cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Garavanzo
Morfoloxía e elementos de agronomía
miniatura|Plantación de garavanzos. miniatura|Cicer arietinum noir O garavanzo é unha planta anual diploide, a súa reprodución é por autogamia e posúe un número cromosómico de 2n=16. As raíces profundan no solo de xeito considerábel de aí a que se adapte perfectamente a solos áridos ou secos. O talo principal da planta é arredondado e as follas que del agroman son paripinnadas ou imparipinnadas cos folíolos de bordo dentado. O froito é unha vaíña bivalva con dúas ou tres sementes no interior. As flores rosean solitarias e a planta pode acadar até 60 cm de altura. O garavanzo en si mesmo a arredondado, achatado polos laterais e posúe un bico formado polo relevo da raiciña.
O garavanzo é unha planta que resiste ben a seca. Xermola a partir de 10 °C aínda que a temperatura óptima para a xerminación é de 25 a 35 °C. Prefire terras silíceo-arxilosas e non xesosas porque o xeso do solo produce un garavanzo de escasa calidade e duro de cocer. Os terreos (boreais) se están orientados ao sur e ao poñente fan xermolar garavanzos de mellor calidade. A acidez ideal do solo para o garavanzo está comprendida entre 6 e 9 de pH.
A sementeira na rexión mediterránea adóitase realizar na primavera, en África a principios de decembro, e en Asia durante o mes de outubro. A densidade que debe respectarse é a de aproximadamente 30 plantas/m². A colleita debe realizarse cando as follas se tornan amarelas. Se é manual, cómpre cortar as plantas por riba do nivel do chan facendo monllos despois para as enxugar durante uns 7 días, antes de mallalas.
Historia
No edicto de Carlomagno Capitulare de villis vel curtis imperii artigo nº 70, aparece mencionada co nome de cicerum italicum.
Variedades
Existen moitas variedades de garavanzos:
Satoshi Furukawa
Satoshi Furukawa, nado en Yokohama (Kanagawa) o 4 de abril de 1964, é un astronauta xaponés que formou parte da misión Soiuz TMA-02M e foi parte da Expedición 28 e a Expedición 29 á Estación Espacial Internacional.
Garavanzo
Variedades
Por hibridación se teñen obtido numerosas variantes, especialmente nos países onde se realiza un gran consumo de garavanzos. Así, tan só en España, existen as variantes: Fardón, Puchero, Alcazaba, Bujeo, Pedrosillano, Lechoso, Blanco andaluz, ou de Fuentesaúco, mencionado na obra de Cervantes.
Aspectos culturais
miniatura|Mans dun vendedor de garavanzos verdes na India. O garavanzo case sempre foi sinónimo de frugalidade, pobreza e incluso rudeza. Numerosas son as expresións neste sentido en diferentes linguas. O mesmo sucede co consumo deste legume, que se be foi utilizado con certa profusión na Antigüidade é a partir do descubrimento das Américas, e coma consecuencia da chegada do feixón mexicano, cando o garavanzo entra en franco retroceso en numerosas rexións de Europa. Así, o consumo do garavanzo limitaríase cada vez máis ás zonas de produción e a un determinado contorno social: as clases populares.
Satoshi Furukawa
Traxectoria
Furukawa ten un doutoramento en medicina pola Universidade de Tokio en 1989 e outro en ciencias médicas en 2000 pola mesma universidade.
Garavanzo
Aspectos culturais
Non menos importante é a simboloxía ou relación do garavanzo coa morte. Os gregos de época clásica comían garavanzos nos banquetes fúnebres. Na rexión de Niza a tradición establece comer garavanzos o Mércores de Cinsa, o Venres Santo e o Día de tódolos santos. A mesma tradición existe en numerosos lugares de España (non é Galicia) durante o Venres Santo cando se come un potaxe de garavanzos.
Nutrición
O garavanzo é moi nutritivo, rico en proteínas, en amidón e en lípidos (máis cós outros legumes) especialmente de ácido oleico e linoleico, que son insaturados e carentes de colesterol. Do mesmo xeito o garavanzo é unha boa achega de fibra e calorías.
Satoshi Furukawa
Traxectoria
Foi seleccionado como astronauta en 2004, participando na misión Soiuz TMA-02M e formando parte das expedicións 28 e 29 á Estación Espacial Internacional. Pasou un total de 167,26 días no espazo.
Garavanzo
Nutrición
Cómpre ter en conta porén que se o garavanzo é rico en proteínas (entre 20 e 25% do seu peso), estas non inclúen todos os así chamados aminoácidos esenciais (non sintetizábeis polo corpo humano) necesarios para a nutrición humana. Para remediar esta carencia é aconsellábel completas as receitas de garavanzos engadindo aos pratos pastas ou arroz - unha combinación que si inclúe nunha soa comida todos os aminoácidos esenciais. O mesmo efecto conséguese ao acompañar os garavanzos con pan, mais neste caso non hai que esquecer o notábel contido en sodio que posúe o pan. Outra posibilidade vén tamén dada polo engadido de carnes ou peixes. Novamente a química e as análises de nutrición non fixeron máis ca confirmar os beneficios do costume culinario. En canto aos aportes beneficiosos do garavanzo hai que sinalar o seu valor diurético, a súa capacidade para favorecer o tránsito intestinal (por mor do alto nivel de fibras que contén), o seu valor enerxético e polo seu baixo contido en sodio permite ser incluído en dietas de control da hipertensión. miniatura|esquerda|[[Cocido de Lalín.]]
Gastronomía
[[Ficheiro:Menú do banquete celebrado en honor de Murguía o 2 de marzo de 1909 na Coruña.jpg|miniatura|300px|Menú dun banquete:
C E N A
DADA POR AMIGOS E ADEMIRADORES, VELLOS
E RAPACES, A O PETRUCIO E INSINE
HISTORIADOR
M A N U E L  M U R G U Í A
PARA FESTEXALO NA NOITE D'HOXE
Zelme de garabanzos en caldo de repolo
Peixota á cruñesa
Lombo de tenreira asado.
LAMBETADAS: A Coruña, 2 de marzo de 1909.]] O garavanzo é un ingrediente importante na dieta mediterránea. Na Antiga Roma os garavanzos gozaban dunha considerábel reputación. Eran profusamente vendidos nas rúas tanto crus coma xa cocidos (Marcial: 1, 40, 5 e 1, 103, 10). Apicio no Capítulo VIII do Libro Quinto da súa obra De re coquinaria (en idioma latín, "sobre a materia da cociña") dá dúas receitas de garavanzos, que se integraban perfectamente co mollo romano chamado garum. Tamén chegaron á gastronomía atlántica, aínda que con menos receitas.
Os garavanzos poden comerse cocidos, torrados, fritidos, en forma de fariña, e incluso foron consumidos nalgunhas zonas coma infusión, nunha especie de café, unha volta foran torrados e moídos.
Os garavanzos aparecen en diferentes presentacións: cocidos, envasados e secos. Cando se mercan a granel (secos) deben estar enteiros, sen cheiro, e cunha cor uniforme. Os garavanzos consérvanse moito tempo e unha vez cociñados poden conxelarse por moitos meses. Se se poñen a remollo, os grans deben estar nun recipiente con auga fría e unha pequena cantidade de sal gordo, entre doce e vinte e catro horas, dependendo do tipo e o talle do gran.
No que respecta á cocción, esta debe ser uniforme e a tal fin, os garavanzos deben ser introducidos coa auga previamente morna, e no caso de que se deba engadir máis auga tamén debe estar previamente tépeda. Previamente, os garavanzos deben ser deixados a remollo un número variábel de horas en función da calidade dos mesmos. miniatura|esquerda|[[Cuscús con verduras e garavanzos.]] Na cociña galega é ingrediente en diversos pratos como o cocido, os callos etc. O garavanzo é tamén común na cociña española en cocidos e potaxes con peixe. Na cociña da india emprégase en numerosos pratos, formando parte dos legumes denominados Dal e frecuentemente a xeito de fariña. Na cociña do Magreb é moi peculiar o hummus, unha especie de pasta de garavanzos.
Na zona da costa mediterránea entre Liguria e Provenza, existe un prato a base de fariña de garavanzo, auga e aceite de oliva, consistente nunha torta plana e chata, de case 1 cm. de grosor que se cociña no forno de barro a lume forte. Os xenoveses chaman a este prato de fainá (en italiano farinata), mentres que en Niza chámano de socca. Seica a influencia xenovesa no Mediterráneo levou até o norte marroquí este prato, onde a comunidade sefardí de Xibraltar chámao calentita. Porén o máis curioso aconteceu no Río da Prata, xa que a inmigración xenovesa levou a fainá a Buenos Aires e a Montevideo, onde se converteu no acompañamento da pizza.
Na zona do Levante mediterráneo coñécense coma "Torraos" ou "Porrat", na súa versión de torrados, que curiosamente se asan xunto a unha pequena parte de xeso.
El desarme é unha festa tradicional gastronómica que se celebra na cidade asturiana de Oviedo o 19 de outubro. Ofrece en restaurantes e casas particulares, un menú especial formado por garavanzos con bacallau e espinacas, callos e arroz con leite.
Taxonomía
Cicer arietinum foi descrita por Carl von Linné e publicado en Species Plantarum 2: 738. 1753.
miniatura|220px|Plántula
Multimedia
Multimedia é un termo que se aplica a calquera obxecto que usa, simultaneamente, diferentes formas de contido informativo como texto, son, imaxe, animación e vídeo para informar ou entreter o usuario. Tamén se pode cualificar como multimedia os medios electrónicos (ou outros medios) que permiten almacenar e presentar contido multimedia.
Características
O concepto multimedia é algo similar ao emprego tradicional de medios mistos nas artes plásticas, pero cun alcance máis amplo. Fálase de multimedia interactiva cando o usuario ten certo control sobre a presentación do contido, como o que desexa ver e cando desexa velo.
Tamén existe o concepto de hipermedia, que pode considerarse como unha forma especial de multimedia interactiva que emprega estruturas de navegación máis complexas, que aumentan o control do usuario sobre o fluxo da información. Este concepto é tan antigo como a comunicación humana, xa que ao expresarnos nunha charla normal falamos (son), escribimos ou lemos (texto), observamos ao noso interlocutor (vídeo) e facemos xestos e movementos coas mans e o resto do corpo (o que entraría dentro da animación). Co éxito das aplicacións multimedia para ordenador este termo entrou a formar parte da linguaxe habitual.
Cando un programa de ordenador, un documento ou unha presentación combina adecuadamente os medios, mellórase notablemente a atención, a comprensión e a aprendizaxe, xa que se acercará algo máis á maneira habitual en que os seres humanos nos comunicamos cando empregamos varios sentidos para comprender un mesmo obxecto ou concepto.
A Zapateira, Morás, Arteixo
A Zapateira é un lugar da parroquia de Morás no concello coruñés de Arteixo na comarca da Coruña.
Santi Mina
Santiago Mina Lorenzo, nado o 7 de decembro de 1995 en Vigo é un futbolista galego que xoga de dianteiro centro no Celta de Vigo. É fillo do defensa Santiago Mina Vallespín, que xogou tamén no Celta durante a década de 1980.
Celta de Vigo (1ª etapa)
Formouse nas categorías inferiores do Celta de Vigo e na tempada 2012/13 debutou co seu filial, o Celta de Vigo B, na Terceira División. Esa mesma tempada, o 18 de febreiro de 2013, debutou tamén co primeiro equipo en partido oficial, da man do adestrador Paco Herrera, nun encontro da Primeira División ante o Getafe, no que entrou na segunda parte substituíndo a Iago Aspas. Contaba con tan só 17 anos, 2 meses e 9 días, sendo o terceiro futbolista máis novo en debutar co club, superado só en precocidade por Sansón e Iago Bouzón.
Na seguinte tempada comezou a ter moita máis participación no primeiro equipo, que adestraba Luis Enrique. O 16 de setembro de 2013 anotou o seu primeiro gol co primeiro equipo en Primeira División no encontro ante o Athletic de Bilbao, que supuxo tamén a inauguración do novo estadio de San Mamés. Con este tanto bateu dous récords: o do xogador celeste e o do xogador galego máis novo en marcar en primeira división, con 17 anos e 280 días. Rematou a tempada cun total de 31 partidos e 3 goles.
Comezou a tempada 2014/15 con pouco protagonismo no equipo, relegado á suplencia polo adestrador Eduardo Berizzo, pero co paso das xornadas acabou por facerse coa titularidade. O 11 de abril de 2015 no partido entre o Celta de Vigo e o Rayo Vallecano, marcou 4 goles, nun encontro en Balaídos que rematou cun 6-1 no marcador. Foi o primeiro futbolista céltico en conseguir catro goles nun partido de liga dende que o lograra Mori en 1979.
Valencia
O 4 de xullo de 2015 fichou polo Valencia, co cal asinou un contrato até 2021, logo de que o club pagase a súa cláusula de rescisión de 10 millóns de euros. Na súa primeira campaña en Valencia debutou en competición europea, nun partido da Liga de Campións ante o Gent. Co equipo eliminado da máxima competición europea, en febreiro de 2016 xogou o seu primeiro partido na Europa League, nunha histórica goleada por 6-0 sobre o Rapid Viena, na que marcou dous goles.
Celta de Vigo (2ª etapa)
En 2019, con 23 anos, regresou ao Celta de Vigo, dentro dunha operación pola que Maxi Gómez foi traspasado ao Valencia e Jorge Sáenz cedido ao Celta. Titular habitual durante as seguintes tres campañas, foi sempre o segundo máximo anotador do equipo, por detrás de Iago Aspas.
Condena por abuso
En xuño de 2017 foi detido pola policía, despois de ser denunciado por agresión sexual a unha muller en Mojácar. Xulgado pola Audiencia Provincial de Almería, en abril de 2022 foi condenado a catro anos de cárcere por abuso sexual e ao pago de 50.000 € de indemnización á vítima.
Paterna
Paterna é un municipio da Comunidade Valenciana, pertencente á provincia de Valencia. Está situado ao noroeste da comarca da Horta Oest a 5 km ao noroeste da capital, Valencia, e na beira esquerda do río Turia. O 1 de xaneiro de 2008 tiña 61.941 habitantes, sendo a 11ª cidade por número de habitantes do país.
Xeografía
O seu clima é clima mediterráneo árido cunhas precipitacións de 250 mm ao ano e unhas temperaturas que oscilan entre os 12 °C de xaneiro e os 27 °C de xullo, alcanzándose tódolos veráns máximas por encima dos 35 °C.
Pódese acceder a esta localidade a través da liña 1 de Metro de Valencia.
Barrios e pedanías
Os núcleos de poboación do municipio son:
Demografía
Paterna tiña arredor de 3.505 habitantes en 1900. A creación do Polígono Font del Gerro favoreceu a inmigración entre os anos 1950 e 1970 nos que Paterna experimentou un importante troco social e urbanístico, chegándose a triplicar a poboación.
O crecemento actual da poboación débese á creación de novas zonas residenciais e á expansión das zonas industriais no termo municipal. En decembro de 2007, o número de habitantes era de 59.043 (29.454 mulleres e 29.589 homes)
A poboación flotante nas zonas residenciais calcúlase en torno aos 16.000 habitantes, e nas zonas industriais calcúlase en torno a 15.250 persoas.
Economía
O sector servizos representa o 56% da actividade económica global do municipio. A industria representa o 33,2%, a construción o 9,8% e a agricultura o 1%.
Paterna enclávase nunha das áreas industriais máis importantes do sur de Europa. No termo municipal atópase: o Polígono Industrial Fonte del Gerro, o Polígono Industrial da estrada de Ademuz, a cidade dos negocios Táctica e o Parque Tecnolóxico de Valencia.
A produción industrial é moi diversificada: alimentación, téxtil, madeira, pel, metal, químicas, plástico, transporte, electricidade...
Cerámica de Paterna
Na Idade Media e o Renacemento, Paterna foi un dos principais centros produtores de cerámica da península competindo con notábeis centros como Teruel ou Manises, chegando a distribuírse por todo o Mediterráneo. Son coñecidas as cerámicas como pratos, escudelas, botes de farmacia pintadas en azul e dourado e as decoradas en verde e manganeso. Os motivos son moi variados: figuras humanas, de animais, vexetais ou heráldicas.
O socarrat (século XV) é a peza máis característica da cerámica paterneira. Trátase de pezas de barro cocido de forma rectangular que se utilizaban para a decoración dos palacios e mansións, en especial de beirados e teitos. Unha nutrida mostra exponse no Museo de Cerámica de Paterna, que se encarga, de xestionar o préstamo de pezas a outros museos e exposicións. Actualmente exhíbense pezas de cerámica de Paterna no Museo Arqueolóxico Nacional (Madrid) e noutros de Valencia, Barcelona, París, Londres ou Nova York.
Gastronomía
Ademais da gastronomía típica da zona de Valencia: paella, arroces e verduras, destaca o cachap: doce follado recheo dunha crema especial típica de Paterna.
Lugares de interese
En maio de 2000 a cidade de Paterna adquiriu a categoría de Municipio de Interese Turístico pola Generalitat Valenciana.
Cuadrilla de Aiara
A Cuadrilla de Aiara (en éuscaro: Aiaraldea), oficialmente Cuadrilla de Ayala/Aiara, é unha das sete comarcas ou cuadrillas do territorio histórico de Áraba, no País Vasco.
A comarca sitúase ao noroeste de Áraba, limitando con Biscaia e coa provincia de Burgos cunha superficie de 328,12 km² e unha poboación de 34.231 habitantes (2010). A maior parte da comarca sitúase na conca alta do río Nervión. A pesar de pertencer a Áraba, a comarca atópase dentro da área de influencia de Bilbao.
Inclúe os municipios de Amurrio, Artziniega, Aiara, Laudio e Okondo. Aglutina un total de 45 localidades, sendo as principais poboacións Laudio e Amurrio, que son respectivamente a segunda e terceira poboacións máis habitadas de Áraba.
State (padrón de deseño)
O padrón de deseño State (Estado) utilízase en situacións nas que un obxecto adopta un comportamento diferente cada vez que cambia o seu estado interno.
Introdución
O padrón State (Estado) é un padrón de comportamento, que se aplica cando un obxecto ten a necesidade de comportarse dun xeito distinto dependendo do estado no que se encontre, e este estado pode cambiar durante a vida do obxecto.
Normalmente os cambios de comportamento e os estados, adoitan ser complicados de manexar dentro do mesmo obxecto. A solución proposta por este padrón consiste en crear un obxecto por cada estado posible. Cada vez que o obxecto cambia de estado, semella que este cambia a súa clase.
Tamén é coñecido como Objects for States (Estados como Obxectos).
Propósito
Permite que un obxecto modifique o seu comportamento cando cambia o seu estado interno.
Motivación
Partimos da necesidade de que un obxecto adopte un comportamento distinto dependendo do estado no que se encontre.
Nesta situación, teríamos a posibilidade de centrar toda a responsabilidade nunha única clase na que, a través de condicións (switch), o obxecto actuase dun xeito diferente en base ao estado no que se encontrase.
Aplicabilidade
É recomendado utilizar este padrón nas seguintes situacións:
Consecuencias da aplicación do padrón
A aplicación deste padrón ten as seguintes consecuencias:
Vantaxes
Entre as vantaxes habituais encóntranse as seguintes:
Desvantaxes
Pola contra, teremos a seguinte desvantaxe:
Transicións entre estados
O padrón non especifica que participante define os criterios para as transicións entre estados. Se os criterios son fixos, poden implementarse no Contexto. Non obstante, adoita ser máis flexible e conveniente que sexan as propias subclases de estado (EstadoConcreto) as que especifiquen o seu estado sucesor e cando realizar a transición. Isto require engadir unha interface ao Contexto que permita aos obxectos estado asignar o estado actual do Contexto. Descentralizar deste xeito a lóxica de transición facilita modificar ou estender dita lóxica definindo novas subclases estado. Unha desvantaxe desta citada descentralización é que a subclase estado coñecerá cando menos a outra subclase estado (EstadoConcreto) polo que existirá unha dependencia de implementación entre estas subclases.
Herdanza dinámica
Lograríase cambiar o comportamento dunha determinada petición cambiando a clase do obxecto en tempo de execución, pero isto non é posible na maioría das linguaxes de programación orientadas a obxectos.
Diagrama de clases
Ficheiro:Diagrama clases do exemplo do patron State.png
Diagrama de estados
Ficheiro:Diagrama de estados do exemplo do patrón State.png
Padróns relacionados
Coma xa vimos ao longo deste artigo, o padrón State está relacionado cos padróns:
Still in Love with You
"Still in Love with You" é unha canción do dúo británico Electro Velvet. Esta foi escollida internamente pola BBC para representar ao Reino Unido no Festival de Eurovisión 2015 en Austria. A canción foi escrita por David Mindel e Adrián Bax White. Está influenciada pola música swing dos anos 20.
Ares, Ares, Ares
Ares é unha vila da parroquia de San Xosé de Ares no concello de Ares na provincia da Coruña. Segundo o Instituto Galego de Estatística en 2007 tiña 3707 (1867 homes e 1840 mulleres), 291 máis ca en 2003.
É a capital do concello.
A Costa, Dorrón, Sanxenxo
A Costa é un lugar da parroquia de Dorrón do concello de Sanxenxo (Pontevedra). Segundo o IGE, tiña 264 habitantes en 2016 (137 mulleres e 127 homes), o que representa un descenso respecto ó ano 2009, cando tiña 290 veciños, para alcanzar a poboación que tiña en 2004, cando eran 258.
Fiat CR.42
O Fiat CR.42 Falco foi un caza biplano italiano usado durante a segunda guerra mundial. Voou por primeira vez en 1936 a partir do Fiat CR.32, con mellor estrutura e un motor radial. Foi o derradeiro caza biplano italiano, e, aínda que era excelente, era superado polos monoplanos británicos. Construíronse 1.780 exemplares.
Sinfonía nº 7 (Mahler)
Estrea
A estrea desta obra data do 19 de setembro do 1908 en Praga, baixo a dirección do propio autor. A audición da obra provocou bastante indiferenza e case incomprensión. Posteriormente estreouse en Múnic e Ámsterdam, sempre sen un éxito claro. Co paso do tempo, foi promovida e divulgada por mestres coma Bruno Walter, Rafael Kubelík, Otto Klemperer e Georg Solti.
Estrutura e temática
En xeral esta sinfonía ten unha atmosfera romántica. Salientar que é a única sinfonía de Mahler que conta con "nocturnos" Esta sinfonía estrutúrase en cinco movementos:
COROT
thumb|256px|Integración de COROT antes do lanzamento. COROT (do francés "COnvection ROtation et Transits planétaires", ou sexa en inglés "COnvection ROtation and planetary Transits") é unha misión espacial liderada polo CNES (a axencia espacial francesa) xunto coa Axencia Espacial Europea e outros socios internacionais. Os dous obxectivos da misión son a busca de planetas extrasolares con períodos orbitais curtos e facer observacións astrosismolóxicas mediante a medición das oscilacións de tipo solar en estrelas. Foi lanzado ás 14:28:00 UTC do 27 de decembro de 2006 a bordo dun foguete Soiuz 2. COROT fixo a súa primeira observación o día 18 de xaneiro de 2007. É o primeiro observatorio adicado totalmente á detección de planetas extraolares. Detectou o seu primeiro planeta extrasolar, COROT-1b, en maio de 2007. Inicialmente planeouse unha vida útil para COROT de 2,5 anos a partir do lanzamento, pero a misión estendeuse primeiro ata xaneiro de 2010 e logo ata polo menos 2013.
Cálculo infinitesimal
O cálculo infinitesimal (ou cálculo diferencial e integral) é unha rama da matemática que se desenvolveu a partir da xeometría analítica. As súas técnicas aplícanse de maneira xeneralizada tanto nas ciencias como na enxeñería, empregándose para resolver problemas extensos e complexos que non se poderían resolver soamente co emprego da álxebra.
COROT
Deseño da nave
O deseño óptico de COROT minimiza a luz incidente da dispersión pola Terra e proporciona un campo de visión de 2,7º por 3,05 graos. O camiño óptico de COROT consiste nun telescopio afocal fóra de eixo de 27 cm de diámetro albergado nun receptáculo opaco de dous seccións deseñado especificamente para bloquear a luz solar reflectida pola Terra e unha cámara cun obxectivo dióptrico e unha caixa focal. Dentro da caixa focal atópase unha matriz de catro detectores CCD protexidos contra a radiación por un escudo de aluminio de 10 mm de espesor. Os CCD usados en astrosismoloxía está desenfocados por unha lonxitude de 760 μm cara o obxectivo dióptrico para evita-la saturación das estrelas máis brillantes. Un prisma diante dos CCD utilizados na detección planetaria proporciona un pequeno espectro deseñado para dispersar con máis intensidade as lonxitudes de onda azuis.
Cálculo infinitesimal
Comporta dúas ideas principais que se complementan:
COROT
Deseño da nave
Os catro CCDs son do modelo 4280, proporcionados por E2V Technologies e teñen un tamaño de 2048 x 2048 pixeles, tendo cada píxel unha superficie de 13,5 x 13,5 μm², o que corresponde a un tamaño angular de 2,32 segundos de arco. Os CCDs son arrefriados a unha temperatura de -40 °C (233,4 K) e alíñanse nun patrón cadrado, con cada parella adicada respectivamente á detección planetario e á astrosismoloxía. O campo de visión para a detección planetaria é de 3,5º.
Cálculo infinitesimal
As operacións de derivación e integración son operacións inversas no sentido que se expresa no Teorema Fundamental do Cálculo. Isto implica que conceptualmente teñen unha prioridade equivalente, podéndose aprender primeiro unha e logo a outra ou viceversa. Con todo, na orde pedagóxica habitual adóitase introducir primeiro o cálculo diferencial.
COROT
Deseño da nave
O observatorio, construído no centro espacial de Cannes Mandelieu, tiña unha masa no lanzamento de 630 kg, unha lonxitude de 4,1 m e un diámetro de 1,984 metros, estando alimentado por dous paneis solares.
Cálculo infinitesimal
O cálculo infinitesimal axudou a comprender dun xeito máis preciso a natureza do espazo, o tempo e o movemento. Ao longo de moitos séculos os matemáticos e filósofos enfrontáronse a paradoxos que conducían a divisións por cero ou a sumas de infinitos números. Estas cuestións xurdían no estudo do movemento e no cálculo das áreas dalgunhas superficies. Zenón de Elea creou varios exemplos famosos de tales paradoxos. O cálculo infinitesimal axudou a resolvelos, especialmente co uso de ferramentas coma os límites e as series infinitas.
COROT
Deseño da misión
Durante o tempo que dure a súa misión, COROT observará de maneira perpendicular ó seu plano orbital, co que non haberá ocultacións por parte da Terra, permitindo 150 días de observacións continuas. Durante o verán boreal observará un area ó arredor da constelación de Serpens e durante o inverno observará en Monoceros. Os 30 días restantes COROT observará outras cinco partes do ceo. Hai catro partes xa identificadas baixo estudo:
Cálculo infinitesimal
Aínda que algunhas das ideas do cálculo infinitesimal remóntanse á Grecia Antiga e á India, o seu uso moderno comeza en Europa, no século XVII, cando Isaac Newton e Gottfried Wilhelm Leibniz, baseándose no traballo de matemáticos anteriores, introduciron os principios básicos do cálculo. Os seus avances tiveron un forte impacto no desenvolvemento da física.
COROT
Deseño da misión
O observatorio monitorizará o brillo das estrelas, buscando as pequenas diminucións que ocorren regularmente cando os planetas transitan por diante do seu sol. COROT será suficientemente sensible como para detectar planetas rochosos varias veces máis grandes que a Terra. Espérase tamén que descubra novos xigantes de gas, que son a maior parte de planetas descubertos ata a data do lanzamento de COROT.
Cálculo infinitesimal
Historia
miniatura|200px|dereita|[[Isaac Newton foi un dos máis famosos contribuíntes ao cálculo infinitesimal, polas súas leis do movemento e outros conceptos da física matemática.]]
COROT
Deseño da misión
COROT tamén levará a cabo observacións astrosismolóxicas, podendo detectar as variacións de luminosidade asociadas coas pulsacións acústicas das estrelas. Este fenómeno permite o cálculo preciso da masa da estrela, a súa idade e a súa composición química, ademais de permitir comparar o Sol con outras estrelas.
Cálculo infinitesimal
Historia
A historia do cálculo infinitesimal transcorreu por períodos moi diferentes, sendo os máis destacados os da Grecia Antiga, a India e a Europa da Idade Moderna.
Na Grecia Antiga aparecen algunhas ideas básicas do cálculo integral, mais non semella que ditas ideas desenvolvéranse dun xeito sistemático e rigoroso. Eudoxo de Cnido (c.-408 - c.-355) xa empregaba o método de converxencia (ás veces tamén chamado de exhaución, ou exhaustación), preludio da noción de límite, co fin de calcular áreas e volumes. Arquimedes (c.-287 - c.-212) desenvolveu esta idea en profundidade, ideando métodos que lembran ao cálculo integral.
COROT
Deseño da misión
En cada campo de visión haberá unha estrela que será o obxectivo principal para astrosismoloxía, así como ata nove outros obxectivos. Simultaneamente o observatorio rexistrará o brillo de 12.000 estrelas máis brillantes de magnitude 15,5 para o estudo sobre planetas extrasolares. Espérase que como resultado se atopen unhas cantas ducias de planetas.
Cálculo infinitesimal
Historia
A matemática hindú, enormemente descoñecida en Occidente ata o século XX, xerou varios traballos que contiñan algunhas das ideas do cálculo infinitesimal. No ano 499, o astrónomo e matemático Aryabhata empregaba a noción de infinitésimo e expresaba un problema de astronomía a través dunha sinxela ecuación diferencial. Manjula, no século X, expresou con maior detalle esta ecuación nun comentario. Finalmente esta ecuación conduciu no século XII a Bhaskara II a desenvolver unha protoderivada para representar o cambio infinitesimal, e a describir unha forma temperá do teorema de Rolle. No século XIV, Madhava, xunto con outros astrónomo-matemáticos da Escola de Kerala, describiu casos especiais de series de Taylor que se tratan no libro Yuktibhasa.
A segunda metade do século XVII foi unha época de grandes novidades en Europa. O cálculo infinitesimal proporcionou unha nova oportunidade á física matemática de resolver cuestións que viñan de lonxe. Varios matemáticos contribuíron a estes grandes adiantos, especialmente John Wallis e Isaac Barrow. James Gregory probou un caso especial do Teorema Fundamental do Cálculo en 1668.
COROT
Deseño da misión
A misión comezou o 27 de decembro de 2006 co lanzamento do observatorio a bordo dun foguete Soiuz 2-1b ata unha órbita polar de 827 km de altura. A primeira observación da campaña científica tivo lugar o 3 de febreiro de 2007.
Desenvolvemento
COROT foi construído principalmente polo CNES, a onde foron enviadas os compoñentes individuais para montar o observatorio. A baía de equipamento, que alberga a electrónica de obtención de datos e de preprocesamento, foi construída polo laboratorio LESIA, pertencente ó observatorio de París, e levou 60 persoas-ano completalo. A cámara de COROT, tamén construída polo laboratorio LESIA, levou 25 persoas-ano.
Cálculo infinitesimal
Historia
miniatura|200px|esquerda|[[Gottfried Wilhelm Leibniz foi inicialmente acusado de plaxiar traballos non publicados de Isaac Newton, mais hoxe en día é recoñecido en igual medida coma inventor independente do cálculo infinitesimal.]]
COROT
Potencial
Antes do comezo da misión o equipo declarou que COROT só sería capaz de detectar planetas unhas poucas veces máis grandes que a Terra e que non estaba deseñado especificamente para detectar planetas habitables. De acordo á declaración ós medios co que se anunciaron os primeiros resultados, os instrumentos de COROT estaban funcionando con maior precisión da que fora prevista, podendo ser capaz de atopar planetas máis pequenos que a Terra.
Asúmese que COROT podería detectar tan só unha pequena porcentaxe de planetas dentro do seu rango de detección debido á baixa porcentaxe de planetas que en teoría transitarán no ángulo adecuado para ser vistos polo observatorio. Espérase que os sistemas planetarios detectados serán reobservados polos futuros observatorios espaciais Darwin, pertencente á ESA, e Terrestrial Planet Finder, ou incluso polo observatorio Kepler, actualmente en funcionamento.
Cálculo infinitesimal
Historia
Cando Newton e Leibniz publicaron os seus resultados por vez primeira, houbo unha grande polémica acerca de que matemático (e por tanto que país) merecía o recoñecemento. Newton obtivo os seus resultados primeiro, mais Leibniz publicounos antes, o que levou a Newton a acusar a Leibniz de roubarlle ideas dos seus apontamentos non publicados. Esta controversia dividiu aos matemáticos de fala inglesa dos matemáticos do continente por moitos anos, en prexuízo dos matemáticos ingleses. A notación de Newton era claramente menos flexible cá de Leibniz, o que provocou certo atraso no desenvolvemento da análise matemática (as matemáticas baseadas no cálculo infinitesimal) no Reino Unido. Os británicos conservaron a notación de Leibniz ata que a comezos do século XIX a chamada Analytical Society introduciu con éxito no Reino Unido o cálculo infinitesimal proposto por Leibniz.
Feliz Feroz
Feliz Feroz (editado en galego baixo o título de Feliz Feroz. O lobiño riquiño ) é unha obra de literatura infantil escrita por Hematocrítico.
Cálculo infinitesimal
Historia
De tódolos xeitos, do estudo coidadoso dos artigos de Leibniz e Newton dedúcese que chegaron independentemente aos seus resultados, empezando Leibniz coa integración e Newton coa diferenciación. Hoxe en día, tanto Newton coma Leibniz son recoñecidos por desenvolver o cálculo infinitesimal de forma independente. De tódolos xeitos, foi Leibniz quen deu á disciplina o seu nome. Newton chamou ao seu cálculo "a ciencia das fluxións".
Feliz Feroz
A súa primeira edición foi en idioma español baixo a editorial Anaya o 17 de abril de 2014 e dentro da colección Sopa de Libros. Posteriormente foi editado en galego por Edicións Xerais.
Cálculo infinitesimal
Historia
Tras Leibniz e Newton, moitos matemáticos contribuíron ao continuo desenvolvemento do cálculo infinitesimal. No século XIX, matemáticos coma Cauchy, Riemann e Weierstrass dotaron ao cálculo duns fundamentos máis rigorosos. Foi tamén durante este período que as ideas do cálculo foron xeneralizadas ao espazo euclídeo e ao plano complexo. Lebesgue tamén xeneralizou a noción de integral.
COROT
Descubrimentos
O 3 de maio de 2007 informouse de que COROT descubrirá un Xúpiter quente, ó que se denominou COROT-1b, orbitando unha estrela similar ó Sol e a uns 1500 anos luz de distancia. COROT-1b ten un radio aproximadamente 1,78 veces o radio de Xúpiter, unha masa unhas 1,3 veces a masa de Xúpiter e orbita á súa estrela unha vez cada 1,5 días. No día de operacións número 300 a ESA informou de que COROT estaba descubrindo exoplanetas a un ritmo determinado pola disposición de recursos que permitiran confirmar e seguir as deteccións. O 20 de decembro de 2007 publicáronse resultados adicionais, confirmándose o descubrimento dun segundo exoplaneta, COROT-2b, cun radio de 1,4 veces o de Xúpiter e 3,5 veces a súa masa. O período orbital é menor de dous días. Os resultados astrosismolóxicos foron publicados na mesma nota de prensa. Publicáronse tres artigos científicos describindo os dous exoplanetas, con confirmación polo método da velocidade radial, que apareceron en Astronomy and Astrophysics en maio de 2008 (Barge 2008, Alonso 2008 and Bouchy 2008). Nese mesmo mes anunciouse o descubrimento de COROT-3b, un obxecto que é algo entre unha anana marrón e un planeta.
Feliz Feroz
Sinopse
Lobiño é un lobo que, malia presumírselle unha actitude feroz, é dócil e bo. Preocupada pola súa falta de fereza, a nai de Lobiño decide envialo a xunto o seu irmán e tío de Lobiño, o Lobo Feroz. Lobo Feroz terá o cometido de converter ao bo e dócil Lobiño nun gran depredador. Lobiño é ensinado polo seu tío a cazar coellos, asustar ás persoas, comer aos porcos... Pero non é quen de facelo. En lugar diso, come ensalada cos demais animais, faise amigo de Carapuchiña, e ponse a xogar cos porcos.
Cálculo infinitesimal
Historia
Seki Kowa, un matemático xaponés contemporáneo de Leibniz e de Newton, enunciou tamén algunhas das propiedades fundamentais do cálculo integral. Con todo, o seu traballo non foi coñecido en Occidente por mor da escaseza de contactos co Extremo Oriente.
COROT
Descubrimentos
COROT atopou tres estrelas que mostran un comportamento sismolóxico semellante ó do Sol (oscilacións e granulacións), aínda que son máis quentes que este.
Car Seat Headrest
Inicios en Bandcamp
Car Seat Headrest comezou como o proxecto de Will Toledo pouco despois de que rematase o instituto. Toledo editara música anteriormente baixo o alias de Nervous Young Men, pero despois de loitar por conseguir unha audiencia decidiu cambiar as súas tácticas elixindo intentar e editar cancións máis experimentais para ver se podía chamar a atención de alguén. Elixiu o nome de "Car Seat Headrest" debido á súa decisión de gravar as voces dos seus primeiros álbums no asento traseiro do seu coche pola súa privacidade. A produción de Toledo foi medrando e facéndose cada vez menos lo-fi, aínda que mantense como un bo exemplo de ética Do It Yourself.
COROT
Planetas descubertos por COROT
Atopáronse sete obxectos planetarios durante a misión.
Cálculo infinitesimal
Historia
Hoxe en día, matemáticos de todo o mundo seguen a contribuír no desenvolvemento da disciplina.
Car Seat Headrest
Inicios en Bandcamp
Co lanzamento en 2011 de Twin Fantasy, que se convertería no máis popular dos seus álbums autoeditados, Toledo notou unha grande afluencia de novos seguidores da banda.
COROT
Fallo da unidad de procesamento número 1
O 8 de marzo de 2009 o satélite sufriu a perda de comunicación coa unidade de procesamento número 1, adicada ó procesamento de datos dun dos dous fotodetectores da nave. As operacións científicas reiniciáronse a principios de abril coa unidade de procesamento número 1 fóra de servizo e coa número 2 funcionando normalmente. A perda do fotodetector número 1 implica a perda dun dos CCD adicados á astrosismoloxía e dun dos CCD adicados á detección planetaria. O campo de visión do satélite polo tanto viuse reducido nun 50%. A perda do canle 1 parece ser permanente.
Car Seat Headrest
Contrato con Matador
En setembro de 2015 Car Seat Headrest anunciou a través da súa páxina de Facebook que asinara un contrato con Matador Records. No mes de outubro dese ano a banda publicou o álbum recompilatorio Teens of Style a través de Matador, sendo o seu primeiro traballo non autoeditado por Bandcamp.
O día 20 de maio de 2016 vería a luz o seu primeiro disco creado a través dun proceso de estudio tradicional, Teens of Denial.
Unha mestura alternativa do sinxelo de 2017 de Car Seat Headrest "War Is Coming (If You Want It)" foi publicada en Bandcamp durante un día indo os seus beneficios ao Transgender Law Center. Unha versión final do tema lanzouse dez días despois.
O 13 de decembro de 2017 a banda publicou a través de Spotify unha versión regravada de "Beach Life-In-Death", o segundo tema de Twin Fantasy, sen un anuncio previo. Este feito disparou os rumores entre os seguidores do grupo sobre que o álbum podería ser regravado no seguinte ano. O 27 de decembro, os seareiros atoparon unha lista de Amazon que detallaba unha versión regravada de Twin Fantasy, e posteriormente subírona ao subreddit de Car Seat Headrest. Despois apareceu unha lista en SRCVinyl.com, con data do 16 de febreiro de 2018, que contiña unha versión resumida do anuncio de prensa de Matador Records.
Twin Fantasy (Face to Face) e Commit Yourself Completely
O 19 de xaneiro de 2018 Matador Records anunciou formalmente o lanzamento da regravación, titulada Twin Fantasy (Face to Face), xunto cunha reedición do álbum orixinal. Twin Fantasy (Face to Face) foi publicado o día 16 de febreiro. O orixinal, que foi rebautizado Twin Fantasy (Mirror to Mirror), editouse en vinilo como parte do Record Store Day o 21 de abril.
O 15 de febreiro Car Seat Headrest publicou unha versión do tema "Fallen Horses" de Smash Mouth, que devolveron o favor versionando "Something Soon".
Dende xaneiro de 2018 Car Seat Headrest estivo xirando coa banda amiga baseada en Seattle Naked Giants, como unha parte da súa ampliada formación ao vivo.
En agosto de 2018, cando lle preguntaron sobre novo material, Toledo confirmou que estaba “facendo demos en Ableton,” engadindo “pode que haxa cousas que sorprendan a persoas que só nos coñecen como banda de rock, pero non creo que sexa unha sorpresa para as persoas que revisan as nosas cousas menos coñecidas". En xaneiro de 2019 Andrew Katz confirmou que a banda estaba gravando música nova a través dun vídeo subido a Instagram.
Tras o anuncio de nova música, a banda comezou a experimentar con material novo en varios concertos endecembro de 2018, estreando as cancións "Weightlifters" e "Can't Cool Me Down". Agardese que eses temas aparezan no próximo lanzamento do grupo.
O 12 de xuño de 2019 Car Seat Headrest anunciou un novo álbum ao vivo titulado Commit Yourself Completely, con gravacións oficiais de actuacións da súa xira máis recente. O disco foi lanzado á seguinte semana do anuncio, o día 19 de xuño.
Making a Door Less Open
Making a Door Less Open lanzouse con tres versións distintas con diferentes formatos: vinilo, CD e streaming, cada unha con variacións na listaxe de cancións e elementos musicais específicos. O álbum foi recibido con reaccións dispares por parte dos seguidores do grupo, que sinalaron as moitas diverxencias cos anteriores traballos da banda, pero recibindo unha puntuación de 77 en Metacritic. Toledo destacou que el e a banda estaban traballando nun álbum complementario para o seu último lanzamento, mentres buscaba o xeito de mellorar a máscara de Trait para incorporala aos concertos.
O 22 de xuño de 2021 Car Seat Headrest publicou dous EPs: MADLO: Influences, unha colección de catro versións, e MADLO: Remixes, formado por catro remesturas de temas de Making a Door Less Open.
La Selle-en-Luitré
La Selle-en-Luitré (en Kell-Loezherieg) é unha comuna francesa do departamento de Ille e Vilaine, na Bretaña.
Serbia nos Xogos Olímpicos
Serbia participou por vez primeira nos Xogos Olímpicos en 1912, como o Reino de Serbia. Serbia regresou ás olimpíadas como un equipo independente noventa e seis anos despois, nos Xogos Olímpicos de 2008.
Lista de condes de Galicia
miniatura|Miniatura medieval procedente do Tombo A da [[Catedral de Santiago de Compostela onde se representa a Ordoño II xa como rei.]] Conde de Galiza foi un título que se empregou no Reino de Galiza durante a Idade Media, desde o século IX até o XIII. Usado en diferentes circunstancias e mediante diversas fórmulas, tivo significados mutábeis, podendo facer referencia, nunha primeira etapa, a grandes magnates que eran lugartenentes do rei ou, máis serodiamente, á cabeza visíbel da nobreza galega.
Séculos IX-XI
Após a finalización do longo reinado de Afonso II no ano 842, a converxencia de intereses entre a aristocracia galega e Ramiro I, a cal lle permitira depor a Nepociano polas armas e acceder ao trono, fixo que a relación entre os magnates e os reis fose un pouco máis lonxe mediante a adquisición por parte dos aristócratas da condición de funcionarios reais. Deste xeito, os magnates, que eran os que rexían nos seus propios dominios, comezaron a se denominar condes (comites), unha titulación que supuña unha elevada posición social e outorgaba un carácter non-rexio. Non era nesta altura un título nobiliario; senón a expresión do cargo de xefe militar ao mando de exércitos propios. Segundo a serie recompilada en 1795 por Juan Francisco Masdeu, o primeiro coñecido sería o conde Pedro, mencionado na Crónica Albeldense facendo fronte a un ataque normando so o reinado de Ordoño I (850-866) e identificado por algúns autores con Pedro Theon.
Séculos XI-XIII
miniatura|Raimundo de Borgoña, conde de Galiza. En 1073 Rodrigo Ovéquiz, conde de Lugo, rebelouse contra o rei Afonso VI e autoproclamouse conde de Galiza.
Condado de Galiza
Xa contra 1087, no medio dunha rebelión liderada por Rodrigo Ovéquiz e apoiada polo bispo de Santiago, Diego Páez, cuxo obxectivo era repor o rei García II e casalo cunha filla de Guillerme o Conquistador, Afonso VI creou o condado de Galiza e cedeuno ó seu xenro Raimundo. Adicionalmente, arredor da súa figura creouse unha estrutura administrativa propia dun monarca (con chanceler, mordomo e meiriño mor propios), de xeito que atinxiu elevadísimas cotas de poder, empregando fórmulas propias da realeza e suplantando a autoridade do rei. Así, o conde borgoñón gobernou o territorio galego con total autonomía, como se fose un auténtico principado feudal ou mesmo unha especie de vicerreinado. Os seus dominios como conde de Galiza chegaban até Zamora e Salamanca, onde exercía igualmente a súa autoridade.
Casa de Trava
Coa morte de Raimundo, o seu principal valedor e cabeza da nobreza galega, Pedro Froilaz de Trava, converteuse no seu sucesor.
Os Vela
Ademais da predominante Casa de Trava, os descendentes do conde Vela Ovéquiz (†1085), irmán de Rodrigo Ovéquiz, que son coñecidos como os Vela, tamén se denominaron condes de Galiza.
Outros
Outros magnates tamén aparecen nalgún momento como condes de Galiza.
Século XIV
Após a morte de Rodrigo Gómez sen sucesión, a nobreza galega ficou sen unha cabeza visíbel. Pedro Fernández de Castro, señor da casa de Lemos, que foi pertegueiro mor de Santiago, encomendeiro do bispado de Lugo e adiantado mor de Galiza, entre outros, é considerado o sucesor por mor das altas cotas de poder que atinxiu, malia que nunca empregou o título de conde de Galiza. O seu fillo, que ademais foi conde de Lemos, Trastámara e Sarria, seguiu encabezando o poder político galego.
Litio
O litio é un elemento químico de símbolo Li e número atómico 3. Na táboa periódica dos elementos, encóntrase no grupo 1, entre os elementos alcalinos. Na súa forma pura, é un metal mol, de cor branco prata, que se oxida rapidamente en aire ou auga. É o elemento sólido máis lixeiro e emprégase especialmente en aliaxes condutoras da calor, en baterías eléctricas e, as súas sales, no tratamento de certos tipos de depresión.
Características principais
É o metal máis lixeiro, a súa densidade é tan só a metade da que ten a auga. Ó igual que os demais metais alcalinos é univalente e moi reactivo, aínda que menos que o sodio, polo que non se encontra libre na natureza. Achegado a unha chama tórnaa carmesí pero se a combustión é violenta a chama adquire unha cor branco brillante.
Aplicacións
Pola súa elevada calor específica, o maior de tódolos sólidos, emprégase en aplicacións de transferencia de calor e polo seu elevado potencial electroquímico constitúe un ánodo adecuado para as baterías eléctricas. Ademais ten outros usos:
Historia
O litio (do grego λιθoς, pedra) foi descuberto por Johann Arfvedson no 1817. Arfvedson encontrou o novo elemento na espodumena e lepidolita dun mineral de petalita, LiAl(Si2O5)2, da illa Utö (Suecia) que estaba analizando. No ano 1818 C.G. Gmelin foi o primeiro en observar que os sales de litio tornan a chama dunha cor vermella brillante. Ambos os dous intentaron, sen éxito, illar o elemento dos seus sales, o que finalmente conseguiron W.T. Brande e Humphrey Davy mediante electrólise do óxido de litio.
O nome do elemento proven do feito de ter sido descuberto nun mineral, mentres que o resto dos metais alcalinos foron descubertos en tecidos de plantas.