cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
A Igrexa, Caldelas de Tui, Tui
Aspectos de interese
Esta torre é, precisamente, o único que se salva na reconstrución da igrexa que se inicia en 1965. En 1967 é inaugurado o actual templo. As festas de San Martiño celébranse na súa contorna, mentres que as da Virxe da Rocha, en agosto, teñen como marco as beiras do Miño.
Atmosfera terrestre
dereita|150px A atmosfera é unha fina capa gasosa que envolve o planeta Terra, e á que retén a forza da gravidade. Tamén posúen atmosfera outros planetas do sistema solar.
Definición
miniatura|esquerda|300px|Atmosfera vista en torno dos 110 km de altitude A atmosfera pode ser descrita como unha fina capa de gases sen cheiro, sen cor e sen gusto que apresa á Terra pola forza da gravidade. Visto dende o espazo, o planeta Terra aparece como unha esfera de cor azul brillante. Ese efecto cromático prodúceo a dispersión da luz solar na atmosfera.
Composición
Segundo Barry e Chorley (1976): a composición da atmosfera e maila súa estrutura vertical posibilitaron o desenvolvemento da vida no planeta. En función da súa composición, distinguimos dúas partes: a homosfera, por baixo dos 100 km e que cando está seca, está composta por nitróxeno (N) nun 78,08 % do volume da atmosfera, actúa como soporte dos demais compoñentes, de vital importancia para os seres vivos, fixado no solo pola acción de bacterias e outros microorganismos, absórbeno as plantas en forma de proteínas vexetais; osíxeno (O2) nun 20,94 %, a súa estrutura molecular varía conforme a altitude en relación ao solo, é responsable dos procesos respiratorios dos seres vivos; argon (Ar) 0,93 %; dióxido de carbono (CO2) (variable) 0,035 %; helio (He) 0,0018 %; ozono (O3) 0,00006 %; hidróxeno (H) 0,00005 %; cripton (Kr) indicios; metano (Me) indicios; xenon (Xe) indicios; radon (Rn) indicios.
Por riba dos 100 km temos a heterosfera, estratificada en diversas capas de composición diferente:
Máis aló, o rastro da atmosfera terrestre esténdese ata unha distancia de 630 000 km, case dobre da que se atopa a Lúa, como amosou o observatorio solar SOHO.
O vapor de agua
miniatura|dereita|150px|Concentración de vapor na atmosfera causada polo fenómeno El Niño O vapor de auga en suspensión no ar atópase principalmente nas capas baixas da atmosfera (75% abaixo de 4.000 m de altura) e exerce o importante papel de regulador da acción do Sol sobre a superficie terrestre; a cantidade de vapor varía moito en función das condicións climáticas das diferentes rexións do planeta, os niveis de evaporación e precipitación compénsanse ata chegar a un equilibrio, pois, as capas inferiores están moi próximas ao punto crítico no que a auga pasa do estado líquido ao gasoso.
O ar, nalgunhas áreas pode estar practicamente exento de vapor, entanto noutras pode chegar a conter unha saturación de ata o 4%, entendéndose así que case toda a auga existente no planeta estea nos océanos, pois as temperaturas da alta-atmosfera son baixas demais para que o vapor poida manterse no estado gasoso.
Alén de vapor de auga, as proporcións relativas dos gases mantéñense constantes ata unha altitude aproximada de 60 km. A atmosfera protéxenos a nós e en xeral á vida no planeta Terra, absorbendo a radiación solar ultravioleta e as variacións extremas de temperaturas entre o día e a noite.
Límite entre atmosfera e espazo exterior
miniatura|esquerda|300px| Modelo da atmosfera en función da altitude Non existe un límite definido entre o espazo exterior e a atmosfera, presúmese que esta teña preto de mil quilómetros de espesor, o 99% da densidade concéntrase nas capas máis baixas, preto do 75% está nunha faixa de 11 km da superficie, á medida en que se sobe, o ar vaise tornando cada vez máis raro, perdendo a súa homoxeneidade e composición. Na exosfera, zona que se considera limítrofe entre a atmosfera e mailo espazo interplanetario, algunhas moléculas de gas acaban escapando á acción do campo gravitacional.
O estudo da evolución térmica segundo a altitude revelou a existencia de diversas capas superpostas, caracterizadas por comportamentos distintos a medida que a súa densidade vai diminuíndo gradualmente co aumento da altitude, os efectos que a presión atmosférica exerce tamén diminúen na mesma proporción.
Este modelo térmico da atmosfera terrestre é fundamental para o estudo de toda unha serie de fenómenos da súa superficie, como os movementos de masas de ar e os ventos, as precipitacións meteorolóxicas e as mudanzas do clima. O límite, durante a reentrada, onde fican notábeis os efectos atmosféricos é arredor dos 120 km. A altitude de 100 km tamén se usa frecuentemente como o límite entre a atmosfera e mais o espazo.
Temperatura e capas atmosféricas
A temperatura da atmosfera da Terra varía entre capas en altitudes diferentes, polo tanto, a relación matemática entre temperatura e altitude tamén varía, sendo unha das bases da clasificación das diferentes capas da atmosfera.
Capas e áreas de descontinuidade
As capas atmosféricas son distintas e están separadas entre si por áreas fronteirizas de descontinuidade. miniatura|dereita|300px|Capas da atmosfera, simplificadamente.
Tropopausa
A tropopausa é o nome dado á capa intermediaria entre a troposfera e a estratosfera, situada a unha altura media en torno de 17 km no Ecuador.
A distancia da Tropopausa en relación ao solo varía conforme as condicións climáticas da troposfera, da temperatura do ar, a latitude entre outros factores. Se existe na troposfera unha axitación climática con moitas correntes de convección, a tropopausa tende a subir. Isto débese ao aumento do volume do ar na troposfera, este aumentando, aquela aumentará, por consecuencia, empurrará a tropopausa para riba. Ao subir, a tropopausa arrefría, pois o ar enriba dela está máis frío miniatura|esquerda|300px|Este gráfico ilustra a distribución das capas da atmosfera segundo a Presión, Temperatura Altitude e Densidade
Estratosfera (7/17 - 50 km)
Na estratosfera a temperatura aumenta coa altitude e se caracteriza polos movementos de ar en sentido horizontal, fica situada entre 7 e 17 ata 50 km de altitude aproximadamente, sendo a segunda capa da atmosfera, comprendida entre a troposfera e a mesosfera, a temperatura aumenta á medida que aumenta a altura. Presenta unha pequena concentración de vapor de auga.
Estratopausa
Na parte superior da estratosfera e preto da estratopausa, situase a maior parte do ozono da atmosfera, en torno aos 22 quilómetros por riba da superficie terrestre.
Mesosfera (50 - 80/85 km)
Situada entre a estratopausa, na súa parte inferior, e a mesopausa na súa parte superior; entre 50 a 85 km de altitude. Na mesosfera a temperatura diminúe coa altitude, chegando a -90 °C no seu cumio. Na mesosfera é onde ocorre o fenómeno da aeroluminescencia das emisións da hidroxila.
Mesopausa
A mesopausa é a rexión da atmosfera que determina o límite entre unha atmosfera con masa molecular constante con outra onde predomina a difusión molecular.
Termosfera (80/85 - 640+ km)
A termosfera localízase enriba da mesopausa; nela a temperatura aumenta coa altitude rápida e monotonicamente ata onde a densidade das moléculas é tan pequena que, movéndose en traxectorias aleatorias, raramente chocan.
Rexións atmosféricas segundo a distribución iónica
Alén das capas, e en conxunto con estas, existen as rexións atmosféricas, nestas ocorren diversos fenómenos físicos e químicos. miniatura|esquerda|600px|Esquema das capas ionosféricas
Ionosfera
Ionosfera é a rexión que contén ións: comprendendo desde a mesosfera ata a termosfera, que chega aproximadamente aos 550 km de altitude.
As capas ou rexións iónicas da ionosfera son:
Capa D
Capa E
Capa E Esporádica
Capa F1
Capa F2
Exosfera
A exosfera fica enriba da ionosfera; é onde a atmosfera entra en contacto co espazo exterior.
Ozonosfera
A ozonosfera é onde fica a capa de ozono, de aproximadamente 10 a 50 km de altitude onde o ozono da estratosfera é abundante. Note que ata mesmo dentro desta rexión, o ozono é un compoñente raro.
Magnetosfera
A magnetosfera é a rexión onde o campo magnético da Terra interactúa co vento solar. Esténdese a milleiros de quilómetros, cunha cauda invisible sendo soprada para lonxe do Sol.
Cinto de Van Allen
O cinto de radiación ou cinto de Van Allen é a rexión onde se concentran partículas provenientes do Sol.
A evolución da atmosfera terrestre
Podemos comprender razoabelmente a historia da atmosfera da Terra ata uns 1.000 millóns de anos atrás. Recuando no tempo, podemos soamente especular, pois aínda é unha área en constante investigación.
Primeira Atmosfera
A primeira atmosfera, era principalmente helio e hidróxeno. Disipouse co calor proveniente da codia terrestre, aínda en forma de plasma, e mailo Sol.
Segunda atmosfera
Hai aproximadamente 3 500 millóns de anos, a superficie do planeta arrefriara abondo para formar unha codia endurecida, poboándoa con volcáns que liberaron vapor de auga, gas carbónico, e amoníaco.
Desta forma, xurdiu a "segunda atmosfera", que estaba formada principalmente por gas carbónico e vapor de auga, con algún nitróxeno.
Nesta segunda atmosfera case non había osíxeno libre, era aproximadamente 100 veces máis densa que a atmosfera actual. Crese que o efecto estufa, causado por altos niveis de gas carbónico, impediu que a Terra se conxelase.
Durante os seguintes billóns de anos, debido ao arrefriamento, o vapor de auga condensou para precipitar choiva e formar océanos, que comezaron a disolver o gas carbónico. Absorbeuse o 50% do gas carbónico nos océanos.
Xurdiron organismos fotosintéticos que evoluirían e comezaron a converter gas carbónico en osíxeno.
Co paso do tempo, o carbono en exceso fixouse en combustíbeis fósiles, pedras sedimentarias (notabelmente pedra calcaria), e cunchas animais.
Bouzón, Nantes, Sanxenxo
Bouzón é un lugar da parroquia de Nantes do concello de Sanxenxo (Pontevedra). Segundo o IGE, tiña 37 habitantes en 2016 (15 mulleres e 22 homes), o que representa un descenso respecto ó ano 2009, cando tiña 46 veciños, e ó ano 2004, cando eran 45.
Atmosfera terrestre
Segunda atmosfera
Estando o Osíxeno libre na atmosfera reaccionando co amonio, liberouse nitróxeno, simultaneamente as bacterias tamén iniciaron a conversión de amonio en nitróxeno.
Aumentando a poboación vexetal, os niveis de Osíxeno medraron significativamente, mentres os niveis de gas carbónico diminuíron. No comezo o osíxeno combinou con varios elementos (como ferro), mais finalmente acumulouse na atmosfera producindo extincións en masa e evolución.
Terceira atmosfera
Coa aparición dunha capa de ozono (O3), a ozonosfera, as formas de vida no planeta foron mellor protexidas da radiación ultravioleta. Esta atmosfera de osíxeno-nitróxeno é a terceira atmosfera. Ten unha estrutura complexa que funciona como reguladora da temperatura e humidade da superficie.
A auto regulación da temperatura e presión
miniatura|esquerda|300px|mapa mostrando a temperatura da superficie da Terra A Terra ten un sistema de compensacións de temperatura, presión e humidade, que mantén un equilibrio dinámico natural, en todas as súas rexións.
As capas superiores do planeta reflicten en torno de corenta por cento da radiación solar. Destes, aproximadamente o 17 % absórbeos as capas inferiores sendo o ozono o que absorbe os raios ultravioleta. O dióxido de carbono e mailo vapor de auga absorben os raios infravermellos. O 43% restante da enerxía alcanza a superficie do planeta que, á súa vez, reflicte o 10 % de volta. Alén dos efectos descritos, existe tamén a influencia do vapor de auga e a súa concentración variable. Estes, xuntamente coa inclinación dos raios solares en función da latitude, inflúe de forma decisiva na penetración da enerxía solar, que á súa vez ten aproximadamente o 33 % da enerxía absorbida por toda a superficie atinxida durante o día, sendo unha parte moi pequena desta reirradiada durante a noite. Alén de todos os efectos relatados anteriormente, existe ademais a influencia e interacción dos océanos coa atmosfera na súa auto regulación. Estes manteñen un equilibrio dinámico entre os fenómenos climáticos das diferentes rexións da Terra.
miniatura|dereita|300px|Mapa dea velocidade dos ventos
Na baixa atmosfera, o ar móvese tanto no sentido horizontal xerando os ventos, canto no vertical, alterando a presión. Pois, por diferenzas de temperatura, a masa aérea quente sobe, e ao arrefriarse, descende novamente, xerando así un sistema oscilatorio de variación de presión atmosférica.
Unha das maiores determinantes na distribución da calor e humidade na atmosfera é a circulación do ar, pois esta activa a evaporación media, dispersa as masas de ar quente ou frío conforme a rexión e o momento. En consecuencia caracteriza os tipos climáticos. A esta circulación de ar, cando é horizontal, chámaselle vento, definido como o movemento do ar paralelo á superficie da Terra. Cando o movemento é vertical, denomínase corrente de ar.
Aos movementos verticais e horizontais de superficie, súmanse os jet streams, e os movementos de masas de ar, que determinan as condicións climáticas do planeta.
Sixt-sur-Aff
Sixt-sur-Aff (en Seizh, e en galó: Sitz) é unha comuna francesa do departamento de Ille e Vilaine, na Bretaña.
Calco
O termo calco pódese referir a:
Dominio de cohesina
En bioloxía molecular, o dominio de cohesina é un dominio proteico. Interacciona cun domino complementario denominado dominio dockerina. A interacción cohesina-dockerina é a interacción fundamental necesaria para a formación do complexo no celulosoma de certas bacterias (o celulosoma é un complexo multiencimático extracelular unido á parede bacteriana que degrada celulosa).
Java Community Process
O JCP mesmo está descrito por un JSR. Dende 2006, a versión actual de JCP en uso é 2.6 como se describe por JSR 215.
Ara Pacis
O máis destacado é a decoración escultórica que recobre o edificio. No interior o friso esta ocupado por grilandas e bucráneos. No interior os zócolos recóbrense de follas de acanto. Os frisos exteriores teñen distinta decoración segundo a súa localización: flanqueando as portas catro alegorías, e nos muros laterais dúas procesións. As alegorías están relacionadas coa mítica fundación de Roma. Dos catro orixinais só dous conserváronse case completos; un destes representa a Eneas e o outro (o mellor conservado) á Terra, como unha muller con dous nenos, flanqueada polos xenios fertilizantes do Aire sobre un cisne e da Auga sobre un monstro mariño; todo iso acompañado de froitos e animais que fan alusión á prosperidade proporcionada pola Paz de Augusto.
Java Community Process
Hai sobre 300 JSRs. Algunhas das máis importantes JSRs son:
Dominio de cohesina
O compoñente scaffoldina da bacteria celulolítica Clostridium thermocellum é unha proteína non hidrolítica que organiza os encimas hidrolíticos nun gran complexo, chamado celulosoma. A scaffoldina comprende unha serie de dominios funcionais, entre os cales está un único dominio de unión á celulosa e nove dominios de cohesina, que son responsables de integrar as subunidades encimáticas individuais no complexo.
Ara Pacis
A procesión dos frisos laterais representa a Augusto, a súa familia, amigos, maxistrados e senadores, compoñendo un magnífico conxunto de retratos que, non obstante, deixa entrever unha forte influencia das Panateneas do Partenón, se ben os personaxes desfilan en dúas ringleiras con máis orde e disciplina que no templo ático. Combínanse altorrelevos con medio e baixorelevos, que contribúen a crear sensación de profundidade.
Encontrámonos ante unha obra que combina os elementos de orixe grega e helenística (a influencia de Fidias, as alegorías e elementos decorativos helenísticos) co realismo e a sobriedade características da tradición romana do retrato, e representando pola súa calidade o punto máis alto xamais alcanzado na arte dos relevos.
Os seus restos foron reutilizados no cimento do palacio de Humberto I. En 1903 realizáronse as primeiras escavacións sistemáticas completadas entre 1937 e 1938, coa reconstrución do edificio.
O altar estaba localizado orixinalmente no Campo de Marte. Benito Mussolini construíulle un edificio protector coa intención de crear un parque dedicado a Roma como exemplo do Fascismo Italiano.
Richard Meier, arquitecto americano modernista, deseñou hai uns meses un novo edificio que substitúe ó de Mussolini. Esta nova construción provocou unha gran polémica e foi moi criticada.
A Rúa de Barracido, Caamouco, Ares
A Rúa de Barracido é un lugar da parroquia de San Vicente de Caamouco no concello de Ares na provincia da Coruña. Tiña 18 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 9 homes e 9 mulleres, o que supón un aumento con relación ao ano 2003 cando tiña 14 habitantes.
A Lampaza, Barxa, Celanova
A Lampaza é un lugar da parroquia de Barxa no concello ourensán de Celanova na comarca da Terra de Celanova. Segundo o Instituto Galego de Estatística en 2010 tiña 54 habitantes (27 homes e 27 mulleres).
Buezas, Nantes, Sanxenxo
Buezas é un lugar da parroquia de Nantes do concello de Sanxenxo (Pontevedra). Segundo o IGE, tiña 99 habitantes en 2016 (49 mulleres e 50 homes), o que representa un descenso respecto ó ano 2009, cando tiña 110 veciños, e un leve aumento respecto a 2004, cando eran 93.
O Igrexario, Coiro, Cangas
O Igrexario é un lugar da parroquia de Coiro no concello pontevedrés de Cangas na comarca do Morrazo. Segundo o IGE, en 2011 tiña 20 habitantes (10 homes e 10 mulleres).
Wismichu
Traxectoria
Prego naceu na Coruña en 1993 para posteriormente mudarse a Madrid para estudar Comunicación de Deseño de Moda. Vive en Barcelona.
Ismael afirmou que a orixe do seu nome en YouTube é unha versión do nome "Isma", abreviado de Ismael, xa que os seus amigos chámanlle "Wisma". Segundo Prego, inicialmente quería que o seu nome en YouTube fose "Wisma", pero nese momento YouTube non permitía nomes de menos de 5 caracteres, polo que fixo o seu nome máis longo que rematou por ser Wismichu.
Comezou a súa carreira na plataforma de vídeos en streaming Youtube, onde realizaba vídeos sobre diversos videoxogos, entre os que destacan Call of Duty, Scott Pilgrim ou Minecraft. A súa andaina na súa canle comezou en 2012, e en 2015 superou os 2,5 millóns de subscritores.
En decembro de 2015 apareceu no programa de Antena 3 El rincón de pensar, presentado por Risto Mejide, no que se lle preguntou polas críticas que cualificaban de misóxinos os seus vídeos de Youtube. No programa, Prego recoñeceu terse equivocado gravando vídeos de contido machista, e asegurou non ser xenófobo nin machista.
Ademais, en 2014, actuou como personaxe secundario no filme Torrente 5: Operación Eurovegas, xunto con outros youtubers célebres como Rubius, Mangel ou WillyRex.
En 2016 realizou unha xira por España actuando no seu espectáculo Hay un Wismichu en mí, onde visitou Santa Cruz de Tenerife, Valladolid, Bilbao, Barcelona, A Coruña, Vigo, Palma e Avilés. Na primeira das súas actuacións, que tivo lugar en Tenerife, Wismichu recibiu críticas polos contidos do espectáculo, que foron criticados por algúns dos asistentes como non aptos para un público adolescente, que é o destinatario principal dos vídeos de Wismichu.
En xuño de 2016 publicou o seu primeiro libro Si te rindes, pierdes.
Wismichu tivo enfrontamentos con outros YouTube como Dalas Review.
En outubro de 2018 provocou unha forte polémica no Festival Internacional de Cinema Fantástico de Sitges, onde se programou a première do suposto filme de Ismael Prego, Bocadillo. A proxección consistiu na emisión en bucle dunha gravación breve. O director respondeu á irada resposta do público que o troleo forma parte dun proxecto que se recollerá en documental. Días antes da estrea mudou o seu alias en twitter por: "El mejor directroll de España".
Sociedade Deportiva Sofán
A Sociedade Deportiva Sofán é un equipo de fútbol galego da parroquia de Sofán, no concello de Carballo. Foi fundado en 1979 e na tempada 2021-22 xoga no grupo I da Terceira División RFEF. dereita|miniatura|SD Sofán 2022-23.
Historia
En 2018 o Sofán presentou un equipo integrado por persoas con discapacidade intelectual. O equipo, integrado por 19 persoas de entre 20 e 50 usuarias de Aspaber, presentouse no campo de fútbol do Carral cun partido amigable fronte ao equipo do Deportivo da Coruña. O proxecto naceu como vía de integración de persoas discapacitadas a través do deporte e chegar a xogar en LaLiga Genuine Santander.
En 2019 a Sociedade Deportiva Sofán e o Bergantiños Fútbol Club asinaron un convenio polo cal o Sofán pasaba a converterse no filial do Bergantiños, de xeito que ambos os equipos puidesen intercambiar xogadores, especialmente do primeiro equipo. O convenio ademais afectaba ás categorías inferiores, realizando un traballo colaborativo co obxectivo de realizar un seguimento máis efectivo dos xogadores. Se ben inicialmente o convenio tiña unha duración dun ano, en 2020 ambas as entidades decidiron renovalo tras valoralo de xeito positivo.
O 27 de xuño de 2021 acadou un histórico ascenso á Terceira División RFEF, logo de superar no último partido da segunda fase por 2-0 ao CD Boiro, que tamén aspiraba ao ascenso.
Cándido María Trigueros
Cándido Melchor María Trigueros Díaz de Lara y Luján, nado en Orgaz, Toledo, o 4 de setembro de 1736, e finado en Madrid o 20 de maio de 1798, foi un escritor, hebraísta, tradutor e dramaturgo ilustrado español.
Traxectoria
Os seus avós paternos procedían de Burguillos, na provincia de Toledo. Cándido foi fillo dun contador do Palacio Real, Melchor Trigueros Díaz de Lara e da súa primeira muller, Teresa Sánchez, ámbolos dous naturais de Toledo; tivo dous irmáns máis vellos, Miguel Antonio e Manuela Teresa. A súa familia trasladouse cando o pai obtivo o cargo de contador dende Orgaz a Madrid en 1739. Unhas febres contraídas na súa nenez que se volveron crónicas deparáronlle durante toda a súa vida subsecuente unha saúde fráxil.
Obtivo a protección do seu tío paterno Juan Trigueros Díaz de Lara, oficial maior da Secretaría de Graza e Xustiza, secretario do Rei e cabaleiro da Orde de Carlos III, ó que a súa tradución da traxedia Británico de Jean Racine en 1752 deparara a honra de ser nomeado membro supernumerario da Real Academia Española. Ós quince anos, en 1751, comezou a estudar filosofía no madrileño colexio de dominicos de Santo Tomás; por entón Pedro Rodríguez Campomanes encomiou os seus versos latinos e Trigueros decidiu inclinarse ó cultivo da poesía en lingua romance; os seus primeiros versos son traducións das Odas de Horacio e da Eneida de Virxilio. Tamén traducirá do grego as fábulas de Conón (1768). Por entón asiste ó faladoiro neoclásico de Agustín de Montiano y Luyando, cuxo falecemento chorará nun idilio cuxa publicación impediu o seu inimigo Campomanes. Ós dezaseis anos deixa os seus estudos de filosofía para acompañar ó recentemente nomeado bispo de Córdoba Francisco de Solís Folch de Cardona á súa diocese. Alí retoma os seus estudos de Filosofía no Seminario San Pelagio e empeza os de Teoloxía. A súa estancia cordobesa foi curta, pois en 1755 o até entón bispo Solís foi nomeado arcebispo de Sevilla, con residencia na propia capital hispalense, polo que de novo trasladouse seguindo ó prelado. En 1756, ordénase de subdiácono en Sevilla, e obtén un beneficio eclesiástico en Carmona (1757) e outro en Pilas (1769), ó que renunciou por mor da súa crebada saúde.
Seselle, Caamouco, Ares
Seselle é un lugar da parroquia de San Vicente de Caamouco no concello de Ares na provincia da Coruña. Tiña 113 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 54 homes e 59 mulleres, o que supón un aumento con relación ao ano 2003 cando tiña 85 habitantes.
Litefoot
Gary Paul Davis (mellor coñecido polo seu nome artístico Litefoot), nado o 1 de marzo de 1969 en Upland (California), é un actor e rapeiro nativo americano. É o fundador do selo discográfico Red Vinyl. Tamén é coñecido por interpretar a Pequeno Oso no filme The Indian in the Cupboard.
Traxectoria
Litefoot naceu como Gary Paul Davis en Upland, no condado californiano de San Bernardino. Foi criado en Tulsa, Oklahoma e ten orixe cherokee e chichimeca. Vive en Seattle dende 1997. Casou con Carmen Davis, que desempeña o labor de presidenta do Reach The Rez e que ten orixes das tribos Makah, Yakama, e Chippewa Cree. Teñen tres fillos, Quannah, Sequoyah e Qwnuseia.
A Penela, Oirós, Vila de Cruces
A Penela é un lugar da parroquia de Oirós, no concello pontevedrés de Vila de Cruces, na comarca do Deza. Segundo o INE, en 2008 tiña 33 habitantes (18 homes e 15 mulleres), o que supón unha diminución de 7 habitantes con respecto ao ano 2000.
Toponimia
O topónimo é un diminutivo de pena (latín medieval derivado de ) co sufixo do latín vulgar -ella, unha "peneda pequena".
Malpighiales
220px|miniatura|[[Aspidopterys cordata ]]
As Malpighiales son unha das meirandes ordes de plantas con flor, comprendendo arredor de 16000 especies, approximadamente o 7.8% das eudicotiledóneas. A orde é moi diversa e difícil de recoñecer agás con evidencia filoxenética molecular. Non forma parte de ningún dos sistemas de clasificación que se basean só na morfoloxía vexetal. Os cálculos a través do reloxo molecular estiman a orixe do grupo troncal das Malpighiales en arredor de 100 millóns de anos e a do grupo coroa das Malpighiales en arredor de 90 millóns de anos.
As Malpighiales divídense en entre 32 e 42 familias, dependendo de a que clado lle damos o rango taxonómico de familia. Na última revisión do Angiosperm Phylogeny Website, mantido polo botánico Peter F. Stevens, membro do Angiosperm Phylogeny Group, recoñéncense 39 familias, 716 xéneros e 15935 especies. . A meirande familia é, de lonxe, as Euforbiáceas, con máis de 6000 especies.
A Cachada, Nantes, Sanxenxo
A Cachada é un lugar da parroquia de Nantes do concello de Sanxenxo (Pontevedra). Segundo o IGE, tiña 97 habitantes en 2016 (47 mulleres e 50 homes), o que representa un descenso respecto ó ano 2009, cando tiña 116 veciños, e ó ano 2004, cando eran 115.
Malpighiales
Nun estudo realizado en 2009 de secuencias de ADN de 13 xenes, 42 familias puxéronse en 16 grupos, cun tamaño que abranguía dunha a dez familias. Case nada se coñece sobre as relacións entre eses dezaseis grupos. Malpighiales e Lamiales son as dúas grandes ordes nos que a súa filoxenia sen resolver.
Afinidades
As Malpighiales son un membro do grupo supraordinal chamado clado COM, que consiste nas ordes Celastrales, Oxalidales e Malpighiales. Algún autor inclúe unha cuarta orde, Huales, separándoa da familia Huaceae dentro da súa propia orde, separada das Oxalidales.
O clado COM fai parte dun grupo non xerárquico coñecido como Fabidae ou eurosids I. Fabidae fai parte dun grupo que hai tempo que está recoñecido, Rosidae.
Manán
O topónimo Manán pode referirse a:
Malpighiales
Historia
O botánico sueco Linnaeus deulle o nome ao xénero de Malpighia na honra da obra de Marcello Malpighi sobre as plantas ; Malpighia é o xénero tipo das Malpighiaceae, unha familia de plantas con flor tropicais e suptropicais.
A familia das malpighiáceas foi a familia tipo para unha das ordes creadas por Jussieu na súa obra de 1789 Genera Plantarum. Friedrich von Berchtold e Jan Presl describírona como unha orde en 1820. A diferenza dos taxonomistas modernos, eses autores non fixeron uso do sufixo "ales" ao denominaren as súas ordes. Atribúese o nome "Malpighiales" a Carl von Martius. , pero foi o botánico John Hutchinson, quen o utilizou nas tres edicións de The Families of Flowering Plants. pero caeu en desuso.
A primeira vez que apareceu a forma Malpighiales como se coñece agora foi nun estudo filoxenético de espermatófitas publicado en 1993 baseado na secuencia de ADN do xene rbcL. Este traballo recuperou un grupo de rósidas que non se asemellaba aos grupos atopados en ningún sistema previo de clasificación biolóxica. Para romper claramente cos sistemas de clasificación utilizados na época, o Angiosperm Phylogeny Group resucitou o nome de Hutchinson, a pesar que o seu concepto de Malpighiales incluía moito do que agora está en Celastrales e Oxalidales.
Circunscrición
Malpighiales é monofilético e en estudos de filoxenia molecular recibe un forte soporte estatístico. Desde que se publicou o sistema APG II en 2003, fixéronse algúns cambios menores na circunscrición da orde. A familia Peridiscaceae expandiuse de dous a tres xéneros e máis tarde a catro e pasou ás Saxifragales.
Os xéneros Cyrillopsis (Ixonanthaceae), Centroplacus (Centroplacaceae), Bhesa (Centroplacaceae), Aneulophus (Erythroxylaceae), Ploiarium (Bonnetiaceae), Trichostephanus (Samydaceae), Sapria (Rafflesiaceae), Rhizanthes (Rafflesiaceae) e Rafflesia (Rafflesiaceae) engadíronse ou confirmáronse como membros das Malpighiales a finais de 2009.
Mudou tamén a delimitación dalgunhas familias, o caso máis notable é a segregación das Calophyllaceae das Clusiaceae sensu lato cando se demostrou que estas últimas eran parafiléticas. Tamén existen algunhas diferenzas de opinión sobre a delimitación das familias, é o caso das Samydaceae e Scyphostegiaceae que poden ser recoñecidas como familias ou incluídas dentro dunha versión máis grande das Salicaceae.
Filoxenia
A filoxenia das Malpighiales é, no seu nivel máis fondo unha politomia non resolvida de 16 clados. Estímase que para a resolución completa da filoxenia precísanse cando menos 25000 par de bases de secuencia de datos de ADN por taxon. Existe unha situación semellante cos Lamiales que se analizou con algún detalle. A árbore filoxenética de embaixo débese a Wurdack e Davis (2009). O soporte estatístico para cada póla é unha porcentaxe do 100% bootstrap e 100% de probabilidade a posteriori, agás que se indique, coa porcentaxe bootstrap seguida da probabilidade a posteriori.
Faustino Gama Casalderrey
Faustino Gama Casalderrey, nado en Lérez (Pontevedra) e finado na mesma cidade o 29 de decembro de 1936, foi un político galego.
Traxectoria
Fillo de Faustino Gama. Foi un dinamizador político e un divulgador do marxismo entre a clase obreira pontevedresa dos anos trinta. Como o seu irmán Alejandro era militante do Partido Comunista de España e directivo da Federación Cultural Deportiva Obrera de España (FCDOE) en Pontevedra. Con Alejandro e Manuel Calvo tomaron parte nas milicias formadas no goberno civil e no concello ante o inminente levantamento militar. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 permaneceu fuxido, primeiro polos montes de Lérez e Verducido e despois en diferentes escondedoiros. A presión policial sobre a familia da súa moza, Estrella Portela, que vivía en Salcedo, fixo que volvese cara Lérez e se presentase ao médico Enrique Ballina e ao cura Leandro del Río Carnota, para que o acompañasen a entregarse ás autoridades. Presentado o 28 de decembro, ao día seguinte foi fusilado "por incurso en los bandos vigentes".
Paulo (xurista)
Iulius Paulus Prudentissimus foi un dos máis influentes e distinguidos xuristas romanos. É tamén coñecido como Paulo. Ademais, foi pretor, servindo na época da Dinastía Severa do Imperio romano.
Traxectoria
Pouco é o que se coñece da vida e familia de Paulo. Foi un descendente dunha familia grega que orixinalmente viña dunha descoñecida vila fenicia ou de Patavium, actual Padua, Italia. A posibilidade que esta última sexa a orixe baséase nunha inscrición atopada nunha estatua deste lugar, en honor a Paulo.
Durante os reinados dos emperadores Septimio Severo e Caracalla, Paulo serviu como xurista. Estivo exiliado polo emperador Heliogábalo, pero rescatado do mesmo por Alexandre Severo. Severo e a súa nai, Xulia Mamea en 222, nomearon a Paulo como un dos conselleiros do emperador entre 228-235. Paulo foi o Prefecto do pretorio da Garda Pretoriana. Paulo foi contemporáneo ao xurista Ulpiano. Paulo aparentemente seguiu a carreira do ex pretor prefecto Papiniano. Grazas á súa cautela en opinión política, o emperador Gordiano III outorgoulle o título honorífico de Prudentissimus.
Traballo de Paulo
O xurista romano Herenio Modestino describe a Paulo, xunto con Ulpiano e Quinto Cervidio Escévola, como un dos grandes xuristas romanos do seu tempo.
Paulo escribiu 319 publicacións xurisprudenciais. O seu traballo foi bastante prolífico, no que expresaba non só análise do disposto por outros xuristas, senón que tamén daba o seu punto de vista. Escribiu sobre unha gran variedade de temas e deixou un legado de coñecemento xurídico.
Paulo, no seu traballo, comentou sobre Xavoleno Prisco, Quinto Cervidio, Marco Antistio Labeón, Salvio Xuliano e Papiniano. Tamén citou aos xuristas Macer e Herenio Modestino. Paulo escribía cun estilo condensado e mesmo escuro. As súas publicacións sobreviviron por fragmentos, polo que se necesita dun gran coidado na lectura para ser entendido.
Estes traballos foron considerados, xunto cos doutros cinco xuristas, para facer a lei de citas no ano 426 polos emperadores romanos Teodosio II e Valentiniano III. Outro legado foron os escritos que contribuíron a compoñer o Dixesto, escrito e compilado no período do emperador Xustiniano I no século VI.
Unha sexta parte do Dixesto, está baseado no traballo de Paulo, que é o segundo xurista máis citado nesa obra, logo de Ulpiano, sumando entre ambos a metade das citas da obra.
Laxielas, Coiro, Cangas
Laxielas é un lugar da parroquia de Coiro no concello pontevedrés de Cangas na comarca do Morrazo. Segundo o IGE, en 2011 tiña 87 habitantes (42 homes e 45 mulleres).
Romanía nos Xogos Olímpicos
Romanía participou por vez primeira nos Xogos Olímpicos en 1900, contando daquela cun só participante. O Comité Olímpico Nacional de Romanía foi creado e recoñecido en 1914. O país enviou o seu primeir equipo aos Xogos de 1924, e dende entón só perdeu dúas edicións dos Xogos de Verán e de Inverno. Romanía foi o único país do bloque do leste que participou nos 1984, os cales foron boicoteados polos outros países da esfera soviética. Eses Xogos foron ademais os máis exitosos para Romanía, gañando 20 medallas de ouro e un total de 53 medallas.
Theodor von Reding
Theodor von Reding von Biberegg, nado o 3 de xullo de 1755 en Schwyz e finado o 23 de abril de 1809 en Tarragona, foi un militar e xeneral suízo que participou na Guerra da Independencia ao servizo do exército español. Seu pai, Teodoro Antonio Reding, tiña en propiedade un rexemento en España, o Vello Reding. Os seus dous irmáns máis novos Aloysio e Nazario tamén serviron a España coincidindo os tres nalgunhas batallas.
Traxectoria
O 22 de outubro de 1772 ingresou, con só 16 anos, no exército como capitán do Rexemento suízo de Reding ao servizo de Carlos IV. Destacou en campañas como as de Menorca (1781-1782), os Pireneos (1793-1795) ou Portugal (1801).
El Noroeste (1896)
El Noroeste foi un xornal que se editou na Coruña entre 1896 e 1934.
Theodor von Reding
Traxectoria
O 21 de abril de 1806 é nomeado, por Carlos IV gobernador de Málaga, e como tal preside a Xunta de Málaga. Despois foi nomeado Xeneral en Xefe das tropas do reino de Granada e posteriormente Comandante Xeneral da 1ª División do Exército de Andalucía. Baixo o mando do xeneral Castaños foi o principal artífice en xullo de 1808 como tenente xeneral da derrota do xeneral francés Dupont na batalla de Bailén. Rompeu á cabeza do Rexemento suízo a idea da invencibilidade dos exércitos franceses napoleónicos.
El Noroeste (1896)
Historia
Apareceu o 31 de decembro de 1896, co subtítulo Diario católico regionalista, que recolle a tendencia do xornal: católica e rexionalista. Foi fundado por José Lombardero Franco, que foi o seu primeiro director. A este sucedérono José Pan de Soraluce e José García Acuña. Tamén foi dirixido durante un breve período por Wenceslao Fernández Flórez.
Entre os colaboradores do xornal figuran Antón Vilar Ponte, Manuel Lugrís Freire e Roberto Blanco Torres.
Theodor von Reding
Traxectoria
Ambos xenerais enfrontaríanse durante o Sitio de Rosas desde o 6 de novembro até o 5 de decembro de 1808; na batalla de Llinars o 16 e na batalla de Molins de Rei o 21 de decembro de 1808. Durante a batalla de Valls, o 25 de febreiro de 1809, Theodor von Reding recibiu un golpe cun sabre no seu brazo esquerdo, retirándose co resto das súas tropas para Tarragona. Saint-Cyr iniciou un asedio sobre a cidade, chegando a ofrecer a Reding o inicio de conversas con vistas a unha capitulación, mais este rexeitou.
Souto, Oirós, Vila de Cruces
Souto é un lugar da parroquia de Oirós, no concello pontevedrés de Vila de Cruces, na comarca do Deza. Segundo o INE, en 2008 tiña 6 habitantes (3 homes e 3 mulleres), o que supón un aumento de 3 habitantes con respecto ao ano 2000.
Theodor von Reding
Traxectoria
Mentres Theodor von Reding elaboraba novos planos para organizar as súas tropas, caeu enfermo de febres en marzo de 1809. O 23 de abril de 1809 faleceu a consecuencias desas febres provocadas na batalla.
El Noroeste (1896)
Historia
A principios de 1918 foi adquirido cos cartos da “Lliga” e as xestións de Pere Muntañola cambiando a liña editorial. A maioría dos redactores abandonaron o xornal para fundar El Orzán. Pasou a ocupar a dirección fáctica Antón Vilar Ponte, despois foi director José García Acuña. En 1921 apareceron unha serie de crónicas desde Marrocos de Valentín Paz Andrade.
Theodor von Reding
Traxectoria
Foi enterrado na catedral de Tarragona, sendo exhumados os seus restos e trasladados para a primeira sepuntura do cemiterio de Tarragona.
El Noroeste (1896)
Historia
Entre 1917 e 1919 publicou un suplemento de catro páxinas titulado: ¡Terra a Nosa!, transformado pouco despois en Bibrioteca popular galega. Nel apareceron Contos da forxa de Uxío Carré Aldao, O castro de Cañás (Boicentril) de Francisco Tettamancy Gastón, Frores do noso paxareco de Francisca Herrera Garrido e Da raza de Uxío Carré Alvarellos.
Entre o 10 de setembro de 1918 e o 18 de novembro de 1919 publica un suplemento literario titulado: ''Nós. Páxinas gallegas do diario da Cruña El Noroeste, con cabeceira de Castelao (desde o segundo número, do 17 setembro), que segundo Filgueira Valverde sería precursor, en certo xeito, da revista Nós''.
El Noroeste na II República
Durante a República foi adquirido polo Partido Republicano Radical Socialista en xaneiro de 1932 e converteuse en órgano seu. O 27 de xaneiro cambiou de formato e de subtítulo, pasando a ser ''Diario de la República. Órgano del Partido Radical-Socialista''. Estivo dirixido por Jesús Mejuto Vázquez. En febreiro de 1933 volveu facerse cargo da dirección Roberto Blanco Torres. Interrompeu a súa publicación o 4 de febreiro de 1934, pero reanudouna ao cabo duns días. En 1934, ao desmoronarse o PRRS e pasar a organización coruñesa a Unión Republicana, El Noroeste converteuse en voceiro deste partido.
La Higuera
miniatura|300 px|Monumento dedicado ao [[Che Guevara|Che]] La Higuera é unha pequena localidade situada ao sur da provincia Vallegrande no departamento de Santa Cruz en Bolivia.
Toponimia
La Higuera (a figueira) debe o seu nome á abundante existencia, en épocas pasadas, da árbore do mesmo nome, cuxo froito é o figo.
Xeografía
Atópase nos Andes a unha altura de 2.160 metros.
Historia
A localidade é coñecida por ser o lugar onde, o 9 de outubro de 1967, o sarxento do exército boliviano Mario Terán​​ executou na escola o Che Guevara,​ líder do Exército de Liberación Nacional de Bolivia (Guerrilla de Ñancahuazú), e ao seu compañeiro de armas Simeón Willy Cuba-Sanabria, despois da batalla da "quebrada" do Yuro, cando foi ferido e apresado, disolvéndose así o grupo tras dous anos de enfrontamento.
O 9 de outubro de 2016 realizouse en La Higuera unha homenaxe ao Che na que participaron dous centos de persoas, entre elas o ministro de Cultura de Cuba, Abel Nieto.
Condado de Békés
esquerda|100px|Escudo de armas dereita|250px
Condado de Békés (Húngaro: Békés megye; Romanés: judeţul Bichiş; Eslovaco: Békešská župa) é un condado administrativo (megye) situado no sueste de Hungría, na fronteira con Romanía. O condado fai fronteira cos condados húngaros de Csongrád, Jász-Nagykun-Szolnok e Hajdú-Bihar. A capital do condado de Békés é Békéscsaba. O condado forma parte da eurorexión Danube-Kris-Mures-Tisa.
Xeografía
Békés está situado na gran chaira húngara. O condado ten unhas precipitacións medias anuais de 645 mm/ano. Un quinto das reservas húngaras de gas atópanse no condado. O río Körös/Criş é o maior río que atravesa o condado.
Demografía
O condado ten unha poboación de 392.000 habitantes (2001). Máis do 60 % da poboación vive en vilas. Despois da maioría húngara, as minorías maiores son os eslovacos (7.000), os xitanos (5.000), os romaneses (4.000), os alemáns (1.500) e os serbios (400).
Cidade con dereitos de condado
miniatura|dereita|400px|Fotografía aérea de Békéscsaba Békéscsaba
A Cancela, Nantes, Sanxenxo
A Cancela é un lugar da parroquia de Nantes do concello de Sanxenxo (Pontevedra). Segundo o IGE, tiña 23 habitantes en 2016 (13 mulleres e 10 homes), o que representa un leve descenso respecto ó ano 2009, cando tiña 26 veciños, e 2004, cando eran 25.
Condado de Békés
Vilas principais
(ordenadas por poboación, segundo o censo do 2001)
Leiro, Cervás, Ares
Leiro é un lugar da parroquia de San Pedro de Cervás no concello de Ares na provincia da Coruña. Tiña 25 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 14 homes e 11 mulleres, o que supón un aumento con relación ao ano 2003 cando tiña 22 habitantes.
NBC News
miniatura|Logotipo de NBC News miniatura|Estudio de Nightly News
NBC News é a división a cargo dos servizos informativos da cadea estadounidense NBC. Ademais dos programas informativos da NBC, prové de contido a CNBC e a MSNBC.
Desenvolvemento
A NBC foi a primeira cadea en emitir un noticieiro de televisión de forma regular nos Estados Unidos en 1940 presentado por Lowell Thomas. En 1948 NBC News cubriu a vitoria de Harry S. Truman sobre Thomas E. Dewey nas eleccións presidenciais. No ano seguinte comezou The Camel News Caravan presentado por John Cameron Swayze que incluía moitos dos elementos que conforman un telexornal moderno.
Leborín, Barxa, Celanova
Leborín é un lugar da parroquia de Barxa no concello ourensán de Celanova na comarca da Terra de Celanova. Tiña 32 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Galego de Estatística, dos cales 14 eran homes e 18 mulleres.
Características
Sitúase a 1,4 km da OU-540 e a 1,2 km da autovía AG-31, que o comunica con Ourense. A construción da autovía provocou impactos no medio natural, como a substitución dos camiños cara aos muíños do río Ourille por pontes sobre a estrada. O curso fluvial baixa encaixado entre esas dúas vías de comunicación.
A primeira mención documental de Leborín é do ano 997, onde se fala do lugar de Leporin. O 17 de xaneiro celébrase a Festa do Santo Antón. Lugares da aldea son Gandarela, Cástal, Pedreira, Illó, Escola, Praza, As Cabanas ou A Capela.
No poemario Aires da miña terra de Manuel Curros Enríquez (1880), no poema "Cartas Perdidas", Gregoria de Leborín escribe a Marcos da Portela cunha temática costumista, intimista e de denuncia social (anticlericalismo).
Neste lugar agochouse Benito Cancela Rodríguez -alcalde de Celanova pola Fronte Popular logo das eleccións xerais de 1936-, logo de que a Garda Civil asaltase a Casa Consistorial o 20 de xullo de 1936, logo do Alzamento Nacional.
Leo Mathisen
Leo Mathisen, nado o 10 de outubro de 1906 en Copenhague e finado o 16 de decembro de 1969, foi un pianista e cantante de jazz dinamarqués. Está considerado unha das principais figuras do jazz de época de ouro en Dinamarca, é dicir, durante os anos da segunda guerra mundial. Composicións súas son Take it easy boy boy ou To be or not to be.
Sougéal
Sougéal (en Sulial, e en galó: Soujau) é unha comuna francesa do departamento de Ille e Vilaine, na Bretaña.
Békéscsaba
400px|miniatura|dereita|Békéscsab dende o aire Békéscsaba é unha cidade e capital de condado do sueste de Hungría, a cidade é capital do condado de Békés. Segundo o censo do 2001 ,a cidade ten unha área total de 193,94 km², e unha poboación de 67.383 habitantes dos que o 93,8% son maxiares, o 6% eslovacos, o 0,6% alemáns, 0,4% xitanos, o 0,4% romaneses, o 0,2% eslovenos, o 0,1% ucraínos, e o 5,6% restante outras nacionalidades. A densidade de poboación é de 347,44/km².
Unión Deportiva Las Palmas Atlético
A Unión Deportiva Las Palmas Atlético é un club de fútbol español da cidade de Las Palmas, nas Illas Canarias. Foi fundado en 1941 e trátase do equipo filial da UD Las Palmas. Actualmente xoga na Segunda División B, logo de ascender na tempada 2012/13.
Historia
O Las Palmas Atlético foi fundado como tal en 1977 cando consegue o seu primeiro ascenso a Terceira División, aínda que desde 1941 existen precedentes de filiais, cando se fundou como Unión Atlética. En 1958 pasou a chamarse Las Palmas Aficionado.
O equipo militou sempre entre a divisións Terceira e Segunda B, á que ascendeu por primeira vez en 1979, permanecendo tres tempadas consecutivas.
Na tempada 1984/85 alcanzou a final da Copa da Liga de Terceira División, que lle enfrontou á Unión Balompédica Conquense. Tras derrotar como local ao equipo de Cuenca por 2-0, caeu por 4-1 na prórroga do partido de volta.
O último ascenso produciuse na tempada 2007/08. Nesa mesma tempada recuperouse a denominación Las Palmas Atlético, en lugar de Las Palmas B que levaba desde 1991. Na tempada 2008/09 acabou no posto 16 debendo xogar unha eliminatoria de permanencia, que ao ser derrotado polo Sporting de Gijón B, devolveu ao equipo a Terceira División.
Balaenoptera omurai
O rorcual de Omura, Balaenoptera omurai, é un unha especie de mamífero mariño da orde dos cetáceos, suborde dos misticetos e familia dos balenoptéridos, unha das sete que integran o xénero Balaenoptera, e da que aínda se coñece moi pouco, xa que o seu descubrimento foi anunciado no 2003.
Unha femia encontrouse varada o 14 de abril de 2015 nunha praia de Australia Occidental, preto de Exmouth. Foi a segunda vez que este rorcual foi observado en Australia.
Unión Deportiva Las Palmas Atlético
Historia
Na tempada 2012/13 quedou primeiro do grupo canario de Terceira División e xogou a eliminatoria de ascenso a Segunda División B contra o equipo asturiano CD Tuilla, ao que gañou por un global de 4-1.