cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hepatite
Hepatite B
A súa transmisión é a través de sangue, agullas e materiais cortantes contaminados, tamén a través de tatuaxes, piercings, no dentista e ata en sesións de depilación, así como a través da relación sexual. É considerada tamén unha doenza de transmisión sexual. Os síntomas son semellantes aos das outras hepatites virais, mais a hepatite B pode tornarse crónica e provocar a cirrose hepática. A prevención faise utilizando preservativos nas relacións sexuais e non utilizando materiais cortantes ou agullas que non estean debidamente esterilizadas. Recoméndase a utilización de descartábeis de uso único. Canto máis cedo se adquire o virus, maiores son as posibilidades de ter unha cirrose hepática. Existe vacina para hepatite B, que se da en tres doses intramusculares e debe ser repetida a cada 10 anos.
Hepatite C
A máis perigosa e temida das hepatites virais, a súa transmisión é a través de sangue agullas e materiais cortantes contaminados, con transmisión moi doada e rápida. Pode ser adquirida a través de transfusión sanguínea, tatuaxes, usuarios de drogas, piercings, no dentista e en manicura. Na gran maioría dos pacientes é asintomática no período agudo da doenza, mais poden ser semellantes aos das outras hepatites virais. Estímase que o 3 % da poboación mundial estea contaminada, atinxindo niveis dez veces maiores no continente africano. A hepatite C é perigosa porque pode tornar crónica e provocar a cirrose hepática e o hepatocarcinoma, neoplasia maligna do fígado. A prevención faise evitando materiais cortantes ou agullas que non estean debidamente esterilizadas. Recoméndase utilizar descartábeis de uso único, así como material propio nas manicuras. A esterilización destes materiais é posíbel, porén non hai control e as persoas que ‘din’ que esterilizan non ten o preparo necesario para facer unha esterilización real. Non existe vacina para a hepatite C e considérase pola Organización Mundial da Saúde como o maior problema de saúde pública, é a maior causa de transplante hepático e transmítese polo sangue máis facilmente que a SIDA.
O anti-HCV positivo detecta infección actual ou pregresa. Pode ser necesaria unha biopsia hepática para descartar a súa malignidade e determinar o grao da doenza.
Erwin Panofsky
Traxectoria
En 1924 apareceu a primeira das súas grandes obras, "Idea": Ein Beitrag zur Begriffsgeschichte der älteren Kunstheorie, onde examina a historia da teoría neoplatónica da arte. Participou na fundación do Instituto Warburg e recibiu na súa formación unha influencia moi decisiva de Ernst Cassirer en canto á definición de "símbolo", como se aprecia na súa obra Perspective as Symbolic Form.
Hepatite
Hepatite C
O interferón peguilado usase no tratamento da fase aguda, sendo asociado á ribavirina na fase crónica.
Aproximadamente a metade dos pacientes tratados curan.
Erwin Panofsky
Traxectoria
Entre 1926 e 1933 foi profesor numerario na Universidade de Hamburgo, onde comezara a ensinar en 1921, mais abandonou Alemaña cando os nazis tomaron o poder (era de ascendencia xudía) e instalouse nos Estados Unidos, onde xa viaxara como profesor convidado en 1931. Foi profesor no Instituto de Estudos Avanzados de Princeton (1935-1962), mais tamén traballou nas universidades Harvard (1947-1948) e de Nova York (1963-1968).
Hepatite
Hepatite D
Causada polo axente Delta, só ten importancia cando está asociada á hepatite B, pois poténciaa. Illadamente parece non causar infección.
Hepatite E
É unha hepatite infecciosa aguda causada polo virus da hepatite E, que pode cursar de forma subclínica. A súa transmisión é do tipo fecal oral, a través do contacto con alimentos e auga contaminados, e os síntoma comezan uns 30 días despois do contaxio. É máis común despois de enchentes Non existe vacina para a hepatite E. Os síntomas son de inicio súbito, con febre baixa, fatiga, malestar, perda do apetito, sensación de desconforto no abdome, náuseas e vómitos. Pode ocorrer diarrea. É considerada unha hepatite lene, a pesar do risco para mulleres embarazadas, principalmente no terceiro trimestre de xestación. Non existe tratamento específico. O paciente debe recibir medicamentos sintomáticos e repousar. Pode prevenirse a través de medidas de hixiene, debendo evitarse a compra de alimentos e bebidas de vendedores ambulantes.
Hepatite F
Pouco coñecida, relatouse en pacientes sometidos a transplante hepático.
Erwin Panofsky
Traxectoria
Para Panofsky a historia da arte é unha ciencia en que se definen tres momentos inseparables do acto interpretativo das obras na súa globalidade:
Hepatite
Hepatite G
Tamén pouco coñecida, require máis estudos.
Erwin Panofsky
Traxectoria
A arte medieval e o do Renacemento (que estudou profundamente), quedaron definidos no seu libro Renaissance and Renascences in Western Art.
Hepatite
Outras hepatites virais
Hai outros virus que poden causar hepatites, porén sen ser causa común. Son potencialmente causantes de hepatite en pacientes sometidos a transfusións sanguíneas e inmunodeprimidos os virus Epstein-Barr, o citomegalovírus e o herpes zóster.
Erwin Panofsky
Traxectoria
Do seu traballo cos historiadores Raymond Klibansky e Fritz Saxl, Saturn and Melancholy, despréndese o interese pola tristeza na cultura europea, a partir da necesidade do historiador da arte de indagar e descubrir as analoxías instrínsecas entre fenómenos en aparencia tan distintos como a literatura, a filosofía, as artes e os acontecementos políticos e relixiosos. Entre os seus discípulos distinguidos cómpre citar a Millard Meiss.
Ideas clave nas súas obras máis importantes
En "Idea" (1924), establece unha correlación entre pensamento e imaxe. Continuando a tradición que inaugurou Filóstrato sobre como o artista a través da fantasía supera a mímese, é dicir, entre o que se ve e o que non se ve, Panofsky di que a arte, na súa forma máis elevada, pode prescindir totalmente do modelo sensible e emanciparse por completo da impresión do realmente perceptible.
Hepatite
Hepatites por drogas
Causado por drogas hepatotóxicas, que lesionan directamente o hepatocito. O acetaminofen, substancia analxésica moito utilizada en nenos, cando utilizada en doses moito altas é altamente hepatotóxica.
Erwin Panofsky
Ideas clave nas súas obras máis importantes
En Perspective as Symbolic Form (1927), segue a mesma liña de traballo de Aby Warburg, expondo a perspectiva dun punto fixo establecida polo Renacemento como un particular xeito de representación espacial que non se deriva de ningunha configuración visual ou perceptiva humana, nin da realidade obxectiva, senón dunha determinada concepción do mundo. Nas súas propias palabras fai fincapé na "perspectiva", á que dá a categoría de "feliz termo cuñado por Cassirer" (non se trata da perspectiva nun cadro, nin da perspectiva pictórica e mesmo escultórica redescuberta no Renacemento senón da forma predominante de mirada que se ten das cousas en cada época); por isto a perspectiva ou calquera outra configuración espacial serve para determinar o particular contido "espiritual" (cultural, intelectual) dun momento dado. Isto enlaza co relativismo cultural da Escola de Viena: non hai estruturas visuais obxectivas nin percepcións universais senón particulares construcións realizadas por cada cultura en función da súa visión do mundo (Cosmovisión ou Weltanschauung de tipo hegeliano).
Hepatite
Hepatite autoinmune (HAI)
Son hepatites causadas por unha auto agresión do organismo, que fabrica anticorpos que atacan e matan os hepatocitos. Isto pode acontecer porque unha bacteria, virus ou fungo pode conter unha porción moito parecida coa célula hepática, causando confusión do sistema inmunolóxico. O tratamento faise con corticoides e drogas inmunosupresoras.
Erwin Panofsky
Ideas clave nas súas obras máis importantes
En Gothic Architecture and Scholasticism (1951), estuda as relacións entre a arte gótica clásica e o pensamento da escolástica: ambos responden ao mesmo “hábito mental”, é dicir, responden a unhas ideas reitoras da cultura que impregnan todas as súas manifestacións. Lémbrese que durante a alta Idade Media, a escolástica latina transformou radicalmente a cosmovisión naturalista grega da que era debedora. Os escolásticos representan o universo como unha entidade de carácter divino evidente en si mesma e polo tanto inalterable e absoluta. Os filósofos escolásticos non pretenderon construír novas teorías sobre a natureza das cousas a partir da investigación ou de coñecementos acumulados, senón explicar as nocións aceptadas pola física da época (sobre todo de Platón e Aristóteles) dende a óptica da tradición relixiosa, considerada como valor absoluto). Na práctica da arquitectura levou a sublimar os seus aspectos teóricos. Non interesa o coñecemento técnico senón as leis absolutas (divinas) nas que este debe conformarse. Por iso o construtor medieval, do mesmo xeito que o filósofo non pretendía crear formas novas nin ser orixinal. As analoxías entre a arquitectura e a escolástica son: claridade, totalidade, homologación das partes, aceptación e reconciliación de posibilidades contraditorias e principios retóricos. Da manifestatio á transparencia, da concordantia á reconciliación entre o contraditorio e a diferenza razón-fe a espazo exterior-volume interior.
Especial importancia merecen os seus artigos. No seu artigo "A Historia da arte en canto a disciplina humanística", aborda a iconoloxía dende o punto de vista metodolóxico. Partindo do relativismo cultural, di que todo feito está inscrito nunhas coordenadas espaciais e temporais. O papel do espectador, do mesmo xeito que do historiador, nunca é “inxenuo”, senón que se enfronta á obra cuns orzamentos culturais para poder alcanzar o seu “significado”. En canto ao artigo "Iconografía e Iconoloxía: introdución ao estudo da arte do renacemento", nel desenvolve teoricamente o método iconográfico-iconolóxico, é dicir, como o historiador da arte alcanza o significado dunha obra de arte. Trátao en tres pasos:
Campo de concentración da Lavacolla
O campo de concentración da Lavacolla foi un campo de prisioneiros franquista que funcionou entre 1937 e 1939.
Historia e características
As autoridades consideraron que o campo de voo da Lavacolla podería converterse no aeroporto de Galicia, pero precisábase ampliar a capacidade das instalacións. Para iso recorreron ao traballo dos presos. Dende 1940, varios batallóns traballaron nas instalacións para converter Lavacolla nun aeroporto transoceánico. Encargaron a construción de varias pistas ao batallón número 31, formado por 388 prisioneiros. Confinaron aos traballadores nunha antiga fábrica de curtidos, propiedade de Juan Hanguindey Broussain e posteriormente adquirida por Jacobo Varela de Limia. Os prisioneiros castigados eran encerrados nun hórreo de cantería de grandes dimensións xunto ao que pasaban nenos que lles daban pan e espigas de millo.
Segundo o relato dos prisioneiros o batallón da mañá tiña que estar formado ás cinco. Dábanlles un cazo de café e levábanos formados de cinco en cinco e collidos da man. Tiñan que percorrer tres quilómetros antes de chegar ás obras. O outro batallón entraba ás 13:00 horas, ata ás 19:00. Ceaban ás 23:00 horas coles cocidas. O traballo era agoniante, tiñan que cavar e cargar oito ou dez vagonetas de metro e medio de terra e levalas por unha vía, para ir aplanando uns cerros". Dábanlles pouca roupa e ningún diñeiro. Cando escapaba algún prisioneiro, castigábanos facendo instrución despois do traballo. A morte era case segura para os que non recibían víveres da familia.
Os prisioneiros do campo popularizaron a canción:
John Reid
John Reid é un director musical escocés, activo na industria musical desde os anos 70. Actualmente está moi vinculado profesionalmente con Australia, onde é moi coñecido por formar parte do xurado na versión deste país do concurso televisivo Factor X.
Vilar de Mouros, San Pedro de Cervantes, Cervantes
Vilar de Mouros é un lugar na parroquia de San Pedro de Cervantes no concello de Cervantes, na comarca dos Ancares, na provincia de Lugo. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 tiña 33 habitantes, dos cales 14 eran homes e 19 eran mulleres.
John Reid
Durante 28 anos, traballou tamén co cantante e compositor Elton John. Durante os primeiros cinco anos de traballo, Reid e Elton John mantiveron ademais unha relación de parella. En 1998, a colaboración profesional de Elton John con John Reid acabou, en medio dunha forte disputa por cuestións financeiras, que saíron á luz a través do Daily Mirror, o que ocasionou que en 2000 os dous acabasen nos xulgados.
Marmota bobak
A marmota bobak ou marmota das estepas é unha especie de roedor esciuromorfo da familia Sciuridae que habita nas estepas de Ucraína, Rusia e Asia Central. O seu nome procede de baibak, palabra pola que se coñece no seu lugar de orixe.
Distribución
É a única marmota presente en Europa canda a marmota alpina (Marmota marmota). Antano amplamente difundida (chegando até Siberia oriental e os límites de Manchuria), hoxe en día áchase reducida a distintas poboacións illadas en zonas protexidas, froito do intenso arrasamento do seu hábitat natural e da caza indiscriminada. Habita tanto en zonas chás como nas cordilleiras dos Urais, o Hindu Kush e o Himalaia, e a meseta do Tíbet.
Características
É unha especie de pequeno tamaño e formas máis gráciles que as das outras marmotas. O corpo mide 58 centímetros aos que se lle engaden 14,5 cm da cola. A pelaxe é curta e de cor terra, para camuflarse no medio.
Historia natural
Trátase dun animal social que vive en grupos familiares. Estes habitan nun tobo usado durante xeracións, que pode chegar a medir 100 metros de lonxitude e ter até tres entradas distintas, co fin de acceder rapidamente á seguridade do seu interior se aparece algunha ameaza nas zonas circundantes. A profundidade das galerías pode chegar aos 4 metros, conducindo a distintas cámaras de hibernación e cría que se conectan entre si baixo terra. No caso de que penetre nela algún depredador, as marmotas contan con túneles máis finos polos que escapan ao exterior rapidamente. Durante a hibernación, os animais reúnense en grupos de 12 a 15 individuos que se apelotonan para darse calor entre si. Tamén desenvolven unha importante concentración de graxa subcutánea tras atiborrarse de comida durante os tres meses de verán.
Subespecies
Coñécense dúas subespecies de Marmota bobak:
Ensalde
O topónimo galego Ensalde pode referirse a:
Xermanismo
Adstrato máis antigo
O estadio de empréstimos xermanos máis antigos procede, fundamentalmente, de léxico que integrou o latín vulgar. Desde o século I d.C., os xermanos incorporáronse ao exército romano, e, posteriormente, asentáronse como agricultores, amén dos que con anterioridade foran introducidos no territorio imperial como escravos. No Baixo Imperio, os colonos xermanos eran xa numerosísimos, en especial nas rexións máis próximas ás fronteiras. A identificación dos empréstimos desta época faise difícil, cómpre buscar termos desa orixe entre a documentación da época, e, por outra banda, non necesariamente formaron parte do vocabulario de todas as rexións. Entre os admitidos que puideron chegar até o galego cómpre citar:
Elementos suevos
O reino suevo da Gallaecia e Lusitania foi cronoloxicamente o máis antigo dos fundados polos xermanos sobre as ruínas imperiais. Algo máis tardaron os visigodos, pois non instalaron a súa corte na Península Ibérica, en Toledo, até a súa derrota en Vouillé no ano 507. En 585 someteron o reino suevo. As cifras das poboacións que entraran son baixas, sobre 30.000 e 200-300.000 respectivamente, envoltos nunha masa de hispano-romanos que se calcula en 4 millóns. A súa influencia tense reducido a empréstimos vocabulares.
Vicente García de Diego compuxo unha primeira lista de posíbeis cesións suevas, que logo completou Wilhelm Reinhardt:
Bastantes das palabras que suxeriran ambos están cuestionadas, porque existen tamén noutras zonas peninsulares, polo que puideron ser empréstimos góticos xerais. É o caso de áscoa "brasa", drola "mentira" ou trincar "beber". Broa "pan" antes relacionado co alemán Brot, explícase agora como pertencente ao substrato indoeuropeo. Noutros casos non deixaron derivados comúns, senón toponímicos, é o caso de bouro, bouryo proposto por De Diego, que vemos en Boiro, en Galicia, ou Bouro en Portugal. A conclusión á que se chega é de que practicamente o legado suevo foi nulo.
Empréstimos góticos
Os elementos góticos son algo máis numerosos, pero, dentro do corpus léxical, limitados. Ernst Gamillscheg reducía os empréstimos, puramente góticos, do español a só 27 palabras. Compre citar entre os que conserva o galego:
Empréstimos por intermediarios
O grupo máis abundante de xermanismos penetrou no galego durante a Idade Media, a través doutras linguas, especialmente do francés, no cal a influencia do franco ou fráncico fora bastante forte. Temos:
A acción intermediaria na época medieval trouxo empréstimos de novas linguas xermanas, como o holandés ou as escandinavas, así:
Época moderna e contemporánea
Os empréstimos posteriores, das épocas moderna e contemporánea, pasaron, case sempre, ao galego por intermediación doutra lingua, na maioría dos casos o castelán, mais non necesariamente, e a este chegaron, en boa medida, por medio dalgunha outra lingua interposta:
Son moi poucos os vocábulos que se usan na súa forma escrita orixinaria. Así do alemán: Kaiser "emperador", Kirsch "un licor de cereixas", leit motiv "tema musical", Weltanschauung "concepción mental do mundo" e poucas máis.
Barrio, Anzo, Lalín
Barrio é un lugar da parroquia de Anzo, no concello pontevedrés de Lalín, na comarca do Deza. Segundo o IGE, no 2011 tiña 34 habitantes (13 homes e 21 mulleres), o que supón unha diminución de 13 habitantes con respecto ao ano 2000.
London Palladium
miniatura|Vista xeral. O London Palladium é un teatro de 2.286 prazas localizado en Oxford Street, na cidade de Westminster (Grande Londres). O teatro abriu en 1910 co nome The Palladium, como lugar disposto para representacións moi variadas. Desde a súa apertura recibiu moitos espectáculos e eventos, entre os que cómpre salientar actuacións de The Beatles e o certame de Miss Mundo de 1990.
Arquitectura
A construción do London Palladium correu a cargo de Walter Gibbons, e concibiuse para competir co London Hippodrome, de Edward Moss, e co London Coliseum, de Oswald Stoll. A súa fachada aproveita unha anterior do século XIX. Antigamente era un edificio de madeira chamado Corinthian Bazaar, que tiña como obxectivo atraer clientes do Pantheon Bazaar, que pechara recentemente agora Marks and Spencer), en Oxford Street. O teatro foi reconstruído un ano despois por Fredrick Hengler. No entanto, o Palladium foi redeseñado por Frank Matcham, un famoso arquitecto teatral.
Antes da segunda guerra mundial
Inicialmente coñecidocomo The Palladium, o teatro foi escenario de 40 edicións do Royal Variety Performance (1930-2014). En 1928 funcionou durante tres meses como sala de cine.
Despois da segunda guerra mundial
O London Palladium foi alcanzado por unha bomba alemá lanzada en paracaídas o 11 de maio de 1941. O dispositivo caeu no tellado e enviouse un equipo de artificieiros da Mariña Real, que conseguiu que a bomba non estoupase.
Etapa de Val Parnell
Val Parnell asumiu o cargo de director administrativo do London Palladium tras a morte de George Black en 1945. Parnell adoptou a política de presentar grandes nomes do mundo do espectáculo dos Estados Unidos, como Judy Garland, Sophie Tucker, Bing Crosby, Danny Kaye, Carmen Miranda, Bob Hope, Liza Minnelli, Ella Fitzgerald, Frank Sinatra, Sammy Davis Jr., Frankie Laine e Johnnie Ray, deixando de lado as estrelas británicas.
De 1955 a 1967, o teatro foi o escenario do espectáculo de variedades da canle ITV, Sunday Night at the London Palladium, presentado inicialmente por Tommy Trinder e máis tarde por Bruce Forsyth. O programa transmitíase ao directo todas as semanas pola Associated Television (ATV) e a produción corría a cargo de Val Parnell. Nos Estados Unidos, a NBC emitiu seis programas como episodios especiais, entre maio e agosto de 1966.
Logo de Val Parnell
En xaneiro de 1973, a banda de rock Slade fixo unha actuación no teatro que provocou o colapso da estrutura do edificio. En 1976, Marvin Gaye gravou un concerto en directo no local, en formato de dobre LP, titulado Live at the London Palladium, que saíu á luz en 1977.
Ao final de 1980, o Palladium foi unha vez máis o escenario do popular show de variedades da ITV1, o Live From The Palladium, presentado por Jimmy Tarbuck. Durante este tempo, o teatro era propiedade do grupo Stoll Moss of Theatres, baixo xestión de Margaret e David Locke, que eran os dous maiores accionistas da Stoll Moss nese momento.
Etapa Really Useful
O ano 2000, o teatro cambiou de dono novamente, logo de ser adquirido polo Grupo Really Useful, de Andrew Lloyd Webber. Do 3 de maio de 2000 ao 5 de xaneiro de 2002, o Palladium presentou The King and I, unha produción de grande éxito que recadou sete millóns de libras esterlinas. Josie Lawrence interpretou o papel de Anna, e Paul Nakauchi e Keo Woolford desempeñaron o papel do Rei.
De abril de 2002 a setembro de 2005, o Palladium foi escenario da versión teatral de Chitty Chitty Bang Bang, que continuou o éxito do Rei e mais Eu. Ao longo dun ano e tres meses, o espectáculo acadou o maior éxito da historia do London Palladium.
Do 1 de novembro ao 22 de novembro de 2004, o cantante e compositor Jackson Browne actuou aí dentro da súa xira acústica. Durante o Nadal de 2005, o local foi escenario da produción Scrooge, de Bill Kenwright, un musical que permaneceu en cartel ata o 14 de xaneiro de 2006.
O show Sinatra At The London Palladium estivo en exhibición a partir de febreiro de 2006, contando cunha banda en directo, grandes proxeccións e corpos de baile executando os maiores éxitos de Frank Sinatra.
Kings and Queens
"Kings and Queens" é o primeiro single do álbum This Is War da banda Americana 30 Seconds to Mars.
Jennifer Saunders
Jennifer Jane Saunders, nada o 6 de xullo de 1958 en Lincolnshire, é unha actriz inglesa.
Supply and Demand
"Supply and Demand" é un sinxelo da banda sueca The Hives, editado o 24 de setembro do 2001 e tirada do seu álbum Veni Vidi Vicious. Aparece tamén no seu álbum recompilatorio Your New Favourite Band.
Departamento de Intibucá
250px|dereita Intibucá é un dos 18 departamentos nos que se divide a República de Honduras. A capital departamental é La Esperanza. Ten unha superficie de 3.072 km² e, no 2005, tiña unha poboación estimada de 202.140 habitantes.
Domingo Tarasconi
Domingo Alberto Tarasconi, nado o 20 de decembro de 1903 e finado o 3 de xullo de 1991 en Buenos Aires foi un futbolista arxentino que xogaba na demarcación de dianteiro centro.
Traxectoria
Comezou a xogar en Atlanta co que debutou en 1921. Ao ano seguinte fichou por Boca Juniors co que disputou 236 encontros e anotou 193 goles en dez anos. No club xeneize gañou catro campionatos de afeccionados (1923, 1924, 1926 e 1930), un campionato profesional (1931), 5 Copas da Arxentina e 1 Campionato de Honra (1925). Foi o máximo anotador da liga arxentina nos campionatos de 1922 (11 goles), 1923 (40 goles), 1924 (16 goles) e 1927 (32 goles).
Participou na xira que Boca realizou por Europa en 1925 e na que anotou seis tantos.
Deixou Boca no ano 1932, xogando posteriormente en Newell's Old Boys, Club General San Martín e Argentinos Juniors.
No ano 1934, xogando no Club General San Martín na liga de afeccionados, volveu ser o máximo goleador do campionato con 16 goles.
Tarasconi é o cuarto máximo goleador de Boca Juniors con 193 goles, por detrás de Martín Palermo (222), Roberto Cherro (220) e Francisco Varallo (194).
Coa selección de fútbol
As súas cifras anotadoras nos Xogos Olímpicos de 1928, unha media de 2,75 goles por encontro, constitúen o récord en competición oficial internacional.
Gran Premio de Hungría de 1996
O Gran Premio de Hungría de 1996 (oficialmente o XII Marlboro Magyar Nagydij) foi unha carreira de motor de Fórmula Un celebrada o 11 de agosto de 1996 no Hungaroring, Budapest. Foi a duodécima rolda da tempada de 1996 da Fórmula Un e o undécimo Gran Premio de Hungría. A carreira de 77 voltas gañouna o piloto de Williams despois de saír da terceira posición. O seu compañeiro de equipo Damon Hill terminou segundo e Jean Alesi foi o terceiro no Benetton.
Playing with Numbers
"Playing with Numbers" é unha canción da cantante irlandesa Molly Sterling. A canción representará a Irlanda no Festival de Eurovisión 2015.
A canción actuará na segunda posición da segunda semi-final do certame, o día 21 de maio de 2015 no Wiener Stadthalle de Viena, Austria optando a chegar á final do día 23 de maio.
O Caño, Bergondo, Bergondo
O Caño é un lugar da parroquia de Bergondo no concello coruñés de Bergondo na comarca da Coruña. Segundo o INE, en 2010 tiña 54 habitantes (26 homes e 28 mulleres).
Vilar de Mouros, Meira, Meira
Vilar de Mouros é un lugar da parroquia de Meira no concello lugués de Meira. Segundo o IGE, en 2013 tiña 102 habitantes (52 homes e 50 mulleres).
Alto Rin
Alto Rin (68) (en francés: Haut-Rhin) é un departamento francés situado no leste de Francia, que pertence á rexión de Gran Leste.
225088 Gonggong
225088 Gonggong é un obxecto trans-neptuniano cunha magnitude absoluta (H) de 1,7. Isto cualifícao coma un dos candidatos a planeta anano máis grandes: Mike Brown estima que ten un tamaño entre o de e o de. O anuncio do seu descubrimento foi feito público formalmente o 7 de xaneiro do ano 2009.
O Cruceiro, Anzo, Lalín
O Cruceiro é un lugar da parroquia de Anzo, no concello pontevedrés de Lalín, na comarca do Deza. Segundo o IGE, no 2011 tiña 34 habitantes (17 homes e 17 mulleres), o que supón un aumento de 4 habitantes con respecto ao ano 2000.
Vitali Sevastianov
Vitali Ivanovich Sevastianov, nado en Krasnouralsk o 8 de xullo de 1935 e finado o 5 de abril de 2010, foi un cosmonauta soviético que participou nas misións Soiuz 9 e Soiuz 18.
225088 Gonggong
Alcume
O equipo de Mike Brown alcumou a este obxecto coma Brancaneves, debido ó seu gran brillo. Tamén alcumado polo equipo de Brown coma o sétimo anano, despois dos descubrimentos Quaoar no 2002, Sedna no 2003, Haumea e Orcus no 2004, e Makemake e Eris no 2005. En palabras de Brown, "realmente aínda no propuxemos ningún nome para el, por que non demos cun nome con suficiente significado. Actualmente é o obxecto máis grande do Sistema Solar sen nome propio.
Vitali Sevastianov
Traxectoria
evastianov graduouse no Instituto de Aviación de Moscova en 1959. Traballou como enxeñeiro aeronáutico na oficina de Korolev. Adestrouse para o programa lunar soviético e para pilotar o transbordador espacial Buran. Participou nas misións Soiuz 9 e Soiuz 18, pasando un total de 80,68 días no espazo.
225088 Gonggong
Características
acadou o seu perihelio ó redor do ano 1856. Actualmente está a unhas 86 UAs repecto do Sol. Isto fai del o terceiro obxecto coñecido máis distante dentro do Sistema Solar, despois de (97 UAs) e Sedna (88 UAs). De feito, no 2013, estará máis afastado do Sol cá Sedna, e xa para o ano 2045, estará máis afastado do Sol cá Sedna e Eris, moito máis tarde acadará o seu afelio, cara o ano 2130.
Gonggong ten unha órbita semellante a do planeta anano, facendo del un obxecto do disco disperso. Foi descuberto a través dunha procura de obxectos realizada na área que ocupaba Sedna. Gonggong foi observado 46 veces, sete delas en oposición con imaxes recuperadas que nos retrotraen ó ano 1985.
Gonggong é un dos obxectos trans-neptunianos máis vermellos que se coñecen. Isto probablemente é debido á retención de metano.
Sei Shonagon
miniatura|Sei Shonagon. Sei Shonagon, nada en Quioto cara ao ano 966 e finada na mesma cidade en 1017 ou 1025, foi unha escritora e poeta xaponesa. A súa obra máis importante foi o libro Makura no soshi ("Libro de Almofada").
La casa de la Troya (filme de 1925)
La Casa de la Troya é un filme mudo español rodado en Galicia en 1924 e estreado o 28 de xaneiro de 1925 no Teatro de la Zarzuela de Madrid. A película baséase na novela homónima de Alejandro Pérez Lugín que foi un auténtico éxito de vendas desde a súa publicación en 1915. Lugín foi a alma do filme, foi o produtor por medio de Troya Film, e xunto a Manuel Noriega o guionista e o director.
Descrición
O filme rodouse no mes de agosto de 1924 na Coruña, Santiago de Compostela, Os Ánxeles (Brión), Betanzos, Pontedeume, Sada, Vigo e Combarro. Cun orzamento inicial de 300.000 pesetas converteuse na produción máis cara do cinema español daquela. Os protagonistas foron Carmen Viance, Clotilde Romero, Luis Peña, Pedro Elviro, Florián Rey e Juan de Orduña. O filme foi un éxito de público en España, chegando a se estrear nos Estados Unidos co título de College Boarding House.
Consiste nun total de trece rolos e dura 3 horas; no ano 2005 o Centro Galego de Artes da Imaxe e a Filmoteca Nacional restaurárono.
Galería de imaxes
miniatura|300px|Alejandro Pérez Lugín con tres actores de La Casa de la Troya diante da [[Fachada das Pratarías.]]
Gordon Bunshaft
miniatura|300px|Exterior do museo Hirshorn, [[Washington, D.C..]] Gordon Bunshaft, nado o 9 de maio de 1909 en Buffalo, Nova York e finado en Nova York o 6 de agosto de 1990, foi un arquitecto estadounidense.
Traxectoria
Formado no Instituto de Tecnoloxía de Massachusetts. Bunshaft traballou con Edward Durell Stone e tamén co deseñador industrial Raymond Loewy.
Foi un modernista cuxas influencias incluíron a Mies van der Rohe e Le Corbusier. O seu deseño máis coñecido é a Lever House. O seu deseño do Manufacturers Hanover Trust Branch Bank (1953), o primeiro banco transparente da posguerra na costa leste é un deseño modernista. A súa residencia familiar, de 210m², é a Travertine House, feita para a súa familia e mercada por Marha Stewart no ano 1995 ata o 2005. A casa foi destruída en xullo do 2005 polo novo dono, Donald Maharam.
Na década dos cincuenta, Bunshaft foi escollido pola Oficina do Departamento de Estado de Operacións en edificios estranxeiros como colaborador no deseño de varios consulados na Alemaña.
O Instrumento
O topónimo galego O Instrumento pode referirse a:
Provincia de Palencia
Contexto
A Provincia de Palencia ten unha extensión de 8.029 quilómetros cadrados. O súa capital é a cidade de Palencia, e dispón de 191 municipios; as localidades máis importantes desta provincia son: Guardo, vila industrial-mineira, a máis poboada tras a capital. Aguilar de Campoo, vila galleteira e turística do norte palentino e Venta de Baños, importante nó ferroviario e industrial ao sur da provincia.
Igrexa de San Mamede de Carnota
A igrexa de San Mamede de Carnota é o templo parroquial de San Mamede, no concello de Carnota.
Arquitectura
De estilo neoclásico, ten planta de cruz latina. Construíuse seguindo os planos do arquitecto Miguel Ferro Caaveiro no ano 1755.
Provincia de Palencia
Historia
Hai vestixios desde a época prehistórica pasando por unha época romana de grande esplendor reflectida nas vilas romanas de La Olmeda ou La Tejera. Na baixa idade media os visigodos, a tribo máis culta das xermánicas, sumiu a Palencia noutra época de benestar (quedan vestixios na Cripta de San Antolín e na Ermida de San Juan de Baños). Durante a alta idade media desenvolveuse nas provincias de Burgos e parte de Palencia o idioma castelán que logrou ser a segunda lingua máis falada do mundo. Tamén na idade media fundouse a primeira universidade de España e unha das primeiras do mundo. A partir da Idade Moderna, a puxanza doutros centros como Valladolid, desprazou a Palencia ao papel de centro secundario. Con todo, a finais do século XX e principios do XXI a provincia rexurdiu como un importante nó de comunicacións entre a meseta e a costa cantábrica
Igrexa de San Mamede de Carnota
Arquitectura
No seu interior conserva interesantes retablos dos mestres composteláns Francisco Nogueira e Pablo de Rosende, pero destaca sobre todo o labrado polos escultores noieses Xosé Ferreiro e Xosé Gambino.
Provincia de Palencia
Xeografía
A provincia de Palencia caracterízase por ter dispares paisaxes ao longo do seu territorio. Como ben se canta no seu himno, hay vega y valle, llanura y montaña.
Igrexa de San Mamede de Carnota
Arquitectura
A entrada atópase rodeada de lápidas que, seguindo o costume popular, están orientadas cara ao altar.
Preto da igrexa está o hórreo de Carnota, un dos máis longos de Galicia.
Provincia de Palencia
Demografía
Hai que enmarcar a situación demográfica palentina no contexto do grave problema de despoboamento que sofre a Comunidade Autónoma de Castela e León.
Distribución da poboación
Segundo datos do padrón de 2008, na provincia existen:
A poboación de toda a provincia superaba as 173.000 persoas en 2008, destacando que na provincia existen 469 núcleos de poboación, dos cales 190 son municipios (con concello) e 279 son pedanías (entidades locais menores). Ao relacionar a poboación provincial (excluída Palencia capital) co número de localidades, resulta un tamaño medio de 193 habitantes por núcleo, herdanza do sistema territorial da Reconquista da meseta (séculos XIII-XIV).
San Cidre, Bergondo, Bergondo
San Cidre é un lugar da parroquia de Bergondo no concello coruñés de Bergondo na comarca da Coruña. Tiña 448 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 207 eran homes e 241 eran mulleres.
Provincia de Palencia
Hidrográficos
A auga constitúe un elemento importante nesta provincia, atravesada por dous importantes ríos: Pisuerga e Carrión, que forma parte da historia co Canle de Castela. Ademais o nacemento do Ebro atópase practicamente na fronteira con Cantabria e este río adentrase lixeiramente augas abaixo en Báscones de Ebro.
Uber
Uber Technologies Inc., coñecido habitualmente coma Uber, é unha empresa internacional que se adica a facilitar aos clientes unha rede de transporte privado, a través da súa plataforma de aplicación móbil, a cal conecta aos pasaxeiros cos condutores de vehículos rexistrados no servizo, os caes ofertan un servizo de transporte a particulares. A súa sede atópase en San Francisco, California, e está operativa en numerosas cidades do mundo.
Provincia de Palencia
Espazos naturais
En Palencia sitúanse grandes espazos protexidos, como o Parque Natural das Fontes Carrionas e Fonte Cobre-Montaña Palentina e o sitio RAMSAR da Lagoa da Nava de Fontes.
Uber
A diferenza doutros servizos coma Blablacar, nos que condutores particulares comparten vehículo con outros pasaxeiros para compartires gastos de combustíbel, o servizo de Uber podería establecerse como análogo dos taxis, feito que levou a confrontacións entre a empresa e o colectivo de taxistas en numerosas ocasións.
Provincia de Palencia
Comarcas
A Provincia de Palencia non ten unha división oficial de comarcas, polo que, seguindo criterios distintos, atopamos diferentes comarcalizacions. Así as comarcas nesta provincia están clasificadas en diferentes categorías, segundo uso ou orixe polo que aparecerán comarcas naturais, históricas, agrícolas ou administrativas:
Uber
En 2014, a compañía cesou a súa actividade en España após unha sentenza que declaraba ilegal a súa actividade. Finalmente, o 30 de marzo de 2016 a compañía reanudaría os seus servizos en España, baixo o modelo Uber X, no que a empresa poría en contacto a pasaxeiros con condutores con licenza de taxi VTC.
Provincia de Palencia
Comarcas naturais
miniatura|esquerda|150px|Comarcas Naturais A división en Comarcas naturais é, de Norte a Sur, a seguinte:
Comarcas históricas
O termo de comarca histórica en Palencia, refírese a aquelas rexións creadas no século XIV, baixo o nome de meiriñados, nome non vixente na actualidade. Ditos meiriñados quedaron reflectidas e delimitadas no libro Becerro das Behetrías de Castela.
Comarcas Agrícolas
Os municipios palentinos están agrupados en sete comarcas agrarias definidas polo M.A.P.A. (Ministerio de Agricultura, Pesca e Alimentación):
Comarcas usadas pola Deputación
As 4 comarcas son as seguintes:
Mancomunidades
As mancomunidades son agrupacións voluntarias de municipios para a xestión en común de determinados servizos de competencia municipal. Atópanse lexisladas baixo o control do Ministerio de Administracións Públicas de España.
Folclore
Tradicionalmente, os dulzaineros e as xotas, son os amenizadores das festas nesta provincia.
Xentilicios
Algúns xentilicios populares da provincia son:
Aguilar de Campoo (campurrianos), Arbejal (bébedos), Cillamayor (jamarucos), Cisneros (chivorras), Donas (botijeros), Frómista (xudeus), Herreruela de lam Castillería (cachizo), Hornillos de Cerrato (chivadores), Marcilla de Campos (bubuses), Poboación de Campos (cigüeños), Poboación do Arroio (bronquineros), San Quirce (bragados), San Salvador de Cantamuda (corvatos), Santillana de Campos (canastos), Santoyo (cabezorras), Támara (caga-fiambreras), Venta de Baños (ferroviarios), Ventosa de Pisuerga (gansos), Villaeles de Valdavia (churrutaos), Villanueva (cucos), Villarrobejo (voitres), Villarrodrigo (codines).
Heráldica
miniatura|dereita|120px|Escudo da Provincia de Palencia.
O escudo da Provincia de Palencia reúne os brasóns de poboacións que foron cabeza dos antigos partidos xudiciais. No seu parte central figuran as armas da cidade de Palencia que consisten nun cuarteado que reúne a cruz outorgada á cidade polo rei Afonso VIII polo comportamento dos palentinos que participaron na Batalla das Navas de Tolosa co brasón do antigo Reino de Castela.
Congreso de Aquisgrán (1818)
miniatura|Memorial ao Congreso de Aquisgrán de 1818
Entre o 29 de setembro e o 22 de novembro de 1818 celebrouse na cidade alemá de Aquisgrán un congreso diplomático para decidir sobre a retirada do exército de ocupación de Francia e a entrada deste país no concerto das grandes nacións europeas que se vira a luz no Congreso de Viena e no Tratado de París que establecía unha nova orde europea. Coñecido como o congreso dos reis, por participaren varios monarcas nas sesións, as delegacións estaban encabezadas polo tsar Alexandre I de Rusia, acompañado por Karl Robert Nesselrode, Francisco I de Austria acompañado de Christian Günther von Bernstorff e Karl August von Hardenberg, o rei Federico Guillerme III de Prusia acompañado por Metternich, os representantes británcios eran Arthur Wellesley Wellington e Robert Castlereagh e o francés Armand Emmanuel du Plessis, duque de Richelieu. Tras acordarse a retirada de Francia conferenciouse sobre a forma a adoptar pola alianza europea e como actuar no caso dunha hipotética revolta en Francia.
Gran Premio de España de 1981
O Gran Premio de España de 1981 foi unha carreira de Fórmula 1 celebrada no Circuíto do Jarama en Madrid, España o 21 de xuño de 1981. A carreira foi a sétima rolda da tempada de Fórmula Un.
Resumo
O Gran Premio de España de 1981 contou coa segunda final máis pechada dunha carreira de Fórmula Un, logo do Gran Premio de Italia de 1971, tras o Ferrari de Gilles Villeneuve os catro seguintes coches terminaron en tan só 1,24 segundos. Esta foi a última vitoria de Villeneuve, a miúdo considerada como a súa obra mestra táctica.
Houbo algúns cambios para esta carreira, Eliseo Salazar deixara March para unirse a Ensign, en substitución de Marc Surer. Ademais, John Player Special regresou para patrocinar ao Team Lotus logo dun parénteses de 2 anos.
A pole foi para Jacques Laffite no seu Ligier - Matra, os dous Williams - Cosworth de Alan Jones e Carlos Reutemann foron segundo e terceiro por diante de John Watson do equipo McLaren, de Alain Prost de Renault e do Alfa Romeo de Bruno Giacomelli. Gilles Villeneuve foi sétimo.
O día da carreira foi infrecuentemente cálido. Ao principio da carreira de Jones e Reutemann tomaron vantaxe logo de que Laffite fixera unha mala saída. Villeneuve tomou o terceiro lugar na primeira curva, danando o alerón dianteiro de Prost cando tomou a posición. Ao final da primeira volta Villeneuve saíuse do rebufo de Reutemann e obtivo o segundo lugar. Jones comezou a tomar distancia, pero na volta 14 saíuse da pista, cando tiña 10 segundos de vantaxe sobre o canadense.
Isto deixou a Villeneuve con Reutemann na súa cola. Detrás deles estaban Watson, Laffite e Elio de Angelis que comezaron a pechar o duelo polo liderado. Reutemann tiña algúns problemas coa súa caixa de cambios e cando Laffite púxose detrás o arxentino pouco puido facer para impedir o adiantamento. Máis tarde Reutemann caeu detrás de Watson. Os cinco principais candidatos convertéronse nun tren de coches, xuntos nas voltas do final da carreira.
Villeneuve utilizou a potencia do seu motor Ferrari nas rectas para gañar un pouco de marxe e non ser superado polos seus rivais, pero nas curvas estaban sobre el. Laffite alcanzou ao canadense varias veces, cando saía das curvas, pero o Ferrari aguantou diante grazas a potencia do seu motor. Os cinco permaneceron xuntos ata a bandeira, cruzando a meta separados por tan só 1,24 segundos para lograr a segunda carreira máis pechada na historia da Fórmula Un.
Este sería o último Gran Premio de España no Jarama, debido ao feito de ter unha pista demasiado estreita para a Fórmula Un moderna, o difícil trazado e a escasa capacidade de público (a pequena lonxitude do circuíto foi probablemente a causa de que a carreira do ano anterior non contara como unha carreira para o Campionato do Mundo, o anuncio fixérase no mesmo fin de semana), foi o último Gran Premio de España ata a tempada de, cando se celebrou no recentemente construído Circuíto de Jerez no sur do país.
Véxase tamén
''A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de
The Outsider
"The Outsider" é un sinxelo da banda estadounidense de rock alternativo A Perfect Circle, editado en marzo do ano 2004 e sacada do seu segundo álbum, Thirteenth Step. Fixéronse dúas remesturas do tema para o álbum aMOTION, o "Frosted Yogurt mix" feito por James Iha e o "Apocalypse mix" por Danny Lohner. Esta última foi incluída na banda sonora da película Resident Evil: Apocalypse, co título "Resident Renholder mix", e tamén na da serie Prison Break co seu nome orixinal. The "Resident Renholder Mix" of the song was featured in the premiere trailer for Resident Evil: Afterlife. O tema tamén aparece no videoxogo musical Guitar Hero: Warriors of Rock como canción xogable.
Flanagan de luxe
Flanagan de luxe é un libro escrito en 1994 por Andreu Martín e Jaume Ribera. É o cuarto da saga protagonizada polo detective xuvenil Flanagan.
Trama
A trama dura unha semana, entre o luns 31 de xullo e o 7 de agosto.
Flanagan vai marchar de vacacións á montaña, a Viladrau á casa da súa amiga María Gual. A relación entre ambos os dous é inestable. Están enrollados, mais Flanagan non quere amigar. Pero antes de marchar chámao Nines, unha amiga que coñeceu en Tots els detectius es diuen Flanagan, e que solicita a súa axuda para esconder a R.A., amigo dela que anda metido nunha boa lea.
Chega o venres e R.A., mediante varias estratexias, logra que Flanagan e María, no canto de ir á montaña, vaian a Sant Pau del Port, unha vila da costa onde veranean Nines e os seus amigos. Alí, o sábado Flanagan é vítima dunha broma bastante pesada por parte de R.A. e os seus amigos pijos, que o deixan no medio do mar pensando que R.A. fora asasinado por uns traficantes de droga resentidos con el.
Pero, lonxe de arranxarse o asunto ó chegar á costa, descobre que R.A. foi presuntamente secuestrado por uns descoñecidos que lle piden ó seu pai 100 millóns de pesetas de rescate. Finalmente, arranxado o asunto, Flanagan devólvelle a broma ós amigos de Nines.
Narración
Neste libro Flanagan non exerce demasiado de detective, xa que os casos que debe afrontar son ficticios, e feitos á mantenta para enganalo. Pero aprende boas leccións en diversos campos, desde a socioloxía ata o amor, pasando pola medicina e as drogas.
Eirixe, Anzo, Lalín
Eirixe é un lugar da parroquia de Anzo, no concello pontevedrés de Lalín, na comarca do Deza. Segundo o IGE, no 2011 tiña 17 habitantes (8 homes e 9 mulleres), o que supón un aumento de 1 habitante con respecto ao ano 2000.
Imposta
miniatura|dereita|200px|Impostas decoradas na igrexa visigótica de San Pedro de la Nave (Zamora).
Imposta o saínte prismático ou ringleira de perpiaños a modo de capitel rudimentario que se sobresae dun muro e sobre o que apea un arco ou unha bóveda. Na arquitectura clásica, a imposta é á xamba como o capitel á columna.
Tamén se denomina imposta a faixa saínte no paramento exterior dun edificio que indica a división dos pisos. Pode recibir os nomes de imposta corrida, corón ou cincho.
A Almuzara, Xuvencos, Boborás
A Almuzara é un lugar da parroquia de Xuvencos no concello ourensán de Boborás na comarca do Carballiño. Segundo o INE e o IGE en 2011 tiña 78 habitantes (38 homes e 40 mulleres), dous máis ca en 2010.
Nora
Nora pode referirse a:
Ribadevila
Co topónimo Ribadevila podemos atopar os lugares de:
Saioso, Bergondo, Bergondo
Saioso é un lugar da parroquia de Bergondo no concello coruñés de Bergondo na comarca da Coruña. Tiña 81 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 33 eran homes e 48 eran mulleres.
Círculo Cultural Deportivo Cesantes
O Círculo Cultural Deportivo Cesantes é un club de remo de Cesantes, concello de Redondela (Pontevedra). É o club de remo máis antigo de Redondela, e o primeiro en conquistar unha Bandeira como Campión Galego.
A súa traiñeira recibe o nome de Os-Tras.
Pobo finlandés
Os finlandeses (en suomalaiset) son un grupo étnico nativo de Finlandia. O finés, a lingua falada pola maioría dos finlandeses, está estreitamente relacionada con outras linguas fino-bálticas, como o estoniano e o carelio. As linguas fino-bálticas son un subgrupo das linguas urálicas.
No presente, hai arredor de 6–7 millóns de finlandeses en todo o mundo, a maioría deles vivindo en Finlandia e os países veciños, principalmente Suecia, Rusia e Noruega. Ademais, existe unha importante diáspora fóra de Europa, con salientables poboacións en Australia, o Canadá, Nova Zelandia e os Estados Unidos.
Lista de concellos de Salamanca
Lista de concellos da provincia de Salamanca:
450px|dereita|miniatura|Mapa cos límites municipais na provincia de Salamanca
{| class="wikitable sortable" ! Nome ! Pob. (2002) A B C
D E F
G H I J L
M N O P R
S
T
Parisii (Britania)
miniatura|300px|Territorio dos Parisii. Os Parisii eran un poderoso pobo celta da illa de Bretaña. Esta tribo celta sería orixinaria da tribo dos Parisii asentados en Galia. Instalouse no Yorkshire leste en Gran Bretaña na época da Idade de Ferro
Lista de concellos de Salamanca
S
V Y Z