cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Filoloxía xermánica
Historia da Filoloxía xermánica
Co avance do Humanismo e a Reforma, nace nos estudosos europeos un primeiro interese polas antigüidades xermánicas, acrecentado pola descuberta, en 1455, da Germania  (tamén chamada De origine et situ Germanorum) de Tácito. Cómpre citarmos entre estes a Justus Lipsius, a quen se debe a publicación dos salmos en baixo franconio, e Franciscus Junius, quen publicou a versión integral do Codex Argenteus da Biblia Gótica en 1655.
Terremoto de México de 1985
Características e consecuencias
México carecía dunha cultura da protección civil, de protocolos de actuación e de recursos para facer fronte a grandes catástrofes e a inacción e o intento de minimizar as consecuencias por parte do goberno federal encabezado polo entón presidente Miguel de la Madrid contribuíu a que o estado que se viviu nas 48 horas seguintes ao sismo fora dun caos xeneralizado, paliado pola organización da sociedade da capital ao autoorganizarse no rescate e asistencia das vítimas e damnificados.
Río do Con
O río do Con é un río da provincia de Pontevedra que desemboca na ría de Arousa.
Terremoto de México de 1985
Características e consecuencias
O número de mortos, feridos e os danos materiais non se coñecen con precisión ao existiren só estimacións que van desde os 4001 ata os 20 000; e os danos calculáronse en 8 mil millóns de dólares, 250 000 persoas sen fogar e 900 000 desprazados. As tarefas de rescate prolongáronse ata o mes de outubro, e as de levantamento de cascallos ata dez anos. En 2015 aínda existían campamentos derivados dos sismos. miniatura|Edificio de apartamentos colapsado tras do terremoto As consecuencias directas e indirectas do terremoto foron de diversa índole, pero abrangueron un gran número de aspectos tanto da Cidade de México como do propio país. As directas, derivadas do propio movemento telúrico durante os meses posteriores polo alto número de vítimas e feridos, o levantamento de cascallos e os esforzos de toda clase por lograr a —denominada así entón— volta á normalidade ; ata as indirectas que resultaron nun cambio da contorna urbana de diversas zonas da cidade como a creación de novos inmobles que substituíron outros e ampliaron os existentes; a creación de novos espazos públicos como parques, prazas e complexos de edificios nos espazos nos que xa existían edificios; unha maior participación política da cidadanía e o nacemento de grupos políticos e organizacións non gobernamentais, o cambio político que levaría á democratización da capital en 1993 coa creación da Asemblea de Representantes do Distrito Federal e a posibilidade de elixir os seus gobernantes en 1997; a modificación da lexislación de edificacións a nivel nacional axustadas á realidade sísmica do país e o nacemento dunha cultura de prevención e protección civil e de resposta ante as grandes emerxencias; así como o desenvolvemento da investigación na prevención e estudo da natureza sísmica mexicana.
Río do Con
Fontes
Nace nas inmediacións do monte Xiabre, onde fai un remanso para formar o encoro de Vilagarcía de Arousa, que abastece á vila.
Medio ambiente
O río padece vertidos incontrolados de residuos sólidos. A pesar diso abondan nel os peixes, que son visibles dende as beiras do río.
Ungulado
Un ungulado é un mamífero que se apoia e camiña co extremo dos dedos (ou descende dun animal que o facía), que están revestidos dun pezuño, como por exemplo a cabra. Trátase do grupo de mamíferos máis diverso que existe na actualidade e encóntranse en todo o mundo agás na Antártida, e Oceanía, onde foron introducidos. Os últimos achados fósiles e xenéticos indican que os cetáceos deberían ser considerados, inda que pareza incrible, como ungulados. A partir de análises moleculares, parece ser que os cetáceos descenden de animais artiodáctilos non especificados, e non de mesoníquidos como suxerían os estudosos de fósiles. Dentro dos ungulados pódense citar as seguintes ordes existentes na actualidade:
Albións
miniatura|dereita|200px|Situación aproximada do pobo dos albións na provincia romana da [[Gallaecia.]] Os albións (en Albioni) eran un pobo galaico da Gallaecia, comprendidos dentro do Convento xurídico lucense, que se situarían no territorio costeiro comprendido das marxes do Navia, no que na actualidade é a Asturias occidental.
Dragonslayer (filme de 1981)
Dragonslayer é un filme estadounidense de 1981 dirixido por Matthew Robbins. O guión foi escrito por Robbins xunto con Hal Barwood. Está protagonizado por Peter MacNicol, Ralph Richardson, John Hallam e Caitlin Clarke. Paramount Pictures encargouse da distribución en América do Norte, mentres que Buena Vista International fíxose cargo da distribución internacional. A historia, ambientada nun reino medieval de ficción, segue as aventuras dun mozo mago que tenta derrotar un dragón.
Albións
Etimoloxía
É posible que o nome dos albións proveña da raíz celta *albiyo- “mundo (superior)” ou “país”. Pode ter relación co antigo nome da Illa de Gran Bretaña, que era Albion.
Fontes e situación
miniatura|[[Castro de Coaña.]] Os albións aparecen citados como gentes en Plinio o Vello, 4, 20,111 e indicando que vivían ao oeste do río Navia; Claudio Tolomeo nomea o mesmo río como Navialbión, confirmando a situación deste grupo. Segundo J. L. Maya, os albións, os egobarros e os cibarcos estaban constituídos por diversos castros vinculados ou confederados entre eles.
Ó seu territorio correspondería o castro de Coaña, que probablemente foi a súa capital.
Estela de Nicer
Non existe acordo sobre a súa datación. O feito de que a persoa á que fai referencia fose dunha tribo prerromana podería datalo cara ao século I, mais a aparición do Crismón cristián que coroa a epígrafe indica que podería ser posterior.
Sertab Erener
miniatura|Sertab Erener Sertab Erener nada en Istambul o 4 de decembro de 1964, é unha cantante de música pop turca. Foi gañadora do Festival de Eurovisión de 2003, en Riga, Letonia, coa canción "Everyway That I Can".
Traxectoria
miniatura|Actuación de Sertab Erener no Festival de Eurovisión do 2004. Sertab estudou música na universidade da cidade antes de comezar a súa carreira musical a carón da estrela turca Sezen Aksu. Lanzou o seu primeiro álbum, Sakin Ol, no ano 1992 e a este seguírono outros catro en turco ó longo da década. O seu álbum Lâ'I foi incluído por Sony Music na súa colección Soundtrack For A Century (Banda Sonora para un Século).
Logo de competir sen éxito en dúas finais nacionais para participar no Festival de Eurovisión en 1989 e 1990, foi elixida de xeito interno no ano 2003 e gañou o certame dese ano coa canción "Everyway That I Can", co-escrita por Demir Demirkan. A canción acadou os número un da música arredor de toda Europa.
No ano 2005, participou no Congratulations: 50 Years of the Eurovision Song Contest, unha competición para elixir a mellor canción de Eurovisión de todos os tempos. A canción súa canción "'Every Way That I Can" rematou novena entre as quince participantes.
No ano 2009, Sertab Erener e Demir Demirkan crearon a banda Painted on Water, e lanzaron un álbum do mesmo nome nos EUA.
Vedete
miniatura|dereita Unha vedete é a artista principal feminina nun espectáculo de revista musical. A palabra "vedette", en francés, significa "estrela" dun espectáculo. Unha vedete sempre é unha bailarina, aínda que pode tamén cantar, actuar etc. Adoita mostrar o seu corpo de forma sensual, pero, xeralmente, procurando que non resulte pornográfico, entre outras razóns para que os menores de idade poidan asistir ao espectáculo.
A Fontechousa, Distriz, Vilalba
A Fontechousa é un lugar da parroquia de Distriz no concello lugués de Vilalba na comarca da Terra Chá. Tiña 19 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales 9 eran homes e 10 eran mulleres.
Pobles del Nord
Pobles del Nord, tamén coñecido como Poblats del Nord, é o distrito número 17 da cidade de Valencia. Limita con Benicalap e Rascanya ao sur.
Rascanya
miniatura|Situación do distrito na cidade de Valencia.
Pobles del Nord
Poboación
Pobles del Nord tiña 6.271 habitantes en 2007, distribuídos entre sete barrios:
Rascanya
Rascanya é o distrito número 15 da cidade de Valencia. Limita con Pobles del Nord polo norte, co Benicalap polo oeste, con Benimaclet ao sueste e La Saïdia ao sur. A poboación era de 54.372 habitantes no 2009.
Poboación
Rascanya tiña 51.933 habitantes en 2007, distribuídos entre tres barrios:
White Fang 2: Myth of the White Wolf
White Fang 2: Myth of the White Wolf é un filme estadounidense dirixido por Ken Olin que foi estreado en 1994. É a secuela do filme Cairo Branco, que está baseado na novela de Jack London White Fang.
Sinopse
Henry Casey é un mozo que vive en compaña de Cairo Branco, metade lobo, metade can, nas montañas de Alasca a comezos do século XX. Durante unha das súas viaxes polo río para recoller unhas provisións, a canoa na que ambos viaxan tómbase e Henry cae á auga, sendo arrastrado pola forte corrente. A pesar dos esforzos de Cairo Branco por salvar ó seu amo, o animal non logra dar con el. Porén, Henry é rescatado por unha princesa dunha tribo india, cuxos membros están sufrindo a fame que ameaza con facelos desaparecer de non aparecer axiña a súa principal fonte de alimento, o caribú.
Léolo
Léolo é un filme canadense de 1992 dirixido por Jean-Claude Lauzon. Foi escollido como candidato do Canadá para o Óscar ó mellor filme internacional na 65ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
Born This Way (canción)
miniatura|Logotipo da canción. "Born This Way" (en galego, "Eu nacín así") é unha canción interpretada pola cantante estadounidense Lady Gaga, escrita por Lady Gaga, Jeppe Laursen e producida por Lady Gaga, Jeppe Laursen, Fernando Garibay e DJ White Shadow. A canción está incluída no seu segundo álbum de estudio do mesmo nome Born This Way, e foi lanzada como primeiro sinxelo do álbum.
Station to Station
Station to Station é o décimo ábum de estudio do músico inglés David Bowie, publicado o 23 de xaneiro de 1976 a través do selo RCA Records. Considerado como un dos seus traballos máis significativos, Station to Station destaca por ser o vehículo da última gran personaxe de Bowie, The Thin White Duke. O disco foi gravado tras completar de filmar The Man Who Fell to Earth de Nicolas Roeg, e na súa portada aparece un fotograma da película. Durante as sesión Bowie dependeu fortemente das drogas, especialmente da cocaína, e non lembra case nada da produción.
Musicalmente, Station to Station foi un álbum de transición para Bowie, desenvolvendo a música funk e soul do seu anterior traballo, Young Americans, pero presentando unha nova dirección cara os sintetizadores e os ritmos motorik influenciados polas bandas alemás de electrónica como Kraftwerk e Neu!. Esta tendencia culminou nalgúns dos seus traballos máis aclamados, a chamada Berlin Trilogy, gravados con Brian Eno entre 1977 e 1979. As letras do álbum reflicten as súas preocupacións sobre Nietzsche, Aleister Crowley, a mitoloxía e a relixión.
Coa súa mestura de funk e Krautrock, baladas románticas e ocultismo, Station to Station ten sido descrito simultaneamente como un dos álbums de Bowie máis accesibles e o máis impenetrable.
Listaxe de cancións
Todos os temas compostos por David Bowie, agás onde se indique.
Edicións en CD
O álbum foi reeditado atro veces en CD ata a data. A primeira foi en 1985 por RCA coa portada orixinal en vlanco e negro, a segunda en 1991 por Rykodisc con dous temas extra, a terceira en 1999 por EMI cun son dixitalmente remasterizado e sen cancións extra, e a cuarta en 2007 por EMI Japan reproducindo o libreto do vinilo orixinal.
Oakland (homónimos)
O topónimo inglés Oakland ("terra de carballos") pode referirse a:
Olot
300px|miniatura|OlotOlot é un municipio da provincia de Xirona, en Cataluña.
Características
É a capital da comarca da Garrotxa especialmente coñecida polos seus lugares de interese natural; non en balde todo o seu termo municipal atópase dentro do Parque Natural da Zona Volcánica da Garrotxa. Os volcáns máis coñecidos e visitados son o de Santa Margarida,Croscat e o Volcán Montsacopa tamén coñecido como San Francisco.
O croscat é famoso debido a que o terreo está "cortado" e pódense apreciar perfectamente os estratos xeolóxicos), atopándose ao seu pé o Xardín Botánico de Vexetación Natural Olotina.
Tamén esperta un grande interese a "Fageda d'en Jordà", un inmenso bosque de faias exquisito para perderse e pasear, tanto a pé como en bicicleta, dacabalo ou en carruaxe. Cabe mencionar a arte e a industria de estatuaria cristiá que desde o século XIX estableceuse por toda a cidade, sendo o máximo representante a Arte Cristiá, fundado por Marià Vayreda e existente hoxe día, onde traballaron os notables escultores Miquel Blay e Josep Clarà.
Gastronomía
Un dos segredos de Olot é a súa cociña, chamada "Cociña Volcánica". Unha das súas mellores e máis coñecidas receitas son as patacas de Olot.
Crespina
Descrición
A moda de recoller o cabelo cunha tela a xeito de rede xeneralizouse en todo o occidente cristián a partir do século XIII. Un dos toucados utilizados para este cometido era a crespina. A crespina recollía toda a masa de cabelo nunha rede ou bolsa, que ficaba así suspendido sobre o pescozo.
Kaiō Shin do leste
O Kaiō Shin do leste (東の界王神) é un personaxe do manga e anime Dragon Ball. É un dos Kaiō Shin, os cinco deuses por riba dos Kaiō que se encargan de protexer todo o universo de ameazas supremas, este personaxe esta a cargo de protexer a zona Leste do universo. Vive no planeta dos Kaiō shin.
Shin ten enormes poderes de loita e varias técnicas especiais, normalmente ondas de enerxía. Ademais de poder voar, Shin ten poderes mentais e máxicos. Trala fusión con Kibito, adquire máis forza, poder e técnicas, como o teletransporte.
Biografía
O Kaiō Shin do Leste foi o único supervivente da batalla contra Majin Boo, tódolos demais deuses foron eliminados e Kaiō Shin ideou un plan para destruír a Majin Boo, matando a Bibidi cando Majin Boo estaba encerrado nunha esfera.
Despois diso, Kaiō Shin, xunto co seu axudante Kibito, seguiu co seu traballo de deus de deuses. Pero a ameaza de Majin Boo volveu outra vez, debido a que o fillo de Bibidi, Babidi, artellaba liberar a Majin Boo. Shin foi á Terra, xunto a Kibito, e participou no Torneo Mundial de Artes Marciais co nome de Shin, onde coñeceu a Son Goku e ós seus amigos. Aínda coa axuda de Goku e os demais, Shin non puido impedir a resurrección de Majin Boo.
Xunto a Son Gohanda, Shin loitou contra o monstro e ambos foron derrotados. Grazas a Kibito, Kaiō Shin e Gohan recuperáronse das súas feridas e os tres foron ó planeta Kaiōshin, onde Kaiō Shin agardaba que Gohan liberara unha espada sagrada, a Espada Z, que outorgaba ó seu dono unha forza descomunal. Gohan liberou a espada e resultou que non daba esa gran forza, senón que, ó liberar a espada, tamén liberaron ó Rō Kaiō Shin que vivira fai 15 xeracións antes que o actual Kaiō Shin.
Cando Gohan foi derrotado, Goku decidiu ir á Terra para salvar ó seu fillo e o vello Kaiō Shin entregoulle os seus pendentes "Potara" para que Goku se fusionase con Gohan. Para mostrar a Goku como se fusionaría, o vello Kaiō Shin pediulle que Kaiō Shin e Kibito se fusionasen, dando orixe a "Kibitoshin". Pero ó vello Kaiō Shin esquecéuselle mencionar que os efectos da fusión eran permanentes e Shin e Kibito quedaron fusionados para sempre.
En Dragon Ball GT, Kibitoshin salvou a Goku de morrer cando estivo a piques de ser liquidado pola Bola Vingadora de Vexeta Bebé empregando a súa técnica de tele transportación. Xa no Planeta Sagrado, axudou ó Rō Kaiō Shin a facerlle medrar o rabo a Gokū para facelo máis poderoso.
Adicción sexual
A adicción ó sexo, tamén chamada compulsión sexual ou sexolismo, considérase unha forma de adicción psicolóxica. Non hai acordo na comunidade médica se existe ou non. A conduta dos adictos ó sexo é comparable á dos alcohólicos e adictos, e nela o sexo funciona como unha droga.
Kaiō Shin do leste
Biografía
Posteriormente liberou a Dende e ó Señor Popo do control de Bebé ó destruír os ovos que tiñan implantados coa axuda da Súper Auga Sagrada; unha vez liberados, fixo o mesmo cos humanos e os Guerreiros Z.
Unha vez concluída a batalla entre Goku e Baby, axudou a transportar ós humanos da Terra cara o planeta Plant antes de que fose destruída.
Adicción sexual
A definición común de alcoholismo é que unha persoa ten unha relación patolóxica con esta droga que altera a percepción da realidade. Proporciona un cambio rápido do estado de ánimo e funciona cada vez que se acode á mesma, perdendo o adicto o control da súa conduta. Como no caso dos alcohólicos, a vida do adicto ó sexo xira arredor do seu desexo constante pola súa droga que é o sexo.
A compulsividade
Perda da posibilidade de elixir libremente se deter ou continuar a conduta. .
A continuación destas condutas a pesar das consecuencias
Cando os adictos chegan a certos extremos, pode a adicción causarlles efectos negativos nas súas vidas. Afástanse da vida familiar para procuraren actividades sexuais. Este afastamento pode facer que non atendan debidamente ós seus fillos ou que sexan abandonados polas súas parellas. Os adictos corren o perigo de perder diñeiro, o seu matrimonio, a súa familia e a súa carreira para satisfacer os seus desexos sexuais. A pesar destas consecuencias negativas seguen a practicar as mesmas condutas.
A obsesión
Dáse cando non poden evitar cismar nun determinado pensamento. Os adictos ó sexo pasan os días consumidos por pensamentos sexuais. Desenvolven fantasías elaboradas, atopan novos xeitos de obter sexo e lembran a miúdo experiencias pasadas. Como as súas mentes están tan ocupadas por estes pensamentos, descoidan outras áreas das súas vidas ás que teñen a obriga de lles prestar atención.
Ligazóns externas
Hai moitas organizacións de autoaxuda que se dedican á recuperación desta adicción ou compulsión. Están baseadas no programa de *Alcohólicos Anónimos.
O Foro, Distriz, Vilalba
O Foro é un lugar da parroquia de Distriz no concello lugués de Vilalba na comarca da Terra Chá. Tiña 5 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales 4 eran homes e 1 eran mulleres.
A Ermida, A Ermida, A Baña
Toponimia
O topónimo deriva do latín, que é unha igrexa pequena, polo xeral lonxe ou fóra dun núcleo de poboación, ou tamén pode facer referencia a un sitio ermo ou sen traballar.
The End of Radio
The End of Radio é un álbum ao vivo da banda estadounidense de post-hardcore Shellac, publicado o 14 de xuño de 2019 a través do selo Touch and Go Records. As cancións do disco proceden de dúas Peel Sessions inéditas na BBC Radio, unha o 14 de xullo de 1994 e a outra o 1 de decembro de 2004. As sesións graváronse nos históricos BBC Maida Vale Studios.
The End of Radio foi editado como un disco dobre, con cada sesión nun deles. A primeira sesión gravouse no Maida Vale Studio 3 e emitíuse no programa John Peel Radio One Show o 22 de xuño de 1994, e a segunda gravouse no Maida Vale Studio 4 e saíu ao aire ao día seguinte, o 2 de decembro de 2004, no programa John Peel Show.
Río Requeixo
Na Galiza hai dous cursos fluviais chamados río Requeixo:
Andy Serkis
Andrew Clement G. "Andy" Serkis, nado o 20 de abril de 1964 en Londres é un actor e director inglés máis coñecido polo seu papel de Sméagol e Gollum na triloxía O Señor dos Aneis.
Vida Persoal
Serkis vive en Crouch End, North London coa súa muller, a actriz Lorraine Ashbourne e os seus tres fillos Ruby (n. 1998), Sonny (n. 2000) e Louis (n. 2004).
Cimarron (filme de 1931)
Cimarron é un filme estadounidense de xénero western dirixido por Wesley Ruggles que foi estreado en 1931. Está protagonizado por Richard Dix e Irene Dunne, xunto con Estelle Taylor e Roscoe Ates. O seu guión gañador dun premio Oscar foi escrito por Howard Estabrook baseándose na novela de Edna Ferber Cimarron. Era a produción de RKO máis cara até o momento e é un dos poucos westerns gañadores do Óscar ó mellor filme.
Pino, Roás, Cospeito
Pino é un lugar da parroquia de Roás no concello lugués de Cospeito na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 29 habitantes (15 homes e 14 mulleres).
Torleiv Hannaas
Torleiv Hannaas, nado o 14 de xullo de 1874 en Horrnes e finado o 19 de novembro de 1929, foi un filólogo noruegués.
Traxectoria
Naceu en Horrnes nunha familia de labregos; os seus pais foron Thomas Nilsson Hannaas (1843-1915) e Anne Tolleivsdotter Vetrhus (1845-1944). En 1906 casou coa mestra Ingerd Yttreland (1879-1954). A súa filla casou co banqueiro Erik Hils Hauge. Torleiv Hannaas finou en novembro de 1929 en Fana.
Foi profesor no Museo Bergen en 1918. As súas publicacións máis importantes foron Norske bygder I (1921) e Norske bygder II (1926), que tratan dos dialectos de Setesdal e Vest-Agder. Fundou a Norsk Aarbok en 1920, e adoita ser considerado o precursor no uso do termo Høgnorsk, que apareceu nun artigo seu do ano 1922. Foi o presidente do Noregs Mållag desde o 1926 ata a súa morte.
Illa Ellef Ringnes
A Illa Ellef Ringnes é unha das Illas Sverdrup en Nunavut, Canadá. Atópase ao leste da Illa Borden e ao oeste da Illa de Amund Ringnes, e posúe unha área de 11.295 km², o que a converte na 69 illa máis grande do mundo e a 16 do Canadá. A estación meteorolóxica de Isachen atópase na costa occidental da illa. As coordenadas nas que se atopa son 78°36?46"N, 101°56?13"W. A súa altura máxima é 260 m.
Kelly Olynyk
Kelly Tyler Olynyk, nado o 19 de abril de 1991 en Toronto, Ontario, é un xogador americano de baloncesto profesional que xoga nos Utah Jazz da National Basketball Association (NBA).
Traxectoria profesional
O 27 de xuño de 2013, Olynyk foi elixido na 13ª posición do Draft da NBA de 2013 polos Dallas Mavericks, e foi traspasado inmediatamente ós Boston Celtics a cambio dos dereitos de Lucas Nogueira e dúas futuras eleccións da segunda rolda do Draft. O 7 de xullo de 2013, asinou un contrato de rookie cos Celtics.
Illa Ellef Ringnes
A illa Ellef Ringnes foi a última masa de terra na que estivo situado o Polo Norte Magnético. En abril e maio de 1994, Larry Newitt, do Servizo Xeolóxico do Canadá e Charles Barton, da Organización Xeolóxica Australiana, levaron a cabo un estudo para determinar a posición do Polo Norte Magnético naquela época. Estableceron un observatorio magnético provisional na Illa Lougheed, preto do lugar onde se había predecido que se atopaba o polo. Estes científicos determinaron a posición do polo. Estableceron que en 1994 en Polo Norte atopábase na Península Ónice, ao suroeste da Illa Ellef Ringnes, nas coordenadas 78.3° N, 104.0° W. O polo pasou pola illa aquel mesmo ano e actualmente atópase a uns 400 km cara ao noroeste.
dereita|300px
Kelly Olynyk
Traxectoria profesional
O 7 de xullo de 2017, Olynyk asinou un contrato de catro anos cos Miami Heat.
O 25 de marzo de 2021, Olynyk foi traspasado xunto a Avery Bradley e un intercambio de eleccións do Draft de 2022 ós Houston Rockets, a cambio de Victor Oladipo.
O 6 de agosto de 2021, Olynyk asinou cos Detroit Pistons.
Interamnicos
Os interamnicos (en Interamici), ás veces citados como interamicos (latín: interamici), foron un pobo prerromano da antiga Gallaecia, que segundo as fontes estaban inclusos no Convento xurídico bracarense.
Fontes
Os interamnicos aparecen citado por Tolomeo II, 6, 28, e nalgunhas inscricións epigráficas, das que sen dúbida a máis importante é o Padrón dos pobos, na que son listados entre outros grupos que seguramente axudaran a erguer a ponte romana de Chaves.
Redución xeográfica
A situación deste pobo ten sido obxecto de controversias entre os especialistas na materia. O claro é que son un pobo do convento bracarense. Tranoy (1981) colocounos no Tras-os-Montes portugués, entre os ríos Tuela e Rabaçal.
Porén, na síntese de Felipe Arias, seguen a colocarse nos Tras-os-Montes, "entre Chaves e Braganza".
Mary Lola Pérez Basanta
María Dolores Pérez Basanta, coñecida como Mary Lola Pérez Basanta, nada en Ribadeo o 30 de novembro de 1935 e finada en Granada o 14 de maio de 2017, foi unha tradutora, xornalista e escritora galega.
Traxectoria
Cursou dous anos de Medicina na Universidade de Santiago de Compostela. Marchou a París para especializarse en lingua francesa na Sorbona. Estudou na Escola de Tradutores de Granada. Residiu en Granada onda colaborou coa prensa local (Diario de Granada) e tamén con xornais galegos La Comarca del Eo e La Voz de Galicia.
Anfótero
Anfótero (ou anfiprótico) é a substancia que se pode comportar como un ácido ou como unha base, dependendo do outro reactivo presente. En presenza de ácido, comportaráse como unha base; en presenza dunha base comportaráse como un ácido. Exemplos: H20 (auga) HSO4- (ión hidroxenosulfato)
Estrella Galicia
Estrella Galicia é unha marca de cervexa fabricada pola empresa galega Hijos de Rivera S.A. con sede no Polígono da Grela na Coruña. É unha cervexa loura que posúe unha gradación alcohólica de 6,5 graos e un característico sabor amargo lembranza do lúpulo empregado na súa orixe e que se cultivaba en Betanzos.
Historia
Despois do seu regreso de México a finais do século XIX, José Rivera Corral fundou en 1906 a fábrica de La Estrella de Galicia na zona coruñesa de Catro Camiños, dedicada á fabricación de cervexas e xeo. O nome facía referencia ao que fora o seu negocio en Veracruz, La Estrella de Oro, que apostaba por un produto naqueles tempos de consumo moi reducido.
En 1920 Ramón Rivera Illade converteuse nun dos primeiros Mestres Cervexeiros de España. Un ano despois a produción pasou de 1751 hl/ano a máis de 7000 grazas aos coñecementos técnicos de Ramón Rivera, que modernizou a fábrica e ampliou a catro a gama de receitas: Pilsen, Múnic, Bock e Dobre Bock. En 1925 inaugurouse o primeiro merendeiro ao aire libre, orixe da actual cervexaría de Catro Camiños.miniatura|250px|Antigo camión de repartimento de Estrella Galicia na Coruña. En 1941, debido á situación económica tras a fin da guerra civil española e o inicio da segunda guerra mundial que causaron un desabastecemento de auga e cebada, La Estrella de Galicia detivo a súa produción por única vez na súa historia, se ben mantivo todos os empregos. En 1949 a terceira xeración da familia Rivera entrou na dirección da compañía. En 1962 levouse a cabo a gran remodelación da fábrica de Catro Camiños, que se mantivo ata que en 1969 comezou a construción dunha nova fábrica na Grela, que supuxo un grande avance en tamaño e tecnoloxía.
En 1971 a marca comercial La Estrella de Galicia cambiou o seu nome á forma abreviada Estrella Galicia, e introduciu o lema Elaborado por Hijos de Rivera. Co traslado en 1972 á nova fábrica comezouse a producir un novo tipo de cervexa, a Especial Rivera, que se converteu no produto máis emblemático da marca. En 1979 apareceu o primeiro envasado en lata.
En 1982 presentouse a cervexa Extra La Colorada e a primeira Estrella de Navidad. En 1985 emitiuse o primeiro anuncio televisivo de Estrella de Galicia na Televisión de Galicia. En 1988 produciron a primeira cervexa sen alcohol, a Estrella Galicia Sin. En 1993, conmemorando o ano de fundación da empresa, presentouse a cervexa 1906 Reserva Especial.
En 1999 Jose María Rivera Trallero pertencente á cuarta xeración da familia Rivera, foi elixido Director Xeral. Ese mesmo ano naceu a cervexa sen pasteurizar Estrella Galicia Cerveza de Bodega, que se serve por primeira vez na cervexaría de Catro Camiños.
En 2004 Hijos de Rivera puxo en marcha o proxecto de recuperación do lúpulo en Galicia, como tributo a José María Rivera Corral, pioneiro do cultivo do lúpulo en España. En 2007 José María Rivera Trallero foi nomeado conselleiro delegado e Ignacio Rivera Quintana converteuse no novo director xeral de Hijos de Rivera.
En 2011 creouse a corporación Hijos de Rivera, presidida por Santiago Ojea, e baseada en dous alicerces: Hijos de Rivera, S.A.U. e HR Inversiones Corporativas. Nese mesmo ano lanzouse a primeira campaña nacional e presentouse a Estrella Galicia 0´0.
En 2012 Ignacio Rivera Quintana foi nomeado Conselleiro Delegado. Comezou unha expansión nacional e no ámbito internacional os produtos chegaban xa a máis de 30 países de todo o mundo. Tamén neste ano tivo lugar a incorporación do primeiro membro da quinta xeración da familia Rivera.
En 2013 recuperouse a receita de La Colorada, 1906 Red Vintage, e comezou a funcionar a nova planta de cocemento da fábrica da Grela, que permitiu duplicar a produción. En 2014 presentaron a súa primeira cervexa negra, no 2015 a primeira cervexa sen glute, no 2016 recuperaron a receita orixinal para conmemorar o seu 110 aniversario, e no 2017 presentaron a súa primeira cervexa elaborada con pementos de Padrón.
En 2017 a produción de Estrella Galicia acadou os 278 millóns de litros.
Tipos de cervexa
miniatura|dereita|[[Camión de Estrella Galicia.]]
Estrella Galicia no deporte
Estrella Galicia ten unha grade aposta co patrocinio deportivo como un xeito de conectarse co seu público. Intentan comezar cos atletas desde cero, desde a base, o que non significa que algúns se convertan en campións do mundo como Marc Márquez ou estean na elite do seu deporte como Carlos Sainz. Prestan un especial atención ao deporte galego: no fútbol (Deportivo, Celta e Lugo), baloncesto (Obradoiro CAB) ou hockey (Club Liceo).
Constitúe case o 50% do investimento en mercadotecnia. Un dos territorios nos que a marca está máis presente é o motor, tanto na Fórmula 1 (Renault e Carlos Sainz) como en MotoGP (Estrella Galicia 0,0 Marc VDS ou Marc Márquez), así como noutras disciplinas. Xa que os deportes de motor teñen moitos valores cos que se identifican, o esforzo, o traballo en equipo, o mundo sen alcohol, ou o desenvolvemento do talento desde cedo.
Mercadotecnia
O patrocinio do produto a través de series de televisión como pode ser a serie La que se avecina ou La casa de papel da produtora Netflix fixo que Estrella Galicia fixese un crecemento directo fronte a outras cervexas. Na década 2010-2020 tivo campañas a nivel estatal como "a túa vida en cifras" ou "Únete á resistencia".
Aves (homónimos)
O termo aves pode referirse a:
Gosende, A Ermida, A Baña
Gosende é un lugar da parroquia da Ermida no concello coruñés da Baña na comarca da Barcala. Tiña 43 habitantes no ano 2016 segundo datos do INE,, dos cales 22 eran homes e 21 eran mulleres. No 2010 tiña 61 habitantes: 34 homes e 27 mulleres.
Río Cávado
O río Cávado é un río do Norte de Portugal que nace na serra do Larouco, a unha altitude de cerca de 1.520 metros, pasa por Braga, Barcelos e desauga no océano Atlántico xunto a Esposende, logo dun percurso de 135 quilómetros.
Bodegón con vasillas (Zurbarán)
Bodegón con vasillas é un óleo sobre lenzo do pintor barroco español Francisco de Zurbarán. Mide 46 centímetros de alto por 84 cm de ancho. Está datada cara o ano 1650 e atópase no Museo do Prado de Madrid (España).
Río Cávado
A conca do río Cávado limitada ao norte coa bacía hidrográfica do río Limia e, ao leste e sur, coas concas do río Douro e do Ave; ten unha área de 1.600 km². O escoamento anual na foz do río é, de media, de 2.123 hm3.
Bodegón con vasillas (Zurbarán)
Trátase dun sinxela pero exemplar composición con catro obxectos da vaixela tradicional e a luz como únicos protagonistas. Tres vasillas moi oleiras e outro tres pezas de metal —unha copa traballada e dúas bandexas. O pintor, seducido pola "pura técnica pictórica, as texturas e o goce estético", colocounos sobre unha repisa, ben aliñados e enmarcados por un fondo neutro. Considérase obra exemplar entre os poucos bodegóns conservados do pintor estremeño, apreciándose a conxunción maxistral do cru realismo e a tenrura polas pequenas cousas cotiás, que dan como resultado un misticismo rústico e de fermosa solidez. Outra versión do cadro, case idéntica e catalogada tamén como autógrafa, consérvase no MNAC de Barcelona.
Río Cávado
Estímase que a conca hidrográfica do río Cávado posúe unha capacidade total de almacenamento de recursos hídricos da orde dos 1.180 hm³, en réxime regularizado, valor que corresponde a case un 30 % do total existente en Portugal.
Encoros
No sistema Cávado - Rabagão - Homem ha varios encoros implantados nos seus percursos fluviais para aproveitamentos hidroeléctricos.
O Mosqueiro, Sisán, Ribadumia
O Mosqueiro é un lugar da parroquia de Sisán no concello pontevedrés de Ribadumia, na comarca do Salnés. Tiña 116 habitantes no ano 2016 segundo datos do IGE, dos que 63 eran mulleres e 53 homes, o que representa un descenso respecto ós anos 2010, cando tiña 131 veciños, e 2005, cando eran 137.
Birimbao (grupo musical)
Birimbao é un grupo musical galego de música folk e tradicional fundado na Coruña a finais do ano 1999.
Traxectoria
Birimbao formase con músicos procedentes doutros grupos musicais como son Tarai, ao que pertenceu Pepe Mato, ou Albariza.
Participou no Proxecto Runas do Festival Internacional do Mundo Celta do ano 2002 e no escenario principal no ano 2013, así como noutros moitos festivais de Galiza e Portugal, como o Festival Folk de Guísamo.
No ano 2006 membros de Birimbao formaron, xunto a outros, o grupo de música tradicional Brixel.
DS-U2-MG
En total lanzáronse dous satélites da serie DS-U2-MG: o Kosmos 321 o 20 de xaneiro de 1970, e o Kosmos 356 o 10 de agosto de 1970. Ámbolos dous satélites foron lanzados desde o cosmódromo de Plesetsk con éxito mediante foguetes Kosmos 2I.
Illa Mackenzie King
A Illa Mackenzie King é unha das Illas da Raíña Isabel, situada ao norte do Canadá. Atópase ao norte da Illa Melville e ao sur da Illa Borden. Como as outras dúas, Mackenzie King, está dividida entre dous territorios canadenses, os Territorios do Noroeste e Nunavut.
Posúe unha área de 5.048 km², ocupando a praza 115 na lista de maiores illas do mundo e a 26 entre as maiores illas do Canadá. O primeiro en chegar á illa foi Vilhjalmur Stefansson en 1915, recibindo máis tarde o seu nome en honor a William Lyon Mackenzie King.
Bilurico patiamarelo pequeno
O bilurico patiamarelo pequeno (Tringa flavipes) é unha ave limícola de tamaño medio da familia Scolopacidae. O nome do xénero Tringa procede do nome neolatino que lle deu Aldrovandus en 1599 ao bilurico alinegro, que derivou do termo grego usado por Aristóteles trungas, referido a unha ave non perfectamente identificada. O nome específico flavipes procede do latín flavus, 'amarelo' e pes, `pés'.
Esta especie é de aparencia similar á especie de maior tamaño bilurico patiamarelo grande (Tringa melanoleuca), aínda que está máis emparentado co moito máis grande Tringa semipalmata; o padrón denso, claro e fino do seu pescozo en plumaxe reprodutora indica o parentesco entre estas especies. miniatura|esquerda|Polos de T. flavipes É un limícola de medio tamaño que mide uns 27 cm de lonxitude. As patas son amarelas. Comparado co bilurico patiamarelo grande, o bico é máis curto (visualmente de aproximadamente o mesmo tamaño que a cabeza), delgado e recto de cor uniformemente escuro. O peito ten manchas e os flancos están finamente marcados con barras curtas.
O seu hábitat de reprodución son os claros preto de lagoas na rexión do bosque boreal desde Alasca a Quebec. Aniñan no chan, xeralmente en sitios secos abertos.
Migran ás costas do golfo de México dos Estados Unidos e ao sur de Suramérica. Esta especie é unha ave errante regular no oeste de Europa e a Galicia só chegan algunhas aves accidentais ou, por exemplo, en Gran Bretaña só se rexistran uns cinco exemplares cada ano, principalmente entre agosto e outubro.
Aliméntanse en augas pouco profundas, ás veces usando o bico para remexer na auga. Comen principalmente insectos, pequenos peixes e crustáceos.
A chamada desta ave é máis suave que a do bilurico patiamarelo grande, moito máis áspera.
Kosmos 145
Kosmos 145 (Космос 145 en ruso), tamén denominado DS-U2-M Nº 2, foi un satélite artificial soviético lanzado o 3 de marzo de 1967 mediante un foguete Kosmos 2I desde a base de Kapustin Yar.
Características
Kosmos 145 foi o segundo e último membro do modelo de satélites DS-U2-M. Estaba adicado a facer probas para o desenvolvemento de reloxos atómicos perfeccionados. Foi inxectado nunha órbita inicial de 2135 km de apoxeo e 220 km de perixeo, cunha inclinación orbital de 48,4 graos e un período de 108,7 minutos. Reentrou na atmosfera o 8 de marzo de 1968.
Bud Abbott
William Alexander Abbott, coñecido como Bud Abbott nado en Asbury Park (Nova Jersey) o 2 de outubro de 1897 e finado en Woodland Hills (California) o 24 de abril de 1974, foi un actor estadounidense, compoñente con Lou Costello do dúo cómico Abbott e Costello.
Traxectoria
Fillo dunha artista circense, comeza a traballa en teatros, e co seu irmán Harry tenta organizar unha cadea de teatros, que resultou un fracaso e comeza a interpretar a personaxes serios en dúos cómicos. En 1931 coñece a Costello e comezan a actuar xuntos, acadando un grande éxito nas súas actuacións na radio en 1938. En 1940 protagonizaron o seu primeiro filme, One Night in the Tropics. Durante a Segunda Guerra Mundial, Abbott foi alcalde de Sherman Oaks (California). En 1957 a parella artística separouse, Abbott formou unha nova parella con Candy Candido, pero non tivo éxito
Filmografía
miniatura|dereita|Estrela de Abbott no [[Paseo da Fama de Hollywood]]
The Notorious Byrd Brothers
The Notorious Byrd Brothers é o quinto álbum da banda estadounidense de rock The Byrds, publicado o 15 de xaneiro de 1968 a través do selo Columbia Records. Musicalmente representa o cumio da experimentación psicodélica de The Byrds, onde a banda mesturou elementos de folk rock, rock psicodélico, country, música electrónica, baroque pop e jazz en moitas cancións. Destes estilos dispares, as sutís influencias do country and western son evidentes en varias cancións, apuntando cara a unha dirección country rock que o grupo perseguiría no seu seguinte traballo. Ademais, en The Notorious Byrd Brothers a banda e o produtor Gary Usher usaron un bo número de efectos de estudio e técnicas de produción, como phasing, flanging, e paneado espacial. The Byrds tamén introduciron o son da pedal steel guitar e o sintetizador modular Moog na súa música por vez primeira neste álbum, sendo un dos primeiros disco onte aparace o Moog.
Gamela
miniatura|esquerda miniatura| miniatura| Unha gamela é unha embarcación costeira pequena, que se usa na pesca de baixura ou como embarcación auxiliar doutra maior. Ten a proa e a popa chatas, e o fondo plano. As dimensións varían dende 1,5 m de eslora e 0,8 m de manga das auxiliares máis pequenas ata os 5 m de eslora e 2 m de manga que ten a gamela da Guarda.
Este tipo de embarcación xeralmente manéxase a remo, aínda que existen variantes a vela, coma a gamela curuxeira que evolucionan cunha vela de religa.
Actualmente a zona da popa vese modificada para poder incorporar un pequeno motor fora borda.
A feitura das gamelas obedece á necesidade dunha embarcación costeira, auxiliar das mais grandes, que permita mover mercancía e persoas en zonas de moi pouco calado, como baixíos e praias. O fondo plano permite sacar da auga a embarcación nas praias con moi pouco esforzo, para deixala fóra do alcance das mareas.
Gamela curuxeira
A gamela curuxeira é unha gamela que evoluciona a vela, típica da ría de Vigo (áreas de Vigo, Coruxo, Nigrán e Baiona). A feitura é moi similar á gamela a remos tradicional, pero que posúe un mastro a un terzo da proa que sostén unha vela de relinga. A popa dispón dun timón de grandes dimensións que actúa ademais como orza, evitando o abatemento propio das embarcacións a vela.
Gamela da Guarda
A gamela da Guarda é unha das embarcacións tradicionais de Galicia máis antigas que se coñecen. Xeralmente de 5 metros de eslora e 2 m de manga, habitualmente era construída en madeira de piñeiro para facela máis liviá.
Sherpa (filme)
Sherpa é un filme documental de 2015 dirixido por Jennifer Peedom. Foi rodado durante o alude de xeo no monte Everest de 2014. O filme contén imaxes de arquivo de Tenzing Norgay e Edmund Hillary e inclúe entrevistas cos fillos de Norgay.
Estreouse no Festival Internacional de Cinema de Toronto en setembro de 2015. Estreouse nos Estados Unidos no outono de 2015, e nos cinemas de Australia o 31 de marzo de 2016.
Cecilio Acosta
Cecilio Acosta, nado o 1 de febreiro de 1818 en San Diego de Los Altos e finado o 8 de xullo 1881 en Caracas, foi un educador e publicista venezolano.
Traxectoria
De ideoloxía democrática liberal, opúxose ao réxime de ditadura. O seu pensamento é unha síntese dos valores cristiáns e os do humanismo laico. Autor de numerosos escritos pedagóxicos Cosas sabidas y cosas por saberse, políticos Los partidos políticos e sociais Caridad, o cooperación de todos al bien de todos etc. Distinguiuse na redacción do Código Penal venezolano.
Two pence blue
miniatura|Two pence blue, [[Reino Unido, 1841.]] Two pence blue (dous peniques azul) é o nome polo que se coñece ó segundo selo postal británico. Do mesmo formato e deseño que o Penny Black, ó igual que este tiña que ter validez postal desde o 6 de maio de 1840 pero o certo é que o primeiro cuño postal coñecido data do 8 de maio.
En 1841 modificouselle a cor azul do selo e o deseño para incluír liñas brancas arriba e abaixo do retrato da raíña Vitoria para facer que os traballadores de correos que traballaban con pouca luz o puidesen distinguir máis doadamente do Penny Black.
En 1858 emitiuse un selo similar con letras nos catro recantos no canto dos dous recantos de abaixo da versión orixinal.
O papel dos selos levou diferentes filigranas, a primeira emisión levaba unha coroa máis tarde tamén se usaron rosas, áncoras ou estrelas.
Bigas Luna
José Juan Bigas Luna, coñecido artisticamente como Bigas Luna, nado en Barcelona o 10 de marzo de 1946 e finado en Tarragona o 5 de abril de 2013, foi un director e guionista de cinema catalán. Casado con Celia Orós o 26 de setembro de 1996, rodou tanto en catalán como castelán e obtivo varias distincións internacionais.
Traxectoria
A súa primeira longametraxe data de 1976 e chámase Tatuaje. Mais será en 1978, co filme Bilbao que conseguirá prestixio internacional debido a este ser seleccionado para o Festival de Cannes. Os seus filmes contan sempre cunha gran carga de erotismo. É considerado un grande descubridor de talentos como Ariadna Gil, Javier Bardem, Penélope Cruz ou Jordi Mollà.
Une balle dans la tête
Une balle dans la tête é un filme canadense de 1990 dirixido por Attila Bertalan. O filme foi candidato do Canadá para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 64ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
Almirante de Castela
miniatura|250px|[[Fernando III o Santo,creador do almirantado de Castela, miniatura da catedral de Santiago.]] O almirantado de Castela foi unha dignidade castelá creada no século XIII e que perdurou ata o ano 1705.
Kansas City Chiefs
Os Kansas City Chiefs son un equipo profesional de fútbol americano que compite na National Football League e ten a súa base na cidade de Kansas City, no estado de Missouri.
Historia
Denominados orixinalmente Dallas Texans, a franquía foi fundada en 1960 por Lamar Hunt como membro da American Football League (AFL). En 1963 o equipo se traslada a Kansas City, sendo renomeados co seu nome actual. De 1960 ata 1969, os Kansas City Chiefs foron un dos equipos de maior éxito da AFL, gañando o campionato de liga en tres ocasións (1963, 1966, 1969). Os Chiefs ostentan o récord de ser o segundo equipo da AFL (logo dos New York Jets) en derrotar a un equipo da NFL na AFL-NFL World Championship Game, cando derrotaron aos Minnesota Vikings no que hoxe coñecemos coma Super Bowl IV. No ano 2019 os Chiefs conseguiron a súa segunda Super Bowl após derrotar aos San Francisco 49ers por 31−20. O MVP do encontro foi o quarterback Patrick Mahomes, quen conseguiu facer 26 pases de 42 intentos para 286 iardas (dous touchdowns, dúas intercepcións) e correr 29 iardas (un touchdown).
Almirante de Castela
Orixes do título
O Almirantado de Castela foi creado polo rei Fernando III o Santo logo da conquista de Sevilla. Este título atopábase revestido de grande autoridade, poder e preminencias que aparecen especificadas por Afonso X o Sabio na segunda Partida das Leis. Nela dicíase que quen fose elixido, había de chegar ante o rei ataviado con valiosas vestiduras de seda, recibir un anel na man dereita, en sinal da honra que se lle facía, unha espada representando o poder delegado, e un estandarte coas armas reais por acabdillamiento outorgado en representación do monarca.
O Almirante residía ordinariamente en Sevilla, por estar alí o estaleiro e ser lugar onde se armaban e organizaban as frotas e radicar alí tamén o tribunal especial marítimo. Entre as múltiples atribucións e facultades do Almirante, figuraban ter voz e voto de calidade no Consello.
O primeiro Almirante (1254) foi Ruy López de Mendoza.
Durante o reinado dos tres últimos Trástamara a institución do Almirantado transfórmase: "o Almirante pasa a ser un palaciano que intriga para acrecentar as súas preeminencias".
Desde 1405 ata 1705, en que este cargo desaparece, constitúese en patrimonio dos Enríquez, descendentes do infante Fadrique de Castela, fillo natural do rei Afonso XI o Xusticeiro. Don Alonso Enríquez, por concesión de Henrique III, foi o primeiro desta familia que ostentou o Almirantado.
En 1726 logo dun curto intervalo, sen haberse feito novo nomeamento de tal dignidade, Filipe V acordou non provela, e en 1737 fundiu os almirantados españois na suprema xerarquía de Almirante Xeral da Armada, concedida ao infante Don Filipe.
Minas de sal de Wieliczka
As minas de sal de Wieliczka, na cidade polaca de Wieliczka, pertencente á área metropolitana de Cracovia, foron explotadas sen interrupción desde o século XIII, e aínda hoxe en día seguen a producir sal de mesa. Alcanzan unha profundidade de 327 metros e a súa lonxitude supera os trescentos quilómetros. Reciben o sobrenome de "a catedral subterránea do sal de Polonia".
Descrición
Trátase dunha das minas de sal activas máis antigas do mundo, sendo a máis antiga a que está en Bochnia, tamén en Polonia, a vinte quilómetros de Wieliczka.
Estas minas inclúen un percorrido turístico de 3,5 quilómetros que contén estatuas de personaxes míticos e históricos, esculpidos na rocha de sal polos mineiros. Incluso os cristais dos candelabros están feitos de sal. Tamén hai cámaras e capelas escavadas no sal, un lago subterráneo e exposicións que ilustran a historia da minería do sal. Recibe uns 800.000 visitantes ao ano.
Ao longo dos séculos célebres personaxes visitaron as minas, entre os que cabe citar a Nicolás Copérnico, Johann Wolfgang von Goethe, Alexander von Humboldt, Dimitri Mendeleyev, Ignacy Jan Paderewski, Robert Baden-Powell, Karol Wojtyła, Bill Clinton, así como moitas testas coroadas.
Durante a segunda guerra mundial os alemáns usaron as minas como almacén de guerra.
As galerías labirínticas das minas inspiraron ao escritor polaco Bolesław Prus varias escenas da súa novela histórica Faraón (1895).