cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Illas Kermadec
Historia
Xente de Polinesia estableceuse nas Illas Kermadec ao redor do século XIV (e quizais anteriormente no século X), pero cando os europeos chegaron ao área en 1788 non atoparon habitantes. As illas foron bautizadas en honra ao capitán Francés Jean-Michel Huon de Kermadec, que visitou as illas como parte da expedición do d'Entrecasteaux nos 1790s. Colonos europeos e baleeiros viviron nas illas desde principios do século XIX ata 1937. Desde entón, unha estación meteorolóxica e de radio do goberno e albergue para oficiais e voluntarios do Departamento de Conservación mantivéronse na Illa Raoul.
Conservación
Gatos, ratas, e cabras introducidas devastaron os bosques e as aves mariñas. O pastoreo das cabras eliminaron os bosques da Illa Macauley, deixando praderías abertas, e alteraron o sotobosque da Illa Raoul. Depredación por ratas e gatos reduciron as colonias de aves mariñas das illas principais desde millóns de aves a decenas de miles. O goberno de Nova Zelandia estivo traballando durante as últimas décadas para restaurar as illas. Nova Zelandia declarou as illas reserva natural en 1937, e o mar que as rodea reserva mariña en 1990. As cabras foron sacadas de Macauley en 1970 e de Raoul en 1984, e os bosques empezáronse a recuperar. As illas aínda son coñecidas polas súas aves, e colonias de aves mariñas actualmente habitan os illotes contiguos, os cales están a salvo da introdución de ratas e gatos. Os esforzos están orientados actualmente a sacar as ratas e os gatos das illas, así como algunhas das plantas invasoras introducidas.
Terremoto de 2006
O 16 de maio de 2006, ás 22:39 horas, hora de Nova Zelandia, un terremoto grao 7,6 sacudiu a rexión e foi sentido tan lonxe como en Christchurch.
David de la Fuente
dereita|miniatura|250px|David de la Fuente gañando na [[Volta a Alemaña.]] David de la Fuente Rasilla, nado o 4 de maio de 1981 en Reinosa (Cantabria), é un ciclista español.
Traxectoria
No ano 2006 conseguiu o seu maior logro coma profesional, coa consecución do premio da combatividade no Tour de Francia 2006. Nesa mesma carreira foi posuidor do maillot da montaña durante varias xornadas. Finalmente ocupou a 3ª posición por detrás de dous ciclistas que posteriormente serían descualificados por dopaxe: Michael Rasmussen e Floyd Landis.
Palmarés
2006
2007
2008
Porno for Pyros (álbum)
O álbum foi certificado ouro nos Estados Unidos pola RIAA e tiña o sinxelo número 1 na lista Modern Rock "Pets".
Narsinh Mehta (filme de 1932)
Narsinh Mehta (en નરસિંહ મેહતા) é un filme indio de 1932 dirixido por Nanubhai Vakil. Foi o primeiro filme rodado en lingua gujarati.
Sinopse
O filme está baseado na vida do santo e poeta Narsinh Mehta.
Personaxes
O elenco de actores estaba composto por:
O Mato, Sarria
San Salvador do Mato é unha parroquia rural do concello de Sarria na provincia de Lugo. Segundo o Instituto Galego de Estatística no ano 2007 tiña 65 habitantes (27 homes e 38 mulleres) distribuídos en 3 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 2003 cando tiña 70 habitantes.
Escudo de Camboxa
O escudo de armas de Camboxa é un dos símbolos nacionais do país e da monarquía. Existe dende o establecemento do Reino independente de Camboxa en 1953. É o símbolo do estandarte real do monarca reinante do país.
Imprenta
miniatura|Composición con caracteres móbiles metálicos. A imprenta é un conxunto de tecnoloxías que permiten reproducir textos escritos e ilustracións en grandes cantidades sobre soportes planos, xeralmente papel, permitindo a difusión a grande escala. Coa denominación de imprenta referímonos ás distintas técnicas para a produción de impresos, e que abranguen dende a composición dos textos, ata a encadernación, pasando pola propia impresión.
Historia
Desde que a humanidade desenvolveu medios de comunicación (pinturas rupestres, escritura…) buscou darlle persistencia e difusión ás súas obras.
Desde os escribas exipcios, ata os monxes copistas medievais, que pasaban os seus días copiando a man obras (relixiosas na súa maioría), a humanidade buscou desde cedo automatizar os seus medios de copia.
En Europa
Os primeiros pasos cara a reprodución en serie de escritos e imaxes danse coa madeira: é a xilografía. Tamén se emprega a pedra como soporte: é a litografía.
Pero preséntase un problema considerable: un só erro obriga a refacer todo o gravado.
Johannes Gensfleisch, máis coñecido polo nome de Gutenberg, ten cara o 1440 a idea de utilizar un procedemento análogo: o uso de caracteres móbiles en chumbo. Atribúese a Gutenberg o nacemento da tipografía moderna, aínda que esta última xa existía en Corea. Segundo a época produciranse dous tipos de obras: os incunables, os primeiros exemplares producidos entre 1450 e 1500, e os libros modernos, producidos pola tipografía e o resto das técnicas máis modernas como a impresión offset ou o rotogravado.
A innovación de Gutenberg en Europa reduciu considerablemente o número de hora-home necesarias para a produción do libro, e polo tanto o custo, permitindo aumentar amplamente a difusión.
En Galiza
A imprenta de Monterrei foi a primeira en imprimir no Reino de Galicia. O 3 de febreiro de 1494, a finais do século XV, remátase de imprimir o Misal auriense por Juan de Porras. Nesta impresión hai dous socios: Gonzalo Rodríguez de la Pasera e o xa mencionado Juan Porras. O bibliógrafo F.J. Norton opina que o verdadeiro impresor foi de la Pasera, xa que o papel do segundo foi máis o de editor.
Este misal está composto por 280 follas e está organizado da seguinte maneira: Outra imprenta foi a de Mondoñedo na que en 1550 se publicou Descripcion del Reyno de Galizia y de las cosas notables del redactado en castelán. O autor desta obra é Juan de Molina, Francisco de Molina, Luis de Molina, Bartolomé Francisco de Molina ou Bartolomé Sagrario de Molina, máis coñecido como Licenciado Molina.
Argoños
Argoños é un municipio da comunidade autónoma de Cantabria (España). Limita polo norte con Noja, polo oeste con Arnuero, polo sur con Escalante e polo leste con Santoña e a súa baía. Está situado na comarca de Trasmiera.
Desde finais do século XX debido á súa situación, cerca da praia de Berria de Santoña, ademais das de Noja, fixeron que Argoños se converta en lugar residencial e de veraneo.
Njesuthi
miniatura|dereita|275px|O Njesuthi sitúase nos límites con Lesotho O Njesuthi é a maior altura da República Surafricana, con 3.408 msnm. A montaña pertence á cadea do Drakenberg e está situada na fronteira con Lesotho.
Argoños
Núcleo de poboación
Argoños é tamén a localidade capital do concello. Está situada a 24 metros sobre o nivel do mar, e no 2008 contaba cunha poboación de 533 habitantes (INE). Destaca nela a igrexa do Salvador, con elementos do século XVI.
Economía
miniatura|Muíño de mareas en Argoños. Está situado na zona de El Ribero, pertencente ás [[marismas de Santoña, Victoria e Joyel.]] O marisqueo e a pesca foi unha das bases da economía local, como tamén a gandaría. Un 8,7 % da poboación de Argoños emprégase no sector primario, un 15,5 % na construción, un 20,9 % na industria e por último un 54,9 % no sector servizos.
Demografía
Fonte: INE
Administración
Polo incremento demográfico, a corporación municipal no 2007 incrementouse de 7 a 9. As seguintes táboas mostran os resultados das eleccións municipais de 2003 e 2007.
Festas
400px|miniatura|none|Argoños visto desde o norte, coas [[marismas de Santoña, Victoria e Joyel|marismas de Santoña á esquerda, o monte Montehano de Escalante no centro e a Cordilleira Cantábrica no fondo.]]
Kawagoe
Kawagoe (川越市, かわごえし, Kawagoe-shi) é un concello xaponés da prefectura de Saitama. Está situado ao centro da rexión de Kantō e ao centro-lste da prefectura, na parte leste da illa de Honshu. Ten 109,16 km² de superficie e unha poboación de 338.945 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 3.110 hab./km². Kawagoe foi designada unha cidade nuclear o 1 de abril de 2003.
O concello de Kawagoe limita cos concellos de Hidaka, de Tsurugashima, de Sakado, de Kawajima, de Ageo, de Saitama, de Fujimi, de Fujimino, de Miyoshi, de Tokorozawa e de Sayama.
Test de Rorschach
O test de Rorschach é unha proba psicolóxica na que se analizan as percepcións dos suxeitos sobre unhas manchas de tinta, e despois son analizadas empregando interpretación psicolóxica, complexos algoritmos, ou ambos. Algúns psicólogos utilizan esta proba para examinar as características de personalidade dunha persoa e o seu funcionamento emocional. Foi empregado para detectar trastornos do pensamento subxacentes, especialmente en casos onde os pacientes son reticentes a describir os seus procesos de pensamento abertamente. A proba ten o nome do seu creador, o psicólogo suízo Hermann Rorschach. Na década de 1960, o test de Rorschach foi o test proxectivo máis amplamente utilizado.
Zizur Nagusia
Topónimo
O nome Cizur ou Zizur aplícase a unha das cinco cendeas que se atopan na Cuenca de Pamplona. O significado etimológico de Zizur relacionouse xeralmente coa palabra vasca zintzur (ou txintxur), que ten o significado de garganta, paso angosto entre montañas ou pasaxe angosta. Algúns consideran que pode ser unha referencia á súa localización xeográfica entre a serra do Perdón (monte Erreniega) e o monte Ezcaba ou San Cristóbal; aínda que o certo é que Cizur só ocupa unha parte deste espazo. Juan Ignacio Iztueta consideraba que zintzur significaba tamén altura pequena.
Ademais da Cendea, dúas poboacións da mesma levan o nome (Zizur Maior e Cizur Menor), polo que o topónimo puidese haberse orixinado nestas poboacións e haberse trasladado á cendea.
Zizur Mayor foi tradicionalmente a principal poboación da cendea, de aí o seu nome, sendo Cizur Menor a localidade menor situada á beira.
Existe certa polémica sobre a transcrición do nome. As formas Cizur e Zizur conviviron no pasado. A primeira mención escrita de 1087 chamábaa Ciçur, logo segundo o Instituto Nacional de Estadística, de 1850 a 1920, o municipio denominouse oficialmente Zizur. A partir de entón figura nos censos como Cizur. Seguindo a ortografía moderna do éuscaro (xurdida na década de 1960) o nome debía transcribirse como Zizur en devandito idioma.
Cando en 1992 o concello de Cizur Maior separouse do resto da cendea para constituírse en municipio adoptou oficialmente a denominación de Zizur Mayor en castelán e Zizur Nagusia en éuscaro. Esta adopción debeuse probablemente pola influencia do nome en éuscaro e aínda que chocaba co costume das últimas décadas, non deixaba de ser unha denominación histórica e tradicional en castelán para o novo municipio. A cendea, pola contra, seguiu mantendo a denominación oficial de Cizur.
O seu xentilicio é zizurtarra, aplicable tanto ao xénero masculino como ao feminino, e tanto en castelán como en éuscaro.
Barrios
Zizur Maior componse en tres partes ou barrios:
Localidades limítrofes
Limita ao norte co termo de Barañáin, ao noroeste con Arazuri, ao nordés con Pamplona (barrio de Echavacoiz), ao sur cos termos de Galar e Zizur Menor, ao sueste con Zizur Menor e ao oeste con Gazólaz.
Historia
Desde que se ten noticias da localidade, alá polo ano 1087, en que aparece documentada como topónimo coa grafía Ciçur, ata 1992, data en que consegue a súa máxima autonomía, Zizur Maior pasou por diversas consideracións administrativas etc.
En novembro de 1992, a comisión xestora do Ayto alcanzou o acordo polo cal Zizur Maior declarábase municipio independente.
Nova urbanización - Construcións
Desde finais de 2006, comezou a construción dunha nova urbanización en Zizur Maior denominada "Urbanización Ardoi", cuxa construción estimar que finalice a finais de 2009, aínda que se empezase a habitar a partir do verán de 2009.
Está formada por pisos de vivenda libre e de protección oficial e por unifamiliares. Isto levará a Zizur Mayor a ser unha das localidades con maior número de habitantes, xa que se estima que chegará a uns 4500-5000 habitantes máis e isto fará que Zizur Mayor chegue a ter aproximadamente entre 19.000-19.500 habitantes. Na nova urbanización, a parte de vivendas e unifamiliares, construirase no terreo que está xunto ao casco antigo e enfronte da actual urbanización, un complexo cultural, edificio en que se terán todos os servizos culturais, como biblioteca, auditorio. Tamén, dotarase un terreo para a pistas deportivas e o novo colexio público.
Economía
A poboación de Zizur Mayor, nunha gran porcentaxe está ocupada dentro do sector secundario, pero a actividade realízase fóra da localidade por dous motivos principalmente, por carecer de polígono industrial e especialmente pola proximidade da capital na que se acha a maior concentración industrial de Navarra.
O sector servizos nos últimos anos adquiriu grande importancia no municipio, tanto pola variedade como pola porcentaxe de ocupación que supón.
Segundo estudos de La Caixa en 2006, Zizur Mayor é a poboación con maior renda per cápita de España. O estudo feitos por estes mesmos, cualificou á localidade con municipio 10, pola súa calidade de vida, economía, servizos e etc.
Do mesmo xeito que esta localidade, en ámbito estatal, a provincia con maior PIB per cápita son Madrid, a Comunidade Foral de Navarra, País Vasco e Cataluña. Na cola sitúanse as Illas Baleares, Canarias e Estremadura.
Navarra está na cabeza tamén como a mellor provincia e Comunidade Autónoma española don de mellor calidade de vida existe, taxas de maior esperanza de vida que no resto de España (78,9 anos os homes e 85,3 anos as mulleres/ Media nacional: Home: 77,9 anos e Mulleres: 83,4 anos), pola súa sanidade e servizos ao cidadán. A esta séguelles, Guipúscoa, Xirona e Áraba. A capital navarra, Pamplona, comparte xunto a Donostia, como as mellores cidades españolas de calidade de vida.
Demografía
Desde que Zizur Mayor convertésese en municipio independente en 1992, creceu moitísimo, tendo en conta que en 1992 tiña uns 8.000 habitantes e en 2007, rexistrouse unha poboación de 14.373 habitantes.
Coa nova construción da Urbanización Ardoi de Zizur Mayor, que se finalizará cara a decembro de 2009, Zizur Mayor roldará os 20.000 habitantes e pode alcance o número de habitantes de Barañáin e entón colocaríase en terceira posición das cidades con máis habitantes de Navarra.
Monumentos
250px|miniatura|Igrexa de San Andrés de Zariquiegui
Monumentos relixiosos
A igrexa de San Andrés é unha construción gótica do século XIV cuxa planta ofrece unha nave única con catro tramos e ábsida. Preside a igrexa un retablo mixto de escultura e pintura de estilo plateresco.
A parroquia de Sta María da Esperanza de Doniantzu (Urbanización) construída en 1994 e o seu párroco é Fco. Javier Sagasti Boquet.
Monumentos civís
Tumba de Julio Paternáin, no cemiterio de Zizur Mayor. Era un veciño de Zizur que se alistou no exército e faleceu na guerra civil española, en 1937, aos 26 anos.
Cultura
Fundada o 30 de novembro de 1999, a iniciativa de varios músicos da localidade e coa axuda do concello. É dirixida por Jesús Guembe Elizalde.
O 24 de abril de 2000, realiza o seu primeiro concerto, simple pero tiña como fin, incentivar a integración de músicos. A súa primeira actuación como Banda de Música de Zizur, foi en xuño de 2000. Comezou con tan só 25 músicos, pero na actualidade ten ao redor de 65, con idades comprendidas entre os 13 e os 67, cunha media de 24 anos.
En 2007, puxo banda sonora xunto á Orquestra Sinfónica de Varsovia na película de A boa nova da directora de cine Helena Taberna.
O pasado xuño de 2008, ofreceu un concerto con Oskorri, no XXXV aniversario do grupo bilbaíno, cuxa actuación foi un grande éxito.
No 2009 celébrase o 10º aniversario desde a súa fundación, estando previstas varias actuacións.
A Escola de Música de Zizur Mayor foi fundada en setembro de 1985 e o seu primeiro curso foi o de 1985/86; e as clases impartíanse nas aulas cedidas polo colexio e a ikastola pública.
En xaneiro de 1997, creouse o novo local onde actualmente está a Escola de Música. O equipo directivo está formado, entre outros, por Mª Eugenia Abaigar (directora) e José Manuel Crespo (subdirector), profesor de acordeón e músico profesional moi destacado no seu Guipúscoa natal.
A comparsa de xigantes e cabezudos de Zizur Mayor fundouse no ano 1993.Ata a actualidade os mandos da mesma recaeron sobre distintos compoñentes.Actualmente a comparsa conta cunha páxina Web (Comparsa de Xigantes e Cabezudos de Zizur), frecuentemente é utilizada como vínculo de contacto.
Os xigantes da mesma pesan entre 48 e 51 kg, e son coñecidos como Sol, Lúa, Mordomo e Mayordoma.
Cando durante o ano 2007, case a totalidade dos antigos portadores abandonaron a comparsa; Goyo Ayape, Jesús Millán e Pedro Ármendariz que asumiron os cargos tiveron que buscar novos portadores,aínda que na actualidade a comparsa xa conta cun gran número de membros e a xulgar pola multitude de rapaces que seguen as actuacións da mesma non lle faltasen nun futuro.
Nace no ano 2002, fomentan a aprendizaxe e fomento do estudo e coñecemento dos costumes e folclore tradicional das danzas do País Vasco.
Nace no ano 1983, por un grupo de amigos interesados na música. Grupo musical composto principalmente por instrumentos de percusión e metal, creada como diversión e ganas de pasalo ben coa interpretación da música popular en festas, feiras e acontecementos de calquera índole, que necesiten música, baile e alegría.
Agrupación que nace a iniciativa das xentes maiores de Zizur e grazas á colaboración co Club de Xubilados da localidade.
Deportes
Zizur Mayor conta desde setembro de 2007, co título ás mellores Instalacións Deportivas da Comarca de Pamplona, inauguradas o 12 de outubro de 1999, coas súas piscinas climatizadas cubertas, vasos de hidromasaxe, saunas, ximnasio completo para realizar todo tipo de exercicio, ten varias salas para artes marciais, ximnasia de mantemento e tamén para a 3ª idade, canchas de baloncesto, e tres frontóns cubertos.
No exterior, para o verán, desde os anos 90, conta cunha cancha de tenis, dúas mesas de ping-pong e 5 piscinas de diferente nivel de auga.
O Club Deportivo Ardoi, cuxas seccións principais son fútbol, baloncesto, atletismo e balonmán, aínda que tamén ten patinaxe, ciclismo, natación,artes marciais e moitas máis.
Ardoi, é o club deportivo no que máis deportistas están apuntados de toda Navarra. A sección de fútbol de Ardoi, conta cun equipo da categoría de División de Honra en 3ª división (Rexional), desde 2005.
Festas
Finalizan o domingo á tarde. É unha fin de semana completa de actividades. Unha das máis vistas son por exemplo as actuacións da comparsa ás mañás ou os toricos de rodas sobre as 7 da tarde.
O xoves de entroido, celébrase "A procura do Maio", no que ao día seguinte se captura a Tartalo e quéimase. Logo, realízase unha txistorrada.
Patróns da localidade
-As festas patronais da localidade celébranse en Honra á Patroa, Sta. Cruz, en setembro, pola climatoloxía.
-As festas pequenas da localidade celébranse en honra ao Patrón, San Andrés, en novembro.
Antigamente, as festas patronais celebráronse en novembro, pero desde hai xa varios anos, desde a década dos 60, cambiáronas a setembro, para o día da patroa.
Lecer
En Zizur Mayor, as súas actividades de lecer son diversas. Hai Instalacións Deportivas, tendo o título oficial polo Goberno de Navarra como as mellores Instalacións Deportivas da Comarca de Pamplona. Todas as fins de semana, e tamén os venres, no anfiteatro da Casa de Cultura, realízanse obras de teatro e proxéctanse películas de cine para nenos tanto en éuscaro como en castelán, tendo diferente horario.
Tamén no mesmo sitio, a Banda de Música de Zizur Maior, ofrece moi a miúdo, ben os venres á tarde ou durante a fin de semana algún concerto, cada 20-30 días ofrecen concertos.
Os concursos literarios, de pintura, de nacementos, de fotografía e moitos máis son moi asiduos na localidade.
Lendas
No monte Erreniega (o Perdón), cóntase que vivía un home no bosque (Tartalo) que tiña soamente 1 ollo na fronte e que polas noites baixaba ao pobo a comer as ovellas dos pastores. Uns pastores e homes do pobo máis próximo capturárono e queimárono. De aí vén, a famosa lenda e tradición da captura e queima do Tartalo.
Punk'd
A característica que relaciona tódalas falcatruadas é que sempre rematan coa frase "punk'd".
No ano 2003 a MTV anunciou que Kutcher decidira deixar de conduci-lo programa. A partir de aí varios comentaristas comezaron a especular sobre quen debería conducilo. En varios lugares leváronse a cabo castings con algúns artistas. Pero o 25 de abril de 2004, no comezo da terceira tempada, revelouse a verdade: o público fora Punk'd polos produtores do programa.
Polémicas
Como o programa fai burla dos famosos, varios deles evitaron que a súa gravación saíse en antena, facéndose valer de medios xudiciais ou a través de contactos.
Keke Rosberg
Keijo Erik Rosberg, nado en Solna (Condado de Estocolmo, Suecia) o 6 de decembro de 1948, alcumado "Keke", é un ex piloto finlandés e gañador do campionato mundial de Fórmula Un de. Foi o primeiro piloto finlandés en competir regularmente na F1. Rosberg criouse en Oulu e Iisalmi, en Finlandia. É o pai do piloto de Mercedes GP Nico Rosberg.
Traxectoria
miniatura| left | Rosberg no taller de [[Walter Wolf Racing|Wolf en .]]
Rosberg tivo un comezo relativamente tardio na súa estadía na F1, debutando á idade de 29 anos logo de varias tempadas na Fórmula Vee, Fórmula Atlantic e a súa homóloga nas antípodas a Fórmula Pacífic a Fórmula 2, e logo a serie de F1. A súa primeira unidade de F1 foi un monopraza do equipo Theodore durante a tempada 1978. De inmediato chamou a atención do paddock da F1 cun magnífico pilotaxe na carreira non de campionato BRDC International Trophy en Silverstone en apenas a súa segunda carreira co equipo, saíu vitorioso despois de que moitos dos grandes nomes foran sorprendidos por un chuvieiro tremendo. Rosberg non puido cualificar na carreira seguinte, e asinou por outro equipo pouco competitivo, ATS, por 3 carreiras debido a que o equipo de Theodore cancelou o seu deseño de coches por ser pouco fiables. Volveu a Theodore despois de que adquiriron uns vellos chasis da escudería Wolf de Fórmula 1, pero estes tamén eran pouco competitivos e Rosberg volveu a ATS para pór fin á tempada.
A punta
miniatura| right | Rosberg conducir por [[WilliamsF1|Williams no 1985 Gran Premio de Alemaña .]]
Partido Democrático Constitucional
O Partido Democrático Constitucional (Demócratas Constitucionais, formalmente Partido da Liberdade Popular, informalmente KD ou kadetes) foi un partido político liberal do Imperio ruso, formado en 1905. Os seus membros eran chamados kadetes da abreviación KD do nome do partido (Конституционно-демократическая партия).
Keke Rosberg
A punta
As tempadas posteriores ao Campionato de Rosberg foron malos debido aos chasis pouco competitivos de Williams, e ao motor Honda potente, pero cun turbo pouco fiable. Os motores Honda comezaron a producir resultados regulares pouco despois de que Rosberg asinara por McLaren a mediados de 1985. A pole position de Rosberg, dese ano no GP do Reino Unido mantívose ata o ano 2001 como a volta máis rápida na historia da F1, a unha velocidade media de 258´90 km/h. O equipo Williams-Honda ía dominar os grandes premios ata 1987. Nese momento, Rosberg ficha por McLaren para a tempada 1986 parecía un golpe mestre - o equipo lograra os campionatos en 1984/85. Con todo, o McLaren de 1986 foi de pouca potencia, e Rosberg foi derrotado polo seu compañeiro de equipo Alain Prost (cuxo estilo de condución máis suave parecía ser máis eficaz no inherente subvirado chasis MP4/2C). Por encima de todo, o fatal accidente de Elio de Angelis mentres probaba un Brabham en Francia afectárono profundamente (Rosberg e De Angelis foron amigos íntimos) e retirouse ao final da tempada. Máis tarde diría que el se retirou "demasiado pronto".
Ylivieska
Ylivieska é unha cidade de Finlandia situada na rexión de Ostrobotnia do Norte. En 2018 a súa poboación era de 15 276 habitantes. A superficie do termo municipal é de 573,42 km2, dos cales 4,53 km2 son auga. O concello ten unha densidade de poboación de 26,85 hab./km².
Limita cos concellos de Alavieska, Haapavesi, Kalajoki, Nivala, Oulainen, Merijärvi e Sievi, todos eles na súa mesma rexión.
O concello é unilingüe en finés.
Keke Rosberg
Carreiras logo da Fórmula Un
En 1989, Rosberg fixo a súa reaparición nas 24 Horas de Spa cun Ferrari Mondial correndo para Moneytron (cf. Jean-Pierre Van Rossem e Onyx ), o mesmo equipo que lle deu a oportunidade ao protexido de Rosberg JJ Lehto no seu debut na Fórmula Un. Rosberg foi un elemento clave do competitivo equipo Peugeot nos primeiros anos da década de 1990. Pero logo de dous anos coa marca e éxitos variados (dúas vitorias e un intento errado nas 24 Horas de Le Mans), foise ao Campionato Alemán de Turismos, o DTM, pilotando para Mercedes-Benz e Opel. Aquí fundou, en 1995, o seu propio equipo, o Team Rosberg, e ao final dese ano retirouse da competición para concentrarse no funcionamento do mesmo.
O Team Rosberg correu outro ano no DTM, ata que a serie colapsou, desde entón estivo presente na Fórmula BMW, a Fórmula Tres alemá, a Fórmula Tres Euroseries e A1 GP. O Team Rosberg volveu revivir o DTM en 2000, entrando con dous Mercedes. O éxito, ou gañar puntos, fíxose máis difícil con cada tempada que pasaba e o Team Rosberg saíu da serie logo da tempada de 2004, só para regresar en 2006, esta vez con Audi.
A próxima xeración
Rosberg despois pasou moito tempo na xestión dos seus compatriotas Jyrki Järvilehto e o futuro campión do mundo Mika Häkkinen. Ata que no ano 2006 logrou que o seu fillo Nico, entrara na Fórmula Un pilotando para WilliamsF1, e desde a tempada para Mercedes GP.
Resultados completos do Campionato de Fórmula Dúas Europea
Carreiras en letra grosa indican pole position; carreiras en cursiva indican volta rápida.
Resultados completos no Campionato Mundial de Fórmula 1
Carreiras en letra grosa indican pole position; carreiras en cursiva indican volta rápida.
Resultados das carreiras de Fórmula Un fora do Campionato
Carreiras en letra grosa indican pole position; carreiras en cursiva indican volta rápida.
Partido Democrático Constitucional
Orixes
150px|miniatura|dereita|[[Pavel Miliukov foi o fundador e membro máis destacado do partido]] O Partido Democrático Constitucional foi formado en Moscova en outubro de 1905 durante a revolución de 1905, cando o tsar Nicolao II foi forzado a asinar o Manifesto de Outubro garantindo liberdades civís básicas. Mediante as leis de abril de 1906 Rusia converteuse nun réxime parlamentario, aínda que o tsar reservábase enormes poderes (política exterior, control das forzas armadas, nomeamento do goberno, veto lexislativo...). Era a formación principal da burguesía pertencente ás clases medias (médicos, xornalistas, funcionarios, oficiais e, moi especialmente, profesores universitarios e xuristas).
Os Kadetes estaban á esquerda dos Outubristas, outro movemento organizado por eses mesmos anos. Con todo, a diferenza dos Outubristas, quen apoiaron unha monarquía constitucional desde o comezo, os Kadetes foron relativamente ambiguos neste tema, demandando sufraxio universal (ata para as mulleres) e unha Asemblea constituínte que determinase a forma de goberno para o país. Os Kadetes foron un dos partidos invitados polo primeiro ministro reformista Serguei Witte para entrar ao gabinete de goberno a finais de 1905, pero as negociacións acabáronse debido ás radicais demandas dos Kadetes e ao rexeitamento de Witte á expulsión de elementos conservadores do gabinete como Piotr Durnovo.
Na Primeira Duma, lograron a maioría da Cámara. Principal partido tamén durante a Segunda Duma, o partido, liberal e dirixido polo prestixioso historiador Pavel Miliukov, tratou de converter ao país nun réxime parlamentario ao estilo da Europa occidental do momento, sen éxito. En xuño de 1907 o primeiro ministro Piotr Stolypin disolvía o parlamento e aprobaba unhas modificacións ilegais no censo que restrinxían o dereito a voto, dando como resultado unha nova Duma, a Terceira, moito máis conservadora e próxima á monarquía.
No Goberno provisional
Desde finais de abril de 1917, ministros kadetes pasaron a formar parte do Goberno de coalición cos representantes dos partidos socialistas rusos nunha asociación inestable.
No sétimo congreso do partido en marzo algúns elementos defenderan a radicalización da postura do partido sobre a cuestión agraria, pero atopáronse coa oposición de Miliukov e do á conservadora, que o impediu. O oitavo congreso, celebrado en maio, acabou aprobando unha resolución conservadora que defendía aos terratenentes e a expropiación con compensación para os facendados.
O, tras sucesivas discrepancias entre os ministros socialistas e os liberais, e contrarios á negociación recentemente concluída coa Rada Central Ucraína na que se recoñecía a esta como organismo representante dos ucraínos, os ministros kadetes dimitiron, salvo Nekrasov, que abandonou o partido. Para o verán o partido adoptara unha política intensamente chovinista, centralista, oposta ao nacionalismo ucraíno, paneslava (sempre que esta non supuxese a concesión de autonomía ou independencia a estes grupos) e imperialista. O partido era tamén intensamente antixermano e antiturco.
A formación defendeu a convocatoria o máis tarde posible, preferiblemente tralo final da guerra mundial, da Asemblea Constituínte Rusa, convencida da súa incapacidade de controlala e logrou atrasar sucesivamente a súa convocatoria ata finais de 1917.
Durante este período no Goberno, que dominaron, o partido confirmou o seu afastamento do ideal da democracia parlamentaria para achegarse ao convencemento da necesidade dunha ditadura benevolente para lograr a vitoria militar na guerra. A postura sobre a guerra do partido, reflectida na nota de Miliukov que desencadeou a crise de abril, non coincidía ademais co sentimento maioritario da poboación: só a burguesía liberal identificábase o suficiente con Gran Bretaña e Francia como para considerar necesaria a continuación da guerra cos seus terribles sacrificios.
A Revolución de Outubro e a guerra civil
De 815 escanos, o partido logrou unicamente elixir 15 deputados para a Asemblea constituínte grazas ao 5 % de votos obtido; a formación só obtivo bos resultados en Petrogrado e Moscova. O escaso apoio entre a poboación demostrou a impopularidade da postura política da formación, que considerara a Revolución de Febreiro froito da tensión bélica, a de Outubro unha conspiración alemá, mantivera un chovinismo intenso, considerado traizón calquera intento de alcanzar a paz, pregarase os intereses dos Aliados, defendido sen concesións a unidade do Imperio ou sostido unha postura oposta ao nacionalismo ucraíno mentres avogaba pola irmandade dos pobos eslavos.
Desde a Revolución de Outubro os principais dirixentes do partido conspiraron cos xenerais contrarrevolucionarios reunidos na rexión do Don. As manifestacións a favor da Asemblea constituínte celebradas o nas que participaron deputados electos do partido serviu como escusa para que o Goberno bolxevique (Sovnarkom) reprimíseo. Na reunión do Sovnarkom desa noite o partido foi condenado como inimigo do pobo e por organizar a contrarrevolución. Lenin propuxo unha moción, que se aprobou, para deter e xulgar inmediatamente aos dirixentes da formación. Ao día seguinte,, antes da apertura da Asemblea Constituínte Rusa, o partido foi ilegalizado polo Sovnarkom, que arrestou tamén a catro dos seus dirixentes, entre eles dous antigos ministros do Goberno Provisional.
Refundación
No ano 1990 fundouse na entón República Socialista Soviética Federativa de Rusia o partido Partido Constitucional Democrático - Partido da Liberdade Popular, que baseou o seu programa no do histórico partido dos kadetes.
Moeda de 2 céntimos de euro
miniatura|[[Reverso (moedas)|Reverso común da moeda de 2 céntimos de euro, deseñado por Luc Luycx]] A moeda de 2 céntimos de euro é de aceiro recuberto de cobre. Ten un diámetro de 18,75 mm, un grosor de 1,67 mm e un peso de 3,06 gramos. Incorpora unha rañura distintiva no bordo.
Todas as moedas teñen un anverso específico de cada Estado e un reverso común para toda a eurozona, deseñado por Luc Luycx, gañador dun concurso convocado para ese efecto polo Consello Europeo e resolto na súa reunión de Ámsterdam do 13 de xuño de 1997.
Moeda de 1 céntimo de euro
miniatura|[[Reverso (moedas)|Reverso común da moeda de 1 céntimo de euro, deseñado por Luc Luycx]] A moeda de 1 céntimo de euro é de aceiro recuberto de cobre. Ten un diámetro de 16,25 mm, un grosor de 1,67 mm e un peso de 2,30 gramos. A súa beira é lisa.
Todas as moedas teñen un anverso específico de cada Estado e un reverso común para toda a eurozona, deseñado por Luc Luycx, gañador dun concurso convocado para ese efecto polo Consello Europeo e resolto na súa reunión de Ámsterdam do 13 de xuño de 1997. Este reverso común tivo un pequeno axuste en 2007.
Uso
Finlandia e os Países Baixos optaron por non poñer en circulación estas moedas, como tampouco ás de dous céntimos, aínda que se emitidas para sets de colección seguindo as normas da UEM, sendo estas de curso legal.
Pin-up girl
miniatura|Pin-up por [[Patrick Hitte.]] Unha pin-up girl é unha modelo cuxas imaxes sensuais producidas en grande escala exercen un forte atractivo na cultura pop. Destinadas á exhibición informal, as pin-ups constitúen nun tipo leve de pornografía. As mulleres consideradas pin-ups son xeralmente modelos e actrices.
Betty Grable foi unha das máis populares de entre as primeiras “pin-ups”. Un dos seus pósters tornou omnipresente nos armarios dos soldados estadounidenses durante a segunda guerra mundial. Outras pin-ups, como Bettie Page, representaban traballos artísticos, frecuentemente adoptando versións idealizadas do que algúns imaxinaban ser a representación dunha muller particularmente atraente. Un exemplo antigo do último tipo foi a Gibson Girl (garota de Gibson), deseñada por Charles Dana Gibson. O xénero tamén deu orixe a varios artistas especializados, tales como Alberto Vargas, George Petty e Art Frahm.
Eslora
miniatura|dereita|450px|Diferentes esloras dun navío
A eslora é a medida lonxitudinal dun barco tomada desde a proa ata a popa.
Características
A eslora mídese paralelamente á liña de auga do deseño, entre dous planos perpendiculares á liña de cruxía. Un plano pasa pola parte máis saínte da popa da embarcación e o outro pola parte máis saínte da proa.
Inclúense todas as partes estruturais ou integrais, como son proas ou popas, amuradas e unións do casco coa cuberta. Exclúese o púlpito de proa, tendo en conta que o plano de referencia pasa polo punto de intersección da cuberta coa roda. Tamén se exclúen todas as partes desmontables que poidan selo de xeito que non se destrúa ou afecte á integridade estrutural da embarcación.
A teoría do buque distingue entre:
A eslora de flotación está relacionada coas capacidades de navegación do navío. Esta determina a velocidade máxima que pode acadar un navío con casco de desprazamento. A eslora total emprégase a efectos civís (cálculo de primas de seguro etc.) e para determinar o espazo necesario para atracar nun peirao e outras aplicacións similares. Todas as medidas lonxitudinais a bordo reciben o nome de eslora, polo tanto fálase da eslora dun zapón ou dunha bodega etc.
Definición internacional
Existindo distintas definicións de eslora e o uso que delas se fai a Organización Marítima Internacional adoptou unha defición que foi ratificada polos países membros de xeito que a eslora tómase como o 96% da eslora total nunha liña de flotación situada a unha distancia da quilla igual ao 85% do puntal mínimo de trazado, medida dende o canto alto desta quilla, ou a eslora dende a cara de proa da roda (na proa do buque) ata o eixo da mecha do temón (na popa do buque) na dita flotación, se esta fose maior.
Kanku
Kanku (en કંકુ) é un filme indio de 1969 dirixido por Kantilal Rathod. Está protagonizado por Kishore Bhatt, Kishore Jariwala, Pallavi Mehta, e é unha adaptación da historia curta homónima de Pannalal Patel. O filme gañou o Premio Nacional de Cinema ó mellor filme en lingua gujarati na 17ª edición dos National Film Awards.
Wand
Wand é unha banda estadounidense de rock psicodélico formada nos Ánxeles no ano 2013. O grupo está composto por Cory Hanson (voces, guitarra), Sofia Arreguin (sintetizadores, voces), Robert Cody (guitarra) Lee Landey (baixo) e Evan Burrows (batería).
Lightstorm Entertainment
Lightstorm Entertainment é unha empresa de produción de cine estadounidense. A empresa foi fundada polo director canadense James Cameron e o produtor Larry Kasanoff en 1990, e é coñecida por producir os filmes Terminator 2: O xuízo final, Titanic ou Avatar. Cameron utilizou tamén outros directores para producir e dirixir filmes baixo a marca de produción Lightstorm.
Wand
A banda leva publicados catro álbums de estudio, Ganglion Reef (2014), Golem (2015), 1000 Days (2015) e Plum (2017).
La Región (A Habana)
La Región foi un periódico editado na Habana en 1895.
Emblema dos Emiratos Árabes Unidos
O emblema dos Emiratos Árabes Unidos (شعار الإمارات العربية المتحدة) é un dos símbolos nacionais do país e foi oficialmente aprobado en 1973. É semellante ós escudo de armas e emblemas doutros estados árabes. Consiste nun falcón dourado, símoblo da póla Kuraisch á cal pertencía o profeta Mahoma.
La Región (A Habana)
Historia e características
Subtitulado Semanario de Literatura e intereses regionales Gallegos, apareceu en 1895. Estaba dirixido por Eduardo Núñez Sarmiento.
Emblema dos Emiratos Árabes Unidos
O 22 de marzo de 2008, o emblema foi modificado.
Nicolás González Casares
Nicolás María González Casares, nado na Coruña o 20 de xullo de 1972, é un enfermeiro e político galego do PSdeG-PSOE.
Traxectoria
Fillo de Nicolás González Aller e neto de Luis González Taboada, residiu en Lalín dende a infancia. Estudou enfermería na Universidade de Santiago de Compostela, é experto en Xestión de Servizos de Enfermería, exerceu no 061 e como docente, especialista en soporte vital polo ERC e pola AHA; é un dos autores do Manual de soporte vital avanzado en urxencias prehospitalarias (2007).
Forma parte do Comité Nacional Galego do PSdeG dende 2007 e preside a asociación ecoloxista Vilau Garrido dende 2009. Vencellado á agrupación socialista de Lalín, foi elixido en 2008 secretario de organización e secretario xeral en 2012. Foi membro da Executiva Provincial de Pontevedra desde 2009 ata 2017. Nas eleccións xerais de 2011 concorreu no número 6 pola provincia de Pontevedra. Nas eleccións europeas de 2014 formou parte da lista do PSOE pero non resultou elixido. Nas municipais de 2015 encabezou a lista socialista á alcaldía de Lalín que obtivo tres concelleiros. Foi nomeado primeiro tenente alcalde e concelleiro de Urbanismo, Servizos Sociais, Saúde e Deporte (compartida).
En marzo de 2019 foi incluído na novena posición da lista do PSOE para as eleccións ao Parlamento Europeo de 2019, e foi elixido. Desde o Parlamento Europeo traballa como titular na Comisión de Enerxía, Industria e Innovación (ITRE), é substituto na Comisión de Medio Ambiente e Saúde (ENVI) e susbtituto na de Pesca (PECH). Ocúpase de transición enerxética, cambio climático, saúde e pesca.
Saint-Lunaire
Saint-Lunaire (en Sant-Luner) é unha comuna francesa do departamento de Ille e Vilaine, na Bretaña.
Operación Triunfo 2017
Operación Triunfo 2017 é a novena edición do programa de televisión musical Operación Triunfo en España, a cal volve emitirse na 1 tras 16 anos dende a súa primeira emisión. O programa estreouse líder de audiencia, conseguindo un 19% de cota de pantalla en prime time. Durante o resto das súas emisións, o programa continou rexistrando bos datos de audiencia. O seu récord de tempada produciuse na décima gala, anotando un 19,5% de cota con máis de 2,6 millóns de espectadores.
Os finalistas Amaia Romero a Alfred García foron elixidos representantes de España no Festival de Eurovisión 2018, nunha gala celebrada o 29 de xaneiro. O 5 de febreiro Amaia Romero coroouse gañadora cun 46% dos votos. Aitana Ocaña foi segunda e a galega Miriam Rodríguez Gallego, terceira, Alfred o cuarto e quinto posto foi para Ana Guerra.
Produción
Tras varios rumores e despois do éxito obtido por OT: O Reencontro, o 26 de abril de 2017, e tras 13 anos da súa última emisión na 1 de TVE, a súa directora de contidos confirmou que o programa regresaría, cunha novena edición que contará con catorce galas, unha por semana. Incluíndo os castings e un resumo de 25 minutos das actividades na academia.​
Poderase votar de balde a través da app, votos que se sumarán aos tradicionais feitos co teléfono.
Instalacións
Os estudos do Parque Audiovisual de Cataluña, situados en Terrasa, acolleron tanto o plató como a academia. As instalacións, que ocupaban 2 200 metros cadrados, contaban cun edificio de tres plantas e un plató de grandes dimensións.
O equipo
O 30 de agosto de 2017 anunciouse que Roberto Leal sería o encargado de conducir a nova edición de Operación Triunfo.
O claustro da academia está formado por:​
Noemí Galera, directora da academia, presentadora de "El chat". Manu Guix, director musical. Vicky Gómez, coreógrafa. Mamen Márquez, directora vocal e profesora de Técnica vocal. Javier Calvo e Javier Ambrossi, profesores de Interpretación. Joan Carles Capdevila, coach vocal e responsable do repertorio musical. Laura Andrés, coach vocal. Ana Amengual, profesora de Dietética. Andrea Vilallonga, profesora de Imaxe e protocolo. Chris Nash, profesor de Inglés. Cristina Burgos, profesora de Hip/Hop. Guille Milkyway, profesor de Cultura musical. Magali Dalix, profesora de Fitness. Pol Chamorro, profesor de Bailes de salón. Sheila Ortega, profesora de Danzas urbanas. Xuan Lan, profesora de Ioga. Mónica Touron, profesora de medios de comunicación.
Nesta edición decididiuse que existisen tres xurados fixos e un cuarto xurado invitado por gala.​
Mónica Naranjo: Cantante e compositora. Manuel Martos: Produtor executivo de Universal Music. Joe Pérez-Orive: Director de marketing de Live Nation.
Emisión
Galas: Luns: Na 1 e TVE Internacional ás 22:30. Sábado: gala repetida do luns anterior ás 10:30 na 1, e ás 23:55 en Clan. Chats: Nada máis finalizar as galas en directo (01:30) na 1 e TVE Internacional. Resumo diario: Durante as tres primeiras semanas, os resumos foron emitidos de luns a venres na 1 e TVE Internacional de 20:00 a 20:30. A partir de aí, pasaron a emitirse de luns a venres en Clan, ás 23:55 e ás 18:00 en YouTube. Outros contidos: Canal 24h OT en YouTube e a plataforma de pago Sky España.
Concursantes
Aspirantes eliminados na Gala 0
Garrett Temple
Garrett Bartholomew Temple, nado o 8 de maio de 1986 en Baton Rouge, Luisiana, é un xogador de baloncesto profesional estadounidense que xoga para os Toronto Raptors da National Basketball Association (NBA).
Traxectoria
En setembro de 2009, Temple asinou cos Houston Rockets coma axente libre, xa que non foi elixido no draft. Non foi convocado no primeiro partido, e foi enviado aos Rio Grande Valley Vipers da D-League. Fixo 14.9 puntos, 3.7 rebotes e 3.4 asistencias por partido cos Vipers, e os Rockets ofrecéronlle dous contratos de dez días o 8 de febreiro do 2010.
O 3 de marzo de 2010, Temple asinou un contrato de dez días cos Sacramento Kings.
Tras expirar ese contrato, o 13 de marzo asinaría outro contrato de 10 días, pero desta vez cos San Antonio Spurs. O 23 de marzo asinou cos Spurs un contrato para o resto da tempada. O 6 de abril saíu coma titular por primeira vez pola lesión de George Hill, e anotou 15 puntos, con 4 asistencias e 3 rebotes en 27 minutos de xogo. O 11 de novembro de 2010, Temple foi cortado polos Spurs.
Máis tarde asinaría outra vez cos Vipers, pero foi traspasado o 31 de decembro aos Erin BayHawks a cambio de Jeff Adrien.
O 7 de marzo de 2011, Temple asinou un contrato de 10 días cos Charlotte Bobcats, asinou outro o día 17, e o día 28 de marzo os Bobcats lle contrataron para o resto da tempada.
O 25 de decembro de 2012, Temple asinou cos Washington Wizards.
O 7 de febreiro de 2019, Temple foi traspasado xunto a JaMychal Green ós Los Angeles Clippers a cambio de Avery Bradley.
O 8 de xullo de 2019, Temple asinou un contrato de dúas tempadas cos Brooklyn Nets.
O 27 de novembro de 2020, Temple asinou cos Chicago Bulls.
O 8 de agosto de 2021, Temple foi traspasado ós New Orleans Pelicans.
A Pinza, Sarria
San Salvador da Pinza é unha parroquia rural do concello de Sarria na provincia de Lugo. Segundo o Instituto Galego de Estatística no ano 2007 tiña 53 habitantes (27 homes e 26 mulleres) distribuídos en 9 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 2003 cando tiña 58 habitantes.
Kawaguchi
O concello de Kawaguchi limita cos concellos de Toda, Warabi, Saitama, Koshigaya, Sōka, Hatogaya (da prefectura de Saitama); e cos barrios de Adachi e Kita (da prefectura de Toquio).
The Silence (filme de 2019)
The Silence é un filme estadounidense-alemán de 2019 dirixido por John R. Leonetti. Está protagonizado por Kiernan Shipka e Stanley Tucci. O guión foi creado por Carey Van Dyke e Shane Van Dyke e está baseado na novela homónima de Tim Lebbon.
Sinopse
O filme amosa un mundo baixo o ataque duns monstros que cazan polo son. Shipka fai o papel dunha moza xorda na procura de refuxio a carón da súa familia.
Till the World Ends
Till the World Ends é un sinxelo da cantante pop americana Britney Spears, lanzado como segundo single do seu sétimo álbum de estudio Femme Fatale, en 4 de marzo do 2011.
Lugares de Palas de Rei
miniatura|dereita|[[Casa do concello de Palas de Rei.]] Galicia → Parroquias de Galicia → Lugares de Galicia → Lugares de Palas de Rei
Dexter Pittman
Dexter Jerome Pittman, nado o 2 de marzo de 1988 en Rosenberg, Texas, é un xogador americano de baloncesto profesional que actualmente é axente libre.