cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Prenilación
Rab xeranilxeranil transferase
Os FTIs poden tamén usarse para inhibir a farnesilación en parasitos como o Trypansoma brucii e os plasmodios da malaria. Os parasitos parecen ser máis vulnerables á inhibición da darnesil transferase que os humanos. Nalgúns casos, isto pode deberse a que carecen de xeranilxeranil transferase I. Así, é posible que o desenvolvemento de fármacos antiparasitos se beneficie das investigacións sobre FTIs no cancro.
Ademais, os FTIs parecen prometedores para o tratamento da proxeria en modelos de ratos, e en 2007 empezou un ensaio clínico en fase II utilizando o FTI Lonafarnib para tratar a proxeria en nenos.
Na transdución de sinais por medio da proteína G, a palmitoilación da súa subunidade α, a prenilación da subunidade γ, e a miristoilación están implicadas na fixación da proteína G á superficie interna da membrana plasmática para que a proteína G poida interaccionar co seu receptor.
Lonxevidade e efectos cardíacos
Un estudo de 2012 atopou que o tratamento con estatinas incrementa a duración da vida e mellora a saúde cardíaca na mosca Drosophila ao facer diminuír a prenilación de proteínas específicas. O estudo concluía dicindo: "Estes datos son a proba máis directa ata agora de que a diminución da prenilación de proteínas pode incrementar a saúde cardíaca e a duración da vida nunha especie de metazoos, e pode explicar os efectos na saúde pleiotrópicos (non relacionados co colesterol) das estatinas."
Un ensaio clínico de 2012 explorou a estratexia de inhibir a prenilación de proteínas con certo éxito no tratamento da síndrome de proxeria de Hutchinson-Gilford, que é un trastorno multisistema que causa fallos que favorecen e aceleran a aterosclerose e levan a unha morte prematura.
Igrexa de San Pedro Fiz do Hospital
dereita|miniatura|Portada románica con catro arquivoltas e tímpano, con escudo coroado da [[cruz de Malta.]]
A Igrexa de San Pedro Fiz do Hospital é o templo parroquial do Hospital (O Incio). De arquitectura románica, foi declarada ben de interese cultural o 19 de xuño de 1981.
Historia
Pertenceu á Orde Hospitalaria de San Xoán de Xerusalén, ao igual ca a igrexa de San Nicolao de Portomarín. Formaba parte dun conxunto formado pola igrexa, unha fortaleza, unha hospedería, e un hospital para necesitados e peregrinos, pois por aquí pasa unha variante do camiño de Santiago. Durante séculos mantiveron a súa Encomenda, unha das sete existentes en Galicia.
Orixinalmente contaba con dúas torres defensivas. Unha delas foi reconvertida en torre campanario, e a outra foi usada no século XVI para o panteón da casa dos Quiroga.
Arquitectura
Foi realizada con perpiaños de pedra calcaria e mármore procedente dunha canteira próxima. A fachada principal está encadrada por dous anchos contrafortes. Ten unha portada románica cara ao oeste, con catro arquivoltas de medio punto de mediacanas e a escocia decorada con rosetas. A portada está envolta nun zigzagueado. Ten oito columnas con capiteis sinxelos con motivos vexetais. O tímpano adintelado, posterior á construción inicial, está decorado cunha cruz de Malta coroada, símbolo da Orde Hospitalaria de San Xoán. No lado sur ten un soportal acaroado que protexe unha segunda portada con dúas arquivoltas e outra cruz de Malta no tímpano.
O interior consta dunha nave con presbiterio e ábsida poligonal, cuberta con bóveda de canón con nervios de reforzo apoiados en columnas angulares, que a fan tripartita na cabeceira. Algúns capiteis destas columnas teñen decoración zoomórfica. O presbiterio ábrese cun arco triunfal e outro que o separa da ábsida, sobre o que pende un Cristo crucificado de catro cravos con brazos articulados, posiblemente do século XIV.
Sin tetas no hay paraíso
Sin tetas no hay paraíso foi unha serie de televisión española producida por Telecinco en colaboración con Grundy Televisión, adaptación do formato orixinal hómonimo emitido en Colombia.
A serie foi estreada o 9 de xaneiro de 2008. En poucas semanas converteuse en todo un éxito.
A segunda tempada da serie empezou o xoves 11 de setembro de 2008, antes da súa estrea en televisión foi estreada no Palacio de Deportes de Madrid o 3 de setembro. A tempada pechouse o 8 de xaneiro de 2009, cun máximo de audiencia (30,1%).
A terceira tempada da serie foi preestreada o 3 de setembro de 2009 no primeiro festival de Vitoria FesTVal. Estreouse na televisión o 13 de setembro de 2009 e terminou o 20 de decembro de 2009 co máximo de audiencia nesta tempada (20,9%).
Primeira tempada
Catalina é unha moza de 17 anos, boa estudante e boa filla, que convive coa súa nai Fina e o seu irmán Jesús. O seu pai abandonou á súa nai cando esta era pequena, e desde entón Jesús convértese nun pai para Catalina, deixa de estudar e ponse a traballar para poder darlle un futuro á súa irmá e axudar á súa nai. A pesar de ser tan doce e riseira non atopou a felicidade plena, pois ten un complexo: a súa falta de peito.
Todo vai ben ata que un día reencóntrase cun antigo amigo da infancia, Rafael Duque. Este antes convivía no mesmo barrio de Catalina, eran veciños. Rafael ten un irmán máis vello, Lolo, do que desde pequeno tivo que facerse cargo por orde da súa nai. Tivo unha infancia dura xa que o seu pai propinaba malleiras a ambos os fillos, pero a súa nai sempre protexía ao seu irmán máis vello, Lolo, mentres que el tiña que refuxiarse na casa de Catalina. Todos estes feitos da súa infancia marcárono para sempre, e por non ter o agarimo e o amor da súa nai convértese nun mozo ambicioso, capaz de calquera cousa para conseguir os seus obxectivos, polo que empeza na súa mocidade a relacionarse coas drogas e actualmente é un dos narcotraficantes máis importantes do país. É por isto polo que se fai rico, ten moitos coches, unha casa enorme... Todo o mundo chámao "el Duque".
Logo do reencontro con Catalina, ven varias veces e a moza namórase del, déitanse... A primeira vez que o fixeron, a Catalina dáballe vergoña de que Rafa a vise espida, pero máis adiante dálle igual; comezan unha relación que cambiará para sempre a vida de Catalina, xa que se mete nun mundo do que é difícil saír, relacionándose co mundo da prostitución e das drogas en compañía das súas amigas, Jessi, Vanessa, Cristina e Paula.
Segunda tempada
Na segunda tempada pódese ver como el Duque necesita moito máis a Catalina que ela a el, xa que esta cre que matou ao seu irmán. Ela transmítelle información sobre os contactos do seu marido, Miguel Cortés, para destruír o seu negocio. Pescuda e decátase que Duque non matou ao seu irmán cando descobre que Rafa quérea de verdade decide deixar a Cortés. Pero este secuestra a Paula que está embarazada. Cortes ameázaa dicíndolle que se marcha faralle dano ás súas amigas e á súa familia. Por ordenes do seu marido dille a Rafa que xa non lle quere. Duque decátase e decide colaborar coa policía para poder estar con Catalina. Cando Catalina se decata reconcíliase con el. Un día decídese ir co pero se desmaia Catalina cre que esta embarazada pero o que é que lle están envelenando. Grazas a un amigo de Moreno descobren que as están envelenando cambian as pastillas e finxe estar aínda enferma. Martínez empeza a colaborar coa policía decátanse de que o comisario pasoulle información a Cortes e finalmente detéñeno. Catalina segue finxindo e fala co duque polo móbil, un día Elena (irmá de Cortés) atopa unhas pastillas que estaban enterradas e así se decata de que non as estivo tomando. Catalina ve que a descubriu intenta escapar pero Cortes pégalle e cae esborrallada ao chan. Finalmente, Catalina mata a Cortés, despois de que este maltratase brutalmente a Rafael. Máis tarde, Catalina e Rafa escápanse, pero Catalina debe ir ver ao seu sobriño ao hospital. Mentres Rafael debe distraer aos seus amigos suramericanos, e hai unha pelexa no despezamento, onde o Duque termina ferido. Finalmente, Rafa, Jessi e Cata márchanse para ao final chegar ao seu destino, a costa de Marrocos. Porén, Rafa e Cata son atopados por Morón e os seus homes antes que pola policía. Morón dispara a Duque logo de supor que o suramericano estaba morto, e Rafael morre, e Catalina é detida e condenada a 13 anos de pena na prisión!
Diferenzas entre a versión colombiana e española
A serie conta con achegas para adaptar a historia á realidade social de España.
Polémica
Pouco logo da primeira emisión, o concello das Palmas de Gran Canaria solicitou a Telecinco a súa retirada por promover «estereotipos denigrantes para a muller que supón un retroceso social».
Días máis tarde, a asociación Telespectadores Asociados de Catalunya pediu a retirada da serie por "trato denigrante que se dá ao mundo da oncoloxía e ao do diagnóstico". Aínda que ningunha delas consegue dar motivos suficientes para retirar da grella a exitosa serie.
Égloga
A égloga, que vén do grego ἐκλογή extracto, peza escollida, do verbo λέγω escoller e de ἐκ de, desde, orixinada na época helenística, é dicir, no século III a.C., é un poema con extensión, límites temáticos e estruturais escasamente definidos. Polo que respecta ó tema, consiste nun pequeno cadro campestre mediante o cal é se representa a harmónica e paradisíaca relación do home coa natureza.
Na literatura galega encontramos, de Nicomedes Pastor Díaz, o texto Égloga de Belmiro e Benigno, que achega o queixume do labrego Belmiro pola súa amada, afogada, e o conforto que acada co seu amigo Benigno.
Samiopoula
Samiopoula (Σαμιοπούλα) é un illote grego situado no sur da illa de Samos a unha distancia de 850 metros. Atópase baixo a autoridade da unidade rexional de Samos e a xurisdición local da unidade municipal de Pythagoreio. O censo de 2011 rexistraba unha poboación de catro habitantes. O nome Samiopoula é un derivado de Samos (en grego Σάμος) e literalmente significa "pequena Samos".
Xeografía
As medida do illote son aproximadamente 1´5 km de largo e 0´7 km de longo. Hai poucos edificios en Samiopoula, principalmente as pequenas igrexas parroquiais de Agia Pelagia (en grego Αγία Πελαγία) e de Ascensión de Cristo (en grego: Αναλήψεως του Σωτήρος), unha pequena taberna e algunhas pequenas casas e refuxios. Os servizos de electricidade e teléfono proporciónanse a través de cables submarinos desde a veciña Samos. Sistemas fotovoltaicos proporcionan unha certa enerxía eléctrica alternativa. Hai varias cisternas na illa e a auga de choiva consérvase de todo o inverno. A maior parte do terreo é rochoso, con moi poucas árbores e varias especies de salvaxes matogueiras, arbustos e flores silvestres. As Cabras silvestres superan por moito en número aos poucos habitantes, incluso cando os visitantes e turistas toman a pequena illa durante a tempada de verán. O illote é facilmente accesible durante a tempada turística a través de excursións diarias desde os portos de Pythagoreio e Ormos Marathokampou. A única praia da illa, psalida (en grego Ψαλίδα), é bastante pequena e está moi concorrida durante a tempada alta de verán, aínda que o único que ofrece son fermosas areas brancas e augas cor turquesa. O veleiros normalmente achéganse ao illote a través da pequena baía de Katsakas (en grego Κατσακάς), que está protexida polos ventos do noroeste que prevalecen na zona.
Vilela de Morquintián, Morquintián, Muxía
Vilela de Morquintián é un lugar da parroquia do Morquintián no concello coruñés de Muxía na comarca de Fisterra. Tiña 19 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 9 eran homes e 10 eran mulleres.
Haddock
Haddock pode facer referencia a:
Tego Calderón
Tego Calderón, nado en Santurce o 1 de febreiro de 1972, é un compositor e cantante portorriqueño, unha das figuras do reggaeton e do hip hop latino máis destacadas do panorama actual.
Traxectoria
Naceu no seo dunha familia acomodada. Chegou a converterse nun dos cantantes máis famosos de reggaeton e música nativa do seu país, Porto Rico. As súas composicións conseguiron ter éxito en boa parte debido a que demostran unha importante influencia da salsa e os ritmos característicos da música antillana.
Glasnost
A Glasnost é un termo ruso que significa transparencia ou apertura.
No XXVII Congreso do Partido Comunista da Unión Soviética (PCUS), en febreiro de 1986, Mikhail Gorbachev propuxo a política de Glasnost, para modernizar ó cidadán soviético medio e limar asperezas co bloque occidental. Esta política significaba unha maior liberdade de prensa nos medios de comunicación. Así, Gorbachev conseguiu grandes logros diplomáticos con outras potencias, mentres o descontento popular medraba, xa que a liberdade de prensa informou ós cidadáns do pacto cos nazis (pacto Molotov-Ribbentrop), das baixas en Afganistán e da lamentable situación económica.
Arciprestado de Montes-Mondariz
miniatura|300px|Virxe da Franqueira. O arciprestado de Montes-Mondariz é un arciprestado da diocese de Tui-Vigo. Abrangue parroquias dos concellos da Cañiza, Covelo, Mondariz, Mondariz-Balneario e Ponteareas. Está composto por 27 parroquias e un anexo.
Nicholas Haddock
Nicholas Haddock (1686-26 de setembro de 1746), foi un almirante da Mariña Real Británica e membro do Parlamento.
Haddock era o segundo fillo do almirante Richard Haddock, e desde pequeno educárono para seguir os pasos de seu pai, ós dezaseis anos serviu como gardamariña con distinción na Batalla de Rande en 1702. Ascendido a tenente serviu no sitio de Barcelona en 1706, e na Batalla de Cabo Passaro en 1718 como o capitán do navío de 70 canóns Grafton. En 1732 nomeárono para comandar The Nore e foi o comandante en xefe da frota británica no Mediterráneo de 1738 a 1742, bloqueando con éxito a costa española, pero non conseguiu un enfrontamento directo coa frota española. Ascendérono a vicealmirante en 1741 e almirante en 1744.
Haddock foi membro do parlamento por Rochester, tradicionalmente reservado a oficiais navais distinguidos, desde 1734 ata a súa morte.
Antonio Martínez Aneiros
Antonio Martínez Aneiros, coñecido como Antón Aneiros, nado no Val (Narón) o 3 de xuño de 1933, é un sacerdote e político galego.
Traxectoria
Crego católico, abandonou o sacerdocio pero segue vinculado ás asociacións cristiás de base como coordinador do movemento Somos Igrexa.
En 1985 esta formación incorporouse ó PSG-EG e Aneiros presentouse como número un pola provincia da Coruña ás eleccións ó Parlamento Galego. Resultou elixido nelas e desenvolveu o traballo parlamentario durante toda a lexislatura.
Recoñecementos
O Concello de Narón puxo o seu nome a unha rúa e ao Complexo Social da súa parroquia natal en 2016.
Advanced Composition Explorer
Advanced Composition Explorer, tamén coñecido polo acrónimo ACE, é un satélite artificial pertencente ó programa Explorer da NASA que foi lanzado o 25 de agosto de 1997 a bordo dun foguete Delta II 7920 desde o Centro Espacial Kennedy, en Florida, Estados Unidos.
Historia
ACE foi ideado nunha reunión que tivo lugar o 19 de xuño de 1983 na Universidade de Maryland organizada por George Gloecker e Glen Mason. Nela participaron os doutores L. F. Burlaga, S. M. Krimigis, R. A. Mewaldt e E. C. Stone. A reunión organizouse en base a documentación proveniente do Laboratorio de Física Aplicada da Universidade Johns Hopkins (APL) e da Universidade de Maryland, propóndose inicialmente unha misión denominada Cosmic Composition Explorer. A solicitude de proposta enviouse á oficina do programa Explorer da NASA a finais dese mesmo ano, sen que fose admitida. A proposta foi retomada a petición do doutor Vernon Jones e a solicitude enviouse de novo á NASA en 1986. A misión foi seleccionada para un estudo dun ano na fase A en 1988, durante o cal se estudiaría a viabilidade e se sopesarían os pros e contras da misión.
A misión de ACE comezaría oficialmente o 22 de abril de 1991 cando, tras superar a fase A, se firmou o contrato entre o Centro Goddard de Voo Espacial e o Instituto Tecnolóxico de California, co APL como deseñador e construtor da nave, para comeza-la planificación da fase B, adicada á definición en si da misión. Durante esta fase tiveron lugar as especificacións do soporte da misión e dos sistemas e interfaces da nave. A fase B comezou oficilamente en agosto de 1992.
A revisión de deseño preliminar da misión tivo lugar en novembro de 1993, co que as fases C e D comezaron pouco despois.
Características
ACE está baseado no deseño do satélite Charge Composition Explorer (parte da misión AMPTE) e está adicado a comparar e determina-la composición elemental e isotópica de distintos tipos de materia, entre eles o vento solar, o medio interestelar e outra materia de orixe galáctico. O satélite pesa 596 kg, ó que hai que sumar 189 kg de hidracina para o sistema de propulsión. Foi situado nunha órbita de Lissajous arredor do punto de Lagrange L1, situado entre o Sol e a Terra, a unha distancia duns 1,5 millóns de km desta última, e estabilízase mediante xiro, a 5 revolucións por minuto, co eixo de rotación apuntando cara o Sol cunha marxe de erro de 20 graos.
A nave produce electricidade mediante células solares e estaba deseñada para durar como mínimo cinco anos, xa cumpridos desde o comezo da misión. Leva unha gravadora a bordo para garda-los datos e descargalos posteriormente cando pasa sobre algunha das estacións da Rede do Espazo Profundo da NASA. As velocidades típicas de descarga de datos son de 6,7 e 78 Kbps e 434 bps. Mide 1,6 m de ancho por 1,0 m de alto.
Os estudos de ACE inclúen análises de abundancia isotópica dos elementos desde o hidróxeno ó cinc (número atómico entre 1 e 30), con estudos exploratorios ata o circonio (número atómico 40).
ACE ten suficiente propelente como para permanecer no punto L1 ata 2024.
Instrumentos
miniatura|100px|esquerda|Instrumento SIS.
miniatura|100px|esquerda|Instrumento ULEIS.
miniatura|100px|esquerda|Instrumento SEPICA.
miniatura|100px|esquerda|Instrumento SWIMS.
miniatura|100px|esquerda|Instrumento SWICS.
miniatura|100px|esquerda|Instrumento EPAM.
miniatura|100px|esquerda|Instrumento SWEPAM.
miniatura|100px|esquerda|Instrumento CRIS.
Resultados
Ata outubro de 2010 escribíronse 635 artigos científicos baseados nos datos de ACE.
Vales, Cesures, O Barco de Valdeorras
Vales é un lugar da parroquia de Cesures no concello ourensán do Barco de Valdeorras na comarca de Valdeorras. Tiña 35 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 19 eran homes e 16 mulleres. Iso supón un mantemento da poboación respecto a 2010, cando tiña 35 habitantes (18 homes e 17 mulleres).
Toponimia
O nome do lugar provén do plural do termo en latín, co significado de val.
Galería de imaxes dos concellos da provincia de Lugo
Galería de imaxes dos concellos de Lugo.
Daniel Lago
O nome Daniel Lago pode referirse a:
Gemini 3
Gemini 3 foi a primeira misión tripulada do programa Gemini. A tripulación da Gemini 3 estaba formada por Virgil Grissom e John W. Young, sendo a tripulación de apoio Walter M. Schirra e Thomas P. Stafford.
Desenvolvemento da misión
Gemini 3 foi a primeira misión tripulada do programa Gemini. O seu obxectivo era demostrar a capacidade das cápsulas Gemini para levar unha tripulación a bordo, a avaliación das capacidades da cápsulas polos astronautas e probar a rede mundial de seguimento de misións tripuladas da NASA, o sistema de propulsión de control en órbita, o control da traxectoria de reentrada e o punto de amaraxe, os sistemas da nave e a recuperación da mesma. Como obxectivos secundarios atopábanse estudar os efectos das oscilacións a baixo nivel do foguete lanzador durante a engalaxe, a realización de tres experimentos e a realización de fotografías desde órbita.
Gemini 3 foi lanzada o 23 de marzo de 1965 ás 14:24:00.064 UTC (9:24 EST) desde o Complexo 19 de Cabo Cañaveral e insertado nunha órbita inicial de 161,2 km de perixeo e 224,2 km de apoxeo. Ao final da primeira órbita Grissom realizou a primeira manobra orbital, baixando a órbita a unha de 158 x 169 km. Durante a segunda órbita Grissom cambiou a inclinación orbital en 0,02 graos. Cara o final da terceira órbita, a 4 horas, 21 minutos e 23 segundos do inicio da misión (ás 13:45:23 EST), o perixeo da órbita foi baixado ata só 84 km para permitir un decaemento natural da órbita en caso de fallo dos retrofoguetes encargados de facer reentrar a cápsula. Pouco despois, a 90 km de altura e ás 4 horas, 33 minutos e 23 segundos do inicio da misión (13:57:23 EST) a tripulación disparou manualmente os retrofoguetes, que funcionaron segundo o previsto. Durante a reentrada inxectáronse 7 kg de auga na envoltura de plasma que rodeaba á nave, mellorándose as comunicacións con terra, que habitualmente se cortan debido ao plasma. miniatura|Recuperación da Gemini 3 tras o amaraxe. A amaraxe tivo lugar ás 14:16:31 EST (4 horas, 52 minutos e 31 segundos despois do inicio da misión) no Océano Atlántico, a 22,43° N e 70,85° O. Debido a unha menor sustentación da cápsula do planeada durante a reentrada, o punto de amaraxe atopábase a 111 km do previsto. Durante a espera na cápsula os astronautas mareáronse debido ó movemento do mar, polo que quitáronse os traxes e saíron da cápsula sobre as 15:00 EST. Foron recollidos por un helicóptero e levados ó U.S.S. Intrepid, onde chegaron ás 15:28. A cápsula foi recuperada ás 17:03. Dous dos tres experimentos de a bordo foron levados a cabo con éxito. A cobertura fotográfica planeada desde órbita só foi levada a cabo parcialmente debido a unha lente non adecuada colocada na cámara de 16 mm. O resto de obxectivos foron cumpridos.
Wikipedia en inglés
A Wikipedia en inglés é a versión en inglés da enciclopedia Wikipedia. Foi creada o 15 de xaneiro de 2001 e excedeu o millón de artigos o 1 de marzo de 2006 e os dous millóns o 9 de setembro do 2007. Foi a primeira versión de Wikipedia e desde entón foi a de maior tamaño. En 2005, aproximadamente un terzo dos artigos de todas as wikipedias pertencían á edición en inglés. Esta porcentaxe foi diminuíndo gradualmente desde mediados de 2003.
Esta versión da enciclopedia contén artigos e  usuarios, dos cales  son activos.
Ares Shrike 5.56
A Shrike 5.56 é unha arma lixeira de asalto fabricada por Ares Defense Systems (Sistemas de Defensa Ares).
A Shrike 5.56 non é unha arma completamente funcional. É un kit que, cando se combina cun M16/M4 ou similar, se transforma nunha arma automática de asalto similar á M249. É máis lixeira e compacta que un rifle de asalto. Ares proclama que a Shrike é a pistola cargada por cinto máis lixeira do mundo.
Cadea de Markov
Unha Cadea de Markov é un proceso estocástico no cal a probabilidade de que ocorra un suceso depende (exclusivamente) do inmediatamente anterior. É dicir, é un proceso estocástico con memoria. Esta dependencia do suceso anterior diferénciaas de sucesos independentes (sen memoria) como o lanzamento dun dado ou tirar unha moeda ao aire.
Este tipo de proceso, introducido por Andrei Andreevitch Markov (1856-1922) nun artigo publicado en 1907, presenta unha forma de dependencia simple, moi útil para moitos modelos, entre as variables aleatorias que forman un proceso estocástico. As cadeas de Markov téñense empregado para analizar os patróns de compra de debedores morosos, para planificar necesidades de persoal, para analizar a substitución do equipo... O algoritmo PageRank patentado por Google emprega nas súas bases unha cadea de Markov.
Definición formal
En matemáticas, é definida como un proceso estocástico discreto que cumpre coa propiedade de Markov, isto é, de coñecerse a historia do sistema ata o instante actual, o seu estado presente resume toda a información relevante para describir en probabilidade o seu estado futuro.
Unha cadea de Markov é unha secuencia de variables aleatorias. O rango destas variables, chámaselle espazo estado, o valor de X_n é o estado do proceso no tiempo n. Se a distribución de probabilidade condicional de X_{n+1} en estados pasados é unha función de X_n por si soa, entón:
Onde x_i é o estado do proceso no instante i. A identidade mostrada é a propiedade de Markov.
Tipos de cadeas e estados
Cada estado nunha cadea de Markov pode ser:
Se unha cadea contén só estados cíclicos, denomínase cadea cíclica. Polo contrario, se contén estados absorbentes dise que a cadea é absorbente.
Unha cadea de Markov é regular cando non contén ningún estado absorbente. (É condición necesaria, pero non suficiente)
Matriz de transición
Xeneralizando, poñendo os vectores fila: A matriz de transición podería escribirse (substituíndo valores):
Probabilidade dun suceso
A probabilidade dun suceso operando coa matriz de transición depende exclusivamente do anterior. Por tanto é necesario contar co vector de probabilidade inicial denotado por
Multiplicando o vector de probabilidade inicial (as probabilidades do suceso anterior) pola matriz de transición obtemos o vector de probabilidades para o seguinte paso. Analiticamente,
Pola propiedade de Markov demóstrase que
É dicir, sendo T^n a enésima potencia da matriz de transición.
Lorena Gil
Lorena Gil Álvarez, nada en Xixón en 1975, é unha política asturiana.
Traxectoria
Licenciouse en filoloxía inglesa na Universidade de Oviedo en 1997 e logo realizou a licenciatura ciencias políticas na UNED que completou en 2011. Traballou na Oficina Económica e Comercial de España en Düsseldorf e no Instituto de Comercio Exterior en Madrid para pasar despois á empresa privada, salientando o seu traballo na área de recursos humanos en DuPont. Militante de Podemos, foi na candidatura desa formación nas eleccións autonómicas de Asturias de 2015 e logrou un escano na Xunta Xeral. Nas eleccións autonómicas de 2019 foi a candidata á presidencia do Principado de Asturias.
Igualdade de xénero
miniatura|Símbolo xenérico da Igualdade de xénero.
Marco internacional
No marco internacional, o dereito internacional prohibe a discriminación baseada no sexo. A adopción da Carta das Nacións Unidas, asinada en San Francisco o 26 de xuño de 1945, situou o principio de igualdade de oportunidades e non discriminación na órbita dos dereitos fundamentais.
No preámbulo da Carta de San Francisco proclámase que:
A Organización das Nacións Unidas completou o catálogo de dereitos xuridicamente vinculantes para todos os estados membros a través dos seguintes documentos: Máis importancia para a igualdade de xénero ten a Convención das Nacións Unidas sobre a eliminación de toda forma de discriminación contra a muller, do 18 de decembro de 1979, ratificada por España en 1983 e publicada no BOE en 1984, e no seu Protocolo Facultativo, ratificado e en vigor desde o ano 2001, que estabelecen que:
Ademais, xunto a esta obriga xenérica, a Convención amplía os dereitos das mulleres en diversos ámbitos, como os dereitos políticos, en materia laboral, educación, sanidade e economía. Ao amparo desta Convención, xurdiu o Comité para a Eliminación da Discriminación contra as Mulleres, órgano que ten como obxectivo a tutela do dereito á non discriminación por razón de sexo.
A Conferencia de Viena de 1993 das Nacións Unidas insiste, unha vez máis, na idea de que:
Esta idea volve estar presente na Cuarta Conferencia Mundial das Nacións Unidas sobre a Muller que tivo lugar en Beijing en 1995. A Conferencia adquire un significado enorme en pór de manifesto o consenso que hai en relación coa universalidade e a globalidade dos problemas das mulleres, e destaca a importancia da igualdade e a non discriminación por razón de sexo como factor ineludíbel para construír as sociedades do século XXI. En definitiva, entre os obxectivos de desenvolvemento das Nacións Unidas para o milenio, a igualdade de oportunidades entre sexos e a autonomía das mulleres ocupan un lugar destacado.
Diferenza entre igualdade e equidade de xénero
Neste sentido, a equidade de xénero encamiñarase principalmente a brindar oportunidades xustas a mulleres e homes, pero a diferenza da igualdade, serán atendendo principalmente á idea de que mulleres e homes son distintos, polo que estas oportunidades serán de acordo ás características, contextos e necesidades específicas onde se atopen e que posúan, desde os diversos ámbitos nos que interactúan, por exemplo no ámbito laboral, educativo, da saúde, o económico, cultural e social en xeral.
Falar do tema equidade de xénero implica a participación de todas as persoas na práctica e como unha forma de vida, máis aló da cuestión teórica, isto co fin de poder impactar verdadeiramente na sociedade e propiciar pequenos cambios mais significativos, que impliquen un compromiso da sociedade que se vexa reflectido día a día na práctica para propiciar unha participación equitativa de homes e mulleres en todos os ámbitos de desenvolvemento persoal e comunitario.
Chegar á equidade de xénero non é tarefa fácil, xa que require cambios tanto nas prácticas institucionais como nas relacións sociais que, hoxe en día, lexitiman e fan máis fortes e marcadas as disparidades de xénero. É por iso que, canto máis fagamos uso da equidade de xénero nas nosas prácticas, na linguaxe, na educación, o ámbito laboral, na política, é dicir, mentres máis vexamos a equidade de xénero como unha forma ou un hábito de vida, propiciaranse relacións máis sas, onde non estea presente a violencia física, psicolóxica ou sexual entre homes e mulleres.
Discriminación sexista
O machismo é unha expresión derivada da palabra macho, defínese no Dicionario da Real Academia Galega como a «Ideoloxía, comportamento ou actitude de quen defende a supremacía do macho e non acepta a igualdade de dereitos entre o home e a muller.» En castelán existe o termo hembrismo, un neoloxismo usado para referirse á misandria ou desprezo aos homes que non está rexistrado en galego no DRAG.
O acceso das nenas á educación
En moitas partes do mundo, o acceso das nenas á educación é moi restrinxido. As nenas enfróntanse a moitos obstáculos que impiden que tomen parte na educación, incluíndo: os matrimonios precoces e forzados; embarazo prematuro; prexuízos baseados en estereotipos de xénero no fogar, na escola e na comunidade; a violencia no camiño á escola, ou nos arredores das escolas; as longas distancias ás escolas; vulnerabilidade á epidemia do VIH; cotas escolares, que a miúdo conducen os pais que envían aos seus fillos só á escola; a falta de métodos e materiais sensíbeis ao xénero nas aulas.
De acordo co ACNUDH, houbo varios ataques a escolas en todo o mundo durante o período 2009-2014 onde "un número destes ataques foi dirixido especificamente ás nenas, pais e profesores que avogan pola igualdade de xénero na educación". O Fondo de Poboación das Nacións Unidas di:
RANK
O receptor activador do factor nuclear κ B (RANK), tamén chamado receptor de TRANCE ou TNFRSF11A, é unha proteína membro da subfamilia molecular do receptor do factor de necrose tumoral (TNFR). RANK é o receptor do "ligando de RANK" (RANKL) que forma parte da vía de sinalización RANK/RANKL/OPG que regula a diferenciación e activación dos osteoclastos. Está asociado coa reparación e remodelación dos ósos, a función celular inmunitaria, o desenvolvemento de ganglios linfáticos, a regulación térmica, e o desenvolvemento das glándulas mamarias. A osteoprotexerina (OPG) é un receptor reclamo para RANK, e regula a estimulación da vía de sinalización de RANK ao competir por RANKL. O dominio citoplasmático de RANK únese aos TRAFs 1, 2, 3, 5 e 6, que transmiten sinais a dianas situadas augas abaixo como NF-κB e JNK.
RANK exprésase constitutivamente no músculo esquelético, timo, fígado, colon, intestino delgado, glándulas adrenais, osteoclastos, células do epitelio das glándulas mamarias, próstata, células vasculares, e páncreas. Normalmente, a activación de NF-κB está mediado por RANKL, pero a sobreexpresión soamente de RANK é dabondo par activar a vía NF-κB.
Estrutura
RANK é unha proteína transmembrana de tipo I de 616 aminoácidos. O seu dominio extracelular consta de 184 aminoácidos, o seu dominio trnsmembrana ten 21 aminoácidos e o seu dominio citoplasmático consta de 383 aminoácidos. Como outros membros da familis do TNFR, ten catro dominios extracelulares de pseudorrepeticións ricas en cisteína (CRDs). Comparte un 40% de identidade de aminoácidos con CD40. RANK está codificado no cromosoma 18 humano na posición 18q22.1. Mostra un 85% de homoloxía entre homólogos de rato e humanos.
Hai dous monómeros de RANK relacionados con simetría de 2 pregamentos non cristalográfica perpendicular ao eixe longo das moléculas na unidade asimétrica. RANK contén catro CRDs que abranguen unha lonxitude de 100 ángstroms, polo que é o membro máis longo da familia do TNFR coñecido.
A unión de RANKL a RANK trimeriza o receptor e activa unha vía de sinalización. O complexo RANK-RANKL é heterohexamérico. Só dous dos catro CRDs de RANK están en contacto directo con RANKL cando esta molécula está unida. A maioría dos residuos do complexo son hidrófilos. A diferenza doutros membros do TNFSF, cada interacción de superficie en RANK-RANKL é continua.
Osteoclastoxénese
TRAF6 é imprescindible para a vía de osteoclastoxénese relacionada con RANK. RANKL únese a RANK, que despois se une a TRAF6. A proteína TRAF6 estimula a activación das vías da quinase N-terminal c-jun (JNK) e do factor nuclear kappa-b (NF-kB), que desencadean a diferenciación e a activación de osteoclastos. Este sistema está equilibrado pola expresión relativa de OPG respecto a RANKL, que están altamente reguladas por moitos factores incluíndo hormonas, sinais inmunitarios e factores de crecemento. Unha sobreexpresión de RANKL pode causar unha sobreprodución e activación dos osteoclastos, que degradan o óso. O equilibrio entre RANKL e OPG é unha diana para a terapia en moitas doenzas, como a osteoporose asociada á deficiencia de estróxenos, artrite reumatoide, enfermidade de Paget, enfermidade periodontal e tumores óseos e malignidades.
Termorregulación
RANK tamén mostrou ser clave na sinalización da termorregulación en mulleres, que parece estar regulada polas hormonas sexuais ováricas. O RANK exprésase en rexións clave do cerebro asociada coa termorregulación. A inactivación do RANK nestas rexións causa unha perda da resposta de febre a niveis incrementados de RANKL. Tamén mostrou ser un mediador crítico da resposta de febre na febre inducida polo lipopolisacárido e citocinas proinflamatorias IL-1B e TNFa. Este papel crucial do sistema RANK-RANKL pode estar ligado á osteoporose e as calores observadas como síntomas de cambios hormonais en mulleres postmenopáusicas.
Desenvolvemento da glándula mamaria
RANK exprésase constitutivamente nos tecidos epiteliais mamarios. O calcio transferido da nai ao feto e neonato procede da degradación do óso da muller por un incremento da actividade osteoclástica, que está regulada polo eixe RANK/RANKL. RANKL tamén funciona a través de RANK para proporcionar sinais proliferativos e de supervivencia para promover as etapas finais do desenvolvemento da glándulas mamaria lactante. A disfunción de RANK ou RANKL causa a detención da diferenciación e expansión das xemas alveolares en estruturas mamarias lóbulo-alveolares maduras, impedindo a produción de leite.
Terapias dirixidas a diana
A maioría das terapias que teñen como diana o eixe RANK/RANKL/OPG pretenden regular á baixa a expresión de RANKL ou regular á alza a expresión do receptor reclamo OPG. Por exemplo, denosumab é un anticorpo monoclonal completamente humano que se dirixe contra RANKL. En ensaios en fase I e II, denosumab causa un decrecemento na resorción ósea en pacientes de mieloma múltiple e cancros de próstata e de mama. Outro estudo investigou o desenvolvemento de pequenos mimetismos baseados na estrutura de OPG que se une a RANK así como a RANKL e causa o acoplamento efectivo entre ambos.
Interaccións
RANK presenta interaccións con:
Medicina do deporte
250px|miniatura|O futbolista [[Andrés Iniesta, ao ser atendido dunha torcedura de nocello nun partido fronte ao Werder Bremen.]] A medicina do deporte é a especialidade médica que estuda os efectos do exercicio do deporte e, en xeral, da actividade física no organismo humano, desde o punto de vista da prevención e o tratamento das doenzas e lesións, así como a rehabilitación destas. Deste xeito, ocúpase de avaliar e acompañar aos deportistas antes, durante e após a práctica da actividade física. Por outra banda, a medicina deportiva está dirixida non só a atletas de elite, senón tamén a persoas que precisan empregar a actividade física como ferramenta para mellorar a súa saúde.
En España, a medicina do deporte é unha especialidade recoñecida dentro do sistema de formación sanitaria MIR, co nome oficial de Medicina da Educación Física e o Deporte, e ten unha duración de 3 anos.
Pobo micmac
Os micmac, tamén coñecidos como mi'kmaq ou mi'gmaq, son un pobo indíxena das provincias atlánticas do Canadá e da península de Gaspé do Quebec así como o nordeste de Maine. Eles chaman ó seu territorio tradicional Mi'kma'ki (ou Mi'gma'gi). A nación ten unha poboación de arredor de 20 000 persoas, dos cales 7 345 (censo de 2016) falan a lingua micmac, unha lingua da familia algonquina. Outrora escrita no sistema xeróglifos micmac, no presente a lingua escríbese co alfabeto latino.
Urbano Ferreiroa Millán
Urbano Ferreiroa Millán, nado en Navío (San Amaro) o 30 de setembro de 1845 e finado no mesmo concello o 20 de febreiro de 1901, foi un escritor galego.
Traxectoria
Fixo os estudos medios no Instituto de Ourense e despois filosofía e teoloxía no seminario desa cidade. Doutorouse noutros centros e graduouse en Roma, onde parece que recompilou datos para posteriores investigacións. Regresou a Ourense e fundou xunto con Venancio Moreno Pablos e Celedonio Osorio Lafuente o semanario La Nacionalidad de carácter católico e carlista. Foi chantre en Valladolid e posteriormente en Valencia, onde fundou a revista Soluciones Católicas. Colaborou en El Siglo Futuro e La Ilustración Católica. Foi abreviador na Nunciatura de Madrid e académico correspondente da Real Academia da Historia (1884), da Academia San Tommaso de Bologna e da A. degli Arcadi de Roma.
Viseo, Morquintián, Muxía
Viseo é un lugar da parroquia do Morquintián no concello coruñés de Muxía na comarca de Fisterra. Tiña 68 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 29 eran homes e 39 eran mulleres.
José Crespo Villar
José Crespo Villar, nado na Xesta (Lalín) en 1808 e finado en 1881, foi un avogado e político galego.
Yongzhou
miniatura|200px|Panorámica da cidade
Yongzhou (en chinés 永州市; en pinyin Yǒngzhōu shì), antes chamada Lingling, é unha cidade-prefectura localizada no suroeste da provincia de Hunan, na República Popular China.
Xeografía
Limita ao norte con Shaoyang, ao sur e ao oeste con Guangxi e ao oeste con Huaihua.
Ocupa unha superficie de 22 441 km² e a súa poboación en 2010 era de 5 650 000 habitantes, polo que nese ano a súa densidade de poboación era de 232,77 hab./km².
A súa temperatura media é de 18 °C.
Administración
miniatura|200px|Localización da prefectura de Yongzhou na provincia de Hunan A cidade prefectura de Yongzhou administra 2 distritos, 8 condados e 1 condado autónomo:
Substrato encimático
En bioquímica, un substrato é a molécula sobre a que actúa un encima. O encima cataliza unha reacción química na cal o substrato é modificado orixinando un produto. No caso de que na reacción interveña un só substrato, este únese a unha zona do encima chamada centro activo, formando o complexo encima-substrato, e alí terá lugar a reacción. O substrato transfórmase orixinando un ou máis produtos (xa que durante a reacción o substrato pode dividirse), os cales despois libéranse do centro activo. Deste modo, o centro activo queda libre para aceptar outra molécula do substrato e continuar actuando. No caso de que na reacción interveña máis dun substrato, estes deben entrar no centro activo e poden facelo nunha determinada orde, e despois reaccionan orixinando os produtos. O centro activo ten que ter unha forma similar á do substrato para que este poida entrar nel, e debe ter aminoácidos cos grupos químicos axeitados para provocar no substrato unha determinada reacción, que é a reacción característica dese encima. Existe unha especificidade encima-substrato, xa que o encima xeralmente só actúa sobre un só substrato determinado ou sobre varios substratos que son parecidos química e estruturalmente.
Un exemplo de reacción encimática é a formación da callada láctea pola acción sobre o leite do encima dixestivo quimosina ou rennina (non confundir coas quimiocinas nin co encima renal renina). O substrato do encima é a proteína láctea, fundamentalmente caseína. Os produtos son dous polipéptidos que se formaron pola clivaxe (corte) dun substrato peptídico máis longo. Outro exemplo é a descomposición química do peróxido de hidróxeno levada a cabo polo encima catalase, na cal o substrato se converte en auga e gas osíxeno.
Unha reacción encimática pode esquematizarse así:
Ao incrementar a concentración de substrato, increméntase a velocidade da reacción debido á probabilidade de que aumente o número de complexos encima-substrato formados; isto ocorre ata que a concentración do encima se converte nun factor limitante, xa que a altas concentracións de substrato o encima está saturado e non pode aumentar a velocidade da reacción.
Cómpre salientar que os substratos que poden actuar cun encima nos experimentos in vitro poden non ser necesariamente os substratos fisiolóxicos endóxenos dese encima in vivo. É dicir, os encimas non necesariamente levan a cabo no corpo todas as reaccións que son posibles no laboratorio. Por exemplo, a ácido graxo amida hidrolase (FAAH) pode hidrolizar os endocannabinoides 2-araquidonoilglicerol (2-AG) e anandamida en grao comparable in vitro, pero in vivo o bloqueo xenético ou farmacolóxico da FAAH eleva a cantidade de anandamida pero non a de 2-AG, o que suxire que o 2-AG non é un substrato endóxeno in vivo da FAAH. Outro exemplo: observouse que a cantidade de N-acil taurinas (NATs) se incrementa drasticamente en animais que non teñen actividade de FAAH, pero, en realidae, estas substancias in vitro son uns substratos moi pobres para a FAAH.
Substrato en química
En química o termo substrato ten un significado máis amplo. Un substrato é unha especie química baixo observación que é obxecto da acción doutros reactivos. Por exemplo, un composto en cuxa transformación intervén un catalizador. A IUPAC advirte que o termo se use con coidado indicando claramente cal especie química da reacción é a que se considera o substrato.
Cultura da olería de bandas
miniatura| 300px | Mapa de Europa das culturas [[Neolítico - Mesolítico, ca. 4500-4000 a. C .: {{legend | #00ff00 | Cultura Bükk}} {{legend | #3cc723 | Oleria Cardial}} {{legend | #FF7F00 | Cultura Dnieper-Don}} {{legend | #7373f3 | Cultura de Vinča}} {{legend | #C11B17 | Cultura almeriense}}  ]]
A cultura de olería de bandas (Linearbandkeramik), abreviada LBK, constitúe un horizonte arqueolóxico do Neolítico europeo, cuxo cumio data de c. 5500-4500 a.C. As súas concentracións máis densas atópanse no Danubio medio, e no Elba superior e medio, así como nos sectores superior e medio do Rin.
Estes grupos están relacionados coa introdución da agricultura en Europa Central. Os obxectos de cerámica dos que procede o seu nome consisten en cuncas, xarras, potas e frascos de fabricación simple, sen asas. Están decoradas con frisos superpostos con diversos motivos, destacando os meandros, volutas e formas angulares. Máis tarde, esta cerámica adornouse con pequenas asas, bases e colos. Os grupos que o usaron vivían en aldeas fortificadas, algunhas delas de gran tamaño (ata 40 hectáreas).
Recoñécense dúas variantes da cultura da olería de bandas temperá:
miniatura|left | Banding pottery
Riotorto, Nosa Señora da O, Muxía
Riotorto é un lugar da parroquia de Nosa Señora da O no concello coruñés de Muxía na comarca de Fisterra. Tiña 23 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 13 eran homes e 10 eran mulleres.
Monte Tahat
O Monte Tahat (en árabe: جبل تاهات) é con 3.003 m.s.m. (antiga medida 2.919 m) a maior elevación de Alxeria. É tamén a maior altura do macizo de Ahaggar ou Hoggar.
Orixe e contorno
O Monte Tahat é de orixe volcánica. Está situado na zona árida do Sáhara central, erguéndose sobre un contorno de mesetas pedregosas.
O macizo do Ahaggar está poboado polos nómades tuaregs. No suroeste do macizo levántase a localidade de Tamanrasset.
Arte e cultura
Nas montañas do macizo téñense descuberto pinturas rupestres, datábeis nunha antigüidade comprendida entre 8000 a.C. e 2000 a.C.. A fauna e os labores agropecuarios representados nas pinturas mostran que o Sáhara se desecou.
Edelweiss Air
Edelweiss Air é unha aeroliña de vacacións suíza pertencente na súa totalidade a Swiss International Air Lines, formando polo tanto parte do Lufthansa Group. Opera voos a destinos europeos e intercontinentais dende a súa base no aeroporto de Zúric.
Historia
A frota foi medrando e renovándose. No ano 1998 chegaron novos Airbus A320-200 para substituír os MD-83, e no ano 1999 a aeroliña comezou a realizar voo de longo alcance usando o Airbus A330-200.
Ata novembro de 2008 Edelweiss Air foi propiedade de Kuoni Travel Ltd, cando os seus dereitos de operación se venderon a Swiss International Air Lines, a cambio de dereitos de venda de capacidades de hoteis a través da rede de vendas de Swiss. Xa que Swiss International Airlines fora mercada polo Lufthansa Group en 2005, Edelweiss Air tamén pasou a ser unha subsidiaria do grupo de aeroliñas máis grande de Europa na época cando foi adquirida por Swiss.
En marzo de 2011 Edelweiss Air engadiu o máis grande Airbus A330-300 á súa frota, despois dun pedido realizado o 5 de abril de 2010. En xullo de 2015 anunciouse que Edelweiss recibiría catro Airbus A340-300 entre 2017 e 2018 operados anteriormente por Swiss International Air Lines. Estes avións van ser usados para ampliar a súa rede de rutas.
En novembro de 2015 Edelweiss estreou unha librea revisada un dos seus Airbus A320-200 que se aplicaría posteriormente a toda a súa frota. En decembro de 2016 Edelweiss retirou o seu único A330-200, que pasou a mans de Brussels Airlines e vai ser substituído por un dos A340-300 herdados de Swiss.