cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
PSO J318.5−22
O líder do equipo, Michael Liu do Institute for Astronomy da Universidade de Hawaii, afirmou: "Nunca antes vimos un obxecto flotando libremente no espazo que semellase a este. Ten todas as características dos planetas novos que se atopan ó redor doutras estrelas, pero está a deriva e só. As teorías actuais sobre tales obxectos inclúen a posibilidade de que perturbacións gravitacionais puidesen expulsalos dos seus sistemas planetarios pouco despois de formarse a través da acreción planetaria ou tamén poderían estar formados por algún outro medio. As temperaturas estimadas dentro das súas nubes exceden os 1,100 K (800 °C). As nubes, feitas de po quente e ferro fundido, amosan como de xeneralizadas están as nubes nos planetas e obxectos semellantes. En 2020, os modelos amosaron que a variabilidade do brillo non se pode atribuír sen ambigüidade ás nubes.
Ruby Dee
Ruby Dee, nada en Cleveland (Ohio) o 27 de outubro de 1922 e finada en New Rochelle (Nova York) o 11 de xuño de 2014, foi unha actriz, poeta, dramaturga, guionista, xornalista e activista polos dereitos civís estadounidense.
Dee estivo casada con Ossie Davis, co que traballou frecuentemente ata a morte del en 2005.
Traxectoria
Dee naceu en Cleveland, Ohio, filla de Gladys (de solteira Hightower) e de Marshall Edward Nathaniel Wallace, cociñeiro, camareiro e porteiro. Despois de que a nai abandonase a familia, o pai volveu casar, con Emma Amelia Benson, mestra de escola.
Dee creceu en Harlem, Nova York. Antes de asistir á Hunter College High School, estudou nas escolas públicas 119 e 136. Posteriormente graduouse no Hunter College cun grao en linguas románicas en 1945. Foi membro de Delta Sigma Theta.
Dee uniuse ao American Negro Theatre como aprendiz e traballou con Sidney Poitier, Harry Belafonte e Hilda Simms. Fixo varias aparicións en Broadway, como o seu primeiro papel nunha produción de 1946 de Anna Lucasta. O seu primeiro papel na pantalla foi en That Man of Mine ese mesmo ano, e recibiu recoñecemento nacional polo seu papel no filme de 1950 The Jackie Robinson Story. En 1965, Dee actuou en papeis principais no American Shakespeare Festival como Kate en The Taming of the Shrew e como Cordelia en O rei Lear, converténdose na primeira actriz negra nun papel protagonista nese festival. A súa carreira interpretativa cubriu todos os medios durante oito décadas, incluídos os filmes A Raisin in the Sun, en que recreou o papel que interpretou no teatro, e Edge of the City, ambos con Poitier.
Dee foi candidata a oito premios Emmy, e gañou un polo seu papel no telefilme de 1990 Decoration Day. Tamén foi candidata pola aparición nun episodio de China Beach, "Skylark", en que tamén actuaba o seu marido Ossie Davis. Tamén participou nos filmes de Spike Lee Do the Right Thing e Jungle Fever.
En 1995, Dee e Davis recibiron a National Medal of Arts. Tamén se lles outorgaron os Kennedy Center Honors en 2004. En 2007 compartiron o Grammy ao mellor álbum falado por With Ossie and Ruby: In This Life Together co expresidente Jimmy Carter.
Maisa Rojas
María Heloísa Juana Rojas Corradi, coñecida como Maisa Rojas, nada en Temuco o 10 de agosto de 1972, é unha física, climatóloga e investigadora chilena. É especialista en estudos sobre a comprensión da evolución e dinámica do clima no hemisferio sur do planeta Terra.
O 11 de marzo de 2022 asumiu o cargo de Ministra de Medio Ambiente do goberno de Chile, presidido por Gabriel Boric.
Traxectoria
Maisa Rojas naceu en Temuco en 1972. Obtivo a súa Licenciatura de Ciencias con mención en Física na Facultade de Ciencias da Universidade de Chile en 1996, e doutorouse en Física da Atmosfera pola Universidade de Oxford en 2001.
Ata inicios do 2022 foi directora do Centro de Ciencia do Clima e Resiliencia (CR)2. É ademais académica do Departamento de Xeofísica da Universidade de Chile. As súas liñas de investigación son o paleoclima e o modelaxe do cambio climático rexional. En 2022 era investigadora adxunta no Núcleo Milenio sobre o paleoclima no hemisferio sur. Na área do cambio climático rexional o seu traballo inclúe a avaliación do impacto do cambio climático na agricultura e nos recursos hídricos, actividade que desenvolve como investigadora asociada do Centro de Ciencia do Clima e Resiliencia (CR)2.
Foi autora líder do capítulo paleoclimático e do resumo para tomadores de decisións do Quinto informe de avaliación do Grupo intergobernamental sobre o cambio climático en 2014. Ademais, colaborou no Sexto Informe tamén como coordinadora de autores.
Na 25ª Conferencia da ONU sobre o Cambio Climático (COP25) celebrada en Chile en decembro de 2019, foi a coordinadora do comité científico.
En agosto de 2021, anunciouse que formaría parte do International Climate Councils, que busca proporcionar asesoramento e avaliacións formais, baseadas en evidencia, sobre mitigación do clima e políticas de adaptación. O mes seguinte expuxo sobre a crise climática na Convención Constitucional de Chile.
Durante a segunda volta das eleccións presidenciais de Chile en 2021 exerceu como voceira da axenda medioambiental de Gabriel Boric. Unha vez electo presidente, Boric designouna Ministra do Medio Ambiente.
Obras
Nota: Esta é unha lista dos traballos científicos máis citados da investigadora; para revisar a listaxe completa revise o perfil da investigadora en ORCID.
Premio Memorial Astrid Lindgren
O Premio Memorial Astrid Lindgren (en Litteraturpriset till Astrid Lindgrens minne e en inglés Astrid Lindgren Memorial Award) é un premio internacional de literatura infantil establecido polo goberno sueco en 2002 para honrar á autora sueca para nenos Astrid Lindgren, nada en 1907 e finada en 2002. O premio é de cinco millóns de SEK, o que o converte no maior premio monetario en literatura infantil e nun dos premios literarios máis ricos do mundo. O custo anual de 10 millóns de SEK (en 2008) está financiado con diñeiro fiscal.
O premio Lindgren recoñece anualmente a unha ou máis persoas vivas e institucións existentes (doce nos primeiros dez anos): persoas polas súas contribucións profesionais e institucións polo seu traballo sostible a longo prazo. En concreto deberían ser "autores, ilustradores, contacontos orais e promotores da lectura" cuxos "traballos sexan de máxima calidade, e co espírito de Astrid Lindgren". O obxecto do premio é aumentar o interese pola literatura infantil e xuvenil, e promover os dereitos dos nenos á cultura a nivel mundial.
É administrado polo Consello das Artes Sueco financiado exclusivamente polo goberno central. Oficialmente, o premio titúlase "Un premio do pobo sueco ao mundo". A cerimonia de entrega do premio está presidida pola princesa herdeira Vitoria de Suecia.
"Os galardoados son elixidos por un xurado con ampla experiencia en literatura internacional infantil e xuvenil, promoción da lectura e dereitos da infancia. Os 12 membros inclúen autores, críticos literarios e estudosos, ilustradores e bibliotecarios. Un membro representa á familia de Astrid Lindgren."
O ciclo anual comeza a máis tardar en decembro uns 9 meses antes de anunciar os nomeados, 15 meses antes de anunciar o gañador e 18 meses antes da presentación.
Gañadores
Nos primeiros dezasete ciclos anuais até 2018 houbo 18 destinatarios, quince persoas e tres institucións. Houbo dous premios inaugurais en 2003 e dous de novo en 2005.
Cinco dos gañadores do premio Lindgren gañaron tamén antes o premio internacional Hans Christian Andersen máis antigo polas súas contribucións de por vida á literatura infantil: Sendak e Erlbruch como ilustradores; Nöstlinger, Nunes e Paterson como escritores. En 2020, Woodson tamén gañou o premio Andersen como escritor. (Astrid Lindgren gañou o Premio Andersen en 1958).
Living Plume Shield
Living Plume Shield ou LIPS foi unha serie de satélites artificiais dos Estados Unidos adicados a probar diferentes tecnoloxías.
Características
Os satélites LIPS eran en realidade a cuberta inferior dos dispensadores MSD utilizados para despregar os satélites Parcae e cuxa función era protexer a estes satélites da saída de gases do motor do dispensador. Tres destas cubertas, con forma de aro, foron modificadas para levar a cabo diversos experimentos. Foron enviados ao espazo entre 1980 e 1987 a bordo de foguetes Atlas E e Atlas H.
LIPS 1, xunto con Parcae 4, non chegou ao espazo polo fallo do seu foguete lanzador.
LIPS 2 chegou a órbita e a súa misión consistiu en probar a descarga directa de datos tácticos desde órbita baixa, levando a bordo un transpondedor en UHF dun so canal. Usaba ademais tres paneis solares de dobre cara con diferentes tipos de células solares para producir enerxía eléctrica.
LIPS 3 tamén foi posto en órbita e usouse para probar células solares de nova tecnoloxía.
Poeta de guerra
miniatura|[[Siegfried Sassoon, poeta de guerra británico famoso pola súa obra escrita durante a Primeira guerra mundial.]]Un poeta de guerra ou poeta bélico é un poeta que participa nunha guerra e escribe sobre as súas experiencias, ou tamén un non combatente que escribe poemas sobre a guerra. O termo máis frecuente en inglés (war poet) aplícase aos que serviron durante a Primeira guerra mundial, pero tamén se pode aplicar a calquera poeta que escribe sobre a guerra, desde a Ilíada de Homero, á guerra civil española, a guerra de Crimea, ou calquera outra. Os xeitos de abordar o tema tamén son múltiples, desde a exaltación á tristeza, o horror ou a miseria; dos cantos de vitoria, ás sátiras contra o inimigo, incitacións á vinganza etc. Un mesmo autor pode cambiar o seu enfoque, como por exemplo Siegfred Sassoon pasou dun romanticismo patriótico a plasmar nos seus poemas a desolación e o desastre da guerra nun ton pacifista.
Epopeas, cantares de xesta, poemas e poetas de guerra
miniatura|Anverso. Tableta de arxila. Historia de Gilgamesh e Aga. Período Babilónico Antigo, 2003-1595 [[Antes de Cristo|a.C. Do sur de Iraq. Museo Sulaymaniyah, Kurdistán iraquí.]]
Himnos de Enheduanna
Enheduanna, (en sumerio 𒂗𒃶𒌌𒀭𒈾) é a poeta máis antiga da que se coñece o seu nome (incluíndo homes e mulleres) e viviu no século XXIII a. C.. Era unha sacerdotisa das deusas Inanna e Nanna.
Entre as contribucións de Enheduanna á literatura sumeria está unha colección de himnos coñecidos como Himnos do templo sumerio, e neles incluíu varios versos bélicos que serían á súa vez os primeiros versos contra a guerra : Es sangue correndo por unha montaña Espírito de odio, cobiza e xenreira,
gobernante do ceo e da terra!
A epopea de Gilgamesh
A Epopea de Gilgamesh é un poema épico acadio sobre as peripecias do rei Gilgamesh (tamén transcrito como Gilgameš). Está baseada en cinco poemas independentes sumerios, que constitúen a obra épica
escrita máis antiga da historia. Ao comezo do poema, os deuses crean a Enkidu, un salvaxe destinado a enfrontarse ao despótico rei de Uruk, pero cando ambos entran en combate, no canto de darse morte fanse amigos. Xuntos matan o xigante Humbaba e Gilgamesh rexeita o amor da deusa Inanna.
O tema principal do poema xira en torno ás relacións seres divinos - seres humanos e os conceptos da mortalidade e a inmortalidade. miniatura|Pergamiño dos Salmos
O Vello Testamento
No Antigo Testamento (AT) na Biblia hai moitas referencias a conflitos armados, batallas etc. e algúns dos textos foron escritos orixinalmente en verso. Hai referencias bélicas en libros do AT, desde o Xénese e o Éxodo aos libros do Pentateuco, como o Levítico ou o Deuteronomio.
Profesores como Ernst H. Wendland da Universidade de Wisconsin ou Lynell M. Zogbo de UCLA sinalaron as dificultades para traducir libros do AT como o Éxodo en poesía.
Moitos Salmos son de temática bélica, atribuídos ao rei David, que reinou entre c. –1010 e o –970. Tanto os seus versos como a súa historia, contada no Libro I de Samuel, inspiraron outras obras literarias como a Davidiad do renacemento, alén de múltiples estatuas, teatro, filmes etc. Moitos outros episodios do AT foron con posterioridade versionados, parafraseados e serviron de inspiración para obras posteriores, en prosa ou en verso. miniatura|Rei David nas escaleiras da [[fachada do Obradoiro (Catedral de Santiago de Compostela). Procede da fachada románica do Mestre Mateo (s. XIII)]]
A Ilíada
A Ilíada e a Odisea son epopeas atribuídas a Homero, datadas en torno ao século VIII a. C.
A Ilíada está ambientada durante o asedio de dez anos da polis de Troia, gobernada polo rei Príamo e os seus fillos Heitor e Paris, por un exército masivo dunha coalición de estados gregos dirixida por Agamenón de Micenas. Aínda que abrangue só unhas semanas no último ano da guerra, a Ilíada alude a moitas lendas gregas sobre o cerco, o recrutamento de guerreiros, a causa da guerra etc. Ademais, os deuses gregos non só asistían á guerra senón que interviñan nela (véxase Deus ex máchina).
Após Homero, obras de Quintus de Esmirna, Virxilio ou Lesques trataron o mesmo tema. miniatura|Osmar Schindler - David und Goliath. [[1888.]] miniatura|Detalle dunha ánfora ática de figuras negras, con escena da Ilíada cara 540-520 a. C., atribuída ao pintor Hattat.
Literatura da República e o Imperio Romano
A literatura latina na República e o Imperio comprende o período arcaico e o clásico entre o 100 a.C. e a Alta Idade Media. Parte da temática dos autores romanos era bélica, por referencias ou determinada por experiencias da súa época. Plauto era un comediógrafo que viviu nas guerras médicas e púnicas, autor de obras de temática bélica coma O Anfitrión. Os seus textos foron divulgados despois en verso, incluíndo ás veces resumos con acrósticos. Polo seu enfoque da historia como mito, influíu en autores como Ramón Cabanillas en O Mariscal, ou Álvaro Cunqueiro, tradutor dalgunhas das súas obras ao galego.
Horacio tamén viviu entre guerras, civís e estranxeiras, e aínda que os seus poemas foron maiormente satíricos ou amorosos, fai mencións a fazañas bélicas nas súas Odas.
Ovidio ofrece unha épica diferente á dos seus predecesores, unha historia cronolóxica do cosmos desde a creación até os seus días, e incorpora mitos e lendas sobre transformacións sobrenaturais propias das tradicións grega e romana; na Tristia fai mención á Batalla de Teutoburgo, tamén mencionada na Astronomica de Manilius, e por Séneca. No s. XVII o poeta F. G. Klopstock escribiu Hermanns Schlacht e Hermann und die Fürsten sobre Arminio. Tácito, quen é a fonte máis exacta acerca de Arminio, presentouno como un nobre bárbaro.
O s. XIX foi testemuña da resurrección de antigos pobos e líderes guerreiros usados como símbolos nacionalistas: os franceses recorreron a Vercinxetórix, os belgas a Ambiórix, os holandeses a Xulio Civil, os británicos a Boadicea, os portugueses ao lusitano Viriato, os galegos ao Monte Medulio, os casteláns á resistencia de Numancia... A diferenza é que todos eles foron derrotados polos romanos, porén Arminio venceunos. A pesar de que Xermania era unha rexión ampla e non unha unidade étnica ou política, durante o nazismo foi glorificado como heroe alemán; despois da derrota na Segunda guerra mundial, estivo moito menos presente na literatura.
O arxentino Jorge Luis Borges menciona a batalla no relato "Deutsches Requiem" en El Aleph (1949).
Ayadgar-i Zariran
miniatura|Batalla entre Nowzar e Afrasiab do [[Shahnameh de Shah Tahmasp, Folio 10.]] Ayadgar-i Zariran é un poema preservado por sacerdotes zoroastrianos. Con 346 versos, un conto da morte en batalla do heroe Zarer (< Avéstico Zairivairi) e a posterior vinganza. Aínda que é parte da tradición étnica iraniana, as obras dos xograres extendéronse polo Irán islámico e foron tan coñecidas polos persas musulmáns como o foran cos seus antepasados. O perdido Libro dos Reis, do século V, e quizais unha viva tradición oral do nordeste de Irán, serviron de base para un poema do s. X, a versión do Memorial de Zarer de Daqiqi, incorporado por Ferdowsi no Shahnameh. En 2009, estas adaptacións convertéronse na base da obra teatral Yādegār-e Zarirān.
Noble (moeda escocesa)
Noble é a denominación de senllas moedas escocesas de ouro e de prata, a primeira delas introducida en 1357 polo rei David II (1329-1371) e a segunda cuñada por primeira vez por Xacobe VI (1567-1625) antes de acceder ao trono de Inglaterra.
Poeta de guerra
Shahnameh
O Shahnameh de Ferdowsi do século XI reconta o pasado mítico, e en certa medida histórico, do Imperio Aqueménida desde a creación do mundo á conquista musulmá do s. VII. É unha das maiores epopeas creadas por un único poeta, e a épica nacional do Grande Irán.
Segundo o profesor Dick Davis, o lamento sobre a conquista musulmá pola corte poética de Iazdeguerd III segue a ser icónico da cultura iraniana e aínda se cita como unha crítica aos líderes políticos cando se considera que gobernan mal.
Noble (moeda escocesa)
David II (1329-1371)
Na súa reforma monetaria de 1357, David II introduciu no sistema monetario escocés dúas novas moedas: o groat de prata e o noble, como primeira moeda de ouro do país. No mesmo ano, Adam Tor, o responsable da Casa da Moeda de Edimburgo, recibiu a encarga de ocuparse das cuñaxes dos dous novos valores. Nos libros de contas da ceca figura unha mención a "James Mulekyn, de Florencia", como mestre gravador en Escocia, probablemente autor dos cuños de ambas as moedas.
Poeta de guerra
Shahnameh
miniatura|[[Cao Cao recita no estilo de canción curta mentres se enfronta á lúa nacente no monte Nanping. Da serie de xilografía ukiyo-e de Os cen aspectos da lúa de Yoshitoshi.]]
A antiga China
A poesía chinesa ten diversas formas e temáticas, en ocasións poemas de guerra. Os yue fu (樂府) son poemas cantados da literatura chinesa, desenvolvidos no período Han desde o século II a. C. até a Idade Media.
Unha das pezas célebres de Cao Cao, escrita no antigo estilo de liña de catro caracteres, é "Aínda que a tartaruga vive moito" (龜雖壽). É unha parte dun poema de catro partes titulado Pasos pola Porta Ilustre (步出夏門行). Foi escrito durante a Batalla da Montaña do Lobo Branco no ano 207. Di: Aínda que a tartaruga bendicida con poderes máxicos vive longamente, os seus días teñen o seu período de tempo /  Aínda que as serpes aladas andan sobre a néboa, vólvense po e cinzas ao final / Un vello cabalo de guerra pode estar estabulado e aínda ten gañas de galopar mil li / E un home de corazón nobre aínda que avanzado en anos nunca abandona as súas orgullosas aspiracións / A duración da vida do home, sexa longa ou curta non depende só do Ceo / O que come ben e se mantén alegre pode vivir unha gran vellez / E así, con alegría no corazón eu tarareo esta canción.
Noble (moeda escocesa)
David II (1329-1371)
O noble escocés de ouro foi creado tomando como base o noble inglés cuñado a partir de 1354 por Eduardo III de Inglaterra (1327-1377), que se caracterizaba pola figura do rei sobre un navío no anverso, en pé e cunha espada e o escudo coas armas de Inglaterra e de Francia, e unha cruz ornamentada no reverso, con leóns coroados nos seus cuarteis.
Poeta de guerra
A antiga China
A maior colección de yue fu é a Yue fu shiji ('Colección de cancións musicais'), composta no s. XII por Guo Maoqian. A temática era moi diversa, e algúns dos poemas eran bélicos. Durante a dinastía Song foi composto o poema Man Jiang Hong (滿江紅), un conxunto de versos escritos nun dos momentos máis duros das guerras Jin-Song, con liñas bélicas tan crúas como "Alí celebraremos con carne de bárbaro e beberemos o sangue dos Xiongnu".
Guerras entre galeses e saxóns
miniatura|A espada Excalibur na pedra, ilustración de [[Howard Pyle (1903)]]
Rei Artur
A Materia de Bretaña sobre o rei Artur e os cabaleiros da mesa redonda na busca do Santo Graal é unha das temáticas que máis obras produciu na literatura universal. Xunto coa Materia de Francia (que refere as lendas de Carlomagno) e a Materia de Roma (da mitoloxía clásica), foi un dos grandes ciclos da literatura medieval. O poeta do século XII Jean Bodel creou o nome segundo as liñas do seu poema épico Chanson de Saisnes.
Séculos despois, na Idade Moderna, a materia seguiu a inspirar obras como a de Thomas Gwynn Jones Ymadawiad Arthur, con frecuentes referencias á mitoloxía galesa do Mabigonion.
O poema épico The fall of Arthur, que J. R. R. Tolkien deixou inacabado, retrata o rei Artur como un galés que loitou contra os anglos e saxóns que invadían as illas Británicas.
Noble (moeda escocesa)
David II (1329-1371)
A moeda escocesa, poucos anos posterior, retomou a mesma tipoloxía, aínda que cunha notable modificación no anverso: no escudo que sostén o rei sobre o navío, en lugar das armas inglesas e francesas introduciuse por vez primeira nunha moeda o característico león rampante das armas escocesas, que fora introducido por Guillerme I (1165-1214). A lenda que rodea os motivos do anverso é + DAVID: DEI: GRA: REX: SCOTOROTVM ("David, pola graza de Deus, rei dos escoceses") e a do reverso coincidía exactamente coa do noble inglés: + IHC AUTEM TRANSIENS PER MEDIUM ILLORUM IBAT ("Mais Xesús, pasando entre eles, marchou").
Wikipedia en angika
A Wikipedia en angika (en ) é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en lingua angika. Foi creada o 22 de marzo de 2023.
Noble (moeda escocesa)
David II (1329-1371)
O noble tiña un peso de 120 grans troy (ca. 7,77 gramos) e un diámetro de 36 milímetros. Estaba cuñado en ouro cunha lei de 23,875 quilates e tiña un valor de 6 xilins e 8 peniques ou, o que é o mesmo, un terzo da libra escocesa.
Poeta de guerra
A materia da Bretaña na literatura galega
Consérvanse varios textos en prosa da literatura galego-portuguesa sobre o mago Merlín, Tristán e Isolda ou a busca do Graal, como a Demanda do Santo Graal de fins do XIV, e lais e referencias noutras cantigas. miniatura|Merlín ilustrado na Crónica de Nuremberg ([[1493).]] Na literatura galega contemporánea o ciclo artúrico tamén aparece en obras como Na noite estrelecida de Ramón Cabanillas, Merlín e familia de Álvaro Cunqueiro, Galván en Saor de Darío Xohán Cabana ou Morgana en Esmelle de Begoña Caamaño, entre outras.
A Batalla de Catraeth
A obra fundacional da poesía galesa, Y Gododdin, conta como Mynyddog Mwynfawr, rei de Gododdin no Yr Hen Ogledd, convocou guerreiros de todo Gales a un longo banquete na sala do hidromel da Din Eidyn (hoxe castelo de Edimburgo), no ano 600. Despois de asistir á misa, Mynyddog levounos de campaña contra os anglosaxóns, culminando na batalla de Catraeth (Catterick). Tras días de loita, el e case todos os seus guerreiros foron asasinados.
O manuscrito contén estrofas sen conexión con Y Gododdin, consideradas interpolacións. Unha delas en particular compara un dos caídos co rei Artur, e podería ser a referencia máis antiga ao personaxe. Aneirin, autor do poema, tamén estaba presente na batalla. Foi dos poucos sobreviventes e ficou preso até o seu rescate pagado por Llywarch Hen.
Y Gododdin sobreviviu só nun manuscrito, o Libro de Aneirin do s. XIII.
A Batalla de Brunanburh
Librada en 937 entre o exército de Æthelstan, rei anglosaxón de Inglaterra, xunto ao seu irmán Edmund, e un exército dirixido por Olaf Guthfrithson, rei hiberno-nórdico de Dublín, Constantino II de Escocia, e Owain ap Dyfnwal, rei galés de Strathclyde. A batalla resultou nunha esmagadora vitoria de Æthelstan.
Noble (moeda escocesa)
David II (1329-1371)
Coñécense unicamente sete exemplares desta moeda, que se conservan nas coleccións numismáticas do Museo Hunterian (Glasgow), do Museo Nacional de Escocia (Edimburgo); do Departamento de Moedas e Medallas do Museo Británico (Londres) e do Museo Ashmolean (Oxford).
Belém, Lisboa
Belém é unha freguesía portuguesa do concello de Lisboa, pertencente á zona occidental da capital, con 10,43 km² de área e 16 546 habitantes (segundo o censo de 2021). A súa densidade de poboación é de 1 586,39 hab./km².
Wikipedia en angika
Esta versión da enciclopedia contén artigos e  usuarios, dos cales  son activos.
Belém, Lisboa
Belém está ligada á Era dos descubrimentos, cando Manuel I de Portugal subiu ao trono en 1495. Ten a súa sede na antiga freguesía de Santa Maria de Belém. Hoxe en día, Belém contén varios espazos verdes con museos, parques e xardíns, sendo unha das zonas máis turísticas de Portugal.
Poeta de guerra
A Batalla de Brunanburh
Segundo a Saga de Egil de Snorri Sturluson, o antiheroe islandés, berserker e poeta Egill Skallagrímsson loitou como mercenario para Æthelstan e dise que compuxo unha drápa na honra do rei, que se cita na saga. A batalla tamén é conmemorada por un poema homónimo en inglés antigo na Crónica Anglosaxoa, traducido ao inglés en 1880 en métrica de troqueo e dáctilo por Alfred Tennyson.
Beowulf
miniatura|Primeiro folio de [[Beowulf (poema)|Beowulf, escrito principalmente no dialecto saxón occidental do inglés antigo. ]] Epopea que se estima da primeira metade do s. VI. A acción que narra sitúase nos séculos V-VI. A primeira parte narra como Beowulf acode en axuda dos xutos, que sufrían os ataques do xigante Grendel, e tras matar a este, enfróntase á súa nai; na segunda parte xa é rei dos gautas e pelexa até a morte cun dragón. A súa importancia é equiparábel á do Cantar dos Nibelungos, do Cantar de Mío Cid, do Cantar de Roldán ou do Lebor Gabála Érenn.
Belém, Lisboa
Historia
Belém foi concello autónomo entre 1852 e 1885, cando foi incorporado a Lisboa. Esta constituído polas seguintes freguesías: Ajuda, Benfica, Carnide, Belém, Odivelas, Alcântara extra-muros, Santa Isabel extra-muros e São Sebastião da Pedreira extra muros. Tiña 63 km² e 27 635 habitantes en 1864 e 30 747 en 1878.
Noble (moeda escocesa)
Lion noble
Logo de tres séculos de existencia doutras diversas moedas de ouro no sistema monetario escocés (lion, unicorn, hatpiece, sword & sceptre etc.) Xacobe VI retomou o noble na súa cuarta serie de emisións, coa cuñaxe en 1584 do chamado lion noble. O anverso desta nova moeda está caracterizado pola figura dun gran león coroado en posición sedente, cunha espada e un cetro en senllas gadoupas dianteiras, rodeado pola lenda POST 5 & 100 PROA' INVICTA MANENT HEC. No reverso reprodúcese unha cruz cuxos brazos están formados polo monograma I R (Iacobus rex) e un S no centro, coa lenda DEVS IVDICIVM TVVM REGI DA e o ano de emisión.
Poeta de guerra
Beowulf
Foi traducido ao galego e publicado polo selo Rinoceronte Editora no ano 2010.
Conquista de Armenia
A epopea Sasna Tsrer ou Sasuntsi Davit transcorre na invasión de Armenia polo Califato de Bagdad (c. 670), e céntrase na resistencia de catro xeracións da mesma familia.
Foi recollido da tradición oral por Fr. Garegin Srvandztiants, un monxe da igrexa armenia en 1873 e publicado en Constantinopla. Seis décadas máis tarde, Manuk Abeghian recompilou case cincuenta variantes da épica en tres volumes con máis de 2.500 páxinas publicados en Iereván, na Armenia Soviética entre 1936 e 1951. miniatura|Selo da Unión Soviética [[1968 CPA 3672. Monumento a David de Sassoun en Ereván (Yervand Kochar, 1959) e montes Ararat.]] En 1964 Leon Zaven Surmelian, poeta sobrevivente do xenocidio armenio, traduciu a epopea ao inglés co título de Daredevils of Sassoun.
Noble (moeda escocesa)
Lion noble
O valor desta moeda era de 3 libras escocesas e 15 xilins (ou 75 xilins escoceses). Medía 31,8 mm de diámetro e tiña un peso de 78,5 grans (ca. 5 gramos).
Poeta de guerra
Era dos viquingos
miniatura|Páxina orixinal de pergamiño Gesta Danorum. Páxina 1, fronte, do Fragmento de Angers. Agora situado na Biblioteca Real de Copenhague, atopado no libro de Helle Stangerup Saxo, [[2004.]] As sagas nórdicas acostuman ser relatos bastante realistas de acontecementos medievais. A mencionada do escaldo Egil conta como Eiríkr e Gunnhildr derrotados polo Rei Haakon foron obrigados a fuxir para o reino de Northumbria na Inglaterra saxoa; pero algunha como a Saga de Grettir está protagonizada por personaxes ficticios. Galiza, co nome de Galizuland ou Jakobusland, aparece en moitas sagas nórdicas como a de Ragnar Lodbrok, a Heimskringle, a Saga Knýtlinga, a das Orcadas (Saga Orkneyinga), a Saga de San Olaf ou a Gesta Danorum.
A batalla de Ethandun
O poema de G. K. Chesterton The Ballad of the White Horse, de 1911, conta a historia da batalla de Ethandun, na que un exército do Reino de Wessex liderados por Alfredo o Grande derrotou o Grande exército pagán liderado polo rei Guthrum de Anglia Oriental en 878.
A Batalla de Maldon
Do poema en inglés antigo The Battle of Maldon sobrevive un fragmento que celebra esa batalla. O 11 de agosto de 991 Byrhtnoth, Ealdorman do Reino de Essex morreu na cabeza da súa tropas en loita contra a tripulación dun barco viquingo.
J. R. R. Tolkien en 1953 compuxo The Homecoming of Beorhtnoth sobre a mesma batalla.
Noble (moeda escocesa)
Thistle noble
Xa na quinta serie de emisións, no período 1588-1590, Xacobe VI emitiu novamente o noble, denominado agora thistle noble, pola presenza no reverso do cardo (thistle), un dos símbolos nacionais de Escocia. Esta nova moeda retoma a figura do navío no anverso, sobre a que agora aparece un grande escudo co león rampante escocés, rodeada pola lenda · IACOBVS · 6 · DEI · GRATIA · REX · SCOTORVM · ("Xacobe VI, pola graza de Deus, rei dos escoceses"). No reverso amósase unha cruz formada por cetros, cun cardo no centro, rodeado por catro coroas, cardos e leóns rampantes, coa lenda FLORENT · SCEPT · PIIS · REGNA · HIS · IOVA · DAT · NVMERATQ · ("Os cetros florecen cos piadosos, Xehová dálles reinos e numéraos").
Poeta de guerra
Lebor Gabála Érenn
Son unha voluminosa colección de relatos en prosa e poéticos, que conta unha versión mitolóxica da orixe e historia do pobo irlandés desde a creación do mundo até a Idade Media. Estes rexistros son unha mestura de mito, lenda, historia, folclore, historiografía cristiá, por razóns políticas moitas veces distorsionadas e ás veces, froitos da pura ficción. No esquema histórico proposto por T. F. O'Rahilly, que os reis de Irlanda descendesen dos fillos de Míl é unha ficción feita para proporcionar lexitimidade aos goidélicos, que invadiron Irlanda no século I a.C. ou II a.C., dándolles a mesma orixe antiga que a xente indíxena que dominaron. Con todo, foi argumentado que a historia é unha invención moi posterior de historiadores irlandeses medievais, inspirada polo seu coñecemento dos Sete libros de historia contra os Pagáns, escrito a principios do século V por Paulo Orosio, clérigo da Gallaecia.
Após a Fuga dos Condes, os irlandeses considereron a Compostela "a verdadeira capital do pobo irlandés no exilio". Trouxeron de volta ao noroeste da Península as historias de Breogán e os milesianos, sendo, séculos despois, no Rexurdimento, o tema do himno galego composto por Pascual Veiga coa letra de Eduardo Pondal.
Invasión normanda de Irlanda
The Song of Dermot and the Earl é unha crónica anónima en verso anglo-normanda escrita a principios do s. XIII en Inglaterra. Conta a invasión de Irlanda por Diarmait Mac Murchada, o deposto rei de Leinster, e Strongbow en 1170, as guerras con Haskulf Thorgilsson, o último rei hiberno-nórdico de Dublín, e Ruaidrí Ua Conchobair, o último Gran Rei de Irlanda, e a posterior visita a Irlanda do rei Henrique II en 1172. miniatura|A expulsión do Khan Batyga. Ilustración de [[Iván Bilibin para a épica Изгнание хана Батыги Эскиз иллюстрации к сборнику былин для книги Н.В. Водовозова «Слово о стольном Киеве и о русских богатырях», 1941.]] A crónica sobreviviu só nun manuscrito descuberto no s. XVII no Lambeth Palace en Londres. O manuscrito non leva ningún título, pero foi comunmente alcumado así desde que Goddard Henry Orpen publicou unha edición diplomática en 1892.
Rus de Kíiv
Слово о пълкѹ Игоревѣ (A campaña de Igor), epopea eslava, describe a incursión das tropas do knez Ígor Svyatoslavich en Nóvgorod contra os polovtsianos, nómades turcos pagáns do sur do Don, durante a eclipse solar do 1 de maio de 1185; interpretada na Rus como mal agoiro e unha mensaxe do Deus cristián, o knez pronunciou un discurso aos guerreiros e disipou os seus medos.
O poema relata a derrota de Ígor (só se salvaron quince guerreiros da Rus) polos cumanos na invasión de represalia contra Kíiv. O knez e o seu fillo foron prisioneiros persoais do khan Konchak; tiñan certa liberdade e practicaban cetrería. Aínda que eran vixiados polos captores, escaparon cara á cristiandade coa axuda dun garda, para alegría da Rus. O poema remata aí, pero a historia seguiu: un fillo seu, Vladimir III, casou con Svoboda, filla do khan, e regresou anos despois; ela foi bautizada e casaron en eslavo eclesiástico antigo. Menciónanse outras figuras históricas, como o skald Boyan, Vsevolod III, o knez de Hálych... Aínda que baseado na poesía bélica no paganismo eslavo, o autor apela aos príncipes cristiáns que se unan contra os saqueos, asasinatos e escravitude dos túrquicos da estepa. miniatura|Manuscrito do [[século XIV da Chanson de Roland.]] Desde o descubrimento no s. XVIII nun manuscrito e a publicación The Lay de 1800 por Aleksei Musin-Pushkin, a miúdo comparada co Cantar de Roldán e o Nibelungenlied, inspirou arte, música e poesía. Knyaz Igor de Borodin é para rusos, belarusos e ucraínos unha épica nacional. Como os personaxes principais proviñan da actual Ucraína, The Lay tivo grande influencia nesa literatura. Taras Shevchenko utilizouno como base para poemas seus, igual que poetas posteriores como Shashkevych e Bogdan Lepky. The Lay tamén captou a imaxinación da intelectualidade durante a Idade de Ouro da poesía rusa. O romántico Vasily Zhukovsky publicou unha tradución ao ruso moderno en 1819. Alexander Pushkin planeaba traducir a epopea cando morreu en 1837 por feridas recibidas nun duelo, e deixou notas que usou Nikolay Zabolotsky estando preso no gulag de Qarağandı.
Noble (moeda escocesa)
Thistle noble
O valor do thistle noble era de 146 xilins e 8 peniques (equivalente a 11 merks ou a 22/3 de libra escocesa). A moeda tiña un peso de 7,63 gramos e un diámetro de 36 mm.
Poeta de guerra
Rus de Kíiv
En 1904, o austríaco Rainer Maria Rilke traduciu The Lay ao alemán; Nabokov, entre outros, traduciuno ao inglés, e foi levado ao medidor dactílico orixinal polos canadenses Constantine Andrushyshen e Watson Kirkconnell. miniatura|Batalla de Roncevaux en 778. Morte de Roland Grandes Chroniques de France, iluminado por [[Jean Fouquet, Tours, arredor de 1455-1460 París, BnF, departamento de Manuscritos, francés 6465, fol. 113 (Quinto Libro de Carlomagno). Batalla de Roncesvalles en 778 (ao fondo á esquerda): Ao regreso da expedición, a retagarda do exército de Carlomagno, dirixida por Rolando, é atacada polos sarracenos no val de Roncesvalles. Morte de Roland: o sobriño de Carlomagno, Roland, conde de Marche de Bretagne, xace na herba. Xunto a el, o seu irmán Baudouin lamenta antes de levar o olifante de Roland e a espada Durandal para levar ao emperador.]]
O Cantar de Roldán
Roldán (tamén Roland, Hrōþiland, Errolan ou Rotllà) foi un comandante histórico dos francos. Morreu na batalla de Roncesvales en agosto de 778. A súa vida foi tema literario, notabelmente na materia de Francia. Segundo as mencións, era sobriño de Carlomagno, porén discútese a súa veracidade histórica. Aparece na Vita Karoli Magni, de Eginard, escrita medio século despois da súa morte, e en textos moi posteriores.
O Cantar de Roldán, de finais do s. XI ou principios do s. XII, narra os feitos ficcionados da batalla de Roncesvales do s. VIII. Na realidade, debeu ser un enfrontamento entre vascóns e a retagarda das forzas de Carlomagno baixo o mando de Roldán, prefecto da Marca da Bretaña. Segundo as crónicas do s. IX, tería sido unha emboscada no desfiladeiro de Valcarlos, na vertente norpirenaica. A Vita Karoli, di que o rei Carlos (aínda non emperador) se aliou a uns caudillos musulmáns nas loitas internas de Al-Andalus. Logo de tomar e saquear Pamplona e cercar Zaragoza por mor dun ataque dos saxóns e un amotinamento en Aquitania, regresa a Francia tras levantar o asedio. En vinganza polo saqueo, a retagarda é atacada por montañeses vasco-navarros. O cantar fai varias referencias a Galiza.
Noble (moeda escocesa)
Thistle noble
O gravador dos cuños foi Thomas Foulis.
Belém, Lisboa
Historia
A nova freguesía de Belém foi creada no ámbito da reorganización administrativa de Lisboa de 2012, que entrou en vigor após as eleccións autárquicas de 2013, resultando na agregación da antiga freguesía de Santa Maria de Belém con case a totalidade do territorio da antiga freguesía de São Francisco Xavier, esta última despois de axustes nos límites coa veciña freguesía de Ajuda.
Noble (moeda escocesa)
Noble de prata
A mesma denominación de noble recibiuna tamén outra moeda, de prata, cuñada por vez primeira no marco da segunda serie de emisións a nome de Xacobe VI, ininterrompidamente entre 1572 e 1580. O valor inicial do noble de prata era de 6 xilins e 8 peniques (= medio merk ou 1/3 de libra escocesa), polo que coincidía co do primeiro noble de ouro, de David II. O seu peso era de 105 grans (ca. 6,80 gramos).
A lenda do anverso é · IACOBVS · 6 · DEI · GRATIA · REX ·SCOTORVM · ("Xacobe VI, pola graza de Deus, rei dos escoceses") e o motivo principal é un grande escudo coas armas escocesas, flanqueado pola marca de valor 6 - 8 (6 xilins e 8 peniques). No reverso represéntase unha cruz ornamentada, cunha estrela no centro e con coroas e cardos alternando entre os seus cuarteis; a súa lenda é · SALVVM · FAC · POPVLVM · TVVM ·DNE · ("Oh, Señor! Salva o teu pobo").
Nos mesmos anos e tamén ininterrompidamente cuñouse tamén a moeda fraccionaria de medio noble, coa metade de peso e valor. A súa tipoloxía é idéntica á do noble, coas únicas excepcións do seu diámetro (25 mm fronte aos 32 mm do noble) e da marca de valor, que neste caso é 3 - 4 (3 xilins e 4 peniques, ou 1/3 de merk, ou 1/6 de libra escocesa).
Poeta de guerra
O cantar de Mio Cid
O Cantar de Mio Cid (1201-1207) incorpora feitos relativos ao personaxe histórico de Rodrigo Díaz de Vivar, O Cid, e as relacións entre os reinos medievais da Península Ibérica.
O manuscrito que se conserva data do s. XIV, e antes e despois hai outros textos sobre a súa figura e os feitos que se relatan no Cantar. Historia Roderici (c. 1110, en latín) é a primeira crónica que se conserva sobre O Cid. As crónicas árabes de Ibn Alcama (1116) e Ibn Bassam (1109) tamén informan sobre el, nun ton claramente contrario á súa persoa. O poema anónimo Mocedades de Rodrigo é do s. XIV e consérvanse máis de 200 romances anónimos sobre o personaxe histórico que datan do século XV e XVI. En 1618 Guillén de Castro escribiu Las mocedades del Cid, na que se baseou Pierre Corneille para escribir Le Cid en 1636. De 1657 é El honrador de su padre de Juan Bautista Diamante. Co romanticismo produciuse un interese pola súa figura, e traducíronse ou versionáronse historias sobre o Cid ao inglés, alemán ou francés. Máis tarde Zorrilla escribiu Leyenda del Cid (1882) e Eduardo Marquina o drama Las hijas del Cid (1908).
A conquista eduardiana de Gales
Após a conquista do rei Eduardo e a morte do príncipe Llywelyn ap Gruffydd (Llewellyn o Último), durante unha insurrección en 1282, o galés Gruffudd ab yr Ynad Coch escribiu nunha elexía: ''Non ves o camiño do vento e da choiva? ''Non ves os carballos abalados? ''Fría o meu corazón nun peito temeroso Para o rei, a porta de carballo de Aberffraw miniatura|Ilustración de [[1857 para o poema do húngaro János Arany A walesi bárdok ("os bardos de Gales").]] A balada de 1857 do húngaro János Arany A walesi bárdok ("os bardos de Gales") conta a lenda de tres bardos convocados ante Eduardo I para cantar as súas loas no castelo de Montgomery. Os bardos non só se negan a cantar eloxios, senón que lle din que o pobo galés nunca esquecerá as atrocidades que cometeu, nin aos que perderon a vida resistindo a conquista. Tras prometeren que non vivirá ningún bardo galés que cante as súas loanzas, o furioso rei ordena que queimen na fogueira a todos os bardos de Gales. A balada relata que 500 deles foron arrestados e todos se negaron a salvar as súas vidas louvando ao rei inglés. De volta en Londres, o rei é atormentado por pesadelos nos que os 500 bardos seguen cantando os crimes contra o seu país e o odio eterno do pobo galés cara a el.
O poema de Arany superou a censura afirmando que era a tradución dunha balada medieval; porén, é un ataque velado contra o emperador Francisco Xosé pola derrota da Revolución húngara do 48. A tradución ao inglés máis coñecida foi feita polo canadense Watson Kirkconnell. En setembro de 2007, unha copia traducida por Peter Zollman, foi doada á Biblioteca Nacional de Gales en Aberystwyth. Unha tradución recente foi realizada por Erika Papp Faber.
A cadeira Eisteddfod de 1982 foi para Gerallt Lloyd Owen polo awdl Cilmeri, que Hywel Teifi Edwards chamou único awdl do século XX, que coincide coa obra mestra de T. Gwynn Jones, Umadawiad Arthur ("O paso de Arthur"). Cilmeri reimaxina a morte de Llywelyn ap Gruffudd liderando un levantamento contra a invasión de Eduardo I. Representa o príncipe como un heroe tráxico e inviste a súa caída cunha angustia sen par desde que Gruffudd ab yr Ynad Coch escribiu o seu lamento polo príncipe xusto após a súa morte. Owen, segundo Edwards, encapsula na morte do príncipe a "batalla pola supervivencia nacional" do pobo galés.
As "cantigas de guerra"
miniatura|Cantiga 181 das Cantigas de Santa María. Miniatura adicada á batalla de Marrakesh As Cantigas de Santa María foron escritas por Afonso X de León e Castela, só ou coa axuda de Airas Nunes.
Nos anos da era compostelá a lingua do reino de Galiza figuraba entre as catro habilitadas para a práctica trobadoresca. O propio Afonso Nono elaborou as súas afamadas Cantigas noutra lingua distinta á que patrocinou en Castela, o galego-portugués, lingua que até o século XVI foi lingua de cultura non só nos reinos de Galiza e Portugal, senón no resto da Península. Este predominio cultural (sempre a lingua foi compañeira do imperio), resulta inexplicábel desde o paradigma historiográfico hispano, e só se pode entender aceptando a existencia dun reino galego que abranguía todo o noroeste peninsular, ou como lingua de diplomacia e deferencia cara ao papado. Entre as diversas temáticas das Cantigas hai unha serie bélica nas que a Santa María é retratada como protectora nas batallas, e que Carolina Michaëlis de Vasconcelos denomina "cantigas de guerra".
Noutras cantigas da lírica galego-portuguesa medieval, de aparencia bélica, o vocabulario guerreiro é empregado como metáfora en cantigas de amor, como causa inevitábel da ausencia do amigo, ou como metáfora da obscenidade en cantigas de escarnio e maldizer.
A canción dos Nibelungos
miniatura|Miniatura da Canción dos Nibelungos. Hildebrand loita contra o rei Gibica en Der Rosengarten zu Worms (o xardín de rosas de Worm). En alemán, Nibelungenlied, é un cantar de xesta de orixe xermánica da idade media escrito arredor do século XIII. Este cantar reúne moitas das lendas existentes sobre os pobos xermánicos, mesturadas con feitos históricos e crenzas mitolóxicas que, pola profundidade do seu contido, complexidade e variedade de personaxes se converteu na epopea nacional alemá. O manuscrito da Canción, que se conserva na Biblioteca Estatal de Baviera, foi inscrito no Programa Memoria do Mundo da UNESCO en 2009 como recoñecemento da súa significación histórica. No s. XIX fixéronse varias versións en teatro e ópera, como Der Ring des Nibelungen, un ciclo de catro óperas épicas compostas entre 1848 e 1874 polo alemán Richard Wagner.
As guerras de independencia de Escocia
En 1375, o makar (poeta da corte) John Barbour fixo o poema The Brus, que conta os feitos de Robert the Bruce, que dirixiu aos escoceses nas súas guerras de independencia contra os reis Eduardo I e Eduardo II de Inglaterra e que finalmente se converteu en rei de Escocia.
Ao redor de 1488, o makar Blind Harry escribiu The Wallace, sobre a vida e a morte do emblemático nacionalista escocés Sir William Wallace. Os acontecementos das guerras de independencia son un tema habitual nos versos do escocés Robert Burns. miniatura|Escoitando a terra antes da batalla de [[Kulikovo.]]
A batalla de Kulikovo
O poema do s. XV Zadonschina, que se basea na mesma tradición da poesía bélica eslava que O conto de Igor, foi composto para glorificar a vitoria de Dmitri Donskoi, gran duque de Moscova sobre Mamai e os mongois da Horda de Ouro no Batalla de Kulikovo ao longo do río Don o 8 de setembro de 1380. O poema pervive en seis manuscritos medievais. Crese que o autor de Zadonshchina foi un tal Sofonii (en ruso: Софоний) de Riazán. O seu nome como autor do texto aparece mencionado en dúas copias manuscritas que se conservan. Sofonii probabelmente foi un dos cortesáns de Vladimir o Temerario, curmán do gran príncipe Dmitri Donskoi, o heroe do poema.
A Guerra da Liga de Cambrai
dereita|miniatura| Rei [[Xacobe IV de Escocia|James (Xaime ou Xacobe) IV de Escocia.]] Na batalla de Flodden, o 9 de setembro de 1513, un exército inglés liderado polo conde de Surrey derrotou e matou a Xacobe IV de Escocia, e é considerada o final da Idade Media nas Illas Británicas. Aínda que o rei Xacobe estaba casado con Margarida Tudor, irmá de Henrique VIII, o abrigo rasgado e manchado de sangue do rei escocés foi enviado como trofeo de guerra ao seu cuñado Henrique, que entón invadía Francia, pola súa esposa Catarina de Aragón.
Donn Pearlman
Primeiros anos e formación
Donn Pearlman cursou os seus estudos superiores na Universidade do Norte de Illinois e na Universidade de Kansas entre 1964 e 1969.
Poeta de guerra
A Guerra da Liga de Cambrai
De lonxe, o poema de guerra máis famoso sobre a batalla é o poema en scots "As Flores do Bosque" de Lady Jean Elliot.
Segundo a lenda, Lady Jean viaxaba unha noite, na década de 1750, cando o seu irmán Gilbert supostamente apostou por dúas luvas que a súa irmá non era quen de escribir unha balada sobre a batalla de Flodden Field. Cando o irmán viu o poema rematado, soubo "que perdera a súa aposta e Escocia gañara unha balada inmortal".
Donn Pearlman
Carreira nos medios
Pearlman traballou como xornalista de radio e televisión entre 1964 e 1996. Durante ese período foi produtor e narrador do espazo Coin Collectors' Corner ("O recanto do coleccionista de moedas") na radio WBBM de Chicago, desde abril de 1982 ata agosto de 1989.
Poeta de guerra
A Guerra da Liga de Cambrai
miniatura| A cruz conmemorativa de Flodden, que foi erixida en [[1910.]]En 1755, Lady Jean publicou a letra de forma anónima e ao principio pensouse que "The Flowers of the Forest" era unha antiga balada. Porén, Robert Burns sospeitaba que se trataba dunha imitación, e xunto con Ramsay e Walter Scott identificaron a autora.