cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ADN ligase
ADN ligase de E. coli
A ADN ligase de E. coli é codificada polo xene lig. A ADN ligase de Escherichia coli, igual ca as de moitos procariotas, usa a enerxía obtida clivando o dinucleótido de nicotinamida e adenina (NAD) para crear o enlace fosfodiéster. Non liga ADN con extremos romos a non ser en condicións de ateigamento molecular con polietilén glicol, e non pode unir eficazmente ARN a ADN.
ADN ligase de T4
A ADN ligase do bacteriófago T4 é a ligase máis usada comercialmente en investigación de laboratorio. Pode ligar extremos cohesivos ou "pegañosos" de ADN, oligonucleótidos, e híbridos de ARN ou de ARN-ADN, pero non ácidos nucleicos monocatenarios. Pode tamén ligar ADNs con extremos romos con moita maior eficacia ca a ADN ligase de Escherichia coli. A diferenza da ADN ligase de E. coli, a de T4 non pode utilizar o NAD, e ten unha necesidade absoluta do ATP como cofactor. Fixéronse algunhas modificacións de enxeñaría para mellorar a actividade in vitro da ADN ligase de T4; un enfoque que tivo éxito foi a fusión da ADN ligase de T4 a varias proteínas de unión ao ADN alternativas, na que se atopou que o constructo coa proteína p50 ou con NF-κB como compañeiros de fusión era un 160% máis activo na ligazón de extremos romos para propósitos de clonación ca a ADN ligase de T4 de tipo natural (salvaxe).
Ligases de mamífero
En mamíferos, hai catro tipos específicos de ligases, que son:
As ADN ligases de eucariotas e a dalgúns microbios usan o ATP en vez do NAD.
Ligases termoestables
Clonáronse e secuenciáronse as ligases de varias bacterias termófilas, e están dispoñibles comercialmente para o seu uso en reaccións de amplificación de ligase debido ás súas propiedades termoestables.
Zemletryasenie
Zemletryasenie (en երկրաշարժ) é un filme armenio-ruso de 2016 dirixido por Sarik Andreasyan. O filme conta a catástrofe do terremoto de Armenia de 1988. Foi escollido como candidato de Armenia para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 89ª edición dos premios. Porén, foi descualificado pola Academia por non cumprir os requirimentos dunha candidatura.
ADN ligase
Medida da actividade de ligase
Hai polo menos tres unidades que se poden utilizar para medir a actividade da ADN ligase:
Zemletryasenie
Sinopse
Tralo terrible terremoto de 1988 en Armenia, un pai ruso e un mozo armenio deciden axudar os superviventes e atopar os seus seres queridos.
ADN ligase
Aplicacións en investigacións de bioloxía molecular
As ADN ligases convertéronse en ferramentas indispensables en investigación na moderna bioloxía molecular para xerar secuencias de ADN recombinantes. Por exemplo, as ADN ligases utilízanse con encimas de restrición para inserir fragmentos de ADN, xeralmente xenes, en plásmidos.
Para realizar eficazmente experimentos de recombinación que impliquen a ligazón de fragmentos con extremos cohesivos é fundamental controlar que haxa unha temperatura óptima. A maioría dos experimentos usan a ADN ligase de T4 (illada do bacteriófago T4), que ten a máxima actividade a 37 °C. Porén, para unha óptima eficacia na ligazón con fragmentos de extremos cohesivos ("pegañosos"), a temperatura óptima do encima debe equilibrarse coa temperatura de fusión (Tm) dos extremos cohesivos que van ser unidos, porque o apareamento homólogo dos extremos cohesivos non será estable se a temperatura altera as pontes de hidróxeno. Unha reacción de ligazón é máis eficaz cando os extremos cohesivos están xa aliñados (annealed, formando dobre cadea) establemente, e a distorsión deste anelamento causaría unha baixa eficacia na ligazón. Canto máis curto sexa a parte que sobresae da febra de ADN no extremo, menor será a Tm.
Como os fragmentos de ADN de extremos romos non teñen extremos cohesivos que aliñar (anneal), a temperatura de fusión non é un factor a considerar dentro do rango normal de temperaturas da reacción de ligazón. Porén, canto maior sexa a temperatura, menores son as posibilidades de que os extremos que van ser unidos se alineen para permitir a ligazón (as moléculas móvense máis dentro da solución canto maior é a temperatura). O factor limitante na ligazón de extremos romos non é a actividade de ligase senón o número de alineamentos que ocorran entre os extremos dos fragmentos de ADN. A temperatura de ligazón máis eficaz para ADN de extremos romos será, por tanto, a temperatura á cal se produza o maior número de alineamentos. A maioría de ligazóns de extremos romos lévanse a cabo a 14-25 °C durante toda unha noite. A ausencia de extremos anelados de forma estable tamén significa que a eficacia da ligazón estará diminuída, e será necesario usar unha maior concentración de ligase.
Historia
A primeira ADN ligase foi purificada e caracterizada en 1967. As ADN ligases habitualmente dispoñibles comercialmente descubríronse orixinalmente no bacteriófago T4, en E. coli e outras bacterias.
A Barca de Barbantes, A Barca de Barbantes, Cenlle
A Barca de Barbantes é un lugar situado na parroquia da Barca de Barbantes, no concello de Cenlle, na provincia de Ourense. No ano 2008 tiña 152 habitantes (68 homes e 84 mulleres).
Parroquias de
miniatura|esquerda|As dez parroquias que conforman o concello de Cenlle.
Carlos Wilson Cachicote
Carlos Wilson Cachicote da Rocha, coñecido como Rudy, nado en Oeiras (Lisboa) o 1 de maio de 1989, é un futbolista portugués. Xoga de mediapunta e o seu equipo actual é o CF União.
Was wir wollten
Was wir wollten é un filme austríaco de 2020 dirixido por Ulrike Kofler. Está baseado na historia curta Der Lauf der Dinge de Peter Stamm. Foi escollido como candidato de Austria para o Óscar ó mellor filme internacional na 93ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
Carlos Wilson Cachicote
Traxectoria
O 23 de xullo de 2013 foi presentado como xogador do Deportivo da Coruña, cun contrato por 2 anos e unha cláusula de rescisión de 6 millóns de euros. O 31 de xaneiro de 2014 anunciouse a súa cesión ao Belenenses. Tralo regreso da cesión na escuadra lusa rescindeu contrato co Deportivo ao non contar coa confianza do adrestrador Víctor Fernández para xogar no equipo herculino, asinando polo cadro grego do Skoda Xanthi. A finais dese mesmo ano partiu cara a terra dos seus devanceiros para se unir ao Recreativo do Libolo, campión da liga angolana.
Selección nacional
A nai de Rudy é angolana e o seu pai é santomense. Isto permitiu que Rudy puidese xogar coa selección angolana, sendo convocado o 23 de maio de 2014 para os encontros amigábeis contra Marrocos e Irán, aínda que o seu debut tivo lugar o 3 de agosto fronte a Etiopía.
Illa Rantau
Rantau (en indonesio: Pulau Rantau, ou ata Tebingtinggi Tebing Tinggi) é unha illa de Indonesia na costa leste de Sumatra, situada no estreito de Malaca.
Clúster
O termo clúster, ás veces pronunciado cláster, é un termo inglés que significa acio e que se emprega nos eidos tecnolóxico e empresarial para referirse a distintos agrupamentos ou conxuntos integrados de elementos. Estes son algúns exemplos:
Illa Rantau
Cunha superficie de 1.597´5 km², é a máis grande dunha serie de illas que se atopan na costa leste de Sumatra, que están separadas por só uns quilómetros de ancho das demais. Ao sur da illa esta Sumatra, ao nordés atópase Rangsang, Merbau no norte e ao noroeste Padang. Merbau esta a tan só 100 metros de Rantau e están separadas por unha canle de 14´3 quilómetros de lonxitude, polo que ás veces Merbau non aparece en moitos mapas como unha illa separada. Rantau ten de 76 km de longo, ata 26 km de largo e é cha por completo.
Clúster
Ademais, o termo pode referirse a:
Illa Rantau
Ao leste atópanse directamente en fronte dúas illas pequenas Menggung e Topang, e no sueste Labu e Serap.
Administrativamente, a illa pertence aos órganos de administración de Rantau (kabupaten) Kepulauan Meranti da provincia de Riau e consta de dous subdistritos (Kecamatan) Tebing Tinggi e Tebing Tinggi Barat que en conxunto teñen 91.889 habitantes (2007). A vila máis grande e máis importante é Selat Panjang na costa norte da illa.
Ameixeiras, A Madanela de Montes, Forcarei
Ameixeiras é un lugar da parroquia da Madanela de Montes, no concello de Forcarei, na provincia de Pontevedra. No ano 2007 tiña 11 habitantes, 4 homes e 7 mulleres; o que supón un incremento de 2 habitantes en relación ao ano 2006.
O Franco, Rioaveso, Vilalba
O Franco é un lugar da parroquia de Rioaveso, no concello lugués de Vilalba, na comarca da Terra Chá.
Stiliyan Petrov
Stiliyan Alyoshev Petrov, nado o 5 de xullo de 1979 en Montana, Bulgaria, é un exfutbolista búlgaro. Xogaba de centrocampista e foi internacional coa selección búlgara.
O 30 de marzo de 2012, Petrov foi diagnosticado con leucemia aguda, suspendendo a súa carreira no fútbol para pórse a tratamento. Anunciou a súa xubilación do fútbol en maio de 2013.
Oncieu
Oncieu é unha vila francesa do departamento do Ain, na rexión de Ródano-Alpes.
Ete bolore
Ete bolore (en Եթե բոլորը) é un filme armenio de 2012 dirixido por Nataliya Belyauskene. O filme foi escollido como candidato de Armenia para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 85ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
Citocromo b559
O citocromo b559 é un importante compoñente do fotosistema II, que intervén na fotosíntese, onde parece que realiza transportes de electróns secundarios para protexer ao fotosistema de danos producidos pola luz.
O fotosistema II
O fotosistema II é un complexo pigmento-proteína de múltiples subunidades, que contén polipéptidos intrínsecos e extrínsecos da membrana fotosintética. No núcleo deste complexo, os pigmentos clorofilas e beta-carotenos están unidos principalmente a proteínas da antena do fotosistema CP43 (PsbC) e CP47 (PsbB), as cales pasan a enerxía de excitación ás proteínas do centro de reacción do fotosistema D1 (Qb, PsbA) e D2 (Qa, PsbD), as cales se unen a todos os cofactores activos redox implicados no proceso de conversión de enerxía. O complexo de evolución do oxíxeno do fostosistema II (OEC, oxygen-evolving complex) proporciona electróns para volver reducir o centro de reacción do fotosistema II e oxidar dúas moléculas de auga para recuperar o seu estado inicial reducido. Consta de OEE1 (PsbO), OEE2 (PsbP) e OEE3 (PsbQ). As restantes subunidades do fotosistema II son de baixo peso molecular (menos de 10 kDa), e están implicadas na ensamblaxe do fotosistema II, estabilización, dimerización, e fotoprotección.
Función do citocromo b559 no fostosistema
O citocromo b559, que forma parte do núcleo do centro de reacción do fotosistema II é un heterodímero composto por unha subunidade alfa (PsbE), outra beta (PsbF), e un cofactor hemo. Dous residuos de histidina de cada subunidade coordinan o hemo. Aínda que o citocromo b559 é unha proteína activa redox, é improbable que estea implicada no transporte primario de electróns do fostosistema II debido ás súas cinéticas moi baixas de fotooxidación e fotorredución. Crese máis ben, que o citocromo b559 podería participar nunha vía de transporte de electróns secundaria que axuda a protexer o fotosistema II de danos producidos pola luz. O citocromo b559 é esencial para a ensamblaxe do PSII.
O dominio N-terminal do citocromo B559 na subunidade alfa aparece xunto cun dominio luminal (InterPro IPR013082), mentres que na subunidade beta aparece só.
Sus
Sus é un xénero de mamíferos artiodáctilos, o tipo da familia dos súidos.
Citocromo b559
Formas do citocromo b559
O citocromo b559 pode existir en tres formas, cada unha co seu característico potencial de oxidorredución. Estas formas poden ter un potencial moi baixo, ≤ cero mV; ou baixo a 60 mV; ou alto (HP) a 370 mV. Hai tamén unha forma de potencial intermedio que ten un potencial redox a pH 6,5-7,0 que vai de 170 a 240 mV. Nos OECs dos centros de reacción, máis da metade do citocromo b559 está na forma de alto potencial. Nos centros de reacción do fotosistema II que non son OECs nos que se diminuíu o manganeso, o citocromo b559 está xeralmente na forma de baixo potencial.
Sus
Orixinario de Eurasia, inclúe os porcos domésticos e os xabarís.
Características e comportamento
Os porcos son animais de tamaño mediano e corpo xeralmente robusto, en forma de barril, coa pel grosa e lixeiramente pilosa. Os ollos son xeralmente pequenos en relación ao tamaño da cabeza, e as orellas son relativamente pequenas e rematadas en punta. O cranio é longo e ten un perfil plano. A cola curta e rizada.
Unha das características máis notábeis dos porcos é o eu fociño, moi móbil, rematado no seu extremo nun disco cartilaxinoso onde se abren as fosas nasais. Esta estrutura está apoiada nun óso prenasal situado debaixo dos ósos nasais.
Os dentes caninos, de crecemento continuo, medran para formaren grandes cairos curvados cara ao exterior.
Os únicos dedos funcionais para a locomoción son os dous centrais, rematados en pezuños.
Os porcos son omnívoros, e a súa dieta inclúe fungos, follas, raíces, bulbos, tubérculos, froitos, caracois, lesmas, vermes, pequenos vertebrados, ovos, preas e excrementos (incluíndo os seus), lixo e outros porcos. miniatura|240px|[[Xabaril tomando un baño de barro.]]
Usan o seu musculoso e flexíbel fociño e as patas dianteiras para escavar no solo.
Porcos e xabarís foron introducidos polos seres humanos nun gran número de lugares. Desgrazadamente, nalgunhas zonas causaron danos considárabeis ao medio ambiente debido á súa constante busca de alimento, e outros levaron algunhas enfermidades que poden transmitirse ás persoas.
As femias maduran sexualmente ao redor dos 8 a 18 meses de idade. Entran en celo (estro) cada 21 días. Os machos maduran entre os 8 e os 10 meses de idade. Cada camada de leitóns ten entre 6 e 12 individuos.
Os porcos non teñen glándulas sudoríparas funcionais, polo que deben arrefriarse desde unha fonte externa, normalmente auga ou lama cando o necesitan. Os baños na lama tamén lles serven para protexerse do sol e dos insectos e parasitos.
Taxonomía
O xénero foi descrito en 1758 polo naturalista sueco Carl von Linné (Linneo) na 10ª edición do seu Systema Naturae.
Especies e subespecies
Segundo Wison & Reeder, na 3ª edición do seu Mammals Species of the World na actialodade recoñécense aas seguintes especies e subespecies:
Tipi dulce tipi
"Tipi dulce tipi" é unha canción da banda viguesa de rock Siniestro Total, editada como sinxelo do seu terceiro álbum Menos mal que nos queda Portugal en 1984.
A cara-b do sinxelo, "Hey, Hey Vigo", apareceu posteriormente na re-edición do álbum Menos mal que nos queda Portugal, ademais do álbum ao vivo Ante todo mucha calma. "Tipi dulce Tipi" está tamén nese último traballo ademais de no recompilatorio ¿Quiénes somos? ¿De dónde venimos? ¿Adónde vamos?.
Podemos
odemos é un partido político español fundado en xaneiro de 2014 a raíz das protestas do Movemento 15-M contra a desigualdade e a corrupción. Dende a súa fundación, o seu secretario xeral foi o politicólogo Pablo Iglesias Turrión, cargo que ostentou até maio de 2021.
Catro meses despois da súa formación, Podemos participou nas eleccións europeas de 2014, logrando cinco escanos (de 54) co 7,98 % dos votos, o que o converteu no cuarto partido máis votado de España. Nos primeiros vinte días que permitiu a inscrición, reuniu máis de 100 000 membros, converténdose no terceiro partido en número de afiliados. En outubro ostentaba xa o segundo lugar, con máis de 200 000. Tamén chegou a aparecer como o primeiro partido do país en intención directa de voto, segundo as enquisas.
Eleccións ao Parlamento Europeo de maio de 2014
right|330x330px|Resultados de Podemos por comunidades autónomas nas eleccións europeas de 2014 Podemos presentou unha candidatura ás eleccións ao Parlamento Europeo elaborada a través de eleccións primarias abertas, que foi a cuarta máis votada (7,98 %) e outorgou a Podemos cinco escanos. Para varios medios, foi «a sorpresa» dos comicios.
Obtivo os seus mellores resultados, por encima do 10 %, en Asturias, Madrid, Canarias e Baleares e foi a terceira forza máis votada en cinco comunidades autónomas, entre elas Madrid. Obtivo un número significativo de votos en toda España, cos peores resultados en Cataluña (aínda que superou o 5 % de voto en Barcelona) e en Estremadura. Obtivo máis votos que Compromís na Comunidade Valenciana e que o BNG en Galicia.
Auxe subsecuente
Tras resultar ser a cuarta forza política máis votada nas eleccións europeas, empezáronse a publicar noticias relacionadas co seu crecemento.
A sondaxe trimestral do Centro de Investigacións Sociolóxicas (CIS) realizado sobre xullo do 2014 (dous meses despois das eleccións) deixaba a Podemos como a segunda forza política en intención directa de voto, superando ao PSOE, pero quedándose a 0,9 puntos do PP. A finais de xullo Podemos empezou a permitir a inscrición de individuos como membros do partido, con 32 000 persoas rexistrándose como membros nas primeiras 48 horas, a través do sitio web de Podemos, de forma gratuíta e sen pagar unha cota periódica. Aos 20 días, Podemos xa contaba con case 100 000 inscritos (non pagan cota), converténdose no terceiro partido español por número de membros, por diante de EU, UPyD, CiU e o PNV.
En agosto do 2014, Podemos xa reunía 442 000 apoios máis en Facebook que a suma de todos "Góstame" do resto dos partidos, alcanzando os 708 763, con máis de 2,6 millóns de visualizacións dos vídeos na súa canle de YouTube. A enquisa de Metroscopia correspondente a ese mes deu un 10,7 % de intención de voto a Podemos right|thumb|400x400px|Gráfico de sondaxes sobre intención de voto. A liña morada representa Podemos, a azul o PP, a vermella o PSOE e a laranxa Cidadáns. En setembro do 2014, a entrevista de Pablo Iglesias en Viaxando con Chester tivo case tres millóns de espectadores, sendo o programa máis visto na súa franxa de emisión cun 14,5 % da cota de pantalla.
En outubro do 2014, o barómetro de Metroscopia deulle un 13,8 % en intención directa de voto, superando ao Partido Popular. A aparición de Pablo Iglesias na Sexta Noite (na que foi entrevistado) elevou a audiencia do programa ao 16,2 %, sendo o seu máximo histórico. A entrevista de Pablo Iglesias en Salvados tamén fixo ao programa bater a súa marca histórica de audiencia, cun 23,8 % e cinco millóns de espectadores. Nos últimos días de outubro, Podemos xa contaba con máis de 200 000 membros.
En novembro de 2014 publicáronse dúas enquisas correspondentes ao mes anterior que situaron a Podemos como a primeira forza política de España en intención directa de voto: A de Metroscopia do 2 de novembro deu a Podemos o 22,2 % da intención directa de voto, comparado co 13,1 % do PSOE e o 10,4 % do PP, mentres que tres días despois o barómetro do CIS deu a Podemos un 17,6 %, ao PSOE un 14,3 % e ao PP un 11,7 %. Ambas as enquisas diferiron, con todo, na súa estimación do voto: na de Metroscopia Podemos apareceu como vencedor no caso dunhas eleccións xerais en España cun 27,7 % dos votos en comparación ao 26,2 % do PSOE e 20,7 % do PP; mentres na do CIS quedaba en terceira posición, cun 22,5 % por detrás do PP cun 27,5 e o PSOE cun 23,9 %.
Asemblea cidadá Si se pode (outono de 2014)
Os días 12 e 13 de xuño elixiuse en votación telemática ao equipo de 25 persoas que prepararía a asemblea de outono, non sen discusión sobre o procedemento e os prazos da votación. A esta votación concorreron dúas listas, unha encabezada por Pablo Iglesias, e outra promovida polo círculo de Enfermaría. O proceso electoral, no que votaron segundo os organizadores unhas 55 000 persoas, deu como gañadora á primeira de ditas listas, co 86,8 % dos votos.
Finalmente, do 15 de setembro ao 15 de novembro tivo lugar a Asemblea cidadá "Si se pode", considerada como a asemblea constituínte do partido, que tivo tres datas clave:
Eleccións autonómicas e municipais de 2015
right|thumb|330x330px|Porta do Sol durante a Marcha do cambio. Tras a aprobación na Asemblea Cidadá de non presentarse co nome de Podemos nas eleccións municipais de maio de 2015, senón mediante a inclusión no seu caso dos seus círculos locais en plataformas cidadás e agrupacións de electores, o partido concentrouse sobre todo en tentar gañar as xerais de finais de 2015.
Tamén reduciu a presenza nos medios dos seus líderes máis recoñecidos, como Errejón ou Iglesias, até entón habituais de programas televisivos, para evitar a súa sobreexposición. Chamaron a atención, con todo, coa presentación o 27 de novembro do documento marco do seu programa económico e cunha multitudinaria manifestación en Madrid o 31 de xaneiro de 2015 á que denominaron "Marcha do Cambio".
Os seus líderes, por outra banda, empezaron a criticar ao emerxente Cidadáns – Partido da Cidadanía, á vez que imitaban a súa estratexia de dividir a presentación do seu programa electoral en varios días. O 30 de abril Moedeiro dimitiu da dirección do partido. Os seus resultados (contabilizándose un total de 1.796.930 sufraxios nas trece comunidades onde se celebraron eleccións, que a converteron na terceira forza política máis votada nestes comicios) foron os seguintes:
Eleccións xerais de 2015
Tras o esborralle de Esquerda Unida (EU) nas eleccións autonómicas, o seu líder, Alberto Garzón, reuniuse con Pablo Iglesias para ofrecerlle un acordo electoral de cara ás eleccións xerais. A pesar da sintonía existente entre ámbolos dous líderes, Iglesias rexeitou calquera alianza entre Podemos e EU, aínda que non co propio Garzón. A finais de xullo de 2015, Podemos decidiu mediante referendo que toda alianza con outras formacións deberá preservar o nome do partido, seguido dun guión que inclúa o nome da plataforma de confluencia («Podemos-X»). Ademais, estas plataformas deberán celebrar primarias en cada unha das circunscricións nas que se presenten. Esta decisión abriu a porta a unha posible confluencia coa plataforma Agora en Común, que busca unha candidatura unitaria de todos os partidos políticos e movementos sociais de esquerdas.
William Wordsworth
William Wordsworth, nado en Wordsworth House o 7 de abril de 1770 e finado en Cumberland o 23 de abril de 1850, foi un escritor inglés, dos máis importantes poetas románticos do seu país.
Podemos
Situación no espectro político e ideoloxía
O partido rexeita as análises externas que sitúan á formación dentro dunha determinada adscrición ideolóxica, en palabras de Pablo Iglesias «A clave non é un eixo dereita-esquerda, senón democracia-ditadura». Así mesmo, debido á recente irrupción da formación, aínda non existen –desde unha perspectiva académica– análises rigorosas que aborden con profundidade a ideoloxía de Podemos, polo que as fontes respecto diso versan sobre artigos de opinión provenientes de analistas especializados. Como exemplo, o analista político Antoni Gutiérrez-Rubí, expón que:
Trazos ideolóxicos
A irrupción do partido Podemos e os seus bos resultados nas eleccións europeas de 2014 levaron a analistas políticos e medios de comunicación a tratar de comprender e definir as que serían as sinais de identidade ideolóxica do novo partido. Neste sentido, Santos Juliá, catedrático de Historia Social e do Pensamento Político na UNED, afirmou que as ideas transmitidas polos líderes de Podemos podían concretarse en «a loita pola hexemonía, de Gramsci; a razón e a mística do populismo, de Laclau; algo de Lenin e moito de Carl Schmitt».
Názara, Cenlle, Cenlle
Názara é un lugar situado na parroquia de Santa María de Cenlle, no concello de Cenlle, na provincia de Ourense. No ano 2008 tiña 14 habitantes, deles 8 eran homes e 6 eran mulleres, o que supón un mantemento en relación ao ano 2007.
William Wordsworth
Canda a Samuel Taylor Coleridge, axudou á engalaxe da época romántica na literatura inglesa coa súa publicación conxunta de Lyrical Ballads en 1798. Esta obra influíu de modo determinante na paisaxe literaria do século XIX. Foi o poeta laureado de Inglaterra dende 1843 até a súa morte acaecida en 1850.
Podemos
Trazos ideolóxicos
O igualitarismo ou a defensa da igualdade de oportunidades e da repartición da riqueza como forma de atallar as graves desigualdades sociais derivadas do capitalismo e da crise económica, o comunismo, a socialdemocracia, a democracia participativa ou o republicanismo, foron outros trazos da ideoloxía do partido destacados polos analistas políticos. Tamén a firme determinación de atender a demandas «compartidas amplamente pola cidadanía [como] a restitución do decoro ético e social do Estado a través dun paquete de reformas lexislativas, constitucionais, que reprima os desmáns e omisións de partidos e institucións e force un cambio no funcionamento ordinario do poder político», contrastando con «demandas maximalistas (de moi fantasioso cumprimento)», en expresión do ensaísta e escritor Jordi Graza García publicada no diario O País. Por razóns semellantes, o igualitarismo defendido polo partido, foi cualificado como utópico por Salvador Aragonés, quen atopaba as súas raíces «en Marx e Lenin e un populismo imitando á Venezuela de Chave z [sic] e ao peronismo arxentino», para concluír que podería terminar nunha «ditadura pechada» ao primar a igualdade sobre a liberdade.
William Wordsworth
O carácter fortemente innovador da súa poesía, ambientada na suxerinte paisaxe do Lake District (a rexión dos lagos), no norte de Cumberland, radica na elección dos protagonistas, personaxes de humilde extracción, do tema, que é a vida cotiá, e da linguaxe, sinxela e inmediata. Wordsworth, Coleridge e Southey foron coñecidos como lakistas, por inspirarse na mesma paisaxe dos lagos.
Podemos
Controversia sobre populismo
Para Antonio Elorza, catedrático de Ciencias políticas da Universidade Complutense de Madrid, Podemos daría «prioridade a necesidades ben reais (desafiuzamentos, pensións, corrupción)», pero prescindindo dunha estimación dos seus custos e con «mentalidade chavista» disolta no extenso programa do partido, polo que «é xusta a cualificación de populismo». No mesmo sentido, exprésase José Ramón Montero, catedrático de Ciencia Política na Universidade Autónoma de Madrid, quen opina sobre Podemos que «combinan en maiores ou menores doses receitas extraordinariamente simplificadas de neopopulismo, antieuropeísmo, anti-partidismo e antisistema, así como un izquierdismo maximalista aplicado sen moitos matices a todas as causas, todos os líderes, todos os países». O director do Departamento de Socioloxía e Ciencia Política da Universidade da Coruña, Santiago Míguez, os profesores de Economía José Ignacio Conde-Ruiz e Juan Rubio-Ramírez, ou Mauricio Vermellas, profesor adxunto de Historia Económica na Universidade de Lund, mencionan como compoñentes populistas do partido o forte liderado, con trazos mesiánicos e anti-establishment, e un programa atractivo para «a gran masa de descontentos», que de executarse podería comportar máis inconvenientes que beneficios.
William Wordsworth
Traxectoria
Sendo o segundo de cinco irmáns, Wordsworth naceu en Cockermouth en Cumberland, parte da pintoresca rexión dos lagos. Ao morrer súa nai en 1778, seu pai enviouno ao colexio de Hawkshead. En 1783 morreu seu pai, que era avogado e asesor de James Lowther, primeiro conde de Lonsdale, un home moi desprezado na rexión. A herdanza consistía en preto de 5000 libras, gran parte dela reclamada ao conde, quen frustrou estas demandas até a súa morte en 1802. O sucesor do conde, non obstante, pagou o reclamado con intereses. Despois da morte de seu pai, os cativos Wordsworth ficaron baixo tutela de seus tíos. Aínda que moitos aspectos da súa infancia foron positivos, Wordsworth recordaba gromos de soidade e ansiedade. Tardou moitos anos en recuperarse da morte dos seus pais e da separación dos seus irmáns.
Paul Allen
Paul Allen, nado en Seattle (Washington) o 21 de xaneiro 1953 e finado o 15 de outubro de 2018, foi un informático estadounidense cofundador de Microsoft e amigo de Bill Gates, con quen desenvolveu as primeiras versións de MS-DOS.
Podemos
Catalogación nos medios de prensa
Podemos foi definido de diversas formas, segundo a liña editorial de diferentes medios de comunicación. O xornal dixital Público mencionou antes dos comicios europeos que o partido constituía «unha nova fronte» no panorama da esquerda. O partido tamén foi colocado na esquerda política polas axencias de noticias Reuters e Associated Press; e como unha formación de «extrema esquerda» en Financial Estafes e no diario español ABC. En The Wall Street Journal describiuse como un partido de «esquerda» cunha base política de extrema esquerda similar á de Syriza,mentres que The Economist afirma que «España ten a súa propio equivalente [Podemos] do partido grego de extrema esquerda, Syriza». A análise de The New York Times define Podemos como un partido «anti-establishment, anti-austeridade, profundamente xuvenil e fundamentado en Internet». Tanto The Economist como The New York Times relacionan o éxito de Podemos cos indignados e o movemento do 15-M. Para a BBC, trataríase dun partido «de esquerda e anti-austeridade», así como populista.
Gangkhar Puensum
miniatura|240px|Cumio de Gangkhar Puensum.
Paul Allen
Comezos
Xa dende os 14 anos comezou a ser un grande entusiasta dos ordenadores. Allen foi á Washington State University, pero deixouna dous anos máis tarde xunto con Bill Gates para perseguir o seu soño de escribir software comercial para os novos ordenadores persoais.
Microsoft
Xunto con Bill Gates fundou Microsoft (inicialmente "Micro Soft") en Albuquerque, Novo México, en 1975, e comezaron vendendo un intérprete da linguaxe de programación BASIC. Allen foi a punta de lanza dun trato de Microsoft para comprar un sistema operativo chamado QDOS por 50,000 $; non era esperable que sendo programadores pagasen por un sistema baseado na súa totalidade en terminais e comandos, mais con isto Microsoft gañou un contrato para subministrar o sistema operativo para os novos PC de IBM. Isto fixo que Microsoft tivera un remarcable crecemento.
Saída de Microsoft
Allen viuse obrigado a renunciar a Microsoft en 1983 despois de diagnosticárselle a enfermidade de Hodgkin, a cal superou despois de moitos meses de tratamento de radioterapia e un transplante de medula ósea.
Areas, Adragonte, Paderne
Areas é un lugar da parroquia de Adragonte no concello coruñés de Paderne da comarca de Betanzos. Tiña 123 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 60 eran homes e 63 eran mulleres.
Este lugar dista 3 quilómetros da capital do concello.
William Wordsworth
Traxectoria
Comezou a estudar no St John's College, de Cambridge en 1787. En 1790, co seu amigo Robert Jones, emprendeu unha viaxe a pé polo continente, visitando a Francia revolucionaria. Chegou a París xusto cando se celebraba o primeiro aniversario da Toma da Bastilla, e apoiou o movemento republicano. Despois estivo en Italia polos Alpes. Regresou a Inglaterra e, ao ano seguinte, graduouse en Cambridge sen honores.
Francia
En novembro de 1791, Wordsworth regresou a Francia, onde estivo máis ou menos un ano. O ambiente parisiense levouno a abrazar os ideais anarquistas e libertarios de tantos pensadores rebeldes e revolucionarios da época. Da man das ideas revolucionarias, repudiou non só da fe cristiá senón incluso da institución da familia e do matrimonio. Relacionouse con diversas mulleres, entre elas a francesa, Annette Vallon, da que se namorou. En 1792 tiveron unha filla, Caroline. Debido á falta de diñeiro e ás tensións entre Gran Bretaña e Francia, ese ano regresou a Inglaterra.
En 1793, Wordsworth expresou abertamente as súas conviccións políticas en A Letter to the Bishop of Llandaff (Carta ao bispo de Llandaff), na que defende o ateísmo e a causa revolucionaria, loando a execución de Luís XVI de Francia. Involucrado nas loitas intestinas dos xirondinos, a súa vida estivo en perigo cando Robespierre reprimiu con sangue a súa facción.
O Reinado do Terror apartouno do movemento republicano, e a guerra entre Francia e Gran Bretaña impediulle volver ver a Annette e a Caroline durante varios anos. É posible que nesta época sufrira depresión e inestabilidade emocional.
Primeira publicación e Baladas líricas
En 1797, Wordsworth e súa irmá, Dorothy, trasladáronse a Somerset, tan só a unhas millas da casa de Coleridge en Nether Stowey. Wordsworth e Coleridge produciron Lyrical Ballads (Baladas líricas) (1798). Entre os seus poemas, destacan Tintern Abbey (Versos escritos pocas millas más allá de la abadía de Tintern) e Michael, na que mostra "a dignidade tráxica que se lle pode dar á historia dun pastor e seu fillo" (Ifor Evans).
As Baladas mostraron unha natureza vibrante dunha espiritualidade e dunha sensualidade ben afastada da fría razón dos ilustrados, aínda que quedara en Wordsworth aquela sensibilidade democrática e unha espontánea simpatía cara ás clases máis humildes ou desfavorables, inspirada pola revolución.
Edicións posteriores das Baladas incluíron máis poemas e un Preface (Prefacio) aos poemas. Este Prefacio é considerado obra central da teoría literaria romántica. Wordsworth expón o que considera os elementos dun novo tipo de poesía, unha baseada no “verdadeiro idioma dos homes”. Evita a dicción poética de moita da poesía do século XVIII. Proporciona a súa famosa definición de poesía como o espontáneo desbordamento de poderosos sentimentos, de “emocións recollidas no sosego”.
Alemaña
miniatura|William Wordsworth en 1798. Wordsworth, Dorothy e Coleridge viaxaron a Alemaña. Durante o duro inverno de 1798-1799, Wordsworth e Dorothy viviron en Goslar, e a pesar da súa extrema soidade e estrés, empezou a traballar nunha peza autobiográfica logo titulada The Prelude (O preludio).
Crese que en 1799 escribiu os catro primeiros poemas dos cinco agrupados normalmente co título de Lucy poems (Poemas de Lucy). Están dedicados a unha muller morta en xuventude, non identificada; neles expresa o seu culto á xuventude, á inxenuidade e ao candor, así como a visión panteísta da natureza.
Os Wordsworth regresaron a Inglaterra, instalándose en Dove Cottage, Grasmere, sempre no Lake District, e esta vez acompañábaos o poeta Robert Southey. Nesta época, moitos dos seus poemas xiran en torno á morte, a resistencia, a separación e a dor.
Obra viva
Obra viva é un libro de ensaio escrito por Antón Avilés de Taramancos, publicado en 1992 pola editorial Laiovento.
William Wordsworth
Matrimonio
No ano 1802 viaxou coa súa irmá Dorothy a Francia a visitar a Annette e a Caroline. Grazas ao éxito das Baladas líricas e a 4.500 libras esterlinas recibidas ao morrer o conde de Lonsdale, gozou de certo alivio económico, enviando a Annette parte dese diñeiro.
Obra viva
Características
A obra constitúea unha escolma ordenada cronoloxicamente, desde 1959 até 1991, incluíndo gran cantidade de artigos escritos no xornal Barbanza (1988–1989). No libro amosa o seu pensamento político e inquedanzas.
William Wordsworth
Matrimonio
No mesmo ano casa con Mary Hutchinson, amiga da infancia, coa que Dorothy, quen seguiu vivindo con eles, acabou facéndose íntima amiga. Ao ano seguinte, Mary deu a luz o primeiro dos seus cinco fillos, John.
Obra viva
Características
O libro inclúe un prólogo de Xosé Agrelo. Traduciuno ao castelán en 2005 Ana Villar Chao e publicouno Laiovento, na colección Endovelia.
William Wordsworth
Matrimonio
En 1802 escribe algúns dos seus máis famosos sonetos, forma que empregaba para expresar momentos conmovedores da súa propia experiencia: Composed upon Westminster Bridge (Composto baixo a ponte de Westminster) e (I griev’d for Buonaparte with a vain And an unthinking grief).
Madurez: o Wordsworth conservador
Durante anos, Wordsworth planeara escribir un largo poema filosófico en tres partes, que pretendía chamar The Recluse.
Como apéndice ao mesmo, empezou a escribir en 1798-1799 un poema autobiográfico, ao que chamaba o "Poema a Coleridge". Comezou a amplialo e finalmente decidiu que fose un prólogo e non un apéndice.
Tanto a saúde de Coleridge como a súa relación con Wordsworth empezaron a decaer en 1804, ano no que tiveron unha forte discusión que determinou o final da súa colaboración. O enfrontamento entre ambos derivaba, por un lado, da crecente adicción de Coleridge ao opio e, por outro, das súas diverxencias ideolóxicas: Wordsworth foi adoptando posicións máis conservadoras, tanto no plano poético como no político e social, mentres que Coleridge tendía ao idealismo alemán e á procura simbólica. Ese ano Wordsworth fíxose amigo de Robert Southey.
Coa proclamación de Napoleón como emperador de Francia (1805), o último resto de liberalismo de Wordsworth caeu, e a partir de entón identificouse a si mesmo como tory. El, que en Francia vira o emblema da democracia e a liberdade, sentiuse traizoado e comezou a repregarse gradualmente a posicións moderadas, incluso conservadoras, sobre todo de 1808 para adiante, até abrazar a relixión anglicana e a monarquía co compromiso vitoriano.
Ese mesmo ano morreu afogado no mar seu irmán John, que lle afectou profundamente. A súa morte, e a de Nelson, levárono a crear, en Character of the Happy Warrior, un "nobre resume da vida de acción" (Evans). No mesmo tempo, acabou de escribir o seu Poema a Coleridge, pero rexeitou publicar un traballo tan persoal antes de acabar con The Recluse.
Dous dos seus fillos, Thomas e Catherine, morreron en 1812. Ao ano seguinte, trasladouse a Rydal Mount, Ambleside, onde pasou o resto da súa vida, salvo algunha espontánea viaxe.
En 1814 publicou The Excursión (A excursión) como a segunda parte da obra en tres partes The Recluse. Nunca completou as partes primeira e terceira. Escribiu un poético Prospectus a The Recluse no que expón a estrutura e intención do poema; este Prospectus contén algunhas das súas máis famosas frases sobre a relación entre a mente humana e a natureza.
Algúns críticos modernos consideran que a súa produción decaeu a partir de mediados dos anos 1810. Pero este declive puido obedecer máis ben a un cambio do seu estilo de vida e das súas crenzas. En torno a 1820, gozou de éxito cando se produciu un cambio na opinión crítica contemporánea cara ás súas primeiras obras. Ese mesmo ano viaxou a Italia, e na mesma década, aos Países Baixos (1823) e a Bélxica (1828).
Desta época de decadencia na súa obra poética destaca Inside King’s College Chapel, Cambridge (Dentro da capela de King’s College, Cambridge, 1822).
A súa irmá Dorothy padeceu unha grave enfermidade en 1829, quedando inválida para o resto da súa vida. O goberno incluíno na lista civil, cobrando unha pensión que chegaba a £300 por ano en 1842. No cumio da súa fama e riqueza, foi distinguido co título de poeta laureado en 1843. Cando a súa filla Dora morreu en 1847 cesou a súa produción poética.
Morreu en Rydal Mount o 23 de abril de 1850 e foi enterrado na igrexa de St. Oswald en Grasmere.
A súa viúva Mary publicou o Poema a Coleridge, como The Prelude (El preludio) meses despois da súa morte. Aínda que isto non provocou moito interese en 1850, desde entón foi recoñecido como a súa obra mestra. Así, Ifor Evans considera que quizais se trate “do máis grande dos poemas modernos en inglés: a memoria espiritual dunha mente singular, que recorda con honestidade as súas propias experiencias íntimas, á que debemos unir unha estraña capacidade para facer intelixibles as lembranzas”. En 1985, Steve Meretzky deseñou un xogo de ordenador interactivo baseado nesta obra que se chamou A Mind Forever Voyaging e foi comercializado por Infocom.
Ordonnaz
Ordonnaz é unha vila francesa do departamento do Ain, na rexión de Ródano-Alpes.
Copa do Rei de Rugby 2004-2005
Na tempada 2004-2005 disputouse a 72ª edición da Copa do Rei de rugby, o torneo nacional máis antigo do rugby español. Na final, disputada o 29 de maio de 2005 no campo de Pinares de Venecia de Zaragoza, o CR El Salvador gañou por 29 a 8 ó Getxo RT.
Critérium Arenal
O Critérium Arenal foi un rally disputado entre o 21 e o 22 de febreiro de 1987 en Vigo, que foi a proba inaugural da tempada 1987 do Campionato de Galicia de Rally. O rally creouse para substituír o desaparecido Rally de Pontevedra, mais con todo, foi substituído ao ano seguinte polo Rally Recalvi. O vencedor foi Carlos Piñeiro sobre un Opel Ascona 400.
Sé quién eres (serie de televisión)
Sé quién eres é unha serie de televisión española creada polo director Pau Freixas. Está producida por Mediaset España para Telecinco e foi estreada o 16 de xaneiro de 2017. Está protagonizada por Blanca Portillo, Francesc Garrido, Carles Francino, Eva Santolaria e Aida Folch entre outros.
Sinopse
A trama céntrase no personaxe de Juan Elías (Francesc Garrido), avogado de prestixio, que tras o que parece ser un accidente, perdeu totalmente a memoria. Coa axuda da súa esposa, a xuíza Alicia Castro (Blanca Portillo), tenta recompoñer os feitos acaecidos, ao atoparse o coche accidentado. A historia adquire unha tinguidura máis sombría ao atoparse no vehículo sangre de Ana Saura (Susana Abaitua), a sobriña do matrimonio desaparecida desde hai días. O pai desta, Ramón (Nancho Novo), reitor de universidade, tratará de demostrar que Elías acabou coa vida da nova.
Critérium Arenal
O nome do rally débese ao patrocinio dos pubs da rúa Areal de Vigo.
Os Codesás, A Madanela de Montes, Forcarei
Os Codesás é un lugar da parroquia da Madanela de Montes, no concello de Forcarei, na provincia de Pontevedra. En 2007 tiña 22 habitantes (once homes e once mulleres), dous menos ca en 2006.
Transformación de Lorentz
miniatura|Hendrik Antoon Lorentz, no ano 1916 En física, a transformación de Lorentz é unha transformación de coordenadas dun referencial en repouso a outro en movemento, que é válida para todas as velocidades. É unha xeneralización relativística da transformada de Galileo.
Motivación orixinal
As transformadas de Lorentz foron deducidas polo físico holandés H. A. Lorentz ao pouco de facerse públicos os resultados do experimento Michelson-Morley (que non atopou proba algunha da existencia do éter) é publicadas, na opinion de George Gamow, coma un pasatempo matemático para facer concordar os resultados do experimento coa velocidade da luz consonte as ecuacións de Maxwell modificando as ecuacións da transformada de Galileo. Einstein foi o primeiro físico en considerar as transformadas de Lorentz coma esenciais para a comprensión física do espazotempo, pois manteñen a simetria respecto de referenciais en repouso  ou en movemento. O raciocinio a seguir, atribuído a Einstein, ilustra intuitivamente a inconsistencia de aplicar a transformada de Galileo (que aplicaba Newton coma referenciais do espazo e tempo nas súas ecuacións físicas) á velocidade da luz, e outros corpos físicos a velocidades relativistas:
Considere que sexa posíbel a unha persoa viaxar á velocidade da luz. A luz, polas ecuacións de Maxwell, é unha oscilación dos campos eléctricos ‘‘‘E’‘‘ e magnéticos ‘‘‘B’‘‘, periódica no espazo e oscilante no tempo. No referencial desta persoa, a luz sería unha perturbación do campo electromagnético periódica no espazo e ‘‘constante no tempo’‘. Tal solución, no entanto, non existe como solución das ecuacións de Maxwell que gobernan a propagación da Luz.
Polo tanto resta unha alternativa:
Non basta dicir que, xa que as ecuacións de Maxwell confirmanse en laborátorio, debemos modificar as transformadas de Galileo. Estas transformadas tamén son importantes pois son a base de toda a Mecánica Clásica, que polo tanto debería ser revista.
Este impase foi resolvido en 1905 por Albert Einstein. A súa interpretación das Transformadas de Lorentz permitiu manter as ecuacións de Maxwell inalteradas, mais exixiu unha revisión completa dos conceptos de tempo e espazo tan caros e fundamentais á Mecánica Clásica.
A transformada de Lorentz
propagándose na dirección x con velocidade c.
Querse unha transformación lineal de coordenadas x, t para un novo referencial, x', t' que se move con velocidade ‘‘v’‘:
Substituíndo na transformación lineal orixinal:
Comparando coa transformada de Galileo:
atópase:
substituíndo na transformación lineal inicial, atópase a ‘‘‘transformada de Lorentz’‘‘ entre dous referenciais en movemento relativo con velocidade ‘‘v’‘:
Onde:
chámase de factor de Lorentz.
Unha das conclusións máis espectaculares da transformada de Lorentz é obtida calculándose a velocidade de grupo dunha perturbación que se propaga neste referencial:
Isto é  a velocidade da luz é a mesma en calquera referencial inercial
O Pereiro, Cenlle, Cenlle
O Pereiro é un lugar situado na parroquia de Cenlle, concello de Cenlle, na provincia de Ourense. No ano 2008 tiña 3 habitantes, os tres homes, o que supón unha diminución no número de efectivos en relación ao ano 2007.
Hrashagortsi ashune
Hrashagortsi ashune (en Հրաշագործի աշունը) é un filme documental armenio de 2008 dirixido e escrito por Ruben Gevorkyants e Vahe Gevorkyants e protagonizado polo actor italiano Tonino Guerra. Foi escollido como candidato de Armenia para o Óscar ó mellor filme internacional na 82ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
O Casal, Adragonte, Paderne
O Casal é un lugar da parroquia de Adragonte no concello coruñés de Paderne da comarca de Betanzos. Tiña 76 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 40 eran homes e 36 eran mulleres.
Manuel Abelenda Zapata
Manuel Abelenda Zapata, nado na Coruña o 2 de novembro de 1889 e finado en Perillo (Oleiros) o 20 de febreiro de 1957, foi un pintor galego.
Traxectoria
Nado nunha familia moi humilde e iniciouse en traballos artesanais antes de entregarse á pintura; os únicos estudos relacionados con esta arte fíxoos na Escola de Artes e Oficios da súa cidade natal a partir de 1903, na que pronto destaca e obtén os modestos premios da época. Cun complemento económico concedido polo Concello da Coruña e mais a Deputación Provincial viaxa en 1909 a Madrid, onde se integra nos ensinos do Círculo de Bellas Artes. En 1913 viaxa a Roma para estudar na Academia de España, como bolseiro da Deputación, pero regresa a España ó ano seguinte. miniatura|dereita|Exposición no [[Palacio de María Pita, en 1917. De esq. a der., de pé: Tella, Abelenda, Barreiro, Sobrino, Palacios, Seijo, Sotomayor, Lloréns, Castelao, Concheiro, Francés, Madariaga (co chapeu nas mans), González del Villar e dúas persoas sen identificar. Sentados: a muller de Francés, a Pardo Bazán e Picadillo.]] En 1923 instalouse en Perillo (Oleiros), tras casar cunha muller dese lugar.