cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Chinche das camas
Século XX
Non obstante, nalgúns países produciuse un aumento das infestacións desde 1980. Desde 1999, informouse de focos no Reino Unido, Alemaña, Noruega, Australia, Canadá, India, Israel e nos Estados Unidos. Isto debeuse a razóns que non están claras, pero ás que contribuíron factores como a compracencia na loita contra eles, incremento da resistencia, prohibición dalgúns poesticidas e o incremento das viaxes internacionais. Unha teoría recente sobre este rexurdimento das chinches en Norteamérica sostén que nunca chegaron a desaparecer de todo, senón que foron forzadas a buscar hóspedes alternativos, xa que no seu ADN non se observa ningún colo de botella evolutivo, e atopáronse en abundancia en granxas de aves, desde onde despois as puideron espallar os traballadores das granxas.
Ademais, as chinches das camas alcanzaron lugares nos que nunca se estableceran antes, como o extremo sur de Suramérica.
Investigacións
As secrecións das chinches poden inhibir o crecemento dalgunhas bacterias e fungos. Os compoñentes antibacterianos que conteñen poderían usarse contra patóxenos humanos e ser unha fonte de moléculas farmacoloxicamente activas.
José Ramón Ónega
José Ramón Ónega López ou Xosé Ramón Ónega López, nado en Mosteiro (Pol) o 8 de marzo de 1939 e finado en Madrid o 7 de febreiro de 2021 , foi un político e xornalista galego.
Traxectoria
Fillo do xuíz municipal José Ramón Ónega Lenza e Angelita López Lodos, debutou no xornalismo con colaboracións infantís con El Progreso, como correspondente en Mosteiro. Licenciouse en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela en 1962, e mentres estudaba colaboraba como xefe do departamento de información do Sindicato Español Universitario, co xornal La Noche. Nese tempo iniciou a súa carreira política, que continuou ao entrou a traballar como técnico na administración do estado no ministerio do Interior español. Trasladouse a vivir a Madrid, onde residiría a maior parte da súa carreira profesional, e colexiouse como avogado tamén nesa cidade. Nos anos finais da ditadura foi profesor dunha materia introdutoria ao Dereito Público e Privado na Universidade Complutense (1974-76).
Ónega comezou a ter presenza pública cando durante a transición ocupou cargos de relevancia política. Cos gobernos de Adolfo Suárez e Leopoldo Calvo-Sotelo foi subdirector xeral de Política Interior (1977), subdirector xeral do Gabinete Técnico da Subsecretaría de Orde Pública (1978) e despois gobernador civil, primeiro en Zamora (1979) e logo en Biscaia (1982-1984).
Coa chegada do PSOE ao poder, continuou vinculado ao ministerio do Interior como inspector xeral de Servizos. En 1996, o goberno de José María Aznar noméao director xeral de Política Interior, sendo ministro Jaime Mayor Oreja.
Tamén foi presidente da Comisión Nacional contra a violencia deportiva, secretario xeral da Comisión Interministerial de Estranxeiría e presidente da Comisión Interministerial de Asilo e Refuxio.
Foi o director da Casa de Galicia de Madrid desde 2009 ata a data do seu falecemento en 2021. Tamén foi nomeado presidente de honra do Centro Galego de Madrid en 2013 e cronista mor dos galegos de Madrid en 2014. Foi galardoado co ‘Torsón de Ouro’ da Orde do Torsón de Santiago en 2015.
Vida persoal
Era o irmán máis vello de Fernando Ónega, e tío da xornalista e presentadora Sonsoles Ónega. Tamén tivo un irmán máis novo, que finou aos 14 meses de idade.
Casou en 1966 con María Esther Coladas-Guzmán, coa que tivo tres fillos.
Faleceu como consecuencia da COVID-19.
Herba
miniatura|dereita|Herbas miniatura|dereita|Campía En botánica, unha herba ou planta herbácea é unha planta que non presenta órganos decididamente leñosos. Os caules das herbas son verdes e morren xeralmente ao acabar a boa estación, sendo substituídos por outros novos se a herba é vivaz.
Características
Moitas herbas son anuais, nacendo de semente ao comezo da estación favorable deixando ao acabar esta novas sementes no chan. Existen tamén herbas vivaces, que retoñan dende talos subterráneos ou situados a niveis de chan. Os órganos subterráneos implicados son rizomas (talos horizontais) e bulbos. Moitas herbas bienais forman unha roseta de follas pegada ao chan no seu primeiro ano, no que non se reproducen, e un talo alto e florido, o escapo floral, no seu segundo ano.
Na linguaxe común aplícase tamén a calquera planta que posúe valor culinario (herbas aromáticas) ou medicinal (herbas medicinais), con independencia do seu carácter herbáceo ou arbóreo, cando a parte da planta que se usa son as follas ou talos tenros. Pola contra, as especias son as sementes, bagas, codias, raíces ou outras partes da planta.
"Herba" ou "a herba" é tamén un termo do argot empregado para denominar ao cánnabis.
Gordoncillo
Gordoncillo é un concello español da provincia de León (Castela e León). A súa poboación é de 495 habitantes (INE 2011).
Zoñán
O topónimo galego Zoñán pode referirse a:
Lee De Forest
Le De Forest, nado en Council Bluffs (Iowa) o 26 de agosto de 1873 e finado en Hollywood o 30 de xuño de 1961, foi un inventor estadounidense con aproximadamente trescentas patentes rexistradas, entre as que destaca o tríodo, primeiro dispositivo amplificador e orixe do posterior desenvolvemento da electrónica baseada nas válvulas sen carga.
Traxectoria
Con todo, De Forest prefería a ciencia e mostrou ter grande aptitude para ela, construíndo baterías e motores que eran de calidade profesional. Na Escola Científica Sheffield, de Yale, recibiu estímulo o seu talento, e permaneceu alí ata obter o doutoramento en 1899.
Durante toda a súa vida creou unha idea potencialmente lucrativa tras outra, pero a falta de perspicacia comercial impediulle sacar proveito do froito do seu xenio. O crecemento excesivo da compañía que creara acabou por provocar a bancarrota, pero De Forest recobrouse rapidamente.
O mozo inventor casou en 1908, aínda que tivo unha lúa de mel moi ocupada. Coa súa esposa foi a París, e alí instalou un transmisor telefónico na parte superior da Torre Eiffel. Ao seu regreso aos Estados Unidos, foi asediado polas solicitudes dos seus inventos que lle facían persoas de todas as clases sociais. Construíu antenas nos teitos dos rañaceos e instalou o seu equipo electrónico de amplificación sonora (micrófonos) nos teatros e no Metropolitan Opera House.
Continuaban a saír ideas do prolífico cerebro de De Forest. Entre os seus moitos inventos, obtivo as patentes dun bisturí, o circuíto oscilador de alta frecuencia, o radioteléfono, os sistemas de trasmisión e recepción de radio, os sistemas de comunicación dos trens, un altofalante, a célula fotoeléctrica, a cámara de cine a proba de ruídos e un aparello de televisión e de televisión en cor. En 1923 demostrou no Teatro Rivoli de Nova York, o seu proceso Phonofilm para as películas sonoras. miniatura|Tríodo De Forest, 1906. Foi en 1906 cando De Forest inventou o tríodo. O obxectivo de De Forest era descubrir un método para amplificar as ondas e ao mesmo tempo, controlar o volume do son. Construíu unha delgada faixa de arame de platino, dobrouna en zigzag e colocouna entre o filamento e a placa. Despois encerrou todo o aparello nunha lámpada de vidro.
Dificilmente consideraríase que retorcer un delgado fragmento de arame e inserilo nunha lámpada fose un incidente que conmovese ao mundo; con todo, iso é literalmente o que fixo Le De Forest ao inventar o tríodo, que está considerado como un dos vinte inventos máis importantes da historia da humanidade polo seu papel na orixe da electrónica.
En 1908 transmitiu música de fonógrafo dende a Torre Eiffel, alcanzando os 800 quilómetros de distancia, e xa en 1910 realizou a primeira transmisión dunha ópera en vivo.
José Rodríguez Martínez (futbolista)
José Rodríguez Martínez, nado en La Vila Joiosa (Alacant) o 16 de decembro de 1994, é un futbolista español. Xoga de mediocentro e o seu equipo actual é o Galatasaray.
Traxectoria
O 22 de xullo de 2014 fíxose oficial a súa cesión o Deportivo da Coruña para a tempada 2014–15. .
He Named Me Malala
He Named Me Malala é un filme documental de 2015 dirixido por Davis Guggenheim. O filme está protagonizado pola activista paquistaní e Premio Nobel da Paz Malala Yousafzai, que loita pola defensa das rapazas, especialmente o seu dereito á educación, dende moi nova. O filme tamén conta como sobreviviu e como se converteu nunha figura mundial logo dun ataque dos talibáns que se opoñían á educación das nenas do val de Swat, en Paquistán. O título refírese á heroína afgá Malalai de Maiwand, na honra do cal o seu pai nomeouna.
Cantón de Uri
Uri (en alemán Kanton Uri) é un dos 26 cantóns de Suíza. O alemán é a lingua oficial. A capital é Altdorf. A súa poboación rolda os 35.000 habitantes, dos cales 3.046 (8, 7%) son estranxeiros. A lenda de Guillerme Tell ten a súa orixe neste cantón.
Xeografía
O seu territorio comprende o val do río Reuss, que se estende desde o lago dos Catro Cantóns, ao norte, ata o paso de San Gotardo ao sur, na vertente norte dos Alpes suízos. Ten 1.077 km². Só a metade do territorio considérase terra produtiva, xa que os bosques cobren unha considerable parte e os glaciares supoñen un 20 % do mesmo. O punto máis alto do cantón é o Dammastock, a 3.630 m de altitude, situado ao norte do porto de Furka ou Furkapass.
O cantón de Uri limita, ao norte, co cantón de Schwyz; ao sur, cos cantóns de Tesino e Valais; ao leste, cos cantones de Berna, Obwalden e Nidwalden; e ao oeste, cos cantóns de Grisones e de Glaris.
Demografía
A poboación fala maioritariamente alemán e practica a relixión católica (o 86 %, fronte ao 6 % de protestantes).
Historia
Crese que o nome Uri deriva da antiga palabra alemá Auroch, que significa uro, boi salvaxe. Isto baséase en que o escudo da rexión ten unha cabeza de touro.
En 1243 a rexión tivo un selo común. En 1274 o poderoso Rodolfo de Habsburgo recoñeceu estes privilexios. Uri foi un dos tres cantóns suízos orixinais, trala firma do Pacto Federal de 1291 (Bundesbrief). En 1386 Uri participou na vitoria sobre os austríacos en Sempach, obtendo como recompensa as terras de Urseren en 1410.
Ribela, Vilaño, A Laracha
Ribela é un lugar da parroquia de Vilaño no concello coruñés da Laracha na comarca de Bergantiños. Tiña 38 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales eran 17 homes e 21 mulleres.
IPhone
miniatura|Cara frontal do iPhone X. iPhone é unha liña de teléfonos intelixentes deseñados e comercializados por Apple Inc. Funcionan baixo o sistema operativo móbil de Apple iOS. A primeira xeración do iPhone foi lanzada o 29 de xuño de 2007, os modelos máis recentes son o iPhone X, o iPhone 8 e o iPhone 8 Plus, presentados nun evento celebrado no Steve Jobs Theatre o 12 de setembro de 2017.
Introdución no mercado
esquerda|100px|miniatura|Vista posterior do primeiro iPhone. Apple anunciou o iPhone no 2007, tras varios rumores e especulacións que circulaban desde varios meses atrás. O iPhone introduciuse inicialmente nos Estados Unidos o 29 de xuño de 2007 e foi nomeado o Invento do Ano pola revista Time no ano 2009.
O día 11 de xullo de 2008 saíu a venda o iPhone 3G, estando dispoñible en 22 países. Esta versión do teléfono soportaba a transmisión de datos por 3G a unha velocidade máis rápida e tecnoloxía AGPS.
Para o evento WWDC'09 presentouse o iPhone 3GS (S de Speed), presentando o mesmo deseño có 3G, máis completamente renovado no seu interior. O iPhone 3GS é ata dúas veces máis rápido có seu predecesor cargando páxinas web ou executando aplicacións, ofrecendo mellores gráficos 3D e cunha cámara de 3 megapíxeles. O día 7 de xuño de 2010 presentouse na WWDC'10 o iPhone 4, cun deseño totalmente renovado tanto no hardware como esteticamente. Contén o procesador Apple A4 que é o mesmo que ten o iPad, 512 MB de memoria RAM, Retina Display, dúas cámaras unha delas con opción de gravar en 720p HD.
Características xerais
O iPhone permite a chamada en espera, conferencia entre 3, identificación de chamada, e a integración con outras funcións do iPhone. Non soporta marcación por voz (iPhone, iPhone 3G) nin videochamada (iPhone, iPhone 3G, iPhone 3GS, o único que soporta videochamada é o iPhone 4), a difereza da maior parte dos teléfonos cos que compite.
O iPhone inclúe unha característica visual para a caixa de correos de voz, que permite aos usuarios ver unha lista das mensaxes da caixa de correos, sen necesidade de chamar á caixa de correos de voz. A diferenza doutros sistemas, pode escoitar mensaxes e suprimilos cunha orde, escollendo calquera mensaxe dunha lista que aparece na pantalla. AT&T, O2, T-Mobile Germany, e Orange, modificaron a infraestrutura da caixa de correos de voz para acomodar este novo trazo deseñado por Apple. Arquivouse un preito contra Apple e AT&T por Tecnoloxías Klausner reclamando que a característica da caixa de correos de voz visual do iPhone infrinxe dúas patentes.
A característica dos tons musicais, foi presentada nos Estados Unidos o 5 de setembro de 2008. Os tons poden ser de 3 a 40 segundos e pode ser calquera parte dunha canción, poden facer unha pausa de medio segundo cada 5 segundos, e nunca terminar. Toda a personalización pode facerse mediante iTunes, e os sinais de chamada tamén poden ser usadas para alarmas do iPhone. Os sinais de chamada por encargo, poden ser creadas usando o software GarageBand de Apple 4.1.1 (dispoñible só para Mac OS X) e ferramentas que non sexan de Apple.
Aplicacións
Existen varias aplicacións na pantalla principal do iPhone:
Existen outras catro aplicacións, na parte inferior da pantalla, que son as principais do iPhone:
Cámara
Este iPhone contén unha cámara de 2.0 megapíxeles, que non posúe función macro ou flash. A calidade da cámara é moi criticada polos especialistas en fotografía, que consideran o modelo moi débil para os recursos que o teléfono ofrece. O usuario pode dar zoom só nas fotografías estirando os dedos con movemento de pinza do polgar e do indicador sobre a pantalla multi-touch. O software pode conectar co iPhoto, dispoñible en ordenadores Macintosh.
O modelo iPhone 3GS contén unha cámara de 3.1 megapíxeles, que non posúe función flash. O modelo posúe función macro, toque para foco e foco automático. Posúe zoom dixital de 5 veces. Grava vídeos en calidade VGA. Algunhas funcións descritas aquí só son posibles coa actualización do iPhone OS para iOS 4 a través do iTunes.
O modelo iPhone 4 contén unha cámara de 5 megapíxeles, que posúe función flash, macro, toque para foco, zoom dixital de 5 veces e gravación de vídeos en HD (720p). Posúe unha cámara frontal, da cal permite facer auto-retratos e posibilita a realización de vídeo chamadas a través do Face Time.
O iPhone X conta con dúas cámaras traseiras de 12 megapíxeles e unha frontal de 7 mpx. coñecida como TrueDepth. Tamén conta cun flash de catro LEDs denominado True Tone.
iPhone
Primeiro iPhone, presentado no 2007, posúe pantalla multitáctil, altofalantes, cámara de 2.0 megapíxeles, jack para auriculares, conectividade EDGE e Wi-Fi. Pode recoñecerse pola súa banda traseira, que está dividida en 2, a parte superior é de cor aluminio, mentres que a inferior é negra.
iPhone 3GS
Fisicamente igual ao iPhone 3G. O iPhone 3GS, obtén o seu nome da palabra inglesa speed (velocidade), posto que é até dúas veces máis rápido que o iPhone 3G. Incorpora gravación de vídeo, compás e cámara de 3 megapíxeles con autofocus e balance de brancos, comandos de voz, ademais dunha maior duración da batería. Outras características novas, como a gravación de voz, copiar, pegar e cortar, entre outras, non son exclusivas do iPhone 3GS, senón do iPhone VOS 3.1, que tamén está dispoñible para os modelos anteriores. miniatura|252x252px|[[Steve Jobs sostendo un iPhone 4. A versión branca do iPhone 4 sería lanzada en abril de 2011.]]
iPhone 4
Lanzado en Estados Unidos, Xapón, Reino Unido, Francia e Alemaña o 24 de xuño de 2010. De entrada a primeiro gran diferenza desta versión do teléfono é o seu deseño. Tanto a parte frontal como a traseira están feitas de vidro con silicato de aluminio ademais de posuír un marco de aceiro inoxidable o cal funciona tamén como antena. O iPhone 4 agora é máis delgado con 9.3 mm de espesor, sendo por agora, o máis delgado no mercado. A pantalla tamén presenta melloras. O seu tamaño é de 3.5 polgadas e con 960×460 píxeles. Denominado Display Retina, ten catro veces máis resolución que a do iPhone 3GS e con 326 píxeles por polgada, posúe un 78% dos píxeles do iPad. Como se esperaba, o iPhone 4 agora conta con dous cámaras, unha frontal para vídeo chamadas e outra traseira, cunha calidade 5 megapíxeles e flash fotográfico de LED. Agora é posible gravar vídeo en HD a 720p e a función de autofocus xa esta habilitada para vídeo. Como é de esperarse o iPhone 4 sairá de fabrica co novo sistema operativo, que foi renomeado a iOS4 (un nome máis coherente dado que o iPod Touch e o iPad fan uso del), e ademais das características que xa foran anunciadas do sistema operativo, a nova resolución brindase automaticamente mellor calidade aos textos e botóns, e os desenvolvedores poderán facer compatible as súas aplicacións con esta nova resolución. iMovie farase presente para poder editar directamente os vídeos HD tomados no teléfono.
Tamén incorpora a nova aplicación de iBooks, compra e le os teus libros electrónicos, Accesibilidade ofrece a lectura de pantalla e outras prestacións de accesibilidade e Cartafol para apps que nos permitirá organizar as aplicacións en cartafol para atopalas nun segundo.
Axuntado aos demais sensores do teléfono, un xiroscopio foi incluído o cal axudará a ter máis precisión nos videoxogos deseñados para o iPhone 4 provendo en conxunto co acelerómetro, unha mellor análise de 6 eixos (arriba, abaixo, esquerda, dereita, enfronte e atrás).
O encore da presentación foi a función de vídeo chamada entre iPhones 4G, nomeada FaceTime e dispoñible por agora só vía WiFi, funciona sen necesidade de configuración algunha e é posible facer uso de ambas as cámaras do iPhone. E por último o buscador de Microsoft, Bing, foi engadido aos buscadores do teléfono aumentando as opcións a tres (Bing, Google e Yahoo). iPhone 4 vén en dúas cores, branco (esta vez por ambos os lados) e negro, con capacidades de 16 e 32 GB, estando dispoñible en Estados Unidos, Alemaña, Francia, Xapón e Reino Unido o 24 de xuño, o 30 de xullo en España e para finais de setembro atoparase dispoñible nun total de 88 países, comezando en xullo por Australia, Austria, Bélxica, Canadá, Dinamarca, Finlandia, Hong Kong, Irlanda, Italia, Luxemburgo, Países Baixos, Noruega, Nova Zelandia, Singapur, Corea do Sur, Suecia e Suíza.
As últimas noticias acerca do novo produto da empresa de Cupertino apuntan a un posible fallo relacionado coa antena producido polo curtocircuíto entre a parte da mesma encargada do sinal Bluetooth, Wi-fi e GPS e a encargada do sinal UMTS e GSM. Este fenómeno en teoría produce un descenso notorio do sinal telefónico e o corte da chamada no caso de estar á realizar. Dita información foi desmentida por Apple na súa rolda de prensa do 16 de xullo na que afirmou que todos os móbiles, especialmente os teléfonos intelixentes, sofren unha deficiencia de recepción ao tapar a antena, que o iPhone 4 ocórrelle o mesmo e que por tanto o atribuír o fallo ao deseño da antena resulta un erro mundialmente estendido, que causou gran polémica e que casualmente se contradí co índice de vendas, a porcentaxe de fallos rexistrados respecto diso e o grao de satisfacción dos usuarios de Apple.
Apple acaba recoñecendo que algúns dos seus teléfonos teñen problemas coa cobertura depende de como se agarre o teléfono e ofreceu até o 30 de setembro gratuitamente a todos os posuidores dun iPhone 4 dunha funda protectora.
iPhone 4 Branco
O lanzamento do modelo branco do iPhone 4 atrasouse case un ano con respecto ao modelo negro debido a uns problemas coa cámara e a carcasa branca. Finalmente saíu ao mercado a finais do mes de abril de 2011 sendo este 0.2 mm máis ancho co modelo negro.
iPhone 5
Apple presentou o novo iPhone 5 o 12 de setembro de 2012. Celebrouse no Yerba Buena Center for the Arts, na cidade de San Francisco.
O iPhone 5 ten unha pantalla máis grande, que acepta cinco filas de iconas. Está construído en aluminio. É o máis fino que se fixera nunca (só 7,6 mm de grosor), e é un 20% máis lixeiro. A resolución da súa pantalla é 1136 x 640 pixels. Esta nova pantalla ten un 44% máis de saturación ca a anterior. O novo iPhone incorpora LTE, así como nova tecnoloxía Wi-Fi, que permite usar a banda de 5 Ghz e alcanzar velocidades de 150 Mbits/s. Trae novo procesador, A6, dúas veces máis rápido que o A5 que levaba o iPhone 4S e un 22% máis pequeno. Tamén mellorou a batería; agora dura 10 horas de navegación con Wi-Fi e 8 horas con LTE. O sensor da cámara é de 8 megapixels, cunha resolución de 2364 x 2448. A cámara é un 25% máis pequena que no modelo anterior. Pode tomar panorámicas de ata 28 megapixels. Pódese usar Facetime a través da conexión de datos. Dispón de tres micrófonos. Inclúe o novo sistema operativo iOS6. Está dispoñible en branco e negro.
O teléfono estará dispoñible en 16 GB, 32 GB e 64 GB. O 21 de setembro poderase mercar en Estados Unidos, Reino Unido, Alemaña, Canadá, Singapur, Xapón e Hong Kong. Antes de final de ano chegará a 100 países máis.
iPhone 5s (7.ª xeración, xunto co iPhone 5c)
O iPhone 5s, anunciado o 10 de setembro de 2013, é a sétima xeración e incorpora moitas e mellores, como o novo sensor de pegadas dactilares Touch ID, a cámara iSight completamente redeseñada, o novo chip A7 e M7. Ademais está dispoñible en tres cores (gris espacial, prata e ouro). A súa nova pantalla retina é de 4 polgadas e ten a cámara iSight de 8 megapíxeles con flash TrueTone, gravación a cámara lenta (120 fps), modo refacho de 10 fotos por segundo e foto panorámica. Tamén conta cun SoC A7 e cun coprocesador de movemento M7 e está dispoñible en 16, 32 e 64 GB.
Estepa, Sevilla
Estepa é un municipio español da provincia de Sevilla, na comunidade autónoma de Andalucía. No ano 2006 tiña 12.296 habitantes. A súa extensión superficial é de 191 km² e ten unha densidade de 63,6 hab/km².
IPhone
iPhone 6 e iPhone 6 Plus (8.ª xeración)
O iPhone 6 e o iPhone 6 Plus son a oitava xeración como sucesores do iPhone 5S, anunciados o 9 de setembro de 2014. Ambos incorporan pantallas máis grandes que os seus predecesores, 4,7 polgadas e 5,5 polgadas respectivamente. Tamén o SoC A8 e M8 e con maior rendemento, e tanto a súa cámara que conta con Focus Pixels e coma a conexión Wi-Fi están melloradas. Tamén o seu deseño é máis delgado coas marxes redondeadas e o botón de acendido na parte lateral para maior comodidade. Tamén conta con Touch ID e Apple Pay.
iPhone 6s e iPhone 6s Plus (9.ª xeración)
O iPhone 6s e o iPhone 6s Plus son a novena xeración como sucesores do iPhone 6 e iPhone 6 Plus, anunciados o 9 de setembro de 2015. Ambos incorporan nova tecnoloxía na pantalla, esta tecnoloxía é chamada "3D Touch Display", ambos iPhone conservan o tamaño da pantalla do seu modelo anterior 4,7 polgadas e 5,5 polgadas respectivamente. Tamén o SoC A9 e con maior rendemento, e tanto a súa nova cámara de 12mp coma a conexión Wi-Fi e LTE están melloradas. O seu deseño de marxes redondeadas mantense e agrégase unha nova cor Rose Gold (Ouro Rosa).
iPhone SE (continuación da 9.ª xeración)
O iPhone SE, anunciado o 21 de marzo de 2016, forma parte da novena xeración, compartindo procesador (e co-procesador), cámara principal e RAM co iPhone 6S e o iPhone 6S Plus. Continúa coa liña de deseño imposta polo iPhone 5S, incluíndo a nova cor Rose Gold (Ouro Rosa) xa presente na novena xeración.
iPhone 7 e iPhone 7 Plus (10.ª xeración)
Foron anunciados o 7 de setembro de 2016. Forman parte da décima xeración, procesador A10 Fusion, cunha cámara principal de 12 megapixeles cunha apertura de ƒ/1.8 no iPhone 7 que lle permite ter mellores fotos en condicións de pouca luz, unha cámara dual no iPhone 7 Plus, o iPhone 7 tamén conta con Quad-Led Flash True Trone que logra un mellor alcance do flash e máis luz, ademais cunha dianteira de sete megapixeles, integra son de parlante estéreo, o seu deseño segue sendo de aluminio pero aluminio serie 7000 ultrarresistente, e as antenas situáronse para mellorar o seu deseño. Agora ofrécese en dúas novas cores: negro brillante (Jet Black) e negro opaco (Matte Black). Coma na anterior xeración de iPhone 6s, o iPhone 7 tamén conta con 3D Touch, Live Photos, Retina Flash e vídeos en 4K. miniatura|251x251px|Comparación de tamaños do iPhone 8 co iPhone 8 Plus.
iPhone 8 e iPhone 8 Plus (11.ª xeración)
Foron anunciados o 12 de setembro de 2017. Manteñen o mesmo deseño que o iPhone 7 (cunha parte traseira de cristal) e veñen equipados cun chip A11 Bionic, o máis pequeno e potente creado ata esa data. Unha das maiores novidade é que pode cargarse de forma inalámbrica. As súas vendas foron menores cas do iPhone 7.
iPhone X (12.ª xeración)
Estrea un deseño completamente novo e diferente ao utilizado ata o de agora. Conta cunha pantalla OLED de 5.8 polgadas que ocupa practicamente toda a parte frontal do dispositivo e desaparece o botón home. Incorpora tamén a tecnoloxía de recoñecemento facial Face ID, substituíndo o anterior Touch ID. Conta cunha cámara dual na parte traseira, formada por un teleobxectivo e un grande angular, nos dous casos de 12 megapíxeles.
Dispoñibilidade
Abaixo mostrase a lista dos países nos cales o iPhone está a venda oficialmente. . miniatura|250px|dereita|Mapa xeográfico de venda do iPhoneminiatura|dereita|200px|Un iPhone sobre un Dock miniatura|dereita|250px|Vendas do iPhone. Q1 representa a tempada do nadal. {{legend|#4cafd9|iPhone orixinal}}{{legend|#69c675|iPhone 3G}}{{legend|#e89445|iPhone 3GS}}{{legend|#c748f1|iPhone 4}}.
Galego, éuscaro e catalán no iPhone
miniatura|dereita|200px|Un iPhone mostrando a data en galego. En España, o iPhone vén preconfigurado en castelán mais presenta a opción de cambiar a lingua ao catalán como lingua principal do teléfono. O galego e o éuscaro tamén están presentes no aparello pero tan só na opción do calendario para a visualización da data.
Banff
O topónimo Banff pode referirse a:
Åbo Svenska Teater
O Åbo Svenska Teater (en galego Teatro Sueco de Åbo ou Teatro Sueco de Turku) é un teatro sueco-finlandés da cidade de Turku (Åbo é o nome da cidade en sueco). Fundado en 1839 é o teatro máis antigo de Finlandia.
Johanna Virtanen
miniatura|Johanna Virtanen. Johanna Virtanen é unha cantante finlandesa nada en 1976 que dende o 2001 forma parte do grupo folk finlandés Värttinä, ademais de formar o dúo Kuunkuiskaajat con Susan Aho (tamén integrante de Värttinä), grupo que representou a Finlandia en Eurovisión en 2010. Johanna estudou música folk no Conservatorio Central de Ostrobotnia en Kokkola, así como na Academia Sibelius de Helsinqui, onde actualmente estuda folk e canto.
Illas Sarónicas
miniatura|mapa do golfo Sarónico As illas Sarónicas (grego Σαρωνικά Νησιά Saronikà Nisià) son un grupo de illas situadas no golfo Sarónico, que se abre entre as rexións gregas da Ática e do Peloponeso. As principais illas habitadas deste grupo son Salamina (onde a armada grega derrotou aos persas na famosa batalla de Salamina), Exina, Angistri e Poros. As illas de Hidra e Dokos, situadas diante da costa da Argólida, no Peloponeso (e que en realidade se atopan entre o golfo Sarónico e o golfo Argólico), ás veces tamén son consideradas parte das illas Sarónicas, e entón este conxunto adóitase chamar illas Argosarónicas (en grego Αργοσαρωνικά Νησιά, Argosaronikà Nisià).
A Telleira, Vilaño, A Laracha
A Telleira é un lugar da parroquia de Vilaño no concello coruñés da Laracha na comarca de Bergantiños. Tiña 3 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales eran 2 homes e 1 muller.
David Belasco
David Belasco, nado en San Francisco o 25 de xullo de 1853 e finado o 14 de maio de 1931, foi un dramaturgo e director, produtor e empresario teatral estadounidense.
Traxectoria
Belasco, nado en San Francisco, procedía dunha familia de xudeus sefardís procedentes de Londres que se asentaran en California durante a febre do ouro. De mozo comezou a traballar nun teatro da cidade onde fixo de case todo, desde rapaz de recados, copiar escritos ata actuar e dirixir. En 1882 trasladouse a Nova York onde foi director de escena do Madison Square Theater ó tempo que escribía as súas propias obras teatrais. Para 1895 tivera tanto éxito que se puido converter en produtor independente.
Durante a súa longa carreira, de 1884 a 1930, Belasco escribiu, dirixiu e produciu máis de 100 pezas para Broadway, entre as que salientan Hearts of Oak, The Heart of Maryland e Du Barry. Non obstante as súas máis coñecidas producións foron a adaptación da ópera de Giacomo Puccini, Madame Butterfly para o teatro e The Girl of the Golden West da que o propio Puccini realizou unha versión operística, La fanciulla del West. Realizáronse aproximadamente corenta filmes adaptando as súas obras, entre o que se inclúe Seven Chances de Buster Keaton.
Seaborgio
O seaborgio (anteriormente chamado unnilhexio) é un elemento químico da táboa periódica de símbolo Sg e número atómico 106. O seu nome homenaxea o químico Seaborg.
Vilaño, Vilaño, A Laracha
Vilaño é un lugar da parroquia de Vilaño no concello coruñés da Laracha na comarca de Bergantiños. Tiña 65 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales eran 31 homes e 34 mulleres.
Raúl Soutelo Vázquez
Raúl Soutelo Vázquez, nado en Amoeiro en 1968, é un profesor e historiador galego. Dá clase No IES Porto do Son.
Traxectoria
Doutor en Historia pola Universidade de Vigo, profesor de ensino secundario e de didáctica das ciencias sociais na Universidade de Santiago de Compostela. Especializado en historia social contemporánea. Gañou os premios Manuel Murguía de Ensaio Histórico da Deputación da Coruña coa monografía titulada ''As cartas do destino. Unha familia galega entre dous mundos, 1919-1971 (en coautoría co profesor Núñez Seixas) en 2004, a oitava edición do Premio Xesús Ferro Couselo de Investigación Local con Emigración de retorno e dinámicas sociopolíticas locais na Galicia rural: unha microanálise dende Valga, 1890-1950 (2007, Concello de Valga) e o IX Premio de Investigación Xesús Ferro Couselo co ensaio titulado Labregas, emigradas, estraperlistas e represaliadas. Experiencias de vida e lembranzas de mulleres na Galicia rural'' (Concello de Valga, 2005).
Magaz de Cepeda
Magaz de Cepeda é un concello español da provincia de León (Castela e León). A súa poboación é de 405 habitantes (INE 2011).
Arquidiocese católica latina de Madrid
A arquidiocese de Madrid (en Archidioecesis Matritensis) é unha sé metropolitana da Igrexa Católica Latina. En 2004 contaba con 3 359 000 bautizados sobre unha poboación total de 3 746 000 habitantes. O seu arcebispo dende 2014 é Carlos Osoro Sierra.
Territorio
A arquidiocese abrangue parte da Comunidade de Madrid. A sé arcebispal é a cidade de Madrid, onde está a Catedral da Almudena. O territorio está organizado en 476 parroquias.
Historia
O 7 de marzo de 1885 foi erixida a diocese de Madrid e Alcalá de Henares, en territorios da arquidiocese de Toledo. No mesmo ano foi creado o seminario diocesano, baixo a advocación de san Boaventura.
O 25 de marzo de 1964 foi elevada ao rango de arquidiocese coa bula Romanorum Pontificum do papa Paulo VI, e mudou o seu nome polo de arquidiocese de Madrid.
O 23 de xullo de 1991, coa bula Cum Venerabilis Frater do papa Xoán Paulo II, cedeu parte dos seus territorios para erixir as dioceses de Alcalá de Henares e de Xetafe, e ao mesmo tempo foi elevada ao rango de sé metropolitana.
Luciano García Alén
Luciano García Alén, nado na Seca de Mourente (Pontevedra) o 25 de maio de 1928 e finado o 16 de outubro de 2015 en Santiago de Compostela, foi un médico, investigador etnográfico galego e profesor na Facultade de Medicina na Universidade de Santiago de Compostela.
Traxectoria
Fillo de Alfredo García Hermida e María Alén Solla, mestres ambos en Pontevedra, que tiveron dez fillos, entre eles o historiador e mestre Alfredo García Alén.
Cursou a primeira ensinanza da man dos seus pais, e o bacharelato nun instituto público durante o período de 1940 a 1946. Xa nesta primeira época manifestou inquedanzas culturais. Foi alumno colaborador do Museo de Pontevedra e obtivo un premio da Deputación Provincial por un traballo sobre a flora espontánea de Galicia.
Tamén escribiu libros de investigación sobre a olaría como: ''A olería tradicional de Gundivós. As formas, A olería da Terra Chá. As formas e a cultura da olería tradicional, e un conto para nenos, O castelo da Rocha Vella'', que conta a historia do castelo da Rocha Forte con tres animais: un can, unha toupa e un corvo (Oca, Federico e Manú).
No empeño por dignificar a cultura popular foi patrón fundador e presidente da xunta reitora do Museo do Pobo Galego e membro do padroado do Museo de Pontevedra. En 1986, cun grupo de profesionais e empresarios, fundou e presidiu durante a súa primeira etapa o grupo de opinión Clube Nacionalista Alén Nós, tribuna pola que desfilaron a práctica totalidade das personalidades da vida cultural e política galega, así como destacados personaxes de fóra de Galicia.
Seares de Abaixo, Ames, Ames
Seares de Abaixo é un lugar da parroquia de Ames no concello coruñés de Ames na comarca de Santiago. Tiña 30 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 15 eran homes e 15 mulleres.
Ceides, Carballedo, Carballedo
Ceides é un lugar da parroquia de Carballedo, no concello de Carballedo. Segundo o INE en 2010 tiña 33 habitantes (18 mulleres e 15 homes), o que supón unha diminución respecto do ano 2000 cando tiña 36 habitantes. En 2016 tiña 28 habitantes, 14 mulleres e 14 homes, segundo o INE.
Polas súas inmediacións pasa o río Búbal.
Toponimia
O topónimo pode estar emparentado co antropónimo musulmán. Ningunha outra localidade galega leva este nome.
Juan Antonio Pedre Limia
Juan Antonio Pedre Limia, coñecido como Juachi, nado na Coruña o 2 de xuño de 1986, é un futbolista galego. Xoga de defensa.
Traxectoria
O 2 de xaneiro de 2010 anunciouse a incorporación do xogador á UD Lanzarote, procedente do Caravaca CF. O 14 de xullo de 2010 anunciouse a súa contratación polo UB Conquense.
Banff, Aberdeenshire
miniatura|250px|Vista aérea de Banff
Banff é unha vila escocesa do concello de Aberdeenshire. A súa poboación estimada a mediados de 2016 era de 4100 habitantes.
Xeografía
A vila está situada ao leste de Escocia, na baía de Banff, fronte á cidade de Macduff ao outro lado do estuario do río Deveron, na costa do mar do Norte e preto da cidade de Aberdeen. Dista 195 km de Edimburgo e 702 km de Londres.
Historia
Banff é un antigo burgo real, e foi a capital do condado histórico de Banffshire.
Banff (cráter)
Banff é o nome dun pequeno cráter de impacto no planeta Marte situado a 17,7° sur e -30,8° Oeste.
O impacto causou unha abertura de 5 km de diámetro na superficie do planeta.
O nome foi aprobado en 1976 pola Unión Astronómica Internacional en honor á localidade canadense de Banff, nas abas do Parque Nacional Banff.
Debagoiena
Debagoiena (Alto Deba en galego) é unha comarca do interior de Guipúscoa, en Euskadi. Atópase no extremo suroeste da provincia, no límite con Biscaia e Áraba, e ocupa a parte alta da conca do río Deba.
Limita polo norte coa comarca de Debabarrena, polo leste coa de Urola Garaia, polo sur coa cuadrilla arabesa de Zuia e polo oeste coa comarca biscaíña de Durangaldea.
É unha comarca fortemente industrializada e nela ten a súa sede central o movemento cooperativista vasco. Atópase a sede central de Mondragón Corporación Cooperativa, da Euskadiko Kutxa, da Universidade de Mondragón, así como de moitas empresas do grupo con Fagor á cabeza.
A Viña, Vilaño, A Laracha
A Viña é un lugar da parroquia de Vilaño no concello coruñés da Laracha na comarca de Bergantiños. Tiña 35 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales eran 16 homes e 19 mulleres.
Tammy Wynette
Traxectoria
Trátase dunha das máis recoñecidas artistas do xénero e da vocalista feminina de meirandes vendas musicais nos Estados Unidos. Moitos dos éxitos de Tammy Wynette tratan temas clásicos de soidade, divorcio e as dificultades de relacións de parella. Xunto con Loretta Lynn e Dolly Parton foi quen marcou o papel que haberían seguir as vocalistas de country a partir de década de 1970.
Arma de destrución masiva
miniatura|300px|Explosión nuclear. As armas de destrución masiva (ADM, en inglés WMD, weapons of mass destruction) son armas capaces de eliminar a un número moi elevado de persoas de xeito indiscriminado e causar grandes danos económicos.
Considéranse armas de destrución masiva as nucleares, biolóxicas e químicas. A expresión foi acuñada en 1937, e referíase ó bombardeo aéreo por parte da Luftwaffe nazi en apoio do exército sublevado na Guerra Civil Española, sendo o caso máis coñecido o de Guernica e os bombardeos sobre a poboación civil desarmada de Barcelona.
O uso actual desta expresión como sinónimo de armas nucleares, biolóxicas ou químicas foi creado na resolución 687 de Nacións Unidas en 1991. Esta resolución refírese á «ameaza que todas as armas de destrución masiva supoñen para a paz e seguridade», e menciona en particular as nucleares, biolóxicas e químicas, así como os tres tratados relevantes ás mesmas:
O uso desta expresión é motivo de controversia. Popularizouse sobre todo durante a crise de desarme iraquí en 2002 e serviu como pretexto para a Guerra de Iraq.
Parque Natural das Serras de Cazorla, Segura e Las Villas
O Parque Natural das Serras de Cazorla, Segura e Las Villas atópase ao nordés da provincia de Xaén, en Andalucía, España. Está declarado coma reserva da biosfera pola UNESCO dende 1983, coma parque natural dende 1986 e coma zona de especial protección para as aves (ZEPA) desde 1987.
Conta cunha superficie de 214 300 ha, sendo o maior parque natural de España e o segundo de Europa.
Flora
A formación forestal máis estendida é o bosque mediterráneo, dominado polo piñeiro negral e os xenebreiros. Existen interesantes endemismos coma o Xeranio de Cazorla (Geranium Cazorlense) e o Erodium Cazorlanum.
Fauna
O mamífero máis común e salientable é a cabra montesa. Entre as aves, nomear o quebraosos. Actualmente é obxecto dun proxecto de reintrodución. Esta especie desapareceu do parque no 1986, tralas campañas de envelenamento promovidas pola Administración franquista dende as décadas 50 e 60 do século XX. Entre os réptiles existe o endemismo da lagarta de Valverde (Algyroides Marchi).
Trapos Sucios
Traxectoria
En 2006 gravaron a súa primeira maqueta, En un lugar olvidado. En xuño de 2007 editaron o primeiro disco, ¿Y tú qué opinas?, que contou coa colaboración de Javi Maneiro, cantante de Heredeiros da Crus e Jabón Blue.
A mediados de 2008 gravaron unha segunda maqueta de 4 cancións, da que se regalaron 1.000 copias, en adianto do seu segundo disco en estudio, Con el agua al cuello, editado en xullo de 2009.
Trapos Sucios compartiron cartel con grupos como Rosendo, Barricada, Barón Rojo, Porretas, Gatillazo, The lokos, Forraje ou Jabón Blue.
Colaboraron no seu directo artistas como Charlie, baixista de Los Suaves.
No 2008 quedaron cuartos clasificados no concurso A polo ghit, e gañaron o I Concurso Rock da Deputación da Coruña.
En 2013, despois de moito tempo preparando o seu seguinte traballo e apartados dos escenarios, presentaron "Idiocracia", 12 novas cancións coas que iniciaron un novo período de concertos.
En 2014 gañaron o I concurso Rock in Rio Tea de Ponteareas.
Seares de Arriba, Ames, Ames
Seares de Arriba é un lugar da parroquia de Ames no concello coruñés de Ames na comarca de Santiago. Tiña 64 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 32 eran homes e 32 mulleres.
Bormujos
Bormujos é unha localidade da provincia de Sevilla, Andalucía, España. No ano 2007 contaba con 16.548 habitantes. A súa extensión superficial é de 12 km² e ten unha densidade de 1215,4 hab/km². As súas coordenadas xeográficas son 37º 22' N, 6º 04' W. Atópase situada a unha altitude de 98 metros e a 8 quilómetros da capital de provincia, Sevilla.
Scholastique Mukasonga
Scholastique Mukasonga, nada en 1956, é unha escritora tutsi ruandesa. Residente en Normandía (Francia).
Dieppe
miniatura|Casas de pescadores do barrio de Le Pollet miniatura|Vista panorámica de Dieppe Dieppe é un concello francés situada no departamento de Seine-Maritime da rexión de Normandía. A súa superficie é de 11.67 km2 e a poboación de 29.080 habitantes.
A localidade, coñecida popularmente como a "vila dos catro portos" (Transmanche, o porto do comercio, o porto da pesca e o porto do pracer) está na costa da Mancha, a 60 km ao norte de Ruán e a 170 de París, na foz do Arques no profundo val que separa a chaira de Pays de Caux do Petit-Caux.
Historia
Existen na zona algúns restos da época galo-romana pero a localidade data do establecemento dos viquingos no ano 910 na foz do Tella, que denominaron Djúpr (a profunda) ou Djúpá (a ribeira profunda), os pescadores ocuparon esporadicamente o lugar para pescar arenque, a primeira mención do lugar data de 1030 nunha carta que menciona un pequeno porto de pesca chamado Dieppe próximo ao castelo de Arques. Logo da conquista de Inglaterra o pequeno porto pesqueiro desenvolveu nunha importante ligazón entre Normandía e Inglaterra.
Ao longo da súa historia a localidade quedou completamente destruída dúas veces, a primeira en 1195 polas tropas de Filipe II e a segunda en agosto de 1694 por unha frota anglo-neerlandesa dirixida polo almirante Berkeley, que quería destruír as posicións dos corsarios franceses, que operaban na canle da Mancha. E así Dieppe debe a súa aparencia barroca á súa reconstrución posterior.
Neguri Gane
miniatura|250px|Neguri Gane. O Neguri Gane é un rañaceos da cidade de Benidorm, na provincia de Alacant. Con 145 metros de altura e 40 plantas é o quinto máis alto da cidade e un dos edificios de vivendas máis altos de España. O nome Neguri Gane ("Alto da Cidade de Inverno" en éuscaro) fai referencia ao barrio de Neguri do municipio biscaíño de Getxo.
Pedrouzos, Ames, Ames
Pedrouzos é un lugar da parroquia de Ames no concello coruñés de Ames na comarca de Santiago. Xunto co lugar de Vilar tiñán 106 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 56 eran homes e 50 mulleres.
Neguri Gane
Características
O rañaceos foi construído no ano 2002, o que lle deu a primeira posición nos rañaceos máis altos de Benidorm, pero isto durou tan só uns meses, xa que o Gran Hotel Bali foi construído nese mesmo ano, e mide 41 metros máis, 186. O Neguri Gane quitoulle o posto de máis alta de Benidorm á Torre Levante, de 120 metros de altura e en primeira liña de praia, que foi construída en 1985. Ten unha piscina na planta 26. Os seus arquitectos son Pérez-Guerras Arquitectos & Ingenieros e Julio Pérez Gegundez, e foi promovido polo biscaíño Jose Ignacio de la Serna.
A estrutura en formigón armado, foi calculada e deseñada polo Estudo de Enxeñaría Florentino Regalado & Asociados.
Castrillo de Cabrera
Castrillo de Cabrera (na variedade dialectal cabreiresa, Castriellu de Cabreira) é un concello español da provincia de León (Castela e León). A súa poboación era de 152 habitantes en 2011.
Marinaleda
miniatura|Situación de Marinaleda na provincia de Sevilla.
Marinaleda é un municipio da provincia de Sevilla, Andalucía, España. No ano 2009 contaba con 2724 habitantes, 69 máis ca en 2005.
Xeografía
A súa extensión superficial é de 25 km² e ten unha densidade de 106,2 hab/km². Atópase situada a unha altitude de 205 metros e a 108 quilómetros da capital de provincia, Sevilla. Está situada na comarca de Estepa, entre esta e Écija, ao oriente da provincia, na conca do Genil.
Historia
A primeira proba de asentamentos humanos en Marinaleda datan de hai 5.000 anos, restos de estruturas de habitación que se encadrarían no Neolítico. Moedas, soterramentos e unha antiga calzada son os vestixios que quedan da presenza romana na zona. Máis tarde, a civilización islámica deixou a súa fonda pegada, podendo contemplarse hoxe en día os restos das Torres de Gallape ou da fortaleza árabe de Alhonoz. Vencellada á actividade agrícola durante toda a Idade Media e os séculos seguintes, o trigo, o orxo e as oliveiras foron os principais cultivos no marco dunha agricultura de secaño.
No século XIX é foco das actuacións dos bandoleiros andaluces. Os censos levados a cabo durante a Segunda República xa amosan unha poboación superior aos 2.000 habitantes. Trala escura época franquista, é en plena Transición cando se empeza a forxar o fondo carácter loitador e de esquerdas da vila que lle confire a súa singularidade actual.
Nas primeiras eleccións municipais tras a ditadura, o Colectivo Unitario de Trabajadores acadou a maioría absoluta. No ano 1980 700 veciños protagonizan unha folga comunitaria de fame para reivindicaren unha nova regulación do antigo Emprego Comunitario, o que encetou unha longa sucesión de actos de protesta ao longo da democracia. A partir de 1985 principian unha serie de ocupacións, máis de 100, no pantano de Cordobillas e o cortijo de Humoso, propiedade do Duque do Infantado, reclamando a propiedade da terra e auga para o rego, ata que en 1991 conseguen as 1200 hectáreas de terra para as poñeren a producir.
Máis tarde, en 1999, empeza a funcionar a primeira industria na vila, coa característica peculiar de que se configura como propiedade colectiva dos propios obreiros.
Goberno local
O municipio de Marinaleda ten unha longa tradición de loita campesiña xornaleira. Está gobernada polo CUT (Colectivo de Unidad de los Trabajadores - Bloque Andaluz de Izquierdas), partido de esquerdas e andalucista, dende 1979. No 1986 a CUT foi unha das organizacións fundadoras de Esquerda Unida, organización política que dende aquel ano goberna o concello.
No 2003 EU tiña 9 concelleiros, e 2 o PSOE, e 0 o PP. Nas eleccións de 2007 EU conseguiu 7 concelleiros (61,87% de votos) e o PSOE 4 (35,13% de votos), o PP (1,25% de votos) non acadou o mínimo para obter ningún concelleiros. Xa nas eleccións locais de 2011 acadaría os 11 concelleiros por 2 do PSOE e ningún o PP.
Modelo socioeconómico
A economía do concello está baseada na cooperativa Cooperativa Humar - Marinaleda S. C. A., nada ao abeiro da ocupación de El Humoso a partir da mobilización social, dedicándose á produción de alcachofas, pementos, leitugas e tomates, así como á explotación dunha cabana ovina. Nela traballan unhas 400 persoas.