cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Embarazo
Placenta previa
Cando a placenta está adherida á parte inferior da parede do útero, denomínase placenta previa. Se se atopa total ou parcialmente sobre o colo uterino, pode resultar perigosa durante o parto, ao provocar hemorraxia e interromper a circulación sanguínea do feto. O problema detéctase con ultrasón. Se se produce hemorraxia, ingresarana no hospital e o neno nacerá mediante cesárea.
Sirenios
A dos sirenios (Sirenia) é unha orde de mamíferos afroterios, acuáticos, herbívoros, que conta con tan só con catro especies viventes. Os elefantes son os seus parentes máis achegados.
Embarazo
Diabetes
Se a embarazada ten diabetes mellitus debe asegurarse de ter baixo control a súa situación antes de quedar embarazada, para que as posibilidades de ter un fillo san e un parto normal sexan o máis altas posibles. É probable que necesite unha maior cantidade de insulina durante o embarazo e o seu doutor encargarase de facer un seguimento detallado da cantidade que precise en cada momento, pois pode variar. Tamén é probable que deba acudir con maior frecuencia ao hospital para realizar as probas prenatais e deberá pór un especial coidado na súa dieta.
Hai mulleres que son diagnosticadas de diabetes mellitus xestacional, un tipo de diabetes que se desenvolve só durante o embarazo e que adoita desaparecer pouco despois do parto. Os riscos deste tipo de diabetes son menores e raramente se precisa insulina; con reducir a inxesta de azucre adoita ser suficiente.
Sirenios
Son animais grandes e pesados, e de movementos lentos. Viven en aguas tropicais, nas costas, en estuarios e incluso nos ríos. Son famosos pola súa docilidade, e por iso foron presas fáciles para a caza, para aproveitar a súa pel e a súa carne, o que os levou ao bordo da extinción. Actualmente son animais protexidos.
Embarazo
Embarazo ectópico
O embarazo ectópico desenvólvese fóra do útero, polo xeral nunha das trompas de Falopio. Pode provocar dor abdominal polo crecemento do embrión na trompa ou por unha hemorraxia abdominal interna. Desgrazadamente, é difícil diagnosticar un embarazo ectópico e aínda hai mulleres que morren como consecuencia diso. Hai unha serie de condicionantes que favorecen o aumento de risco de padecer embarazos ectópicos, entre eles, unha historia anterior de infección pélvica, o uso dun dispositivo intrauterino contraceptivo (aínda que non a espiral de Mirena) e un embarazo ectópico previo. As mulleres que reúnan algún dos condicionantes referidos son controladas de inmediato nun centro maternal para asegurarse de que o desenvolvemento do embarazo é normal. O embarazo ectópico debe ser tratado mediante cirurxía ou cun fármaco. As operacións consisten en cirurxía laparoscópica ou aberta, dependendo das circunstancias e das condicións da nai, e adoitan levar a extirpación da trompa afectada. Adoitan causar unha redución da fertilidade.
Sirenios
Nomes
O nome dos sirenios vén do grego antigo Σειρήνες, Seirḗnes, que significa "sereas". O nome ven do feito que supostamente se asemellan a sereas cando están aleitando as crías. Crese que os avistamentos de sirenios poderían explicar a orixe do mito das mulleres-peixe. Por algunha razón, a maioría das antigas civilizacións que estaban en contacto cos sirenios dábanlles nomes e epítetos femininos; en Exipto tiñan o nome de "fermosa doncela do mar"; en Kenya, "raíña do mar"; en Indonesia recibían o nome de "princesa dugongo" e na conca do Amazonas coñécense como "peixe-muller".
O dugongo, único membro viventa da súa familia, recibe o seu nome da palabra tagala dugong, que é un préstamo do malaio duyung. Ambos os dous queren dicir "señora do mar". Por outra banda manatí é unha palabra de orixe taíno que significa "peito", en referencia ás mamas que teñen as femias destes animais a carón das axilas.
Embarazo
Hipertensión
Denomínase Hipertensión arterial o aumento da presión sanguínea. Esta ten dous compoñentes, por exemplo: 120/70. Un aumento da cifra menor, a presión diastólica, é motivo de preocupación para os médicos, xa que corresponde á medida do bombeo cardíaco en repouso. Se padece hipertensión, é recomendable que a muller consulte o seu médico antes de quedar embarazada. Posiblemente se lle indique un cambio de fármacos e se lle faga un seguimento do seu estado renal. Cunha atención correcta, non hai ningunha razón que impida ter un embarazo e un parto normais, aínda que poida que a muller ingrese antes de tempo no hospital. Se durante o embarazo desenvolve hipertensión, atenderana nun centro de día, onde controlarán a súa presión. Agora ben, nalgúns casos máis severos recomendarase o ingreso. Ás veces, será necesario avanzar o parto, mediante cesárea, por mor da presión do sangue materno no bebé. Un aumento da presión arterial ao final do embarazo pode ser síntoma de pre-eclampsia, unha afección moi seria.
Sirenios
Catacterísticas
miniatura|250px|Este grupo de tres manatís do Caribe foi fotografado mentres se alimentaban. Os sirenios, manatís e dugongos, teñen un corpo macizo, pero fusiforme. A pel é grosa e coriácea. As extremidades anteriores teñen forma de aleta, e as posteriores desapareceron e, para axudar na natación, desenvolveron unha cola (aleta caudal) plana e horizontal.
Embarazo
Cambios fisiolóxicos durante o embarazo
A muller embarazada atópase nun estado hipervolémico crónico. O volume de auga corporal total increméntase debido ó aumento da sede e á retención de líquidos. Esta maior cantidade de auga ocasiona dilución do sangue, o que explicaría a anemia fisiolóxica propia do embarazo.
Sirenios
Catacterísticas
Poden permanecer baixo a auga durante vinte minutos, pastando plantas acuáticas, antes de emerxer á superficie para respiraren.
Aldol
miniatura|dereita|Estrutura xeral dun residuo aldol: Cando R3 é -H, trátase dun β-hidroxi aldehido, e noutro caso é unha β-hidroxi cetona. Un aldol ou aduto aldol (de "Aldehido alcohol") é unha beta-hidroxi cetona ou beta-hidroxi aldehido, os cales son o produto dunha adición aldol (que se opón a unha condensación aldol, que produce un residuo α,β-carbonilo insaturado).
Sirenios
Catacterísticas
Viven en augas pouco profundas, o que os defende dos depredadores (como os tiburóns) que non se aventuran nestas augas. O seu único perigo represéntao o home, que antigamente cazaban estes animais pola súa carne, e tamén para aproveitar a graxa e a pel. Hoxe en día tamén están ameazados pola contaminación} do seu hábitat e polas feridas inflixidas polas hélices dos barcos.
Embarazo
Cambios fisiolóxicos durante o embarazo
Aumenta o gasto cardíaco, o volume urinario (polo estado hipervolémico antes descrito), a frecuencia respiratoria, a depuración de creatinina, entre outros.
Aldol
Tipicamente, denomínase "aldol" ao 3-hidroxibutanal. Porén, pode referirse a calquera composto de similar base estrutural.
Embarazo
Desenvolvemento do feto
Desenvolvemento do feto mes a mes:
Sirenios
Catacterísticas
Os elefantes son os parentes máis próximos dos sirenios, cos que comparten moitas características anatómicas.
Sinónimos
Ademais de polo nome que lle impuxo Illiger, a orde coñeceuse tamén polos sinónimos:
Filoxenia
Os sirenios teñen antepasados terrestres comúns cos proboscídeos e, de feito son o seu grupo irmán. O taxon que inclúe estes dous grupos (e outros dous grupos extintos) é o clado dos tetiterios (Tethytheria), así chamados porque evolucionaron ao redor do mar de Tetis. O monofiletismo dos tetiterios ten o soporte dunha serie de características morfolóxicas, como a falta de glándulas sudoríparas, que xa faltaban nos antepasados semiacuáticos dos elefantes e sirenios máis primitivos.
A orde dos Sirenia colocouse entón no clado dos Paenungulata que, segundo os datos xenéticos moleculares, queda clasificado dentro da superorde dos afroterios, agrupado con outras dúas ordes de mamíferos vivos: os Proboscidea (elefantes) e os Hyracoidea (damáns), e con outras dúas ordes extintas, a dos Embrithopoda e a dos Desmostylia. 250px|miniatura|O [[elefante africano é un representante dos proboscídeos, os parentes máis achegados dos sirenios.]]
Estas son as relacións dentro deste grupo de mamíferos:
Clasificación
miniatura|250px|[[Prorastomus† é un xénero de sirenio que viviu durante o eoceno medio, hai uns 40 millóns de anos.]] miniatura|250px|[[Halitherium†, é un xénero extinto de sirenio que viviu no eoceno superior e no oligoceno inferior.]] miniatura|250px|Esqueleto de Metaxytherium floridanum†, unha especie extinta de dugónguido. miniatura|250px|[[Dugongo (Dugong dugon).]]
Dentro do grupo dos sirenios distínguense dúas familias extintas e dúas con especies viventes, cun xénero actual cada unha e numerosos xéneros extintos:
Familia Prorastomidae † Familia Protosirenidae † Familia Dugongidae Familia Trichechidae
Esquerda Unida
Esquerda Unida é unha forza política que constitúe a federación galega de Izquierda Unida.
Sirenios
Especies actuais
Só sobreviven catro especies en dúas familias:
Esquerda Unida
Historia
Formada no ano 1986, á calor das mobilizacións contra a OTAN, como coalición electoral formada polo PCG, PASOC, IR, PCPG e independentes. Transfórmase no ano 1989 en movemento político e social. O seu primeiro Coordinador Xeral foi Anxo Guerreiro.
No ano 1995 prodúcese a incorporación de Esquerda Galega, antigo PSG-EG con quen formaran coalición nas eleccións Xerais e autonómicas de 1993. Nese ano, acada os seus mellores resultados electorais nas eleccións municipais, cabendo subliñar a obtención de tres concelleiros nas cidades de Lugo e Ferrol.
En 1997 unha parte da organización encabezada polo Coordinador Xeral, Anxo Guerreiro (apoiado dende Madrid polo PDNI), contra a decisión adoptada na conferencia nacional, decide coligarse co PSdeG-PSOE nas eleccións autonómicas. Un grupo da organización encabezados polo concelleiro lugués Carlos Dafonte e o Secretario Xeral do PCG Manuel Peña-Rey celebran unha asemblea na que deciden manter a relación con IU federal e concorrer ás eleccións autonómicas como Izquierda Unida (a xunta electoral impediu o uso do nome Esquerda Unida), elixindo a Manuel Peña-Rey coma Coordinador Xeral.
Posteriormente, o grupo que decidiu participar co PSdeG-PSOE, transformaríase en Esquerda de Galicia e os tribunais concederíanlle á federación galega de IU o uso do nome Esquerda Unida.
Na Asemblea Nacional de 2000 foi elixido Coordinador Xeral Carlos Dafonte, Secretario Xeral do PCG, que dimitiu no ano 2001.
miniatura|Manifestación de Esquerda Unida en Santiago de Compostela. Tralo cal, fíxose cargo da organización unha comisión xestora, encargada de levar a organización a unha nova asemblea de conxuntura que tivo lugar no 2005 e no que foi elixida coordinadora nacional a concelleiro ferrolá Yolanda Díaz.
Nas eleccións xerais de 2004 tivo 31.908 votos (1'74%).
Nas eleccións autonómicas do 2005 a candidatura encabezada por Yolanda Díaz, acadou uns 12.000 votos (0.8%), consolidándose como 4 forza política de Galiza.
Eleccións municipais
Nas eleccións municipais do 1987, obtivo 14 concelleiros, deles 1 en Vilagarcia e 4 no Grove.
Nas eleccións municipais do 1991, obtivo 18 concelleiros.
Nas eleccións municipais do 1999, obtivo 7 concelleiros, 2 en Fene, 2 A Guarda, 2 Neda, 1 Mugardos.
Nas eleccións municipais do 2003, obtivo 11 concelleiros, 2 en Ferrol, 2 O Grove, 2 Neda, 1 Vilagarcía de Arousa, 1 Fene, 1 Mugardos, 2 mais na provincia de Pontevedra e 1 na provincia de Lugo.
Nas eleccións municipais do 2007, obtivo 14 concelleiros, 4 en Ferrol, 3 Vilagarcía de Arousa, 1 O Grove, 1 en Fene, 1 en Mugardos,1 en Neda. 2 mais na provincia da Coruña e 1 na provincia de Lugo, con grandes subas en Ferrol e Vilagarcía. En Ferrol formou goberno co PSOE, porén en Vilagarcía non tiveron éxito as negociacións con PSOE e BNG, así que deixando a estes dous partidos nun goberno en minoría, Esquerda Unida decidiu quedar na oposición. En O Grove participa na coalición de goberno xunto ao PSOE, BNG e Partido Galeguista
Eleccións municipais de 2015 en Galicia
Nas eleccións municipais do ano 2015, Esquerda Unida apostou por apoiar candidaturas cidadás de confluencia en varios concellos, participando militantes de Esquerda Unida nas listas de Marea Atlántica na Coruña, Compostela Aberta en Santiago de Compostela, Marea de Vigo, Ferrol en Común , Ourense en Común , Alternativa Cidadá de Esquerdas en Lugo e Marea Pontevedra nas grandes cidades galegas, así como en listas de confluencia noutras vilas pequenas.
Así mesmo, promoveu xunto con Anova o partido político instrumental SON coa finalidade de poder acadar algún deputado provincial. As candidaturas adscritas a esta coalición levaron a palabra SON no seu nome.
Tras as eleccións as candidaturas que levaban no nome as siglas de Esquerda Unida acadaron 15 concelleiros, 5 na provincia da Coruña (3 en Mugardos, 1 en Fene, 1 en Narón), 1 en Lugo e 9 na provincia de Pontevedra (3 en Vilagarcía de Arousa, 2 en Baiona, 2 no Grove, 1 no Porriño e 1 en Ponteareas). Mais o número real de concelleiros de Esquerda Unida acadados nos concellos galegos é maior pois a estes 15 hai que sumar os concelleiros elixidos noutras candidaturas de confluencia, entre os que destacan os alcaldes Jorge Suárez Fernández en Ferrol e Xosé Manuel Pazos Varela en Cangas.
David Fernàndez
David Fernàndez Ramos, nado en Barcelona o 24 de setembro de 1974, é un xornalista e político catalán, de ideoloxía independentista, así como activista social. O 25 de novembro de 2012 converteuse en deputado electo da Candidatura d'Unitat Popular (CUP) grazas á obtención de 3 escanos para a súa formación nas eleccións ao Parlamento de Cataluña celebradas ese mesmo día.
Turanosa
A turanosa é un disacárido redutor formado por D-glicosa e L-frutosa unidas por enlace O-glicosídico α(1→3). O seu nome sistemático é α- D -glicopiranosil-(1→3)-α-D-frutofuranosa. É un isómero da sacarosa que non se metaboliza nas plantas superiores, senón que se introduce na célula pola acción dos transportadores de sacarosa e actúa en procesos de sinalización celular. Ademais desta implicación na transducións de sinais, a D -(+)-turanosa pode ser tamén utilizada como fonte de carbono por moitos organismos, como numerosas especies de bacterias e fungos.
David Fernàndez
Traxectoria
Nacido en 1974 en Barcelona, estudou ciencias políticas na Universidade Autónoma de Barcelona (UAB). Foi membro fundador do Ateneu popular de Gràcia "La Torna". É membro do Grupo de Periodistas Ramon Barnils e traballa como redactor e editor no semanario La Directa. Tamén colaborou de periodista con Berria e Vilaweb. En 2006 publicou, en catalán e en castelán, unha crítica das actuacións do Estado, Cròniques del 6, con prólogo de Arcadi Oliveres. O 13 de novembro de 2012 publicou, canda Julià de Jòdar, un traballo divulgativo sobre as orixes e o proxecto da CUP, a súa formación política, a partir da recollida de opinións do contorno político da esquerda independentista catalá, titulado "Cop de CUP".
Turanosa
A turanosa é un azucre atopado tipicamente no mel, no que está presente en pequenas cantidades, de 0 ao 3 % segundo a orixe do mel. A cuantificación da turanosa no mel permite determinar se a un mel lle engadiron xarope de azucre.
David Fernàndez
Traxectoria
A nivel político, non militou en ningún partido valéndose sempre da condición de independente. Concorrerá por primeira vez ás eleccións nas municipais de Barcelona de 2011 no posto 14 da lista da CUP - Alternativa per Barcelona (CUP-AB), sen obter representación no consistorio. O 13 de outubro de 2012 foi escollido como cabeza de lista da CUP-Alternativa d'Esquerres por Barcelona para as eleccións ao Parlamento de Cataluña de 2012. Nestes comicios, a CUP obtén tres escanos, todos da circunscrición de Barcelona, converténdose así en deputado electo.
Turanosa
A turanosa está presente como compoñente de certos oligosacáridos como a melecitosa. A hidrólise parcial da melecitosa rende unha mestura equimolecular de glicosa e turanosa.
O nome turanosa deriva da palabra Turan (Turquestán en lingua persa) coa terminación -osa propia dos azucres, debido á súa presenza en alimentos do Turquestán.
Xavier Guerra
Javier Jorge Guerra Fernández, nado en Vigo o 12 de xullo de 1964, é un empresario e político galego.
Traxectoria
Licenciado en Economía, ten un mestrado en administración de empresas e mercadotecnia. Dende 1987 traballa na xestión de distintas empresas, algunhas delas téxtiles, como Camper ou Nike. En 2002 fundou con Juan A. Costas a empresa El secreto del mar, firma dedicada á produción téxtil. A empresa adquiriu a licenza da marca El Niño, vencellada a roupa para surf, e expandiu as liñas de produción, con apertura de diversas tendas propias en España (2003) e con fabricación en Portugal a partir de 2004. En 2007 a firma acadou unha facturación de 31 millóns de euros e trasladou a súa sede central de Coruxo a Madrid.
Militante do Partido Popular de Galicia, en 2003 presentouse ás eleccións municipais no concello de Vigo na candidatura encabezada por Corina Porro, e converteuse en concelleiro. A finais dese ano, logo da perda dunha moción de confianza do alcalde socialista Ventura Pérez Mariño, Porro converteuse en alcaldesa e Guerra asumiu as competencias de economía e facenda. Nas eleccións de 2007 repetiu como concelleiro, pero o PP non accedeu ao goberno. En 2008 saíu elixido como deputado ao Congreso dos Deputados pola circunscrición de Pontevedra. Renunciou o 20 de abril de 2009. En 2009 foi nomeado conselleiro de Economía e Industria. Foi elixido deputado do Parlamento de Galicia nas autonómicas de 2012. miniatura|Tralo seu paso por Ciudadanos, en 2019 volveu ás listas do Partido Popular. En 2018 anunciou a súa incorporación á agrupación local viguesa de Ciudadanos xunto cun grupo de militantes descontentos do Partido Popular, tras perder en 2016 a pugna pola presidencia local do partido. Nas eleccións xerais de novembro de 2019 encabezou a candidatura ao Senado pola provincia de Pontevedra, de novo polo Partido Popular.
En decembro de 2021 tentou, outra vez, liderar o PP en Vigo. Non foi elixido polos militantes, que apoiaron maioritariamente á súa rival, Marta Fernández-Tapias.
Vida privada
Está casado e ten dous fillos; Javier Guerra e Carmen Guerra.
Irene Urdangarin y Borbón
Irene de Todos los Santos Urdangarin y Borbón, nada en Barcelona o 5 de xuño de 2005, é a cuarta e única filla da Infanta Cristina de España e Iñaki Urdangarin. É neta dos reis eméritos de España, Xoán Carlos I e Sofía de Grecia, e sobriña dos actuais reis Filipe VI e Letizia Ortiz.
Unhas semanas logo do seu nacemento na Clínica Teknon de Barcelona, a nova membro da Familia real española foi bautizada o 14 de xullo de 2005 no Palacio da Zarzuela. O cardeal Antonio María Rouco Varela presidiu a cerimonia. Os padriños son a princesa Rosario de Bulgaria e Pedro López Quesada.
Irene é a décima na liña de sucesión ao trono de España, por detrás das súas curmás Leonor e Sofía de Borbón, a súa tía Elena de Borbón e os seus fillos Felipe Juan Froilán e Victoria Federica, a súa nai Cristina de Borbón e os seus irmáns máis vellos Juan, Pablo e Miguel. Como filla dunha infanta de España dáselle o trato de A súa Excelencia e posúe a dignidade de Grande de España.
Manuel Casas Medrano
Manuel Casas Medrano, finado en Pontevedra o 13 de xaneiro de 1932, foi un militar e político galego.
Traxectoria
Coronel de Infantería. Pasou á reserva en 1929. Foi nomeado presidente da Deputación de Pontevedra o 14 de abril de 1930, permanecendo no cargo ata abril de 1931. Foi responsábel do intento de aniquilar a Misión Biolóxica de Galicia.
Club Voleibol Murillo
300px|miniatura|dereita|O CV Murillo. O Club Voleibol Murillo é un equipo de voleibol feminino, da localidade de Murillo de Río Leza (A Rioxa).
Historia
O club foi fundado na tempada 2004-05 cun equipo xuvenil. Ese ano conseguiu o Campionato Territorial Xuvenil, gañando ao Haro no Play Off.
Na tempada 2005-06 creouse un equipo de 2ª Nacional, máis o equipo xuvenil e un infantil.
Durante dous anos, o equipo principal permaneceu en segunda, e na tempada 2007-08 conseguiu o ascenso a 1ª Nacional tras proclamarse campión da 2ª Nacional, mais por motivos de axuste de inscricións accedeu a unha praza libre na Liga FEV. Na primeira tempada na liga FEV (2008-09) finalizou subcampión e conseguiu o ascenso á Superliga 2. Dende aquela, o seu equipo sénior compite na segunda categoría do voleibol español, a Superliga 2. Na tempada 2009-10 o club levou ás súas vitrinas o seu primeiro título oficial, a Copa da Princesa, tras derrotar ao PDR Miranda na final disputada en Miranda de Ebro por 5 a 2 (21-25, 25-18, 25-17, 21-25 e 10-25). Porén, non puido ascender á máxima categoría do voleibol español ao finalizar 3º e non conseguir vencer no Play Off de ascenso.
Ata a tempada 2009-10 competiu baixo a denominación Nuchar Tramek Murillo polo patrocinio de Nuchar e de Tramek. Na tempada 2010-11 Eurochamp incorporouse como patrocinador e o club pasou a competir baixo o nome Nuchar Eurochamp Murillo.
A temporada 2010-11 comezou coa adxudicación do II Triangular Ciudad de Torrelavega, coa vitoria sobre os equipos de Superliga, Haro Rioja Vóley e Cantabria Infinita e do VII Memorial Lorena Ojeda coa vitoria sobre outros equipos da Superliga como o Haro Rioja Vóley e a Agrupación Deportiva A Pinguela. .
Mantén ademais relacións con distintos colexios e institutos de Murillo e da capital rioxana, Logroño, para fomentar o voleibol e competir nas categorías inferiores.
Selección masculina de hóckey sobre xeo de Suecia
A selección masculina de hóckey sobre xeo de Suecia, alcumado Tre Kronor (en galego Tres Coroas), é o equipo que representa a Suecia nas competicións internacionais de hóckey sobre xeo. En 2014, a IIHF publicou a clasificación mundial de seleccións, na que Suecia ocupou o primeiro posto. A selección de Suecia é considerada como un dos "Big Seven", xunto co Canadá, a República Checa, Rusia, Eslovaquia, Finlandia e os Estados Unidos.
O último título mundial conseguido polo combinado sueco chegou o 19 de maio de 2013 cando se alzou co Campionato do Mundo tras derrotar na final do campionato, celebrada en Estocolmo (Suecia) ao combinado suízo por 1 gol a 5 (1 - 2, 0 - 0, 0 - 3).
Castelo de Gormaz
O castelo de Gormaz é unha fortaleza de orixe musulmá situada ao carón do concello de Gormaz na provincia de Soria. Foi declarado Monumento Nacional en 1931, e foi restaurado recentemente. A entrada é gratuíta.
Historia
miniatura|Fortaleza Califal de Gormaz. A súa construción comezou no século IX, durante o Califato de Córdoba sobre os restos dun castelo anterior de orixe cristiá ou musulmá. A construción comezou no lado noroeste do outeiro, onde se levantou un pequeno castelo. A fortaleza foi conquistada polos cristiáns no 912 e volveu a mans musulmás durante o califato de Al-Hakam II quen ordenou a súa ampliación ao xeneral Galib, tarefa que se emprendeu entre o 955 e o 966.
O castelo de Gormaz converteuse así en peza clave da defensa musulmá contra os reinos cristiáns do norte e contribuíu a mantelos afastados de Medinaceli. O castelo de Gormaz chegou a ser a máis grande fortaleza europea da súa época: cun perímetro amurallado de 1.200 m, 446 m de longo, 28 torres e unha forma moi alongada en dirección leste-oeste. A súa situación e as súas excelentes condicións de visibilidade permitían controlar unha das rutas de acceso cara ao norte e o río Douro e foi unha das posicións estratéxicas máis cobizadas por musulmáns e cristiáns durante os séculos IX e X.
No 975 o conde García Fernández, aliado con Sancho de Pamplona e Ramiro III de León, asedia o castelo pero, mentres o fai, é atacado por un exército de rescate ao mando de Galib e sofre unha humillante derrota. Volve intentalo no 978 con éxito e manteno ata o 983, cando o toma Almanzor. Permaneceu en poder dos musulmáns ata a súa conquista definitiva polos cristiáns no 1060 por parte de Fernando I de León. Rodrigo Díaz de Vivar, o Cid, foi señor de Gormaz dende 1087. Foi nesa época cando se fundou a vila de Gormaz, aos pés do castelo. Con posterioridade a súa importancia estratéxica foi diminuíndo. Foi usado posteriormente como prisión ata o seu abandono definitivo.
Arquitectura
O castelo consta de dúas partes diferenciadas separadas por un foso. Ao leste encóntrase o alcázar, a torre da homenaxe, a "torre de Almanzor", o alxibe e os apousentos califais. Na parte oeste atópase un estanque para dar de beber aos animais e unha grande explanada onde acampaban as tropas. Conta cunha gran porta que denota a súa orixe islámica, a Porta Califal. Na cara oeste da muralla hai tres estelas, unha de orixe romana e outra claramente islámica, que se colocaron alí para espantar os malos espíritos.
Condesuso, Soandres, A Laracha
Condesuso é un lugar da parroquia de Soandres no concello coruñés da Laracha na comarca de Bergantiños. Tiña 58 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales eran 25 homes e 33 mulleres.
Ángel Villanueva Cendón
Manuel Ángel Villanueva Cendón, nado en Ourense en 1935 e finado na mesma cidade o 10 de xaneiro de 2015, foi un empresario e político galego do PPdeG.
Traxectoria
Licenciouse en Dereito na Universidade Complutense de Madrid, se ben nunca chegou a exercer como avogado. Comezou o seu labor empresarial xestionando a empresa familiar de ferraxería, dende onde arrincou a súa carreira pública ao pasar a ser dirixente da Confederación de Empresarios de Ourense e, posteriormente, concelleiro da cidade de Ourense logo das primeiras eleccións democráticas de 1979: o seu partido, a Coalición Democrática, quedou en segundo lugar nos comicios, por detrás da UCD, e o centrista José Luis López Iglesias foi elixido alcalde. Villanueva Cendón figuraba de número 5 nunha candidatura encabezada por Celso Vázquez-Gulías.
Do concello saltou ao Parlamento galego, ao encabezar a lista pola provincia de Ourense nas primeiras eleccións autonómicas, en 1981. Neses comicios, Alianza Popular quedou por detrás da UCD en Ourense, pero no cómputo xeral gañou as eleccións e Xerardo Fernández Albor foi investido presidente. Como consecuencia diso, Villanueva Cendón en 1982 foi nomeado conselleiro de Turismo e Deportes no primeiro goberno de Albor, e a partir de 1983 foi conselleiro de Turismo, Xuventude e Deportes logo de modificárense as competencias da consellería.
Volveu ser reelixido como deputado pola provincia de Ourense nas eleccións galegas de 1985, ao figurar de número 2 nunha candidatura de coalición entre o seu partido e Centristas de Galicia, e que ía encabezada precisamente polo líder centrista Victorino Núñez. Trala vitoria da Coalición Popular foi nomeado Conselleiro de Presidencia. Abandonou ese posto en 1987, cando prosperou a moción de censura encabezada por González Laxe contra o goberno de Albor. Non se presentou á reelección nos comicios de 1989, onde tivo lugar a primeira maioría absoluta de Manuel Fraga, debido a problemas de saúde.
Vida persoal
Foi sobriño de Justo Villanueva, dirixente do Partido Radical durante a II República.
Faleceu a causa dunha insuficiencia respiratoria, e foi soterrado en Melón.
Política do Reino Unido
Modelo constitucional
A xurisprudencia conforma a segunda fonte constitucional a través das decisións xudiciais que recoñecen os costumes do dereito do Reino, o chamado "Common Law" e interpretan o dereito estatutario.
As convencións son outro instrumento de lexislación constitucional que se conforman co paso do tempo e no que un determinado xeito de resolver as cuestións prácticas rematou por fixar a soberanía do Parlamento e o estado de dereito ou imperio da lei.
Os órganos do poder
O Xefe do Estado é o monarca, cuxas funcións son soamente representativas, aínda que as distintas normas concédenlle facultades nominais tales como declarar a guerra e asinar a paz, a política internacional e ser gardián das normas constitucionais e a unidade do Reino. Con todo a práctica converteu en necesario o referendo do Goberno para a adopción de todas as decisións. O monarca é ao mesmo tempo o Xefe e cabeza da Igrexa de Inglaterra.
O Goberno ou Gabinete mantén na súa orixe a condición de Consello Privado do monarca de carácter consultivo, aínda que na práctica cumpre a función executiva e a dirección administrativa. Está dirixido por un Primeiro Ministro nomeado polo monarca que debe contar co apoio da maioría da Cámara dos Comúns e un número variable de ministros elixidos polo anterior.
O Parlamento baséase nun sistema bicameral coa Cámara dos Comúns e a Cámara dos Lores. A primeira, composta por 659 membros, é elixida por sufraxio universal libre, igual, directo e segredo de todos os cidadáns maiores de idade por un sistema maioritario en circunscricións nas que se elixe ao candidato máis votado. Cumpre as funcións propias da Cámara Baixa en calquera sistema parlamentario democrático mediante o control do goberno e a aprobación das leis. A Cámara dos Lores está composta por aproximadamente un milleiro de membros, tendo un carácter vitalicio e que son elixidos polo monarca, outros teñen carácter herditario e para rematar os eclesiáticos (24 bispos e os arcebispos de Canterbury e de York). As súas funcións son semellantes ás dunha Cámara Alta agás nas cuestións xudiciais o seu poder está moi minguado, existindo un proxecto aprobado pero en suspenso dende 2001 para converter a cámara nun mero órgano consultivo.
Outros artigos
Storbritannien
Escudo de Escocia
O Escudo de Escocia foi un símbolo oficial do Rei dos Esoceses dende a súa adopción no século XII até o fin do reino de Escocia en 1707. Segue a ser amplamente empregado hoxe en día como símbolo de Escocia, ademais de formar parte das armas reais de Isabel II xunto cos escudos de Inglaterra e Irlanda.
Características
No Escudo de armas de Escocia figuran nun campo de ouro, un león rampante de goles, linguado, unllado e armado de azur; e unha orla dobre decorada con flores de lis de goles.
Historia
miniatura|Escudo de Escocia. As armas escocesas teñen un precedente documentado xa no século XII, durante o reinado de Guillerme I de Escocia. O escudo escocés foi empregado polos seus monarcas ata 1603, data na que se produciu a unión dinástica con Inglatera con Xaime VI (I de Ingaterra) e as armas escocesas comezaron a aparecer xunto ás inglesas. miniatura|esquerda|200px|Antigas armas dos monarcas escoceses, usadas ata 1603
As armas dos monarcas escoceses no século XVII evolucionaran e contaban con diversos elementos exteriores ao brasón. Aparecía rodeado polo colar da Orde escocesa do Cardo e flanqueado por dúas figuras (tenantes ou soportes) con forma de unicornio rampante de prata con crinas en ouro que tamén quedou incorporado no escudo de armas dos monarcas británicos. O escudo aparecía timbrado coa coroa real escocesa e sobre ela situábase a súa cimera, un león coroado de goles que sostén unha espada e un cetro.
Ao pé, tamén fóra do escudo, colocábase unha cinta co lema escocés: Nemo me impune lacessit (Ninguén me ofende impunemente). Algúns destes elementos aparecen no escudo de armas que os monarcas británicos usan cando están en Escocia.
Estandarte real de Escocia
miniatura|dereita|200px|Estandarte dos monarcas de Escocia (ata 1603) Os monarcas escoceses usaron, ata a unión con Inglaterra, como símbolo persoal un estandarte cos mesmos elementos que compón o campo do escudo. Esta bandeira, amarela, é usada pola poboación escocesa como un dos seus símbolos malia non teres actualmente carácter oficial como a bandeira azul coa cruz de Santo André pero é unha das catro divisións da insignia do monarca do Reino Unido.
Charleston, Virxinia Occidental
Charleston é a capital do estado de Virxinia Occidental, un estado dos Estados Unidos. O seu censo poboacional a 2000 é de 53.421 habitantes. É a capital do condado de Kanawha.
Emil Adolf von Behring
Emil Adolf von Behring, nado o 15 de marzo de 1854 e finado o 31 de marzo de 1917, foi un médico alemán que recibiu o Premio Nobel de Medicina.
Traxectoria
left|miniatura|Emil Adolf von Behring Adolf Emil Behring naceu en Hansdorf no distrito de Rosenberg en Prusia. Estudou medicina entre 1874 e 1878 no Medicinisch-chirurgisches Friedrich-Wilhelm-Institut de Berlín, servindo como médico militar boa parte da súa vida e despois como profesor de hixiene na Facultade de Medicina da Universidade de Marburgo.
Behring foi o descubridor en 1890 da antitoxina do tétanos, investigando con cobaias ó inxectar o soro sanguineo dun animal afectado polo tétanos a outro xérase imunidade á enfermidade no segundo e pódese comprobar que os animais inmunizados contra o tétanos presentaban esa cualidade porque tian que dispor dalgunha substancia capaz de controlar a infección. Recibiu en 1901 o primeiro Premio Nobel de Medicina polo desenvolvemento do soro contra a difteria (en colaboración con Emile Roux) e o tétanos, a primeira fora unha importante causa de mortalidade da poboación, en especial nos nenos, e a segunda fora a primeira causa de defunción nas guerras, matando os feridos. No Congreso Internacional da Tuberculose en 1905 anunciou que descubrira unha substancia procedente do virus da tuberculose, esta substancia, que el denominou "T C", unha antitoxina, foi primordial para a vacina que el mesmo preparou para inmunizar o gando contra a tuberculose bovina.
Comité Olímpico de Burkina Faso
Comité Olímpico de Burkina Faso (en Comité National Olympique et des Sports Burkinabè) (código de IOC: BUR) é o Comité Olímpico Nacional que representa a Burkina Faso. Foi creado o 10 de xuño de 1965 e foi recoñecido polo Comité Olímpico Internacional en febreiro de 1972.
Pedrafita de Camporredondo, Baralla
San Xoán de Pedrafita de Camporredondo é unha parroquia que se localiza no concello de Baralla. Delimitada polas parroquias da Fontaneira (do concello de Baleira) polo Norte; Penarrubia polo Sur; Córneas (tamén de Baleira) polo leste e Pousada polo Oeste. Segundo o padrón municipal de 2004 tiña 72 habitantes (37 homes e 35 mulleres), distribuídos en 5 entidades de poboación,o que supón unha diminución en relación ao ano 1999, cando tiña 76 habitantes. Segundo o IGE, no 2014 a súa poboación descendera ata os 45 habitantes, sendo 23 homes e 22 mulleres.
Historia
Trala división territorial de España en 1833 a parroquia de Pedrafita de Camporredondo pasou a formar parte do concello de Neira de Rei.
Lousada, Sasdónigas, Mondoñedo
Lousada é un lugar da parroquia de Sasdónigas, no concello lugués de Mondoñedo, na comarca da Mariña Central. Segundo o IGE, en 2014 tiña 34 habitantes (13 homes e 21 mulleres).
A carón da aldea hai canteiras de mármore, e consérvanse fornos de cal.
Lugares e parroquias
miniatura|esquerda|Casas en Lousada.
A Corveira, Soandres, A Laracha
A Corveira é un lugar da parroquia de Soandres no concello coruñés da Laracha na comarca de Bergantiños. Tiña 1 habitante no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, que era 1 home.
Aurelio Aguirre
Aurelio Aguirre Galarraga, nado en Santiago de Compostela o 23 de abril de 1833 e finado na Coruña o 30 de xullo de 1858, foi un poeta galego en lingua castelá.
Traxectoria
Comezou os estudos de Dereito na Universidade de Santiago de Compostela. Foi un home comprometido con Galiza e coas clases desfavorecidas, participando como miliciano no levantamento de 1854 e no banquete de Conxo, celebrado o 2 de marzo de 1856. Tiña grande estima entre os seus contemporáneos galegos e desde moi novo mantivo amizade con intelectuais de corte rexionalista, como Eduardo Pondal, Manuel Murguía ou Rosalía de Castro. Precisamente con esta mantivo unha forte relación amigable e literaria e de feito dedicoulle o soneto Improvisación.
Colaborou na Revista Galaica e gozou dunha enorme popularidade e influencia na súa cidade. Murguía, en Los precursores, afirma: Pertencía a aquel grupo de xenios descontentos e túzaros que nas súas vinte primaveras, e sen ver máis campos ca os que rodean a súa cidade, cre coñecer o mundo, ter sufrido grandes desenganos e probado tódalas feles da vida.
Como lle acontecera a máis dun poeta romántico, Aurelio Aguirre morreu moi novo (aos 25 anos de idade) e de forma tráxica: afogouse na praia de Santo Amaro da Coruña, sen estar claro se a súa morte foi accidental ou un suicidio.
Obra
miniatura|page=512|[[Álbum de la Caridad. Juegos Florales de La Coruña en 1861. ]] El mesmo comezou a publicación da súa obra poética, que se editaría postumamente co título Ensayos poéticos (1856-1858); tamén escribiu un drama e a narración Risas y lágrimas. A súa obra foi escrita en castelán, agás un poema titulado "Un consello", publicado en 1966 por Xosé María Álvarez Blázquez. En 1901 fíxose unha recompilación de parte dos seus poemas co título Poesías selectas, cun prólogo de Leandro de Saralegui Medina.
Ramón Seoane Suárez
Ramón Seoane Suárez, nado en Vilaboa (Rutis, Culleredo) cara a 1916 e finado na Coruña o 20 de agosto de 1976, foi un guerrilleiro antifranquista galego.
Traxectoria
Foi xulgado en consello de guerra na Coruña o 30 de xullo de 1947, xunto con outras 55 persoas, todas acusadas de pertencer ao PCE e de colaborar coa guerrilla. Aínda que o fiscal pediu pena de morte, foi finalmente condenado a cadea perpetua. Finou na Coruña o 20 de agosto de 1976.
Vida persoal
Foi pai de María del Carmen, Ramón, Elena, Carlos e Genoveva Seoane Fernández.
Agnosia
A agnosia (do grego ἀγνωσία: descoñecemento) é a perda da facultade para recoñecer obxectos, persoas, sons, olores ou formas a pesar de manter a función sensorial intacta. Preséntase asociado normalmente con danos cerebrais ou doenzas neurolóxicas, particularmente por lesións no lobo temporal. Diferénciase da anomia en que a persoa que padece esta pode describir o obxecto aínda que non poida dicir o seu nome, mentres na agnosia non pode describir o obxecto.
La Chapelle-de-Brain
La Chapelle-de-Brain (en Chapel-Braen) é unha comuna francesa do departamento de Ille e Vilaine, na Bretaña.
Rollulus rouloul
A Rollulus rouloul é unha especie de galiforme da familia dos fasiánidos. É o único único membro do xénero Rollulus.
Cimás, Meirás, Sada
Cimás é un lugar da parroquia de Meirás no concello coruñés de Sada, na comarca da Coruña. Segundo o IGE, en 2011 tiña 71 habitantes (35 homes e 36 mulleres).
Prefectura de Hyōgo
A Prefectura de Hyōgo (兵庫県, ひょうごけん, Hyōgo-ken) é unha prefectura do Xapón, situada na rexión de Kinki, parte centro-oeste da illa de Honshu. A súa capital é Kōbe-shi. A prefectura cobre 8.395,84 km² de superficie e habítana 5.596.404 persoas.
A prefectura fai fronteira coa prefectura de Tottori, a prefectura de Okayama, a prefectura de Osaca e a prefectura de Quioto. Antes da Revolución Meiji coñecíase como as provincias de Gharima (播磨国), Tallima (但馬国), Awalli (淡路国) e unhas partes de Settsu (摂津国) e Tanba (丹波国).
Xeografía
dereita|300px|miniatura
Terraza
miniatura|Terraza no edificio do museo de [[Escocia.]] A terraza, azotea, eirado ou airado é a parte chá situada no alto dun edificio, cubríndoo total ou parcialmente. Adoita permitirse o acceso a ela para se asomar, tender a roupa ou colocar antenas. En edificios especialmente altos e grandes pode atoparse incluso un heliporto ou repetidores da televisión.
Por extensión, tamén se denomina terraza á parte dunha cafetaría ou dun bar situada na beirarrúa ou nunha praza.
Galicia
A diferenza da arquitectura mediterránea ou de climas calorosos, a casa popular galega non posúe terrazas chás, xa que a abundancia de choivas requiría a construción dunha cuberta sempre inclinada, reservando os espazos abertos a balcóns, patíns, solainas e corredores. Hoxe atopamos terrazas nos edificios das principais cidades galegas. Cómpre ter unha boa impermeabilización para evitar infiltracións de auga.
Auryn
Auryn foi un grupo musical/boyband pop español que foi creado no verán do ano 2009. Componse de cinco membros, David Lafuente, Daniel Fernández, Blas Cantó, Carlos Marco e Alvaro Gango os cinco compoñen a maioría dos seus temas e os cinco son vocalistas. O 28 de xullo de 2016, nun comunicado oficial, o grupo anunciou a súa separación.
Historia
No 2009 formouse a banda en Madrid, o nome "Auryn" fai referencia ao amuleto da obra A historia interminable de Michael Ende. En pouco tempo, a súa música revolucionou Youtube e as redes sociais facendo versións de cancións coñecidas como Umbrella, Dejame etc...
O 18 de outubro de 2011, lanzan o seu primeiro álbum Endless Road, 7050, o cal foi autoproducido sen apoio de produtoras. O disco ponse no alto das listas en España e permanece así durante dous anos.
Debido ao grande éxito, asinan con Warner Music e o disco é relanzado e ponse cuarto en PROMUSICAE.
Abres, Anxeriz, Tordoia
Abres é un lugar da parroquia de Anxeriz no concello coruñés de Tordoia, da comarca de Ordes. Segundo o IGE, en 2022 tiña 34 habitantes (19 homes e 15 mulleres), o que supón unha forte diminución con respecto ao ano 2013, cando tiña 61 habitantes.
Etimoloxía
Crese que a orixe deste topónimo é prerromana. Para Edelmiro Bascuas, contén a raíz hidronímica europea *Ab-, co significado de auga ou río.
Mario Regueira
Mario Ibán Regueira Fernández, nado en Ferrol o 2 de marzo de 1979, é un escritor galego.
Abres, Anxeriz, Tordoia
Etimoloxía
Outros topónimos semellantes ou coa mesma raíz son A Ría de Abres (Trabada) e Santiso de Abres (Asturias).
Mario Regueira
Traxectoria
É licenciado en Filoloxía Galega pola Universidade de Santiago de Compostela e doutor en Teoría da Literatura e Literatura Comparada. Colaborou en diversas publicacións como A Caramuxa, Citania, Dorna ou Nova Ólisbos, e en diferentes proxectos de creación na rede, así como na revista Grial, no Cartafol de Libros de Vieiros, na revista galega de música Sonotone e na editorial independente Estaleiro Editora.
Campionato de España de Rallys
O Campionato de España de Rallys foi a máxima competición nacional de rally sobre asfalto dende 1956 ata 2020. Estaba organizado pola Real Federación Española de Automobilismo.
Calendario
Na edición de 2020 do Campionato de España dispútanse 8 rallys, 2 deles en terras galegas:
Anos 1950-1960
Aínda que xa existían probas de rally anteriormente España, como o Rally Costa Brava e o Rally Nacional do RACE, que levaban celebrándose ambas desde 1953, o Campionato de España non naceu ata 1956. Ese ano a Real Federación Española de Automobilismo creou as bases do que inicialmente chamou "Campionato de España de condutores de rallys" e que combinaba probas tanto de rally como de circuíto e montaña.
O gañador da primeira edición foi Javier Sanglas cun Alfa Romeo Giulietta Veloce co que venceu en probas como o Rally Ibérico. Na segunda edición o campionato estaba limitado a condutores españois con licenza de condutor expedida polo Real Automóbil Club de España. O calendario estaba composto por seis probas: 2º Trofeo de Montaña (21 de abril), 5º Rally RACE (30 de maio - 2 de xuño), Volta a Cataluña (28-30 de xuño), Rally dos Pireneos (28 de setembro - 1 de outubro), 2º Rally Ibérico (17-20 de outubro) e circuíto descoñecido (3 de novembro). O certame tivo carácter anual e para proclamarse campión de España era obrigatorio participar no Rally RACE e no Rally Ibérico.​ O gañador foi Fernando Roqué cun Alfa Romeo Sprint Veloce. O campión de 1958 foi o militar Jaime Milans del Bosch a bordo dun SEAT 1400 B. 350px|dereita|miniatura|Sergio Vallejo, pilotando o Porsche 977 GT3 co cal gañou o campionato en [[2009.]]
Víctor Sagi foi o gañador en 1960 cun Porsche 356, mentres que os BMW 700 de Juan Fernández e Mariano Lorente venceron nas dúas seguintes edicións. Os seguintes anos estiveron dominados pola familia Juncosa, proclamándose campión primeiro Jaime, e logo os seus fillos Jaime Jr. e Manuel, sumando catro títulos entre os tres. Tamén nesa época fixo a súa aparición o francés Bernard Tramont, que gañou o certame en dúas ocasións na modalidade GT cun Renault Alpine A110.
Anos 1980
O calendario sufriu moitos cambios na década de 1980, aumentando e reducindo o número de probas (28 en 1982, 10 en 1988). En 1983 creouse o Campionato de España de Rallys de Terra e o Campionato Internacional de Rally, co propósito de motivar aos pilotos a competir fóra de España. De 1984 a 1992 disputouse tamén a Copa de España de Rally, paralela ao Campionato de España.
Durante esta década Antonio Zanini elevou a súa cifra de títulos ata oito, gañando o último deles en 1984 cun Ferrari 308 GTB. Salvador Serviá gañou os dous seguintes campionatos cun Lancia Rally 037, mentres que Carlos Sainz cun Ford Sierra RS Cosworth foi o vencedor en 1987 e 1988, no segundo deles tendo como copiloto ao coruñés Luís Moya co que gañaría logo dous Campionatos do Mundo. O BMW M3 de Pep Bassas foi o vencedor en 1989.
Anos 1990
Entre 1990 e 2002, o cántabro Chus Puras igualou o récord de Antonio Zanini, logrando el título en oito ocasiones e con dúas marcas diferentes: Lancia e Citroën, gañando con esta última en seis ocasións, dúas co Citroën ZX, tres co Citroën Xsara Kit Car e unha co Xsara WRC. Tan só en cinco ocasións outros pilotos puideron gañar o campionato entre 1990 e 2002, algúns aproveitando a non participación de Chus Puras: Ponce (1991), Bardolet (1993), Oriol Gómez (1994), Climent (1996) e Monzón (2001). 350px|dereita|miniatura|Alberto Hevia, no seu Skoda Fabia S2000, co que foi campión de España no ano [[2010.]]
Anos 2000
A partir de 2003 comezaron a triunfar os vehículos da categoría Super 1600, logrando o campionato Miguel Ángel Fuster (2003), Alberto Hevia (2004), Dani Sordo (2005) e Dani Solá (2006) con estes automóbiles, para logo deixar paso a outra categoría, a Super 2000, que só cedeu un título fronte ao Porsche 997 dos irmáns lucenses Sergio e Diego Vallejo.
Anos 2010
Na década de 2010 Miguel ángel Fuster gañou catro títulos máis, elevando a súa conta ata 6, mentres que os irmáns Vallejo conquistaron o seu segundo campionato en 2014. O aragonés Cristian García e o piloto de Cambre Iván Ares coroáronse en 2016 e 2017 respectivamente, mentres que o madrileño Pepe López gañou cun Citroën C3 R5 as dúas derradeiras edicións do campionato, en 2019 e 2020.
En 2021 a RFEDA realizou modificacións nos campionatos, convertendo ao Súper Campionato de España no principal certame, combinando probas de aslfalto con probas de terra. Deste xeito desapareceron os antigos campionatos de asfalto e terra, e creándose no seu lugar a Copa de España de Rallys de Asfalto e a Copa de España de Rallys de Terra como certames de segundo nivel.
Esgrima nos Xogos Olímpicos de 1968
100px|border|Esgrima Nos Xogos Olímpicos de 1968 celebrados en México realizáronse oito probas de esgrima, seis en categoría masculina e dúas en categoría feminina. A competición realizouse entre os días 15 e 25 de outubro de 1968 no Centro de Esgrima Fernando Montes de Oca.