cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cinta de vídeo
Historia
En 1953, o inventor xaponés Dr. Norikazu Sawazaki, da empresa Tokyo Shibaura Electric Company (Toshiba), iniciou no seu país o desenvolvemento dun prototipo de fita de vídeo de exploración helicoidal, despois de ler sobre a demostración de RCA.
Bing Crosby Enterprises demostrou un sistema de gravación de vídeo en cor en febreiro de 1955 empregando unha gravación lonxitudinal en fita de media polgada de largo (1,3 cm). CBS, o competidor de RCA, estaba a punto de adquirir máquinas a Bing Crosby Enterprises, cando Ampex introduciu o sistema Quadruplex, de calidade superior. Bing Crosby Enterprises foi adquirida pola multinacional estadounidense 3M Company en 1956.
O 2 de marzo de 1955, o Dr. Sawazaki solicitou unha patente para o desenvolvemento que viña realizando desde 1953 e que se emitiu o día 26 de maio de 1959. Ese ano, Toshiba lanzou a primeira gravadora de cinta de vídeo de exploración helicoidal comercial para uso profesional.
Sabellaria alcocki
Sabellaria alcocki  é unha especie de verme poliqueto descrita por Charles Joseph Gravier en 1906 e nomeado na honra de Alfred William Alcock.
A Pasada, Rebón, Moraña
A Pasada é un lugar da parroquia de Rebón no concello pontevedrés de Moraña, na comarca de Caldas
Karnam Malleswari
Karnam Malleswari (en కరణం మల్లేశ్వరి), nada o 1 de xuño de 1975, é unha levantadora olímpica de peso retirada da India. É a primeira muller india en gañar unha medalla nos Xogos Olímpicos. En 1995, recibiu o Rajiv Gandhi Khel Ratna, a meirande honra deportiva da India, e en 1999, o premio civil Padma Shri.
Traxectoria
Malleswari gañou o título mundial na categoría de 54 kg en 1994 e 1995, e clasificouse no terceiro posto en 1993 e 1996.
En 1994, gañou a medalla de prata no Campionato Mundial de Istambul, e en 1995 gañou o Campionato Asiático de Halterofilia celebrado en Corea na categoría de 54 kg. Gañou o título na China ese mesmo ano cun récord de levantamento de 113 kg no Campionato do Mundo. Antes da súa vitoria nas Olimpíadas, Malleswari foi campioa do mundo de levantamento de peso por dúas veces, con 29 medallas internacionais, incluíndo 11 medallas de ouro.
Ademais das numerosas medallas nacionais e internacionais, Malleswari tamén foi galardoada co Rajiv Gandhi Khel Ratna en 1999, o Premio Arjuna en 1994 e o Padma Shri en 1999.
Nos Xogos Olímpicos de 2000, Malleswari levantou 110 kg na categoría de "arranque" e 130 kg na de limpo e tirón, conseguindo un total de 240 kg. Gañou a medalla de bronce e converteuse na primeira muller india en gañar unha medalla olímpica. Tamén foi a primeira e a única muller india levantadora de peso en gañar unha medalla olímpica.
Vida persoal
Malleswari naceu en Voosavanipeta, preto de Amadalavalasa, unha aldea de Andhra Pradesh. Ten tres irmás e todas elas foron adestradas en levantamento olímpico de peso. Comezou a súa carreira deportiva con 12 anos e foi adestrada por Neelamshetty Appanna.
Trasladouse a Delhi cunha das súas irmás e axiña foi descuberta pola Autoridade Deportiva da India. Posteriormente en 1990, Malleshwari uniuse ó centro nacional, e catro anos máis tarde foi campioa mundial na categoría de 54 kg.
En 1997, casou co seu compañeiro de halterofilia Rajesh Tyagi, e en 2001 deu a luz un fillo. Tiña pensado regresar á competición nos Xogos da Commonwealth de 2002, mais finalmente non o fixo por mor da morte do seu pai. Retirouse definitivamente despois de non conseguir puntuar para os Xogos de 2004. No presente vive en Yamunanagar, Haryana, xunto co seu marido e traballa na Corporación de Alimentos da India como Directora Xeral.
O Pazo, Rebón, Moraña
O Pazo é un lugar da parroquia de Rebón no concello pontevedrés de Moraña, na comarca de Caldas
Chi Cheng (atleta)
Chi Cheng (en 紀政), nada o 15 de marzo de 1944 en Hsinchu, Taiwán, é unha atleta taiwanesa. Foi medallista olímpica en 1968 e foi nomeada como Atleta do Ano de Associated Press en 1970. Foi unha antiga pentatleta reconvertida en velocista.
Traxectoria
Chi estudou no California State Polytechnic University, Pomona (Cal Poly Pomona) en Pomona, California, onde recibiu a maioría do seu adestramento en atletismo. Durante a súa época de estudante, gañou catro campionatos nacionais dos Estados Unidos, e durante un período de dous anos foi a gañadora de 153 das 154 competicións nas que participou. Representando a República da China, participou nos Xogos Olímpicos de 1960 e 1964, e posteriormente gañou a medalla de bronce na competición de 80 metros de obstáculos femininos nos Xogos Olímpicos de 1968, chegado a quedar sétima na final dos 100 metros lisos. En 1969, superou tres récords do mundo. En 1970, ela superou ou marcou cinco récords do mundo, conseguindo tres deles no decurso dunha semana. Foi a primeira muller en correr en 10,0 segundos as 100 iardas. Tamén conseguiu un récord do mundo con 11,0 segundos para os 100 metros, 22,4 segundos para os 200 metros, 22,6 segundos para as 220 iardas e 12,8 para os 100 metros obstáculos. Tamén gañou a medalla de ouro nos 100 metros nos Xogos Asiáticos celebrados en Bangkok. Mentres competía na proba de 400 metros nos Xogos Asiáticos sufriu unha grave lesión na perna que provocaría o remate da súa carreira deportiva. Clasficouse no número un do mundo para 100 metros e 200 metros, segunda nos 400 metros e terceira nos 100 metros valados en 1970 e estivo imbatible en 69 carreiras esa tempada. Polos seus logros, Chi Cheng foi nomeada Atleta do Ano de Associated Press. Ademais, converteuse en directora de Atletismo feminino na Universidade de Redlands, California, dende 1974 até 1976.
Chi obtivo a nacionalidade estadounidense, mais posteriormente regresou a Taiwán. Foi nomeada Secretaria Xeral da Asociación de Atletismo da China Taipei en 1977. Posteriormente, foi presidenta até o ano 1993 e membro do Consello dende 1998 até 1999. Chi foi elixida como membro do Yuan Lexislativo durante tres períodos, servindo dende 1981 a 1989. Foi nomeada Conselleira de Política Nacional polo presidente Ma Ying-jeou en 2009, o cal fixo necesario que renunciase á cidadanía estadounidense para tomar posesión do cargo. O sucesor de Ma, Tsai Ing-wen mantivo a Chi como conselleira. No ano 2018, Chi declarou que os taiwaneses deberían decidir o nome polo cal os atletas taiwaneses competirán nos Xogos Olímpicos de 2020, así como en futuros eventos deportivos, xa que dende 1984 as delegacións taiwanesas enviadas ás Olimpíadas reciben o nome de China Taipei.
Bicás, Friolfe, O Páramo
Bicás é un lugar da parroquia de Friolfe no concello lugués do Páramo na comarca de Sarria.
Rebón de Abaixo, Rebón, Moraña
Rebón de Abaixo é un lugar da parroquia de Rebón no concello pontevedrés de Moraña, na comarca de Caldas
Células CAR-T
Tratamento do cancro
As células T son xeneticamente deseñadas para expresar receptores de antíxenos quiméricos que teñen como obxectivo especificamente os antíxenos das células tumorais do paciente, e despois infúndense no paciente onde atacan e matan as células cancerosas. Os pioneiros desta terapia celular foron científicos da Universidade de Pensilvania e do Memorial Sloan Kettering Cancer Center de Nova York. O seu traballo foi fundamental para o desenvolvemento e a adopción desta nova e prometedora estratexia de loita contra o cancro. Os investigadores utilizaron CRISPR xunto con outra estratexia que incorpora novo ADN ás células inmunes. O equipo axudou a ser pioneiro nesta estratexia en 2010, cando engadiron ADN ás células T de tres homes con leucemia crónica e devolveron esas células aos pacientes. Os resultados foron notables: os dous homes aínda estaban vivos e con boa saúde en 2020.
Outros estaban probando a mesma estratexia, chamada terapia celular CAR-T, nome que deriva do xene quimérico inserido no receptor de antíxeno que axuda ás células T infundidas a adherirse e destruír as células canceríxenas a través dunha proteína específica na súa superficie.
CAR-T en Galiza
O Parlamento Galego instou á Xunta a solicitar ser incluída no mapa de aplicación das CAR-T en 2019, ano en que foi aprobada no Estado español, pero a Comunidade galega quedou excluída da distribución desta terapia. En 2022 49 pacientes galegos recibiran o tratamento, a maioría fóra de Galiza.
Na exposición do Plan Galego contra o Cancro, reservouse unha partida de 2,5 millóns de euros en outono de 2020, durante a pandemia de Covid-19, aprobada co voto a favor do PP, do PSdeG e a abstención do BNG, que afirmou estar a favor da aplicación da terapia, pero criticou que no contexto do confinamento non foi acompañada dun Plan de Atención Primaria, que consideraban desatendida durante a pandemia, e que sería fundamental para a detección temperá dos cancros. Posteriormente, a detección temperá foi incorporado como un dos eixos estratéxicos na aplicación das CAR-T en Galiza.
En 2023 un equipo da Universidade de Santiago de Compostela desenvolveu un tratamento contra o cancro usando cápsulas nano- estructuradas portadoras de células CAR-T, un método semellante a un 'cabalo de Troia'. Esas cápsulas permitirian o seguimento en tempo real das CAR-T no organismo dos pacientes mediante técnicas de imaxe médica. O proxecto, chamado CARTsol, aplicarase inicialmente en modelos de rato de cancro de mama, pero as técnicas desenvolvidas poderán servir para outros tipos de tumores sólidos.
En 2023 os reitores da USC, UDC e UVigo e o SERGAS afirmaron que un centro aplicaría as terapias en Galiza en 2024, chamando á prudencia polos seus efectos secundarios, entre os que pode estar a "tormenta de citoquinas".
A Cabana, Friolfe, O Páramo
A Cabana é un lugar da parroquia de Friolfe no concello lugués do Páramo na comarca de Sarria.
Rebón de Arriba, Rebón, Moraña
Rebón de Arriba é un lugar da parroquia de Rebón no concello pontevedrés de Moraña, na comarca de Caldas
A Cancela, Friolfe, O Páramo
A Cancela é un lugar da parroquia de Friolfe no concello lugués do Páramo na comarca de Sarria.
Escouprín, Friolfe, O Páramo
Escouprín é un lugar da parroquia de Friolfe no concello lugués do Páramo na comarca de Sarria.
San Pedro, Rebón, Moraña
San Pedro é un lugar da parroquia de Rebón no concello pontevedrés de Moraña, na comarca de Caldas
Bố già
Bố già é un filme vietnamita de 2021 dirixido por Trấn Thành e Vũ Ngọc Đãng. Foi producido por Trấn Thành e HKFilm Galaxy Studio e está baseado na serie web do mesmo nome. Está protagonizado por Ngọc Giàu, Tuấn Trần, Ngân Chi, Lê Giang, Hoàng Mèo, Lan Phương, La Thành, Lê Trang, Quốc Khánh, A Quay e Bảo Phúc. Foi escollido como candidato de Vietnam para o Óscar ó mellor filme internacional na 94ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
Francisco González Galán
Francisco González Galán, coñecido como Paco González, nado na Coruña o 14 de febreiro de 1897 e finado na mesma cidade o 9 de febreiro de 1976, foi un futbolista, adestrador e artista galego.
Xogaba como interior dereito ou dianteiro centro e xogou nos dous principais equipos coruñeses da súa época, o Real Club Coruña e o Deportivo da Coruña. Fóra de Galicia xogou no Espanyol e foi o primeiro futbolista profesional do Real Madrid.
Home polifacético, foi tamén pintor, poeta e compositor de numerosas muiñeiras e pasodobres.
Como futbolista
Comezou a súa carreira no modesto Club Celita da Coruña e no Arriola e en 1913 pasou ao Real Club Coruña, co que xogou ata 1918. Destinado en Madrid para realizar o servizo militar, fichou en 1919 polo Real Madrid, onde militou ata 1922. No equipo madrileño coincidiu con xogadores como Santiago Bernabéu ou Monjardín e disputou a Copa do Rei, chegando ás semifinais na edición de 1921/22.
A continuación xogou dúas tempadas no Espanyol, club que lle pagou 3.000 pesetas pola súa fichaxe e outras mil mensuais. Alí compartiu equipo co histórico gardameta Zamora, co que teceu unha grande amizade e que sería anos máis tarde padriño do seu fillo David Ricardo. Durante eses anos e os seguintes xogou tamén numerosos encontros co Deportivo da Coruña, e as súas grandes actuacións valéronlle ser homenaxeado polo club,
Departamento de Cuscatlán
Cuscatlán é un dos catorce departamentos que conforman a República do Salvador
Francisco González Galán
Como futbolista
En 1924 fichou polo Elche CF, onde exerceu como xogador-adestrador. En xaneiro de 1925, xogando co Deportivo, rompeu unha clavícula nun duro derbi contra o Celta de Vigo no campo de Coia, correspondente á tempada 1924/25 do Campionato de Galicia. Ese mesmo ano regresou ao Real Madrid, por petición expresa de Bernabéu, e contribuíu a que o equipo gañase o Campionato Rexional Centro. Foi o primeiro futbolista profesional do club branco. Na tempada 1926/27 fichou como xogador-adestrador da Real Sociedad Gimnástica de Torrelavega, onde xogou unha tempada antes de colgar as botas, continuando logo dúas tempadas como adestrador.
Departamento de Cuscatlán
Historia
Cuzcatlán, era desde a antigüidade unha cidade coñecida polas súas riquezas e o poderío dos seus príncipes, foi considerada a principal metrópole dos aborixes pipís do Salvador precolombiano. Fundada en 1504 polo monarca Topiltzín Acxitl, e librada de moitas guerras polo valente nativo Atlacatl, quen reinou no lugar antes da época colonial.
Francisco González Galán
Como adestrador
En agosto de 1929 converteuse no novo técnico do Deportivo da Coruña, funcións que viña realizando ata entón o boxeador Andrés Balsa. O equipo dispoñíase a comezar a segunda tempada da Segunda división e, ao igual que na campaña anterior, a Paco González fíxoselle unha ficha como xogador por se fose necesaria a súa participación nalgún partido, cousa que sucedeu na terceira xornada ante o Valencia, por mor das lesións de Eguía e Ramón González, así como nalgún partido do Campionato de Galicia.
Departamento de Cuscatlán
Historia
En 1770, a súa poboación era só de 19 familias indíxenas e 115 ladinos. Os séculos transcorreron e sucesos importantes marcaron a historia da cidade. Cuscatlán constou dos distritos ou partidos de Cojutepeque e Suchitoto, creados en 1786. O departamento foi constituído durante a administración do xefe de Estado Nicolás Espinoza, por Decreto Executivo o 22 de maio de 1835.
Francisco González Galán
Como adestrador
Deixou o Deportivo en 1930 e ao ano seguinte fichou polo Nacional de Madrid, ao que adestrou durante dúas tempadas antes de regresar en 1933 ao Elche. Na tempada 1934/35 adestrou o Zaragoza en Segunda, e alcanzou os cuartos de final da Copa do Presidente da República, mentres que na campaña seguinte debutou en Primeira división, a cargo do Racing de Santander, co que acadou a cuarta praza final, só por detrás de Athletic de Bilbao, Real Madrid e Oviedo.
Departamento de Cuscatlán
Historia
Orixinalmente Suchitoto foi a súa cabeceira, pero a partir do 12 de novembro de 1861 é a cidade de Cojutepeque.
Francisco González Galán
Guerra civil e posguerra
En Santander tivo un enfrontamento con Roberto Álvarez Eguren, ex xogador do Racing e dirixente do PSOE. Este foi nomeado presidente do Tribunal Popular de Santander co estalido da guerra civil e enviou a Paco González á cadea. Alí o adestrador sufriu un episodio de obsesión maníaco persecutoria e tentou suicidarse. Coa entrada das tropas franquistas na cidade foi enviado ao Sanatorio de Conxo, debido ao seu mal estado mental. En xuño de 1940 as autoridades da institución deixárono saír para presenciar un partido entre o Deportivo e o Compostela Sporting, e pouco despois foi nomeado adestrador do equipo santiagués, que contaba entre as súas filas con varios presos políticos aos que tamén se lles deixaba saír só para xogar os encontros.
Pecíolo (homónimos)
Pecíolo pode referirse a:
Guiomar Calvo
Guiomar Calvo Sevillano, nada en Soria en 1985, é unha científica e divulgadora española.
Francisco González Galán
Guerra civil e posguerra
En 1942 saíu definitivamente do sanatorio e o 3 de xaneiro de 1943 realizóuselle unha homenaxe no Estadio de Riazor, onde se enfrontou o Deportivo da Coruña, con varios veteranos nas súas filas como Pepe Torres, Sarasquete ou Diz, contra unha selección galega reforzada co seu amigo Zamora, retirado dende había anos. En xullo dese mesmo ano asinou contrato coa UD Salamanca, á que adestrou durante unha campaña antes de fichar polo Eldense. En 1946 regresou a Compostela para adestrar o Club Santiago. En xuño de 1947 recibiu unha homenaxe no campo de Santa Isabel, onde se enfrontaron o Santiago e o Club Arenal. Paco González disputou dito encontro nas filas do Santiago, formando dianteira cos veteranos Ramón Polo e Vicente Rey. En agosto deixou o equipo.
Departamento de Cuscatlán
Toponimia
É de orixe náhua, Kuskat, "colar, pedra preciosa, tesouro" e Tan "locativo". Etimoloxicamente significaría: "lugar de cousas preciosas". O seu topónimo é Kuskatan.
Guiomar Calvo
Traxectoria
Licenciada en Xeoloxía e doutora en Enerxías Renovables e Eficiencia Enerxética pola Universidade de Zaragoza.
Departamento de Cuscatlán
Xeografía
A xeografía do departamento de Cuscatlán, é de carácter montañoso, cunhas chairas a beiras do río Lempa. A súa topografía certifícao como terreo apto para a agricultura, e ademais conta coa presenza do lago Llopango, que é un dos seus maiores atractivos turísticos. Atópase situado na rexión central do país e limita polo norte e nordés co departamento de Chalatenango, polo leste con Cabañas, polo sueste con San Vicente, e polo sur co lago de Ilopango e o departamento de La Paz e, por último, polo oeste co departamento de San Salvador. No norte o val do río Lempa orixina unha rexión plana e fértil, apropiada para a actividade agrícola. O centro e sur do departamento, en cambio, son máis montañosos. O departamento comprende unha superficie de 756 km² e ten unha poboación estimada de 216.446 habitantes (2007).
Cabanas, Friolfe, O Páramo
Cabanas é un lugar da parroquia de Friolfe no concello lugués do Páramo na comarca de Sarria.
Departamento de Cuscatlán
Xeografía
Cultívase sobre todo cana de azucre e, en menor proporción, tabaco, café e cereais. A cabeceira departamental é Cojutepeque, unha das cidades relevantes do Salvador, coñecida como "a cidade das néboas". En anos anteriores, esta cidade, destacou por ser un significativo centro comercial, importante para a manufactura do tabaco, o doce de panela e café de excelente calidade. O traballo artesanal tamén está moi presente en todo o departamento; cabe mencionar as localidades de Tenancingo, onde se realizan traballos de cestaría e fabrícanse chapeus e esteiras, e Suchitoto, centro turístico onde se conservan construcións coloniais e desenvólvese a olaría, cestaría e pirotecnia.
Francisco González Galán
Outras actividades
Home polifacético, foi ademais pintor, poeta e compositor de muiñeiras e pasodobres como "Tiempos pasados", "Mi brindis", "Risa y llanto de España", "Coruña bonita", "Terra meiga", "Vals azul", "Vinde a bailar" ou "Coitado", esta última dedicada á memoria de Xosé Baldomir. Realizou varias composicións para a coral Follas Novas, entre elas "Como ch'eu quero" con letra de Leandro Carré Alvarellos e harmonizada por Manuel Fernández Amor.
Familia
Casou en 1931 con María Suárez Vicent, e tiveron tres fillos. Un deles, David Ricardo, coñecido como Caito ou Kaito, foi tamén futbolista e xogou no Fabril, onde coincidiu con Carlos Torres e Arsenio, e no Arsenal de Ferrol, antes de chegar á Segunda división, categoría na que militou no Salamanca, o Caudal e o Hércules. Posteriormente militou no Xuvenil.
Departamento de Cuscatlán
Economía
A súa economía fundaméntase basicamente na agricultura que se especifica no cultivo da cana de azucre. Así mesmo,  en menor proporción do tabaco, que é de excelente calidade. A manufactura de artesanías é outro dos alicerces fundamentais da economía deste departamento.
Son expertos na fabricación de chapeus, cestas de todo tipo e esteiras, concretamente no municipio de Tenancingo. Tamén, a pirotecnia e a olaría están presentes no fundamento da economía do departamento de Cuscatlán. A isto súmaselle a fabricación do doce de panela no municipio Suchitoto.
A economía do departamento está moi ben considerada no país, ocupa o terceiro lugar do país presentando un produto interno bruto de 0,900.
A economía de Cuscatlán é a terceira máis grande do Salvador só superada por La Libertad e San Salvador. Posúe unha economía mixta baseada na agricultura maiormente. A súa capital, Cojutepeque, ten un alto índice de desenvolvemento.
Demografía
O departamento comprende unha superficie de 756 km² e ten unha poboación estimada de 216.446 habitantes
Relixión
O catolicismo representa o 60% da poboación e o protestantismo representa o 30%. O 7% da poboación non profesa ningunha relixión e o 3% pertence a outras relixións.
Guiomar Calvo
Traxectoria
Desenvolve a súa investigación en diversos campos relacionados cos recursos naturais no Instituto Universitario Mixto de Investigación CIRCE.
Ademais, é autora de varios libros como Historia del arsénico e coautora de Thanatia: límites materiales de la transición energética.
Recoñecementos
Recibiu o Premio Prismas Casa das Ciencias 2021 ao mellor texto inédito por Geólogas. Historia de las pioneras en las Ciencias de la Tierra.
Redondonio, Rebón, Moraña
Redondonio é un lugar da parroquia de Rebón no concello pontevedrés de Moraña, na comarca de Caldas
Selección de fútbol do Sudán
A selección de fútbol do Sudán (en منتخب السودان الوطني لكرة القدم) é o equipo representativo do Sudán nas competicións oficiais deste deporte. A súa organización está a cargo da Asociación de Fútbol do Sudán (الإتحاد السوداني لكرة القدم), pertencente á Confederación Africana de Fútbol (CAF) e á FIFA. O seu maior logro foi o título da Copa de África de Nacións de 1970, conseguido após venceren na final a por 1−0 con gol de Hasab El-Rasoul Omer Ali.
Mars 4
Características
Mars 4 era unha sonda de tipo Mars M-73, consistente nun orbitador cunha masa de 3440 kg chea de propelente (2270 kg baleira) que levaba a bordo dúas cámaras de televisión para tomar imaxes de Marte, un fotómetro Lyman alfa para buscar hidróxeno na parte superior da atmosfera, un magnetómetro, unha trampa de ións, un sensor de plasma, un radiómetro infravermello para medir a temperatura do planeta, un radiotelescopio polarímetro para medir a constante dieléctrica da superficie, dous polarímetros para estudar a textura da superficie e un espectrómetro para estudar as emisións da atmosfera superior. A nave levaba dous experimentos franceses: un denominado Zhemo para estudar a distribución e intensidade dos fluxos de protóns e electróns solares, e outro chamado Stereo-2 para estudar as radioemisións do Sol.
Perfil da misión
Tras o lanzamento, Mars 4 efectuou unha manobra de corrección de traxectoria o 30 de xullo de 1973. Chegou a Marte o 10 de febreiro de 1974, pero debido ao problema cos transistores os retrofoguetes nunca chegaron a ser acendidos, polo que non entrou na órbita do planeta vermello. Mars 4 pasou a 1844 km da superficie marciana, enviando unhas cantas imaxes e facendo un experimento de radioocultación no que se detectou por primeira vez a ionosfera do lado nocturno de Marte. Despois de pasar de longo, Marse 4 seguiu enviando datos do espazo interplanetario.
A columna rota
A columna rota é unha pintura ao óleo sobre masonita (taboleiro aglomerado) da artista mexicana Frida Kahlo, pintado en 1944, despois de se someter a unha operación cirúrxica na columna para corrixir problemas recorrentes por mor dun grave accidente de circulación cando a pintora tiña dezaoito anos. O orixinal está exposto no Museo Dolores Olmedo, en Xochimilco, na Cidade de México.
Descrición
No cadro, o torso espido de Kahlo divídese, reproducindo a terra desolada detrás dela e revelando unha columna xónica fracturada no lugar da súa columna vertebral, e que dá título á obra. O seu rostro está a ollar cara adiante con firmeza mentres as bágoas están a correr polas meixelas. Aínda que o seu corpo está roto, a túa sensualidade externa está contaminada con cravos perforando o corpo o que suxiere a iconografía do martirio. O pano que se envolve na parte inferior do corpo e que ten nas mans, non é un signo de modestia, senón que reflicte unha iconografía cristiá, igual que os cravos do rostro e do corpo. miniatura|[[Martirio de san Sebastián, realizado por Il Sodoma, contra 1525]] O xustillo de metal, que representa un aparello contra a poliomielite, non un aparello cirúrxico, pode referirse á súa historia de poliomielite ou simbolizar as limitacións físicas e sociais na vida de Kahlo. En 1944, os médicos de Kahlo recomendáronlle que levase un xustillo de aceiro no canto dos moldes de xeso que usara con anterioridade. A faixa da foto é unha das moitas que realmente levou ao longo da súa vida, agora aloxada na súa casa e museo, a Casa Azul. Na Columna rota, este xustillo mantén unido o corpo danado de Kahlo.
Kahlo como mártir
Un poeta estadounidense chamado Bruce Bond explica que "a dor é unha frecha que cravou un corpo no óso" nun poema de 2013 que leva o nome do Santo. Frida aliñouse visualmente co mártir e, sendo criada nun fogar católico, estaría familiarizada co patrón dos soldados. Tamén, Desmond O'Neill, un médico, describe o cadro de Frida como unha ferramenta vital para comprender a dor nos pacientes. O doutor eloxia a capacidade de Frida para retratar a sensación intanxible de dor crónica. Deste xeito convértese en mártir para os que sofren esa doenza. Na súa disposición a expo-la súa alma ao espectador, permite unha maior comprensión do que significa vivir cunha dor constante e intensa. Aínda que a dor está ao noso redor, carecemos da capacidade de "comprendela ou expresala", Frida Kahlo é a excepción ao problema de representar a dor.
O Vexildo, Rebón, Moraña
O Vexildo é un lugar da parroquia de Rebón no concello pontevedrés de Moraña, na comarca de Caldas
Friolfe, Friolfe, O Páramo
Friolfe é un lugar da parroquia de Friolfe no concello lugués do Páramo na comarca de Sarria.
Sonia Cotelle
Sonia Cotelle, (Sonia Slobodkine), nada en Varsovia o 19 de xuño de 1896 e finada en París o 18 de xaneiro de 1945, foi unha física e química polaca que se dedicou á investigación do polonio, cuxa radiación causou a súa morte. Entre as súas contribucións á ciencia figuran determinar a vida media do torio (torio-230) e establecer o número atómico do polonio mediante espectroscopia de raios X.
Traxectoria
Cotelle licenciouse en química xeral, biolóxica e aplicada na Sorbona. Especializouse na creación de fontes radioactivas e en 1919 comezou o seu traballo como investigadora uníndose ao equipo da científica Marie Curie no Institut du Radium (actual Museo Curie ) de París, onde pasou a ser responsable do servizo de medición. entre 1924 e 1926.
Entre 1926 e 1927 traballou como científica química na facultade de ciencias. Investigou sobre o polonio e actinio en colaboración con Marie Curie e determinou a vida media ou vida media do ionio, o nome co que se coñecía o torio-230 na época.
Durante o seu tempo en Checoslovaquia, onde viviu entre 1927 e 1936, Cotelle determinou o número atómico do polonio mediante espectroscopia de raios X. Ao final deste período, regresou a París onde continuou colaborando con equipos pioneiros na investigación con elementos e compostos radioactivos.
Morreu o 19 de xaneiro de 1945 como consecuencia de varias enfermidades causadas pola inxestión accidental de polonio, que ocorreu mentres traballaba no laboratorio en 1927.
Sabellaria alveolata
Sabellaria alveolata é unha especie de verme poliqueto. Habita arredor do mar Mediterráneo, e dende o norte do Océano Atlántico até o sur de Marrocos. Está presente tamén nas illas británicas no seu límite setentrional no nordeste atlántico.
Lagoa, Friolfe, O Páramo
Lagoa é un lugar da parroquia de Friolfe no concello lugués do Páramo na comarca de Sarria.
Asiento de Negros
Asiento de Negros foi un asiento en réxime monopolista da caza de escravos en África e Hispanoamérica e foi concedido a Inglaterra ao final da Guerra de Sucesión Española (1713) como compensación pola vitoria do candidato francés Filipe V de España. Este tratado estipulaba que, anualmente, Inglaterra tiña o dereito de comerciar con 4800 escravos de orixe africana durante un período de trinta anos, ademais do barco permitido, tamén concedido no Tratado de Utrecht.
Ao remate da guerra da orella de Jenkins, España renovou tanto o dereito a establecerse como o navío de permiso cos británicos, que fora interrompido durante a guerra.
Polo Tratado hispano-británico de Madrid, asinado entre España e Gran Bretaña en 1750, Gran Bretaña renunciou ao dereito a un asiento de negros e ao navío de permiso a cambio dunha compensación de 100.000 libras esterlinas.
Geólogas. Historia de las pioneras en las Ciencias de la Tierra
'Geólogas. Historia de las pioneras en las Ciencias de la Tierra' é un libro de Guiomar Calvo da Editorial Almuzara.
Neste libro que recibiu o Premio Prismas Casa das Ciencias á Divulgación 2021 a mellor texto inédito, dan a coñecer as biografías de científicas como Marie Tharp, Inge Lehmann, Mary Anning o Charlotte Murchison
Christie Dawes
Christie Dawes, nada o 3 de maio de 1980 como Christie Skelton, é unha atleta paralímpica australiana especialista na carreira en cadeira de rodas. Gañou tres medallas en atletismo en seis participacións en Xogos Paralímpicos de Verán dende 1996 a 2016.
Agapanthoideae
As Agapanthoideae son unha subfamilia de plantas monocotiledóneas pertencentes á familia das Amaryllidaceae, dentro da orde Asparagales, e que non inclúe máis que un só xénero, Agapanthus L'Hér. Son plantas herbáceas, rizomatosas, bastante robustas, nativas de Suráfrica, que poden ser facilmente recoñecidas polas súas follas acintadas, planas e bastante carnosas; pola súainflorescencia en umbela na extremidade dun longo escapo e polas súas flores xeralmente grandes con ovario súpero.
Nas clasificacións tradicionais das anxiospermas, Agapanthus dispúñase dentro dunha ampla circunscrición das liliáceas e actualmente algúns botánicos continúan tratándoo dese modo. No entanto, as análises filoxenéticas baseadas no ADN e varios caracteres morfolóxicos indican que esta familia está separada non só da circunscrición actual das liliáceas, senón tamén doutras dúas familias estreitamente relacionadas: as aliáceas e as amarilidáceas. Por esa razón, foi recoñecida por sistemas de clasificación modernos, tales como o sistema de clasificación APG II do 2003, como unha familia separada ou como unha subfamilia dentro de Alliaceae sensu lato. Na publicación de 2009, o sistema APG III reconfirmou o criterio de considerar as agapantáceas como unha subfamilia, Agapanthoideae, dentro da familia das amarilidáceas.
Etimoloxía e nomes comúns
O nome Agapanthus procede das palabras gregas agape, amor e anthos, flor e, polo tanto, significa "flor do amor". En países de fala inglesa é coñecida como "African Lily" ou "Blue Lily", en afrikaans é "bloulelie" ou "agapant", en xosa é denominada "isicakathi" e en zulú, "ubani". En castelán recibe varios nomes, tales como "lirio africano", "flor do amor", "tuberosa azul", aínda que o máis popular é "agapanto". En Costa Rica denomínase "agapanto" á especie ornamental Agapanthus africanus.
Descrición
Son plantas herbáceas, perennes, provistas de curtos rizomas e con follas arrosetadas, linear-oblongas, planas.
As flores son actinomorfas e hermafroditas, grandes, azuis ou brancas. O perigonio é infundibuliforme, composto por 6 tépalos soldados. O androceo está composto por 6 estames inclusos con filamentos filiformes e anteras oblongas. O ovario é súpero, trilocular, cos lóculos pluriovulados.
Constantino Pérez Durán
Constantino Pérez Durán, nado en Caldas de Reis cara a 1905 e finado en Alcabre (Vigo) o 22 de decembro de 1936, foi un político galego.
Agapanthoideae
Descrición
O froito é unha cápsula. As flores áchanse dispostas en inflorescencias que son umbelas, situadas na extremidade dun escapo áfilo, máis longo que as follas. As inflorescencias áchanse protexidas por brácteas unidas entre si ao longo dun dos seus lados.
Constantino Pérez Durán
Traxectoria
Ferroviario, veciño de Vigo. Foi vogal do Consejo Obrero Ferroviario del Oeste. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Foi asasinado polos franquistas na praia de Alcabre o 22 de decembro de 1936 con Antonio Barredo Rodríguez, Juan de la Cruz García Coco, Eloy Fernández Alonso, Joaquín Álvarez Piña, Matías González Montero e José Moralejo Santos.
Agapanthoideae
Descrición
O número cromosómico básico é x= 15, no entanto informáronse tamén x= 14 e x=16. Os cromosomas teñen unha lonxitude de 4 a 9 µm. dereita|miniatura|200x200px|Inflorescencia protexida por espata. dereita|miniatura|150x150px|Inflorescencia. esquerda|miniatura|150x150px|Agapanthus, detalle dunha flor. dereita|miniatura|150x150px|[[Agapanthus inapertus, inflorescencias.]] esquerda|miniatura|200x200px|Follas de Agapanthus. dereita|miniatura|150x150px|Agapanthus, vista xeral. esquerda|miniatura|150x150px|Froitos de Agapanthus. Con respecto á fitoquímica, todas as especies de Agapanthus producen fitoecdiesteroides, compostos que están relacionados coa defensa das plantas fronte ao ataque de insectos que se alimentan das súas follas. Ademais, comprobouse que os extractos das especies deste xénero exhiben propiedades antifúngicas cunha acción moi efectiva contra patóxenos das plantas.
Constantino Pérez Durán
Vida persoal
Casou en Coia con Concepción Pérez Borrajo en xuño de 1934.
Agapanthoideae
Descrición
Determináronse as estruturas químicas de dúas das principais antocianinas das flores azuis de Agapanthus, as cales representan os únicos exemplos coñecidos de pigmentos nos que o grupo acil aromático e o flavonoide están unidos covalentemente á antocianina.
Ecoloxía
Agapanthus é un xénero oriúndo de Suráfrica. As especies perennifolias proveñen das rexións con choivas invernais da Provincia Occidental do Cabo e da Provincia Oriental do Cabo, substitúen anualmente algunhas follas con novas follas que crecen no ápice do talo. As especies de folla caduca proveñen das rexións de choivas estivais da Provincia Oriental do Cabo, KwaZulu-Natal, Lesoto, Estado Libre de Orange, Mpumalanga, Limpopo, Eswatini, Lesoto e Mozambique. Estas especies crecen rápido na primavera cando comezan as choivas e logo perden completamente as follas e permanecen en repouso durante o inverno.
Todas as especies do xénero distribúense en rexións con precipitacións medias anuais superiores aos 500 mm e desde o nivel do mar até os 2.000 msnm.
Taxonomía
O xénero Agapanthus foi establecido por L'Heritier en 1788. Desde a súa creación, a inclusión do xénero nunha determinada familia foi materia de debate. Durante décadas Agapanthus foi disposto na familia Liliaceae, por exemplo, no Sistema de Cronquist (1981). Logo foi trasladado á familia Amaryllidaceae e máis tarde novamente trasladado, á familia Alliaceae.
O Grupo para a Clasificación Filoxenética das Anxiospermas na súa publicación de 1998 aceptou a Agapanthaceae, Alliaceae e Amaryllidaceae como tres familias independentes dentro de orde Asparagales. No traballo de 2003 (APG II) o recoñecemento de Agapanthaceae era opcional, xa que podían tamén ser incluídas dentro da familia Alliaceae sensu lato. As alióideas están estreitamente emparentadas coas amarilidóideas e coas agapantóideas. De feito, os tres grupos son herbas bulbosas con inflorescencias terminais umbeladas, que teñen por baixo brácteas espatáceas e nacen nun conspicuo escapo, todas estas características probablemente son sinapomórficas. No entanto, Agapanthaceae non presenta o cheiro a allo característico de Alliaceae e as análises de ADN demostran que son máis próximas a Amaryllidaceae. Sepárase desta última familia, con todo, polo tipo de ovario, a presenza de saponinas e a ausencia de alcaloides típicos das amarilidáceas. Na publicación de 2009, o sistema APG III reconfirmou o criterio de considerar ás tres familias como parte dunha gran circunscrición de Alliaceae, relegando ás agapantáceas á categoría de subfamilia. No entanto, no canto de conservarse o nome Alliaceae, que ten preeminencia, aceptouse a proposta do taxónomo e especialista en plantas bulbosas Alan W. Meerow de utilizar para este grupo o nome Amaryllidaceae.
As especies de Agapanthus
Agapanthus é un xénero moi variable, a pesar de que todas as especies teñen unha aparencia similar, con grosos rizomas, follas en forma de longas tiras ou bandas e inflorescencias en umbelas no extremo dun escapo máis alto que as follas. Os botánicos sempre atoparon dificultades para clasificar as especies deste xénero. En 1965, Frances Leighton presentou unha revisión de Agapanthus, na que recoñecía 10 especies en total. Catro delas perennifolias (A. africanus, A. comptonii, A. praecox e A. walshii) e seis deciduas ou de folla caduca (A. campanulatus, A. caulescens, A. coddii, A. dyeri, A. inapertus e A. nutans).
Actualmente, mediante caracteres como o contido de ADN nuclear, cor e vitalidade do pole e estudos morfolóxicos, considérase que A. comptonii é idéntico a ''A. praecox subsp. minimus, que A. walshii é unha subespecie de A. africanus, que A. dyeri é un sinónimo de A. inapertus subsp. intermedius e que A. nutans é idéntico a A. caulescens''. Como resultado de todos estes estudos, moitas especies reduciron a sinonimia e outras categorizáronse como subespecies, polo que hoxe considérase que hai só dúas especies perennifolias (A. africanus e A. praecox) e catro especies caducifolias (A. campanulatus, A. caulescens, A. coddii e A. inapertus), o que fai un total de 6 especies, moitas das cales presentan unha ou máis subespecies.
Alende, Santa Xusta de Moraña, Moraña
Alende é un lugar da parroquia de Santa Xusta de Moraña no concello pontevedrés de Moraña, na comarca de Caldas
Joaquín Álvarez Piña
Joaquín Álvarez Piña, nado en Arbo cara a 1891 e finado en Alcabre (Vigo) o 22 de decembro de 1936, foi un sindicalista galego.
Traxectoria
Maquinista do ferrocarril, veciño de Vigo. Foi vogal do Consejo Obrero Ferroviario del Oeste. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Foi asasinado polos franquistas na praia de Alcabre o 22 de decembro de 1936 con Antonio Barredo Rodríguez, Juan de la Cruz García Coco, Eloy Fernández Alonso, Constantino Pérez Durán, Matías González Montero e José Moralejo Santos.
Gran Premio de Las Vegas
O Gran Premio de Las Vegas é un Gran Premio de Fórmula Un planeado que formará parte do Campionato Mundial de Fórmula de, o evento terá lugar en Las Vegas (Nevada), nun circuíto urbano temporal que inclúe o Las Vegas Strip.
Historia
A última vez que Las Vegas se incluíu no calendario da Fórmula Un foi en, co Gran Premio Caesars Palace. O evento terá lugar arredor do Las Vegas Strip. Será o terceiro Gran Premio dos Estados Unidos que terá lugar no calendario de tras Miami e o Gran Premio dos Estados Unidos, que marcarán a primeira vez desde o 1982 e a segunda vez en xeral que houbo tres carreiras celebradas nos Estados Unidos nunha tempada de Fórmula Un.
Circuíto
O circuíto urbano de 6,116 km conta con 17 curvas e unha recta de 1,920 km. O circuíto discorre en sentido contrario ás agullas do reloxo, e comeza nun aparcadoiro en desuso que será reurbanizado para a zona de boxes e paddock, contén unha pista permanente. A primeira curva é unha horquilla, e despois o trazado dobra lixeiramente á esquerda e despois á dereita, pasando do circuíto permanente ás rúas da cidade. Os coches van 800 m por Koval Lane, antes de entrar nun lento xiro de 90 graos á dereita, e despois entrar nunha longa e ampla curva a esquerda que rodea a nova MSG Sphere arena, antes de pasar por unha sección revirada esquerda-dereita, que é un cambio do deseño orixinal, e despois unha curva a esquerda lixeiramente máis rápida que pasa pola avenida Sands. Despois, a pista atravesa dúas curvas moi rápidas en Sands Avenue antes de xirar lentamente á esquerda no Boulevard de Las Vegas, tamén coñecido como Las Vegas Strip. Esta é unha sección rápida de 1,920 km con dúas rectas e unha lixeira curva á esquerda que pasa por algúns dos hoteis e casinos máis famosos de Las Vegas. A continuación, o circuíto atravesa unha serie de curvas lentas ata Harmon Avenue, baixa recto 800 m antes de xirar á esquerda moi rápido para completar a volta e volver á pista permanente.
Pacios, Friolfe, O Páramo
Pacios é un lugar da parroquia de Friolfe no concello lugués do Páramo na comarca de Sarria.
Mars 5
Mars 5 foi unha sonda espacial da Unión Soviética lanzada o 25 de xullo de 1973 mediante un foguete Proton K/D desde o cosmódromo de Baikonur cara Marte. Foi lanzada so catro días despois da Mars 4.
Características
Mars 5 era unha sonda de tipo Mars M-73, consistente nun orbitador cunha masa de 3440 kg chea de propelente (2270 kg baleira) que levaba a bordo dúas cámaras de televisión para tomar imaxes de Marte, un fotómetro Lyman alfa para buscar hidróxeno na parte superior da atmosfera, un magnetómetro, unha trampa de ións, un sensor de plasma, un radiómetro infravermello para medir a temperatura do planeta, un radiotelescopio polarímetro para medir a constante dieléctrica da superficie, dous polarímetros para estudar a textura da superficie e un espectrómetro para estudar as emisións da atmosfera superior. A nave levaba dous experimentos franceses: un denominado Zhemo para estudar a distribución e intensidade dos fluxos de protóns e electróns solares, e outro chamado Stereo-2 para estudar as radioemisións do Sol.
Perfil da misión
Tras o lanzamento, Mars 5 efectuou manobras de corrección de traxectoria o 3 de agosto de 1973 e o 2 de febreiro de 1974. Chegou a Marte o 12 de febreiro de 1974, insertándose nunha órbita elíptica de 1755 km de periapse e 32 555 de apoapse, cun período orbital de 24 horas e 53 minutos e unha inclinación de 35,3°. A nave funcionou durante 22 órbitas ata que unha perda de presurización no compartimento do transmisor acabou coa misión.
Resultados científicos
Mars 5 obtivo 60 imaxes da superficie marciana, mostrando a parte sur do Valles Marineris. O radiómetro da nave mediu unha temperatura máxima de 272 K no lado diúrno do planeta, 230 K no terminador e 200 K no lado nocturno. A inercia térmica medida era consistente con tamaños de gran de entre 0,1 e 0,5 mm, con grans de 0,04 mm en depósitos de orixe eólica. Medíronse seis perfiles de altitude co fotómetro para o CO2. Atopouse que o contido en uranio, torio e potasio dalgunhas zonas era similar a algunhas rocas terrestres e mediuse unha constante dieléctrica de entre 2,5 e 4 a profundidades de varias decenas de centímetros. Na rexión de Tarsis mediuse a maior concentración de auga, mentres que se detectou unha capa de ozono a unha altura de 40 km cunha milésima da concentración da da Terra. As medicións de ocultación mostraron a existencia dunha ionosfera no lado nocturno, algo xa detectado por Mars 4.
Outeiro, Friolfe, O Páramo
Outeiro é un lugar da parroquia de Friolfe no concello lugués do Páramo na comarca de Sarria.
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, que é unha parte alta ou elevación do terreo.
Quintián, Friolfe, O Páramo
Quintián é un lugar da parroquia de Friolfe no concello lugués do Páramo na comarca de Sarria.
Pacios, Sa, O Páramo
Pacios é un lugar da parroquia de Sa no concello lugués do Páramo na comarca de Sarria.
GWAS
GWAS son as siglas en inglés de estudo de asociación de xenoma completo ou genome-wide association study ou whole genome association study (WGAS), que é un método científico para identificar as variantes xenéticas hereditarias relacionadas co risco dunha enfermidade ou trazo específico. Con este método inspecciónase o xenoma completo en busca de polimorfismos, polo xeral, polimorfismos dun só nucleótico (SNP), que son máis frecuentes nos casos (persoas coa enfermidade ou trazo en estudo) que nos controis (persoas sen a enfermidade ou trazo). Tamén se chama EAGC e estudo de asociación de xenoma completo.
Introdución
A análise GWAS revolucionou o campo das enfermidades xenéticas complexas na década pasa, aportando numerosas asociacións convincentes para características e enfermidades humanas complexas. Aínda que o éxito é claro en canto a identificar novos xenes, novas rutas biolóxicas susceptibles de provocar enfermidades e permitiu trasladar estes achados ao coidado clínico, o GWAS segue  presentando certa controversia, debido ás súas limitacións.
Miguel Rodríguez Monteavaro
miniatura|Miguel Rodríguez Monteavaro presentando as Xornadas del Vinu de Candamu ([[2016).]] Miguel Rodríguez Monteavaro, nado en Boal (Asturias) en 1990, é un filólogo, escritor e músico asturiano, profesor da Universidade de Oviedo, gañador do Premio Asturias Joven de Poesía en 2019 e integrante de formacións como Caldo y Os Rabizos, Mezá ou Urso Dakoff, entre outras.
Nicolás Espinoza
Graduouse de avogado, posiblemente na Universidade de San Carlos de Guatemala. Opúxose á anexión do Salvador ao Imperio Mexicano de Agustín I e por ese motivo en 1823 estivo exiliado en Costa Rica, onde desempeñou funcións de xuíz.
Chegada ao poder
En abril de 1835, o Xeneral Espinoza como Xefe Supremo, restableceu a Intendencia Xeral da Facenda outorgándolle funcións xudiciais. En maio dese mesmo ano estableceu as xuntas de Beneficencia en todo o Estado, e estableceu tamén o sistema de xurados nas causas criminais que se realicen no Estado.
O 22 de maio do mesmo ano por terse establecido o Distrito Federal na cidade de San Salvador, a Asemblea Lexislativa, co obxecto de reordenar o departamento homónimo, cambia a denominación deste a "Cuscatlán".
O Poder Executivo designou a cidade de Santa Ana, como a capital do departamento.de Sonsonate, agregándolle o partido de Metapán. Por decreto de 7 de maio de 1835, restableceu a Comandancia Xeral do Exército, separando o mando militar dos Departamentos da Xefatura Política.
O 17 de xuño de 1835, Espinoza ordenou a venda en poxa pública dos terreos baldíos. Tamén nesta mesma data restableceu o estanco de tabaco e emitiu o seu respectivo regulamento.
O Lameiro, Santa Xusta de Moraña, Moraña
O Lameiro é un lugar da parroquia de Santa Xusta de Moraña no concello pontevedrés de Moraña, na comarca de Caldas
O Redondo, Friolfe, O Páramo
O Redondo é un lugar da parroquia de Friolfe no concello lugués do Páramo na comarca de Sarria.
A Igrexa, Santa Xusta de Moraña, Moraña
A Igrexa é un lugar da parroquia de Santa Xusta de Moraña no concello pontevedrés de Moraña, na comarca de Caldas
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, o lugar da igrexa.