cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rosa Romero Franco
Traxectoria
A partir do ano 1990 e a súa incorporación como docente no departamento de Produción Vexetal, inicia unha nova actividade investigadora centrada inicialmente na malherboloxía e posteriormente no campo das a Etnobotánica e aproveitamentos secundarios do Bosque.
O Mesón Novo, A Trapa, A Fonsagrada
O Mesón Novo é un lugar da parroquia da Trapa, no concello lucense da Fonsagrada, na comarca da Fonsagrada.
Toponimia
O topónimo "Mesón" pode facer referencia a un establecemento público onde se serve comida, ou tamén pode estar vinculado cun orónimo que fai referencia a unha zona chá e elevada, nunha relación figurada co termo meso semellante á existente entre meseta e mesa.
Fondo de Vila, Prado, Covelo
Fondo de Vila é un lugar da parroquia de Prado, no concello pontevedrés de Covelo, na comarca da Paradanta.
Wikipedia en assamés
A Wikipedia en assamés (en অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া) é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en lingua assamesa. O dominio foi creado o 2 de xuño de 2002. En xullo de 2015, acadou os 3 600 artigos.
Esta versión da enciclopedia contén artigos e  usuarios, dos cales  son activos.
O Mesón Vello, A Trapa, A Fonsagrada
O Mesón Vello é un lugar da parroquia da Trapa, no concello lucense da Fonsagrada, na comarca da Fonsagrada.
Toponimia
O topónimo "Mesón" pode facer referencia a un establecemento público onde se serve comida, ou tamén pode estar vinculado cun orónimo que fai referencia a unha zona chá e elevada, nunha relación figurada co termo meso semellante á existente entre meseta e mesa.
De'Andre Hunter
De'Andre James Hunter, nado o 2 de decembro de 1997 en Filadelfia, Pensilvania, é un xogador de baloncesto profesional estadounidense que xoga nos Atlanta Hawks da National Basketball Association (NBA).
Traxectoria profesional
O 20 de xuño de 2019, Hunter foi elixido na cuarta posición do Draft da NBA de 2019 polos Los Angeles Lakers, e os seus dereitos foron traspasados ós New Orleans Pelicans no traspaso que mandou a Anthony Davis ós Lakers, e nese mesmo día foi traspasado de novo, desta vez ós Atlanta Hawks xunto a Solomon Hill, a cambio dos dereitos da 8ª elección Jaxson Hayes, os dereitos da 35ª elección Marcos Louzada Silva e unha elección da primeira rolda do Draft de 2020. O traspaso fíxose oficial o 7 de xullo de 2019. Ese mesmo día, Hunter asinou cos Hawks. Debutou na NBA cos Hawks o 24 de outubro de 2019, facendo 14 puntos na vitoria de Atlanta por 117–100 contra os Detroit Pistons.
Mujeres Católicas de España
Mujeres Católicas de España foi un periódico que se publicou en Santiago de Compostela entre 1937 e 1939.
Características
Periódico mensual, boletín da Unión Diocesana de Mujeres Católicas de Santiago de Compostela, apareceu en maio de 1937. O último número coñecido é o 40, publicado en decembro de 1939.
Outonais, A Trapa, A Fonsagrada
Outonais é un lugar da parroquia da Trapa, no concello lucense da Fonsagrada, na comarca da Fonsagrada.
A Fraga, Prado, Covelo
A Fraga é un lugar da parroquia de Prado, no concello pontevedrés de Covelo, na comarca da Paradanta.
A Presa, Prado, Covelo
A Presa é un lugar da parroquia de Prado, no concello pontevedrés de Covelo, na comarca da Paradanta.
A Pruída do Vale, A Trapa, A Fonsagrada
A Pruída do Vale é un lugar da parroquia da Trapa, no concello lucense da Fonsagrada, na comarca da Fonsagrada.
Penamaría, A Trapa, A Fonsagrada
Penamaría é un lugar da parroquia da Trapa, no concello lucense da Fonsagrada, na comarca da Fonsagrada.
Wikipedia en kapampangan
A Wikipedia en kapampangan (en Wikipediang Kapampángan) é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en lingua kapampangan.
Esta versión da enciclopedia contén artigos e  usuarios, dos cales  son activos.
A Trapa, A Trapa, A Fonsagrada
A Trapa é un lugar da parroquia da Trapa, no concello lucense da Fonsagrada, na comarca da Fonsagrada.
O Toxaliño, Prado, Covelo
O Toxaliño é un lugar da parroquia de Prado, no concello pontevedrés de Covelo, na comarca da Paradanta.
Provincia de Asir
Xeografía
Ten unha superficie de 81 000 km².
Segundo o censo de 2010 a súa poboación era de 2 188 461 habitantes, polo que a súa densidade de poboación, nese ano, era de 27,31 hab./km².
As Veigas do Chan, Prado, Covelo
As Veigas do Chan é un lugar da parroquia de Prado, no concello pontevedrés de Covelo, na comarca da Paradanta.
Wikipedia en armenio occidental
A Wikipedia en armenio occidental (en ) é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en armenio occidental. Foi creada o 27 de marzo de 2019.
Esta versión da enciclopedia contén artigos e  usuarios, dos cales  son activos.
Historia
A Wikipedia en armenio lanzou unha opción para ler os contidos, en caso de preferilo, na ortografía tradicional (Mesrobian) no canto da ortografía reformada (Abeghian). A Wikipedia en armenio tamén dispuña dalgúns artigos paralelos en armenio occidental, falado amplamente pola diápora armenia. Porén, o 1 de abril de 2019, lanzouse a Wikipedia en armenio occidental baixo o nome Հայերէն Ուիքիփետիա.
Wikipedia en interlingue
A Wikipedia en interlingue é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en interlingue.
Esta versión da enciclopedia contén artigos e  usuarios, dos cales  son activos.
San Cibrán, A Trapa, A Fonsagrada
San Cibrán é un lugar da parroquia da Trapa, no concello lucense da Fonsagrada, na comarca da Fonsagrada.
Tetra Brik
thumb|220px|dereita|Un Tetra Brik de leite. O Tetra Brik é un envase de cartón, plástico polietileno e aluminio, producido pola empresa sueca Tetra Pak. Ten forma de paralelepípedo e está composto por diferentes capas. O envase Tetra Brik é o máis coñecido e o máis vendido dos envases de Tetra Pak, até tal punto que algunhas persoas o consideran un nome xenérico, aínda que é unha marca rexistrada. O envase tetra brik pode atoparse tanto para produtos refrixerados como para produtos UHT baixo a denominación de Tetra Brik Aseptic.
Historia
thumb|dereita|Cartón de leite Tetra Brik en 1963. Co tempo converteuse nun gran éxito para Tetra Pak, que actualmente está dominando o mundo en caixas de cartón aséptico do leite que non necesitan refrixeración (pasteurizado). O envase Tetra Brik introduciuse no mercado en 1963, após un longo proceso de desenvolvemento baseado no anterior envase Tetra Classic, que tiña forma de tetraedro.
Malia a revolución que supuxo o envase orixinal para que non se dane o leite, a finais da década de 1950, Ruben Rausing e o equipo directivo de Tetra Pak déronse conta de que o envase necesitaba un deseño rectangular e hexaedro para continuar sendo competitivo. Despois de investir unha gran cantidade de diñeiro no seu desenvolvemento, en 1963 instalouse a primeira máquina de envasado Tetra Brik en Motala, no centro de Suecia.
Carballeda, Santiago de Covelo, Covelo
Carballeda é un lugar da parroquia de Santiago de Covelo, no concello pontevedrés de Covelo, na comarca da Paradanta.
Tetra Brik
Historia
O deseño rectangular do Tetra Brik pronto se converteu nun éxito de vendas en Suecia e en todo o mundo, por mor do seu uso eficaz do espazo e dos materiais e ao aumento da eficiencia na distribución e o almacenamento. Iso achandou o camiño para o éxito de Tetra Pak durante a década de 1970 e os anos sucesivos.
Aspectos tecnolóxicos
Por construción, os Tetra Briks son embalaxes lixeiras e compactas que se poden abrir sen utensilios e permiten illar os alimentos e conservalos en condicións óptimas. Componse de capas superpostas e pegadas entre si, de interior a exterior:
Normalmente, a súa forma é un prisma rectangular que, no caso dalgúns produtos refrixerados, está coroado con outro prisma triangular. Existen outras formas, entre elas unha con perímetro de oito lados e outra en forma de bolsa.
O peche é unha peza plana de aluminio ou plástico que se pode arrincar coa unlla (ás veces cunha arandela para permitir arrincalo co dedo) e pode incluír un tapón da raia que permita volver pechalo (especialmente en produtos refrixerados).
Reciclaxe
Un dos usos máis comúns é o almacenamento de alimentos para un só uso. Isto provoca un gran volume de desperdicio, aínda que existe tecnoloxía para a súa reciclaxe en diversos países. Posto que as capas que o compoñen non poden separarse a reciclaxe do tetra brik é incompleta. A técnica máis común consiste en trituralo primeiro para separar o cartón (aproximadamente un 70% do peso); posteriormente a restante masa de plástico e aluminio pode pasar por un complexo proceso de quentado no que o plástico é queimado e serve para formar lingotes de aluminio. En España xa non é posíbel reciclalo ao 100%: a única planta que podía facelo tivo que pechar ao non ser rendíbel.
Vilalba, A Trapa, A Fonsagrada
Vilalba é un lugar da parroquia da Trapa, no concello lucense da Fonsagrada, na comarca da Fonsagrada.
Rugby Europe
Rugby Europe é o organismo responsable da promoción, o desenrolo e a administración das competicións internacionais de rugby nas 48 federacións europeas que compoñen a súa membresía, baixo a autorización de World Rugby, o ente reitor deste deporte a nivel mundial. Entre as competicións que organiza cabe salientar a fase de clasificación para a Copa do Mundo de Rugby cada catro anos e o Rugby Europe Championship anual (denominado popularmente Seis Nacións B).
Rugby Europe é o nome que recibe dende 2014 a antiga Fédération Internationale de Rugby Amateur (FIRA) fundada en 1934.
Braña, A Veiga de Logares, A Fonsagrada
Braña é un lugar da parroquia da Veiga de Logares, no concello lucense da Fonsagrada, na comarca da Fonsagrada.
O Costal, Santiago de Covelo, Covelo
O Costal é un lugar da parroquia de Santiago de Covelo, no concello pontevedrés de Covelo, na comarca da Paradanta.
O Carrizó, Santiago de Covelo, Covelo
O Carrizó é un lugar da parroquia de Santiago de Covelo, no concello pontevedrés de Covelo, na comarca da Paradanta.
A Ermida, Santiago de Covelo, Covelo
A Ermida é un lugar da parroquia de Santiago de Covelo, no concello pontevedrés de Covelo, na comarca da Paradanta.
Dradas, A Veiga de Logares, A Fonsagrada
Dradas é un lugar da parroquia da Veiga de Logares, no concello lucense da Fonsagrada, na comarca da Fonsagrada.
Fontán, Santiago de Covelo, Covelo
Fontán é un lugar da parroquia de Santiago de Covelo, no concello pontevedrés de Covelo, na comarca da Paradanta.
Wikipedia en sotho do norte
A Wikipedia en sotho do norte é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en lingua sotho do norte.
Liñares de Vilafurada, A Veiga de Logares, A Fonsagrada
Liñares de Vilafurada é un lugar da parroquia da Veiga de Logares, no concello lucense da Fonsagrada, na comarca da Fonsagrada.
Wikipedia en sotho do norte
Esta versión da enciclopedia contén artigos e  usuarios, dos cales  son activos.
Pedregal, Santiago de Covelo, Covelo
Pedregal é un lugar da parroquia de Santiago de Covelo, no concello pontevedrés de Covelo, na comarca da Paradanta.
Louteiro, A Veiga de Logares, A Fonsagrada
Louteiro é un lugar da parroquia da Veiga de Logares, no concello lucense da Fonsagrada, na comarca da Fonsagrada.
Llan, A Veiga de Logares, A Fonsagrada
Llan é un lugar da parroquia da Veiga de Logares, no concello lucense da Fonsagrada, na comarca da Fonsagrada.
Robledo, A Veiga de Logares, A Fonsagrada
Robledo é un lugar da parroquia da Veiga de Logares, no concello lucense da Fonsagrada, na comarca da Fonsagrada.
GAP (homónimos)
Gap pode referirse a:
O acrónimo GAP pode referirse a:
Os Piñeiros, Santiago de Covelo, Covelo
Os Piñeiros é un lugar da parroquia de Santiago de Covelo, no concello pontevedrés de Covelo, na comarca da Paradanta.
Santiago de Covelo, Santiago de Covelo, Covelo
Santiago de Covelo é un lugar da parroquia de Santiago de Covelo, no concello pontevedrés de Covelo, na comarca da Paradanta.
Burlöv
Burlöv é un municipio sueco (kommun) do condado de Escania, situado entre Malmö e Lund. A súa capital é Arlöv, sendo un dos 42 concellos suecos que teñen como capital unha antiga localidade municipal (municipalsamhälle).
Xeografía
O concello é o segundo máis pequeno do país en termos de superficie (tras o de Sundbyberg) e ten unha extensión que con algúns axustes aseméllase ao seu antecesor formado coa reforma municipal de 1862.
Topografía e hidrografía
A zona que constitúe o concello ten un leito rochoso rico en calcaria. A parte sur do municipio é máis montañoso que a norte, o que pode deberse a como se erosionou o leito rochoso. A erosión é tamén a explicación da formación dos lagos pequenos, e aparentemente sen drenaxe, da zona. O leito rochoso está principalmente cuberto de area e arxila de morenas fértiles. Hai condicións favorables para o cultivo e partes de Burlöv tamén se utilizan como zonas de proba pola universidade de ciencias agrarias de Alnarpt. Unha gran parte do concello atópase na área urbanizada da cidade de Malmö.
Atrápame se podes (programa)
Atrápame se podes (Agafa’m si pots en IB3, Atrapa’m si pots en À Punt e TV3, Cógeme si puedes en TV Canaria) na TVG é un concurso de televisión español producido por Hostoil, orixinalmente para ETB2. Foi estreado o 13 de outubro de 2014, en 2016 en Aragón, en 2017 en Madrid e Baleares, en 2018 na Comunidade Valenciana e Cataluña, en 2020 en Andalucía e en Canarias, en 2021 en Galicia e en 2022 en Estremadura e en Castela-A Mancha.
Na semana do 23 de febreiro de 2015 cumpriu 100 programas e celebrouno repartindo un premio de 1.000€ cada día desa semana. Até a data, o programa repartiu máis de 300.000 € en premios.
Atrápame se podes (TVG)
2021-2023: Presentador Paco Lodeiro.
O 30 de xullo de 2023 foi o programa 532. Emítese en "prime time" de sábado a mércores, cambiando de concursantes ao remate dos cinco días, quedando o xoves para o Land Rover e o venres para o Luar. No Nadal emítense programas especiais con famosos e os premios van para organizacións benéficas e con grandes audiencias.
Na primeira rolda todos os concursantes achegan puntos á saca común. Na segunda vanse retando un a un escollendo un tema dos propostos (10, 20, 30 e 40 puntos), e queda eliminado o que menos puntos ten. Na terceira compiten dúas parellas con preguntas con dúas opcións, a parella que que atine cinco pasa aos chanzos. Nos chanzos hai que dar a resposta correcta. Se se falla xa non se compite polo bote, pero si polo petisco de 200 €. Son cinco chanzos.
O programa ten moita audiencia, sendo moitos días o máis visto da TVG. Inclúe moitas preguntas de xeografía, cultura e música galega. Xa se fixeron moi repetidas frases de Paco Lodeiro, como "vinte para a seguinte" ou "chanzo arriba".
Atrápame si puedes (ETB2)
Ao longo da historia do programa fixéronse especiais con famosos como Nerea Garmendia, Julian Iantzi, Carlos Sobera, Gorka Aguinagalde, Jorge Fernández, entre outros.
Atrápame si puedes (Telemadrid)
1027-2023: Presentado por Luis Larrodera e Goyo González.
Nota: O programa estivo fóra de emisión desde o 28 de decembro de 2017 até o 11 de xuño de 2021 e a principios de marzo de 2022 volveuse cancelar sendo substituído por dúas películas durante a sobremesa, sendo unha delas do xénero western. Os programas xa gravados que faltan por emitir emitiraos proximamente La Otra. Con todo, aínda non se concretou nin o día nin o horario para que continúe a emisión en devandita cadea.
Atrápame si puedesː Celebrity
O 25 de novembro de 2021 estreouse unha versión do programa para o prime time dos xoves na cadea presentada por Jaime Cantizano con concursantes famosos como Karina, Carmen Alcayde, Carolina Ferre, Fernando Romay, Alba Carrillo, entre outros. Estes programas tamén se emitiron en Canal Sur a partir do 3 de xaneiro de 2022.
2017-2013: Presentado por Jaime Cantizano.
Agafa'm si pots (IB3)
2017-2023: presentado por Llum Barrera, Quique Jiménez e Antònia Jaume
Atrapa'm si pots (À Punt)
2018-2023: Eugeni Alemany, Carolina Ferre, Óscar Tramoyeres.
Ao longo da historia do programa fixéronse especiais con concursantes famosos como Marta Belenguer, Enrique Arce, Gisela, Ximo Rovira, Carlos Latre, entre outros. Ademais, pola estrea das novas tempadas de L'Alqueria Branca fixéronse especiais con protagonistas da serie como María Maroto, Ferrán Gadea, Carme Juan, Amparo Oltra, Elisa Lledó, Óscar Pastor ou Paco Sarro.
Atrapa'm si pots (TV3)
20183-2022: Presentador Llucià Ferrer
Atrápame si puedes (Canal Sur)
2020-2023: Manolo Sarriá
Atrápame si puedesː Concursantes TOP
O 23 de abril de 2023 estreouse unha versión do concurso na que xogarían cada domingo seis exparticipantes, elixidos entre os mellores que pasaron polo programa desde a súa estrea. Esta versión está presentada por Javier Aguilar.
Canal Sur emite tamén de forma intermitente desde o 3 de xaneiro de 2022 a versión celebrity do programa realizada por Telemadrid e presentada por Jaime Cantizano.
Cogéme si puedes (TV Canaria)
2020-2022: Presentador Daniel Calero
Atrápame si puedes (Canal Estremadura)
2022: Presentador: Paco Vadillo
Atrápame si puedes (CMM)
2022: Presentador: Frank Blanco
Primeira rolda
Durante a primeira rolda, os 6 concursantes deben responder de maneira individual e durante 30 segundos a preguntas de cultura xeral (Nas dúas primeiras tempadas, os 6 concursantes xogaban en equipo durante 120 segundos). Cada resposta correcta ten un valor de 50 puntos na maioría das comunidades autónomas (Incluíndo no País Vasco, aínda que só durante os primeiros meses de emisión, xa que ao pouco tempo reduciuse a 30 puntos, pero aínda se segue facendo este tipo de xogo no formato do fin de semana). A partir de 2019, no País Vasco, Cataluña (A finais de outubro de 2020), Baleares (A principios de febreiro de 2021) e na Comunidade Valenciana (A partir de setembro do 2021), cada concursante responderá a 7 preguntas de verdadeiro ou falso (hai 3 respostas falsas) acerca dunha temática concreta en 45 segundos. Cada acerto suma 20 puntos (50 puntos en Baleares, Cataluña e a Comunidade Valenciana) e a partir da sétima tempada no País Vasco, o concursante pode conseguir un comodín, que o poderá utilizar a modo de resposta a calquera pregunta nas dúas seguintes roldas, con todo para conseguilo deberá que responder correctamente ás 7 preguntas que se lle expón. Pero en Cataluña a partir do 23 de outubro do 2021, cada concursante só contaba con 5 afirmacións e a diferenza das outras comunidades previamente mencionadas, as afirmacións poden ser todas verdade ou todas mentira ou 1 verdade e 4 mentiras, etc. No País Vasco, desde a novena tempada, realízase a proba “Un contra un” na que cada concursante terá que asociar 5 afirmacións con 2 famosos. Cada famoso terá asociadas 2 afirmacións, e unha das afirmacións non pertence a ningún dos dous famosos.
Terceira rolda
Cada participante escolle un opoñente con quen xogar e un tema de cinco posibles. O opoñente ten que responder 4 preguntas de 10, 20, 30 e 40 puntos cada unha (Fóra da primeira tempada eran 3 preguntas de 10, 20 e 30 puntos cada unha, e desde a quinta tempada a pregunta de 10 puntos ten 2 opcións, a de 20 puntos ten 3 opcións, a de 30 puntos ten 4 opcións e a de 40 puntos é de resposta directa). En Cataluña desde o 23 de outubro de 2021 todas as preguntas teñen 3 opcións. Se contesta ben, suma os puntos e quítallos ao seu rival. Se responde incorrectamente, perde os puntos e súmanselle ao seu adversario. Cabe engadir que pode haber máis dun concursante que elixa ao mesmo opoñente. O que teña menos puntos ao final queda eliminado.
Os chanzos
Na rolda final, os 2 concursantes loitan polo bote do día, un contra outro (Ao principio no País Vasco xogábase de luns a xoves por un premio de 1.000€ deixando o bote para o venres, pero a partir de abril do 2015 poríase o bote en xogo para todos os días, igual que en Dáte el bote). Cada concursante situarase nun lado da escaleira situada no estudio. Lanzaranse tantas preguntas e alternativamente como sexan necesarias ata que algún dos dous concursantes sexa o primeiro en acertar 5 preguntas, sempre respectando a quenda correspondente. Se erra nalgunha, pode seguir concursando pero unicamente por un premio de consolación: 200€ na maioría de comunidades, 300€ en Andalucía ou 500€ no País Vasco e Cataluña. O bote cada día vai aumentando se non o atrapa ninguén, engadirase diñeiro cada día ao bote: 300€ en Estremadura e Castela-A Mancha, 400€ na maioría de comunidades (incluíndo Madrid durante a 2.ª etapa) ou 500€ en Andalucía e Madrid (só durante a 1.ª etapa) ou 1.000€ no País Vasco e Cataluña. En Cataluña, tan só se engade esta cantidade como acumulación en cada programa, e a partir do 23 de outubro de 2021, cada concursante ten un rebote para enviar ao outro concursante no caso de que non se saiba a pregunta durante as catro primeiras preguntas, pero cada concursante só pode enviar un rebote. Se o outro concursante falla, sobe un chanzo, pero se falla, baixa un. Os rebotes nunca fan perder o bote, cousa que sucederá se di a resposta incorrecta. Cada concursante só pode enviar un rebote na final.
Minuto final
A partir do setembro de 2020, quen logre subir ao alto da escaleira (independentemente dos erros), terá un minuto para acertar cinco preguntas de determinadas categorías, durante este tempo pode dar tantas respostas como o tempo llo permita. Se consegue acertar as 5 preguntas antes de que acabe o tempo, gañará o premio máximo. Pola contra, só leva o premio de consolación. Esta proba non se realiza nin en Baleares, nin en Madrid, nin en Galicia (Excepto os programas do Nadal), nin en Estremadura, nin en Castela-A Mancha que ten a escaleira como proba final, na que gañará o bote aquel que conteste correctamente a 5 preguntas sen equivocarse en ningunha.
Atrápame se podes fin de semana
Desde finais de abril de 2017, ETB2 tamén transmite «Atrápame se podes finde» os sábados e domingos, onde os invitados son os participantes máis divertidos do programa. A mecánica é a mesma, só que se inclúe unha rolda na que os concursantes deben adiviñar algo (unha cidade, un alimento ou un personaxe) mentres van aparecendo pistas, con todo, isto reducirá a puntuación. O gañador final obtén 1.000€, mentres que os que non gañen teñen a oportunidade de volver para tentar levar o premio. Na sétima tempada, a diferenza das anteriores, ademais dos días sinalados anteriormente, emitíase tamén os venres, facendo que a versión diaria só se emitise de luns a xoves, pero ao pouco tempo, a versión diaria volvería emitirse o venres.
San Martín de Robledo, A Veiga de Logares, A Fonsagrada
San Martín de Robledo é un lugar da parroquia da Veiga de Logares, no concello lucense da Fonsagrada, na comarca da Fonsagrada.
Wikipedia en khmer
A Wikipedia en khmer (en វិគីភីឌាភាសាខ្មែរ) é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en lingua khmer.
Esta versión da enciclopedia contén artigos e  usuarios, dos cales  son activos.
Wikipedia en ruteno
A Wikipedia en ruteno (en Русиньска Вікіпедія) é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en lingua rutena. Foi creada o 23 de xaneiro de 2011.
Esta versión da enciclopedia contén artigos e  usuarios, dos cales  son activos.
Vilardíaz, A Veiga de Logares, A Fonsagrada
Vilardíaz é un lugar da parroquia da Veiga de Logares, no concello lucense da Fonsagrada, na comarca da Fonsagrada.
Karl-Heinz Schnell
Karl-Heinz Schnell, alcumado 'Bubi ', nado o 10 de xaneiro de 1915 e finado o 13 de marzo de 2013 foi un piloto da Luftwaffe da Alemaña nazi na Segunda guerra mundial.
Carreira militar
Ao comezo da guerra foi asignado ao Gruppe Jagdgeschwader 71 (JG 71). Esa unidade foi marcada para a súa absorción no JG 51 en novembro de 1939 e incorporouse ao 3. /JG 20. O día en que a unidade foi trasladada aos aeródromos de Gante, o 29 de setembro, contra a evacuación aliada en Dunkerque, Schnell conseguiu a súa primeira vitoria: un Spitfire da RAF. Na campaña francesa quedou en supervisión na Canle da Mancha.
Schnell foi acreditado con 72 vitorias aéreas en máis de 500 misións de combate.
Xefe de escuadrón
O 30 de setembro de 1940, Schnell foi nomeado Staffelkapitän, substituíu así Oberleutnant Arnold Lignitz. O 14 de novembro, o seu Messerschmitt Bf 109 sufriu un fallo no motor e estrelouse contra o mar, sendo rescatado polo Seenotdienst, o servizo de rescate da Luftwaffe. A súa unidade foi finalmente retirada ao Reich en maio de 1941.
Operación Barbarossa
Foi trasladado ao leste de Varsovia para a Operación Barbarossa, a invasión da Unión Soviética. O 24 de xuño derribou sete bombardeiros en tres misións chegando a trinta e un a finais de xullo. En recoñecemento a iso, recibiu a Cruz de Cabaleiro da Cruz de Ferro (Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes) o 1 de agosto. A súa unidade loitou no gran cerco de Kíiv de 1941 e no fallado ataque contra Moscova.
O 20 de agosto foi abatido no seu Bf 109 F-2, e trasladado a Francia.
Fronte oriental
Con base en Novodugino, directamente ao oeste de Moscova, entrou de inmediato nas frenéticas batallas pola superioridade aérea sobre o saliente de Rzhev e foi rescatado do mar dúas veces máis.
O exército alemán finalmente retirouse en fronte a Moscova para endereitar a primeira liña.
En xuño de 1943 caeu sobre a fronte central. Por mor das feridas ou polas súas críticas cada vez máis abertas ao desenvolvemento da campaña do Alto Mando foi chamado a Alemaña.
Comandos de adestramento
O 5 de xuño, Schnell foi transferido a unha unidade de adestramento de pilotos. Pero apenas quince días despois, foi trasladado de novo, esta vez ao teatro mediterráneo. Na súa estadía de dous meses supervisou a retirada da unidade desde Italia, pasando por Nápoles, Roma e Lucca na Toscana, mentres os aliados occidentais se preparaban para tomar terra en Europa continental.
Schnell finalmente foi chamado a outra unidade de primeira liña, respondendo á chamada de Johannes Steinhoff para unirse á banda de "malcontentos" de elite de Adolf Galland na JV 44. Alí exerceu como oficial de Platzausbau (encargado da infraestrutura do aeródromo) ata o final da guerra. Unha das súas últimas misións, o 4 de maio de 1945, foi ser enviado polo seu comandante, Heinz Bär, desde a súa base aérea en Salzburgo onda as forzas estadounidenses próximas para obter as súas instrucións de capitulación.
O Ventorrillo, A Veiga de Logares, A Fonsagrada
O Ventorrillo é un lugar da parroquia da Veiga de Logares, no concello lucense da Fonsagrada, na comarca da Fonsagrada.
Vilagudel, A Veiga de Logares, A Fonsagrada
Vilagudel é un lugar da parroquia da Veiga de Logares, no concello lucense da Fonsagrada, na comarca da Fonsagrada.
A Veiga de Logares, A Veiga de Logares, A Fonsagrada
A Veiga de Logares é un lugar da parroquia da Veiga de Logares, no concello lucense da Fonsagrada, na comarca da Fonsagrada.
Vilarfruxilde, A Veiga de Logares, A Fonsagrada
Vilarfruxilde é un lugar da parroquia da Veiga de Logares, no concello lucense da Fonsagrada, na comarca da Fonsagrada.
Kikí Dimulá
Kikí Dimulá (en grego: Κική Δημουλά) nada en Atenas o 6 de xuño de 1931 e finada na mesma cidade o 22 de febreiro de 2020 foi unha poetisa grega, membro da Academia de Atenas dende o 2002 até a data do seu pasamento. En vida, chegou a ser considerada unha das maiores voces da literatura grega contemporánea.
Traxectoria
Vasilikí Radú (Βασιλική Ράδου, máis tarde Kikí Dimulá) naceu en 1931 na capital grega. Despois de remata-lo bacharelato, en 1949, comezou a traballar no Banco da Grecia, seguindo a tradición familiar do seu pai e dous tíos, oficio que mantivo até o seu retiro vinte e cinco anos despois.
O 15 de xuño de 1950 a prestixiosa revista literaria Nea Hestia publicou dous dos seus poemas baixo o nome de Kikí Chr. Radú. En 1952, como agasallo para o día da súa onomástica, o seu tío Panaiotis Kalamariotis ofreceulle o pagamento dunha edición privada da súa poesía, titulada Poemas. Pronto rexeitou discretamente este poemario, que non foi incluído nunha obra homónima, publicada o 1998, cuxos poemas eran outros. En 1954 casou co enxeñeiro civil e poeta, Áthos Dimulás, que coñecera en 1945. Dimulá sempre expresou que foi a súa unión con el a que a forxou coma poeta. Con Dimulás, falecido en 1985, tivo un fillo e unha filla.
A partir de 1959 participou no comité de redacción da revista literaria Ho Kyklos (en galego O círculo), escrita por empregados do Banco da Grecia. Alí publicou contos, que posteriormente foron compilados en libro en 2005.
A poesía de Dimulá
Níkos Dimú afirma que a poesía de Dimulá é unha poesía sen obxecto, porque o seu obxecto é o nada; o seu suxeito é o paso, progresivo ou súbito, do ser ó non-ser, este paso chamado tempo, desgaste ou morte. Os críticos sitúana nunha xeración de posguerra, tamén chamada intermedia porque fica entre os anos 30 e os primeiros anos 70 do século pasado. Porén, Dimulá refusa a adscrición a calquera xeración ou corrente literarias, máis aló dunha mera referencia cronolóxica.
Á hora de clasifica-lo xénero poético cultivado por ela, considerouse próximo ó dos poetas metafísicos ingleses do século XVII, Donne, Herbert ou Andrew Marvell, ou a estadounidense Emily Dickinson. Dimulá, porén, ten unha voz de seu, radicalmente independente e difícil de clasificar dentro de calquera movemento ou tendencia literaria ou poética. O seu tradutor ó francés, Michel Volkovitch, descríbea coma un "electrón libre". Eurydice Trichon-Milsani, tamén a súa tradutora a ese idioma, considéraa sen precedentes e, moi probablemente, sen epígonos tampouco.
Se algo caracteriza a poesía de Kikí Dimulá é o uso extremo e mesmo acrobático da linguaxe e das palabras. O crítico Níkos Dimú chámaa unha anarquista das palabras, unha poetisa que —ó estar aterrorizada pola existencia— tamén aterroriza a linguaxe. Isto non a priva de estar preto do lector e de ter unha inmensa popularidade no seu país.
Trátase dunha autora non demasiado prolífica (unha ducia de poemarios, non demasiado extensos, ó longo duns sesenta anos de actividade poética). O título do seu poemario Το λίγο του κόσμου (en galego, O case nada do mundo ) apunta xa a ese gusto polo insignificante, polo humilde, as cousas sinxelas.
Prosa
A poesía de Kikí Dimulá foi traducida a distintos idiomas coma o inglés, alemán, sueco, francés, catalán, castelán, italiano, polonés e búlgaro. En Grecia, numerosos manuais escolares inclúen fragmentos da súa obra. O seu estilo é considerado un pouco complicado por estar atestado de experimentacións coa linguaxe: palabras raras, paráfrases, metonimias, neoloxismos (adoito de creación propia) e arcaísmos. Os seus mellores poemas, moi populares, con certeza non se poden musicar doadamente; secasí, algúns deles xa foran maxistralmente musicados por grandes artistas gregos como Thanos Mikrútsikos e Mános Xydous.
Proposición oficial ó Premio Nobel de Literatura
Nunha carta dirixida á Academia Sueca, coa data do 16 de xaneiro de 2020, a ministra de Cultura e Deporte da Grecia, Lína Mendóni, propuxo a poetisa para o Premio Nobel de Literatura.
Segundo a edición en liña do xornal ateniense Ta Nea, nun artigo con data do 23 de febreiro daquel ano, un día despois do pasamento de Dimulá, fora con motivo da súa morte que o Ministerio de Cultura anunciou o nomeamento malia que o Premio Nobel de Literatura só se concede a persoas vivas.
Cereixedo, Cereixedo, Cervantes
Cereixedo é un lugar da parroquia de Cereixedo no concello lucense de Cervantes na comarca dos Ancares.
Wikipedia en saami setentrional
A Wikipedia en saami setentrional (en Davvisámegiel Wikipedia) é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en lingua saami setentrional. Esta edición foi empregada como exemplo para amosar como funcionan as categorías de Wikipedia (no contexto de ontoloxías sociais).
Esta versión da enciclopedia contén artigos e  usuarios, dos cales  son activos.
Chan de Pracía, Cereixedo, Cervantes
Chan de Pracía é un lugar da parroquia de Cereixedo no concello lucense de Cervantes na comarca dos Ancares.
A Degrada, Cereixedo, Cervantes
A Degrada é un lugar da parroquia de Cereixedo no concello lucense de Cervantes na comarca dos Ancares. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 tiña 27 habitantes, dos cales 18 eran homes e 9 eran mulleres.
Tesouro de Ryther
O tesouro de Ryther é un tesouro de moedas medievais de prata achado en 1992 en Ryther cum Ossendyke, Yorkshire Norte, Inglaterra.
Descuberta
O tesouro foi descuberto na mañá do 4 de abril de 1992 por Stephen Pickles, un afeccionado ás procuras con detector de metais, nunha leira próxima á localidade de Ryther onde xa apareceran varios achados de época romana e posmedieval.
Inicialmente, Pickles descubriu dúas moedas de prata a unha profundidade de entre 46 cm e 51 cm, feito que lle comunicou inmediatamente ao propietario do terreo. Nunhas declaracións posteriores publicadas en The Researcher, Pickels indicou que despois ambos escavaron xuntos a zona e comezaron a aparecer máis moedas, e un pouco máis abaixo os bordos do recipiente, que estaba deitado dun lado e coa parte superior feita anacos.
En total acháronse 812 moedas de prata, ademais do recipiente de cerámica que as albergaba, e o conxunto foi levado axiña ao Museo de Yorkshire, en York, para o seu estudo. Nun exame posterior no lugar do depósito acháronse outras cinco moedas máis.
Ao comprobarse que o achado cumpría os requisitos determinados pola Lei do Tesouro de 1996, foi declarado formalmente como "tesouro oculto" polo Tribunal de Primeira Instancia de Harrogate o 9 de outubro de 1992.
Moedas
O conxunto consta de 817 moedas atopadas xunto coa xerra de cerámica. Na súa maioría eran moedas inglesas e entre elas había 238 groats, 30 medios groats, 532 peniques e 2 peniques falsos. Tamén había catro groats e dous peniques irlandeses, así como dous peniques escoceses e sete dobre patards dos Países Baixos, que terían circulado en Inglaterra como groats, como testemuña a súa frecuente aparición en achados monetarios desta época en Inglaterra.
Xerra
A xerra é un pequeno exemplo da industria da cerámica Humber, característica de Yorkshire Norte, e data do século XV. A tipoloxía desta cerámica adoita ser crúa, sen terminar e en ningún caso vidrada. Ás veces chámaselles "xerras para beber", polo seu tamaño, aínda que a análise de residuos e algunhas ilustracións demostraron que tamén se usaban con frecuencia como penicos masculinos. Trátase dun recipiente moi común durante o século XV, aínda que hai poucas probas da súa fabricación xa a principios do século XVI.
Egeria densa
Egeria densa (sin. Anacharis densa ( Planch .) Vict ., Elodea densa ( Planch .) Casp .) é unha especie no xénero Egeria nativa de áreas tépedas de Suramérica no sueste do Brasil, Arxentina, Uruguai. En Galicia está catalogada como especie invasora. miniatura|Detalle da flor.
Descrición
É unha planta acuática, medra en augas de até 4 m de profundidade, con talos condutores de 2 m ou máis de lonxitude, producindo raíces a intervalos ao longo deles. Follas en grupos de catro a oito, de 1–4 cm de longo e 2–5 mm de ancho, cun chisco agudo. É dioica: plantas con flores masculinas e plantas con flores femininas; as flores de 12–20 mm diámetro, con tres pétalos anchos, brancos, e redondeados, de 8–10 mm de longo en plantas macho, e de 6–7 mm de longo en plantas femininas.
Cultivo e usos
Egeria densa é unha popular planta de acuario, pero trátase actualmente de non vendela nalgunhas áreas polo seu potencial invasor. As plantas en cultivo son todas dun clon macho, reproducíndose vexetativamente.
Crece ben en acuarios fríos, e é apropiada para principiantes. Propágase moi ben por cortes.
De acordo a reportes (cf. enlace Tropica) secreta sustancias antibióticas que poden axudar a previr a expansión de algas verde azuladas. Prospera mellor en sitios de moito nutriente e alta luz.
Especie invasora
Egeria densa escapou do cultivo e está naturalizada sendo unha planta invasora en moitas rexións tépedas a subtropicais do mundo, incluíndo Europa, sur de África, Asia, Australia, Nova Zelandia e Norteamérica. En Estados Unidos aparece de Nova York ao sur de Florida e o oeste de California e de Oregón. No delta do río Sacramento, California, foi introducida nos anos 1960 e moi pronto produciu un severo e adverso impacto nos ecosistemas locais. A especie xa infesta 2.400 ha, ou sexa o 12% da área total do delta. Tamén é sumamente problemática en varios outros Estados. Tamén se atopa no Canadá. Forma compactas matas que obstrúen o libre tránsito de botes, de entrada a acuedutos, trampas de sedimentos, matando a vexetación nativa, e impedindo a migración de peixes anádromos.
Especie invasora en España
Debido ao seu potencial colonizador e constituír unha ameaza grave para as especies autóctonas, os hábitats ou os ecosistemas, esta especie foi incluída no Catálogo Español de Especies Exóticas Invasoras, regulado polo Real Decreto 630/2013, de 2 de agosto, estando prohibida en España a súa introdución no medio natural, posesión, transporte, tráfico e comercio.
Taxonomía
miniatura|Egeria densa en Valdivia.Egeria densa foi descrita por Jules Emile Planchon e publicada en Annales des Sciences Naturelles; Botanique, sér. 3 11: 80. 1849.
Egeria: nome xenérico nomeado por Egeria, na mitoloxía romana, unha das Camenas, ninfa do séquito de Venus, que habitaba na fonte ou manancial de Porta Capena en Roma; era protectora das noivas como futuras nais así como tamén dos partos. Casou con Numa Pompilio, «o piadoso», segundo rei de Roma e ensinoulle asuntos relacionados con ser un rei xusto e sabio, inspirándolle a lexislación relixiosa, ensinándolle pregarias e conxuros eficaces.
densa: epíteto latíno que significa "densa"
Karl Schnell (xeneral)
Non confundir con Karl-Heinz Schnell Karl Schnell nado o 18 de decembro de 1916 en Sprendlingen e finado o 13 febreiro de 2008, foi un comandante da Wehrmacht na Alemaña nazi, xeneral da Bundeswerhr, Secretario de Estado no Ministerio de Defensa da RFA e Comandante en xefe da OTAN en Europa Central.
Servizo na Wehrmacht
Schnell participou na batalla de Francia en 1940 como comandante de compañía e foi profesor na escola de artillería de Jüterbog. De finais do verán de 1942 á primavera de 1943, foi asignado á Fronte Oriental como capitán. Como intendente foi o responsable do abastecemento da 330ª División de Infantería. Ascendeu a major da 3ª División Panzergrenadier ao sur de Monte Cassino en Italia. En xullo de 1944 asumiu o cargo de Primeiro Oficial do Estado Maior dos LXXVI Panzerkorps en Rímini e foi responsable de sete divisións subordinadas da Wehrmacht. Foi preso o 24 de abril de 1945 polo exército estadounidense. Despois da súa liberación, foi sometido á desnazificación en 1946 e, tras pasar un tempo en dous campos, foi liberado o 17 de maio de 1947.
Carreira civil
Estudou finanzas - que comezara en Karlsruhe –, administración de empresas e dereito constitucional en Hamburgo. A súa tese de doutoramento Die Prinzipien der Arbeitsvorbereitung im Industriebetrieb ("Os principios da preparación do traballo nas empresas industriais") foi cualificada cum laude.
Servizo na Bundeswehr
ligazón=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cc/Bundesarchiv_B_145_Bild-F048105-0025%2C_Bonn%2C_Scheel_mit_NATO_Oberbefehlshaber_Europa.jpg/220px-Bundesarchiv_B_145_Bild-F048105-0025%2C_Bonn%2C_Scheel_mit_NATO_Oberbefehlshaber_Europa.jpg|miniatura| Karl Schnell en [[1976 con Walter Scheel]] En setembro de 1956 comezou o seu servizo na Bundeswehr e converteuse en oficial asistente responsable da loxística no exército de campaña. Desde febreiro de 1959 foi empregado como agregado do exército na embaixada alemá en Roma e xefe de persoal do agregado militar. De volta na RFA, Schnell fíxose cargo das actividades como coronel do Estado Maior e despois subcomandante da 2. División Panzergrenadier en Marburg. O xefe do Heer entón, Alfred Zerbel nomeouno director de loxística e Xeneral de brigada. En setembro de 1965 e o sucesor de Zerbel, Josef Moll, confioulle a fusión do exército de campaña e da defensa territorial. En novembro de 1968 tomou o mando da 6ª División de Panzergrenadier en Neumünster, seguido do seu primeiro destino na OTAN como Xefe de Persoal Adxunto de Planificación e Operacións. Schnell foi ascendido a Generalleutnant e ía substituír a Ernst Ferber, pero o Ministro de Defensa deulle o cargo de Adxunto Inspector Xeral da Bundeswehr, responsable do equipamento das Forzas Armadas. O 1 de outubro de 1975, Karl Schnell asumiu o cargo de Comandante en xefe das Forzas Aliadas de Europa Central (CINCENT) da OTAN, en substitución do seu predecesor, o xeneral Ferber.
Secretario de Estado
O ministro de Defensa Georg Leber decidiu que Schnell sucedese ao Secretario de Estado de Armamento Siegfried Mann. A pesar das discusións e obxeccións, o ministro impúxose e o 11 de xaneiro de 1977 Schnell asumiu o cargo de Secretario de Defensa. A raíz das disputas da política de defensa, houbo un cambio de ministro de Defensa. O seguinte ministro, Hans Apel, non tiña unha boa relación con Schnell e levouno a retirarse do servizo activo en 1980.
Vida persoal
Era fillo dun profesor de primaria. Casou con Gisela Witte. Despois da súa xubilación retirouse a Baden-Baden e dedicouse á historia militar, á arqueoloxía e á fotografía; escribiu libros sobre a batalla de Wörth de 1870.
Westfalia
miniatura|Tres entidades coñecidas (ou parcialmente coñecidas) como Westfalia, que se solapan dentro das fronteiras actuais de Alemaña: Verde: Reino de Westfalia (1807–1813), fronteiras de [[1811. Vermello: Provincia de Westfalia (1815-1946). Gris escuro: Renania do Norte-Westfalia (desde 1946).]] Westfalia ou Vestfalia (en alemán Westfalen) é unha rexión histórica de Alemaña situada hoxe entre os estados federais de Renania do Norte-Westfalia e Baixa Saxonia.
Xeografía
O río máis importante de Westfalia é o Weser, que atravesa a Porta Westfalica e as cordilleiras Wiehen e Wesergebirge. O territorio está ademais atravesado por afluentes do Ruhr como o Möhne, Lenne e Volme, o Emscher e o Lippe.
Historia
miniatura|Westfalenpferd (literalmente, cabalo de Westfalia). miniatura|Casa típica de Westfalia en Melle (distrito de Osnabrück, [[Baixa Saxonia).]] O nome de Westfalai aparece xa no 655 nos Annales regni Francorum facendo alusión a unha parte do pobo saxón que habitaba a parte occidental do Weser. Os pobos saxóns chamaron a esta zona Westfalen, os Angrivarii chamaron a zona Ostfalia (hoxe dá nome a unha universidade en Suderburg). A palabra antiga fal(ah) podería significar Feld ('campo'), Terra ('terra'), flach ('chaira').
No ano 955 a rexión pasa a ser condado e o conde de Lerigau obtén o título de Graf von Westfalen ('Conde de Westfalia'). Deste xeito comezou a dinastía dos condes de Werl. O significado político de Westfalia aparece por primeira vez no ano 1076, nos documentos do rei Henrique IV, ao longo do período 1178-1180, aparece como Sachsenherzog durante a rebelión de Henrique o León contra o emperador Frederico I Barbarroxa.
A expresión das orixes comúns de Westfalia no pasado histórico tanto de Baixa Saxonia como de Renania do Norte-Westfalia pódese ver nas armas heráldicas (Sachsenross) que hoxe teñen moitas semellanzas en ambos os estados federais: o fondo vermello e o cabalo. Outra similitude entre ambos os estados é a arquitectura das casas. A semellanza entre as construcións tradicionais (Hallenhaus, 'casa do salón ') é notable: un salón central (Deele) cunha gran porta, as cortes a ambos os dous lados do salón central e a vivenda na parte traseira.
José Luis Vilanova
José Luis Vilanova López, nado en Lugo, é un ex piloto de rallys galego.
Competiu durante anos no Campionato de Galicia de Rally, logrando dúas vitorias, varios podios e o subcampionato de 1984. Disputou tamén probas do Campionato de España e da Copa de España entre outros. Competía principalmente cun Porsche 911 SC.
É tío dos irmáns Pedro e Marcos Burgo, dúas veces subcampións de España e tres veces campións de Galicia.
Traxectoria
Comezou nos rallys a finais dos anos 70, logrando xa en 1979 un oitavo posto no Rally Rías Baixas, pilotando un Renault 5 Alpine, e un noveno posto no Rally de Ourense de 1980 co mesmo coche. A continuación competiu cun Fiat 124 Spider, co que quedou segundo no Rally dos Pazos de 1981.
Pica asirensis
Pica asirensis é unha especie de ave paseriforme da familia dos córvidos, unha das sete comprendidas no xénero Pica, endémica de Arabia Saudita.
Descrición
A especie foi descrira en 1936 polo naturalista e zoólogo estadounidense George Latimer Bates. (e segue a ser condiderada así por moitas autoridades).
Sinónimo
Ademais de polo nome actualmente válido, tamén coñeceise polo sinónimo:
Etimoloxía
Para a do xénero, ver Pica.
O epíteto específico, asirensis, alude á súa área de distribución, a provincia de Asir, da Arabia Saudita.
Nota taxonómica
Anteriormente se clasificaba como unha subespecie de Pica pica, a pega común.
Distribución e hábitat
Pica asirensis encóntrase unicamente nas montañas do suroeste de Arabia Saudita, na provincia de Asir e as súas proximidades. Ocupa só os bosques nos vales e uadis ben arborados. Vive principalmente por riba dos 2 150 m de atitude en mestos bosques de xenebreiros sombríos de Juniperus procera ou en densos bosques mixtos. Habitualmente vive en ladeiras orientadas cara ao sur, e evita vivir en ladeiras maiores de 30 graos ou preto dos sitios ocupados por humanos. Ás veces tamén se observa buscando comida nas beiras das estradas ou vivindo a 1 800 m de altitude ou máis.
Cracterísticas
Pica asirensis mide uns 45-60 cm de longo, e o seu peso aproximado é de 240 g. A súa cabeza, o pescozo, as costas, o peito e os pés son negros. Os seus ombreiros e o ventre son brancos. A súa cola é negra, con brillo metálico de cor verde bronce. En comparación con Pica pica, ten un bico máis longo, unha plumaxe máis escura e un iris máis escuro. A súa vocalización é distinta, e fai chamadas máis agudas. Non hai gran diferenza entre machos e femias, pero a plumaxe do inmaturos é máis pagada cá dos adultos.
Comportamento
Durante a época de reprodución, os espécimes de Pica asirensis adoitan agruparse en parellas e viven en bandadas. Cada un dos grupos contén aproximadamente 8 aves. Porén, viaxan en pequenos grupos de 3-5 individuos para reealizaren as actividades diarias. Para protexerse dos depredadores como os falcóns e os mouchos, constrúen os seus niños en bosques e vales cubertos con abundante vexetación.
En vez de voaren, Pica asirensis prefire camiñar e saltar. Dado que o seu tamaño é pequeno e as súas ás curtas, voan con ritmos rápidos de ás e raramente planean.