cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tesouro de Shapwick
Composición
Tamén destacan dous exemplares non descubertos ata daquela en Gran Bretaña, que reproducen a imaxe de Manlia Escantila, a esposa de Didio Xuliano, un emperador que foi asasinado catro semanas despois de que se acuñasen as moedas.
Ademais dos denarios romanos había outras catro moedas, tamén de prata: tres dracmas licios e un dracma de Cesarea de Capadocia.
A táboa seguinte reflicte a distribución das moedas romanas do tesouro de Shapwick por emperadores:
As Abidueiras, Santo Acisclo do Valadouro, Foz
As Abidueiras é un lugar da parroquia de Santo Acisclo do Valadouro no concello lucense de Foz na comarca da Mariña Central.
Code Girls
miniatura|300px|Arlington Hall, 1943 As Code Girls ou Mozas do Código da Segunda Guerra Mundial foron un grupo de máis de 10.000 mulleres que serviron como criptógrafas (creadoras de códigos) e criptoanalistas (descifradoras de códigos) para o Exército dos Estados Unidos de América durante a segunda guerra mundial.
Recrutamento
Nos meses previos ao ataque xaponés a Pearl Harbor, a Mariña dos Estados Unidos comezou a recrutar mulleres universitarias para traballar como criptógrafas e criptoanalistas. Despois do ataque, as actividades de recrutamento aumentaron cando os Estados Unidos uníronse ás forzas aliadas para loitar contra as potencias do Eixe durante a Segunda Guerra Mundial.
Durante o proceso de contratación, preguntouse ás mulleres se lles gustaban os encrucillados e se estaban comprometidas para casar. As que respondían "si" e "non", respectivamente, avanzaban no proceso de contratación .Convidábase as candidatas a reunións secretas nas que se lles ofrecía a oportunidade de realizar un curso de formación para descifrar códigos e xurar gardar o secreto. Os que aprobaban o curso eran convidados a Washington, D.C. despois da gradación universitaria para incorporarse á Mariña como empregadas civís.
O Exército tamén comezou a recrutar mulleres descifradoras de códigos nesta época. Os oficiais do exército reuníronse con representantes das universidades femininas no Hotel Mayflower coa esperanza de recrutar aos seus mellores estudantes antes de que a Mariña puidese facelo.
Traballo
Os primeiros recrutas presentáronse no cuartel xeral da Mariña en Washington, D. C., que rapidamente se encheu de xente. En 1943, a Armada ampliou as súas operacións requisando a localización orixinal do Mount Vernon College for Women para empregala como Anexo de Comunicacións Navais.
O Exército tamén superou rapidamente a súa oficina de Washington, D. C. e engadiu unha segunda localización no Arlington Hall Junior College for Women. En 1945, o 70 por cento do equipo de descifrado de códigos do Exército era feminino. Entre as súas tarefas, as mulleres operaban máquinas descifradoras, analizaban e descifraban os códigos do inimigo, construían bibliotecas de recursos sobre as operacións do inimigo, interceptaban sinais de radio e probaban a seguridade dos códigos estadounidenses. Durante cada mes de 1944, as descifradoras de códigos interceptaron unhas 30.000 mensaxes de transporte acuático da Armada xaponesa que conduciron ao afundimento de case todos os barcos de subministración xaponeses que se dirixían a Filipinas ou ao Pacífico Sur. Antes do Día D, compartiron información falsa e mensaxes de radio para enganar intencionadamente aos alemáns sobre a localización do desembarco das Forzas Aliadas. Cando se lles preguntaba publicamente polo seu traballo, as mulleres adoitaban responder que "sacaban punta aos lapis"
Mulleres destacadas
Entre as mulleres máis destacadas que contribuíron ao esforzo en criptografía dos Estados Unidos durante a Segunda Guerra Mundial atópanse:
A Cerdeiriña, Vilaronte, Foz
A Cerdeiriña é un lugar da parroquia de Vilaronte no concello lucense de Foz na comarca da Mariña Central.
Titan IIIB
Características
Os Titan IIIB eran mísiles Titan II modificados como lanzadores orbitais non tripulados cunha terceira etapa Agena D. Segundo a versión podían poñer ata 3300 kg en órbita baixa terrestre. As versións diferenciábanse en modificacións na primeira e segunda etapas, en especial o uso de diferentes motores e diámetros das etapas, dando lugar a diferentes variantes: o Titan IIIB orixinal, o Titan 23B, o Titan 33B, o Titan 24B e o Titan 34B.
Lanzáronse 57 foguetes Titan IIIB en total, con catro fallos totais e tres fallos parciais.
Martín, Santo Acisclo do Valadouro, Foz
Martín é un lugar da parroquia de Santo Acisclo do Valadouro no concello lucense de Foz na comarca da Mariña Central.
Airexe, San Fiz de Reimóndez, Sarria
Airexe é un lugar da parroquia de San Fiz de Reimóndez no concello lugués de Sarria na comarca de Sarria.
Trees of Peace
Trees of Peace é un filme estadounidense de 2021 dirixido e escrito por Alanna Brown. Está protagonizado por Eliane Umuhire, Charmaine Bingwa e Ella Cannon. Estreouse en liña o 10 de xuño de 2022 a través de Netflix.
Sinopse
Inspirada en feitos reais, conta a historia de catro mulleres de orixes diferentes que quedan atrapadas nun pequeno agocho durante o xenocidio de Ruanda, en abril de 1994. As catro forxan unha relación irrompible durante os 81 días que estiveron alí agochadas.
A Ponte, Santo Acisclo do Valadouro, Foz
A Ponte é un lugar da parroquia de Santo Acisclo do Valadouro no concello lucense de Foz na comarca da Mariña Central.
Wikipedia en seediq
A Wikipedia en seediq é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en lingua seediq. Foi creada o 18 de marzo de 2021.
Esta versión da enciclopedia contén artigos e  usuarios, dos cales  son activos.
Wikipedia en crioulo da Güiana Francesa
A Wikipedia en crioulo da Güiana Francesa (en Wikipédja an kriyòl gwiyannen) é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en crioulo da Güiana Francesa. Foi creada o 22 de novembro de 2019.
Esta versión da enciclopedia contén artigos e  usuarios, dos cales  son activos.
Close (filme de 2022)
Close é un filme de 2022 dirixido por Lukas Dhont, e escrito por Dhont e Angelo Tijssens, sendo a segunda colaboración entre ambos dende Girl (2018). Está protagonizado por Eden Dambrine, Gustav de Waele, Emilie Dequenne e Léa Drucker.
A Rúa, Vilaronte, Foz
A Rúa é un lugar da parroquia de Vilaronte no concello lucense de Foz na comarca da Mariña Central.
Linguas araucanas
As lingua araucanas son unha pequena familia de linguas que agrupa linguas indíxenas faladas no centro de Chile e nas áreas circundantes na Arxentina. Os representantes vivos desta familia son o mapuche (ISO 639-3: arn) e o huilliche (ISO 639-3: huh), faladas respectivamente polos pobos mapuche e huilliche. Estas linguas son ás veces consideradas dialectos diverxentes dunha soa lingua illada.
Contacto lingüístico
Jolkesky (2016) sinala que hai semellanzas léxicas coa lingua kunza, a lingua mochica, as linguas uru-chipaya, as linguas arauacas, as linguas pano, as linguas hibito-cholón e as linguas quechuas polo contacto entre elas.
Jolkesky (2016)
Clasificación interna das linguas araucanas segundo Jolkesky (2016):
(† = extinta)
Colin in Black & White
Colin in Black & White é unha serie estadounidense de 2021 que se estreou en Netflix o 29 de outubro de 2021. Antes da estrea da serie, o episodio piloto estreouse no programa Primetime do Festival Internacional de Cinema de Toronto de 2021.
Linguas araucanas
Vocabulario
Loukotka (1968) enumera os seguintes elementos de vocabulario básico para as variedades de lingua mapuche (araucano).
Colin in Black & White
Sinopse
Unha dramatización dos anos de adolescencia do deportista afroamericano Colin Kaepernick e as experiencias que o levaron a converterse nun activista.
Airexe, San Sadurniño de Froián, Sarria
Airexe é un lugar da parroquia de San Sadurniño de Froián no concello lugués de Sarria na comarca de Sarria.
Valmaior, Santo Acisclo do Valadouro, Foz
Valmaior é un lugar da parroquia de Santo Acisclo do Valadouro no concello lucense de Foz na comarca da Mariña Central.
Airexe, San Sadurniño de Froián, Sarria
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, o lugar da igrexa.
Airexe, A Veiga, Sarria
Airexe é un lugar da parroquia da Veiga no concello lugués de Sarria na comarca de Sarria.
Airexe, San Xulián da Veiga, Sarria
Airexe é un lugar da parroquia de San Xulián da Veiga no concello lugués de Sarria na comarca de Sarria.
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, o lugar da igrexa.
Airexe, Vilar de Sarria, Sarria
Airexe é un lugar da parroquia de Vilar de Sarria no concello lugués de Sarria na comarca de Sarria.
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, o lugar da igrexa.
Chasmanthe aethiopica
Chasmanthe aethiopica é unha especie herbácea e perenne pertencente á familia das iridáceas. É unha planta ornamental de orixe surafricana.
En Galicia está catalogada como especie exótica invasora. miniatura|Ilustración. miniatura|Flores. miniatura|Detalle da flor.
Descrición
Chasmanthe aethiopica é unha planta ornamental de orixe surafricana que pode atoparse naturalizada nas marxes dalgunhas estradas, tendo carácter invasor. Diferénciase polas súas espigas unilaterais, normalmente simples e erectas. As flores son zigomorfas e teñen un periantio de cor vermella e amarela, formado por seis pezas que se unen formando un tubo basal duns 2-3 cm de lonxitude e libres na súa parte superior, sendo un deles de maior tamaño.
Taxonomía
Chasmanthe aethiopica foi descrita por (L.) N.E.Br. e publicada en Transactions of the Royal Society of South Africa 20(3): 273. 1932.
Chasmanthe: nome xenérico que procede do grego chasme, que significa aberto, partido e anthos, que significa flor, facendo referencia aos tépalos incisos ou partidos.
aethiopica: epíteto que fai referencia a Etiopía, aínda que se adoita aplicar tamén a plantas africanas que teñen outra orixe.
Airexe, A Veiga, Sarria
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, o lugar da igrexa.
Xinzo, Vilaronte, Foz
Xinzo é un lugar da parroquia de Vilaronte no concello lucense de Foz na comarca da Mariña Central.
Seoane, Vilaronte, Foz
Seoane é un lugar da parroquia de Vilaronte no concello lucense de Foz na comarca da Mariña Central.
Toponimia
O topónimo deriva do latín, San Xoán.
Los reyes del mundo
Los reyes del mundo é un filme de 2022 dirixido por Laura Mora. É unha coprodución internacional entre Colombia, Luxemburgo, México, Francia e Noruega. Ambientado en Medellín, conta a historia de cinco adolescentes que viven nas rúas. Como resultado, deciden abandonar a cidade para comezar de novo nunha zona rural. Estreouse en setembro de 2022 no Festival Internacional de Cinema de Donostia, onde gañou a Cuncha de Ouro ao mellor filme. Foi escollido como candidato de Colombia para o Óscar ó mellor filme internacional na 95ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
Canna indica
Canna indica é unha planta perenne de até 3 m de altura pertencente á familia das cannáceas. Hai 5000 anos, en Caral, a primeira civilización de América, situada no Perú, utilizou como parte da súa dieta a raíz da canna indica; tamén desenvolveron o seu uso medicinal pola súa capacidade diurética, antiséptica, analxésica e cicatrizante.
En Galicia está catalogada como especie exótica invasora.
Taxonomía
Canna indica foi descrita por Carl von Linné e publicada en Species Plantarum 1: 1. 1753.
Hábitat
A canna indica pódese cultivar desde o nivel do mar até os 2.700 m s. n. m., pero prospera en climas montañosos tropicais ou subtropicales tépedos, entre os 1.600 e 2.200 m s. n. m.; a temperatura media de 14 a 27 °C e precipitacións anuais mínimas de 500 mm e até de 1200 mm. Medra moi ben en chans liviáns de textura franca ou franco-limosa. miniatura|327x327px|Ilustración.
La Iberia (Buenos Aires)
La Iberia foi unha revista editada en Buenos Aires entre 1908 e 1914.
Historia e características
Subtitulada Revista española de interés general, apareceu en outubro de 1908. Proclamábase defensora dos intereses españois na Arxentina e estaba dirixido por Julio de la Cuesta. Tivo como xefe de redacción a Joaquín Pesqueira, e como redactor a Francisco S. Martínez; o seu redactor artístico foi Alfredo de Treviño. Ramón Zarauza foi o administrador. Publicou por entregas a novela Flor de maldad de Joaquín Pesqueira, e a novela La demonia de Francisco Porto Rey. Suspendeu a súa publicación durante dous meses para volver reaparecer en novembro de 1909. En xaneiro de 1911 converteuse en quincenal. En xullo de 1914 anunciou o cambio de nome por outro "xenuinamente galego".
Vigo, Vilaronte, Foz
Vigo é un lugar da parroquia de Vilaronte no concello lucense de Foz na comarca da Mariña Central.
Chasmanthe floribunda
Chasmanthe floribunda ( Salisb .) N.E.Br. é unha especie herbácea e perenne pertencente á familia das iridáceas. É usada como ornamental en varias partes do mundo.
En Galicia está catalogada como especie exótica invasora. miniatura|Detalle da flor.
Taxonomía
Chasmanthe floribunda foi descrita por Salisb. N.E.Br. e publicada en Transactions of the Royal Society of South Africa 20(3): 274. 1932.
Chasmanthe: nome xenérico que procede do grego chasme, que significa aberto, partido e anthos, que significa flor, facendo referencia aos tépalos incisos ou partidos.
floribunda: epíteto latino que significa "profusamente floreada".
Premio Literario Ánxel Fole
O Premio literario Ánxel Fole é un premio literario de ensaio promovido por El Progreso e Novacaixagalicia. Recoñece co seu nome a figura do escritor Ánxel Fole.
Historia e características
Cada edición está dedicada á figura dun escritor lucense.
Castelo, Castelo dos Infantes, Sarria
Castelo é un lugar da parroquia de Castelo dos Infantes no concello lugués de Sarria na comarca de Sarria. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 tiña 45 habitantes, dos cales 18 eran homes e 27 eran mulleres.
Essie Hollis
Essie B Hollis, nado o 16 de maio de 1955 en Erie, Pensilvania, é un xogador profesional de baloncesto estadounidense. Formado na Universidade de Kentucky, xogaba na posición de ala cunha altura de 1,98 metros.
O Curral dos Mateos, Anafreita, Friol
O Curral dos Mateos é un lugar da parroquia de Anafreita no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
Wikipedia en n'ko
A Wikipedia en n'ko é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en lingua n'ko. Foi creada o 26 de setembro de 2019.
Esta versión da enciclopedia contén artigos e  usuarios, dos cales  son activos.
Cesar, Cesar, Sarria
Cesar é un lugar da parroquia de Cesar no concello lugués de Sarria na comarca de Sarria. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 tiña 20 habitantes, dos cales 9 eran homes e 11 eran mulleres.
A Carballosa, Anafreita, Friol
A Carballosa é un lugar da parroquia de Anafreita no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
Titan IIIC
miniatura|Un Titan IIIC engalando. Titan IIIC, coñecido tamén como Titan 3C, foi unha serie de dous foguetes espaciais dos Estados Unidos usados entre 1965 e 1982.
Características
Os Titan IIIC eran foguetes Titan IIIA modificados con foguetes aceleradores laterais. Inicialmente foron deseñados tamén para voos tripulados usando o avión espacial Dynasoar que nunca chegaría a ser lanzado. Ademais da versión básica usouse unha versión denominada Titan 23C de maior capacidade. Eran capaces de poñer en órbita baixa terrestre cargas de máis de 13 toneladas.
Lanzáronse 36 foguetes Titan IIIC en total, con tres fallos totais e tres fallos parciais.
Pardiñeira, Anafreita, Friol
Pardiñeira é un lugar da parroquia de Anafreita no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
Soiuz TMA-22
Soiuz TMA-22 foi unha misión espacial tripulada lanzada cara a Estación Espacial Internacional o 14 de novembro de 2011 mediante un foguete Soiuz FG desde o cosmódromo de Baikonur.
Características
Soiuz TMA-22 foi lanzada cos cosmonautas Daniel Burbank, Anatoli Ivanishin e Anton Shkaplerov a bordo para acoplarse coa Estación Espacial Internacional e levar a cabo unha misión de seis meses. A nave regresou o 27 de abril de 2012.
A tripulación de respaldo da Soiuz TMA-7 estaba formada por Joseph Acaba, Gennadi Padalka e Sergei Revin.
O Curral dos Paos, Anafreita, Friol
O Curral dos Paos é un lugar da parroquia de Anafreita no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
Xaquín López
O nome Xaquín López pode referirse, entre outros, a:
Quintela, A Chanca, Sarria
Quintela é un lugar da parroquia da Chanca no concello lugués de Sarria na comarca de Sarria.
Paredes, Anafreita, Friol
Paredes é un lugar da parroquia de Anafreita no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
O Río, Anafreita, Friol
O Río é un lugar da parroquia de Anafreita no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
Arxevide, Cesar, Sarria
Arxevide é un lugar da parroquia de Cesar no concello lugués de Sarria na comarca de Sarria. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 tiña 16 habitantes, dos cales 8 eran homes e 8 eran mulleres.
Albaredo, A Chanca, Sarria
Albaredo é un lugar da parroquia da Chanca no concello lugués de Sarria na comarca de Sarria.
Poi
Poi pode referirse a:
Pape, Cesar, Sarria
Pape é un lugar da parroquia de Cesar no concello lugués de Sarria na comarca de Sarria. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 tiña 20 habitantes, dos cales 9 eran homes e 11 eran mulleres.
José María Kaydeda
José María Calzado Dalmases, coñecido como José María Kaydeda, nado en Madrid en 1920 e finado na Coruña o 16 de novembro de 2006, foi un escritor español.
Traxectoria
Viviu a súa infancia en Ferrol e na Coruña. Sendo mozo trasladouse a Barcelona onde cursou estudos de formación artística. Foi pintor, muralista, escultor, grabador, poeta e ensaísta. Comezou a expoñer en Compostela en 1941, e despois expuxo en España, Suramérica, Portugal e Italia. Recompilou e traduciu ao español os evanxeos apócrifos. Creou unha colección de 5.000 pezas de olaría de toda España. Afincado en Oleiros, alí fundou e dirixiu o Museo dos Oleiros.
Vida persoal
Casou con Teresa Jorge.
Anxeriz, Anxeriz, Friol
Anxeriz é un lugar da parroquia de Anxeriz no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
Giovinezza
Giovinezza (Xuventude) foi o himno, entre 1924 e 1943, do partido fascista de Mussolini, posteriormente utilizado xunto á Marcha Real no Reino de Italia e oficial durante a República de Saló.
Quintela, San Sadurniño de Froián, Sarria
Quintela é un lugar da parroquia de San Sadurniño de Froián no concello lugués de Sarria na comarca de Sarria.
Lugar de Abaixo, A Chanca, Sarria
Lugar de Abaixo é un lugar da parroquia da Chanca no concello lugués de Sarria na comarca de Sarria.
O Coto, Anxeriz, Friol
O Coto é un lugar da parroquia de Anxeriz no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
Chasmanthe
Chasmanthe é un pequeno xénero de plantas perennes e bulbosas da familia Iridaceae, nativas da Provincia do Cabo en Suráfrica. Comprende 26 especies descritas e destas, só 3 aceptadas.
En Galicia está catalogado como especie exótica invasora. miniatura|Chasmanthe floribunda, aspecto xeral.
Descrición
Trátase de herbas perennes de até 140 cm de altura, con foxaje deciduo, que crecen a partir de cormos. As follas son ensiformes, dísticas, alternas, paralelinervadas e de marxe enteira. Presentan coloridas inflorescencias en espigas dísticas. As flores son hermafroditas, cigomorfas, sésiles e dispóñense na inflorescencia protexidas por dúas curtas espatas. O perigonio é cilíndrico, curvado, co tépalo superior estendido seguindo a curvatura do tubo perigonial, os 5 restantes moito máis breves e estendidos. Presenta 3 estames dispostos ao longo do tépalo superior. O ovario é ínfero e o estilo é tripartito. As flores son de cores brillantes, desde o amarelo, alaranxado até o vermello escarlata. Cultívallas en varias partes do mundo como ornamentais. O froito é una cápsula dehiscente. Florecen no verán.
Taxonomía
O xénero foi descrito por Nicholas Edward Brown e publicado en Transactions of the Royal Society of South Africa 20(3): 272–274. 1932.
Chasmanthe: nome xenérico que deriva do grego, chasme = "aberto, partido" e anthos = "flor", onde alude aos tépalos incisos ou partidos característicos destas especies.
Especies aceptadas
A seguir amósase unha listaxe das especies do xénero Chasmanthe aceptadas até marzo de 2015, ordenadas alfabeticamente.
Cultivo
Chasmanthe propágase facilmente por cormos e por sementes. Algunhas especies son moi invasoras e logran naturalizarse.
El robo del siglo
El robo del siglo é unha miniserie de orixe colombiana de 2020 producida por Dynamo para Netflix. Está protagonizada por Andrés Parra, Marcela Benjumea, Christian Tappan e Waldo Urrego, quen xa traballaran xuntos no ano 2012 na rodaxe de Escobar, el patrón del mal. A sinopse está baseada en feitos reais e conta a historia do asalto ao Banco da República en Valledupar que perpetrou en 1994. O tráiler da serie estreouse o 27 de xullo de 2020. Estreouse a través de Netflix o 14 de agosto de 2020.
Goosebumps 2: Haunted Halloween
Goosebumps 2: Haunted Halloween (ou sinxelamente Goosebumps 2) é un filme estadounidense de 2018 dirixido por Ari Sandel e escrito por Rob Lieber a partir dunha historia orixinal de Lieber e Darren Lemke. É a secuela do filme de 2015 Goosebumps, que está baseado na serie de libros infantís de terror do mesmo nome escritos por R. L. Stine.
Soiuz TMA-4
Soiuz TMA-4 foi unha misión espacial tripulada lanzada cara a Estación Espacial Internacional o 19 de abril de 2004 mediante un foguete Soiuz FG desde o cosmódromo de Baikonur.
Gran Premio de Italia de 2000
O Gran Premio de Italia de 2000 (oficialmente o LXXI Gran Premio Campari d'Italia) foi unha carreira de motor de Fórmula Un celebrada o 10 de setembro de 2000 no Autodromo Nazionale Monza preto de Monza, Lombardía, Italia. Foi a 14ª carreira do Campionato Mundial de Fórmula Un do 2000 e o 71º Gran Premio de Italia. O piloto de Ferrari Michael Schumacher gañou a carreira de 53 voltas desde a pole position. Mika Häkkinen terminou segundo nun coche McLaren con Ralf Schumacher terceiro para o equipo Williams.
Michael Schumacher mantivo a súa vantaxe na liña de saída e resistiu os intentos de Häkkinen de pasalo entrando na primeira curva. Máis adiante na volta, unha colisión que implicou a catro coches provocou o despregue do coche de seguridade e un comisario Paolo Gislimberti foi golpeado por unha roda volante. Cando o coche de seguridade entrou no [pit lane]] na undécima volta, Michael Schumacher comezou a afastarse inmediatamente de Häkkinen e mantivo a vantaxe ata a súa parada en boxes na 39ª volta. Cando Häkkinen fixo a súa parada en boxes tres voltas despois, Michael Schumacher recuperou a vantaxe que mantivo para lograr a súa sexta vitoria da tempada 2000, Häkkinen rematou a case catro segundos.
Como consecuencia da carreira, Schumacher reduciu a vantaxe de Häkkinen no Campionato de Pilotos a dous puntos, con David Coulthard 17 puntos máis atrás. Rubens Barrichello que foi atrapado no accidente da primeira volta foi matematicamente descartado para acadar o título. No Campionato de Construtores, a vantaxe de oito puntos de McLaren na carreira reduciuse a catro, quedando tres carreiras para o final da tempada. Gislimberti morreu despois no hospital e a súa morte provocou que se revisasen as medidas de seguridade na Fórmula Un.
Ferreira, Anxeriz, Friol
Ferreira é un lugar da parroquia de Anxeriz no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
Cuíña, Anxeriz, Friol
Cuíña é un lugar da parroquia de Anxeriz no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
A Liga da Xustiza
A Liga da Xustiza (en Justice League) é un filme estadounidense de 2017 dirixido por Zack Snyder. Está baseado no equipo de superheroes homónimo de DC Comics. Foi producido por Warner Bros. Pictures, DC Films, RatPac-Dune Entertainment, Atlas Entertainment e Cruel and Unusual Films e distribuído por Warner Bros. É o quinto título de DC Extended Universe (DCEU). Escrito por Chris Terrio e Joss Whedon, está protagonizado por Ben Affleck, Henry Cavill, Amy Adams, Gal Gadot, Ezra Miller, Jason Momoa, Ray Fisher, Jeremy Irons, Diane Lane, Connie Nielsen e J. K. Simmons.
Estreouse en lingua galega o 20 de outubro de 2021 a través da TVG.
Refoxo, A Chanca, Sarria
Refoxo é un lugar da parroquia da Chanca no concello lugués de Sarria na comarca de Sarria.
Pencha Santasmarinas
Traxectoria
Pencha Santasmarinas era mestra de formación e traballou como axente de economía doméstica na oficina de Extensión Agraria de Viveiro. Xunto a Africa Leira "participou activamente en labores de concienciación do campesiñado e de oposición á explotación dos seus recursos". Entre 1976 e 1977 liderou e coordinou a contestación social contra a instalación dunha central nuclear en Xove.
Lugar de Arriba, A Chanca, Sarria
Lugar de Arriba é un lugar da parroquia da Chanca no concello lugués de Sarria na comarca de Sarria.
Pencha Santasmarinas
Traxectoria
En 1993  incorporouse á Consellería de Pesca, Marisqueo e Acuicultura como xefa de Extensión Pesqueira, cargo no que empregou os seus coñecementos de mellora e organización no ámbito agrario para aplicalos ao marisqueo. Pencha "foi a impulsora dun proceso de renovación e cambio da actividade marisqueira en Galicia, contribuíndo á profesionalización desta actividade practicada por milleiros de mulleres ata entón como unha actividade secundaria e complementaria allea á regulación".
Recoñecementos
En 2010 foi premiada coa Medalla Castelao polo seu traballo coas mulleres do sector marisqueiro.
É unha das protagonistas de Digna Rabia, un documental no que se analiza a represión que o franquismo impuxo ás mulleres.
Piñeiro, Anxeriz, Friol
Piñeiro é un lugar da parroquia de Anxeriz no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
Goosebumps (filme)
Goosebumps é un filme estadounidense de 2015 escrito por Darren Lemke e dirixido por Rob Letterman. Está baseado na serie de libros de terror infantil escritos por R. L. Stine, e conta a historia dun adolescente que tenta salvar a súa vila coa axuda de Stine logo de que tódolos monstros da franquía Goosebumps escaparan dos libros. Está protagonizado por Jack Black, Dylan Minnette, Odeya Rush, Amy Ryan, Ryan Lee e Jillian Bell.
Goosebumps estreouse nos cinemas dos Estados Unidos o 16 de outubro de 2015, por Columbia Pictures. O filme foi un éxito comercial e da crítica, que eloxiou o humor, o uso dos personaxes orixinais de Goosebumps así como as interpretacións (particularmente as de Black e Minnette) e conseguiu recadar máis de 158 millósn de dólares sobre un orzamento de 84 millóns. Unha secuela, titulada Goosebumps 2: Haunted Halloween, estreouse o 12 de outubro de 2018.
SD Becerreá
A Sociedad Deportiva Becerreá é un club de fútbol galego de Becerreá. Actualmente compite na Segunda Autonómica de Galicia, disputando partidos como local no Campo municipal de Becerreá.
A Valiña, A Chanca, Sarria
A Valiña é un lugar da parroquia da Chanca no concello lugués de Sarria na comarca de Sarria.
Cardo (rúa)
miniatura|300x300px|Cardo de [[Apamea (Siria).]] Cardo (cardō) é un termo empregado na planificación urbanística no imperio romano. Denota unha rúa con orientación norte-sur nun campamento militar ou colonia.
Etimoloxía
O cardo principal é o Cardo Maximus, que era o eixe do campamento ou da cidade e que se cruza perpendicularmente co Decumanus Maximus, a outra rúa principal. A palabra latina deriva do grego καρδίᾱ, kardia - "corazón" e, por iso, estaba chea de tendas e vendedores e servía como centro da vida económica.
A palabra ten a súa orixe na liña que trazaban os augures de norte a sur para realizar os auspicios cando se fundaba a cidade. Á súa vez, desta palabra derívase o termo "puntos cardinales" que se utiliza na orientación xeográfica, nos compases, nos cataventos, etc.
Evolución
Nalgunhas ocasións, por mor da diferente xeografía das cidades, era o Decumano a rúa principal, aínda que, xeralmente, o era o cardo.
O foro situábase orixinalmente, é dicir, nas primeiras cidades romanas, nos arredores (de aí o seu nome: forum = fóra), normalmente na intersección das dúas vías e se destinaba ás actividades mercantís (mercados e feiras). Co tempo, o foro, comezou a dedicarse ás actividades políticas e administrativas, polo que as cidades romanas máis recentes comezaron a crear prazas públicas na intersección do Cardo Maximus co Decumanus Maximus.
Esta idea xeral foi tomada despois, coas Ordenanzas de Filipe II no século XVI para a fundación e organización urbanística da maior parte das 40 000 cidades que os españois fundaron en América.
Tribui, A Chanca, Sarria
Tribui é un lugar da parroquia da Chanca no concello lugués de Sarria na comarca de Sarria.
Vilar de María, A Chanca, Sarria
Vilar de María é un lugar da parroquia da Chanca no concello lugués de Sarria na comarca de Sarria.
Wikipedia en erzya
A Wikipedia en erzya (en Эрзянь Википедия) é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en lingua erzya. Foi creada o 26 de maio de 2008.
Esta versión da enciclopedia contén artigos e  usuarios, dos cales  son activos.
Rosende, Anxeriz, Friol
Rosende é un lugar da parroquia de Anxeriz no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
O Sabugueiro, Anxeriz, Friol
O Sabugueiro é un lugar da parroquia de Anxeriz no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
As Penelas, Anxeriz, Friol
As Penelas é un lugar da parroquia de Anxeriz no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
Bra, Bra, Friol
Bra é un lugar da parroquia de Bra no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
Sisto, Anxeriz, Friol
Sisto é un lugar da parroquia de Anxeriz no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
Moeda escocesa
A moeda escocesa abrangue as emisións monetarias dunha gran variedade de autoridades locais e nacionais escocesas, entre as que cómpre salientar o Reino de Escocia, que tiveron lugar entre os séculos XII e XVIII, sobre a base da libra escocesa, dividida en 20 xilins e 240 peniques. As moedas en circulación en Escocia a partir da Lei de Unión de 1707 con Inglaterra corresponden xa ás series da libra esterlina británica.
Comercio con Roma (ca. 138 - 400)
As primeiras moedas en circulación no territorio escocés foron introducidas polos romanos asentados nas Illas Británicas, a partir do comercio que se producía con este límite máis occidental do Imperio. Lonxe de estaren illados, os celtas de Caledonia, ao norte da Muralla de Hadrián, desenvolveron o comercio e isto provocou a introdución no seu territorio dunha ampla variedade de moedas romanas, sinaladamente nas zonas máis próximas á Muralla de Antonino. A Muralla de Hadrián utilizábase máis como un medio para regular o tráfico social e o comercio entre ambos os lados que como unha defensa militar contra as tribos libres do norte dos caledonios.
Entre os achados de moeda romana destacan as moedas cuñadas a nome de Constantino II (337-342), que apareceron en máis de 20 lugares por toda Escocia. Pola contra, entre os casos máis raros está unha moeda de potín cuñada baixo Tolomeo XIII de Exipto (80-51).
Alta Idade Media
Cando o Imperio Romano se retirou de Gran Bretaña xurdiron varios reinos ao sur de Escocia. Un deles, Northumbria, expandiuse axiña cara ao norte ata o reino de Strathclyde; xa que logo, pasou a controlar o sur do que hoxe é Escocia, e as moedas de bronce cuñadas polos reis de Northumbria comezaron a circular, consecuentemente, nese territorio. Estas moedas emitíronse entre 837 e 854. As moedas anglosaxoas cuñáronse non só en Northumberland, senón que, por mor das extensas rutas comerciais cos viquingos, tamén se produciron en Frisia e en Xutlandia; as moedas desta época indican a ampla extensión do comercio escocés, non só con Northumberland, senón tamén coa Europa continental.
Período 1136-1356
O penny mantívose como a única denominación monetaria cuñada ata 1280, cando comezaron a emitirse moedas da metade do seu valor (half penny) e tamén da súa cuarta parte (farthing), introducidas por Alexandre III (1249-1286). En 1250, baixo este rei, estaban activas no reino polo menos 16 casas de moeda, distribuídas desde Inverness a Berwick. As emisións baseáronse neses tres valores (penny, half penny e farthing) ata a reforma monetaria de David II (1329-1371), producida en 1357.
Período 1357-1488
Logo da morte de Roberto I (1306-1329) ascendeu ao trono o seu fillo David, o segundo con este nome, cando este tiña só cinco anos. Na súa reforma de 1357, David introduciu dous novos valores: o noble e o groat.
David II puxo fin á paridade inicial entre as moedas escocesas e as inglesas, o que deu lugar a unha normativa inglesa en 1356 pola que se prohibiu a circulación da moeda escocesa no seu territorio, por ser de inferior valor. Roberto III (1390-1406) continuou coa desvalorización da moeda escocesa con respecto á inglesa, ata chegar a equivaler á metade do seu valor cara a 1392. Este monarca substituíu tamén o busto de perfil característico do anverso das moedas escocesas pola cabeza real de fronte, feito que favorecía a confusión coas moedas inglesas, de valores superiores.
Os territorios xermanófonos e francófonos exerceron unha notable influencia na moeda escocesa posterior e de aí xurdiron moedas como o dollar (inspirado no tálero), o testoon (do testone italiano, a través de Francia) e o merk (baseado no mark xermano). A finais do século XIV retomouse a cuñaxe de moedas de ouro, con dúas novas denominacións: o lion e o demy.
David II xa intentara introducir unha moeda de ouro en Escocia baseándose no noble inglés, aínda que resultara un fracaso. Finalmente, foi Roberto III quen acabou por crear o lion, a imitación do coñecido como écu á la couronne, unha moeda cuñada en 1385 por Carlos VI de Francia (1380-1422). Do mesmo xeito que o seu modelo francés, levaba no seu anverso o escudo coroado, motivo polo cal foi coñecido tamén pola denominación de crown ("coroa"). Baixo o escudo amosaba o león de Escocia, que lle dá o nome (lion). Nos reversos aparece a cruz de Santo André. Pola súa banda, o medio lion era coñecido como demi-lion, á maneira francesa, que acabou por derivar na forma demy.
Baixo Xacobe III de Escocia (1460-1488) a influencia inglesa sobre a moeda escocesa desapareceu en favor dos modelos borgoñóns, que xa comezaran a tomarse con David II. Neste contexto introducíronse neste reinado dúas novas moedas de ouro, o rider e o unicorn. O primeiro, con valor de 23 xilins, retomaba a tipoloxía do franc á cheval francés e foi cuñado tamén nunha etapa posterior por Xacobe VI (1567-1625). O unicorn valía 18 xilins e reproducía a imaxe deste animal fantástico. Ademais das moedas de ouro, Xacobe introduciu o plack de billón, cun valor de 4 peniques.
Por outra parte, algunhas das moedas de Xacobe III son recoñecidas polo realista dos seus retratos. Segundo Stewart, o busto de Xacobe do groat de 1485 "ademais de ser o primeiro retrato realista dun rei nunha moeda escocesa, probablemente sexa o primeiro retrato renacentista nunha moeda fóra de Italia".
Emisións eclesiásticas
Do mesmo xeito que noutros reinos europeos, as autoridades relixiosas gozaron tamén nalgún momento do privilexio da cuñaxe de moeda. No caso escocés, tales emisións concéntranse na segunda metade do século XV. Estas moedas, pouco coñecidas, atopáronse en cantidades salientables en 1919 preto da abadía de Crossraguel, en South Ayrshire, fundada en 1244 por Donnchadh, Conde de Carrick. Trátase de penny e de farthing de cobre e de bronce de escasa calidade.
A tipoloxía xeral dos anversos do penny é un globo terráqueo con bandas rodeado pola lenda +IACOBVS DEI GRA REX. No reverso, unha cruz latina e a inscrición CRVX PELLIT OMNE CRIMEN.
No caso do farthing hai dúas tipoloxías principais. O primeiro tipo amosa no anverso as letras I R (Iacobus rex) e arredor IACOBVS D G R (con variantes), e no reverso unha cruz longa e, nos cuarteis, MO NE PA VP (moneta pauperum). O segundo tipo presenta no anverso un trevo, en tanto que o reverso é similar ao do primeiro tipo.
Período 1488-1542
Durante o século XVI trasladouse a Edimburgo toda a produción monetaria do reino, aínda que a casa de moeda de Stirling cuñou unha serie de bawbee durante o reinado de María Estuardo (1542-1567). Baixo Xacobe IV (1488-1513) e Xacobe V (1513-1542) as moedas foron similares ás de Xacobe III, coa introdución do bawbee.
María Estuardo (1542-1567)
Con María I de Escocia producíronse grandes cambios que reflicten a inestable situación política desta época. Os numismáticos consideran cinco períodos.
As moedas das series terceira, cuarta e quinta aparecen adoito con contramarcas. En 1567, María foi obrigada a abdicar en favor do seu fillo, quen ascendeu ao trono co nome de Xacobe VI (1567-1625).
Xacobe VI (1567-1603)
Cando se produciu a abdicación de María, o seu fillo Xacobe só tiña un ano. Entre 1567 e 1603 foi rei de Escocia, e neste último ano herdou tamén a coroa de Inglaterra. O período anterior a 1603 é un dos máis complexos da historia numismática escocesa, e os numismáticos adoitan dividir a produción de moedas de prata e de ouro desta época en oito series, á parte das cuñaxes en cobre e en billón, que se toman adoito como un obxecto de estudo separado.
É salientable a progresiva desvalorización do xilin de prata: en 1584 cuñouse unha moeda de ouro de 5,066 gramos (o lion noble), con valor de 75 xilins; en 1593 o rider, con idéntico peso, valorábase en 100 xilins, e en 1601 o valor do sword & sceptre, tamén co mesmo peso, alcanzaba o valor de 120 xilins.
A unión da coroa (1603-1625)
A partir da unión das coroas escocesa e inglesa en 1603, as moedas escocesas pasaron a semellar máis ás escocesas que ás do continente. Neste período era habitual que as moedas se usasen en diferentes países, dado que o seu valor viña expresado polo do metal precioso en que estaban cuñadas. Unha das diferenzas máis salientables radica nas pezas de unit, nas que, no caso da versión inglesa as armas inglesas se atopan nos cuarteis I e IV do escudo, as dúas posicións máis relevantes, en tanto que na versión escocesa estas posicións están ocupadas polas armas de Escocia. Ademais, nestas últimas aparece a coroa de Escocia sobre o escudo, e como marca de ceca figura o clásico cardo. A relación entre as dúas moedas circulantes en ambos os reinos é de 12 esterlinas escocesas = 1 esterlina inglesa. Os títulos usados por Xacobe VI logo da ascensión ao trono de Inglaterra son os de rei de Gran Bretaña, Francia e Irlanda.
As moedas de ouro cuñadas nesta época foron as seguintes:
En prata cuñáronse moedas de 60, 30, 12, 6, 2 e 1 xilins, e de 6 peniques. A moeda base do sistema escocés de prata era a de 60 xilins (29,96 gramos, ou sexa 0,5 gramos por xilin), en tanto que en Inglaterra era o penny (de 0,5 gramos). Xa que logo, o xilin escocés tiña o mesmo valor que o penny inglés, acorde coa proporción xeral de 12 a 1 entre o valor das denominacións escocesas e as inglesas.
Pola súa banda, en cobre cuñáronse pezas de 1 e de 2 peniques escoceses.
Carlos I (1625-1649)
A primeira etapa de emisións abrangue entre 1626 e 1636, e caracterízase pola continuidade con respecto ás derradeiras emisións a nome de Xacobe VI, coa única diferenza do nome do monarca. Durante o reinado de Carlos I introduciuse a mecanización na cuñaxe da moeda en Escocia. Para tal efecto, en agosto de 1635 nomeouse como novo encargado da ceca principal escocesa, en Edimburgo, a Nicolas Briot (ca. 1579-1646), un gravador e inventor francés proveniente da Lorena que previamente traballara na Monnaie de Paris e, desde 1628, na Royal Mint de Londres, na que chegara a ser nomeado gravador xefe en 1633. Briot estaba familiarizado co uso da prensa de volante na cuñaxe, que xa utilizara en París.
Pouco despois, en 1642, estoupou a guerra civil inglesa e saíron á circulación as derradeiras moedas a nome de Carlos I, algunhas moedas de cobre e as pezas de 2 e de 3 xilins que foran encargadas en marzo dese mesmo ano. Logo do falecemento de Carlos en 1649 naceu a Commonwealth de Inglaterra e en Escocia produciuse a suspensión das cuñaxes, que non se retomaron ata 1663 baixo Carlos II (1660-1685).
De Carlos II (1660-1685) a Xacobe VII (1695-1689)
Carlos II foi nomeado rei de Escocia o mesmo ano da morte do seu pai e foi coroado no Aninovo de 1651, aínda que non foi ata 1660 cando se restaurou a monarquía logo dun decenio da Commonwealth. A partir do reinado de Carlos II todas as moedas escocesas, así como as inglesas, foron xa cuñadas mecanicamente. Carlos II emitiu en Escocia dúas series de moedas de prata: a primeira estaba baseada na moeda de catro merks e a segunda no dollar. O peso, a lei e o valor de ambas as moedas eran iguais, e só cambiaban o nome e os tipos representados. A moeda de catro merk (e a subsecuente do dollar) pesaba 26,787 gramos e posuía un valor de 53 xilins e 4 peniques. As outras moedas da serie eran as de 2, 1 e ½ merk. No anverso amosaban todas elas o busto do rei cara á dereita e no reverso unha cruz formada polos escudos reais, coa indicación do seu valor (en xilins e peniques) no seu centro.
A partir de 1675 a moeda de catro merk foi substituída polo dollar. Paralelamente ao cambio de denominación houbo algunhas modificacións na súa tipoloxía: o busto do rei pasou a ollar cara á esquerda e o valor que figuraba no seu centro foi substituído pola inicial C. Nos cuarteis da cruz figuraban os escudos nacionais. A moeda de menor valor desta serie foi a de 1/16 de dollar, que non tiña correspondente na denominación anterior: no reverso portaba a cruz de Santo André cos escudos nacionais nos seus cuarteis.
En 1677, Carlos II introduciu un bawbee de cobre, co valor de 6 peniques escoceses, cun cardo coroado no reverso en lugar da figura da Britannia característica das moedas de cobre cuñadas en Inglaterra.
Logo da morte de Carlos, que non tivera fillos lexítimos por mor da infertilidade da súa muller, subiu ao trono o seu irmán, Xacobe VII de Escocia e II de Inglaterra (1685-1688). O novo rei era de relixión católica e foi deposto pola Revolución Gloriosa de 1688. A partir deste momento, todas as moedas de prata pasaron a estar denominadas en xilins. No seu breve reinado cuñáronse unicamente moedas de prata con valores de 40 e de 10 xilins nos anos 1687 e 1688. Nelas utilizouse por vez primeira un canto dotado dunha inscrición, coa finalidade de impedir a práctica fraudulenta do recorte e da limadura; a lenda era NEMO ME IMPUNE LACESSIT. A moeda de 10 xilins pesaba 4,593 gramos e a de 40 xilins pesaba 18,37 gramos. Coñécese tamén outra moeda, con valor de 60 xilins, a nome de Xacobe VII, aínda que se trata dunha cuñaxe efectuada en 1828.
Logo da Revolución Gloriosa foi chamado a reinar Guillerme de Orange, co nome de Guillerme II para Escocia e de Guillerme III de Inglaterra (1689-1702).
Guillerme III (1689-1702), María II (1689-1694) e Ana (1702-1714)
Guillerme reinou xunto coa súa muller, María (1689-1694), filla de Xacobe VII, ata o falecemento desta. Baixo o seu reinado cuñáronse en prata moedas con valores de 60, 40, 20, 10 e 5 xilins. O padrón utilizado foi o mesmo que o anterior de Xacobe. O seu anverso está caracterizado pola presenza dos bustos acaroados e a indicación do valor abaixo. No seu reverso aparece o escudo coroado, coas armas de Escocia nos cuarteis I e IV, e os de Inglaterra e Irlanda nos restantes. No canto incluíuse a lenda PROTEGIT ET ORNAT - ANNO REGNI PRIMO ( SECUNDO etc.).
Logo do falecemento de María, Guillerme reinou só. A súa produción de moeda de prata foi como a precedente e, nesta ocasión, reintroduciuse a cuñaxe do ouro cunha nova moeda de 12 esterlinas escocesas ou, o que é o mesmo, 20 xilins ingleses. Esta moeda pesaba 6,84 gramos e emitiuse, xunto con outra coa metade do valor e do peso, unicamente en 1701.
Tras a morte de Guillerme ascendeu ao trono Ana (1702-1714), a irmá de María. Durante o seu reinado aprobouse a Lei de Unión que, de facto, supuxo a fin das emisións monetarias escocesas de xeito autónomo con respecto ás inglesas. As derradeiras series de moeda escocesa foron cuñadas entre 1702 e 1707; trátase das moedas de prata con valores de 10 e de 5 xilins escoceses, consonte o mesmo padrón das emisións precedentes.
A Lei de Unión (1707)
Un dos artigos do tratado de unión establecía que Escocia mantería a súa casa de moeda, aínda que este artigo, do mesmo xeito que outros moitos, non foi respectado. A principal tarefa da Casa da Moeda de Edimburgo foi a recuñaxe das vellas moedas escocesas de prata e de ouro segundo a tipoloxía da moeda inglesa, utilizando para iso os cuños da Casa da Moeda de Londres, co obxectivo de unificar a moeda en todo o Reino Unido. Este proceso levouse a cabo baixo a dirección de Isaac Newton, quen xa dirixira con anterioridade procesos de recuñaxe semellantes en Inglaterra na súa condición de director da Royal Mint. O labor tivo que ser intenso, xa que a produción das novas moedas concluíu en só dous anos, en 1709, aínda que a ceca non foi suprimida suprimida ata 1817 e, finalmente, vendida en 1830. A súa clausura provocou un baixo nivel de protestas, o que foi sinalado polo escritor escocés Walter Scott (1771-1832), aínda que seguiu a ser motivo de conflito e protagoniozou panfletos de grupos nacionalistas ata pasada a década de 1950. O título de "Gobernador da Casa da Moeda de Escocia" (Governor of the Mint of Scotland), que pasara ao Ministro de Facenda en virtude da Lei de cuñaxe de 1870, foi finalmente abolido na lei de cuñaxe de 1971.
Malia algunhas flutuacións nos tipos de cambio entre ambas as moedas desde 1603, na recuñaxe aplicouse unha proporción de 12:1 (un xilin escocés por cada penique inglés), aínda que tamén se aboou unha compensación. Para as moedas resultantes da recuñaxe tomouse como padrón ponderal a onza troy (12 onzas troy por libra), en lugar das unidades tradicionais escocesas (equivalentes a 16 onzas troy por libra). As novas moedas producíronse tanto en Londres como en Edimburgo; as cuñadas na capital escocesa levan a modo de marca de ceca a inicial E baixo o busto do monarca.  Baixo a supervisión dos moedeiros da Royal Mint, recuñouse en Edimburgo un peso total de 103,346 libras troy en coroas, medias coroas, xilins e moedas de 6 peniques, por un valor de 320.372 libras esterlinas da época (equivalentes aproximadamente a uns 17 millóns de libras actuais, tendo en conta a evolución da valoración da prata e dos tipos de cambio).
O derradeiro lote de moedas recuñadas, consistente en xilins e medias coroas, entregouse o día 5 de outubro de 1709, e estas foron as derradeiras moedas cuñadas en Escocia.