cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
XV dinastía exipcia
As dinastías XV, XVI e XVII do antigo Exipto combínanse a miúdo baixo o título do grupo, Segundo período intermedio de Exipto. A XVª dinastía data aproximadamente do 1650 ao 1550 a.C. A dinastía era allea ao antigo Exipto, fundada por Salitis, un hicso de Asia occidental cuxa xente invadira a país e conquistou o Baixo Exipto.
Faraóns
Os gobernantes coñecidos da XV dinastía son os seguintes:
A XV dinastía de Exipto foi a primeira dinastía Hicsos, gobernada desde Avaris, sen control de todo o territorio. Os hicsos preferiron quedar no norte de Exipto xa que se infiltraron desde o nordés. O nome e orde dos faraóns é incerto. A lista real de Turín indica que había seis faraóns Hicsos, cun escuro Camudi que figura como derradeiro faraón da XV dinastía.
Cronoloxía da XV dinastía
Cronoloxía estimada polos seguintes exiptólogos:
Número de faraóns chamados Apofis
Algúns estudiosos sosteñen que había dous faraóns Apophis chamados Apofis I e Apofis II, pero isto débese principalmente a que hai dous coñecidos prenomens para este faraón: Awoserre e Aqenenre. Non obstante, o exiptólogo danés Kim Ryholt sostén no seu estudo do Segundo período intermedio que estes prenómes fan referencia a un home: Apopi I, que gobernou Exipto durante máis de 40 anos. Isto tamén se apoia no emprego deste faraón dun terceiro prenome durante o seu reinado: Nebkhepeshre. Apopi probablemente empregou diferentes prenomes ao longo de varios períodos do seu reinado. Este escenario non está exento de precedentes ou paralelos, xa que se sabe que varios faraóns, entre eles o famoso Ramsés II, e Seti II, empregaron dous prenomes diferentes durante os seus reinados.
O Corral, Felpós, Palas de Rei
O Corral é un lugar da parroquia de Felpós no concello lugués de Palas de Rei, na comarca da Ulloa. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 tiña 2 habitantes, dos cales 1 era home e 1 era muller.
Papel albuminado
miniatura| [[Louis Désiré Blanquart-Evrard en 1869, estampado en albumina, por si mesmo]] dereita|miniatura| O Hypaethral Temple, Philae, de [[Francis Frith, 1857; medio: impresión albumina, tamaño orixinal 38,2×49,0 cm; da colección das National Galleries of Scotland]] dereita|miniatura| Impresión albuminada de John Moran de Limon Bay, High Tide., 1871, impresión de [[prata albumina, tamaño orixinal 7 15/16 × 10 5/8 in. (20,2 × 27 cm), J. Paul Getty Museum, Os Ánxeles, California]] dereita|miniatura| Impresión en albumina de Camille Silvy da vizcondesa Amberley, tamaño orixinal 3 3/8 in. × 2 1/8 in. (85 mm × 55 mm) A impresión de albumina, tamén chamada impresión de prata de albumina, ou impresión albuminada era un procedemeento fotográfico de obtención dun positivo por contacto directo a partir de un negativo, xeralmente de vidro ao colodión húmido.
Historia
A técnica foi publicada en xaneiro de 1847 por Louis Désiré Blanquart-Evrard, e foi o primeiro método explotábel comercialmente para producir unha impresión fotográfica sobre unha base de papel a partir dun negativo. Comercializouse en Francia, e entre 1855 e 1895 foi o tipo de copia positiva máis utilizada polos fotógrafos.
Proceso de creación
Dado que a imaxe emerxe como resultado directo da exposición á luz, sen a axuda dunha solución de revelado, pódese dicir que unha impresión de albumina é unha fotografía impresa máis que unha fotografía desenvolvida.
O Puño, Cristiñade, Ponteareas
O Puño é un lugar da parroquia de Cristiñade no concello pontevedrés de Ponteareas, na comarca do Condado. Segundo o IGE, en 2022 tiña 89 habitantes (45 homes e 44 mulleres).
Papel albuminado
Proceso de creación
O sal de mesa (cloruro de sodio) na emulsión de albumina forma cloruro de prata ao entrar en contacto co nitrato de prata. O cloruro de prata é inestábel cando se expón á luz, o que fai que se descompoña en prata e cloro. O ión prata (Ag+) redúcese a prata (Ag) mediante a adición dun electrón durante o proceso de revelado/impresión, e o cloruro de prata restante lívase durante a fixación. As partes negras da imaxe están formadas por prata metálica (Ag).
Yuberjen Martínez
Yuberjen Herney Martínez Rivas, nado en Turbo o 1 de novembro de 1991, é un boxeador colombiano. Gañou a medalla de prata na categoría de peso mosca dos Xogos Olímpicos de 2016. En xuño de 2021, clasificouse para representar a Colombia nos Xogos Olímpicos de 2020 en Toquio.
O Castelo, Felpós, Palas de Rei
O Castelo é un lugar da parroquia de Felpós no concello lugués de Palas de Rei, na comarca da Ulloa. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 tiña 4 habitantes, dos cales 1 era home e 3 eran mulleres.
O Outeiro, Cristiñade, Ponteareas
O Outeiro é un lugar da parroquia de Cristiñade no concello pontevedrés de Ponteareas, na comarca do Condado. Segundo o IGE, en 2022 tiña 36 habitantes (16 homes e 20 mulleres).
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, que é unha parte alta ou elevación do terreo.
Limexílidos
Hábitat e comportamento
miniatura|Exemplo dunha árbore infestada Lymexylon, Elateroides e Melittomma son pragas das árbores forestais como os castiñeiros, chopos e carballos e poden encontrarse por todo o mundo. Algunhas especies son parasitas, causando a descomposición en árbores vivas e danos en estruturas de madeira como as de casas e barcos. As actividades de perforación da madeira ocorren esencialmente na fase de larva, as cales poden danar tanto as madeiras duras coma as brandas. As larvas de Lymexylidae perforan madeira viva e en descomposición (por exemplo castiñeiros, Populus e carballos) onde come os fungos Endomyces hylecoeti.
Relacións simbióticas cos fungos
As larvas Lymexylidae teñen unha asociación simbiótica con certos tipos de fungos. Os fungos crecen en ambientes protexidos onde son coidados polas larvas, como en buracos escavados na madeira e, en recompensa, as larvas aliméntanse dos fungos.
miniatura|thumbtime=1:36.8|Elateroides dermestoides pon ovos en buracos que perforan outros escaravellos da madeira ou nun tronco caído
Neste grupo a simbiose realízase co fungo de tipo lévedo Endomyces hylecoeti. Cada ovo que pon a femia está cuberto con esporas do fungo procedentes dunha bolsa que teñen preto do seu ovopositor. As larvas eclosionan e seguidamente recollen algunhas das esporas ao permaneceren preto das cascas dos ovos durante un certo período de tempo, antes de facer máis túneles na madeira. Os fungos crecen nas paredes dos túneles creados polas larvas. As larvas despois comen o fungo, en lugar da madeira. Como os fungos precisan un fluxo de aire para crecer, as larvas aseguran que os túneles non están entupidos nin teñen residuos.
Especies e xéneros
Lymexylidae contén os seguintes xéneros:
Morfoloxía
Morfoloxía do adulto:
Morfoloxía inmatura:
Clasificación
A superfamilia Lymexyloidea está actualmente situada na infraorde ou serie Cucujoidea. A filoxenia interna do grupo non se comprende claramente. Os datos morfolóxicos sitúan a familia dentro de Tenebrionoidea, mentres que os datos moleculares indican que habería que situala como taxon irmán de Tenebrionoidea, e sería polifilética.
Anne Carson
En lingua galega está publicado o seu poemario Antropoloxía da auga (Chan da Pólvora Editora, 2023), traducido por Jesús Castro Yáñez.
Traxectoria
Anne Carson era filla dun empregado de banca que ocupou diversos postos en diferentes poboacións da rexión de Ontario. Tiña 15 anos cando bateu cunha edición bilingüe dos poemas da poeta grega Safo nunha libraría local, algo que marcaría a súa vida explicou a autora.
''“Eu era unha adolescente desafecta necesitada de estímulos. A visión das dúas páxinas xustapostas, unha delas un texto impenetrábel mais de gran beleza visual, cativoume e comprei o libro. Ao ano seguinte destinaron o meu pai a outra cidade igual de aburrida, mais o que me salvou foi que no instituto había unha profesora de latín, unha muller excéntrica, que cando soubo do meu interese por aprender grego ofreceuse a darme clases á hora do xantar. Chamábase Alice Cowan e débolle a miña carreira e a miña felicidade”.''
Tras a escola secundaria matriculouse en linguas no St. Michael's College da Universidade de Toronto, abandonou dúas veces os estudos, ao final do primeiro e do segundo curso.
Pasou durante un período curto de tempo ao mundo das artes gráficas. Finalmente regresou á Universidade de Toronto, onde completou a súa licenciatura en 1974, e o seu mestrado en 1975. Finalmente, terminou a súa formación académica en 1981 co grao de doutora cunha tese sobre Safo Odi et Amo Ergo Sum, publicada en 1986. Tamén pasou un ano estudando métrica grega e crítica textual grega na Universidade de St Andrews.
No seu primeiro libro Eros (1986) desenvolve unha meditación sobre o amor romántico e o desexo erótico.
En 1992, aos 42 anos, publicou nunha editorial independente o seu primeiro libro de poesía Short Talks. Seguíronlle tres anos despois outros dous títulos nos que segundo a crítica "desdebuxa a distancia entre narración, poesía e ensaio: Plainwater e Glass, Irony and God."
En 2001 publicou un dos seus libros máis coñecidos, The Beauty of the Husband, obra -segundo a crítica- cuxo desenvolvemento oblicuamente narrativo garda certa relación con Autobiography of Red. Logrou con este traballo o Premio T. S. Eliot de poesía, concedido por primeira vez a unha muller. En 2003 publicou a segunda parte da autobiografía, co título de Red Doc>(O símbolo “>” apareceu no texto cando premeu unha tecla por erro, mais gustoulle e decidiu deixalo).
En 2010 especialmente afectada pola noticia da morte do seu irmán de quen non sabía nada desde había anos escribiu Nox
En 2014 recibiu o Premio de Poesía Griffin, o premio máis prestixioso do Canadá en poesía escrita en inglés polo seu libro Red Doc>
En 2015, a súa tradución da traxedia de Antígona de Sófocles foi interpretada en teatro por Juliette Binoche no West End de Londres, posteriormente representouse en Anveres e Ámsterdam, Nova York (Brooklyn Academy of Arts), e no Festival de Edimburgo.
Ao longo da súa traxectoria concedeu poucas entrevistas, nunha delas aseguraba que "Se soubese que é a poesía non tería necesidade de escribir. É algo que busco ás apalpadelas na escuridade", e tamén que "escribes sobre o que queres escribir da maneira que teñas que facelo".
En xuño de 2020 foi galardoada co Premio Princesa de Asturias das Letras. O xurado destacou para outorgarlle o premio "a súa capacidade para construír unha poética innovadora a partir do estudo do mundo grecolatino" e que "alcanzou unhas cotas de intensidade e solvencia intelectual que a sitúan entre os escritores máis destacados do presente".
Pedrido, Santa Cruz do Valadouro, O Valadouro
Pedrido é un lugar da parroquia de Santa Cruz do Valadouro, no concello lucense do Valadouro na comarca da Mariña Central.
Felpós, Felpós, Palas de Rei
Felpós é un lugar da parroquia de Felpós no concello lugués de Palas de Rei, na comarca da Ulloa. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 tiña 12 habitantes, dos cales 8 eran homes e 4 eran mulleres.
O Rego da Pía, Santa Cruz do Valadouro, O Valadouro
O Rego da Pía é un lugar da parroquia de Santa Cruz do Valadouro, no concello lucense do Valadouro na comarca da Mariña Central.
O Portelo, Santa Cruz do Valadouro, O Valadouro
O Portelo é un lugar da parroquia de Santa Cruz do Valadouro, no concello lucense do Valadouro na comarca da Mariña Central.
O Cribeiro, Cristiñade, Ponteareas
O Cribeiro é un lugar da parroquia de Cristiñade no concello pontevedrés de Ponteareas, na comarca do Condado.
Urcela, Cristiñade, Ponteareas
Urcela é un lugar da parroquia de Cristiñade no concello pontevedrés de Ponteareas, na comarca do Condado. Segundo o IGE, en 2022 tiña 104 habitantes (52 homes e 52 mulleres).
Sequeiros, Cristiñade, Ponteareas
Sequeiros é un lugar da parroquia de Cristiñade no concello pontevedrés de Ponteareas, na comarca do Condado. Segundo o IGE, en 2022 tiña 107 habitantes (54 homes e 53 mulleres).
Anita Borg
Traxectoria
Obtivo o seu primeiro traballo como programadora en 1969. Aínda que de pequena lle encantaban as matemáticas, non tiña intención de dedicarse á informática e aprendeu a programar por si mesma mentres traballaba nunha pequena compañía de seguros. Obtivo un doutoramento en Informática pola Universidade de Nova York en 1981. A súa tese foi sobre a eficiencia da sincronización nun sistema operativo.
Despois do seu doutoramento, Borg pasou catro anos desenvolvendo un sistema operativo baseado en Unix tolerante a fallos, primeiro para Auragen Systems Corp. de Nova Jersey e despois con Nixdorf Computer en Alemaña.
En 1986 uniuse a Digital Equipment Corporation onde traballou durante 12 anos, primeiro no Western Research Laboratory e máis tarde en Digital Equipment.
A súa experiencia na xestión da lista de correo en constante expansión de Systers, que ela fundou en 1987, levouna a traballar na comunicación por correo electrónico. Como enxeñeira consultora no Laboratorio de Sistemas de Rede baixo a dirección de Brian Reid, desenvolveu MECCA, un sistema baseado en web e correo electrónico para a comunicación en comunidades virtuais. En 1997, Borg deixou a Digital Equipment Corporation e comezou a traballar como investigadora na Oficina do Líder Tecnolóxico de Xerox PARC. Pouco despois de unirse a Xerox, fundou o Instituto de Mulleres e Tecnoloxía, despois de fundar a Grace Hopper Celebration for Women in Computing en 1994.
Apoio ás mulleres na tecnoloxía
Borg cría apaixonadamente en traballar por unha maior presenza das mulleres na tecnoloxía. O seu obxectivo era facer das mulleres o 50% da profesión de TI para 2020. Esforzouse por que as mulleres estiveran representadas en igualdade de condicións que os homes en todos os ámbitos técnicos e en todos os niveis e tivese presenza naqueles espazos onde a tecnoloxía repercutira, para que se puidesen beneficiar dela.
Systers
En 1987, fundou Systers Borg, a primeira rede de correo electrónico para mulleres en tecnoloxía.
O obxectivo de Systers era proporcionar un espazo privado para que os seus membros buscaran información e compartir coñecemento a partir das súas experiencias comúns. Unirse a Systers limitouse a mulleres altamente técnicas, e as discusións foron técnicas. Borg supervisou Systers ata 2000.
Systers só trataba temas non técnicos cando estaban relacionados con algúns dos seus membros. En 1992, cando Mattel Inc. comezou a vender unha boneca Barbie que dicía "a clase de matemáticas é difícil ". As protestas que comezaron con Systers xogaron un papel fundamental para conseguir que Mattel eliminase esa frase do microchip de Barbie.
Grace Hopper Celebración das mulleres na informática
En 1994, Anita Borg e Telle Whitney fundaron a Grace Hopper Celebration of Women in Computing. A idea inicial era crear unha conferencia por e para mulleres informáticas. Borg e Whitney reuníronse para cear e deseñaron a conferencia desde cero. A primeira Grace Hopper Celebration of Women in Computing celebrouse en Washington, DC en xuño de 1994 e reuniu a 500 mulleres do mundo da tecnoloxía.
Instituto da Muller e Tecnoloxía
En 1997, Borg fundou o Instituto de Muller e Tecnoloxía. Os dous obxectivos principais da organización eran aumentar a representación das mulleres nos campos tecnolóxicos e fomentar a creación de máis tecnoloxía por parte das mulleres.
Seoane, Laia, Palas de Rei
Seoane é un lugar da parroquia de Laia no concello lugués de Palas de Rei, na comarca da Ulloa.
Toponimia
O topónimo deriva do latín, San Xoán.
Río Cabreiro, Santa Cruz do Valadouro, O Valadouro
Río Cabreiro é un lugar da parroquia de Santa Cruz do Valadouro, no concello lucense do Valadouro na comarca da Mariña Central.
O Feixoal, Cristiñade, Ponteareas
O Feixoal é un lugar da parroquia de Cristiñade no concello pontevedrés de Ponteareas, na comarca do Condado.
A Revolta, Santa Cruz do Valadouro, O Valadouro
A Revolta é un lugar da parroquia de Santa Cruz do Valadouro, no concello lucense do Valadouro na comarca da Mariña Central.
Sérgio da Rocha
O nome Sérgio da Rocha pode referirse a:
(3200) Faetón
alt=Composición a partir de imaxes de radar do radioobservatorio de Arecibo.|miniatura|Composición a partir de imaxes de radar do radioobservatorio de Arecibo.(3200) Faetón ou (3200) Phaethon, nomeado así de xeito internacional Pola UAI (IAU) dende 1985, despois de ser chamado de xeito provisional 1983 TB, o ano da súa descuberta polo satélite IRAS (Infrared Astronomical Satellite), é un asteroide de tipo Apolo. No 2017, trátase do asteroide nomeado que ten a órbita que se aproxima máis ó Sol (aínda que existen moitos asteroides numerados pero non nomeados, cun perihelio menor, como (137924) 2000 BD19). Por esta característica, foi chamado considerando o mito grego de Faetón, fillo de Helios, deus do Sol. Ten 5,8 km de diámetro. É o corpo celeste pai das Xemínidas, a chuvia anual de meteoros de mediados de decembro. Cunha historia de observación de máis de trinta anos, a súa órbita está ben determinada, e a súa distancia á Terra ten unha precisión de ± 40 km. alt=Órbita de Faetón arredor de decembro de 2017.|miniatura|Órbita de Faetón arredor de decembro de 2017. Foi o primeiro asteroide descuberto por análise de imaxes dun satélite artificial. Os seus descubridores, Simon F. Green e John K. Davies fixeron a descuberta con imaxes do 11 de outubro de 1983, procurando obxectos en movemento nos datos do IRAS. O descubrimento foi anunciado de xeito oficial o 14 de outubro na IAUC 3878, e a confirmación óptica directa da existencia do obxecto foi feita por Charles T. Kowal, quen o clasificou como de aparencia asteroidal, sen actividade cometaria.
A observación no seu perihelio é imposible por satélite, debendo seguirse por equipos de observación solar, como o NASA Solar Terrestrial Relations Observatory (STEREO), que o segue dende 2009. Dita observación deu como resultado a visualización dunha pequena cola pouco despois do seu perihelio, a que daría pé ás Xemínidas. No 2022 o exame pormenorizado detectou a emisión departículas de sodio no perihelio, que non poderían formar a cola causante das xemínidas, atribuídas agora a un fenómeno acorrido habería uns douscentos anos.
Supermarine Spiteful
O Supermarine Spiteful foi un caza británico equipado cun motor Rolls-Royce Griffon deseñado por Supermarine para a especificación F.1/43 do Ministerior do Aire durante a segunda guerra mundial como un sucesor do Spitfire. Tiña un novo deseño de á para mellorar o seu número de Mach crítico, e permitir operacións seguras a altas velocidades. O novo deseño tiña tamén un moderno tren de aterraxe que se retraía cara a dentro. Outros cambios incluían unha deriva máis grande para mellorar a estabilidade marxinal dos Spitfire con motores Griffon e cambios na montaxe do motor para inclinalo lixeiramente cara abaixo e ter así unha mellor visibilidade sobre o morro.
O Spiteful estivo listo para ser producido cando a guerra estaba rematando e foi abandonado en favor dos deseños a reacción. A Royal Navy continuou desenvolvéndoo como Supermarine Seafang xa que non estaba claro que os reactores puidesen operar de xeito seguro dende os portaavións, aínda que o éxito do de Havilland Sea Vampire fixo que o proxecto fose cancelado en 1945. Negociacións coa firma francesa SNCAC para producir o Spiteful baixo licenza abandonáronse cando Francia comezou a fabricar motores a reacción. Do pedido orixinal por 150 Spitefuls, só chegou a completarse un pequeno número.
Historial operacional
O Spiteful foi ordenado en produción como Spiteful XIV (sen marcas anteriores de seu, os números transladáronse da conversión orixinal do Spitfire XIV), e pedíronse 150 avións. Porén, coa chegada dos reactores, o futuro dos cazas de alto rendemento estaba claramente do lado deses novos avións, polo que o pedido foi cancelado e só un feixe de Spitefuls chegaron a ser construídos. Aínda así había un certo grao de incerteza sobre se un reactor podería operar a bordo dun portaavións da Royal Navy, polo que se decidiu desenvolver unha versión embarcada do Spiteful segundo a especificación N.5/45, e que posteriormente sería bautizado como Seafang.
O Seafang tiña as puntas das á pregables, un gancho de detención tipo "sting" e un motor Griffon 89 ou 90, alimentado dende unha entrada de aire de carburador estendida impulsando dúas novas hélices contrarrotantes de tres pás Rotol. O primeiro en ser fabricado foi un Spiteful XV convertido (RB520) pero coa exitosa operación do de Havilland Sea Vampire no portaavións HMS Ocean en 1945, a necesidade do Seafang desapareceu.
As Balancas, Ferreira de Negral, Palas de Rei
As Balancas é un lugar da parroquia de Ferreira de Negral no concello lugués de Palas de Rei, na comarca da Ulloa. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 tiña 2 habitantes, dos cales 1 era home e 1 era muller.
Bugallal, Ferreira de Negral, Palas de Rei
Bugallal é un lugar da parroquia de Ferreira de Negral no concello lugués de Palas de Rei, na comarca da Ulloa.
Thelma Estrin
Thelma Estrin, nada en Nova York o 21 de febreiro de 1924 e finada en Santa Mónica, o 15 de febreiro de 2014, foi unha científica informática estadounidense. Pioneira nos campos da enxeñaría biomédica, foi unha das primeiras en aplicar a tecnoloxía da información nos campos da saúde e da medicina. Tamén foi profesora no departamento de informática da Universidade de California.
Traxectoria
Thelma Austern demostrou aptitude para as matemáticas e comezou os seus estudos superiores de contabilidade na Universidade da Cidade de Nova York, onde coñeceu a Gerald Estrin con quen casou aos 17 anos de idade. Cando foi á guerra, Thelma asistiu a un curso de axudante de enxeñaría de tres meses na universidade privada Stevens Institute of Technology de Nova Jersey en 1942, e comezou a traballar na radio.
Despois da guerra, Thelma e Gerald ingresaron na Universidade de Wisconsin-Madison, onde ambos se graduaron en enxeñería eléctrica. Thelma obtivo o seu doutoramento en 1951.
Princeton e investigación en enxeñaría biomédica 1951-1953
A principios da década de 1950 a parella trasladouse a Princeton, Nova Jersey, onde Gerald uniuse ao Instituto de Estudos Avanzados de Princeton e asociouse co grupo que se formou arredor de John von Neumann. Thelma obtivo un posto de investigación no Departamento de Electroencefalografía do Instituto Neurolóxico de Nova York no Columbia Presbyterian Hospital da cidade de Nova York, onde desenvolveu un interese pola enxeñaría biomédica.
En 1953 Gerald obtivo un posto de profesor na Universidade de California (UCLA) e os dous mudáronse a Os Ánxeles. Cando o marido de Thelma comezou a traballar na UCLA, ela comezou a traballar noutro instituto, "Los Angeles Valley College" de San Francisco (California, Estados Unidos) onde ensinaba debuxo. En 1954, ela e Gerald viaxaron a Israel, onde axudaron a construír o primeiro ordenador, o Weizmann Automatic Computer ou WEIZAC. Ao seu regreso a Los Ángeles en 1960, Thelma asociouse co Instituto de Investigación en Neurociencia da Universidade de California (UCLA), establecendo o Laboratorio de Procesamento de Datos do Instituto en 1961. Dirixiuno entre 1970 e 1980. Durante o seu mandato, deseñou e desenvolveu un dos primeiros sistemas de conversión de datos analóxico a dixital que podería converter sinais de electroencefalograma analóxico (EEG) en sinais dixitais.
Estudos da Muller e Informática
Thelma publicou en 1996 un artigo sobre os estudos da muller e a informática para discutir a intersección entre as dúas disciplinas xa que "ambas evolucionaron como disciplinas académicas nos anos 60, pero evolucionaron por camiños moi diferentes". Neste artigo, Estrin conecta a epistemoloxía feminista e os seus valores pedagóxicos sobre as formas en que a informática podería ser "máis relevante para os estudantes de minorías e de baixos ingresos". Estrin explica que os estudos sobre a muller non abordaron os subcampos da ciencia e da enxeñaría da informática e da enxeñaría biomédica, que segundo ela "crearon ferramentas para explorar a saúde e os dereitos reprodutivos das mulleres" ata 25 anos despois da súa fundación. Pola contra, os estudos sobre mulleres centráronse na "experiencia inmediata das mulleres" a través das disciplinas das humanidades. "Os estudos sobre as mulleres", escribe Estrin, "implican ampliar o mundo da ciencia e a tecnoloxía desde a súa historia patriarcal, que considera estas disciplinas como inherentemente masculinas". Escribe que os estudos sobre mulleres buscan "comprender os elementos de xénero en situacións sociais e políticas", o que é necesario para "ampliar o acceso das mulleres á tecnoloxía".
Premios
En 1984 recibiu a Medalla do Século IEEE.
A Igrexa, Cristiñade, Ponteareas
A Igrexa é un lugar da parroquia de Cristiñade no concello pontevedrés de Ponteareas, na comarca do Condado.
Thelma Estrin
Premios
En 1982 gañou o premio "Service" da Asociación para Mulleres en Informática, así como o premio "IEEE Haraden Pratt" e o premio principal. aos Grandes Logros da National Science Foundation. Foi membro da IEEE, a Academia Americana de Artes e Ciencias, e membro fundador do Instituto Americano de Enxeñaría Médica e Biolóxica.
A Igrexa, Cristiñade, Ponteareas
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, o lugar da igrexa.
Laia, Laia, Palas de Rei
Laia é un lugar da parroquia de Laia no concello lugués de Palas de Rei, na comarca da Ulloa. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 tiña 11 habitantes, dos cales 7 eran homes e 4 eran mulleres.
San Cosme, Santa Cruz do Valadouro, O Valadouro
San Cosme é un lugar da parroquia de Santa Cruz do Valadouro, no concello lucense do Valadouro na comarca da Mariña Central.
Ingrit Valencia
Ingrit Lorena Valencia Victoria, nada en Morales o 3 de setembro de 1988, é unha boxeadora colombiana medallista olímpica.
Nos Xogos Olímpicos de 2016 en Río de Xaneiro, obtivo a medalla de bronce na categoría de peso mosca feminino (menos de 51 kg). Nos Xogos Bolivarianos de Santa Marta, Colombia, obtivo a medalla de ouro o 17 de novembro de 2017 e nos Xogos Centroamericanos e do Caribe que se levaron a cabo en Barranquilla, Colombia, entre o 19 de xullo e o 3 de agosto de 2018, gañou a medalla de ouro na categoría mosca (51 kg).
Soutiño, Santa Cruz do Valadouro, O Valadouro
Soutiño é un lugar da parroquia de Santa Cruz do Valadouro, no concello lucense do Valadouro na comarca da Mariña Central.
Penela, Cristiñade, Ponteareas
Penela é un lugar da parroquia de Cristiñade no concello pontevedrés de Ponteareas, na comarca do Condado.
Porto, Cristiñade, Ponteareas
Porto é un lugar da parroquia de Cristiñade no concello pontevedrés de Ponteareas, na comarca do Condado.
A Torre, Santa Cruz do Valadouro, O Valadouro
A Torre é un lugar da parroquia de Santa Cruz do Valadouro, no concello lucense do Valadouro na comarca da Mariña Central.
Valiña Boa, Santa Cruz do Valadouro, O Valadouro
Valiña Boa é un lugar da parroquia de Santa Cruz do Valadouro, no concello lucense do Valadouro na comarca da Mariña Central.
Dólar presidencial
O dólar presidencial (en inglés: presidential dollar coin) é unha serie de moedas estadounidenses co valor facial dun dólar, emitida a partir de 2007, caracterizada por reproducir nos seus anversos os retratos dos presidentes dos Estados Unidos falecidos e no reverso a Estatua da Liberdade.
A serie do dólar presidencial foi autorizada pola Lei pública 109-145, aprobada o 22 de decembro de 2005.
Entre 2007 e 2011, os dólares presidenciais cuñáronse para a súa posta en circulación en grandes cantidades, o que deu lugar á acumulación dunha importante reserva destas moedas á espera de seren utilizadas. No entanto, as emisións de dólares presidenciais de 2012 a 2016 foron destinadas unicamente ao coleccionismo numismático, polo que as súas tiraxes son máis reducidas.
O 4 de decembro de 2020 emitiuse unha nova moeda da serie do dólar presidencial, na honra de George H. W. Bush, que morreu logo do pechamento inicial do programa en 2016.
Proceso lexislativo
miniatura|O [[Senado dos Estados Unidos de América|senador por Nova Hampshire John E.Sununu, promotor da lei pola que se creou a serie do dólar presidencial.]]
O proxecto de lei para a creación da serie do dólar presidencial foi presentado no Senado dos EEUU polo senador John E. Sununu o 17 de maio de 2005, contando xa co apoio de 70 senadores.
O 29 de xullo de 2005 foi aprobada sen emendas pola Comisión de Banca, Vivenda e Asuntos Urbanos do Senado, e esta mesma cámara aprobouna por consentimento unánime o 18 de novembro, unicamente cunha emenda de carácter técnico.
Pola súa banda, a Cámara de Representantes deulle a súa aprobación o 13 de decembro.
Finalmente, logo da súa aprobación por ambas as cámaras, o proxecto de lei envióuselle ao presidente George W. Bush o 15 de decembro e este asinouno con data de 22 de decembro de 2005, converténdose así en lei.
Convivencia co dólar Sacagawea
A lei pola que se crea esta nova moeda dun dólar ten o seu fundamento no fracaso suposto pola introdución do dólar Sacagawea, que se pretendía que tivese unha ampla circulación nos Estados Unidos. A nova lei atendía a demanda que diversos sectores sociais amosaban dunha moeda dun dólar que resultase útil, e esperaba que o atractivo do cambio de deseño aumentase a súa aceptación pública, tendo en conta, ademais, que a recepción por parte da poboación da serie de moedas dun cuarto de dólar conmemorativa dos 50 estados estaba a ser satisfactoria. No caso de que o éxito esperado entre a poboación non se producise finalmente, esperábase que os coleccionistas estivesen tan interesados nesta serie de dólares como o estaban a amosar coa dos cuartos de dólar dos 50 estados, que xerou 6.300 millóns de dólares en señoreaxe —é dicir, na diferenza entre o valor nominal das moedas e o custo da súa produción—, entre xaneiro de 1999 e decembro de 2008.
Mais, de xeito diferente ao que sucedía cos cuartos dos 50 estados, que substituíu o modelo anterior, a lei obrigou a Casa da Moeda dos Estados Unidos a que continuase coa produción do dólar Sacagawea en paralelo á do dólar presidencial, coa condición de que polo menos un terzo dos dólares cuñados correspondese a dólares Sacagawea, e ademais esta serie debería continuar en produción logo de finalizado o programa do dólar presidencial.
No entanto, os representantes da Reserva Federal indicáronlle ao Congreso que "se o programa do dólar presidencial non é quen de estimular unha demanda substancial de moedas dun dólar, o requisito de que a casa da moeda siga a producir dólares Sacagawea suporía un custo para os contribuíntes sen ningún beneficio". Nese caso, a Reserva Federal "recomendaría encarecidamente que o Congreso volvese avaliar o requisito establecido dun terzo". O devandito requisito dun terzo modificouse posteriormente a un quinto de dólares Sacagawea, mediante a Lei de moedas dun dólar "Nativos americanos" —continuación da serie Sacagawea—, aprobada o 20 de setembro de 2007.
Algunhas versións previas desa lei, anteriores á súa versión aprobada, pedían a retirada da circulación das moedas dun dólar emitidas con anterioridade ao dólar Sacagawea, sinaladamente do dólar Susan B. Anthony, mais o texto finalmente aprobado limítase a ordenar ao secretario do Tesouro que estudase o asunto e informase o Congreso. A lei esixe aos organismos do Goberno federal —incluído o Servizo Postal—, ás empresas que operen neses organismos e aos servizos de transporte financiados polo Goberno federal a que acepten e dispensen moedas dun dólar antes de xaneiro de 2008, e a que exhiban carteis indicadores de que o fan.
Caracterización da serie
miniatura|220x220px|Morea de dólares presidenciais, onde se aprecia a inscrición dos seus [[Canto (moeda)|cantos.]] O programa do dólar presidencial comezou a executarse o 1 de xaneiro de 2007, en paralelo ao das moedas dun cuarto de dólar dedicadas aos 50 estados dos EEUU, coa previsión de que finalizase no momento en que fosen honrados todos os presidentes defuntos do país. Prevíase a emisión de catro dólares anuais con cadanseu anverso dedicado a un presidente, na orde cronolóxica do seu período de mandato. A condición para formar parte deste programa era a de que o falecemento se producira polo menos dous anos antes do momento da cuñaxe.
O reverso das moedas desta serie é común a todas elas e caracterízase pola reprodución da Estatua da Liberdade e a indicación do valor facial "$1", xunto coa denominación do país, UNITED STATES OF AMERICA.
No relativo á súa composición metálica, nesta serie seguíronse os mesmos parámetros que na serie do dólar Sacagawea, dedicada á cultura nativa americana.
A primeira moeda do dólar presidencial posta ao dispor da poboación foi a dedicada ao presidente George Washington, o día 15 de febreiro de 2007, na honra do "día dos presidentes", que se celebra nos Estados Unidos o 19 de febreiro de cada ano.
Almacenaxe e suspensión da produción
miniatura|290x290px|Gráfico das [[cuñaxes do dólar presidencial desde 2007 ata 2011, cando finalizaron as emisións para a circulación.]] En 2011 acumulábanse 1.400 millóns de moedas dun dólar aínda non postas en circulación, unha cantidade que, dispostas en horizontal, poderían cubrir a distancia entre Os Ánxeles e Chicago. En 2016, esa cantidade tería chegado aos 2.000 millóns se a produción se mantivese sen cambios.
Mesego, Cristiñade, Ponteareas
Mesego é un lugar da parroquia de Cristiñade no concello pontevedrés de Ponteareas, na comarca do Condado.
A Covela, Ferreira de Negral, Palas de Rei
A Covela é un lugar da parroquia de Ferreira de Negral no concello lugués de Palas de Rei, na comarca da Ulloa. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 tiña 12 habitantes, dos cales 6 eran homes e 6 eran mulleres.
Dólar presidencial
Almacenaxe e suspensión da produción
A representante por California Jackie Speier emitiu unha circular titulada Dear Colleague ("Estimado colega"), na que recomendaba que os Estados Unidos non cuñasen ningunha moeda dun dólar, e tiña a intención de presentar un proxecto de lei que esixise a interrupción inmediata de todas as moedas deste valor.
A Oficina de Contabilidade do Goberno dos EEUU, pola súa banda, declarou que a supresión do billete dun dólar en favor da moeda equivalente aforraría ao Goberno uns 5.500 millóns de dólares en tres décadas.
O 13 de decembro de 2011, o daquela vicepresidente Joe Biden e o secretario do Tesouro, Timothy Geithner, anunciaron que se suspendería a cuñaxe das moedas dun dólar presidencial destinadas á súa posta en circulación, de xeito que as que faltaban para concluír o programa, comezando pola dedicada a Chester A. Arthur, se emitirían en cantidades moi reducidas, co fin de atender as necesidades dos coleccionistas numismáticos.
Fin do programa e a súa continuidade
A lei especifica que para que un presidente dos Estados Unidos sexa honrado dentro desta serie debe estar falecido polo menos dous antes da emisión da moeda correspondente. Xa que logo, os expresidentes, George H. W. Bush, Jimmy Carter, Bill Clinton, George W. Bush e Barack Obama non puideron formar parte desta serie cando esta finalizou en 2016, logo de honrar a Ronald Reagan, o derradeiro presidente que cumpría as condicións, consonte a lei.
Erros de cuñaxe
O 8 de marzo de 2007, a US Mint anunciou que o 15 de febreiro dese ano entrou na circulación un número indeterminado de moedas dun dólar presidencial co busto de George Washington carente das regulamentarias inscricións nos seus cantos —a data, a marca de ceca e os lemas IN GOD WE TRUST e E PLURIBUS UNUM —. Ron Guth, do Professional Coin Grading Service, calcula que se cuñaron aproximadamente 50.000 moedas con este erro. O primeiro exemplar que se coñece no mercado do coleccionismo acadou o prezo de 600 dólares en eBay, aínda que a finais de marzo de 2007 se produciron sucesivas vendas doutros exemplares entre os 40 e os 60 dólares. Debido a que un dos lemas que faltan é IN GOD WE TRUST  ("En Deus confiamos"), algunhas publicacións refírense a eles como "dólares sen Deus" (Godless dollars). No mercado do coleccionismo detectáronse tamén falsificacións destes dólares "sen Deus", producidos mediante a limadura dos seus cantos.
Tamén se descubriron exemplares de dólares presidenciais dedicados a John Adams cos cantos lisos. Estes son máis escasos que os anteriores e, xa que logo, resultan menos accesibles no mercado. Nesta mesma emisión, coñécese tamén algún espécime co canto duplicado, por ter pasado dúas veces pola prensa encargada do gravado do canto. A maioría destes casos corresponde a dólares procedentes da Ceca de Filadelfia, e o erro apréciase en dúas variantes: unha con ambas as inscricións na mesma dirección e outra coas inscricións en direccións opostas.
A principios de marzo de 2007, unha parella de Colorado achou unha moeda dun dólar presidencial da que só estaba cuñado o canto, polo que tanto o seu anverso como o seu reverso estaban completamente lisos.
Polo demais, os dólares presidenciais aparecen indistintamente coas letras do canto orientadas cara ao anverso ou cara ao reverso; isto non se trata dun erro numismático senón do resultado do propio proceso de cuñaxe, que non ten en conta este factor ao situar os discos na prensa, polo que se estima que aproximadamente existe un 50 % dos exemplares con cada unha das orientacións.
Especificacións dos dólares presidenciais
Amósanse na seguinte táboa as imaxes dos dólares da serie presidencial, así como algúns datos relevantes de cada ano de emisión:
Programa de moedas do "primeiro cónxuxe"
miniatura|259x259px|O [[Director da Casa da Moeda dos Estados Unidos|director da US Mint, Edmund C. Moy, e Laura Bush na presentación da moeda dedicada a Dolley Madison como primeira dama, o 19 de novembro de 2007.]] A mesma lei pola que se creou a serie do dólar presidencial prevé tamén a creación dunha serie de moedas de ouro con valor facial de 10 dólares mediante a que se honra cada un dos cónxuxes dos presidentes que forman parte da serie presidencial, na mesma orde e coa mesma cadencia que esta. Ata hoxe, todos os cónxuxes das persoas que ocuparon a presidencia dos EEUU foron mulleres e, xa que logo, reciben adoito a denominación de primeiras damas, aínda que a lei utiliza o termo "primeiro cónxuxe" (en inglés: first spouse), sen marca de xénero.
Alessandra Perilli
Alessandra Perilli, nada en Rimini o 1 de abril de 1988, é unha tiradora deportiva sanmarinesa, que compite na modalidade de tiro ao prato. É a primeira deportista da historia en conseguir unha medalla olímpica representando a San Marino, converténdose no país máis pequeno do mundo en conseguir un metal olímpico.
Participou en tres Xogos Olímpicos de Verán, entre os anos 2012 e 2020, obtendo dúas medallas en Toquio 2020, prata no foxo mixto (xunto con Gian Marco Berti) e bronce na proba de foxo individual, e o cuarto lugar en Londres 2012.
As súas medalla de prata e bronce significan as primeiras de San Marino en toda a súa historia, e o país máis pequeno en conseguir unha medalla.
Vao, Santa Cruz do Valadouro, O Valadouro
Vao é un lugar da parroquia de Santa Cruz do Valadouro, no concello lucense do Valadouro na comarca da Mariña Central.
Llevant
O termo catalán Llevant ("levante" en galego) pode referirse a:
Suaigrexa, Santa Cruz do Valadouro, O Valadouro
Suaigrexa é un lugar da parroquia de Santa Cruz do Valadouro, no concello lucense do Valadouro na comarca da Mariña Central.
Rabadeira, Cristiñade, Ponteareas
Rabadeira é un lugar da parroquia de Cristiñade no concello pontevedrés de Ponteareas, na comarca do Condado.
A Pousa, Cristiñade, Ponteareas
A Pousa é un lugar da parroquia de Cristiñade no concello pontevedrés de Ponteareas, na comarca do Condado.
A Covela, Orosa, Palas de Rei
A Covela é un lugar da parroquia de Orosa no concello lugués de Palas de Rei, na comarca da Ulloa. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 tiña 5 habitantes, dos cales 3 eran homes e 2 eran mulleres.
Shi Jian 10
Shi Jian 10 ou SJ 10 foi un satélite artificial da China lanzado o 5 de abril de 2016 a bordo dun foguete CZ-2D desde o Centro de Lanzamento de Satélites de Jiuquan.
Características
SJ 10 foi un satélite deseñado pola Comisión de Ciencia, Tecnoloxía e Industria para a Defensa Nacional da China (COSTIND) similar ao satélite Shi Jian 8. Tamén estaba baseado nos satélites de recoñecemento Fanhui Shi Weixing. Levaba a bordo 215 kg de sementes de plantas e fungos que foron expostos á contorna espacial. A masa total do satélite era de 3600 kg e estaba deseñado para devolver a terra a súa carga de experimentos. Estivo en órbita dúas semanas e regresou o 18 de abril de 2016.
O Vilar, Santa Cruz do Valadouro, O Valadouro
O Vilar é un lugar da parroquia de Santa Cruz do Valadouro, no concello lucense do Valadouro na comarca da Mariña Central.
A Mámoa, Ferreira de Negral, Palas de Rei
A Mámoa é un lugar da parroquia de Ferreira de Negral no concello lugués de Palas de Rei, na comarca da Ulloa. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 tiña 3 habitantes, dos cales 2 eran homes e 1 era muller.
Soutovidal, Cristiñade, Ponteareas
Soutovidal é un lugar da parroquia de Cristiñade no concello pontevedrés de Ponteareas, na comarca do Condado.
Sandra Arenas
Sandra Lorena Arenas Campuzano, nada en Pereira, Risaralda, o 17 de setembro de 1993, é unha atleta colombiana. Foi medallista de prata en marcha de 20 quilómetros nos Xogos Olímpicos de 2020 en Toquio.
O seu adestrador é Libardo Hoyos.
Mosteiro, Ferreira de Negral, Palas de Rei
Mosteiro é un lugar da parroquia de Ferreira de Negral no concello lugués de Palas de Rei, na comarca da Ulloa. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 tiña 2 habitantes, dúas mulleres.
O Vilarao, Santa Cruz do Valadouro, O Valadouro
O Vilarao é un lugar da parroquia de Santa Cruz do Valadouro, no concello lucense do Valadouro na comarca da Mariña Central.
Anthony Zambrano
Anthony José Zambrano de la Cruz, nado en Maicao o 17 de xaneiro de 1998, é un atleta colombiano. É recoñecido por ser o primeiro medallista colombiano nun evento de pista nun Campionato Mundial de Atletismo, e o primeiro colombiano en obter unha medalla olímpica nun evento de pista en atletismo.
Comezos e Xogos Panamericanos 2019
Zambrano competiu na categoría 4×400 metros remudas nos Xogos Olímpicos de Río 2016. Foi finalista na categoría de 400 metros no Torneo Mundial Xuvenil de 2015 en Cali, Colombia. En 2019, obtivo a medalla dourada na categoría de 400 metros nos Xogos Panamericanos de 2019 en Lima. Nos mesmos xogos, novamente conseguiu o ouro, desta volta ba categoría 4x400 metros remudas.
Mundial de atletismo 2019
No Campionato Mundial de Atletismo disputado en Doha en 2019, Zambrano obtivo a medalla de prata na categoría de 400 metros masculino, converténdose no primeiro medallista colombiano na historia desta competencia. O atleta superou ademais a súa propia marca nacional, estabelecida nas semifinais, cun tempo de 44,15 segundos.
Shi Jian 11
Shi Jian 11 ou SJ 11 foi unha serie de oito satélites artificiais da China lanzados entre 2009 e 2014, todos mediante foguetes CZ-2C desde o Centro de Lanzamento de Satélites de Jiuquan.
Características
Dos oito satélite SJ 11 un (o cuarto) fallou en chegar a órbita por problemas no seu foguete lanzador. A finalidade dos satélites no se fixo pública, pero especulouse que foran satélites de proba para seguimento e aviso cedo de lanzamento de mísiles ou satélites de intelixencia para a detección de sinais.
Sombreiro
miniatura|200x200px|Sombreiro de palla. Un sombreiro ou chapeu é unha peza de vestir que se utiliza especificamente para cubrir a cabeza, xa sexa do sol ou do frío.
Historia e orixes
O sombreiro xorde como unha necesidade para protexerse do sol e da choiva, principalmente entre o campesiñado. Os primeiros sombreiros eran fabricados principalmente de feltro e de la.
Máis adiante, o uso do chapeu foi xeneralizándose variando a forma segundo a época. A principios do século XX usábase comunmente en todo o mundo civilizado. O seu uso atópase en retroceso desde entón, transformando a súa utilidade dunha funcional a un accesorio de moda.
Partes
Un sombreiro pode constar ou non dos seguintes elementos.
= Tipos=
A Veiga, Santa Cruz do Valadouro, O Valadouro
A Veiga é un lugar da parroquia de Santa Cruz do Valadouro, no concello lucense do Valadouro na comarca da Mariña Central.
As Raíces, Cristiñade, Ponteareas
As Raíces é un lugar da parroquia de Cristiñade no concello pontevedrés de Ponteareas, na comarca do Condado.
Zaragoza, Santa Cruz do Valadouro, O Valadouro
Zaragoza é un lugar da parroquia de Santa Cruz do Valadouro, no concello lucense do Valadouro na comarca da Mariña Central.
A Abelleira, Vilacampa, O Valadouro
A Abelleira é un lugar da parroquia de Vilacampa, no concello lucense do Valadouro na comarca da Mariña Central.
Tommy van Lent
Carreira
Van Lent foi membro do grupo de YouTube Spaze de novembro de 2019 a maio de 2020; abandonou para centrarse na actuación. Despois diso, Van Lent desempeñou varios pequenos papeis en series como Brugklas e Flexe gasten.
Desde o 30 de decembro de 2019 ata o 15 de novembro de 2022, Van Lent puido verse como Steef Verduyn no soap RTL 4 Goede tijden, slechte tijden.
Niñarellos, Ferreira de Negral, Palas de Rei
Niñarellos é un lugar da parroquia de Ferreira de Negral no concello lugués de Palas de Rei, na comarca da Ulloa. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 tiña 4 habitantes, dos cales 2 eran homes e 2 eran mulleres.
A Torre, Cristiñade, Ponteareas
A Torre é un lugar da parroquia de Cristiñade no concello pontevedrés de Ponteareas, na comarca do Condado.
Chronica Gothorum Pseudoisidoriana
Aínda que a principal referencia da crónica son as obras de Isidoro de Sevilla, non foi compilada por el. De feito, é a tradución dunha tradución ao árabe dunha colección de obras orixinariamente en latín. As súas fontes identificadas son o Temporum liber de Xerome, a Historiae adversus paganos de Orosio, a Historia de regibus Gothorum, Vandalorum et Suevorum de Isidoro, a Cosmographia de Xulio Honorio, a Chronicon continuans Victorem Tunnunensem de Xoán de Biclar e a anónima Crónica mozárabe. Todos estes foron interpolados nas diferentes traducións antes de chegar á súa forma final latina. Os topónimos e os nomes persoais baséanse con frecuencia nas súas formas árabes. A tradución árabe de Orosio tamén foi utilizada por Aḥmad al-Rāzī na súa Crónica dos reis de Al-Andalus (Akhbār mulūk al-Andalus), que tamén é conservada só nas traducións posteriores.