cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Templo de Hadriano
Historia
Dentro do banco están aínda os restos da cela sen ábsida que poden ser vistos, antigamente cubertos por unha bóveda de canón termada por columnas entre as cales estaban os trofeos de batalla. A base das columnas tiña relevos de personificacións das provincias do imperio (algúns dos cales están hoxe no Museo Nacional Romano e nos Museos Capitolinos) e amosan unha política menos belixerante de Hadriano en relación ó seu predecessor, Traxano.
O Regueiro, Refoxos, Cortegada
O Regueiro é un lugar da parroquia de Refoxos no concello ourensán de Cortegada na comarca do Ribeiro. Tiña 3 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 1 eran home e 2 mulleres.
Templo de Hadriano
Historia
O templo tiña unha grande arcada cadrada rodeada de columnas en giallo antico que se abría para a Via Lata (actual Via del Corso) a través dun arco de triunfo, identificado despois como o "Arco de Antonino" en fontes posteriores, mais tamén foi chamado "Arco de Claudio" e "Arco de Tosetti", o nome da familia que habitaba a Piazza Sciarra (desaparecida despois do alongamento da Via del Corso). Malia ter sido derrubado por estar en ruínas no século XVIII, o seu nome sobrevive na Via dell'Archetto.
O Portiño, Esteiro, Muros
O Portiño é un lugar da parroquia de Esteiro no concello coruñés de Muros, na comarca de Muros.
Weird Revolution
Weird Revolution é o oitavo álbum da banda de rock alternativo Butthole Surfers, publicado o 28 de agosto de 2001 a través dos selos Surfdog Records e Hollywood Records. En gran parte é unha versión regravada dun traballo anterior, co título provisional After The Astronaut, que foi abandonado en 1998.
A edición orixinal deste álbum contaba cunha portada lenticular e unha caia de plástico que amosa as extremidades do bebé movéndose e disparando un raio a outros avións da portada. A canción "They Came In" apareceu na banda sonora da película Mission: Impossible II e o tema "The Shame of Life" no trailer de Phone Booth.
Béraud
Béraud pódese referir a unha das seguintes personalidades :
Carlos Aymerich
Carlos Ignacio Aymerich Cano, nado en Vigo en 1967, é un profesor universitario e político nacionalista galego que militou no BNG.
Traxectoria
Deputado no Congreso español pola provincia da Coruña entre os anos 2000 e 2004, tamén foi deputado pola Coruña no Parlamento galego polo BNG dende xullo de 2005 ata marzo de 2013.
Despois da dimisión de Anxo Quintana como voceiro nacional tralas eleccións ao Parlamento de Galicia de 2009, Carlos Aymerich postulouse como novo candidato a este posto a través da plataforma Máis BNG. Foi o voceiro do BNG no Parlamento de Galicia até o 8 de febreiro de 2012.
O 29 de febreiro de 2016, trala XV Asemblea Nacional do BNG, anunciou que abandonaba o partido. Desde entón ocupa a secretaría xeral da Universidade da Coruña, no equipo de goberno do reitor Xulio Abalde.
Morro de Moco
O Morro de Moco, ou simplemente Moco, ou aínda Serra do Moco, é unha montaña na rexión montuosa do Bié, que con 2.619 m sobre o nivel do mar é a maior altura de Angola, en África. Situase na provincia de Huambo, ao noroeste da cidade de Huambo.
Campionato de Acerbaixán de Xadrez
O Campionato de Acerbaixán de Xadrez é realizado anualmente baixo a organización da Federación de Acerbaixán de Xadrez, o órgano regulador do xadrez no Acerbaixán, para determinar o campión nacional do deporte na categoría masculina e feminina.
Táboa de gañadores
! Ano !! Cidade !! Gañador !! Cidade !! Gañadora
Trofeo Cidade de Vigo 1976
A VI edición do Trofeo Cidade de Vigo celebrouse en Vigo entre o 17 e o 19 de agosto de 1976 en forma de torneo triangular. O campión foi o Celta de Vigo.
Estado de Lagos
356px|miniatura|Localización de Lagos dentro de Nixeria. miniatura|Illa de Lagos O estado de Lagos é unha división administrativa da República Federal de Nixeria, localizada na parte suroeste desta, creado o 27 de maio de 1967. A súa capital é a cidade de Ikeja. É o menor dos estados de Nixeria, aínda que sendo o segundo estado máis populoso despois de Kano, como tamén o estado economicamente máis importante do país. Contén a maior área urbana nacional, Lagos. A estimación do censo do 2006 apuntaba unha poboación de 9 013 534 habitantes, nunha área de 3.475,1 km².
The Warlocks
The Warlocks é unha banda estadounidense de rock formada nos Ánxeles, California, no ano 1998 polo guitarrista e vocalista Bobby Hecksher. O seu estilo vai dende o rock psicodélico ata o drone. O grupo pasou por varios cambios de persoal dende a súa formación, sendo Hecksher o seu único membro constante.
Castro de Magalofes
Castro de Magalofes é un castro de cumio fortificado situado en Fene.
Ten forma elíptica, de N-S 90 m e de L-O 75 m cunha soa liña defensiva. Ao sur ten un antecastro de tamaño semellante.
Goberno
miniatura|Fachada do pazo do [[Parlamento de Galicia.]] Goberno é un corpo ou un ente que ten a autoridade e a potestade administrativa para facer e o poder para executar as leis dentro dun grupo ou organización civil, corporativo, relixioso ou académico. Nun sentido amplo, gobernar significa administrar ou supervisar, xa sexa un estado, un grupo de persoas, ou un conxunto de activos; é dicir, é a forma política coa que un estado é gobernado. A palabra galega "goberno" deriva do grego Κυβερνήτης (kyvernites). O goberno ou gabinete é a instancia máxima de administración executiva e é o centro desde o que o poder político é exercido sobre a sociedade. Está constituído por un órgano colexiado (por iso tamén se chama Consello de Ministros), formado por un presidente ou primeiro ministro e uns ministros ó que a Constitución ou a norma fundamental dun Estado atribúe o poder executivo.
Pobo nukak
Os nukak (tamén coñecidos como nukak-makú) son un pobo indíxena de Colombia que habita entre os ríos Guaviare e Inírida, nas profundidades da selva tropical húmida. O seu territorio atópase no bordo da bacía do río Amazonas, no departamento de Guaviare. Son cazadores-recolectores nómades con patróns estacionais que ademais practican unha horticultura cambiante en pequena escala. Foron un "pobo non contactado" até o ano 1981, e dende entón perderon a metade da súa poboación, principalmente por mor das enfermidades. Parte do seu territorio foi ocupado e utilizado por cocaleiros, rancheiros e outros colonos, así como polas guerrillas, o exército e os paramilitares. A resposta perante esta crise inclúe protestas, solicitudes de asimilación e o suicidio do líder Maw-be'. Arredor de 210–250 viven no asentamento provisional de San José del Guaviare, mentres que outros tantos viven de xeito nómade na Reserva Nukak (Resguardo).
Goberno
Obxectivos do goberno
A misión do goberno é crear un sistema de auto-protección social para e coas familias que viven no Estado, seguro a longo prazo, autofinanciable, de moi boa calidade e sen corrupción. Prioritariamente asegurar o futuro da saúde, educación, crédito, propiedade, pensión, vivenda.
A diferenzas das ONG, a estratexia do goberno é recadar achegas obrigatorias de todos os membros do Estado, feitas en diñeiro, para construír infraestrutura e empresas de servizos públicos.
Historicamente, o primeiro Goberno fórmase na tribo, como unha forma de coordinar o pleno aproveitamento dos recursos humanos, naturais, instalacións e ferramentas etc., da mesma, para xerar o máximo de satisfaccións que satisfagan as necesidades da tribo, en alimentación, seguridade etc.
Despois, estableceuse o executivo como ente coordinador, o lexislativo como xerador de normas e leis e o xudicial como encargado de facer que as normas e as leis se cumpran.
Actualmente hai un grupo de investigadores e empresas seriamente preocupados polo feito de que o goberno é unha organización de autoprotección social pouco segura ao longo prazo, que poida que non sexa capaz de asegurar os servizos de protección social a futuro, cando a especie alongue a súa esperanza de vida por encima dos 100 anos. Estes investigadores están a desenvolver ONGs alternativas.
Formas de goberno
Forma de goberno é diferente de sistema de goberno. A forma de goberno é a política base que define como o Estado exerce o poder sobre a sociedade. O sistema de goberno é a división do poder no Estado. Existe tamén o réxime político, que é unha relación entre o gobernante e a forza exercida entre el.
As formas máis empregadas no mundo actual son a monarquía e a república. Existen outras á parte destas, pouco ou nunca utilizadas. Na monarquía, existe unha familia real liderada polo rei ou raíña que goberna o país. Até o século XVIII, en Europa predominou a monarquía utilizando o sistema absolutista, en que o monarca ten poderes ilimitados. Na república, un gobernante asume o poder durante un período. A inexistencia de goberno, denomínase anarquismo.
Sistemas de goberno
450px|miniatura| [[Formas de goberno no mundo en 2021
{{legend|#3355dd|Repúblicas presidencialistas totais.}} {{legend|#66bb66|Repúblicas presidencialistas ligadas a un parlamento.}} {{legend|#f0e847|Repúblicas semipresidencialistas.}} {{legend|#ff9a33|Repúblicas parlamentares.}} {{legend|#e75353|Monarquías parlamentarias constitucionais en que o monarca non exerce poder persoal.}} {{legend|#ee1af9|Monarquías parlamentarias constitucionais en que o monarca exerce poder persoal (moitas veces ao lado dun parlamento feble).}} {{legend|#801a80|Monarquias absolutistas.}} {{legend|#aa6f33|Repúblicas unipartidarias.}} {{legend|#6b8e23|Ditadura militar}} {{legend|#b9b9b9|Países que non encaixan en ningún destes sistemas.}} ]] Algúns dos sistemas de goberno son:
Réxime político
No mundo actual, a democracia é un dos réximes máis esixidos polo pobo. Algúns réximes son:
Reboredo, Esteiro, Muros
Reboredo é un lugar da parroquia de Esteiro no concello coruñés de Muros, na comarca de Muros. Segundo o padrón municipal (INE 2012) ten 57 habitantes (27 homes e 30 mulleres).
Un giorno di regno
Un giorno di regno, ossia il finto Stanislao (en galego Un día de reinado, ou o falso Estanislau) é unha ópera cómica en dous actos con música de Giuseppe Verdi e libreto en italiano de Felice Romani baseado na obra de Alexandre Vincent Pineu-Duval, Le faux Stanislas. A ópera foi estreada o 5 de setembro de 1840 no Teatro alla Scala de Milán.
Trátase da segunda ópera de Verdi e a primeira ópera cómica das dúas que compuxo ao longo da súa vida do compositor italiano. A ópera resultou un completo fracaso, ao que contribuíu a súa propia traxedia: a súa primeira dona Margherita Barezzi morreu durante a composición da obra. Verdi non tentou compoñer outra ópera cómica ata o final da súa carreira, con Falstaff.
Esta ópera rara vez se representa na actualidade, aparecendo nas estatísticas de Operabase con só 6 representacións para o período 2005-2010.
Brose Bamberg
O Brose Bamberg é un club profesional de baloncesto da cidade de Bamberg, Baviera, que xoga na Basketball Bundesliga, a máxima categoría do baloncesto alemán. Fundado en 1955, o Bamberg é un dos equipos máis galardoados do baloncesto xermano, sendo ademais o primeiro equipo do país en chegar ao Top 16 da Euroleague Basketball. O equipo xoga os seus partidos como local no Brose Arena, recinto con capacidade para 6 150 espectadores. O principal patrocinador do club é a compañía automobilística Brose Fahrzeugteile.
Historia
O club foi fundado en 1955 co nome de 1 FC 01 Bamberg. Quince anos despois, en 1970, o club xogou por primeira vez na Basketball Bundesliga, a máxima competición do baloncesto alemán. Despois de dous descensos e ascensos (baixou en 1979 e 1983, e subiu en 1982 e 1984), debido aos problemas económicos do FC Bamberg 1988, club do cal era parte, elimina a sección de baloncesto. A raíz diso creasde unha nova asocación (a partir do nome do patrocinador): TTL Basketball Bamberg (TTL por Tapeten-Teppichboden-Land). En 1995 o club pasa a chamarse TTL uniVersa Bamber (uniVersa por uniVersa Versicherungen, unha compañía de seguros). En 1992 o Bamberg gaña o seu primeiro trofeo, a Copa de Alemaña.
Despois de novos problemas financeiros, no ano 2000 un novo patrocinador salvo ao equipo é permítelle continuar na máxima categoría do baloncesto alemán, pasando o equipo a chamarse TSK uniVersa Bamberg. Con todo, diferenzas entre o novo patrocinador e o club puxeron en risco a continuidade do mesmo en 2003. Dous anos despois, en 2005, o equipo gaña a súa primeira Bundesliga, o que lle valeu a súa participación ao ano seguinte na Euroleague Basketball, onde foi o primeiro equipo do país en chegar ao Formato|Top 16. Desde aquela o club converteuse nun dos equipos máis competitivos de Alemaña, gañando múltiples títulos tanto de Liga como de Copa.
Ano a ano
thumb|Maodo Lô.
Pavillón
O Brose Baskets xoga os seus encontros como local no Brose Arena. O pavillón está situado na propia cidade de Bamberg. Foi comezado a construír en 2000 e inaugurado un ano despois, en 2001. Con capacidade para 6.900 en partidos de baloncesto, alberga os encontros do equipo tanto na Basketball Bundesliga como eventualmente na Euroliga. O recinto orixinariamente tiña capacidade para 4.750 persoas mais foi remodelado e reinaugurado en outubro de 2006. Para outros eventos, como concertos, o pavillón pode albergar entre 9.000 e 10.000 espectadores.
Festas xudías
Iamim Noraim - Os días terribles
miniatura|Xudeus rezando na [[sinagoga en Iom Quipur (1878), pintura do pintor xudeu polaco Maurycy Gottlieb (1856-1879).]]
Festividades laicas
miniatura|Cumprindo co precepto de sacudir as ramas de aravá na festividade de Sucot
Organofosfato
miniatura|dereita|Estrutura química xeral dun organofosfato. Un organofosfato ou éster fosfato é o nome xeral que se lle dá aos ésteres de ácido fosfórico. Non obstante, o uso do termo é bastante impreciso na literatura, existindo unha certa confusión entre os organofosfatos, organofosforados e os ésteres fosfato naturais. Así, moitos dos compostos bioquímicos máis importantes son ésteres fosfato, incluíndo o ADN e o ARN e moitos cofactores que son esenciais para a vida. No metabolismo celular interveñen numerosos ésteres fosfato como os azucres fosfato, fosfolípidos etc. Pero raramente se utiliza o termo organofosfato para referirse a estes ésteres naturais. O máis común é utilizar o termo organofosfato para referirse en exclusiva a insecticidas, herbicidas, e axentes nerviosos (ás veces solapándose a súa definición coa dalgúns organofosforados), xa que os organofosfatos son a base de moitos deses compostos. Estes organofosfatos son agudamente tóxicos para as abellas, a vida silvestre e os seres humanos. Recentes estudos indican unha posible ligazón con efectos adversos no desenvolvemento neurocomportamental dos fetos e nenos, mesmo a baixos niveis de exposición a estes organofosfatos. Os organofosfatos utilízanse amplamente como solventes, plastificantes, e aditivos de presión extrema (para lubricantes).
Wait until Spring, Bandini
Wait until Spring, Bandini ("Agarda até a primavera, Bandini") é unha novela escrita polo italo-americano John Fante, publicada por vez primeira en 1938. É o segundo volume (o primeiro por orde de publicación) da tetraloxía con Arturo Bandini como protagonista.
Organofosfato
Os organofosfatos utilízanse moito en aplicacións naturais e sintéticas debido á facilidade coa que poden enlazar os grupos orgánicos.
Wait until Spring, Bandini
En 1989 foi levada ó cine co título homónimo de Wait until Spring, Bandini, dirixida por Dominique Deruddere coas actuacións de Joe Mantegna (Svevo), Ornella Muti (Maria) e Michael Bacall (Arturo).
Organofosfato
Os alcohois poden separarse dos ésteres fosfato por hidrólise, o cal é o inverso das reaccións anteriores. Por esta razón, os ésteres fosfato son portadores comúns de grupos orgánicos en biosínteses.
Wait until Spring, Bandini
Trama
A novela narra a historia dunha familia pobre de inmigrantes italianos en Colorado, no inverno de 1928. Son o pai de familia, Svevo Bandini, a nai Maria, e os tres fillos, Arturo, August e Federico.
Organofosfato
Pesticidas organofosfatos
No campo da saúde, da agricultura e en regulacións legais a palabra "organofosfato" fai referencia a un grupo de insecticidas ou axentes nerviosos que actúan sobre o encima acetilcolinesterase (o grupo de pesticidas carbamatos tamén actúan sobre este encima, mais fano por un mecanismo diferente). Moitas veces, dáselle ao termo un significado moi xeral e úsase xeralmente para describir virtualmente calquera composto orgánico que conteña fósforo (V), especialmente cando se trata de compostos neurotóxicos. Moitos dos denominados organofosfatos conteñen enlaces C-P (serían organofosforados). Por exemplo, o sarín é o O-isopropil metilfosfonofluoridato, que deriva formalmente do ácido fosforoso (HP(O)(OH)2), e non do ácido fsfórico (P(O)(OH)3). Ademais, moitos compostos que derivan do ácido fosfínico utilízanse como organofosfatos neurotóxicos.
Wait until Spring, Bandini
Trama
A historia está narrada por Arturo, o fillo máis vello, de 14 anos. O pai, Svevo, é albanel, pero sofre con desgusto a situación de vivir con débedas e condenado á inactividade polo ríxido clima invernal, refuxiándose no alcol e no xogo para esquecer, aínda que só sexa brevemente, a súa vida. Arturo ó mira ó mesmo tempo con admiración (polo feito de non resignarse á súa condición de "povero immigrato italiano") e con temor e odio por facer sufrir á nai, unha muller extremadamente devota que soporta pacientemente as trasnadas e as continuas ausencias do fogar do seu marido, refuxiándose tenazmente na súa fe.
Organofosfato
Pesticidas organofosfatos
Os pesticidas organofosfatos (e tamén o sarín e o axente nervioso VX) inactivan irreversiblemente a acetilcolinesterase, que é esencial para a función nerviosa dos insectos, humanos e outros animais. Os pesticidas organofosfatos afectan a este encima de varias maneiras, e así teñen un maior ou menor potencial como velenos. Por exemplo, o paratión (parathion),un dos primeiros organofosfatos comercializados, é moitas veces máis potente que o malatión (malathion), un insecticida usado para combater a mosca da froita mediterránea e os mosquitos que transmiten o virus do Nilo occidental.
Os pesticidas organofosfatos degrádanse rapidamente por hidrólise ao expoñerse á luz, aire, e solo, aínda que poden detectarse pequenas cantidades na comida e na auga potable. A súa capacidade de degradarse fai deles unha alternativa atractiva aos organoclorados, os cales son moi resistentes, como o DDT, aldrina, e dieldrina. Aínda que os organofosfatos se degradan máis rápido que os organocloruros, teñen unha toxicidade aguda maior, polo que supoñen un risco para as persoas expostas a grandes cantidades.
Wait until Spring, Bandini
Trama
Mentres tanto Arturo atopa o modo de evadirse da realidade no seu amor (non correspondido) por Rosa, a súa compañeira de clase, e na súa paixón polo béisbol.
Torre da Forxa
A Torre da Forxa, tamén coñecida como Torre de Porqueira son os restos dun castelo medieval construído no século XII no concello ourensán de Porqueira. Nel, segundo conta a tradición, foi durante un tempo confinado o rei García de Galicia.
Wait until Spring, Bandini
Trama
A xa fráxil situación do fogar vese agravada pola visita da avoa materna, Donna Toscana, que sempre xulgou a Svevo como un inepto, e que non perde ocasión para reprochar á filla os "erros" que cometeu ó casar.
Risto Laakkonen
Risto Laakkonen, nado o 6 de maio de 1967 en Kuopio), é un antigo saltador de esquí finlandés activo entre 1986 e 1993.
Os seus máis grandes éxitos foron no Campionatos de Esquí Nórdico, onde gañou dúas medallas en trampolín grande por equipos, ouro en 1989 e prata en 1991. Gañou o Torneo dos Catro Trampolíns en 1989 e conseguiu a medalla de ouro nas Olimpiadas de 1992 en trampolín grande por equipos.
Wait until Spring, Bandini
Narración
A trama desenvólvese nunha imaxinaria cidade de Colorado, que se corresponde con Boulder, onde vivía a familia Fante. Pero Svevo non acaba de aclimatarse, acostumado ás montañas dos Abruzos.
A historia, traxicómica, adoita estar narrada en terceira persoa desde o punto de vista de Arturo. Algúns capítulos están narrados por Svevo, e outras partes son declaracións en primeira persoa de Arturo.
Organofosfato
Caracterísitca estruturais dos organofosfatos
Os organofosfatos efectivos teñen as seguintes características estruturais:
O oxíxeno terminal e o xofre terminal
miniatura|dereita|Un dos produtos de reacción do Fc2P2S4 coa dimetil cianamida.
Toxicidade crónica
A repetida ou prolongada exposición a organofosfatos pode orixinar os mesmos efectos que a exposición aguda, incluíndo os síntomas retardados. Outros efectos dos que se informou en traballadores que estiveron repetidamente expostos son alteracións da memoria e da concentración, desorientación, graves depresións, irritabilidade, confusión, dor de cabeza, dificultades para falar, tempos de reacción retardados, pesadelos, somambulismo e somnolencia ou insomnio. Tamén se informou dunha ciondición parecida á gripe con dor de cabeza, náuseas, debilidade, perda de apetito, e malestar.
Baixo nivel de exposición
Mesmo a doses relativamente baixas os organofosfatos poden ser perigosos para a saúde humana. Os pesticidas actúan sobre un conxunto de compostos químicos do cerebro moi relacionados cos implicados na TDAH, de modo que os fetos e nenos pequenos, nos cales o desenvolvemento cerebral depende dunha estrita secuencia de eventos biolóxicos, son os que están en maior risco. Poden ser absorbidos pola pel, pulmóns e coa comida (hai trazas destes produtos en moitos vexetais).
Un estudo de 2007 asociou o insecticida organofosfato clorpirifos (chlorpyrifos), con atrasos na velocidade da aprendizaxe, redución da coordinación física, e problemas de comportameto en nenos, especialmente TDAH. Os organofosfatos foron asociados cun maior risco de ter TDAH noutro estudo de 2010. Noutro estudo de 2010 os nenos expostos cando estaban no ventre materno mostraron ter máis trastornos de atención anos despois cando tiñan entre 3,5 e 5 anos.
Un estudo de 2012 atopou que a exposición prenatal a organofosfatos facía diminuír a idade xestacional e o peso ao nacer. O estudo suxeriu "que a dieta era a primeira fonte de exposición nese estudo de poboación".
Prohibicións e restricións
Pola súa perigosidade algúns organofosfatos están prohibidos ou teñen un uso restrinxido en moitos países.
A Organización Mundial da Saúde, PAN (Pesticide Action Network) e numerosas organizacións defensoras do medio ambiente propoñen unha prohibición xeral e global do paratión (parathion). O seu uso xa está restrinxido en 23 países e a súa importación é ilegal en 50 países. Por exemplo, en EUA foron prohibidos o paratión e o diazinón en 2000. E en 2001 a EPA norteamericana puxo restricións ao phosmet e ao azinphos-methyl. Na Unión Europea prohibiuse o azinphos-methyl en 2006.
Ismael Rego
Ismael Rego González, nado en Cangas de Foz o 23 de maio de 1951, é un político galego do PSdeG-PSOE.
Traxectoria
Militante da UXT desde 1977 e do PSdeG-PSOE desde o 1978. Foi concelleiro (1983-1987) e primeiro tenente de alcalde (1987-1993) de Cervo e concelleiro de Burela. Deputado no Parlamento de Galicia dende setembro de 1986, cando tomou posesión substituíndo a Manuel Guillermo Varela Flores, foi voceiro do Grupo Parlamentar do PSdeG-PSOE.
Héroe de leyenda
Héroe de leyenda é un mini LP, sendo o primeiro traballo do grupo de rock español Héroes del Silencio, publicado no 1987.
Producido por Gustavo Montesano e arranxado por Héroes del Silencio, este disco foi concibido despois de que Gustavo os vira tocar na Sala En Bruto (Zaragoza), e lles fixera firmar por EMI. A idea fundamental deste traballo era unha proba.
O grupo comenzaba xa a capta-la atención dos medios de comunicación zaragozanos. Foran abreconcertos do grupo La Unión, e participaran no recital de despedida de Alaska y Dinarama en Zaragoza. Ademais, formaran parte en distintos concursos rexionais, e xa tocaran nas Festas do Pilar, que devotamente fanse cada ano, á parte de participar no concurso "El nuevo pop español",e no Festival de Benidorm.
Cando a compañía discográfica lanzou ao mercado este traballo a meta era vender 5.000 copias; a sorpresa fue maiúscula ao se rexistrar a venda de 30.000 copias, fazaña que ningún grupo local pudiera lograr, nin sequera o grupo Van Cyborg, quen xa tiñan disco nas tendas.
O impresionante número de copias vendidas deste EP, motivou a que EMI lanzara ao mercado unha segunda tiraxe deste traballo, agora cambiando a portada, para facela máis atractiva comercialmente.
Torre da Forxa
Historia
No ano 1157 pasou a formar parte do patrimonio do bispado de Ourense pola cesión feita polo rei Afonso VII, confirmada por Afonso IX, que en maio de 1204, en Troncoso, vendeu ó bispo Afonso por dous mil cincocentos soldos canto tiña e lle correspondía en Porqueira.
Na primavera do ano 1387 o castelo foi ocupado por pouco tempo polo Duque de Lancaster con motivo da guerra pola sucesión da coroa entre Pedro I de Castela e Henrique de Trastámara. Na segunda metade do século XV, cando xa pertencía á casa de Monterrei, sufriu o ataque dos Irmandiños que non chegaron a destruíla.
Despois da creación en 1837 do concello de Porqueira pasou a ser a casa consistorial, e posteriormente pasou a mans particulares.
Descrición
Accédese ao seu interior a través dunha porta a maior altura do chan á que se chega por medio dunha escalinata de vinte tramos.
Non presenta case aberturas: a porta románica, as ventás seteiras que defenden a entrada na súa vertical e unhas pequenas ventás, hoxe en día cubertas con cristais.
Modillóns simples sosteñen o seu matacán saínte. Non se conservan as ameas.
Atópase protexido baixo a declaración xenérica do Decreto do 22 de abril de 1949 sobre o Patrimonio histórico español.
Na actualidade acolle un centro de interpretación da Vía Nova XVIII do Itinerario de Antonino ao seu paso pola Limia.
Arona, Italia
miniatura|250px|Escudo de Arona.
Arona é unha comuna de 14.310 habitantes da provincia de Novara, no Piemonte, Italia. Situada nas beiras do lago Maggiore.
O Gran Torino
O Gran Torino é un filme estadounidense de 2008 producido e dirixido por Clint Eastwood, quen tamén actúa no filme, o seu primeiro papel protagonista despois de catro anos dende Million Dollar Baby. No filme actúa o fillo máis novo de Eastwood, Scott Eastwood, e o máis vello, Kyle Eastwood, realizou a música. A estrea foi o 12 de decembro de 2008 nalgunhas salas dos Estados Unidos e o 9 de xaneiro de 2009 no resto do país.
Estreouse en galego o 31 de maio de 2014 a través da TVG.
Sinopse
O argumento trata de Walt Kowalski, un veterano da guerra de Corea que acaba de enviuvar e que ten como veciños a unha familia hmong. O filme foi un éxito de crítica e pública, recadando 269 millóns de dólares en todo o mundo.
Arona, Italia
Lugares
Dagnente, Mercurago, Montrigiasco, Campagna, San Carlo e Arona.
Historia
O descubrimento de restos arqueolóxicos na localidade de Lagoni, preto de Mercurago, testemuña a existencia dun asentamento de palafitas entre os séculos XVIII e XIII a.C.
No século XI fundouse unha abadía bieita que sería a orixe da cidade actual. Cando Frederico I Barbarroxa destrúe Milán en 1162 o castelo de Arona, que dependía do arcebispo de Milán, serviu de refuxio a boa parte dos habitantes da cidade.
Raymond Aron
miniatura Raymond Aron, nado en París en 1905 e finado en 1983, foi un filósofo e xornalista francés.
Traxectoria
Fillo dun avogado xudeu, en 1930, Aron doutorouse en filosofía da historia. Ao comezar a segunda guerra mundial deixa o seu posto de profesor na Universidade de Tolosa e entra na forza aérea, despois da rendición de Francia, marcha a Londres para se unir ás forzas da Francia Libre, entre 1940 e 1944 editou o seu xornal France Libre. Despois da guerra volveu a Francia para ensinar socioloxía na École Nationale d'Administration. Entre 1955 e 1968 ensinou na Sorbona, e logo de 1970 no Collège de France. Como xornalista dende 1947 escribe artigos en Le Figaro e dende 1977 en l'Express escribe unha columna sobre a situación política ata a súa morte.
En 1983 foi galardoado co Premio Erasmus.
Akna Montes
Os Akna Montes son unha cadea montañosa que está situada na marce occidental da planicie de Lakshmi Planum de Venus, este macizo montañoso está centrado sobre as coordenadas 68,9° N 318,2° L e ten 830 km de longo.
Está cadea montañosa leva dirección norte-sur ó longo da marxe occidental da planicie elevada de Lakshmi Planum. A planicie de Lakshmi Planum foi o resultado de masivas erupcións volcánicas e está rodeada por todos lados de cadeas montañosas coma os Akna Montes, os Freyja Montes ou os Maxwell Montes. As chairas aparecen deformadas preto das montañas. Isto suxire que existiu algún tipo de actividade de formación deste macizo montañoso despois de que se formasen as chairas.
DS-U2-D
DS-U2-D foi o nome dun modelo de satélites artificiais soviético adicado ó estudo da magnetosfera terrestre e o estudo das partículas cargadas.
En total lanzáronse dous satélites da serie DS-U2-D: o Kosmos 137 o 21 de decembro de 1966, e o Kosmos 219 o 26 de abril de 1968. Ámbolos dous satélites foron lanzados desde a base de Kapustin Yar con éxito mediante foguetes Kosmos 2I.
Aldea de Souto, Refoxos, Cortegada
Aldea de Souto é un lugar da parroquia de Refoxos no concello ourensán de Cortegada na comarca do Ribeiro. Tiña 18 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 9 eran homes e 9 mulleres.
Cabeza de Vaca, Piñor, Barbadás
Cabeza de Vaca é un lugar da parroquia de Piñor no concello ourensán de Barbadás na comarca de Ourense. Tiña 463 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 220 eran homes e 243 mulleres. Iso supón unha diminución da poboación respecto a 2010, cando tiña 484 habitantes (229 homes e 255 mulleres).
Albons
Albons é un concello catalán da comarca do Baix Empordà na provincia de Xirona, situado ao norte da comarca na zona de contacto entre a chaira do Empordà e o macizo do Montgrí.
Historia
O lugar e a igrexa aparecen documentados a partir do século XII coas formas Alburnos, Alburnis e Albornis. O castelo da poboación está citado en documentos do século XIII. A principios do século XIV o Conde de Empúries fixo fortificar a poboación.
Elton John
Elton Hercules John, nado en Pinner (Inglaterra) o 25 de marzo de 1947, é un cantante e compositor británico de música rock e pop.
Traxectoria
Educouse na Royal Academy of Music grazas a unha bolsa que conseguiu nesta institución á idade de 11 anos. Abandonouna seis anos despois para dedicarse á música pop. A partir de 1964 comezou a colaborar con grupos locais coma Bluesology.
Na década dos sesenta formou parte de varios grupos musicais, ata que en 1967 coñeceu ao letrista e poeta Bernie Taupin. Xuntos obtiveron o seu primeiro grande éxito en 1970 coa canción "Your Song" incluída no álbum "Elton John". En 1971 colocaron catro álbums ó mesmo tempo entre os dez primeiros das listas de Estados Unidos.
A década dos setenta foi a da súa consagración no mundo da música, obtendo grandes éxitos con temas como Crocodile Rock (1972), Candle In The Wind (1973) Bennie And The Jets (1973) e Don’t Let The Sun Go Down On Me (1974). Entre 1972 e 1975 sete dos seus discos entraron nos primeiras posicións das listas de vendas británicas.
En 1975 participou na película Tommy, dirixida por Ken Russell e escrita por Pete Townshend, guitarrista de The Who.
Na década dos anos 80, deixou de lado temporalmente a súa relación profesional con Bernie Taupin e compuxo novos temas de éxito como “I'm Still Standing” e Little Jeannie. En xullo de 1985 participou no concierto Live Aid realizado no Estadio de Wembley de Londres, no que tamén actuaron David Bowie, Sting, Eric Clapton, Phil Collins e Queen entre outros.
En 1992 fundou a "Elton John AIDS Foundation", unha das maiores organizacións non lucrativas para a erradicación da enfermidade do SIDA. Obtivo un novo éxito en 1994 coa súa participación na banda sonora da película O Rey León en colaboración con Tim Rice, gañando un Óscar á mellor banda sonora.
En 1997 fíxolle unha homenaxe á princesa Diana de Gales tralo seu falecemento nun accidente de tráfico, co tema Candle in the Wind converténdose no single máis vendido na historia da música naquel momento.
Ao ano seguinte foi nomeado Cabaleiro da Orde do Imperio Británico e recibiu un Grammy honorífico pola súa traxectoria musical. No ano 2000 colaborou como músico invitado xunto ao grupo estadounidense Collective Soul no tema Perfect Day. En 2001 xuntouse de novo con Bernie Taupin, lanzando os álbums Songs From the West Coast e Peachtree Road. En decembro de 2005, casou co director de cine canadense David Furnish.
Capsicum annuum
miniatura|250px|Flor. miniatura|250px|Froito maduro in situ. miniatura|250px|Sementes. Capsicum annuum, chamada pementeira ou pemento, é a especie máis coñecida, estendida e cultivada do xénero Capsicum (os pementos), da familia Solanaceae. Todas as innumerábeis formas, tamaños, cores e sabores dos seus froitos, descritos e nomeados na cultura popular, corresponden en realidade a esta mesma especie.
Esta especie é cultivada mundialmente, sendo orixinaria de Mesoamérica, onde foi domesticada hai máis de 6000 anos, e onde se atopan aínda variedades bravas, coma a coñecida popularmente alí co nome de chiltepín, chile soltero ou chile loco.
Conservación do froito
O pemento adoita considerarse un froito non climatérico. Presenta baixa produción de etileno e baixa sensibilidade a esta fitohormona. As súas condicións óptimas de conservación son temperaturas de 7 a 10 °C e 95 a 98 % de humidade relativa. Ten unha vida útil en postcolleita de 2 a 3 semanas.
Alimentario
Os froitos empréganse tradicionalmente na cociña, inmaturos e maduros, crus, asados, cociñados, no forno, secos, en po etc., e isto no mundo enteiro dende a súa introdución desde América por Cristovo Colón.
Taxonomía
Capsicum annuum foi descrita por Carl von Linné e publicada en Species Plantarum 1: 188–189. 1753.
Etimoloxía
Capsicum: nome xenérico que deriva do vocábulo latino capsŭla, ae, ‘caixa’, ‘cápsula’, ‘arconcito’, a través da palabra grega kapsakes, co mesmo sentido, en alusión ao froito, que é un envoltorio case baleiro. En realidade, o froito é unha baga e non unha cápsula no sentido botánico do termo.
annuum: epíteto latino que significa “anual”.
Variedade
Hai só unha variedade aceptada:
Todos os innumerábeis táxones infraespecíficos creados, menos un (Capsicum annuum var. glabriusculum (Dunal) Heiser e Pickersgill), son sinónimos da especie.
Cultivares
Téñense desenvolvido unha multitude de cultivares, máis ou menos estendidos, entre outros:
Josefina López de Serantes
Josefina López González nada na Coruña o 6 de abril de 1922 e finada na mesma cidade o 5 de marzo de 1998, foi unha escritora galega de novela rosa, biografías, poesía e artigos de prensa en castelán e galego, máis coñecida como Josefina López de Serantes.
Traxectoria
Foi filla do escritor Jesús López Castiñeira e irmá de María Teresa López, tamén escritora baixo o pseudónimo de Águeda de Vianney.
Despois da morte do seu home escribiu poesía, vinte poemas en galego e 12 en castelán, dos cales 26 están dedicadas ao seu marido.
Comezou a estudar galego de maior:
Foi membro correspondente da Real Academia Galega
Vida persoal
Tiveron sete fillos: Quincho (1944-1996), Marifí (1948), Carmen (1951), Chary (1953), Eduardo (1955), Suso (1958) e Gerardo (1962).
A Ribeira de Creo, Esteiro, Muros
A Ribeira de Creo é un lugar da parroquia de Esteiro no concello coruñés de Muros, na comarca de Muros. Segundo o padrón municipal (INE 2012) ten 3 habitantes (3 homes e ningunha muller).
Santuario de Loiola
O Santuario e Basílica de Loiola é un complexo monumental e relixioso construído ó redor da casa natal de Ignacio de Loiola, fundador da Compañía de Xesús, coñecida como os Xesuítas. Atópase no barrio de Loiola do municipio guipuscoano de Azpeitia, no País Vasco. O santuario atópase a beiras do río Urola entre as poboacións de Azpeitia e Azcoitia.
Ignacio de Loiola, que en realidade se chamaba Iñigo López de Loiola, era fillo do señor de Loiola, Beltrán Ibáñez de Oñaz (cabeza dos Oñacinos), e da ondarresa Marina Sánchez de Licona, membro dunha importante familia oñacina biscaíña. Naceu no ano 1491 na casa torre familiar de Loiola.
Henri Béraud
Henri Béraud, nado en Lión o 21 de setembro de 1885 e morto en Saint-Clément-des-Baleines o 24 de outubro de 1958, foi un xornalista e escritor francés.
Santuario de Loiola
A Compañía de Xesús converteuse nunha poderosa institución que tiña moita influencia na cúpula dirixente católica. Ignacio, o seu fundador, foi nomeado santo e, como era lóxico, a súa casa natal pasou a ser un lugar de devoción. Cando no século XVII a casa torre onde nacera foi cedida ós xesuítas, estes construíron alí, ó redor da casa natal do seu fundador, todo un complexo relixioso no cal destaca a súa basílica.
Henri Béraud
Biografía
Fillo dun panadeiro, educárono os freires, foi tenente de artillería durante a primeira guerra mundial, en febreiro de 1917 pasou a colaborar na publicación satírica Le Canard enchaîné recomendado polo seu amigo Paul Vaillant-Couturier e por Roland Dorgelès, tamén colaborou ó final da guerra con Crapouillot de Jean Galtier-Boissière.
En Le Canard Enchaîné publicou contos, un breve folletín (L'angoisse du mercanti ou le compte du tonneau en 1918), un estudo sobre o humor lionés e sobre todo artigos polémicos contra o Parlamento, a Académie française, o goberno, os oficiais antirrepublicanos e Acción Francesa. Tamén colabora como especialista en temas internacionais no Petit Parisien e Paris-Soir.
1934 - 1944
Canard rompe con Henry Béraud logo de que este apoiara as manifestacións antiparlamentarias do 6 de febreiro de 1934 organizadas pola dereita e a extrema dereita. Béraud segue a colaborar coa revista Le Merle blanc, de Eugène Merlo, en L'Œuvre e é o gran reporteiro e comentarista político do Journal. El é o director político oficioso e editorialista de Gringoire de 1928 a 1943, escribe artigos violentamente anglófonos pero sen demostrar unha simpatía particular pola Alemaña nazi. Tras a caída do réxime de Vichy condénano a morte por colaborar co inimigo pero pola intervención de varios escritores, entre eles François Mauriac, Charles de Gaulle conmútalle a pena por cadea perpetua. Gravemente enfermo foi liberado en 1950 e morreu en 1958 na súa propiedade da illa de Ré.
Patacón (gastronomía)
O patacón, tostón, frito ou tajada é unha comida a base de anacos esmagados fritos de plátano verde. É un prato popular en varios países latinoamericanos e caribeños como Colombia, Cuba, Ecuador, República Dominicana, Venezuela, Nicaragua, Costa Rica, Panamá, Guatemala, Porto Rico e Honduras.
Nas Antillas españolas, en Centroamérica (agás Panamá, Costa Rica e Honduras) e en partes de Venezuela coñécese como tostón. Nos restaurantes da rexión amazónica e do norte do Perú e tamén en Bolivia popularizouse mais non constitúe un prato tradicional. En Honduras, os patacones ou tostones son coñecidos como tajadas.
Vilaverde, Refoxos, Cortegada
Vilaverde é un lugar da parroquia de Refoxos no concello ourensán de Cortegada na comarca do Ribeiro. Tiña 18 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 11 eran homes e 7 mulleres.
Nardo
O nardo, tamén coñecido coma tuberosa ou vara de San Xosé (Polianthes tuberosa) é unha planta da familia do agave, nativa de América do Norte. Está estreitamente relacionada co xénero Manfreda.
Etimoloxía
O nome xenérico Polianthes significa "flor cinsenta". O nome específico deriva do latín tuberosa, é dicir, inchada ou tuberosa, en referencia ao seu sistema de raíces.
Os aztecas chamárona Omixochitl ou flor de óso.
A planta ten un lugar destacado na cultura india e na mitoloxía. As flores utilízanse nas cerimonias de voda, grilandas, decoración e diversos rituais tradicionais.
Distribución
É oriúnda do centro e do sur de México.
Descrición
A planta medra con alongadas espigas de até 45 cm de longo que producen acios de flores recendentes de cor cérea que florea dende a base cara a parte superior da espiga. Brillantes follas verdes agrupadas na base da planta e follas máis pequenas, ao longo do talo. As flores poden ser brancas ou de cor crema, úsase coma flor de corte e unha soa vara floral pode perfumar durante semanas un ambiente.
Das raíces da mesma extráese un óleo recendente que se emprega para facer perfumes, incenso e menciñas.
Catherine McCormack
Catherine McCormack, nada o 3 de abril de 1972 en Epsom, Surrey, Inglaterra, é unha actriz británica coñecida polas súas aparicións en filmes como Braveheart, Xogo de espías e Dangerous Beauty
Traxectoria
A pesar de nacer en Inglaterra ten ascendencia irlandesa por parte dun dos seus avós. A súa nai morreu de lupus cando tiña só seis anos e o seu pai que era obreiro metalúrxico tivo que encargarse el só dela e do seu irmán Stephen.
Cine
O primeiro papel notable de McCormack foi como Murron MacClannough no filme gañador de varios premios Oscar, Braveheart. Porén, o seu debut na pantalla foi como protagonista do filme Loaded dirixido por Anna Campion, e posterirmente declarou que fora unha época "miserable coa directora (Anna Campion)... era o meu primeiro traballo nun filme, tiña que estar entre algodóns, tiñamos que ser axudados a través dela, e non foi así. Sobre todo, foi unha experiencia horrible." Despois de Braveheart, McCormack fixo papeis principais en Northstar de Nil Gaup e Dangerous Beauty de Marshall Herskovitz. Outros filmes son Xogo de espías e 28 Weeks Later. A pesar da demanda dos directores, fai poucos filmes, afirmando que "lin moitos guións e moi poucos me apaixonan... Se cadra un de cada vinte ou trinta anos".
Teatro
McCormack sempre mostrou unha preferencia cara o teatro ó longo da súa traxectoria. Foi unha das elixidas para o elenco orixinal londiniense da obra de Patrick Barlow The 39 Steps. No 2008, interpretou o papel de Nora en A Doll's House, dirixida por Peter Hall no Teatro Real de Bath, así como o papel de Isabel Archer na adaptación teatral de The Portrait of a Lady, os cales comezaron en xullo de 2008 e finalizaron en agosto.
Nomeamentos
Foi nomeada polos premios teatrais Laurence Olivier Awards no 2001 polo mellor papel secundario feminino en All My Sons no Real Teatro Nacional de Cottesloe Stage.
Ceca de Londres
Ceca de Londres pode estar referido a:
Lingua powhatan
A lingua powhatan ou lingua algonquina de Virxinia (cuxo autónimo é kikitowämak) é unha lingua morta pertencente á pola oriental da familia algonquina. Foi falada polos powhatan de Virxinia. Extinguiuse arredor de 1790 despois de que os seus falantes foran forzados baixo coacción a falar inglés.
As únicas probas documentais desta lingua son dúas listas de palabras rexistradas no tempo do primeiro contacto cos europeos. William Strachey rexistrou arredor de 500 palabras e o capitán John Smith rexistrou outras 50. Smith tamén rexistrou a existencia dun pidgin do powhatan, pero non se coñece nada sobre el.
Zas
Zas é un concello da provincia da Coruña, pertencente á comarca da Terra de Soneira. Segundo o IGE en 2020 tiña 4.393 habitantes (4.902 no 2014, 5.295 no 2010, 5.674 no 2006, 5.780 no 2005, 5.867 no 2004, 5.978 no 2003). O seu xentilicio (véxase no Galizionario) é ou.
Situación
Limita cos concellos de Coristanco, Santa Comba, Mazaricos, Vimianzo, Laxe e Cabana de Bergantiños. Aínda que non ten litoral, atópase na zona central da Costa da Morte. Ten unha forma alongada en dirección norte-sur. O cumio máis elevado é o Pico de Meda (567 m). Polo norte do concello pasa o río Grande, e polas parroquias do sur o río Xallas.
Demografía
Fonte: IGE e INE.
Toponimia
Amais do concello de Zas e da parroquia na que radica a súa capitalidade, Santo André de Zas, hai en Galicia outras dúas freguesías con ese nome: San Mamede de Zas (en Negreira) e San Xiao de Zas de Rei (en Melide).
Etimoloxía
Segundo a teoría máis estendida entre os investigadores, o actual nome de Zas procede do xermánico SALAS, plural de SALA (‘pazo, residencia principal’) e faría referencia a un asentamento humano. Esta forma evolucionaría a Saas, resultado dunha síncope do ele intervocálico tamén rexistrada noutros topónimos galegos actuais como Saa, Saamil ou Saavedra, e de aí, por contración do a duplo, converteríase en Sas (existen outros casos de Sas en Galicia, así como Sa, Samil ou Sasdónigas, de idéntica orixe). A escrita Zas respondería a unha ultracorrección do seseo explosivo propio das falas máis occidentais como a soneirense.
Con todo, o filólogo Paulo Martínez Lema, na súa tese de doutoramento sobre a toponimia de Bergantiños, Nemancos, Soneira e Xallas no tombo de Toxos Outos propón unha etimoloxía fitonímica a partir do latino SALIX (‘salgueiro’) na súa declinación en ablativo SALICE, nun proceso análogo ao dos topónimos Saceda e Sacido. Esta hipótese encontra sustento no feito de que a forma documentada máis antiga, nos séculos XII e XIII sexa Saz, na que non hai pegada do suposto hiato resultante da síncope da consoante lateral. Tamén apoia esta teoría a aparición dunha referencia ao nome da parroquia como “Sn Andres de Sauces” de 1745, cando a forma Zas xa se estaba impoñendo na escrita, que podería deberse a un coñecemento da etimoloxía pola parte do escribán. Para explicar a ortografía actual, Martínez Lema pensa no fenómeno da metátese (Saz>Zas) ou, de novo, por ultracorrección do seseo.
Patrimonio arquitectónico
Ao sur do concello está a Ponte de Brandomil, da época medieval e construída segundo bases romanas.
Entre os moitos edificios relixiosos do concello, salienta a Igrexa de Gándara (románica), a Igrexa de Lamas (cunha ábsida renacentista e unha nave barroca), e a Igrexa de Zas (de 1540).
Etnografía
Zas conta co museo do liño, no que se poden ver as distintas fases do cultivo e fiado do mesmo: a sementeira en abril - a colla en xullo - o lagado e enxugado - o tascado e o espadelado - O rastreado - A fiadura - a lavadura do fío e o tecido. Trátase dun museo vivente onde se pode asistir a demostracións de fiado e tecido.
Festas e celebracións
Na vila de Zas lévase a cabo o encontro de música folk da Festa da Carballeira, que en 2019 celebrou a súa XXXVI edición.
Economía
Zas susténtase nunha economía agrícola e gandeira, de explotacións minifundistas.
Lugares de Zas
Para unha lista completa de todos os lugares do concello de Zas vexa: Lugares de Zas.
Robert Montgomerie
Traxectoria
Montgomerie na súa primeira participación uns Xogos Olímpicos, os de 1908 logrou a medalla de prata en espada por equipos, o que repetiría nos Xogos de 1912. Competiu tamén nos Xogos Olímpicos de 1920, 1924 e 1928.
Río Neira
O río Neira nace na Serra do Portelo e ten 56 km de lonxitude. As súas fontes, a 840 m de altitude, están situadas na Fontaneira, concello de Baleira.
Características
A súa cunca abrangue uns 830 km² e está flanqueada por diversas serras que a separan das cuncas veciñas: ó norte, o Monciro e a Serra do Mirador son a divisoria coas augas da Terra Chá, e o bloque do Corgo sepárao do río Chamoso.