Balli_Kombëtar
Feble alianza cos comunistas
Por mor da eficacia organizativa dos comunistas, os ballistas temían que os seus rivais lograsen unha vantaxe irreversible. Mentres os ballistas mantiñan unha organización feble, tanto política como militar, e os seus ataques contra dos ocupantes seguían a ser esporádicos e, por riba, algunhas das súas organizacións rexionais non respectaban as directrices da dirección e seguían unha vía independente. Para lograr unha posición política máis favorable a partir do outono de 1942 os ataques ballistas contra dos italianos aumentaron un chisco, pero sempre moi por atrás da capacidade bélica dos comunistas, e así as unidades ballistas cooperaron, aínda que esporadicamente, coas comunistas ata mediados de 1943. Esta cooperación viuse favorecida, ao primeiro, por seren os ballistas principalmente activos no rural mentres os comunistas tiñan maior actividade nas cidades, mentres os ballistas controlaban algunhas cidades do sur de Albania que servían de refuxio a comunistas que fuxían dos ocupantes italianos. No verán de 1943 o Special Operations Executive británico enviou axentes a Albania para lograr unha coalición entre dos diversos grupos que loitaban contra dos ocupantes. O desembarco aliado en Sicilia o 9 xullo de 1943, cunha Italia fascista moi debilitada, favoreceu o diálogo entre comunistas e ballistas que principiaron negociacións secretas o 26 de xullo nunha aldea, Tapizë, próxima a Tirana, a delegación de Balli Kombëtar encabezábaa Frashëri mentres os comunistas tiñan á fronte a Ymer Dishnica. Ao ter coñecemento as autoridades italianas da xuntanza, os particiapantes trasladáronse á aldea de Mukaj, e alí o 2 de agosto asinaron o coñecido como Acordo de Mukje no que selaron unha alianza para a loita conxunta contra da Italia fascista. Entre os puntos do documento figuraba o compromiso dos dous partidos de organizaren eleccións libres e democráticas logo da guerra, e tamén se incluía no acordo a reivindicación da unificación dos territorios habitados por albaneses, malia unha longa discusión por mor da oposición inicial dos comunistas. Para xestionar a execución do acordo formouse o Comité para a Salvación de Albania (Komiteti i Shpëtimit Kombëtar) con igual representanción dos dous partidos. Pero o breve período de colaboración pronto rematou, o representante dos comunistas iugoslavos diante os comunistas Svetozar Vukmanovic-Tempo denunciou o acordo e meteu presión á dirección comunista albanesa para renegar do acordo e así a dirección do Partido Comunista de Albania amosou a súa oposición ao acordo, e en especial a cláusula sobre a anexión de Kosovo e Dibra a Albania. Hoxha declarou o acordo nulo o 8 de agosto, e en setembro nunha conferencia do comité central rexeitaron formalmente o documento de Mujke e declararon unha loita total contra dos ballistas denominando a Balli Kombëtar inimigo do pobo e por primeira volta empregaron o termo que se fixo habitual despois, Balli Tradhëtar (fronte traidora). Tamén os aliados da segunda guerra mundial estaban en contro de Kosovo formar parte de Albania, xa que a súa posición oficial era a volta ás fronteiras anteriores á guerra, xa que logo, os ballistas mantiñan unha actitude morna cara ás forzas británicas polo temor a perder o territorio que os italianos integraran en Albania en 1941 e vían Iugoslavia e Grecia como verdadeiros inimigos de Albania co posible paso de Kosovo e Dibra a Iugoslavia e que o apoio a Grecia puidera por fin ás aspiracións albanesas en Cameria, ademais de pór en perigo Korçë e Gjirokastër, que tamén eran un bastión dos ballistas. Malia o seu odio polos invasores, os ballistas temían unha vitoria aliada que levase a unha toma comunista de Albania.