cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cimex
Cimex é un xénero de insectos da familia Cimicidae. As especies de Cimex son ectoparasitos que se alimentan de sangue de aves e mamíferos. Dúas especies, Cimex lectularius e Cimex hemipterus, aliméntanse frecuentemente dos humanos e son as chinches das camas, aínda que hai outras especies que poden parasitar a seres humanos de forma oportunista. As especies que parasitan primariamente morcegos son as chinches dos morcegos.
Wikipedia en chuvaxo
A Wikipedia en chuvaxo (en Чӑваш Википедийӗ) é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en lingua chuvaxa. Foi fundada o 22 de novembro de 2004, e o seu artigo número 5 000 foi creado en xaneiro de 2007.
Cimex
Estes insectos son de 3 a 9 mm de longo e teñen corpos marróns avermellados aplanados con pequenas ás non funcionais.
Wikipedia en chuvaxo
Esta versión da enciclopedia contén artigos e  usuarios, dos cales  son activos.
Cimex
Descrición
miniatura |upright=1.3 |Unha chinche das camas adulta ([[Cimex lectularius)]] Os Cimex adultos son de cor marrón clara ou marrón avermellada, planos e ovais. As pezas bucais forman como un peteiro e están adaptadas a perforar e chuchar. Despois de que comen sangue o abdome está máis inchado e de cor máis escura. As ás anteriores son vestixiais e están reducidas a estruturas similares a almofadiñas e carecen de ás posteriores. Os Cimex teñen abdomes segmentados con pelos microscópicos que lles dan unha aparencia bandeada. Os adultos crecen ata os 3 a 9 mm de longo. As diferentes especies son moi similares en morfoloxía e só se poden distinguir por medio dun exame microscópico. Hai dimorfismo sexual en C. lectularius, especie na que as femias son de maior tamaño que os machos como media. Os abdomes de ambos os sexos diferéncianse en que os machos parecen ter un abdome bicudo, o que en realidade se debe aos seus órganos copulatorios, mentres que as femias teñen abdomes máis redondeados.
A ninfas recentemente saídas do ovo son translúcidas, ao principio de cores claras, facéndose máis marróns a medida que mudan e se aproximan á madureza sexual. Unha ninfa de Cimex de calquera idade que acaba de alimentarse de sangue ten unha cor vermella intensa, abdome translucido, cambiando pouco a pouco a marrón nas horas seguintes, e a negro opaco aos dous días a medida que o insecto dixire a comida. Os Cimex poden confundirse con outros insectos, como psocópteros, pequenas cascudas ou derméstidos; porén, cando están quentes e activos os seus movementos son máis semellantes aos dunha formiga e, igual que a maioría dos demais hemípteros, emiten un cheiro desagradable característico cando os esmagan.
Os Cimex usan feromonas e cairomonas para comunicar os seus lugares de nidación, alimentación e reprodución.
A duración da vida dos Cimex varía coa especie e tamén depende da súa alimentación.
Altiplano do Tíbet
O altiplano do Tíbet ou meseta tibetana é unha extensa e elevada meseta de Asia oriental que ocupa gran parte da Rexión Autónoma do Tíbet e da provincia de Qinghai, na República Popular da China, e da rexión india de Ladakh, en Caxemira. Ocupa unha área rectangular aproximada de 1000 km de largo por 2500 km de longo, e ten unha elevación media de 4500 metros. É chamada "o teito do mundo", pois é a meseta máis alta e grande do mundo, cunha área de 2,5 millóns de quilómetros cadrados de extensión.
Descrición
A meseta é unha estepa árida de grande altitude mesturada con cordilleiras e grandes lagos salgados. A precipitación anual estímase entre 100 mm e 200 mm, e precipita principalmente en forma de choivas. Os extremos do sur e do leste da estepa contan con pradarías en que poden vivir poboacións de pastores nómades, aínda que as xeadas se suceden seis meses ao ano. Seguindo ao norte e ao nordés, a meseta vólvese, de forma gradual, máis alta, máis fría e máis seca, ata alcanzar a afastada rexión de Kekexili, ao noroeste da meseta. Nese punto, a altitude media supera os 5000 m, o aire contén soamente un 60% de osíxeno a nivel do mar e as temperaturas son ao longo do ano de -4 °C, caendo a -40 °C no inverno. Como resultado deste ambiente extremadamente inhóspito, a rexión de Kekexili é das menos poboadas do mundo, despois da Antártida e o norte de Asia.
A parte norte da meseta está cuberta por grandes áreas de permafrost (ou chan permanentemente conxelado), indicando que a meseta non saíu completamente do período glacial.
Xeoloxía
A meseta formouse por unha colisión das placas tectónicas indoaustraliana e eurasiática no período cenozoico (hai aproximadamente 55 millóns de anos). Pénsase que a elevación tectónica da meseta tivo un efecto significativo no cambio climático e crese que puido afectar ao monzón asiático. Na estación do monzón na India (de xullo a outubro) os ventos traen o aire húmido tropical do sur, o Himalaia crea unha manta de choiva que deixa a zona da India moi húmida e o altiplano tibetano moi seco. A medida que os ventos continúan na meseta, cae a pouca humidade que permanece no aire, chegando a ser máis seco a medida que se despraza cara ao norte, creando desertos como o de Taklamakan e o Gobi.
Moitos dos ríos máis longos do mundo orixínanse na meseta tibetana. Estes ríos levan o 25% da erosión do chan do mundo mariño. Entre eles inclúense o Yangtzé, o río Amarelo, o Indo, o Sutlej, o río Yarlung Tsangpo (coñecido como o Brahmaputra na India), o Mekong, o Irauadi e o Salween.
Entre os seus numerosos lagos salgados están o lago Qinghai, o lago Nam (ou Namtso), o Dagze Tso, o lago Yamzho Yumco, o lago Puma Yumco e o lago Paiku.
As Casas de Abaixo, Vilaselán, Ribadeo
As Casas de Abaixo é un lugar da parroquia de Vilaselán, no concello lucense de Ribadeo na comarca da Mariña Oriental.
El Pino, Ayer
miniatura|dereita|270px|Vista da parroquia de El Pino. El Pino é unha parroquia do concello asturiano de Ayer. Nos 87,89 km² de superficie que ten a parroquia habitan un total de 754 persoas (2019) repartidas entre os lugares de Los Coḷḷaínos, Cuevas, Felechosa, El Pino, La Pola Vieya, La Raya e Roseco.
Lenka Kotková
Lenka Kotková nada Šarounová o 26 de xullo de 1973 en Dobřichovice, daquela Checoslovaquia, é unha astrónoma checa, descubridora de numerosos planetoides e outros obxectos astronómicos.
Traxectoria
Lenka Kotková estudou meteoroloxía na Facultade de Matemáticas e Física da Universidade Carolina de Praga. Xa durante os seus estudos, colaborou desde 1996 co Instituto Astronómico da Academia de Ciencias da República Checa en Ondřejov, onde parcipou na fotometría de estrelas variables e na observación de corpos astronómicos próximos á Terra. Durante o seu traballo no departamento de materia interplanetaria, xunto con Petr Pravec, Mark Wolf e Petr Kušnirák, identificou gran parte dos entón coñecidos como planetas binarios. Ao mesmo tempo, descubriu ou co-descubriu máis de cen asteroides, na súa maioría do cinto principal. En 1999, ela descubriu un asteroide co número de catálogo (60001), que ela chamou en honor á súa filla - Adélka. (7897) Bohuška descuberto en 1995 leva o nome da súa nai e (60008) Jarda polo seu fillo.
Vida persoal
Recentemente, Lenka dedícase á familia, á música (tocar o contrabaixo) e á orientación (fonte: Wikipedia en checo).
Recoñecementos
En 2000, recibiu o premio Zdenek Kvíze por un traballo significativo no campo da investigación das estrelas variables.
O planeta (10390) Lenka, descuberto polos seus colegas Petr Pravec e Marek Wolf, leva o nome na súa honra.
Wikipedia en frisón occidental
A Wikipedia en frisón occidental (en Frysktalige Wikipedy) é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en lingua frisoa occidental. Tamén existen outras dúas edicións de Wikipedias nas dúas variedades restantes da lingua frisoa, a Wikipedia en frisón setentrional e a Wikipedia en frisón oriental.
Esta versión da enciclopedia contén artigos e  usuarios, dos cales  son activos.
Historia
En maio de 2011, contaba con 20 000 artigos e 8 534 usuarios rexistrados.
Venom (filme de 2018)
Venom é un filme estadounidense de 2018 baseado no personaxe homónimo de Marvel Comics, producido por Columbia Pictures en asociación con Marvel e Tencent Pictures. Distribuído por Sony Pictures Releasing, é o primeiro filme do Sony Pictures Universe of Marvel Characters. Dirixido por Ruben Fleischer a partir dun guión de Jeff Pinkner, Scott Rosenberg e Kelly Marcel, está protagonizado por Tom Hardy como Eddie Brock / Venom, xunto con Michelle Williams, Riz Ahmed, Scott Haze e Reid Scott. En Venom, o xornalista Brock adquire superpoderes despois de entrar en contacto cun alien symbionte cuxa especie pretende invadir a Terra.
Timur Eneev
Timur Magomedovich Eneev, nado o 23 de setembro de 1924 na Unión Soviética e finado o 8 de setembro de 2019, foi un matemático ruso especializado en mecánica e procesos de control. Un planeta menor que Eneev descubriu en 1978 leva o seu nome. Foi o editor xefe da revista Cosmic Research. Era membro da etnia Balkar.
Traxectoria
En 1948 Eneev formouse na Universidade Estatal de Moscova e até 1953 traballou como investigador no Instituto Steklov de Matemáticas. Desde 1953 estivo asociado co Keldysh Institute of Applied Mathematics. Converteuse en membro do PCUS desde 1957 e membro correspondente da Academia de Ciencias da URSS en 1968.
Recoñecementos
Eneev recibiu o Premio Lenin en 1957 e recibiu a Orde de Lenin e a Orde da Bandeira Vermella do Traballo. En 2006 foi galardoado co prestixioso Premio Demidov da Academia Rusa de Ciencias en Matemáticas.
Felechosa, El Pino, Ayer
Felechosa é unha localidade da parroquia de El Pino, no concello asturiano de Ayer. Cunha poboación de 579 habitantes (segundo datos de 2009), é a localidade máis poboada da parroquia.
O Circo, Vilaselán, Ribadeo
O Circo é un lugar da parroquia de Vilaselán, no concello lucense de Ribadeo na comarca da Mariña Oriental.
Wikipedia en silesiano
A Wikipedia en silesiano (en Ślůnsko Wikipedyjo) é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en lingua silesiana. Foi creada o 26 de maio de 2008.
Esta versión da enciclopedia contén artigos e  usuarios, dos cales  son activos.
History
O primeiro intento de crear unha Wikipedia en silesiano produciuse en marzo de 2006, mais por mor dos comentarios negativos na sección de debate, a proposta foi rexeitada. O 18 de xullo de 2007, a SIL International e a International Organization for Standardization (ISO) asignaron un código ISO para a lingua: "szl".
O segundo intento por crear a Wikipedia en silesiano foi presentado o 19 de marzo de 2008 como resultado dun debate por eliminar os artigos escritos en silesiano que permanecían na edición da Wikipedia en polaco (dentro do Wikiproxecto Silesia). Logo da aceptación inicial da proposta (100% votos positivos e 0% negativos) o 31 de marzo de 2008, creouse un proxecto test en Incubator Wikimedia. O mes seguinte, contiña 100 artigos en silesiano, incluíndo máis de 1 800 páxinas. Despois de dous meses, o proxecto cumpriu os requisitos necesarios e a Wikipedia en silesiano foi creada finalmente o 26 de maio de 2008. O artigo número 1 000 foi incluído o 15 de novembro de 2008.
En outubro de 2010, a Wikipedia en silesiano foi mencionada como un dos argumentos para converter o silesiano nunha das linguas rexionais de Polonia. O proxecto de lei para a aprobación do silesiano como lingua rexional foi presentado en Sejm polo membro do parlamento Marek Plura.
Wikipedia en tagalo
A Wikipedia en tagalo (en Wikipediang Tagalog) é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en lingua tagala.
Rafael Lareo Mallo
Rafael Lareo Mallo, nado en Santiago de Compostela cara a 1900 e finado en Vigo o 17 de abril de 1937, foi un sindicalista e político galego.
Traxectoria
Tradutor, en 1929 aprobou os exames para gardas municipais intérpretes da Coruña. En febreiro de 1932 foi expulsado do corpo da Garda Municipal con Juan Santiago Alamo Manzano. En xuño de 1934 foi detido na Coruña por unha pelexa. En abril de 1935 aprobou a oposición para intérprete do Concello de Vigo. Veciño de Lavadores, foi directivo do sindicato de oficios varios da CNT. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e xulgado en consello de guerra sumarísimo en Vigo por rebelión militar. Foi condenado a pena de morte e executado ás 11 horas do 17 de abril de 1937 con Rogelio Arjones, Moisés Pereira Figueras e Ricardo Solla Lemos, nas inmediacións do castelo do Castro.
Wikipedia en frisón setentrional
A Wikipedia en frisón setentrional é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en lingua frisoa setentrional. Tamén existen outras dúas edicións de Wikipedias nas dúas variedades restantes da lingua frisoa, a Wikipedia en frisón occidental e a Wikipedia en frisón oriental.
Esta versión da enciclopedia contén artigos e  usuarios, dos cales  son activos.
Ditadura militar no Brasil
A ditadura militar no Brasil foi instaurada o 1 de abril de 1964, após un golpe de estado das Forzas Armadas brasileiras, co apoio do goberno dos Estados Unidos contra o presidente João Goulart.
Historia
esquerda|miniatura|Manifestación durante a ditadura militar. miniatura|Monumento Tortura Nunca Mais homenaxe ás vítimas da ditadura militar de 1964-1985, en [[Recife. |esquerda]]
Golpe
O golpe militar foi liderado por José de Magalhães Pinto, Adhemar de Barros e Carlos Lacerda, entón gobernadores dos estados de Minas Xerais, São Paulo e Guanabara.
Duración e represión
O goberno militar do Brasil foi un modelo para outros gobernos militares en América do Sur e América Latina. En 2014, case 30 anos despois da caída do réxime, o exército brasileiro recoñeceu por primeira vez a tortura e o asasinato de disidentes políticos. En maio de 2018, o goberno dos Estados Unidos publicou un memorando, escrito por Henry Kissinger, no que confirmaba que o liderado do réxime militar brasileiro estaba plenamente consciente do asasinato de disidentes. Dise que 434 persoas foron confirmadas mortas ou desaparecidas e 20.000 persoas foron torturadas durante a ditadura militar no Brasil.
Wikipedia en frisón oriental
Esta versión da enciclopedia contén artigos e  usuarios, dos cales  son activos.
Historia
En agosto de 2015, contaba con 3 600 artigos e 6 800 usuarios rexistrados.
O Espín, Vilaselán, Ribadeo
O Espín é un lugar da parroquia de Vilaselán, no concello lucense de Ribadeo na comarca da Mariña Oriental.
María Amélia Buarque de Hollanda
Maria Amélia Alvim Buarque de Hollanda, nada no Río de Xaneiro, o 25 de xaneiro de 1910 e finada ibídem no 4 de maio de 2010 foi unha intelectual, política, pintora e pianista brasileira.
Traxectoria
Filla de Francisco Cesario de Faria Alvim (1880-1946) e de María do Carmo Carvalho (1888-1976), era neta de Cesário Alvim, muller de Sérgio Buarque de Holanda, con quen casou en 1936, e nai de sete fillos, entre eles Chico Buarque, Miúcha, Ana de Hollanda e Cristina Buarque, María Amélia foi chamada Memélia entre os seus familiares, alcume que recibiu a súa neta Bebel Gilberto, filla de Miúcha con João Gilberto. Foi unha das fundadoras do Partido dos Traballadores. Maria Amélia tamén foi colaboradora intelectual de parte da obra de Sérgio Buarque de Holanda, segundo un comunicado de Antonio Candido no filme Raízes do Brasil: uma cinebiografia de Sérgio Buarque de Hollanda. No seu 100º aniversario, que tivo lugar en 2010, estiveron presentes personalidades como Oscar Niemeyer, Antonio Candido, Frei Betto, Affonso Arinos de Mello Franco e o entón presidente Lula da Silva.
Morreu no seu apartamento, en Copacabana, mentres durmía, o 4 de maio de 2010, menos de catro meses despois do seu 100 aniversario.
Wikipedia en wu
A Wikipedia en wu (en ) é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en lingua wu. Está activa dende o 6 de outubro de 2006. En decembro de 2010 contaba con 2 800 artigos e 13 700 usuarios rexistrados.
Esta versión da enciclopedia contén artigos e  usuarios, dos cales  son activos.
José Suárez Miramontes
Era irmán do Balón de Ouro Luis Suárez, e de Agustín Suárez, tamén futbolista.
Traxectoria
Tras xogar no Xuvenil, en 1945 fichou xunto a Reboredo polo Deportivo da Coruña, que militaba na Segunda División. Debutou nun derbi amigable contra o Celta de Vigo, mentres que o seu primeiro partido oficial xogouno contra o Xerez. O adestrador Hilario aliñouno só oito veces durante esa tempada, na que o equipo coruñés logrou o ascenso á Primeira División. Continuou no Deportivo dúas tempadas máis, pero ao non contar con minutos actuou á súa vez no Xuvenil, formando no medio do campo con Maristany e Longueira.
En 1948 fichou polo Murcia, da Segunda División, co que disputou só un partido, unha derrota por 8-0 contra o Málaga, antes de regresar en setembro de 1949 ao Xuvenil.
Militou unha tempada no equipo de Rodrigo e en agosto de 1950 asinou contrato co Alcoyano, que militaba na Primeira División. Acompañou na defensa a Cata e Sáenz e foi o futbolista que contou con máis minutos esa tempada no equipo de José Espada, disputando 29 partidos. Con todo, non puido evitar o descenso do club á Segunda División. Xogou dúas tempadas máis no club de Alcoi, e disputou a fase de ascenso de 1952, sen éxito.
No verán de 1953 fichou polo Celta de Vigo, no que a competencia de xogadores como Lolín ou Pepe Villar, impediulle debutar en partido oficial, chegando a xogar só un encontro amigable. Xogou cedido algún partido no Xuvenil e en 1955 fichou de novo por este, despois de deixar o equipo vigués. Xogou no equipo branquiazul ata 1956.
Faleceu o 8 de maio de 2003 no Hospital Juan Canalejo da Coruña, aos 78 anos de idade.
Os Galos, Vilaselán, Ribadeo
Os Galos é un lugar da parroquia de Vilaselán, no concello lucense de Ribadeo na comarca da Mariña Oriental.
A Granxa, Vilaselán, Ribadeo
A Granxa é un lugar da parroquia de Vilaselán, no concello lucense de Ribadeo na comarca da Mariña Oriental.
O Outeiro, Vilaselán, Ribadeo
O Outeiro é un lugar da parroquia de Vilaselán, no concello lucense de Ribadeo na comarca da Mariña Oriental.
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, que é unha parte alta ou elevación do terreo.
Provincia de Colón
Colón é unha das 10 provincias da República de Panamá. A súa extensión territorial é de 4.868,4 km². A súa poboación é de 294.060 habitantes (2019) e a súa densidade é de 60,4 habitantes por km² (2019). No seu territorio localízase a sección norte da canle de Panamá. Limita ao norte co mar Caribe, ao sur coas provincias de Panamá, Panamá Oeste e Coclé, ao leste coa Comarca de Guna Yala e ao oeste coa provincia de Veraguas.
A provincia de Colón está situada no Caribe á entrada da canle de Panamá, a só 55 minutos por estrada do Pacífico, e é o principal porto para o tráfico de case toda a mercadoría de importación e reexportación do país. En importancia, Colón é a segunda cidade da República.
División administrativa
A provincia de Colón está dividida en seis distritos e 43 correxementos:
A Senra, Vilaselán, Ribadeo
A Senra é un lugar da parroquia de Vilaselán, no concello lucense de Ribadeo na comarca da Mariña Oriental.
Provincia de Colón
Economía
miniatura|Acceso á Zona Libre de Colón. miniatura|Estación Colón do ferrocarril de Panamá. O sector terciario da economía (fundamentalmente o turismo) é un dos principais piares da economía de Colón. Tamén destacan as vendas na Zona Libre de Colón e o movemento de carga nos portos. Cun PIB per cápita de 34.884 de dólares, similar a un país como Estonia, é o máis alto da rexión de América Central e Panamá segundo o INEC (2017).
Zona Libre de Colón
Ao finalizar o mes de decembro do 2008, a actividade comercial acumulada na Zona Libre de Colón rexistrou un total de B/.18.209,9 millóns, representando un crecemento acumulado do 18.7% en relación ao mesmo período do ano anterior, o cal foi de B/.16.159,9% millóns, o que significa en termos absolutos un aumento de 3.050 millóns.
As importacións acumuladas pola súa banda rexistraron un total de B/.9.335,7 millóns, que ao comparalas co total de importacións rexistradas para o mesmo período do 2007 que foron de B/.7.625 millóns, reflicten un crecemento do 22,7%, o que significa en cifras un aumento de 1.710,7 millóns.
En canto ás reexportacións acumuladas as mesmas rexistran un total de B/.9.874,2 millóns que ao comparalas co mesmo período do 2007, que foi de B/.8.534,9 millóns reflicten un crecemento do 15,8%, o que significa en cifras un aumento de 1.339,3 millóns.
Ao finalizar o ano 2013 rexistráronse na área un total de 29.396 empregos permanentes. A xeración de empregos na zona foise incrementando a través dos anos, debido máis que todo ao incremento xerado polas construcións de novas edificacións que crea o establecemento de novas empresas; pero, máis que todo ao crecemento da actividade comercial da área que require a utilización un maior volume de man de obra. miniatura|Mural referido aos congos (Colón). miniatura|Coloridos buses na terminal de transportes de Colón.
Cultura
A provincia de Colón, caracterízase pola convivencia de varias vertentes culturais de ascendencia africana, europea e asiática. A afroantillana, que xorde coa chegada dos norteamericanos ao país ao iniciar a construción da Canle de Panamá. Eles trouxeron consigo gran cantidade de negros antillanos, principalmente de Xamaica, Barbados, Trinidad e Tobago e as Antillas menores, para realizar o traballo pesado nestas construcións. Estes inmigrantes trouxeron a súa cultura antillana angloparlante e maniféstase até o día de hoxe na gastronomía, relixión e música. Cabe destacar que debido a que os afroantillanos provenientes do Caribe a Panamá eran na súa gran maioría xamaicanos, quedou un legado cultural como é o rastafarismo, unha fe relixiosa que aínda segue moi vixente en moitos sectores dentro da poboación da cidade de Colon.
Tamén está a cultura "afrocolonial", que existe desde a conquista española e está ligada a trata de escravos africanos. Deixaron como legado os Bailes Congos, onde predomina a sedución e sensualidade entre o home e a muller, pero esta última debe evitar que o cabaleiro logre bicala. Os seus vestidos son confeccionados con anacos de tea que lle deixaban os seus antigos amos (tradición realizada polos seus antepasados). O baile é ante todo un modo de burla aos amos brancos, xa que os mesmos adoitaban insinuar pactos entre congos e o demo.
Tamén son moi notables gregos, chineses, xudeus, palestinos, estadounidenses, hindús, franceses, británicos e irlandeses, atraídos pola construción do ferrocarril e a canle de Panamá.
Gastronomía
A súa comida é moi popular no país, polo seu sabor caribeño e condimentada con pemento Capsicum chinense, sendo a especialidade as frituras e os mariscos (caracois, cambombias, camaróns, centolas, cangrexos), rondón, acompañados con arroz con coco, patacóns con peixe frito, carimañolas, patties (pasteliños de carne), plantain tarts (pasteliños de plátano maduro), dumplings, johnny cake (yahny cake), pan bon entre outras comidas. Tamén é famoso o saus (feito con pata de porco, cebola, cogombro e picante).
A Torre, Vilaselán, Ribadeo
A Torre é un lugar da parroquia de Vilaselán, no concello lucense de Ribadeo na comarca da Mariña Oriental.
Bucellarii
Bucellarii (o plural latino de Bucellarius; literalmente "comedor de galletas", grego: Βουκελλάριοι) foron formacións de tropas de escolta empregadas no Imperio romano na antigüidade tardía, durante o reinado de Teodosio (379-395) e continuaron no Imperio romano de Oriente. A palabra derivaba do tipo de racións de pan que comían estas tropas, o chamado buccellatum
Historia
Segundo Jon Coulston, os rexementos de bucellarii xa aparecen na Notitia Dignitatum. A súa orixe, posiblemente, estivese nunha tradición de orixe xermánica pero que a partir do 395, están perfectamente presentes no Imperio romano no costume de empregar xermanos ou godos como garda persoal dos emperadores ou dos xenerais. Estaban ao servizo particular de figuras militares de alto rango (como Flavio Aecio e Belisario) ou de cargos civís; polo tanto, non estaban ao servizo, propiamente, do estado. O poeta Claudiano tamén describiu aos bucellarii como un exército de bárbaros empregados por figuras militares, políticos e xefes militares como Estilicón e o seu rival o prefecto do pretorio Rufino (os cales pasan por ser os primeiros en recrutalos para as súas leas) ou Aecio.
Clara Martínez Alberola
Traxectoria
Estudou Dereito na Universidade de Valencia, anteriormente estudara no Colexio de Europa. Fala inglés, francés, italiano e algo de portugués.
Bucellarii
Historia
A súa creación reflectiu un aumento no "uso de comitiva armadas por parte dos funcionarios públicos" no Imperio romano. Estes exércitos estaban, polo tanto, asociados ao declive da autoridade imperial porque demostraban que xa non tiña o monopolio da violencia. O bucellarius tiña estreitos lazos co seu comandante, apoiándoo na súa pelexa contra outros comandantes e incluso contra o Imperio, a corte e o emperador. Isto pódese ver no exército que empregou Heracliano no seu intento de apoderarse da Italia romana do emperador Honorio; de tal xeito, que durante o reinado deste, do 395 ao 423, o termo bucelarii, pasou a se converter nun termo de uso común.
Clara Martínez Alberola
Carreira profesional
Martínez Alberola foi unha das primeiras españolas en incorporarse á Función Pública Europea en 1991, poucos anos despois da adhesión de España á Unión Europea. Na Comisión Europea, traballou como experta en asuntos de mercado interior, ampliación e cuestións farmacéuticas na Dirección Xeral de Mercado Interior, Industria, Emprendemento e Pemes antes de converterse en asesora do presidente da Comisión Europea, José Manuel Barroso, en 2005.
Bucellarii
Historia
Coulston sinala que os bucellarii proporcionaron a mellor cabalería nos exércitos romanos dos séculos V e VI, e foron "recrutados entre romanos, persas, godos e hunos, entre outros". O recrutamento de soldados de orixe bárbara está ben documentado, como se demostra na descrición do exército herdado pola viúva de Constancio III, Gala Placidia. Xoán de Antioquía, informou que os xefes dos bucelarii de Aecio eran de orixe huna e que vingaron ao seu señor matando a Valentiniano III, despois de que este mandase matar a Aecio.
Rema (cantante)
Divine Ikubor, nado en Benin City o 1 de maio de 2000, máis coñecido como Rema, é un cantante, compositor e rapeiro nixeriano. Acadou a fama logo do lanzamento da canción "Dumebi". En 2019, asinou co selo discrográfico Jonzing World, unha subsidiaria de Mavin Records.
Clara Martínez Alberola
Vida persoal
Está casada cun avogado italiano. A parella vive en Bruxelas.
Rema (cantante)
Traxectoria
Divine Ikubor naceu no seo dunha familia cristiá en Benin City. Creceu cantando e rapeando mentres estaba na escola secundaria. Asistiu á súa educación primaria e secundaria no Ighile Group of Schools, no Estado de Edo. O seu pai e o seu irmán máis vello faleceron, e Rema quedou para coidar da súa nai.
Bucellarii
Historia
Os bucellarii, xeralmente, recibían os salarios máis altos e estaban armados co mellor equipo das fábricas do imperio e tamén recibían dos seus xefes unhas roupas especiais que os diferenciaban do resto. Algunhas fontes afirman que os bucellarii eran mercenarios e describen aos seus líderes como soldados de fortuna. Este foi particularmente o caso das compañías militares que operaron en Italia dos séculos VI a VII.
Evolución
Os bucellarii formaron tropas de cabalería de elite que foron contratadas por individuos. A principios do século VII, constituían unha división de elite das forzas terrestres do Thema Opsiciano e estaban baixo a autoridade dun doméstico. Cando no século VII, se estableceron as áreas de recrutamento militar que constituían a base do sistema de Themas ou divisións civís e militares do imperio romano de oriente, un dos primeiros themas creados en Anatolia foi o de Bucelario, que agrupaba a Paflagonia e parte de Galacia e de Frixia, en Anatolia, e tiña a capital en Ancira (actual Ancara).
Hispania
En Hispania, aínda que ao final da época romana xa aparecían unhas milicias privadas dos grandes propietarios, foi durante o reino visigodo, en que os bucellarii se converten nun auxiliar militar dun magnate visigodo, que o defendía e, mesmo, ía a batalla con el. Despois, se converteron nun grupo que administraba un terreo concedido polo seu señor dentro dos dous terzos das terras que lle correspondía a cada magnate.
Frances Farmer
Frances Elena Farmer, nada en Seattle o 19 de setembro de 1913 e finada en Indianapolis o 1 de agosto de 1970, foi unha actriz e presentadora de televisión estadounidense. Apareceu en máis dunha ducia de filmes durante a súa carreira, aínda que gañou notoriedade polas historias sensacionalistas da súa vida, especialmente o seu encerro involuntario en hospitais psiquiátricos e os seus problemas coa saúde mental.
Traxectoria
Farmer naceu en Seattle, filla máis nova de Ernest Melvin Farmer (1874-1956), un avogado, e de Lillian Farmer (de solteira, Van Ornum; 1873-1955) que rexentaba unha pensión e traballaba como dietista. Frances tiña dúas irmás e un irmán. Tras gañar un concurso literario en 1931 durante o seu último ano de instituto cun ensaio que resultou moi controvertido, "God Dies" ("Deus morre"), foi acusada de atea.
Comezou a estudar xornalismo na Universidade de Washington e compaxinou os estudos con actuacións nas obras teatrais organizadas pola universidade. En 1935 gañou un concurso para suscritores dun xornal de esquerdas, The Voice of Action. O primeiro premio era unha viaxe á Unión Soviética, que ela aceptou a pesar da forte obxección da súa nai, para poder ver o pioneiro Teatro da Arte de Moscova. Ese interese fomentou o rumor de que ademais de atea era comunista. Ese mesmo ano graduouse en arte dramática na universidade.
Ao seu regreso da Unión Soviética ese verán, detívose en Nova York para comezar unha carreira real como actriz de teatro. Porén, foi descuberta por un cazatalentos que lle ofreceu un contrato de sete anos na Paramount. Farmer, que tiña vinte e dous anos, mudouse a Hollywood e casou co actor Leif Erickson. O seu carácter orgulloso e obstinado fixo que perdese rapidamente a súa popularidade en Hollywood, o que a levou de novo ao teatro, que compaxinou máis tarde co cinema, de novo na Paramount.
Mentres, o seu matrimonio desintegrárase, e o seu marido comezara a saír coa actriz Margaret Hayes. O divorcio finalizou o 12 de xuño de 1942 e Erickson casou con Hayes o mesmo día. A partir deste momento viuse envolta nunha espiral de escándalos. Foi arrestada por conducir ebria, denunciada por un peiteador do estudio ao que supostamente dislocou a mandíbula dun golpe e durante as audiencias perante o tribunal por este feitos agrediu fisicamente os policías e o xuíz. Levárona entón a un hospital psiquiátrico dos Ánxeles, onde a diagnosticaron de psicose maníaco-depresiva e máis tarde de esquizofrenia paranoica. Foi sometida a inxeccións de insulina e permaneceu recluída nove meses ata que escapou do centro.
Despois desta etapa, en 1954, casou con Alfred H. Lobley e traballou uns anos como secretaria en Eureka, California. Máis tarde coñeceu a Leland C. Mikesell, que lle procurou traballo no hotel Sheraton de San Francisco como recepcionista e a animou a escribir un artigo coas súas experiencias, o que volveu atraer a atnción sobre ela. Nunha entrevista na revista Modern Screen dixo: "Non culpo a ninguén pola miña caída... Creo que gañei a loita por controlarme". Apareceu en dúas ocasións en The Ed Sullivan Show e en This is Your Life, en que o presentador Ralph Edwards lle preguntou sobre o seu suposto alcoholismo: "Outras historias acúsante de ser unha alcohólica. Éralo, Frances?". Ela contestou: "Non, nunca fun unha alcohólica". Tras divorciarse de Lobley casou con Mikesell. Este terceiro matrimonio acabou en divorcio en 1963.
Posteriormente traballou na televisión, especialmente no programa Frances Farmer presents (1958-1964) onde se mostraba como unha anfitrioa amable. A súa última interpretación foi na obra teatral The Visit en 1965. Fora despedida da televisión novamente polo seu comportamento errático. Farmer e a súa amiga Jean Ratcliffe intentaron crear unha empresa de cosméticos mais o proxecto fracasou cando a súa investidora malversou os fondos.
Farmer faleceu en 1970 aos 56 anos dun cancro de esófago, que se atribuíu ao seu tabaquismo. Está enterrada no cemiterio Oaklawn Memorial Gardens en Fishers (Indiana).
Na cultura popular
Na música, aparece nas cancións "The Medal Song" (1984) de Culture Club, "Frances Farmer" (2004) de Patterson Hood, "Ugly Little Dreams" (1985) de Everything but the Girl, "Paint By Numbers (Song For Frances)" de Romanovsky and Phillips e "Frances Farmer Will Have Her Revenge on Seattle" (1993) de Nirvana no seu álbum In Utero. A compositora francesa Mylène Farmer escolleu o seu nome artístico como homenaxe á actriz. É mencionada en "Lobotomy Gets Them Home" (1989) no álbum de The Men They Couldn't Hang Silvertown. Foi o tema dunha obra teatral de Sally Clark, Saint Frances of Hollywood (1996).
Á deriva
Á deriva (en Adrift) é un filme de 2018 dirixido por Baltasar Kormákur e escrito por David Branson Smith, Aaron Kandell e Jordan Kandell. O filme baséase no libro de 2002 Red Sky in Mourning de Tami Oldham Ashcraft, unha historia real ambientada durante o Furacán Raymond en 1983. Está protagonizado por Shailene Woodley e Sam Claflin como unha parella que está á deriva no medio do Océano Pacífico despois dun furacán, e debe atopar o camiño cara a Hawai cun barco danado e sen radio. Á deriva estreouse nos Estados Unidos o 1 de xuño de 2018 a través de STXfilms e recibiu valoracións dispares por parte da crítica, que eloxiou as interpretacións e a fotografía mais criticou a narrativa familiar.
Estreouse en galego o 26 de xullo de 2023 a través da TVG.
Wikipedia en zazaki
A Wikipedia en zazaki (en Wikipediyay Zazaki) é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en lingua zazaki.
Esta versión da enciclopedia contén artigos e  usuarios, dos cales  son activos.
Historia
En febreiro de 2009, contaba con 2 650 artigos e 1 100 usuarios rexistrados.
Lingua makhuwa
A lingua makhuwa ou emakhuwa, tamén soletreado makua ou macua, é a principal lingua bantú do norte de Mozambique. O makhuwa central (a variedade base da lingua estándar) é falada por 4 millóns de persoas do pobo makua, que vive ao norte do río Zambeze, particularmente na provincia de Nampula, cuxa poboación está composta case por completo por makua. É a lingua indíxena máis falada de Mozambique.
Variedades
Maho (2009) considerou os seguintes dialectos (os datos son de The Joshua Project):
Concello de Avesta
Avesta é un municipio sueco (kommun) do condado de Dalarna. A súa capital é Avesta. No ano 2022 o concello tiña 22 847 habitantes.
Lingua makhuwa
Variedades
Os nomes dos dialectos varían segundo as fontes. A variante distintiva ou shibboleth nos dialectos é o tratmento da s:
A intelixibilidade mutua entre os dialectos é limitada. O makhuwa central ("Makhuwa-Makhuwana") é a base da lingua estándar. Ethnologue nomea o makhuwa central, o meetto–ruvuma, marrevone–enahara e esaka como linguas separadas, e xunto co chirima como seis linguas.
Concello de Avesta
A parte sur do concello caracterízase polas terras baixas da Suecia central (mellansvenska låglandet). As súas áreas chas consisten en chairas sedimentarias. A parte norte, polo contrario, está cuberta de morena. A zona atópase dentro do chamado terreo de Norrland, e nela as alturas alcanzan os 200 metros sobre o nivel do mar. O concello é rico en recursos naturais, o que, en combinación con boas instalacións de transporte, formou a base da longa tradición industrial do municipio.
Pentaglottis sempervirens
Pentaglottis sempervirens é unha planta da familia das boraginaceae. miniatura|302x302px|Detalle da planta. miniatura|240x240px|P. sempervirens en Galicia.
Descrición
Planta perenne e híspida na súa totalidade, con talos entre 30 e 90 cm, ascendentes e ramificados. As follas basais son de 10-40 cm de lonxitude, ovadas-oblongas. As follas do talo son sésiles e acuminadas. Flores en cimas densas de 5 a 10 flores. Cáliz con 5 sépalos linear-lanceolados. Corola azul brillante.
Hábitat
Herbazais húmidos e megaforbios.
Distribución
Suroeste de Europa desde o centro de Portugal ao suroeste de Francia.
Taxonomía
Pentaglottis sempervirens foi descrita por (L.) Tausch ex L.H.Bailey e publicada en Flora 12: 643. 1829.
Número de cromosomas de Pentaglottis sempervirens (Fam. Boraginaceae) e taxóns infraespecíficos: 2n=22
Elena Kondakova
Elena Vladimirovna Kondakova, nada en Mitischi, Moscova, o 30 de marzo de 1957, é unha cosmonauta rusa retirada que formou parte das misións Soiuz TM-20 e STS-84.
Traxectoria
Kondakova graduouse na Escola Técnica Superior Bauman de Moscova en 1980. Entrou no corpo de cosmonautas en 1989, participando nas misións Soiuz TM-20 e STS-84 e pasando 178,45 días no espazo.
Tokyo Vice (serie de televisión)
Tokyo Vice é unha serie de televisión estadounidense creada por J.T. Rogers e baseada na novela homónima de. 2009 escrita por Jake Adelstein. Estreouse o 7 de abril de 2022 a través de HBO Max. Está protagonizado por Ansel Elgort e Ken Watanabe. En xuño de 2022, a serie foi renovada para unha segunda tempada.
Eurocopa de Fútbol 2020 - Grupo D
O Grupo D da UEFA Euro 2020 estivo composto por catro equipos que se enfrontaron entre si nun total de seis encontros, do 11 ó 20 de xuño de 2021. Os encontros deste grupo tiveron lugar no Wembley Stadium de Londres e no Hampden Park de Glasgow.
Tokyo Vice (serie de televisión)
Sinopse
En 1999, o xornalista estadounidense Jake Adelstein trasladouse a Toquio e debe aprobar un exame escrito de xaponés para ter a oportunidade de incorporarse ao persoal dun importante xornal do país. Logra converterse no seu primeiro xornalista nado no estranxeiro e comeza dende abaixo. Levado baixo a protección dun detective veterano, comeza a explorar o mundo escuro e perigoso da yakuza xaponesa mentres a liña oficial da cidade é que "o asasinato non ocorre en Toquio".
Acollida
A páxina web de críticas Rotten Tomatoes informou dun índice de aprobación do 85%, cunha valoración media de 7,6/10 baseada en 60 críticas. O consenso dos críticos do sitio web di: "O protagonista de Tokyo Vice é o seu elemento menos interesante, mais a intriga do inframundo do Xapón e a verosimilitude da súa ambientación fan unha parte sedutora de neo-noir". Metacritic, que utiliza unha media ponderada, asignou unha puntuación de 75 sobre 100 en base a 27 críticos, indicando "críticas xeralmente favorables".
Eurocopa de Fútbol 2020 - Grupo D
Participantes
O Grupo D estivo composto polas seguintes seleccións:
Wikipedia en scots
A Wikipedia en scots (en Scots Wikipaedia) é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en lingua scots. Foi creada o 23 de xuño de 2005, e acadou os 1 000 artigos en febreiro de 2006, e os 5 000 en novembro de 2010. A Wikipedia en scorts é unha das oito Wikipedias escritas nunha lingua ánglica ou nun pidgin/crioulo baseado no inglés, sendo as outras a Wikipedia en inglés, a Wikipedia en inglés simple, a Wikipedia en anglosaxón, a Wikipedia en pitcairnés, a Wikipedia en tok pisin, a Wikipedia en patois xamaicano e a Wikipedia en sranan tongo.
En agosto de 2020, esta edición en scots recibiu o escrutinio dos medios de comunicación pola mala calidade dos seus escritos e descubriuse de que polo menos 20.000 artigos foran escritos por un editor que non falaba o idioma. Esta atención levou a unha revisión máis ampla do contido da wiki por falantes escoceses e editores da comunidade Wikipedia. Elimináronse a maioría dos artigos deste usuario, o que levou a unha diminución do número total de artigos do proxecto de preto de 55 000 en 2018 a arredor de 40 000 en 2021.
Esta versión da enciclopedia contén artigos e  usuarios, dos cales  son activos.
Selección feminina de hóckey sobre xeo dos Estados Unidos
A selección feminina de hóckey sobre xeo dos Estados Unidos é o equipo que representa aos Estados Unidos de América nas competicións internacionais de hóckey sobre xeo en categoría feminina. En 2021, a IIHF publicou a clasificación mundial de seleccións, na que os Estados Unidos ocuparon o primeiro posto por diante das súas grandes rivales, a selección do Canadá.
Cimex hemipterus
Cimex hemipterus, a chinche das camas tropical, é unha especie de chinche da familia Cimicidae que principalmente comprende especies de climas tropicais. Porén, informouse que esta especie pode vivir tamén en climas máis temperados xunto coa outra especie moi relacionada C. lectularius, a chinche das camas común. C. hemipterus é un hematófago, parasito obrigado dos humanos e aves de curral. Isto significa que necesita alimentarse de sangue dos seus hóspedes humanos ou aves para sobrevivir. Cando as persoas sofren a súa picada, experimentan proído, broullas e lesións arredor das áreas afectadas da pel. Esta especie vive normalmente nas casas humanas en gretas, fírgoas e colchóns e son máis frecuentes nos países en desenvolvemento económico. Como outras chinches das camas, C. hemipterus está activo principalmente durante a noite.
Resistencia a insecticidas
Despois do profuso uso do insecticida DDT no século XX, informouse da aparición de resistencia ao DDT entre as pobaocións de C. hemipterus en rexións tropicais e subtropicais. Isto causou unha reaparición de infestacións estendidas por C. hemipterus en países do hemisferio sur, como Australia e Sri Lanka. Tamén se detectou a resistencia aos piretroides.
Importancia médica
A principal preocupación médica asociada con C. hemipterus afecta á pel. Cando pican ao seu hóspede, inxetan saliva que contén unha variedade de compoñentes. Estes compoñentes inclúen anestésicos, compoñentes vasodilatadores e anticoagulantes. Estes factores actúan facilitando un fluxo continuo de sangue na zona da picada e aseguran que o hóspede non notará a picada. Estas picadas orixinan lesións na pel e proido, o cal é unha molestia. Aínda que non se coñecen casos nos que as chinches das camas fosen vectores biolóxicos de enfermidades, hai probas que suxiren que talvez poderían ser vectores do Trypanosoma cruzi, un protista que causa a enfermidade de Chagas nos seres humanos.
José Rodríguez López
José Rodríguez López, coñecido como José de Arxeriz e Pepito Mantequillas, nado en Pousada (Mariz, Chantada) o 11 de abril de 1910 e finado en Lugo o 17 de abril de 2004, foi un empresario galego.
Xan de Abaixo, Vilaselán, Ribadeo
Xan de Abaixo é un lugar da parroquia de Vilaselán, no concello lucense de Ribadeo na comarca da Mariña Oriental.
José Rodríguez López
Traxectoria
Sobriño de Juan López Suárez, con quen pasou varias tempadas en Lamaquebrada e Arxeriz. Estudou no Seminario de Lugo e cara 1930 abandonouno e asistiu a cursos sobre lácteos, apicultura, avicultura e viño, para comezar o seu traballo no pazo de Arxeriz. Fundou a empresa Arjeriz, que despois foi coñecida como LARSA, e creou tres fábricas en Vigo, Chantada e Vilagarcía. Tamén foi impulsor de Tablicia de Nadela. Contribuíu á construción do Gran Hotel de Lugo. Mercoulle o pazo de Arxeriz ao seu tío en 1970. En 1985 o seu sobriño Xosé Soto comproulle a granxa de Arxeriz e negociou a instalación dunha escola-obradoiro que funcionou de 1993 a 1996. Finou en Lugo o 17 de abril de 2004.
Recoñecementos
Concedéronlle a Medalla de Prata de Galicia en 1997.
Village Roadshow Pictures
Village Roadshow Pictures é unha empresa de produción de cinema estadounidense que cofinancia principalmente películas de Hollywood, fundada en 1986. É unha división do Village Roadshow Entertainment Group (VREG).
Durante os anos da súa existencia, produciu máis de 100 películas, incluíndo coproducións con Warner Bros. e Sony Pictures, cos que a compañía tivo axuda financeira ata 2016. A compañía ten a súa sede nos Ánxeles, en California, e está dirixida por Bruce Berman.
Miss Vaca (certame)
dereita|miniatura|[[Xosé Ramón Gayoso no concurso Miss Vaca Galicia.]]
dereita|miniatura|Cartel en Baralla.
Wikipedia en punjabi
A Wikipedia en punjabi (en ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ) é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en lingua punjabi. Tamén existe outra versión de Wikipedia en punjabi, a edición en punjabi occidental, que comezou o 24 de oubro de 2008 a través de Wikimedia Incubator, e o seu dominio comezou a existir o 13 de agosto de 2009.
Miss Vaca (certame)
Miss Vaca Galicia é un certame organizado anualmente polo programa Luar da Televisión de Galicia que ten por obxecto decidir cal é a vaca máis fermosa de Galicia do ano en cuestión. A primeira edición do concurso tivo lugar en 2006.
Funcionamento do concurso
O certame consiste de dúas fases claramente diferenciadas:
Resultados dos certames
Os resultados do certame, ano a ano, foron os seguintes. As vacas gañadoras aparecen destacadas en negro.
O palmarés por provincia quedaría de tal maneira
Outros premios
Á vez do gran premio Miss Vaca, Luar dende 2013 tamén reparte unha serie de galardóns especiais a cada unha das catro vacas participantes, sendo estes galardóns o Miss Aloumiños, Miss Poderosa, Miss Donaire e Miss Lindos Ollos facendo referencia ao trazo máis significativo de cada vaca. Os galardóns dos últimos anos repartíronse da seguinte maneira:
Cabe resaltar que ningunha Miss Donaire gañou o Miss Vaca, pola contra parece que as Miss Poderosa teñen máis posibilidades de gañar o certame.
Omphalodes nitida
Descrición
É unha herba que alcanza un tamaño de até de 80 cm de altura, perenne, rizomatosa, esparcidamente setosa, con indumento formado por pelos ríxidos no envés das follas, pedicelos e cálices, ± verdosa. Talos erectos, ramificados. Follas agudas ou acuminadas, con marxe ciliada; as inferiores até de 33 × 3,2 cm, oblanceoladas; as medias e superiores até de 15 × 2,3 cm, lanceoladas. Inflorescencia con poucas cimas, até de 60 cm na fructificación. Flores ebracteadas ou a inferior de cada cima bracteada; brácteas lanceoladas, semellantes ás follas superiores; pedicelos en flor até de 16 mm, en froito até de 40 mm, de patentes a deflexos. Cáliz en flor de 2,7-4,3 mm, densamente peloso por ambas as caras, en froito de 5,5-8,5 mm; lóbulos en flor de 1-1,7 mm de anchura, ± lanceolados, en froito de 2,2-3,4 mm de anchura, anchamente lanceolados. Corola de 7-12 mm de diámetro, azul; tubo c. 2 mm, pardo; garganta con escamas de c. 1 mm, oblongas; lóbulos (2,5)3-4 × 3-4,5 mm, oblongos. Estames insertos á mesma altura, na parte superior do tubo da corola; anteras 0,9-1 mm, amareladas. Ovario co estilo máis curto que o tubo da corola. Núculas 2,3-3,3 × (1,5)1,9-2,7 mm, cilíndrico- truncadas, ± seríceas, dun pardo claro a pardas, coa marxe alada da cara dorsal plana, incurva e regularmente lobada.
Distribución e hábitat
Atópase en pradarías e noiros húmidos e umbríos, marxes de cursos de auga, en substrato arenoso ou pizarroso; a unha altitude de 90-1600 metros no noroeste da península ibérica.
Un estudo de 2011 atopou que o ADN do seu parente máis próximo é Myosotidium hortensium a pesar de que se produce só nas Illas Chatham, o que suxire a dispersión a extremadamente longa distancia das sementes aladas. Os dous xéneros diverxeron entre 3.64 e 22.45 Ma. As dúas secuencias xenéticas difiren nun 5,3%.