cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Emilio Herrera
Segunda República
En 1931, Afonso XIII veu perdido o seu prestixio e decidiu abandonar España. Proclamouse a Segunda República Española e formouse un novo Goberno, cuxo programa foi de signo reformista e progresista. Esta situación xerou a Herrera un conflito de lealdades, pois, por unha banda, debía lealdade persoal ao rei Afonso XIII (a quen acompañou a París no seu exilio), como cabaleiro xentilhome; por outro, debía lealdade á República española e ao pobo español como militar que xurou servilo. Afonso XIII, nun honroso xesto, liberouno do seu compromiso e convidouno a regresar a España e servila. En efecto, Herrera, católico e monárquico, unha vez o novo réxime foi legal e lexitimamente establecido, xurou a súa lealdade ao mesmo.
Aisling
No sentido primario, unha aisling (o nome é feminino en irlandés e gaélico escocés) é unha visión ou soño, pero en irlandés a palabra tamén ten o significado derivado de "poema alegórico".
Emilio Herrera
Segunda República
Naquel momento, Herrera era xa unha figura destacada da aeronáutica e a Sociedade de Nacións nomeouno experto internacional de aviación. Esta foi unha época moi intensa na súa vida: en 1932, representou a España na Conferencia de Desarmamento da Sociedade de Nacións; neste mesmo ano a Academia de Ciencias Exactas, Físicas e Naturais elixiuno académico (medalla núm. 15), na que ingresou o 19 de abril de 1933 cun discurso sobre Ciencia e Aeronáutica. Tamén patentou unha regra de cálculo para a resolución de problemas aerodinámicos. A pouco de ingresar, presentou o seu proxecto de ascensión en globo para o estudo da estratosfera usando o que denominou escafandro estratonáutico, antecedente dos traxes espaciais. Realizou o deseño en 1935 nos talleres do Polígono de Aerostación de Guadalaxara e no Laboratorio Aerodinámico de Cuatro Vientos. Por unha banda, un globo que podía alcanzar os 26.000 metros de altitude e por outro deste primeiro traxe espacial que contaba con micrófono, sistema de respiración antivapor, termómetros, barómetros ou varias ferramentas para medir e recoller mostras.
Tetis (nereida)
Voda con Peleo
Cando Quirón soubo que os deuses renunciaran a Tetis, convenceu ó seu discípulo Peleo, fillo de Éaco, para que a pedise en matrimonio; outra versión conta que os deuses enviaron a Iris a buscar un mortal que quixera casar con ela, e Iris foi pedir consello a Quirón, que se distinguía pola súa sabiduría. Finalmente, tamén se di que foi a propia Hera a que escollera casala co "máis noble dos mortais" e mandou a Iris onda Quirón para que preparara a Peleo para a voda.
Emilio Herrera
Segunda República
miniatura|250x250px|O Polikarpov I-15 coñecido como Chato, foi un dos mellores avións republicanos durante a guerra civil.
Aisling
Presentación
Nunha visión, a illa de Irlanda aparece ao poeta en forma de muller (véxase Ériu), ás veces nova e fermosa, ás veces vella e consumida. Esta figura feminina refírese a miúdo nos poemas An Spéirbhean, "muller celestial". Ela lamenta o estado actual do pobo irlandés, pero augura unha inminente renovación do seu destino, normalmente ligada ao regreso do demandante dos Estuardo ao trono de Inglaterra.
Emilio Herrera
Segunda República
Varias décadas despois, a axencia estadounidense NASA basearíase nos seus estudos para a elaboración dos traxes espaciais, que como recoñecemento o astronauta Neil Armstrong entregou unha das rocas lunares a un dos seus colaboradores Manuel Casajust Rodríguez, empregado na NASA. A roca terminaría depositada durante moitos anos no Museo de Aeronáutica e Astronáutica de España, e actualmente atópase desaparecida desde o ano 2004. Segundo referiu o seu axudante, o piloto Antonio García Borrajo: "Cando os norteamericanos ofrecéronlle a Herrera traballar para o seu programa espacial cun cheque sen limitacións en ceros, el pediu que unha bandeira española ondease na lúa, pero dixéronlle que só ondearía a de Estados Unidos". Herrera rexeitou a oferta.
Aisling
Presentación
''
Emilio Herrera
Segunda República
Herrera tiña xa o rango de Tenente Coronel e era o director técnico da forza aérea republicana onde organiza as escolas de aviación. Co comezo da guerra civil española en 1936, mentres se atopa ditando un curso na Universidade de Santander, o seu proxecto viuse definitivamente abandonado. Mantense fiel ao goberno republicano e en 1937 é un dos poucos oficiais ascendido a xeneral. A pesar de ser recoñecido como de ideas conservadoras e non conxeniar cos sectores máis radicalizados no poder, mantén a súa lealdade ao goberno aínda que perde por iso a amizade de numerosos amigos como Kindelán, xefe da aviación rebelde. Por outra banda, o seu fillo Petere, militaba activamente no Partido Comunista e en 1938 é Premio Nacional de Literatura. En setembro de 1937 morre na batalla de Belchite o seu segundo fillo, Emilio Herrera Aguilera (familiarmente Pikiki) de apenas dezanove anos, sarxento era piloto do caza Polikarpov I-15.
Aisling
Presentación
No nome do fiel rei, que pronto volverá''
Tetis (nereida)
Voda con Peleo
Como fora que Tetis se negaba, ou ben porque o mesmo Quirón sospeitara que Tetis se negaría a casar cun mortal, Quirón aconsellou a Peleo que fose onda ela cando estivese dormida, nunha cova dun illote de Tesalia, e que a atase fortemente, sen deixarse impresionar polas transformacións que experimentara. Efectivamente, Tetis converteuse primeiro en lume, logo en auga, logo en león, logo en serpe e, finalmente, en xiba, que o cubriu de tinta, pero Peleo non a soltou ata que recuperou a forma humana e aceptou casar con el.
Aisling
Presentación
Para gobernar e defender o triplo reino para sempre.
Emilio Herrera
Exilio antifranquista
Ao final da Guerra de España estaba en Suramérica, onde viaxara en 1939 en misión oficial acompañando ao político Indalecio Prieto. Aínda que nun primeiro momento estivo exiliado en Chile, pouco despois dirixiuse a Francia, onde viviría no exilio de maneira humilde, debido aos curtos recursos económicos de que dispuña. Baixo o Réxime de Vichy, o Goberno alemán de Hitler ofreceulle traballar no denominado Laboratorio de Vibracións de Berlín, proposta que vetou o Goberno do xeneral Franco, aínda que o propio Herrera xa renunciara aceptar a proposta do xeneral Von Faupel, ao que coñecía desde a década de 1920, cando con motivo do seu periplo por América do Sur para estudar a súa liña de dirixibles, coincidiu con este nunha homenaxe que lle ofreceu a colonia española de Lima. Herrera recoñeceu que o proxecto o seducía, pero que lle resultaba imposible aceptalo e, con toda franqueza, comunicoullo a Von Faupel, que aceptou os seus argumentos como propios dun home de honra.
Tetis (nereida)
Voda con Peleo
Hera organizou a voda de Tetis e Peleo por todo o alto, invitando á cerimonia no monte Pelión a tódolos deuses do Olimpo, que asistiron sentados en cadanseu trono. Hera levantou o facho nupcial, Zeus entregou á noiva e Ganimedes serviu o néctar ós asistentes. As Musas cantaron e as Nereidas danzaron. Invitados por Quirón, tamén estiveron presentes numerosos centauros augurándolles boa fortuna.
Emilio Herrera
Exilio antifranquista
Continuou adicándose á investigación aeronáutica e científica, colaborando en revistas francesas de temática aeronáutica, fundamentalmente en L'Aerophile que dirixía o seu amigo Blondel de la Rougerie. Foron anos moi difíciles, que soportou con verdadeiro estoicismo. Herrera vivía xunto coa súa esposa grazas aos seus dereitos de patentes dun sistema de dobre proxección xeográfica e un flexicalculador para resolver funcións matemáticas e integrais elípticas. En 1945 publicou un artigo, que foi rexeitado, sobre o uso da bomba atómica días antes do ataque nuclear sobre Hiroshima. Era un seguidor e defensor da teoría da relatividad de Albert Einstein, con quen tivo amizade persoal por mor da visita a España que o sabio alemán realizou en 1923. Tamén foi laureado pola Academia de Ciencias de Francia polos seus estudos sobre aeronáutica e astronáutica, de feito propuxera ao Ministerio do Ar francés o lanzamento dun satélite artificial, aproveitando un dos foguetes V-2 que Francia recibiu á rendición de Alemaña. Posteriormente ingresou na Office National d'Études et de Recherches Aérospatiales (ONERA) e foi nomeado consultor da UNESCO sobre temas de física nuclear, cargo do que dimitiu ao ser aceptado o ingreso do réxime franquista na ONU.
Aisling
Presentación
Crendo que as boas novas que me asegurou Aoibhill eran certas,
Emilio Herrera
Exilio antifranquista
Foi recoñecido internacionalmente pola súa circia política antifranquista, formando parte de varios gabinetes do Goberno da República española no exilio como ministro de Asuntos Militares e, entre 1960 e 1962, como presidente do Goberno republicano español no exilio. Durante o seu breve mandato tentou manter o recoñecemento da lexitimidade republicana nos foros internacionais e a colaboración cos exiliados da ditadura portuguesa. Ao falecer Diego Martínez Barrio, presidente da República Española, Herrera foi sucedido polo historiador Claudio Sánchez-Albornoz, aínda que se mantivo como ministro de Asuntos Militares.
Tetis (nereida)
Voda con Peleo
Os deuses, conxuntamente, regalaron ó noivo unha espléndida armadura dourada, e Poseidón engadiu dous cabalos veloces e inmortais, Balio e Xanto, fillos de Céfiro, o Vento do Oeste, e Podarge; Quirón regaloulle unha lanza de freixo. Pasado o tempo, Peleo entregoulle ó seu fillo Aquiles, cando este marchou á Guerra de Troia, a armadura, a lanza e os cabalos inmortais.
Pero a deusa Eris (ou Éride), a Discordia, non fora invitada e, como forma de vinganza deixou sobre a mesa unha mazá de ouro coa inscrición "Para a máis bela"; ou ben deixouna rodar ós pés de Hera, Atenea e Afrodita, cando estas estaban a falar tan tranquilas. Esta mazá e a decisión de Paris, que elixiu a Afrodita como a máis fermosa, foi a orixe da Guerra de Troia, pois a deusa prometeulle o amor de Helena, a muller mortal máis fermosa.
Aisling
Presentación
O aisling é un xénero poético derivado do cantar de xesta medieval: segundo Bernard O'Donoghue, é un xénero poético que deriva directamente das cantigas medievais dos bardos gaélicos, e é semellante a O Cantar de Roland, o Roman de la rose ou mesmo A Divina Comedia. Así, é comparable á reverdie francesa, na que o poeta coñece a unha muller fermosa e sobrenatural, que simboliza o regreso da primavera, a munificencia da natureza e o amor.
Emilio Herrera
Exilio antifranquista
En 1967, ano do seu falecemento, Herrera mostrouse partidario dunha reconciliación nacional, e buscou o apoio político e relixioso para celebrar un referendo no que os españois puidesen elixir libremente entre monarquía ou república. Faleceu no domicilio do seu fillo José Herrera "Petere" en Xenebra aos oitenta e oito anos de idade.
Recuperación da súa figura histórica
En 1984, publicáronse as súas Memorias (incompletas) en inglés, e en 1986 en español. Tras unha longa xestión por parte da súa familia, os ex aviadores da República, varios historiadores e uns oficiais do Exército do Aire dedicados á recuperación dunha valiosa parte da historia da aviación española, realizouse en Selecta a inhumación dos seus restos. O comité de honra estaba encabezado polo rei Xoán Carlos I. O acto, presidido polo alcalde de Granada, contou coa presenza de Mario Soares, amigo do xeneral Herrera, durante o seu exilio en París. En 1993 os seus restos mortais foron trasladados ao cemiterio da súa Granada natal.
O 30 de xaneiro de 2019 o goberno español realizou unha homenaxe de reparación coa devolución do diploma de Académicos Numerarios que lle foi retirado durante a ditadura de Francisco Franco.
A Fundación Emilio Herrera Linares é a responsable de conservar o seu arquivo persoal. O premio máis importante dos distintos que concede a Fundación Aena, dotado con 60 000 €, entrégase na súa honra.
En decembro de 2019, estreouse en Granada e Madrid o primeiro documental que percorre a vida e obra de Emilio Herrera. Producido por Atrevida Producciones e dirixido por Alberto Flechoso. O documental foi adquirido por TVE para a súa emisión ao longo de 2020.
Tetis (nereida)
Nacemento de Aquiles
miniatura|250px|A Educación de Aquiles por Quirón (Herculano, s. I, Museo Arqueolóxico, Nápoles)
Peleo e Tetis tiveron sete fillos, pero Tetis procedía a queimalos para sacarlles a parte mortal herdada do pai, o que obviamente provocaba a súa morte. Así que Peleo, sospeitando algo, vixiou a Tetis tralo nacemento do sétimo fillo, Aquiles, ata que a viu repetir a operación, poñéndoo ó lume e esparexendo sobre el ambrosía. Nese momento, Peleo saíu do seu agocho e arrebatoulle o fillo, xusto no momento en que xa fixera inmortal todo o seu corpo excepto o talón, por onde o suxeitaba. Segundo outra tradición, Tetis intentaba facer inmortal ó seu fillo mergullándoo nas augas da lagoa Estixia, que circunda o Hades, suxeitándoo polo talón, co que o resultado sería o mesmo.
Tetis enfureceuse e abandonou a Peleo para regresar ó fondo do mar, aínda que non se desentendería do futuro de Aquiles. Foi neste momento cando Tetis ou Quirón lle deron nome ó fillo, Aquiles, que significa sen labios (de a (privativa) e kheile, labios), pois aínda non puxera os labios no seu peito; segundo Pseudo-Apolodoro, o seu nome anterior era Ligirón. Sen nai, Peleo confiou a educación do fillo nas mans do centauro Quirón, quen o ensinou a tocar a lira e a loitar, e que o alimentaba con entrañas de leóns e porcos bravos e medula de osos.
Igrexa de Santiago de Pezós
A Igrexa de Santiago de Pezós é a igrexa parroquial de Pezós, orixinalmente románica, como denota a ábsida; a súa bóveda está decorada con pinturas sobre a vida de Cristo. Ademais da ábsida, a igrexa componse dunha portada do século XV, unha capela lateral do XVII e outra fronte a ela do XIX. O edificio está construído con lousa revocada, reforzada nos recantos e ocos con perpiaños de pedra, e presenta tamén o teito de lousa.
Tetis (nereida)
Aquiles en Troia
Cando Aquiles tiña tan só nove anos, o adiviño Calcas prognosticou que Troia nunca sería conquistada se o exército grego non contaba coa axuda do heroe. Pero Tetis coñecía un augurio que anunciaba a súa morte prematura na guerra, e decidiu ocultalo na corte do rei de Esciro, Licomedes, disfrazado de muller e oculto entre as fillas deste. Alí viviu Aquiles durante varios anos ata que, ó coñecer a profecía de Calcas, Odiseo e Diomedes foron buscalo e recrutárono para a batalla.
miniatura|300px|esquerda|Tetis arma ó seu fillo Aquiles (Giulio Romano, s. XVI)
Ametista
dereita|miniatura|Principais países produtores de ametista. A ametista é unha variedade macrocristalina violeta do cuarzo. A cor pode ser máis ou menos intensa, segundo a cantidade de ferro (Fe+3) que conteña. Pode presentarse corada por zonas con cuarzo transparente ou amarelo. As puntas adoitan ser máis escuras ou degradarse até o cuarzo incoloro.
Igrexa de Santiago de Pezós
Historia
A igrexa probablemente remóntase ao século XIII, ao se construír a ábsida da igrexa. Nos séculos XV, XVII e XIX sufriu sucesivas reformas e ampliacións.
Tetis (nereida)
Aquiles en Troia
Aínda así, Tetis intentou disuadir ó fillo de que fose á guerra e, unha vez asumida a súa decisión, protexeuno canto puido. Mandou con el ó seu preceptor Fénix para que evitara que cometese ningún erro. Prohibiulle que fose o primeiro en desembarcar ó chegar a Troia, pois estaba anunciado que quen o fixera sería tamén o primeiro en morrer. Aquiles desembarcará en segundo lugar, á cabeza dos seus mirmidóns.
Ametista
Características
A pesar de que é moi resistente aos ácidos, a ametista é moi susceptible á calor. De feito, ao quentala a máis de 300 °C cambia a súa cor a castaño escuro, amarelo, alaranxado ou verde, segundo a súa calidade e lugar de orixe:
Aisling
Presentación
Aogán Ó Rathaille (1675–1729) é a miúdo considerado o primeiro e máis grande dos autores de aislingí. En The Hidden Ireland (1924), o político e ensaísta irlandés Daniel Corkery chamouno o "Dante de Munster". ».
Dark Angel (serie de televisión de 2000)
Dark Angel é unha serie de televisión estadounidense que se estreou na canle Fox o 3 de outubro de 2000. Creada por James Cameron e Charles H. Eglee, está protagonizado por Jessica Alba. Ambientada en 2019, a serie conta a historia de Max Guevara (Alba), unha supersoldado mellorada xeneticamente que escapa dunha instalación militar encuberta cando era nena. Nun Seattle postapocalíptico, ela tenta levar unha vida normal mentres elude a captura por axentes do goberno e busca aos seus irmáns e irmás dispersos tras a súa fuxida. Dark Angel foi a primeira e única serie producida pola compañía Cameron/Eglee Productions, e foi rodada en Vancouver nos Lions Gate Studios.
Tetis (nereida)
Aquiles en Troia
Tetis deulle armas a Aquiles para loitar en Troia, e trala morte do seu amigo e amante Patroclo pediu a Hefesto que lle fixera unha nova armadura (pois Patroclo vestía as armas de Aquiles e foron capturadas polos troyanos). Cando, xa ó final da Guerra, o rei Agamenón arrebatoulle a súa concubina Briseida tras verse obrigado a devolver a Criseida ós troianos, Aquiles ofendeuse e abandonou a batalla, pedindo a Tetis que intercedese ante Zeus para que este favorecese ó exército troiano.
Ametista
Características
Estes cambios na coloración débense aos cambios na valencia do ferro que contén, entre outras cousas. Pódese recuperar a cor orixinal da ametista someténdoa a irradiacións. Diferénciase doutras pedras tratadas á calor en que presenta un dicroísmo púrpura azulado e púrpura arroibado.
The Crew 2
The Crew 2 é un videoxogo de condución desenvolvido por Ubisoft Ivory Tower e distribuído por Ubisoft, sendo a secuela do videoxogo The Crew de 2014. O seu lanzamento produciuse o 29 de xuño de 2018, nas plataformas Microsoft Windows, PlayStation 4, Xbox One.
Xogabilidade
O videoxogo conta cun mundo aberto que recrea aos Estados Unidos, do mesmo xeito que The Crew. Como novidade, o xogador poderá conducir non só coches e motocicletas, senón tamén lanchas e avións. Os modos de xogos que inclúe son off-road, carreiras rueiras, carreiras profesionais e estilo libre. Similar ao anterior xogo, porá unha gran énfase en multixogador pero tamén conta cun modo un xogador. Tamén conta cun modo multixogador cooperativo, que permite aos xogadores unirse aos diferentes eventos. Este modo tamén pódese xogar só contra as IAs (personaxes non xogadores ou intelixencia artificial).
Desenvolvemento
En maio de 2017, Ubisoft confirmou de forma oficial The Crew 2 para plataformas da nova xeración. O xogo foi presentado no E3 2017, confirmando o seu desenvolvemento para Microsoft Windows, PlayStation 4, Xbox One.
Tetis (nereida)
Aquiles en Troia
miniatura|250px|Tetis implora a Zeus axuda para o seu fillo (Anton Losenko, 1737-1773)
Igualmente, intentou inutilmente disuadir a Aquiles de que matara a Heitor pois sabía que, tras facelo, el mesmo ía morrer ó pouco.
Ametista
Características
Non ten unha absorción do espectro lumínico característica. Adoita presentar inclusións en forma de marcas paralelas, coñecidas como raias de cebra e rabuñaduras de tigre, causadas por maclas romboédricas.
Aisling
Presentación
O seu poema Mac an Cheannaí ( O fillo do Redentor ) comeza así :
Tetis (nereida)
Aquiles en Troia
Trala morte de Aquiles, Tetis seguirá protexendo ó fillo deste, Neoptólemo, que tamén participaba heroicamente na Guerra de Troia. E unha vez conquistada e arrasada a cidade, aconselloulle que delongara uns días o regreso a Ténedos. Esta precaución salvouno do desastre que acompañou á volta dos outros reis aqueos, por causa das tormentas enviadas por Atenea que, por exemplo, afundiron tódalas naves de Menelao.
Ametista
Formación
esquerda|miniatura|Ametista no interior dunha xeoda. A ametista é un mineral de orixe magmática. Fórmase en filóns con solucións ricas en óxidos de ferro, que lle dan a súa cor morada característica a temperaturas inferiores aos 300 °C. O máis habitual é atopar a ametista tapizando o interior de ágatas en forma de xeodas, ás veces xigantescas. Tamén se poden atopar en forma de drusas (cristais que recobren a superficie de pedra) ou en filóns, acompañada doutros minerais.
The Crew 2
Desenvolvemento
Ubisoft anunciou a data de lanzamento do videoxogo o 29 de xuño de 2018, mediante a publicación dun novo tráiler. Ademais, confirmou que o xogo tería soporte para as consolas PlayStation 4 Pro e Xbox One X.
Ametista
Xoiaría
esquerda|miniatura|Ametista tallada. Cando é de cor viva e intensa, a ametista é a variedade do cuarzo máis apreciada. As ametistas máis perfectas tállanse para xoiaría, e o resto utilízase para facer obxectos de arte ou directamente, como exemplares minerais, para decoración ou coleccionismo.
Aisling
Presentación
Aisling ghear do dhearcas fein
The Crew 2
Crítica
The Crew 2 foi recibido con críticas maiormente positivas por parte da prensa de videoxogos, conseguindo unha cualificación media de 67 sobre 100, sumando as valoracións de todas as plataformas nas que foi lanzado. A mellor cualificación osténtaa na consola Xbox One, cunha media de 69% en base a 35 recensións, e a peor na consola PlayStation 4, con 64% en base a 53 análises.
Aisling
Presentación
ar leaba's me go lagbhríoch
Belenos Rugby Club
O Belenos Rugby Club, denominado Pasek Belenos por razóns de patrocinio, é unha entidade deportiva de Avilés adicada ó rugby que acadou o ascenso á División de Honra por primeira vez na tempada 2021-22. O club naceu en 1998 logo dunha escisión da sección de rugby da Asociación Atlética Avilesina que viña competindo na liga rexional asturiana dende 1990. O equipo disputa os seus partidos como local no estadio Santa Bárbara, tamén coñecido como Muro de Zaro.
Tetis (nereida)
Iconografía
miniatura|300px|Procesión dos deuses para asistir á voda de Tetis e Peleo (Vaso François, c. 570 a.C., Museo Arqueolóxico de Florencia)
Aisling
Presentación
an ainnir sheimh darbh ainm Éire
Tetis (nereida)
Iconografía
Na Ilíada, Homero describe a Tetis como a de pés de prata (I, 538, 556; XVIII, 381; XIX, 29), de fermosas trenzas (XVIII, 406) ou de longo peplo (XVIII, 427).
A escena do sometemento de Tetis por Peleo foi amplamente representada, desde o século VI a.C, na cerámica, que reflicte as transformacións da deusa na súa resistencia ó acoso de Peleo. O debuxante neoclásico inglés John Flaxman pintouna transformada en serpe.
Aisling
Presentación
ag teacht im ghaor ar marcaíocht
Tetis (nereida)
Iconografía
O momento seguinte, a voda, tamén se reflicte na cerámica clásica grega, como por exemplo no chamado Vaso François que recolle, entre as súas numerosas escenas, a chegada do cortexo dos deuses á casa de Peleo, pero para os artistas resultou máis interesante o episodio da mazá de ouro coa que Eris sementou a discordia entre as deusas presentes, se ben a famosa mazá non se representa ata a Época Helenística. Este será o momento que mostran as obras modernas (Giulio Romano, 1531; Rubens, 1636 etc.).
A pintura (e mosaicos) en tódolos tempos, recolle a consecuencia deste episodio, o Xuízo de Paris, con escasas variacións, seguindo a descrición que fai Apuleio en O asno de ouro, coa presenza de Paris, Hermes (que porta a mazá) e as tres deusas, Hera, Atenea e Afrodita, máis ou menos núas segundo o momento histórico. Así, na Idade Media represéntanse como tres damas, vestidas, simbolizando o poder, o éxito militar e o amor, pero a partir do século XV xa se pintan sistematicamente núas (especialmente a partir de Rafael (1515).
Igrexa de Santiago de Pezós
Morfoloxía
A planta da igrexa semella unha cruz grega no interior, e o exterior ten forma cuadrangular. Os seus muros son de cachotería de lousa con reforzo nos recantos e ocos con perpiaños. O teito da nave principal é de dúas augas mentres que a das capelas é de tres.
Ametista
Xoiaría
Debido á súa difusión como xema, existen varios termos utilizados en xoiaría para describir as distintas tonalidades da ametista. “Rosa de Francia” refírese á ametista de cor lila clara, mentres que “siberiana” é a ametista de cor violeta intensa con escintileos vermellos, a variedade máis apreciada. Tamén existen xemas que son unha mestura natural con zonas entre ametista e citrino, ás que se lles deu o nome de bolivianita. Por último, a ametista quentada, que adquire unha tonalidade amarelada, adóitase comercializar como citrino (unha variedade de cuarzo de cor ámbar escasa en forma natural).
Aisling
Presentación
a com ba gheal 'sa mailí
Igrexa de Santiago de Pezós
Morfoloxía
A capela lateral situada ao norte, construída en 1638, está anexa á nave principal, éntrase nela por un arco de medio punto cuberto por unha bóveda de aresta nervada. Diante está a capela sur con teito plano.
Aisling
Presentación
dá mhaíomh go raibh ag tíocht 'na gar
Manhua
Manhua, en chinés simplificado 漫画, en pinyin Mànhuà, é o nome que recibe a banda deseñada na China e Taiwán. No resto do mundo, a palabra úsase para definir a totalidade dos cómics producidos no país. Aínda que as narracións gráficas análogas ás bandas deseñadas existiron nese territorio ao longo da súa historia imperial, o termo manhua apareceu por primeira vez en 1904 nunha obra titulada shishi manhua, no xornal de Shanghai Jingzhong.
Ametista
Etimoloxía e historia
A ametista coñécese desde hai miles de anos, pois xa no antigo Exipto utilizábase para crear xoias, selos persoais e tallas. Na Idade Media, o cristianismo adoptou a ametista como símbolo de renuncia aos bens terreais e castidade, e aínda hoxe lévana en forma de aneis moitos cardeais e bispos.
Manhua
O termo tamén inclúe formatos tradicionais específicos do país como Lianhuanhua. Tamén existe o termo Xin Manhua (que significa "novo manhua", en chinés simplificado 新漫画) para definir a produción levada a cabo a partir da década dos 80 no mesmo estilo que o manga do Xapón.
Ametista
Etimoloxía e historia
miniatura|Peza puída de xeoda de ametista, extraída do Distrito Mineiro "Los Catalanes" Artigas-Uruguai.
Manhua
O termo que abarca tanto a banda deseñada como a animación chinesa é Dongman.
Tetis (nereida)
Iconografía
Outro episodio de grande éxito na arte será a cólera de Aquiles e a imaxe de Tetis suplicando a Zeus que axude ó troianos ata que Agamenón recoñeza os méritos do seu fillo Aquiles, no que destaca o cadro de Dominique Ingres titulado Tetis implorando a Xúpiter (1811, Museu Granet).
Manhua
Etimoloxía
A palabra manhua, que significa 'debuxos borrosos', foi orixinalmente un termo do século XVIII usado na pintura chinesa alfabetizada. A palabra saltou ao Xapón a finais do XVIII, onde se leu como manga. Feng Zikai, na serie de 1925 chamada Zikai Manhua, reintroduciu o termo na lingua chinesa, co significado actual.
Igrexa de Santiago de Pezós
Morfoloxía
O templo aloxa diversas tallas, unha pía bautismal, retablos do século XVIII e pinturas murais do século XV. Salienta o retablo da capela Villaamil Illano, obra de 1638 que se atribúe ao escultor da Mariña luguesa Pedro Sánchez de Agrela. Na portada occidental aparece o distintivo xacobeo da vieira o que ilustra a existencia de camiños secundarios ou alteracións no Camiño de Santiago.
Manhua
Etimoloxía
Os caracteres chineses utilizados na palabra manhua son os mesmos que os usados no manga xaponés e no coreano manhwa.
Tetis (nereida)
Iconografía
E tamén o encargo de Tetis a Hefesto dunha nova armadura para Aquiles será fonte de inspiración para os artistas desde os ceramistas gregos ata pintores e escultores da arte Moderna e Contemporánea, que representarán os sucesivos momentos do episodio: cando Tetis se presenta no Olimpo ante Hefesto e lle pide unha armadura para o fillo; Hefesto fabricando a armadura; Tetis transportándoa polo aire ata Troia e Tetis entregándolla a Aquiles.
Manhua
Etimoloxía
Coa creación da República Popular, a Te Wei atribúeselle a acuñación da expresión Meishu Dianying (en chinés simplificado 美术电影, literalmente Filmes de Belas Artes), deixando a Katong nun segundo plano. Finalmente, a palabra Donghua, influenciada polo xaponés, tamén ten as súas raíces no Dongbei Dianying Zhipianchang.
Historia
miniatura| A situación no Extremo Oriente, unha obra de [[1899 de Tse Tsan-tai.]] Os exemplos máis antigos de debuxos chineses son os relevos de pedra do século XI a.C. e cerámica do 5000 ao 3000 a.C. Outros exemplos inclúen debuxos simbólicos con pincel da dinastía Ming ou un debuxo satírico do artista Zhu Da de principios da dinastía Qing. O Manhua chinés naceu a finais do século XIX e principios do XX, aproximadamente entre os anos 1867 a 1927.
A introdución de métodos de impresión litográfica derivados de Occidente foi un paso de xigante na expansión da imaxe nas publicacións en papel. A partir da década de 1870 apareceron debuxos satíricos en xornais e publicacións periódicas. Na década de 1920, o Lianhuanhua, producido principalmente en Shanghai, fíxose moi popular. Considéranse os predecesores do manhua actual.
A primeira revista de banda deseñada atopou a adaptación de Punch, unha publicación orixinaria do Reino Unido. A primeira obra debuxada por unha persoa de nacionalidade chinesa foi The Situation in the Far East, de Tse Tsan-tai, impresa no Xapón en 1899. Co establecemento da República da China en 1911, publicáronse manhua con propaganda contra a dinastía Qing desde Hong Kong.
En 1927, once artistas, entre eles Huang Wennong, crearían o primeiro estudo dedicado ao cómic no país, Manhua hui. Máis tarde aparecerían máis estudos, todos con sede en Shanghai, e en 1937 creouse unha asociación. En 1928, aparece a primeira revista de viñetas con chistes e banda deseñada ao estilo occidental, Shanghai Manhua. Entre 1934 e 1937, aproximadamente 17 revistas de manhua foron publicadas en Shanghái.
Aisling
Presentación
a diogras, Mac an Cheannaí
Manhua
Historia
Da etapa primitiva da manhua, destacan catro títulos: Sanmao, Niubizi, Wang Xiansheng e Mifeng Xiaojie, o único debuxado por unha muller.
Aisling
Presentación
[...]
Manhua
Historia
Coa proclamación da República Popular Chinesa, a industria lianhuanhua foi impulsada, adaptada á liña do Foro Yan'an. A partir dese momento, o aspecto artístico perde importancia fronte á mensaxe política, ao tempo que se prima a sinxeleza e a facilidade de lectura. En 1951, creouse a primeira revista dedicada ao medio, Lianhuanhua Bao. Durante a década dos 50, os temas fantásticos ou que representaban a reis, princesas ou divindades comezaron a desaparecer, e apareceron outros enxalzando a figura de Mao Zedong.
Na década de 1950, Hong Kong converteuse nun importante centro de produción de banda deseñada. A revista máis influente para o público non infantil foi Manhua Shijie, que apareceu en 1956, e personaxes como Cai Shu fixéronse populares. Porén, a competencia dos manga xaponeses de Taiwán puxo en perigo a industria local, xa que as edicións piratas vendéronse a prezos moi baixos. Porén, Hong Kong produciría outros personaxes populares, como o Old Master Q.
Aisling
Presentación
Tiven unha visión amarga,
Neuropéptido
miniatura|[[Neuropéptido Y]]
Aisling
Presentación
mentres me deitaba canso na miña cama :
Doenza do enxerto contra receptor
A doenza de enxerto contra hóspede, (DECH en galego e portugués, GVHD ou GvHD polas siglas en inglés de Graft-Versus-Host-Disease ou EICH polas siglas en castelán), tamén enfermidade de enxerto contra receptor é unha complicación médica común en determinados alotrasplantes de tecidos. Asóciase principalmente ao transplante de células pluripotenciais hematopoiéticas, comunmente denominado transplante de medula ósea. En última instancia esta complicación é debida a que as células inmunes presentes no tecido transplantado recoñecen ao receptor ou hóspede do transplante como "estraño". As células inmunes transplantadas unha vez activadas atacan ás células do receptor causando a enfermidade. Nalgunhas ocasións pode presentarse a enfermidade de enxerto contra hóspede despois dunha transfusión sanguínea.
Aisling
Presentación
unha pequena doncela que se chamaba Éire,
Neuropéptido
Os neuropéptidos son moléculas do tipo dos péptidos, similares a pequenas proteínas utilizados polas neuronas para comunicarse entre si. Son moléculas de sinalización que inflúen na actividade do cerebro e o corpo de maneiras específicas. Diferentes neuropéptidos están implicados nunha ampla gama de funcións cerebrais, como a analxesia, recompensa, inxestión de comida, metabolismo, reprodución, comportamentos sociais, aprendizaxe e memoria.
Mecanismo e síntese
Os neuropéptidos son sintetizados a partir de proteínas precursoras inactivas chamadas prepropéptidos, que son cortados en varios péptidos activos pequenos. Os prepropéptidos adoitan producir múltiples copias do mesmo péptido ou moitos péptidos diferentes. O número de repeticións dunha secuencia de péptido cambiou con frecuencia no decurso da evolución e serviu como caldo de cultivo para a variabilidade xenética.
Os péptidos son sintetizados no soma neuronal, e entran na vía secetora pasando a través do RER-complexo de Golgi, onde sofren un maior procesamento, despois son empaquetados en grandes vesículas de núcleo denso e son transportados ao longo do axón ou as dendritas. As grandes vesículas de interior denso encóntranse con frecuencia en todas as partes dunha neurona, incluíndo o soma, dendritas, inchamentos axonais (varicosidades) e terminacións nerviosas, mentres que as vesículas sinápticas pequenas atópanse principalmente en grupos en localizacións presinápticas. A liberación de grandes e pequenas vesículas é regulada de xeito diferente. Os neuropéptidos son liberados de maneira dependente do calcio para unirse a receptores acoplados á proteína G (GPCR). As vesículas grandes de núcleo denso liberan baixos volumes de neuropéptidos comparados con vesículas sinápticas e neurotransmisores. Os neuropéptidos non son recaptados inmediatamente, degradados ou reciclados e así son bioactivos durante longos períodos de tempo.
Aisling
Presentación
veu planeando cara min,
cos seus ollos verdes, pelo espeso e rizado,
a cintura e a fronte ben feitas,
Neuropéptido
Mecanismo e síntese
A expresión peptidérxica no cerebro pode ser altamente selectiva e específica. En larvas de Drosophila, por exemplo, a hormona da eclosión exprésase en só dúas neuronas e a SIFamida exprésase en catro. A diferenza da súa expresión selectiva, a actividade peptidérxica pode ser ampla e duradeira. Os neuropéptidos adoitan coliberarse con outros péptidos e neurotransmisores tradicionais. Por exemplo, o péptido intestinal vasoactivo é tipicamenrte coliberado coa acetilcolina.
Doenza do enxerto contra receptor
Causas
De acordo ao criterio de Billingham, teñen que presentarse consecuentemente tres circunstancias para que se produza a manifestación da DECH.
Aisling
Presentación
declarando que ía vir,
o seu amado, o fillo do Redentor.
Neuropéptido
Mecanismo e síntese
A diferenza da súa expresión selectiva, a acción dos péptidos pode ser ampla e diversa. Os péptidos únense a GPCRs para inducir cadoiros de sinalización que alteran a actividade celular e sináptica. Hai tamén un procesamento específico de tecidos de precursores de neuropéptidos. Diferentes tecidos adaptaron pasos de procesamento traducional que dan lugar a péptidos diferentes estrutural e funcionalmente. Os péptidos poden afectar á expresión xénica, fluxo sanguíneo local, sinaptoxénese e morfoloxía das células gliais.
Doenza do enxerto contra receptor
Causas
Aínda que a doenza de enxerto contra hóspede é un aspecto negativo das células T transplantadas, estas posúen tamén varios aspectos moi positivos entre os que se contan a capacidade para previr que os restos do sistema inmune do receptor rexeiten a medula doada. Adicionalmente, como o transplante de medula ósea se utiliza frecuentemente para tratar algúns tipos de leucemias, as células T transplantadas demostraron posuír un valioso efecto enxerto contra tumor ou enxerto contra leucemia. Unha grande parte das actuais investigacións en canto a transplantes aloxénicos de medula ósea atópanse orientadas a tratar de separar os efectos indesexábeis da fisioloxía dos linfocitos T, daqueles que son considerados sumamente valiosos tales como o efecto enxerto contra tumor.
Neuropéptido
Dianas de receptores
A maioría dos neuropéptidos actúan sobre os receptores acoplados á proeína G (GPCRs). Os GPCRs de neuropéptidos poden ser de dúas familias: de tipo rodopsina e de tipo secretina. A maioría dos péptidos activan un só GPCR, mentres que algúns activan múltiples GPCRs (por exemplo, AstA, AstC, DTK). As relacións da unión péptido-GPCR están altamente conservadas entre os animais. Xunto coas relacións estruturais conservadas, algunhas funcións péptido-GPCR están tamén conservadas ao longo do reino animal. Por exemplo, a sinalización do neuropéptido F/neuropéptido Y está conservada estrutural e funcionalmente entre insectos e mamíferos. .
Aisling
Presentación
Baixo a pluma de Rathaille, a visión era un poderoso medio de escritura política. Pero no século XVIII dezaoito esta forma foi quedando sen sentido e converteuse nun obxecto de broma. Cara a finais dese século, o poeta do Munster, Brian Merriman, parodiou o xénero na súa obra cómica Cúirt An Mheán Óiche ( O tribunal da medianoite ), que comeza como un clásico poema de visión, diverxe despois en cuestións de sexualidade e celibato sacerdotal.
Un exemplo famoso de poesía visual é a canción Róisín Dubh ( Rosa negra ), escrita no XVI XVI. .
Neuropéptido
Dianas de receptores
Aínda que os péptidos teñen como diana principalmente receptores metabotrópicos, hai algunhas probas de que os neuropéptidos se unen a outras dianas receptoras. En caracois e en Hydra atopáronse canles iónicas reguladas por péptidos (canles iónicas reguladas por FMRFamida). Outros exemplos de dianas que non son GPCR son: péptidos similares á insulina e receptores de tirosina quinase en Drosophila e péptido natriurético atrial e hormona da eclosión con receptores guanilil-ciclase unidos a membrana en mamíferos e insectos.
Manhua
Historia
A chegada da televisión na década de 1970 viu unha revitalización da industria da cidade, xa que as películas de Bruce Lee provocaron unha onda de cómics inspirados nas artes marciais. Por outra banda, o formato tradicional, o lianhuantu, foi perdendo popularidade.
Doenza do enxerto contra receptor
Tipos
No ambiente clínico, a enfermidade de enxerto contra hóspede adóitase dividir de acordo á súa presentación nas formas aguda e crónica.
Manhua
Historia
A partir dese momento establecéronse debuxantes de Xin Manhua como Xia Da, Yao Feila ou Benjamin.
Junker
thumb|Castelo de Neetzow, RDA 1954, texto orixinal: "O castelo... foi... a sede do Krautjunker Rittmeister von Kruse. Agora o conxunto estatal da mocidade da vila trasladouse ao seu local”.
En alemán denomínase Junker (do baixo alemán medio Juncherre < Junger Herr, xove nobre ou "señorito") aos membros da antiga nobreza terratenente de Prusia que dominou Alemaña ao longo do século XIX e principios do século XX.
Os Junker posuían grandes propiedades rurais onde tamén vivían e traballaban campesiños con moi poucos dereitos e/ou recursos económicos. Orixinalmente constituían un importante sector político, social e económico en Prusia e, despois de 1871, tamén no liderado político, militar e diplomático do Imperio alemán. Un dos Junker máis famosos foi o chanceler Otto von Bismarck.
Historia
Pertencentes a Prusia na súa maioría, xurdiron da baixa nobreza e seguiron as tradicións da aristocracia alemá, onde o primoxénito levaba toda a herdanza e os demais fillos eran enviados ao exército ou a igrexa, en tanto que ás fillas buscábaselles o mellor marido posible. Así, moitos clans lograron reunir grandes extensións de terra e un gran poder a través das súas numerosas, e ben situadas, conexións familiares. A súa influencia política estendeuse desde a época do Imperio alemán (1871-1918) até a República de Weimar e a Alemaña nazi. Dicíase que «se Prusia gobernaba Alemaña e os Junker dominaban Prusia, estes tamén dominarían o Imperio alemán a través de Prusia».
Daqueles que pertencían á elite Junker, destacaron personaxes tan influentes como o chanceler e estadista Otto von Bismarck, o militar e posterior Reichspräsident de Alemaña Paul von Hindenburg e o destacado mariscal de campo Gerd von Rundstedt.
Durante a primeira guerra mundial, o nacionalista irlandés e membro do Parlamento Tom Kettle comparou a clase terratenente anglo-irlandesa cos prusianos Junkers, dicindo: "Inglaterra vai loitar pola liberdade en Europa e polo junkerdom en Irlanda.
Doenza do enxerto contra receptor
Manifestacións clínicas
No sentido clásico, a doenza de enxerto contra hóspede caracterízase polo dano selectivo aos tecidos do fígado, pel e mucosas, e ao tracto gastrointestinal. Investigacións recentes indican que outros órganos diana da enfermidade inclúen ao tecido hematopoético e sistema inmune (medula ósea e timo) como así tamén pulmóns, causando unha forma idiopática de neumonitis. A enfermidade crónica ataca tamén estes órganos, pero co correr do tempo aparecen danos tamén no tecido conectivo e glándulas exocrinas
Neuropéptido
Exemplos
Moitas poboacións de neuronas teñen fenotipos bioquímicos distintivos. Por exemplo, nunha subpoboación dunhas 3000 neuronas no núcleo arqueado do hipotálamo, coexprésanse tres péptidos anorécticos, que son: a hormona estimulante do melanocito α (α-MSH), o péptido similar á galanina e o transcrito regulado por cocaína e anfetamina (CART), e noutra subpoboación coexprésanse dous péptidos orexixénicos, o neuropéptido Y e o péptido relacionado con agutí (AGRP). Estes non so os únicos péptidos do núcleo arqueado; β-endorfina, dinorfina, encefalina, galanina, ghrelina, hormona liberadora da hormona do crecemento, neurotensina, neuromedina U e somatostatina exprésanse tamén en subpoboacións de neuronas arqueadas. Estes péptidos son todos liberados centralmente e actúan noutras neuronas en receptores específicos. As neuronas de neuropéptido Y tamén producen o neurotransmisor clásico inhibitorio GABA.
Doenza do enxerto contra receptor
Manifestacións clínicas
A forma aguda da DECH que actúa sobre o tracto gastrointestinal pode provocar unha severa inflamación intestinal, desprendementos da membrana mucosa, diarrea severa, dor abdominal, náuseas e vómitos. Polo xeral diagnostícase por medio dunha biopsia intestinal. A DECH hepática pódese avaliar nos pacientes agudos por medio dos niveis de bilirrubina. A DECH dérmica provoca unha erupción maculopapular difusa, algunhas veces nun patrón similar a un bordado en encaixe.
Tanto na forma aguda como na forma crónica da DECH pode aparecer dano na mucosa da vaxina, o que causa dor severa e escarificacións. Iso pode provocar incapacidade pra manter relacións sexuais.
Neuropéptido
Exemplos
Os invertebrados tamén teñen moitos neuropéptidos. O CCAP ten varias funcións como a regulación do ritmo cardíaco, a alatostatina e a proctolina regulan a inxestión de alimentos e o crecemento, o bursicon controla o escurecemento da cutícula e a corazonina ten un papel na pigmentación da cutícula e a muda.
Doenza do enxerto contra receptor
Manifestacións clínicas
A forma aguda da DECH clasifícase en etapas de acordo ao grao de compromiso: xeneralizada (pel-fígado-intestino) ou co compromiso de cada órgano avaliado en catro etapas de 1 a 4. Os pacientes con EICH de grao IV polo xeral teñen unha prognose mala. Se a EICH é o suficientemente grave como para requirir un tratamento inmunosupresor intensivo, tanto con esteroides como outros axentes quimioterápicos, o paciente pode desenvolver infeccións o suficientemente severas como para causarlle a morte.
Na cavidade oral, a DECH maniféstase como liquen plano na mucosa cun alto risco de transformación maligna cara a carcinoma de células escamosas bucal. O cancro oral asociado a DECH presenta un comportamento máis agresivo con peor prognóstico que os mesmos tipos de cancro en persoas non transplantadas.
Neuropéptido
Exemplos
Os sinais dos péptidos xogan un papel no procesamento da información que é diferente da dos neurotransmisores convencionais, e moitos parecen estar particularmente asociados con comportamentos específicos. Por exemplo, a oxitocina e a vasopresina teñen efectos notables e específicos nos comportamentos sociais, incluíndo o comportamento materno e o emparellamento. A seguinte é unha lista de péptidos neuroactivos que coexisten con outros neurotransmisores. Os nomes dos neurotransmisores móstranse en letra grosa.
Junker
Historia
Algúns Junker constituíron unha especie de camarilla ao redor do presidente von Hindenburg en 1932-1933 e xogaron un importante papel na Machtergreifung ou toma do poder polos nazis.
Doenza do enxerto contra receptor
DECH asociada a transfusión
Este tipo de DECH atópase asociada á transfusión de sangue que se adoita facer sobre pacientes inmunocomprometidos cando non se inactiva con radiación o material a ser transfundido. Tamén pode ocorrer cando o doante de sangue é homocigota e o receptor é heterocigota para un haplotipo dos antígenos leucocitarios humanos. Esta última ten unha moi alta mortalidade asociada (80-90%) debida á participación do tecido linfoide da medula ósea, aínda que as manifestacións clínicas son similares ás da DECH que ocorre por transplante de medula. A DECH asociada a transfusións é moi rara no medicamento moderno. Na súa maior parte pódese previr irradiando en forma controlada os produtos sanguíneos. A irradiación ten por labor o inativar o ADN de toda célula nucleada presente no volume de sangue; os glóbulos brancos e entre eles os linfocitos.
En transplantes de timo
Poderíase dicir que o transplante de timo é capaz de producir un tipo especial de EICH, porque os linfocitos T do receptor do transplante usan as células do timo do doador como modelos para o seu desenvolvemento mediante selección negativa. Este proceso normalmente impide o recoñecemento de autoantíxenos, pero no caso do transplante de timo isto pode provocar o erro de que os propios linfocitos T do receptor, non sendo seleccionados negativamente, recoñezan as súas propias estruturas coma se fosen estraños. Tamén é un tipo de EICH indirecta, xa que non son as células transplantadas as directamente responsables, senón que o transplante fai que os propios linfocitos T do receptor se comporten coma se fosen estraños. Observouse un efecto de autoinmunidade dirixido a varios órganos en experimentos de xenotransplante de timo entre especies. A enfermidade autoinmune é unha complicación frecuente despois do transplante aloxénico de timo humano, atopándose no 42% dos transplantados un ano despois do transplante. Non obstante, isto explícase en parte pola propia indicación deste tipo de transplantes, que se dan nos casos de síndrome de DiGeorge completa. A síndrome aumenta o risco de enfermidade autoinmune.
Tratamento da DECH
O tratamento estándar para a enfermidade é a administración intravenosa de glicocorticoides tales como a prednisona, tanto na súa forma aguda como crónica. A terapia con estes glicocorticoides oriéntase a suprimir a resposta inmune mediada por células T nos tecidos, con todo estes corticoides en alta dose levan o risco desenvolvo de infeccións incontrolables e facilitan a reaparición do cancro. Por tanto, é desexable diminuír os altos niveis de esteroides administrados inmediatamente post-transplante a niveis máis baixos axiña que sexa posible, en cuxo punto a aparición dunha forma de DECH leve pode resultar terapéutica, especialmente naqueles casos de non coincidencia de antígenos HLA, xa que se asocia normalmente cun importante efecto enxerto contra tumor.
Terapias en etapa de investigación
Hai un gran número de ensaios clínicos en desenvolvemento ou recentemente completados na área de novos tratamentos para a enfermidade de enxerto contra hóspede, así como na súa prevención.