cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Furano, Xapón
O concello de Furano limita cos concellos de Kamifurano, de Nakafurano, de Minamifurano (son da subprefectura de Kamikawa); e de Ashibetsu (da subprefectura de Sorachi).
Pussy Galore
Pussy Galore foi unha banda estadounidense de noise punk formada en Washington, D.C. en 1985. O grupo tivo cambios constantes na súa formación ata a súa desaparición no ano 1990.
EPs
Pussy Galore
The Beatles (homónimos)
The Beatles foi unha banda de rock inglesa dos anos sesenta.
The Beatles tamén pode referirse a:
Piper
thumb|Piper cubeba, Cubeb, Pementa de Cubeb. thumb|Piper retrofractum Piper é un xénero económica e ecoloxicamente de grande importancia da familia Piperaceae, cunhas 1.000 especies aceptadas, das máis de 3.770 descritas entre arbustos, herbas, e rubideiras, das cales hai especies sobreabundantes no seu hábitat nativo, mentres outras son graves invasoras en áreas introducidas. O xénero ten especies interesantes para estudar historia natural, química de produtos naturais, ecoloxía de comunidades, bioloxía evolucionaria. Coñécense vulgarmente coma pementeiras. Dalgunhas especies tírase a pementa, coñecido condimento.
Hábitat e distribución
As especies de Piper teñen unha distribución pantropical, e son moi comúns de terras baixas de selvas tropicais, mais aparecen a maiores altitudes; unha especie (P. kadsura do sur do Xapón e sur de Corea) é subtropical e tolera invernos liviáns con xeadas.
Ecoloxía
As especies do xénero Piper empréganse coma organismo modelo en estudos en ecoloxía e bioloxía evolucionaria. A importancia ecolóxica e a súa diversificación xenérica faina candidata para ditos análises, e tamén se ten focalizado en investigación económica con importantes especies como P. nigrum (pementeira negra), Piper methysticum, e Piper betle).
Acháronse formigas mutualistas nalgunhas especies de Piper con forte influencia na súa bioloxía, polo que son sistemas ideais para estudar a evolución da simbiose e o efecto do mutualismo en comunidades bióticas.
Especies máis comúns
Tamén están aceptados uns 50 táxones infra-específicos dos case 400 descritos.
A Fenteira, Guillarei, Tui
A Fenteira é un lugar da parroquia de Guillarei, no concello pontevedrés de Tui, na comarca do Baixo Miño. Segundo o padrón municipal de habitantes do Instituto Galego de Estatística no ano 2019 tiña 31 habitantes (12 homes e 19 mulleres), un descenso de 2 habitantes respecto ao ano 1999.
Praza da Concordia
A Praza da Concordia (en francés, Place de la Concorde) está situada no inicio da avenida dos Campos Elisios no VIII Distrito de París, en Francia. Trátase da segunda máis grande de Francia despois da Praza de Quinconces, en Bordeos.
Wachau
A rexión de Wachau é recoñecida polo cultivo de uvas e albaricoqueiros, ambos usados para a fabricación de viños e licores.
As súas principais atraccións son o Mosteiro de Melk, o centro histórico de Krems, e a aldea de Dürnstein, onde se atopan as ruínas dun castelo onde o Rei de Inglaterra, Ricardo Corazón de León, foi feito prisioneiro polo Duque Leopoldo V de Austria durante o seu regreso da Terceira Cruzada.
Ligazóns externas
Вахау (Саксония)
Icona
O termo icona pode referirse a:
Prefectura de Toyama
A Prefectura de Toyama (富山県, とやまけん, Toyama-ken) é unha prefectura do Xapón, situada na rexión de Hokuriku na rexión de Chūbu, na zona centro da illa de Honshu. A súa capital é Toyama-shi.
A prefectura de Toyama cobre 4.247,55 km² de superficie e habítana 1.098.850 persoas. Fai fronteira coas prefecturas de Ishikawa, Gifu, Nagano e Niigata. Antes da Revolución Meiji coñecíase como a Provincia de Ecchuu (越中国), e formaba parte do dominio do Clan Maeda.
Xeografía
dereita|300px|miniatura
(miss)understood
(miss)understood é o sétimo álbum en estudio da cantante xaponesa Ayumi Hamasaki, lanzado orixinalmente o 1 de xaneiro do ano 2006. O álbum inclúe tódolos singles que foron lanzados dentro do ano 2005 máis algúns novos temas, dentro dos cales hai dous interludios instrumentais, facendo en total 16 cancións. Sendo tódalas letras das cancións escritas pola mesma Ayumi. A pesar de que o álbum saía en 2006, xa o 28 de decembro do ano 2005 estaba na primeira posición nas lista diarias de álbums de Oricon, ocorrendo o mesmo que co álbum "I am..." catro anos atrás.
O álbum é lanzado en formatos CD e CD+DVD, os dous con dezaseis pistas, e incluíndo en cada edición un álbum fotográfico de edición limitada con fotos da artista. A edición CD+DVD contén un libro de fotos de oitenta páxinas chamado "on my way" e a edición cun único CD inclúe "off my day", de sesenta páxinas.
Tódolos singles promocionais lanzados lograron alcanzar a primeira posición nas listas xaponesas de Oricon.
Singles
Vendas acumuladas dos singles: 1,121,690
Vendas acumuladas dos singles e o álbum:  1,999,123
Gramátidos
miniatura|300px|Gramma loreto Os Gramátidos (Grammatidae) son unha familia de peixes mariños incluída na orde dos Perciformes. A súa área de distribución redúcese á costa oeste tropical do Atlántico.
Características
Algunhas especies teñen cores chamativas polo que son moi apreciadas como animal de acuario.
A liña lateral -cando está presente- divídese en dous segmentos. A aleta dorsal é longa e presenta 11-13 espiñas; a anal é curta; as pectorais, moi grandes, cunha espiña; nas pelvianas, unha espiña e 5 radios brandos.
Tódalas especies desta familia son de pequeno tamaño (menos de 10 cm).
Clasificación
Divídense en dous xéneros e doce especies:
Estadi Municipal de Montilivi
O Estadi Municipal de Montilivi é un estadio de fútbol da cidade de Xirona, en Cataluña, España. É un recinto deportivo que alberga os partidos do Girona Futbol Club, equipo que milita actualmente na Primeira División. Está situado no barrio de Montilivi.
O estadio, inaugurado o 14 de agosto de 1970, ten capacidade para 9.282 espectadores, todos eles sentados. A marca histórica de asistencia foi de 25.000 espectadores a principios dos 70 nun partido contra o FC Barcelona.
En xuño de 2010 e tras máis de 7 meses de atraso respecto ao prazo previsto, a bancada lateral do Estadi de Montilivi, estaba finalizada. Aínda que ao non estar acabados os accesos á mesma, non se puido estrear na tempada 2009/10. Xunto ao estadio existe un campo auxiliar cunhas dimensións menores (90 x 45 m) tamén de céspede natural.
Club Sportivo Independiente Rivadavia
O Club Sportivo Independiente Rivadavia é un equipo de fútbol profesional arxentino da cidade de Mendoza. Fundouse o 24 de xaneiro de 1913 e xoga os seus partidos como local no Estadio Bautista Gargantini, con capacidade para 18.000 espectadores.
Premià de Dalt
Premià de Dalt é un municipio de Cataluña, España, pertencente á provincia de Barcelona, na comarca do Maresme. A localidade está situada a uns 20 km de Barcelona.
Xeografía
O municipio está situado nun pequeno val da cordilleira Litoral, orientado ao mar. Limita cos municipios de Teià ao oeste, Vilassar de Dalt ao leste e Premià de Mar ao sur. Os núcleos de poboación máis importantes próximos son Mataró, como capital da comarca, e Barcelona.
Historia
Máis adiante os romanos estableceron unha vila, a Vila Primiliana, da cal deriva o nome actual de Premià. Ata o século XIII a vila era coñecida como Santa Anastasia, a partir de entón foi coñecida como Sant Pere de Premià. A principios dos anos 80 do século XX cambiouse de nome oficialmente a Premià de Dalt.
A actual vila de Premià de Dalt non ocupa todo o territorio que anteriormente abarcaba, anteriormente o municipio chegaba ata o mar, pero en 1836 o seu barrio marítimo se segregó, formando o que hoxe é Premià de Mar.
A partir dos anos 60 do século XX Premià de Dalt empezou a sufrir o cambio máis importante da súa historia coa construción de residencias de veraneo, esta construción segue hoxe día pero xa non enfocada a casas de verán senón a residencias para persoas que viven en Premià pero traballan en Barcelona.
Economía
As principais actividades económicas de Premià de Dalt son as relacionadas con fabricación de material de construción, outro sector importante pero en franca decadéncia é o téxtil. En agricultura especializouse no cultivo de flores e plantas ornamentais en invernadoiro.
Teísmo (filosofía)
De xeito específico, é a crenza nun ser supremo que creou e que sostén o universo e todo aquilo derivado da propia creación do universo. O teísmo é un pensamento eminentemente teolóxico, pero pode ser tamén unha opción filosófica ou espiritual persoal, sen o apoio de ningunha doutrina relixiosa en particular, que admite a existencia dun deus que creou o universo e transcéndeo.
Fermina Orduña
Fermina Orduña, foi unha inventora española e primeira muller en conseguir un privilexio (patente) tecnolóxico en España. Residía en Madrid.
Patente
A patente describía un carruaxe especial para vender leite (vaca, cabra ou burra) ao público. A protección da patente tiña un prazo de cinco anos a partir da súa data de expedición, o 20 de maio de 1890.
Voo 800 de TWA
O voo 800 de TWA (TWA 800) foi un Boeing 747-100 que estoupou e se esnafrou no océano Atlántico preto de East Moriches, Nova York, o día 17 de xullo de 1996 sobre as 8:31 horas EDT, 12 minutos despois de engalar no Aeroporto Internacional John F. Kennedy nun voo regular a Roma cunha escala en París. As 230 persoas a bordo do avión morreron, sendo o terceiro accidente aéreo con máis mortes en territorio estadounidense.
Investigadores da Xunta Nacional de Seguridad do Transporte (NTSB) viaxaron ao lugar do accidente, a onde chegaron a mañá seguinte. Inicialmente houbo moitas especulacións sobre se o accidente fora un ataque terrorista. Debido a isto, o Federal Bureau of Investigation (FBI) iniciou unha investigación criminal paralela. 16 meses despois, o FBI anunciou que non atopara ningunha proba dun acto criminal e pechou a súa investigación.
A investigación de catro anos da NTSB rematou coa aprobación do informe do accidente o 23 de agosto de 2000. A conclusión do informe indica que a causa probable do accidente foi o estoupido de vapores de combustible/aire inflamables nun dos tanques de combustible, e aínda que non se puido determinar con certeza, a causa máis probable dese estoupido foi un curtocircuíto. Como resultado da investigación desenvolvéronse novos requisitos para evitar futuros estoupidos nos tanques de combustible.
Existen teorías da conspiración sobre o voo 800 de TWA, as máis frecuentes son as que falan dun ataque terrorista cun mísil ou dun lanzamento accidental dende un buque da Armada estadounidense, e que é un tema que o Goberno está encubrindo. Porén, o gravador de voces da cabina non rexistrou ningún estoupido exterior antes de que se cortase a potencia pola explosión no tanque de combustible.
Accidente
O persoal de mantemento en terra bloqueou a reversa do motor 3 (tratado como un elemento da lista de mínimos) debido a problemas técnicos cos sensores de reversa durante a aterraxe do TWA 881 no JFK, antes da saída do voo 800. Ademais, substituíronse varios cables da reversa do motor 3. Durante a repostaxe, o control de apagado volumétrico (VSO) crese que se disparou antes de que os tanques estivesen cheos. Para continuar a repostaxe a presión, un mecánico de TWA invalidou o VSO automático tirando do fusible volumétrico e dun disruptor de desbordamento. Os rexistros de mantemento indican que o avión tiña numerosos informes relacionados co VSO nas semas previas ao accidente.
O TWA 800 foi programado para deixar o aeroporto JFK cara París ao redor das 7:00 pm, pero o voo atrasouse ata as 8:02 pm por unha peza do equipo de terra incapacitada e unha incompatibilidade pasaxeiro/equipaxe. Despois de que se confirmase que o dono da equipaxe en cuestión estaba a bordo a tripulación preparouse para saír e o avión fixo pushback dende a porta 27 do TWA Flight Center. A rodaxe e a engalaxe realizáronse con normalidade.
Posteriormente o TWA 800 recibiu unha serie de cambios de rumbo e en xeral se lle asignaron incrementos de altitude ata subir ata a súa altura de cruceiro prevista. O tempo na área era de ventos lixeiros con nubes dispersas e as condicións de luz eran as do solpor. A derradeira transmisión de radio dende o avión foi ás 8:30 pm, cando a tripulación de voo recibiu e despois recoñeceu as instrucións dende o centro de control aéreo de Boston para subir ata os 15 000 pés (4 600 m). Os últimos datos do transpondedor do avión graváronse polo radar da Federal Aviation Administration (FAA) en Trevose, Pennsilvania ás 8:31:12 pm.
38 segundos despois o capitán dun Boeing 737 de Eastwind Airlines informou ao centro de control de Coston que acababa de ver un estoupido no aire, a uns 16 000 pés, e que caeu cara a auga. Posteriormente, moitas instalacións de control de tráfico aéreo na zona de Nova York recibiron informes dun estoupido de parte doutros pilotos que operaban na zona. Moitas testemuñas na área do accidente dixeron que viran ou escoitaran estoupidos, acompañados por unha ou varias grandes bolas de lume sobre o océano, e observaron cascallos, algúns dos cales estaban ardendo mentres caían.
Vitoria pírrica
Considérase unha vitoria pírrica a un enfrontamento bélico gañado a un prezo tan elevado que máis ben se pode considerar unha derrota.
Recibe o nome por dúas batallas gañadas por Pirro, rei do Epiro, cando os romanos quixeron conquista-la Magna Grecia durante o proceso de unificación da Península Itálica anterior ás guerras púnicas: a batalla de Heracleia, en 280 a.C., e a batalla de Ásculo, en 279 a.C., na Guerra Pírrica. Despois da segunda batalla, Plutarco presenta un relato feito por Dionisio de Halicarnaso:
Esta expresión non se utiliza só no contexto militar, podéndose usar tamén, por analoxía, ligada a actividades como a economía, a política, a xustiza, a literatura ou o deporte para describir unha loita similar, prexudicial para o vencedor.
Ligazóns externas
Pyrrhos
Tampa Bay Rays
En novembro de 2007, o principal propietario, Stuart Sternberg, fixo cambios significativos na imaxe da franquía, cambiando o nome do equipo, de Tampa Bay Devil Rays a "Tampa Bay Rays". Os colores do equipo, antes negro, verde e azul, foron cambiados ao azul mariño, azul claro e dourado; e o símbolo do equipo foi cambiado, e agora é un raio de sol.
Fecal Matter
Fecal Matter foi unha banda estadounidense de punk rock de curta vida procedente de Aberdeen, Washington e formada en 1985 por Kurt Cobain, o futuro líder de Nirvana, e Dale Crover de The Melvins. Posteriormente entrarían no grupo outros membros dos Melvins como Buzz Osborne e Mike Dillard, que só estiveron durante un breve período de tempo en 1986.
A única gravación da banda, a cinta demo Illiteracy Will Prevail, a día de hoxe aínda non foi publicada oficialmente, coa excepción da canción "Spank Thru". Porén, partes filtradas da casete están dispoñibles en distintas páxinas de internet.
Historia
A banda formárona a principios de 1985 o guitarista e vocalista Kurt Cobain, que acababa de ser expulsado do instituto, o baixista Dale Crover e o batería Greg Hokanson. O grupo pasou varios meses ensaiando material orixinal e versións, incluídas cancións de Ramones, Led Zeppelin e Jimi Hendrix, antes de que Hokanson marchase en decembro.
Pouco despois, Cobain e Crover foron á casa da tía de Kurt, Mari Earle, en Burien para gravar a demo Illiteracy Will Prevail nun gravador de 4 pistas. Non se sabe con seguridade a data da gravación; Michael Azerrad asegurou que foi en decembro de 1985 no seu libro Come as You Are: The Story of Nirvana, mentres que Gillian Gaar defende que é máis probable que fose na Semana Santa de 1986 no seu libro Entertain Us!: The Rise of Nirvana. Crover encargouse tanto do baixo como da batería, e a parella gravou 13 temas orixinais en total, que Cobain posteriormente recordou como un xconxunto de cancións punk "totalmente abrasivas" que reflectían o seu interese por Black Sabbath e Black Flag.
Posteriormente en 1986, Buzz Osborne e Mike Dillard uníronse ao grupo tocando o baixo e a batería respectivamente. Esta encarnación só ensaiou durante moi pouco tempo; no libro de Michael Azerrad Come as You Are: The Story of Nirvana, Cobain fala da súa frustración con Osborne por non ter tomado o suficientemente en serio a banda e que non mercase un amplificado de baixo.
Concentrador
miniatura|300px|Un concentrador [[ethernet de catro portos.]]
Un concentrador é un dispositivo encargado de distribuír información nunha conexión entre varios dispositivos de telecomunicación, por exemplo entre ordenadores. Neste caso, distribúe os accesos aos recursos de rede dos dispositivos a el conectados.
HUB ou Concentrador
Un hub ou concentrador é un dispositivo que permite centralizar a cablaxe dunha rede. Traballa na capa física do modelo de OSI, repetindo o sinal recibido nun porto a cada un dos outros portos (pero non ó orixinal). Os Hubs transmiten un sinal denominada “jam signal” a todos os portos se se descobre unha colisión.
Os Hubs a miúdo veñen con conectores BNC ou AUI para permitir a conexión herdada a segmentos de rede 10base2 ou 10base5. A dispoñibilidade de switches ethernet económicos en gran parte deixou os Hubs anticuados pero aínda están presentes en instalacións antigas e para usos específicos.
Información técnica
Unha rede de Ethernet de Hub compórtase como un medio compartido, que é un dispositivo que pode transmitir ó mesmo tempo que detecta o host responsábel da colisión e retransmitir. A necesidade de hosts para ser capaz de descubrir colisións limita o número de Hubs e o tamaño total da rede. Para unha rede de 10 Mbit/s, son permitidos até 5 segmentos (4 Hubs) entre dúas estacións terminais. Para unha rede de 100 Mbit/s, redúcese o límite a 3 segmentos (2 Hubs) entre dúas estacións terminais calquera. Algúns Hubs teñen portos especiais que lles permiten ser combinados de tal forma que se poden encadear máis Hubs a través de cabos de Ethernet, pero aínda así unha rede de Ethernet Rápida require “switches” que eviten os límites de encadeamento de Hubs.
A maior parte de Hubs descobren problemas típicos, como colisións excesivas sobre portos individuais, e particionan o porto, desconectándoo do medio compartido. Así, Ethernet baseada en Hub é xeralmente máis robusta que Ethernet baseada en cable coaxial, onde un dispositivo que non funciona correctamente pode inutilizar o segmento enteiro. Mesmo se un porto non é particionado, un Hub pode solucionar o problema máis facilmente xa que as luces de estado indican a fonte do problema ou, como última instancia, os dispositivos poden ser desconectados dun Hub un por un moito máis fácil que no caso do cable coaxial.
Hubs de velocidade dual
Nos primeiros días da Ethernet Rápida, os “switches” de Ethernet Rápido eran dispositivos relativamente caros. Non obstante, os Hubs sufrían un problema xa que como simples repetidores só poderían soportar unha velocidade simple. Mentres que os ordenadores persoais con fendas de ampliación poderían ser mellorados á Ethernet rápida cunha placa de rede nova, os ordenadores con menos mecanismos de expansión ou ningún poderían ser moi caros de mellorar ou mesmo imposíbeis de mellorar. Entón apareceu un compromiso entre un Hub e un “Switch” coñecido como Hub de velocidade dual. Este dispositivo divide a rede en dous segmentos, cada un actúa como unha rede de hub na súa velocidade respectiva, cun “switch” de dous portos entre eles. Polo tanto permiten mesturarse as dúas velocidades sen o custo dun “Switch” de Ethernet rápido.
Utilidade
A razón principal pola que se adquiría Hubs en vez de “switches” era polos prezos. Isto en gran parte foi eliminado pola redución do prezo dos “switches”, pero os Hubs aínda poden ser útiles en circunstancias especiais:
K-1
O K-1 é un deporte de combate que combina o kick-boxing, karate, taekwondo, boxeo tailandés, savate e outras artes marciais a fin de elixir o máis poderoso loitador do mundo. Creado por Kazuyoshi Ishii en 1993 no Xapón, o encargado do seu desenvolvemento é o Fighting and Entertainment Group e o evento anual máis importante é o K-1 World Grand Prix coa súa final que se celebra no Tokyo Dome, agás no 2007 que foi en Corea do Sur. A organización medra con relativa rapidez até o ano 2010, mais no ano 2011 anunciaron que tiñan problemas financeiros o que supuxo un parón na competición e un restructuramento comercial no que Fighting and Entertainment Group vende os dereitos da competición a Barbizon Co. Ltd. O 1 de febreiro de 2012 EMCOM Entertainment Inc. faise con estes dereitos. Estes problemas fan que nos anos 2011 e 2012 non se dispute o cinto de campión pesado (si o de pesos lixeiros, categoría denominada K-1 Max)
Ventosela, Ribadavia
San Paio de Ventosela é unha parroquia do concello de Ribadavia. Segundo o IGE en 2016 tiña 495 habitantes (248 mulleres e 247 homes), distribuídos en 5 entidades de poboación.
Historia
dereita|miniatura|Estrada [[OU-406 ao seu paso por San Paio. Fito quilométrico da vella estrada N-120 a carón do hotel pazo Carballo.]]
A rexión foi asolada no 754 polas tropas de Abdul-Azis e conquistada no 793 por Abdul-Malek, sendo máis tarde reconquistada por Afonso II. Durante estas datas o castro volveu ser fortificado para protexer o val do río Avia (o "territorio de Castella"), ao tempo que se sitúa baixo del un lugar de paso dunha barca, Portomiro, que funcionaría de enlace entre San Paio e Castrelo de Miño ata finais do século XIX. Na zona houbo tamén unha ponte.
No século XII este lugar pertenceu á familia nobre dos Traba, refuxiándose no castelo (o castro Boubou sobre San Paio) o aio do rei Pedro Froilaz, o arcebispo Diego Xelmírez e o infante Afonso VII, sendo asediados pola súa nai a raíña Urraca I de León, do cal tiveron que fuxir cara ao castelo dos Traba en Pena Corneira (Avión). San Paio foi entregada por Sancho IV de Castela ao mosteiro de Oseira, que rifaron cos abades do mosteiro de Celanova pola pesca e rendas da barca de Portomiro.
Coa paz e os colonos e servos do mosteiro énchese todo o val de viñas, este monocultivo esténdese ata o século XX, cando no ano 1969 se constrúe o encoro de Castrelo de Miño que asolaga as terras máis fértiles. Os de Ventosela aliaranse co seus veciños de Castrelo por defenderse dos abusos de Fenosa xunto cos activistas da UPG; malia todo o encoro seguiu e a maioría da xente saíu á emigración. Entre os seus habitantes destacaron o gaiteiro Xan Míguez, "O Ventosela"(1847-1912) e Xesús Alonso Montero, que aínda que nado en Vigo foi a Ventosela a vivir unha tempada tralo apresamento do seu pai na illa de San Simón por denuncias falsas de falanxistas.
Patrimonio
O Castro de San Paio de Veiga, preto da Presa de Castrelo nun esporón de 277 metros sobre o Miño cun santuario rupestre castrexo na acrópole.
A Igrexa de San Paio de Ventosela, de fábrica barroca. Esta foi cedida ao Mosteiro de Oseira polo rei Sancho IV, o edificio prioral da orde consérvase nun terreo anexo cunha importante bodega. Xunto ao cemiterio consérvase un peto de ánimas.
O Pazo de San Paio de Ventosela moi alterado por reconstrucións contemporáneas.
Pukkila
Limita cos municipios de Myrskylä, Askola, Mäntsälä e Orimattila, este último na rexión veciña de Päijänne Tavastia.
Soiuz 17
Características
Soiuz 17, cos cosmonautas Georgi Grechko e Aleksei Gubarev a bordo, foi lanzada para ser a primeira nave en acoplarse á nova estación espacial Saliut 4. Volveu a terra despois de case 30 días en órbita, aterrando a case 110 km ao nordeste de Astana (Casaquistán) o 9 de febreiro de 1975 ás 11:03 GMT.
Tempada 2016 do Campionato de Galicia de Rally
A tempada 2016 foi a 38ª edición do Campionato de Galicia de Rally. Comezou o 9 de abril no Rally de Noia e rematou o 3 de decembro no Rally Comarca da Ulloa.
O Rally da Coruña, previsto inicialmente para setembro foi aprazado primeiramente para decembro por motivos de financiamento, e finalmente para 2017, co que desapareceu da tempada 2016.
Iván Ares, gañador das dúas primeiras probas e líder do campionato ata ese momento, deixou esta competición por mor de que a Federación Galega o obrigou a colocar unha brida no seu Porsche para perder potencia, igual medida que se adoptara cos Porsche do Campionato de España de Rallys antes do inicio da tempada. miniatura|250x250px|O campión da tempada, [[Alberto Meira, no Rally Sur do Condado.]] O campión final foi Alberto Meira, co seu Mitsubishi Lancer Evo X, que logrou así o seu segundo título galego.
APT
A Avanced Packaging Tool, ou APT ("Ferramenta avanzada de xestión de paquetes") é un sistema xestor de paquetes usado pola Debian e os seus derivados. APT foi deseñado orixinalmente para traballar con paquetes .deb en sistemas Debian, pero xa foi modificado para traballar con paquetes RPM con apt-rpm, e para correr noutros sistemas operativos como o MacOS X. En sistemas con xestión de paquetes baseados en .deb, como a Debian, APT é realmente unha interface para dpkg.
APT simplifica o proceso de instalación e desinstalación de software en sistemas Unix, automatizando a obtención, (dende o Internet, rede local, ou CD-ROM a configuración, a compilación (algunhas veces) e a instalación do software dende as fontes APT.
Non hai un programa apt por si mesmo; APT é unha libraría escrita na linguaxe C++ de funcións que son usadas por varios programas de liña de comandos (consola) para o tratamento de paquetes; os máis destacados son apt-get e apt-cache.
As interfaces do APT poden actualizar todo o sistema ou só paquetes específicos. Os mesmos poden ser instalados ou desinstalados. Cando se instalan un ou varios, as interfaces do APT poden listar as dependencias deses paquetes, preguntándolle ao administrador do sistema se os paquetes recomendados ou suxeridos deberían ser instalados tamén. Deste xeito se pode instalar automaticamente as dependencias e realizar outras operacións no sistema para permitir a instalación dos paquetes. Da mesma maneira, para actualizar un ou varios paquetes, as interfaces pode instalar, desinstalar ou actualizar outros.
Fleur Kemmers
Fleur Kemmers, nada o 4 de decembro de 1977 en Rhenen, Utrecht, é unha arqueóloga, numismática e académica neerlandesa, profesora de Moeda e Diñeiro na Antigüidade na Universidade Goethe de Frankfurt.
Traxectoria
Kemmers graduouse en Arqueoloxía na Universidade de Ámsterdam en 1996 e, logo do seu mestrado, en 2000 trasladouse a Nimega para desenvolver o seu doutoramento na Universidade Radboud, desa cidade. As súas investigacións naquel momento centráronse nas moedas romanas atopadas na fortaleza lexionaria de Nimega, examinando o seu uso e a súa subministración na rexión do baixo Rin no século I d. de C. Fleur Kemmers acadou o seu doutoramento en 2005 e a súa tese foi publicada o ano seguinte.
En 2003, Kemmers traballou tamén no Museo Real de Moedas e Medallas dos Países Baixos en Leiden, onde publicou achados monetarios no forte auxiliar (castellum) de Albaniana. Logo do seu doutoramento continuou a traballar na Universidade Radboud como investigadora, centrándose daquela nas moedas romanas do período militar da dinastía Severa (193-211), e en 2008 e 2009 foi profesora na mesma universidade.
En 2010, Fleur Kemmers ingresou no departamento de Arqueoloxía Clásica da Universidade Goethe de Frankfurt, en Alemaña, para ocupar a praza de Moeda e Diñeiro na Antigüidade. En paralelo ao seu labor docente, Kemmers continuou coas súas investigacións e os seus traballos acerca das cuñaxes romanas, entre os que cabe salientar a organización dunha exposición de moedas da colección da Universidade de Erlangen-Nuremberg, en 2014.
En 2017 presentou unha investigación que ela codirixe xunto con Katrin Westner, baseada na análise de moedas romanas, na que se demostra a variación na composición das aliaxes de cuñaxe e a propagación da prata desde Hispania logo da derrota de Aníbal.
Tamén é frecuente a aparición de Fleur Kemmers como especialista en documentais relativos á historia de Roma e á arqueoloxía.
Nayoro
Nayoro (名寄市, なよろし, Nayoro-shi) é un concello da subprefectura de Kamikawa da prefectura de Hokkaidō no Xapón. Está situada ao suroeste da illa de Hokkaidō, no norte do Xapón. A súa superficie é de 535,23 km² e a poboación de 30.919 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 57,8 h/km².
Sinéad Mulvey
Sinéad Mulvey, nada en Dublín en 1988, é unha cantante e azafata irlandesa que, xunto co grupo Black Daisy, representou ó seu país no Festival de Eurovisión 2009 coa canción "Et Cetera".
Traxectoria
180px|miniatura|esquerda|Black Daisy con Sinéad Mulvey interpretando "Et Cetera" en [[Londres o 17 de abril de 2009.]] Participou na segunda semifinal do Festival, celebrada o 14 de maio de 2009, acadando 52 puntos. Malia iso, ficou na onceava posición e non se clasificou para a final. Porén, a súa canción chegou á sexta posición nas listas de vendas de Irlanda.
Julia Rodríguez-Maribona
Julia Rodríguez-Maribona, nada en Avilés o 12 de novembro de 1923 e finada en Neuchâtel (Suíza) o 16 de marzo de 2005, foi unha enfermeira española considerada a inventora da fregona xunto coa súa nai Julia Montoussé Frages.
Traxectoria
Julia Rodríguez é filla de Julia Montoussé e o industrial José Maribona. Na década dos oitenta, emigrou a Suíza onde coñeceu ao seu segundo marido, Albert, e exerceu como enfermeira. Morreu de leucemia na cidade suíza de Neuchatel o 16 de marzo de 2005.
Rodríguez e a súa nai deseñaron un dispositivo de limpeza que combinaba cubo, pau e trapo, que posteriormente foi coñecido como fregona. Por este invento, obtiveron en 1953 o modelo de utilidade (un tipo de dereito que se concede a unha invención e que impide a terceiros utilizar comercialmente a invención protexida, sen a súa autorización) nº 34.262, co título "Dispositivo acoplable a toda clase de recipientes tal como baldes, cubos, caldeiros e similares, para facilitar o fregado, lavado e secado de pisos, chans, corredores, zócolos e locais en xeral".
O deseño foi adquirido pola fábrica de artigos de uso doméstico Manufacturas Rodex, do enxeñeiro Manuel Jalón, ao que si se lle outorgou o recoñecemento do invento pola patente de invención nº 298.240 en 1964, once anos despois. Rodríguez e Montoussé seguen sen ser recoñecidas como inventoras da fregona debido a esa diferenza xurídica entre modelo de utilidade e patente de invención.
Disco disperso
Son corpos xeados, algún de máis de mil quilómetros de diámetro, o primeiro deles descuberto en 1995. O maior obxecto do grupo é o planeta anano Eris, descuberto en 2005.
Formación
O disco disperso descubriuse tan só a finais do século XX, polo que non se sabe con seguridade cal foi a súa orixe. A teoría máis aceptada polos astrónomos explica que os obxectos dispersos se formaron no cinto de Kuiper e despois foron dispersados pola interacción gravitatoria con algún dos planetas exteriores, principalmente Neptuno, cara a órbitas con grandes excentricidades e inclinacións. Mentres o cinto de Kuiper semella unha coroa circular relativamente plana que se estende de 30 a 44 UA do Sol e alberga obxectos en órbita circular (cubewanos) ou lixeiramente (plutinos e twotinos), o disco difuso presenta obxectos con parámetros orbitais heteroxéneos que, frecuentemente, como no caso de Eris, posúen inclinacións tamén maiores de 45° respecto á eclíptica. Pénsase que moitas destas órbitas sexan inestables, e que os obxectos do disco difuso estean destinados a afastarse progresivamente do centro do sistema solar e a pertencer á nube de Oort ou ao espazo interestelar.
En órbitas interiores ao cinto de Kuiper pero tan inclinadas e excéntricas como as dos SDO, atópanse uns obxectos coñecidos co nome de centauros. Algúns astrónomos cren que os centauros e os SDO teñen unha orixe común no cinto de Kuiper: mentres que os primeiros son obxectos que foron expulsados cara ao interior do sistema solar, os segundos fórono cara ao exterior. Ademais, obxectos en órbitas intermedias como (29981) 1999 TD10 fan a clasificación aínda máis complexa e de feito o Minor Planet Center lista os centauros e os SDO xuntos. Debido a esta borrosa clasificación, algúns científicos utilizan o termo obxecto disperso do Cinto de Kuiper (en inglés scattered Kuiper belt object ou SKBO) para clasificar tanto os centauros como os obxectos do disco disperso.
Sedna
Aínda que Sedna é considerado oficialmente un obxecto do disco difuso, o seu descubridor, Michael E. Brown, suxeriu que a elevada distancia do corpo (76 UA no seu perihelio) fai improbable calquera forma de interacción gravitacional significativa cos planetas coñecidos, e que o obxecto debería polo tanto ser considerado como pertencente á nube de Oort interna. Segundo esta liña de investigación, faríase necesario atopar unha liña de demarcación entre Sedna e outros obxectos máis internos, como Eris, que cumpre todos os requisitos necesarios para integrarse no disco difuso. Como Sedna, tamén (148209), descuberto con anterioridade, e outros corpos localizados en anos sucesivos parecen eludir a definición tradicional de obxectos do disco difuso, e poderían pertencer á parte máis interna da nube de Oort.
Parámetros orbitais
miniatura|400px|Disco disperso e obxectos do [[Cinto de Kuiper. O diagrama representa as órbitas de todos os obxectos do disco difuso ata 100 UA, en oposición coas órbitas dos obxectos do cinto de Kuiper (en gris) e dos corpos en resonancia orbital cos xigantes gasosos (en verde). A excentricidade das órbitas represéntase mediante liñas que se estenden dende o perihelio ao afelio; a inclinación orbital represéntase no eixe das ordenadas.]] O primeiro obxecto do disco difuso descuberto foi (15874) 1996 TL66, encontrado en 1996 por Mauna Kea; posteriormente incluíuse na categoría tamén (48639) 1995 TL8, coñecido dende 1995 e descuberto no ámbito do proxecto Spacewatch.
Perihelio
Os corpos do disco difuso non presentan nunca perihelios inferiores ás 35 UA, e sitúanse polo tanto suficientemente afastadas da zona de influencia gravitacional directa de Neptuno. Os plutinos (Plutón e Orcus) e os obxectos en resonancia orbital 2:5 poden alcanzar distancias menores de Neptuno só porque as súas órbitas son menos estables polos fenómenos de resonancia.
Características peculiares
Os obxectos do disco difuso presentan parámetros orbitais que varían entre as enormes anomalías e a forte regularidade. Algúns casos emblemáticos son:
Comparación con outros corpos
miniatura|400px|Unha comparación entre os obxectos clásicos e os obxectos do disco difuso. Os gráficos do diagrama confrontan a excentricidade e as inclinacións orbitais dos obxectos do disco difuso coas dalgúns cubewanos; cada rectángulo vermello representa as bandas de incerteza sobre os parámetros. O número relativo de obxectos contidos en cada cadro represéntase segundo as convencións pictóricas características da cartografía, onde os picos están próximos ao marrón e os vales aparecen verdes.
Como se pode observar, trátase de dúas poboacións extremadamente diverxentes; preto dun terzo dos cubewanos percorren órbitas case circulares e pouco inclinadas, caracterizadas por unha excentricidade máxima de 0,25. Os obxectos do disco difuso, polo contrario, presentan excentricidades xeralmente comprendidas entre 0,25 e 0,55 e inclinacións de 15-20°, ou excentricidades comprendidas entre 0,50 e 0,55 e inclinacións inferiores a 10°, porén, moitos destes non pertencen a estas dúas agrupacións convencionais. Á parte de 2004 XR190, non se descubriu aínda ningún obxecto do disco difuso que presente excentricidades inferiores a 0,3.
Órbitas
O gráfico da dereita reproduce unha vista polar e unha vista ecuatorial das órbitas dos obxectos do disco difuso (en negro), confrontadas coas dos cubewanos (en azul) e as dos obxectos en resonancia 1:5 (en verde); os obxectos sen clasificar situados a distancias comprendidas entre 50 e 100 UA do Sol están indicados en gris.
O anel azul débese á superposición de centenares de órbitas de obxectos de tipo clásico. A circunferencia vermella constitúe o mínimo perihelio anteriormente mencionado, válido só para os obxectos do disco difuso; a circunferencia amarela sinala a órbita de Neptuno.
Obxectos descubertos
O primeiro obxecto do disco disperso descuberto foi (48639) 1995 TL8, en 1995, mais nese momento non se clasificou como tal. (15984) 1996 TL66 foi o primeiro obxecto transneptuniano clasificado como un SDO.
En 2015 coñecíanse preto de noventa obxectos do disco disperso e a lista continúa a crecer. Destes, o maior é Eris que, cun diámetro de 2400 km, é o planeta anano máis grande. Outro SDO notable é 2004 XR190 que destaca pola súa órbita extremadamente circular.
Disco difuso estendido
miniatura|400px|Obxectos do disco difuso e do disco difuso estendido. O descubrimento do planetoide (148209), caracterizado por un perihelio demasiado afastado da órbita de Neptuno para sufrir a súa influencia gravitacional de xeito significativo, deu orixe a unha discusión na comunidade científica relativa á oportunidade de introducir o concepto de disco difuso estendido ou distante (detached), termo escollido por David Jewitt, que tamén incluíu a Sedna nesta categoría.
O diagrama da dereita representa numerosos obxectos do disco difuso e do disco estendido, así como algúns dos corpos máis representativos do cinto de Kuiper. As elevadas excentricidades orbitais de Sedna e de (87269) 2000 OO67 son mostradas mediante liñas vermellas que terminan case no límite dereito do diagrama (preto de 900 UA e 1020 UA respectivamente).
Treboniano Galo
A súa elección
Treboniano Galo foi un leal seguidor do Emperador Decio, a pesar de que á morte deste, algúns historiadores acúsano de levar as tropas do emperador a unha emboscada a unha zona pantanosa, onde morreu el e o seu fillo, pero o certo é que pola súa conduta con respecto ao fillo do emperador parece que non é doado manter esa acusación.
miniatura|esquerda|Treboniano Galo no anverso dunha [[Moeda da Antiga Roma|moeda da súa época (antoniniano)]] A morte do emperador Decio, levou as tropas a elixilo como o candidato a púrpura. Aceptando, tratou de conseguir a paz dun xeito ignominioso para as armas romanas, xa que aceptou que os godos quedasen con todo o botín, incluíndo os cativos da guerra, se se retiraban das terras e aceptou tamén o pago dunha cantidade de ouro cada ano. Este tratado non o fixo moi popular entre o pobo romano nin diante das tropas e abriu as portas para novas invasións bárbaras.
Unha vez conseguido o Tratado volveu rapidamente a Roma onde moraba o fillo vivo de Decio, quen fora nomeado césar polo seu pai e polo tanto estaba unido ao trono imperial.
Treboniano Galo acepta gobernar conxuntamente con Hostiliano Mesio Quinto e incluso lle renovou o poder de augustus. Tamén nomeou césar ao seu fillo Caio Vibio Volusiano, quen máis tarde chegaría a ser emperador.
Nese mesmo ano do 251 estala unha terrible peste, unha das que de cando en vez asolaba o imperio. Vítima desta peste morre o xove emperador Hostiliano e moitos romanos bótanlle a culpa desta morte, aínda que sen motivo ningún.
Treboniano Galo convoca a Valeriano, que era comandante das forzas do Rin, e xunto co seu fillo Volusiano parte de Roma. Pero antes de que consiga xuntarse con Valeriano atópase con Emiliano, sendo derrotado por este. Deuse á fuga, tanto Galo como Volusiano, pero son asasinados polos seus propios soldados.
Emiliano queda entón como único emperador a finais do 253.
Xogos Olímpicos de Inverno de 1988
Os XV Xogos Olímpicos de Inverno celebráronse en Calgary, na provincia de Alberta no Canadá. Foron un éxito económico, que levou á obtención de millóns de dólares de beneficios. Os Xogos deixaron unha forte pegada na cidade, transformando profundamente a súa economía. Foi a última edición na que os Xogos Paralímpicos e os Xogos Olímpicos de Inverno se realizaron en distintas sedes.
Facho Olímpico
O facho olímpico percorreu o Canadá en 88 días e creouse un concurso para que os cidadáns tiveran a oportunidade de levalo en treitos de 1 km. Do 17 de novembro de 1987 ao 13 de febreiro de 1988. 6.250 relevistas levaron o facho olímpico nun percorrido de 18.000 km que comenzou en Grecia (Olimpia, Atenas) e tivo no Canadá a seguinte ruta:
St. Johns - Quebec - Montreal - Otava - Toronto - Winnipeg - Inuvik - Vancouver - Edmonton - Calgary
8tv
8tv é unha canle de televisión privada de Cataluña propiedade de Emissions Digitals de Catalunya. A programación da canle é xeralista baseada no entretemento e dirixida ao público familiar catalán. Toda a programación da canle é en catalán, menos unha parte importante da ficción que é en castelán.
Liga ACB 2014-15
A tempada 2014-15 da Liga ACB, tamén chamada Liga Endesa por motivos de patrocinio, foi a 32ª edición da máxima competición ligueira entre clubs de baloncesto que se xoga en España. A liga regular comezou o 4 de outubro de 2014, e rematou o 24 de maio de 2015. Os playoffs disputáronse entre o 28 de maio de 2015 e o 24 de xuño de 2015.
Tempada regular
Xog = Encontros xogados; G = Encontros gañados; P = Encontros perdidos; P+ = Puntos a prol; P- = Puntos en contra; Dif = Diferenza de puntos
Rolda final
Unha vez rematada a tempada regular, os oito primeiros conxuntos da táboa comezaron a disputa polo campionato. Cada eliminatoria dos cuartos de final decídese ó mellor de 3 encontros, mentres que as semifinais e a final dispútase ó mellor de 5 encontros. Así foron os emparellamentos das eliminatorias finais polo título:
Cabrils
Cabrils é un municipio de Cataluña, España, pertencente á provincia de Barcelona, na comarca do Maresme. A localidade está situada na zona interior, entre os municipios de Vilassar de Mar, Vilassar de Dalt, Òrrius, Argentona e Cabrera de Mar, e a uns 10 km de Mataró, capital da comarca.
Historia
250px|miniatura|esquerda|Vista do municipio O lugar de Cabrils aparece documentado desde 1037, como parte da xurisdición do veciño castelo de Vilassar de Dalt ata o 1820, cando conseguiu ser municipio independente con administración propia.
Eclesiasticamente dependía de Sant Genís de Vilassar ata 1779, cando outorgan a categoría de parroquia á igrexa da Santa Creu.
A poboación foi estacionaria desde o século XIX e ata os anos sesenta, cando a función de veraneo e o aumento da construción de segundas residencias, fixeron crecer notablemente a súa poboación.
Fianna Fáil
Fianna Fáil (expresión en irlandés que aproximadamente significa Soldados do Destino) é un partido político irlandés conservador fundado por Éamon de Valera en 1926 como escisión do Sinn Féin ao negarse este a recoñecer a constitución do Estado Libre de Irlanda despois da Guerra Civil irlandesa.
Situación política actual
Este partido é a primeira forza política de Irlanda (co 41,5% dos votos e 81 de 166 parlamentarios no Parlamento de Irlanda). Mary McAleese (presidenta de Irlanda) é do Fianna Fáil así como Brian Cowen (primeiro ministro irlandés).
Fianna Fáil en Europa
Fianna Fáil (ou FF) forma parte do UEN (Unión pola Europa das Nacións).
Eleccións municipais no Irixo
Estes foron os resultados das eleccións municipais no concello do Irixo dende 1979. miniatura|dereita|[[Galería de imaxes de casas dos concellos de Galicia|Casa do concello do Irixo]]
Composición das Corporacións
Corporacións democráticas no Irixo desde a aprobación da Constitución de 1978.
Organización territorial de Nova Zelandia
Nova Zelandia está organizada en 16 rexións, que á súa vez se subdividen en 16 cidades e 56 distritos, catro deles autoridades unitarias: Gisborne, Tasman, Nelson e Marlborough. Estas 72 autoridades de goberno local están dirixido por un alcalde. Hai un distrito separadamente deste sistema, o das Illas Chatham.
A rexión é a parte superior nivel de goberno local en Nova Zelandia, Das 16 existentes, doce réxense por un consello rexional elixido, mentres que catro réxense polas autoridades territoriais (o segundo nivel de goberno local), que tamén desempeña as funcións dun consello rexional e, xa que logo, son coñecidos como autoridade unitaria.
Historia e base legal
As actuais rexións e os seus consellos xorden en 1989, como resultado dun procedemento de fusión levada a cabo en virtude da Lei de administración local de 1974. A extensión xeográfica das rexións baséase en gran medida nas zonas de captación dos ríos neozelandeses. Algúns fronteiras rexionais son idénticas ás fronteiras das autoridades territoriais, pero hai moitas excepcións. O límite sur da rexión de Auckland, por exemplo, curta no centro o distrito de Franklin.
Responsabilidades
As autoridades rexionais son os principais responsables da xestión do medio ambiente, incluído a auga, o vertido de contaminantes e a xestión das costas, ríos e lagos, así como a xestión de inundacións e drenaxe de control, a xestión das terras rexionais; transporte rexional (incluído o transporte público) e portos, a bioseguridade ou o manexo de pragas.
Mentres tanto, as autoridades territoriais son responsables de, a nivel local, o uso da terra e a súa xestión (planificación urbana e rural); rede de servizos públicos como auga, saneamento e a xestión de residuos sólidos; as estradas locais; bibliotecas; parques e reservas, e o desenvolvemento da comunidade. As autoridades rexionais e territoriais son perceptores das taxas de propiedade (impostos sobre a terra), que se utilizan para financiar os planos rexional e territorial das actividades do goberno. A miúdo existe un alto grado de cooperación entre ambos, xa que teñen funcións complementarias.
Funcións de xestión de recursos
Os Consellos Rexionais teñen estas funcións específicas en virtude da Lei de Xestión de Recursos de 1991:
Outras funcións
Os consellos rexionais tamén obtiveron responsabilidades da supervisión da seguridade de presas na Lei de Edificación de 2004.
Use Your Illusion I
Use Your Illusion I e o nome do terceiro álbum de estudio da banda estadounidense de hard rock Guns N' Roses. Foi o primeiro dos dous álbums do Use Your Illusion Tour, sendo o outro Use Your Illusion II.
Organización territorial de Nova Zelandia
Goberno
Os consellos rexionais son elixidos popularmente cada tres anos, de conformidad coa Lei Electoral Local 2001. As eleccións usan o escrutinio uninominal maioritario ou o voto simple transferible. O Presidente dun consello rexional é elixido polos membros do consello electo.
Swing
Swing pode referirse a: