cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Peso chileno
Serie Bicentenario (desde 2009)
O Banco Central de Chile comezou no segundo semestre de 2009 a produción dunha nova serie de billetes para conmemorar o bicentenario do país. Malia non variar nin os valores emitidos nin os personaxes conmemorados, si que se cambiaron os tamaños e engadíronse tamén medidas de seguridade para evitar a súa falsificación. Tres dos billetes da nova serie producíronse en polímero e dous en papel de algodón.
O deseño foi unificado, de xeito que se presentase o rostro de cada personaxe no anverso, xunto co antú (representación mapuche do Sol) e un corte transversal do corazón dun copihue, a flor nacional. Pola súa banda, no reverso de cada billete incorpóranse paisaxes de diversos parques nacionais xunto a unha especie animal nativa.
A implantación da nova serie foi consonte a seguinte secuencia cronolóxica:
O deseño e a produción desta nova familia de papel moeda encomendáronselles á compañía australiana Note Printing Australia Ltd (os billetes de 1.000, 2.000 e 5.000 pesos) e á sueca Crane AB (os de 10.000 e 20.000 pesos).
O asasinato de Trotsky
O asasinato de Trotsky (en The Assassination of Trotsky) é un filme británico de 1972 dirixido por Joseph Losey con guión de Nicholas Mosley. Está protagonizado por Richard Burton, no papel de Lev Trotski, así como por Romy Schneider e Alain Delon. Uns poucos anos despois da súa estrea, O asasinato de Trotsky foi incluído no libro The Fifty Worst Films of All Time.
A Pedreira, Sedes, Narón
A Pedreira é un lugar da parroquia de Sedes no concello de Narón na provincia da Coruña. Tiña 22 habitantes no ano 2015 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 11 homes e 11 mulleres.
Raíces profundas
Raíces profundas (en Shane) é un western estadounidense de 1953, producido e dirixido por George Stevens. O guión é de A.B. Guthrie Jr., adaptado da novela de Jack Schaefer de 1949. A súa fotografía, gañadora do Óscar é de Loyal Griggs. O filme está protagonizado por Alan Ladd e Jean Arthur, para a que foi a última (e única en cor) longametraxe da súa carreira.
O American Film Institute incluíu Raíces profundas na súa lista dos mellores filmes estadounidenses en 1998 no 69.º lugar e novamente en 2007 no 45.º posto.
Foi emitido na TVG o 16 de marzo de 2001.
Argumento
O filme conta a historia do misterioso pistoleiro Shane, que acaba de chegar a unha rexión de asentamentos nun val de Wyoming. Os colonos luitan polos seus dereitos contra os grandes criadores de gando, que controlan a maior parte da terra, e Shane involúcrase no conflito.
A tensión entre as faccións en conflito aumenta cando Ryker, o facendeiro máis poderoso da rexión, contrata o temíbel pistoleiro Jack Wilson para facer presión sobre os propietarios dos sitios.
Tom Barman
Tom Barman (nado o 1 de xaneiro de 1972 en Antuerpen, Bélxica) é guitarrista e vocalista da banda belga dEUS. É tamén director de cine e dirixe os videoclips da banda.
Biografía
Barman estudou na escola de cine de St.-Lucas (Bruxelas) pero nunca rematou os estudos debido á súa outra paixón, a música, e preferiu comezar unha carreira musical coa súa banda dEUS, formada a principios dos anos 90. Con todo non abandonou de todo a súa experiencia co cine xa que dirixiu os vídeos musicais da banda e realizou unha curtamentraxe en 1996, titulada Turnpike. Tamén dirixiu vídeos para outros músicos belgas como Axelle Red e Hooverphonic.
No verán do 2001 comezou a rodar en Antuerpen a súa primeira longametraxe, Any Way the Wind Blows, estreada nas salas belgas no verán do 2003. En febreiro do 2004 editou The Body Gave You Everything, o álbum de estrea de Magnus, o seu proxecto orientado ao dance co produtor CJ Bolland.
Ascensión
Ascensión pode referirse a:
Como topónimo, A Ascensión pode referirse a:
Adegas, Erbedeiro, Carballedo
Adegas é un lugar da parroquia de Erbedeiro, no concello lugués de Carballedo, na comarca de Chantada. Segundo o INE en 2016 tiña 2 habitantes, os 2 homes.
Toponimia
O topónimo deriva dunha forma medieval abdega e ten a orixe no grecolatino, despensa, almacén.
Francisco Rivera
Francisco Rivera pode referirise a:
Spectrum (revista)
Spectrum é unha revista oficial do foro de adventistas, e unha edición non oficial da Igrexa Adventista do Sétimo Día, que se publica catro veces ó ano. Creouse co fin de que os seguidores e simpatizantes da Igrexa do Sétimo Día fomentasen e discutisen sobre temas cristiáns, relixiosos e en xeral. Tamén para «fomentar o crecemento intelectual e cultural». Presenta un punto de vista progresista teolóxico.
Sancho I de Portugal
Sancho I de Portugal, nado o 11 de novembro de 1154 e finado o 26 de marzo de 1211, alcumado O Poboador (polo estímulo de apadriñar o poboamento dos territorios do país - destacando a fundación da cidade da Guarda, en 1199, e a concesión de cartas de foral en Beira e en Trás-os-Montes: Gouveia (1186), Covilhã (1186), Viseu (1187), Braganza (1187) etc, poboando así áreas remotas do reino, en particular con inmigrantes da Flandres e Borgoña.
Traxectoria
Cuarto fillo do monarca Afonso Henriques, foi bautizado co nome de Martiño (Martinho), por ter nacido no día do santo do mesmo nome, e non estaría preparado para reinar, non obstante, a morte do seu irmán, D. Henrique, cando contaba só tres anos de idade, levou á modificación da súa onomástica para un nome máis hispánico, quedando desde entón Sancho Afonso.
En 1170, Sancho foi armado cabaleiro polo seu pai logo despois do accidente de D. Afonso I en Badaxoz e tornouse o seu brazo dereito, tanto desde o punto de vista militar, tanto desde o punto de vista administrativo. Nestes primeiros tempos de Portugal como país independente, moitos eran os inimigos da coroa, a comezar polos reinos do seu curmán Afonso VII. Para alén do máis, a Igrexa Católica demoraba en consagrar a independencia de Portugal coa súa bendición. Para compensar estas fallas, Portugal buscou aliados dentro da Península Ibérica, en particular o reino de Aragón, que se converteu no primeiro país en recoñecer Portugal. O acordo firmado 1174 polo matrimonio de Sancho, entón príncipe herdeiro, coa infanta Dulce Berenguer, irmá máis nova do rei Afonso II de Aragón.
Reinado
Coa morte de Afonso I en 1185, Sancho I convértese no segundo rei de Portugal. Tendo Coímbra como centro do seu reino, Sancho deu por rematada a separación do Galicia e dedicouse a guerrear cos mouros localizados ao Sur, aproveitando o paso polo porto de Lisboa dos cruzados da terceira cruzada, na primavera de 1189, para conquistar Silves, un importante centro administrativo e económico do Sur, cunha poboación estimada en 20.000 persoas. Sancho ordenou a fortificación da cidade e construción do castelo que aínda hoxe pode ser admirado. A posesión de Silves foi efémera, xa que en 1190 Abu Yusuf Fatimí al-Mansur rodeou a cidade de Silves cun exército e con outro atacou Pino, que só puido resistir durante dez días, debido ao rei de León e Castela ameaza de novo o Norte.
Sancho I adicou moito do seu esforzo gobernativo á organización política, administrativa e económica do seu reino. Acumulou un tesouro real e incentivou a creación de industrias, así como a clase media de comerciantes e mercadores.
O rei é tamén recordado polo seu gusto polas artes e literatura, tendo deixado el mesmo varios volumes con poemas. Neste reinado sábese que algúns portugueses ían a universidades estranxeiras e que un grupo de xuristas coñecía o dereito que a ministra na Escola de Boloña. No ano 1192 concedeu ao mosteiro de Santa Cruz 400 morabitinos a que se mantivesen en Francia os monxes que alí quixesen estudar.
Descendencia
Do seu casamento con Dulce de Aragón, tivo 11 fillos:
The Membranes
The Membranes é unha banda inglesa de post-punk formada en Blackpool, Lancashire, no ano 1977. A súa primeira formación estaba composta por John Robb (baixo), Mark Tilton (guitarra), Martyn Critchley (voces) e Martin Kelly (batería). Critchley deixou o grupo ao pouco tempo, encargándose Robb e Tilton das voces, e pasando Kelly moving aos teclados, incorporándose Coofy Sid para facerse cargo da batería.
O seu primeiro lanzamento foi o flexi-disc "Flexible Membrane" en 1980, e nos seguintes once anos a banda publicaría seis álbums de estudio. O seu primeiro sinxelo, "Muscles", foi sinxelo da semana na prensa musical británica e un grande éxito nos clubs de Nova York. Kelly deixou a banda despois de "Muscles", sendo substituído na guitarra por Steve Farmery para o seu seguinte traballo, o EP Pin Stripe Hype.
Tras The Membranes, Robb formaría Sensurround e posteriormente Goldblade.
En 2009 a banda reformouse despois de que My Bloody Valentine lles pedise participar no festival All Tomorrows Parties. The Membranes gravaron entón o aclamado álbum Dark Matter/Dark Energy e tocaron en festivais por toda Europa. A banda foi aclamada pola prensa musical por unha serie de concertos que realizaron con coros en Estonia e Portugal, e co coro do British and Irish Modern Music Institute no Reino Unido.
Rego dos Podres, Berdoias, Vimianzo
Rego dos Podres é un lugar da parroquia do Berdoias no concello coruñés de Vimianzo na comarca da Terra de Soneira. Tiña 11 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales eran 6 homes e 5 mulleres.
As Salgueiras, Sedes, Narón
As Salgueiras é un lugar da parroquia de Sedes no concello de Narón na provincia da Coruña. Tiña 40 habitantes no ano 2015 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 19 homes e 21 mulleres.
Austémpera
Austémpera (do inglés austempering), é unha forma de tratamento térmico de témpera indicada para aceiros de alto teor de C (Carbono), obtendose ao final do proceso un material con dureza mais baixa do que a da martensita, denominado bainita.
O material é aquecido acima da zona crítica, asumindo a fase de austenita, e despois arrefriado en dúas etapas. A primeira etapa é un arrefriamento rápido até unha temperatura lixeiramente acima da temperatura da mudanza de fase da martensita ↔ austenita (normalmente o material é mergullado en sal fundido). O material permanece nesta temperatura pelo tempo necesario a completar a mudanza de fase austenita → bainita. Despois é arrefriado até a temperatura ambiente.
miniatura|300px|centro|Diagrama de transformación isotérmica
Escudo da República Federal Socialista de Iugoslavia
dereita|180px O escudo da República Federal Socialista de Iugoslavia consite en seis fachos, rodeados de trigo, ardendo xuntos nunha soa chama, o que representou a fraternidade e unidade das seis repúblicas que formaron Iugoslavia: Bosnia e Hercegovina, Croacia, Eslovenia, Macedonia do Norte, Montenegroe Serbia. O escudo tamén conta cunha data impresa, o 29 de novembro de 1943, día no que o Consello Antifascista de Liberación Nacional de Iugoslavia (Antifašističko Vijeće Narodnog Oslobođenja Jugoslavije) se xuntou en Jajce por segunda ocasión, establecendo a base para a posterior organización da posguerra e o establecemento dunha federación (esta data celebrouse como Día da República despois da segunda guerra mundial).
No escudo de armas orixinal (1943-1963) aparecen cinco fachos, en representación das cinco nacións da República Federal Socialista de Iugoslavia, croatas, macedonios, montenegrinos, serbios e eslovenos. O bosnñiacos musulmáns non estiveron representados como nación e tampouco os moitos outros grupos étnicos como os albaneses, alemáns, húngaros, rusinos e turcos, de modo que o escudo de armas foi redeseñado en 1963 para representar repúblicas iugoslavas en lugar de nacións.
Emblem of the Socialist Federal Republic of Yugoslavia
Almenar de Soria
Almenar de Soria é un concello español da provincia de Soria (Castela e León). A súa poboación é de 265 habitantes (INE 2012) e ocupa unha superficie de 105,99 km².
Breogán Riveiro
Breogán Riveiro Vázquez, nado en Montevideo o 7 de febreiro de 1967, é un escritor galego.
Traxectoria
Estudou Náutica, carreira que abandonou para adicarse ao audiovisual desde o 1988. Na actualidade é realizador e guionista, e adícase en especial aos documentais.
Tamén dirixiu a serie de televisión Voltar á casa; desenvolveu dúas comedias de situación para televisión (Casa Cuartel e Don Tomás).
Michelle Bolsonaro
Michelle de Paula Firmo Reinaldo Bolsonaro, nada en Ceilandia (Distrito Federal) o 22 de marzo de 1982, foi a primeira dama do Brasil, polo seu matrimonio co presidente Jair Bolsonaro, dende o 1 de xaneiro de 2019 ata o 1 de xaneiro de 2023.
Nacida en Ceilândia, rexión administrativa do Distrito Federal, completou os seus estudos nun colexio público e traballou como secretaria parlamentaria entre 2004 e 2008 na Cámara dos Deputados, onde coñeceu ao seu futuro marido, Jair Bolsonaro.
Membro da Igrexa Bautista Attitude, é defensora de causas sociais relacionadas coas persoas con discapacidade, con visibilidade sobre enfermidades raras, inclusión dixital, concienciación sobre o autismo, inclusión de Libras nas escolas e outros proxectos sociais. A pesar das súas posicións, o Consello Nacional dos Dereitos das Persoas con Discapacidade (Conade) extinguiuse en 2019, durante o goberno de Bolsonaro, mediante un decreto presidencial.
Michelle converteuse na primeira primeira dama brasileira en falar no salón do Palacio do Planalto durante unha toma de posesión presidencial. Ela, que forma parte do Ministerio para Xordomudos na Igrexa Bautista Attitude, onde actuou como intérprete de Libras nos servizos, falou en lingua de signos brasileira (Libras).
No tradicional discurso do presidente da República na noite de Nadal, na noite do 24 de decembro de 2019, por primeira vez na historia, unha Primeira Dama pronuncia un discurso xunto ao presidente nunha cadea nacional de radio e televisión. Michelle, que vestiu unha camisa vermella co nome de "Xesús", desexou "un Nadal bendito para todos os brasileiros" e destacou que "entre todos, con amor e dedicación, podemos construír un Brasil máis xusto, inclusivo e solidario para todos. "
Potomanía
A potomanía é unha patoloxía consistente no desexo frecuente de beber grandes cantidades de líquido, asociado a unha actitude pracenteira.
A potomanía supón unha unha inxestión impulsiva e desproporcionada que excede abondosamente as necesidades do suxeito. Cando esta necesidade inmotivada e imperiosa de beber grandes cantidades de líquido concirne ás bebidas alcólicas fálase de dipsomanía ou alcolismo.
A potomanía, por mor de permitir acadar un estado pracenteiro, está ligada ás veces a cadros depresivos
Enrique Peña Nieto
Enrique Peña Nieto, nado en Atlacomulco de Fabela (Estado de México) o 20 de xullo de 1966, é un político e avogado mexicano. Foi gobernador do Estado de México entre 2005 e 2011, foi presidente do país dende o 1 de decembro de 2012 ata 30 de novembro de 2018.
Traxectoria
Nado en Atlacomulco, Peña Nieto é descendente dunha longa saga de políticos locais. É bisneto de Severiano Peña, quen foi alcalde da vila de Acambay en catro ocasións, en 1914, 1916, 1921 e 1923. Ademais é parente, tanto por parte da nai como pola do pai, de dous ex gobernadores: o pai era curmán de Alfredo del Mazo González e a súa nai era filla de Constantino Enrique Nieto Montiel, parente á súa vez de Arturo Montiel Rojas. Estudou a carreira de Dereito na Universidade Panamericana e un mestrado en Administración de empresas no Instituto Tecnolóxico e de Estudos Superiores de Monterrey.
En 1984 afiliouse ao Partido Revolucionario Institucional (PRI) daquela no poder baixo o goberno de Miguel de la Madrid. Entre 1985 e 1986 traballou como avogado para o despacho Laffan Muse & Kaye, e colaborou na Corporación Industrial San Luis. En 1986 comezou a traballar nunha notaría do Distrito Federal e como parte do equipo de Fausto Rico Álvarez; a partir de 1988 exerceu a súa profesión por libre. Entrementres, participaba xa nas súas primeiras actividades políticas.
En maio de 1990 foi secretario do Movemento Cidadán da Zona I do Comité Directivo Estatal da Confederación Nacional de Organizacións Populares. Un ano máis tarde participou como delegado da Fronte de Organizacións e Cidadáns en diversos concellos do estado de México e foi tamén instrutor do Centro de Capacitación electoral do Partido Revolucionario Institucional. O seu traballo no Partido conduciuno a responsabilidades cada vez maiores: entre abril e xullo de 1993 foi tesoureiro do Comité de Financiamiento do Comité Directivo Estatal do PRI na campaña do candidato a gobernador Emilio Chuayffet Chemor. Seis anos máis tarde, en 1999, chegaría a ser subcoordinador financeiro da campaña do seu parente, o gobernador Arturo Montiel Rojas.
Entre 1993 e 1998, durante a xestión de Emilio Chuayffet, foi secretario particular do secretario de Desenvolvemento Económico do goberno do Estado de México, Juan José Guerra Abud, e posteriormente foi subsecretario de Goberno do Estado de México de 1999 a 2000.
Entre 2000 e 2002 foi Secretario de Administración do goberno do estado de México, presidente do Consello Directivo do Instituto de Seguridade Social do Estado de México e Municipios, Presidente do Consello Interno do Instituto de Saúde do Estado de México e vicepresidente da Xunta de Goberno do Sistema para o Desenvolvemento Integral da Familia (DIF) do Estado de México. Ao mesmo tempo foi asociado individual do Instituto Nacional de Administración Pública (México) e membro dos consellos de administración de varios organismos públicos descentralizados.
Como gobernador do estado de México
En 2003, Peña Nieto foi nomeado candidato a deputado local para a LV Lexislatura polo Distrito XIII, con cabeceira en Atlacomulco. Entre setembro de 2003 e setembro de 2004 foi coordinador do grupo parlamentario do Partido Revolucionario Institucional na LV Lexislatura na Cámara de Deputados do Estado de México, e presidiu a Xunta de Coordinación Política do Congreso Local. O17 de outubro de 2004 iniciouse formalmente o proceso interno do Partido Revolucionario Institucional para a designación de candidato a Gobernador do estado de México, e Peña Nieto foi precandidato xunto con Guillermo González Martínez, Óscar Gustavo Cárdenas Monroy, Jaime Vázquez Castillo, Eduardo Bernal Martínez, Fernando Alberto García Cuevas, Cuauhtémoc García Ortega, Isidro Pastor Medrano, Enrique Jacob Rocha, Héctor Luna de la Vega e Carlos Hank Rhon. Finalmente, e grazas a uns certificados de residencia de máis de sete anos no estado de México, puido inclinar a balanza ao seu favor e presentarse como candidato o 12 de febreiro de 2005 da coalición formada polo Partido Verde Ecoloxista de México e o Partido Revolucionario Institucional.
Durante a campaña enfrontouse aos seus opositores, os candidatos da Alianza do Partido Acción Nacional e Convergencia, Rubén Mendoza Ayala e do Partido da Revolución Democrática e do Partido do Traballo, Yeidckol Polevnsky. Finalmente o 3 de xullo de 2005 foi elixido Gobernador do Estado de México mais as impugnacións impediron que ata o 12 de agosto Peña Nieto fose referendado como gobernador. Obtivo o 49% dos votos, mentres que tanto Polevnsky coma Mendoza quedaban no 25%. O 15 de setembro de 2005 Peña Nieto tomou posesión como gobernador. A súa política caracterizouse pola colaboración e o traballo conxunto con Marcelo Ebrard, xefe de goberno do Distrito Federal, con acordos en seguridade, medio ambiente, emprego e transporte.
Uns meses despois, o 3 de maio de 2006 a forza pública interveu na vila de Atenco, tras un conflito que enfrontou os habitantes desa localidade, oito vendedores de flores e a policía, e que se saldou cunha forte intervención das forzas policiais e a detención de 211 persoas. Peña Nieto promoveu a investigación policial e xudicial dos feitos, co resultado dun informe onde se narraban todo tipo de abusos, incluídas 26 mulleres violadas.
En decembro de 2008 unhas obras de son e luz que Peña Nieto impulsara nas Pirámides de Teotihuacán, chamadas Resplandor teotihuacano, foron paralizadas polo Instituto Nacional de Antropoloxía e Historia porque supostamente danaban a súa estrutura. Peña Nieto ordenou a continuación das obras, aínda que tiveron que empregar formigón para cubrir o oco deixado por uns raís. Despois de enfrontar a oposición veciñal, o Consello Internacional de Monumentos e Sitios, adscrito á Unesco, ditaminou que as obras no sitio debían deterse. . A esta protesta houbo que sumarlle a da Comisión de Cultura da Cámara de Deputados de México, mais o goberno de Peña Nieto anunciou o 22 de xuño de 2009 que as obras en Teotihuacan continuarían para o que os obreiros repararon o dano causado ata daquela.
Candidato á Presidencia da República en 2012
O 27 de novembro de 2011, Peña Nieto acudiu á sede nacional do PRI para entregar a documentación e recibir a constancia que o acredita como precandidato de Partido Revolucionario Institucional, con miras ás eleccións presidenciais do 2012.
Vida persoal
En 1993 casou con Mónica Pretelini con quen tivo tres fillos. En 2007 Pretelini faleceu por unha crise epiléptica que derivou nunha arritmia cardíaca. . En 2008 Peña Nieto anunciou publicamente nun programa de televisión o seu noivado coa actriz Angélica Rivera. . O 27 de novembro de 2010 casan na catedral de Toluca.
Patrick Beverley
Patrick Beverley, nado o 12 de xullo de 1988 en Chicago, Illinois, é un xogador estadounidense de baloncesto profesional que xoga nos Chicago Bulls da National Basketball Association (NBA).
Traxectoria profesional
O 25 de xuño de 2009, Beverley foi seleccionado na 42ª posición do Draft da NBA de 2009 polos Los Angeles Lakers. O día seguinte, os seus dereitos do Draft foron traspasados ós Miami Heat a cambio dunha elección da segunda rolda do Draft de 2011.
O 7 de xaneiro de 2013, Beverley asinou un contrato de varios anos cos Houston Rockets, e foi inmediatamente asignado ós Rio Grande Valley Vipers da NBA Development League. Fixo o seu debut na NBA o 15 de xaneiro de 2013, na derrota dos Rockets por 117-109 contra os Los Angeles Clippers.
O 28 de xuño de 2017, Beverley foi traspasado ós Los Angeles Clippers xunto a Sam Dekker, Montrezl Harrell, Darrun Hilliard, DeAndre Liggins, Lou Williams, Kyle Wiltjer e unha elección da primeira rolda do Draft de 2018, a cambio de Chris Paul. O 12 de xullo de 2019, Beverley acordou cos Clippers un novo contrato por tres anos.
O 16 de agosto de 2021, Beverley foi traspasado xunto a Daniel Oturu e Rajon Rondo ós Memphis Grizzlies a cambio de Eric Bledsoe. Nove días máis tarde, os Grizzlies traspasaron a Beverley ós Minnesota Timberwolves a cambio de Jarrett Culver e Juancho Hernangómez.
O 6 de xullo de 2022, Beverley foi traspasado ós Utah Jazz xunto a Malik Beasley, Jarred Vanderbilt, Leandro Bolmaro, e os dereitos do Draft de Walker Kessler, ademais de catro elección da primeira rolda do Draft e un intercambio de eleccións da primeira rolda do Draft de 2026, a cambio de Rudy Gobert. O 25 de agosto de 2022, foi traspasado de novo sen chegar a debutar cos Jazz, desta vez ós Los Angeles Lakers, a cambio de Stanley Johnson e Talen Horton-Tucker. O 18 de outubro de 2022, Beverley debutou cos Lakers, facendo tres puntos na derrota por 123–109 contra os Golden State Warriors.
Hồ Xuân Hương
Hồ Xuân Hương (Chữ nho: 胡春香), nada en 1772 e finada en 1822, foi unha poetisa vietnamita do final da dinastía Lê.
Traxectoria
Non se sabe con certeza moito da súa vida. Durante moito tempo pensouse que era a filla máis nova dun letrado de nome Hồ Phi Diễn (1703/1704-1786), que viviu no lugar de Quỳnh Đôi, na provincia de Nghệ Anpero a familia marchou a Hanoi pouco despois do seu nacemento e ali pasou a súa infancia.
Non obstante, investigacións máis recentes, realizadas por Trần Thanh Mai, naceu en Quỳnh Đôi e o seu pai sería tamén un letrado pero de nome ;Hồ Sĩ Danh (1706-1783).
Fose quen fose seu pai viviu en Hanoi, converténdose nunha celebridade local, coñecida polos seus poemas, sutís e cheos de espírito. Parece que casou dúas veces, primeiro como esposa de segundo rango, ou (concubina), do rexedor de Vinh–tường, quen morreu ao pouco, e logo doutro notable local, o xefe de cantón, Tổng Cóc que faleceu seis meses despois do seu matrimonio.
Pasou o resto da súa vida nunha pequena casa preto do lago do Oeste en Hanoi, recibindo visitas, en moitas ocasións de poetas, cos que realizaba xustas poéticas.
Obra
Durante a súa vida e despois da súa morte, os seus poemas transmitíronse por vía oral ou recollidos por amigos, o que orixinou moitas variantes. A primeira colección realizouse a primeiros do século XX. Atribúenselle uns sesenta poemas en nôm (lingua popular, o vietnamita). En 1964 descubriuse unha unha colección de poemas con 24 composicións en chinés e 28 en chữ nho, que total ou parcialmente sería da man de Hồ Xuân Hương. A súa poesía amosa unha muller independente de espírito e rebelde que ía contra as normas morais e éticas do confucianismo para as mulleres, con poemas irreverentes e cheos de dobre sentido mais eruditos.
Opeth
Sendo a súa orixe o death metal sueco, Opeth comezaron dende cedo a experimentar coas súas composicións, incorporando influencias que abranguen dende o jazz ata o rock progresivo e sinfónico clásico, pasando por música folk e mesmo blues.
Dende o seu primeiro contrato discográfico en 1994, Opeth ten lanzado oito álbums, un DVD, unha caixa compilando varios discos, e tres sinxelos. Unha excepción notable na súa discografía vén constituída polo disco Damnation, no que se afastaron momentaneamente do seu son metálico para gravar temas de rock progresivo, cun claro contido acústico.
Os comezos de Opeth (1990-1993)
Opeth formouse en Estocolmo, Suecia, en 1990 por David Isberg. Isberg convidou a Mikael Åkerfeldt, quen tiña unha banda chamada Eruption, a unirse ó grupo como baixista, sen contar co resto do grupo, que pronto marcharon. Estando, entón, Isberg coma cantante e Åkerfeldt coma guitarrista, Opeth necesitaba máis músicos. Incorporáronse amigos de toda a vida de Mikael, membros de Eruption, Anders Nordin á batería e Nick Döring ó baixo. Andreas Dimeo entrou despois como segundo guitarra.
Vi
Vi ,editor de texto, orixinalmente escrito por Bill Joy no 1976, tomando recursos de ed e ex, dous editores de texto deficientes para UNIX, que trataban de crear e editar ficheiros, de alí, a creación de "vi". Hai unha versión mellorada chamada Vim, pero Vi é un editor de texto que se atopa en (case) todos os sistema de tipo Unix, de forma que coñecer a forma de usalo é unha axuda ante operacións de emerxencia en diversos sistemas operativos.
Manexo de vi
Editar un ficheiro:
vi nomedoficheiro.txt
Para saír ou gardar debemos pulsar Esc e escribir:
Romar, Berdoias, Vimianzo
Romar é un lugar da parroquia do Berdoias no concello coruñés de Vimianzo na comarca da Terra de Soneira. Tiña 19 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales eran 8 homes e 11 mulleres.
Polisinodial
Denomínase réxime polisinodial á organización política das monarquías absolutas dos reinos de España durante o Antigo Réxime e a historia moderna ata principios do século XIX baseados nos Consellos. O mecanismo de funcionamento básico era a elevación dunha consulta ao monarca, quen resolvía segundo o seu parecer.
A súa orixe remóntase á Idade Media nos órganos consultivos das coroas de Castela, Aragón e Navarra.
Os Consellos foron de tres tipos:
O sistema polisinodial foi caendo en desuso co período ilustrado coa creación dos Secretarios do Despacho, para desaparecer por completo no século XIX coa figura da Xunta Suprema Central (Junta Suprema Central en castelán), antecedente do Consello de Ministros, método de goberno adoptado definitivamente durante o Reinado de Isabel II.
Mira Nair
Mira Nair, nada en Rourkela (Odisha) o 15 de outubro de 1957 é unha cineasta india establecida en Nova York. A súa produtora, Mirabai Films, está especializada en filmes para o público internacional sobre a sociedade india, no ámbito económico, social ou cultural. Entre os filmes máis coñecidos están Mississippi Masala, Kama Sutra: A Tale of Love, The Namesake, o gañador do León de Ouro Monsoon Wedding e Salaam Bombay!, que recibiu candidaturas aos premios da BAFTA e ao Óscar ao mellor filme en lingua non inglesa.
Traxectoria
Nair naceu en 1957 en Rourkela, e creceu cos seus pais e os seus dous irmáns máis vellos en Bhubaneswar, Odisha. O seu pai, Amrit Nair, é administrativo e a súa nai, Parveen Nayyar, traballadora social que adoita traballar con nenos. Aos once anos, Nair e a súa familia mudáronse a Delhi debido a un cambio de posto do seu pai. Aos trece deixou o seu fogar para asistir ao Loreto Convent Tara Hall, escola misioneira irlandesa católica situada en Shimla, onde desenvolveu unha paixón pola literatura inglesa. Despois de Tara Hall, continuou os seus estudos na Universidade de Delhi, onde se licenciou en socioloxía. Para ampliar a súa educación, Nair solicitou o ingreso en escolas occidentais e aos dezanove anos ofrecéronlle unha bolsa completa na Universidade de Cambridge, mais finalmente rexeitouna e no seu lugar aceptou unha bolsa completa na Universidade Harvard.
No comezo da súa carreira como directora, Nair realizou documentais en que exploraba a tradición cultural india. Para o seu filme de tese en Harvard entre 1978 e 1979 produciu un filme en branco e negro titulado Jama Masjid Street Journal. No filme, de dezaoito minutos percorre as rúas da vella Delhi e ten conversas casuais con xente do lugar.
Vida privada
En 1977, Nair coñeceu o seu primeiro esposo, Mitch Epstein, cando tomaba clases de fotografía na Universidade Harvard. Divorciáronse en 1987, e en 1988 coñeceu o seu segundo marido, Mahmood Mamdani, mentres facía investigacións en Uganda para o filme Mississippi Masala. O seu fillo Zohran naceu en 1991. Como a súa esposa, Mamdani tamén da clases na universidade de Columbia.
Nair foi unha entusiasta do ioga durante décadas. Cando fai un filme, o equipo comeza o día cunha sesión de ioga.
Opinións políticas
En xullo de 2003, Nair declinou a invitación ao Festival Internacional de Cinema de Haifa como "invitada de honra" para protestar polas políticas de Israel cara a Palestina. En publicacións na súa conta de Twitter, Nair afirmou "irei a Israel cando os muros caian. Irei a Israel cando a ocupación pase... Irei a Israel cando o estado non privilexie unha relixión sobre outra. Irei a Israel cando o Apartheid acabe. Irei a Israel, pronto. Eu apoio a Palestina polo boicot académico e cultural a Israel (PACBI) e o movemento máis grande Boicot, Desinvestimento, Sancións. Nair foi posteriormente eloxiada pola PACBI, que indicou que a súa decisión de boicotear Israel "axuda á destacar a loita contra o colonialismo e o apartheid". A continuación chiou "Irei a Israel, pronto".
Vilallonte, Sedes, Narón
Vilallonte é un lugar da parroquia de Sedes no concello de Narón na provincia da Coruña. Tiña 96 habitantes no ano 2015 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 45 homes e 51 mulleres.
Antonio Carreró Vergés
Antonio Carreró Vergés, nado en Vigo en 1889 e finado en Asturias o 27 de setembro de 1936, foi un militar galego.
Traxectoria
Fillo de Antonio Carreró Mestre. En 1915 entrou na Academia de Infantería. Como oficial de Infantería prestou servizos en África e tamén estivo destinado en Vigo. Cara a 1925 era primeiro tenente no Goberno Militar. Despois foi capitán no Rexemento de Murcia. Tras o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936, por orde de Felipe Sánchez Rodríguez, comandante militar da praza, declarou o estado de guerra en Vigo o 20 de xullo de 1936, leu o bando na Porta do Sol e ordenou disparar contra os que estaban presentes. Despois estivo á fronte do pelotón que fusilou a Emilio Martínez Garrido e outros republicanos vigueses. Marchou á fronte e morreu en Asturias a finais de setembro de 1936. Foi soterrado no cemiterio de Pereiró o 29 de setembro, cos soldados Eduardo Núñez Saavedra e Eugenio Rodríguez Cantero.
Polo seu acto do 20 de xullo, a Porta do Sol de Vigo foi rebautizado co seu nome, inutilmente porque a maioría da poboación local seguiu utilizando o nome orixinal.
Coral Polifónica El Eco
A Sociedad Coral Polifónica El Eco é unha agrupación coral da cidade da Coruña. Fundada en 1881 por Pascual Veiga, trátase do coral en activo máis antigo da Península Ibérica. Entre os seus recoñecementos cómpre salientar a Medalla de Prata da Coruña, e as medallas de ouro de París e o Porto.
Historia e características
Entre os directores que estiveron á cabeza do coral figuran José Castro "Chané", Xosé Baldomir, Mauricio Farto, Rodrigo A. de Santiago, Francisco Méndez, Rogelio Groba, Fernando V. Arias, Marcel Van Bree e Pedro Martínez Tapia, no cargo dende 2012.
Algunhas das figuras salientables que formaron parte de El Eco foron o vocalista Pucho Boedo ou o compositor Xavier de Paz.
O seu repertorio vai dende a ópera ás cantatas e oratorios, pasando pola opereta, zarzuela, habaneras, música relixiosa e popular.
Adive
miniatura O adive (Canis aureus maroccanus) é unha subespecie de chacal común (Canis aureus) que vive en Marrocos e que pode ser domesticada.
Aeroporto Arturo Michelena
O aeroporto internacional Arturo Michelena é un aeroporto que serve á cidade de Valencia, Venezuela. Está situado a uns 8 quilómetros ao leste do centro de Valencia e a uns 120 ao oeste de Caracas. Recibe o nome do pintor venezolano Arturo Michelena, que naceu na cidade.
Galiza Ceive-OLN
Galicia Ceibe-OLN (posteriormente cambiou o nome a Galiza Ceive-OLN) foi unha organización independentista de esquerdas, impulsada orixinalmente polo Partido Galego do Proletariado en 1980 e máis tarde constituída como partido.
Metalurxia
miniatura|300px|Metalurxia (1875) Metalurxia designa un conxunto de procedementos e técnicas para extracción, fabricación, fundición e tratamento dos metais e as súas ligas.
Galiza Ceive-OLN
Orixes
Galicia Ceibe xurdiu en 1979 coma unha plataforma do Partido Galego do Proletariado (PGP) para concorrer ás eleccións municipais de 1979 en Vigo, nas que acadou 1926 votos, o 2,22% do total. A pesar do fracaso en Vigo, o PGP si acadou 3 concelleiros nas listas de Unidade Galega (en Monforte de Lemos, Santiago de Compostela e Vilaboa) e outros 2 en Salvaterra de Miño a través dunha agrupación de electores. En 1980 o PGP decidiu disolverse e converterse en Galicia Ceibe-OLN (GC-OLN).
Primeiros anos
Tras a disolución final do PGP en 1981, GC-OLN ocupou o seu espazo político, defendendo a independencia nacional sen excluír á loita armada. En 1982 foi unha das forzas que deu orixe ó BNG pero deixou a organización na propia Asemblea Constituínte ao se decidir a participación do BNG nas eleccións. O seu voceiro era a revista Espiral. No referendo de autonomía de Galicia de 1980 o partido apoiou tanto a abstención coma o voto negativo. Nas eleccións autonómicas de 1981 GC-OLN presentou unha candidatura pola Provincia de Pontevedra, co obxectivo de utilizar os espazos de propaganda electoral para emitir mensaxes de apoio aos presos galegos. Pouco antes das eleccións o partido anunciou que defendería a abstención e "retirou" a súa candidatura, a pesar do cal conseguiu 1.433 votos (o 0,46% do total na Provincia de Pontevedra). Ese mesmo ano, GC-OLN convocou a súa primeira manifestación independentista no Día da patria galega en Santiago de Compostela, baixo o lema Independencia e Socialismo.
Metalurxia
Até a aparición da metalurxia utilizábanse obxectos ornamentais de metais preciosos e de ferro procedente de meteoritos, mais o uso extensivo dos metais non foi posíbel até que se puido reducir os minerais que se encontran na natureza (en forma oxidada) en metal máis ou menos puro por procesos metalúrxicos.
Galiza Ceive-OLN
Primeiros anos
Nas eleccións de 1983 formou xunto ó PCOE e independentes as Candidaturas de Unidade Popular que presentou candidaturas en Vigo e Pontevedra. En consecuencia dos malos resultados acadados, só 814 votos en Vigo e 182 en Pontevedra, Xosé Luís Méndez Ferrín propuxo a finais de ano na VI Asemblea Nacional a autodisolución da organización, o que foi rexeitado pola maioría; parte da militancia abandonou a organización. Nesa Asemblea decidiuse mudar o nome a Galiza Ceive-OLN e adoptar a ortografía reintegracionista, Antón Arias Curto converteuse no líder máis destacado.
Metalurxia
Historia da metalurxia
Co dominio do lume, xurdía a posibilidade da metalurxia. Con excepción do ouro e, eventualmente, da prata, do cobre, do platino e do mercurio, todos os metais practicamente existen na natureza apenas na forma de minerais, isto é, combinados con outros elementos químicos e na forma oxidada, e para extraelo e "purificalo" (iso significa separar o metal da súa combinación inicial e transformar este en substancia simple) podemos ter como auxilio o proceso de oxi-redución (electrólise industrial).
A palabra "metal" vén do grego e significa "procurar, sondar". O ouro compón 1/200 000 000 da codia terrestre, e é un dos metais máis raros. Mais probabelmente foi o primeiro metal en ser descuberto, por existir case sempre en forma de pebida, cuxa cor é un amarelo bonito e que chama a atención. Era extremadamente pesado, podía ser usado como ornamento por ser brillante e podía ser moldeado nas máis variadas formas, pois non era moi duro. Alén diso, era permanente, unha vez que non oxidaba nin deterioraba.
Canón do Eume
miniatura|250px|O canón do Eume desde o [[mosteiro de Caaveiro.]] Coñécese como canón do Eume un treito do curso medio-baixo do río Eume caracterizado polo encaixe do leito do río nun abraiante desfiladeiro que dá lugar a un profundo val. Gran parte do canón áchase baixo as augas do encoro do Eume. A parte non asulagada forma parte da Reserva Integral do parque natural das fragas do Eume.
No punto onde se construíu a presa do encoro, as paredes graníticas case verticais acadan case os 300 metros de altura, sendo lugar moi frecuentado polos practicantes da escalada libre.
Formación
O río Eume flúe a través de distintos bloques ou placas do terreo, separadas por fallas. Co paso do tempo, onde había un territorio aplanado formouse unha sucesión de chanzos provocados polas forzas telúricas. Os afundimentos e elevacións que provocaron estas forzas déronlle ao Eume unha forte pendente, xa que nos seus 76 km de curso salva case 1000 metros de desnivel. Isto fixo que as augas do río baixasen con moita forza, erosionando fondamente a sucesión de chanzos que encontraba no seu camiño, ata moldear o canón actual.
Metalurxia
Historia da metalurxia
É probábel que o ser humano teña iniciado o traballo co ouro hai máis de dez mil anos. O ouro e, até certo punto, a prata e o cobre eran valiosos por mor da súa beleza e rareza e tornáronse un medio de troco e unha óptima maneira de se almacenar riquezas. Por volta de 640 a.C., os lidios da Ásia Menor inventaran as moedas, pedazos de liga de ouro e prata con peso determinado, cuñados cun brasón do goberno para garantir a súa autenticidade.
Aínda que o chumbo sexa un metal relativamente común, é moi brando para ter grande utilidade, de modo que o inicio da metalurxia do chumbo non tivo impacto significativo no mundo antigo. Para servir como ferramenta cumpría outro metal máis duro e así xurdiu o cobre.
O cobre
miniatura|250px|Cobre
O período calcolítico -ou Idade do Cobre-, fica entre a Idade da Pedra polida -ou Neolítico-, e a Idade de Bronce.
O cobre nativo era coñecido por algunhas das máis antigas civilizacións das que se ten noticia e ten sido utilizado hai polo menos dez mil anos (onde actualmente é o norte do Iraq foi encontrado un colar de cobre de 8700 a.C). Porén, o descubrimento accidental do metal pode ter ocorrido hai varios milenios.
Galiza Ceive-OLN
A creación da Frente Popular Galega
Coa expulsión do PCLN, GC-OLN e outros colectivos independentistas menores, coma os Grupos Independentistas Galegos (GIGa), comezaron un proceso constituínte para unha nova coalición, que se formalizou finalmente en 1988 co nome de Frente Popular Galega (FPG). O PCLN autodisolveuse dentro da FPG pouco despois. Non foi o caso de GC-OLN, que continuou organizada dentro da FPG coma un partido autónomo. As disputas cos ex-membros do PCLN, principalmente no relaccionado co apoio de GC-OLN á loita armada do Exército Guerrilheiro do Povo Galego Ceive (EGPGC), activo desde 1987, xeraron unha profunda división na coalición. A situación rematou coa saída de GC-OLN da FPG só un ano despois da súa creación.
Metalurxia
O cobre
Había algúns argumentos de que o cobre sería o primeiro metal en ter sido obtido accidentalmente en fogueiras, mais iso parece improbábel, unha vez que as fogueiras non son o suficientemente quentes para derreter minerios de cobre nin cobre metálico. Un camiño máis probábel pode ter sido a través dos fornos de cerámica, inventados na Persia (Irán) por volta de 6000 a.C. Os fornos de cerámica, alén de -loxicamente- produciren cerámica, tamén podían derreter certos cuarzos de diferentes cores para vitrificar e facer vasos de cerámica coloridos; acontece que a malaquita (un minerio de cobre oxidado) é unha pedra verde colorida, e un oleiro que tentase producir algún vidro con malaquita acabaría obtendo cobre metálico. Así pode ter iniciado a metalurxia do cobre.
Batman e Robin
Batman e Robin (en Batman & Robin) é un filme estadounidense dirixido por Joel Schumacher que foi estreado en 1997. Estreouse en galego na TVG o 12 de outubro de 2008.
Sinopse
Os experimentos do doutor Victor Fries para conserva-la vida da súa esposa con técnicas crioxénicas, orixinaron un erro fatal que o converteu en Míster Frío, un malvado que precisa manter o seu corpo a temperaturas glaciais e que intentará conxelar a tódolos habitantes da cidade de Gotham. Ademais, a tímida botánica Pamela Isley transfórmase na terrible Hedra Velenosa no transcurso dun experimento, quen quererá asasinar a tódolos seres humanos para que as plantas recuperen a súa hexemonía sobre a Terra. Batman e o seu compañeiro Robin deberán enfrontarse a eles para facer fracasar os seus plans.
Metalurxia
O cobre
O primeiro artefacto de cobre moldado coñecido é a cabeza dun martelo encontrada en Can Hassan, Turquía Central, e datada de 5000 a.C.
Aínda que na época fose un metal raro, hai indicios que apuntan que o cobre foi utilizado no leste da Anatolia en 6500 a.C. en Alaca, necrópole prehititas. En diversos sitios daquela rexión existen obxectos que representan touros e cervos de metal. Tamén foron encontradas obras de xoiaría e ourivaría, que se presumen ter a mesma datación.
En 3500 a.C. aproximadamente, acredítase que teña habido un rápido desenvolvemento da metalurxia na rexión da Mesopotamia e que este pode ter proporcionado o crecemento tecnolóxico daquela rexión.
Existen indicios en diversos sitios de que en aproximadamente 3000 a.C., utensilios de cobre se diseminaron polo Oriente Medio chegando a atinxir culturas neolíticas na rexión da Europa.
Galiza Ceive-OLN
Assembleia do Povo Unido e desaparición
Unha vez fóra da FPG, o apoio ao EGPGC volveuse máis evidente e decidido, até o punto de que se converteu de facto no seu brazo político. En 1989 GC-OLN decidiu autodisolverse nunha nova organización, a Assembleia do Povo Unido (APU), que recolleu a militancia e as ideas de Galiza Ceive-OLN.
Metalurxia
O cobre
En España e na Hungría, rexións en que o cobre é abundante, as tribos nómades facían uso de obxectos daquel metal, difundíndoo pola rexión.
O cobre xerou algún impacto no mundo antigo, pois producía boas armas e armaduras razoábeis, mais aínda era moi brando para producir ferramentas de corte útiles. Consecuentemente, a metalurxia do cobre non substituíu a manufactura de armas e ferramentas de pedra, que aínda producían láminas superiores.
Bronce
miniatura|200px|Armas e ornamentos de bronce
O bronce é unha liga de cobre cun metaloide chamado arsénico ou de cobre con estaño. A adición de arsénico ou de estaño no cobre aumentou considerabelmente a súa dureza, producindo armas e armaduras excelentes. O coñecemento da metalurxia do bronce permitiu aos reis superaren os seus inimigos e causou tal revolución que marcou o fin da Idade de Pedra e o comezo da Idade de Bronce. Entre tanto, pasarán milenios até que o bronce poida ser usado por soldados comúns e por cidadáns, tendo sido, por moito tempo, artigo de luxo da nobreza.
Os primeiros bronces de cobre/arsénico son da Asia Menor e datan de 4200 a.C. Foron usados por moito tempo até seren substituídos polos bronces modernos de cobre/estaño por volta de 1500 a.C. Non se sabe de certo se os ferreiros que producían bronce de cobre/arsénico adicionaban conscientemente minerios de arsénico ou se explotaban minas de cobre que afortunadamente contiñan arsénico como contaminante.
Como os ferreiros aprenderon a producir bronce con cobre e estaño tamén é un misterio. Tal coñecemento probabelmente xurdiu por un feliz accidente: pola contaminación de estaño en minerais de cobre, aínda que, sobre o 2000 a.C., saibamos que o estaño xa era utilizado para a produción de bronce. Isto é sorprendente, visto que o estaño é un metal semi-raro, e mesmo un mineral rico en estaño, como a casiterita, contén só un 5% del. Igualmente, a casiterita parece unha rocha común, sendo necesarias habilidades especiais (ou instrumentos especiais) para encontrala. Mais calquera que fosen os pasos para aprender o uso do estaño, este xa era ben coñecido no 2000 a.C.
Entre as máis notábeis reliquias da Idade de Bronce están as escrituras épicas Ilíada e Odisea, nas cales os guerreiros loitaban con armaduras de bronce e con lanzas cuxas puntas eran de bronce.
O minerio de cobre non é común, e as civilizacións que usaron o bronce intensamente esgotaron a oferta local, tendo que importar grandes cantidades doutros países. O minerio de estaño era aínda peor. O cobre xa non é un compoñente común da codia terrestre, mas o estaño aínda o é menos. Aliás, o estaño é quince veces máis raro que o cobre. Iso quería dicir que polo ano 2500 a.C., tempo en que aínda se encontraba o cobre en varios lugares do Oriente Medio, a reserva local de estaño parecía terse esgotado completamente.
Foi a primeira vez na historia que os homes enfrontaron o esgotamento dun recurso natural; non apenas un esgotamento temporal, como o do alimento en tempos de seca, senón permanente. As minas de estaño baleiráranse e nunca máis tornarían a se encher.
A menos que o ser humano pretendese conformarse co bronce existente, habería que atopar novas reservas de estaño nalgún lugar. A busca continuou por áreas cada vez máis amplas e, por volta de 1000 a.C., os navegadores fenicios ultrapasaban a rexión mediterránea e talvez xa chegaran a rexións tan distantes canto India, África e Europa.
Porén, nese ínterim, desenvolvérase unha técnica de obtención do ferro a partir dos seus minerios en 1300 a.C., na Asia Menor. O ferro era de purificación máis difícil. Exixía unha temperatura máis alta, e a técnica da utilización do carbón vexetal para ese propósito levou algún tempo para se desenvolver.