cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cristina Castaño
Traxectoria
En maio de 2016 anunciou que abandonaba La que se avecina tras 90 capítulos para dedicarse a outros proxectos. Participou nos filmes Nacida para ganar e La madriguera e interpretou a Constanza de Borgoña na serie ambientada en Galicia O final do camiño. No 2017 traballou no filme Proyecto tiempo, de Isabel Coixet, e en 2018 en Sin rodeos, de Santiago Segura, e na serie Cuerpo de élite de Antena 3, onde tivo o papel protagonista de Elena. Dende setembro de 2018 e ata finais de 2019 protagonizou xunto ao tamén galego Javier Gutiérrez a obra de teatro ¿Quien es el Señor Schmitt? de Sergio Peris-Mencheta. Tamén en 2019 apareceu nos filmes Bajo el mismo techo e Lo dejo cuando quiera e protagonizou a serie Toy Boy, que a pesar de ser un fracaso en Antena 3, foi renovada para unha segunda tempada grazas ás súas numerosas visualizacións internacionais en Netflix.
En 2020 estreouse o filme Caribe "Todo incluído", que rodara anos antes, e apareceu nun episodio da serie da BBC The Mallorca Files.
Maderne, A Fonsagrada
San Pedro de Maderne é unha parroquia do concello da Fonsagrada, na provincia de Lugo. Segundo o IGE, en 2015 tiña 84 habitantes (45 homes e 39 mulleres), 29 menos ca en 2007.
No val do río de Santo Estevo está o Castelón de Castañoso, un poboado castrexo que conserva unha sauna castrexa.
Mizrachi
Mizrachi afirmaba que a Torá debería ser o centro do sionismo e vía ao nacionalismo xudeu como un instrumento para conseguir obxectivos relixiosos. Antes da creación do Estado de Israel centrouse en construír unha rede de escolas relixiosas por todo o país coñecidas como Yeshivat Mercaz Harav). Cando se creou o Estado de Israel converteuse no primeiro partido sionista relixioso, e dende o ministerio de relixión impuxo leis para a observancia do sabbath e do kashrut (comida xudía).
As principais fuguras do movemento foron o rabino Abraham Isaac Kook que se convertera no rabino xefe ashkenazi de Palestina en 1924 que tentou reconciliar o sionismo co xudaísmo ortodoxo, e o seu fillo Zvi Yehuda Kook.
Mizrachi tiña o seu sindicato, Hapoel Hamizrachi, que se fundara en 1921, e tentaba atraer a laboristas relixiosos. En 1956, Mizrachi, Hapoel Hamizrachi e outros grupos do sionismo relixioso fundaron o Partido Nacional Relixioso (Mafal).
Asco (micoloxía)
miniatura|300px|right|Ascas do [[cogomelo de coresma (Morchella elata)]] Un asco (do latín ascus, asci en plural) é a célula sexual produtora de esporas dos fungos ascomicetos. Normalmente, os ascos conteñen oito ascosporas, producidas por unha división celular meiótica seguida, na maioría das especies, por unha mitose. Porén, nalgúns xéneros ou especies poden conter unha (por exemplo, en Monosporascus cannonballus), dúas, catro, ou outro número múltiplo de catro. Nalgúns casos, as ascosporas poden producir conidios, que poden encher por centos os ascos (como no xénero Tympanis), ou poden fragmentarse (como nalgúns Cordyceps), enchendo tamén os ascos de células máis pequenas. As ascosporas son inmóbiles e, polo xeral, unicelulares, aínda que non poucas veces poden presentarse septadas nun ou varios planos.
En moitos casos os ascos forman unha camada regular chamada himenio, dentro dun corpo frutífero visíbel a simple vista chamado ascocarpo ou ascoma. Noutros casos, como no lévedo unicelular, non se atopan estas estruturas. En raros casos os ascos dalgúns xéneros poden desenvolver regularmente dentro de ascos vellos descargados, por exemplo no xénero Dipodascus .
Villoldo
Villoldo é un concello español da provincia de Palencia (Castela e León). A súa poboación é de 398 habitantes (INE 2012).
Asco (micoloxía)
Os ascos normalmente ceiban as súas esporas por descarga activa desde a punta mais tamén pódeno facer de xeito pasivo desde un líquido ou en forma de po seco. Tipicamente a descarga activa dos ascos faise nunha punta diferenciada especial, un poro ou un opérculo. Nalgúns xéneros que forman himenio, cando un asco estoura pode inducir a que tamén o fagan os demais ascos do ascocarpo, resultando nunha descarga masiva que se ve como unha nube de esporas incluso nalgunhas especies como Peziza e noutros séntese un estalido ao se ceibaren as esporas.
No laboratorio se teñen empregado ascos, como os de Neurospora crasa, para estudar o proceso da meiose, xa que estas especies fan a meiose moi regular e ordenada. Tamén se poden estudar, grazas a estes ascos, outros fenómenos cromosómicos.
Clasificación dos ascos
miniatura|Ascos de [[Hypomyces chrysospermus.]]
A forma dos ascos é importante para clasificar os fungos ascomicetos. Hai catro tipos básicos. miniatura|esquerda|Ascos do [[lévedo (Saccharomyces cerevisiae) cunha tétrade de catro esporas.]]
Aguís, Aguís, Os Blancos
Aguís é un lugar da parroquia de Aguís no concello ourensán dos Blancos na comarca da Limia. Segundo o Instituto Nacional de Estadística en 2009 tiña quince habitantes (oito homes e sete mulleres).
Serina
miniatura|dereita|100px|Fórmula da serina ionizada.
O Rodicio
O topónimo O Rodicio pode referirse a:
Serina
Ocorrencia e biosíntese
miniatura|esquerda|250px|(S)-Serina (á esquerda) e (R)-serina (á dereita) en forma [[zwitteriónica a pH neutro]] A L -serina aparece nas proteínas naturais (aminoácido proteinoxénico). Os seus codóns son UCU, UCC, UCA, UCG, AGU e AGC. Non é un aminoácido esencial, xa que o noso metabolismo ten vías para sintetizalo a partir doutros metabolitos, como a glicina. A serina foi primeiramente obtida a partir da proteína da seda, rica neste compoñente, en 1865, e, precisamente, o seu nome deriva do latín sericum (seda).
A biosíntese da serina empeza coa oxidación do 3-fosfoglicerato a 3-fosfohidroxipiruvato e NADH. A aminación redutiva desta cetona seguida da hidrólise orixina serina. A serina hidroximetiltransferase cataliza a conversión reversible simultánea de L -serina a glicina (escisión retro-aldol) e 5,6,7,8-tetrahidrofolato a 5,10-metilenetetrahidrofolato (hidrólise).
Tamén se pode orixinar serina de forma natural cando a luz ultravioleta ilumina xeo que conteña auga, metanol, cianuro de hidróxeno, e amoníaco, o que suxire que se pode orixinar facilmente en rexións frías do espazo exterior.
Produción
Industrialmente, a L-serina prodúcese por fermentación, cunha produción estimada de 100-1000 toneladas anuais. No laboratorio, pode prepararse serina racémica a partir de metil acrilato en varios pasos, como se ve na figura:
Degradación
Na súa degradación oxidativa a serina orixina piruvato, que pode entrar na gliconeoxénese, polo que é un aminoácido glicoxénico.
Metabólicas
A serina é importante no metabolismo porque participa na biosíntese de purinas e pirimidinas. Nas bacterias é o precursor de varios aminoácidos como a glicina e cisteína, e triptófano. Tamén é o precursor doutros numerosos metabolitos, como esfingolípidos e folato, que é o principal doante de grupos dun carbono nas biosínteses. miniatura|150px|Síntese da [[cisteína a partir de serina. A cistationina beta sintase cataliza a reacción de arriba, que dá lugar a cistationina, e a cistationina gamma-liase a de abaixo.]]
Papel estrutural
A serina xoga un importante papel na función catalítica de moitos encimas. Forma parte do sitio activo da quimotripsina, tripsina, e moitos outros encimas. O denominado gas nervioso e moitas substancias usadas como insecticidas actúan combinándose cun residuo de serina no sitio activo da acetilcolina esterase, inhibindo o encima completamente.
Como compoñente das proteínas, a súa cadea lateral pode sufrir O-glicosilación.
É un dos tres residuos aminoácidos que son comunmente fosforilados polas quinases durante a transdución de sinais nos eucariotas. A serina fosforilada denomínase xeralmente fosfoserina.
As serina proteases son un tipo común de protease.
Pisco
Co nome de pisco podemos referirnos a:
O Alto do Rodicio, As Chás, Maceda
O Alto do Rodicio é un lugar da parroquia das Chás no concello ourensán de Maceda na comarca de Allariz - Maceda. Segundo o INE e o IGE en 2012 tiña catorce habitantes (oito homes e seis mulleres).
A aldea está atravesada pola estrada OU-536, no camiño entre Ourense e Ponferrada.
Falling in Between
Falling in Between é o 12º álbum de estudio da banda americana Toto, editado o 14 de febreiro de 2006. É o primeiro álbum co teclista e vocalista Greg Phillinganes.
Listaxe de cancións
Todas as cancións compostas por David Paich, Steve Lukather, Bobby Kimball, Simon Phillips e Mike Porcaro, agás as indicadas.
José López Teijeiro
José López Teijeiro, nado en Cedeira e finado en Cerdido o 11 de marzo de 1938, foi un político galego.
Traxectoria
Concelleiro de Cedeira dende marzo de 1936. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi paseado en 1938 co seu compañeiro de corporación Nicasio Pérez Senra. Os seus corpos apareceron na cuneta da estrada que vai de Cerdido a Cedeira.
.cr
.cr é o Dominio de Nivel Superior xeográfico (ccTLD) único e exclusivo para Costa Rica. É unha extensión pouco utilizada, existindo en 2016 uns 18.000 dominios .cr rexistrados.
Exam (filme de 2009)
Exam é un filme británico escrito por Simon Garrity e Stuart Hazeldine, dirixido por Hazeldine, e protagonizado por Colin Salmon, Chris Carey, Jimi Mistry, Luke Mably, Gemma Chan, Chuk Iwuji, John Lloyd Fillingham, Pollyanna McIntosh, Adar Beck e Nathalie Cox.
.cr
O rexistro do dominio é libre para calquera persoa, organización ou empresa que desexe rexistrar un dominio .cr de Costa Rica, exceptuando os dominios restrinxidos polo Goberno de Costa Rica. Existen diversos xeitos de adquirir un dominio costarriqueño. Unha delas é mediante un departamento independente sen fins de lucro da Academia Nacional de Ciencias de Costa Rica.
Historia e funcionamento
NIC-Costa Rica obtivo a administración do dominio superior .cr o 10 de setembro de 1990, outorgada pola International Assigned Numbers Authority (IANA). O proceso de interconexión de Costa Rica ás grandes redes de investigación iniciouse en 1990 co establecemento na Universidade de Costa Rica (UCR) do primeiro nodo da Red Bitnet na rexión Centroamericana e a súa integración, dous anos despois, á red Internet, o 26 de xaneiro de 1993. Paralelamente coas conexións pioneiras da UCR, estableceuse a Red Nacional de Investigación de Costa Rica (CRNet), unha rede dixital que utiliza enlaces de fibra óptica para interconectar as institucións académicas e de investigación máis importantes do país, permitindo un amplo acceso á información e os recursos computacionais do mundo.
O rexistro e administración de nomes de dominio baixo a xerarquía do Dominio Superior CR (TLD, polas súas siglas en inglés) é responsabilidade da Academia Nacional de Ciencias desde o ano 1996. Esta responsabilidade foille outorgada pola International Assigned Numbers Authority (IANA). Dentro da Academia, NIC - Internet Costa Rica é o departamento que facilita e prové a comunidade de internet do servizo de rexistro e administración de nomes de dominio .cr nos sectores académico, comercial, gobernamental, financeiro, de saúde, de educación e organizacional.
Na actualidade a administración do TLD na asignación de dominios regúlase polas normas da Internet Corporation for Assigned Names and Numbers (ICANN) e da Internet Assigned Numbers Authority (IANA) (RFC 1591) na administración de direccións IP. Estas normas garanten a equidade e transparencia na asignación destes dominios.
Rose Cleveland
Rose Elizabeth ”Libby” Cleveland, nada en Buffalo o 13 de xuño de 1846 e finada en Bagni di Lucca o 22 de novembro de 1918, foi a Primeira Dama dos Estados Unidos dende 1885 a 1886, durante o primeiro mandato do seu irmán, o presidente Grover Cleveland. O presidente estaba solteiro ata que casou con Frances Folsom o 2 de xuño de 1886.
Primeiros anos
esquerda|miniatura|Rose Cleveland Rose Elizabeth Cleveland naceu en Fayetteville, Nova York, o 14 de xuño de 1846. Coñecida pola súa familia como "Libby", Rose era a máis nova dos nove fillos de Richard Falley Cleveland e Ann Neal Cleveland. En setembro de 1853, a familia mudouse a Holland Patent, Nova York, onde o seu pai acababa de ser nomeado pastor da igrexa presbiteriana. El morreu o mes seguinte, cando Rose tiña sete anos.
Rose ficou en Holland Patent para ocuparse da súa nai viúva. Grover Cleveland, o irmán máis vello de Rose, tiñas 16 anos nese tempo e estaba determinado a axudar a súa familia. El deixou a escola e foi á cidade de Nova York para traballar como profesor na Escola Estatal para Cegos. Rose foi educada en Houghton Seminary en Clinton, Nova York onde máis tarde se converteu en profesora para axudar tamén ela á súa nai.
Rose tamén deu clases no Collegiate Institute de Lafayette, Indiana, e nunha escola de mozas en Muncy, Pensilvania, onde ensinou a finais da década de 1860. No Muncy Seminary Rose foi coñecida pola súa personalidade forte e a súa independencia.
Rose gañou un alcume dentro do seu círculo de amigos en Muncy; chamárona o seu "Johnny Cleveland" porque era normal atopala lendo un libro baixo unha vella árbore nunha granxa próxima. Rose entón preparou un curso de conferencias históricas; unha conferencia, en particular, centrado na fe altruísta, que deu perante os estudantes de Houghton Seminary e noutras escolas.
Na década de 1880 Rose volveu a Holland Patent para coidar a súa nai. Durante ese tempo deu clases na escola dominical e fixo algúns traballos literarios. Cando non estaba ocupada deste xeito, dedicábase á súa nai ata a morte dela en 1882. Despois de que Ann Neal Cleveland morrese, Rose ficou soa no casarío coñecido como "The Weeds". Rose continuou a ensinar na escola dominical e a dar conferencias.
Anos na Casa Branca
Cando o seu irmán Grover Cleveland se converteu no 22.º presidente dos Estados Unidos en marzo de 1885, Rose asumiu os deberes de Primeira Dama e viviu na Casa Branca durante dous anos. Estivo de pé co seu irmán durante a súa inauguración e foi a anfitrioa durante os seus anos de solteiro na Casa Branca.
Durante os seus primeiros tempos como Primeira Dama, apareceu na portada de The New York Times pola súa aparencia durante a súa segunda recepción na Casa Branca. O xornal informou de que Cleveland levaba un vestido de satén negro con encaixe español transparente que amosaba os seus ombreiros e brazos. Porén, Rose Cleveland non se adaptou completamente á alta sociedade de Washington. Rose era unha intelectual, e prefería a lectura ao entretementos, aínda que se esforzou nos seus deberes como Primeira Dama como favor ao seu irmán.
Cando o presidente Cleveland casou con Frances Folsom, Rose deixou a Casa Branca e comezou unha carreira na educación. Converteuse en directora do Collegiate Institute de Lafayette, Indiana, en escritora e en profesora universitaria, ademais de editora da revista de Chicago Literary Life.
Últimos anos
miniatura|[[Evangeline Marrs Whipple]] Aos 44 anos, iniciou unha relación lésbica cunha rica viúva, Evangeline Marrs Simpson, con correspondencia explicitamente erótica. O ton das súas letras baixou cando Evangeline casou cun bispo episcopaliano de Minnesota, Henry Benjamin Whipple, a pesar das protestas de Cleveland. esquerda|miniatura|Cemiterio inglés, [[Bagni di Lucca, Italia]] Após o pasamento de Whipple en 1901, as dúas mulleres retomaron a súa relación e finalmente, en 1910, mudáronse a Bagni di Lucca (Italia) para vivir xuntas. Compartiron a casa coa ilustradora e artista inglesa Nelly Erichsen. Rose morreu na casa en novembro de 1918, ás 19:32 por mor da gripe de 1918. Foi enterrada no cemiterio inglés da localidade; Evangeline tamén foi enterrada con Rose no mesmo cemiterio 12 anos máis tarde.
Shenron
miniatura|Graffiti de Shenron en Vic, Cataluña.
Shenron (シェンロン, Shenron) é o dragón lendario das bólas máxicas que aparece no manga e anime Dragon Ball, creado por Akira Toriyama.
A pesar do seu alto poder para conceder calquera desexo, Shenron ten limitacións, como por exemplo que non pode revivir persoas que xa morreron dúas veces. Outra destas limitacións é que Shenron non ten poder no máis aló, xa que o encargado deste lugar é Enma Daiō.
Despois de que Kamisama e Piccoro se unisen, Dende, modificounas para que Shenron puidese conceder dous desexos.
Este personaxe foi tomado da mitoloxía chinesa, onde os dragóns son representados como unha serpe con gadoupas e cornos, sostendo unha perla en chamas (o que serían as bólas do dragón) que representa a sabedoría ou a chuvia, aínda que pode ser conectada tamén a través do xintoísmo, onde o espírito Inari ten unha xoia esférica que realiza desexos.
Monteseiro, A Fonsagrada
San Bartolo de Monteseiro é unha parroquia do concello lucense da Fonsagrada, na comarca da Fonsagrada. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 43 habitantes (19 homes e 24 mulleres).
miniatura|esquerda|Vista do bar O Acevo, con todo tipo de equipamento para os peregrinos do [[Camiño Primitivo.]]
Catástrofe natural
miniatura|180px|Avalancha. Fenómenos naturais, como a chuvia e o vento, convértense en catástrofe natural ou desastres naturais cando superan un límite de normalidade (threshold, en inglés), medido xeralmente a través dun parámetro, que varía dependendo do tipo de fenómeno (escala de Richter para movementos sísmicos, escala Saffir-Simpson para furacáns etc.).
Os efectos dunha catástrofe natural poden amplificarse debido a unha mala planificación dos asentamentos humanos, falta de medidas de seguridade, plans de emerxencia, sistemas de alerta, precariedade social e económica... Un exemplo clásico son os terremotos, que derruban edificios e casas, deixando atrapadas a persoas entre os cascallos, rompendo tubaxes de gas que poden incendiarse e queimar aos feridos baixo o monte de cascallos.
Os principais institutos que abordan esta disciplina son o International Institute for Applied Systems Analysis (IIASA) de Austria, o ProVention Consortium, o Earth Institute da Universidade de Columbia, o Centro Nacional de Prevención de Desastres (CENAPRED) en México, e a Universidad de Kobe no Xapón, así como a ONU e o OCHA (Cooperación para Axuda Humanitaria), o ISDR (Estratexia Internacional para a Redución de Desastres), así como oficinas especiais no Banco Mundial, a CEPAL e o BID.
Tipos de catástrofes naturais
A continuación descríbense os catástrofes máis recorrentes no planeta:
Calor
Unha vaga de calor é unha catástrofe caracterizada pola calor extrema ou infrecuente no lugar onde acontece. As vagas de calor son estrañas e precisan combinacións especiais de fenómenos atmosféricos para ter lugar, e poden incluír inversións de temperatura, ventos catabáticos, e outros fenómenos. A peor vaga de calor da Historia recente foi a Vaga de calor europea de 2003.
Corremento de lodo
Un corremento de lodo é o deslizamento de lodo ou lama debido á chuvia caída sobre chans de pobre drenaxe. As causas poden ser a deforestación, a carencia de vexetación ou as coladas de lama orixinadas nas pendentes dos volcáns chamados lahares. Algúns corrementos de lodo son masivos e poden arrasar grandes áreas. O 10 de xaneiro de 2005, á 13:20 en La Conchita, un corremento de lodo enterrou catro barrios da cidade baixo 9 metros de terra. O balance foi de 10 persoas mortas e 14 feridos. Das 166 casas existentes, 15 foron destruídas e 16 quedaron inhabitables.
Corremento de terra
miniatura|200px|Corremento de terra.
Un corremento de terra é un catástrofe estreitamente relacionado coas avalanchas, pero en troques de arrastrar neve, levan terra, rochas, árbores, casas etc.
Os corrementos de terra poden estar provocados por terremotos, erupcións volcánicas ou inestabilidade do substrato na zona circundante. Os corrementos de barro ou lama son un tipo especial de corrementos causados pola auga que penetra no terreo polas chuvias fortes, modificando o terreo e provocando o deslizamento. Isto ocorre con certa regularidade en California durante os períodos de chuvias.
Enfermidades
miniatura|100px|Virus da gripe.
As enfermidades convértense en catástrofe cando o axente infeccioso adquire unha difusión a nivel de epidemia ou pandemia. Entre as diferentes epidemias que sufriu a humanidade están a peste negra, as vexigas e a SIDA. A gripe española de 1918 foi terrible, matando de 25 a 40 millóns de persoas. A peste negra, ocorrida no século XIV, matou arredor de 20 millóns de persoas, un terzo da poboación europea. Os vexetais e animais tamén poden verse afectados polas epidemias e pandemias.
Erupción límnica
Unha erupción límnica é unha repentina liberación de gas asfixiante ou inflamábel dun lago. Tres lagos teñen esta característica, o Lago Nyos, no Camerún, o Lago Mono, en California e o Lago Kivu, entre Ruanda e a República Democrática do Congo. En 1986 unha erupción límnica de 1,6 millóns de toneladas de CO2 do Lago Nyos asfixiou a 1.800 persoas nun radio de 32 quilómetros. En 1984, un escape de gas dióxido de carbono tivo lugar no Lago Mono, matando a 37 persoas dos arredores. Non se ten constancia de erupcións no Lago Kivu, con concentracións de metano e dióxido de carbono, mais crese que teñen lugar cada 1.000 anos.
Erupción volcánica
miniatura|200px|Erupción do Monte Santa Helena.
Os volcáns son aberturas ou gretas na codia terrestre a través da cal pode saír lava, gases, ou poden estoupar lanzando ao aire grandes bloques de terra e rochas. Esta catástrofe natural está producida pola erupción dun volcán, desde pequenas erupcións diarias como as de Kilauea, en Hawai, ou as extremadamente infrecuentes erupcións de supervolcáns en lugares como o Lago Toba. Grandes erupcións recentes son a do Monte Santa Helena e o Krakatoa, acontecidas en 1980 e 1883, respectivamente.
Frío
As situacións de frío extremo son perigosas para os humanos e para o gando. No ano 2003 morreron case 30.000 reses debido a un período de excesiva neve e frío, en Mongolia. Cando a temperatura cae, o gasto calorífico increméntase para manter a temperatura corporal. O frío en combinación con outras inclemencias do tempo é especialmente mortífero.
Saraiba
miniatura|200px|Treboada de Saraiba.
Unha treboada de saraiba é unha catástrofe natural onde a treboada produce grandes cantidades de saraiba que danan a zona onde cae. As treboadas de saraiba son especialmente devastadoras en granxas e campos de cultivo, matando gando, arruinando colleitas e danando equipos sensibles. Unha treboada destas características feriu Múnic (Alemaña) o 31 de agosto de 1986, esnaquizando árbores e causando danos por millóns de dólares. O Lago dos esqueletos foi nomeado así logo de que unha treboada de saraiba matara entre 300 e 600 persoas.
Fame Negra
A fame negra é unha situación que ocorre en países ou zonas xeográficas que non posúen alimentos abondos nin recursos para abastecer a poboación, elevando a taxa de mortalidade debido á fame e a desnutrición.
Afundimento de terra
Un afundimento de terra é unha depresión localizada na superficie terrestre producida polo derrubamento dalgunha estrutura interna, como unha cova. Suceden sen previo aviso e afectan aos edificios situados enriba e próximos.
Furacán
miniatura|200px|[[Furacán Iván.]]
Un furacán é un sistema ciclónico a baixa presión que se forma sobre os océanos. Está causado pola evaporación da auga que ascende do mar converténdose nunha treboada. O efecto Coriolis fai que a treboada xire, converténdose nun furacán se supera os 110 km/h. En diferentes partes do mundo os furacáns son coñecidos como ciclóns ou tifóns. O furacán máis destrutivo foi o Furacán Andrew, que varreu o sur de Florida en 1992.
Impacto astronómico
miniatura|200px|Asteroide [[243 Ida.]]
Os impactos astronómicos son causados pola colisión de grandes meteoroides, asteroides ou cometas coa Terra e poden ser os responsábeis de extincións masivas. A magnitude do catástrofe é inversamente proporcional á frecuencia coa que suceden, porque os impactos pequenos son moito máis numerosos que os grandes.
Lumes
miniatura|200px|Lume forestal.
Os lumes forestais son catástrofe naturais que destrúen prados, bosques, causando grandes perdas na vida salvaxe (animal e vexetal) e en ocasións humanas. Os lumes forestais adoitan producirse por un relampo, neglixencias ou incluso provocados, queimando en calquera dos casos miles de hectáreas.
Inundación
miniatura|200px|[[Río Skawa desbordado, Polonia, 2001]]
Tromba de auga
miniatura|200px|Trombas de auga preto das [[Bahamas.]]
Unha tromba de auga ou tromba mariña é un fenómeno que ocorre en augas tropicais en condicións de chuvia. Fórmanse na base de nubes tipo cúmulo e chegan ata a superficie do mar onde recollen a marusía da auga. As trombas de auga son perigosas para os barcos, os avións e estruturas terrestres. No Triángulo das Bermudas prodúcense a miúdo.
Seca
Unha seca é un modelo meteorolóxico duradeiro consistente en condicións climatolóxicas secas e escasa ou nula precipitación. Durante este período, as colleitas e as reservas de auga minguan moito, polo que poder provocar a maiores unha fame negra. Poden durar anos e prexudican áreas onde os habitantes dependen da agricultura para sobrevivir.
Terremoto
miniatura|200px|Terremoto de [[San Francisco en 1906.]]
Un terremoto é un movemento brusco das placas tectónicas da codia terrestre. Na superficie, manifestase por un movemento do chan, e pode danar enormemente a estruturas mal construídas. Os terremotos máis poderosos poden destruír ata as construcións mellor deseñadas. Ademais, poden provocar catástrofes secundarios como erupcións volcánicas ou tsunamis.
Treboada
Unha treboada é un exemplo de tempo extremo caracterizado pola presenza de raios, abundante chuvia, fortes ventos, saraiba e en ocasións neve ou tornados.
Treboada de po
miniatura|200px|Treboada de area.
Seita dos Asasinos
thumb|Pintura do século XIV sobre o asasinato de [[Nizam al-Mulk por un asasino.]]
Catástrofe natural
Treboada eléctrica
miniatura|200px|Treboada eléctrica.
Seita dos Asasinos
A Seita dos Asasinos (en حشاشين Hashashin; de Assassiyun: “aqueles fieis á fundación") é o nome empregado para referirse ós nizarís medievais. A miúdo descritos como unha orde secreta liderada polo misterioso “Home Vello da Montaña”, os nizarís foron unha seita islámica xurdida no século XI a partir dunha división dentro do ismailismo – á súa vez unha póla do xiísmo.
Os nizarís supuxeron unha ameaza militar ó Imperio Selxúcida sunní nos seus territorios mediante a captura e a ocupación de moitas fortalezas de montaña ó longo de Persia, e posteriormente Siria, baixo o liderado de Hassan-i Sabbah. Sabbah está considerado como o fundador dos Asasinos, creando o “Estado Nizarí” co Castelo de Alamut como a súa sede. A guerra asimétrica, a guerra psicolóxica e os golpes tácticos eran prácticas habituais entre os hashashin, que preferían chamar ós seus opoñentes á submisión antes que matalos. Na era moderna, a lenda dos asasinos continúa a motivar a insurxencia e as células terroristas a través de Asia Occidental, buscando replicar os métodos e tácticas desenvolvidas polos asasinos.
Catástrofe natural
Treboada solar
Unha treboada solar é unha explosión violenta na atmosfera do Sol cunha enerxía equivalente a millóns de bombas de hidróxeno. As treboadas solares teñen lugar na coroa e a cromosfera solar, quecendo o gas a decenas de millóns de graos e acelerando os electróns, protóns e ións pesados a velocidades próximas a da luz. Producen radiación electromagnética en todas as lonxitudes de onda do espectro electromagnético, desde sinais de radio ata raios gamma. As emisións das treboadas solares son perigosas para os satélites en órbita, misións espaciais, sistemas de comunicación, redes de subministración eléctrica e todo tipo de aparato electrónico.
Tornado
miniatura|dereita|200px|Tornado Un tornado é un catástrofe natural resultado dunha treboada. Os tornados son correntes violentas de vento que poden soprar ata 500 km/h. Poden aparecer en solitario ou en grupos ao longo da liña da fronte tormentosa. O tornado máis veloz rexistrado atravesou Moore, Oklahoma o 3 de maio de 1999. O tornado alcanzou rachas de máis de 500 km/h.
Tsunami
miniatura|dereita|Tsunami do Océano Índico en [[2004.]]
Seita dos Asasinos
Baixo o liderado do imán Rukn-ud-Din Khurshah, o Estado Nizarí esmoreceu internamente, e foi destruído cando o imán rendeu os castelos ós invasores mongois. As fontes históricas e de pensamento islaimistas deste período desapareceron e a maioría das que aínda se conservan foron escritas polos seus detractores. Moito tempo despois da súa case erradicación, as mencións ós Asasinos foron preservadas en fontes europeas, como os escritos de Marco Polo onde son descritos como asasinos adestrados responsables da eliminación sistemática de figuras rivais.
Os nizarís foron temidos polos cruzados, que se referían a eles colectivamente como “Asasinos”.
Catástrofe natural
Tsunami
Un tsunami é unha onda xigante de auga que alcanza a beira do continente cunha altura superior a 15 metros. O termo co que se designa dito fenómeno vén das palabras xaponesas traducidas como porto e onda. Os tsunamis poden ser causados por sismos submarinos como o Terremoto do Océano Índico de 2004, ou por derrubamentos como o acontecido na Baía Lituya, Alasca. O tsunami producido polo terremoto do océano Índico no ano 2004, foi un dos máis mortíferos da historia.
Megatsunami
Un megatsunami é un tsunami que excede en inmensas proporcións o tamaño medio destes. O megatsunami máis grande rexistrado pola ciencia é o acontecido na Baía de Lituya en Alasca que superou os 500 metros de altura.
Onda brava
Chamada o terror dos mares, a onda brava ou onda errante é unha xigantesca onda mariña que pode ser xerada por un sinistro nas correntes mariñas, un tifón ou unha grande treboada. A súa perigosidade comeza cando estas alcanzan barcos xa que a súa forza é capaz de afundilos se son pequenos.
Consideracións finais
miniatura
Frecuentemente xorde a pregunta na comunidade científicas sobre canto ten de natural unha catástrofe natural, é dicir, que a actividade humana pode ser en parte responsábel polo acelerado ritmo de quecemento do planeta (véxase tamén Protocolo de Kyoto e IPCC). Tamén se discute sobre o factor económico, que fai máis vulnerábeis aos máis pobres.
No gráfico pódese apreciar unha tendencia de incremento dos rexistros de catástrofes naturais ao longo de dúas décadas.
.ec
.ec é o Dominio de Nivel Superior xeográfico (ccTLD) para Ecuador. NIC.EC é o seu actual administrador e os dominios poden ser adquiridos en liña desde o seu portal web. As oficinas están situadas no centro da cidade de Guayaquil.
Os dominios poden ser rexistrados directamente baixo un dominio de segundo nivel, esta posibilidade é recente, destacando a páxina de Diario Expreso de Guayaquil. Comercialízanse ademais dominios de terceiro nivel, clasificados como segue:
Non existen restricións de índole xeográfica para a adquisición de dominios, e a venda é totalmente libre excepto para os dominios .edu.ec, .mil.ec e .gov.ec, nas que é imprescindible constar como entidade educativa, militar ou gobernamental respectivamente.
Un dominio de segundo nivel activo pero que xa non se comercializa é .k12.ec. A partir do 1 de xullo de 2002 suspendeuse calquera rexistro, que no pasado era ofrecido para colexios particulares.
Montañas Douradas de Altai
As Montañas Douradas de Altai é o nome co que se coñece unha ampla zona de 16 175 km² en Siberia que comprende as reservas naturais de Altai e de Katun, o lago Telétskoye, o monte Belukha e a meseta de Ukok, que foi declarada Patrimonio da Humanidade da UNESCO.
Tal como a UNESCO sinalou na súa descrición do sitio, «a rexión representa a secuencia máis completa de zonas altitudinais de vexetación na Siberia central, desde estepas a vexetación tipicamente alpina». Ao facer esta declaración, a UNESCO convidou aos rusos a preocuparse da preservación dos mamíferos en perigo no Altai, como o leopardo das neves e o Ovis ammon ammon, o argalí de Altai (a subespecie tipica do Ovis ammon (unha ovella salvaxe).
Escudo das Illas Feroe
O escudo das Illas Feroe documentouse por vez primeira nunha cadeira do século XV localizada en Kirkjubøur, unha poboación da Illa Streymoy. Posteriormente, o símbolo do carneiro empregouse como selo do Løgting, que daquela era o termo co que referirse ó tribunal de xustiza das illas.
Montañas Douradas de Altai
Este lugar é ademais o lugar de orixe duna raza de cabalos, o cabalo Altai (unha raza de poni siberiano).
A rexión do Altai
A rexión de Altai está formada por catro sitios e tipos de paisaxes: o monte Belukha, a meseta de Ukok, o río Katun e o val de Karakol. O monte Belukha está considerado como un lugar sagrado para os budistas e os burkhanistas. Foi a localización do Shangri-La, lugar ficticio descrito na novela Horizontes perdidos (Lost Horizon), publicada en 1933 por el autor británico James Hilton (o nome trata de evocar o imaxinario exótico de Oriente. O monte Beluhka foi escalado por primeira vez a principios do ano 1900, e hoxe en día congrega unha gran cantidade de escaladores cada ano. A meseta de Ukok é un lugar onde antigamente se asentaron os primeiros pobos siberianos. Varios mitos están relacionados con esta parte das Montañas Douradas; por exemplo, pensábase que a meseta eran os Campos Elíseos. Os habitantes do Altai reúnense anualmente en varias celebracións, sendo ademais un lugar turístico.
Escudo das Illas Feroe
Este escudo deixou de utilizarse ó abolirse o Løgting en 1816 e malia que foi restablecido en 1852, non se recuperou. Despois da concesión dunha ampla autonomía ás Illas Feroe trala segunda guerra mundial, recuperouse o símbolo do carneiro en 1948 a iniciativa do goberno das illas.
George Back
miniatura|Debuxo de Fort Cipewyan feito por George Back no seu diario. George Back, nado en Stockport o 6 de novembro de 1796 e finado en Londres o 23 de xuño de 1878, foi un navegante e explorador británico.
Traxectoria
Embarcouse como voluntario en 1808 no Arthemisa durante as guerras napoleónicas, entre 1818 e 1837 explorou os grandes lagos de América do Norte, e confirmou a comunicación entre estes lagos co Océano Ártico, en 1834 descubriu o río Back
Osaka Kintetsu Buffaloes
Os Osaka Kintetsu Buffaloes (大阪近鉄バファローズ) foron un equipo de béisbol profesional con sede na cidade de Osaka, Xapón. O equipo xogaba no Nippon Professional Baseball (NPB) como parte da Liga do Pacífico. No ano 2005 o club fusionouse cos Orix BlueWave para converterse nos actuais Orix Buffaloes. Entre os seus estadios locais estiveron o Fujiidera Kyūjō e o Osaka Dome. Aínda que o equipo gañou catro Ligas do Pacífico, perderon todas as Series do Xapón que diputaron.
Veleiro
dereita|miniatura|250px|Veleiro entre [[bateas, xunto á Illa de Arousa]]
Un veleiro é unha embarcación propelida por un velame, conxunto de velas de tecido de corte e formato apropiado, apoiado nun ou máis mastros e controlada por un conxunto de cabos chamados cordoalla. Posúe tamén unha quilla e un leme ou temón que impiden a deriva e forzan o conxunto avante.
Técnica
O veleiro é propelido pola sustentación dinámica que o vento produce entre as dúas faces da vela, como nas ás dun avión. Adicionado ao traballo da quilla, que evita a deriva, fai que a embarcación obedeza ao temón. Por iso consegue navegar case contra o vento (ata 45 graos) e sen apenas vento a favor.
Historia
Tiveron o seu apoxeo no comezo do século XIX, cando os grandes clippers eran os reis dos mares, foron superados como medio de transporte polas embarcacións a vapor, mais sobreviviron como barcos de lecer e deporte.
O Rodicio, As Chás, Maceda
O Rodicio é un lugar da parroquia das Chás no concello ourensán de Maceda na comarca de Allariz - Maceda. Tiña 13 habitantes no ano 2012 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 5 eran homes e 8 mulleres.
Norberto Velázquez Moreno
Norberto Velázquez Moreno, nado en Ortigosa de Cameros (A Rioxa) o 6 de xuño de 1768 e finado en Vigo o 12 de outubro de 1852, foi un empresario e comerciante rioxano residente en Galicia.
Traxectoria
Instalouse en Vigo dende finais do século XVIII, sendo o seu primeiro negocio un muíño de vento, sumándose máis tarde á actividade da salgadura dos empresarios cataláns no Areal.
Por Real Ordenanza de 6 de xuño de 1838, da súa man, procedeuse a habilitar e acondicionar o arquipélago de San Simón para convertelo en 1842 nunha leprosería ou lazareto, para o que adiantou cartos.
Construíu varios edificios en Vigo, entre eles o primeiro teatro de Vigo, en 1832 na actual Praza da Princesa, que funcionaría ata 1880. Fixo escolas públicas e unha casa de baños na Laxe.
Amigo de Nicolás Taboada Leal. Foi Xuíz Ordinario (alcalde) accidental e rexedor (concelleiro), chegando a ser o segundo home máis rico de Vigo, tan só por detrás do Marqués de Valladares.
En posesión da Cruz de Carlos III, o 14 de abril de 1906 o concello adicoulle o nome dunha rúa da cidade e en 1924 trasladáronse os seus restos ao panteón de vigueses ilustres do cemiterio de Pereiró.
Provincia de Lodi
Lodi (no lombardo occidental, Lod) é unha provincia da rexión da Lombardía, en Italia. A súa capital é a cidade de Lodi.
Ten unha área de 782 km2, e unha poboación de 198.020 habitantes (2001). Hai 61 comunas na provincia.
Limita polo norte coa provincia de Milán, polo leste coa provincia de Cremona, polo sur coa rexión da Emilia-Romaña (provincia de Piacenza) e polo oeste coa provincia de Pavía.
A provincia foi constituída en 1992 a partir de 61 municipios desanexados da provincia de Milán.
Schorndorf, Baden-Württemberg
Schorndorf é unha cidade alemá, pertencente ao estado federal de Baden-Württemberg. Está situada a uns 30 km de Stuttgart e ten 38.281 habitantes (censo 2012), contando cunha densidade de poboación de 673 habitantes por km².
Xeografía
A cidade está situada na profundidade do val do Rems, ademais de estar rodeada polos montes Schurwald (ao sur), Berglen e Welzheimer (ao norte). Das montañas do norte veñen dous afluentes pequenos do Rems, o Schornbach e máis o Wieslauf. O Rems cruza Schorndorf do leste ao oeste deixando a cidade vella ao sur.
A cidade está formada pola Kernstadt (centro) e outros sete distritos ou barrios, que son Buhlbronn, Haubersbronn, Miedelsbach, Oberberken, Schlichten, Schornbach und Weiler/Rems. Estes barrios están subdivididos noutras zonas máis pequenas e coñecidas con outros nomes.
Goberno municipal
Nas eleccións municipais do 7 de maio de 2009, nas que houbo unha participación do 47,77%, os 32 escanos repartíronse da seguinte maneira:
Aureliano Pereira
Aureliano José Pereira de la Riva, nado en Lugo o 22 de xaneiro de 1855 e finado en Madrid o 31 de outubro de 1906, foi un político, xornalista e escritor galego.
Traxectoria
De orixes familiares humildes, non lle foi posible cursar estudos superiores.
Poboación
miniatura|350px|Mapa de [[países por poboación.]]
Aureliano Pereira
Labor periodístico
Desempeñou o labor de xornalista en publicacións periódicas como El Heraldo Gallego, El Diario de Lugo e El Regional (que dirixiu desde a súa fundación en 1884 ata 1893). Colaborou con varios periódicos e revistas como La Ilustración Republicana Federal (1872), ​ El Bazar (1874), La Familia (1875), Barcelona Cómica (1895), La Ilustración Española y Americana ​ o El País. A finais de 1899, en Madrid, encargouse da dirección, e foi redactor, da revista Nuevo Mundo, El Nacional e outros periódicos.
Poboación
En socioloxía e bioloxía, unha poboación é un grupo de persoas, ou organismos dunha especie particular, que viven nunha área xeográfica, ou espazo, e cuxo número se determina normalmente por un censo.
A demografía é o estudo estatístico das poboacións humanas. Aspectos varios do comportamento humano nas poboacións estúdanse en socioloxía, economía, e xeografía, en especial, na xeografía da poboación. O estudo de poboacións normalmente está gobernado polas leis da probabilidade, e as conclusións dos estudos pode non ser sempre aplicables a algúns individuos.
Aureliano Pereira
Ideoloxía política
Sen abandonar o federalismo, en 1890 intégrase na Asociación Regionalista Gallega de Manuel Murguía e Alfredo Brañas, como Secretario do Comité Rexionalista de Lugo. Sendo un caso único no galeguismo do século XIX, ao articular o rexionalismo cultural e político co federalismo republicano.
Republicano convencido, contrario ao caciquismo, partidario dunha sociedade laica e inimigo do sistema foral, foi un home preocupado pola situación da muller do seu tempo e un simpatizante do movemento obreiro.
Poboación
Teorías de poboación
miniatura|Densidade de poboación en Galicia por parroquias miniatura|Densidade de poboación no occidente peninsular Estas son teorías para explicar os patróns do crecemento da poboación en diversos países do mundo. Segundo Sidney H. Coontz as teorías da poboación poden clasificarse en tres grupos:
A tese que correlaciona a dispoñibilidade de alimentos co crecemento da poboación sería un claro exemplo das teorías biolóxicas, xa que se podería aplicar tanto á especie humana como aos demais seres vivos. Segundo esta tese, preséntanse períodos alternantes nos cales o número de habitantes atópase por baixo do nivel dos recursos alimenticios ou por encima dos mesmos, o cal determina unha diminución ou un aumento da mortalidade, respectivamente. Dentro das teorías biolóxicas poderían incluírse as de Thomas Malthus e as de Josué de Castro. Malthus estudou o crecemento da poboación sen relacionalo con factores culturais. Para Malthus, o crecemento da poboación tiña un ritmo evolutivo superior ao da obtención de alimentos: facíase referencia a que o número de habitantes medraba seguindo unha progresión xeométrica mentres que a dispoñibilidade de alimentos só aumentaba ao ritmo dunha progresión aritmética. Os séculos XIX e XX demostraron que Malthus estaba equivocado, xa que a produción de alimentos creceu a un nivel acelerado grazas ao desenvolvemento tecnolóxico aplicado á agricultura e a agroindustria, ao transporte e almacenamento de alimentos, é dicir a un aumento nunca antes visto da produtividade e o rendemento da agricultura e doutros sectores económicos.
Aureliano Pereira
Obra
miniatura|Aureliano José Pereira de la Riva. Entre a súa obra poética, na súa totalidade en lingua galega, destacan Cousas da aldea (1891) Terra a miña (1891) e A cova da serpe (1892), coas que obtería galardóns diversos en certames e xustas. Publicou ademais numerosas composicións soltas en xornais e revistas. Así mesmo, preocupado polo futuro da literatura galega, sentiu a necesidade de crear unha editorial, obxectivo que se acadaría finalmente co nacemento da Biblioteca Gallega, impulsada por Andrés Martínez Salazar e Juan Fernández Latorre.
Poboación
Teorías de poboación
O feito de que o fame no mundo veña crecendo e estendéndose considerablemente no mundo actual, á vez que nos países desenvolvidos (e nalgunhas outras rexións menos desenvolvidas), téñense excedentes agrícolas que adoitan diminuír os prezos a uns prezos demasiado baixos para ser rendibles non é senón unha dos paradoxos clave dos nosos tempos. Hai exceso de alimentos, até o punto de que unha enorme cantidade de alimentos a nivel mundial refúganse diariamente por chegar á súa data de vencemento, mentres que moita xente, ás veces, dos propios países onde se produciron ditos alimentos, perece pola mortalidade e morbilidade derivadas do seu baixo nivel de vida. En resumo: aumentou a produción de alimentos a un ritmo nunca antes visto e aumentou tamén o número de persoas ao nivel de pobreza crítica, a pesar de que o ritmo de crecemento da poboación tamén veu diminuíndo a un nivel que Malthus xamais chegou a intuír.
Maná
Maná é unha banda mexicana de Rock fundada en 1987 de grande éxito.
A banda ten gañado catro premios Grammy, sete Premios Grammy Latinos, cinco MTV Video Music Awards Latinoamérica, cinco Premios Juventud, quince Premios Billboard de la Música Latina e quince dos Premios Lo Nuestro. Ademais obtivo múltiples premios polo seu labor a favor do ecoloxismo En 2012 formaron parte do paseo do rock en Hollywood, Estados Unidos.
O son da banda baséase no Rock latino, ritmos latinos, pop latino e o rock en español. Nun principio recibieron o éxito comercial internacional en México, Australia e España, e dende aquela teñen gañado popularidade e a exposición en toda América Latina, Estados Unidos, Europa Occidental, Asia e Oriente Medio. Maná ten vendido máis de 40 millóns de discos en todo o mundo, sendo unha das bandas de rock en español con maior rexistro de vendas.
Poboación
Densidade de poboación
Os países coa meirande densidade de poboación son microestados: Mónaco, Singapur, a Cidade do Vaticano, e Malta. Entre os países de maior tamaño, Bangladesh é o que teñen maior densidade de poboación.
Maná
Integrantes
Maná (empezou en 1987)
Poboación
Pirámide de poboación
miniatura|Pirámide de poboación da [[Arxentina 2005.]]
Maná
Maná en Galicia
Maná visitou Galicia en varias ocasións a nivel profesional actuando por exemplo en Cambados en 2003 durante a súa xira Revolución de Amor. Tamén visitaron varias veces a cidade da Coruña (a última vez o 26 de agosto de 2015 durante a súa xira Cama incendiada).
Poboación
Pirámide de poboación
A distribución por idade e sexo dunha poboación dada, unha nación ou rexión normalmente represéntase cunha pirámide de poboación. Esta distribución triangular coas porcións da poboación no eixo horizontal X e os grupos de idades de cada 5 anos no eixo vertical Y. A poboación de homes está representada na parte esquerda do eixo vertical e a poboación feminina á dereita.
Maná
Fundación Selva Negra
Maná constituíu a Fundación Selva Negra en 1995 coa dirección de Mari González e Augusto Benavides para financiar e apoiar importantes proxectos destinados a protexer o medio ambiente. Tamén co apoio do goberno de México nos esforzos para salvar a tartaruga mariña mediante o aumento de 140.000 ovos de tartaruga para a liberación na costa pacífica do país. O 7 de abril de 2008 Maná e a Fundación Selva Negra foron nomeados "Campión de Saúde" pola Organización Panamericana de la Salud durante a celebración do Día Mundial da Saúde 2008 na sede da OPS en Washington
Poboación
Pirámide de poboación
Este tipo de gráfico mostra a composición segundo idade e sexo dunha poboación para unha data ou ano determinado, xeralmente para o ano en que se realiza un censo. As nacións cunha baixa mortalidade infantil e unha alta lonxevidade mostraron unha forma máis rectangular xa que a maioría da poboación vive até unha idade lonxeva.
Pagliacci
Pagliacci (en galego, Pallasos) é unha ópera nun prólogo e dous actos con música de Ruggero Leoncavallo e libreto en italiano do propio compositor. A ópera relata a traxedia dun marido celoso nunha troupe da Commedia dell'arte. O seu nome é presentado, ás veces, de xeito incorrecto como I Pagliacci. Foi estreada no Teatro dal Verme de Milán o 21 de maio de 1892 baixo a batuta de Arturo Toscanini.