cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Personificación nacional
Personificacións por país ou territorio
Na lista que se engade a seguir inclúense, á parte das personificacións dunha nación de forma antropomorfa, tamén certos personaxes lendarios (non históricos) fundadores dunha nación, ademais de representacións dunha nación con forma de animal e as personificacións do cidadán medio dun país.
Cidades alemás con alegoría
Alemaña debido a que se unificou co movemento do romanticismo xa en pleno pulo, creou, á parte de Germania algunhas personificacións relacionadas con antigos reinos, ducados ou cidades libres independentes antes da súa unificación (recóllense na táboa anterior). Un claro exemplo é Baviera, coa súa alegoría Bavaria, que aínda que segue existindo como Estado federado alemán xa non é independente. Mesmo algunhas cidades que nunca foron cidades libres chegaron a crear a súa propia personificación, como é o caso de Berlín e a súa Berolina.
Glaucófitas
As glaucófitas ou Glaucophyta (tamén chamadas glaucófitos, glaucocistófitas, glaucocístidas ou, como clase única, glaucofíceas), son un pequeno grupo de algas microscópicas de auga doce. Están incluídas nas modernas clasificacións no grupo Archaeplastida, xunto coas algas vermellas (Rhodophyta), algas verdes e plantas terrestres (Viridiplantae ou Chloroplastida). Porén, as relacións entre as algas vermellas, algas verdes e glaucófitas non están claras, en gran parte debido ao limitado estudo que se ten feito das glaucófitas.
As glaucófitas interesan moito aos biólogos que estudan o desenvolvemento dos cloroplastos, porque algúns estudos suxiren que poden ser similares ao tipo de alga orixinal que evolucionaría orixinando as plantas verdes e as algas vermellas.
Características
Os cloroplastos das glaucófitas coñécense co nome de cianelas. A diferenza dos plastos doutros organismos, teñen unha capa de peptidoglicano, que se cre é un resto das cianobacterias que deron orixe aos plastos por endosimbiose. As Glaucophyta conteñen o pigmento fotosintético clorofila a. Xunto coas algas vermellas e as cianobacterias, captan a luz por medio de ficobilisomas, estruturas que constan principalmente de ficobiliproteínas. As algas verdes e as plantas terrestres carecen dese pigmento.
As glaucófitas teñen mitocondrias con cristas planas, e presentan mitose aberta sen centríolos. As formas móbiles teñen dous flaxelos desiguais, que poden ter finos peliños e están ancorados nun sistema de múltiples capas de microtúbulos, e ambas as estruturas son similares a outras atopadas nalgunhas algas verdes.
Xéneros
Só se coñecen 13 especies de glaucófitas, clasificadas en só tres xéneros, e ningunha delas é especialmente abundante na natureza. Os tres xéneros son:
O Pereiro, Baión, Vilanova de Arousa
O Pereiro é un lugar da parroquia de Baión no concello pontevedrés de Vilanova de Arousa, na comarca do Salnés. Tiña 40 habitantes no ano 2016 segundo datos do IGE, dos que 18 eran mulleres e 22 homes, o que representa un descenso continuado respecto ós anos 2010, cando tiña 47 veciños, e 2005, cando eran 46.
Farrah Fawcett
Ferrah Leni Fawcett, coñecida artisticamente como Farrah Fawcett, nada en Corpus Christi (Texas) o 2 de febreiro de 1947 e finada en Santa Monica (California) o 25 de xuño de 2009, foi unha actriz estadounidense. Foi moi popular nos anos setenta e oitenta grazas á serie de televisión Charlie's Angels, chegando a ser considerada unha icona da cultura pop e un verdadeiro Sex Symbol.
Mordred
miniatura|250 px|Sir Mordred
Traxectoria
As lendas son contradictorias cando o asunto é o seu relacionamento con Artur, mais varias retratan Artur como sendo tío ou pai de Mordred. Máis precisamente, existen tres versións diferentes sobre o parentesco:
A mención máis antiga sobre Mordred está no Annales Cambriae, unha crónica que forma parte da Historia Britonun. Mordred é mencionado novamente na tradición galesa nas Tríades Galesas: nunha tríade, baseada na obra Historia Regum Britanniae de Geoffrey de Monmouth, narra a historia da súa traizón a Artur; e noutra, el é descrito como o autor dunha das "Tres Grandes Revoltas das Illas Británicas"—el veu até a corte de Artur en Kelliwic na Cornualla, devorou toda comida e bebida, e até mesmo expulsou a Gwenhwyfar (máis coñecida como Xenebra) do seu trono e castigouna.
miniatura|esquerda|O combate entre Artur e Mordred, ilustrado por N.C. Wyeth Geoffrey de Monmouth presentou a figura de Mordred ao mundo alén de Gales. O autor normando-galés narra como Artur saíu para guerrear contra Roma e deixou a Mordred atrás para gobernar o seu reino e protexer a raíña Xenebra; durante a súa ausencia Mordred proclamouse rei e casou con Xenebra, forzando a Artur a retornar para a Bretaña, onde el e Mordred se enfrontaron en Camlann. A batalla (datada tanto en 537 como en 542) resultou na morte tanto de Artur canto de Mordred, xuntamente con boa parte dos seus exércitos.
Cóntase que Mordred tivo dous ou tres casamentos:
Algunhas fontes, tales como as tríades, afirman que el estaba casado con Gwenhwyvach, irmá de Xenebra (Gwenhwyfar). Outras afirman que a descendencia de Mordred sobreviviu a través de Melehan e Melou, os seus fillos xemelgos cuxa mai -unha das súas esposas- non é mencionada. Relátase que eles tentarán reclamar o trono da Bretaña despois da morte de Artur e Mordred. Melehan foi morto máis tarde por Lancelot e Melou por Bors.
Far Cry Primal
Far Cry Primal é un videoxogo de acción e aventuras desenvolvido por Ubisoft Montreal e distribuído por Ubisoft. Foi lanzado para PlayStation 4, Xbox One e Microsoft Windows no 2016. Foma parte da serie Far Cry, e é o primeiro xogo ambientado na Idade da Pedra. A historia xira arredor da personaxe de Takkar, que comeza como un cazador desarmado que ascende até converterse no líder dunha tribo.
Google
Google Inc. é a empresa propietaria da marca Google, cuxo principal produto é o motor de procura do mesmo nome. Foi fundada o 27 de setembro de 1998 por Larry Page e Sergey Brin (dous estudantes de doutoramento en ciencias da computación da Universidade Stanford).
Malia ser o buscador o seu principal produto, a empresa ofrece tamén entre outros servizos: un comparador de prezos chamado Froogle, aínda que logo pasou a chamarse Google Product, un motor de procura para material almacenado en discos locais Google Desktop Search, e un servizo que revolucionou o mundo do correo electrónico gratuíto chamado Gmail, o cal dispón para os seus usuarios máis de 6,5 GB (marzo de 2008) de espazo e vai aumentando constantemente a razón de 4 bytes por segundo. Tamén é famoso o seu programa Google Earth, mapamundi en 3D con imaxes de alta resolución. Recentemente lanzou a súa versión beta de mensaxería instantánea Google Talk.
Google está traballando en varios proxectos para aumentar o número de usuarios de Internet e facilitar os recursos para que estes poidan acceder á rede. Entre os proxectos destacan o PC de 100 dólares, aplicacións GNU, Google Docs & Spreadsheets, colaboración e promoción de aplicacións de software libre como Firefox, instalación de varias redes inalámbricas de balde , desenvolvemento dun sistema de protocolo aberto de comunicación por voz , entre outros. Ademais especúlase que estaría traballando no desenvolvemento dun sistema operativo un Google Office, e unha rede global de fibra óptica ,
Vint Cerf, considerado un dos pais de Internet, foi contratado por Google en 2005. A compañía cotiza na bolsa NASDAQ baixo a clave de GOOG.
En outubro de 2006, Google adquiriu por 1.650 millóns de dólares a famosa páxina de vídeos YouTube.
En abril de 2007, Google mercou DoubleClick, unha empresa especializada en publicidade en Internet, por 3.100 millóns de dólares. Ese mesmo mes, Google converteuse na marca máis valiosa do mundo, acadando a suma de 66.000 millóns de dólares, superando a emblemáticas empresas como Microsoft, General Electric e Coca-Cola.
En xullo de 2007, Google comprou Panoramio, un sitio web dedicado a exhibir as fotografías que os propios usuarios crean e xeoposicionan, sendo algunhas delas subidas ao sitio para que poidan ser vistas a través do software Google Earth, cuxo obxectivo é permitir aos usuarios do mencionado software aprender máis sobre unha zona específica do mapa, observando as fotografías que outros usuarios tomaron alí.
O 11 de xuño de 2008, Google recibiu o Premio Príncipe de Asturias de Comunicación e Humanidades por impulsar unha "xigantesca revolución cultural" que permitiu o "acceso xeneralizado ó coñecemento".
O 28 de maio de 2014, Google presenta o primeiro prototipo de vehículo autónomo, capaz de circular sen ser conducido polos humanos.
A xénese de Google
miniatura|De esquerda a dereita [[Eric E. Schmidt, Sergey Brin e Larry Page]] miniatura|Oficina de Google España
Xa daquela BackRub era moi coñecido no campus de Stanford e moitos estudantes conectábanse ós servidores implementados por Brin e Page para consultar a súa base de datos. Pero, en 1998, aquel servidor estaba na habitación que Larry Page tiña no colexio maior. Quedaba aínda un pouco para que nacese Google.
O nacemento de Google
En 1998 Andy Bechtolscheim, cofundador de Sun Microsystems, entregoulles a Brin e Page un cheque de 100.000 dólares a nome de Google, Inc. A empresa aínda non existía, así que Brin e Page tiveron que fundala para poder cobrar o cheque.
O nome da empresa fai referencia a Googol, o nome en inglés da potencia 100 do número 10 (o Googol é un 1 seguido de 100 ceros). Evidentemente, o nome refírese á inmensidade de Internet.
O 7 de setembro de 1998 Google abriu a súa primeira oficina onde traballaban só os dous fundadores da empresa. Pero os seus servidores xa recibían unhas 10.000 demandas de información diarias.
Google na actualidade
Nestes momentos, Google ten almacenadas nas súas bases de datos uns 8.000 millóns de páxinas web. Uns 1.000 ordenadores forman parte dos servidores de Google e se encargan de xestionar as peticións de información. Varios miles máis de ordenadores, xeralmente de baixo custo, traballan sobre a base de datos para responder as consultas. Google conta cuns 1.000 empregados e facturou 850 millóns de euros en 2003. Diariamente recibe uns 200 millóns de preguntas por parte dos usuarios de Internet en 97 linguas (entre as cales se atopa o galego).
As oficinas de Google están situadas nun complexo creado para a propia empresa: o GooglePlex.
A velocidade á que se responden as consultas é un punto crucial da política de Google. Segundo os seus creadores, seguirán no mercado mentres sexan unha milésima de segundo máis rápidos cós seus competidores. De feito, en 1999, Google tardaba 3 segundos de media por consulta. Actualmente, só tarda 0,3 segundos por consulta, a pesar do crecemento exponencial das súas bases de datos.
Ademais, a páxina principal de Google en tódolos idiomas non pesa máis de 1,25 Kb e non contén máis aló de 40 palabras o cal facilita unha carga case instantánea.
Maximino Castiñeiras
Maximino Castiñeiras García, coñecido como o poeta da Maía, nado en Ortoño (Ames) o 18 de marzo de 1906 e finado o 5 de maio de 1992, foi un practicante e poeta galego.
Google
O funcionamento de Google
Non obstante, a clave do traballo de Google está no xeito de ordenar as páxinas á hora de mostralas ó usuario. En moitos buscadores esta ordenación depende do criterios dos administradores das bases de datos (ou, lamentablemente, de quen paga máis para estar nos primeiros lugares). A ordenación é moi importante posto que a maioría dos usuarios apenas utilizan as 10 primeiras ligazóns.
Maximino Castiñeiras
Traxectoria
Estudou o bacharelato e maxisterio en Santiago de Compostela e exerceu a docencia en Ames. En 1929 embarcou para América como practicante. Retornado, integrouse na Unión Socialista Galega e participou no mitin autonomista de Bugallido en xaneiro de 1933 con Ángel Varcarcel, José María Santos e Xoán Xesús González. Foi practicante interino do Concello de Carral, posto do que foi destituído en xullo de 1935. Pertenceu a Izquierda Republicana, sendo elixido vicepresidente do grupo de Ames en abril de 1934, e despois integrouse en Vanguardia de Izquierda Republicana, polo que foi represaliado nos primeiros anos do franquismo. Exerceu como ATS en América e na mariña mercante, nos transatlánticos que facían a ruta Europa-América. Colaborou en diversas publicacións como Céltiga, Galicia e Opinión Gallega. Retornou a Galicia nos anos cincuenta e foi nomeado practicante de Ames en 1956. Creou o faladoiro literario "Os catorce de Osebe", do que formaron parte Laxeiro, Faustino Rey Romero e Raimundo García Domínguez. Colaborou en La Noche, Dorna e Anuario Brigantino. Co restablecemento da democracia foi concelleiro en Ames polo PSdeG-PSOE. Finou na súa casa das Puxeiras Altas o 5 de maio de 1992.
Google
O funcionamento de Google
En Google este complexo problema soluciónase co algoritmo PageRank deseñado por Brin e Page, os fundadores da empresa. Este algoritmo asigna a cada páxina un valor matemático en función da súa importancia na rede, a maior importancia máis preto estará este valor do 1. ¿Como se determina a importancia relativa de cada páxina na rede? Google asume que esta importancia a deciden os navegantes: cada ligazón cara a unha páxina é considerada un voto a prol dunha páxina, de modo que as páxinas ligadas a través de máis ligazóns terán máis importancia relativa. A complexidade radica no cálculo para determinar esta importancia e isto o que se pode aproximar mediante o PageRank de Brin e Page.
Cando un usuario realiza unha consulta, esta é recibida por un dos 1.000 servidores que traballan para Google. Este servidor encarga a un dos millares de ordenadores de Google buscar nas bases de datos. Unha vez obtida a resposta destes ordenadores, o resultado remítese a unha computadora que se encarga de ordenar o resultado en función da clasificación asignada a cada páxina. A través dos servidores envíase este resultado ordenado ó usuario que fixo a consulta.
Financiamento
Google é un buscador gratuíto. Os seus fundadores pretenden que siga séndoo no futuro. Non obstante, Google demostrou que é posible manter un servizo gratuíto para os internautas e facer negocio.
Google ofrece a posibilidade de ligar un anuncio cunha palabra buscada. Isto coñécese como AdWords. Os anunciantes poxan por cada palabra e aquel que sobe máis consegue vencellar a súa publicidade coas buscas. Así asegúrase que cada vez que alguén busque unha determinada palabra apareza o seu anuncio.
Buscador
Google é, posiblemente, o motor de procura en Internet máis grande e máis empregado. Ofrece unha forma rápida e sinxela de atopar información na web, con acceso a un índice de máis de 8.168 millóns de páxinas web. Segundo a compañía, actualmente Google responde a máis de 200 millóns de consultas ao día.
O nome Google é un xogo de palabras entre o número gúgol (googol) - termo improvisado polo sobriño de nove anos de Edward Krasner, Milton Sirotta, en 1938, que representa o 10 elevado á 100- e as lentes(goggles). Foi votada como a marca do ano (2003), segundo a axencia británica de marcas Interbrand. Lamentablemente iniciou unha política de censura para lograr expandirse en países totalitarios como China. En razón disto foi considerada A Vergoña Empresarial 2005 pola American Freedom Union.
Existe tamén un motor de procuras para imaxes, grupos de noticias e directorio. A técnica que permite situar unha páxina nunha boa posición dun buscador é o posicionamento Web (coñecido tamén como PageRank) patentado por Google.
Ademais dos sitios locais de cada país existe a páxina principal personalizada de Google na que ademais do clásico buscador, pódense engadir ligazóns, noticias temáticas, e unha ollada á bandexa de entrada do correo de Google, Gmail.
Google usa varios spiders (arañas) cuxa función é a de colleitar e ordenar a información. O spider que máis tempo leva rastrexando a rede é o Googlebot, encargado de recoller os links que despois se atoparán en Google. Ademais conta con outros robots como FreshBot, que escanea os principais sitios con información actualizada con frecuencia, como portais de noticias.
O buscador de Google dispón dunha versión en galego desde o ano 2001.
Google Imaxes
Trátase dunha especialización do buscador principal para imaxes. A partir de 2005 pódense filtrar segundo o seu tamaño en pequenas, medianas, grandes e extra grandes. Ademais é posible buscar por formatos (JPG, GIF e PNG) e por coloración (branco e negro, escala de grises e a cor).
Google Grupos
Google Grupos é unha interface web ao veterano sistema de foros clasificados xerarquicamente chamado Usenet. Tamén é un arquivo de tódolos envíos realizados a esta rede, sobre o que se poden facer buscas empregando o motor de Google.
Google Directorio
Google Directorio é un directorio web baseado en dmoz, sobre o que se engade ordenamento baseado no pagerank calculado por Google para cada páxina enlazada.
Google Noticias
Google Noticias é un servizo, cuxa versión en inglés xa saíu da fase beta, que pretende ser un buscador de novas, clasificándoas e agrupándoas pola relación que teñen entre elas. Asígnaselles nunha categoría e son presentadas pola orde de antigüidade ou relevancia. A procura de noticias realízaa con base nunha serie de axencias de información.
Os países que contan con versións locais de Google News son: Alemaña, Arxentina, Australia, Austria, Bélxica, Bolivia, Brasil, Canadá, Chile, China, Colombia, Corea do Sur, Cuba, República Dominicana, Ecuador, España, Estados Unidos, Francia, Guatemala, Hong Kong, a India, Irlanda, Italia, o Xapón, México, os Países Baixos, Nova Zelandia, Panamá, o Perú, Portugal, Suráfrica, Suíza, o Reino Unido, Taiwán, o Uruguai e Venezuela.
Manexo
Ao chegares á páxina principal do buscador destaca a simplicidade da súa interface, onde se pode distinguir principalmente o seu logotipo (cambiante segundo diversos eventos de distinta índole que poidan ser relevantes) as distintas categorías, o cadro, os botóns e o ámbito da procura, ademais dun pequeno menú de opcións.
O botón "vou ter sorte" directamente remítenos ao primeiro resultado, útil cando buscamos cousas moi populares ("Microsoft", "Renault", "Google", "Galipedia" etc.) e un botón "procura avanzada" que nos permite concretar as procuras sen necesidade de coñecer todos os operadores que ofrece Google.
Detrás da sinxeleza da interface principal de Google atópase un complexo intérprete capaz de obter as máis complexas procuras.
Servizos
Malia ser o buscador Google o seu principal servizo, a empresa conta cunha serie de servizos adicionais.
Gmail
O 31 de marzo de 2004 Google lanzou o seu servizo (en fase beta) Gmail que se destacou entre os servizos de correo máis populares do momento por proporcionar 1 gigabyte de capacidade (posteriormente aumentada a 6 gigabytes). Durante bastante tempo, para poder acceder a unha conta Gmail era necesario recibir unha invitación doutro usuario de Gmail.
Este servizo de mensaxería destacou, entre outras cousas, por utilizar un sistema de procura de mensaxes simple e avanzado ao mesmo tempo, similar ao do buscador web ao cal debe o seu slogan "Non organices, busca". Ademais ofrece outras características adicionais como as etiquetas, filtros avanzados, posibilidade de múltiples contas para correo saínte, chat integrado etc. que o fan moi atractivo.
Hoxe en día atópase dispoñible en 39 idiomas. Gmail está dispoñíbel en galego desde o 7 de xullo do 2014.
Google Vídeos
Buscador de vídeos, con visor en Macromedia Flash. En fase beta. O usuario pode subir os seus propios vídeos. Tamén almacena vídeos cargados por Google desde distintas fontes no dominio público ou con permiso especial.
No mes de outubro de 2006 Google mercou YouTube por 1.650 millóns de dólares (cantidade que será efectiva en forma de accións de Google).
Google Maps
Grazas ao buscador, podemos buscar lugares de todo o mundo e poder visualizalo de forma efectiva.
As imaxes de satélite comparten a base de datos de Google Earth, o que significa que son as mesmas imaxes que se verán no devandito programa e coa mesma resolución.
AdSense
Servizo para webmasters e empresas de publicidade vía web.
Google, empresa líder en publicidade online, caracterízase por perseguir con moito afán a fraude nos clics de AdSense en especial aqueles que o intentan a través dun PPF.
Adwords
AdWords de Google é unha ferramenta rápida e sinxela de utilizar que permite adquirir anuncios de custo por clic (CPC) ou custo por impresión (CPM) correctamente orientados, independentemente de cal sexa o seu orzamento. Os anuncios de AdWords publícanse xunto cos resultados das procuras realizadas en Google, así como nos sitios de procura e de contido da crecente rede de Google.
Google Calendar
miniatura|Lightning integrado en Thunderbird
Google Calendar é unha axenda que permite ter diferentes calendarios diferenciados por cores. Permite compartir os calendarios privados con outros usuarios podendo darlles diferentes niveis de permisos. Dispón da posibilidade de incorporar calendarios públicos realizados por outros usuarios, tales como guía de programación de televisión, axenda do teu club favorito de fútbol, santoral etc. O calendario pódese configurar para que envíe un recordatorio antes que pase un evento á o conta de correo electrónico do usuario cun arquivo para importar a tarefa á axenda de Microsoft Outlook, ata pode enviar un aviso SMS se se vive nunha zona habilitada para iso. Ata a data, esta en versión beta pero é funcional.
Tamén existe a opción de integrar en Thunderbird o calendario de Google utilizando a extensión "lightning" para así podelo xestionar desde un programa de correo tradicional.
Outros servizos
Tamén dispón dunha calculadora para operacións aritméticas básicas, Google Calc, e un conversor de divisas, sendo "25 USD to EUR" un exemplo do seu uso (conversión de 25 dólares estadounidenses a euros). Se escribimos unha operación aritmética na casa de procura, Google Calc activarase para darnos o resultado. Google Page Creator que ofrece un sinxelo editor de páxinas web cun espazo de 100 megabytes, Google Spreadsheets unha folla de cálculo en liña e Picasa un editor de imaxes gratuíto no cal pódense subilas a internet e publicalas nun álbum web.
A continuación lístanse os servizos adicionais tamén pertencentes a Google:
Jungfrun i tornet
Jungfrun i tornet (en galego A xove na torre) JS 101, é a única ópera completa de Jean Sibelius. Trátase dunha obra nun único acto dividida en oito escenas sobre un libreto en sueco de Rafael Herzberg baseado nunha balada popular finlandesa que conta unha historia de amor verdadeiro e xustiza. A súa estrea tivo lugar o 7 de novembro de 1896 no Ruotsalainen teatteri de Helsinqui baixo a dirección do propio directror.
Óscar D'León
Óscar Emilio León Somoza máis coñecido como Óscar D'León, nado en Caracas o 11 de xullo de 1943, é un exitoso cantante venezolano de salsa que acadou notábel éxito nas súas moitas xiras realizadas por países do Caribe e Latinoamérica, levando o seu repertorio por países alleos á área de influencia tradicional da música caribeña. É coñecido como El Sonero del Mundo e tamén como El Sonero Mayor, Faraón de la salsa ou Diablo de la salsa.
Jungfrun i tornet
Historia
A ópera foi composta por Sibelius en 1896, tan só un ano despois do éxito colleitado pola súa Suite Lemminkäinen. A ópera foi estreada nunha versión de concerto durante unha recolección de fondos da Sociedade Filharmónica de Helsinqui o 7 de novembro de 1896 no Ruotsalainen teatteri de Helsinqui nunha versión de concerto coa Helsingin kaupunginorkesteri dirixida polo propio Sibelius.
Óscar D'León
Discografía
En cada unha das súas producións discográficas obtivo éxito e recoñecemento mundial. Non soamente na salsa, tamén no bolero, no merengue, e mesmo no reggaeton. Traballou entre putros con Wladimir, Dyango, Celia Cruz, La India, José Alberto 'El Canario', Tego Calderón e moitos outros.
Jungfrun i tornet
Historia
Esta ópera case non se representa na actualidade, non aparecendo nas estatísticas de Operabase entre as 100 óperas máis representadas con tan só unha representación.
Argumento
A historia está ambientada na Idade Media. Logo de que a xove rexeite os avances do alguacil (quen a quere para si), el a encadea e a secuestra no seu castelo. Ela consegue dicirlle ao seu namorado a súa situación e el prepárase para batirse en duelo para liberala cando chega a muller do castelo e arresta ao alguacil. A xove e o seu namorado reúnense e a ópera finaliza coa alegría xeral.
Óscar D'León
Con La Dimensión Latina
.
Coa Crítica
.
Coa súa orquestra
.
Festival Internacional da Primavera de Praga
miniatura|250px|dereita|A [[Sala Smetana de Praga, sede principal do Festival.]] O Festival Internacional da Primavera de Praga (en checo Mezinárodní hudební festival Pražské jaro, comunmente coñecido como Pražské jaro) é un festival de música clásica que se celebra anualmente na cidade de Praga (República Checa) a partir do 12 de maio (aniversario da morte de Bedřich Smetana) e os primeiros días do mes de xuño. O Festival é un escaparate permanente para solistas, orquestras sinfónicas e grupos de cámara de todo o mundo.
Historia
O Festival Internacional da Primavera de Praga naceu no ano 1946 como conmemoración do primeiro aniversario da finalización da segunda guerra mundial, á súa vez a Česká Filharmonie celebraba o seu 50 aniversario.
José Luis Pose Blanco
José Luis Pose Blanco, nado en Carballo o 28 de decembro de 1942, é un exfutbolista galego. Xogaba de centrocampista.
Traxectoria
Na tempada 1964–65 xogou co Pontevedra CF en Segunda División, da man do adestrador Marcel Domingo, co que foi campión de liga e logrou o ascenso a Primeira División. Nesa campaña participou nun só encontro, nunha derrota fronte ao Burgos CF a domicilio (2–0), na segunda xornada. Os centrocampistas habituais nesa campaña foron José Vallejo, Constantino Rodríguez e Pablo Recalde.
Na tempada 1966–67 debutou en Primeira División co Deportivo da Coruña, xogando 10 partidos e anotando 2 goles. O seu debut produciuse na xornada 8, nunha derrota a domicilio fronte ao Granada CF (1–0), da man do adestrador Enrique Orizaola. O seu primeiro gol produciuse na xornada seguinte, nunha vitoria en Riazor fronte ao Real Zaragoza (4–1). Os centrocampistas habituais nesa campaña foron Manolete e Santos Bedoya, seguidos por Pose, José Manuel Goñi e Manuel Novo. Ese ano o equipo galego descendeu a Segunda División.
A Game of Thrones (homónimos)
A Game of Thrones ou Game of Thrones pode referirse tamén a numerosos traballos baseados na novela:
Lugar de Abaixo
O topónimo galego Lugar de Abaixo pode referirse a:
Castelo de Ali Pasha
O castelo Ali Pasha (en Kalaja e Ali Pashës) é un castelo de Albania. Foi construído baixo o dominio da República de Venecia a finais do século XV ou comezos do XVI. Leva o nome de Ali Pasha de Tepelenë, quen residiu nel até o ano 1820. A fortaleza actual foi reconstruída en 1819 dende a superficie con tres torres. Até 1820 foi a segunda residencia de Ali Pashe de Tepelenë.
Pegos, Árbol, Vilalba
Pegos é un lugar da parroquia de Árbol no concello lugués de Vilalba na comarca da Terra Chá.
O Rodo, Baión, Vilanova de Arousa
O Rodo é un lugar da parroquia de Baión no concello pontevedrés de Vilanova de Arousa, na comarca do Salnés. Tiña 113 habitantes no ano 2016 segundo datos do IGE, dos que 53 eran mulleres e 60 homes, o que representa un descenso continuado respecto ós anos 2010, cando tiña 128 veciños, e 2005, cando eran 132.
Hetepsekhemui
Hetepsekhemui foi o primeiro faraón da segunda dinastía de Exipto; reinou c. -2828 - -2800 (von Beckerath)
O seu nome significa "Os dous poderes está en paz", o que parece aludir ao remate das loitas entre o Baixo Exipto e o Alto Exipto.
Manetón denomínao Boetos, segundo Xulio Africano, ou Bocos, na versión armenia de Eusebio de Cesarea, e asígnalle 38 anos de reinado.
O Canon Real de Turín indica 95 anos para Bau... (fragmento).
Considéraselle o iniciador da dinastía II, pero non se sabe con certeza que relación existiu entre el e a dinastía anterior, pois se cre que non foi fillo de Qaa. É posible que Hetepsekhemui chegase ao trono casando cunha princesa.
A partir do seu reinado deixan de usarse as tablillas epónimas da Primeira dinastía e substitúeas por impresións de selos cilíndricos. Isto proporcionaranos os nomes dos funcionarios, pero non información sobre sucesos políticos ou relixiosos.
Segundo Manetón na súa época abriuse unha greta no chan de Bubastis na que pereceron numerosas persoas.
Crese que Hetepsekhemui foi apartado do trono mediante un complot organizado polo seu propio irmán.
Alexander Cumming
Alexander Cumming foi un reloxeiro escocés ao que se atribúe a invención da cadea do retrete. Esta primeira patente para a cisterna do váter foi acadada por Cumming en 1775. Trátase en certa maneira do precedente do retrete moderno, permanecendo unha pequena cantidade de auga no tubo logo de cada tiro da cisterna, evitando deste xeito a ascensión dos cheiros ao cuarto e por extensión á vivenda. Cómpre salientar que John Harington xa inventara unha cisterna como tal en 1596, mais sen a trampiæa para manter a auga.
Olympique Lyonnais
O Olympique Lyonnais (comunmente en galego: Olympique de Lión) é un club de fútbol da cidade francesa de Lión, no departamento de Ródano. Foi fundado en 1950 e xoga na Ligue 1.
Historia
Debutou na Ligue 1 na tempada 1945/1946. En 1964 gañou o seu primeiro título: a Copa de Francia. Cabe destacar que o seu primeiro título de Primeira División Francesa chegou recentemente na tempada 2001/02. Desde entón, tivo un extraordinario refacho de 7 títulos consecutivos, que acabou co terceiro lugar conseguido na tempada 2008-09. Así, o Lión converteuse no club con máis títulos obtidos de forma consecutiva (7).
Na tempada 2009-10 clasifícase por primeira vez á semifinal da Liga de Campións da UEFA ao vencer ao Girondins de Bordeaux cun resultado glob de 3-2.
Estadio
miniatura|dereita|250px|[[Parc Olympique Lyonnais]] O Olympique Lyonnais xoga, dende a súa inauguración o 9 de xaneiro de 2016, no Parc Olympique Lyonnais. O estadio atópase ás aforas da cidade de Lión, na comuna de Décines-Charpieu. Ten capacidade para 59.186 espectadores. Ata 2016 o equipo xogaba os seus partidos no Stade Gerland.
Cadro actual
Datos do 27 de xullo de 2020
Manuel Núñez Carreira
Manuel Núñez Carreira, nado en Lugo o 20 de febreiro de 1948, é un político galego.
Traxectoria
Graduado Social pola Universidade de Santiago de Compostela (1972) e técnico superior en Relacións Industriais pola Universidade de Alcalá de Henares (1985). Foi xefe de persoal en COMPLESA (1969-85). Foi concelleiro de Lugo (1984), tenente de alcalde e responsable de persoal. Foi elixido parlamentario pola provincia de Lugo nas eleccións autonómicas de 1985 pola Coalición Popular. Foi elixido secretario da mesa do Parlamento. Foi director de persoal do grupo Lactaria Española (1986-90) e director de Recursos Humanos no Grupo RAM (1990). Traballa como asesor laboral de empresas.
Lugar do Monte
O topónimo galego Lugar do Monte pode referirse a:
Runaway: A Road Adventure
Runaway: A Road Adventure é un videoxogo de aventuras desenvolvido por Péndulo Studios, S.L. no 2001. O xogo segue unha longa tradición de xogos de aventuras en dúas dimensións, como as dúas primeiras entregas da serie Broken Sword. Gozou dunha gran popularidade en países como Alemaña e Francia, onde este xénero era popular.
A versión orixinal en castelán foi a primeira en estar dispoñible o 6 de xullo de 2001, mentres que outros lugares tiveron que agardar até dous anos para a súa publicación, incluíndo a versión en alemán no outono de 2002 e o resto de versións durante o 2003. Foi lanzado no Reino Unido en maio de 2004. O distribuidor orixinal foi Dinamic Multimedia e máis tarde sería FX Interactive.
Baldriz, Baldriz, Cualedro
Baldriz é un lugar da parroquia de Baldriz no concello ourensán de Cualedro na comarca de Verín. Segundo o IGE, en 2011 tiña 53 habitantes (26 homes e 27 mulleres).
Jeddah
Jeddah ou Xida (جدة‎, Jiddah ou Jaddah) é unha cidade de Arabia Saudita, situada na rexión do Hiyaz, na costa oeste da Península de Arabia. Importante porto de mar, en 1924 foi conquistado polos sauditas anexionado ó seu reino.
A poboación de Jeddah é de 3 400 000 habitantes no centro urbano e na área metropolitana viven uns 3 800 000. Está entre as cen áreas metropolitanas máis poboadas do mundo.
Cidades irmandadas
Jeddah irmandouse con 23 cidades:
Paderne, Baión, Vilanova de Arousa
Paderne é un lugar da parroquia de Baión no concello pontevedrés de Vilanova de Arousa, na comarca do Salnés. Tiña 57 habitantes no ano 2016 segundo datos do IGE, dos que 30 eran mulleres e 27 homes, o que representa un descenso continuado respecto ós anos 2010, cando tiña 65 veciños, e 2005, cando eran 59.
Matthias Ettrich
Matthias Ettrich, nado o 14 de xuño de 1972 en Bietigheim, é un informático alemán.
Traxectoria
Estudou na Universidade de Tubinga, Wilhelm Shickard Institute for Computer Science. Foi o autor orixinal de LyX, fundador do KDE e membro do equipo de desenvolvemento das librarias Qt. Actualmente vive en Oslo, Noruega e traballa para TrollTech.
Raneb
Raneb ou Nebré foi o segundo faraón da Segunda Dinastía de Exipto; reinou c. 2800-2785 a. C. (segundo von Beckerath)
Manetón comenta que reinou en Exipto 39 anos, e denomínao kaiekos, segundo Xulio Africano, ou Kaicoos, segundo Eusebio de Cesarea, na versión de Sincelo, ou Cecous, na versión armenia de Eusebio.
Actualmente sábese que o culto aos bois Apis procede, polo menos, de inicios da primeira dinastía.
Testemuños da súa época
Atopáronse numerosas impresións de selo do faraón baixo a pirámide de Unis en Saqqara (Maspero), na súa posíbel tumba; tamén un ronsel, co seu nome, procedente de Saqqara ou Menfis (MMNY).
Outras hipóteses
P. Munro suxire que a galería-tumba B en Saqqara meridional pertenceu a Raneb e non a Hetepsekhemui.
Péptido antimicrobiano
miniatura|350px|Diversas estruturas de péptidos antimicrobianos.
Os péptidos antimicrobianos ou péptidos de defensa do hóspede son péptidos de orixe natural con propiedades antibióticas, xeralmente de 12 a 50 aminoácidos, que forman parte da resposta inmunitaria innata e encóntranse en todos os tipos de formas de vida. Estes péptidos funcionan como antibióticos potentes de amplo espectro, que teñen un grande potencial para o seu uso como novos axentes terapéuticos. Os péptidos antimicrobianos matan bacterias gramnegativas e grampositivas (incluídas cepas resistentes aos antibióticos convencionais), micobacterias (incluída a Mycobacterium tuberculosis), virus con envoltura, fungos e mesmo células transformadas ou cancerosas. A diferenza da maioría dos antibióticos convencionais parece que os péptidos antimicrobianos poderían tamén ter a capacidade de potenciar a inmunidade ao funcionaren como inmunomoduladores.
Estrutura
Os péptidos antimicrobianos son un grupo único e diverso de moléculas, que se dividen en subgrupos baseándose na súa composición de aminoácidos e estrutura. Teñen xeralmente entre 12 e 50 aminoácidos. Conteñen dous ou máis residuos cargados positivamente de arxinina, lisina ou, en ambientes ácidos, histidina, e unha grande proporción (xeralmente >50%) de residuos hidrófobos. A estrutura secundaria destas moléculas pode conter o seguinte: i) hélice α, ii) febra β con dous ou máis pontes disulfuro, iii) forquita β ou bucle debida a unha ponte disulfuro ou á ciclación da cadea peptídica, e iv) unha estrutura estendida. Moitos destes péptidos non teñen estrutura en solución libre, e préganse na súa configuración final particionándose nas membranas biolóxicas. Conteñen residuos de aminoácidos hidrófilos aliñados nun dos lados da molécula helicoidal e residuos hidrófobos aliñados no lado oposto. Este carácter anfipático dos péptidos antimicrobianos é o que lles permite particionarse na bicapa lipídica da membrana. A capacidade de asociarse ás membranas é unha característica definitiva dos péptidos antimicrobianos, aínda que a permeabilización das membranas non é necesaria. Estes péptidos teñen diversas actividades antimicrobianas que van desde a permeabilización da membrana á actuación sobre diversas dianas citoplasmáticas.
miniatura|350px|Modos de acción dos péptidos antimicrobianos.
Actividades
Os péptidos antimicrobianos matan as bacterias utilizando mecanismos diversos, que poden variar segundo a especie bacteriana. A membrana plasmática é unha diana frecuente, pero os péptidos poden tamén interferir coa síntese de ADN e de proteínas, pregamento das proteínas, e síntese da parede celular. O contacto inicial entre o péptido e o organismo diana é electrostático, xa que a maioría das superficies bacterianas son aniónicas, ou hidrófobas, como no péptido antimicrobiano piscidina. A súa composición de aminoácidos, carácter anfipático, carga catiónica e tamaño permítelles unirse e inserirse nas membranas para formar poros por mecanismos de tipo doela de barril, alfombra ou poro toroidal. Alternativamente, poden penetrar na célula para unirse a moléculas intracelulares que son esenciais para as células vivas. Os modelos de unión intracelulares inclúen a inhibición da síntese da parede celular, alteración da membrana plasmática, activación da autolisina, inhibición da síntese de ADN, ARN e proteínas, e inhibición de certos encimas. Porén, en moitos casos, o mecanismo exacto polo que matan aos microorganismos non se coñece. Unha técnica emerxente para o estudo deses mecanismos é a interferometría de polarización dual. A diferenza de moitos antibióticos convencionais estes péptdos parecen ser bactericidas en vez de bacteriostáticos. En xeral a actividade antimicrobiana destes péptidos está determinada medindo a concentración inhibitoria mínima (MIC), que é a concentración máis baixa de fármaco que inhibe o crecemento bacteriano.
Inmunomodulación
Ademais de mataren bacterias directamente estes péptidos teñen tamén varias funcións inmunomoduladoras que poden estar implicadas na eliminación da infección, como a capacidade de alterar a expresión xenética do hóspede, actuar como quimiocinas ou inducir a produción de quimiocinas, inhibir a produción de citocinas proinflamatorias inducidas por lipopolisacáridos, promovendo a curación de feridas, e modulando as respostas das células dendríticas e células da resposta inmunitaria adaptativa. Os modelos animais indican que os péptidos de defensa do hóspede son esenciais para a prevención e a eliminación das infeccións. Parece que moitos péptidos illados inicialmente coa denominación "péptidos antimicrobianos" teñen máis funcións alternativas significativas in vivo (por exemplo a hepcidina ).
Modo de acción
Utilízanse varios métodos para determinar os mecanismos da actividade antimicrobiana dos péptidos. En especial, os estudos de Resonancia magnética nuclear en estado sólido proporcionaron unha explicación a resolución de nivel atómico da alteración da membrana por péptidos antimicrobianos.
Potencial terapéutico
Estes péptidos son excelentes candidatos para desenvolver a partir deles novos axentes terapéuticos e complementos á terapia convencional con antibióticos porque xeralmente teñen unha actividade de amplo rango, son bactericidas en vez de bacteriostáticos e precisan só un curto tempo de contacto para inducir a morte de células. Desenvolvéronse varios péptidos naturais e os seus derivados como novas terapias antiinfecciosas aplicables a condicións tan diversas como a mucosite oral, infeccións de pulmón asociadas con fibrose quística, cancro, e infeccións de feridas e de pel. O Pexiganan é útil para o tratamento de infeccións relacionadas coas úlceras de pés diabéticas. Unha importante limitación deste potencial terapéutico é a posibilidade de que as bacterias desenvolvan resistencia a péptidos, e particularmente se iso produce unha resistencia aos péptidos producidos polo propio sistema inmunitario. O feito de utilizar moita cantidade destes péptidos como axentes terapéuticos fai máis fácil que evolucione a resistencia. A diferenza da resistencia a antibióticos, a resistencia aos péptidos antimicrobianos que imitan aos producidos polo organismo humano pode facer que as bacterias se fagan máis resistentes ao propio sistema inmunitario do corpo.
Os péptidos antimicrobianos foron sucesivamente incorporados ás terapias tópicas. Un dos principais retos a superar asociado coa administración sistémica dun péptido antimicrobiano é a súa susceptibilidade á degradación proteolítica. É dicir, os péptidos son rapidamente degradados cando se introducen na corrente sanguínea.
Selectividade
Os péptidos antimicrobianos interaccionan preferentemente coas células bacterianas antes que coas células do hóspede mamífero, o que permite que maten os microorganismos sen teren unha toxicidade significativa para as células de mamíferos. A selectividade é unha característica moi importante dos péptidos antimicrobianos e pode garantir o seu funcionamento como antibióticos en sistemas de defensa do hóspede.
Factores
Ademais, hai tamén outros factores que afectan á selectividade. O colesterol está normalmente amplamente distribuído nas membranas das células de mamíferos onde funciona como un axente estabilizante das membranas, pero está ausente nas membranas bacterianas; e a presenza do colesterol tamén reduce en xeral a actividade dos péptidos antimicrobianos, debido á mencionada estabilización da bicapa lipídica ou ás interaccións que se producen entre o colesterol e o péptido, o cal é unha protección contra o ataque destes péptidos.
Ademais, o potencial transmembrana afecta ás interaccións péptido-lípido. Hai un potencial transmembrana negativo no lado interno desde a capa externa á interna da bicapa da membrana e isto facilita a permeabilización da membrana probablemente ao facilitar a inserción de peptidos cargados positivamente nas membranas. En comparación, o potencial transmembrana de células bacterianas é máis negativo que o de células de mamíferos normais, polo que as membranas bacterianas serán máis proclives a ser atacadas polos péptidos antimicrobianos cargados positivamente.
De modo similar, crese que o incremento da forza iónica, que en xeral reduce a actividade da maioría dos péptidos antimicrobianos, contribúe parcialmente á selectividade dos péptidos antimicrobianos ao debilitar as interaccións electrostáticas requiridas para a interacción inicial.
Bases moleculares da selectividade celular aos péptidos antimicrobianos.|dereita|miniatura|400px
Mecanismo
Ao contrario, a parte externa das membranas de células de mamíferos ou de plantas está composta principalmente de lípidos sen cargas netas, xa que a maioría dos lípidos con cabezas cargadas negativamente están na capa interna das membranas plasmáticas. No caso das células de mamíferos, as superficies externas das membranas de células de mamíferos están feitas xeralmente de fosfatidilcolina e esfingomielina zwitteriónicas (neutras en conxunto), aínda que conteñen tamén unha pequena porción de gangliósidos cargados negativamente. Por tanto, a interacción hidrófoba entre a face hidrófoba dos péptidos antimicrobianos anfipáticos e os fosfolípidos zwitteriónicos da superficie da célula de mamífero é importante no establecemento da unión péptido-célula. Porén, esta interacción hidrófoba é relativamente feble comparada coa electrostática, o que tamén favorece a unión preferencial ás membranas bacterianas antes que ás células de mamífero.
Utilizouse a interferometría de polarización dual in vitro para estudar e cuantificar a asociación coas cabezas polares, inserción na bicapa, formación de poros e alteración final das membranas.
Control
Realizáronse moitos esforzos para intentar controlar as selectividades celulares. Por exemplo, Katsumi tratou de modificar e optimizar os parámetros fisicoquímicos dos péptidos para controlar as selectividades, incluíndo a carga neta, helicidade, hidrofobicidade por residuo (H), momento hidrófobo (μ) e o ángulo subtendido pola face polar cargada positivamente (Φ). Ademais, probouse con outros métodos como a introdución de D-aminoácidos e aminoácidos fluorados, e substitución de aminoácidos como a Pro→Nlys.
Resistencia bacteriana
As bacterias utilizan varias estratexias de resistencia para evitar que as maten os péptidos antimicrobianos. Entre elas están:
Aínda que estes exemplos indican que a resistencia pode evolucionar de forma natural, hai unha preocupación crecente de que o uso de copias farmacéuticas de péptidos antimicrobianos poidan facer que a resistencia apareza máis rapidamente e máis a miúdo. Nalgúns casos, a resistencia a estes péptidos utilizados como fármacos para o tratamento médico pode orixinar resistencia, e non só á aplicación médica dos péptidos, senón tamén aos péptidos antimicrobianos naturais producidos polo propio corpo. Cómpre máis investigación sobre estas moléculas para determinar se o uso de certos péptidos deste tipo producirá máis prexuízos que beneficios ou non.
Exemplos
Todas as especies producen péptidos antimicrobianos, entre os que hai péptidos de bacterias, de fungos, da hidra, de insectos, (mastoparán, poneratoxina, cecropina, moricina, melitina etc.), de ras (magainina, dermaseptina e outros), e de mamíferos (por exemplo, catelicidinas, defensinas e protegrinas).
Bioinformática
Existen varias bases de datos bioinformáticas para catalogar péptidos antimicrobianos como o CAMP (http://www.bicnirrh.res.in/antimicrobial/), CAMP edición 2 (Colección de secuencias e estruturas de péptidos antimicrobianos) (http://www.camp.bicnirrh.res.in/index.php)  a Base de datos de Péptidos Antimicrobianos (http://aps.unmc.edu/AP/main.php), LAMP e BioPD (https://archive.is/20121203110223/http://biopd.bjmu.edu.cn/help.asp). As bases de datos de péptidos antimicrobianos poden dividirse en dúas categorías sobre a base da fonte dos péptidos que conteñen: bases de datos específicas e bases de datos xerais. Adicionalmente, estas bases de datos teñen varias ferramentas para a análise dos péptidos e a súa predición. Por exemplo CAMP ten varias ferramentas como predición AMP, calculador de características, procura BLAST, clustalW, VAST, PRATT, Helical wheel (Roda helicoidal) etc.
Liga ACB 2018-19
A tempada 2018-19 da Liga ACB, tamén chamada Liga Endesa por motivos de patrocinio, foi a 36ª edición da máxima competición ligueira entre clubs de baloncesto que se xoga en España. Comezou coa primeira xornada da liga regular o 29 de setembro de 2018, e rematou o 21 de xuño de 2019 co derradeiro partido das finais da ACB entre o Real Madrid e o Barça Lassa. O Real Madrid conseguiu o seu 35º título de liga tras gañar por 3-1.
Tempada regular
Xog = Encontros xogados; G = Encontros gañados; P = Encontros perdidos; P+ = Puntos a prol; P- = Puntos en contra; Dif = Diferenza de puntos
Posicións por xornada
Fonte: ACB
Playoffs
Unha vez rematada a tempada regular, os oito primeiros conxuntos da táboa comezaron a disputa polo campionato. Cada eliminatoria dos cuartos de final decidíronse ó mellor de 3 encontros, mentres que as semifinais e a final disputáronse ó mellor de 5 encontros. Así foron os emparellamentos das eliminatorias finais polo título: