cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Leisure
A versión estadounidense tiña como primeiros temas os tres sinxelos británicos do álbum, e o tema "Sing" foi substituído pola cara-b "I Know". A versión canadense tiña as mesmas cancións que a británica. "Sing" foi incluída na banda sonora da película ''Trainspotting en 1996.
Maratón (atletismo)
miniatura|[[Paula Radcliffe, corredora de maratón.]]
O maratón é unha proba deportiva incluída dentro do atletismo. É unha carreira pedestre cun percorrido de 42 195 m, conmemorativa da vitoria de Maratón dos gregos sobre os persas.
Historia da proba
Durante moito tempo, as mulleres foron excluídas, a pesar dalgúns casos como Stamata Revithi (no 1896), que non foron incluídos en resultados oficiais. Marie-Louise Ledru está acreditada como a primeira muller en completar un maratón, en 1918. Violet Piercy é a primeira muller que ten un tempo oficial, conseguido en 1926. O maratón feminino foi introducido nas Olimpíadas de verán de 1984 (Os Ánxeles, USA) e foi gañado por Joan Benoit (USA, 2 h 24 min 52 s).
A proba de maratón máis antiga do mundo é a de Boston, que se celebra desde 1897. O estadounidense John A. Kelley completou a proba 61 veces (entre 1928 e 1992), gañándoa en dúas ocasións (1935 e 1945).
Probas relacionadas
O medio maratón é tamén unha proba recoñecida oficialmente. Así mesmo, gozan de popularidade o ultramaratón e mais o ironman.
Ligazóns externas
Livestrong: Marathon statistics
Gran Premio de Bélxica de 1989
O Gran Premio de Bélxica de 1989 (Oficialmente o XLVII Champion Gran Premio de Bélxica) foi unha carreira de coches de Fórmula Un disputada o 27 de agosto de 1989, no Circuíto de Spa-Francorchamps. A carreira, disputada sobre 44 voltas, foi a undécima rolda da tempada de e foi gañado por Ayrton Senna pilotando un McLaren - Honda.
Clasificación
Ayrton Senna logrou a súa oitava pole position da tempada case seis décimas de segundo mellor que o seu compañeiro de equipo en McLaren Alain Prost, e con case un segundo máis atrás Gerhard Berger no Ferrari en terceiro lugar. Os dous Williams foron cuarto e quinto con Thierry Boutsen, na súa carreira de casa, diante de Riccardo Patrese, seguido por Nigel Mansell no segundo Ferrari. Alessandro Nannini foi sétimo no Benetton, máis de dous segundos detrás de Mansell, e o top ten foi completado por Stefano Modena no Brabham, Maurício Gugelmin no March e Derek Warwick no Arrows.
O principal punto de conversación, con todo, foi o fracaso tanto de Nelson Piquet como de Satoru Nakajima para cualificar, a primeira vez na historia do equipo Team Lotus, no que ningún dos seus autos cualificou.
Todos os tempos foron determinados na segunda sesión clasificatoria, despois de que a primeira disputarase bixo achuvia.
Carreira
A carreira atrasouse durante algún tempo debido á chuvia. Ao principio, Senna liderou diante de Prost e Berger. Mansell logrou pasar a ambos Williams pola herba na forquita de La Source para lograr a cuarta posición na primeira curva. Pronto, Berger meteu presión a Prost pero non puido atopar un camiño para adiantalo. Senna liderou comodamente de principio a fin en condicións similares a aquelas nas que gañou o seu primeiro Gran Premio de Bélxica en 1985. Detrás del, Berger retirouse por décima vez consecutiva na tempada, deixando a Prost defendéndose dos ataques de Mansell que, nos seus esforzos para pasar ao McLaren, fixo unha serie de movementos pouco ortodoxos á saída de La Source nun intento de gañar unha mellor posición a través de Eau Rouge e na longa costa arriba. Senna relaxouse nas últimas voltas para permitir que Prost e Mansell terminasen a dous segundos del. Boutsen terminou cuarto na súa 100ª carreira.
Alberto Cereijo
Alberto Manuel Cereijo Suárez, nado na Coruña o 13 de agosto de 1967, é un músico galego. Destaca polo seus traballos de guitarrista, arranxador, composición e produción. É coñecido por ser o guitarrista solista do grupo de rock Los Suaves.
Biografía
En 1985 Cereijo iniciouse como músico, aos 17 anos, empezando a tocar en bandas locais ourensás como Alquitrán e Reina del Alba. Entre 1987 e 1990 cursou os seus estudos musicais na escola musical “Estudio”, de Santiago de Compostela, onde levou a cabo estudos de harmonía, composición, improvisación, solfexo, polirrítmia, instrumento etc., e no conservatorio oficial de música de Ourense, onde estuda guitarra, solfexo e canto coral. É durante este tempo, en 1989, cando entra a formar parte de Los Suaves como membro fixo. Durante 1990 viaxa aos Ánxeles, onde se matricula no Musical Institute de Hollywood, no departamento de Guitar Institute of Technology, graduándose en marzo de 1992. Este mesmo ano publicou o seu primeiro álbum en solitario, Work Out, para a compañía Donosti Rock.
Compaxinando o seu traballo con Los Suaves durante toda a década de 1990, en 1998 realizou un máster de tres meses, novamente no Musical Institute. En 2001 publicou o seu segundo álbum en solitario, Evasion, esta vez para o selo Locomotive Music. No ano 2003 fundou a banda de rock ECO, xunto con Tino Mojón e Roberto Espinosa, aos que máis tarde se lles uniría Diego P. Castro, publicando o seu único álbum, Réplica, en 2007. Na actualidade compaxina o seu traballo en Los Suaves e ECO.
Departamento de Var
Var (83) é un departamento de Francia na rexión de Provenza-Alpes-Costa Azul. O seu nome procede do río costeiro Var. As principais cidades son Toulon (capital do departamento), Brignoles e Draguignan.
Provincia marítima da Coruña
dereita|200px|miniatura|Contrasinal da [[provincia marítima da Coruña.]] A provincia marítima da Coruña é unha das 5 provincias coas que o Ministerio de Fomento divide as costas galegas. Limita ao norte coa de Provincia marítima de Ferrol e ao sur coa de Vilagarcía.
O seu porto máis importante é o Porto da Coruña. De norte a sur consta dos seguintes distritos marítimos:
Sebastián mártir
miniatura|dereita|San Sebastián pintado por [[El Greco entre 1577 e 1578.]]
Sebastián, coñecido tamén como San Sebastián Mártir, nado en Narbona (Francia) no ano 256 e finado en Roma contra o ano 288, foi un mártir e santo cristián, que foi supostamente martirizado durante o mandato do emperador romano Diocleciano, perseguidor dos cristiáns. Adoita ser representado como un individuo amarrado a un poste e perforado por frechas.
As igrexas católicas celebran o seu día o 20 de xaneiro. A Igrexa Ortodoxa tamén loa este santo.
Traxectoria
miniatura|250px|San Sebastián na igrexa de [[Labrada, Guitiriz|Santa María de Labrada, Guitiriz]] Educouse en Milán. Cumpría coa disciplina militar, mais non participaba nos sacrificios pagáns por consideralos idolatría. Coma cristián, exercitaba o apostolado entre os seus compañeiros, visitando e alentando a outros cristiáns encarcerados por mor da súa relixión. Acabou por ser descuberto e denunciado ao emperador Maximiano (amigo de Diocleciano), quen o obrigou a escoller entre ser soldado ou seguir a Xesús Cristo.
O santo escolleu seguir a Cristo. Decepcionado, o emperador ameazouno de morte, porén Sebastián mantívose firme na súa fe. Enfurecido, condeouno a morrer asetado. Os soldados do emperador levarono ao estadio, espírono, atárono a un poste, e dispararon unha choiva de setas, dándoo por morto. Porén, os seus amigos achegáronse e, ao velo aínda con vida, levárono á casa dunha nobre cristiá romana chamada de Irene ou Erea, dona de Cástulo, que o mantivo agochado e curoulle as feridas até que quedou restablecido.
Culto
O culto a San Sebastián é moi antigo e está moi estendido. Invócase contra a peste e contra os inimigos do cristianismo, é amais denominado como "o Apolo cristián" por ser un dos santos máis representados na arte.
A súa festividade celébrase o 20 de xaneiro, sempre vinculada á de san Fabiano, na festividade dos Santos Mártires.
Robert Plant
Robert Anthony Plant CBE, nado en West Bromwich o 20 de agosto de 1948, é un cantante inglés de rock and roll, famoso por ser o vocalista de Led Zeppelin. Ten unha poderosa voz e amplo rexistro vocal. É considerado un dos mellores vocalistas de toda a historia do rock, o seu xeito de cantar habería de influír en vocalistas como Rob Halford, Bruce Dickinson, Axl Rose etc. Tamén tivo unha exitosa carreira como solista, lanzando o álbum de 2007 Raising Sand , producido por T-Bone Burnett coa soprano estadounidense de bluegrass Alison Krauss, que gañou o Premio Grammy de 2009 ao Álbum do Ano.
Biografía
Naceu o 20 de agosto de 1948 en West Bromwich, Staffordshire, Inglaterra. Interesouse polo canto e desde os 13 anos uniuse a diversos grupos. Tiña un especial interese pola música blues. Ata existe a lenda, de que se inspirou en cantar logo de escoitar a versión de Bobby Parker do Blues Get Off My Shoulder. Aos 16 anos, deixou a súa casa e cantou con grupos como The Crawling, Robert Plant Kingsnake Blues Band, Black Snake Moan e The Delta Blues Band. A primeira tiña a John Bonham como batería.
En 1966 formou un grupo chamado Listen, que obtivo un contrato coa CBS de 3 singles, ningún tivo grande éxito. O seu seguinte proxecto foi The Band Of Joy, onde tamén tocaba Bonham. O grupo tivo éxito en clubs, pero os seus constantes cambios e a incapacidade de obter un contrato seguro, fixeron que a banda separásese a mediados de 1968.
Logo Plant traballou co veterano do blues Alexis Korner. Tamén participou en Hobbstweedle,e en festilindo, co curmán de John, Bill Bonham. Jimmy Page coñéceo nun concerto realizado con esta banda e é entón cando se une a Led Zeppelin, nese entón aínda coñecido como The New Yardbirds. É Plant quen recomenda a John Bonham como batería. No primeiro disco de Led Zeppelin, Plant non recibe ningún crédito como compositor pois o seu contrato coa CBS estaba vixente.
Robert Plant casou con Maureen Wilson o 9 de novembro de 1968, tras coñecela 2 anos antes. A súa única filla, Carmen Jane, naceu o 21 de novembro do mesmo ano do matrimonio. O seu primeiro fillo Karac Pendragon morreu en xullo de 1977, con seis anos, dunha infección estomacal. O seu segundo fillo, Logan Romeu, naceu o 21 de xaneiro de 1979. Tamén ten outro fillo - Jesse Le coa irmá da súa exmuller, que se chamaba Shirly Wilson. Este naceu no setembro de 1991.
É coñecido o cambio de voz que sufriu Robert Plant en 1973, aínda que ninguén coñece a verdadeira causa, hai moitas especulacións:
-Plant tiña moi mala dentadura, ao facela corrixir, a súa voz púidose modificar.
-O consumo de cocaína pode xerar certa deformación na vías respiratorias, a corrección deste mal produce unha voz máis nasal.
-Plant afacía forzar a súa voz moito e moi seguido, chegando a magoar as súas cordas vocais, o que producira uns nódulos na súa garganta e o efecto de extírpalos en 1974, podería ter influenciado o cambio de voz.
O 4 de agosto de 1975, na illa grega de Rodas, Plant tivo un accidente automobilístico viaxando coa súa esposa. Esta pasou varias semanas no hospital. Plant rompeu o nocello, a perna e o cóbado dereito e non se recuperou completamente ata pasados 2 anos. A gravación do disco Presence, realizouse con Plant nunha cadeira de rodas e a longa ausencia do grupo no escenario causou rumores dunha separación.
En 1979, dous anos logo da morte de Karac Plant, editouse o último lanzamento de Led Zeppelin cos seus catro integrantes, In Through The Out Door, no que Plant asina a maioría dos temas xunto con John Paul Jones.
No verán 1980, o falecemento de John Bonham o 25 de setembro, tras dunha xira europea, marcou o final de Led Zeppelin e o comezo da carreira solista de Robert Plant.
Logo de Led Zeppelin
Logo da verdadeira desintegración de Led Zeppelin, por mor da morte de John Bonham en 1980, Robert Plant realizou varios proxectos. En 1981 uniuse a un grupo de R&B coñecido como Honeydrippers, co seu amigo Robbie Blunt. A banda tivo a artistas invitados como Phil Collins na batería.
Entón Plant decidiu gravar o seu primeiro álbum solista, Pictures At Eleven. Este saíu en xuño de 1982 e tivo bastante éxito. A fins dese mesmo ano, Plant separouse da súa esposa Maureen e máis tarde divorciáronse.
A comezos de 1983, Plant grava o seu segundo disco como solista, The Principle of Moments. Phil Collins acompáñao de novo na batería.
En 1984, gravou un disco de 5 cancións chamado Volume One, con Jimmy Page, Jeff Beck e Nile Rodgers. O nome de Honeydrippers mantívose. A serie se estancou neste primeiro disco, nunca se gravou un segundo.
En 1985, Plant experimentou no sentido musical no seu disco Shaken 'n' Stirred. Este non tivo moito éxito. Logo dun tour a fins dese ano, a banda separouse, por un desacordo entre Plant e Blunt acerca da dirección que a súa música estaba tomando.
Entre 1986 e 1987, Plant dedicouse a formar unha nova banda. Tiña a Doug Boyle na guitarra, Chris Blackwell na batería, Phil Johnstone nos teclados e como maior compositor, e a Charlie Jones no baixo. Charlie Jones casou coa súa filla, Carmen. O primeiro disco da banda saíu en febreiro de 1988 e chamouse Now and Zen. Contou coa participación de Jimmy Page en 2 temas.
En marzo de 1990 saíu Manic Nirvana, segundo disco da banda.
En 1992, Plant cantou no Concerto en Tributo a Freddie Mercury, para renderlle homenaxe ao seu amigo de toda a vida, interpretando dúas cancións: Crazy Little Thing Called Love e Innuendo.
O disco Fate of Nations saíu en xuño de 1993, tras 2 anos de esporádicas gravacións. Este disco presenta diversas influencias, ritmos, e un gran rango de artistas invitados. As cancións 29 Palms e If I Were a Carpenter, alcanzaron éxito.
Tras nove anos,forma en 2002 o grupo Strange Sensation co que publica o álbum titulado Dreamland; composto por temas de base blues e rock. O álbum foi nomeado a dous premios Grammys nas categorías Mellor Álbum de Rock e Mellor Interpretación Vocal Masculina respectivamente.
No 2003, sae á venda un álbum dobre chamado Sixty Six to Timbutku. Neste disco inclúense ademais gravacións realizadas por un mozo Robert Plant en 1966 para a compañía CBS Records.
O 25 de abril de 2005, publica un novo disco. Mighty Rearranger é considerado pola crítica como o mellor disco en solitario da súa carreira. O álbum reúne temas de rock progresivo e hard rock rodeados de misticismo e ata influencias da música do oeste. O primeiro single editado foi Shine It All Around seguido dunha xira por distintos países incluíndo España. Este disco foi novamente nomeado a dous premios Grammys.
O 29 de outubro de 2007 apareceu o seu álbum Raising Sand, gravado conxuntamente con Alison Krauss, intérprete de fiddle e cantante de bluegrass norteamericana. O 3 de decembro de 2008 déronse a coñecer as candidaturas para a quincuaxésima primeira edición dos premios Grammy, na cal o dúo figuraba en cinco categorías; entre elas gravación do ano e álbum do ano.
A reunión de Led Zeppelin
O día 10 de decembro do 2007 a banda se reune dando un concerto no estadio O2 de Londres en que máis de 20 millóns de persoas intentaron conseguir entradas xa que só déronse á venda 20 mil. Plant tocou e cantou con moito entusiasmo neste concerto, pero asegurou que nada de tour, pero Jimmy Page e John Paul Jones querían o contrario.
Robert Plant comunicou de xeito oficial, que polo momento, e durante os seguintes dous anos, non se xuntaría con Led Zeppelin para ningunha xira, mantendo a súa decisión de continuar a súa aventura musical á beira de Alison Krauss, a cantante de Bluegrass.
Guerreiros do espazo
Os Guerreiros do espazo ou Saiáns (サイヤ人) son a raza de guerreiros pertencentes ó universo de Dragon Ball que habitaron o Planeta Vexeta antes da súa destrución a mans do vilán Freezer, quen os mantivo baixo o seu mando. Porén, o seu maior temor era que fóra certa a Lenda do Super Guerreiro. E cando se decatou de que Barduck (O pai de Son Goku) estaba incrementando o seu poder decidiu por seguridade, destruír o Planeta Vexeta. Aínda que se salvaron uns poucos do desastre, como Raditz, Paragus, Turles, Brolin, Nappa, o Príncipe Vexeta, o seu irmán Tarble e Son Goku (chamado Kakarotto), logo uns foron morrendo pouco a pouco a mans dos Guerreiros Z como Raditz (por Piccoro coa axuda de Goku), Nappa (derrotado por Goku e eliminado por Vexeta), Turles (a mans de Goku), Paragus (por unha explosión), Brolin (unha onda vital de Son Gohanda, Son Goten e a alma de Goku), quedando unicamente Tarble, Vexeta e Kakarotto. Esta raza era moi diferente a tódalas demais, xa que os seus poderes os definían como os guerreiros máis poderosos do universo.
Historia
Todo comezou nun planeta chamado "Plant" nunha galaxia pertencente ó noso universo, cuxa gravidade era 10 veces maior que a gravidade da Terra. Neste planeta habitaban dúas clases de razas, os Tsuffles e os Guerreiros do espazo, que eran moi diferentes; os Tsuffles ocupaban máis da metade deste planeta, aínda que eran de menor tamaño que os Guerreiros, eran máis avanzados en tecnoloxía. Os Guerreiros do espazo eran menos pero de maior tamaño e complexión; a súa característica principal era o seu rabo e todos eles tiñan un espírito loitador por natureza. Un día os Guerreiros do espazo guiados polo Rei Vexeta (o pai de Vexeta), decidiron atacar ós Tsuffles, que pelexaron coa axuda dun armamento moi avanzado. A maior vantaxe dos Guerreiros do espazo era que cada 8 anos aparecía a lúa chea no planeta e se a ollaban directamente sufrían unha gran transformación chamada Ōzaru que os transformaba en monos xigantes cun enorme poder. A guerra rematou co exterminio dos Tsuffles, e os Guerreiros ocuparon todo o planeta.
Logo decidiron nomear ó planeta "Vexeta" na honra do seu líder o "Rei Vexeta". Aínda que a súa tecnoloxía era primitiva, lograron viaxar a través do espazo unindo forzas con habitantes doutros planetas. Estes proporcionábanlles os mellores armamentos, naves espaciais e cartos a cambio de que os Guerreiros do espazo lles entregaran os planetas conquistados.
Grazas a isto, os habitantes de Vexeta foron progresando rapidamente e o seu poder de combate foi aumentando cada vez máis. O seu sistema para conquistar planetas consistía en enviar ós bebés con menos poder a planetas con poboadores febles e, bebés con grandes poderes a aqueles planetas habitados por seres extremadamente fortes.
Aparencia e características
Á parte dos seus rabos, os Guerreiros do espazo aseméllanse ós seres humanos, aínda que moito máis fortes, pero necesitan comer máis para manter o seu poder. Todos teñen cabelo negro, o cal dende o momento en que medra por completo non lles cambia xamais. O seu punto feble é a súa cola de mono (aínda que poden eliminalo con adestramento).
A súa habilidade máis salientable é a do Zenkai Power, a cal fai que cada vez que son feridos de gravidade nunha batalla, ó recuperarse aumentan o seu poder, chegando a multiplicarse se estiveron a piques de morrer.
Súper Guerreiro
Neste estado o guerreiro libera todo o seu poder. A súa forza aumenta considerablemente, o pelo vólvese dourado e ponse de punta e os ollos toman unha cor azulada.
Durante a saga de Freezer, Vexeta fala sobre unha lenda da raza que di que cada 1000 anos aparece un individuo cunha habilidade para pelexar moi superior ó resto. O último Súper Guerreiro coñecido antes do inicio do manga apareceu aproximadamente no ano 228 antes do ano cero na cronoloxía de Dragon Ball e causou caos e destrución a través do universo.
Etimoloxía
A palabra de orixe xaponesa Saiyan (サイヤ人), é un xentilicio. Así, a palabra significa habitante de Saiyan, natural de Saiyan ou, nun contexto máis xeral, persoa Saiyan. En canto ó significado de saiyan trátase dun xogo de palabras en xaponés, cambiando a orde das sílabas da palabra yasai (野菜). Os nomes dos "saiyan" de raza pura coñecidos derivan da pronunciación xaponesa de nomes de vexetais en inglés:
Ilmr
Na mitoloxía nórdica, Ilmr é unha deusa. Ilmr aparece na lista de ásynjur da Edda prosaica no libro Skáldskaparmál. Non aparece en máis fontes fóra desa mención. Jacob Grimm sinala que se ben o nome da deusa Ilmr é feminino, a palabra masculina ilmr significa "cheiro agradable" (suavis odor).
Paweł Rawa
miniatura|240px|Capela funeraria de Paweł Rawa no [[cemiterio calvario de Minsk.]] Paweł Rawa, nado en 1770 en Białystok e finado a comezos de 1859, foi un sacerdote católico latino da diocese de Minsk, da que foi administrador apostólico entre 1839 e 1852.
Traxectoria
Recibiu a súa educación sucesivamente en Hrodna, no colexio xesuíta de Polack, e no seminario de Smilavičy. Logo de ser ordenado sacerdote estivo ao servizo do arcebispo de Mahilioŭ Stanislaŭ Bohuš-Sestrancevič.
Entre 1839 e 1853, logo da morte do bispo de Minsk Mateŭš Lipski, gobernou a diocese como administrador apostólico. Logo do sínodo de Polack que rematou coa Unión de Brest nos territorios do Imperio Ruso en 1839, Rawa acordou co bispo ortodoxo Antonii Zubko (quen fora sacerdote greco-católico) que todos os católicos latinos de pais greco-católicos en 1798 tamén serían considerados ortodoxos. O goberno do tsar considerou este acordo meritorio, e por isto Paweł Rawa pasou a ser para as autoridades un "candidato valioso" para a sé de Minsk. Porén, non pasou de ser proposto, xa que a Santa Sé non estivo de acordo co acordo alcanzado co bispo ortodoxo, rexeitando a súa aprobación canónica.
Durante o goberno de Rawa as propiedades da Igrexa foron pechadas, incluíndo mosteiros e parroquias. O historiador das relacións entre a Santa Sé e Rusia Adrien Boudou, criticou a Rawa dicindo del: Finou a comezos de 1859 e está enterrado no cemiterio calvario de Minsk.
A Abelleira, Galdo, Viveiro
Xeografía
Está situado entre dúas pontes do río Bravos, ao pé do monte Castelo. Está atravesado polo rego da Veiga. Limita ao sur coa Devesa, ao sueste con San Miguel e A Corredoira, e ao norte con Fornela.
Ten un depósito de auga e unha capela da Nosa Señora de Belén, na que cada 6 de maio se celebra misa con procesión. Antigamente tivo un colexio de seu, dúas tabernas, un salón de baile (reconvertido en vivenda) e un muíño (actualmente en ruínas).
Santa Cristina de la Polvorosa
Datos de interese
Ten unha área de 39,03 km², cunha densidade de poboación de 30,87 hab./km². Atópase a 60 km de Zamora, a nunha altitude de 708 msnm, e está comunicada pola estrada N-525. O alcalde electo en 2007 é Pablo Rubio Pernía (PP).
O 10 de abril de 1979 un bus cheo de escolares vigueses caeu ao río Órbigo en Santa Cristina de la Polvorosa morrendo 49 persoas.
All Is Violent, All Is Bright
All Is Violent, All Is Bright é o segundo álbum de estudio da banda irlandesa de post-rock God Is an Astronaut, publicado o 4 de febreiro de 2005 a través do selo Revive Records. O CD mellorado tamén contén un mp3 da canción "Disturbance". O álbum foi remasterizado dixitalmente e reeditado en 2011.
Gran Premio de Alemaña de 1965
O Gran Premio de Alemaña de Fórmula 1 de (formalmente o  XXVII Großer Preis von Deutschland) celebrouse en Nürburgring o 1 de agosto de 1965. A carreira, disputada sobre 15 voltas, foi a sétima rolda da tempada de Fórmula Un de 1965. Foi gañada por Jim Clark, que no seu Lotus - Climax, logrou a pole position, a volta rápida da carreira, e liderou tódalas voltas. A vitoria aseguroulle a Clark a vitoria no Campionato do Mundo de Pilotos a falta de tres carreiras. Tamén significou que Lotus gañara o Mundial de Construtores ao mesmo tempo. o piloto de BRM, Graham Hill, terminou a carreira en segunda posición por diante do Brabham - Climax de Dan Gurney, que completou o podio ao terminar terceiro.
Informe da carreira
Graham Hill en teoría podería alcanzar a Clark no campionato. Con todo, Clark converteuse en campión cunha maxistral actuación, que o levou desde a pole ata a bandeira final e ao establecemento da volta rápida, para obter o máximo de puntos con 3 Grandes Premios aínda por disputar. Detrás del, o resto tivo todo tipo de problemas mecánicos, Surtees tivo problemas co cambio de velocidades, Stewart dobrou un brazo oscilante, Hulme perforou o tanque de combustible cando se lle soltou o asento e Amón tivo problemas de transistores a pesar de cambiar dúas caixas de transistores! Clark coroouse como campión a principios de agosto, sendo o campionato que se gañous máis cedo o campionato ata 2002, cando Michael Schumacher conseguiu o seu quinto título o 21 de xullo.
Voo 99 de Aeroflot
O voo 99 de Aeroflot era un Tupolev Tu-124 que operaba un servizo regular doméstico de pasaxeiros dende Leningrado ata Murmansk que se esnafrou mentres intentaba aterrar o día 11 de novembro de 1965. Dos 64 pasaxeiros e tripulantes a bordo, 32 morreron no accidente, e moitos dos superviventes resultaron feridos.
Avión
O aparello implicado era un Tupolev Tu-124 con rexistro CCCP-45086. O avión era bastante novo, xa que saíra da liña de montaxe en agosto de 1965, tres meses antes do accidente. O aparello tiña só 357 horas de voo en 300 ciclos.
Tripulación
Había sete tripulantes a bordo do avión. A tripulación de voo estaba formada por:
Ácido desoxicólico
O ácido desoxicólico (tamén coñecido como desoxicolato) é un ácido biliar secundario formado a partir de compoñentes da bile. Orixínase a partir do ácido cólico. As bacterias do intestino transforman os conxugados de ácido cólico en ácido desoxicólico. O ácido desoxicólico orixinado polas bacterias no colon volve ao fígado por vía sanguínea por medio da circulación enterohepática e pode ser reutilizado e segregarse como conxugado na bile. O ácido desoxicólico é soluble en alcohol e ácido acético. Cando está puro é un po cristalino branco. A molécula ten unha estrutura esteroide con dous OH nas posicións 3 e 12 e un grupo carboxilo no extremo da cadea lateral.
Voo 99 de Aeroflot
Accidente
O voo 99 engalou do aeroporto de Pulkovo ás 14:21. O voo transcorreu sen problemas durante a engalaxe e a fase de cruceiro. Porén, durante o descenso cara a Murmansk o tempo empeorara con cumulonimbus a 260 metros, neve e visibilidade de 1,5 km.
Ácido desoxicólico
Aplicacións
O ácido desoxicólico foi utilizado en varios campos da medicina. No corpo humano os ácidos biliares como o desoxicólico utilízanse para a emulsión das graxas e a súa posterior absorción no intestino. Nalgúns países (como Suíza) viña utilizándose como emulsificante na industria alimentaria, pero actualmente se usa pouco. Utilízase tamén en bases experimentais de colagogos (que promoven a descarga de bile) e tamén para tratar os cálculos biliares.
Voo 99 de Aeroflot
Accidente
At 15:50, 7 minutos antes da hora de chegada prevista, o control de tráfico aéreo informou o voo das pobres condicións meteorolóxicas no aeroporto e instruíuno para voar a unha altura de 2 400 metros; pouco despois ordenou ao avión reducir altura novamente para chegar aos 700 metros. O curso da aterraxe era de 215°.
Ácido desoxicólico
Aplicacións
O desoxicolato de sodio é o sal sódico do ácido desoxicólico, que se utiliza como deterxente biolóxico para lisar células e solubilizar compoñentes celulares e das membranas. Tamén se usa en inxeccións de mesoterapia, mesturado con fosfatidilcolina, pero a súa eficacia e seguridade non foi aínda demostrada.
Voo 99 de Aeroflot
Accidente
Cando o voo estaba a unha altura de 800 metros o capitán iniciou un xiro, perdendo altura máis rápido do que anticipara. Durante a aproximación, a 7 100 metros da pista, o Tupolev estaba voando 400 m á esquerda do centro da pista. Cando o avión estaba a unha altura de 180 metros e intentando pasar a baliza non direccional que se atopaba a uns 2 400 metros da pista, entrou na tormenta de neve. Pouco despois o piloto ao mando incrementou a taxa de descenso e ás 15:57 o Tu-124 esnafrouse no conxelado lago Kilpyavr a 273 metros da baliza e a 2 127 metros da pista.
Ácido desoxicólico
Aplicacións
En investigación, o ácido desoxicólico utilízase como deterxente suave para o illamento de proteínas asociadas a membranas. A concentración micelar crítica para o ácido desoxicólico é de aproximadamente 2,4-4 mM.
Voo 99 de Aeroflot
Accidente
Despois de golpear o xeo o avión perdeu a á esquerda e a fuselaxe rompeu en dúas partes, separándose da cabina de mando. A á dereita separouse despois. A fuselaxe parou no xeo a 1 562 m do inicio da pista e afundíuse rapidamente. Soldados conseguiron salvar varios pasaxeiros da fuselaxe afundida. A cabina de mando parou no xeo a 166 metros á esquerda da fuselaxe e despois afundíuse parcialmente en augas pouco profundas preto dunha pequena illa no medio do lago. Todos os tripulantes agás o navegador e o despachador conseguiron escapar. Soldados destinados nun edificio próximo á baliza apresuráronse para rescatar os pasaxeiros e tripulantes do avión, pero 32 das 64 persoas a bordo morreron.
Causa
Os pilotos descenderon por debaixo da senda de planeo pero non se decataron do seu erro inmediatamente. O que os pilotos pensaban era que as luces da pista eran realmente luces dunha veciñanza próxima ao aeroporto, causando que a tripulación pensase que non descenderan o suficiente; motivo polo cal incrementaron a taxa de descenso aínda máis. Cando se decataron do erro era demasiado tarde e o avión esnafrouse no lago conxelado. Razóns secundarias do accidente son que o aeroporto non estaba equipado con luces de aproximación de senda de planeo, e o controlador de tráfico aéreo fallou en advertir á tripulación de que a súa altura era demasiado baixa en relación á proximidade da pista.
Ácido desoxicólico
Aplicacións
Os desoxicolatos e os derivados dos ácidos biliares en xeral están a ser estudados activamente como estruturas utilizables en nanotecnoloxía. Tamén teñen aplicación en microlitografía como compoñentes fotorresistentes.
Investigacións en inmunoloxía
A súa función como deterxente e axente illante das proteínas de membrana tamén o fai axeitado para a produción de vacinas de proteína da membrana externa como MenB, unha vacina contra a meninxite producida en Noruega a principios da década de 1990.
Na medicina tradicional chinesa utilízanse cálculos biliares de boi, un de cuxos principais compoñentes é o ácido desoxicólico, para tratar inflamacións e estimular o sistema inmunitario.
Algunhas investigacións estudaron os efectos do ácido desoxicólico como inmunoestimulante do sistema inmunitario inespecífico, ao activar os macrófagos, o que produce unha boa resposta inmunitaria inespecífica. Estudos clínicos realizados nas décadas de 1970 e 1980 confirmaron que o ácido desoxicólico está implicado nos procesos naturais de curación de inflamacións locais, diferentes tipos de herpes e outros procesos.
Algunhas investigacións recentes indican que o ácido desoxicólico podería ter efectos canceríxenos no colon.
Atlantic City, Nova Jersey
Atlantic City é unha cidade situada na illa de Absecon, no condado de Atlantic, Nova Jersey, Estados Unidos. Segundo o censo de 2000 ten unha poboación de 40.517 habitantes. A cidade é un importante destino turístico polas súas praias e os seus casinos. En 1978 abriuse o primeiro casino do leste dos Estados Unidos.
Linguas
inglés (61,6 %), castelán (23,3 %), vietnamita (3,2 %), chinés (2 %) e tagalo (1,3 %).
Takasago
Takasago (高砂市, たかさごし, Takasago-shi) é un concello da prefectura de Hyōgo no Xapón. Está situado no centro-oeste da rexión de Kinki e no centro da prefectura, e na parte leste da zona da provincia histórica de Harima. Ten 34,40 km² de superficie e unha poboación de 94.181 habitantes (2009), e unha densidade de poboación de 2.740 h/km².
O concello de Takasago limita cos concellos de Himeji e de Kakogawa.
Webb, Alabama
miniatura|350px|Localización da vila de Webb Webb é unha vila do condado de Houston no estado de Alabama. A súa poboación era de 1298 habitantes segundo o censo do ano 2000, a superficie 30.40 km² e a densidade de poboación 42.7 /km². A altura media da área é de 93 metros e o código postal 36376 e o telefónico 334.
El Ángel (filme de 2018)
El Ángel é un filme hispano-arxentino de 2018 dirixido por Luis Ortega. Estreouse na sección Un Certain Regard do Festival Internacional de Cinema de Cannes de 2018. Está inspirado na historia do asasino en serie arxentino Carlos Robledo Puch. Foi escollido como candidato da Arxentina para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 91ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
Diagonal TV
Diagonal TV, S.A. é unha empresa catalá de produción audiovisual pertencente ao grupo Endemol España.
Fundada en Barcelona en 1997 dedicouse a producir series de televisión en catalán e en castelán. É unha das principais produtoras españolas, contando con varias producións de grande éxito.
Vendée
Vendée (85) é un departamento francés situado no oeste de Francia, que pertence á rexión dos Países do Loira. O nome procede do río Vendée.
Véxase tamén
Vendée Globe
Alfredo Somoza
Alfredo Somoza Gutiérrez, nado na Coruña o 8 de abril de 1892 e finado en Montevideo o 29 de setembro de 1951, foi un político galego.
Traxectoria
Naceu na rúa de Atocha, súa nai era Manuela Gutiérrez, natural da Coruña, e seu pai Manuel Somoza, nado en Rianxo e curmán de Castelao, capataz dunha fábrica de zapatos, ideoloxicamente mantiña posturas liberais e republicanas, destacou como un dos fundadores do Casino Republicano da Coruña.
Atri
Atri é unha comuna da provincia de Teramo, na rexión dos Abruzos, Italia. Cobre 91 km² e ten unha poboación de 11.260 habitantes, a altura media é de 451 metros, situada preto do Mar Adriático. Colonia romana, co nome de Hatria, xa antes fora unha importante cidade grega, entre os seus monumentos destaca a catedral románico-gótica, construída entre o século XIII e o XIV.
Alfredo Somoza
República
Saíu elixido concelleiro da Coruña nas eleccións municipais de abril de 1931, logo da proclamación da república en España o grupo galeguista da sección coruñesa da ORGA, entre os que estaba o propio Somoza, fixo un chamado público para a convocatoria dunha asemblea de concellos que que redactase un estatuto de autonomía para Galicia dentro da República Federal Española. O 6 de maio de 1931 a deputación da Coruña elixiu a Somoza como o seu novo presidente, a súa xestión foi fundamentalmente administrativa, centrándose na mellora das comunicacións no rural, a recuperación e rehabilitación das propiedades da deputación e dotar con máis medios ao Hospital Provincial.
Logo de realizar unha declaración pública de autonomismo, Somoza desgustado polas súas discrepancias no tema con Casares Quiroga deixou o seu posto de presidente da Deputación o 15 de xullo de 1932, mantendo a acta de deputado provincial, e con esa condición acudiu á xuntanza de concellos no que se aprobou un proxecto de estatuto de autonomía.
Anos de agocho e exilio
Tras a deposición dos xenerais leais na Coruña ao goberno constitucional o día 20 de xullo, Somoza tivo que permanecer agochado nas casas de amigos durante anos. O 24 de outubro de 1947 fuxiu nun barco británico que ía a Brest. Estableceuse en París e logo das xestións de Castelao marchou cara a Montevideo, onde chegou o 13 de maio de 1948, pouco despois chegaban a súa muller e filla desde Galicia. Somoza integrouse no Consello de Galiza e a el débese a iniciativa de realizar un programa de radio en galego, Sempre en Galicia, que comezou a emitir o 3 de setembro de 1950 por Radio Carve de Montevideo.
The Radio Dept.
The Radio Dept. son unha banda sueca recoñecida como influencia shoegaze e dream pop dentro da escena indie rock mundial na década do 2000, posicionando o seu primeiro e terceiro álbum ,"Lesser Matters" e "Clinging to a Scheme", entre o mellor valorado pola crítica anglosaxoa do xénero.
Historia
Elin Almered e Johan Duncanson comezaron a tocar xuntos na cidade de Lund, en Suecia, cara 1995, bautizando ao seu conxunto musical co mesmo nome dunha estación de gas en activo da cidade, Radioavdelningen. Almered e Duncanson rompen a banda pouco despois de atopar o nome para posteriormente recuperala tres anos despois integrando a Martin Larsson. A baixista Lisa Carlberg, o batería Per Blomgren e o teclista Daniel Tjader fóronse progresivamente incorporando ata chegar ao momento con maior número de integrantes da banda no 2001. Nese mesmo ano a banda envía unha demo á revista Sonic, trala súa publicación como CD de agasallo os suecos reciben unha oferta do selo multinacional Labrador; o debut da banda chegaría dous anos despois, a formato completo en dous CDs, o seu primeiro título "Lesser Matters", chegados a este punto, Blomgren rompe de forma amistosa coa banda. Ese álbum e un EP, que vería a luz en 2005, "Pulling Our Weight EP", captan a atención dos medios até o punto de ser contratados como banda sonora para o filme de Sofia Coppola Marie Antoinette, para o que foron elixidas as cancións "Keen on Boys," "Pulling Our Weight," e "I Don't Like It Like This."
En setembro de 2018 a banda publica o single “Going Down Swinging” como crítica ao movemento racista popularizado no seu país no marco das eleccións lexislativas nese mesmo mes.
Evasion
Evasion é o segundo álbum de estudio do guitarrista galego Alberto Cereijo. O álbum publicouse en 2001 baixo o selo Locomotive Music.
Osmosis (serie de televisión)
Osmosis é unha serie de ciencia ficción francesa creada por Audrey Fouché. A primeira tempada, que consta de oito episodios, foi estreada a través de Netflix o 29 de marzo de 2019. Está protagonizada por Hugo Becker, Agathe Bonitzer, Stéphane Pitti, Gaël Kamilindi, Suzanne Rault-Balet, Luna Silva, Manoel Dupont e Yuming Hey.
José María Correa Miranda
José María Correa Miranda, nado en Cervo e finado en Lugo o 10 de decembro de 1936, foi un funcionario e político galego.
Traxectoria
Secretario do Concello de Cervo. Militante de Unión Republicana. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Ingresou na cadea de Lugo o 7 de agosto de 1936. Xulgado en Lugo en consello de guerra por rebelión militar, foi condenado a pena de morte. Foi executado en Lugo 10 de decembro de 1936 con Benito Colín Veiga.
Óblast de Kaliningrado
miniatura|Óblast de Kaliningrado. miniatura|Óblast de Kaliningrado(verde escuro) con respecto a Europa e Rusia (verde claro). miniatura|Kaliningrado. Kaliningrad é un pequeno enclave ruso do Mar Báltico, limitado a norte e leste pola Lituania, a sur pola Polonia e a oeste polo Mar Báltico. Corresponde a un anaco da antiga Prusia. Foi anexionada pola Unión Soviética despois da segunda guerra mundial e subsecuentemente rusificada, modificando o seu nome tradicional, Königsberg. Capital: Kaliningrado
Fernando Seoane
Futbolista histórico do Lugo, é o cuarto xogador con máis partidos da historia do club (397), só por detrás de Alvite, Domínguez e Carlos Pita, futbolista este último co que formou a dupla titular no centro do campo durante unha década. É ademais o futbolista con máis partidos en Segunda División na historia do Lugo (351).
Comezos no Compostela
Nado en Tapia, Ames, xogou ao fútbol na SD Villestro ata a idade cadete, entrando logo na canteira do Compostela. Tras pasar polo equipo xuvenil e polo filial compostelán, debutou na Segunda División B co primeiro equipo na tempada 2003/04, da man do adestrador Pichi Lucas. No seu primeiro ano xogou 30 partidos, aínda que non puido evitar o descenso do seu equipo á Terceira. Con todo, o seu rendemento chamou a atención doutros clubs da categoría de bronce, asinando ao ano seguinte co filial do Deportivo Alavés.
Periplo pola Segunda B
Permaneceu dúas temporadas no Alavés B, sendo un dos habituais do once titular do equipo vasco. Con todo, o equipo tamén descendeu de categoría e Seoane buscou novo equipo. Esta vez asinou co Burgos CF, adestrado por Gonzalo Arconada. Militou un ano no club burgalés, onde xogou como lateral dereito, e disputou a fase de ascenso a Segunda, eliminando o Alcoyano e caendo na final contra o Sevilla Atlético.
Primeiro paso polo Lugo
Na temporada 2009-10, volveu a Galiza e asinou co Lugo de Quique Setién, onde se converteu nun dos piares do equipo, formando unha destacada parella de mediocentros xunto con Marcos Rodríguez. Disputou 35 partidos, todos como titular, perdendo só tres encontros por sanción. Tras o seu gran ano, interesáronse por el varios equipos da Segunda División. Finalmente, decidiu asinar co Gimnàstic de Tarragona de Luis César Sampedro.
Debut en Segunda co Nàstic
Debutou na Segunda División na primeira xornada da tempada 2010/11, nun partido contra a UD Las Palmas no estadio de Gran Canaria que acabou con derrota (3-2). Xa no seu primeiro ano na categoría de prata converteuse nun dos xogadores fundamentais do equipo catalán, tendo como compañeiro máis habitual no centro do campo a Fernando Morán. Xogou 38 partidos esa primeira tempada, 37 deles como titular. Na seguinte campaña disputou 38 encontros, 35 como titular, pero non puido evitar que o equipo descendese a Segunda B.
Segunda etapa no Lugo
Tras o descenso do Nàstic, o recentemente ascendido CD Lugo interesouse de novo polo xogador, asinando este polo club galego. Titular indiscutible dende a súa chegada, converteuse nun dos alicerces do equipo durante a seguinte década xunto con Carlos Pita, disputando preto de 400 partidos cada un. Na tempada 2016/17 coincidiu no Lugo co que fora o seu adestrador no Nàstic, Luis César Sampedro, obtendo o equipo o 9º posto, a mellor clasificación da historia do club.
O 28 de maio de 2022 disputou o seu último partido como profesional, saíndo como titular no derradeiro partido da tempada 2021/22 ante o Málaga no Anxo Carro (1-0). Foi o seu 426º partido na Segunda División, co que superou os 425 de Quique Martín, colocándose en solitario como o segundo futbolista con máis partidos na historia da competición, só po detrás dos 571 de Nino.
Larouco (homónimos)
O topónimo Larouco recibe o nome dunha divindade celta, o deus Larouco. Pode referirse a:
Ferran Torrent
Ferran Torrent i Llorca, nado en Sedaví (València) o 30 de maio de 1951, é un xornalista e escritor na variante valenciana da lingua catalá.
Traxectoria
Logo de estudar nun colexio xesuíta, comezou a carreira de Dereito, que non rematou. Antes de vivir da literatura, traballou en diversos oficios como vendedor e comercial.
Colabora os sábados e domingos no programa de radio La Primera Pedra de RAC1, amais de escribir columnas e artigos para prensa como El País, La Vanguardia o El Temps.
Obra
Iniciouse coa novela La gola del llop (1983), escrita xunto a Josep Lluís Seguí co pseudónimo de Pere Lavaca.
Acadou éxito de público coa serie de novela negra (o xénero no que máis publicou) protagonizada polo periodista e ex-boxeador Hèctor Barrera e o detective Butxana.
La mirada del tafur (1997) desenvólvese na época final do franquismo, nunha cafetería na que se organizan timbas de póquer. L'illa de l'holandés (1999) presenta un escritor e profesor universitario marxista deportado nunha illa da costa mediterránea.
Escribiu dúas obras de teatro xunto a Carles Alberola: O tu o res (1991) e Nit i dia (1993).
Varias das súas obras foron traducidas ao castelán e ao francés, e tres delas (Un negre amb un saxo, Gràcies per la propina e L'illa de l'holandés) foron levadas ao cinema.
Clodovil Hernandes
Clodovil Hernandes nado o 17 de xuño de 1937 en Elisiário, São Paulo e finado o 17 de marzo de 2009 en Brasilia, foi un deseñador, presentador de televisión e político brasileiro.
Traxectoria
Consagrado como deseñador nos anos 60 e 70, foi invitado a traballar na televisión, onde tamén acadou éxito, permaneceu por máis de corenta anos, foi presentado de numerosos programas en diversas emisoras. Acada un asento como deputado federal nas eleccións de 2006, converténdose no terceiro deputado federal máis votado do país, con 493.951 votos ou 2.43% dos votos válidos.
Foi coñecido principalmente pola postura de polemizar e por declaracións consideradas inapropiadas ou indelicadas, moitas veces dirixidas a outras personalidades famosas. Entre outras polémicas, están cargos de racismo e antisemitismo.
Benicarló
Xeografía
Situada a beiras do mar Mediterráneo e rodeada de hortas de regadío, Benicarló ten un clima privilexiado propio do litoral no que se sitúa. Ao norte da cidade desemboca a rambla de Cervera.
Accédese a esta localidade dende Castelló de la Plana tomando a N-340 ou a AP-7.
Localidades limítrofes
O termo municipal de Benicarló limita coas localidades de Vinaròs, Càlig e Peníscola.
Demografía
A poboación que en 1794 era de 1.300 veciños, pasou a ser de 2.182 en 1877. Esta liña ascendente verase detida entre os anos 1.900-1.930 pola crise no cultivo, a produción e a exportación do viñedo. Pero a partir de 1930, estabilízase o crecemento demográfico.
Lemon of Troy
"Lemon of Troy" (en galego, "O limoeiro de Troia") é o vixésimo cuarto episodio da sexta tempada da serie de animación The Simpsons. A súa primeira emisión foi o 14 de maio de 1995. Neste episodio, os cativos de Springfield declaran a guerra aos de Shelbyville despois de que estes últimos roubasen o limoeiro da cidade.
Benicarló
Economía
De grande importancia foi a produción de viño a finais do século XIX, o denominado "Viño Carlón", que constituía a maior fonte de riqueza da cidade. Como exemplo diremos que no 1890 foron exportados 17 millóns de litros. Este cultivo realizábase tanto no termo de Benicarló como nas poboacións veciñas de Peníscola, Càlig e Vinaròs. A praga da filoxera acabou con practicamente todas as viñas da zona, desaparecendo por completo este cultivo.
Entre 1931-1944 construíuse o actual porto, co conseguinte impulso no desenvolvemento do sector pesqueiro que, na actualidade, mantén unha frota de máis de 50 embarcacións, a cal obtivo nos últimos anos, unha media de 1 500 000 quilogramos anuais de toda clase de especies mariñas, entre as que destacan o salmonete da pedra, pescada, polbo, peixe sapo, linguado e cigala.
Lemon of Troy
Argumento
Cando Marge cacha a Bart pousando as mans no cemento fresco dunha obra pública, explícalle a importancia de estar orgulloso da cidade e do patriotismo. Bart dáse de conta do marabilloso que é vivir en Springfield e anóxase, en consecuencia, cos habitantes que a odian, os da cidade veciña de Shelbyville. O avó Simpson cóntalle que a rivalidade entre Springield e Shelbyville vén xa doutrora, na fundación das dúas cidades. Coméntalle que os fundadores Jebediah Springfield e Shelbyville Manhattan descubriron que tiñan grandes diferenzas na concepción dunha cidade perfecta.
Benicarló
Economía
Na década dos anos 60 do pasado século Benicarló converterase en centro receptor de inmigrantes. As causas que atraen esta poboación son: a industria (entre outros as do moble, as destilerías de esencias químicas e a construción) e o auxe turístico. Na actualidade cidadáns de diversas partes do mundo residen na cidade.