cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ficoeritrina
Variacións da R-ficoeritrina
miniatura|Perfís de excitación e emisión da R-ficoeritrina de dúas algas distintas. Tamén se indican as lonxitudes de onda da excitación láser común. Como se mencionou anteriormente, a ficoeritrina pode encontrarse en diversas especies de algas. Hai variacións na eficiencia da absorbancia e emisión de luz requirida para a facilitación da fotosíntese. Este podería ser o resultado do lugar da columna de auga onde vive unha determinada especie de alga e como consecuencia da necesidade dunha maior ou menor eficiencia dos pigmentos accesorios.
Cos avances nas tecnoloxías de detección e da imaxe que poden evitar o fotobranqueamento rápido, os fluoróforos de proteínas convertéronse nunha ferramenta potente e viable para os investigadores en campos como a microscopía, análise de micromatrices e aplicación da técnica do western blot. Tendo en conta isto, pode ser útil para os investigadores cribar estas R-ficoeritrinas variables para determinar cal é a máis apropiada para a súa aplicación particular. Mesmo un pequeno incremento na eficiencia da fluorescencia podería reducir o ruído de fondo e rebaixar o grao de resultados de falso negativo.
Aplicacións
A R-ficoeritrina é útil no laboratorio como un indicador baseado na fluorescencia da presenza de cianobacterias e para etiquetar anticorpos na inmunofluorescencia, entre outras aplicacións. Hai tamén outros tipos de ficoeritrinas, como a B-ficoeritrina, que ten propiedades espectrais lixeiramente diferentes. A B-ficoeritrina absorbe fortemente nos 545 nm (cor verde amarelenta) e emite fortemente a 572 nm (amarelo) o que podería ser mellor para algúns instrumentos. A B-ficoeritrina pode tamén ser menos "pegañenta" que a R-ficoeritrina e contribúe menos ao sinal de fondo debido a unións non específicas en certas aplicacións.
A R-ficoeritrina e a B-ficoeritrina están entre as tinguiduras fluorescentes máis brillantes que foron identificadas.
Medina de Tunes
A Medina contén preto de 700 monumentos, incluíndo palacios, mesquita, mausoleo, madrasas e fontes que datan dos Almohades e da dinastía Hafsid.
Historia
Fundada en 698 ao redor do núcleo orixinal da Mesquita de Al-Zaytuna, a Medina de Tunes desenvolveuse ao longo da Idade Media. O eixe principal está entre a mesquita e o centro de goberno cara ao oeste no Kasbah. Ao leste esta mesma estrada principal estendese ata Bab el Bhar. As expansións cara ao norte e ao sur dividiron a Medina principal en dous suburbios ao norte (Bab Souika) e ao sur (Bab El Jazira).
Antes do Imperio almohade, outras cidades como Mahdia e Kairouan serviron de capitais. Baixo o dominio dos Almohades, Tunes converteuse na capital de Ifriqiya, e baixo a Hafsíes converteuse nun centro relixioso, intelectual e económico. Foi durante o período de Hafsid que a Medina como agora a coñecemos tomou a súa forma esencial. Adquiríu gradualmente varios edificios e monumentos que combinaban os estilos de Ifriqiya, Andaluz e as influencias orientais, pero tamén tomando prestado algunhas das columnas e capiteis do Imperio Romano e dos monumentos bizantinos.
Veszprém
miniatura|Localitzación de Veszprém miniatura|250px|Castelo de Veszprém Veszprém é unha cidade autónoma de Hungría situada no centro oeste do país, preto do lago Balaton, e a unha distancia duns 110 Km. de Budapest. Ten unha poboación de 65.000 habitants. É tamén a capital do condado de Veszprém.
Vanellus armatus
A Vanellus armatus é unha especie de aves presente en Kenya e no centro de Tanzania até o sur de África.
BMC Switzerland
BMC Switzerland AG (abreviatura de "Bicycle Manufacturing Company'') é unha empresa suíza fabricante de bicicletas e produtos de ciclismo con base na cidade de Grenchen, Suíza. BMC fundouse en 1986 e distribúe artigos de ciclismo por lugares de case todo o mundo.
Silent Running
Silent Running é un filme estadounidense dirixido por Douglas Trumbull. Está protagonizado por Bruce Dern.
Segundo mensaxeiro
Os segundos mensaxeiros son moléculas que reenvían sinais intracelulares que chegaron a receptores da superficie celular, os cales están destinados a outras moléculas situadas no citoplasma ou no núcleo. Reenvían os sinais de hormonas como a adrenalina (epinefrina), factores de crecemento, e outros, e provocan algún cambio na actividade da célula. Os segundos mensaxeiros amplifican moito a forza do sinal. Son un compoñente das cascadas de transdución de sinais.
Silent Running
Sinopse
Nunha estación espacial, un científico (Bruce Dern) é o responsable de manter con vida as derradeiras especies botánicas da Terra, mais un día recibe a orde de destruílas.
BMC Switzerland
1986 - 2001 primeiros anos
No ano 1986, o norteamericano Bob Bigelow fundou BMC como unha distribuidora de bicicletas Raleigh. Despois, de perder a licenza de distribuidora de Raleigh, o fundador, Bob Bigelow comezou a fabricar bicicletas baixo o nome de BMC, pero continuaba sendo unha marca descoñecida. En 2001, cambiando a súa estratexia, investiuse unha grande fortuna en enxeñaría e deseño.
2002 - actualidade
No 2002, BMC desenvolveu a súa liña de bicicletas timemachine para o defunto Phonak Cycling Team. Dende aquela, varios equipos e ciclistas empregaron bicicletas BMC en Grandes Voltas ou clásicas. Un deses equipos, é o de fábrica, o BMC Racing Team, que milita no UCI WorldTour.
Segundo mensaxeiro
Os segundos mensaxeiros descubriunos Earl Wilbur Sutherland, Jr., polo cal foi galardoado co Premio Nobel de Medicina e Fisioloxía de 1971. Sutherland decatouse de que a adrenalina (epinefrina) estimulaba as células do fígado para converter o glicóxeno en glicosa, pero que a adrenalina por si soa non podía causar dita conversión. Descubriu que a adrenlina desencadeaba a formación dun segundo mensaxeiro, o AMP cíclico para que puidese ter lugar esa conversión. Os detalles deste mecanismo foron aclarados por Martin Rodbell e Alfred G. Gilman, que gañaron o premio Nobel de 1994.
Tipos de moléculas que actúan como segundos mensaxeiros
Os segundos mensaxeiros poden pertencer basicamente aos seguintes tipos de moléculas:
Estes mensaxeiros intracelulares teñen algunhas propiedades en común:
Mecanismos de actuación dos segundos mensaxeiros
Hai varios sistemas distintos de segundos mensaxeiros (AMPc, sistema do fosfatidilinositol, e do ácido araquidónico), pero todos teñen un mecanismo xeral moi similar, aínda que as substancias implicadas e os efectores son diferentes.
En todos os casos, un ligando (hormona, neurotransmisor etc.) únese a unha proteína receptora transmembrana. Este ligando é o primeiro mensaxeiro. A unión do ligando a ese receptor cambia o receptor e fai que expoña un sitio de unión para unha proteína G. A proteína G (nomeada así polo GDP e GTP que se unen a ela) está unida á parte interna da membrana da célula e consta de tres subunidades: alfa, beta e gamma. A proteína G é o "transdutor."
Cando a proteína G se une ao receptor, este queda capacitado para intercambiar unha molécula de GDP (guanosina difosfato) na súa subunidade alfa por unha molécula de GTP (guanosina trifosfato). Unha vez que este cambio ten lugar, a subunidade alfa da poteína G transdutora sóltase e libérase das subunidades beta e gamma, as cales permanecen unidas á membrana. A subunidade alfa, ten agora liberdade para moverse ao longo da parte interna da membrana, e finalmente acaba contactando con outra determinada proteína unida á membrana, que é o "efector primario."
O efector primario despois actúa creando un sinal que pode difundir polo interior da célula. Este sinal é o que se denomina "segundo mensaxeiro." (O ligando inicial era o primeiro mensaxeiro). O segundo mensaxeiro pode despois activar un "efector secundario" cuxo efecto depende de cada sistema concreto de segundo mensaxeiro.
Os ións de calcio son responsables de moitas funcións fisiolóxicas importantes, como a contracción muscular. O calcio está normalmente unido a compoñentes intracelulares. O calcio regula a proteína calmodulina, e, cando se une á calmodulina, esta adopta unha estrutura alfa helicoidal. Isto é tamén importante na contracción muscular. O encima fosfolipase C produce diacilglicerol e inositol trisfosfato, os cales incrementan a permeabilidade para o ión calcio na membrana. Unha proteína G activa abre os canais de calcio para deixar que os ións calcio entren a través da membrana plasmática. O outro produto da fosfolipase C, o diacilglicerol, activa a proteína quinase C, a cal axuda na activación do AMPc (outro segundo mensaxeiro).
Kalpana-1
Kalpana 1, inicialmente denominado METSAT 1, e chamado así en honor ó astronauta indio Kalpana Chawla falecido no accidente do transbordador espacial Columbia de febreiro de 2003, é un satélite meteorolóxico da ISRO (Organización India para a Investigación Espacial) lanzado o 12 de setembro de 2002 mediante un foguete PSLV.
Características
Kalpana 1 é un satélite adicado á observación meteorolóxica situado nunha órbita xeoestacionaria. Está estabilizado nos tres eixos e alimentado mediante paneis solares que producen unha potencia de ata 550 vatios. O satélite fai observacións no visible e no infravermello para obter imaxes da cobertura nubosa, do vapor de auga e a temperatura.
Partido Socialista Popular
Partido Socialista Popular pódese referir a:
Esfingolípido
Os esfingolípidos son un tipo de lípidos que conteñen un esqueleto formado por unha base esfingoide, que é un aminoalcohol alifático, de varios tipos posibles, entre os que o máis común é o aminoalcohol esfingosina. Están formados pola base esfingoide (esfingosina) unida a un ácido graxo e a un grupo R variable, que serve para distinguir os distintos tipos de esfingolípidos. Algúns conteñen fosfato, polo que serían tamén fosfolípidos, pero outros non (glicoesfingolípidos). Son lípidos anfipáticos, xa que a súa molécula ten unha parte hidrófoba e outra hidrófila, o que permite que se orienten en medio acuoso e formen parte das membranas. Son saponificables, xa que conteñen ácidos graxos.
Descubríronse en extractos de cerebro na década de 1870 e o seu nome procede do ser mitolóxico esfinxe, debido ao enigmática que era a súa natureza naquel momento.
Son importantes constituíntes das membranas, e desempeñan importantes funcións na transmisión de sinais e no recoñecemento celular.
As esfingolipidoses, ou trastornos do metabolismo dos esfingolípidos, afectan especialmente ao tecido nervioso.
Estrutura
A estrutura básica dos esfingolípidos é a ceramida á que se unen distintos grupos R, que determinan que se forme un tipo de esfingolípido ou outro. As ceramidas están formadas polo alcohol esfingosina e un ácido graxo unidos por enlace amida, polo que son N-acil derivados da esfingosina. Unha ceramida únese por un dos OH da esfingosina a un fosfato e este a un grupo polar (cabeza polar) como os aminoalcohois colina, etanolamina ou o aminoácido serina. O OH da esfingosina pode unirse directamente a azucres, formando os glicoesfingolípidos.
Tipos
Ás ceramidas únense diversos grupos polo OH da esfingosina, que forman os distintos tipos de esfingolípidos:
Metabolismo dos esfingolípidos dos mamíferos
A síntese de novo dos esfingolípidos empeza coa formación de 3-ceto-dihidroesfingosina pola acción do encima serina palmitoiltransferase. Os substratos normais desta reacción son o palmitoíl-CoA e a serina. Porén, certos estudos demostraron que a serina palmitoiltransferase ten tamén certa actividade sobre outras especies de acilo graxo-CoA e aminoácidos alternativos á serina, e a diversidade das bases dos esfingolípidos foi recentemente revisada. Na seguinte reacción, a 3-ceto-dihidroesfingosina redúcese a dihidroesfingosina. A dihidroesfingosina acílase (únese a un ácido graxo) por unha (dihidro)-ceramida sintase, como a Lass1p ou a Lass2p (tamén denominadas CerS), para formar dihidroceramida. Esta faise insaturada para formar a ceramida.
A ceramida pode posteriormente seguir varias vías. Pode ser fosforilada pola ceramida quinase para formar ceramida-1-fosfato. Outra posibilidade é que sexa glicosilada pola glicosilceramida sintase ou galactosilceramida sintase. Tamén pode converterse nunha esfingomielina pola adición dunha cabeza polar de fosforilcolina polo encima esfingomielina sintase. O diacilglicerol xerase neste proceso. Finalmente, a ceramida tamén pode ser degradada por unha ceramidase para formar esfingosina. A esfingosina pode fosforilarse dando esfingosina-1-fosfato. Esta pode ser desfosforilada para rexenerar a esfingosina.
A única vía pola cal os esfingolípidos se converten en substancias que non son esfingolípidos é catalizada pola esfingosina-1-fosfato liase. Esta forma etanolamina fosfato e hexadequenal.
Funcións dos esfingolípidos nos mamíferos
Pénsase que os esfingolípidos protexen a superficie celular de factores nocivos do seu ambiente ao formaren na bicapa lipídica da membrana plasmática unha capa externa mecanicamente estable e quimicamente resistente. Sábese que certos glicoesfingolípidos complexos están implicados en funcións máis específicas, como o recoñecemento celular e a sinalización celular. O recoñecemento celular depende principalmente das propiedades físicas dos esfingolípidos, mentres que a sinalización celular implica interaccións específicas das partes glicídicas dos glicoesfingolípidos con lípidos similares presentes nas células veciñas ou con proteínas.
Os esfingolípidos sintetízanse por unha vía metabólica que comeza no retículo endoplasmático e complétase no aparato de Golgi, pero estes lípidos pasan despois á membrana plasmática e aos endosomas, onde realizan moitas das súas funcións. O transporte de esfingolípidos pola célula ten lugar en vesículas e por transporte monomérico polo citosol. Os esfingolípidos están virtualmente ausentes das mitocondrias e do retículo endoplasmático, pero constitúen un 20-35 da fracción molar dos lípidos da membrana plasmática. A degradación dos esfingolípidos ten lugar principalmente nos lisosomas.
Esfingolípidos dos lévedos
Debido á incrible complexidade dos sistemas metabólicos dos mamíferos, en moitos estudos utilízanse os lévedos como organismos modelo. Estes organismos unicelulares son normalmente máis manexables xeneticamente cás células de mamíferos, e hai librarías de estirpes celulares dispoñibles para usar nos laboratorios, que teñen case calquera deleción non letal concreta dos marcos abertos de lectura. As dúas especies de lévedos máis usadas son Saccharomyces cerevisiae e Schizosaccharomyces pombe, pero tamén se investiga moito no lévedo infeccioso Candida albicans.
Ademais das importantes funcións estruturais dos esfingolípidos complexos (inositol fosforilceramidas e os seus derivados con manosa), as bases esfingoides fitoesfingosina e dihidroesfingosina (esfinganina) xogan un papel vital na sinalización celular en S. cerevisiae. Estes efectos inclúen a regulación da endocitose, a proteólise dependente da ubiquitina (e, deste modo, a regulación do consumo de nutrientes ), a dinámica do citoesqueleto, o ciclo celular, a tradución, modificación postraducional de proteínas, e a resposta ao estrés por calor. Ademais, foi descrita recentemente a modulación do metabolismo de esfingolípidos por sinalización polo fosfatidilinositol (4,5)-bisfosfato vía Slm1p e Slm2p e calcineurina. Por último, existen interaccións a nivel de substrato entre a síntese dos esfingolípidos complexos e o metabolismo da fosfatidilinositol 4-fosfato pola fosfatidilinositol quinase Stt4p e a fosfatase lipídica Sac1p.
Esfingolípidos vexetais
As plantas superiores conteñen unha maior variedade de esfingolípidos cós animais ou os fungos.
Trastornos
Hai varios trastornos do metabolismo dos esfingolípidos, coñecidos como esfingolipidoses. A máis común é a enfermidade de Gaucher.
Vidmak
Na mitoloxía eslava o Vidmak (en ucraíno: Відьмак, Vidmak; en ruso: Ведьмак, Vědmák ou en polaco: Wiedźmin ) é un meigo, o equivalente feminino é chamado Vidma ou vedma, pero a diferenza desta, o vidmak pode ter cualidades positivas.
Por exemplo, sandan ás persoas e animais, protexen a humanidade, e forzan ás bruxas para deixar de facer o mal. Por outra banda, están ligados ao Diaño e son capaces de prexudicar outras persoas enviando enfermidades, matando gando, estragando a colleita etc. A palabra tamén se usa como un insulto. O vidmak pode converterse en calquera animal ou obxecto.
O termo vidmak ven da verba protoeslava vědě ("coñecer") e do ruso antigo вѣдь ("bruxería").
Pskov
Pskov (ruso: Псков, estoniano: Pihkva, alemán: Pleskava, polaco: Psków) é unha cidade situada no noroeste de Rusia, a 70 km ó leste da fronteira de Estonia, no río Velikaya, é o centro administrativo do Oblast de Pskov e contaba no ano 2000 con 202.780 habitantes.
Copa do Mundo de Fútbol Feminino
A Copa Mundial de Fútbol Feminino é o torneo internacional máis importante desta disciplina, o fútbol. Este evento é organizado pola FIFA (Federación Internacional de Fútbol Asociación), e foi realizado por vez primeira en 1991.
Organización
Dezaseis seleccións nacionais femininas participan no torneo, realizado cada catro anos. A primeira idea de celebrar este torneo naceu durante a Copa Mundial de Fútbol de 1986, realizada en México.
O torneo ten sido realizado en 1999 e 2003 nos Estados Unidos. Nesta última oportunidade, debeu organizar o torneo logo de que China, a orixinal anfitrioa, tivese que declinar a realizalo debido á epidemia de SARS daquel ano. China quedou seleccionada automaticamente para ser sede do seguinte torneo, no ano 2007.
Torneos
1 Resultado trala prórroga. 2 Resultado definido por gol de ouro.
Verlás, Santa Baia de Camba, Rodeiro
Verlás é un lugar da parroquia de Santa Baia de Camba, no concello pontevedrés de Rodeiro, na comarca do Deza. Segundo o INE, no 2008 tiña 10 habitantes (4 homes e 6 mulleres), o que supón unha diminución de 8 habitantes con respecto ao ano 2000.
Guillermo González Vázquez
Guillermo González Vázquez, nado en Vigo o 28 de maio de 1961, é un fotógrafo galego.
Traxectoria
Na súa época de xuventude foi atleta. Entre 1976 e 1981 foi campión de España de 1500 e 2000 metros obstáculos en varias ocasións, ademais de ser internacional en diferentes competicións e lograr o récord dos campionatos de España en pista en 2000 metros obstáculos e a segundo mellor marca europea nesta distancia de 1982. En 1982 proclamouse campión absoluto de Galicia en 3000 metros obstáculos e 5000 metros lisos e foi elixido mellor deportista de Vigo.
A Clockwork Orange
A Clockwork Orange (A laranxa mecánica) é unha novela de Anthony Burgess publicada en 1962, e adaptada por Stanley Kubrick na película aparecida en 1971. Considerase parte da tradición das novelas distópicas británicas, sucesora de traballos como 1984 e Un feliz mundo novo.
Guillermo González Vázquez
Traxectoria
En 1987 gañou o concurso fotográfico sobre a nevada que tivo lugar en Vigo. Nese mesmo ano fundou a axencia publicitaria Carrizos Comunicación, que dirixiu durante 11 anos. A través desta empresa entrou no sector da pedra natural no Porriño, xa que a súa empresa asumiu a responsabilidade da comunicación das dez principais empresas galegas do sector, traballando para o Gremio de Graniteiros de Galicia.
A Clockwork Orange
Sinopse
Alex, Pete, Georgie e Lerdo son 4 mozos violentos que non teñen nada mais que un entretemento: roubar, matar, violar e pegar malleiras. Cóntase como os catro realizan os seus actos vandálicos e como se buscan as súas coartadas. Actúan por pura inercia como animais que levan sen comer unha semana, sen importarlles o máis mínimo o dano que poidan producir aos demais. Só buscan o seu propio pracer nestes actos tan deplorables.
Guillermo González Vázquez
Traxectoria
En 1993 publicou un libro sobre as illas Cíes e moitas das imaxes adquiridas foron empregadas en campañas publicitarias a nivel nacional e internacional. En 1997 gañou o concurso da Ribeira Sacra á mellor imaxe promocional e as súas fotografías foron usadas en diferentes campañas promocionais do Concello de Vigo.
Nha Trang
300px|dereita|miniatura|Nha Trang. Nha Trang é unha cidade situada en Nam Trung Bo, capital da provincia de Khanh Hoa.
Guillermo González Vázquez
Traxectoria
En 1998 deixou Carrizos Comunicación para embarcarse nos seus proxectos persoais. Puxo en marcha unha empresa do sector audiovisual coa que realizou spots publicitarios ou vídeos promocionais para concellos e outras institucións e empresas.
A Clockwork Orange
Sinopse
Unha mañá Alex erguérase con dor de cabeza e decidiu non ir á clase. Mentres está na súa casa recibe unha visita, era o seu monitor do correccional. Advírtelle que non se meta en leas porque a próxima vez xa non iría ao correccional senón ao cárcere. Cando este marcha, Alex decídese a ir á tenda de discos onde coñece dúas rapazas, as que invita á súa casa onde as emborracha e despois as viola. Despois da súa repudiable acción Alex cae rendido na cama, e cando esperta xa é tarde, pasárase a noite máis a tarde durmindo.
Guillermo González Vázquez
Traxectoria
No ano 1999 fotografou arquitectura de España, e no ano 2000 conseguiu ser portada da revista americana Stone con este traballo. En 1999 realizou unha exposición na Casa das Artes, con máis dun centenar de fotografías da España histórica e monumental e tamén grandes construcións internacionais do arquitecto Antonio Palacios Ramilo, coincidindo coa celebración do primeiro congreso mundial sobre o granito.
Nha Trang
Está atravesada polo río Nha Trang, que continúa cara o mar da China Meridional. O núcleo urbano ten arredor de 361.000 habitantes.
Guillermo González Vázquez
Traxectoria
En 2004 publicou Galicia selecta, coa editorial España exterior, e en 2005 publicou o libro China, editado pola empresa Eurolatón, no que se recollen arredor de 700 fotografías sobre os costumes e o día a día de moitos lugares de dito país.
A Clockwork Orange
Sinopse
Despois de múltiples intentos de que unha anciá lles abrise a porta, Alex dispúxose a entrar pola ventá facendo ver así os seus compañeiros que el era o líder. O enfrontamento coa anciá resultou mais duro do que parecía. A anciá defendeuse con uñas e dentes e coa inestimable axuda dos seus gatos, nun dos forcexos a anciá caeu ao chan e resultou mal ferida. Á saída Alex foi golpeado polo Lerdo e quedou inconsciente á saída da casa. Esperando o seu corpo así a chegada da policía. Alex é levado entón a dependencias policiais onde recibe unha malleira por parte da policía. Á mañá seguinte comunicáronlle que a anciá morrera polos seus golpes. El é encarcerado por 14 anos pero Alex empeza a gañar a confianza do capelán do cárcere participando nas misas e facéndolle saber os plans dalgunhas presos para escaparse. A entrada dun novo preso na cela provocou un enfrontamento que rematou coa morte do novo inquilino, e Alex foi culpado e trasladado a un novo sistema de reinserción de presos que se dicía que era completamente eficaz ,e en 15 días o preso estaba disposto para volver á rúa.
Guillermo González Vázquez
Traxectoria
No ano 2006, coa Xunta de Galicia, publicou o libro institucional Salida de la vuelta al mundo a Vela-Volvo Ocean Race, composto por 300 fotografías. O autor realizou fotos da saída da regata desde Vigo o 12 de novembro de 2005. As fotos foron tomadas desde un helicóptero entre as 10 da mañá e as 5 de tarde.
En 2009 editou o libro Ría de Vigo: Mar de emprendedores, que recibiu boas críticas pola súa impresionante calidade, editada en papel estucado con verniz ultravioleta, liso ao tacto, que contrasta co aplicado sobre o papel, de sensación rugosa. O volume, de 199 páxinas, inclúe fotografías da ría de Vigo, con imaxes cheas de contrastes que amosan a cultura galega, as súas xentes e as súas tradicións, destacando, sobre todo, a pesqueira.
A Clockwork Orange
Sinopse
Empeza así co programa de reinserción que consistía en ver unha serie de películas nas que se contemplaban unhas escenas cunha crueldade fora da común, acompañadas de música clásica (maiormente a Novena Sinfonía de Ludwig van Beethoven). A súa estancia polo menos era cómoda xa que lle deron unha habitación para el só cunha serie de comodidades que non tiña no cárcere. As sesións eran insoportables para Alex e provocábanlle unha dor que non lla desexaba a ninguén. Os científicos estaban moi contentos coa súa progresión. Finalmente chega o día definitivo e Alex enfróntase á última proba que lle pode devolver a súa liberdade.
Expóñenselle a Alex unha serie de situacións ante as que antes reaccionaría coa violencia, pero agora todo era diferente e Alex xa non era o mesmo, el sentía un esaxerado repudio ante esa violencia que solo lle provocaba dor. Alex pode volver de novo a súa casa pero cando chega atópase con que seus pais alugáranlle a habitación a un señor e xa non o queren na casa.
Guillermo González Vázquez
Traxectoria
No 2010 publicou Galicia, la tierra que abraza el mar, un libro que recolle a beleza de Galicia dende a terra e dende o aire. Este libro recolle todo o litoral Galego, dende A Guarda ata Ribadeo.
A Clockwork Orange
Sinopse
Despois disto decidiu dar un paseo pola cidade e foi entón á biblioteca onde tivo un reencontro cun vello vítima da súa vida pasada, pero este acordábase ben da cara de Alex e non dubidou nin un momento en darlle unha malleira coa axuda duns compañeiros. Cando chegou a policía a sorpresa foi enorme. Os policías resultaron ser Billy Boy o seu peor inimigo e Lerdo o seu traidor compañeiro.
Guillermo González Vázquez
Traxectoria
No 2011 foi contratado polo concello de Pontevedra para tomar fotos de competicións internacionais de tríatlon, ademais de traballar para distintos eventos deportivos.
No 2012 publicou Los centinelas del mar, un libro dedicado aos faros. O volume, en formato grande e con 273 páxinas, inclúe faros do litoral galego e do mar Cantábrico dende A Guarda ata o monte Igueldo.
A Clockwork Orange
Sinopse
Estes tomáronse a xustiza pola súa conta e levárono as aforas da cidade onde lle pegaron outra malleira. Cando se foron Alex encontrou unha pequena aldea na que buscou refuxio nunha casa que lle parecía coñecida. Resultou ser a casa dun escritor que fora tamén a súa vítima, pero el non o recoñeceu xa que daqueles tempos Alex cometía os delitos con caretas na cara. Dito home prestoulle toda a axuda necesaria e presentoulle a uns homes que supostamente o ían volver facer unha persoa normal.
Alex foi levado a unha casa onde o encerraron, cando de repente comezou a soar unha música que provocou a Alex unha dor insufrible o que o levou a saltar pola ventá. Alex de repente encontrouse no hospital todo escaiolado sen sentir ningunha parte do seu corpo. Un día recibiu a visita de seus pais que lle dixeron que estaban moi afectados polo que fixeran e que sempre tería un sitio na casa, pero Álex ignóraos e pídelles que se marchen. Tamén recibe a visita do ministro do interior o cal lle pide desculpas polos danos causados e dille que cando saíra de alí tería unha recompensa. Co paso dos días Alex dáse conta que ese repudio pola violencia vai desaparecendo e que por fin seria unha persoa normal.
A técnica Ludovico
A técnica de Ludovico é un tratamento baseado no condicionamento clásico. Consiste en parear un estímulo incondicionado (por exemplo, unha droga que produce vómitos) cun estímulo condicionado (imaxes sexuais e de ultraviolencia) có propósito de que a través da repetición desta mestura (presentación simultánea da droga coas imaxes) o individuo acabe respondendo ás imaxes da mesma forma na que responde á droga (con malestar físico). Finalmente, a presentación do estímulo condicionado, as imaxes, e lamentablemente a música asociada a elas, provoca a resposta condicionada de malestar físico. Alex consegue curarse do tratamento por un proceso chamado Inundación: ó presentarse a música clásica consistentemente sen a droga, a resposta de malestar físico extínguese. (Interpretación baseada en explicación do condicionamento clásico)
Joaquín Martín Martínez
Joaquín Martín Martínez, nado na Coruña en 1878 e finado na mesma cidade o 31 de agosto de 1936, foi un funcionario, xornalista e político galego.
Traxectoria
Propietario do Colexio Integral e logo do Grupo Escolar. Foi elixido concelleiro da Coruña en decembro de 1909 e Presidente da Juventud Republicana da Coruña (1911). Funcionario do Concello da Coruña, do que chegou a ser secretario nos anos dez. Membro da Liga Gallega e de Solidaridad Gallega, foi secretario da I Asemblea Agraria de Galicia. Foi detido e estivo preso polos sucesos da folga xeral de 1917. Dirixiu o semanario Acción Coruñesa e a revista Galicia Industrial y Comercial a partir de febreiro de 1929. Militou no Partido Reformista de Melquíades Álvarez e na República en Unión Republicana. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Xulgado na Coruña por rebelión militar foi condenado a pena de morte. Foi executado no Campo da Rata o 31 de agosto de 1936, xunto a Alfredo Suárez Ferrín, Manuel Guzmán García, Francisco Prego Campos, Ramón Maseda Reinante e Francisco Mazariegos Martínez.
Recoñecementos
Unha rúa da Coruña leva o seu nome.
Vida persoal
Casou con Elvira Rodríguez, filla de José Rodríguez Martínez, e foi pai do futbolista e adestrador Cheché Martín.
Pegusa lascaris
miniatura|250px|P. lascaris mimetizada co fondo.
Pegusa lascaris (Risso, 1810) é unha especie de peixe teleósteo da orde dos pleuronectiformes, suborde dos pleuronectoideos e familia dos soleidos, coñecida en galego como areeiro, linguado areeiro, e acedía.
É unha especie moi semellante a P. nasuta, o linguado do mar Exeo, coa que adoito se confunde, e tamén ao linguado común (Solea solea), tanto en aparencia como en costumes, que habita nas costas do Atlántico nororiental e sudoriental, até o golfo da Guinea polo sur, e tamén nas do mar Mediterráneo.
Taxonomía
A especie foi descrita en 1810 polo naturalista nizardo Giuseppe Antonio Risso, coñecido como Antoine Risso, co nome de Pleuronectes lascaris, na súa obra Ichthyologie de Nice ou histoire naturelle des poissons du département des Alpes-Maritimes, publicada en París.
Descrición
miniatura|250px|P. lascaris foto tomada en [[Lemnos, Grecia.]] miniatura|250px|P. lascaris fotografada en [[Trieste, Italia.]]
Moi semellante a Pegusa nasuta, é un linguado de até 40 cm de lonxitude, aínda que os espécimes capturados non adoitan superar os 30 cm.
As súas principais características morfolóxicas son:
Hábitat e distribución
É un peixe que habita en augas subtropicais, mariñas e salobres, demersal e oceanódromo, a profundidades de entre os 5 e os 350 m, preferentemente entre os 20 e os 50 m, sobre fondos areosos e lamacentos. nas costas do Atlántico nororiental, desde Dinamarca polo norte, até o norte de Marrocos, polo sur, incluíndo as do mar Mediterráneo, e o mar Negro. A súa presenza está documentada no mar de Azov e no canal de Suez, e a súa área de dispersión no Altántico quizais alcance o golfo da Guinea.
Reprodución
Na parte occidental do canal da Mancha a desova prodúcese entre os meses de maio e xullo, e algo máis cedo cara ao sur.
Lonxevidade
A idade máxima rexistrada para esta especie foi de 15 anos.
Nutrición
A dieta de Pegusa lascaris inclúe unha ampla gama de pequenos invertebrados bentóncios: bivalvos, crustáceos (anfípodos, misidáceos, camaróns, decápodos), e vermes poliquetos.
Pesca
Pegusa nasuta é unha especie de certa importancia comercial, especialmente nas pescarías da parte sur da súa área de distribución.
Captúrase nas áreas de pesca 27, 34, 37 e 41 (Atlántico nordeste, Atlántico centro-leste, Mediterráneo e mar Negro e Atlántico suroeste, respectivamente).
Seixón, Friol
San Paio de Seixón é unha parroquia rural do concello lugués de Friol na comarca de Lugo. Tiña 89 habitantes en 2016, segundo datos do Instituto Galego de Estatística, 47 homes e 42 mulleres distribuídos en 7 entidades de poboación. O que supón unha diminución de 2 habitantes respecto ao ano 2007 cando tiña 91 habitantes (50 homes e 41 mulleres) e 9 menos que en 2004.
Vicente Méndez Quirós
Vicente Méndez de Quirós, foi un avogado e político galego.
Traxectoria
Fillo de Pedro Méndez de Sotomayor. Foi alcalde de Vigo de 1857 a 1862. Recibiu a orde de Isabel la Católica.
Século -X
século XI adC < século X adC > século IX adC 300px|dereita|Mapa do mundo noano 1000 adC 300px|dereita|Hemisferio oriental a finais do século X adC
Acontecementos
Fundación de Esparta
Da Lat
miniatura|Da Lat.
Da Lat (Đà Lạt) é unha cidade situada en Tay Nguyen, capital da provincia de Lam Dong en Vietnam.
Está atravesada polo río Ho Xuan Huong. O núcleo urbano conta con arredor de 201.000 habitantes.
Zubieta (homónimos)
Zubieta é un topónimo éuscaro que significa lugar da ponte. Pode referirse a:
Antíxeno nuclear de célula proliferante
O antíxeno nuclear de célula proliferante ou PCNA (do inglés Proliferating cell nuclear antigen) é unha abrazadeira do ADN que actúa como factor de procesividade para a ADN polimerase δ nas células eucariotas e é esencial para a replicación do ADN. O PCNA é un homotrímero (formado por tres unidades PCNA) e debe a súa procesividade a que rodear o ADN como un anel ou abrazadeira, onde actúa como un armazón que recruta proteínas implicadas na replicación do ADN, reparación do ADN, remodelación da cromatina e na epixenética.
Illa do Rei, Chafarinas
A Illa do Rei (ou do Rei Francisco) é unha das tres illas que forman o pequeno arquipélago das illas Chafarinas, situado ao norte do continente africano e que constitúen unha das prazas de soberanía españolas.
Antíxeno nuclear de célula proliferante
Co PCNA interaccionan moitas proteínas por medio dos chamados motivo de interacción do PCNA, caixa do péptido que interacciona co PCNA (PIP box) e motivo que interaccióna co PCNA homólogo 2 de AlkB (APIM, AlkB homologue 2 PCNA interacting motif). As proteínas que se unen ao PCNA por medio da caixa PIP están implicadas principalmente na replicación do ADN, mentres que aquelas que se unen ao PCNA por medio do APIM son importantes principalmente no contexto do estrés xenotóxico.
Función
En humanos esta proteína está codificada polo xene PCNA do cromosoma 20. A proteína codificada por este xene encóntrase no núcleo e é un cofactor da ADN polimerase delta. A proteína codificada actúa como homotrímero e axuda a incrementar a procesividade da síntese na febra guía durante a replicación do ADN. En resposta aos danos no ADN, esta proteína é ubiquitinada e está implicada na vía de reparacion do ADN dependente de RAD6. Atopáronse dúas variantes de transcrición desta proteína codificadas no mesmo xene. Ademais, describíronse pseudoxenes deste xene nos cromosomas 4 e X.
Illa do Rei, Chafarinas
Actualmente a illa está protexida como zona natural. A súa extensión é dunhas 11,6 hectáreas, sendo a máis pequenas das tres do grupo insular, e atópase deshabitada. Posúe un pequeno cemiterio civil.
Antíxeno nuclear de célula proliferante
Expresión no núcleo durante a síntese de ADN
O PCNA foi identificado orixinalmente como un antíxeno que se expresaba no núcleo celular durante a fase S (de síntese de ADN) do ciclo celular, de aí o seu nome. Parte da proteína foi secuenciada e esa secuencia foi utilizada para despois illar un clon de ADNc. O PCNA axuda a manter a ADN polimerase epsilon (Pol ε) no ADN. O PCNA agárrase ao ADN grazas á acción do factor de replicación C (RFC), o cal é un membro heteropentamérico da clase AAA+ de ATPases. A expresión de PCNA está baixo o control de complexos que conteñen o factor de transcrición E2F.
Función na reparación do ADN
Como a ADN polimerase epsilon está implicada na resíntese das febras de ADN danadas escindidas durante a reparación do ADN, o PCNA é importante tanto para a síntese de ADN coma para a reparación do ADN.
O PCNA intervén tamén na vía de tolerancia aos danos no ADN chamada reparación post-replicación (PRR). Na reparación post-replicación hai dúas subvías: (1) a vía translesión, que é levada a cabo por ADN polimerases especializadas que teñen a capacidade de incorporar bases de ADN danado nos seus sitios activos (a diferenza as polimerase replicativa normal, que queda bloqueada), e dese xeito pode sortear a zona danada, e (2) unha vía proposta chamada de "cambio de molde" (template switch), que se cre está implicada en pasar pola zona danada ao recrutar a maquinaria da recombinación homóloga.
Proteínas que se unen ao PCNA
Para máis detalles ver.
Interaccións
O PCNA presenta interaccións con:
Usos
Poden utilizarse anticorpos contra o PCNA ou o anticorpo monoclonal denominado Ki-67 para clasificar diferentes neoplasmas, por exemplo, o astrocitoma. Poden ser útiles tamén para facer diagnósticos e prognósticos. As imaxes da distribución nuclear do PCNA (por medio de etiquetado de anticorpos) poden utilizarse para distinguir entre as fase S temperá, media ou tardía do ciclo celular. Porén, unha importante limitación deste uso dos anticorpos é que as células necesitan ser fixadas o que pode producir artefactos.
Por outra parte, o estudo da dinámica da replicación e reparación en células vivas pode facerse introducindo fusións traducionais do PCNA. Para obviar a necesidade de transfección e sortear o problema da dificultade que hai para transfectar e a curta vida das células, pode usarse a replicación permeable de células e os marcadores de reparación. Estes péptidos ofrecen a clara vantaxe de que poden utilizarse in situ en tecidos vivos e mesmo poden distinguirse as células en replicación das células en reparación.
Pseudópodo
miniatura|[[Amoeba proteus estendendo pseudópodos lobosos (lobopodios).|300x300px]]
Maldivas nos Xogos Olímpicos
As Maldivas participaron por vez primeira nos Xogos Olímpicos en 1988, e dende entón competiron en cada edición dos Xogos Olímpicos de Verán. O país nunca participou nos Xogos Olímpicos de Inverno.
Pseudópodo
Un pseudópodo (do grego pseudos falso e de podo pé) é unha prolongación do citoplasma dalgúns organismos unicelulares como as amebas, na cal unha serie de proteínas van fluír nun sentido mediante as fibras de miosina. Isto servirá ó organismo para se desprazar ou se alimentar.
Maldivas nos Xogos Olímpicos
Ningún deportista maldivano conseguiu gañar unha medalla olímpica.
Antíxeno nuclear de célula proliferante
Usos
O PCNA é unha diana terapéutica potencial na terapia do cancro.
Pseudópodo
Clasificación segundo a súa morfoloxía
Os pseudópodos poden ser de varios tipos segundo o seu aspecto:
O Pereiro, Laraxe, Cabanas
O Pereiro é un lugar da parroquia de Laraxe no concello coruñés de Cabanas, na comarca do Eume. Tiña 185 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 95 homes e 90 mulleres, o que supón un aumento con relación ao ano 1999 cando tiña 155 habitantes.
Turistas (filme)
Turistas é un filme estadounidense dirixido por John Stockwell que foi estreado no 2006.
Sinopse
Tras un grave accidente de autobús, un grupo de turistas norteamericanos e australianos atópanse sen medio de transporte nun afastado pobo costeiro do Brasil. Alí en seguida fan amizade coa xente do lugar e montan unha festa, pero á mañá seguinte descobren que os nativos non eran tan hospitalarios como semellaban, e que as paradisíacas praias de area branca e as xunglas exuberantes agochan un segredo escuro.
Clasificación Nacional de Actividades Económicas
A Clasificación Nacional de Actividades Económicas (CNAE) de España é un organismo que permite a clasificación e agrupación das unidades produtoras segundo a actividade que exercen de cara á elaboración de estatísticas.
A última actualización da CNAE entrou en vigor o 1 de xaneiro de 2009, segundo o disposto no Real Decreto 475/2007, de 13 de abril de 2007, polo que se aprobou a Clasificación Nacional de Actividades Económicas 2009 (CNAE-2009) e que se comezou a aplicar, con carácter xeral, a partir do 1 de xaneiro de 2009.
A estrutura da CNAE-2009 está baseada en catro niveis de clasificación: sección, división, grupo e clase, con epígrafes identificativos mediante un código alfanumérico dun, dous, tres e catro díxitos, respectivamente.
Basketball Bundesliga
A Basketball Bundesliga, frecuentemente abreviada como BBL e por motivos de patrocinio easyCredit BBL, é a máxima categoría do baloncesto profesional masculino de Alemaña. A liga consta de 18 equipos, que se disputan o título xogando unha liga regular e un play-off. Ao final da liga, os oito equipos mellor clasificados clasifícanse para o play-off, mentres que os dous últimos clasificados descenden a unha categoría inferior. Os play-offs son xogados en eliminatorias ao mellor de cinco partidos, sendo o equipo que gaña a rolda final proclamado campión alemán da tempada.
Ademais da competición de liga, todos os equipos da BBL compiten nunha competición de Copa (BBL-Pokal). Os equipos que compiten no segundo nivel do baloncesto alemán (ProA ou ProB) ou nunha liga rexional máis baixa tamén poden ser elixidos para participar nesta competición. A competición sempre consta de tres eliminatorias de a un partido, engadíndose máis roldas segundo o número de equipos participantes. Os catro últimos equipos dispútanse o título nunha final a catro, que determina quen se leva as medallas de bronce, prata e ouro.
Historia
Esta liga foi creada en 1939, sendo pronto suspendida a causa da segunda guerra mundial, non reiniciándose ata 1947. A partir de 1966 converteuse nunha competición profesional. En 1947, o MTSV Schwabing München converteuse no primeiro campión logo da Guerra que dividíu Alemaña. A creación dunha liga na República Democrática Alemá consistente nunha división Norte e unha división Sur de 10 equipos cada unha, foi creada en 1964 pola Federación Alemá de Baloncesto (DBB). O 1 de outubro de 1966 comezou a primeira tempada da renomeada Basketball Bundesliga. A principios da tempada 1971-72 o número de equipos desta categoría reducíuse a oito equipos. Na tempada 1975-76, a estutura da liga trocou a unha liga de 10 equipos na primeira liga (1. Basketball Bundesliga) e 20 equipos nunha segunda liga league (2. Basketball Bundesliga). Só a segunda liga estaba dividida nunha división Norte e outra división Sur, cada unha delas de 10 equipos.
En 1985 a máxima competición do baloncesto alemán foi ampliada a 12 equipos, dous anos despois, cada unha das divisións da segunda liga foi ampliada tamén a 12 equipos. En 1988 aplicouse por primeira vez o sistema de play-off ao mellor de cinco partidos. Ao comezo da tempada 1995-96 a liga estaba formada por 14 equipos. A Basketball Bundesliga GmbH (BBL) foi fundada en outubro de 1996. Dous anos despois, un contrato asinado entre a BBL e a Federación Alemá de Baloncesto transfería os seus dereitos de imaxe á BBL durante 10 anos a cambio de que a BBL pagara anualmente axudas ao deporteafeccionado por 600 000 DM (306 775 €). A principios da tempada 2003−04 a BBL ampiouse a 16 equipos, e na 2006−07 a 18 equipos. Na tempada 2007−08 a estrutura da segunda liga suprimiu as divisións Norte e Sur por unha División Pro A e Pro B. Estas divisións están baixo a administración da "AG 2. Bundesliga".
Entre 1994 e 2001, o máximo nivel das ligas alemás de baloncesto foi denominada "Veltins Basketball Bundesliga", de 2001 a 2003, a liga foi coñecida coma "s.Oliver Basketball Bundesliga" e a partir de 2014 recibe o nome de BEKO Basketball Bundesliga. O equipo que máis ligas gañou é o Bayer Giants Leverkusen, con 14 títulos, aínda que o dominador nos últimos tempos é o ALBA Berlin, gañando 7 títulos consecutivos dende 1997, gañando en 2008 o seu oitavo título. Dende a súa creación, vinte e un equipos gañaron esta competición.
Zubieta, Guipúscoa
200px|miniatura|Situación de Zubieta respecto de [[Donostia.]] Zubieta é un barrio situado entre os concellos de Donostia e Usurbil, en Guipúscoa. A maior parte do territori pertence a Donostia, formando un enclave deste concello entre Lasarte-Oria, Usurbil, Andoain e Zizurkil. Ten unha poboación de 400 habitantes.
É coñecido principalmente porque nel se atopa o Hipódromo de Donostia, coñecido tamén como Hipódromo de Lasarte, e porque nel está a cidade deportiva onde adestra a Real Sociedad.
Santiago do Deán, A Pobra do Caramiñal
Santiago do Deán ou O Castelo é unha parroquia que se localiza no sur do concello da Pobra do Caramiñal, na comarca do Barbanza.
Abancay
250px|miniatura|Vista de Abancay. miniatura|250px|Praza central en Abancay
Abancay é unha cidade do Perú, capital da Rexión de Apurímac e situada no centro-sur do país ás beiras do Río Mariño. Ten 49 513 habitantes segundo o censo do 2001.
É, ademais, centro comercial de produtos agrícolas. Nas súas inmediacións existen industrias de azucre e destilerías do alcohol.
Historia
Abancay xa era un centro poboado antes da chegada dos Incas. Ao comezo da colonia, os españois nomearon este sitio como Amancay, Vila dos Reyes.
Lugares turísticos
Abancay ten unha gran riqueza paisaxística, a mesma que se ve no Santuario Nacional de Ampay que se atopa ao norte da cidade. É berce de personaxes ilustres como David Samanez Ocampo.
Educación
Na cidade de Abancay atópase a primeira universidade tecnolóxica do Perú, a Universidad Tecnológica de los Andes a Universidad Nacional "Micaela Bastidas", a de recente creación, Universidad Nacional "José María Aguedas", con sede na cidade de Andahuaylas, e a Universidad Nacional San Antonio Abad.
Ligazóns externas
Web do concello de Abancay
Leucoplasto
miniatura|250px|Leucoplastos. Os leucoplastos son plastidios que almacenan substancias incoloras ou pouco coloreadas. De acordo coa principal substancia de reserva son clasificados en:
Pola súa ausencia de pigmentos, os leucoplastos non son verdes, polo que se localizan preferentemente en tecidos non fotosintéticos da planta, como por exemplo as raíces. Poden especializarse no almacenamento masivo dalgunha substancia, como amidón, lípidos ou proteínas. Porén, en moitos tipos celulares, os leucoplastos non parecen ter como función principal ou única o almacenamento, e desempeñan un amplo rango de funcións biosintéticas, incluíndo a síntese de ácidos graxos, moitos aminoácidos, e compostos tetrapirrólicos como os grupos hemo. En xeral, os leucoplastos son moito máis pequenos cós cloroplastos e teñen unha morfoloxía variable, a miúdo descrita como ameboide.
Os leucoplastos poden estar conectados por extensas redes de estrómulos (túbulos membranosos), como foi observado en células epidérmicas das raíces, hipocótilos e pétalos, e en cultivos de células de tabaco en suspensión. Nalgúns tipos celulares en certos estadios do desenvolvemento, os leucoplastos están agrupados arredor do núcleo celular con moitos estrómulos estendidos cara á periferia da célula, como se observou en proplastidios no meristema da raíz.