cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Antón Lamazares
Madrid-Nova York, 1978-1989
Os anos oitenta son de intenso traballo e tamén de gran proxección: antes de cumprir os trinta, a obra de Lamazares xa ten un espazo propio no panorama español e no exterior. Nas súas obras proxecta figuras de alento lúdico e onírico, de liña expresionista, cun potente cromatismo e unha poderosa orixinalidade. Está na primeira edición do Grupo Atlántica, en Baiona, en 1980. Expón a súa obra coa galería Juana Mordó en Madrid, con Elisabeth Franck en Bélxica e a sala Gaspar en Barcelona. De seguido trasladouse a Nova York, onde estivo dous anos cunha bolsa de estudos Fulbright, evolucionou cara a unha concepción máis depurada e matérica, que expuxo na galería neoiorquina Bruno Fachetti. Comeza a saltar fronteiras e expón en Buenos Aires, ese mesmo ano. Consegue bolsas e é seleccionado para mostras moi restritivas, no Museo de Arte Contemporánea de Madrid. A súa obra viaxa ao Brasil, Alemaña, Francia etc.
Comparte a súa residencia entre Nova York e Salamanca, e no 1988 viaxa por Asia Menor –para visitar o templo de Didima, como homenaxe ao Hiperión de Hölderlin– e a Istambul onde o impresionan e fascinan as igrexas bizantinas e a súa imaxinería, que se pode entrever nas obras que presenta na galería Miguel Marcos, creadas por xustaposición de madeiras. En 1990 prepara unha nova serie de pezas, creadas e pensadas para seren vistas por ambos os lados, que chama bifrontes.
París-Madrid, 1990-2003
miniatura|esquerda|Antón Lamazares no seu taller. Instálase en París durante 1990 e 1991, cunha bolsa da Cité des Arts, en 1991 abre un gran taller en Madrid, onde traballa nas series Gracias vagabundas e Desazón de vagabundos. En 1993 coñece persoalmente a Tàpies, e publica unha extensa entrevista que realiza co motivo de recibir este o León de Ouro da Bienal de Venecia. Invitado polo CGAC, de maio a novembro de 1996 permanece en Galicia e pinta a serie Gracias do lugar: Eidos de Rosalía, Eidos de Bama. De xuño a novembro do 1997, en Santa Baia de Matalobos (A Estrada), pinta ao aire libre Bés de Santa Baia. Ese ano coñece o escultor Jorge Oteiza, con quen mantén unha conversa de varias horas que é filmada pola cineasta Chus Gutiérrez. En 1998 pinta en Madrid a serie Titania e Brao, unha homenaxe ao verán de Castela, e despois pinta a serie Pol en Adelán.
A súa obra é seleccionada para a promoción internacional polo programa Arte Español para o Exterior do Ministerio de Asuntos Exteriores (SEACEX), xunto coa doutros artistas españois como Antonio Saura, Martín Chirino, Hernández Pijuan, Millares, Pablo Serrano, Oteiza ou Tàpies. Lamazares viaxa a Florencia e Asís, para acercarse a algunhas pezas da arte renacentista, e tamén ao universo de San Francisco, ao que lle dedica a súa nova serie Follente Bemil.
Berlín, dende 2004
miniatura|Exposición de Domus Omnia en Santiago de Compostela, 2009. Traslada a súa residencia a Berlín, onde vive dende 2004. Trala morte do seu pai, comeza a serie E fai frío no lume. Ten grandes exposicións en Eslovenia, e tamén no museo (igrexa) Kiscelli de Budapest (Hungría). miniatura|esquerda|Exposición en Nova York, 2009. Dedícase despois á serie Domus Omnia, e colabora cos seus gravados noutros dous libros de artista, con poemas de Oroza: Desexo sen Trámite, cunha serigrafía (Augatinta, Vigo) e Un sentimiento ingrávido recorre el ambiente, con cinco litografías (Raíña Lupa, París).
Sacavém
Sacavém (do شقبان) é unha cidade de Portugal, situada na embocadura do río Texo, a norte de Lisboa, con 17.659 habitantes e 3,81 km². Atópase a poucos quilómetros ós nordeste da capital portuguesa, Lisboa. A área da cidade abrangue 4,09km2, e a rexión é coñecida pola súa industria de cerámicas.
Xeografía
Localizada na parte oriental do concello de Loures, Sacavém limita coas freguesías de Unhos (noroeste), Camarate (oeste), Prior Velho (suroeste), Portela (sur) e Moscavide (sueste). Atópase bañada polos ríos Texo (polo leste) e Trancão, anteriormente chamado río de Sacavém (polo norte, separa esta freguesía da de Bobadela).
Freguesía bastante urbanizada, atópase tradicionalmente dividida en Sacavém de Cima e Sacavém de Baixo, aínda que recentemente xurdiron novas urbanizacións na cidade. Orograficamente, é un espazo pouco accidentado (ten só tres elevacións: o Monte do Convento, o Monte de Sintra e o Monte do Mocho), variando a súa altitude entre os cero e os sesenta metros.
James Hetfield
James Alan Hetfield, nado o 3 de agosto de 1963 en Downey (California), é o principal compositor, cofundador, vocalista, guitarrista rítmico e letrista da banda estadounidense de heavy metal Metallica.
Hetfield cofundou Metallica en outubro de 1981 tras responder un anuncio do batería Lars Ulrich no xornal dos Ánxeles The Recycler. Metallica ten gañados 9 premios Grammy e publicaron 9 álbums de estudio, 3 álbums ao vivo, 4 EPs e 24 sinxelos. En 2009 Hetfield foi colocado no posto 8 no libro de Joel McIver The 100 Greatest Metal Guitarists, e ocupou o número 24 na lista de Hit Parader dos 100 mellores vocalistas de metal de todos os tempos. Na enquisa de Guitar World, Hetfield foi situado como 19 mellor guitarrista de todos os tempos. Ademais, a revista Rolling Stone elixíuno como o 87 mellor guitarrista de todos os tempos.
Pazo de Liñares
O Pazo de Liñares é unha casa señorial localizada no lugar de Liñares, na parroquia de Prado (Lalín).
Historia
Foi adquirido polo concello de Lalín a finais do ano 2002. No ano 2009 foi declarado Ben de Interese Cultural coa categoría de Monumento por Decreto 334/2009 de 4 de xuño da Consellería de Cultura e Turismo da Xunta de Galicia. As obras de rehabilitación comezaron o día 14 de abril de 2011, e asinouse a recepción das mesmas o 28 de febreiro de 2013.
Estilo
O pazo é de estilo barroco. É de planta rectangular de cantería cunha gran fachada principal á que abre os balcóns e fiestras. Distribuído en tres plantas, supera os 800 metros cadrados construídos. Na fachada posterior destaca unha galería de cinco arcos de medio punto e escudos no peitoril. Ademais conta cun anexo en forma de 'L' no seu sector suroeste, cunha capela e cun pombal. Nos escudos do pazo campean as armas dos Mosqueira, Churruchaos e López de Lemos xunto ás dos Taboada. No interior salienta a lareira, pola súa gran dimensión e por estar coroada por unha singular cheminea.
Tinerfe
Tinerfe o Grande foi un heroe lendario guanche, mencey da illa de Tenerife (Illas Canarias). Estímase que viviu a finais do século XIV.
Traxectoria
Era o fillo do mencey Sunta, quen gobernou toda a illa en tempos anteriores á conquista das Illas Canarias. Tinerfe o Grande, igual que todos os seus predecesores, tiña a súa corte en Adeje (aproximadamente cen anos antes da conquista).
Á morte do seu pai, Tinerfe herdou o reino único de Tenerife. Porén, ó igual que lles ocorreu ós seus predecesores, os seus tíos intentaron usurparlle a coroa. Chegou a ser o mencey máis poderoso do seu liñaxe, aínda que tamén o último: á súa morte, os seus fillos dividíronse a illa en nove menceyatos.
Na época da conquista os reis destes reinos eran:
Cliff Hagan
Clifford Oldham "Cliff" Hagan, nado o 9 de decembro de 1931 en Owensboro, Kentucky, é un ex xogador e adestrador profesional de baloncesto estadounidense que desenvolveu a súa carreira na National Basketball Association (NBA) e na American Basketball Association (ABA). Foi seleccionado na terceira rolda do Draft da NBA polos Boston Celtics en 1974, aínda que non chegou a debutar co equipo de Massachussets. Posteriormente, desenvolvería case toda a súa carreira nos St. Louis Hawks, cos que gañou o título da NBA na temporada, para acabar como xogador e adestrador dos Dallas Chaparrals da ABA (actuais San Antonio Spurs). Desde 1978 é membro do Basketball Hall of Fame.
Os Garcías, Merille, Ourol
Os Garcías é un lugar da parroquia de Merille no concello lugués de Ourol, na comarca da Mariña Occidental. Segundo o IGE, en 2021 tiña seis habitantes (catro homes e dúas mulleres).
Gulfar, Amarante, Maside
Gulfar é un lugar da parroquia de Amarante no concello ourensán de Maside na comarca do Carballiño. Tiña 7 habitantes no ano 2012 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 7 eran homes e 3 mulleres. No ano 2021 hai 14 habitantes, dos cales 8 son homes e 6 son mulleres.
Èric Bertran
Èric Bertran, nado en Barcelona o 4 de abril de 1990, é un columnista e escritor catalán residente en Lloret de Mar.
Traxectoria
Bertran escribe semanalmente no diario e-noticies e quincenalmente no diario directo!cat. Asemade é creador e administrador do grupo catalanista elfènix, e formou parte do consello de redacción do semanario El Matí. Tamén dirixe o programa de actualidade Perspectiva en Radio Arenys.
É autor do libro Èric i l'Exèrcit del Fènix (2005), con máis de trece mil exemplares vendidos. Fíxose unha adaptación teatral, escrita por Víctor Alexandre e dirixida por Pere Planella, sobre a que se está preparando un proxecto cinematográfico. Máis recentemente publicou L'institut de la vergonya (2007).
En 2005 Xevi Mató rodou un documental sobre a historia que protagonizou Bertran cando a Audiencia Nacional de España o acusou de terrorismo por pedir o etiquetado en catalán a unhas empresas. O documental superou as 500.000 visitas, traduciuse ao inglés e recibiu o Premio "Segador do ano" (2006) e Jaume I de Acción Cultural do País Valenciano (2007).
Chuck Person
Chuck Connors Person, nado o 27 de xuño de 1964 en Brantley, Alabama, é un ex xogador americano de baloncesto profesional, e actual adestrador asistente dos Los Angeles Lakers.
Profesional
Person foi seleccionado na 4ª posición do Draft da NBA de 1986 polos Indiana Pacers. Gañou o premio ao Rookie do Ano da NBA en 1987 e xogou seis tempadas en Indiana.
Foi traspasaso en 1992 xunto a Micheal Williams aos Minnesota Timberwolves a cambio de Sam Mitchell e Pooh Richardson. Tras o remate do seu contrato en 1994, asinou coma axente libre cos San Antonio Spurs, Charlotte Hornets e Seattle SuperSonics. Foi traspasado polos Spurs xunto a unha elección de primeira rolda do Draft aos Chicago Bulls a cambio de Steve Kerr o 22 de xaneiro de 1999, pero foi despedido inmediatamente.
Durante a súa carreira, Person xogou 943 partidos, facendo 14.7 puntos e 5.1 rebotes por partido, unha porcentaxe de 45.8% en tiros de campo e 36.2% en triplas.
Person retirouse no ano 2000. Dende entón, foi adestrador asistente dos Sacramento Kings, e é actualmente asistente dos Los Angeles Lakers.
Represor
miniatura|300px|Operón lac 1: ARN polimerase, 2: Represor, 3: Promotor, 4: Operador, 5: Lactosa, 6: lacZ, 7: lacY, 8: lacA.  Arriba: O xene está esencialmente "apagado". Non hai lactosa para inhibir o represor, polo que este se une libremente ao operador, o cal impide que a ARN polimerase se una ao promotor e produza o ARNm do encima lactase. Abaixo: O xene está "encendido". A lactosa está presente e inhibe o represor, o que permite que a ARN polimerase se una ao promotor, e se expresen os xenes, e se poida formar o encima lactase. Finalmente, a lactase dixerirá toda a lactosa, ata que non haxa ningunha que se una ao represor, o cal desactivará de novo o xene.
En xenética molecular, un represor é unha proteína que se une ao ADN ou ao ARN, que inhibe a expresión dun ou máis xenes ao unirse ao operador. Se un represor está unido ao ADN bloquea a unión da ARN polimerase ao promotor, o cal impedirá a transcrición de xenes en ARN mensaxeiro. Pola súa parte, os represores que se unen ao ARN líganse ao ARNm e impiden a súa traduciión a proteínas. Este bloqueo da expresión dos xenes denomínase represión xenética. Os represores actúan tanto en procariotas coma en eucariotas.
Ricardo Sánchez
Co nome de Ricardo Sánchez podemos referirnos a:
Represor
Función
A función do represor é impedir a expresión dun xene e isto pode facelo de varias maneiras.
Venres negro (comercio)
dereita|miniatura|Venres negro nun grande almacén dos Estados Unidos. dereita|miniatura|Publicidade do Black Friday nun escaparate en [[Ordes.]]
Venres negro ou Sexta feira negra (inglés: Black Friday) é un termo creado para a venda polo miúdo nos Estados Unidos para nomear a venda anual que acontece no día seguinte ao Día de Acción de Grazas, o cuarto xoves de novembro. A idea está sendo adoitada por outros países como España, o Canadá, Australia, o Reino Unido, Portugal, Paraguai e o Brasil.
Represor
Función
Os indutores son moléculas que fan que se inicie a expresión xénica. O indutor interacciona cunha proteína represora, o que fai que esta se despegue do operador onde estaba situada. A ARN polimerase despois poderá transcribir o xene e este poderá expresarse.
Venres negro (comercio)
Desde a década de 2000, é considerado como o comezo da tempada de Nadal de compras nos EUA, a maioría das principais tendas abren moi cedo (e máis recentemente durante horas da noite) e ofrecen vendas promocionais. O Venres negro non é un día de festa oficial, pero California e algúns outros estados conceden "O día logo de Acción de Grazas", como un día de festa para os empregados do goberno estatal, ás veces en lugar doutro día de festa federal, como o Columbus Day. Moitas escolas e empresas que non sexan comercios fan festa tanto o día Acción de Grazas como o venres seguinte, que, xunto co seguinte fin de semana regular, fai que sexa unha fin de semana de catro días, o que aumenta o número de posibilidades para os compradores. Habitualmente é o día de máis compras desde o ano.
En 2014, o volume de gasto no Venres negro caeu por primeira vez desde a recesión de 2008. Un factor na importancia cada vez menor de Venres negro, é que moitos comercios polo miúdo estenden agora as súas promocións durante todo o mes de novembro e decembro en lugar de concentralas nun só día de compras ou no fin de semana.
Orixes do termo
O nome deste día orixinouse en Filadelfia, onde orixinalmente utilizouse para describir a conxestión peonil e de tráfico de vehículos que se producía no día seguinte de Acción de Grazas. O uso do termo comezou antes de 1961 e comezou a usarse fóra de Filadelfia ao redor de 1975.
Represor
Función
O mecanismo de represión que se acaba de explicar é un tipo de mecanismo de retroalimentación porque só permite que ocorra a transcrición se se dá unha condición: a presenza de indutores específicos.
Venres negro (comercio)
Orixes do termo
Outra explicación alternativa é que os comercios polo miúdo tradicionalmente estaban en perda financeira ("números en vermello"), de xaneiro a novembro, e o "Venres negro", indica o punto en que os comercios comezaban a obter algún beneficio, ou "números en negro". En contra do que moitos crían, o Venres negro non se orixinou pola venda de escravos no día logo de Acción de Grazas.
Represor
Función
No xenoma eucariótico hai rexións do DNA chamadas silenciadores. A estas secuencias de ADN únense os represores para reprimir total ou parcialmente a expresión dun xene. Os silenciadores poden estar localizados varias bases augas arriba ou augas abaixo do promotor dun xene. Os represores poden ter tamén dous sitios de unión: un para a rexión silenciadora e outro para o promotor. A cromatina forma un bucle de modo que se poñen moi próximos o silenciador e o promotor.
Venres negro (comercio)
Inicio do Venres negro
Durante moitos anos, era común que os comercios abriran ás 6:00 a.m., pero a finais dos anos 2000 moitos adiantárono as 05:00 a.m ou ata as 04:00 a.m. Isto levouse a un novo extremo en 2011, cando varios comercios (incluíndo Target, Kohl's, Macy's, Best Buy, e Bealls ) abriron as súas portas por primeira vez á media noite. En 2012, Walmart e varios comercios máis anunciaron que ían abrir a maioría das súas tendas ás 8:00 pm do día de Acción, o que provocou as convocatorias dun paro entre algúns traballadores. En 2014 tendas como JCPenney, Best Buy, e Radio Shack abriron ás 5 pm no Día de Acción de Grazas, mentres que tendas como Target, Walmart, Belk e Sears abriron ás 6 pm no día de Acción de Grazas. Tres estados, Rhode Island, Maine e Massachusetts, prohiben a apertura dos grandes supermercados, grandes tendas e grandes almacéns o día de Acción de Grazas, debido as blue laws.
Notificáronse casos de violencia ocorridos entre os compradores no Venres negro. Desde 2006, houbo 7 mortos e 98 feridos en todo Estados Unidos. É común que algúns dos posibles compradores acampe durante as vacacións de Acción de Grazas nun esforzo por asegurarse un lugar en primeira liña e polo tanto unha mellor oportunidade de conseguir os artigos desexados.
Represor
Operón lac
Os xenes lacZYA pertencentes ao operón lac transcriben as proteínas que se necesitan para a metabolización da lactosa en bacterias como Escherichia coli. O xene lacI sintetiza o represor dos xenes lacZYA. O xene lacI está situado inmediatamente augas ariba de lacZYA pero é transcrito por un promotor diferente. O xene lacI sintetiza a proteína represora LacI. O represor LacI reprime lacZYA ao unirse á secuencia operadora lacO.
Venres negro (comercio)
Historia
O día de Acción de Grazas, como o inicio oficial da tempada de compras de Nadal, pode estar vinculado xunto coa idea dos desfiles de Santa Claus. Os desfiles que se celebran o día Acción de Grazas a miúdo inclúen unha aparición de Santa no final do desfile, coa idea de que 'Santa chegou' ou 'Santa está a volta da esquina" porque o Nadal é sempre a seguinte festa importante logo de Acción de Grazas.
Represor
Operón lac
O represor lacZYA exprésase constitutivamente. Esá sempre unido á rexión do operador do promotor, o que impide que a ARN polimerase (RNAP) poida iniciar a transcrición do operón lacZYA. En presenza do indutor alolactosa, o represor cambia de conformación e sae do operador. Agora a ARN polimerase pode unirse ao promotor e iniciar a transcrición de lacZYA.
Operón met
Outro exemplo de proteína represora é o represor da metionina MetJ, que regula a produción do aminoácido metionina. O represor MetJ é un homodímero que consta de dous monómeros iguais, cada un ten unha cadea beta e unha hélice alfa. Xuntas, as cadeas beta de cada monómero forman unha folla beta antiparalela, que se une ao operador ("Met box") no suco maior do ADN. Unha vez unido, o dímero MetJ interacciona con outro dímero MetJ que estaba unido á cadea complementaria do operador polas súas hélices alfa.
Venres negro (comercio)
Historia
Posteriormente, o feito de que isto marcara o inicio oficial da tempada de compras levou á controversia. En 1939, as tendas polo miúdo querían ter unha tempada de compras máis ampla, pero ningunha tenda quixo romper coa tradición e ser a que empezara a anunciarse antes de Acción de Grazas. O presidente Franklin D. Roosevelt trasladou a data de Acción de Grazas a unha semana antes, provocando a ira do público que tiña que cambiar os seus plans de vacacións. Algúns ata negáronse ao cambio, dando lugar a que os cidadáns estadounidenses celebraran Acción de Grazas en dous días diferentes. Algúns empezaron referíndose ao cambio como Franksgiving.
Represor
Operón met
A Met box ten a secuencia AGACGTCT, polo que é unha secuencia palindrómica (presenta simetría de díade), o que permite que a mesma secuencia sexa recoñecida na outra cadea do ADN. No medio da Met box o ADN está positivamente superenrolado formando un pregamento no esqueleto fosfodiéster. O recoñecemento que fai a proteína do sitio ocorre por unha lectura indirecta da estrutura do ADN, en lugar de por un recoñecemento de secuencias.
Cada dímero MetJ contén dous sitios de unión para o cofactor S-adenosilmetionina (SAM), que é un produto da síntese da metionina. Cando está presente a SAM, esta únese á proteína MetJ incrementando a súa afinidade polo seu sitio operador afín, o cal detén a transcrición dos xenes implicados na síntese da metionina. Cando a concentración de SAM se reduce o represor disóciase do sitio operador, permitindo que se produza máis metionina.
If These Trees Could Talk
If These Trees Could Talk é unha banda estadounidense de post-rock instrumental procedente de Akron, Ohio. O grupo autoeditou o su EP de estrea, If These Trees Could Talk, no ano 2006. O selo independente The Mylene Sheath re-editouno en vinilo no ano seguinte e tamén publicou o seu primeiro álbum, Above the Earth, Below the Sky, en 2009. A banda autoeditou o seu segundo álbum, Red Forest, en marzo de 2012, que foi publicado en vinilo por Science of Silence Records. Tras o seu lanzamento realizaron unha xira promocional por Europa durante o mes segunte. A banda publicou o seu terceiro álbum, The Bones of a Dying World, en xuño de 2016 a través de Metal Blade Records.
Bentor
Bentor ou Ventor, mencey de Taoro e fillo de Bencomo (Tenerife, Illas Canarias), un dos últimos reis tribais que se enfrontaron polas armas á conquista de Tenerife por parte de Alonso Fernández de Lugo, o adiantado dos Reis Católicos nas illas. Naceu arredor do ano 1463 e morreu trala segunda batalla de Acentejo, en decembro de 1494. Suicidouse seguindo o ritual guanche, botándose pola ladeira de Tigaiga. Coa súa morte deuse por finalizada a conquista das Illas Canarias.
Antroponimia
Tamén aparece rexistrado como Ventor, Bentore o Bentorey. O historiador Juan Bethencourt Alfonso recólleo como Benytomo. Porén, esta era a grafía orixinal do nome Bencomo, conforme figura en documentos daqueles tempos.
Familia
Bentor foi fillo de Bencomo. Conforme os documentos da época, sábese que tivo, polo menos, dous fillos: un varón que foi convertido en escravo e unha muller que o tentou liberar, aínda que non se conservan os seus nomes. Algunhas investigacións suxiren que Ana Gutiérrez, avoa de Antón de Mena Benchorhe e Ana Bentor de Mena, puido ser filla do último mencey de Taoro.
Conquista castelá
Na segunda gran batalla, coñecida como Batalla de Aguere, morre o mencey Bencomo. Bentor é elixido polos guanches de Taoro como sucesor contra novembro de 1495. Encárgase tamén de liderar os bandos de guerra.
Pouco despois da batalla, o capitán castelán Alonso Fernández de Lugo enviou a Fernando Guanarteme, antigo mencey de Gáldar, a negociar con Bentor, mais este negouse a entregarlle o territorio, como se pode ler en documentos da época:
En decembro dese ano, Bentor dirixiu as tropas na que sería a segunda gran derrota dos guanches, a Segunda Batalla de Acentejo. Bentor e os superviventes refuxiáronse nos altos da aba de Tigaiga. Alí, o mencey quitouse a vida botándose do barranco a finais dese ano ou principios de 1496.
As consecuencias inmediatas da súa morte foron o derrubamento da resistencia guanche e a rendición dos menceyes superviventes, no acto coñecido como Paz de Los Realejos.
Voivodato de Serbia e Banato de Temesvar
O Voivodato de Serbia e Banato de Temesvar ou Voivodato serbio e Banato de Temesvar, tamén Voivodato serbio e Banato de Tamiš, foi unha provincia (ducado) do Imperio austríaco que existiu entre 1849 e 1860.
Era un territorio da coroa, separado, formado por dúas antigas provincias: a Voivodina serbia e o Banato de Temesvar.
O seu antigo territorio está hoxe dividido entre Serbia, Romanía e Hungría.
O Voivodato deu o seu nome á actual Provincia Autónoma de Voivodina, en Serbia.
Nomes
En alemán, o Voivodato coñecíase como Woiwodschaft Serbien und Temescher Banat ou Die serbische Wojwodschaft und das temeser Banat, en serbio como Војводство Србија и Тамишки Банат / Vojvodstvo Srbija i Tamiški Banat ou Српска Војводовина и Тамишки Банат / Srpska Vojvodovina i Tamiški Banat, en húngaro como Szerb Vajdaság és Temesi Bánság, e en romanés como Voivodina Sârbeascǎ şi Banatul Timişoarei.
En varias fontes (tanto serbias como alemás) aparecen dúas variantes do nome do voivodato, unha como Voivodato de Serbia e do Banato de Temesvar e a outra como Voivodina serbia e Banato de Temesvar (como se pode ver arriba).
Historia
miniatura|300px|Mapa do Voivodato.
Un gobernador austríaco con sede en Temeswar (Tamiš en serbio, Timişoara en romanés) gobernaba o principado, e o título de voivoda pertenía ao propio emperador. O título completo do emperador era "Gran Voivoda do Voivodato de Serbia" (en alemán: Großwoiwode der Woiwodschaft Serbien). Incluso despois da abolición do Voivodato, o emperador retivo este título até o final da Monarquía Austrohúngara en 1918.
En 1860, o Voivodato de Serbia e Banato de Timisoara foi abolido e a maioría do seu territorio (Banato e Bačka) foi incorporado ao reino de Hungría dos Habsburgo, aínda que o goberno directo húngaro non empezou até 1867, tras o Compromiso Austrohúngaro, cando o reino de Hungría gañou autonomía dentro da nova monarquía dual Austrohúngara.
A diferenza do Banato e Bačka, en 1860 Sirmia foi incorporada ao reino de Eslavonia, outro territorio separado da coroa austrohúngara. O reino de Eslavonia, despois, uniuse ao reino de Croacia para formar o novo reino de Croacia-Eslavonia, que fixo un pacto co reino de Hungría en 1867, converténdose así nunha parte autogobernada do reino de Hungría dentro do Imperio austrohúngaro
Linguas
As dúas linguas oficiais do Voivodato eran o alemán e o ilirio (que despois se convertería no serbocroata).
Grupo étnicos
O Voivodato era etnicamente moi diverso, coas partes meridionais de Sirmia, o Banato e Bačka con asentamentos compactos serbios non incluídas nel (formaban parte da Fronteira Militar); mentres no Banato oriental, con maioría romanesa, si estaba incluído.
1846
De acordo co censo de 1846, o territorio que formaba o voivodato incluía:
1850/51
De acordo co censo de 1850/51, a composición étnica do voivodato era a seguinte:
(*) O número total de ilirios eslavos (serbios, bunjevci, šokci, e croatas) era de 386.906.
De acordo con outra fonte, en 1850/1851, a poboación do voivodato ascendía a 1.426.221 habitantes, incluíndo:
1860
En 1860, a poboación do voivodato ascendía a 1.525.523 habitantes, incluíndo:
1851
En 1851, a poboación do voivodato ascendía a 1.426.221 habitantes, que profesaban as seguintes relixións:
1857
En 1857, a poboación do voivodato ascendía a 1.526.105 habitantes, que declaraban profesar as seguintes relixións:
Divisións administrativas
miniatura|250px|Mapa cos condados húngaros e croatas do Voivodato de Serbia a Banato de Temesvar despois de 1881. Nun principio, o Voivodato foi dividido en dous distritos:
Máis tarde, en cinco:
Gobernantes
miniatura|250px|Títulos do emperador dos Habsburgo nun documento histórico de 1851: entre outros títulos, o emperador Francisco Xosé I era tamén Gran Voivoda do Voivodato de Serbia (en alemán: Grosswojwod der Wojwodshaft Serbien).
From Hell (filme)
From Hell é un filme estadounidense de suspense psicolóxico dirixido polos irmáns Hughes que foi estreado no 2001. Está inspirado vagamente na novela gráfica From Hell de Alan Moore e Eddie Campbell sobre os asasinatos de Jack o Destripador.
Departamento de Concepción, Paraguai
Concepción é un departamento de Paraguai. A súa capital é a cidade de Concepción. Ten lindes co estado de Mato Grosso do Sul, no Brasil, polo norte.
Distritos
O departamento está dividido en 7 distritos:
Liberio, papa
As polémicas mantidas cos arianos comportaron a elección de Fiz II como antipapa.
Liberio promoveu a construción da Basílica de Santa María a Maior de Roma, edificada sobre o perímetro que el mesmo trazou logo dunha nevada un 5 de agosto.
Cordillera
Cordillera pódese referir a:
Liberio, papa
Faleceu o 24 de setembro de 366.
Liberio e o arrianismo
O pontificado de Liberio sitúase nun período no cal o dogma da Igrexa oficial, tal como fora fixado polo Primeiro Concilio de Nicea, era contestado con forza polos partidarios do arianismo. O emperador Constancio II apoiaba a estes últimos e mesmo desterrou o patriarca Atanasio de Alexandría, vigoroso defensor do concilio niceano. Constancio obtivo, nos concilios de Arlés e de Milán, o apoio da maioría dos bispos occidentais. Mais unha parte deles, con todo, indignouse. Este foi o caso do papa Liberio, a quen Constancio forzou ao exilio en Beroea, Tracia, en 355.
Constancio levantou esa medida tres anos máis tarde, en 358, podendo Liberio regresar a Roma.
Numerosos historiadores antigos e modernos suxiren que Liberio asinara unha das fórmulas do Sínodo de Sirmium, condenando a san Atanasio, e en parte dando satisfacción aos arianos. Consideran que Liberio obrou por debilidade e non por convicción. Esta tese sostense en escritos contemporáneos, especialmente os do mesmo san Atanasio, é tamén nos de Edward Gibbon.
Juan Nepomuceno de Orbe y Mariaca
Biografía
Único fillo do mariscal de campo carlista José María de Orbe y Elío que chegou a idade adulta. Durante a súa mocidade loitou ás ordes do seu pai nas súas campañas durante a Primeira Guerra Carlista. Tras o Convenio de Bergara de 1839, que o marqués de Valde-Espina non aceptou, exiliouse co seu pai en Francia. Tiña 22 anos de idade e alcanzara o grao de comandante. Á morte do seu pai en 1850 convértese en marqués de Valdespina e herda o papel relevante que este tivera no movemento carlista. esquerda|miniatura|O marqués de Valde-Espiña (81), sentado á esquerda de [[Carlos, duque de Madrid|Carlos VII, na Xunta de Vevey. Suíza, 1870.]] En 1860 participa no errado Alzamento carlista de San Carlos da Rápita. Tras a Revolución de 1868 que derroca á raíña Isabel II de España pasa a ocupar un posto político relevante no carlismo vasco. En 1871, é elixido senador por Biscaia representando ao carlismo (Comuñón Católico-Monárquica) durante o Sexenio Democrático. Pouco despois, primeiro en 1872 e logo en 1873 alzouse en armas apoiando o carlismo durante a Terceira Guerra Carlista (coñecida como Segunda Guerra Carlista no País Vasco). Durante esta guerra foi xefe do estado maior carlista. Chegou a ser comandante xeral de Biscaia e tenente xeneral. Ó acabar a guerra en 1876 volveu exiliarse en Francia. Regresou de novo a España en 1880, converténdose no xefe político do carlismo no País Vasco e Navarra.
Liberio, papa
Liberio e o arrianismo
Segundo a tese contraria, Constancio liberaría ao papa cedendo ás presións do pobo romano.
Juan Nepomuceno de Orbe y Mariaca
Biografía
En 1891, pouco antes da súa morte, o pretendente carlista Carlos María de Borbón e Austria-Leste nomeouno a título honorífico capitán xeneral. Juan Nepomuceno de Orbe tivo dous fillos, José María e Cándido María, que foron tamén destacadas figuras do carlismo.
Colin Smith
Christopher Colin Smith, nado en Brighton (East Sussex, no sueste de Inglaterra) o 27 de setembro de 1927 e finado en Cambridge o 16 de febreiro de 1997, foi un hispanista e lexicógrafo inglés, profesor de lingua e literatura españolas na Universidade de Cambridge, e tradutor ó inglés de Merlín e familia, a primeira novela en galego de Álvaro Cunqueiro.
Foi unha das mais sobranceiras autoridades en Literatura medieval española no ámbito anglosaxón, e compilador do dicionario bilingüe español-inglés / inglés español de maior éxito no último terzo do século XX.
Os seus intereses abrangueron dende a arqueoloxía e entomoloxía ata a filoloxía e toponimia, ámbitos nos que destacaron a súa impecable e definitiva edición do poema do Mio Cid e o seu traballo como coeditor de The Place-Names of Roman Britain, respectivamente.
Traxectoria
Nado nunha familia que amaba o saber e as artes, herdou de seu pai o interese pola arqueoloxía e a paixón por coñecer a historia das cousas, por investigar de onde proceden e como chegan a ser o que son. Os seus primeiros estudos fíxoos na Varndean School, Brighton. A división entre artes e ciencias nunca foi con el. Escolleu as linguas como profesión e como campo de estudo, pero retivo toda a vida o seu interese pola bioloxía. Xa retirado descubriu unha nova mosca no seu Sussex nativo.
Nunha época de ríxida especialización, o seu espírito era xustamente o oposto, e froito dese amor por case todo xorde a súa práctica lexicográfica.
Desde a súa época de estudante universitario estivo vinculado á Universidade de Cambridge: comezou os seus estudos de español no Saint Cath's, licenciándose no 1950. O traballo de profesor levouno ó norte, á Universidade de Leeds, onde permaneceu durante 15 anos no Departamento de Español como profesor de materias relacionadas co Século de Ouro español. O período que vai de 1953-68 correspóndese co da expansión das novas universidades británicas e en 1964 é promovido a profesor sénior ("senior lecturer").
Doutorouse en 1953 cunha tese sobre a linguaxe poética de Góngora, pero dende ese momento comeza a retroceder primeiro cara ó renacemento e logo ata a Idade Media. A súa inclinación filolóxica acabouno convertendo nun medievalista, cun particular interese pola épica. O centro das súas investigacións residiron nun dos grandes poemas épicos europeos, o Poema del Mío Cid. Nunca se amosou temeroso da controversia e a súa edición de 1972 do poema castelán rompía coas prácticas editoriais españolas e atacaba directamente as teorías pidalianas prevalentes.
SEOSAT-Ingenio
O SEOSAT-Ingenio (acrónimo de Spanish Earth Observation Satellite) é un satélite artificial español de imaxes terrestres de alta resolución.
Colin Smith
Traxectoria
A súa antoloxía Spanish Ballads de 1964 foi unha guía clásica dos estudos hispánicos no Reino Unido durante moitos anos.
In 1968 regresou a Cambridge como profesor titular ("university lecturer"), e en breve recibiu unha cátedra en Cath's. De 1975 a 1990 foi o catedrático de Español da Universidade de Cambridge. Aínda que desempeñou postos administrativos na Facultade de Linguas Medievais e Modernas, os seus intereses recaeron sempre na docencia e na investigación.
SEOSAT-Ingenio
Características
Está liderado polo CDTI e o Ministerio de Ciencia e Innovación, requirindo a súa posta en órbita unha colaboración internacional. Unha vez en órbita, terá propulsión independente durante os dez anos que se espera de vida operativa grazas a 80 kg de hidracina.
Colin Smith
Traxectoria
A súa faceta de dicionarista chegoulle case por azar. Foi unha encomenda da editora berlinesa Langenscheidt que quería un dicionario de español e inglés. O Standard Dictionary of Spanish and English apareceu en 1966, e a segunda edición revisada en 1988. Aínda que o propio Colin Smith se queixou da falta de recoñecemento do traballo dos lexicógrafos, isto non lle impediu aceptar o reto do proxecto moito máis ambicioso da Collins. Con colaboradores de Leeds e Nova York, o impresionante Collins Spanish-English English-Spanish Dictionary apareceu en 1971.
SEOSAT-Ingenio
Características
A resolución da súa cámara 2,5 m, e cada tres días sobrevoará calquera punto da superficie terrestre, axudando a mapear desastres naturais. Seguirá unha órbita heliosíncrona a uns 670 km de altura.
Colin Smith
Traxectoria
A edición revisada de 1988 intentaba cubrir os usos hispanoamericanos, e a cobertura desta e outras áreas do léxico foi aínda moito máis completa na terceira e espléndida edición de 1992.
SEOSAT-Ingenio
Características
Ten unha masa duns 830 kg.
Historial
Foi lanzado pola Axencia Espacial Europea a bordo dunha lanzadeira VEGA o 16 de novembro de 2020 dende a Güiana Francesa, en conxunto co satélite francés Taranis do CNES, despois de ser atrasado en sucesivas ocasións.
Colin Smith
Traxectoria
Foi presidente (1976-1981) da MHRA (Modern Humanities Research Association) pero sempre prefería que o recoñecesen como felizmente casado e pai de tres fillas.
Xa xubilado, de visita en Galicia coñeceu persoalmente e trabou amizade con dous dos máis importantes novelistas galegos aínda vivos, Alvaro Cunqueiro e Gonzalo Torrente Ballester. Traduciulles para o inglés senllos libros do galego e do español, Merlín e familia e Crónica del rey pasmado.
SEOSAT-Ingenio
Historial
Ós oito minutos do lanzamento foi identificado un erro na súa traxectoria, dando lugar á perda da misión.
Colin Smith
Honras e distincións
Aínda que esquivo coas formalidades chegaríanlle os recoñecementos e distincións.
Ardèche
Ardèche (Ardecha en occitano) é o departamento número sete de Francia, localizado na rexión de Auvernia-Ródano-Alpes. O nome vén do río Ardèche.
Cabana, Santa Locaia de Parga, Guitiriz
Cabana é un lugar da parroquia de Santa Locaia de Parga no concello lugués de Guitiriz na comarca da Terra Chá. Tiña 25 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 11 homes e 14 mulleres, o que supón unha diminución con relación ao ano 2000 cando tiña 28 habitantes.
Pooh Richardson
Jerome "Pooh" Richardson, nado o 14 de maio de 1966 en Filadelfia, Pensilvania, é un ex xogador americano de baloncesto profesional. Foi a primeira elección do Draft da NBA da historia dos Minnesota Timberwolves, en 1989. Durante os seus dez anos na NBA xogou tamén para os Indiana Pacers e os Los Angeles Clippers.
Richardson xogou na Universidade para a Universidade de California, Los Angeles (UCLA), de 1985 a 1989. Conseguiu récords de asistencias e porcentaxe de triplas da universidade.
Profesional
Richardson foi elixido na 10ª posición do Draft da NBA de 1989 polos Minnesota Timberwolves, a primeira elección da súa historia, e xogou en Minnesota durante 3 tempadas, ata 1992. Foi traspasado aos Indiana Pacers xunto a Sam Mitchell a cambio de Chuck Person e Micheal Williams. En 1994, os Pacers o enviaron aos Los Angeles Clippers xunto a Malik Sealy e á elección do Draft de 1994 Eric Piatkowski, a cambio de Mark Jackson e os dereitos do Draft de Greg Minor.
Tony Blair
É o único político laborista que foi tres veces consecutivas elixido como Primeiro Ministro. Durante estas tres lexislaturas, levou ó Reino Unido a catro conflitos internacionais: Kosovo, Serra Leona, Afganistán e Iraq.
Dentro do seu partido, foi líder da corrente denominada "Novo Laborismo", que defende a economía de mercado fronte á postura tradicional, centrada na nacionalización dos servizos. Isto fixo que fora o branco de moitas críticas dentro do seu partido, xa os seus ideais víanse máis achegados ao Partido Conservador que ao Partido Laborista.
Familia
Tony Blair naceu o 6 de maio de 1953 no Queen Mary Maternity Home na cidade de Edimburgo, Escocia fillo de Leo e Hazel Blair (nada Corscadden). Tony Blair ten dous irmáns, William Blair, o máis vello, quen traballa como barrister no Queen's Counsel, e unha irmá máis nova chamada Sarah. Blair pasou os primeiros 19 meses da súa vida no fogar familiar de Paisley Terrace na área de Willowbrae en Edimburgo. Durante este período, o seu pai traballou como inspector fiscal subalterno ao mesmo tempo que estudaba Dereito na Universidade de Edimburgo. Durante os anos 50 a súa familia viviu tres anos e medio na cidade de Adelaida, Australia, onde o seu pai era profesor de Dereito na Universidade de Adelaida. Os Blairs vivían preto da universidade, no arrabal de Dulwich.
Khalifa bin Salman Al Khalifa
Khalifa bin Salman Al Khalifa (en خليفة بن سلمان آل خليفة‎), nado o 24 de novembro de 1935 e finado o 11 de novembro de 2020, foi un xeque e político de Bahrain, primeiro ministro do seu país dende 1971, asumindo o cargo case dous anos antes da independencia de Bahrain o 15 de agosto de 1971. Foi o primeiro ministro co cargo máis duradeiro do mundo. Mantivo o seu posto até a súa morte, aínda que segundo a Constitución de 2002 perdera algúns dos seus poderes, e dende entón o rei tiña a autoridade de nomear (xunto co parlamento) e destituír os ministros. O rei Hamad bin Isa Al Khalifa é o seu sobriño.
Tony Blair
Familia
A finais da década dos 50 a familia volveu á Gran Bretaña, vivindo durante unha tempada na casa do padrastro e da nai de Hazel Blair en Stepps, preto da cidade de Glasgow. Máis adiante a familia mudouse a Durham, Inglaterra, onde o seu pai traballou como profesor na Universidade. Alí Tony Blair pasou o resto da súa infancia. Entre 1961 e 1966, Blair cursou os seus estudos en Durham, en 1966 foi enviado ao internado Fettes College, un importante internado de Edimburgo. Alí coñeceu a Charlie Falconer (a pupil at the rival Edinburgh Academy), whom he later appointed Lord Chancellor. He reportedly modelled himself on Mick Jagger.[15] His teachers were unimpressed with him: his biographer, John Rentoul reported that, "All the teachers I spoke to when researching the book said he was a complete pain in the backside, and they were very glad to see the back of him".[16] Blair was arrested at Fettes, having being mistaken for a burglar as he climbed into his dormitory using a ladder, after being out late.[17]
Khalifa bin Salman Al Khalifa
Traxectoria
O príncipe Khalifa naceu en Bahrain, sendo o segundo fillo de Salman bin Hamad Al Khalifa, Hakim de Bahrain, e a súa muller Mouza bint Hamad Al Khalifa. Foi educado no Instituto de Manama e na Escola de Palacio de Rifa en Bahrain.
Tony Blair
Carreira política
Pouco despois de se graduar, en 1975, Blair uniuse ó Partido Laborista. A principios da década dos 80, intentou infrutuosamente ser proposto candidato por Hackney Borough. Despois, e tras ser candidato por un lugar tipicamente conservador, perdeu as eleccións, pero logrou alcanzar algo de fama dentro do partido.
Na oposición
O ascenso de Blair no seu partido despois da súa chegada ó Parlamento foi rápido. En 1988 pasou a formar parte do Shadow Cabinet (o grupo composto polos homes máis importantes da oposición), encargándose da enerxía.
Grazas a numerosas accións e á axuda de Peter Mandelson, pronto acadou grande importancia. Non obstante, o seu primeiro gran discurso (en outubro de 1990), no que falou demasiado rápido, acabou sendo un verdadeiro desastre.
Tralas eleccións de 1992, nas que o seu partido perdeu outra vez, Blair pasou a ocupar un posto máis importante no Shadow Cabinet baixo o liderado de John Smith. Trala súa morte, Blair foi elixido líder do partido en 1994.
Conversión ao catolicismo
O 21 de decembro do 2007, trala súa retirada da política, Tony Blair, actual enviado especial do Cuarteto de Madrid para Oriente Medio, abandonou o anglicanismo para converterse ao catolicismo, a mesma fe profesada pola súa dona, Cherie Blair.
William Lawrence Bragg
Sir William Lawrence Bragg, nado en Adelaida (Australia) o 31 de marzo de 1890 e finado en Ipswich (Inglaterra) o 1 de xullo de 1971, foi un físico británico galardoado en 1915 co Premio Nobel de Física xunto co seu pai William Henry Bragg.
Tony Blair
Conversión ao catolicismo
O desexo de Blair de converterse á fe católica foi un segredo a voces durante anos. Se non ocorreu durante os seus dez anos no número 10 de Downing Street foi, segundo a prensa británica, porque resultaría polémico xa que, en interpretación dalgúns expertos, a Lei de Emancipación (relixiosa) de 1829, que deu plenos dereitos civís aos católicos, impide a un membro desa relixión ser primeiro ministro.
William Lawrence Bragg
Traxectoria
Naceu en Australia, daquela parte do Imperio Británico. Fillo do físico británico sir William Henry Bragg, en 1904, con tan só 15 anos, comezou a estudar na Universidade de Adelaida matemáticas, química e física. Graduouse en 1908, con 18 anos. Ese mesmo ano o seu pai aceptou un traballo na Universidade de Leeds, trasladándose a familia a Inglaterra. No outono de 1909 entrou no Trinity College de Cambridge. Graduouse en matemáticas a pesar de estar en cama con pneumonía cando tivo que facer o exame. Posteriormente dedicouse ao estudo da física, graduándose en 1911.
Tony Blair
Conversión ao catolicismo
Tamén crearía un conflito desde o punto de vista da Igrexa Anglicana xa que o primeiro ministro é quen elixe aos bispos desta confesión.
William Lawrence Bragg
Traxectoria
Foi profesor da Universidade Vitoria de Manchester (1919-1937) e nomeado director do Laboratorio Nacional de Física (1937-1938). En 1938 foi nomeado profesor de física experimental da Universidade de Cambridge. En 1941 foi honrado co título de cabaleiro (sir).
Tony Blair
Primeira lexislatura (1997-2001)
miniatura|dereita|270px|Tony Blair e [[Bill Clinton en Florencia, Italia o 20 de novembro de 1999]] Nas eleccións de 1997, o Partido Laborista gañou con grande diferenza sobre o Partido Conservador (acadou o 66% dos escanos da Cámara dos Comúns) e Blair converteuse en Primeiro Ministro do Reino Unido.
William Lawrence Bragg
Investigacións científicas
Colaborou nas investigacións que estaba levando a cabo o seu pai en canto aos fenómenos de refracción e difracción dos raios X, e por estas investigacións foille outorgado o premio Nobel de Física en 1915, xunto co seu pai. Desenvolveu a lei de Bragg. William Lawrence Bragg con 25 anos é a persoa máis nova que recibiu un Premio Nobel.
Aldar, Santa Locaia de Parga, Guitiriz
Aldar é un lugar da parroquia de Santa Locaia de Parga no concello lugués de Guitiriz na comarca da Terra Chá. Tiña 14 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 6 homes e 8 mulleres, o que supón un aumento con relación ao ano 2000 cando tiña 10 habitantes.
William Lawrence Bragg
Investigacións científicas
Tras a segunda guerra mundial retornou ao laboratorio Cavendish da Universidade de Cambridge para continuar os seus traballos. A partir de 1948 interesouse pola estrutura das proteínas. Sen relación directa co descubrimento da estrutura do ADN en 1953 por parte de Francis Crick e James Watson, este último recoñeceu que puideron chegar a tal feito grazas aos avances de Lawrence Bagg na utilización dos raios X.
Tony Blair
Primeira lexislatura (1997-2001)
As primeiras políticas que tomou foron:
Segunda lexislatura (2001-2005)
miniatura|Visita de Blair á [[Casa Branca o 16 de abril do 2004|270px]] Os resultados das eleccións de 2001 foron practicamente iguais que os de 1997. De feito, 620 dos 641 asentos do Parlamento permaneceron nas mesmas mans. A vitoria de Blair, pois, foi cómoda.
William Lawrence Bragg
Investigacións científicas
Entre os seus escritos hai que destacar The Crystalline State (1934) e Atomic Structure of Minerals (1937).
Tony Blair
Segunda lexislatura (2001-2005)
Esta lexislatura viuse marcada, máis que calquera outra cousa, polos atentados do 11 de setembro de 2001. Blair aliñouse cos Estados Unidos a favor da loita contra o terrorismo; con eles, atacaron Afganistán ese mesmo ano.
En 2003, Blair levou ó seu país, xunto cos Estados Unidos e outro número de países, á Guerra de Iraq. Baseouse nas Armas de destrución masiva, ó igual có seu homólogo estadounidense, que dicía tiña Iraq (a día de hoxe, aínda non se atoparon).
Un terzo do Exército do Reino Unido de Terra acudiu á ínvasión de Iraq. Os desastres ocorridos dende entón afectaron moi seriamente á imaxe pública de Blair dentro do seu país.
En canto á política doméstica, continuáronse as políticas da primeira lexislatura. Subíronse os impostos para mellora-la educación e o sistema sanitario; en Irlanda do Norte, os problemas co IRA proseguiron; convocouse un referéndum respecto da Constitución Europea que nunca se chegou a celebrar. Blair tomou políticas a favor do Protocolo de Kioto e contra o cambio climático.