cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Leucoplasto
Os etioplastos, os cales son cloroplastos pre-granais e inmaturos, pero que se poden orixinar a partir de cloroplastos privados de luz, carecen de pigmentos activos e tecnicamente poden considerarse tamén leucoplastos. Despois de varios minutos de exposición á luz, os etioplastos empezan a transformarse en cloroplastos funcionais e deixan de ser leucoplastos incoloros.
Instrumentación (música)
A acepción musical máis comunmente entendida por instrumentación é o estudo e a práctica de realizar ou adaptar composicións musicais para un instrumento ou agrupación musical.
Realmente poderíamos distinguir instrumentación de orquestración.
Álvaro Gil Varela
Álvaro Gil Varela, nado en Lugo en 1905 e finado en Madrid o 2 de outubro de 1980, foi un enxeñeiro de montes, empresario e filántropo galego.
Traxectoria
Durante a súa mocidade participou na redacción da revista Ronsel, publicada en Lugo e dirixida por Evaristo Correa Calderón.
Foi axudante de Montes da Deputación de Pontevedra en 1929. Ampliou estudos en Francia e Italia sobre técnicas de pastos. Estivo aloxado na Residencia de Estudiantes. Ampliou estudos en Alemaña en 1934, onde se doutorou pola Universidade de Berlín en Ciencias Naturais. Traballou e colaborou co doutor Cruz Gallástegui en xenética animal.
Vinculado co galeguismo republicano, formou parte do Partido Galeguista. En xuño de 1936 o gobernador civil de Pontevedra Gonzalo Acosta Pan delegou nel a presidencia da Xunta Provincial do Paro. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e estivo encarcerado. Abríronlle expediente pola Comisión Provincial de Incautación de Bens en 1938, e foi depurado, sendo sancionado con tres anos de inhabilitación para o cargo de axudante de repoboación forestal. Desposuído dos seus títulos académicos entrou en contacto coa empresa Zeltia, na que ocuparía cargos directivos. Tamén participou na xestión de Transfesa. Durante o período franquista axudou a financiar a actividade clandestina do nacionalismo galego.
Entre 1955 e 1980 realizou numerosas doazóns ao Museo Provincial de Lugo, entre as que se contan obras pictóricas e pezas de incalculable valor, como o torque de Burela e o carneiro alado de Ribadeo, ademais de brazaletes, arracadas e pulseiras de ouro de tradición celta. No 2009 unha sentenza xudicial deu a razón aos seus herdeiros, que reclamaban a reversión das devanditas doazóns.
Recoñecementos
Foi nomeado Fillo Predilecto da cidade de Lugo.
Vida persoal
Casou en Lugo con Antonia Arias Vázquez en marzo de 1931.
Santo Ângelo
Santo Ângelo é unha cidade brasileira do Estado de Río Grande do Sur.
Patrimonio
A súa catedral foi construída logo da redución de São Miguel das Missões.
miniatura|esquerda|255px|Catedral de Santo Ângelo.
Tentaculata
Os tentaculados (Tentaculata) son unha clase do filo Ctenophora. A morfoloxía común nesta clase é posuír un par de tentáculos retráctiles, que poden retraerse dentro de proteccións especializadas.
Illa do Rei
Illa do Rei pode referirse á:
Illa Isabel II
A Illa Isabel II é unha das tres illas que forman o pequeno arquipélago das illas Chafarinas, situado ao norte do continente africano e que constitúen unha das prazas de soberanía españolas.
A illa ten 15,3 hectáreas e o seu nome provén da raíña Isabel II de España. Está constituída fundamentalmente por andesitas piroxénicas. Na zona non ocupada pola base militar, cuxa superficie rolda a metade da illa, acháronse 58 especies botánicas distintas.
Poboación
Durante os meses de verán vive tamén na illa un grupo de arqueólogos que realizan escavacións no xacemento neolítico descuberto na Illa do Congreso, chamado El Zafrín, do V milenio a.C., encabezados polo Instituto de Cultura Mediterránea.
Edificacións
left|thumb|Igrexa da Purísima Concepción en 1893. A illa conta con distintas edificacións de carácter castrense. Ademais, conta con edificios como a igrexa da nosa Señora da Concepción e a Torre da Conquista, ambas de mediados do século XIX, ademais dun faro, construído a principios do século XX.
Lingua tokelauana
O tokelauano é unha lingua austronesia falada por aproximadamente 1.400 persoas nos atois de Tokelau, dependencia neozelandesa no suroeste de Oceanía. Forma parte das chamadas linguas samoanas, da familia de linguas polinesias. É, canda o inglés, lingua oficial de Tokelau. É falado tamén por case 2000 tokelauanos residentes en Nova Zelandia.
Baga
miniatura|dereita|150px|[[Grosella.]] miniatura|dereita|150px|[[Arandeira americana|Arando azul.]] miniatura|dereita|150px|[[Arando vermello.]]
Unha baga, en botánica, é o tipo mais común de froito carnoso simple, no cal a parede do ovario enteiro madura nun pericarpo comestible. As flores desas plantas teñen un ovario superior que ten un ou varios xineceos dentro dunha cobertura fina e interiores moi carnosos. As sementes están embutidas na carne común do ovario. Algúns autores consideran como bagas tamén algúns froitos cunha semente apenas, se a superficie desta semente non está adherida ao endocarpo.
O pericarpo da baga, normalmente comestible, está composto do exterior cara o interior por un epicarpo moi fino, un mesocarpo carnoso (chamado sarcocarpo) e dun endocarpo carnoso, o que a diferencia da drupa, na cal o endocarpo é leñoso.
Na lingua común e culinaria, o termo baga refírese normalmente a calquera froito pequeno e doce. Así, neste sentido, ao contrario do sentido botánico, un amorodo ou unha amora serán bagas, e unha banana ou unha laranxa, non.
O froito da laranxa e limón, son unha baga modificada chamada hesperidio. O froito dos cogombros e os seus parentes son bagas modificadas chamadas de “pseudobagas". Á planta que contén bagas chámaselle bacífora.
Na lingua coloquial, a baga refírese a calquera pequeno froito con múltiples sementes. Os froitos agregados como a amora silvestre ou framboesa son bagas neste sentido, mais non no sentido botánico.
Moitas bagas son pequenas, doces, suculentas, e brillantemente coloridas. Contrastando co seu contexto, estes atraen máis aos animais que os comen, axudando na dispersión das sementes da planta. A maior parte das bagas son comestibles, mais algunhas son velenosas.
As cores da baga son causadas por pigmentos naturais sintetizados pola planta. Unha investigación médica descubriu propiedades medicinais de polifenois pigmentados, como flavonoides, antocianinas, tanino e outras fitoquímicas localizadas principalmente en pelas de baga e sementes. Os pigmentos da baga son normalmente antioxidantes e así teñen unha capacidade radical de absorción de osíxeno (Oxygen Radical Absorbance Capacity "ORAC") que é alta entre plantas comestíbeis. Xunto co bo contido nutritivo, ORAC distingue varias bagas dentro dunha nova categoría de comida funcional chamada "superfroitos", unha industria de mil millóns de dólares que medra rapidamente comezou en 2005 e é identificada por DataMonitor como unha das 10 mellores categorías alimentarias por crecemento no 2008.
Un informe de 2007 combinou catro criterios — contido nutritivo, calidades antioxidantes, intensidade de investigación médica e éxito comercial — dando unha cualificación de actividade comercial para seis superfroitos exóticos.
Corona González Santos
Corona González Santos, nada en Vilaño (A Laracha) o 10 de outubro de 1875 e finada en Vigo o 11 de maio de 1972, foi unha filántropa e fotógrafa galega. Foi unha das primeiras fotógrafas afeccionadas en Galicia, a quen lle publicaron na revista Vida Gallega unha das súas reportaxes fotográficas.
Mazes and Monsters
Mazes and Monsters é un telefilme estadounidense de drama e fantasía dirixido por Steven Hilliard Stern sobre un grupo de estadudantes universitarios e o seu grande interese no xogos de rol "Mazes and Monsters".
Está protagonizado por Tom Hanks, cando tiña 26 anos, no seu primeiro papel protagonista nunha longametraxe.
Corona González Santos
Datos biográficos
Casou con Ramón González Fernández en 1900, fixando a súa residencia na mesma casa familiar de Mos, coñecida como Vila do Adro. O matrimonio residiu por tempadas en Ribadeo e O Porriño, exercendo un labor filantrópico e contribuíndo ao desenvolvemento destes concellos.
Faleceu aos 96 anos en Vigo, sendo soterrada no cemiterio de Pereiró. En 1983 as súas cinzas foron trasladadas a Ribadeo, ao panteón que ela mesma mandara construír na Igrexa da Orde Franciscana Terciaria e onde repousaban os restos do seu marido.
Obra fotográfica
A obra de Corona González Santos pasou desapercibida ata que a revisión das reportaxes fotográficas na revista Vida Gallega e a doazón ao Museo de Pontevedra de cento vinte e sete copias fotográficas realizadas coas placas conservadas pola familia, permitiron coñecer e valorar a súa obra. Tendo en conta a colección de imaxes, pódese deducir que practicou a fotografía durante vinte e cinco anos, período comprendido entre a compra da súa primeira cámara en 1900 e o ano da morte do seu marido en 1925.
Na súa lúa de mel, o matrimonio viaxou á Exposición Universal de París, onde se expoñía unha compilación de máis de vinte fotógrafas estadounidenses. En París adquiriu a súa primeira cámara fotográfica e a partir dese momento, a fotografía converteuse nunha das súas afeccións artísticas, ademais do gusto pola escultura en cemento.
Sen datos sobre a adquisición de formación fotográfica, parece que Corona foi fundamentalmente autodidacta. E ademais de fotografar, tamén mostrou interese en positivar os negativos. Posiblemente, na súa aprendizaxe influíu a súa amizade con Benito Prieto Coussent, fotógrafo de Ribadeo e con Pedro Cima, fotógrafo residente en Buenos Aires, a quen o matrimonio sempre visitaba nas súas viaxes á Arxentina. Tamén aproveitando as súas viaxes, visitaba os estudios de importantes fotógrafos para ser retratada por eles.
A revista Vida Gallega publicou en 1914 unha reportaxe fotográfica de Corona González Santos, titulada “El arte y la belleza” en relación cunha festa benéfica realizada no Casino, onde se representaba teatralmente “Canción de Cuna”.
Obra filantrópica
Corona contribuíu co altruísmo do seu marido durante a súa vida en común e, á súa morte en 1925, ocupouse de rematar todas as obras que el comezara.
No Porriño contribuíron co financiamento dun novo templo parroquial que se inaugurou en 1913; achegaron 40.000 pesetas para abastecer de fariñas ao pobo, axudaron a viúvas e orfos do mar, sufragaron a construción do campo de fútbol e contribuíron con grandes sumas a remediar as calamidades da gripe de 1918. Pero a súa obra máis sinalada foi a construción da Casa do Concello que encargaron en 1921 ao arquitecto Antonio Palacios e se inaugurou en 1924. En Ribadeo foron impulsores da celebración das festas patronais e contribuíron á construción da Praza de Abastos, obra estilo art decó do arquitecto Ramiro Saez e da construción do Teatro.
Xa viúva, Corona non abandonou a actividade altruísta. En 1929 cedeu os terreos para a nova igrexa en Ribadeo da Orde Franciscana Terciaria (rematada en 1931). Alí mandou construír un mausoleo art déco, onde trasladou os restos do seu esposo. miniatura|Representación de Corona González Santos como pioneira nun mural da [[Marcha Mundial das Mulleres en Vigo en 2021.]] No comezo da guerra civil, aos 61 anos, Corona incorporouse á Cruz Vermella exercendo como enfermeira auxiliar no Hospital Militar de Evacuación de Bella Vista. Durante os seguintes anos, continuou a súa colaboración en diferentes ámbitos de cooperación.
Confusión con Corona González Estévez
Aurora Marco recolle no seu libro Irmandiñas (2020), que desde 2018, grazas ao traballo de Xesús González Gómez, desvelouse unha confusión que existía ata o momento entre Corona González Santos e Corona González Estévez (autora de varios textos publicados en A Nosa Terra e na revista Céltiga), dando por feito que as dúas Coronas eran unha única persoa.
Brentford F.C.
O Brentford Football Club é un equipo de fútbol profesional de Brentford, Gran Londres, Inglaterra. Co alcume de the Bees, o equipo foi fundado o 10 de outubro de 1889. Xoga os seus partidos como local no Brentford Community Stadium, e actualmente compite na Premier League inglesa.
Cadro actual
Cadro actualizado a 16 de marzo de 2020.
Timor Leste
Timor Leste (Timór Lorosa'e ), oficialmente a República Democrática de Timor-Leste (República Democrática de Timor-Leste, Repúblika Demokrátika Timór-Leste ), ou Timor Oriental  é un país insular do Sueste asiático. O seu territorio comprende a metade oriental da illa de Timor, as illas de Ataúro e Jaco, e o enclave de Ocusi, na costa norte da metade occidental da illa, un enclave no lado noroeste da illa rodeado polo Timor Occidental indonesio. As únicas fronteiras terrestres que o país ten lígano á Indonesia, ao oeste da porción principal do territorio, e ao leste, sur e oeste de Ocusi, mais ten tamén fronteira marítima con Australia, no Mar de Timor, ao sur. Conta con 15.007 km² de superficie e máis dun millón trescentos mil habitantes. A súa capital é Dili.
Incursión Doolittle
A incursión Doolittle, tamén coñecida como incursión a Tokyo, realizada o 18 de abril de 1942, foi o primeiro ataque aéreo dos Estados Unidos en golpear o arquipélago xaponés (concretamente a illa de Honshu) durante a segunda guerra mundial. Ao demostrar que o propio Xapón era vulnerable a un ataque a éreo estadounidense, proporcionou unha importante inxección de moral e a posibilidade de represalias tras o ataque a Pearl Harbor o 7 de decembro de 1941. A incursión foi planeada e liderada polo tenente coronel James "Jimmy" Doolittle, da Forza Aérea dos Estados Unidos. Doolittle contaría posteriormente na súa autobiografía que o ataque estaba destinado a reforzar a moral estadounidense e facer que os xaponeses comezasen a dubidar do seu liderado:
Timor Leste
O país foi colonizado polo Imperio portugués no século XVI e foi coñecido como Timor portugués até a descolonización. O 28 de novembro de 1975, cando a Fronte Revolucionaria para un Timor Oriental Independente (Fretilin) declarou a súa independencia, pero só nove días despois o país foi invadido e ocupado por Indonesia, país que o converteu na súa provincia número 27 ao ano seguinte. A ocupación indonesia de Timor Leste caracterizouse por un violento conflito de décadas entre grupos separatistas (especialmente Fretilin) ​​e o exército indonesio. En 1999, despois dun acto de autodeterminación, patrocinado pola ONU, o goberno indonesio abandonou o control do territorio e Timor Leste converteuse no primeiro novo Estado soberano do século XXI, o 20 de maio de 2002. Despois da independencia, o país incorporouse como membro da ONU e da Comunidade dos Países de Lingua Portuguesa. En 2011, anunciou a súa intención de participar na Asociación de Nacións do Sueste Asiático, a través dunha carta de candidatura para se converter no undécimo membro do grupo.
Incursión Doolittle
"Os xaponeses dixeran que eran invulnerables ... Un ataque á patria xaponesa podería causar confusión nas mentes dos xaponeses e sementar dúbidas sobre a fiabilidade dos seus líderes. Houbo unha segunda, e igualmente importante, razón psicolóxica para este ataque ... os estadounidenses precisaban dunha importante inxección de moral."
Dazaseis bombardeiros medios B-25B Mitchell foron lanzados dende o portaavións USS Hornet no oeste do océano Pacífico. O plan era bombardear obxectivos militares no Xapón e continuar cara o oeste para aterrar na China (facer aterrar un bombardeiro medio no Hornet era imposible). Todos os avións involucrados no bombardeo perdéronse, e 11 dos seus tripulantes morreron ou foron capturados (3 dos capturados foron executados polo exército xaponés na China). Un dos B-25 aterrou en Vladivostok,na Unión Soviética, onde foi confiscado e a súa tripulación internada durante máis dun ano. Trece tripulacións enteiras, e tada menos un home do avión número 14, regresaron.
Tecido vascular
miniatura|dereita|250px|Sección do corte dun talo de [[apio, mostrando o tecido vascular, que inclúe o floema e o xilema.]] miniatura|dereita|250px|Detalle da vascularización ou [[nervación (folla)|nervación nunha folla de Rubus fruticosus.]] O tecido vascular ou tecido condutor é un tipo de tecido vexetal complexo, formado por varias clases de células e compoñentes, a través docal se transportan líquidos (zumes bruto e elaborado) polo interior da planta, que se encontra nas plantas vasculares (pteridófitas e espermatófitas). Os compoñentes primarios do tecido vascular son o xilema e o floema. O xilema é un sistema que transporta a través da planta auga e sales minerales disoltos (zume bruto). O floema transporta nutrientes xa elaborados polas células ou orixinados na fotosíntese (zume elaborado). Tamén están asociados ao tecido vasular certos meristemas: o cámbium vascular. Todos os tecidos vasculares dunha planta constitúen o sistema de tecidos vasculares ou sistema vascular.
Timor Leste
Timor Leste é un dos dous únicos países maiormente católicos de Asia (o outro é Filipinas). As linguas oficiais do país son o portugués e o tetún, estando recoñecidas tamén na constitución o inglés e o indonesio como linguas de traballo.
Tecido vascular
As células do tecido vascular son usualmente longas e delgadas. Dado que o xilema e o floema actúan como o sistema de transporte de auga, minerais e nutrientes na planta, non é de estrañar que a súa forma sexa similar a tubos. As diferentes células do floema están conectadas entre si polos extremos, como se fosen seccións dun tubo. A medida que a planta medra diferénciase novo tecido vascular nos extremos de crecemento da planta. O tecido novo alíñase co tecido vascular existente, mantendo a conexión a través da planta. O tecido vascular disponse en longos feixes vasculares, que constan de xilema e floema e de células de soporte e protección. No talo e as raíces, o xilema está cara á parte máis interior do talo e o floema máis cara a exterior. Nos talos de dicotiledóneas Asteriidae, pode haber floema tamén cara ao interior. Nalgunhas plantas, entre os tecidos vasculares hai tubos laticíferos.
Timor Leste
O país ten unhas rendas medias inferiores ás da economía mundial, cun 37% dos habitantes vivindo por debaixo do limiar de pobreza, e arredor da metade da poboación é analfabeta. Timor Leste segue a sufrir os efectos dunha loita de décadas pola independencia contra a ocupación indonesia, que danou seriamente as infraestruturas e matou polo menos cen mil persoas. O país ocupa o posto 128º no Índice de Desenvolvemento Humano (IDH).
Tecido vascular
Entre o xilema e o floema hai un meristema denominado cámbium vascular. As células deste tecido divídense diferenciándose en xilema e floema adicionais. Este crecemento incrementa o diámetro da planta. Mentres o cámbium vascular produza novas células, a planta continuará crecendo cada vez máis robusta. Nas árbores e outras plantas leñosas, o cámbium vascular permite a expansión do tecido vascular que produce madeira.
Incursión Doolittle
A incursión causou danos materiais insignificantes ao Xapón, pero foi un éxito no seu obxectivo de axudar á moral estadounidense, e poñer en dúbida a capacidade dos líderes militares xaponeses. Tamén fixo que o Xapón retirase a súa potente forza de portaavións do océano Índico para defender as súas illas, e a incursión contribuíu á decisión do almirante Isoroku Yamamoto de atacar Midway, un ataque que resultou nunha derrota decisiva para a Armada Imperial Xaponesa.
Tecido vascular
Nas follas os feixes vasculares están situados no mesófilo esponxoso. O xilema está orientado mirando á cara adaxial da folla (xeralmente na parte de arriba ou face da folla). Esta é a razón pola que os áfidos que parasitan as plantas se encontran na cara inferior das follas (envés), onde se encontra o floema que transporta os azucres producidospola planta, e ademais está máis preto da superficie.
Timor Leste
Etimoloxía
Os nomes oficiais do país segundo a Constitución son República Democrática de Timor-Leste (en portugués), Repúblika Demokrátika Timor-Leste (en tetún) e Democratic Republic of Timor-Leste (en inglés).
Tecido vascular
Plantas vasculares
A presenza de tecidos vasculares serve para clasificar as plantas en dous grandes grupos: plantas vasculares ou traqueófitas, que son as pteridófitas e espermatófitas, e plantas non vasculares, que son as briófitas. Os tecidos vasculares consérvanse moitas veces nos fósiles e o que mellor se conserva é o xilema, por ter predes máis grosas, polo que é o xilema o que máis se usa para dentificar plantas vasculares fósiles.
Timor Leste
Etimoloxía
O nome oficial proposto pola Organización Internacional para a Estandarización (ISO) para o inglés e as demais linguas é Timor-Leste (códigos TLS e TL), e foi adoptado pola ONU, a Unión Europea e as organización de estandarización dos Estados Unidos (ANSI), Francia (AFNOR), Reino Unido (BSI), Alemaña (DIN) e Suecia (SIS).
Tecido vascular
Plantas vasculares
As briófitas (musgos, hepáticas e antocerotas) son plantas moi pequenas que poden absorber auga por todo o seu corpo e non necesitan nin teñen tecidos vasculares e carecen practicamente de diferenciación celular. Non obstante, hai algunhas especies de hepáticas e musgos nas que poden aparecer cordóns de células centrais parenquimáticas cunha incipiente especialización que facilitan o transporte de auga, aínda que non constitúen un verdadeiro tecido vascular.
Incursión Doolittle
Aproximadamente 250.000 civís chineses foron masacrados polo exército xaponés no leste da China como represalia por axudar aos aviadores estadounidenses capturados a escapar.
Timor Leste
Historia
Os portugueses chegaron aquí no 1512 na busca do sándalo, madeira nobre utilizada na fabricación de mobles de luxo e na perfumaría, que cubría practicamente toda a illa. Durante catro séculos, os portugueses utilizaron o territorio timorense para fins comerciais, explotando os recursos naturais da illa. Apenas nos anos 60 do século XX a capital Dili comezou a dispor de luz eléctrica, e na década seguinte, auga, escolas e hospitais.
Tecido vascular
Plantas vasculares
Canto maior é o corpo dunha planta, máis células e máis partes aéreas teña, máis necesarios son os tecidos vasculares que transporten con rapidez a auga e os nutrientes entre as distintas partes da planta, polo que no decurso da evolución das plantas apareceron tecidos especializados na condución chamados tecidos vasculares ou condutores. Estes encóntranse xa nas pteridófitas e anxiospermas. Na evolución das pteridófitas e ximnospermas obsérvase un aumento da sección dos elementos condutores e a aparición de punteaduras nos tabiques transversais que conectan as células condutoras (traqueidas), e nas máis evolucionadas (Pteridium, Ephedra) desaparecen os tabiques transversais e aparecen as traqueas. Estas células eran de paredes grosas, polo que servían á vez para a condución e o sostén. Posteriormente, nas anxiospermas apareceron tecidos especializados só no sostén como o esclerénquima e as traqueas condutoras chegaron ao seu máximo desenvolvemento.
Timor Leste
Historia
Despois da Revolución dos Caraveis, o goberno portugués decidiu abandonar a illa en agosto do 1975, pasando o poder á FRETILIN (Frente Revolucionaria de Timor Leste), que proclamou a república en 29 de novembro do mesmo ano. Porén, a independencia durou pouco tempo. O xeneral Suharto, gobernante da Indonesia, mandou tropas do exército invadiren a illa. En 7 de decembro, os militares indonesios desembarcaban en Dili, ocupando brevemente toda a parte oriental de Timor, a pesar do repudio da Asemblea Xeral da ONU.
En 2006, unha grave crise política estalou no país. Preto de seiscentos soldados desertaron e producíronse combates civís, roubos, manifestacións e asasinatos. Grazas á intervención de forzas internacionais en xuño dese ano, comezou a regresar a estabilidade do país. A crise terminaría coa renuncia do primeiro ministro Mari Alkatiri, sendo sucedido no seu cargo polo Premio Nobel da Paz e ex chanceler José Ramos-Horta.
Tecido vascular
Xilema
miniatura|Traqueidas con puntuacións areoladas de [[Abies concolor.]] O xilema transporta o zume bruto: auga e sales minerais. Diferénciase inicialmente a partir do procámbium e despois do cámbium vascular. Consta de varios tipos de células, unhas vivas e outras mortas, como células parenquimáticas, células de sostén e elementos condutores. As células condutoras son alongadas, lignificadas e ocas. Poden ser traqueidas que se conectan unhas con outras por medio de puntuacións, ou traqueas, formadas or elementos dos vasos unidos en columna que teñen a súa parede común totalmente perforada. Aínda que as traqueas ou vasos están formadas por elementos dos vasos perforados, cada certa distancia hai elementos non perforados que presentan punteaduras parecidas ás das traqueidas. As paredes secundarias das traqueas teñen engrosamentos característicos.
Timor Leste
Historia
Gusmãou decidiu convocar a novas eleccións presidenciais, cuxa segunda volta realizada o 9 de maio declarou como vencedor a Ramos-Horta con máis dun 70% dos votos, asumindo o cargo de Presidente o 20 de maio seguinte.
Tecido vascular
Floema
O floema transporta o zume elaborado: azucres fotosintéticos alimenticios e outras moléculas orgánicas disoltas. Diferénciase do procámbium e do cámbium vascular. Está constituído por elementos cribosos condutores, parénquima e células de sostén. As células do floema poden ser células cribosas, menos especializadas, ou elementos dos tubos cribosos, máis especializados. Estas células teñen protoplasto e están conectadas por medio de placas cribosas. As células cribosas teñen placas cribosas pouco especializadas, son longas e delgadas con extremos afiados e superpóñense polos seus extremos. Os elementos dos tubos cribosos teñen algunhas partes das áreas cribosas máis especializadas que outras, e as placas poden estar en posición moi inclinada ou practicamente transversal, e dispóñense unhas sobre outras formando os tubos cribosos.
Timor Leste
Historia
Entrementres, a visita do Papa Xoán Paulo II a Timor Leste, en outubro de 1989, foi marcada por manifestacións pro-independencia, que foron duramente reprimidas. No día 12 de novembro de 1991, o exército indonesio disparou moitos tiros a diversas persoas que homenaxeaban un estudante morto pola represión no cemiterio de Santa Cruz, en Dili. Cerca de 200 persoas morreron no local. Outros manifestantes morreron nos días seguintes, "cazados" polo exército da Indonesia. A causa de Timor Leste pola independencia gañou maior repercusión e recoñecemento mundial coa atribución do Premio Nobel da Paz ao bispo Carlos Filipe Ximenes Belo e José Ramos-Horta en outubro de 1996. En xullo de 1997, o presidente surafricano Nelson Mandela visitou o líder da FRETILIN, Xanana Gusmão, que estaba na prisión. A visita fixo que aumentase a presión para que a independencia fose feita a través dunha solución negociada. A crise da economía da Asia no mesmo ano afectou duramente a Indonesia. O réxime militar de Suharto comezou a sufrir diversas presións con manifestacións cada vez máis violentas nas rúas. Tales actos levan á dimisión do xeneral en maio de 1998.
As milicias, protexidas polo exército indonesio, desencadearon unha violencia incríbel antes da proclamación dos resultados. Homes armados mataron nas rúas todas as persoas sospeitosas de votaren pola independencia. Millares de persoas foron separadas das familias e colocadas á forza en camións; o seu destino aínda hoxe é descoñecido. A poboación comezou a fuxir para as montañas e buscar refuxio en predios de organizacións internacionais e nas igrexas. Os estranxeiros foron evacuados, deixando Timor entregado á violencia dos militares e das milicias indonesios.
A ONU decide crear unha forza internacional para intervir na rexión. O 22 de setembro de 1999, soldados da ONU entraron en Dili e atoparon un país totalmente incendiado e devastado. Gran parte da infraestrutura de Timor Leste fora destruída e o país estaba case totalmente devastado. Xanana Gusmão, líder da resistencia timorense, foi liberado deseguido.
En abril de 2001, os timorenses foron novamente ás urnas para escoller o novo líder do país. As eleccións consagraron a Xanana Gusmão como novo presidente timorense, e o 20 de maio de 2001, Timor Leste tornouse totalmente independente.
Política
miniatura|Casa tradicional en Díli miniatura|Lospalos, vila tradicional (o topónimo nada ten que ver co castelán, ven do [[fataluco lohoasupala)]]
O Xefe de Estado da república de Timor Leste é o Presidente, electo por sufraxio popular para un período de cinco anos, e cuxo papel é soamente simbólico, aínda que ten certas atribucións para vetar lexislacións. Logo das eleccións lexislativas, o Presidente nomea como Primeiro Ministro ao líder do partido ou coalición que consegue a maioría dos escanos. Como Xefe de Goberno, o Primeiro Ministro encabeza o Consello de Estado ou gabinete.
O congreso timorense unicameral é chamado Parlamento Nacional, e os seus membros tamén son elixidos por sufraxio popular para períodos de cinco anos. O número de escanos pode variar dun mínimo de 52 a un máximo de 65. A Constitución timorense está baseada na de Portugal.
Partidos políticos
Os principais partidos políticos son o Fronte Revolucionaria de Timor Oriental Independente (FRETILIN), o Congreso Nacional de Reconstrución de Timor do Leste (CNRT), a Asociación Social Demócrata Timorense (ASDT), o Partido Social Demócrata (PSD) e o Partido Democrático.
Cultura
miniatura|200px|dereita|Lectura de Rosalía de Castro en Timor Leste A cultura de Timor Lestel reflicte varias influencias, incluíndo portugueses, católicos e indonesios, procedentes das culturas Austronesias e Melanesias indíxenas. A cultura timorense está fortemente influenciada polas lendas austríacas. Por exemplo, o mito da creación timorense afirma que un vello crocodilo converteuse na illa de Timor, como parte dun pago dunha débeda a un rapaz que o axudou cando estaba enfermo.
Como resultado, a illa ten forma de crocodilo e os descendentes do neno son os nativos timorenses que a habitan. A frase "saír do crocodilo" refírese á angustia dos timorenses orientais por abandonar a súa illa. Timor-Leste está ultimando os seus expedientes necesarios para as candidaturas na lista de Patrimonio Mundial, Patrimonio Cultural Inmaterial, Rede de Cidades Creativas, Rede mundial de xeoparques e Reserva da Biosfera, todos os programas da UNESCO. Actualmente o país conta cun documento no World Memory Register da UNESCO, chamado Sobre o nacemento dunha nación: puntos decisivos.
Linguas
thumb|left|Dialectos falados en Timor Leste (datos de 2010)
Segundo a Constitución de Timor-Leste, o Tetum e o portugués teñen o status de linguas oficiais. Segundo o apartado 3 do artigo 3 da Lei 1/2002, en caso de dúbida na interpretación das leis, prevalece o portugués.
Ademais do tetum, hai máis de 31 linguas nacionais en Timor-Leste: ataurense, Baiqueno, Becais, Búnaque, Fataluco, Galloli, Habo, Idalaca, Lovaia, Macalero, Macassai, Mambai, Quémaque, Uaimoa, Naueti, Mediki, Cairui, Tetum-terik, Dadu'a, Isní, Nanaek, Rahesuk, Raklungu, Resuk, Sa'ane, Makuva, Lolein, Adbae, Laclae e Tocodede.
Timor-Leste é un país membro da Comunidade dos Países de Língua Portuguesa (CPLP), tamén coñecida como Comunidade Lusófona. Tamén pertence á Unión Latina. Ademais, o inglés e o indonesio teñen a condición de linguas de traballo nas disposicións transitorias da Constitución.
A mercé dos fluxos migratorios de poboación chinesa, o mandarín, o cantonés e, principalmente, hakka tamén fálanse por pequenas comunidades
Artes
Tamén hai unha forte tradición de poesía no país. O primeiro ministro Xanana Gusmão, por exemplo, é un distinguido poeta, gañando o alcume de "poeta guerreiro". Tamén están estendidas as artesanías e o tecido de lenzos tradicionais (tais).
Arquitectonicamente pódense atopar edificios de estilo portugués, xunto coas casas totem tradicionais da rexión oriental. Coñécense como lulik ("casas sagradas") en tétum e lee teinu ("casas con patas") en fataluku.
División administrativa
Timor Leste subdivídese en 14 distritos administrativos ou concellos, cada un cunha capital, e que mantén, con poucas diferenzas, os límites dos 13 concellos existentes durante os últimos anos do Timor Portugues. O país tamén está formado por 66 postos administrativos, o número oscila entre tres e sete postos por concello. Os postos administrativos divídense en 452 sucos, compostos por unha localidade sede e subdivisións administrativas, que van de dous a dezaoito sucos por posto administrativo.
miniatura|
Xeografía
A illa caracterízase pola existencia dunha cordilleira central con orientación leste-oeste, que divide o país na costa norte, máis cálida e irregular, e a costa sur, con chairas inundables e un clima máis moderado. O punto máis alto do país, o monte Ramelau (ou Tatamailau), rexistra de altitude, con outros catro puntos que se elevan por encima dos  : Monte Cablaque, no límite dos municipios de Ermera e Ainaru (Ainaro), os montes Merique e Loelaco, no leste e o Matebian, entre Baukau (Baucau) e Vikeke ( Viqueque).
A pesar de ser un país tropical, a morfoloxía do territorio contribúe ao aumento da amplitude térmica anual, que varía entre o verificado nas rexións montañosas e o  en Dili e na punta oriental do país.
Demografía
400px
Economía
Timor Leste ten unha das máis baixas rendas per cápita do mundo (400$ por ano). Tan só tres bancos estranxeiros actúan no país, o ANZ Bank, o Banco Nacional Ultramarino de Portugal e o Bank Mandiri de Indonesia. As infraestruturas, antigas e escasas ou destruídas polo conflito con Indonesia, non favorecen o desenvolvemento económico do país, que ten como principal fonte de exportación o café; a produción de sándalo, antano florecente agora é anecdótica.
Abell
Abell pódese referir a:
O Castro, Borrifáns, Oza-Cesuras
O Castro é un lugar da parroquia de Borrifáns no concello coruñés de Oza-Cesuras, na comarca de Betanzos. Segundo o IGE, en 2011 tiña 9 habitantes (4 homes e 5 mulleres).
Duke Nalon
Dennis "Duke" Nalon (2 de marzo de 1913 - 26 de febreiro de 2001) foi un piloto estadounidense da Indy 500 de Chicago, Illinois.
Selfie (homónimos)
O termo Selfie —en galego: Autofoto— pode facer referencia a:
Duke Nalon
Andaina nas carreiras
Nalon comezou como membro do equipo en boxes para Wally Zale. Nalon quentaba ocasionalmente o coche. Cando Walter Galven necesitou un piloto, Zale convenceu a Galven para que permitise correr a Nalon. Nalon gañou o evento.
Nalon foi alcumado "O duque de ferro". Nalon formou parte da "Chicago Gang" con Tony Bettenhausen. Fixeron unha xira polos circuítos d medio oeste e a costa leste dos Estados Unidos.
Coches midget
Nalon gañou carreiras na costa leste dos Estados Unidos na década de 1930. Nalon competiu en coches midget ao longo da súa carreira. Correu a súa última carreira na única carreira de migets de 100 mi en Terre Haute. Levou ao famoso midget de Johnny Pawl á vitoria. Rematou a súa carreira como comezou: cunha vitoria.
Accidente nas 500 Millas de Indianápolis de 1949
En 1949, estivo involucrado nun accidente masivo e con lume na curva 3. Chocou contra omuro e o coche estalou en chamas. Sobreviviu porque retivo a respiración (para evitar a asfixia) e saltou do coche mentres aínda estaba en movemento. Tiña graves queimaduras nas pernas o que lle provocou problemas ata a súa morte en 2001.
Resultados completos na Fórmula 1
(Chave) (carreiras en letra grosa indican pole position; carreiras en itálica indican volta rápida)
Resumo da súa carreira no Campionato Mundial
As 500 Millas de Indianápolis formou parte do Campionato Mundial FIA desde ata. Os pilotos que competiron na Indy durante eses anos puntuaron e participaron no Campionato Mundial. Duke Nalon participou en 3 carreiras do Campionato do Mundo. Comezou na pole unha vez pero non logrou puntuar no Campionato Mundial.
Seoane da Pregación, Friol
San Xoán de Seoane da Pregación é unha parroquia rural do concello de Friol na provincia de Lugo. Tiña 52 habitantes en 2016, segundo datos do Instituto Galego de Estatística, 29 homes e 23 mulleres distribuídos en 5 entidades de poboación. O que supón unha diminución de 11 habitantes respecto ao ano 2007 cando tiña 63 habitantes (33 homes e 30 mulleres) e 9 menos que en 2004.
Toponimia
O topónimo Seoane deriva do latín, San Xoán.
Democracia Participativa
Democracia Participativa, abreviado PARTICIPA, é un partido político español creado en 2011. De acordo cos seus promotores, o seu fin é a promoción e defensa da participación cidadá nas institucións democráticas. Presentouse ás Eleccións municipais de 2011 en diferentes localidades de España e ás Eleccións ao Parlamento Europeo de 2014 en coalición con outros partidos.
No seu debut, as Eleccións municipais de 2011, PARTICIPA presentouse como ferramenta aglutinadora de diferentes partidos políticos con máis de 60 candidaturas en todo o estado español, repartidos en varios municipios: Málaga, Granada, Porto de Santa María, Fuengirola, Huetor Vega, Xàtiva e Badalona, cun total de 2.018 votos.
Vaise presentar ás Eleccións ao Parlamento Europeo de 2014 en coalición con Compromís e EQUO entre outros partidos, co nome Primavera Europea. O seu posto máis alto na lista electoral é o quinto.
Tanxugueiras
Tanxugueiras é un trío de pandeireteiras galegas formado por Aida Tarrío e as irmás xemelgas Olaia e Sabela Maneiro. O grupo traballa co repertorio da música tradicional galega, tratando de darlle unha sonoridade máis moderna, que a aproximan ao trap ou á electrónica. Nas súas pezas saliéntanse temas como o entendemento entre pobos, a defensa da lingua e da cultura galegas e o apoderamento da muller.
O nome do grupo procede da toponimia, trátase do nome dunhas leiras da parroquia de Fumaces, no concello de Riós. É un zoónimo que fai referencia a un lugar onde son frecuentes os tanxugos ou teixugos.
Comezos
As irmás Sabela e Olaia iniciáronse na música tradicional os catro anos, na asociación cultural A Mámoa de Luou, Teo. Aida comezou a tocar a pandeireta en Ribeira, a súa vila natal, con dez anos de idade. No ano 2016 Aida trasladouse a estudar a Santiago, ingresando na asociación onde tocaban Sabela e Olaia. Ao comezaren a tocar xuntas nos seráns e nas foliadas da zona, decidiron formar o grupo. O seu primeiro concerto foi na Bandeira (Manduas, Silleda), na XXVIII edición do Esmorga Folk.
Acadaron sona por primeira vez, fora dos círculos da música tradicional, a comezos do 2017, ao facerse viral nas redes sociais un vídeo no que aparecían cantando unhas panadeiras antes dun concerto coa Banda das Crechas en Glasgow. Nese mesmo ano colaboraron no tema "Pepa ", incluído no primeiro disco do grupo A banda da Loba.
2018: Tanxugueiras
Na primavera de 2018 editaron o seu primeiro disco co mesmo nome que o grupo, Tanxugueiras. Este gañou o Premio MIN de disco en galego 2018. O sinxelo de presentación foi "Que non mo neguen ", en que contaron coa colaboración de Guadi Galego. Neste mesmo ano, publicaron un sinxelo de rock chamado "Cultura crítica " no que colaboran con NAO e co grupo de rap SonDaRúa. Así mesmo, colaboraron co grupo de folk escocés Shooglenifty na canción "East West ". Durante a súa xira visitaron escenarios de diversos lugares como Cuba, India, Suíza e Glasgow.
2019: Contrapunto
miniatura|Actuación no WOMEX 2021 no [[Porto, Portugal|Porto.]] A mediados de 2019 foron galardoadas co Premio Martín Códax da Música na categoría de Música tradicional galega e folk. En novembro saíu á luz o segundo disco, Contrapunto, publicado co selo discográfico madrileño Calaverita Records e producido polas propias Tanxugueiras coa colaboración de Isaac Palacín, quen toca tamén a batería. A representación do grupo pasa a estar xestionada pola axencia de Bueu Playplan Cultural.
No traballo, xunto de pezas máis próximas á música tradicional, como "Perfidia" ou "Miña Nai", outras músicas, como "Malquerenza" ou "Desposorio" teñen sonoridades que lembran ao pop e a música electrónica. Así mesmo, o disco continúa a reivindicar a figura da muller na música tradicional e na sociedade, un aspecto que se ilustra nos vídeos de presentación do disco, que corresponden ás cancións "Desposorio" e "Perfidia". Con este álbum comezou a súa colaboración coa produtora audiovisual marinense Trece Amarillo, coa que realizaron até o momento os seus videoclips.
No 2020 recibiron o premio á Mellor Adaptación dunha Peza Tradicional nos XIX Premios La Opinión de Música de Raíz. Así mesmo, Contrapunto foi recoñecido coma un dos mellores discos do World Music Charts Europe.
2020: Evolución cara á música electrónica.
Despois do álbum Contrapunto, comezou a súa colaboración co músico santiagués Iago Pico, apreciándose unha evolución no seu estilo cara a sons electrónicos próximos ao trap.
2021: "Terra" e o Benidorm Fest
miniatura|Concerto na Coruña. O 10 de decembro Televisión Española confirmou a súa presenza entre os catorce artistas preseleccionados para competir no Benidorm Fest por unha praza no festival europeo. Conforme á normativa do concurso, que se celebrou nos días 26, 27 e 29 de xaneiro de 2022, presentaron para a súa participación un tema inédito titulado "Terra". A canción tivo unha excelente acollida, superando, no primeiro día, o medio millón de reproducións en plataformas como YouTube, Spotify ou Apple Music.
Chegaron ao certame como unhas das favoritas e mesmo o portugués Salvador Sobral, artista convidado e gañador do Festival de Eurovisión 2017, chegou a pedir o voto para elas. Na semifinal recibiron por parte do xurado unha puntuación que as deixaba fóra da final, o cal provocou os apupos do público e berros de «tongo»; no entanto, o voto demoscópico e o televoto outorgoulles un 2.º e 1.º posto que lles permitiu clasificarse. Na final gañaron tanto o voto demoscópico como o popular, onde acadaron máis do 70% do voto telefónico ; porén, unha moi baixa puntuación dada de novo polo xurado deixounas sen posibilidades de vitoria. O interese pola participación das Tanxugueiras na final foi máximo en Galiza cunha cota de pantalla de até 52,9. A decisión do xurado (formado por un xurado español e un xurado internacional) foi moi cuestionada e acusacións de amaño difundíronse polas redes sociais. Contribuíu a aumentar a especulación de manipulación o feito de se saber que o xurado internacional apoiaba as Tanxugueiras. Tamén saían á luz os vínculos dalgún membro do xurado español coa gañadora do festival, Chanel Terrero. Perante o escándalo, Galicia en Común, BNG e PP rexistraron no Congreso e Senado españois diferentes cuestións sobre a polémica. Pola súa banda, a sección do sindicato CC. OO. dentro de RTVE denunciou irregularidades e solicitou á canle que invalidase a elección da gañadora. A controversia xerada fixo que a RTVE publicase o pormenor dos votos do xurado, comprobándose que un deles chegou a dar maior puntuación a un videoclip, o do cantante Gonzalo Hermida, ausente por enfermidade, que a actuación en directo das Tanxugueiras. A polémica tamén tivo eco en Portugal, onde afeccionados o concurso solicitaron a súa participación no Festival da Canção, o certame no que se elixe o representante portugués para o festival eurovisivo.
2022: Novos sinxelos
Polas mesmas datas nas que concursaban no Benidorm Fest participaron no disco "10 años de Flores, Viento y Fuego" do cantante Muerdo co tema Cambia todo. Tamén publicaron un novo adianto do seu novo disco de estudio, o single Averno no que colabora a artista Rayden, participante canda elas do Benidorm Fest de 2022.
Neste mesmo ano participaron no libro-disco Acorda, editado pola Deputación de Pontevedra ao abeiro do documental do mesmo nome, gravando un videoclip para o seu tema Autocracia aparecido no disco Tanxugueiras.
Xunto a este último sinxelo lanzaron o seu disco Diluvio, no que se inclúen as pezas xa publicadas durante o 2022.
Colaboracións
miniatura
Lingua tiagbamrin
O tiagbamrin ou aizi tiagbamrin é unha lingua níxer-congo do grupo kru que se fala en Costa do Marfil.
Distribución xeográfica
Fálase en 5 aldeas localizadas na ribeira da lágoa Ebrié (Tiagba, Nigui-Assoko, Nigui-Saff, Tiémié e Attoutou B) no departamento de Jacqueville
Tarn-et-Garonne
Tarn-et-Garonne (82) (en francés e oficialmente; en Tarn-e-Garona) é un departamento de Francia, na rexión Occitania. O departamento creouse o 4 de novembro de 1808, conta con 256 897 habitantes (2016) distribuídos en 195 concellos.
O seu nome procede do río Garona e do seu afluente, o Tarn.
Aja
Aja pode referirse á:
Partido Socialista Popular (Dinamarca)
O Partido Socialista Popular (en dinamarqués Socialistisk Folkeparti, SF) é un partido da esquerda dinamarquesa con tendencias ecoloxistas. Fundouse en 1959 cando o presidente do Partido Comunista de Dinamarca, Aksel Larsen tras condenar a invasión soviética de Hungría foi expulsado do partido. Nas eleccións xerais de 2005 tivo o 6% dos votos e 11 escanos. En outubro de 2006 tiña 9.331 militantes e o seu presidente é Annette Vilhelmsen.
Evgenii Zamiatin
Evgenii Ivanovich Zamiatin (en cirílico ruso, Евгений Иванович Замятин), nado en Lipetsk o 1 de febreiro de 1884 e finado en París o 10 de marzo de 1937, foi un escritor ruso. Destacou como autor de ciencia ficción e sátira política. A súa novela máis aclamada é Nós, publicada en 1921, unha distopia ambientada nun futuro estado policial. Varias das súas obras de ficción foron adaptadas ao cinema.
Duane G. Carey
Traxectoria
Cameron naceu o 30 de abril de 1957 en Saint Paul, Minnesota. É graduado en enxeñería aeroespacial e mecánica pola Universidade de Minnesota-Minneapolis en 1981 e 1982. Está casado con Cheryl Ann Tobritzhofer e ten dous fillos. Entre as súas afeccións están viaxar en motocicleta, o motocross, o camping e a lectura de ciencia ficción.
Zubieta
250px|miniatura|Vista de Zubieta Zubieta é un concello da Comunidade Foral de Navarra, situado no meiriñado de Pamplona e na comarca de Malerreka. Atópase a 60 km ao norte da cidade de Pamplona.
En 2014 tiña unha poboación de 319 habitantes, repartidos entre as localidades de Ameztia, Aurkidi, Azkota, Mendrasa, Sarekoa e Zubieta.
Quintana viva
Quintana viva, é un libro de narrativa do pontevedrés Xosé Filgueira Valverde, publicado en 1971 por Editorial Galaxia.
Descrición
É unha colección de relatos, escritos durante cincuenta anos, que trata de nenos, aldeáns (ebanistas, zoqueiros e tendeiras) e artistas galegos do barroco.
Contido
I. OS NENOS Xenreira Corpus Os xogos Vinganza O pomar A miña España O mal O ben Medo Doenza Festas Avoa Clara Cantiga A nena e a moneca Nos maios A morte branca O paspallás
III. OBRADOIRO O labrego O fogueteiro O carpinteiro O canteiro
IV. NOMEADEIROS Un bautizante Outro A mentireira Pucariños O Alcumante Eso Mercado O barbeiro ¡Marela! Os gatos O ben dos pobres Cando as pedras falaban Os nomes dos tesouros A esmola O nome dela O nome verdadeiro
Flappy Bird
Flappy Bird é un xogo para móbiles de 2013 desenvolto en Hanói polo desenvolvedor de software vietnamita Nguyen Hà Đông (Dong Nguyen) e publicado por GEARS Studios, un pequeno desenvolvedor de xogos independente, tamén con sede en Vietnam. O xogo, publicado o 24 de maio de 2013, foi eliminado da App Store e Google Play polo seu creador o 9 de febreiro de 2014 ás 17:00 (GMT) logo de que o seu creador avisara disto dende a súa conta de Twitter. Ademais de Flappy Bird, Nguyen tamén conta con outros xogos, pero non chegaron a ter o mesmo interese.