cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dava Newman
Subdirectora da NASA
En outubro de 2014, o presidente Barack Obama nomeou a Newman como subdirectora da NASA, pero o Senado dos Estados Unidos devolveu o nomeamento ao presidente en decembro de 2014, debido a que o 113º Congreso levantou a sesión sen confirmala para o cargo. Tras ser recomendada por unanimidade polo Comité e aprobada polo pleno do Senado, o 27 de abril de 2015 foi confirmada no cargo. Newman renunciou ao posto o 20 de xaneiro de 2017, coincidindo co final da administración de Obama.
Premios e recoñecementos
Os premios e recoñecementos seleccionados inclúen a NASA Distinguished Service Medal (2017), o Premio Women in Aerospace Leadership (2017) e o Premio Henry L. Taylor da Asociación Médica Aeroespacial polos éxitos logrados en relación aos factores humanos aeroespaciais (2017).
O seu traxe espacial BioSuit foi exposto na Bienal de Venecia (2015), o Museo Americano de Historia Natural (2012), o Victoria and Albert Museum, Londres (2012), o Museo de Ciencia e Industria da Cidade de París (2010), o London Museum of Science and Industry (2009) e o Metropolitan Museum of Arte (2008).
A revista Time outorgoulle o premio á Mellor Invención de 2007. Newman formou parte da lista dos cen mellores enxeñeiras en 2004 e recibiu o premio Women in Aerospace National Aerospace Educator Award en 2001.
Newman foi directora da casa Baker House do MIT.
O Chao, A Vide, Monforte de Lemos
O Chao é un lugar da parroquia da Vide no concello lucense de Monforte de Lemos, na comarca da Terra de Lemos.
Estado cliente
Un estado cliente é un estado controlado a nivel económico, político ou militar por outro máis poderoso en asuntos internacionais. Trátase dunha relación bilateral, normalmente benéfica e con obrigas mutuas, mais diferentes.
Ao longo da historia, moitos estados practicaron o clientelismo. Fixérono principalmente fronte a países cuxa subordinación podían asegurar sen teren que asumir o custo. Algunhas modalidades son o estado satélite, estado asociado, estado monicreque, neocolonia, protectorado, estado vasalo e estado tributario.
Exemplos
Exemplos de estados cliente dos Estados Unidos nese período:
Exemplos de estados cliente da Unión Soviética nese período:
Constenla, Couselo, Cuntis
Constenla é un lugar da parroquia de Couselo no concello pontevedrés de Cuntis, na comarca de Caldas.
Estado cliente
Exemplos
Amais, describiu Nauru como un "pequeno e empobrecido estado cliente no medio do Océano Pacífico".
Sukhoi Su-34
O Sukhoi Su-34 (ruso: Сухой Су-34; designación OTAN: Fullback) é un avión cazabombardeiro/ataque bimotor todo tempo supersónico de alcance medio de orixe soviético. Voou por vez primeira o 13 de abril de 1990, destinado á Forza Aérea Soviética, e entrou en servizo en 2014 coa Forza Aérea de Rusia.
Baseado no caza de superioridade aérea Sukhoi Su-27 Flanker, o Su-34 ten unha cabina blindada con dous asentos, un ao lado do outro. O Su-34 está deseñado principalmente para despregamento táctico contra obxectivos terrestres e navais (roles de bombardeo/ataque/interdición tácticos, incluídos contra obxectivos pequenos e móbiles) en misións en solitario ou en grupo tanto de día como de noite, baixo todo tipo de condicións meteorolóxicas e nunha contorna hostil con condicións de fogo inimigo e contramendidas de guerra electrónica despregadas, así como para misións de recoñecemento. O Su-34 substituirá finalmente ao caza de ataque táctico Su-24 e ao bombardeiro de longa distancia Tu-22M.
Couselo, Couselo, Cuntis
Couselo é un lugar da parroquia de Couselo no concello pontevedrés de Cuntis, na comarca de Caldas.
O Chao, Sindrán, Monforte de Lemos
O Chao é un lugar da parroquia de Sindrán no concello lucense de Monforte de Lemos, na comarca da Terra de Lemos.
Canle (xeografía)
miniatura| A canle de Vivari en [[Albania une o lago Butrinto co estreito de Corfú.]] En xeografía física, unha canle é un tipo de accidente xeográfico que consiste no contorno dun camiño de corpo de fluído relativamente pouco profundo e estreito, máis comunmente o confín dun río, delta ou estreito fluvial.
Formación
O inicio da canle refírese ao lugar nunha ladeira onde a auga comeza a fluír entre marxes identificábeis. Ese lugar denomínase cabeza ou cabeceira da canle e marca un límite entre os procesos de ladeira e os procesos fluviais. A cabeceira é a parte máis pendente dunha rede de canles e defínese polo fluxo de auga entre bancos identificables definidos. Unha cabeceira de canle fórmase a medida que o fluxo terrestre e/ou subterráneo se acumula até un punto no que o esforzo cortante pode superar a resistencia á erosión da superficie do chan. As cabezas de canle adoitan asociarse con coluvións, vales e desprendementos de terra.
O fluxo terrestre (escorras) é un factor principal no inicio da canle onde a saturación do fluxo afonda para aumentar o esforzo cortante e comezar a incisión da canle. A composición do solo, a vexetación, a precipitación e a topografía ditan a cantidade e a velocidade do fluxo terrestre. A composición do solo determina a rapidez con que se produce a saturación e a forza cohesiva retarda o arrastre de material dos fluxos terrestres. A vexetación ralentiza as taxas de infiltración durante os eventos de precipitación e as raíces das plantas ancoran o chan nas ladeiras.
Marjorie Townsend
Marjorie Trees Townsend (nada Rhodes), nada en Washington o 12 de marzo de 1930 e finada o  4 de abril  de 2015, foi unha enxeñeira eléctrica estadounidense e a primeira muller en dirixir o lanzamento dunha nave espacial para a NASA.
Traxectoria
Marjorie Rhodes  empezou a estudar aos 15 anos e foi a primeira muller en obter un título de enxeñería na Universidade George Washington cando se graduou en 1951.
Canle (xeografía)
Canles naturais
As canles naturais fórmanse por procesos fluviais e atópanse en toda a Terra. Fórmanse na súa maioría pola auga que flúe do ciclo hidrolóxico, aínda que tamén poden formarse por outros fluídos, como a lava. As canles tamén describen o curso máis profundo a través dun arrecife, baixío, baía ou calquera masa de auga pouco profunda. Un exemplo de río que atravesa un banco de area é o Columbia Bar, a desembocadura do río Columbia.
Marjorie Townsend
Carreira
Ao principio da súa carreira, Townsend traballou no Instituto Nacional de Normas e Tecnoloxía e no Laboratorio de Investigación Naval. Incorporouse á NASA en 1959. Os seus primeiros traballos centráronse nos satélites meteorolóxicos TIROS-1 e Nimbus. Co tempo, foi a primeira muller en converterse en directora de proxectos de naves espaciais no Goddard  Spaceflight  Center, responsable de  Uhuru, o primeiro satélite deseñado para a astronomía de raios X.
Canle (xeografía)
Canles naturais
O desenvolvemento da canle dun río está controlado polo movemento da auga e dos sedimentos. Hai unha diferenza entre correntes de baixa pendente (lixeiramente inclinadas) e correntes de alta pendente (forte pendente). Pódense distinguir unha gran variedade de tipos de canles (por exemplo, ríos trenzados, ríos errantes, ríos sinuosos dun só fío etc.). Durante inundacións, o caudal de auga pode exceder a capacidade da canle e as augas de inundación verterán fóra da canle e polo fondo do val, a chaira de inundación ou a zona de drenaxe.
Marjorie Townsend
Carreira
Traballou con Bruno Rossi e o premio Nobel Riccardo  Giacconi no programa de Pequenos Satélites Astronómicos, e foi a Kenya cando o programa espacial italiano lanzou o Uhuru desde a plataforma de San Marco.
Canle (xeografía)
Canles naturais
Un exemplo de río atrapado na súa canle é o Gran Canón.
Marjorie Townsend
Carreira
Marjorie Townsend retirouse da NASA en 1980, recibindo a Medalla ao Servizo Excepcional e a Medalla ao Liderado Destacado polo seu traballo. Despois, foi directora de enxeñería de sistemas espaciais de BDM  International e vicepresidenta de  Space  America. Retirouse do seu traballo no sector privado en 1996.
Canle (xeografía)
Canles de fluxo de agua
A forma da canle descríbese en termos de xeometría (planta, seccións transversais, perfil) encerrada polos materiais do seu leito e bancos. Esa forma é influída por dúas forzas principais: a descarga de auga e a subministración de sedimentos. Para as canles erosionables, a dependencia mutua dos seus parámetros pódese describir polo Principio de Lane (tamén coñecido como relación de Lane): o produto da carga de sedimentos e o tamaño do leito de Bukhara é proporcional ao produto da descarga e a pendente da canle.
O Coto, Sindrán, Monforte de Lemos
O Coto é un lugar da parroquia de Sindrán no concello lucense de Monforte de Lemos, na comarca da Terra de Lemos.
Canle (xeografía)
Canles náuticas
A responsabilidade de supervisar as condicións de navegabilidade das canles de navegación a varias instalacións portuarias varía, e o traballo de mantemento real é frecuentemente realizado por un terceiro. As tormentas, os estados do mar, as inundacións e a sedimentación estacional afectan negativamente á navegabilidade.
Marjorie Townsend
Carreira
Townsend foi coinventora dun sistema de telemetría dixital, patentado en 1968, que formaba parte do satélite meteorolóxico do programa  Nimbus.
Premios e recoñecementos
Marjorie Townsend foi presidenta da Academia de Ciencias de Washington. Foi membro do Instituto de Enxeñeiros Eléctricos e Electrónicos e presidiu a sección local do Instituto Americano de Aeronáutica e Astronáutica. En 1972 foi nomeada Caballero da Orde da República Italiana polo seu traballo en Uhuru. En 1976 foi nomeada alumna distinguida da Universidade George Washington. En 2006 ingresou no Salón da Fama da Enxeñería.
Canle (xeografía)
Canles extraterrestres
As canles naturais extraterrestres atópanse noutro lugar do Sistema Solar que non sexa a Terra e as máis longas e anchas son as canles de saída en Marte e as canles de Venus, moitas das cales teñen decenas de quilómetros de ancho (a rede de canles que flúe desde Argyre Planitia en Marte, por exemplo é 8000 km de lonxitude e o Baltis Vallis Venus ten 7000 km fronte aos 6.650 km do Nilo, a maior canle activa da Terra). Descoñécese a formación exacta destas grandes canles antigas aínda que se teoriza que as de Marte puideron formarse debido a inundacións catastróficas e en Venus pola corrente de lava. Na ciencia planetaria, o termo rille ou rima úsase ás veces para denominar formacións similares atopadas na Lúa e Mercurio que teñen unha orixe inconclusa. Tamén se descubriron canles en Titán. A lúa de Saturno ten as únicas canles que se coñecen cheas de líquido no Sistema Solar ademais da Terra, a máis grande das cales (Vid Flumina) é de 400 km de lonxitude. Crese que se forman a partir de hidrocarburos fluídos nun ciclo metanolóxico hipotético.
Sukhoi Su-30
O Su-30 iniciouse como un proxecto de desenvolvemento interno de Sukhoi na familia Sukhoi Su-27. O plan de deseño foi renovado e o nome foi feito oficial polo Ministero de Defensa ruso en 1996. O Ministerio de Defensa ordenou da familia Flanker, os Su-27, Su-30, Su-33, Su-34 e Su-35 a súa fabricación limitada ou en serie. O Su-30 ten dúas versións distintas, fabricadas por compañías competidoras: KnAAPO e Irkut Corporation, as dúas baixo o paraugas do grupo Sukhoi.
KnAAPO fabrica o Su-30MKK e o Su-30MK2, que foron deseñados e vendidos para China, e despois a Indonesia, Uganda, Venezuela e Vietnam. Debido á participación de KnAAPO dende as primeiras etapas do desenvolvemento do Su-35, estes son basicamente unha versión bipraza do Su-35 de mediados dos 90. Os chineses elixiron un radar máis vello pero máis lixeiro polo que os canards podían eliminarse ara conseguir unha maior carga útil. É un caza con capacidades de supremacía aérea e de ataque, semellante ao estadounidense F-15E Strike Eagle.
Irkut serviu tradicionalmente á Defensa Aérea Soviética e, nos primeiros anos do desenvolvemento do Flanker, tivo a responsabilidade de fabricar o Su-27UB, a versión bipraza de adestramento. Cando a India amosou interese polo Su-30, Irkut ofreceu o Su-30MKI multirrol, orixinado como o Su-27UB modificado con aviónica axeitada para cazas. Xunto coas súas capacidades de ataque a terra, a serie engade características para o rol de superioridade aérea, como canards, pulo vectorial, e un radar de longo alcance. Os seus derivados son os Su-30MKM, MKA, e SM para Malaisia, Alxeria, e Rusia respectivamente. A Forza Aérea de Rusia opera varios Su-30 e tamén ordenou a variante Su-30SM.
Desenvolvemento
Aínda que o Su-27 orixinal tiña un bo alcance, non tiña o suficiente para as Forzas de Defensa Aérea Soviéticas. As Forzas de Defensa Aérea necesitaban cubrir a vasta extensión da Unión Soviética. Por iso, en 1986 iniciouse o desenvolvemento do Su-27PU, unha variante con capacidades melloradas do Su-27 capaz de operar como interceptor de longo alcance ou posto de mando aerotransportado.
O bipraza Su-27UB de adestramento de combate foi escollido como base para o Su-27PU, debido a que tiña o rendemento dun Su-27 monopraza con capacidade para dous tripulantes. Un demostrador de proba de concepto voou o 6 de xuño de 1987, e o seu éxito levou a que se comezase a traballar no desenvolvemento de dous prototipos Su-27PU. O primeiro Su-27PU voou en Irkutsk o 31 de decembro de 1989, e o primeiro dos tre modelos de preprodución voou o 14 de abril de 1992.
Mourigade, Couselo, Cuntis
Mourigade é un lugar da parroquia de Couselo no concello pontevedrés de Cuntis, na comarca de Caldas.
Frances Cornford
Frances Crofts Cornford (de solteira Frances Croft Darwin), nada o 30 de marzo de 1886 e finada o 19 de agosto de 1960, foi unha poeta inglesa; debido á semellanza do seu nome de pila, o do seu pai e o do seu marido, na súa familia era coñecida antes do seu matrimonio como "FCD" e despois do seu matrimonio como "FCC" e o seu marido Francis Cornford era coñecido como "FMC". O seu pai Sir Francis Darwin, fillo de Charles Darwin, outro "Francis", era coñecido pola súa familia como "Frank" ou como "tío Frank".
A vida
Era filla do botánico Francis Darwin e da súa compañeira Ellen Wordsworth Crofts (1856-1903) do Newnham College, e naceu no seo da familia Darwin—Wedgwood. Era neta do naturalista británico Charles Darwin. O seu medio irmán máis vello era o escritor Bernard Darwin. Criouse en Cambridge, entre unha densa rede social de tías, tíos e curmáns, e foi educada en privado.
En 1909, Frances Darwin casou con Francis Cornford, un clasicista e poeta. Tiveron cinco fillos:
Está enterrada na parroquia do cementerio da Ascensión en Cambridge, onde está na mesma tumba que o seu pai Sir Francis Darwin. A súa nai Ellen Wordsworth Darwin, de solteira Crofts, está enterrada no cemiterio da igrexa de St. Andrews en Girton, Cambridgeshire.
O seu marido, Francis, foi incinerado no crematorio de Cambridge o 6 de xaneiro de 1943.
O Pazo, Couselo, Cuntis
O Pazo é un lugar da parroquia de Couselo no concello pontevedrés de Cuntis, na comarca de Caldas.
Frances Cornford
Obras
Un dos poemas de Frances Cornford era un dos favoritos de Philip Larkin e Maeve Brennan. "All Souls' Night" trata a superstición de que un amante morto aparecerase a un compañeiro aínda fiel nesa data de novembro. Maeve, moitos anos despois da morte de Larkin, volvería ler o poema no Día dos Fieis Defuntos: My love came back to me Under the November tree Shelterless and dim. He put his hand upon my shoulder, He did not think me strange or older, Nor I him.
Cornford é posibelmente máis lembrada polo seu poema To a Fat Lady Seen from the Train ("A unha Señora Gorda Vista desde o Tren") en Poems de 1910. O why do you walk through the fields in gloves, Missing so much and so much? O fat white woman whom nobody loves, Why do you walk through the fields in gloves, When the grass is soft as the breast of doves And shivering-sweet to the touch? O why do you walk through the fields in gloves, Missing so much and so much? Ao que GK Chesterton respondeu en "The Fat Lady Answers" nos seus Collected Poems of 1927: Why do you rush through the field in trains, Guessing so much and so much. Why do you flash through the flowery meads, Fat-head poet that nobody reads; And why do you know such a frightful lot About people in gloves as such? ...
As primeiras liñas deste poema foron pronunciadas por un personaxe da novela de 1939 de Agatha Christie Murder is Easy.
Baltasar Márquez
Baltasar Márquez Rodríguez, nado en Vigo o 7 de febreiro de 1966, é un ex-remeiro galego. Competiu nos Xogos Olímpicos de 1988 en Seúl.
Traxectoria
miniatura|A cidade de Vigo ós seus atletas. Foi remeiro do Liceo Marítimo de Bouzas e do Real Náutico de Vigo, e en 1986 proclamouse campión de España na modalidade de catro con temoneiro, título que revalidou ao ano seguinte. En 1988 foi subcampión de España en dous sen temoneiro, xunto a Luis Tizón, e gañou a medalla de ouro en catro con temoneiro dos Campionatos de Remo de Europa Occidental, celebrados no campo de regatas belga de Hazewinkel.
Foi seleccionado para participar nos Xogos Olímpicos de Seúl, na proba de catro con temoneiro, xunto aos remeiros vascos Agustín Alarcón, José Ramón Oyarzábal e Ibon Urbieta, e co catalán Javier Viñolas como patrón. Non conseguiron meterse nas semifinais e acabaron no posto 13º, sendo o ouro para a embarcación de Alemaña Oriental.
En 1992 logrou o seu terceiro e derradeiro título de campión de España, na modalidade de dous con temoneiro.
Douglas Vidal
É o pai do exfutbolista e empresario Juan José "Cheché" Vidal.
Traxectoria
Comezou a xogar ao fútbol no colexio salesiano da súa cidade natal, Ciudad Bolívar. Na década de 1940 trasladouse a Caracas, onde militou no equipo do Liceo Fermín Toro. Alí viuno xogar o italiano Vittorio Godigna, técnico do Dos Caminos Sport Club, que o levou para o seu club. Xogou un só partido co equipo que militaba en Terceira, anotando tres goles, e subiu inmediatamente ao primeiro equipo, co que se proclamou campión da Primeira División en 1945 e 1949.
En 1950 fichou polo Loyola, co que acadou tres subcampionatos de liga. Máis tarde pasou polo Deportivo Vasco, Estudiantes e o Deportivo Celta, reconvertido logo en Deportivo Galicia, onde coincidiu cos seus cuñados Luís e Rodolfo Noya.
Selección nacional
Coa selección venezolana participou en dúas edicións dos Xogos Bolivarianos en 1951 e 1961, nos Xogos Centroamericanos e do Caribe de 1958 e nos Xogos Panamericanos de 1955.
Foi o primeiro futbolista en marcar un gol no Estadio Olímpico da Universidade Central de Venezuela. Foi o 5 de decembro de 1951, na vitoria por 4-1 contra Panamá.
Vida persoal
Casou en Caracas coa galega Violeta Noya Domínguez, filla do futbolista, sindicalista e xornalista da Guarda Xoán Noya. Coñeceuna nun partido do Loyola, onde Douglas era compañeiro do irmán dela, Rodolfo Naya. O seu fillo Cheché Vidal foi tamén futbolista e internacional coa selección venezolana.
Día Mundial contra o Traballo Infantil
O Día Mundial contra o Traballo Infantil foi instaurado pola Organización Internacional do Traballo (OIT) en 2002 para concentrar a atención no traballo infantil a nivel mundial e nas accións necesarias para a súa erradicación. Cada 12 de xuño esta celebración conta coa participación da sociedade civil, medios de comunicación,sindicatos, patronais e outros axentes das distintas administracións. miniatura|Krishna Tirath, ministra de estado da India durante o seu discurso no Día Mundial contra o Traballo Infantil 2013 No ano 2020 este día de concienciación puxo o foco na crise xerada pola Pandemia por coronavirus de 2019-2020 e o seu impacto na infancia. Estimacións deste mesmo ano indicaban que no mundo 152 millóns de nenos traballaba e 7,2 millóns deles facíano en traballos con riscos para a saúde.
Pirámide do Sol
miniatura|Pirámide do Sol A Pirámide do Sol é o maior edificio de Teotihuacán, e un dos maiores de Mesoamérica. Crese que foi construído arredor do ano 200. Situado na avenida dos Mortos, entre a Pirámide da Lúa e a Cidadela, á sombra da montaña Cerro Gordo, a pirámide fai parte dun gran complexo no centro da cidade.
Historia
miniatura|Vista aérea da Pirámide do Sol O nome de Pirámide do Sol vén dos aztecas, que visitaron a cidade de Teotihuacán séculos despois de ser abandonada; descoñécese o nome que deron á pirámide os teotihuacanos. Foi construída en dúas fases. A primeira etapa de construción, arredor do ano 200, levou a pirámide case ao tamaño actual. A segunda etapa deu como resultado o seu tamaño completo de 225 metros de largura e 75 metros de altura, o que a converte na terceira pirámide máis grande do mundo, aínda que só con algo máis da metade da altura da Gran Pirámide de Gizeh (146 metros). A segunda fase tamén viu a construción dun altar no alto da pirámide que non sobreviviu aos tempos modernos.
Sobre a estrutura, os antigos teotihuacanos remataron a súa pirámide con xeso de cal importado das zonas circundantes, sobre o que pintaron murais de cores brillantes. Aínda que a pirámide perdurou durante séculos, a pintura e o xeso que xa non son visibles.
Pensouse que na pirámide se veneraba unha deidade dentro da sociedade teotihuacana. Non obstante, hai poucas evidencias que avale esta hipótese.
Dimensión, localización e orientación
miniatura|Modelo da pirámide
A pirámide construíuse nun lugar coidadosamente seleccionado, desde onde era posible aliñala tanto co destacado Cerro Gordo ao norte como, en direccións perpendiculares, ao amencer e á posta do sol en datas determinadas, rexistradas por varias orientacións arquitectónicas en Mesoamérica. Toda a parte central da rede urbana de Teotihuacán, incluída a Avenida dos Mortos, reproduce a orientación da pirámide do Sol, mentres que a parte sur presenta unha orientación lixeiramente diferente, ditada pola Cidadela.
Obxectos recuperados
Só se atoparon algúns restos de artefactos na pirámide e arredor dela. Descubríronse puntas de frecha de obsidiana e figuriñas humanas dentro da pirámide e atopáronse obxectos similares nas próximas Pirámide da Lúa e Pirámide da Serpe Emplumada na Cidadela. Estes obxectos poden representar vítimas de sacrificio. Un artefacto histórico único descuberto preto do pé da pirámide a finais do século XIX foi o Ocelote de Teotihuacán, que está na colección do Museo Británico. Ademais, atopáronse lugares de enterramento de nenos en escavacións nas esquinas da pirámide. Crese que estes enterramentos formaban parte dun ritual de sacrificio dedicado á construción da pirámide.
A Bragaña, Estacas, Cuntis
A Bragaña é un lugar da parroquia de Estacas no concello pontevedrés de Cuntis, na comarca de Caldas.
Guisande, Sindrán, Monforte de Lemos
Guisande é un lugar da parroquia de Sindrán no concello lucense de Monforte de Lemos, na comarca da Terra de Lemos.
Escupiña de bandas
Escupiña de bandas (Clausinella fasciata) é unha especie de molusco bivalvo. Foi descrita por primeira vez por Da Costa en 1778.
A Raxeira, Couselo, Cuntis
A Raxeira é un lugar da parroquia de Couselo no concello pontevedrés de Cuntis, na comarca de Caldas.
O Casal, Estacas, Cuntis
O Casal é un lugar da parroquia de Estacas no concello pontevedrés de Cuntis, na comarca de Caldas.
Concello de Norsjö
Norsjö é un municipio sueco (kommun) do condado de Västerbotten. A súa capital é Norsjö. No ano 2022 o concello tiña unha poboación de 3 981 habitantes.
Na súa maior parte a paisaxe consiste en morena cuberta de bosque e con áreas pantanosas no medio. Tamén hai bosque que forma a base da economía local onde domina a industria da madeira.
Dende a fundación do municipio a tendencia de poboación vén sendo fortemente negativa. Nas eleccións de 2010 e 2014 os socialdemócratas obtiveron sendas maioría absolutas, e tras as eleccións de 2018 gobernan e coalición co Vänsterpartiet.
Administración histórica
A área do municipio correspóndese coa da parroquia de Norsjö, onde se fundou o concello rural do mesmo nome coa reforma municipal de 1862.
O 3 de maio de 1935 estableceuse a localidade municipal de Norsjö, e o 30 de outubro de 1936 a de Bastuträsk. Ámbolos dous disolvéronse en 1952/1953.
A reforma municipal de 1952 non afectou ás divisións da zona, cando nos condados de Västerbotten e Norrbotten permaneceron como estaban.
O muncipio de Norsjö fundouse coa refoma municipal de 1971 a través da transformación do concello rural de Norsjö. En 1974 incorporouse o concello de Malå, pero este volveu a separarse en 1983 constituíndose como un municipio de seu.
Dende o seu nacemento o concello está incluído no partido xudicial de Skellefteå.
Xeografía
O concello atópase no norte do condado de Västerbotten e limita ao norte co concello de Arvidsjaur, en Norrbotten, ao leste co de Skellefteå, ao sur cos de Vindeln e Lycksele, e ao oeste co de Malå.
A Lamela, Sindrán, Monforte de Lemos
A Lamela é un lugar da parroquia de Sindrán no concello lucense de Monforte de Lemos, na comarca da Terra de Lemos.
Toponimia
O orónimo Lamela é un topónimo que provén do latín, e indica un lugar con lama ou lodo.
Tapir de montaña
O nome da especie provén do termo "La Pinchaque", unha besta imaxinaria da que se dicía que habitaba nas mesmas rexións de montaña que o tapir.
Cochlodesma praetenue
Cochlodesma praetenue é unha especie de molusco bivalvo. Foi descrita por primeira vez por Pulteney en 1799.
A Lamela de Arriba, Coruxou, Irixoa
A Lamela de Arriba é un lugar da parroquia de Coruxou no concello coruñés de Irixoa, na comarca de Betanzos.
Toponimia
O orónimo Lamela é un topónimo que provén do latín, e indica un lugar con lama ou lodo.
O Moredo, Sindrán, Monforte de Lemos
O Moredo é un lugar da parroquia de Sindrán no concello lucense de Monforte de Lemos, na comarca da Terra de Lemos.
A Torre, Estacas, Cuntis
A Torre é un lugar da parroquia de Estacas no concello pontevedrés de Cuntis, na comarca de Caldas.
Teaño, Estacas, Cuntis
Teaño é un lugar da parroquia de Estacas no concello pontevedrés de Cuntis, na comarca de Caldas.
Tapirus kabomani
Tapirus kabomani é unha especie parcialmente recoñecida de tapir. É a máis pequena especie de tapir, mesmo máis pequena que o tapir de montaña (T. pinchaque), que adoitaba ser considerada a máis pequena. T. kabomani habita na selva amazónica, onde se presenta de forma simpátrica co tapir amazónico (T. terrestris). Cando foi anunciado en decembro de 2013, T. kabomani foi o primeiro perisodáctilo descuberto en máis de 100 anos. T. kabomani non foi recoñecido polo Grupo Especialista de Tapires como unha especie distinta e a recente evidencia xenética suxire que podería formar parte de T. terrestris.
John Cornford
Rupert John Cornford, nado en Cambridge o 27 de decembro de 1915 e finado en Lopera, Xaén, o 28 de decembro de 1936, foi un escritor e comunista británico, ademais de brigadista internacional na Guerra Civil Española.
Traxectoria
Fillo de Francis Macdonald Cornford, catedrático de cultura clásica na Universidade de Cambridge e de Frances Cornford, era bisneto de Charles Darwin.
Educouse en Stowe School e o Trinity College así como na London School of Economics. Antes de graduarse uniuse ao Partido Comunista de Gran Bretaña onde se atopou con outros destacados membros do Trinity, como Guy Burgess, Donald Maclean, Kim Philby e James Klugmann, así como á historiadora Margot Heinemann, da quen foi amante e a quen dedicou varios poemas. En 1933 xa era un activo membro do Partido Comunista.
Durante a guerra civil española foi recrutado na Universidade para formar parte das Brigadas Internacionais. No entanto, integrouse primeiro nas unidades do Partido Obreiro de Unificación Marxista (POUM) na Fronte de Aragón en agosto de 1936, para regresar a Inglaterra e volver de novo a España en decembro do mesmo ano, xa como membro da XIV Brigada Internacional. Morreu durante unha acción durante a batalla de Lopera, onde xa falecera o día anterior Ralph Fox, na chamada Fronte de Andalucía.
Recoñecementos
En 1999 inaugurouse en Lopera (Xaén) un monumento homenaxe a Ralph Fox, Cornford e o resto de brigadistas no centro do chamado Jardín de los poetas ingleses.
Obra literaria
Considerado un representante do modernismo poético e o modernismo anglosaxón, os seus traballos máis coñecidos son The Last Mile to Huesca (1936) e Poems from Spain (1936).
Zip
O termo Zip e as siglas ZIP poden referirse a:
Concello de Härnösand
O concello está no sueste do landskap de Ångermanland co golfo de Botnia ao leste. Dende o noroeste cara o sueste flúe o río Ångerman. O municipio limita ao suroeste co concello de Timrå, ao noroeste co de Sollefteå e ao norte co de Kramfors.
Concello de Nordmaling
Nordmaling é un municipio sueco (kommun) do condado de Västerbotten. A súa capital é Nordmaling. No ano 2022 o concello tiña unha poboación de 7 119 habitantes.
Moreiras, Sindrán, Monforte de Lemos
Moreiras é un lugar da parroquia de Sindrán no concello lucense de Monforte de Lemos, na comarca da Terra de Lemos.
Concello de Nordmaling
O concello está principalmente formado por paisaxe de val de fractura (sprickdalslandskap), que cara a costa o terreo vai converténdose nunha chaira costeira. No pasado a economía local estaba dominada pola agricultura e a silvicultura, pero no presente o principal empregador é o concello.
Martha Sánchez Néstor
Martha Sánchez Néstor, nada en Xochistlahuaca, Guerrero o 4 de febreiro de 1974 e finada en Ometepec, Guerrero o 30 de xullo de 2021, foi unha líder indíxena do pobo amuzgo e unha feminista mexicana.
Traxectoria
Durante a súa adolescencia, migrou do seu lugar de orixe, situado no concello de Xochistlahuaca, a Chilpancingo para realizar os seus estudos. Alí traballou no Consello Estatal Electoral, lugar no que coñeceu a outras mulleres con intereses políticos e encargadas da defensa dos dereitos das mesmas. Nese contexto deu inicio a súa participación na defensa dos dereitos das mulleres.
En 1994, incorporouse a traballar no Consello Guerrerense 500 Años de Resistencia Indígena e máis tarde, foi fundadora do Consello da Nación Amuzga Ñe cwii ñ'oom A.C. e da cooperativa de tecedoras Flores de la Tierra Amuzga. Colaborou na creación da Convención Nacional Democrática na Selva Lacandona.
En 2004, participou na conformación da Coordinadora Guerrerense de Mulleres Indíxenas (CGMI), que reuniu ás catro etnias de Guerrero: amuzga, mixteca, náhuatl e tlapaneca. Alí escribiu con outra líder indíxena, Libni Iracema Dircio Chautla, e a académica Gisela Espinosa Damián, a obra titulada "Una nueva intelectualidad femenina en los pueblos indígenas de Guerrero" (Espinosa, Libni, Chautla e Sánchez Néstor, 2010).
Zakat al-Fitr
Clasificación
Zakat al-Fitr é un deber wajib (obrigatorio) para todos os musulmáns, sen distinción de xénero nin idade, mentres teñan os medios para facelo. Segundo a tradición islámica (sunnah), Ibn 'Umar dixo que o profeta Mahoma fixo o Zakat al-Fitr obrigatorio para cada escravo, persoa libre, home, muller, mozo ou vello, entre os musulmáns; un saa` de dátiles secos ou un saa` de cebada. Non necesariamente ten que se realizar de xeito individual, o cabeza de familia pode pagar o importe esixido aos demais membros.
Martha Sánchez Néstor
Traxectoria
Foi unha das defensoras de dereitos das mulleres indíxenas máis sobresalientes pola súa participación na loita polo recoñecemento dos seus dereitos. Pertenceu á Directiva da Coordinación Estatal Indíxena e Afromexicana, foi coordinadora da Alianza de Mulleres Indíxenas de Centroamérica e México, é membro voceira do Consello Directivo do Instituto de Liderado Simone de Beauvoir, así como membro do Consello Cidadán para a Promoción e Defensa dos Dereitos Políticos das Mulleres do INMUJERES.
Morte
Martha Sánchez Néstor faleceu o 30 de xullo do 2021, en Ometepec, Guerrero, por complicacións da COVID-19.
Zakat al-Fitr
Condicións
Segundo manda o crenza islámica, o Zakat al-Fitr hase distribuír durante un período concreto de tempo; o seu incumprimento sen unha boa razón constitúe un pecado que se ha reparar. Ten que se realizar entre a posta de Sol do último día de xaxún e o comezo da oración de Eid. Tamén se pode pagar antes dese período tal como facían moitos sahabah (acompañantes do profeta) un par de días antes do Eid.
Cantidade
O que se ha dar no Zakat al-Fitr é o mesmo que no zakat xeral, e é independente da riqueza da persoa. O mínimo é un sa` (catro presadas dobres) de alimento, gran ou froita seca por cada membro da familia. A maioría dos escolares islámicos insisten en que se ha dar en alimentos que constitúan a dieta básica do lugar onde se dá, preferentemente na forma de gran, ou tamén dátiles ou outros alimentos básicos. Así e todo, algúns escolares contemporáneos admiten que en determinadas condicións tamén se poden achegar cartos.
Ribela, Sindrán, Monforte de Lemos
Ribela é un lugar da parroquia de Sindrán no concello lucense de Monforte de Lemos, na comarca da Terra de Lemos.
A Sobreira, Piñeiro, Cuntis
A Sobreira é un lugar da parroquia de Piñeiro no concello pontevedrés de Cuntis, na comarca de Caldas.
Galaxia elíptica
miniatura|Clasificación morfolóxica das galaxias por [[Edwin Powell Hubble]] miniatura|250px|Galaxia elíptica xigante [[NGC 1316]] Unha galaxia elíptica é un tipo de galaxia, cunha forma aproximadamente elipsoidal e unha imaxe suave e case sen trazos característicos. De xeito distinto das galaxias espirais en que hai organización e estrutura, as galaxias elípticas están distribuídas mais igualmente entre as tres dimensións do espazo, sen posuír moita estrutura. As súas estrelas posúen órbitas aleatrias, en contraste coas órbitas planas e organizadas das galaxias espirais. A gran maioría desas galaxias teñen pouco gas, pouco po e poucas estrelas novas. Dunha forma máis expresa, parécense moito ao núcleo e ao halo das galaxias espirais. Algunhas son moi alongadas e outras moi planas se se ven desde a Terra.
A pesar de parecer simples, crese que as galaxias elípticas sexan o resultado da unión complexa de dúas ou máis galaxias espirais.
Características
miniatura|Galaxia elíptica [[ESO 325-G004]] É posíbel notar un achatamento nesas galaxias principalmente nas de maior masa; ese achatamento non se debe á súa rotación, senón á anisotropía da distribución da velocidade das estrelas que as integran. Na dirección do semieixo maior as estrelas móvense con maior velocidade que no semieixo menor.
Nas galaxias elípticas, as estrelas orbitan dunha forma aleatoria, moi diferente das galaxias espirais onde as estrelas do disco se moven de xeito ordenado arredor do centro galáctico.
Como nese tipo de galaxia hai pouco gas en comparación con outras galaxias, non hai unha gran formación estelar; por iso presenta un tipo de poboación estelar vella, despois resulta nunha coloración amarelo-vermello.
Cebra de montaña
A cebra de montaña (Equus zebra) é unha especie de cebra da familia dos équidos. É orixinaria da zona suroeste de Angola, Namibia e Suráfrica.
Taxonomía
A cebra de montaña comprende dúas subespecies:
Cebra común
A cebra común (Equus quagga, anteriormente Equus burchellii), é a máis común e estendida das especies de cebras. A súa área de distribución está fragmentada, mais abrangue a maioría do sur e o leste de África ó sur do Sáhara. Recoñecéronse seis ou sete subespecies, incluíndo a extinta quagga a cal durante un tempo foi considerada unha especie diferente. Porén, as investigacións recentes apoian que era unha poboación de cebra ou variación clinal máis que unha subespecie.
Isolino Martínez Pérez
Isolino Martínez Pérez, nado cara a 1894 e finado en Mourente (Pontevedra) en xullo de 1971, foi un mestre e político galego.
Traxectoria
Estudou maxisterio na Escola Normal de Pontevedra. Obtivo o título de mestre en 1916. Foi mestre na escola de Mourente número 1. Comprometido coa Sociedade Agraria e coa de Xuventudes organizaba actividades culturais e impartía clases nocturnas. Foi membro de Izquierda Republicana. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi suspendido de emprego e soldo a principios de setembro. Foi trasladado de Mourente a Atios. Despois foi mestre en Tenorio. Finou en Mourente en xullo de 1971 aos 77 anos.
Vida persoal
Casou con Carmen García.
Tselina-R
Tselina-R (índice GRAU 11F619M), foi unha serie de satélites de recoñecemento electrónico da Unión Soviética en primeiro lugar e despois de Rusia.
Características
Os satélites Tselina-R eran versións melloradas dos Tselina-D. Tiñan unha masa de 2000 kg, 2 paneis solares e eran inxectados en órbitas de 544 x 566 km. Só se lanzaron catro, todos desde o cosmódromo de Plesetsk mediante foguetes Tsiklon-3.
Concello de Lycksele
Lycksele é un municipio sueco (kommun) do condado de Västerbotten. A súa capital é Lycksele. No ano 2022 o concello tiña unha poboación de 12 300 habitantes.
O concello está nunha zona con terreo de Norrland (Norrlandsterräng), pero ao suroeste para a unha zona de premontaña. A través do concello flúen os ríos Ume e Vindel. As industrias mineira e forestal teñen unha longa tradición no municipio, caracterizándose polo demais a súa economía polas pequenas industrias.
Dende a formación do municipio en 1971, a tendencia da poboación vén sendo negativa. Nas elección do ano 2018 produciuse un cambio histórico ao ter que deixar os socialdemócratas o poder tras 48 anos tras a vitoria dos partidos da Alianza.
Tselina-O
Tselina-O (índice GRAU 11F616), foi unha serie de satélites de recoñecemento electrónico da Unión Soviética en primeiro lugar e despois de Rusia.
Características
Os satélites Tselina-O eran un dos compoñentes do sistema de detección Tselina, compostos polos Tselina-D (capaces de observación en maior resolución) e os Tselina-O (coa función principal de detectar inicialmente as fontes de radio). Os Tselina-O foron desenvolvidos a principios dos anos 1960 e os primeiros non foron lanzados ata 1967 pero o sistema non estivo plenamente operativo ata 1976. Os Tselina-O foron retirados antes que os Tselina-D, cara 1984, co que estes tiveron que asumir todo o traballo de intelixencia electrónica desde órbita ata a súa substitución polos Tselina-2.
Tiñan unha masa duns 434 kg e lanzáronse 41 entre 1967 e 1982, dous deles fallados, e todos desde o cosmódromo de Plesetsk mediante foguetes Kosmos-3M.
A Lamela, Mondego, Sada
Toponimia
O orónimo Lamela é un topónimo que provén do latín, e indica un lugar con lama ou lodo.
Belai, Piñeiro, Cuntis
Belai é un lugar da parroquia de Piñeiro no concello pontevedrés de Cuntis, na comarca de Caldas.
A Senra, Sindrán, Monforte de Lemos
A Senra é un lugar da parroquia de Sindrán no concello lucense de Monforte de Lemos, na comarca da Terra de Lemos.
Cheché Vidal
Juan José Vidal Noya, coñecido como Cheché Vidal, nado en Caracas o 29 de maio de 1959, é un exfutbolista, enxeñeiro mecánico e empresario venezolano, de orixe galega.
É neto do xornalista e futbolista galego Xoán Noya e fillo do exfutbolista internacional Douglas Vidal.
Orixes
Naceu nunha familia vencellada ao fútbol polas dúas ramas. Por parte paterna é fillo do futbolista internacional con Venezuela Douglas Vidal, mentres que súa nai Violeta era filla de Xoán Noya, que fora futbolista en Galicia, e irmá de Luis Noya e Rodolfo Noya, tamén futbolistas.
Selección nacional
Coa selección de Venezuela obtivo a medalla de prata nos Xogos Centroamericanos e do Caribe de Medellín de 1978. Formou parte da selección na Copa América de 1979, e competiu nos Xogos Olímpicos de Moscova de 1980. Gañou a medalla de ouro nos Xogos Centroamericanos e do Caribe da Habana en 1983.
Carreira tecnolóxica
Licenciado co título de enxeñeiro na Universidade de Boston, foi vicepresidente de tecnoloxía e membro do Comité de Dirección do Comité Organizador da Copa Mundial de Fútbol de 1994 nos Estados Unidos. Ao final do Mundial, creou e desenvolveu o sitio web FIFA.com, recoñecido historicamente como o primeiro portal oficial dunha federación deportiva en Internet. Para iso, fundou a súa propia empresa nos Ánxeles, California. Ademais de FIFA.com, creou os servizos en liña da Conmebol, CONCACAF, CAF, USSF, e varias outras federacións de fútbol, e tamén as de clubs como o Manchester United e o FC Barcelona, e de grandes eventos deportivos mundiais como os Xogos Olímpicos de Atlanta 1996, o Mundial de Francia 1998, o Mundial de Rugby 1999 ou a Eurocopa 1996.
Distinción de Graduado con Excelencia
A diferenza do Premio Extraordinario de Fin de Carrera, trátase dunha distinción menor que non se outorga en función da nota media do expediente académico, senón cumprindo outros requisitos académicos universitarios. Nunha promoción de 100 alumnos pode haber 7 ou 8 mencións de “Graduado con Excelencia”.
As condicións para a obtención desta distinción menor son:
No caso de que o total dos alumnos que cumpra esas condicións sexa maior de 14 ordenarase aos estudantes en función da nota media do seu expediente. Se o número total de estudantes que cumpren os requisitos supera o número máximo de distincións estipulado, entón os estudantes clasificaranse segundo a nota media do seu expediente e outorgarase unha por cada 14 alumnos, ou mesmo máis distincións, no caso que as notas medias de varios estudantes coincidan (sexan idénticas).
É por iso que pode ocorrer que un alumno obtivese unha cualificación de 8 sobre 10 e outro de 6 sobre 10 e a distinción concédaselle a este último, xa que a mención non vai en función da nota media.
Regra de Allen
alt=Earth, ears, hare, Lepus|miniatura|350px|Regra de Allen - Lebres e as súas orellas. A regra de Allen é unha lei da ecoxeográfica formulada por Joel Asaph Allen en 1877, na que afirma que os animais adaptados a climas fríos teñen as extremidades máis curtas que os animais adaptados a climas quentes.
Máis especificamente, afirma que a relación da superficie corporal/volume para animais homeotermos varía coa temperatura media do hábitat ao que está adaptados (ou sexa, a relación é baixa en climas fríos e alta en climas quentes).
Explicación
A regra de Allen prevé que os animais endotérmicos co mesmo volume corporal deben ter diferentes áreas de superficie que axudarán ou impedirán a disipación de calor.
Como os animais que viven en climas fríos precisan conservar o máximo de calor posíbel, a regra de Allen prevé que deberían ter desenvolvido unha relación superficie/volume comparativamente baixa para minimizar a superficie pola que disipan a calor, permitíndolles reter máis calor.
miniatura|Gráficas de superficie, A, en relación ao volume, V, dos sólidos plactónicos e unha esfera, mostrando que as formas máis arredondadas co mesmo volume teñe unha superficie menor.
Para os animais que viven en climas cálidos, a regra de Allen prevé o oposto: que deben ter relacións comparativamente altas de superficie/volume. Como os animais con baixa relación superficie/volume quecerían rapidamente, os animais en climas cálidos deberían, de acordo coa regra, ter altas relacións de superficie/volume para maximizar a superficie a través da cal disipan a calor.
En animais
Aínda que hai moitas excepcións, moitas poboacións de animais parecen estar en conformidade cos previsións da regra de Allen. O oso polar ten membros fortes e orellas moi curtas que están de acordo cos previsóns da regra de Allen.
En 2007, R. L. Nudds e S. A. Oswald estudaron as lonxitudes das patas das aves mariñas e descubriron que estaban inversamente relacionadas coa temperatura corporal menos a temperatura ambiente mínima, apoiando as previsóns da regra de Allen. Argumentaron que hai pouco soporte empírico para a regra de Allen, aínda que sexa un "principio ecolóxico establecido". Opinan que o apoio para a regra de Allen vén, principalmente, de estudos dunha única especie, e que estudos de varias especies están "confundidos" polos efectos de escala da regra de Bergmann e adaptacións alternativas que se opoñen ás previsións da regra de Allen.
En humanos
miniatura| "[[Esquimós|Grupo Esquimó". Foto de William Dinwiddie (1894)]] Observáronse marcadas diferenzas na lonxitude das extremidades cando diferentes partes dunha determinada poboación humana residen a diferentes altitudes. Os ambientes de maior altitude xeralmente teñen temperaturas ambiente máis baixas. No Perú, os individuos que vivían en altitudes máis elevadas tendían a ter membros máis curtos, mentres que os da mesma poboación que habitaban zonas costeiras máis baixas tiñan xeralmente membros máis longos e troncos máis grandes.
Susao, Sindrán, Monforte de Lemos
Susao é un lugar da parroquia de Sindrán no concello lucense de Monforte de Lemos, na comarca da Terra de Lemos.
Gontade, Piñeiro, Cuntis
Gontade é un lugar da parroquia de Piñeiro no concello pontevedrés de Cuntis, na comarca de Caldas.
Corbula gibba
Corbula gibba é unha especie de molusco bivalvo. Foi descrita por primeira vez por Giuseppe Olivi en 1792.
Vilela, Sindrán, Monforte de Lemos
Vilela é un lugar da parroquia de Sindrán no concello lucense de Monforte de Lemos, na comarca da Terra de Lemos.
Guimarei, Piñeiro, Cuntis
Guimarei é un lugar da parroquia de Piñeiro no concello pontevedrés de Cuntis, na comarca de Caldas.
O Val, Sindrán, Monforte de Lemos
O Val é un lugar da parroquia de Sindrán no concello lucense de Monforte de Lemos, na comarca da Terra de Lemos.
Coralliophaga lithophagella
Coralliophaga lithophagella é unha especie de molusco bivalvo. Foi descrita por primeira vez por Jean-Baptiste Lamarck en 1819.
Mei Lanfang (filme)
Mei Lanfang (en 梅蘭芳) é un filme biográfico chinés dirixido por Chen Kaige. O filme conta a historia real de Mei Lanfang, un dos máis importantes cantantes de ópera chinesa. Está protagonizado por Leon Lai no papel de Mei, xunto con Zhang Ziyi, Sun Honglei e Masanobu Andō. Estreouse no Festival Internacional de Cinema de Berlín, sendo candidato ó Oso de Ouro. O filme foi escollido como candidato da China para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 82ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
Jesús González Guisande
Jesús González Guisande, nado en Vigo o 6 de xaneiro de 1959 e finado o 3 de setembro de 2017, foi un remeiro galego, que competiu en dous Xogos Olímpicos (Moscova 1980 e Os Ánxeles 1984).
Traxectoria
miniatura|A cidade de Vigo ós seus atletas. Comezou a remar no Liceo Marítimo de Bouzas, pasando logo ao Club Natació Banyoles. En 1978 en Mequinensa gañou os seus dous primeiros Campionatos de España absolutos, un deles no dobre scull xunto a Fernando Climent e outro na modalidade de oito con temoneiro. Revalidou o título de oito en 1979, 1981, 1982 e 1984. Foi tamén campión de España de skiff en 1981; de catro con temoneiro en 1983 e 1984; de catro sen temoneiro en 1983 e de catro scull en 1986 e 1987; ademais de subir en numerosas ocasións máis ao podio.
En 1980 disptuou os seus primeiros Xogos Olímpicos, os celebrados na capital soviética, Moscova. Fíxoo na proba do catro scull, xunto a Joan Solano, Manuel Vera e Julio Oliver, e acadou a quinta praza final, e con ela o diploma olímpico. Repetiu participación na seguinte cita olímpica, Os Ánxeles 1984, co mesmo equipo excepto Solano, que foi substituído por Luis Miguel Oliver. Conseguiu de novo un diploma olímpico, sendo o seu resultado desta vez a sexta praza.
Soutelo, Piñeiro, Cuntis
Soutelo é un lugar da parroquia de Piñeiro no concello pontevedrés de Cuntis, na comarca de Caldas.