cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gonzalo Romero Osende
Traxectoria
Fillo de Esperanza Osende Botana e Gonzalo Romero Juega, médico de Zas. O pai morreu o 29 de outubro de 1918 a consecuencia da gripe de 1918, e a familia trasladouse a Santiago de Compostela.
A Rúa Alta, Perlío, Fene
A Rúa Alta é un lugar da parroquia de Perlío no concello coruñés de Fene na comarca de Ferrol. Segundo datos do Instituto Galego de Estatística tiña 183 habitantes no ano 2011, dos cales 89 eran homes e 94 mulleres.
Lista de reis dos hititas
A datación e a secuenciación dos reis hititas é unha compilación de rexistros fragmentarios, complementada pola recente achega en Hattusa dun xogo de máis de 3500 impresións en selos que teñen inscritos nomes e títulos e xenealoxías dos reis hititas. As datas indicadas aquí son aproximadas, e dependen do sincronismo cando son coñecidas as cronoloxías dos países veciños e máis de Exipto.
Hai poucas noticias sobre os gobernantes da época do Imperio medio. A secuencia aquí presentada baséase en gran parte na realizada por Bryce na súa obra en 1998.
Reino novo (Imperio)
miniatura|290x290px|Tudhaliyas IV, rei dos hititas. Relevo atopado en [[Yazilikaya (Turquía)]]
Os Grandes reis despois de 1200 a.C.
Despois do colapso do Imperio Hitita, este permaneceu en mans de gobernantes locais que levaron o título de "Gran Rei".
Centros de Formación e Recursos
En 1999 os CFR substituíron os CEFOCOP (Centros de Formación Continuada do Profesorado), e neles integráronse os CERES (Centros de Recursos).
Na actualidade o territorio galego divídese nos CFR de Vigo, A Coruña, Ferrol, Lugo, Ourense, Pontevedra e Santiago de Compostela, que contan con seccións en diversas vilas.
Roberto Santiago
Roberto Santiago, nado en Madrid en 1968, é un director de cine, guionista e novelista español.
Traxectoria
Cursou estudos de Imaxe e Son na Universidade Complutense de Madrid sen chegar a finalizalos. Como escritor obtivo o Premio Edebé de literatura infantil, ademais de ter publicado outras novelas. Realizou anuncios e guións para televisión. Dirixiu a súa primeira película en 1999, Ruleta, para seguir en 2001 con Hombres felices, en 2004 El penalti más largo del mundo, en 2007, El club de los suicidas e no 2009 Al final del camino. Foi guionista de todos os seus filmes, ademais da de Álvaro Fernández Armero, El juego de la verdad.
Foxo
Un foxo é unha cavidade de forma arredondada que se fai no terreo: focha, fochanca. Tamén pode ser unha gabia ou cuneta, cada un dos sucos fondos que están a ambos os lados dunha estrada.
Como topónimo pode referirse a:
ChessGames.com
ChessGames.com é unha gran comunidade de xadrez de Internet, con máis de 87.000 membros. ChessGames.com foi fundada en 2001 por Daniel Freeman e Alberto Artidiello. A sede atópase en Fort Lauderdale, Florida. A web ten unha gran base de datos de partidas de xadrez históricas onde cada partida ten un taboleiro distinto para comentarios e análises. A subscrición básica é libre e a web está aberta para xogadores de todos os niveis.
ChessGames.com é unha web na que non existe un motor de xogo, onde os membros discuten sobre xadrez e analizan posicións sen xogar ao xadrez en tempo real, excepto en concursos por equipos e retos de consulta. Os subscritores da web tiveron moito éxito representando a xogadores d'"O Mundo" competindo contra Grandes Mestres. As características da web permiten estudar aperturas, finais e sacrificios, incluíndo o repertorio de aperturas específico dun Gran Mestre na base de datos
Enrique Barreiro
Juan Enrique Barreiro Vázquez, nado en Castronuño (Valladolid) o 7 de xaneiro de 1899 e finado en Sanxenxo o 27 de febreiro de 1984, foi un director de cine e fotógrafo galego.
Traxectoria
Entre 1919 e 1921 comezou as primeiras investigacións fotográficas sobre a cor, a partir das que deseñou un proceso para o cine en cor, o cinecromo, patentado en 1925, despois de realizar as primeiras probas dous anos antes. Estreou no Teatro Principal de Pontevedra o documental Pontevedra, cuna de Colón, realizado co seu novo sistema, en 1927. Exhibiu a segunda versión dese documental no Ideal Cinema en 1930.
En 1932 montou co seu irmán Ramón e co pintor Ramón Peña a produtora Folk, con ela fixo un noticiario cinematográfico galego que se mantivo ata 1935. Rodou os documentais El Seminario de Estudios Gallegos en Deza e Por unha Galicia nova, apoiando o Estatuto de autonomía de Galicia. O mesmo tempo seguiu patentando sistemas ópticos para o cinema.
Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e encarcerado na illa de San Simón, pero foi posto en liberdade pouco despois grazas á axuda de Daniel de la Sota, que fora presidente da Deputación Provincial. En 1940 instalouse en Madrid, onde xa vivía o seu irmán, e abriu un laboratorio fotográfico e continuou investigando. Patentou o Yuxtacolor, un procedemento fílmico que fracasou ao comercializarse a película negativa de Kodak. O desenvolvemento foi paralizado ademais polo empeoramento da relación entre os irmáns. Retornou a Pontevedra, reabriu o vello estudio fotográfico e comezou a pintar retratos.
Condado de Adams, Colorado
dereita|miniatura|250px|Localización do Condado en Colorado O Condado de Adams é o quinto máis poboado dos 64 condados do Estado de Colorado. Segundo a Oficina do Censo dos Estados Unidos, este condado ten 441.603 habitantes, censo de 2010, un 21,4% máis con respecto ao censo do 2000. Este estado recibe o seu nome por Alva Adams, Gobernador de Colorado 1887–1889, 1897–1899, e 1905. A sede do condado é Brighton. O Condado de Adams forma parte da Área Metropolitana Denver-Aurora-Broomfield e da Denver-Aurora-Boulder.
Historia
En 1901, a Asemblea Xeral de Colorado votou a favor de dividir o Condado de Arapahoe en tres partes: un novo Condado de Adams, unha nova Cidade e Condado de Denver consolidada, e o resto do Condado de Arapahoe para renomealo como Condado de South Arapahoe.
Terra de Nares
Terra de Nares, Nares Land ou Naresland é unha illa no extremo norte de Groenlandia. A illa chámase así polo explorador polar Sir George Nares.
Condado de Adams, Colorado
Cidades
Sete cidades e un pobo (Bennett) forman parte do condado. Algunhas partes da maioría destes municipios están en condados veciños:
Terra de Nares
Xeografía
A illa atópase entre o fiorde de Vitoria e o fiorde de Nordenskjöld separados do continente por un pequeno estreito. A illa Stephenson e a illa Juan Murray atópanse fóra do seu extremo norte. A terra de Nares é bastante grande, cunha superficie de 1.466 km² e unha liña de costa de 192´4 km. Ten 75 km de longo e ata 30 km no seu punt máis largo. Ten unha elevación media de 161 m e o seu punto máis alto ten 1.067 m.
A área onde se atopa a illa ten un clima polar severo e era antes parte de Avannaa, orixinalmente "Nordgrønland" ("Groenlandia do norte"), un antigo condado de Groenlandia ata o 31 de decembro de 2008. O mar ao redor da illa conxélase practicamente todo o ano.
Bash
Bash é un shell de Unix (intérprete de comandos de Unix) escrito para o Proxecto GNU. O nome é o acrónimo de  Bourne-again shell  (Consola Bourne Renacida) — un xogo de palabras sobor o Bourne shell (sh), que foi unha das primeiras consolas importantes de Unix. Cara 1978 o shell Bourne era o shell distribuído co Unix Version 7. O shell Bourne orixinal foi escrito por Stephen Bourne, por entón investigador dos Bell Labs. O shell Bash foi escrito en 1987 por Brian Fox. En 1990, Chet Ramey converteuse no seu principal mantedor. Bash é o shell por defecto na maioría de sistemas Linux ademais de Mac OS X Tiger, e pode executarse na maioría dos sistemas operativos tipo Unix. Tamén foi portado a Microsoft Windows polo proxecto Cygwin.
Sintaxe do Bash
A sintaxe de comandos do Bash é un superconxunto da sintaxe do shell Bourne. A especificación definitiva da sintaxe de comandos do Bash pódese atopar no Bash Reference Manual distribuído polo proxecto GNU. Esta sección destaca algunhas das características únicas do Bash.
A gran maioría dos shell scripts (guións de comandos) Bourne poden ser executados por Bash sen ningún cambio, coa excepción daqueles guións de shell Bourne que fan referencia a variables especiais de Bourne ou que utilizan un comando interno de Bourne. A sintaxe de comandos de Bash inclúe ideas tomadas do Korn shell (ksh) e o C shell (csh), como a edición da liña de comandos, o historial de comandos, a pila de directorios, as variables $RANDOM e $PPID, e a sintaxe de substitución de comandos POSIX: $(...). Cando se utiliza coma un intérprete de comandos interactivo, Bash proporciona autocompletado de nomes de programas, nomes de ficheiros, nomes de variables etc, cando o usuario preme a tecla TAB.
A sintaxe de Bash ten moitas extensións que non proporciona o shell Bourne. Enuméranse a continuación varias das extensións mencionadas.
Matemáticas con enteiros
Unha gran limitación do shell Bourne é que non pode realizar cálculos con enteiros sen lanzar un proceso externo. Un proceso Bash pode realizar cálculos con enteiros utilizando o comando ((...)) e a sintaxe de variables $[...] da seguinte maneira:
VAR=55            # Asigna o valor enteiro 55 á variable VAR. ((VAR = VAR + 1)) # Suma un á variable VAR. Olle a ausencia do carácter '$'. ((++VAR))         # Outra maneira de sumar un a VAR. Preincremento estilo C. ((VAR++))         # Outra maneira de sumar un a VAR. Postincremento estilo C. echo $[VAR * 22]  # Multiplica a variable VAR por 22 e substitúe o comando polo resultado. echo $((VAR * 22)) # Outra maneira de realizalo mesmo.
O comando ((...)) tamén se pode utilizar en sentenzas condicionais, xa que seu código de retorno é 0 ou 1 dependendo de se a condición é certa ou falsa:
if ((VAR == Y * 3 + X * 2)) then echo Si fi ((Z > 23)) && echo Si
O comando ((...)) soporta os seguintes operadores relacionais: ' == ', ' != ', ' > ', ' < ', ' >= ', e ' <= '.
Jorge Verstrynge
Jorge Verstrynge Rojas, nado en Tánxer o 22 de setembro de 1948, é un politicólogo franco-español, doutor en Ciencias Políticas, e profesor titular desa materia na Universidade Complutense de Madrid. Está especializado en Xeopolítica, Partidos Políticos, Mundialización e Inmigración.
Bash
Matemáticas con enteiros
Un proceso Bash non pode realizar cálculos en coma flotante. Os únicos shell Unix capaces disto son o Korn Shell (versión de 1993) e o zsh (a partir da versión 4.0).
Jorge Verstrynge
Traxectoria
Comezou a súa carreira política no seo do neofascismo francés, evolucionando despois cara o nacionalcomunismo, segundo confesa no seu libro Memorias de un maldito. Alumno de Manuel Fraga na universidade, foi un dos fundadores de Reforma Democrática, embrión do que logo sería Alianza Popular. Foi deputado nacional (1982-1989) e Secretario Xeral de Alianza Popular entre 1979 e 1986, aínda que con anterioridade ocupara a Secretaría de Acción Territorial (1976-1978) e a Secretaría de Organización (1978-1979). Candidato á alcaldía de Madrid no 1983 por AP, resultou derrotado polo socialista Enrique Tierno Galván. Tras verse obrigado a dimitir polo seu enfrontamento con Manuel Fraga o 1 de setembro de 1986, evolucionou ideoloxicamente para posturas políticas socialistas e europeístas e, actualmente, marxistas e antimundializadoras.
Bash
Redireccións de Entrada/Saída
comando &> ficheiro
Jorge Verstrynge
Traxectoria
Formou parte do Partido Socialista Obreiro Español, aínda que sen ocupar ningún cargo de importancia. Posteriormente foi asesor do político comunista catalán Francisco Frutos, ao que dixo considerar un político sincero e intelixente.
Ann Meekitjuk Hanson
Ann Meekitjuk Hanson (inuktitut: ᐋᓐ ᒦᖀᑦᔩᒃ ᐦᐋᓐᓱᓐ), nada o 22 de maio de 1946 en Qaktut, é unha escritora, xornalista e política de Nunavut. Foi a comisionada de Nunavut dende o 21 de abril de 2005 ata o 10 de abril de 2010.
Bash
Redireccións de Entrada/Saída
que é máis simple que teclear o comando Bourne equivalente, " comando > ficheiro 2>&1 ". Desde a versión 2.05b, Bash pode redirixir a entrada estándar desde unha cadea utilizando a seguinte sintaxe (denominada "here strings"):
comando <<< "cadea a ler como entrada estándar"
Ann Meekitjuk Hanson
Traxecoria
A Hanson, como todo inuit nacido entre a década de 1940 e a de 1970, o goberno do Canadá etiquetouna cun número de disco, ou ujamiit que no seu caso era E7-121.
Bash
Redireccións de Entrada/Saída
Se a cadea contén espazos en branco, débense utilizar aspas.
Ann Meekitjuk Hanson
Traxecoria
Os primeiros 11 anos da súa vida só sabía falar inuktitut e viviu en Qakutut e Kimmirut. Logo foi a escolas en Iqaluit, Baker Lake (Qamanituaq) e Toronto, onde a coñecían como Annie Cotterill. Estudou desenvolvemento comunitario na Universidade de San Francisco Xavier e xeografía na Universidade de Windsor mais tamén recibiu se graduou en 1989 en xornalismo na Nunavut Arctic College.
Realizou diversas funcións, como traballadora pública, personalidade da radio, xornalista e escritora. Traballadora pública dende 1964, foi secretaria e intérprete do deputado federal Eugène Rhéaume e vicecomisionada dos Territorios do Noroeste de 1987 a 1992.
O Campo, Campo Lameiro
San Miguel do Campo é unha parroquia que se localiza no oeste do concello de Campo Lameiro. Segundo o padrón municipal de 2013 tiña 694 habitantes (364 mulleres e 330 homes) distribuídos en 8 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 2004 cando tiña 718 habitantes.
Ann Meekitjuk Hanson
Traxecoria
Entrou na CBC como recepcionista, e máis tarde converteuse en voz dos anuncios e produtora das emisións en inuktitut. Traballou tamén para a Inuit Broadcasting Corporation producindo documentais, como Starting Fire with Gunpowder (1991). Hanson foi a primeira editora do periódico comunitario Inukshuk, que máis tarde se converteu no semanario Nunatsiaq News. É a autora de Show Me (1991) un libro escrito en inuktitut e inglés e Tumiit integramente en inuktitut.
Bash
Redireccións de Entrada/Saída
exec 6>&1 exec 1>test.data echo "data:data:data" exec 1>&- exec 1>&6 exec 6>&-
Abre e pecha ficheiros
exec 6<test.data while read -u 6 dta do  echo "$dta" done exec 6<&-
Captura a saída de comandos externos
# executa 'find' e garda os resultados en VAR # busca nomes de ficheiros que rematan coa letra "h" VAR=$(find . -name "*h")
Expresións regulares
Os procesos Bash 3.0 soportan emparellamento de expresións regulares utilizando a seguinte sintaxe, reminiscente do Perl:
string =~ regex
A sintaxe de expresións regulares é a mesma que documenta a páxina do manual regex(3). O estado de saída do comando anterior é 0 se a cadea concorda coa expresión regular, 1 se non casan.
Nas expresións regulares, as partes delimitadas por parénteses, poden ser accedidas utilizando a variable shell BASH_REMATCH, da seguinte maneira:
if abcfoobarbletch =~ 'foo(bar)bl(.*)' then echo A expresión regular coincide! echo $BASH_REMATCH—produce: foobarbletch echo ${BASH_REMATCH[1]} -- produce: bar echo ${BASH_REMATCH[2]} -- produce: etch fi
Esta sintaxe proporciona un rendemento superior a lanzar un proceso separado para executar un comando grep, porque o emparellamento das expresións regulares ten lugar no propio proceso Bash. Se a expresión regular ou a cadea conteñen un espazo en branco, ou un metacarácter do shell (coma ' * ' ou ' ? '), debe estar entre aspas.
Escape con contrabarra
As palabras coa forma $'string' trátanse dun modo especial. Estas verbas expándense a string, cos caracteres escapados pola contrabarra substituídos segundo especifica a linguaxe de programación C. As secuencias de escape con contrabarra, descodifícanse do seguinte modo:
O resultado expandido atópase entrecomillado entre aspas simples, coma se o signo dólar non estivese presente.
Unha cadea entrecomillada con aspas dobres precedida por un signo dólar ( $"..." ) será traducida de acordo ó LOCALE actual. Se fose C ou POSIX, ignórase o símbolo $. Se a cadea é traducida e substituída, a substitución estará entrecomillada por aspas dobre.
Guións de inicio do Bash
Cando Bash arranca, executa os comandos que se atopan en diferentes scripts. Cando se invoca a Bash como shell interactivo para o inicio dunha sesión (login shell'''), ou como shell non interactivo coa opción --login, en primeiro lugar le e executa comandos desde o ficheiro /etc/profile , se existe. Despois, busca ~/.bash_profile, ~/.bash_login , e ~/.profile , nesa orde, e le e executa os comandos desde o primeiro que existe e é lexible. A opción --noprofile pode utilizarse ó comezar un novo shell pra inhibir este comportamento. Cando un login shell''' termina, Bash le e executa os comandos de ~/.bash_logout, se existe.
Cando un shell interactivo que non é un login shell arranca, Bash lee e executa comandos desde ~/.bashrc, s existise. Isto pode evitarse utilizando a opción --norc. A opción --rcfile ficheiro forzará a Bash a ler e executar comandos desde ficheiro na vez de ~/.bashrc.
Cando Bash arranca dun modo non interactivo, por exemplo pra executar un shell script diferente, busca a variable de contorno BASH_ENV, se existe expande o seu valor, e utilízao coma o nome do ficheiro pra ler e executar. Bash comportase coma se se executase o seguinte comando:
if [ -n "$BASH_ENV" ]; then. "$BASH_ENV"; fi
Se se invoca a Bash co nome sh, tenta replicar o comportamento das versións antigas de sh , á vez que se mantén a conformidade co estándar POSIX. Cando se invoca como login shell interactivo, ou shell non interactivo coa opción --login, primeiro tenta ler e executar comandos desde /etc/profile e ~/.profile , nesta orde. A opción --noprofile pode utilizarse para evitar este comportamento. Cando se invoca como un shell interactivo co nome sh, Bash busca a variable ENV , se está definida expande o seu valor, e utiliza o valor expandido coma o nome dun ficheiro pra ler e executar. Coma un shell invocado coma sh non tenta ler e executar comandos desde ningún outro ficheiro de arranque, e a opción --rcfile non ten efecto. Un shell non interactivo invocado co nome sh non intenta ler ningún outro ficheiro de arranque. Cando se invoca coma sh, Bash entra no modo posix despois de ler os ficheiros de inicio.
Cando se inicia Bash no modo posix, por exemplo coa opción --posix, segue o estándar POSIX para os ficheiros de inicio. Neste modo, os shells interactivos expanden a variable ENV e lense, e execútanse, os comandos desde o ficheiro do cal o nome é o valor da variable expandida. Non se le ningún outro ficheiro de arranque.
Bash tenta determinar cando está sendo executado por un demo (daemon) do shell remoto, normalmente rshd. Se Bash determina que está sendo executado por rshd, le e executa comandos desde ~/.bashrc , se este ficheiro existe e é lexible. Non fará isto se se invoca como sh. A opción --norc pode utilizarse para evitar este comportamento, e a opción --rcfile pode utilizarse para forzar a ler outro ficheiro, pero rshd normalmente non invoca o shell con estas opcións ou permite que sexan especificadas.
Guerra franco-prusiana
miniatura|200px|[[Napoleón III e Otto von Bismarck na maña seguinte á batalla de Sedan.]]
A guerra franco-prusiana que enfrontou a Francia e Alemaña entre o 19 de xullo de 1870 e o 28 de xaneiro de 1871 e que significou a fundación do Segundo Reich ou unificación alemá, e a perda de Alsacia e Lorena e do Segundo Imperio por parte da derrotada e humillada Francia.
O xeneral Moltke, man dereita de Guillerme I, invadiu Alsacia e Lorena e bloqueou a flor e nata do exército imperial francés na batalla de Sedán (Renania, 1870). O propio Napoleón III foi feito prisioneiro nesa batalla. Co emperador retido, caeu en Francia o Segundo Imperio e foi proclamada a Terceira República. O goberno republicano conseguiu milagrosamente que París non caese. En 1871 asinouse a Paz de Frankfurt, na que Francia cedía a Alemaña Alsacia e Lorena. En Versalles (Francia), Guillerme I foi aclamado como emperador de Alemaña, unificando as Confederacións do Norte e do Sur. Naceu así o Segundo Reich, baixo hexemonía prusiana. Alemaña converteuse na primeira potencia continental e a segunda económica do mundo.
Antonio Iglesias Corral
Antonio Iglesias Corral, nado en Présaras (Vilasantar) en 1900 e asasinado en Miraz (Friol) o 15 de agosto de 1938, foi un político galego, último alcalde republicano de Vilasantar.
Traxectoria
Pouco despois da súa investidura como alcalde de Vilasantar estourou a Guerra civil española. Antonio Iglesias foi apartado do cargo e substituído por Severino Lagares Gundín. O 15 de agosto de 1938 foi fusilado polo bando franquista en Portoscarros, na parroquia de Miraz (Friol). Abríronlle expediente de responsabilidades políticas en xuño de 1938.
Recoñecementos
O 16 de agosto de 2017 a Deputación da Coruña recibiu os fillos de Antonio Iglesias Corral, como parte dunha serie de actos de homenaxe e recoñecemento das persoas represaliadas polo franquismo.
A Rúa Baixa, Perlío, Fene
A Rúa Baixa é un lugar da parroquia de Perlío no concello coruñés de Fene na comarca de Ferrol. Segundo datos do Instituto Galego de Estatística tiña 48 habitantes no ano 2011, dos cales 25 eran homes e 23 mulleres.
Conferencia de Teherán
280px|miniatura|[[Iosif Stalin, Franklin D. Roosevelt e Winston Churchill na Conferencia de Teherán.]]
A Conferencia de Teherán foi un cumio transcorrido entre o 28 de novembro e o 1 de decembro de 1943, entre Stalin, Churchill e Roosevelt, que formaban o bando dos aliados.
Foi a primeira conferencia da segunda guerra mundial entre os Tres Grandes (a Unión Soviética, os Estados Unidos e o Reino Unido) na que Stalin estaba presente. Sucedeu á Conferencia do Cairo e foi seguida pola Conferencia de Ialta e a Conferencia de Potsdam. O principal debate centrouse na apertura dunha segunda fronte en Europa occidental.
Teorema de Thévenin
Para circuítos eléctricos, o teorema de Thévenin di que, se unha parte do circuíto está comprendida entre dous terminais A e B, esta parte en cuestión pode substituirse por un circuíto equivalente constituído unicamente por un xerador de tensión en serie cunha impedancia, de forma que ó conectar un elemento entre os dous terminais A e B, a tensión que cae nel e a intensidade que pasa por el son as mesmas tanto no circuíto real coma no equivalente.
O teorema de Thévenin é o dual do Teorema de Norton.
Tensión de Thévenin
Cando desconectamos a resistencia de carga do circuíto, entre os seus terminais aparece unha diferenza de potencial, sendo esta a tensión de Thévenin.
Resistencia (impedancia) de Thévenin
frame|dereita| Calquera caixa negra (Black box) contendo só fontes de tensión, fontes de corrente e outras resistencias, pode substituírse polo seu circuíto equivalente de Thévenin, con só unha fonte de tensión e unha resistencia
A resistencia de Thévenin é a resistencia que se "ve" dende os terminais A e B da carga cando esta se atopa desconectada do circuíto e tódolos xeradores están anulados. Para anular un xerador, substituímolo por un circuíto cerrado. Se o xerador é de corrente, substitúese por un circuíto aberto.
Para calcular a resistencia Thévenin, temos que observa-lo circuíto, diferenciando dous casos: circuíto só con xeradores independentes (non dependen dos compoñentes do circuíto), ou circuíto con xeradores dependentes.
Para o primeiro caso anulamos os xeradores do sistema, substituíndo os de tensión por un curtocircuíto, e os de corrente por un circuíto aberto. Calculamos a impedancia equivalente debida á asociación de tódalas impedancias do circuíto, sendo esta a resistencia de Thévenin.
Para o segundo caso, anulamos todos os xeradores independentes, pero non os dependentes. Introducimos un xerador de tensión de proba Vproba entre os terminais A e B. Resolvemos o circuíto, e calculamos a intensidade de corrente que circula polo xerador de proba. Teremos que a resistencia Thévenin será:
Gamprin
Xeografía
250px|left|thumb|Vista de Gamprin Limita ao norte co municipio de Ruggell, ao nordés con Schellenberg, ao leste con Eschen, ao sur principalmente con Schaan e exclaves dos municipios de Planken e Vaduz, e ao oeste con Sennwald (Suíza).
O municipio posúe ademais o exclave de Bendern, situado entre os municipios de Planken, Schaan e Eschen.
Gunnar Höckert
Gunnar Mikael Höckert (12 de febreiro de 1910; 11 de febreiro de 1940) foi un atleta finlandés, gañador dos 5.000 metros nos Xogos Olímpicos de Berlín.
A final dos 5.000 m nas Olimpíadas de Berlín comezou a un bo ritmo, marcado polo estadounidense Donald Lash, ata que tres finlandeses o alcanzaron despois de 2000 m. A carreira pronto virou nunha loita entre Höckert e o campión olímpico Lauri Lehtinen que ademais defendía o récord mundial. Na última volta Höckert adiantou a Lehtinen para facerse coa vitoria e acadar a mellor marca da tempada con 14:22.
Despois nese mesmo ano, o 16 de setembro en Estocolmo, Höckert acadou o récord mundial nos 3.000 m (8:14.8). Unha semana despois, na mesma pista, bateu un segundo récord mundial na proba das 2 millas (8:57.4). E outra semana despois disto, igualou o récord mundial en posesión de Jules Ladoumegue na proba dos 2.000 m (5:21.8) en Malmö, Suecia.
O resto da carreira deportiva de Höckert foi obstaculizada pola reuma, e nunca máis logrou achegarse ás marcas do ano 1936. En 1939 loitou na Guerra de Inverno como voluntario e así morreu no Istmo de Carelia xusto un día despois do seu trinta aniversario.
Selección de fútbol gaélico de Galicia
dereita|miniatura|Seleccións galegas masculinas e femininas do Euro Gaelic Football Cup 2022.
miniatura|Selección galega de fútbol gaélico no encontro contra Bretaña no 2012.
A selección de fútbol gaélico de Galicia é o equipo de fútbol gaélico recoñecido pola Asociación Atlética Gaélica que representa a Galicia nos campionatos internacionais deste deporte.
A selección de fútbol gaélico é a primeira selección deportiva galega que compite de xeito oficial nun torneo internacional.
Historia
En xullo de 2012, da man de Siareiras Galegas, xogouse o primeiro partido da selección galega, nun encontro disputado en Narón contra a Selección Bretoa vencendo no primeiro partido entre dous combinados nacionais. En agosto de 2013 a Selección Galega devolveu a visita a Selección Bretoa con motivo do Festival Interceltico de Lorient, desta vez a selección caeu derrotada.
No 2015, as seleccións galegas masculina e feminina participaron no Campionato do Mundo de Fútbol Gaélico nos Emiratos Árabes Unidos, a primeira edición desta competición da historia. A selección galega masculina proclamouse subcampioa do mundo. A selección feminina chegaou ata as semifiniais e caeu ante Oriente Medio.
No campionato EuroGames 2018 (campionato europeo de seleccións de fútbol gaélico) xogado en Lorient no mes de agosto, o equipo feminino acadou a primeira praza vencendo na final a Francia por 28 puntos a 24. A selección masculina acadou a segunda posición no campionato perdendo na final xogada tamén ante Francia (10-15).
Onomichi
Onomichi (尾道市, おのみちし, Onomichi-shi) é un concello da prefectura de Hiroshima no Xapón. Está situado na parte sur-leste da prefecura e centro da rexión de Chūgoku, parte oeste da illa de Honshū. Ten 284,85 km² de superficie e unha poboación de 146.838 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 515 h/km².
Clemson, Carolina do Sur
Clemson é unha cidade localizada no estado norteamericano de Carolina do Sur, entre o Condado de Anderson e o Condado de Pickens, achándose maiormente neste segundo condado.
E coñecida pola súa universidade, Clemson University.
Onomichi
Onomichi coñécese ben como a cidade de literatura entre xente maior e como a cidade de película entre xente non maior.
Illas
A cidade ten 17 illas. As principais son seguintes:
Courage League 1990-1991
A tempada 1990-1991 da Courage League foi a cuarta edición da liga inglesa de rugby, creada pola RFU en 1987. A liga tomaba o nome Courage do seu principal patrocinador, unha antiga empresa cervexeira.
Clemson, Carolina do Sur
Xeografía
De acordo co United States Census Bureau ten unha área de 20,2 km², dos cales 19,1 km² están cubertos por terra e 1,1 km² son cubertos de auga. Clemson localízase a aproximadamente 254 m por riba do nivel do mar.
Courage League 1990-1991
Formato da competición
O torneo estivo composto por 13 equipos, e tivo un formato segundo o cal os equipos tiñan que disputar unha volta completa, de xeito que cada equipo se enfrontase ós outros 12 conxuntos unha vez.
Clemson, Carolina do Sur
Localidades próximas
O diagrama seguinte representa as localidades nun raio de 16 km arredor de Clemson. 400px|esquerda|Localidades próximas
Courage League 1990-1991
Formato da competición
O sistema de puntuación foi o seguinte:
A liga comezou o 22 de setembro de 1990 e rematou o 27 de abril de 1991.
Monelos, Sofán, Carballo
Monelos é un lugar da parroquia de Sofán no concello coruñés de Carballo na Comarca de Bergantiños. Tiña 11 habitantes no ano 2019 segundo datos do IGE, dos cales eran 5 homes e 6 mulleres.
Provincia de Nakhon Pathom
Nakhon Pathom é unha provincia da Tailandia. A súa capital é a cidade de Nakhon Pathom.
Distritos
A provincia está subdividida en 7 distritos (amphoes). Os distritos son á súa vez divididos en 105 comunas (tambons) e estas en 919 poboados (moobans).
esquerda|miniatura|250px|Distritos da provincia
Voo 1008 de Dan-Air
O voo 1008 de Dan-Air foi un accidente de aviación dun Boeing 727-46 operado pola aeroliña Dan-Air Services Limited. O día 25 de abril de 1980 o avión, con rexistro G-BDAN, realizaba un servizo internacional non regular entre Manchester e Tenerife e estrellouse nun bosque da montaña tinerfeña La Esperanza, a 20 km do aeroporto de Los Rodeos, mentres a tripulación executaba erroneamente un patrón de espera nunha zona con terreo elevado. O avión quedou esnaquizado morrendo as 146 persoas a bordo (138 pasaxeiros e 8 tripulantes). O voo 1008 foi o segundo accidente grave de Dan-Air en 10 anos.
Avión
O avión, operado por Dan Air Services Ltd, era un Boeing 727-46 (con número de serie do fabricante 19279 e rexistro G-BDAN) que realizara o seu primeiro voo en 1966. Dan-Air fixérase co aparello en agosto de 1974. No momento do accidente a fuselaxe levaba acumuladas 30 622 horas de voo.
Accidente
Aínda que o piloto ao mando dixera que entrara na espera segundo as instrucións dos controladores de tráfico aéreo, realmente virou o avión á esquerda cara o sueste en dirección a unha zona de terreo alto onde a altura mínima de seguridade era de 14 500 pés (4 400 m). Cando o avión descendía ata os 5 000 pés o Sistema de Advertencia de Proximidade ao Terreo (GPWS) activouse e a tripulación reaccionou rapidamente comezando a subir. Cos motores a plena potencia o avión iniciou un abripto xiro á dereito e golpeou o monte La Esperanza ás 13:21:15 hora local. O avión estaba voando entre nubes cando chocou contra a montaña. O impacto esnaquizou completamente o aparello matando a todos os seus ocupantes e deixando un sendeiro de restos de 350 metros de longo.
O Couso, Campo Lameiro
San Cristovo do Couso é unha parroquia que se localiza no oeste do concello de Campo Lameiro. Segundo o IGE en 2009 tiña 256 habitantes (138 mulleres e 118 homes) 71 menos que en 1999. Ten sete entidades de poboación.
Sufraxio universal
miniatura|300px|Escravos votando en Nova Orleans en 1867. O sufraxio universal consiste na dotación do dereito ao voto a toda a poboación adulta dun Estado independentemente da súa raza, sexo, crenzas ou condición social.
Limitacións ao sufraxio universal
miniatura| Malia ser considerado un fito da democracia e algo imprescindible en todo sistema político moderno, ao longo da historia dos séculos XIX e XX, e incluso na actualidade, a presenza do sufraxio universal en moitos países non foi posible debido a diversas políticas, grupos de presión ou réximes políticos.
Moitos sistemas de sufraxio universal exclúen constitucional e legalmente a votantes potenciais, como os residentes de nacionalidade estranxeira, cidadáns convictos e enfermos mentais. No derradeiro caso arguméntase que se trata de persoas que non teñen vontade libre ou persoas carentes de raciocinio para decidi-las súas accións, os cales poderían ser premidos ou intencionados por terceiros. No caso dos convictos, arguméntase que parte do castigo (reclusión ou privación de liberdade) inclúe a restrición dos dereitos cidadáns como o sufraxio. No caso dos estranxeiros, a calidade de votante atópase ligada á posesión da cidadanía no Estado onde se reside. Porén, as lexislacións e dereitos constitucionais polo xeral conceden o dereito ao sufraxio (eleccións locais e/ou nacionais) previa residencia por un período de tempo.
Houbo momentos nos que aos militares se lles negou o dereito ao voto. Esta privación do dereito ao voto imposto en determinados países (por exemplo, na Francia da III república) tivo motivos complexos. Por unha parte, tratou de impedir a presión dos oficiais sobre os soldados, que deformaría o voto (tales feitos non eran estraños durante o Consulado ou o II Imperio en Francia e incluso en certas repúblicas suramericanas actuais). Trátase, por outra parte, de evita-la intrusión da política no exército, como prexudicial para a disciplina militar.
Cronoloxía do sufraxio universal por países
A continuación amósase unha listaxe cronolóxica de países e a data na que se logrou implantar por vez primeira o sufraxio universal.
Gargantós, San Cibrao das Viñas
Santa Comba de Gargantós é unha parroquia do concello ourensán de San Cibrao das Viñas na comarca de Ourense. No ano 2007 tiña 211 habitantes (102 homes e 109 mulleres) distribuídos en 5 entidades de poboación, o que supón un aumento de 5 habitantes en relación ao ano 2000.
Monelos
O topónimo galego Monelos pode referirse a:
Alberto Bodelón
Alberto Bodelón Alfonso, nado na Coruña o 25 de setembro de 1968, é un exfutbolista galego. Xogaba de centrocampista.
Pitagoreo
Historia e descrición
Os primeiros achados arqueolóxicos do xacemento datan do IV milenio a.C., durante o Período Neolítico. Non obstante, o asentamento comezou ao redor do século XVI a.C., cando os minoicos colonizaron Samos. Despois da Guerra de Troia, a importancia naval e económica de Samos medrou ata o seu cénit no século VI a.C. Aínda que foi conquistada polos persas pouco despois, a cidade seguiu sendo un centro comercial influente ata o século III d.C.
A antiga cidade está rodeada de fortificacións que se remontan ao Período Clásico durante os séculos V e IV a.C. As escavacións na propia cidade descubriron o plano das rúas da antiga cidade, incluíndo un sistema de sumidoiros e edificios públicos e relixiosos. Ademais, no lugar pódense atopar restos de edificios romanos, incluíndo unha agora, baños públicos, estadio e casas urbanas.
Un museo de recente construción está situado no centro da cidade moderna. Mostra máis de 3000 obxectos que presentan a evolución cultural da antiga cidade de Samos e da súa contorna rural desde o IV milenio a.C ata o século VII d.C.
Almalaguês
Almalaguês (antigamente, Almalaguez) é unha freguesía portuguesa do concello de Coímbra de distrito homónimo, ten 26,13 km² de área e 3 111 habitantes (2011). A súa densidade poboacional é de 134,3 hab/km².
A freguesía é muito coñecida polas tecedeiras que facen tapetes que son populares en todo Portugal.
Poboación
miniatura|200x200px|Grupos de idade (2001 e 2011) centro|miniatura|200x200px|Evolución da poboación (1864–2011)
Crisaor
miniatura|300px|Nacemento de Crisaor e Pegaso despois de que Perseo decapitase a Medusa (Edward Burne-Jones, 1876-1885)
Manolo Fábregas
Manuel Sánchez Navarro, máis coñecido como Manolo Fábregas ou Señor Teatro, nado o 15 de xullo de 1921 en Vigo e finado o 4 de febreiro de 1996 en México D.F., foi un actor mexicano de orixe galega, neto de Virginia Fábregas. Os seus pais levárono a México en 1934 e alí é onde se ficaría de por vida. Iniciou a súa carreira en teatro na compañía de María Tereza Montoya, coa obra de teatro "La Hiedra".
Crisaor
Crisaor, na mitoloxía grega, o home da espada de ouro, foi fillo de Poseidón e Medusa.
Naceu, xunto a Pegaso, do pescozo da gorgona Medusa, ó ser decapitada por Perseo, e ó nacer xa portaba unha espada de ouro. Ovidio concreta que naceron do sangue de Medusa que se derramou.
Casou con Calíorre, filla de Océano, coa que enxendrou dous seres monstruosos: Xerión, o xigante a quen Heracles tivo que roubar o gando para cumprir un dos traballos de lle ordenou Euristeo; e Equidna, nai de Cérbero, Quimera e a Hidra de Lerna, entre outros monstros.
Castro da Lagoa
O castro está fronte ao Castro do Rodo.
El Disloque
El Disloque foi un semanario editado na Coruña en 1897.
Historia e características
Semanario festivo, apareceu en novembro de 1897.
Xoán Carmona Badía
Xoán Carmona Badía, nado en Vigo en 1951, é un economista galego. Catedrático de Historia e Institucións Económicas da Universidade de Santiago de Compostela
Traxectoria
Doutor en Economía pola Universidade de Santiago de Compostela (1983). Ampliou estudos no Max Planck Institut für Geschichte. É catedrático de Historia e Institucións Económicas na USC (1990). É director do Departamento de Historia e Institucións Económicas na USC. Investiga sobre historia marítima e industrial, e historia empresarial e patrimonio industrial.
En 2021 foi nomeado profesor emérito da USC.
José Martínez Virel
José Martínez Virel, nado en Badaxoz o 14 de marzo de 1902, foi un mestre e político español.
Traxectoria
Fillo de José Martínez García, profesor da Escola Normal de Badaxoz e despois da de Cáceres. En 1933 foi destinado como mestre a Escarabote. Logo do triunfo da Fronte Popular en febreiro de 1936 foi concelleiro en Boiro e primeiro tenente alcalde. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi destituído o 21 de agosto. Foi un dos organizadores da evasión da lancha San José nº 2 do Cabo de Cruz o 27 de xullo. Desembarcaron no porto de Leixões e foron detidos e recluídos no forte de Caxías. Liberado en agosto, embarcou para Francia e pasou a territorio leal. Declarado fuxido e en rebeldía. Foi capturado e xulgado en consello de guerra en Santiago de Compostela o 20 de setembro de 1940. Condenado, estivo preso na prisión provincial da Coruña. Saíu en liberdade provisional por orde do Ministerio de Xustiza do 31 de maio de 1941. Revisado o seu expediente de depuración logrou, o 31 de agosto de 1960, que a sanción inicial se reducise ao traslado fora da provincia durante tres anos.
Vida persoal
Casou coa súa curmá Elena Virel Manzano en La Albuera en 1931.
Peleng
A illa Peleng (en indonesio: Pulau Paleng) é unha illa da costa leste de Célebes, Indonesia, a máis grande do arquipélago das Banggai (Kepulauan Banggai).
Está rodeada polo mar de Banda e o mar das Molucas.
Hai cinco capitais de distrito na illa: Bulagi, Tataba, Liang e Salakan Sambiut.
A maioría dos seus hablitantes viven do cultivo de cocos e batatas, ou da pesca.
As cidades máis grandes da illa son Bonganang e Basiano.
Algunhas das illas máis pequenas que rodean Peleng, do arquipélago Banggai, son:
Bunkyō
Bunkyō (文京区, ぶんきょうく, Bunkyō-ku) é un barrio especial da prefectura de Toquio, no Xapón. Está situada no sur da rexión de Kanto e ao leste da prefectura, na parte leste da illa de Honshu. A súa superficie é de 11,31 km² e a poboación de 199.310 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 17.620 hab./km².
O barrio de Bunkyō limita cos barrios de Shinjuku, Toshima, Kita, Arakawa, Taitō e Chiyoda.
Antigo Exipto
miniatura|240px| As pirámides son os símbolos máis coñecidos da civilización do antigo Exipto. O antigo Exipto foi unha civilización do nordeste de África que se desenvolveu ao redor do curso medio e baixo do río Nilo, nos territorios que hoxe en día ocupan o actual estado de Exipto e o norte do Sudán. A civilización constituíuse cara ao 3150 a.C. coa unificación do Alto e Baixo Exipto baixo o primeiro faraón e persistiu durante os seguintes tres milenios ata a época romana.
Entre todas as antigas civilizacións do Oriente Próximo a exipcia destaca pola súa singularidade; constituída por poboacións de orixe norteafricano, engadíronse pobos semitas procedentes da rexión de Siria e Palestina, libios vindos do oeste e individuos de Nubia, que descenderon Nilo abaixo.
A súa historia divídese nunha serie de períodos estables ("imperios"), separados por períodos de relativa inestabilidade ("períodos intermedios"). Tralo fin do último imperio, o Imperio Novo, a civilización do antigo Exipto entrou nun período dun lento e constante declive, durante o cal Exipto foi conquistado por unha sucesión de poderes estranxeiros. O dominio dos faraóns acabouse o ano 31 a.C. cando o entón recente Imperio Romano liderado por Pompeu conquistou o Exipto tolemaico e incorporou o territorio como unha provincia romana.
A civilización do antigo Exipto prosperou adaptándose ás condicións do val do río Nilo. Os antigos exipcios controlaron a irrigación dun val fértil que, ao producir excedente de colleitas, impulsou un gran desenvolvemento social e cultural. Cos recursos aforrados, a administración investiu na explotación mineira da zona, desenvolveuse un sistema de escritura, realizáronse construcións colectivas e proxectos agrícolas, impulsouse o comercio coas rexións veciñas, e formouse un poderoso exército que consolidou o dominio exipcio. Exercendo o control destas actividades había unha burocracia de escribas de elite, líderes relixiosos e administradores baixo a xerarquía do divino faraón, que garantía a cooperación e a unidade dos exipcios a través dun elaborado sistema de crenzas relixiosas.
Entre a gran cantidade de progresos conseguidos pódense destacar a creación dun sistema matemático, do traballo na pedra, das técnicas de enxeñaría e arquitectura que facilitaron a construción de pirámides monumentais, templos e obeliscos, así como o desenvolvemento dunha actividade artesanal de faienza e vidro, un sistema sanitario práctico e efectivo, novas formas de literatura, sistemas de irrigación, técnicas de produción agrícolas e o tratado de paz máis antigo.
Exipto deixou un legado duradeiro. A arte e a arquitectura foron imitados por outros pobos, e as ruínas monumentais que sobreviviron durante séculos inspiraron a imaxinación de turistas e escritores. O descubrimento das antigüidades e varias escavacións realizadas desde os inicios da Idade Moderna dirixiron a atención científica cara á civilización exipcia e espertou un grande interese en todo o mundo.
Marco xeográfico
miniatura|275px|Mapa do antigo Exipto. Principalmente, Exipto sitúase dende o delta no norte seguindo o val do río Nilo ata a primeira catarata (Asuán), na Baixa Nubia, aínda que as fronteiras variaron constantemente ao longo de trinta e tres séculos. Tan só 60 quilómetros de ancho e 1200 quilómetros de longo constituían este val de terras fértiles rodeado en gran parte polo deserto do Sáhara. Exipto é un oasis no medio dos desertos de Libia e Arabia. As inundacións periódicas do Nilo fecundan as terras exipcias. Distínguense en Exipto tres rexións, de sur a norte:
Cronoloxía
A obtención dunha cronoloxía exacta do antigo Exipto é unha tarefa complexa. Existen diversos criterios de datación entre exiptólogos, con diverxencias dalgúns anos nos últimos períodos, de décadas ao principio do Imperio Novo e de case un século durante o Imperio Antigo (véxase: Cronoloxía do antigo Exipto).
O primeiro problema xorde polo feito de que os exipcios non utilizaron un sistema de datación homoxéneo: non tiñan un concepto dunha era similar ao Anno Domini, ou o costume de nomear os anos, como en Mesopotamia (véxase Limmu). Databan con referencia aos reinados dos diversos faraóns, solapando posiblemente os interregnos e as épocas de correxencia. Un problema engadido xorde ao comparar as distintas Listas Reais de faraóns, pois están incompletas ou con datos contraditorios, ata no mesmo texto. As obras do mellor historiador sobre Exipto, Manetón, perdéronse e só as coñecemos a través de epítomes de escritores posteriores como Flavio Xosefo, Eusebio de Cesarea, Sexto Xulio Africano ou o monxe Xurxo Sincelo. Desafortunadamente as datas dalgúns reinados varían dun a outro autor.
Os inicios da civilización exipcia
As evidencias arqueolóxicas indican que a civilización exipcia comezou ao redor do VI milenio a. C., durante o Neolítico, cando se asentaron os primeiros poboadores (véxase o período predinástico). O río Nilo, en torno ao cal asentabase a poboación, foi a liña de referencia para a cultura exipcia desde que os nómades cazadores-recolectores comezaron a vivir nas súas ribeiras durante o plistoceno. Os rastros destes primeiros poboadores quedaron nos obxectos e signos gravados nas rochas ao longo do val do Nilo e nos oasis.
Ao longo do Nilo, no XI milenio a. C., unha cultura de recolectores de gran fora substituída por outra de cazadores, pescadores e recolectores que usaban ferramentas de pedra. Os estudos tamén indican asentamentos humanos no suroeste de Exipto, preto da fronteira con Sudán, antes do 8000 a. C. A evidencia xeolóxica e estudos climatolóxicos suxiren que os cambios do clima, ao redor do 8000 a. C., comezaron a desecar as terras de caza e pastoreo de Exipto, conformándose paulatinamente o deserto do Sáhara. As tribos da rexión tenderon a agruparse cerca do río, onde xurdiron pequenos poboados que desenvolveron unha economía agrícola. Hai evidencias de pastoreo e do cultivo de cereais no leste do Sáhara no VII milenio a. C.
Ao redor do 6000 a. C., xa aparecera no val do Nilo a agricultura organizada e a construción de grandes poboados. Ao mesmo tempo, no suroeste dedicábanse á gandería e tamén construían. O morteiro de cal usouse no 4000 a. C. É o denominado período predinástico, que empeza coa cultura de Naqada.
Entre o 5500 e o 3100 a. C., durante o predinástico, os asentamentos pequenos prosperaron ao longo do Nilo. No 3300 a. C., momentos antes da primeira dinastía, Exipto estaba dividido en dous reinos, coñecidos como Alto Exipto Ta Shemau e Baixo Exipto Ta Mehu. A fronteira entre ambos situabase na actual zona do Cairo, ao sur do delta do Nilo.
Historia
O antigo pobo exipcio estaba formado por dúas etnias principalmente: os camitas (do Val do Nilo) e os semitas (procedentes da Palestina). Exipto dividíase administrativamente en 22 nomos ou provincias no delta e outros 20 no resto do transcurso do río. A unidade do reino é atribuída ao rei Menes, que uniu o Alto e o Baixo Exipto e fundou a cidade de Menfis. Os períodos máis destacados son: