cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Análise de perigos e puntos de control crítico
Principio 2. Determina-los puntos de control crítico (PCC).
A empresa debe determina-la fase ou fases do seu proceso produtivo nas que pode aplicar un sistema de controis eficaces para evitar ou eliminar un perigo ou reducilo a niveis aceptables. Estes serán os puntos de control crítico, e neles será onde se deben extrema-los controis da empresa para asegura-la inocuidade dos alimentos.
Para identifica-los puntos de control crítico deberá terse presente se se pode ou non establecer alí un control do proceso e se ese control vai ser eficaz para evitar ou reducir perigos significativos. Se non cumpre estes criterios poderase realiza-los controis que esixa o proceso, pero non se poden considerar puntos de control crítico.
A determinación dos puntos de control crítico cambiará dunha empresa a outra, xa que son específicos para cada actividade. Dependerán do produto que elabore a empresa, das súas características e presentacións, das materias primas coas que traballa, das liñas de fabricación, das condicións estruturais, dos equipos cos que conte etc.
Principio 4: Establecer un sistema de vixilancia.
A seguir, a empresa deberá establecer e aplicar, en cada punto de control crítico, os procedementos de seguimento ou vixilancia que sexan necesarios para confirmar que o proceso, nesa fase, está baixo control.
Os protocolos de vixilancia deben quedar claramente definidos, plasmados nun programa axeitado, que detalle o conxunto de observacións ou medicións que se deben aplicar, necesarias para garanti-lo seguimento e control efectivos de cada PCC. É necesario definir quen debe exercer esa vixilancia, cando (cada canto tempo) e como debe facerse.
Deben permitir que se poida detectar calquera perda de control dunha forma precoz e clara, para poder actuar en consecuencia e devolve-lo control do proceso antes de seguir producindo alimentos dunha forma insegura.
Principio 5: Establece-las medidas correctoras.
Deben establecerse as medidas correctoras ou correctivas que han de adoptarse cando a vixilancia indica que se supera ou se incumpre un límite crítico, o que indica que ese punto de control crítico non está controlado, non é seguro.
Enténdese por medida correctora calquera acción que hai que adoptar cando os resultados da vixilancia nun PCC indican unha perda do control do proceso.
Estas medidas correctoras previstas deben perseguir dous obxectivos:
Principio 6. Verificación regular do sistema.
Para confirmar que o sistema APPCC funciona correctamente deben establecerse procedementos programados de comprobación ou verificación, que se aplicarán regularmente. Segundo o resultado desta verificación, o programa manterase vixente se demostra que segue sendo eficaz ou, en caso contrario, procederase á súa adaptación ou modificación naqueles puntos ou planes nos que se detecten fallos. Tamén se deberá proceder necesariamente a verifica-lo sistema cando se introduza calquera modificación no produto, nas materias primas ou nos procesos de elaboración, envasado, almacenamento etc.
Os procedementos de verificación deben consistir na inspección das instalacións e dos procesos de elaboración, na comprobación dos controis que se deban facer e os que realmente se fagan, na comprobación das incidencias ou desviacións que se puideron producir e nas medidas correctoras que se aplicaron no seu caso. Deberá comprobarse que se cumpren os procedementos previstos e que se rexistran correctamente os controis efectuados. Pode realizalo persoal da propia empresa ou, mellor, persoal alleo e independente, mediante unha auditoría externa da empresa e de tódolos seus programas.
Nesta verificación periódica do sistema deberán incluírse tamén os controis analíticos que sexan necesarios para confirma-la aptitude para o consumo dos alimentos producidos, para confirma-la eficacia dos procedementos de limpeza e desinfección, a hixiene dos procesos e dos manipuladores etc.
Condado de Castela
Afonso III o Magno, a finais do século IX, decide protexer a cara oriental das súas posesións cunha liña defensiva de castelos ó longo dos vales do Ebro e o Pisuerga, territorio coñecido como Bardulia, con capital en Amaia. Estaba gobernado por condes tributarios de León, que repoboaron a rexión.
Análise de perigos e puntos de control crítico
Principio 7: Sistema de documentación e rexistros.
Finalmente, o sistema APPCC debe preve-la elaboración dos documentos ou programas que describan tódolos procesos, e dos rexistros que demostren a aplicación efectiva dos procedementos de que consta o sistema de autocontrol. Uns e outros deberán arquivarse dunha forma segura e eficaz para poder ser consultados en caso necesario.
A amplitude e complexidade destes documentos e rexistros estará en función da natureza e tamaño da empresa, pero en calquera caso deben demostrar suficientemente a eficacia das medidas contempladas nos puntos anteriores.
Condado de Castela
Sucédenlle outros condes ata que García Sánchez, ó ir casar coa irmá do rei de León, é asasinado e o condado pasa ó rei de Navarra Sancho III, este o cede ó seu fillo Fernando I quen non só é o primeiro rei de Castela, senón que ó vencer en batalla ó rei leonés, Fernando pasa a gobernar os dous reinos e fúndase Castela e León.
Panda vermello
O panda vermello ou panda menor (Ailurus fulgens) é unha especie de mamífero da orde dos carnívoros, único representante actual da familia dos ailúridos, e do seu único xénero, Ailurus.
Porén, clasificouse anteriormente dentro das familias dos prociónidos e dos úrsidos.
A poboación desta especie encóntrase ameazada pola perda de hábitat, a caza furtiva e a endogamia e, aínda que está protexida por leis nacionais dalgúns países, áchase dentro do grupo de especies en estado vulnerábel. O panda vermello é propio das rexións montañosas do Himalaia, Bután, o sur da China, a India, Nepal e Birmania, onde vive xeralmente en bosques temperados húmidos de zonas altas e con abundante bambú.
Fisicamente, a súa pelaxe é de cor parda avermellada, e ten unha cola longa e peluda. As extremidades dianteiras son bastante curtas, polo que ten unha peculiar forma de camiñar.
É un animal de carácter solitario, territorial e de costumes nocturnos. A súa alimentación é basicamente de follas de bambú pero, ao ser omnívoro, pode comer tamén ovos, paxaros, insectos e micromamíferos.
A súa poboación comezou a diminuír ultimamente debido á destrución do seu hábitat e á caza furtiva. É un animal común nos zoolóxicos —principalmente de Norteamérica e Europa— onde se reproduce en catividade.
Unha clasificación controvertida
Houbo numerosos debates sobre a posición filoxenética dos pandas (o maior e o menor) e os mapaches, desde situalos a todos na familia dos prociónidos, até situar o xénero Ailuropoda nunha familia propia, a dos ailuropódidos. Porén, recentes análises xenéticas mostran que o panda xigante é un parente moi próximo dos osos, polo que a maioría dos autores o sitúan dentro da familia dos úrsidos como único representante actual da subfamilia dos ailuropodinos, mentres que a clasificación do panda menor (Ailurus fulgens) aínda se discute.
Frédéric Cuvier, en 1825, describiu inicialmente o panda vermello como un parente próximo do Procyon lotor (Procyonidae), aínda que lle dera o nome Ailurus baseado nas súas semellanzas superficiais cos gatos domésticos. A clasificación científica do panda vermello foi controvertida desde que se descubriu, e foi situado entre os Ursidae, Procyonidae, Ailuropodidae ou nunha familia propia, a dos Ailuridae. Esta incerteza xorde da dificultade en determinar se certas características do xénero Ailurus son filoxeneticamente conservadoras ou derivan de converxencias con especies de hábitos ecolóxicos similares.
Diversas hipóteses filoxenéticas, baseadas en análises moleculares e morfolóxicas, foron xurdindo ao longo dos anos, situando o panda vermello:
Evidencias baseadas no rexistro fósil, seroloxía, cariotipo, comportamento, anatomía e reprodución reflicten maior afinidade cos prociónidos que cos úrsidos. Por outra parte, especializacións ecolóxicas e alimentarias e a distinta distribución xeográfica en relación cos modernos prociónidos apoian a súa separación nunha familia propia.
Recentemente, Flynn e colaboradores, a través de análises moleculares, confirmaron o posicionamento do xénero Ailurus nunha familia distinta á dos prociónidos e á dos úrsidos, e determinaron a inclusión desa familia na gran superfamilia dos Musteloidea (ailúridos + prociónidos + mefítidos + mustélidos).
Estado de conservación
En 2008 a Unión Internacional para a Conservación da Natureza, tendo en conta que a poboación de Ailurus fulgens se estimaba en menos de 10 000 individuos maduros, cun continuo declive de máis do 10 % anual nos últimos anos, cualificou a especie como "VU" (vulnerábel) cualificación que se mantén até hoxe en día (2013).
Odonatos
Xeralmente na fala común úsanse os termos libélula e cabalo do demo indistintamente. O tradicional en textos científicos é distinguir as libélulas (os tradicionais anisópteros), que son xeralmente máis grandes e pousan coas súas ás estendidas cara aos lados, dos cabaliños do demo (os tradicionais cigópteros), que teñen corpos máis delgados e cando pousan colocan as ás sobre o seu corpo.
Jae Crowder
Corey Jae Crowder, nado o 6 de xullo de 1990 en Villa Rica, Xeorxia, é un xogador profesional estadounidense de baloncesto que xoga nos Milwaukee Bucks da National Basketball Association (NBA).
Odonatos
Etimoloxía
miniatura|Emerxencia durante a [[muda (bioloxía)|muda de Libellula depressa]] miniatura|[[Gomphus vulgatissimus cunha presa]] miniatura|Cabaliño do demo cunha presa miniatura|150px|Ollos compostos dunha libélula. 150px|miniatura|upright|Macho de [[Austrolestes annulosus, (Zygoptera: Lestidae)]] O termo Odonata foi acuñado por Fabricius, do grego οδόντoς (οδούς), odontos, 'dente', aparentemente porque teñen unha especie de "dentes" nas súas mandíbulas, a pesar de que a maioría dos insectos teñen mandíbulas "dentadas", polo que non é un carácter distintivo dos odonatos.
Jae Crowder
Traxectoria
Crowder foi seleccionado na 34ª posición do Draft da NBA de 2012 polos Cleveland Cavaliers. Na mesma noite do Draft, foi traspasado xunto a Jared Cunningham e Bernard James ós Dallas Mavericks a cambio de Tyler Zeller e Kelenna Azubuike.
Ánxel Romero Cerdeiriña
Traxectoria
miniatura|O karma de Farruco Filgueira. Lar. 1926. Formado en Ourense con Marcelo Macías e Antón Losada Diéguez, estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela onde foi presidente da tuna compostelá e compañeiro de Fermín Bouza-Brey.
Jae Crowder
Traxectoria
O 18 de decembro de 2014, Crowder foi traspasado xunto a Jameer Nelson, Brandan Wright e dúas eleccións do Draft ós Boston Celtics, a cambio de Rajon Rondo e Dwight Powell.
O 22 de agosto de 2017, Crowder foi traspasado xunto a Isaiah Thomas, Ante Žižić e a elección da primeira rolda desprotexida do Draft de 2018 dos Brooklyn Nets ós Cleveland Cavaliers, a cambio de Kyrie Irving.
Odonatos
Sistemática e taxonomía
Esta orde foi tradicionalmente agrupada cos efemerópteros e varias ordes extintas nun grupo chamado "Paleoptera", pero esta agrupación podería ser parafilética. A característica que comparten cos efemerópteros é o modo en como se articulan as ás e colocan estas cando están pousados.
Ánxel Romero Cerdeiriña
Traxectoria
Foi candidato nas Eleccións Xerais de 1931 e Eleccións Xerais de 1931 por Acción Republicana, partido de Manuel Azaña.
Odonatos
Sistemática e taxonomía
Nalgúns tratamentos do grupo, os Odonata son considerados nun senso amplo, e son esencialmente sinónimos da superorde Odonatoptera, pero sen incluír aos Protodonata prehistóricos. Nesta disposición, úsase, en vez de Odonatoptera, o termo Odonatoidea. A sistemática dos "Palaeoptera" non está en absoluto resolta; o que si se pode dicir é que independentemente de se se denominan "Odonatoidea" ou "Odonatoptera", os Odonata e os seus parentes extinguidos forman un clado.
Jae Crowder
Traxectoria
O 8 de febreiro de 2018, Crowder foi traspasado ós Utah Jazz nun traspaso entre tres equipos que incluía tamén ós Cavaliers e ós Sacramento Kings.
Ánxel Romero Cerdeiriña
Traxectoria
Dirixiu o Lar Gallego de Valencia e a súa publicación: Lareira (1950-1953). Foi correspondente da Real Academia Galega.
Jae Crowder
Traxectoria
O 6 de xullo de 2019, Crowder foi traspasado xunto a Grayson Allen e Kyle Korver ós Memphis Grizzlies, a cambio de Mike Conley Jr..
Odonatos
Sistemática e taxonomía
Os Anisoptera foron durante moito tempo tratados como unha suborde, outra era a dos Zygoptera e unha terceira suborde eran os "Anisozygoptera" (cabalos do demo antigos). Porén, propúxose despois a suborde combinada dos Epiprocta (nos cales os Anisoptera están incluídos e rebaixados a infraorde) cando se atopou que os "Anisozygoptera" eran parafiléticos, compostos de ramas principalmente extinguidas da evolución das libélulas. As catro especies vivas que estaban situadas nos Anisozygoptera están agora (neste tratamento) na infraorde Epiophlebioptera, mentres que os taxons fósiles que estaban anteriormente alí están agora dispersos nos Odonatoptera (ou Odonata sensu lato).
Jae Crowder
Traxectoria
O 6 de febreiro de 2020, Crowder foi traspasado ós Miami Heat nun traspaso entre tres equipos.
O 28 de novembro de 2020, Crowder asinou cos Phoenix Suns.
O 9 de febreiro de 2023, os Suns traspasaron a Crowder ós Brooklyn Nets xunto a Mikal Bridges, Cameron Johnson e catro eleccións da primeira rolda do Draft, a cambio de Kevin Durant e T. J. Warren. O traspaso acabouse convertendo nun traspaso entre catro equipos, e Crowder rematou traspasado ós Milwaukee Bucks.
Paralelo 20° N
O Paralelo 20̊ N é unha liña xeográfica imaxinaria que fica localizada encima do Ecuador e abaixo do Trópico de Cáncer e que indica a latitude 20̊ N. Atravesa 3 continentes e 19 países:
Odonatos
Sistemática e taxonomía
Tarsophlebiidae é unha familia prehistórica de Odonatoptera que pode considerarse unha liñaxe basal de Odonata ou o seu inmediato taxon irmán.
Un cladograma no que se inclúen só os grupos con especies vivas é o seguinte:
Se incluímos os grupos fósiles unha árbore filoxenética dos odonatos máis completa, segundo Bechly (2002), é:
Morfoloxía externa
miniatura|Anatomía das libélulas. 1: clípeo, 2: antena, 3,4 fronte, 5: labro, 6: garras, 7: tarso 8: tibia, 9: espiñas, 10: fémur, 11: coxa, 12: suturas, 13: tórax, 14: abdome (S1-S10), 15: apéndices, 16: bucle anal, 17: triángulos, 18: á posterior, 19: á anterior, 20: pterostigma, 21: veas transversais posnodais, 22 : nodo, 23: veas transversais antenodais, 24: árculo, 25: sintórax, 26: liñas umeral e anteumeral, 27: protórax, 28: labio, 29: mandíbulas, 30: ollo composto. miniatura|350px|Exoesqueleto da cabeza, tórax e dous primeiros segmentos abdominais: A. [[Austrophlebia costalis (libélula) femia; vista dorsal. B. A mesma en vista ventral. C. A mesma en vista lateral. D. Cabeza da mesma en vista frontal. E. Cabeza de of Lestes (cabalo do demo), vista dorsal. F. A mesma en vista lateral. G. Metatórax de Orthetrum (libélula), vista ventral. A = vea anal; A' = vea anal secundaria; ac = anteclípeo; alr = crista antealar; ant = antena; ap = proceso costal; As = urosternito; At = uroterxito; ax = axilar; C = vea costa; Cu = vea cubital; cx = coxa; dr = carina dorsal; e = ollo; epic = epicranio; epm = epímero; eps = episterno; fr = fronte; fr1 = porción superior da fronte, fr2 = porción anterior da fronte; Fw = á anterior; g = xena; hs = sutura umeral; Hw = á posterior; ips = infraepisterno; ll = lobo lateral do labio; lm = labio; lr = labro; ls1 = primeira sutura lateral; ls2 = segunda sutura lateral; M = vea media; mb = membránula; md = mandíbula; me = liña ocular media; ml = lobo medio do labio; mt = mento; N = noto; occ = occipucio; ocl = ocelos laterais; ocm = ocelos medios; orb = órbita; ot = triángulo occipital; P = protórax; pc = posclípeo; Pl = pleuro; PN = posnoto; pol = lobo postocular; PS = posesterno ; R = vea radial; S = esterno; Sc = vea subcosta; Sp = espiráculo; t= templo; v = vértex; vt = tubérculo vertical.]]
miniatura|350px|Libélula macho ([[Ictinogomphus ferox) mostrando o abdome cos segmentos indicados do 3 ao 10 (de S3 a S10), apéndices e foliacións]] miniatura|Ninfa acuática dunha libélula. Os odonatos son insectos con metamorfose incompleta (hemimetábolos). A larva acuática ou ninfa eclosiona do ovo e desenvólvese ao longo de oito a dezasete ínstares antes de abandonar a auga e emerxer como un adulto alado ou imago.
Descrición xeral
Estes insectos caracterízanse por ter cabezas grandes e arredondadas cubertas na súa maior parte por uns enormes ollos compostos, patas que facilitan a captura de presas en voo (outros insectos), dous pares de ás longas e transparentes que se moven independentemente, e abdomes alongados. Teñen tres ocelos, antenas curtas e unha mandíbula mastigadora simple.
Na maioría das familias hai unha estrutura no bordo anterior da á preto do extremo chamada pterostigma, chea de hemolinfa e ás veces coloreada, cuxa función pode ser aerodinámica, visual ou de redución da enerxía necesaria para voar. Tamén teñen pterostigma outros insectos como as abellas.
As ninfas teñen corpos máis robustos e curtos que o adulto, carecen de ás e teñen ollos máis pequenos. O labio está especializado para a captura de presas. Poden respirar por branquias externas abdominais (cabalos do demo) ou por un órgano situado no recto (libélulas).
Aínda que en xeral os odonatos son bastante similares, as libélulas (os anisópteros tradicionais) difiren dos cabalos do demo (os cigópteros tradicionais) en varias características doadamente recoñecibles. As libélulas teñen un voo potente e corpos bastante robustos e cando pousan fano coas súas ás colocadas lateralmente ou cara atrás (ou mesmo ás veces un pouco cara adiante). Os cabaliños do demo adoitan ser menos robustos, cun voo menos potente, e cando pousan a maioría das especies manteñen as súas ás dobradas sobre o abdome. Os ollos das libélulas ocupan gran parte da cabeza do animal, tocándose (ou case). Nos cabalos do demo hai un espazo entre os ollos que os separa.
Imago ou adulto
O imago (estadio adulto) ten unha cabeza grande ben desenvolvida, ollos compostos, patas que facilitan a captura en voo das presas (outros insectos), dous pares de ás longas e transparentes que se moven independentemente e un abdome alongado.
Moitos odonatos son insectos relativamente grandes, pero as súas envergaduras alares van desde os 17 mm (nalgúns cabaliños do demo do xénero Agriocnemis) aos 191 mm (no cabaliño do demo Megaloprepus coerulatus). A maior das libélulas (anisópteros) ten unha lonxitude alar de 160 mm, paro o corpo é máis masivo que o dos cabaliños do demo (os tradicionais cigópteros).
Cabeza
Os ollos compostos globulares teñen cada un 28 000 omatidios e poden percibir as cores. Na fronte hai tres ocelos, que poden percibir a luz e a escuridade e axudan a orientarse no voo. As dús curtas antenas son receptores táctiles. As pezas bucais están na parte inferior da cabeza e inclúen unhas mandíbulas mastigadoras simples.
Ás
As ás teñen unha rede de veas; o espazo alar entre as veas é transparente normalmente, pero pode estar en parte coloreado. Na maioría dos odonatos hai unha estrutura sobre o bordo anterior preto do extremo da á chamada pterostigma. Trátase dunha área engrosada chea de hemolinfa e con frecuencia coloreada unida a veas. As funcións do pterostigma son se coñecen ben, pero o máis probable é que teña un efecto aerodinámico e pode ter tamén unha función visual. Ter unha maior masa no extremo da á pode tamén reducir a enerxía necesaria para bater as ás. A correcta combinación de rixidez das ás e de masa podería reducir o consumo de enerxía do voo.
Hai cinco veas principais nas ás dos odonatos, que están fusionadas na base. Estas veas principais son (as cores son as da imaxe):
Fórmase un nodo no lugar onde se unen as veas subcostais co bordo anterior da á. O pterostigma escuro encóntrase preto do extremo da á.
As veas principais e as transversais forman o padrón de venación. Os padróns de venación son distintos en diferentes especies e poden ser útiles para a identificación de especies.
Patas
As patas úsanse para a captura e manipulación das presas, para agarrar as femias, para repeler aos rivais e para agarrarse mentres están pousadas; teñen longas espiñas no fémur e tibia.
Abdome
O abdome é longo e cilíndrico en moitas especies, pero nos Libellulidae pode ser relativamente curto e ancho. Ten dez segmentos (S1 a S10), que rematan nuns apéndices no S10. Os machos teñen tanto apéndices superiores (cercos) coma inferiores (epiproctos nas libélulas e paraproctos nos cabalos do demo), que se usan para termar das femias durante o apareamento. Os machos teñen tamén xenitais secundarios (como a lámina anterior, os hámulos e a lámina posterior) en S2 e S3. As femias dos cabalos do demo e algunhas libélulas teñen un forte ovopositor na parte inferior de S8 e S9, pero en moitas libélulas o aparato para poñer os ovos é simplemente unha biquela ou picho, unha cesta ou un par de solapas. Algunhas especies teñen foliacións (extensións parecidas a follas) en S8 e/ou S9.
Tamaño
O odonato máis grande vivo é o cabalo do demo xigante de América Central Megaloprepus coerulatus (Zygoptera: Pseudostigmatidae) cuxa envergadura alar é de 191 mm. As especies máis pesadas son Tetracanthagyna plagiata (Anisoptera: Aeshnidae) cunha envergadura alar de 165 mm, e Petalura ingentissima (Anisoptera: Petaluridae) cunha lonxitude corporal de 117 mm (segundo algunhas fontes chega a 125 mm) e envergadura alar de 160 mm. O odonato máis longo existente é o cabalo do demo tropical Mecistogaster linearis (Zygoptera: Pseudostigmatidae) cunha lonxitude corporal de 135 mm. Ás veces a especie hawaiana Anax strenuus (Anisoptera: Aeshnidae) tense considerado o odonato máis grande vivo cunha envergadura alar que se di chega a 190 mm, pero isto parece ser máis ben un mito, xa que só está documentado un máximo de 152 mm en medicións científicas.
O fósil do Paleozoico Meganeuropsis permiana do Permiano de Norteamérica, cunha envergadura alar de 71 cm, e 43 cm de lonxitude corporal é o insecto máis grande de todos os tempos e pertence á orde Meganisoptera, relacionado cos odonatos pero que non forma parte da orde moderna dos Odonata en sentido restrinxido.
As libélulas máis pequenas son as Nannophya pygmaea (Anisoptera: Libellulidae) do leste e Asia, cunha lonxitude corporal de 15 mm e unha envergadura alar de 20 mm, e o menor dos cabaliños do demo (e o menor dos odonatos de todos os tempos) son as especies do xénero Agriocnemis (Zygoptera: Coenagrionidae) cunha envergadura alar de só 17 ou 18 mm.
Ecoloxía e ciclo vital
miniatura|upright|Cabalos do demo en "roda" copulatoria. miniatura|esquerda|Ovo de ovoposición de dúas parellas acopladas de [[Coenagrion puella]] Os odonatos son acuáticos ou semiacuáticos na etapa larvaria. Os adultos viven principalmente preto dos corpos de auga e considéranse frecuentemente como insectos acuáticos. Porén, moitas especies afástanse bastante da auga. Son carnívoros durante toda a súa vida, alimentándose principalmente de pequenos insectos.
Os machos dos odonatos teñen xenitais complexos, diferentes aos doutros insectos. Estes inclúen cercos no extremo do abdome para o agarre para suxeitar a femia e un conxunto de órganos copulatorios secundarios no abdome que conteñen o esperma unha vez que este se produce nos xenitais primarios. Para aparearse, os machos agarran a femia polo tórax (cigópteros) ou a cabeza (anisópteros) e as femias dobran o abdome cara adiante para que os xenitais femininos poidan ser agarrados polos órganos copulatorios masculinos que levan o esperma. Esta postura denomínase posición en "roda".
Ánxel Romero Cerdeiriña
Traxectoria
En 1977 acordouse a súa xubilación forzosa como notario de Madrid por ter cumprida a idade regulamentaria.
Odonatos
Ecoloxía e ciclo vital
Poñen os ovos na auga ou sobre a vexetación próxima á auga ou sitios húmidos, e estes eclosionan para producir proninfas, que viven dos nutrientes que contiña o ovo. Desenvólvense en varios ínstares en aproximadamente de 9 a 14 mudas que son (na maioría das especies) voraces predadores doutros organismos acuáticos, incluíndo pequenos peixes. As ninfas crecen e mudan, xeralmente ao solpor e ao amencer, emerxendo como adultos inmaturos voadores brandos, cuxa cor adulta aínda non está desenvolvida. Estes insectos posteriormente vanse transformar nos adultos reprodutores.
Ricberht de Anglia Oriental
Ricberht, gobernou brevemente Anglia Oriental, un reino anglosaxón independente que hoxe inclúe os condados ingleses de Norfolk e Suffolk.
A Braña, Folgoso, Abegondo
A Braña é un lugar da parroquia de Folgoso no concello coruñés de Abegondo na comarca da Coruña.
Ricberht de Anglia Oriental
Traxectoria
Segundo a obra de Beda, Historia Ecclesiastica gentis Anglorum, Ricberht asasinou a Eorpwald de Anglia Oriental aproximadamente en 627, pouco despois de que Eorpwald sucedese ao seu pai Rædwald como rei, tras o que fora bautizado como cristián. Tras a morte de Eorpwald, Ricberht puido terse convertido en rei, unha posibilidade que non é mencionada por Beda. Anglia Oriental volveu ao paganismo por tres anos, antes de que Sigeberht e Ecgric se convertesen en reis conxuntos e terminasen co período de apostasía. esquerda|miniatura|250x250px|Inglaterra do norte e do leste no século VII
O asasinato de Eorpwald
miniatura|Unha representación da morte de Eorpwald, por John Speed Pouco despois da súa conversión, Eorpwald foi asasinado por Ricberht, posibelmente como resultado dunha reacción pagá á conversión de Anglia Oriental. Non sabemos nada acerca da ascendencia de Ricberht, a pesar de que o seu nome pode indicar que era membro da elite, quizais emparentado con Eorpwald. A única fonte acerca de Ricberht, a Historia Eclesiástica, di que "Eorpwald, non moito tempo despois de abrazar a fe cristiá, foi morto por un Ricberht, un pagán;" ("Uerum Eorpuald non multo, postquam fidem accepit, tempore occisus est uno uiro gentili nomine Ricbercto;"). Descoñecemos os detalles da morte de Eorpwald.
Odonatos
Ecoloxía e ciclo vital
Os odonatos poden servir como bioindicadores da calidade da auga en ríos porque dependen dunha boa calidade das augas para poder desenvolverse correctamente nas súas etapas vitais iniciais. Como a súa dieta adulta consiste totalmente en insectos, a densidade de odonatos é directamente proporcional á poboación de presas, e a súa abundancia indica tamén unha abundancia de presas no ecosistema examinado. A riqueza de especies de plantas vasculares tamén está correlacionada positivamente coa riqueza de especies de libélulas que viven nun determinado hábitat. Isto significa que nunha localización como un lago, se se encontra unha ampla variedade de odonatos, entón debería haber tamén unha variedade similar de plantas. Esta corelación non é común a todos os organismos bioindicadores, xa que algúns poden actuar como indicadores para un diferente factor ambiental.
Ricberht de Anglia Oriental
Goberno
Os historiadores xeralmente manteñen que, se Ricberht alcanzou o trono, sucedería a Eorpwald e tería gobernado tres anos. Beda non o menciona máis, indicando só que "a provincia estivo errada por tres anos" ("et exinde tribus annis prouincia in errore uersata est"), antes da ascensión do irmán ou medio irmán de Eorpwald Sigeberht e o seu parente Ecgric.
Os estudosos foron incapaces de determinaren as datas exactas dos reinados neste período, incluíndo o de Ricberht, con algunha certeza. Higham sinala que o feito de que Ricberht fose capaz de gobernar durante tres anos nunha época en que Edwin era o poder máximo entre os anglosaxóns, implica que Ricberht contou co apoio dos Anglos Orientais para derrocar a Eorpwald, considerado "demasiado compracente" cara ao rei northumbriano.
Michael Wood e outros historiadores especularon acerca de que Ricberht puido ser enterrado no barco funerario de Sutton Hoo, preto da principal corte dos Wuffingas en Rendlesham, pero a maioría de expertos consideran a Rædwald como o candidato máis probábel. Martin Carver utilizou a evidencia do que el considera como prácticas pagás en Sutton Hoo para teorizar que o barco funerario representa un desafío pagán "provocado pola ameaza percibida dunha misión cristiá depredadora".
As Maceiras, Dozón
San Remixio das Maceiras é unha parroquia que se localiza no oeste do concello de Dozón. Segundo o IGE en 2011 tiña 65 habitantes (39 homes e 29 mulleres), distribuídos en 3 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 93 habitantes.
Vera Drake
Vera Drake é un filme británico de 2004 escrito e dirixido por Mike Leigh. Está protagonizado por Imelda Staunton, Phil Davis, Daniel Mays e Eddie Marsan. Conta a historia dunha muller de clase traballadora no Londres de 1950 que realiza abortos de xeito ilegal. Gañou o León de Ouro do Festival Internacional de Cinema de Venecia, gañou tres BAFTAs e foi nomeado a tres Premios Oscar.
Cancela, Folgoso, Abegondo
Cancela é un lugar da parroquia de Folgoso no concello coruñés de Abegondo na comarca da Coruña.
Sabarís, Campañó, Pontevedra
Sabarís é un lugar da parroquia de Campañó, no concello de Pontevedra, na comarca homónima. Segundo o IGE, en 2022 tiña 210 habitantes (100 homes e 110 mulleres).
Laurent Fignon
Laurent Fignon, nado o 12 de agosto de 1960 e finado o 31 de agosto de 2010, foi un ciclista francés, vencedor do Tour de Francia en dúas ocasións.
Traxectoria
Comezou a súa carreira profesional de moi novo, obtendo xa a súa primeira vitoria en 1982 no Critérium Internacional. En 1983, foi un dos grandes apoios de Bernard Hinault na Vuelta Ciclista a España na súa loita contra Alberto Fernández, Álvaro Pino e Julián Gorospe. Acabou na 7ª posición. Esa mesma tempada, aos 22 anos, gañaba o Tour de Francia sendo o gañador máis novo dende 1933. Ao ano seguinte (1984) batería a Bernard Hinault de xeito contundente en todos os terreos con cinco vitorias parciais. Anteriormente, ficara segundo no Giro de Italia tras Francesco Moser, vencendo nunha tirada e obtendo o Gran Premio da Montaña.
En 1985 unha lesión no xeonllo impediulle disputar o Tour. Ao ano seguinte, quixo retornar ao máximo nivel comezando pola Vuelta Ciclista a España, pero o ritmo imposto polo duelo entre Robert Millar e Álvaro Pino na montaña freou as súas arelas tendo que conformarse cun sétimo posto. Ese ano gañara a Frecha Valoa.
En 1987 gañou unha tirada no Tour de Francia pero tampouco conseguiu adaptarse ao ritmo derivado da loita entre Stephen Roche e Pedro Delgado, quedando relegado a un digno sétimo posto. Esa tempada disputara tamén a Vuelta a España quedando terceiro tras Luis Herrera e Reimund Dietzen e por diante de Pedro Delgado. En 1988 gañou a Milán-San Remo.
En 1989 gañaba o Giro de Italia e anunciábase o seu retorno ao cume mundial. Dominou o Tour de Francia, pero unha actuación excepcional de Greg Lemond na crono final deixouno a oito segundos de repetir triunfo. A máis curta diferenza da historia da carreira francesa. Con todo, outras vitorias como a Milán-San Remo ou o Gran Premio das Nacións dese ano permitíronlle arrebatar ao máximo especialista en clásicas Sean Kelly o número un da clasificación mundial.
En 1990 gañou o Critérium Internacional. Fignon sería sexto no Tour de 1991 e en 1992 gañaría a súa derradeira etapa na ronda francesa ficando nunha discreta 23ª praza.
Traballou como comentarista deportivo ata que un cancro de páncreas acabou coa súa vida aos 50 anos de idade.
Aeroporto de Sveg
O aeroporto de Sveg (IATA: EVG, ICAO: ESND) é un aeroporto rexional sueco situado ao leste da vila de Sveg, no centro do país. No ano 2016 pasaron polas súas instalacións un total de 5 836 pasaxeiros.
Coedo, Folgoso, Abegondo
Coedo é un lugar da parroquia de Folgoso no concello coruñés de Abegondo na comarca da Coruña.
O Pereiro de Aguiar
O Pereiro de Aguiar é un concello da provincia de Ourense, pertencente á comarca de Ourense e á Ribeira Sacra. Segundo o IGE en 2017 tiña 6.228 habitantes (5.326 en 2003).
Xeografía
O concello, de 60,9 km², abrangue 13 parroquias. Está situado ao sur do río Miño.
Historia
Existen petróglifos e restos de mámoas-medorras. Da Idade do Ferro son os castros de Chaodarcas, Covas, Melias, Sabadelle e Outeiromeau. No lugar dos Baños atopáronse restos de cerámica e lápidas da época da romanización de Galiza.
Festas
A romaría dos Gozos ten lugar no santuario da Nosa Señora dos Gozos. Nela hai oficios relixiosos, unha novena en honor á Virxe e unha procesión con numerosas ofrendas.
Infraestruturas
No concello está o centro penitenciario do Pereiro de Aguiar.
Lugares do Pereiro de Aguiar
Para unha lista completa de todos os lugares do concello do Pereiro de Aguiar vexa: Lugares do Pereiro de Aguiar.
Paralelo 10° N
O Paralelo 10° N é unha liña xeográfica imaxinaria localizada enriba do Ecuador e debaixo do Trópico de Cáncer e que indica a latitude 10 °N.
Atravesa 3 continentes e 22 países: Guinea, Serra Leoa, Costa do Marfil, Burkina Faso, Ghana, Togo, Benín, Nixeria, Chad, República Centroafricana, Sudán do Sur, Etiopía e Somalia (África); Costa Rica, Colombia e Venezuela, (América);India, Myanmar, Malaisia, Vietnam e Filipinas (Asia).
Montreal Expos
Os Montreal Expos (en francés: Les Expos de Montréal) foron un equipo profesional de béisbol canadense con sede na cidade de Montreal, Quebec. Os Expos foron a primeira franquía na Major League Baseball (MLB) localizada fóra do territorio dos Estados Unidos. Competiron na División Leste da Liga Nacional desde 1969 até 2004, ano no que se trasladaron a Washington, D.C. e se converteron nos Washington Nationals.
Alexander Tettey
Alexander Banor Tettey, nado en Accra o 4 de abril de 1986 é un futbolista noruegués que xoga como centrocampista no Norwich City e na selección nacional norueguesa.
Traxectoria
Tettey naceu en Ghana mais estableceuse coa súa familia en Bodø en 1999. Máis tarde asentouse en Trondheim, e comezou a xogar ao fútbol no Kolsta para pasar despois ás seccións xuvenís do Rosenborg e debutou co primeiro equipo nun amigable contra o GIF Sundsvall en xaneiro de 2003, e xa en setembro de 2003 era titular no primeiro equipo, converténdose no xogador máis novo da historia do Rosenborg desde Ola By Rise, Knut Torbjørn Eggen e Øivind Husby en 1977.
Rosenborg
Ao primeiro no Rosenborg xogaba como centrocampista central, mais baixo Knut Tørum en 2007 converteuse en centrocampista defensivo. Na tempada 2008 Tettey foi vicecapitán e con Roar Strand alternouse como capitán.
Rennes
O 31 de xullo de 2009 firmou por catro anos co Rennes e ao pouco debutou co club pero nese primeiro partido sufriu unha lesión, que arrastrou ao longo da súa permanencia no equipo, non obstante xogou 60 partido co Rennes. O 9 de xaneiro de 2011, Tettey anotou o seu primeiro gol na rolda 64 da Copa de Francia.
Norwich City
O 25 de agosto de 2012 fichou polo Norwich City da Premier League por dous anos. Puntuou no seu debut, o único gol na vitoria 1 a 0 contra o Doncaster Rovers o 26 de setembro na League Cup. Debutou na liga tres días despois, substituíndo a Steve Morison no minuto 79 nunha derrota por 5 a 2 contra o Liverpool. Xogou o seu primeiro partido como titular o 6 outubro contra o Chelsea, mais non puido evitar unha derrota 4 a 1. Converteuse nun xogador regular do equipo ata que se mancou en febreiro e estivo que estar fóra dos terreos de xogo un tempo. Regresou o 30 de marzo, substituíndo a Jonny Howson no minuto 85 nunha derrota 1 a 0 contra o Wigan Athletic. Xogou no partido final da tempada o 19 de maio, no que o Norwich logrou derrotar ao Manchester City por 3 a 2 no seu estadio, o que supuxo a segunda derrota na casa do Manchester nos últimos 48 encontros e a segunda posición máis alta acadada polo Norwich tras a terceira posición de 1992-1993.
Tras unha operación cirúrxica en novembro de 2013 permaneceu arredado dos campos un par de meses. O 22 de marzo de 2014 marcou o seu primeiro gol para o Norwich contra o Sunderland nunha vitoria 2 a 0, no que se describiu como un dos goles da tempada.
Carreira internacional
Tettey é un noruegués naturalizado e convocárono para as seleccións sub-18, 19, 21 e a selección absoluta norueguesa.
Paralelo 10° S
O Paralelo 10º S é unha liña xeográfica imaxinaria localizada debaixo do Ecuador e enriba do Trópico de Capricornio e que indica a latitude 10º S. Atravesa 3 continentes e 12 países:
Cinamomo (homónimos)
Co termo cinamomo coñécense diferentes especies botánicas:
Urban Trad
Urban Trad é un grupo belga fundado no ano 2000, que interpreta música baseada nos sons tradicionais dos folcores europeos, predominando a música celta. Un dos seus membros, Verónica Codesal, é unha cantante galega filla de emigrantes de Guitiriz en Bélxica. As seccións rítmicas modernas, ó tempo que o rock e música electrónica, achegan o toque actual ás súas composicións.
Urban Trad representou a Bélxica no Festival de Eurovisión 2003 con Sanomi, unha canción interpretada nunha lingua imaxinaria. Esta permitiulles non ter que escoller entre as linguas nacionais de Bélxica (francés, neerlandés e alemán). Con Sanomi, o grupo acadou a segunda posición no certame celebrado en Riga (Letonia), a só dous puntos do gañador dese ano, Turquía.
Kings of Leon
Kings of Leon é unha banda estadounidense procedente de Mt. Juliet, Tennessee formada por tres irmáns, Caleb Followill (voz e guitarra), Nathan Followill (batería, percusión e coros) e Jared" Followill (baixo, coros e teclados), e un curmán, Matthew Followill (guitarra, coros e piano). Formouse no ano 1999 e as súas influencias van do rock sureño e o indie rock ata o blues.
José Cafranga
José Cafranga Costilla, nado en Salamanca o 15 de agosto de 1780 e finado en Madrid 31 de maio de 1854, foi un político español.
Ministro de Xustiza aconsellou a Fernando VII que renunciase á coroa en favor da súa dona e decretou un indulto e unha amnistía que permitiu o regreso a España de moitos liberais emigrados. Desconforme con Francisco Cea Bermúdez, dimitiu do seu cargo dous meses despois de tomar posesión del. Entón pasou a ser membro do Supremo Consello de Castela
Traxectoria
No Trienio liberal foi nomeado Superintendente do Montepío de Xuíces Letrados de Primeira Instancia, e despois Secretario do Consello de Ordes Militares. Tras a restauración fernandina, é designado primeiro Secretario de cámara de Graza e Xustiza e Real Patronato de Aragón durante 6 anos e, o 1 de outubro de 1832, secretario de Despacho de Graza e Xustiza en substitución de Francisco Tadeo Calomarde, cargo que ocuparía até o 14 de decembro. Nese posto apoia decididamente as teses da Raíña María Cristina de Borbón-Dúas Sicilias e da súa filla Sabela, fronte ás dos partidarios de D. Carlos María Isidro de Borbón.
Mata de São João
miniatura|Barcos na vila de Praia do Forte miniatura|Localización Mata de São João é un municipio brasileiro do estado da Baía. A súa poboación estimada no 2007 era de 37.201 habitantes. O municipio forma parte da Grande Salvador.
Patrimonio
miniatura|150px|esquerda|Fachada da prefectura de Mata de São João.
A Gandariña, San Vicente do Grove, O Grove
A Gandariña é un lugar da parroquia de San Vicente do Grove no concello pontevedrés do Grove, na Comarca do Salnés. Tiña unha poboación censada de 15 habitantes no ano 2016 segundo datos do IGE, dos que 9 eran mulleres e 6 homes, o que representa un progresivo descenso en relación ó ano 2010, cando tiña 22 veciños, e respecto ó ano 2004, cando eran 30.
Carlos Martínez de Irujo
Carlos Martínez de Irujo y McKean Tacón y Armitage, nado en Washington o 14 de decembro de 1812 e finado en Madrid o 26 de decembro de 1855, foi un diplomático e político español, II marqués de Casa de Irujo, duque de Sotomayor, Grande de España, senador vitalicio, cabaleiro da Orde de Carlos III, Gran Cruz de la Orden de la Torre y la Espada.
Mary Poppins Returns
Mary Poppins Returns é un filme estadounidense de 2018 dirixido por Rob Marshall. Conta cun guión de David Magee e a historia e de Magee, Marshall e John DeLuca. Está vagamente baseado na serie de libros Mary Poppins de P. L. Travers, sendo unha secuela do filme de 1964 Mary Poppins. Está protagonizado por Emily Blunt no papel de Mary Poppins, xunto con Lin-Manuel Miranda, Ben Whishaw, Emily Mortimer, Julie Walters, Dick Van Dyke, Angela Lansbury, Colin Firth e Meryl Streep nos papeis secundarios. Ambientado en Londres durante a Gran Depresión, conta os eventos vinte e cinco anos despois do filme orixinal.
O Carreiro, San Vicente do Grove, O Grove
O Carreiro é un lugar da parroquia de San Vicente do Grove no concello pontevedrés do Grove, na Comarca do Salnés. Tiña unha poboación censada de 4 habitantes no ano 2016 segundo datos do IGE, unha muller e tres homes, o que representa un aumento en relación ós anos 2010 e 2004, cando tiña un único habitante censado.
Historia e patrimonio
Neste lugar asentábase o antigo núcleo de San Vicente, coa igrexa do mesmo nome, mencionada xa en 1688 e construída á beira da praia do Carreiro sobre unha igrexa visigótica anterior, da que quedan os restos no sitio arqueolóxico de Adro Vello. Un século despois, en 1770, foi trasladada ó interior, probablemente porque a erosión do mar ameazaba a estabilidade da primitiva igrexa.
Cómpre destacar a presenza do principal sitio arqueolóxico do concello, Adro Vello, no que se descubriron enterramentos e cubas de salga de peixe da época romana. Tamén existen no lugar os restos dun castro que deu lugar ó microtopónimo O Castriño.
Eusebio Ríos
Eusebio Ríos Fernández, nado en Portugalete o 30 de marzo de 1935 e finado na mesma localidade o 10 de maio de 2008, foi un futbolista e adestrador de fútbol español, pai do exfutbolista Roberto Ríos. Xogaba de defensa central e foi internacional coa selección española.
O Carreiro, San Vicente do Grove, O Grove
Historia e patrimonio
Outra mostra da arquitectura industrial histórica neste lugar son os restos de dúas antigas fábricas de salga, hoxe de propiedade particular e non visitables.
Sanguiñedo, Dozón
Santa María de Sanguiñedo é unha parroquia que se localiza no oeste do concello de Dozón. Segundo o IGE en 2011 tiña 157 habitantes (81 mulleres e 76 homes), distribuídos en 7 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 195 habitantes.
Sabina (homónimos)
O termo sabina pódese referir a:
Eusebio Ríos
Futbolista
Formouse como futbolista no Galindo de Sestao e Ortuella, para debutar na tempada 1955–56 no Arenas de Getxo, club no que estivo unha campaña. En 1956 foi contratado polo SD Indautxu, onde estivo dous anos. Na tempada 1958–59 fichou polo Real Betis, xogando en Primeira División durante 9 campañas (desde a 1958–59 até a 1965–66 e a 1967–68) nas que disputou un total de 192 encontros e marcou 1 gol. O seu debut en Primeira División produciuse o 21 de setembro de 1958 no estadio Sánchez Pizjuán, nun encontro entre o Sevilla FC e o Betis (2–4), que ademais foi o primeiro partido oficial celebrado en dito estadio.
Selección nacional
Foi internacional coa selección española nunha ocasión.
Adestrador
Tras adestrar en Segunda División ao Barakaldo CF durante tres tempadas, desde 1972 até 1975, e pasar polo Real Jaén, chegou ao Recreativo de Huelva, logrando na tempada 1977–78 o primeiro ascenso a Primeira División na historia deste club. Mantívose no mesmo club durante toda a campaña 1978–79, aínda que o equipo acabou no último lugar da clasificación.
Posteriormente, conseguiu outro ascenso a Primeira co Real Valladolid na tempada 1979–80.
A mediados da tempada 1981–82 chegou ao Real Murcia, que militaba na Segunda División. Ascendeu ao equipo a campaña seguinte e permaneceu no mesmo até 1985, converténdose con 60 partidos no adestrador que máis partidos dirixiu en Primeira División ao club grana.
Despois de adestrar en Segunda nas tempadas 1986–87 e 1987–88 o Deportivo da Coruña, na campaña 1988–89 dirixiu en Primeira o Real Betis, club no que tamén actuou como director deportivo a mediados dos anos 1990.
Adestrou o Rayo Vallecano na tempada 1990–91 e en parte da 1991–92.
Estivo presente no organigrama técnico do Athletic Club entre as tempadas 1997–98 e 2001–02.
Eleccións municipais en Nogueira de Ramuín
Composición das Corporacións
Corporacións democráticas en Nogueira de Ramuín desde a aprobación da Constitución de 1978.
Saa, Dozón
Santiago de Saa é unha parroquia que se localiza no norte do concello de Dozón. Segundo o INE en 2011 tiña 227 habitantes (115 homes e 112 mulleres), distribuídos en 5 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 280 habitantes.
Patrimonio
Entre os monumentos da parroquia destacan a igrexa parroquial e un cruceiro.
Río Negro, río Amazonas
260px|miniatura O río Negro é un río que baña o Estado brasileiro do Amazonas.
Unese preto de Manaus co río Solimões no Encontro das Augas para forma-lo río Amazonas, sendo un dos afluentes deste.
A súa lonxitude é de 2250 km, cunca cunca de 691 000 km2.
Notas
alt=Encontro das águas|miniatura|Encontro das águas
Santa Brígida
miniatura|dereita|260px|Situación do Municipio A vila de Santa Brígida é un municipio canario pertencente á provincia de As Palmas, na illa de Gran Canaria.
O seu nome aborixe era Sataute ("gran palmeiral" ou "poboado de palmeiras"), unha referencia ás numerosas palmeiras que medran nos barrancos da poboación.
Cloudy with a Chance of Meatballs (filme)
Cloudy with a Chance of Meatballs é un filme de animación estadounidense producido por Sony Pictures Animation e distribuído por Columbia Pictures, e estreado o 18 de setembro de 2009. O filme está baseado no libro hommónimo de Judi e Ron Barrett.
Río Negro
Río Negro ou Rio Negro pode referirse a:
Cloudy with a Chance of Meatballs (filme)
Sinopse
O protagonista é Flint, un rapaz científico que soña con inventar algo que lle mellore a vida dos seus veciños. Tras moitos intentos consegue crear algo que realmente funciona: unha máquina que fai chover comida do ceo.