Cerámica_de_figuras_negras
O último cuarto do século VI a.C
até finais do século a calidade da produción de vasos de figuras negras podíase manter basicamente. Pero despois do desenvolvemento do estilo de figuras vermellas ao redor do 530 a. C., presumiblemente polo Pintor Andokides, cada vez máis pintores pasaron ao estilo de figuras vermellas, que proporcionaba moitas máis posibilidades para engadir detalles dentro dos contornos da figura. O novo estilo tamén permitiu moitos máis experimentos prometedores con escorzos, vistas en perspectiva e novos deseños para arranxos. Os contidos das escenas, como sempre, reflectían as tendencias do gusto e do espírito dos tempos, pero o estilo de figuras vermellas creaba mellores condicións previas para presentar escenas máis elaboradas ao aproveitar as novas posibilidades de arranxo. miniatura|Loitando amazons nun Nikosthenes amphora polo potter Nikosthenes e Pintor N, c. 520/510 BC, agora no Louvre, París Pero mentres tanto, algúns artesáns innovadores aínda poderían dar novos impulsos á produción de vasos de figuras negras. O alfareiro máis imaxinativo da época, tamén un talentoso home de negocios, foi Nicóstenes. Máis de 120 vasos levan a súa sinatura, indicando que foron feitos por el ou no seu taller. Parece que se especializou especialmente na produción de vasos para a exportación a Etruria. No seu taller producíronse as habituais ánforas de pescozo, Little Masters, Droop e oculares, pero tamén un tipo de ánfora que lembra a cerámica bucchero etrusca, bautizada como ánfora nicosténica en honor do seu creador. Estas pezas atopáronse particularmente en Caere, os outros tipos de vasos normalmente en Cerveteri e Vulci. Os moitos inventos do seu taller non se limitaban ás formas. No taller de Nicóstenes desenvolveuse a coñecida como técnica dos Seis, na que se pintaban figuras de cor marrón avermellada ou branca sobre unha lámina negra brillante. Non está claro se Nicóstenes tamén pintou vasos, nese caso normalmente se presume que é idéntico ao pintor N. O Pintor BMN e o pintor de figuras vermellas de Nicóstenes tamén reciben o nome de Nicóstenes. No seu taller empregou moitos famosos pintores de vasos, entre eles os anciáns Lydos, Oltos e Epiktetos. A tradición do taller foi continuada polo sucesor de Nicóstenes, Pamphaios. esquerda|miniatura|Saíndo warriors mostrado nunha barriga amphora polo Affecter, c. 540/530 BC, agora no Louvre, París Dous pintores de vasos de figuras negras considéranse manieristas (540-520 a.C.). O pintor Elbows Out decorou principalmente copas de pequenos mestres. Os cóbados estendidos das súas figuras son conspicuos, unha característica responsable do seu nome pragmático. Poucas veces representaba escenas mitolóxicas; As escenas eróticas son moito máis habituais. Tamén decorou unha rara forma de vaso coñecida como lydion. O máis importante dos dous pintores foi O Afectador, cuxo nome provén da impresión esaxerada artificial das súas figuras. Estas figuras de cabeza pequena non parecen estar actuando tanto como pousando. Os seus primeiros traballos mostran escenas da vida cotiá; máis tarde recorreu a escenas decorativas nas que figuras e atributos son recoñecíbeis, pero apenas accións. Se as súas figuras están vestidas parecen acolchadas; se están espidos son moi angulosos. O Afectante era á vez oleiro e pintor; sobreviviron máis de 130 dos seus vasos. miniatura| Colleita de olivas mostrada nunha ánfora de pescozo polo pintor de Antímenes, c. 520 a. C., de Vulci, agora no Museo Británico de Londres Ao Pintor de Antímenes (530–500 a. C.) gustáballe decorar a hidra con frisos de animais na predela e, por outra banda, especialmente ánforas de pescozo. Dúas hidras que se lle atribúen están decoradas na rexión do pescozo mediante unha técnica de chan branco. Foi o primeiro en pintar ánforas cunha cara de máscara de Dioniso. O máis famoso dos seus máis de 200 vasos supervivientes mostra unha colleita de olivas na parte traseira. Os seus debuxos raramente son realmente precisos, pero tampouco son excesivamente descoidados. Estilisticamente, o pintor Psiax está moi relacionado co Pintor de Antímenes, aínda que o primeiro tamén utilizou a técnica da figura vermella. Como mestre dos pintores Euphronius e Phintias, Psiax tivo unha grande influencia no desenvolvemento inicial do estilo das figuras vermellas. Mostra con frecuencia escenas de cabalos e carros e arqueiros. esquerda|miniatura| Nave no interior dunha copa do Grupo Leagros. c. 520 a. C., procedente de [[Cerveteri, agora no Gabinete das Médalles da Bibliothèque Nationale de France]] O último grupo importante de pintores foi o Grupo de Leagros (520-500 a. C.), que recibe o nome da inscrición kalos que usaban con frecuencia, Leagros. As ánforas e hidras, estas últimas a miúdo con palmetas na predela, son os vasos pintados con máis frecuencia. O campo da imaxe adoita encherse completamente, pero a calidade das imaxes aínda se mantén moi alta. Moitos dos máis de 200 vasos deste grupo foron decorados con escenas da Guerra de Troia e da vida de Heracles Pintores como o enxeñoso pintor Acheloos, o pintor Chiusi convencional e o pintor de Amencer cos seus fieis detalles pertencen ao Grupo Leagros. miniatura|[[Heracles e Atenea, lado de figuras negras dunha ánfora do ventre do pintor Andokides, c. 520/510 a. C., de Vulci, agora na Colección Estatal de Antigüidades de Múnic]] miniatura| Heracles e Atenea, cara de figuras vermellas da ánfora anterior, polo pintor de Lisípides, c. 520/510 a. C., de Vulci, agora na Colección Estatal de Antigüidades de Múnic Outros pintores de vasos coñecidos da época son o Pintor do doito do Vaticano, O pintor de Princeton, o Pintor de Múnic 1410 e o Pintor de bambán (540-520 a. C.), a quen se lle atribúen moitos vasos. Non se considera un artista moi bo, pero as súas figuras son involuntariamente humorísticas debido ás figuras coas súas grandes cabezas, o seu nariz estraño e os puños pechados con frecuencia. A obra do pintor Rycroft ten un parecido coa pintura de vasos de figuras vermellas e as novas formas de expresión. Gustáballe representar escenas dionisíacas, cabalos e carros, e as aventuras de Heracles. Adoita empregar esquemas. Os aproximadamente 50 vasos que se lle atribúen normalmente de gran tamaño están pintados con elegancia. A clase de CM 218 decoraba principalmente as variacións das ánforas nicosténicas. A clase Hypobibazon traballou cun novo tipo de ánfora do ventre con asas e pés redondeados, cuxa decoración se caracteriza por un meandro clave sobre os campos da imaxe. Unha variante máis pequena de ánfora de pescozo foi decorada polo Grupo de Tres Liñas. O Grupo Perizoma adoptou ao redor do 520 a. C. a forma recentemente introducida do stamnos. A finais de século, aínda se producían producións de gran calidade do pintor Euphiletos, do pintor madrileño e do imaxinativo pintor Príamo.