cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Historia do debuxo técnico
Renacemento e perspectiva
Os artistas chineses utilizaron a proxección oblicua desde o século I até o XVIII. Non é seguro como o empregaron; Algunhas autoridades suxiren que os chineses adquiriron esta técnica da India, que á súa vez a adquiriu da Roma antiga. A proxección oblicua tamén aparece na arte xaponesa, como nas pinturas Ukiyo-e de Torii Kiyonaga. No XVIII século, os artistas chineses comezaron a combinar a perspectiva oblicua coa diminución regular do tamaño de persoas e obxectos coa distancia; non se elixe ningún punto de vista particular, pero conséguese un efecto convincente. No período da Antigüidade tardía, o uso de técnicas de perspectiva diminuíu. A arte das novas culturas do período das grandes migracións non tiña tradición de tentar composicións cun grande número de figuras, e a arte altomedieval foi lenta e inconsistente ao volver a aprender as convencións dos modelos clásicos.
Varias pinturas durante a Idade Media mostran outras tentativas de proxeccións nos debuxos de móbeis, onde as liñas paralelas se representan con éxito en proxección isométrica, ou por liñas que son paralelas pero sen punto de fuga.
Idade moderna e a era das patentes
miniatura|esquerda|Sección do pato mecánico de Vaucanson miniatura|Mecanismos de moenda en Brasilia, século XVIII miniatura|Máquina para sementar miniatura|Parente da bicicleta de Lallement, 1866 miniatura|esquerda|Cianótipo da ponte da Universidade de Seattle Un grande innovador neste campo foi Georgius Agricola, quen explicou por primeira vez a minería e o procesamento do mineral no seu libro sobre ciencia do metal De re metallica libri XII a través de debuxos técnicos.
No século XVIII o Complete Mühlenbaukunst de Leonhard Christoph Sturm, contén por primeira vez debuxos que representan as máquinas a escala. Tamén se teñen en conta os materiais empregados.
Digger (filme de 2020)
Digger é un filme grego de 2020 dirixido por Georgis Grigorakis. Estreouse como parte da sección Panorama da 70ª edición do Festival Internacional de Cinema de Berlín, onde gañou o premio independente do xurado Art Cinema de 2020.
Historia do debuxo técnico
Idade moderna e a era das patentes
Pódense atopar máis exemplos sobre o desenvolvemento do debuxo técnico nas primeiras especificacións de patentes dos séculos XVIII e XIX. Non obstante, desde que se concederon as primeiras patentes en Inglaterra no século XIII, é moi posíbel que tamén se poidan atopar debuxos técnicos moito máis antigos naquelas patentes. Tamén a partir do XIX atopamos ilustracións de dispositivos en debuxo técnico en dicionarios enciclopédicos coma o de Brockhaus e Efron, entre outros.
The Principles of Pleasure
The Principles of Pleasure é unha serie documental de Netflix de 2022 dirixida por Niharika Desai. A serie examina o mundo do pracer feminino e a súa falta de comprensión na ciencia moderna. A serie componse de tres episodios e estreouse en liña a través de Netflix o 22 de marzo de 2022. Está narrada pola actiz Michelle Buteau.
Historia do debuxo técnico
Idade moderna e a era das patentes
Desde mediados do século XIX a mediados do XX, un dos métodos máis empregados para facer copias de planos foi a "impresión en azul" (do inglés blueprint) ou cianótipos, primeiro en liñas claras sobre fondo azul, e logo en liñas azuis sobre fondo claro.
Época actual
miniatura|esquerda|Plano do Pavillón de Barcelona A disciplina do debuxo técnico evolucionou ao longo de séculos cara a unha tecnoloxía moderna. No debuxo técnico tradicional sobre o taboleiro de debuxo, no pasado utilízanse diferentes ferramentas de debuxo como ferramentas de debuxo, compás, lapis (lapis mecánicos), gomas de borrar, gomas de fibra de vidro, padróns de escritura e regras curvas ou mesmo bolígrafos de tinta ou puntas de embude. Até principios do século XX, arredor de 1910 (para algunhas aplicacións ata arredor de 1965), os debuxos facíanse case exclusivamente con lapis e tinta sobre papel de calcar. Estirábase con alfinetes ou cinta adhesiva nunha mesa de debuxo ou nunha táboa inclinada. Coa introdución de técnicas de trazado máis modernas como o procesado de planos, o papel de trazado foi substituído cada vez máis por láminas de debuxo transparentes. miniatura|Debuxo técnico asistido por ordenador, no século XX
No século XXI a maioría do debuxo técnico na súa fase final faise con programas de ordenador, con multitude de software específico.
Nas súas orixes o debuxo técnico xurdiu vinculado aos traballos de xeometría, arquitectura, cartografía, óptica e perspectiva; hoxe ademais do debuxo arquitectónico e urbanístico, está diversificado en distintas disciplinas, como o debuxo eléctrico e electrónico, xeolóxico, topográfico, industrial de todo tipo (por exemplo de construción de pezas metálicas) etc.
The Principles of Pleasure
Sinopse
A serie busca apoderar e educar aos espectadores sobre o corpo e o pracer femininos. Os temas tratados na serie van desde a historia da educación sexual, a fenda do orgasmo, o rol de xénero nos medios de comunicación e na sociedade, a falta de investigación sobre a sexualidade das mulleres que se remonta a séculos atrás e o consentimento.
Entre os entrevistados figuran Emily Nagoski, autora do libro Come as You Are.
Carpinteros
Carpinteros é un filme dominicano de 2017 dirixido por José María Cabral. Estreouse na sección de Cinema Mundial do Festival de Cinema de Sundance de 2017. Foi escollido como candidato da República Dominicana para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 90ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
The Man in the High Castle (serie de televisión)
The Man in the High Castle é unha serie de televisión estadounidense de historia alternativa e distópica creada para o servizo de vídeo de streaming Amazon Prime Video. A serie contan a historia dun universo paralelo onde as Potencias do Eixe da Alemaña nazi e o Imperio do Xapón gobernan o mundo despois de gañar a segunda guerra mundial. Foi creada por Frank Spotnitz e producida por Amazon Studios, Scott Free Productions (con Ridley Scott como produtor exectivo), Headline Pictures, Electric Shepherd Productions e Big Light Productions. Está baseada na novela homónima de 1962 escrita por Philip K. Dick.
O episodio piloto estreouse en xaneiro de 2015, e Amazon encargou unha tempada de dez episodios o mes seguinte, a cal se estreou en novembro. A segunda tempada, de dez episodios tamén, estreouse en decembro de 2016, e a terceira o 5 de outubro de 2018. A cuarta e derradeira tempada estreouse o 15 de novembro de 2019.
Oysterband
Oysterband (orixinalmente The Oyster Band) é unha banda británica de folk-rock e folk-punk formada en Canterbury en 1976. dereita|miniatura|280x280px|Festival Blackship, 2014 dereita|miniatura|280x280px|Oyster en Wickham
Historia temperá
A banda formouse en paralelo á Fiddler's Dram baixo o nome de "Oyster Ceilidh Band" e tocou ao principio só como banda de baile. O nome Oyster provén da primeira asociación do grupo coa cidade costeira de Whitstable, Kent, coñecida pola calidade das súas ostras. O seu álbum debut foi Jack's Alive (1980) no selo discográfico Dingles. Os seguintes foron publicados no seu selo Pukka Music: English Rock 'n' Roll: The Early Years 1800–1850 e Lie Back and Think of England, seguido de Liberty Hall e 20 Golden Tie-Slackeners.
A aliñación da banda ía mudando neses álbums. A primeira formación era:
Chris Wood deixou a banda para ir ao Canadá e foi substituído no baixo por Ian Kearey. Posteriormente, Cathy Lesurf marchou para unirse á Albion Band de Ashley Hutchings, e Will Ward tamén marchou cando gravaron Lie Back and Think of England. Logo engadiron a Russell Lax á batería. O álbumStep Outside mesturou cancións escritas por eles mesmos, moitas veces con temática política, con reelaboración de estándares tradicionais como "Hal-an-Tow".
Historia máis recente
dereita|miniatura|280x280px|Oysterband, Cropredy Festival, Oxfordshire, 12 de agosto de 2004 dereita|miniatura|280x280px|Sam Sweeney e Hannah James na English Folk Dance and Song Society
Despois do lanzamento de Wide Blue Yonder en 1987 Kearey deixou a banda, substituído por Chopper (Ray Cooper). Os álbums posteriores incluíron Ride, Little Rock to Leipzig e a colaboración de June Tabor Freedom and Rain. O batería Lee Partis substituíu a Russell Lax en 1992. En 1993 o álbum Holy Bandits, cunha canción adicada ao Camiño de Santiago ("The Road to Santiago") impulsou a banda ao primeiro plano dunha escena folk-rock en expansión xunto con bandas como The Levellers.
Nesa década a banda adoptou unha postura máis abertamente política, gravando The Shouting End of Life e colaborando con Chumbawamba para gravar "Farewell to the Crown", cara B do sinxelo Tubthumping. Pero os lanzamentos recentes Deep Dark Ocean, Here I Stand, Rise Above e Meet You There fixeron que a banda volvese a un son máis suave e melódico, e nas recentes xiras baixo o lema 'The Big Session' colaboraron músicos emerxentes como Dan Donnelly, The Handsome Family, e xente veterana como June Tabor. James O'Grady (Uilleann, violín, frauta e voz) apareceu regularmente nos álbums e xiras da Oysters nos últimos anos. Tamén participaron John Jones, James O'Grady e Ian Telfer na voz e instrumentación.
En 2007, o batería Lee Partis deixou a banda para concentrarse no seu traballo como psicoterapeuta, asesorando en prisións, entrando Dilwyn Davies como substituto.
Despois do concerto do 30 aniversario, en 2009, a banda tomou un ano sabático durante o que John Jones e Chopper fixeron álbums en solitario.
A banda volveu ao estudo en 2011, formando equipo unha vez máis con June Tabor e lanzando Ragged Kingdom en setembro nun concerto con entradas esgotadas no Queen Elizabeth Hall de Londres. Al Scott produciu o álbum, alén de tocar o baixo e guitarra. En 2012, June Tabor e Oysterband gañaron a Mellor Canción Tradicional, Mellor Álbum e Mellor Grupo nos Premios Folk da BBC Radio 2 por Ragged Kingdom.
Ray Cooper deixou a banda en 2013 para seguir unha carreira en solitario e Adrian Oxaal, anteriormente da banda de rock James, asumiu o relevo, e Pete Flood, antes de Bellowhead, substituíu a Davies na batería.
Discografía
dereita|miniatura|280x280px|Heather Gessey, Tyde dereita|miniatura|280x280px|Oyster en Wickham dereita|miniatura|280x280px|A Oyster ao vivo dereita|miniatura|280x280px|No 2014 en [[Alemaña]]
Álbums de estudio
Como Fiddler's Dram
Como Oyster Ceilidh Banda
Como Oyster Band
Como Oysterband
Álbums de recompilación
"The Road to Santiago" e "Bells Of Rhymney" da Oysterband foron incluídas no primeiro e no segundo álbum dobre recompilatorio Gaitas, violines y otras hierbas (DRO, 1992, 1993), no que participaron grupos galegos como Os Diplomáticos e Na Lúa, alén doutros grupos de éxito internacional como The Dubliners, Loreena McKennitt, The Pogues, Celtas Cortos, The Chieftains con Van Morrison, Clannad, Gwendal ou Alan Stivell. Entre 1994 e 2016 participaron noutros álbums colectivos.
Anguis cephallonica
Anguis cephallonica é unha especie de réptil da orde dos escamosos, familia dos ánguidos e subfamilia dos anguinos, unha das cinco integradas no xénero Anguis.
Descrición
A especie foi descrita en 1894 polo zoólogo e explorador austríaco Franz Werner, no seu traballo "Die Reptilien- und Batrachierfauna der jonischen Inseln". Verhandlungen der Kaiserlich-Königlichen Zoologisch-Botanischen Gesellschaft in Wien 44: 225–237.
Sinónimos
Ademais de polo nome actualmente válido, a especie coñeceuse tamén polos sinónimos:
Nota taxonómica
Esta especie foi considerada idéntica á súa curmá Anguis fragilis ou como subespecie desta última, co nome de Anguis fragilis peloponnesiacus. Hoxe en día considérase unha especie separada.
Distribución e hábitat
Endémica de Grecia, a especie encóntrase no Peloponeso, e nas illas de Cefalonia e Zante.
Os seus hábitats naturais son os bosques e matogueiras temperadas, as zonas de vexetación arbustiva de tipo mediterráneo, as praderías, pastos, as terras cultivadas e os xardíns rurais.
Estado de conservación
A Unión Internacional para a Conservación da Natureza e dos Recursos Naturais cualifica o status deste especie como NT (case ameazada) porque a súa área de distribución probabelmente non sexa moito maior de 20 000 km2, e está perseguida e suxeita a outras ameazas como os incendios, o que fai que a estea preto de cualificala como vulnerábel.
Dylan Walsh
Dylan Walsh, nado nos Ánxeles o 17 de novembro de 1963, é un actor estadounidense, coñecido como o Dr. Sean McNamara na serie Nip/Tuck.
Biografía
Charles M. Walsh naceu o 17 de novembro de 1963 nos Ánxeles, California. Os seus pais traballaron no Servizo Exterior dos Estados Unidos, e Walsh viviu en África Oriental, India e Indonesia até antes dos dez anos. A súa familia regresou aos Estados Unidos e instaláronse en Virxinia, onde Walsh empezou a actuar na secundaria. Graduouse na Universidade de Virxinia en 1986 cun título en inglés. Despois de graduarse, Walsh mudouse á cidade de Nova York para actuar como profesional.
Carreira
A primeira interpretación de Walsh foi nunha película para a televisión chamada Soldier Boys con James Earl Jones. Despois tivo un papel na película Loverboy e un papel regular na serie televisiva Kate & Allie. En 1989, empezou a usar o nome 'Dylan Walsh' profesionalmente. Continuou traballando en películas como Betsy's Wedding, Congo, e facendo do fillo do personaxe interpretado por Paul Newman, en Nobody's fool, así como facendo aparicións en televisión en series como Brooklyn South, The Twilight Zone e Everwood.
En 2003, Walsh interpretou o papel de Sean McNamara na serie televisiva Nip/Tuck, tras ser abordado polo creador de series Ryan Murphy nunha cafetaría. Murphy acordouse del polo seu papel en Nobody's fool e nunha película de televisión.
O 12 de novembro de 2007, anunciouse que Walsh protagonizaría o remake de The Stepfather, revivindo o famoso personaxe que interpretou Terry O'Quinn. A produción da película empezou en 2008 e foi estreada en outubro de 2009.
Actualmente, realiza un drama policíaco da cadea CBS protagonizado por Poppy Montgomery, Unforgettable. Interpreta o tenente Al Burns, que fora parella de Carrie cando traballaba no Departamento de Policía de Siracusa. Despois, en Nova York, deciden traballar xuntos para resolver casos.
Vida privada
Walsh estivo casado coa actriz Melora Walters desde 1996 até 2003. Xuntos teñen dous fillos, Joanna e Thomas. O 10 de outubro de 2004 contraeu matrimonio coa actriz Joanna Going, con quen ten unha filla, Stella Haven.
Animal (serie de televisión)
Animal é unha serie documental estadounidense sobre os animais e a natureza creada para Netflix. A serie está narrada por Anthony Mackie e conta coas voces de Bryan Cranston, Rebel Wilson, Rashida Jones e Pedro Pascal. Segue algúns dos animais máis admirados do mundo, capturando comportamentos e momentos nunca antes vistos. A serie estreouse a través de Netflix o 10 de novembro de 2021.
Trofeo Memorial Jarmo Wasama
O Trofeo Memorial Jarmo Wasama (en finés Jarmo Wasaman muistopalkinto) é un galardón individual entregado anualmente pola máxima competición de hóckey sobre xeo de Finlandia, a Liiga. O premio foi outorgado por primeira vez na tempada 1971-72 e recoñece o mellor xogador debutante da tempada. Recibe o seu nome en honor do ex xogador de Ilves e a selección finlandesa Jarmo Wasama.
Nome
Como ocorre con outros trofeos individuais da SM-liiga, o Trofeo Memorial Jarmo Wasama recibe o seu nome en honor a unha personalidade destacada da historia do hóckey sobre xeo finlandés. Este trofeo foi nomeado en honor ao ex xogador Jarmo Wasama, quen comezou a xogar ao hóckey sobre xeo en TaPa e axiña uniuse a Ilves na SM-sarja. Wasama foi ademais internacional coa selección finesa, xogando os Campionatos do Mundo dos anos 1962, 1963 e 1965, así como nos Xogos Olímpicos de 1964. Wasama foi o mellor defensor do seu tempo e foi considerado o primeiro defensor ofensivo de Finlandia. En 1985, coa creación do Salón da Fama do Hóckey sobre Xeo Finlandés, Wasama foi escollido como un dos primeiros membros.
Gañadores
miniatura|[[Seppo Ahokainen foi o primeiro xogador en recibir o trofeo.]] miniatura|[[Patrik Laine, gañador en 2016.]]
Cobra de colar
A cobra de colar ou cobra de auga de colar (Natrix astreptophora) é unha cobra non velenosa da familia Colubridae, propia da Península Ibérica. Ata recentemente foi considerada unha subespecie da cobra de colar eurasiática, ou Natrix natrix.
Distribución
A cobra de colar é unha especie de serpe distribuída pola península Ibérica e pola parte occidental de Francia, así como polo norte de África, nunha freita descontinua que inclúe un núcleo no norte de Marrocos (de Fez a Tánxer) e a costa alxeriana ata Tunisia.
Descrición
Pode chegar a medir dous metros de lonxitude, pero os adultos adoitan ter arredor de 120 cm. Ten o corpo groso, a testa redondeada e os ollos de pupilas redondas. A cor é moi variable: a máis común é parda ou verde escuro, aínda que poden aparecer dende cor gris ata negro; coa parte inferior do corpo máis clara. Presenta manchas negras. Algúns individuos teñen un colar característico de cor amarelo ou alaranxado. É unha especie de vida diúrna que se alimenta de anfibios (especialmente de ras e sapos), e pode chegar a cazar pequenos mamíferos e peixes. As femias son meirandes que os machos.
Flor de azúcar
Flor de azúcar é un filme dominicano de 2016 dirixido por Fernando Baez Mella. Foi escollido como candidato da República Dominicana para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 89ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
Manuel Iglesias Constenla
Manuel Iglesias Constenla, nado en Barro o 15 de xuño de 1893, foi un mestre e político galego.
Traxectoria
Estudou Maxisterio na Escola Normal de Pontevedra. Foi nomeado mestre interino de Xesta (A Lama) en decembro de 1924. Aprobou as oposicións e foi nomeado mestre de Noalla en abril de 1925. En xaneiro de 1936 foi elixido presidente de Izquierda Republicana de Sanxenxo. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi suspendido de emprego e soldo e detido. Xulgado en Pontevedra por auxilio á rebelión o 19 de xaneiro de 1937 na causa 832/36 co tamén mestre Estanislao Víctor Torres Pérez, foi condenado a cadea perpetua. Preso primeiro en San Simón, foi trasladado á Prisión de San Cristóbal (Pamplona) o 15 de xullo de 1937, onde permaneceu ata o 25 de abril de 1939 cando o trasladaron á Prisión de Figueirido (Pontevedra). Como resultado do proceso de depuración, foi separado do servizo e dado de baixa na escala. En liberdade provisional, traballou como administrativo no balneario da Toxa.
Vida persoal
Casou en Arbo coa tamén mestra Lourdes Rodríguez Tovar en 1930.
Friedrich Schottky
Friedrich Hermann Schottky, nado en Wrocław (Polonia) o 24 de xullo de 1851, e finado en Berlín o 12 de agosto de 1935, foi un matemático alemán.
Traxectoria
Naceu en Wrocław, Silesia, por entón pertencente ao Imperio Alemán, fillo de Hermann Friedrich Schottky, profesor de inglés, e da súa esposa Louise Winkler. Desde 1865 fixo o bacharelato na escola secundaria Maria-Magdalenen-Gymnasium da súa vila natal. De 1870 a 1874 estudou matemáticas na Universidade desa cidade, e despois acadou o doutoramento na Universidade Humboldt de Berlín, onde estudou con Karl Weierstraß e Hermann von Helmholtz.
A súa tese Über die conform Abbildung mehrfach zusammenhängender ebener Flächen (Sobre a representación conforme de superficies planas multiconectadas) considérase unha disertación histórica.
En 1878 obtivo a habilitación para a ensinanza de filosofía na Universidade de Wrocław, ondea ensinou até 1882, cando foi nomeado profesor de matemáticas na Escola Politécnica Federal de Zúric, onde permaneceu dez anos. En 1892 foi nomeado profesor na Universidade de Marburgo, onde permaneceu até a súa xubilación en 1922.
As súas principais áreas de traballo foron as funcións elípticas, as funcións abelianas e as funcións theta. Publicou 55 artigos e o libro "Abriß einer Theorie der Abel'schen Functionen von drei Variablen" (Ao redor da teoría das funcións abelianas en tres variábeis).
Dólares de arena
Dólares de arena é un filme de 2014 dirixido por Laura Amelia Guzmán e Israel Cárdenas. É unha corprodución internacional entre a República Dominicana, a Arxentina e México, e foi escollido como candidato da República Dominicana para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 88ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
Friedrich Schottky
Traxectoria
Tamén fixo importantes contribucións á teoría das transformacións conformes. A súa xeneralización dos teoremas de Émile Picard e Edmund Landau coñécese en matemáticas como o "conxunto de Schottky".
Propuxo unha hipótese, coñecida como o "problema de Schottky", sobre a caracterización das variedades xacobianas entre as variedades abelianas. O problema foi resolto por Takahiro Shiota en 1986, pero o tema aínda está en discusión.
Tivo unha filla e catro fillos, dos que dous deles tamén foron científicos: Ernst Max Schottky, botánico, estudoso da flora asiática, e Walter H. Schottky, físico, introdutor dunha variedade de conceptos de semicondutores.
Distincións
Schottky foi elixido membro correspondente da Academia de Ciencias de Prusia (hoxe Academia de Berlín) en 1900, e membro numerario dous anos despois.
Porin Ässät (feminino)
O Porin Ässät Naiset foi un equipo feminino de hóckey sobre xeo da cidade de Pori, Finlandia. O equipo estivo activo en dóus períodos: dende 1982 ata 1995 xogando na máxima categoría do hóckey sobre xeo feminino finlandés, a Naisten SM-sarja; e dende 1998 ata 2003 xogando en categorías inferiores.
Ao longo da súa traxectoria o equipo non conseguiu ningún logro colectivo, se ben algunhas das súas xogadoras conseguiron logros nacionais durante a súa carreira no equipo de Pori.
Historia
miniatura|Camisola de xogo do equipo feminino de Porin Ässät pertencente a Tiina Paasikunnas, 1980-87. O equipo xogou na máxima categoría do hóckey sobre xeo feminino finlandés, a Naisten SM-sarja, dende a tempada inaugural en 1982 ata 1995, cando descendeu e cesou temporalmente a súa actividade.
As mulleres de Ässät retomaron a súa actividade na tempada 1998-99, cando disputaron a I divisioona. Na súa segunda tempada na segunda categoría o equipo tentou regresar á Naisten SM-sarja, mais finalizou na sexta posición dun total de oito equipos na liga de clasificación, na que todos os equipos da categoría superior mantiveron a súa praza. Logo das eliminatorias o equipo continuou a xogar tres tempadas máis, dúas delas na I divisioona e outra na II divisioona, mais sen conseguir ningún éxito salientable. Finalmente, en 2003 o equipo cesou definitivamente as súas operacións.
Xogadoras
A mellor xogadora da historia do equipo foi a xogadora local Sari Fisk (de casada Marjamäki), quen foi a máxima puntuadora e goleadora de Ässät nas nove tempadas que vestiu a camisola vermella do equipo de Pori. Fisk xogou posteriormente en Ilves e Blues, e foi tamén internacional coa selección finlandesa. É ademais a única xogadora do equipo presente nos Suomen Jääkiekkoleijonat, o Salón da Fama do hóckey sobre xeo finlandés.
Metal Lords
Metal Lords é un filme estadounidense de 2022 dirixido por Peter Sollett e escrito por D. B. Weiss. Conta a historia de dous alumnos de instituto e amantes da música heavy metal, Hunter e Kevin, que se propoñen formar unha banda de metal. O filme estreouse a través de Netflix o 8 de abril de 2022, e conta con opción de subtitulado en galego, traducido por Noelia Bernárdez Alonso.
As Quintás, Ledoira, Frades
As Quintás é un lugar da parroquia de Ledoira no concello coruñés de Frades, na comarca de Ordes.
Lista de municipios de Francia con vieiras no escudo
Escudos por departamentos
Os departamentos numéranse seguindo a orde alfabética segundo o seu nome oficial en francés.
Departamento de Aisne (02)
No norte de Francia, na fronteira con Bélxica, atópase o departamento de Aisne, que recibe o nome do río homónimo. Divídese nos cinco distritos de Château-Thierry, Laon, Saint-Quentin, Soissons e Vervins e 804 comunas.
A sede da prefectura é Laon. esquerda|miniatura|
Departamento de Allier (03)
No centro de Francia, na rexión de Auvernia-Ródano-Alpes, atópase o departamento de Allier. Leva o nome do río Allier que atravesa o departamento. Allier abarca a maior parte do histórico condado de Bourbonnais, orixe da Casa de Borbón.´O departamento divídese nos tres distritos de Montluçon, Moulins e Vichy, así como en 19 cantóns e 317 comunas.A sede da prefectura é Moulins. esquerda|miniatura|
Freda (filme)
Freda é un filme haitiano de 2021 dirixido por Gessica Généus. En xuño de 2021, o filme foi escollido para competir na sección Un Certain Regard do Festival Internacional de Cinema de Cannes de 2021. Foi escollido como candidato de Haití para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 94ª edición dos premios,  mais finalmente non foi nomeado.
Lista de municipios de Francia con vieiras no escudo
Departamento Alpes-de-Haute-Provence (04)
esquerda|miniatura| O departamento de Alpes-de-Haute-Provence (Alpes da Alta Provenza) está situado na rexión Provenza-Alpes-Costa Azul, no sueste de Francia. Divídese nos catro distritos de Barcelonnette, Castellane, Digne-les-Bains e Forcalquier con 15 cantóns e 198 comunas. A sede da prefectura é Digne-les-Bains.
Departamento de Altos Alpes (05)
Na rexión Provence-Alpes-Côte d'Azur (Provenza-Alpes-Costa Azul) no sueste de Francia, na fronteira con Italia, atópase o departamento de Hautes-Alpes. Foi así chamado porque, ademais dos picos do grupo do Mont Blanc, no departamento de Haute-Savoie, alberga as montañas máis altas de Francia. O departamento está dividido en dous distritos, Briançon e Gap, con 15 cantóns e 163 comunas. A sede da prefectura é Gap. esquerda|miniatura|
Departamento Alpes Marítimos (06)
O departamento dos Alpes Marítimos está situado no mar Mediterráneo e esténdese desde a Costa Azul ao interior dos Alpes. Alpes Maritimes é tamén o nome francés desta parte dos Alpes, que aquí forma a cordilleira fronteiriza entre Francia e Italia. O departamento divídese nos dous distritos de Grasse e Niza cun total de 27 cantóns e 163 municipios. A sede da prefectura é Niza. esquerda|miniatura|
Departamento de Ardèche (07)
O departamento de Ardèche está na rexión de Auvernia -Ródano-Alpes. Recibe o nome do río Ardèche, que nace no oeste do departamento, atravesa a parte sur e únese ao Ródano, que forma o límite oriental do departamento, en Pont-Saint-Esprit (departamento de Gard). Divídese nos tres distritos Largentière, Privas e Tournon-sur-Rhône cun total de 17 cantóns e 335 municipios. A sede da prefectura é Privas.esquerda|miniatura|
Departamento de Ardenas (08)
No nordeste de Francia, na rexión do Grand Est, atópase o departamento das Ardenas. Recibiu o nome da cordilleira das Ardenas. Divídese nos catro distritos de Charleville-Mézières, Rethel, Sedan e Vouziers, 19 cantóns e 449 comunas. A sede da prefectura é Charleville-Mézières esquerda|miniatura|
Departamento de Ariège (09)
O departamento de Ariège está situado na fronteira española con Cataluña e a fronteira con Andorra, no sueste da rexión de Occitania. A cidade principal é Foix.
Departamento de Aube (10)
O departamento de Aube está situado no nordeste de Francia, na rexión do Grand Est (Gran Leste). Xunto ao río Aube está a maior superficie europea de cánabo industrial.
Departamento de Aude (11)
Na rexión do sur de Francia de Occitania, na costa mediterránea occidental, ao norte dos Pireneos, atópase o departamento de Aude. Percórreo o homónimo río Aude.
Departamento de Aveyron (12)
Situado na rexión de Occitania, no sur de Francia, o departamento do Aveyron recibe o nome do río Aveyron, un afluente do Tarn.O departamento divídese nos tres distritos de Millau, Rodez e Villefranche-de-Rouergue, así como 23 cantóns e 285 comunas.A sede da prefectura é Rodez. esquerda|miniatura|
Departamento de Calvados (14)
O departamento de Calvados está situado no norte de Francia, na rexión de Normandía. Recibe o nome dos arrecifes chamados Plateau du Calvados que se atopan ao mar nesta zona. A sede da prefectura é Caen .O departamento divídese nos catro distritos de Bayeux, Caen, Lisieux e Vire, así como en 25 cantóns e 537 comunas. esquerda|miniatura|
Departamento do Cantal (15)
O departamento de Cantal está situado na rexión central de Auvernia-Ródano-Alpes e recibe o nome da segunda montaña máis alta do Macizo Central, o Plomb du Cantal (1858 m). O departamento deu nome ao queixo Cantal.
Charente (16)
O departamento de Charente está situado na rexión de Nouvelle-Aquitaine (Nova Aquitania) no oeste do país e recibe o nome do río Charente. Divídese en 3 distritos, 19 cantóns e 366 comunas.
Departamento de Charente-Maritime (17)
esquerda|miniatura|
O departamento de Charente-Maritime está situado no oeste do país, na rexión de Nouvelle-Aquitaine, na costa atlántica. A sede da prefectura é a antiga cidade fortificada de La Rochelle. O departamento divídese nos cinco distritos de Jonzac, La Rochelle, Rochefort, Saintes e Saint-Jean-d'Angély, así como 27 cantóns e 466 comunas.
Departamento de Cher (18)
Situado no centro do país na rexión Centre-Val de Loire, o departamento de Cher recibe o nome do río Cher.
Departamento de Corrèze (19)
O departamento de Corrèze recibe o nome do río Corrèze. Atópase na rexión de Nouvelle-Aquitaine, no centro de Francia.
Departamento de Cote-d'Or (21)
esquerda|miniatura|
O departamento de Côte-d'Or está situado ao leste do país, na rexión Borgoña-Franco Condado, e recibe o nome dunha escarpa xeolóxica caracterizada pola viticultura que vai ao sur desde Dijon pasando por Beaune. Divídese nos tres distritos de Beaune, Dijon e Montbard, así como en 43 cantóns e 704 comunas. A sede da prefectura é Dijon.
Departamento de Cotes-d'Armor (22)
esquerda|miniatura|
Departamento de Côtes-d'Armor ( bret. Aodoù an Arvor ) é un dos catro departamentos da rexión da Bretaña. Até 1990, o departamento chamábase Côtes-du-Nord (bret. Aodoù a Hanternoz). A sede da prefectura é Saint-Brieuc. O departamento divídese nos catro distritos de Dinan, Guingamp, Lannion e Saint-Brieuc, así como 27 cantóns e 355 comunas.
Departamento de Creuse (23)
O departamento de Creuse (en occitano Cruesa) está situado no centro da Francia continental, na rexión de Nouvelle-Aquitaine, e recibe o nome do río Creuse.
Departamento de Dordoña (24)
O departamento de Dordoña está situado no suroeste de Francia, na rexión de Nouvelle-Aquitaine, e recibe o nome do río Dordoña.
Crocodylus falconensis
Descrición
C. falconensis era un crocodilo de mediano tamaño cunha forma do cranio xeneralista e robusta. As órbitas e as fiestras supratemporais son notablemente menores que as doutras especies de Crocodylus da mesma idade, mentres que as narinas son comparablemente máis grandes (pero aínda pequenas en relación co tamaño total do cranio). A premaxila rodea as narinas completamente, impedindo que os ósos nasais as contacten. Outra característica diferencial de Crocodylus falconensis con outras especies do xénero é que o supraoccipital acada ou polo menos case acada o foramen magnum. O cranio aproximadamente triangular tiña unha prominente amosega localizada detrás das narinas para recibir uns dos dentes dentarios agrandados e o centro do rostrum contiña unha prominente protuberancia ósea. Dita protuberancia pode tamén atoparse nas especies hoxe existentes do Neotrópico, como Crocodylus acutus. As estimacións de tamaño de C. falconensis son de 4,12 m de longo cun peso de 307 kg.
Lista de municipios de Francia con vieiras no escudo
Drome (26)
Situado na rexión de Auvernia-Ródano-Alpes, o departamento Drôme recibe o nome do río Drôme, un afluente do Ródano.
Crocodylus falconensis
Evolución
A análise filoxenética inicial de Scheyer e colegas situou a C. falconensis como a especie máis basal dos Crocodylus da Novo Mundo e taxon irmán de todas as seguintes especies das Américas. Isto foi interpretado como que C. falconensis foi o primeiro ou un dos primeiros membros do xénero que cruzou o Atlántico, e todas as outras especies de Crocodylus neotropicais radiarían desde Suramérica. Un estudo publicado en 2020, que se centraba na situación filoxenética da especie africana Crocodylus checchiai obtivo resultados lixeiramente diferentes. Nas súas análises, as especies de Crocodylus neotropicais mantiñan o seu estado monofilético e aínda aparecían como orixinadas a partir de especies africanas que tiveron que cruzar o Atlántico, considerando C. checchiai como o probable precursor do Vello Mundo da liñaxe americana debido á súa morfoloxía similar, incluíndo a prominente protuberancia dorsal. Porén, os seus resultados diferían dos da análise inicial de Scheyer en que C. falconensis, a pesar de ser o máis antigo, non aparecía como a especie neotropical máis basal (este papel foi enchido polo crocodilo do Orinoco (Crocodylus intermedius) en Delfino et al. 2020).
En 2021, Hekkala et al. conseguiron facer un estudo paleoxenómico extraendo ADN do fósil Voay, para establecer mellor as relacións dentro de Crocodylidae, incluíndo as subfamilias Crocodylinae e Osteolaeminae. Os seus resultados tamén atoparon unha estreita conexión entre os C. checchiai do Mioceno de África e os C. falconensis do Plioceno, situándoos como taxons irmáns. Porén, estes resultados fan que a orixe dos Crocodylus neotropicais sexa relativamente máis escura, xa que os dous grupos de especies xuntos na base do clado africano-americano serían menos derivados que calquera das dúas especies existentes africanas. Seguir estes resultados en vez dos de Scheyer ou Delfino implicaría dous episodios de dispersión distintos en América. miniatura|Paleofauna da formación San Gregorio, con Crocodylus falconensis en (8)
Lista de municipios de Francia con vieiras no escudo
Departamento de Eure (27)
O departamento de Eure está situado na rexión de Normandía, no norte do país; recibe o nome do río Eure.
Finistère (29)
O departamento de Finistère é o departamento continental máis occidental de Francia e parte da rexión da Bretaña. Por iso, como a Fisterra galega, recibiu o nome de Finis Terrae (fin da terra) na época romana, o nome bretón é Penn ar Bed (principio, cima ou cabeza do mundo).
Gard (30)
Situado no sur do país na rexión de Occitania, o departamento de Gard recibe o nome do río Gard, un afluente do Ródano.
Departamento de Haute-Garonne (31)
Situado no sur do país, na rexión de Occitania, limita co Val de Arán, facendo fronteira con España en Lleida, o departamento de Haute-Garonne recibe o nome da cabeceira do río Garona.
Departamento de Gers (32)
Situado no suroeste de Francia, na rexión de Occitania, o departamento de Gers recibe o nome do río Gers, un afluente do Garona.
Departamento de Gironda (33)
esquerda|miniatura|O departamento de Gironda está situado ao oeste do país na rexión de Nouvelle-Aquitaine (Nova Aquitania) e recibe o nome da ría da Gironda, que se forma no departamento pola confluencia do río Dordoña e o río Garona. Cunha superficie de 9.975 km², é o segundo departamento francés máis grande despois da Güiana Francesa. O departamento divídese nos seis distritos de Arcachon, Blaye, Bordeos, Langon, Lesparre-Médoc e Libourne, ademais de 33 cantóns e 538 comunas. A sede da prefectura é Bordeos.
Departamento de Herault (34)
O departamento do Hérault está situado no sur do país na rexión de Occitania e recibiu o nome do río Hérault. A capital do departamento é Montpellier.
Departamento de Ille-et-Vilaine (35)
O departamento francés de Ille-et-Vilaine (en bretón: Il-ha-Gwilen) é. Situado no noroeste de Francia, forma o departamento máis oriental da rexión da Bretaña.
Departamento Isere (38)
O departamento de Isère está situado no sueste do país na rexión de Auvernia-Ródano-Alpes e recibe o nome do río Isère.
Departamento do Xura (39)
O departamento do Xura está situado ao leste do país na rexión de Borgoña-Franco Condado na fronteira entre Francia e Suíza e recibe o nome da cordilleira do Xura. esquerda|miniatura|107x107px|
esquerda|senmarco|118x118px Évans no cantón de Mont-sous-Vaudrey no distrito de Dole.
Departamento de Landas (40)
O departamento das Landas está situado no suroeste de Francia, na rexión de Nouvelle-Aquitaine (Nova Aquitanía). O nome é un plural (les Landes, Departamento des Landes; en gascón las Lanas) e deriva do nome da breixeira ou uceira ( lande en francés) que antes proliferaba por alí. Converteuse na maior superficie forestal contigua de Europa Occidental a grande escala desde que se reforestase por orde de Napoleón, coñecida como Les Landes (as Landas).
Departamento de Loir-et-Cher (41)
Situado no centro do país, na rexión Centre-Val de Loire, o departamento de Loir-et-Cher recibe o nome dos ríos Cher e Loir.
Loira (42)
Situado no sueste do país, na rexión de Auvernia-Ródano-Alpes, o departamento do Loira recibe o nome do río Loira.
Departamento de Haute-Loire (43)
O departamento de Haute-Loire está situado no centro de Francia, na rexión de Auvernia-Ródano-Alpes, e recibe o nome do Loira, que nace nestas terras.
Departamento de Loira Atlántico (44)
O departamento de Loira Atlántico (en bretón: Liger-Atlantel) forma parte da rexión do País do Loira e da Bretaña histórica, pero non da rexión administrativa moderna do mesmo nome, da que o separou o réxime de Vichy en 1941.
Departamento de Loiret (45)
Situado no centro de Francia, na rexión Centre-Val de Loire, o departamento de Loiret recibe o nome do río Loiret.
Lote (46)
Situado no sur do país na rexión de Occitania, o departamento de Lot recibe o nome do Lot, un afluente do Garona.
Departamento Lot-et-Garonne (47)
Situado no suroeste do país, na rexión de Nouvelle-Aquitaine, o departamento de Lot-et-Garonne recibe o nome dos ríos Lot e Garona.
Departamento de Lozère (48)
Con algo máis de 5.000 km², o departamento de Lozère está situado no sur de Francia, na rexión de Occitania, e recibe o nome do macizo do Mont Lozère no Parque Nacional das Cévennes.
Departamento de Maine-et-Loire (49)
O departamento de Maine-et-Loire está situado no oeste do país, na rexión de Pays de la Loire, e inclúe esencialmente a rexión histórica de Anjou.
Departamento Manche (50)
No contexto da Revolución Francesa, creado o 17 de marzo de 1790 como parte da histórica provincia de Normandía, o departamento da Mancha está situado no norte de Francia, na rexión administrativa de Normandía e recibiu o nome do canal da Mancha ( Fr. La Manche ).
Marne (51)
O departamento do Marne está situado no nordeste de Francia, na rexión do Grand Est. Recibiu o nome do río Marne. A capital é Châlons-en-Champagne, a cidade cultural máis importante é Reims. No departamento atópase Champagne, famoso polo viño espumoso champaña que alí se produce.
Departamento de Haute-Marne (52)
O departamento de Haute-Marne está situado na rexión do Grand Est e recibe o nome do río Marne.
Departamento de Mayenne (53)
O departamento de Mayenne, coa súa capital en Laval, está situado na rexión occidental dos Países do Loira.
Departamento de Meurthe-et-Moselle (54)
esquerda|miniatura| O departamento de Meurthe-et-Moselle está situado na rexión do Grand Est e recibe o nome dos ríos Meurthe e Mosela. A capital ( a préfecture francesa) é Nancy, as subprefecturas son Briey, Lunéville e Toul.
Distrito de Luneville
O distrito de Lunéville está dividido en nove cantóns e 164 comunas.
Distrito de Toul
O distrito de Toul, con Toul como cidade principal, consta de cinco cantóns e 112 municipios.
Departamento de Mosa (55)
O departamento de Mosa tamén está na rexión do Grand Est e recibe o nome do homónimo río Mosa. A súa prefectura é Bar-le-Duc, as subprefecturas son Commercy e Verdun.O departamento está dividido en 3 distritos, 17 cantóns e 501 comunas.esquerda|miniatura|
Distrito de Bar-le-Duc
O distrito de Bar-le-Duc, coa prefectura de Bar-le-Duc, está dividido en nove cantóns e 109 comunas.
Distrito de Comercio
O distrito de Commercy, coa subprefectura de Commercy, consta de sete cantóns e 136 comunas.
Ma Ma Dik San Kei Siu Ji
Ma Ma Dik San Kei Siu Ji (en 媽媽的神奇小子) é un filme de Hong Kong de 2021 dirixido por Jimmy Wan. Foi escollido como candidato de Hong Kong ó Óscar ó mellor filme internacional na 94ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
Lista de municipios de Francia con vieiras no escudo
Distrito de Verdún
O distrito de Verdún coa sede da subprefectura é Verdún consta de 15 cantóns e 255 comunas.
Ma Ma Dik San Kei Siu Ji
Sinopse
É un filme biográfico sobre So Wa Wai, o primeiro atleta de Hong Kong en gañar unha medalla de ouro nos Xogos Paralímpicos.
Lista de municipios de Francia con vieiras no escudo
Departamento de Morbihan (56)
esquerda|miniatura| O departamento de Morbihan recibiu o nome do bretón, do golfo homónimo Mor Bihan (mar pequeno) (Golfo de Morbihan). Está no sur da Bretaña; Morbihan está separado do Atlántico pola península de Locmariaquer e a península de Rhuys.O departamento de Morbihan está dividido en 3 distritos, 21 cantóns e 253 comunas.
Distrito de Vannes
O distrito de Vannes está situado no sueste da rexión da Bretaña, o centro administrativo (prefectura) é Vannes. Divídese en 10 cantóns e 123 comunas.
Departamento de Mosela (57)
O departamento de Mosela está situado no leste de Francia, na rexión do Grand Est, e recibe o nome do río Mosela (en francés: Moselle); A capital do departamento é Metz.Divídese en cinco distritos, 27 cantóns e 727 comunas.esquerda|miniatura|
Distrito de Forbach-Boulay-Moselle
Ao norte, o distrito de Forbach-Boulay-Moselle limita co Saarland alemán, ao leste co distrito de Sarreguemines, ao sur co distrito de Sarrebourg-Château-Salins, ao oeste co distrito de Metz e ao noroeste co distrito de Thionville; A localización da subprefectura é a cidade de Forbach.
Distrito de Sarrebourg-Château-Salins
O distrito de Sarrebourg-Château-Salins abarca gran parte do Parque Natural Rexional de Lorena desde o val do Seille no oeste até a zona do lago ao redor do Étang de Gondrexange e do Linderweiher e o val superior do Sarre até os contrafortes noroeste dos Vosgos, no leste. O distrito limita ao norte cos distritos de Forbach-Boulay-Moselle e Sarreguemines, ao leste co departamento alsaciano de Bas-Rhin, ao sur e ao suroeste co departamento de Meurthe-et-Moselle e ao leste; ao noroeste co distrito de Metz. A localización da subprefectura é a cidade de Sarrebourg.
Distrito de Sarreguemines
O distrito de Sarreguemines consta de tres cantóns, que están divididos en 83 concellos.
Distrito de Thionville
O distrito de Thionville abrangue a zona noroeste do departamento de Mosela co Mosela como río central. Polo leste esténdese até Niedland na fronteira con Saarland, polo norte até a fronteira con Luxemburgo. A área ao redor de Thionville e Hayange foi durante moito tempo o centro da industria mineira en Lorena, pero perdeu a súa antiga importancia. No sueste, o distrito de Thionville limita co distrito de Forbach-Boulay-Moselle, ao sur co distrito de Metz e ao oeste co distrito de Briey no departamento de Meurthe-et-Moselle. A localización da subprefectura é a cidade de Thionville.
Departamento de Nievre (58)
O departamento de Nièvre está situado no centro do país, na rexión de Bourgogne-Franche-Comté (Borgoña-Franco-Condado) e recibe o nome do río Nièvre (Nevers). A sede da prefectura é Nevers.
Departamento Norte (59)
Situado na rexión de Hauts-de-France, no norte do país, na fronteira con Bélxica, o departamento do Norte é o departamento máis poboado de Francia. No extremo noroeste atópase a costa do Mar do Norte á entrada da Canle da Mancha.
Departamento de Oise (60)
O departamento de Oise está situado na rexión de Picardía, no norte do país e recibe o nome do río Oise. O nome oficial fórmase cun xenitivo segundo o uso francés: Departamento de l'Oise.
Departamento de Orne (61)
O departamento de Orne recibe o nome do río Orne. Situado no norte do país, na rexión de Normandía, está dividido en tres distritos, 21 cantóns e 394 comunas.esquerda|miniatura|