cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cancro de mama
No embarazo
O diagnóstico de cancro durante o embarazo é máis difícil por mor do aumento de tamaño das glándulas mamarias inducido polo estado hormonal. Na maioría das embarazadas, a mamografía amosa unha glándula mamaria moi densa, heteroxénea e nodular, o que diminúe significativamente a sensibilidade deste exame. Isto fai que os nódulos sexan subvalorizados, atribuídos a alteracións benignas ou a incomodidades normais da gravidez, e fai que o cancro sexa descuberto nun estado máis avanzado. Algunhas técnicas de imaxioloxía, como a resonancia magnética, a ecografía e a mamografía con protección do feto son seguras durante a gravidez, mentres que outras, como a TEP, non o son.
O tratamento é xeralmente o mesmo que para mulleres non embarazadas. Nalgúns casos, o tratamento é adiado para despois do parto, sobre todo se o cancro é detectado nunha fase avanzada do embarazo. As inducións de parto para dar inicio ó tratamento son pouco comúns. A cirurxía é xeralmente considerada segura, malia que se evite a radioterapia. Moitos fármacos usados en quimioterapia non son administrados durante o primeiro trimestre por mor do risco de doenzas conxénitas e aborto espontáneo. A realización dun aborto non é precisa e non aumenta a probabilidade de cura ou supervivencia da nai. No posparto, a radioterapia pode interferir na capacidade de lactación da nai, xa que diminúe a capacidade de produción de leite e aumenta o risco de mastite, e os fármacos de quimioterapia poden pasar ó bebé a través do leite.
Arquidiocese católica latina de Barcelona
Territorio
A arquidiocese comprende a parte nororiental da provincia de Barcelona, unha das catro provincia da comunidade autónoma de Cataluña. Ocupa unha franxa costeira de 340 km².
A súa sé é a cidade de Barcelona, onde se atopa a catedral da Santa Cruz e de Santa Eulalia. O seu territorio está subdividido en 212 parroquias.
Historia
Durante a Reconquista, o bispo Olegario foi designado para a sé arquiepiscopal de Tarragona, da que tomou posesión en 1017, mantendo amais o título de Bispo de Barcelona. Barcelona pasou a ser sufragánea de Tarragona de novo, e así continuou nos seguintes séculos. A miúdo os seus bispos bispos acostumaron a vivir nas cortes pontificais ou reais no canto da cidade, até que o bispo Jaume Caçador introduciu unha serie de reformas seguindo ao Concilio de Trento, a mediados do século XVI. Coa excepción dun período dunsa anos de sé vacante entre 1808 e 1814, coa guerra da Independencia española, a diocese medrou en poder e riqueza.
O 25 de marzo de 1964 Paulo VI elevou a Diocese de Barcelona ao rango de arquidiocese. Porén, non adquiriu o rango de arquidiocese metropolitana até 2004, cando Xoán Paulo II dividiu o seu territorio entre a Arquidiocese de Barcelona e dúas novas dioceses sufragáneas, as dioceses de Sant Feliu de Llobregat e Terrassa.
Halófilo
Exemplos
Halobacterium é un xénero de arqueas que teñen unha alta tolerancia á salinidade. Algunhas especies de halobacterias teñen proteínas ácidas que resisten os efectos desnaturalizantes do sal.
Algúns lagos hipersalinos son o hábitat de numerosas familias de halófilos. Por exemplo, os salares de Makgadikgadi de Botswana son un extenso corpo de auga de alta salinidade estacional no que viven especies halófilas como as diatomeas do xénero Nitzschia da familia Bacillariaceae e especies do xénero Lovenula da familia Diaptomidae. O lago Owens de California alberga unha grande poboación de halófilos como a arquea Halobacterium halobium.
Wallemia ichthyophaga é un fungo basidiomiceto, que requre polo menos concentracións 1,5 M de NaCl para o seu crecemento in vitro, e prospera ben en medios saturados de NaCl. O requirimento obrigado de sal é unha excepción nos fungos. Mesmo as especies que poden tolerar o sal a concentracións case de saturación (por exemplo Hortaea werneckii) en case todos os casos poden crecer ben en medios microbiolóxicos estándar sen a adición de sal.
Os alimentos salgados (prebe de soia, feixóns fermentados chineses, bacallau salgado, anchoas salgadas, sauerkraut etc.) a miúdo conteñen halobacterias como ingredientes habituais ou contaminantes. Un exemplo é Chromohalobacter beijerinckii, que se encontra en feixóns en salmoira e arenques en salazón. A especie Tetragenococcus halophilus encóntrase en anchoas salgadas e no prebe de soia.
Palm
Palm é unha banda estadounidense de rock experimental procedente de Filadelfia. O grupo foi formado polos compositores, guitarristas e vocalistas Eve Alpert e Kasra Kurt, que recrutaron ao baixista Gerasimos Livitsanos e ao bateríar Hugo Stanley do Bard College en Nova York.
Alberto Garzón
Alberto Carlos Garzón Espinosa, nado en Logroño o 9 de outubro de 1985, é un economista e político español ligado á Izquierda Unida. Dende xaneiro de 2020 é o ministro de Consumo do goberno de España, presidido por Pedro Sánchez.
Traxectoria
Foi investigador na Universidade Pablo de Olavide de Sevilla, así como membro do colectivo Economía crítica y crítica de la economía. Militante de Izquierda Unida, dende as eleccións xerais de 2011 en España é deputado no Congreso dos Deputados pola dita formación.
O 2 de outubro de 2011 foi elixido para encabezar a lista de Izquierda Unida Los Verdes-Convocatoria por Andalucía por Málaga para as Eleccións xerais de España, resultando elixido deputado, sendo o deputado máis novo do congreso nesa lexislatura.
O 29 de novembro de 2011, Garzón e mais o seu compañeiro de filas Cayo Lara convertéronse nos primeiros deputados españois en renunciar ao sistema de pensións privado que se lles concede aos membros do Congreso.
En 2019, tanto nas eleccións xerais de abril coma nas de novembro, Garzón foi cabeza de lista de Unidas Podemos pola circunscrición de Málaga, sendo elixido en ambas ocasións deputado.
Após as eleccións xerais de novembro, formouse en España un goberno de coalición (o primeiro da historia) entre o PSOE e Unidas Podemos, presidido por Pedro Sánchez. Garzón pasou a ocupar o cargo de ministro de Consumo o 13 de xaneiro de 2020, día en que prometeu o cargo.
Loaghtan manx
A loaghtan manx é unha raza de ovellas que ten orixe na Illa de Man. Ás veces tamén se coñece como loaghtyn ou loghtan. A súa pel é de cor marrón escura e a súa característica máis recoñecíbel é que adoita posuír dous pares de cornos e ocasionalmente tres pares.
Nos anos 1950 só quedaban 43 espécimes vivos. Grazas aos esforzos levados a cabo para a súa recuperación, hoxe en día hai arredor de 1.500 femias reprodutoras rexistradas no Reino Unido. Aínda así, séguese a considerar como en risco de desaparición.
Tríceps braquial
miniatura|250px|Tríceps braquial
Insercións
O músculo tríceps consta de tres porcións.
Relacións
Forma parte do plano muscular posterior do brazo e chega ao antebrazo. Na parte posterior e inferior do úmero únense as tres porcións. Entre as dúas porcións laterais áchase a canle radial posterior ou canle de torsión do úmero, pola cal discorren nervio radial posterior, arteria umeral fonda e dúas veas satélites.
Función
É un músculo extensor do antebrazo.
O Mato, Rañestres, Maside
O Mato é un lugar da parroquia de Rañestres no concello ourensán de Maside na comarca do Carballiño. Tiña 27 habitantes no ano 2012 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 13 eran homes e 14 mulleres.
Comuna de Hao
miniatura|250px|Localización da comuna de Hao miniatura|Bandeira de Hao
Hao é unha comuna da división das Tuamotu-Gambier, na Polinesia francesa.
A comuna está dividida en tres comunas asociadas: Hao, Amanu e Hereheretue. A capital da comuna é Hao. Ademais, inclúe nove atois deshabitados ou sen unha poboación estable.
Serra da Capelada
dereita|miniatura|250px|Os cantís de Vixía Herbeira. miniatura|right|Parque eólico na serra da Capelada. A serra da Capelada é unha serra galega localizada na provincia da Coruña, concretamente nos concellos de Cedeira e Ortigueira e sobre todo na parte occidental do concello de Cariño, a rentes do océano Atlántico con elevados cantís, un dos cales é considerado o acantilado máis alto da Europa continental, con máis de 600 metros de caída. A serra remata no cabo Ortegal. Tres son os montes principais desta serra: o monte Herbeira (613 m), o monte Limo (558 m) e mais o monte Miranda.
Lando, papa
Lando, nado en Roma en data descoñecida e finado o 5 de febreiro 914, foi o papa n.º 121 da Igrexa católica de 913 a 914. Sábense poucas cousas sobre este papa.
O seu breve pontificado de non recolle feitos de relevancia. O máis destacado deste foi o nomeamento de Xoán de Tossignano, protexido de Teodora I e futuro papa Xoán X, como arcebispo de Rávena.
White Airways
White Airways é unha aeroliña chárter portuguesa con sede en Porto Salvo, Oeiras. Opera principalmente voos chárter dende o aeroporto de Lisboa no nome de turoperadores ademais de alugar avións a outras aeroliñas. Dende o 27 de marzo de 2016 White Airways opera 8 avións ATR 72 a nome de TAP Express, operando entre outros os voos entre a capital portuguesa e os aeroportos de Vigo e A Coruña.
Frota
miniatura|[[ATR 72-600 operado para TAP Express]] miniatura|[[Airbus A320|Airbus A320-200 engalando de Vigo]] En febreiro de 2018 a frota de White estaba formada polos seguintes avións:
Marcelino García Toral
Marcelino García Toral, nado en Villaviciosa (Asturias) o 14 de agosto de 1965, é un exfutbolista español e actual adestrador de fútbol. Xogaba de centrocampista e actualmente adestra o Athletic Club de Bilbao.
Adestrador
O 14 de xaneiro de 2013 fíxose oficial a súa contratación polo Villarreal CF até o final da tempada 2012–13, en substitución de Julio Velázquez.
Voivodato de Kíiv
miniatura|Bandeira thumb|dereita|200px|Localización do voivodato na Coroa de Polonia e Lituania. O voivodato de Kíiv (en województwo kijowskie; en Kijevo vaivadija; en Кіеўскае ваяводзтва; en Київське воєводство) foi unha división administrativa do Gran Ducado de Lituania (dende 1471), cedida a partir de 1569 á Coroa do Reino de Polonia. A súa capital foi a cidade de Kíiv até 1667, cando a capital pasou a Zhitómir.
Populismo
thumb|Coa súa retórica do "99%" (o pobo) fronte ao "1%" (a elite), o movemento Ocupacional internacional foi un exemplo de movemento social populista. thumb|Segundo o definido na Carta Nolan, o populismo (e totalitarismo) sitúase na parte inferior esquerda. thumb|Un debuxo animado de 1896 no que William Jennings Bryan, un partidario decidido do populismo, foi tragar o símbolo do Partido Demócrata de América. O populismo é un termo político para designar correntes heteroxéneas pero caracterizadas pola súa aversión ás elites económicas e intelectuais, a súa denuncia da corrupción política por parte das clases privilexiadas e a súa constante apelación ó Pobo.
Ademais adoita asociarse á Demagoxia.
A aparición do populismo como fenómeno social lígase a procesos de rápida modernización ou cambio como unha postura crítica que argumenta que estes xeran distinto grao de desenvolvemento nas diversas clases ou rexións dun país e en consecuencia desigualdade.
O termo populismo usouse en política dúas acepcións diferentes. Unha delas ten un significado positivo e a outra pexorativo.
Populismo en sentido pexorativo
O populismo cunha significación pexorativa é o uso de "medidas de goberno populares", destinadas a gañar a simpatía da poboación, particularmente se esta posúe dereito a voto, aínda a conta de tomar medidas contrarias ó Estado democrático.
Diferénciase da demagoxia porque se refire non só a discursos, senón tamén a accións. Así, pódese entender como unha táctica de uso limitado, ou ben como unha forma permanente de facer política e permanecer no poder. Agora ben, a definición do que é o benestar xeral do Pobo así como de Curto prazo, Orde social instituída ou Autodeterminación permiten manipular o uso do termo e aplicalo eventualmente contra os adversarios políticos.
Populismo en sentido positivo
Exemplos deste tipo de populismo poden ser o populismo ruso, o populismo norteamericano, o cantonalismo español, o agrarismo mexicano ou os carbonari italianos.
As Quintás, Rañestres, Maside
As Quintás é un lugar da parroquia de Rañestres no concello ourensán de Maside na comarca do Carballiño. Tiña 32 habitantes no ano 2012 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 18 eran homes e 14 mulleres.
Purpose (álbum de Justin Bieber)
Purpose é o cuarto álbum de estudio do cantante canadense Justin Bieber, que foi lanzado o 13 de novembro de 2015 polo selo discográfico Def Jam Recordings. O lanzamento do álbum foi precedido polo sinxelo "What Do You Mean?" o 28 de agosto de 2015. "Sorry" foi lanzado como segundo sinxelo o 21 de outubro de 2015.
Laranxeira amarga
A laranxeira amarga ou laranxeira aceda (Citrus × aurantium), é unha árbore cítrica da familia das Rutáceas. É un híbrido entre Citrus maxima e Citrus reticulata. Moitas variedades de laranxa amarga úsanse polo seu aceite esencial, para perfume e saborizante, ou como medicinais. Utilízase tamén coma portaenxertos doutras especies cítricas. thumb|240px|Follas thumb|240px|Flor de laranxeira thumb|240px|Froito thumb|240px|Follaxe con flor e froito
Uso como portaenxerto
Citrus × aurantium é un dos padróns utilizados para especies cítricas de valor comercial. É resistente a calcaria, a condicións de asfixia radical e ás xeadas. Tamén ten unha resistencia media a condicións de salinidade no solo e á seca, isto último polo seu sistema radical profundo e medianamente ramificado. En canto ás doenzas, a laranxeira amarga é tolerante a Phytophtora sp. e a Armillaria mellea, mais susceptíbel ao nematodo Tylenchulus semipenetrans. É ademais tolerante a exocorte, ao virus da psoríase dos cítricos e ao viroide da cachexia-xiloporose dos cítricos, porén susceptíbel ao virus da tristeza dos cítricos.
O tamaño da froita dos cultivares enxertados sobre laranxeira amarga é algo menor que sobre limoeiro rugoso (Citrus × jambhiri), mais maior que sobre mandarineiro Cleopatra (Citrus × reshni). Tanto os sólidos solúbeis como a acidez titulábel do zume dos froitos obtidos sobre pé de laranxeira amarga son elevados. Esta característica, xunto coa súa tolerancia moderada a Phytophtora, fixo da laranxeira amarga o portaenxerto preferido en países tropicais onde o virus da tristeza dos cítricos non é un factor limitante.
Suplementos dietarios
O extracto de laranxa amarga (e o seu zume) úsase en suplemento dietario, como axuda para control da obesidade e como un supresor do apetito, aínda que sen control profesional pode ser extremadamente perigoso. A laranxa amarga contén sinefrina máis coñecida como fenilefrina, un fármaco semellante á efedrina, mais que actúa só como estimulante adrenérxico (alfa) cun posíbel risco de choque isquémico e hipertensión.
Tamén se adoita utilizar con fins terapéuticos a fenilefrina en anticatarrais como vasoconstritor para o control das secrecións nasais.
O aceite esencial das flores é tranquilizante, hipnótico suave, espasmolílico. O aceite esencial do pericarpo ten efecto antiespasmódico, lixeiramente sedante e hipnótico; os flavonoides confírenlle propiedades como vitamínico P (aumenta o ton das paredes venosas, reduce a permeabilidade e aumenta a resistencia capilar. Os principios amargos actúan como tónico, aperitivo, eupéptico e colagogo. A pectina é a parte branca entre a pela e a froita. Confírelle propiedades demulcentes e hipocolesterolemiantes. A pela de laranxa amarga, polo seu característico cheiro e sabor (amargo-aromático), constitúe un dos mellores correctores organolépticos, para enmascarar os cheiros e sabores desagradábeis doutras drogas.
Pericarpo: inapetencia, dispepsias hiposecretoras, espasmos gastrointestinais, disquinesias hepatobiliares, colecistite, diarreas, síndrome do intestino irritábel. Varices, flebite, hemorroides, debilidade capilar, edemas, diarreas, hiperlipemias.
Flores, follas: ansiedade, insomnio, distonías neurovexetativas, tose nerviosa.
Taxonomía
Citrus aurantium foi descrita por Carl von Linné e publicado en Species Plantarum 2: 782–783. 1753.
Pranchas de Nefi
Segundo o Libro de Mormón, as Pranchas de Nefi, compostas polas pranchas menores e as pranchas maiores, serían unha suposta colección de pranchas de ouro gravadas que contarían a historia dos nefitas, e que foron presuntamente traducidas polo profeta mormón Joseph Smith para dar lugar ao Libro do Mormón.
As pranchas menores son unha escritura alternativa, supostamente inspirada por Deus, que fixo o profeta Nefi para destacar algunhas partes das pranchas maiores. As pranchas pasaron de rei en rei, engadíronselle distintos documentos e ao final foron a dar ao tamén ficticio profeta Moroni, quen llas pasou a Joseph Smith.
Holywater
Holywater é un grupo musical de Lugo. Con influencias de grupos como At The Drive-In ou Radiohead, fan unha mestura de pop-indie con emo, cun son moi guitarreiro.
Traxectoria
O xermolo foi a unión de Ricardo Rodríguez (guitarra) con Xosé Luis Saqués (batería) para gravaren uns temas en 1998. Pouco despois uníuselles Laura Romay ó baixo, coa que empezaron a tocar en directo. Despois entrou Martín Alonso, a segunda guitarra.
No ano 2000 gañaron o concurso Galicia Cidade Única. Nese momento Luis Casanova substituíu Xosé Luis na batería.
O seu primeiro disco, Handle with Care, gravárono mercede ós cartos gañados no premio. Ficharon por Astro Records, comezando a tocar por España, sendo abreconcertos de grupos como Suede, the Posies ou Hooverphonic.
No ano 2004 editaron Sides, froito dunha gravación en directo. Promocionárono por Holanda e por España. No ano 2007 gravaron Tranquility, que saíu ó mercado en abril de 2008. No ano 2008 participaron na Rede galega de música ao vivo.
Fichan por Ernie Records e con eles publican The Path to Follow (2010), Wateland (2012) e Arboreal (2019)
Aeroporto de Roskilde
O aeroporto de Roskilde, oficialmente coñecido como aeroporto de Copenhague, Roskilde, é un aeroporto dinamarqués situado a 7 quilómetros ao sueste de Roskilde. Foi inaugurado en 1973 como o primeiro dos tres aeroportos de alivia planeados ao redor de Copenhague. Eses plans canceláronse pouco máis tarde e os outros dous aeroportos nunca chegaron a construírse. É propiedade e está operado por Københavns Lufthavne A/S, que tamén opera o principal aeroporto da capital en Kastrup. Está totalmente equipado, pero a meirande parte dos seus voos son de taxis aéreos, pequenos avións ou avións executivos.
Rayo Cantabria
O Rayo Cantabria é un club de fútbol español da cidade de Santander, equipo filial do Racing de Santander. Fundado en 1926 co nome actual, entre 1993 e 2019 recibiu o nome de Real Racing Club de Santander B, S.A.D.. Actualmente compite no grupo 2 da Segunda División RFEF, disputando os seus partidos nas Instalacións de La Albericia, con capacidade para 1.000 espectadores.
Xoán X, papa
Xoán X, nado en Tossignano no ano 860 e finado en Roma no 928, foi papa de 914 a 928.
Traxectoria
Bispo de Boloña, despois, en 905, arcebispo de Rávena. Foi elixido papa en 914 por influencia da familia de Tusculum.
Durante o seu pontificado, organizou unha liga italiana contra os sarracenos. No 915, coroou emperador a Berengario de Friúl, á volta desa liga contra os musulmáns.
Inmigración na Arxentina
miniatura|Inmigración na Arxentina miniatura|275px|Hotel dos inmigrantes en [[Buenos Aires.]] As inmigracións ao territorio actual da Arxentina comezaron fai xa varios milenios a. C., coa chegada das culturas de orixe asiático ao continente americano por Berinxia, segundo as teorías máis aceptadas, e foron pouco a pouco poboando o continente americano. Á chegada dos españois, os habitantes do actual territorio arxentino eran aproximadamente 300.000 persoas, pertencentes a numerosas civilizacións, culturas e tribos distintas. Logo da conquista española, chegaron ao territorio arxentino inmigrantes de todas partes do mundo.
Co paso dos anos, o territorio arxentino experimentou diferentes fluxos migratorios:
Orixe dos inmigrantes ata 1940
Fonte: Dirección Nacional de Migraciones, 1970 (en galego: Dirección nacional das migracións)
Trofeo Cidade de Vigo 1971
A I edición do Trofeo Cidade de Vigo celebrouse en Vigo entre o 27 e o 29 de agosto de 1971 en forma de torneo triangular. O campión foi o Panathinaikos.
Etiqueta (código)
miniatura|En Compañía impactada por unha muller que toca a campá (1805) James Gillray caricaturizou "Unha viúva e os seus pretendentes, que parece que esqueceron os seus modais na intensidade da súa admiración." Etiqueta é un código de conduta que delimita as expectativas para o comportamento social de acordo coas normas contemporáneas convencionais dentro dunha sociedade, a clase social ou grupo.
Atol Anuanuraro
Anuanuraro é un atol situado en Tuamotu na Polinesia francesa no subgrupo de Illas do Duque de Gloucester
Xeografía
Anuanuraro é un atol rectangular de 5,3 quilómetros de longo e 3,2 quilómetros no seu punto máis ancho a 2,2 km² de superficie terrestre e unha lagoa de 11 km². Atópase a 29 km ao sueste da Anuanurunga, o atol máis próximo, e administrativamente da Comuna de Hao.
Historia
A primeira notificación do atol foi feita por Philip Carteret en 1767. O atol pertenceu ó comerciante de perlas Robert Wan que construíu unha pequena pista de aterraxe en 1982. Foi comprado polo goberno da Polinesia francesa en 2002.
Islas del Duque de Gloucester
Crise económica de 2008-2013
miniatura|300px| miniatura|300px|Estimación do aumento do PIB real en 2009.
Galería de imaxes da igrexa de Santiago de Taboada
Igrexa de Santiago de Taboada, na parroquia de Taboada, concello de Silleda.
Criminoloxía
miniatura|Castigo a mulleres en [[República Popular da China|China, 1875.]] A criminoloxía é unha disciplina empírica trans e multidisciplinaria que ten como obxecto de estudo ao criminal, con relación ao crime mesmo, sen deixar de lado totalmente á vítima, a cal será en todo caso obxecto de estudo da victimoloxía, co obxectivo de entender o criminal mesmo e as súas distintas motivacións que o levaron a cometer determinados crimes. O seu obxecto é o estudo da conduta desviada que implica o delito ou criminalidade, así como o proceso de definición e sanción da conduta desviada.
Crise económica de 2008-2013
Por crise económica de 2008 a 2011 é coñecida a crise económica mundial que comezou ese ano, orixinada nos Estados Unidos. Entre os principais factores causantes da crise estarían os altos prezos das materias primas, a sobrevalorización do produto, unha crise alimentaria mundial e enerxética, unha elevada inflación planetaria e a ameaza dunha recesión en todo o mundo, así como unha crise crediticia, hipotecaria e de confianza nos mercados.
Criminoloxía
Basea os seus fundamentos en coñecementos diversos de disciplinas e ciencias tales como o son a socioloxía, psicoloxía, medicamento, antropoloxía, matemática, física e química, apoiándose de maneira indirecta do dereito penal e doutras ciencias de carácter penal ou forense. As áreas de investigación criminolóxicas inclúen o iter criminis, a incidencia e as formas ou mecanismos dos crimes, así como as súas causas e algunhas consecuencias.
O nome desta ciencia foi utilizado por primeira vez polo antropólogo francés Paul Topinard. Así mesmo en 1885, o profesor italiano de dereito Raffaele Garófalo acuñou este termo de maneira formal. Moi ligados á criminoloxía atópanse os logros e teorías de Cesare Lombroso, a quen se lle considera o pai da criminoloxía, xa que nos seus estudos acerca da antropoloxía criminal, cimentou bases e teorías que até os nosos días perduran, xa sexa como antecedentes ou como directrices mesmas da ciencia.
Crise económica de 2008-2013
Denominacións
A presidenta arxentina Cristina Fernández de Kirchner no seu primeiro discurso na 63ª Asemblea Xeral da ONU denominou esta crise como Efecto Jazz, dado que a orixe da crise foi o centro dos Estados Unidos e despois espallouse para o resto do mundo, en clara contraposición a crises anteriores que se orixinaban en países emerxentes e se expandían para o centro, como foron o Efecto Tequila, Efecto Caipirinha e o Efecto Arroz.
Criminoloxía
A pesar de ser unha ciencia de relativa recente creación e ser cuestionada en canto á súa vinculación e dependencia para co dereito penal, a criminoloxía alcanzou un carácter de ciencia autónomo, ao ser partícipe da utilización do método científico para a formulación das distintas teorías que a compoñen. A criminoloxía estuda no ser criminal os distintos aspectos que compoñen a saúde integral, é dicir o composto bio-psico-social, para así poder chegar a conclusións sobre a fonte do actuar criminal.
Lembremos, aínda que algúns termos ou conceptos son parecidos, non é o mesmo falar de criminal no sentido propio da criminoloxía, que falar dun delincuente no sentido propio do Dereito Penal. As connotacións aínda que similares no xeral, son moi distintas no fondo de cada concepto. É dicir, o criminal o é pola materia do seu acto, xa sexa que este acto se atope tipificado ou non nalgunha lei. E doutra banda o delincuente o é por realizar un acto tipificado por lexislación penal, xa sexa que o seu acto sexa un crime en sentido humano ou non. A disciplina que transfire os resultados obtidos polas investigacións criminolóxicas ao sistema de Dereito penal é a política criminal.
Crise económica de 2008-2013
Denominacións
A crise iniciada en 2008 foi cualificada por algúns especialistas internacionais como a "crise dos países desenvolvidos", xa que as súas consecuencias se observan fundamentalmente nos países máis ricos do mundo.
Movida viguesa
Historia
Foi fundamentalmente un movemento musical e estético (a videocreación xogou un papel fundamental), asociado á nocturnidade e os bares da zona antiga da cidade, que supuxo unha reacción á música e mais aos valores convencionais da época, nun contexto de forte crise económica (con altas taxas de paro e unha forte reconversión do sector naval) e de certo escepticismo político xerado polo desencanto producido pola transición política principiado a finais da década de 1970, tras a desaparición da ditadura franquista.
Crise económica de 2008-2013
Causas
miniatura|O colapso de [[Lehman Brothers foi un símbolo da crise financeira global]] A crise financeira mundial comezou no verán de 2007 e a súa gravidade comparase coa crise producida na Gran Depresión de 1929, pero a súa orixe remóntase aos anos precedentes. A causa raíz de toda crise segundo a Teoría austríaca do ciclo económico é unha expansión artificial do crédito. En palabras de Jesús Huerta de Soto esta crise "xorde da expansión crediticia ficticia orquestrada polos bancos centrais, e que motivou que os empresarios investisen onde non debían". En realidade, non houbo só unha crise, senón que houbo tres:
Movida viguesa
Historia
A cidade vive unha febre de aparicións con infinidade de grupos de estilos moi variados (punk, pop, tecno, reggae ou funk), decote con letras caóticas e irreverentes, influídas pola posmodernidade, con escaso ou nulo compromiso coas convencións sociais imperantes.
Baixo o manto da movida viguesa xurdiron grupos como Sociedad Anónima (SA) Golpes Bajos, Aerolineas Federales, Os Resentidos, Semen Up, Siniestro Total, Bar, Los Buzos, Batallón Disciplinario, Vacuna Antibritánica ou Control Remoto.
Crise económica de 2008-2013
Causas
Así e todo, a orixe temos que buscala en 2001 cando Alan Greenspan, para evitar o colapso das accións tras o fiasco de punto.com, reduciu o tipo de xuros do 6,5% para 2,5% en menos dun ano. Con niveis de tipos de xuro tan baixos, os bancos procuraron rendibilidade en familias de baixa renda, cunha alta probabilidade de non seren capaces de pagar a hipoteca, as denominadas hipotecas subprime. Por teren un risco máis elevado, esas familias pagan un interese máis elevado. Os bancos pensaron que o risco atenuaríase polo feito de que o prezo da vivenda estaba subindo, e no caso de xurdiren problemas, segundo eles, as familias poderían vender a casa por un prezo maior que a hipoteca, permitíndolles poder pagar
As marxes dos bancos en tales operacións eran tan pequenas que o volume tiña que multiplicarse para obter rendibilidade. Como o número de hipotecas estaba limitado polas normas de Basilea, os bancos crearon uns fondos de investimento paralelos chamados condutos, os cales compraban as hipotecas aos bancos e estes recuperaban os cartos. Pola súa banda, facíanse paquetes e paquetes de paquetes dunha maneira tan complexa que acababan obtendo clasificacións AAA, que indican risco mínimo, e eran vendidos de novo aos bancos de investimento, retroalimentando o sistema como unha bola de neve. Pero por moi empaquetados e sofisticados que fosen, a última garantía era a hipoteca subprime, que estaba baseada en que o aumento dos prezos da vivenda era infinita
Hipotecas subprime
miniatura|Un establecemento dos [[Estados Unidos de América|Estados Unidos onde se ofrecen créditos subprime]] As hipotecas subprime dos Estados Unidos foron o instrumento financeiro que actuaron de espoleta. Esta é unha hipoteca dada aos clientes con baixa solvencia económica e que, en consecuencia, teñen un risco maior de non efectuar o pagamento que os clientes "normais". A cualificación de subprime aplícase cando se concede a persoas cun historial de crédito problemático ou que non achegan toda a documentación necesaria (por exemplo, sobre as fontes de ingresos). Tamén se considera que a hipoteca é subprime se o importe representa máis do 85% do prezo da vivenda financiada ou se o pagamento mensual supera o 55% da renda dispoñíbel. Ao seren hipotecas máis arriscadas, os clientes deben pagar unha porcentaxe sobre a taxa de referencia entre o 2% e o 3% superior ao dunha hipoteca estándar.
Pero estes préstamos tóxicos espalláronse por todo o mundo. A maioría das hipotecas de baixa calidade foron concedidas por entidades financeiras non tomadoras de depósitos, as cales desprendíanse destas hipotecas e vendíanllas a bancos comerciais ou bancos de investimento, os cales, á súa vez, facían novos "paquetes" de hipotecas e emitían bonos de débeda que usaban as hipotecas subprime como garantía. Estes novos bonos foron emitidos para todo tipo de investidores: institucionais, fondos mutuos, compañías de seguros e entidades de crédito por moitos países de todo o mundo.
Os bonos hipotecarios subprime non cotizaban en mercados organizados e a súa complexidade era moi alta, por iso se usaban modelos matemáticos sofisticados para calcular o prezo estimado. Con todo, o aumento da morosidade das hipotecas obrigou a recoñecer que algúns dos produtos financeiros non poderían recuperar o capital investido. Esta incerteza sobre o valor real deses activos tornouse nunha crise de confianza que se espallou por todos os mercados financeiros. O mercado interbancario, onde os bancos prestan diñeiro uns aos outros, comezou a sufrir fortes tensións, ao medrar a desconfianza na capacidade dos participantes para cumprir coas obrigas financeiras.
Burbulla inmobiliaria
miniatura|300px|A burbulla inmobiliaria en [[Gran Bretaña: prezos dos inmobles, axustados á inflación, desde 1975 até 2006]] O aumento nos prezos da vivenda nos anos anteriores á eclosión da crise foi espectacular, de maneira que se formou unha enorme burbulla especulativa dos activos inmobiliarios, principalmente nos Estados Unidos. Foi tan grande o aumento do valor da vivenda que as familias colleron o costume de aumentaren o valor das hipotecas para financiar gastos correntes, tales como comprar coches novos e ir de vacacións. A garantía era o valor da súa casa, que cada vez tiñan un maior valor.
Varios países desenvolvidos viron como na década de 2000 o sector inmobiliario pasou a ser un dos motores da súa economía, xa que tiña crecemento récord ano tras ano e impulsou o crecemento económico xeral. En España, Estados Unidos e Reino Unido, por exemplo, os empregos xerados no sector de construción entre 2000 e 2007 representaron, respectivamente, o 20%, 14% e un 17% do total de empregos. Un dos principais factores que impulsaron o crecemento do sector inmobiliario na maioría dos países foi o baixo nivel dos tipos de xuro reais. Isto reduciu considerabelmente o custo do financiamento e, consecuentemente, empurrou a oferta e a demanda. En España, por exemplo, as taxas de interese reais foron negativas a maior parte do tempo entre 2002 e 2006. O aumento da poboación e o efecto da xeración do baby boom constituíron dous factores adicionais que que impulsaron a demanda en España. A desaceleración do sector comezou a ser evidente, sen ningunha dúbida. Nos Estados Unidos, os prezos da vivenda, en setembro de 2008 caeron un 26% en termos nominais desde o pico de 2006, e o investimento residencial caeu un 40%. En España, a desaceleración comezou un pouco máis tarde. Os prezos da vivenda caeron un 1,5% e o investimento residencial un 13%.
As hipotecas adoitaban facerse cun xuro variábel. Cando o tipo de xuros se disparou a partir de 2006, millóns de persoas de clase media e media alta non puideron pagar as hipotecas. Isto fixo que moitas propiedades inmobiliarias foran a parar aos bancos e comezou un repentino desinflado dos prezos do mercado inmobiliario.
Aumento do prezo do petróleo e dos alimentos
Sostívose que o enorme aumento dos prezos dos produtos derivábase dun período de crédito fácil, e que a causa principal da caída dese crédito era financeiro. Isto levou a un aumento significativo do desemprego e tamén doutros signos de recesión global.
miniatura|130px|Mostra de biodiésel Entre outras causas, o aumento do prezo do petróleo explicase pola debilidade do dólar, a proliferación de especuladores, a inestabilidade política nos países produtores e a importancia crecente das potencias emerxentes -como a China e a India-. A especulación no mercado mundial e a incorporación das potencias emerxentes tamén foron a causa do encarecemento dos alimentos, así como tamén o foi o aumento da produción de biocombustíbeis (obtidos de plantas como o xirasol, a colza, os cereais) e o aumento da poboación
A crise mundial de alimentos provocou revoltas en diferentes partes do planeta. O comercio mundial de alimentos viuse afectado pola inestabilidade. A razón principal foi a aparición da industria dos biocombustíbeis. A produción extensiva de cereais para producir biocombustíbeis, como por exemplo millo, disparou o prezo. Así, o prezo de trigo e o arroz en 2007 subiu un 130% e 120% respectivamente, e millóns de persoas en todo o mundo sufriron os efectos da fame e da pobreza. A cantidade de millo consumido polos vehículos dos Estados Unidos cubría as necesidades alimentarias de 82 países
Bersebá
Bersebá ou Beerseba (en, Be'er Sheva, "Sete Pozos"; en grego: Βηρσαβεε; en latín: Bersabee; بئر السبع, ; Birüssebi) é a meirande cidade do deserto de Negev, no sur de Israel. É chamada a miúdo a "Capital de Negev", e é a sétima cidade máis poboada de Israel, cunha poboación de 205 588 habitantes no ano 2012, e a segunda máis grande en canto a área, cun total de 117 500 dunams (despois de Xerusalén).
Bersebá creceu en importacia no século XIX, cando os turcos otománs construíron unha estación rexional de policía. A Batalla de Beersheba foi parte dunha ofensiva británica máis ampla no marco da primeira guerra mundial que quebrou a liña defensiva turca de Gaza a Beer-Seba. En 1947, Bir Seb'a (en بيئر شيبع), como era coñecida, foi concibida como parte do estado árabe no Plan de Partición das Nacións Unidas para a Palestina. Despois da declaración de independencia de Israel, o exército exipcio reuniu as súas forzas en Beersheba como unha base estratéxica e loxística. Na Batalla de Beersheba que comezou en outubro de 1948, foi conquistada polas Forzas de Defensa de Israel.
Bersebá creceu considerablemente desde entón. Unha gran parte da poboación está composta por descendentes de xudeus sefardís e xudeus Mizrahi que emigraron de países árabes despois de 1948, así como as comunidades menores de Bene Israel e os xudeus Cochín da India. A segunda e terceira onda de emigración tiveron lugar a partir de 1990, traendo inmigrantes xudeus asquenací da antiga Unión Soviética, así como tamén inmigrantes Beta Israel de Etiopía. A cidade tornouse nun centro nacional de xadrez e lar de moitos campións de xadrez da antiga Unión Soviética, sendo a cidade con máis grandes mestres de xadrez de todo o mundo.
Historia
É unha das cidades máis antigas do país, existente xa na época bíblica; preto atópase Tell Beerseba, un dos tres tells considerados en 2005 como Patrimonio da Humanidade pola Unesco como parte da denominación «Tells bíblicos - Magedo, Hazor e Bersebá». esquerda|miniatura|Panorámica da cidade. Bersebá era o centro da vida patriarcal. Este nome significa "pozo do xuramento", e se orixinou cun pacto entre Abraham e Abimeleque, rei de Xerar. Dous dos pozos nesa rexión son moi antigos, e acredítase que tiveran algunha ligazón cos patriarcas. Posiblemente estes foran os mesmos pozos que eles e os seus servos cavaran. Son de forma circular. O máis largo ten 3,8 metros de diámetro e aproximadamente 20 metros de profundidade.
Nunha das pedras labradas que revisten o pozo, en 1874, Condor encontrou unha data indicando que se fixeran unha repación alí no século 12 d.C. A antiga borda de pedra, profundamente gastada polas cordas usadas para tirar a auga durante séculos, foi substituída por un aparello máis novo, e un mecanismo máis moderno foi instalado para facer subir a auga. Con todo, moitas mandas de camelos, de gando e de ovellas matan a sede alí diariamente en bebedoiros de pedra labrada e cimentada.
Clima
miniatura|Unha inundación en Bersebá.|esquerda miniatura|Histograma onde é amosado as súas precipitacións e temperaturas medias de cada mes do ano. Bersebá ten clima quente semi-árido (Clasificación climática de Köppen BSh) con influencia mediterránea.
Son habituais as chuvias torrenciais.
Lista de alcaldes
left|miniatura|Primeiro alcalde da cidade, David Tuviahu.
Cidades irmandadas
Beersheba está irmandada con doce cidades.
María do Cebreiro
María do Cebreiro Rábade Villar, nada en Santiago de Compostela o 5 de xullo de 1976, é unha poeta e ensaísta galega e doutora en Teoría da Literatura.
Traxectoria
Filla dos escritores Helena Villar Janeiro e Xesús Rábade Paredes e irmá do pianista Abe Rábade. En 1998 licenciouse en Filoloxía Hispánica pola Universidade de Santiago de Compostela. É doutora en Teoría da Literatura, investigadora e profesora Facultade de Filoloxía de Santiago de Compostela de Teoría da Literatura e Literatura Comparada. Doutora pola USC coa tese Aproximación teórica ao fenómeno antolóxico desde a perspectiva do espazo: as antoloxías de poesía en Galicia e Cataluña (2004), dirixida por Fernando Cabo Aseguinolaza.
En 2004 acadou o Premio de Investigación Dámaso Alonso coa obra As antoloxías de poesía en Galicia e Cataluña, extraída da súa tese de doutoramento Aproximación teórica ó fenómeno antolóxico desde a perspectiva do espacio (2004), na que ensaia unha teoría das antoloxías poéticas no contexto literario peninsular, e máis especificamente nas sociedades galega e catalá contemporáneas. No ano 2005 publica As terceiras mulleres, ensaio trazado ao redor da nova maneira de entender a representación da subxectividade feminina e a creación artística feita por mulleres. Xa en 2011 ve a luz ''Fogar impronunciable. Poesía e pantasma'' onde reflexiona sobre a desaparicion e a literatura como un dos medios de representación histórica.
Coordinou as escolmas A poesía é o gran milagre do mundo (2001), mostra de poesía galega contemporánea traducida ao inglés, e Damas negras (2002), antoloxía e tradución ao galego de letras de cancións cantadas por mulleres.
En 2016 gañou o Premio da Crítica de poesía galega á mellor obra poética de 2015 por O deserto (Apiario, 2015) e en 2021 o Premio Ramón Piñeiro de Ensaio con Maternidades Virtuosas (Galaxia, 2022).
Socialización
miniatura|320x320px|O proceso de socialización dáse en interacción con axentes significativos. A socialización é o proceso mediante o cal o ser humano aprende, no transcurso da súa vida, os elementos socioculturais do seu medio ambiente e intégraos á estrutura da súa personalidade baixo a influencia de experiencias e de axentes sociais.
David II de Escocia
miniatura|right|David II de Escocia David II (gaélico medieval: Daibhidh a Briuis, gaélico moderno: Dàibhidh Bruis) nado en 1324 e finado 1371. Foi rei de Escocia entre 1329 e 1371.
Derrotas
Pese ao tratado con Inglaterra de 1328, Escocia foi invadida por Eduardo III e David tivo que exiliarse trala derrota na batalla do outeiro Halidon en xullo de 1333. A loita contra os ingleses quedou baixo o mando do sobriño de David, Roberto Estuardo. O rei inglés impuxo no trono a Eduardo de Balliol (fillo de Xoán de Balliol), co nome de Eduardo I. Máis tarde David recuperou o trono.
David II foi derrotado novamente por Eduardo III en 1346, e permaneceu prisioneiro en Inglaterra ata 1357. Nese período, Escocia volveu a quedar baixo a rexencia de Roberto Estuardo.
Matrimonios
Casou en 1328 con Xoana da Torre, irmá de Eduardo III de Inglaterra, coa que non tivo descendentes. En 1364 casou con Margarida Drummond, tamén sen sucesión.
Por esta razón, ao morrer, proclamouse herdeiro ó seu sobriño Roberto Estuardo, dando así comezo á dinastía dos Estuardo.
Casa da cultura de Miñortos
A casa da cultura de Miñortos é unha sala de exposicións e centro cultural na parroquia de Miñortos, Porto do Son. Está situada no lugar do Souto.
Gerino Gerini
Gerino Gerini nado en roma, Italia o 10 de agosto de 1928 e finado o 17 de abril de 2013 foi un piloto de carreiras italiano.
Nativo de Roma, participou en sete Grandes Premios do Mundial de Fórmula Un, debutou o 22 de xaneiro de 1956. Anotou 1´5 puntos de campionato. Tamén participou en numerosas carreiras de Fórmula Un fóra de Campionato, así como en carreiras de autos deportivos tanto en Ferraris como en Maseratis.
Resultados Completos na Fórmula Un
(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.
Balteiro, Santa Comba do Trevoedo, Maside
Balteiro é un lugar da parroquia de Santa Comba do Trevoedo no concello ourensán de Maside na comarca do Carballiño. Tiña 15 habitantes no ano 2012 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 6 eran homes e 9 mulleres.
Autódromo Internacional do Algarve
O Autódromo Internacional do Algarve é un autódromo localizado en Portimão, no Algarve, Portugal. A construción finalizouse en outubro do 2008, custou 195 millóns de euros e o circuíto foi inaugurado o 2 de novembro dese mesmo ano, na data da carreira final do Campionato do mundo de Superbikes. Ademais da xa citada proba, o autódromo tamén albergou o A1 Grand Prix, as GP2 Series, as World Series by Renault, a Superleague Formula, o Campionato do Mundo de Turismos, as Superstars Series, o Campionato FIA GT, as Le Mans Series e o Open Internacional de GT. O circuíto tamén acolle moitos adestramentos da Fórmula 1.
O trazado principal e máis largo, ten unha lonxitude de 4.692 metros e conta cun total de 18 curvas.
Características
Inaugurado en outubro 2008, recibiu a homologación FIM e a FIA para acoller competicións internacionais. Cun custo de aproximadamente 195 millóns de euros, acolleu a primeira competición oficial o 2 de novembro de 2008 coa última rolda do Campionato do mundo de Superbikes, que rematou coa despedida do múltiple campión Troy Bayliss, que dominou a 1º carreira 1 e a 2ª carreira.
Post-industrial
Post-industrial é un termo usado para falar dunha variedade de novos xéneros musicais aparecidos a comezos dos anos 80, os cales mesturan elementos de distintos estilos coa música industrial. O termo "industrial" fora inicialmente aplicado á música realizada polor artistas do selo Industrial Records. Dende entón, un feixe de artistas e discográficas veñen sendo catalogadas como "industrial". Estes xéneros inclúen fusións coa música noise, o ambient, o folk e a música electrónica e dance, ademais doutras mutación e desenvolvementos. A escena do post-industrial propagouse por todo o mundo, e está particularmente ben representada en Norteamérica, Europa e o Xapón. O sub-xénero do post-industrial máis exitoso é o industrial metal.
Música industrial
A música industrial abrangue moitos estilos de música experimental, incluídas moitas formas de música electrónica. O termo foi cuñado a mediados dos 70 por artistas do selo Industrial Records. Os pioneiros do xénero experimentaron co ruído e con temas controvertidos. A súa produción non estivo limitada á música, incluíndo tamén performance e instalacións artísticas entre outras formas de arte. Destacados músicos do xénero son Throbbing Gristle, Cabaret Voltaire, Boyd Rice, SPK e Z'EV. Test Dept, Clock DVA, Nocturnal Emissions, Whitehouse, Laibach e The Leather Nun participaron posteriormnete no movemento. O grupo alemán Einstürzende Neubauten forxouse o seu propio estilo, que mesturaba percusión metálica, guitarras e instrumentos pouco convencionais (como martelos pneumáticos e ósos) nas súas actuacións, ás veces estragando os locais onde tocaban.
Ambient industrial
Proxectos de ambient industrial como Coil, Lilith, Nurse with Wound, Lustmord e Zoviet France, evolucionaron da música industrial durante os anos 80. Estes artistas fixeron uso de materiial non musical e ruído pero de xeito menos abrasivo que outros músicos post-industrial. O último material que Throbbing Gristle gravou en studio, In the Shadow of the Sun e Journey Through a Body, foi ambient, e apuntaba cara a dirección que os seus vástagos, destacando Coil e Chris & Cosey, tomarían. Outros artistas deste estilo son Hafler Trio, PGR, Controlled Bleeding, Nine Inch Nails (Ghosts I-IV), os primeiros Techno Animal, o destacado compositor de música para xogos Akira Yamaoka, Robin Rimbaud, Final e Deutsch Nepal.
Electro-industrial
O electro-Industrial baséase no EBM, e desenvolveuse a madiados dos anos 80. Mentres que o EBM ten unha estrutura mínima e unha production limpa, o electro-industrial ten un son profundo, complexo e cheo de capas. Os pioneiros do estilo son Skinny Puppy, Frontline Assembly e :wumpscut:. A mediados dos 90 o estilo deu lugar ao dark electro e ao Aggrotech. Outros artistas de electro-industrial son Haujobb, Lab Report e Leæther Strip.
Electronic body music
A electronic body music combina elementos da música industrial e da música dance electrónica. Fíxose famosa por vez primeira en Bélxica. O nome foi cuñado por Ralf Hütter, de Kraftwerk, en 1978 para explicar o son máis físico do seu álbum The Man-Machine. O termo foi posteriormente usado no seu sentido actual polo grupo belga Front 242 en 1984 para describer o seu EP No Comment, publicado ese mesmo ano. Denota un certo tipo de música electrónica, unha mestura de synthpunk e música industrial. Outros artistas do xénero son Armageddon Dildos, Die Krupps, And One e The Neon Judgement.
Ricardo Llovo
Ricardo José Llovo Otero, nado en Santiago de Compostela o 8 de abril de 1965, é un guionista, realizador e director galego.