cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Estación de San Fernando-Bahía Sur
Historia
Para non interromper o tráfico na liña, fóronse pondo en servizo as novas vías unha por unha á vez que se ía desmantelando a antiga, sendo a vía 4 actual a última en porse en servizo e a vía 3 a primeira.
Proximidades Cádiz e Media distancia Renfe
A estación ten servizo de Proximidades cunha frecuencia que oscila entre 15 e 60 min cara a Cádiz e entre 30 e 60 min cara a Xerez da Fronteira os días laborables e 60 min os fins de semana e festivos. Os días laborables é cabeceira dalgúns servizos de proximidade, o que reforza o servizo entre Cádiz e San Fernando. No sistema tarifario de Proximidades Cádiz sitúase esta estación en zona 2.
Longa Distancia
Cando se complete a liña de alta velocidade entre Cádiz e Sevilla (en largo ibérico con travesa polivalente) esta estación poderá acoller tamén este tipo de servizos.
A Rocha, Doroña, Vilarmaior
A Rocha é un lugar da parroquia de Doroña no concello coruñés de Vilarmaior na comarca de Betanzos. Tiña 29 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 16 eran homes e 13 eran mulleres.
Johann Julius Walbaum
Johann Julius Walbaum nado en Wolfenbüttel (Baixa Saxonia, Alemaña) o 30 de xuño de 1724 e finado o 21 de agosto de 1799 en Lübeck, foi un médico, naturalista e taxónomo alemán.
Traxectoria
En Lübeck instituíu un gran gabinete de curiosidades e deuse a coñecer polas súas publicacións sobre os peixes e as tartarugas.
Foi o primeiro en describir moitas especies previamente descoñecidas de lugares remotos do planeta, tales como a barracuda (Sphyraena barracuda), salmón "Chum" (Oncorhynchus keta) do río Kamchatka en Siberia, e o curimatá-pacú (Prochilodus marggravii) do río São Francisco no Brasil.
Ademais foi o primeiro en observar a acción preventiva da utilización de luvas contra as infeccións durante a cirurxía médica (aquelas luvas estaban feitas co cego de ovellas en vez de caucho, material que aínda non fora descuberto).
O Museo de Historia Natural de Lübeck (Museum für Natur und Umwelt Lübeck), aberto en 1893, foi dotado inicialmente coa extensa colección científica de Walbaum.
Contribución á ictioloxía
En ictioloxía, a súa principal contribución foi a reedición do libro de Peter Artedi (1705-1735), que presenta todas as especies de peixes coñecidas na época, aumentadas por unha bibliografía posta ao día por Walbaum. Describiu 200 novas especies, 43 das cales seguen a ser válidas até hoxe, segundo os criterios de Carl von Linné (entre elas, Sardina pilchardus a popular sardiña). Renomeou moitas especies creadas por Johann David Schöpf (1752-1800), Georg Wilhelm Steller (1709-1746), Thomás Pennant (1726-1798) e Stephan Petrovich Krascheninnikov (1713-1755).
Esta edición foi severamente criticada por Georges Cuvier (1769-1832). Pero a obra foi reavaliada posteriormente por Theodore Nicholas Gill (1837-1914) que recoñeceu o seu interese especialmente polas descricións de diversos xéneros descritos por outros autores.
Justin Meldal-Johnsen
Justin Meldal-Johnsen, nado en Eugene (Oregón) o 26 de marzo de 1970, é un músico estadounidense coñecido sobre todo polo seu traballo co artista alternativo Beck. Justin foi o baixista da banda ao vivo de Nine Inch Nails durante as súas últimas xiras.
Traxectoria
Meldal-Johnsen medrou escoitando os discos dos seus pais e recibiu o seu primeiro baixo aos doce anos. Despois do instituto traballou na quenda de noite como conserxe dos Cherokee Recording Studios nos Ánxeles, onde coñeceu a Gene Simmons, Lou Reed e ao arranxador David Campbell. Aos 17 anos Justin comezou a traballar como asistente de Campbell, que lle presentou ao seu fillo, Beck. Comezaron unha carreira xuntos e Justin foi o baixista e o director musical da banda de Beck dyurante unha década.
Medal-Johnsen gravou o baixo para un bo feixe de artistas: Air, Tori Amos, Garbage ou Dixie Chicks entre outros. Co-compuxo varios temas coa cantante Macy Gray, e foi o director musical de Gnarls Barkley, montando a súa banda en directo nas súas primeiras actuacións nos Estados Unidos en 2006. Justin pasou a maior parte do período de 2007 ata 2009 como baixista da banda ao vivo de Nine Inch Nails nas súas xiras Lights In The Sky e NIN|JA/Wave Goodbye. Na actualidade atópase producindo o seguinte álbum da banda dos Ánxeles Division Day.
Formula One Group
dereita miniatura| 150px | [[Bernie Ecclestone, conselleiro delegado do FOM e a FOA]]
Historia
En 1974, a Asociación de Construtores de Fórmula Un, ou FOCA, fundouse co fin de incrementar a organización comercial da Fórmula Un para o beneficio dos equipos de carreiras. En 1978, Bernie Ecclestone, converteuse en executivo da FOCA e loitou contra a Fédération Internationale du Sport Automobile (FISA) para o control dos dereitos comerciais de F1. As disputas resolvíanse en marzo de 1981, cando o Acordo da Concordia deu a FOCA o dereito de negociar os contratos de televisión. En virtude de acordos anteriores, os contratos de televisión non eran moi lucrativos e eran perigosos. Cando o Acordo da Concordia terminou en 1987, Bernie Ecclestone, deixou de ser propietario dun equipo e fundou a Formula One Promotions and Administration (FOPA), para xestionar os dereitos de televisión para os equipos. A FOPA máis tarde sería coñecida como Formula One Management (FOM). A FOPA recibiu o 49% dos ingresos de TV, os equipos o 1%, e o 50% restante foi para a FIA. A FOPA, recibiu todos os honorarios pagados polos promotores. A cambio a FOPA pagou premios aos equipos. Actualmente a FOA se queda un 23% dos beneficios televisivos. O 77% restante repartese un 47% para os equipos participantes, e un 30% para a FIA.
En 1995, a FIA decidiu outorgar os dereitos comerciais da F1 a Formula One Administration (xestionados polo FOM) para un período de 14 anos. A cambio, Ecclestone proporcionaría un pago anual. Co FOM tendo os dereitos exclusivos de equipos tan populares como McLaren, WilliamsF1 e Tyrrell Racing, os equipos antes mencionados protestaron rexeitando o seguinte Acordo da Concordia en 1997. McLaren, WilliamsF1, Scuderia Ferrari e Renault F1, fundaron GPWC Holdings e ameazaron formar unha franquícia de carreiras rival en 2008, cando o seu contrato terminou en 2007.
Ecclestone vende accións da F1
SLEC Holdings, foi creada como unha sociedade holding de empresas da Fórmula Un en 1996, cando Bernie Ecclestone transferiu a súa propiedade das súas empresas de Fórmula Un á súa esposa, Slavica Ecclestone, na preparación dunha emisión do grupo en 1997.
En outubro de 1999 Morgan Grenfell Private Equity (MGPE) adquiriu o 12,5% de SLEC por 234 millóns de £. En febreiro de 2000 Hellman and Friedman comprou unha participación do 37,5% de SLEC por 625 millóns de £ e combinada coa de MGPE formaron Speed Investments, polo tanto tiñan unha participación combinada do 50% de SLEC. O 22 de marzo de 2000 a empresa alemá de medios EM.TV & Merchandising comprou Speed Investments por mil cen millóns de £. A adquisición causoulle a EM.TV dificultades financeiras, tras o anuncio de que os seus ingresos de 2000 serían inferiores ás expectativas e que estaba loitando coas súas débedas, o prezo da acción caeu o 90%. En febreiro, o Kirch Group acordou rescatar a EM.TV a cambio dunha participación na compañía e o control de Speed Investments. As dúas compañías tamén acordaron exercer a opción de EM.TV para comprar o outro 25% de SLEC por aproximadamente 600 millóns de £ a finais de marzo de 2001. Para aumentar a cota de Speed Investments en SLEC ao 75%. Kirch pediu un prestamo de 1600 millóns de €, 1 mil millóns ó Bayerische Landesbank e o resto a Lehman Brothers e JPMorgan Chase. A participación de Kirch suscitou preocupación entre os principais fabricantes de motores que compiten na Fórmula Un, BMW, DaimlerChrysler, Fiat, Ford e Renault formaron GPWC Holding BV para asegurar unha mellor representación dos fabricantes na F1, a mellora das condicións financeiras dos equipos, a estabilidade do campionato, e o mantemento de emisión en aberto da cobertura televisiva.
Como consecuencia SLEC foi controlado por Kirch, que polo tanto, controlaba o consello de Formula One Holdings (FOH). Debido ás enormes perdas e os gastos enormes, os acredores de Kirch levaron á empresa á suspensión de pagos en 2002. Os bancos desmantelaron o grupo. A participación de Kirch en SLEC foi retido por Bayerische Landesbank, JPMorgan Chase e Lehman Brothers (a través de Speed Investments).
Antes de que puidesen exercer os seus dereitos como accionista tiñan que solicitar a autorización da Comisión Europea. No período intermedio Ecclestone instituiu cambios nas xuntas directivas de SLEC, FOH, Formula One Administration (FOA) e Formula One Management (FOM), que como resultado, deu o control desas empresas a Bambino Holdings.
A mediados de novembro de 2004, os tres bancos demandaron a Ecclestone para ter un maior control sobre o deporte, o que provocou especulacións de que Ecclestone podería perder todo o control que mantivo durante máis de trinta anos. Unha audiencia de dous días comezou o 23 de novembro, pero despois de que o proceso terminara, o xuíz Andrew Park anunciou a súa intención de reservase o fallo durante varias semanas. O 6 de decembro de 2004, Park leu o seu veredicto, sinalando que "no seu xuízo, está claro que as reclamacións de Speed son correctas e que polo tanto, (Ecclestone) debe atender o que se lle solicita". Con todo, Ecclestone insistiu en que o veredicto - visto case universalmente como un golpe legal ao seu control da Fórmula Un - non significa "nada en absoluto". El manifestou a súa intención de apelar a decisión. Ao día seguinte, nunha reunión de xefes de equipo no aeroporto de Heathrow de Londres, Ecclestone ofreceu aos equipos un total de 260 millóns de £ en tres anos a cambio da renovación unánime do Acordo da Concordia, que expiraría en 2008. Semanas máis tarde, Gerhard Gibkowsky, membro do Consello de Bayerische Landesbank e o presidente de SLEC, declarou que os bancos non tiñan ningunha intención de quitar Ecclestone da súa posición de control.
Adquisición de CVC
En novembro de 2005 CVC Capital Partners anunciou que ía adquirir o 25% e o 48% das accións de Bambino e Bayerische Landesbank en SLEC e adquiriu as accións de JPMorgan Chase en decembro de 2005. Este acordo recibiu a aprobación pola Comisión Europea o 21 de marzo de 2006 e finalizou o 28 de marzo. Ecclestone utilizou os ingresos da venda da participación en Bambino Holdings para investir en Alpha Prema para dar á familia Ecclestone unha participación non especificada en Alpha Prema O 30 de marzo de 2006 CVC comprou a participación dun 14,1% de SLEC en poder de Lehman Brothers para dar Alpha Prema o control total de Formula One Group.
Empresas do grupo
Formula One Group está controlado polos seus accionistas a través do holding Delta Topco, que a través dunha serie de sociedades de carteira rexistradas no Reino Unido, Illa de Jersey e Luxemburgo controla a sociedade SLEC Holdings, propietario directo da Formula One Group. Formúla One Group está composto por varias filiais, que controlan os distintos dereitos, a xestión e as operacións de concesión de licenzas do Campionato do Mundo de Fórmula Un.
Os dereitos comerciais da Fórmula Un son controlados pola Formula One World Championship Ltd. (FOWC), que recibiu os dereitos da Fórmula Un durante un período de 100 anos da FIA. O control dos deritos por Formula One World Championship comezou desde o inicio de 2011, que os recibiu da súa compañía irmá Formula One Administration, que controlou os dereitos por un período de 14 anos desde 1996. FOWC, como titular dos dereitos comerciais, negocia os contratos para a celebración de Grandes Premios, a organización dos contratos coas emisoras de televisión e a recepción de dereitos de licenza para o uso de material da Fórmula Un. A compañía tamén ten un asento no FIA World Motor Sport Council, o órgano responsable da regulación internacional dos deportes de motor. Formula One Licensing BV é unha compañía holandesa relacionada con Formula One Group, que posúe as marcas rexistradas da Fórmula Un, os logotipos da F1, "Fórmula 1", "Fórmula Un", "F1" e o "Sweeping Curves device" que aparece antes dos grandes premios.
Formula One Management (FOM) é a empresa principal do grupo, e controla a difusión, organización e promoción dos dereitos da Fórmula Un. A compañía proporciona o sinal de televisión de todos os Grandes Premios da tempada, que logo se fornece a través de Eurovision e os satélites da rede (UER) ás emisoras que ofrecen comentarios e distribúen o sinal aos organismos de radiodifusión de cada zona. O equipo de produción da FOM ten a súa base no aeroporto de Biggin Hill, Kent, para facilitar a viaxe dos equipos necesarios para transmitir a carreira. Financieiramente, o FOM ofrece investimento parcial para novas pistas e equipos, que lles permita establecerse no deporte e facer crecer a presenza da Fórmula Un nos novos mercados. O calendario do campionato está estruturado polo FOM, coa supervisión do WMSC. Os pagos aos equipos están determinadas polo Acordo da Concordia, que dá aos equipos o 50% do diñeiro da televisión para o campionato de construtores, e outorga un fondo de premios aos equipos baseado nos seus resultados, que se saca dos honorarios que pagan os promotores de cada Gran Premio para a escenificación da carreira. A loxística dos equipos móbiles e persoal de cada carreira é tamén a cargo do FOM, que proporciona aos equipos unha cantidade fixa de transporte para as carreiras fóra de Europa.
Empresas relacionadas
Formula One Group utilízase para referirse a varias empresas relacionadas, que aínda que non forman parte do Grupo están controladas pola compañía holding Delta Topco e teñen negocios relacionados coa Fórmula Un. GP2 Motorsport Ltd foi adquirida por CVC en 2007, coa súa propiedade controlada por sociedades de carteira da Fórmula Un. A GP2 é a principal serie fornecedora da Fórmula Un, e corre carreiras nas roldas europeas do campionato de F1, co fin de dar aos pilotos a experiencia e un escaparate ante os equipos de Fórmula Un. A GP3 series, é o seguinte nivel por baixo da GP2, tamén está controlada por Motorsport GP2. Formula One Group tamén é propietario de Istanbul Park AS, que dirixe o circuíto de carreiras de Istambul Park, a sede do Gran Premio de Turquía. Allsport Management SA é unha empresa suíza que xestiona a venda da publicidade nos circuítos de Fórmula Un e no Fórmula Un Paddock Club. Allsport Management foi fundada por Paddy McNally que comezara a traballar con Bernie Ecclestone a finais de 1970. McNally, quen foi un antigo consultor de patrocinio de Marlboro, ocorréuselle unha solución para pór orde á publicidade nos circuítos; Esta solución denomínase "themed advertising" (publicidade temática), onde un anunciante benefíciase dunha visibilidade total nunha parte da pista. Isto está en contraste co Gran Premio de Mónaco, o único Gran Premio onde Allsport non está involucrado, e onde os espazos véndense de forma que múltiples anunciantes son visibles en cada imaxe, que é unha estratexia de mercadotecnia menos eficaz. O Paddock Club é a organización da Fórmula Un para a hospitalidade corporativa, que proporciona unha zona de luxo para os VIP e os patrocinadores no fin de semana do Gran Premio, e tamén dá acceso a equipos e pilotos, e visitas aos pits. En 2006 Allsport Management (e as empresas relacionadas con Parker Allsopp & Marsh) foron adquiridas por CVC a través de Delta Topco, o que significa que os ingresos completos deste deporte son controlados por Formúla One Group.
.in
.in é o Dominio de Nivel Superior xeográfico (ccTLD) para India.
Patricia Torrado Queiruga
Patricia Torrado Queiruga, nada en Porto do Son en 1987, é unha escritora, xornalista e museóloga galega.
Traxectoria
Licenciada en Filosofía pola Universidade de Santiago de Compostela. Máster en Museoloxía e Museos na Universidade de Alcalá, experta en conservación e restauración do patrimonio a máis de activista cultural. Editora en Toxosoutos do 2016 a 2019. Colabora en La Voz de Galicia e Nós Diario. En 2020 gañou o Certame Manuel Murguía de narracións breves co relato Silencios náufragos. En decembro de 2020 obtivo o primeiro premio no III Certame de Poesía Torre de Caldaloba coa obra Herdar a fala.
Nas eleccións autonómicas de 2020 foi a candidata número 9 na lista do BNG pola provincia da Coruña.
Cruise Your Illusion
Cruise Your Illusion é o álbum de estrea da banda estadounidense de punk rock Milk Music, publicado o 2 de abril de 2013 a través do selo Fat Possum Records. A versión en vinilo do disco foi autoeditada polo grupo.
Pernando Barrena
Joxe Pernando Barrena Arza, nado en Pamplona, 1 de novembro de 1965, é un político vasco da esquerda abertzale que desenvolveu a súa actividade no País Vasco e Navarra. Foi membro da dirección de Herri Batasuna, Euskal Herritarrok e Batasuna, todas elas organizacións ilegalizadas en España acusadas de vinculación a ETA.
Traxectoria
Concelleiro en Berriozar e tradutor de profesión, foi detido por vez primeira en 1985 acusado de pertencer a un grupo de información de ETA. Tras a detención da cúpula de Herri Batasuna en 1998, pasou a formar parte da nova dirección da coalición independentista, xunto a outros líderes como Arnaldo Otegi e Joseba Permach.
Foi a cabeza de lista de Euskal Herritarrok (EH) nas eleccións ao Parlamento de Navarra de 1999, resultando elixido parlamentario. Converteuse en 2000 nun dos principais dirixentes de HB e, posteriormente, de Batasuna. A pesar de que esta organización, creada en 2001, foi ilegalizada en 2003 polo Tribunal Supremo acusada de vinculación a ETA, Permach e Barrena seguiron exercendo funcións na portavocía da coalición.
Tratou, como outros dos membros de Batasuna, de alcanzar de novo representación no Parlamento de Navarra a través de organizacións políticas interpostas que foron ilegalizadas, tanto na convocatoria electoral de 2003 como en 2007.
Como consecuencia das mobilizacións auspiciadas por Batasuna que, en 2006 concluíron cunha convocatoria de folga xeral no País Vasco e Navarra, Barrena foi chamado a declarar pola Audiencia Nacional por 108 delitos, entre eles indución de desordes públicas, coaccións e estragos terroristas por sucesos acontecidos na folga, quedando en liberdade baixo fianza de 200.000 euros. Este procedemento foi finalmento arquivado.
O 4 de febreiro de 2008 foi detido, xunto con Francisco José Urrutia, por orde do entón xuíz da Audiencia Nacional Baltasar Garzón, que instruía o sumario sobre os presuntos vínculos de Batasuna con ETA, e foi acusado de integración en organización terrorista. Tras pasar dous anos en prisión, foi posto en liberdade o 3 de febreiro do 2010 tras abonar unha fianza de 50.000 euros. Así mesmo prohibíuselle xudicialmente participar en actos políticos ou facer declaracións públicas.
En febreiro de 2013, durante o Congreso Fundacional de Sortu, formación creada pola esquerda abertzale en 2011, foi elixido portavoz do partido.
Século -XXXI
O século XXXI antes de nosa era comezou o 1 de xaneiro do ano 3100 a.C. e terminou o 31 de decembro de 3001 a.C. 200px | thumb | deseño en espiral nun altar dos templos [[Tarxien de Malta, descuberto por  Sir Themistocles Zammit]] 180px | thumb | Cara dianteira e traseira de [[Narmer Palette, este facsímile que se exhibe no Museo Royal Ontario, en Toronto, Ontario, Canadá. A paleta describe a Narmer inindo o Alto Exipto e o Baixo Exipto]]
Staphylococcus epidermidis
miniatura|Staphylococcus epidermidis, visto con microscopía de campo brillante a 1000 aumentos. Staphylococcus epidermidis é unha especie bacteriana grampositiva, unha das arredor de 40 especies pertencentes ao xénero Staphylococcus. Forma parte da flora bacteriana humana normal, normalmente da flora da pel, e máis raramente da flora das mucosas. Aínda que S. epidermidis xeralmente non é patoxénica, as persoas con sistemas inmunitarios inmunocomprometidos están en risco de desenvolver a infección. Estas infeccións adquírense xeralmente en hospitais (infeccións nosocomiais). S. epidermidis é especialmente perigosa para as persoas ás que se lle aplican catéteres ou outros implantes cirúrxicos porque forma biopelículas que crecen sobre estes dispositvos. Como forma parte da flora normal da pel, S. epidermidis é un contaminante frecuente en mostras que se envían para os diagnósticos de laboratorio.
Descubrimento
Esta especie foi distinguida por Friedrich Julius Rosenbach de Staphylococcus aureus en 1884, e inicialmente deulle o nome de S. albus. Elixiu os nomes aureus e albus para estas dúas especies porque formaban, respectivamente, colonias de cor amarela e branca. Posteriormente o nome cambiouse a epidermidis.
Morfoloxía celular e bioquímica
S. epidermidis é un microorganismo moi resistente, con células con forma de coco non mótiles e grampositivas, que forman agrupacións con forma de acio. É unha das especies de cocos que forman parte da clase Bacilli (a cal contén bacilos e cocos). Forma colonias brancas, elevadas, cohesivas de aproximadamente 1–2 milímetros de diámetro despois de deixalas incubando dun día para outro, e non é hemolítico en ágar sangue. O tamaño/diámetro normal da célula é de 0,5 a 1,5 micrómetros. É un organismo catalase positivo, e coagulase negativo, anaerobio facultativo que pode crecer utilizando a respiración aerobia ou a fermentación. Algunhas cepas poden non fermentar.
As probas bioquímicas indican que este microorganismo tamén leva a cabo unha reacción debilmente positiva na proba da nitrato redutase. É positiva para a produción de urease, é oxidase negativa, e pode utilizar glicosa, sacarosa, e lactosa para formar produtos ácidos. En presenza de lactosa, tamén producirá gas. S. epidermidis non posúe o encima xelatinase, polo que non pode hidrolizar a xelatina. É sensible á novobiocina, que pode utilizarse como un importante test para distinguila de Staphylococcus saprophyticus, o cal é coagulase negativo tamén, pero resistente á novobiocina.
A parede celular de S. epidermidis, igual que a de S. aureus ten unha proteína de unión á transferrina que a bacteria utiliza para obter ferro a partir de transferrina. Crese que os tetrámeros dunha proteína exposta na superficie chamada gliceraldehido-3-fosfato deshidroxenase se unen á transferrina e retíranlle o seu ferro. Os pasos seguintes son a transferencia do ferro a lipoproteínas de superficie, e despois a proteínas de transporte, que transportan o ferro ao interior da célula.
Virulencia e resistencia a antibióticos
A capacidade de formar biopelículas en dispositivos plásticos é un factor de virulencia importante de S. epidermidis. Unha causa probable é que as proteínas de superficie se unen ás proteínas da matriz extracelular e do sangue. S. epidermidis produce un material polisacarídico extracelular chamado de adhesión intercelular polisacárida (PIA, polysaccharide intercellular adhesion), que está feito de polisacáridos, e que permite que outras bacterias se adhiran á biopelícula xa existente, creando unha biopelícula de multicapas. A actividade metabólica das bacterias que viven nestas biopelículas diminúe. Este metabolismo diminuído, en combinación coa alteración da difusión de antibióticos, fan máis difícil que os antibióticos poidan eliminar efectivamente este tipo de infección. As cepas de S. epidermidis son a miúdo resistentes a antibióticos, como á penicilina, amoxicilina, e meticilina. Os organismos resistentes atópanse con máis frecuencia no intestino, pero os organismos que viven libremente na pel poden tamén converterse en resistentes debido a unha exposición de rotina a antibióticos segregados na suor.
Enfermidades
Como xa se indicou, S. epidermidis forma biopelículas sobre dispositivos plásticos inseridos no corpo, como catéteres e intravenosos e próteses médicas. A infección por esta bacteria pode tamén producirse en pacientes de diálise ou naqueles nos que o dispositivo plástico implantado estivese contaminado coa bacteria. Outra doenza que pode causar é a endocardite, xeralmente en pacientes con válvulas cardíacas defectuosas. Nalgúns casos pode producirse sepse en pacientes hospitalizados.
Os antibióticos son pouco efectivos para eliminar as biopelículas. O tratamento máis común para estas infeccións é retirar ou substituír o implante infectado, aínda que o mellor é a prevención. Pode utilizarse a vancomicina á que se poden engadir outros antibióticos.
Algunhas investigacións preliminares indican que S. epidermidis se encontra sempre dentro dos poros da pel afectados de acne, mentres que se cre que nos folículos sans normalmente o único residente é Propionibacterium acnes.
Identificación
O método normal para a identificación de S. epidermidis é utilizar o ágar de Baird-Parker cun suplemento de xema de ovo. As colonias que se forman son pequenas e negras. Poden confirmarse usando a proba da coagulase. Empréganse cada vez máis técnicas como a PCR cuantitativa para a detección e identificación rápida de cepas de Staphylococcus. Normalmente, a sensibilidade á desferrioxamina pode usarse tamén para distinguila da maioría dos outros estafilococos, agás no caso de Staphylococcus hominis, que tamén é sensible. Nese caso, a produción de ácido a partir da trehalosa que pode facer S. hominis serve para distinguir as dúas especies.
Koibumi
"Koibumi" (恋文) é o single número 28 do grupo xaponés de J-Pop chamado Every Little Thing, lanzado ó mercado o 15 de decembro do ano 2004 baixo o selo avex trax e producido por Max Matsuura. A canción "good night" foi usada na introdución do videoxogo de Playstation 2 chamado Tales of Rebirth. O single alcanzaría a primeira posición nas listas de Oricon (sendo o sexto da banda en logralo).
Sucamiño, Doroña, Vilarmaior
Sucamiño é un lugar da parroquia de Doroña no concello coruñés de Vilarmaior na comarca de Betanzos. Tiña 20 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 8 eran homes e 12 eran mulleres.
Tempada 2014/15 do Deportivo da Coruña
Durante a tempada 2014–15 o Deportivo da Coruña competiu na Primeira División (afrontando a súa 43ª campaña na máxima categoría), logrando o 16º posto na clasificación. Na Copa do Rei alcanzou os 1/16 de final.
Xuño
O 13 de xuño anunciouse a renovación do defensa Albert Lopo, por dúas tempadas.
O 25 de xuño foi a quenda para Germán Lux, que finalizaba contrato, quen renovou por dúas tempadas máis.
O 27 de xuño anunciouse a primeira incorporación no mercado de fichaxes. Trátase de Roberto Canella, cedido polo Sporting de Gijón por unha tempada.
Xullo
O 4 de xullo presentouse a campaña de abonos para a tempada 2014–15. Ese mesmo día, a LFP anunciou un amigable que xogará o Deportivo o 20 de xullo contra o Gimnasia y Esgrima de La Plata na Arxentina, no eido do LFP World Challenge.
O 8 de xullo o club destituíu a Fernando Vázquez como adestrador, logo dunhas polémicas declaracións.
O 11 de xullo a LFP anunciou cambios na programación da xira LFP World Challenge, cancelando o encontro que enfrontaría ao club coruñés co Gimnasia y Esgrima de La Plata arxentino e anunciando dous partidos amigables en Colombia, contra o Independiente Santa Fe (en Bogotá) e Deportivo Cali (en Cali), os días 22 e 24 de xullo, respectivamente.
O 14 de xullo púxose a andar o Deportivo da tempada 2014–15, estando citados para o primeiro adestramento da pretempada en Abegondo: Germán Lux, Manuel Pablo, Álex Bergantiños, Borja Bastón, Juan Domínguez, Arizmendi, Fabricio, Laure, Luisinho, Toché, Wilk, Seoane, Albert Lopo, Luis Fernández, Juan Carlos, Insua, Canella, Rudy e Isaac Cuenca. Ese mesmo día, o xogador do filial Bicho foi cedido por dúas tempadas ao Barcelona.
O 17 de xullo deuse a coñecer que o Deportivo percibirá 36 millóns de euros polos dereitos televisivos das tempadas 2014–15 e 2015–16. Igualmente, o xuíz declarou culpable o concurso de acredores de Ediciones Deportivas Gallegas, editora do xornal do club Dépor Sport (editado entre 2005 e 2013). Así, o club está obrigado a pagar o 50% dos créditos pendentes aos acredores tras a liquidación da entidade.
O 18 de xullo anunciouse a incorporación do atacante coruñés Lucas Pérez, cedido polo PAOK por unha tempada con opción de compra. Pola contra, o atacante Luis Fernández marchou cedido ao Lugo por unha campaña. Esa tarde o club presentou os equipamentos para a nova tempada, nun acto público.
O 21 de xullo o club cedeu ao centrocampista Álvaro Lemos ao Compostela, de Segunda División B.
O 22 de xullo presentouse ao centrocampista José Rodríguez, cedido polo Real Madrid Castilla por unha tempada. O primeiro partido da precampaña saldouse con derrota, fronte ao Independiente Santa Fe (1–0), no que resultou mancado o meta Germán Lux.
O 23 de xullo o club confirmou a incorporación do portugués Diogo Salomão, que afronta así a súa cuarta etapa como deportivista.
O 24 de xullo quedou definido o calendario da Primeira División da tempada 2014–15. Na madrugada do 24 ao 25 de xullo (hora galega) o Deportivo xogou o seu segundo partido de pretempada, contra o Deportivo Cali, e que se saldou con derrota (3–1).
O 28 de xullo confirmouse a localización do encontro contra o Celta de Vigo en favor do fútbol base galego, sendo o estadio de Pasarón o recinto elixido. Ademais, o club confirmou a incorporación do centrocampista arxentino Luis Fariña, cedido unha campaña polo Benfica.
Agosto
O 8 de agosto deuse a coñecer que a firma lucense Enfíos Texgroup será a encargada de relanzar a marca de roupa oficial do club, RCD Sport, nas vindeiras datas. Tamén anunciouse a incorporación da sétima fichaxe da pretempada, o dianteiro portugués Ivan Cavaleiro, cedido por unha tempada polo Benfica.
O 14 de agosto presentouse a oitava incorporación no mercado estival, o mediocampista bosníaco Haris Medunjanin, que firmou por tres campañas.
O 23 de agosto iniciouse o campionato de Liga, caendo fronte o Granada a domicilio (2–1), no que anotou Ivan Cavaleiro o seu primeiro tanto.
O 27 de agosto o club decidiu non prorrogar a cesión de Borja Bastón, quedando así desvinculado. Igualmente, rescindiron o seu contrato co club Stefan Deak, Oumar Sidibé e Felipe Ramos.
Setembro
O 1 de setembro, derradeiro día do mercado de fichaxes, firmaron polo Deportivo Hélder Postiga (chegando libre), Juanfran Moreno (cedido polo Real Betis) e Sidnei Rechel (cedido polo Benfica). Esa mesma noite anunciouse a lista de dorsais dos xogadores.
O 2 de setembro anunciouse a derradeira incorporación, o central francés Modibo Diakité, que pechou o mercado de fichaxes do club para a tempada 2014–15.
O 11 de setembro firmouse un acordo co hospital HM Modelo para ser o centro médico oficial do club para as próximas tres campañas.
O 12 de setembro anunciouse que o presidente do Deportivo recibirá o premio Taiwan Experience o día 14. Ademais, esa mañá firmouse un acordo coa cadea hoteleira Meliá Hotels para albergar o Deportivo nos seus desprazamentos.
O 18 de setembro, o club, dentro do eido de redución da débeda, anunciou un acordo cun "prestixioso grupo hostaleiro coruñés" para a explotación da Sala de Eventos e Sala Boite do complexo hostaleiro Playa Club, a partir de xaneiro de 2015, deixando así de estar presente o Deportivo na actividade hostaleira.
Outubro
O 1 de outubro o club informou que conta cunha masa social de 23.745 abonados, superior á dos dous anos anteriores nas mesmas datas. Ademais, ese día anunciouse un nove amigable, que será o xoves 9 de outubro coincidindo co parón ligueiro, fronte o Ordes (de Terceira División) no campo de Vista Alegre. Días máis tarde foi adiado até nova data, por mor da cantidade de baixas de xogadores.
O 2 de outubro informouse dun novo acordo co grupo hostaleiro Meliá Hotels para que os socios do Deportivo puidesen obter un 7% de desconto nas súas reservas.
O 15 de outubro o club informou de que liquidou a débeda concursal con carácter de privilexio especial, máis intereses, que mantiña coa Tesorería General de la Seguridad Social, sendo a suma liquidada de 158.553,18 euros. Ese mesmo día firmouse un acordo de colaboración co Club Básquet Coruña, contemplando descontos para os socios de ambas entidades que desexen ver os partidos do outro, así como abonarse.
O 19 de outubro o equipo logrou unha vitoria fronte o Valencia CF (3–0) logo de catro xornadas sen vencer, facendo a súa primeira aparición nesta campaña Fabricio, Juan Carlos Real e Lucas Pérez, que ademais anotou un gol.
O 21 de outubro o club puxo a disposición do Club Básquet Coruña parte das dependencias do estadio de Riazor para a súa xestión diaria, logo de sufrir un incendio na súa sede.
O 22 de outubro anunciouse a convocatoria a Xunta Xeral de Accionistas, con carácter ordinario e extraordinario, para o 24 ou 25 de novembro, na que, entre outros puntos, se votará unha proposta de ampliación do capital social da entidade. Ao día seguinte, o presidente Tino Fernández explicou en rolda de prensa que a ampliación de capital nace como un compromiso coa AEAT en marzo de 2014, que se desenvolvería en 5 fases ao longo de 25 meses, cuxa operación máxima é de 7.819.971,60 euros (se se cobre nas dúas primeiras fases), sendo esta a cifra idéntica ao capital social actual, divido en 150.118 accións de 60,10 euros cada unha; ou 6.000.000 de euros no caso de chegar ás fases 3, 4 ou 5.
Novembro
O 5 de novembro anunciouse un novo patrocinador, esta vez para as medias dos uniformes. Trátase da empresa asiática Sockatyes.
O 25 de novembro celebrouse a Xunta Xeral de Accionistas, con carácter ordinario e extraordinario, na que se aprobaron por ampla maioría todas as propostas do Consello de Administración, incluída a ampliación de capital.
O 30 de novembro, horas antes do encontro da 13ª xornada ante o Atlético de Madrid no estadio Vicente Calderón, faleceu un seareiro do Deportivo logo dunha liorta entre ultras dos dous equipos, no que 12 persoas resultaron feridas. O club emitiu un comunicado rexeitando "de forma contundente calquera tipo de violencia que prexudica ao deporte, ao fútbol e á Liga", así como enviou a súa solidariedade aos familiares e amigos da vítima.
Decembro
O 2 de decembro o club anunciou que pechaba a bancada de Maratón Inferior do estadio de Riazor durante dous partidos, en repulsa aos acontecementos violentos ocorridos en Madrid, así como ofrece prezos populares para o partido da 14ª xornada en Riazor fronte o Málaga CF, ao prezo dun euro.
O 3 de decembro o equipo xogou o seu primeiro partido na edición 2014–15 da Copa do Rei, nun partido en Riazor con pouca afluencia de público e coa bancada de Maratón Inferior pechada, que acabou en empate (1–1) e no que se gardou un minuto de silenzo polo seareiro asasinado en Madrid. Neste partido debutou co primeiro equipo o mediapunta coruñés Marcos Remeseiro. Ese mesmo día, o presidente da LFP, Javier Tebas, destituíu a Augusto César Lendoiro como embaixador da Liga logo de asistir ao enterro do seareiro asasinado, cargo que lle fora concedido ao remate da pasada tempada.
O 4 de decembro a directiva da Federeación de Peñas Deportivistas presentou a súa "dimisión irrevogábel", que se fará efectiva a final de temporada, alegando falta de confianza no Consello de Administración do Club e aclarando que non vendeu ou puxo en disposición de Riazor Blues entradas para o partido contra o Atlético de Madrid. Horas máis tarde o club publicou un comunicado aclarando que transmitiu "toda a información dispoñible proporcionada polos responsables da xestión de venda de entradas" para o partido contra o Atlético de Madrid, así como pide que se solucionen os feitos.
O 13 de decembro medio centenar de peñas deportivistas emitiron un comunicado respaldando á peña Riazor Blues, pedindo que se "deixe de criminalizar, desde os medios de comunicación, á afección de Riazor", así como critican a actitude do Consello de Administración.
O 14 de decembro o club emitiu un novo comunicado ante a situación de malestar e desunión entre os afeccionados, pedindo desculpas polas medidas levadas a cabo polo Consello de Administración que puideran molestar aos seareiros, e alentando á unión para afrontar os seguintes partidos.
O 15 de decembro o equipo logrou a súa terceira vitoria da temporada, 7 xornadas despois da anterior, ante o Elche CF en Riazor (1–0).
Luís Baltar Tojo
Luís Baltar Tojo, nado en Santiago de Compostela en 1931 e finado na mesma cidade o 10 de decembro de 1999, foi un médico galego.
O Outeiro, Sárdoma, Vigo
O Outeiro é un lugar da parroquia de Sárdoma, no concello pontevedrés de Vigo, na comarca de Vigo. Segundo o IGE, en 2022 tiña 114 habitantes (58 homes e 56 mulleres).
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, que é unha parte alta ou elevación do terreo.
Luís Baltar Tojo
Traxectoria
Fillo de Ramón Baltar Domínguez. Estudou Medicina na Universidade de Santiago de Compostela. Foi profesor na Facultade de Medicina da USC e xefe do Servizo de Cirurxía do Hospital de Conxo.
Vida persoal
Casou con Annick Boilève-Guerlet e foi pai de Javier e David Baltar Boilève.
Tempada 2014/15 do Deportivo da Coruña
Decembro
0 18 de decembro o equipo caeu no partido de volta dos 1/16 de final da Copa do Rei ante o Málaga CF (4–1), quedando eliminado da competición polo resultado global (5–2). Neste partido debutou en partido oficial esta tempada o centrocampista portugués Diogo Salomão.
O 23 de decembro o club anunciou que se persoará no procedemento penal aberto polo suposto amaño do partido entre o Levante UD e o Real Zaragoza da tempada 2010–11.
O 29 de decembro o club anunciou a primeira incorporación para a tempada 2015–16. Trátase do defensa lateral cántabro Saúl García, que firmou por catro tempadas, xogando cedido o que resta da actual campaña no seu club de procedencia, o Racing de Santander.
O 31 de decembro Modibo Diakité rematou contrato deixando unha ficha libre.
Xaneiro
O 5 de xaneiro pasou reconoñecemento médico e firmou contrato até o remate da tempada o dianteiro catalán Oriol Riera, converténdose así na primeira fichaxe invernal para reforzar o cadro de xogadores.
O 14 de xaneiro anunciouse a incorporación do mediocampista costarriqueño Celso Borges, cedido polo AIK Fotboll até o final da tempada. Igualmente, o club anunciou a cesión do lateral Diego Seoane ao Lugo, tamén até o final da tempada.
O 20 de xaneiro firmou polo Deportivo o atacante portugués Hélder Costa, cedido até o final da tempada polo Benfica.
O 26 de xaneiro o club e Juan Carlos Real firmaron a resolución do contrato do xogador, que remataba o 30 de xuño, saíndo cedido ao CD Tenerife e gardando o Deportivo unha opción de repesca ao remate da campaña.
O 29 de xaneiro anunciouse a contratación do defensa Borja López, cedido polo AS Monaco até o final da tempada, sen opción de compra. Días máis tarde pasou recoñecemento médico.
Febreiro
O 21 de febreiro disputouse a volta do Derbi galego, caendo novamente o Deportivo ante o Celta de Vigo, esta vez en Riazor (0–2).
Marzo
O 18 de marzo o centrocampista polaco Cezary Wilk sufriu unha fractura nun pé durante un adestramento que lle obrigará a pasar polo quirófano. Días máis tarde anunciouse que sería operado o 24 de marzo.
O 22 de marzo produiuse o debut en liga do portugués Diogo Salomão, nun empate en Riazor entre o Deportivo e o RCD Espanyol (0–0). Ese mesmo día faleceu o ex deportivista Miche, defensa na tempada 1962–63, anunciado polo club días despois.
Abril
O 8 de abril anunciouse o cesamento do adestrador Víctor Fernández, debido aos malos resultados, aínda que deixando o equipo fóra do descenso. O seu substituto foi o ex xogador branquiazul Víctor Sánchez del Amo, anunciado un día despois.
O 12 de abril o club comunicou un novo acordo de patrocinio para as medias do uniforme, lucindo o logotipo do videoxogo Pro Evolution Soccer 2015.
O 20 de abril o club anunciou que recoñecía unha débeda co adestrador José Luis Oltra e o seu segundo, Chema Sanz, cuantificada en 670.000 euros e que chegaban a un acordo de pagamento, retirando estes as denuncias interpostas contra o club.
Maio
O 9 de maio no partido entre o Athletic Club e o Deportivo que acabou en empate (1–1), Albert Lopo igualou o número de cartóns amarelos en Primeira División que tiña Fernando Hierro (156), superándoo no seguinte encontro.
O 10 de maio faleceu o ex deportivista Juan Emery, porteiro do equipo entre as tempadas 1959–60 e 1961–62, todas elas en Segunda División, aínda que logrando o ascenso na última.
O 17 de maio o Deportivo coñeceu de novo a vitoria (100 días despois da última) na xornada 36, fronte o Levante UD en Riazor (2–0). Levaba 14 xornadas sen gañar, igualando o seu peor rexistro na máxima categoría, na tempada 1965–66.
O 23 de maio o equipo certificou a permanencia en Primeira División, no derradeiro encontro da campaña, logo de empatar fronte o FC Barcelona no Camp Nou (2–2) tras ir perdendo por dous tantos. O tanto que valeu a permanencia obrouno Diogo Salomão, que estreou o seu marcador nesta campaña.
Material deportivo
O equipamento do Deportivo foi proporcionado por Lotto e os patrocinadores foron Estrella Galicia e Abanca.
Andry Rajoelina
Andry Rajoelina, nado en Antsirabe o 30 de maio de 1974, é un empresario malgaxe, actual presidente de Madagascar.
Traxectoria
Asumiu o poder despois do golpe de estado que derrocou a Marc Ravalomanana en marzo de 2009. Presidiu a Alta Autoridade Transitoria de Madagascar até a celebración das eleccións presidenciais en 2013, que gañou Hery Rajaonarimampianina. Nas eleccións de 2018 foi elixido Presidente de Madagascar. En xuño de 2023, a revelación da nacionalidade francesa provocou a apertura dunha investigación parlamentaria, seguida do interrogatorio ao Tribunal Constitucional por un grupo de cidadáns da diáspora malgaxe en Francia.
Un chien andalou
Un chien andalou é unha curtametraxe surrealista muda dirixida por Luis Buñuel en 1929, baseada nun guión do propio Buñuel e de Salvador Dalí.
Sinopse
A película comeza co rótulo «Era unha vez». Un home (Luis Buñuel) afía unha navalla de afeitar mentres mira como unha nube atravesa a lúa. Da mesma forma, o home corta un ollo dunha muller.
«Oito anos despois». Un ciclista pedalea pola rúa. A muller deixa caer o libro que estaba a ler e o ciclista cae. No cuarto coloca a roupa do ciclista na cama mentres da man do home xorden formigas.
«Cara ás tres da madrugada». Un home castiga a outro contra a parede con libros na man. A muller entra no cuarto e ve unha bolboreta Acherontia atropos.
«En primavera». Nunha paisaxe deserta o home e a muller están enterrados ata o peito, segundo o guión orixinal: «cegos, cos vestidos esgazados, devorados polos raios do sol e un enxame de insectos».
Eino Leino
Eino Leino, nado en Paltamo o 6 de xullo de 1878 e finado en Tuusula o 10 de xaneiro de 1926 foi un poeta e xornalista finlandés, considerado un dos pioneiros da poesía finesa. Os seus poemas combinas a modernidade con elementos do folclore finés. O estilo de gran parte da súa obra é similar ao Kalevala e a cancións tradicionais. A natureza, o amor e a desesperación son temas frecuentes na súa obra.
Primeiros anos
Eino Leino naceu como Armas Einar Leopold Lönnbohm en Paltamo, sétimo e máis novo fillo dunha familia de dez nenos. O pai de Leino cambiara o seu apelido de Mustonen a Lönnbohm para avanzar na súa carreira. Kasimir Leino, irmán de Eino foi unha importante figura da cultura finlandesa, como poeta, crítico e director teatral. Eino e Kasimir Leino fundaron un xornal literario xuntos en 1898.
Leino publicou o seu primeiro poema aos doce anos, e aos 18 unha colección de poemas, Maaliskuun lauluja.
Un chien andalou
Influencia posterior
Alfred Hitchcock incluíu no seu filme Spellbound (1945) unha escena onírica creada por Dalí na que se homenaxeaba a este filme cun ollo pintado nunhas cortinas. David Bowie tamén proxectaba esta escena na súa xira de 1976. O título é referenciado na canción "Debaser" de Pixies.
No cartel da película O silencio dos cordeiros (1991), de Jonathan Demme, utilizouse a imaxe de Un chien andalou da bolboreta Acherontia atropos, cuxo tórax aseméllase a unha caveira humana.
Eino Leino
Primeiros anos
Os pais de Leino faleceron mentres el estaba aínda na escola. Comezou a súa educación en Kajaani e continuouna en Oulu e Hämeenlinna onde foi acollido por uns parentes. Leino graduouse na Escola de Gramática de Hämeenlinna e comezou na universidade en Helsinqui.
Carreira literaria
No principio da súa carreira Eino Leino foi moi adorado e eloxiado polos críticos. Uniuse aos círculos literarios e xornalistas e fíxose membro dos Mozos Fineses. Entre os seus amigos estaban o artista Pekka Halonen e Otto Manninen, que gañou fama como poeta e tradutor.
Trala Guerra Civil Finlandesa, a fe idealista de Leino na unidade nacional colapsou e a súa influencia como xornalista e polemista debilitouse. Garantíuselle unha pensión estatal como escritor en 1918 aos corenta anos. Aínda que publicou prolificamente, tivo problemas financeiros e a súa saúde deteriorouse. "A vida é sempre unha loita coas forzas eternas", escribiu Leino nunca carta de 1925 ao seu amigo Bertel Gripenberg.