Goce_Delchev
Actividade revolucionaria
miniatura|Delchev con Chuchkov e Shapkarev nunha xuntanza en 1903 miniatura|Delchev cunha das chetas en febreiro de 1903 miniatura|Postal búlgara cos retratos de Goce e Gruev En 1897 con Gyorche Petrov escribiu os estatutos da organización, agora coñecida informalmente como Comités Revolucionarios Búlgaros Macedonio-Andrinopolitanos (CRBMA), dividía a súa estrutura en sete rexións, cada unha coa súa propia estrutura rexional e grupos que actuaban como policía secreta ao xeito da Organización Revolucionaria Interna búlgara, por baixo dos comités rexionais estaban os distritos. O comité central tiña a súa sede en Salónica The Central committee was placed in Thessaloniki. En 1898 Delchev decidiu crear grupos armados que actuasen de xeito permanente, (chetas), en cada distrito e dende 1902 ata a súa morte foi o líder destas chetas, e asegurou a súa funcionalidade cunha rede de túneles e depósitos de armas ao longo da fornteira entre o Principado de Bulgaria e o Imperio Otomán. Delchev pretendía unha produción propia de armamento, e viaxou en 1897 a Odesa para se reunir cos revolucionarios armenios Stepan Zorian e Christapor Mikaelian para intercambiar experiencias e especialmente métodos para a fabricación de bombas o resultado foi o establecemento dunha planta de fabricación de bombas na aldea de Sabler  preto de Kyustendil en Bulgaria para levar de contrabando a Macedonia. Delchev foi tamén o primeiro en organizar e dirixir un grupo que actuase en Macedonia co propósito de roubarlles ou secuestrar a otománs adiñeirados. As dificultades para efectuar os seus propósitos no interior de Macedonia amosan a febleza da organización neses primeiros anos. Delchev fixo dúas cortes visitas a Tracia en 1896 e 1898. e no inverno de 1900 residiu en Burgas, e alí organizou outro establecemento dedicado á produción de bombas e en 1900 realizou inspeccións ás forzas da organización na Tracia oriental e de novo avogou por unha mellor coordinación entre os comités revolucionarios de Macedonia e Tracia. Entre o outono de 1901 ata a primavera do ano seguinte visitou moitos núcleos locais en Macedonia e presidiu o congreso do distrito de Adrianople que se realizou en Plovdiv en abril de 1902. A inclusión das zonas rurais nos distritos da organización contribuíu á súa expansión e ao aumento da militancia e, xa que logo, da capacidade militar das chetas dirixidas por Delchev, o que coincidiu co aumento a partir de 1897 das irmandades secretas de oficiais, que en 1900 tiñan arredor dun milleiro de membros, moitos deles comprometidos coa actividade da CRBMA. Delchev pretendía unha mellor coordinación entre o CRBMA e o CSMA, que tivo como líder dende 1899 ata 1901 e nese Delchev e o outro representante para o exterior do CRBM, Petrov, foron membros do comité dirixente do CSMA polo que tiñan de facto o control deste grupo. Non obstante, o CSMA acabou dividíndose en dúas faccións, unha leal ao CRBMA e outro dirixido por oficiais leais ao príncipe búlgaro, este último grupo acabou colidindo coa política de Delchev, chegando mesmo a algúns enfrontamento militar entre bandas dos dous grupos no outono de 1902, aumentando as discrepancias tras organizar o CSMA un levantamento infrutuoso na Macedonia oriental que trouxo un aumento da represión otomá e obstaculizou o traballo clandestino do CRBMA. A organización dunha revolta en Macedonia e Tracia era tamén cuestión de debate entre os líderes do CRBMA, que dende 1902 nun novo cambio de nome era máis coñecida como Organización Revolucionaria Secreta Macedonio-Andrinopolitana (ORSMA). Delchev non participou no Congreso de Salónica de 190, onde se debateu un posible levantamento na primavera, e ese foi o tema principal da Conferencia da ORSMA que se celebrou en marzo en Sofía con dúas posturas enfrontadas, a maioría de centro-dereita cría que se había un levantamento xeral, Bulgaria podería declarar a guerra ao otománs e tras a intervención das potencias europeas o imperio podería colapsar. Delchev, pola contra, encabezaba a minoría esquerdista que advertía dos riscos dese plan pouco realista, opoñéndose ao levantamento pola súa táctica e por prematuro e, baixo a influencia da táctica de anarquistas búlgaros como Mihail Gerdzhikov ou Varban Kilifarski, era partidario de ataques terroristas como a explosión de bombas en abril de 1903 en Salónica. Finalmente, non tivo outra opción que concordar coa maioría porén logrou atrasar o comezo do levantamento de maio a agosto. Delchev tamén convenceu á dirección da ORSMA para transformar a súa idea dunha revolta masiva con ampla participación da poboación civil nun levantamento baseado na loita de guerrillas. Contra o fin de marzo de 1903 Goce co seu grupo destruíu unha ponte do ferrocarril sobre o río Aggitis co propósito de comprobar as novas tácticas de guerrilla. A continuación, foi ata Salónica para celebrar unha xuntanza con Gruev, que acababa de saír de prisión, para discutir sobre o comezo do levantamento. Tamén se reuniu con Ivan Garvanov, nese intre o líder do ORSMA. Despois foi cara ao monte Kitka Planina para ter un encontro con representantes dos destacamentos do distrito revolucionario de Serres para verificar a súa preparación militar. Non obstante, nunca chegou. As autoridades otomás estaban atrás dos pasos de Delchev dende que o 28 de abril membros de círculos anarquistas organizaran accións terroristas en Salónica e baixo a lei marcial concentraran tropas e başıbozuk (mercenarios) en toda a zona e Delchev morreu durante unha escaramuza coa policía otomá o 4 de maio de 1903 preto da aldea de Banica. Tras a súa identificación polas autoridades locais de Serres, soterraron os corpos de Delchev e o seu camarada Dimitar Gushtanov, nunha sepultura común da aldea. Pouco despois a CRMBA coa axuda da CSMA organizaron un levantamento contra os otománs, que logo dun éxito inicial as autoridades otomás esmagaron de xeito sanguento