Cerámica_de_figuras_negras
Laconia
miniatura| Cabaleiro cun zarcillo de rolamento que crece da súa cabeza, baixo os pés do cabalo o segundo segmento separado, copa tondo dun vaso de nome do pintor Rider, c. 550/530 a.C., agora no Museo Británico miniatura| Arcesilao II, rei de Cirene, observa aos seus súbditos traballando nunha copa do pintor de Arcesilaos c. 565/560 a. C., atopado en Vulci, agora no Gabinete des médailles de la Bibliothèque nationale de France en París Xa no século VII a.C. en Esparta produciuse cerámica pintada para o consumo local e para a exportación. As primeiras pezas de calidade producíronse arredor do 580 a.C. O cénit na cerámica de figuras negras alcanzouse entre o 575 e o 525 a.C. aproximadamente. Ademais de Esparta, os principais lugares de descubrimento son as illas de Rodas e Samos, así como Tarento, as necrópoles etruscas e Cirene, que nun principio foi considerada como a fonte orixinal da cerámica. A calidade dasvasos é moi alta. A arxila estaba ben espolvoreada e deuse un revestimento de cor crema. Pintáronse ánforas, hydriai, cráteres de columna (chamados krater lakonikos na antigüidade), cráteres de voluta, cráteres calcídicos, lebes, aryballoi e a copa espartana, a lakaina. Pero a forma de índice e o achado máis frecuente é a copa. Na Laconia a cunca profunda adoitaba poñerse nun pé alto; as cuncas nos pés baixos son raras. O exterior adoita estar decorado con adornos, normalmente festóns de granadas, e a escena interior é bastante grande e contén figuras. En Laconia antes que no resto de Grecia o tondo converteuse no marco principal das escenas de copa. A imaxe principal dividiuse igualmente en dous segmentos nunha data temperá, unha escena principal e outra máis pequena e inferior. Frecuentemente, o recipiente só estaba revestido cun espátula brillante ou decorado con só algúns adornos. As inscricións son pouco comúns pero poden aparecer como anotacións de nomes. As sinaturas son descoñecidas tanto para os oleiros como para os pintores. É probable que os artesáns laconianos fosen pintores cerámicos perioeci. Os trazos característicos da cerámica adoitan coincidir coa moda dos pintores coñecidos. Tamén é posible que fosen cerameiros migrantes do leste de Grecia, o que explicaría a forte influencia grega oriental, especialmente no pintor de Boreads. esquerda|miniatura|Zeus with an eagle, cup tondo by the Naucratis Painter, c. 560 BC, now in the Louvre, París Mentres tanto pódense distinguir polo menos oito pintores de vasos. Cinco pintores, o Pintor Arkesilas (565–555), o Pintor Boreads (575–565), o Pintor Hunt, o Pintor Naucratis (575–550) e o Pintor Rider (550–530) son considerados os representantes máis importantes. do estilo, mentres que outros pintores son considerados artesáns de menor habilidade. As imaxes adoitan ser angulosas e ríxidas, e conteñen frisos de animais, escenas da vida cotiá, especialmente simposios, e moitos temas mitolóxicos. Destes últimos, Poseidón e Zeus son representados con especial frecuencia, pero tamén Heracles e os seus doce traballos, así como os ciclos de lendas tebanas e troianas. Especialmente nos primeiros vasos, colócase unha mueca de gorgona nunha cunca tondo. Son excepcionais unha representación da ninfa Cirene e un tondo cun xinete cun zarcillo que crece da súa cabeza (nome do vaso do pintor do xinete). Tamén é importante unha copa cunha imaxe de Arcesilao II. A copa de Arcesilas deu o nome pragmático ao Pintor de Arcesilas. É unha das raras representacións en cerámica grega de acontecementos ou persoas actuais. Os suxeitos suxiren influencia do ático. Un roxo avermellado era a principal cor opaca. Na actualidade coñécense máis de 360 vasos laconianos, con case un terzo deles, 116 pezas, atribuídos ao pintor Naucratis. O declive ao redor do 550 a. C. da pintura en vasos de figuras negras corintias, que tivo unha importante influencia na pintura laconiana, levou a unha redución masiva da produción laconiana de vasos de figuras negras, que chegou ao seu fin ao redor do 500 a. A cerámica estivo moi distribuída, dende Marsella até a Grecia xónica. En Samos, a cerámica laconiana é máis común que a corintia debido á estreita alianza política con Esparta.