapacidade
A da sexualidade e discapacidade é unha temática cotiá para as persoas que teñen algún tipo de discapacidade, xa física, xa mental. Con frecuencia delimítase a vida sexual das persoas con discapacidades coma se esta actividade non existise ou como se fose un tabú.
A aprendizaxe destas persoas adoita ter lugar a través do contacto con outros individuos portadores de discapacidade. A chegada das novas tecnoloxías fixo algo máis fácil a procura de información a través, por exemplo, de Internet, nas comunidades virtuais.
Discapacidade mental
Tamén existe o medo a que un posíbel descendente poida ser tamén un deficiente mental; trátase dun medo infundado, pois non todas as discapacidades mentais son transmitidas de forma hereditaria. Outro pensamento común é que os deficientes posúen unha condición que os fai practicaren actitudes sexuais a toda hora, polo que deben ser atenuados, o cal se contrapón a o outro mito da asexualidade.
Discapacidade física
A sexualidade é tida pola sociedade como algo ligado simplemente ao aparato reprodutor. Porén, o corpo humano ten outras moitas zonas eróxenas. Pode ter lugar tamén a falta de lubricación vaxinal, que pode ser resolta mediante o uso de lubricantes. No caso dos homes, a erección é posíbel nalgúns casos, mais o control da exaculación resulta imposible en certas lesións completas.
O Muíño, Rodís, Lalín
O Muíño é un lugar da parroquia de Rodís, no concello pontevedrés de Lalín, na comarca de Deza. Segundo o IGE en 2011 estaba deshabitado.
Unha bala no camiño
Unha bala no camiño (en A Bullet Is Waiting) é un filme estadounidense de 1954 dirixido por John Farrow e protagonizado por Jean Simmons, Rory Calhoun, Stephen McNally e Brian Aherne.
Estreouse en galego o 29 de xaneiro de 2000 a través da TVG.
Banda ó Río, Castro, Boiro
Banda ó Río é un lugar da parroquia de Castro no concello coruñés de Boiro, na comarca da Barbanza. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 242 habitantes (111 homes e 131 mulleres).
Buffalo buffalo Buffalo buffalo buffalo buffalo Buffalo buffalo
miniatura|300px|PN = [[substantivo propio
N = substantivo
V = verbo
NP = frase substantiva
Kanada
Kanada (en sánscrito: कणाद, IAST: Kaṇāda), tamén coñecido como Kashyapa, Uluka, Kananda e Kanabhuk, foi un científico natural e filósofo da India que fundou a escola Vaisheshika da filosofía india que tamén é un fos primeiros físicos da India.
Buffalo buffalo Buffalo buffalo buffalo buffalo Buffalo buffalo
S = sentenza]] "Buffalo buffalo Buffalo buffalo buffalo buffalo Buffalo buffalo" é unha frase, en inglés, gramaticalmente correcta e que se pon como exemplo de como palabras homónimas e homófonas poden ser utilizadas para crear construcións complicadas. Tradúcese: "Búfalos de Buffalo que son intimidados por búfalos de Buffalo intimidan búfalos de Buffalo".
Kanada
Estímase que viviu nalgún momento entre os séculos VI e II a.C., mais sábese pouco da súa vida. O seu nome tradicional "Kanada" significa "comedor de partículas", e é coñecido por desenvolver os fundamentos dunha achega atomísta á física e á filosofía no texto sánscrito Vaiśeṣika Sūtra. O seu texto coñécese tamén como Kanada Sutras, ou Aforismos de Kanada.
Buffalo buffalo Buffalo buffalo buffalo buffalo Buffalo buffalo
Foi discutida en literatura dende 1972, cando foi usada por William J. Rapaport, profesor asociado da Universidade de Buffalo.
Kanada
A escola fundada por Kanada explica a creación e a existencia do universo propoñendo unha teoría atómica, aplicando a lóxica e o realismo, e foi unha das primeiras ontoloxías realista e sistemática na historia. Kanada suxeriu que todo pode ser subdividido, mais que esta subdivisión non pode continuar sempre, e ten que haber entidades máis pequenas (parmanu) que non poden ser divididas, que son eternas, que se agregan en diferentes formas para formar substancias complexas e corpos con identidade única, un proceso que involucra a calor, e esta é a base para toda a existencia material. Empregou estas ideas co concepto de Atman (alma, mesmo) para desenvolver un significado non teístico de moksha. Dende o punto de vista da física, as súas ideas implican un papel claro para o observador, independente do sistema estudado.
As ideas de Kanada foron influentes noutras escolas do hinduísmo, e durante a historia foi fortemente asociado coa escola Nyaya da filosofía hindú.
Buffalo buffalo Buffalo buffalo buffalo buffalo Buffalo buffalo
A correcta comprensión da frase é posible coñecendo os tres significados da palabra Buffalo:
Kanada
O sistema de Kanada fala de seis propiedades (padārthas) nomeables e coñecibles. Afirma que estas son suficientes para describir todo no universo. Estas categorías son dravya (substancia), guna (calidade), karman (movemento), samanya (universal), visesa (particular) e samavaya (inherencia). Hai nove clases de substancias (dravya), algunhas delas atómicas, outras non atómicas e outras omnipresentes.
As ideas de Kanada abranguen un amplo rango de campos, e influíron non só na filosofía, senón posiblemente en estudosos doutros ámbitos, como Charaka que escribiu un texto médico que se conserva chamado Charaka Samhita.
Buffalo buffalo Buffalo buffalo buffalo buffalo Buffalo buffalo
Así, a frase traducida convértese en: "Bisontes de Buffalo que (outros) bisontes de Buffalo atormentan (á súa vez tamén) a bisontes de Buffalo".
Kanada
Datas
O século en que viviu Kanada non está claro e foi asunto de longo debate. Nun artigo de 1961, Riepe afirma que Kanada viviu antes do 300 a.C., mais non hai evidencias convincentes para situalo nun século determinado.
O Vaisheshika Sutras menciona a competición de escola de filosofía india como Samkhya e Mimamsa, mais non menciona o budismo, o que levou a algúns estudosos a estimar a súa vida no século VI a.C. O manuscrito do Vaisheshika Sutras consérvase en múltiples versións e o descubrimento de novos manuscritos en diferentes partes da India por Thakur en 1957 e Jambuvijayaji en 1961, seguidos por estudos críticos, suxiren que o texto atribuído a Kanada foi sistematizado e finalizado entre o 200 a.C. e o inicio da era común, coa posibilidade de que as súas doutrinas clave sexan moito máis antigas. Numerosos textos hindús datados nos séculos I e II, como o Mahavibhasa e o Jnanaprasthana do imperio Kushan, citan e comentan as doutrinas de Kanada. As súas ideas tamén se mencionan en textos budistas do mesmo período atribuídos a Aśvaghoṣa.
Na literatura xainista, coñécese como Sad-uluka, que significa "o Uluka que propuxo a doutrina das seis categorías". A súa filosofía Vaisheshika tamén aparece con nomes diversos, como "filosofía Aulukya" derivado do alcume Uluka (literalmente bufo, ou comedor de gran na noite).
O Arco de Riba, Sistallo, Cospeito
O Arco de Riba é un lugar da parroquia de Sistallo no concello lugués de Cospeito na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 9 habitantes (4 homes e 5 mulleres).
Ikechi Anya
Ikechi Anya, nado o 3 de xaneiro de 1988 en Glasgow, é un futbolista escocés que xoga de centrocampista para o Derby County FC do Football League Championship.
Traxectoria
Formouse nas categoría inferiores do club inglés Oxford City, en 2004 ficha polo Wycombe Wanderers onde militan ata 2007, cando volve a Oxford. Tras breves pasos polo Halesowen Town e o Northampton Town no ano 2009 ficha polo Sevilla Atlético, por aquel entón en Segunda División B.
Ao ano seguinte ficha por outro filial, o Celta de Vigo B, facendo moi bo ano ao anotar oito tantos, porén non atopa un sitio no primeiro equipo, co que so disputa un encontro, e o club decide traspasalo ao Granada CF. No equipo andaluz non atopa continuidade e é cedido primeiro ao Cádiz CF e despois ao Watford F.C..
Milorad Ratković
Milorad Ratkovic, nado en Zenica, (Bosnia e Hercegovina), o 15 de outubro de 1964 foi un futbolista Iugoslavo que xogaba na demarcación de extremo esquerdo.
Traxectoria
Formouse como futbolista nas categorías inferiores do Estrela Vermella de Belgrado subindo ao primeiro equipo no ano 1987. Despois dunha breve aventura dun ano no Borac volve a Belgrado, nese ano o Estrela Vermella gaña a Copa Intercontinental de Fútbol cun equipo formado por xogadores como Savicevic, Jugovic, Mihailovic, Pancev, Belodedici, Stosic ou o propio Ratkovic.
O 10 de maio de 1998 disputa o seu último partido co Celta, marchando camiño ao Sevilla FC de Segunda División pero non remataría o ano, abandonando o equipo nervionense para liberar unha praza de extracomunitario e volvendo á súa terra natal.
Despois de abandonar o fútbol Milorad volveu a Vigo onde colaborou nas categorías inferiores do Celta chegando a ser o seu coordinador.
Teoría da computación
miniatura|Representación artística dunha [[máquina de Turing, empregadas adoito como modelos teóricos para a computación]] En informática teórica e matemáticas, a teoría da computación é a rama que estuda como de eficientemente poden resolverse os problemas nun modelo de computación, empregando un algoritmo. O campo divídese en tres áreas principais: a teoría e linguaxe de autómatas, a teoría da computabilidade e a teoría da complexidade computacional, que están ligadas pola pregunta: "cales son as capacidades fundamentais e as limitacións das computadoras?".
Para establecer un estudo rigoroso sobre a computación, os científicos computacionais traballan cunha abstracción matemática de computadoras denominada modelo de computación. Existen varios modelos en uso, mais o máis comunmente examinado é a máquina de Turing. Os científicos computacionais estudan a máquina de Turing porque é sinxela de formular, pode ser analizada e empregada para demostrar resultados e representa o que a maioría considera o posible modelo "razoable" máis poderoso de computación (tese de Church-Turing). Pode parecer que a capacidade de memoria potencialmente infinita é un atributo irrealizable, pero calquera problema decidible resolto mediante unha máquina de Turing requirirá só unha cantidade finita de memoria. Así, en principio, calquera problema que se poida resolver (decidir) mediante unha máquina de Turing pode ser resolto mediante unha computadora cunha cantidade finita de memoria.
Historia
A teoría da computación pode considerarse como a creación de modelos de todas as clases no campo da informática. Polo tanto, emprégase a lóxica matemática. No século XX converteuse nunha disciplina académica diferente e separada das matemáticas.
Dead Man Walking (filme)
Dead Man Walking é un filme estadounidense de coproducido e dirixido por Tim Robbins que foi estreado en 1995. Está protagonizado por Susan Sarandon e Sean Penn, e o guión é unha adaptación do libro homónimo. A irmá Helen Prejean (Sarandon) estabelece unha relación especial con Matthew Poncelet (Penn), un prisioneiro no corredor da morte en Luisiana, actuando como a súa conselleira espiritual despois de terse carteado con el.
Teoría da computación
Historia
Algúns pioneiros neste campo foron Alonzo Church, Kurt Gödel, Alan Turing, Stephen Kleene, John von Neumann e Claude Shannon.
Teoría de autómatas
A teoría de autómatas é o estudo de máquinas abstractas e problemas de computación que poden resolverse mediante as máquinas abstractas chamadas autómatas. O vocábulo "autómata" procede da palabra grega Αυτόματα, que significa que algo está facendo algo por el mesmo. A teoría de autómatas está moi relacionada coa teoría da linguaxe formal, xa que os autómatas adoitan clasificarse segundo a clase de linguaxe formal que son capaces de recoñecer.
Teoría da computabilidade
A teoría da computabilidade estuda principalmente que alcance dun problema é resoluble cunha computadora. A afirmación de que o problema da parada non pode ser resolto por unha máquina de Turing é un dos máis importantes resultados da teoría da computabilidade, xa que é un exemplo dun problema concreto que é simple de formular e imposible de resolver cunha máquina de Turing.
Outro chanzo importante na teoría da computabilidade foi o teorema de Rica, que afirma que para todas as propiedades non triviais das funcións parciais, é indecidible se unha máquina de Turing computa unha función parcial con esa propiedade.
A teoría da computabilidade está moi relacionada coa rama da lóxica matemática chamada teoría da recursión, que suprime a restrición de estudar só modelos de computación reducibles ao modelo de Turing.
Teoría da complexidade computacional
miniatura|Representación da relación entre clases de complexidade A teoría da complexidade considera non só se un problema pode ou non ser resolto nunha computadora, senón como de eficientemente pode ser resolto. Considéranse dous aspectos principais: a complexidade do tempo e a complexidade do espazo, que son respectivamente cantos pasos son necesarios para establecer unha computación e canta memoria se requira para realizala.
Rei (xadrez)
O rei é unha das pezas do xogo do xadrez. O obxectivo do xogo (xaque mate) é a súa captura. Cada bando dispón dun rei ao comezo da partida, que debe protexer. En notación alxébrica dise que o rei branco comeza a partida en e1 e o negro en e8.
Xaque e xaque mate
O rei móvese en calquera dirección, aínda que só se pode desprazar unha casa en cada movemento, fóra da xogada especial chamada enroque. Cando o rei atópase ameazado dise que se atopa "en xaque".
Rei afogado
O afogado é unha posición que pode ocorrer en certas circunstancias:
Se isto ocorre, dise que o rei está "afogado" e a partida termina en táboas
O rei durante a partida
miniatura|200px|Rei (diante) e peóns (detrás) Durante a apertura e o medio xogo, é infrecuente que o rei desempeñe un papel activo no desenvolvemento das pezas ou que participe na acción con carácter ofensivo. Normalmente, os xogadores buscarán protexelo de posibles ataques do adversario situándoo nun dos flancos, en especial mediante o enroque protexido por peóns. Con todo, no final, o rei emerxe como peza activa e ofensiva que normalmente pasa a ocupar o centro do taboleiro.
É difícil asignar un valor ao rei en relación co doutras pezas, xa que é unha peza que non pode ser capturada ou cambiada polas demais. Neste sentido, o seu valor sería infinito. Pero en canto ás súas posibilidades como peza ofensiva no final, adóitaselle considerar lixeiramente superior ao bispo ou o cabalo.
Río Grande de Xuvia
260px|miniatura|Desembocadura na ría de Ferrol O Grande de Xuvia, ou simplemente Xuvia e ás veces incorrectamente como Xubia, é un río galego na provincia da Coruña, que forma a ría de Ferrol.
Percorrido
Nace nos montes da Serra, a 460 metros de altura, cerca de Tafornelos, no concello de Somozas. Logo dun percurso total de 31 km, desemboca entre Xuvia, no concello de Narón e Santa María de Neda, no municipio homónimo, no fondo da ría de Ferrol.
Caudal
O caudal medio do Grande de Xuvia, na foz, é de 5,517 m³/s.
Protección
As concas do Grande de Xuvia e maila do río Castro forman parte da zona especial de conservación Xuvia - Castro, que conta cunha área protexida de 2.074 ha e que está previsto que aumente até un total de 3.024 ha.
Aproveitamento
miniatura|dereita|Vista da presa do Rei no río Grande de Xuvia. No río Grande de Xuvia sitúase a Presa do Rei, entre os concellos de Narón e Neda, propiedade de Galicia Textil e construída entre os anos 1791 e 1795, que proporcionou a enerxía para o funcionamento, durante o século XIX, dunha importante fábrica de moeda e fundición de cobre. Ten unha potencia de 200kW.
Ao pé do castelo de Naraío, no leito do río Castro está unha central hidroeléctrica augas abaixo. Ao final da guerra civil foi destruída en parte por unha bomba, procedendo despois á súa reconstrución.
Aínda que actualmente, por razóns legais, a produción e a distribución da enerxía eléctrica se atopen separadas na sociedade Hidroeléctrica Río Castro e Electra del Narahio, respectivamente, proceden do mesmo tronco de empresa familiar. A empresa matriz foi creada polo avó dos actuais propietarios, Manuel Orosa, en 1930. É unha das poucas pequenas hidroeléctricas que non foi absorbida polos grandes grupos do sector.
Existe unha estación de bombeo sen uso para a traída de auga e xa na ría de Xuvia Megasa ten unha captación de auga. Nos anos 1980 e principios dos 1990 houbo unha piscifactoría de troitas no río hoxe abandonada.
Breve historia do nome
O río Grande de Xuvia corresponde seguramente ao río Iubia, citado por Pomponio Mela, entre os que desaugan no golfo dos Ártabros.
Durante a Idade Media é citado como Iuvia, Xoyva, entre outras denominacións. A fins do século XVIII, Lucas Labrada denomínao río Xubia.
Tyrrell 007
O Tyrrell 007 é un coche de Fórmula 1, deseñado polo xefe de deseñadores de Tyrrell, Derek Gardner, e usouse nas tempadas de Fórmula Un de, , e.
Desenvolvemento
Ken Tyrrell, propietario de Tyrrell Racing necesitou contratar dous novos pilotos para porque Jackie Stewart retirouse da competición a finais de  e François Cevert morreu ao final da tempada de  nos Estados Unidos. O equipo fichou a Jody Scheckter e Patrick Depailler. Nas tres primeiras carreiras de 1974, (Arxentina, Brasil e Suráfrica), Tyrrell Racing utilizou os anteriores chasis dos 005 e 006.
Privatización
A privatización é un proceso mediante o cal as actividades, empresariais ou non, son transferidas do sector público ao sector privado, é dicir, traspasadas ou trasferidas dende o Estado cara á sociedade civil. Este proceso permite aos actores non gobernamentais intervir cada vez máis no financiamento e a prestación de servizos empresariais, asistenciais etc., e leva consigo a introdución de cambios nas funcións e responsabilidades públicas e privadas. Non se limita á venda de empresas públicas nin é ese aspecto especialmente indispensábel, xa que esta sería só unha dimensión dun proceso moito máis profundo. A privatización, fundamentalmente, é desmontar o Estado e deixar os particulares vender libremente, baseándose nos criterios económicos das forzas do mercado e a libre competencia. Os procesos de privatización conducen entre outras cousas á desaparición dos monopoloios estatais e son propios do coñecido como liberalismo económico e en contra dos denominados sistemas socialistas.
Tyrrell 007
1974
O Tyrrell 007 debutou no Gran Premio de España de 1974. Scheckter pilotou o 007 e terminou quinto, Depailler pilotou o 006 e o chasis do 005 xa non se utilizou. No Gran Premio de Bélxica de 1974 xa correron os dous chasis 007. Ao comezo da carreira, Clay Regazzoni de Ferrari tomou o liderado por diante de Scheckter e o McLaren de Emerson Fittipaldi. Ao final da primeira volta Fittipaldi pasou a Scheckter para tomar o segundo lugar. No Gran Premio de Suecia de 1974, Scheckter gañou a carreira e Depailler terminou segundo. No Gran Premio dos Países Baixos de 1974 Scheckter terminou quinto e Depailler sexto. No Gran Premio de Francia de 1974, Scheckter tomou o cuarto posto e Depailler terminou oitavo co chasis 006. No Gran Premio do Reino Unido de 1974 Scheckter tomou a dianteira e gañou a carreira, un fallo no motor deixou a Depailler fóra da carreira. No Gran Premio de Alemaña de 1974, Depailler tivo un accidente causado pola rotura da suspensión. No Gran Premio de Austria de 1974 Depailler retirouse logo dun accidente. Peterson cruzou a liña menos dun segundo por diante de Fittipaldi logo de 12 voltas batallando en Italia. Scheckter terminou terceiro e Depailler terminou undécimo. O equipo de Tyrrell anotou 52 puntos no Campionato Mundial, catro puntos foron anotados polo 005 e o 007 anotou 48 puntos, logrando o terceiro lugar no campionato do mundo de construtores de Fórmula 1.
1975
O equipo de Tyrrell anotou vinte e cinco puntos no Campionato Mundial, obtendo o quinto lugar na clasificación do Campionato de Construtores.
1976
O equipo de Tyrrell anotou 71 puntos do Campionato Mundial, 13 puntos foron anotados polo 007 e o Tyrrell P34 anotou 58 puntos, acadando o terceiro lugar na clasificación do Campionato de Construtores.
Resultados Completos na Fórmula Un
(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.
Resultados fóra do campionato
(clave) (resultados en cursiva indican volta rápida)
Cambás, Aranga
Eclesiasticamente pertence ó arciprestado de Pruzos.
Xeografía
A parroquia de Cambás ten unha superficie de 27,92 km² e 38 núcleos de poboación.
Situación
Está situada no nordeste do concello de Aranga e no sur do arciprestado de Pruzos.
Limita ó norte coa parroquia do Val de Xestoso (do concello de Monfero), ó noroeste coa de Verís (Irixoa), ó suroeste e sur coa de Aranga e ó leste e nordeste coas dos Vilares, o Buriz e Labrada do concello de Guitiriz.
Cambás na cultura popular
Tamén existen varias lendas sobre o personaxe histórico e mitolóxico de Roldán. Cóntase que a gran pegada gravada no afloramento rochoso cabo da ermida de San Vitorio foi deixada por Roldán ao baixar do cabalo naquel lugar sagrado. Outras versións din que pisou no penedo e achancou, quer até a Pena Ferreira, monte afastado da parroquia, quer até Os Vilares (Guitiriz), onde habería outra pegada semellante.
Mihrab
miniatura|Mihrab da mesquita de Isfahan, Irán. Mihrab (en árabe, محراب) é un nicho no muro dunha mesquita que ten como función indicar a quibla, a dirección cara á Meca cara onde deben rezar os musulmáns. Alí é onde se coloca a persoa que dirixe as oracións -muecín- e que grazas á existencia dese nicho difúndese facilmente por toda a mesquita. Normalmente o mihrab é o punto máis ricamente decorado da mesquita.
Nas mesquitas de Al-Andalus o mihrab adoitaba estar orientado non cara o leste, coma no resto do mundo islámico, senón cara ó sur ou sueste. Un exemplo sería a mesquita de Córdoba.
Chiefs
Os Chiefs (tamén chamados Waikato Chiefs) son un equipo profesional de rugby da cidade de Hamilton (Nova Zelandia) que compite no torneo Super Rugby.
Estadio
Os Chiefs disputan os seus encontros como locais no Waikato Stadium de Hamilton, Nova Zelandia. Este estadio ten unha capacidade para acoller a unhas 30.000 persoas nas súas bancadas. O Waikato Stadium foi inaugurado no ano 2002, e tamén é o fogar do Waikato Rugby Union da ITM Cup. 300px|miniatura|centro|[[Waikato Stadium, fogar dos Chiefs.]]
Xogadores
Na tempada 2016 os Chiefs contarán cos seguintes xogadores:
Na tempada 2011 os Chiefs contaron con xogadores como Tana Umaga, Mils Muliaina, Sitiveni Sivivatu, Stephen Donald ou Dwayne Sweeney, que despois da Copa do Mundo de Rugby 2011 marcharon a outros equipos ou mesmo a outras ligas. Outros xogadores que algunha vez formaron parte dos Chiefs son Jonah Lomu, Bruce Reihana, Marty Holah, Sione Lauaki, Byron Kelleher ou Caleb Ralph, etc.
Minbar
miniatura|Minbar da mesquita de Nasir Mohammed no [[O Cairo|Cairo]] O minbar é o púlpito da mesquita, desde onde o imán pronuncia o sermón do venres (khutbah). Usualmente sitúase á dereita do mihrab, ten forma dunha pequena torre cun teito puntiagudo e escaleiras para subir, presentándose ricamente decorado.
Nas mesquitas otomás presenta a forma dunha plataforma sen cúpula.
Worms 2: Armageddon
Worms é un videoxogo de estratexia e artillaría desenvolvido por Team17 como parte da serie Worms, que foi lanzado o 1 de xullo de 2009 para Xbox Live Arcade. Unha versión estendida do xogo titulada Worms Reloaded foi estreada para PC o 26 de agosto de 2010. Foi lanzado para PlayStation 3 o 8 de setembro de 2010, en Europa, e o 13 de setembro de 2010, en América do Norte.
Condado de Grant, Kansas
miniatura|Condado de Grant Grant é un condado do suroeste do estado americano de Kansas, fundado o 20 de marzo de 1873, a súa capital é a cidade de Ulysses e contaba cunha poboación estimada en 2006 de 7.552. No condado está en vigor a prohibición de venda de bebidas alcohólicas. Debe o seu nome ao xeneral e 18º presidente americano Ulysses S. Grant.
Constante Liste Forján
Constante Liste Forján, nado en Calo (Teo) o 30 de xaneiro de 1900 e finado en Santiago de Compostela o 3 de outubro de 1936, foi un canteiro, sindicalista e político galego.
Traxectoria
Canteiro de Teo, era irmán de Enrique e Faustino Liste. Foi fundador e presidente do Sindicato de Oficios Varios de Teo. Logo da vitoria de Fronte Popular en febreiro de 1936, foi nomeado concelleiro e tenente de alcalde de Teo. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e estivo preso no cárcere do Pazo de Raxoi, de onde o sacaron para ser asasinado. O seu cadáver non apareceu.
Recoñecementos
En 2003 puxéronlle o seu nome ao Centro Socio-Cultural da Ramallosa.
Tareixa de Portugal, raíña de León e Galicia
Tareixa Sanches de Portugal O.S.B., tamén chamada no seu tempo Tarasia ou Tareja e, máis tarde, coñecida en Portugal como a Infanta-Rainha ou a Rainha Santa Teresa, nada en Coímbra o 4 de outubro de 1176 e finada en Lorvão o 18 de xuño de 1250, foi unha infanta portuguesa, raíña de Galiza e León polo seu casamento con Afonso VIII.
Era filla de Sancho I de Portugal, fillo de Afonso Henriques e de Mafalda de Savoia, coñecido como o Poboador polo estímulo co que apadriñou a repoboación dos territorios do país, fundando, entre outras vilas, a cidade de Guarda e de Dulce de Aragón, filla da raíña de Aragón, Petronila de Aragón e do conde de Barcelona Ramón Berenguer IV o Santo.
A Ramallosa, Lucí, Teo
Xentilicio
O seu xentilicio é ramalloso.
Tareixa de Portugal, raíña de León e Galicia
Matrimonio
Casou o 15 de febreiro de 1191, en Guimarães, co seu primo irmán o rei Afonso VIII de León e Galicia, filla do rei de Portugal, Sancho I e de Dulce de Aragón,
Polas presións da igrexa, e polo feito de que o papa Celestino III, debido a este matrimonio entre primos irmáns, sen dispensa papal, excomungara ao monaca de León e pronunciara un interdito sobre o Reino de León, en 1195 a parella tivo que separarse e, en 1198, o matrimonio foi anulado, por consanguinidade, e Tareixa, en 1200, retirouse a un convento en Lorvão. pois ambos os contraentes eran netos dos reis de Portugal Afonso Henríques.
Querela con Afonso II de Portugal, seu irmán
Isto xerou unha loita co seu irmán Afonso II de Portugal que, desexando centralizar o poder, rexeitou o testamento do pai, impedindo á infanta-raíña recibir os títulos e as rendas a que tiña dereito. Se feito, estando casada co rei de León, Afonso II temía que estes títulos e rendas puidesen passar aos herdeiros do vasto patrimonio que o testamento lle legaba, creando así un problema á soberanía do rei de Portugal e dividindo o país case ao medio.
O testamento prevía tamén terras e castelos para as súas irmás Sancha e Mafalda, formándose un partido de nobres afectos ás infantas, liderado polo infante Pedro de Portugal, conde de Urgel, que se acolleu en León baixo a protección de Tareixa e tomou algunhas prazas transmontanas, pero que acabaría por ser derrotado; só coa morte de Afonso II, o seu fillo Sancho II resolveu o problema, concedendo as rendas dos castelos ás dúa tías, e nomeando os seus alcaides de entre os nomes que estas propuxeran, pedíndolles tan só que renunciasen ao título de raíñas. Así estabeleceuse finalmente a paz no reino, en 1223.
Querela sucesoria en León
miniatura|200px|Retrato de Tareixa como beata.