cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Redondela
Plano urbanístico
En febreiro do ano 2002 foi aprobado o Plan Xeral de Ordenación Municipal (PXOM). Porén, e a falta da súa aplicación, fica vixente a lexislación das Normas Subsidiarias de Planeamento Municipal desde o ano 1988.
No ano 2012, a empresa redactora do PXOM rescindiu o seu contrato, producíndose un estancamento na aplicación do plan perante as queixas de numerosas asociacións veciñais e de empresarios.
Deporte
miniatura|[[Estadio de Santa Mariña, onde xoga os seus partidos como local o Club Deportivo Choco.]] Deportivamente a vila destaca pola práctica do balonmán, sendo o club máis importante o Club Balonmano Chapela, que militou catro tempadas na Liga ASOBAL entre as tempadas 1996-97 e a 1999-00, conseguindo un sétimo posto como mellor rexistro na súa segunda tempada na elite do balonmán español. Actualmente compite na segunda categoría estatal, a División de Honra Prata e se encontra no 29° posto na clasificación histórica da Liga ASOBAL. Tamén destaca nesta modalidade a Sociedade Atlética Redondela (SAR), que chegou a militar na segunda categoría do balonmán español (División de Honra Prata) e que na actualidade o fai na terceira categoría (Primeira Estatal).
Outra modalidade deportiva de gran tradición é o remo, sendo o club máis destacado o Club de Remo Chapela, que compite na máxima competición galega na categoría de traiñeiras, a LGT-A, e cuxa traiñeira é chamada "Chapela". Outro club destacado é o CCD Cesantes, da parroquia de Cesantes, que é o segundo en importancia no concello, competindo na segunda categoría de regatas de traiñeiras en Galicia, a LGT-B.
Outro deporte destacado na localidade é o fútbol, sendo o club máis destacado o Club Deportivo Choco, que milita no grupo I da Terceira División. Na base destaca a EFB Redondela, fundada o 19 de xuño de 2008. Na modalidade de fútbol sala, o principal representante da localidade é o Redondela FS, que participa na rexional galega.
Outra institución deportiva da localidade é o Centro Recreativo Cultural de Redondela na modalidade de tenis de mesa.
Lugares
Para unha lista completa de todos os lugares do concello vexa: Lugares de Redondela.
NGC 7143
NGC 7143 é unha estrela binaria na constelación de Cygnus. Ten unha unha ascensión recta de 21h 48m 54s e unha declinación de +29° 57'. Descubriuna John Herschel o 15 de setembro de 1828.
Tarxeta
Con tarxeta podemos referinos a:
Johann Sutter
miniatura|dereita|Sutter en 1866 Johann Augustus Sutter, nado o 23 de febreiro de 1803 e finado o 18 de xuño de 1880, foi un comerciante, aventureiro e colonizador xermanosuízo en California.
Europa
Sutter naceu na localidade badena de Kandern, no que hoxe sería Alemaña, moi preto das fronteiras con Suíza e Francia. O pai proviña da veciña localidade suíza de Rünenberg, Cantón de Basilea-Campiña, e traballaba en Baviera como capataz dunha papeleira de propiedade suíza, cursou estudos primarios en Kandern e a partir de 1819 na Suíza francesa, tras traballar en diferentes cidades coñeceu en Aaburga a Annette Dübeld con quen casou en 1826 e grazas aos cartos da súa sogra montou unha pequena tenda de venda de panos e ferretería. En 1834 tras retirarlle a súa sogra o apoio económico Sutter decidiu marchar cara América.
América
miniatura|dereita|Sutter en 1835 O 14 de xullo de 1834 desembarcou en Nova York e inmediatamente puxo rumbo cara a St. Louis en Missouri e entrou en contacto con outros emigrantes alemáns que estaban preparando unha expedición a Santa Fe e uniuse a eles e durante algún tempo dedicouse a facer negocios cos mexicanos. En abril de 1838 partiu cara California, en outubro chegou a Fort Vancouver, posto comercial en Oregón e embarcouse cara Honolulú por considerar a rota máis segura para chegar a California, fíxose amigo do cónsul inglés e conseguiu pasaxe no navío que se dirixía cara a Sitka, capital da Alasca rusa e desde alí seguiu traxecto por mar ata San Francisco onde chegou en xullo de 1839.
Nova Helvecia
Sutter conseguiu permiso do gobernador, Juan Bautista Alvarado para establecerse ao leste do río Sacramento en territorio dos indios Miwok no que despois se convertería na cidade de Sacramento, Sutter denominou a colonia Nova Helvecia en recordo do seu país, ao servizo dos brancos traballaban nativos americanos, algúns hawaianos que viñeran canda el desde Honolulú e algúns europeos. O 29 de agosto de 1840 recibiu a nacionalidade mexicana, pola cada vez maior hostilidade dos indios do territorio, Sutter decidiu converter a súa residencia nun forte, coñecido como Forte Sutter. 1841 foi un ano clave, británicos e norteamericanos ambicionaban California e Estados Unidos enviou dúas expedicións ao territorio ao tempo que comezaba a emigarción masiva de norteamericanos a California, véndose afectado Forte Sutter coa chegada de 200 americanos, ese ano os rusos puxeron en venda os seus postos de Bodega e Ross, ao norte de San Francisco e fíxonlle ofertas á Compañía da Baía de Hudson e aos mexicanos pero non se interesaron polo que Sutter aproveitou para mercalos por unha suma enorme. Sutter dedicou eses terreos para o cultivo intensivo de trigo. O goberno mexicano enviou un novo gobernador, Manuel Micheltorena para substituír a Alvarado e este alzou en armas, Sutter interveu militarmente en apoio do gobernador e participou na batalla de Cahuenga (1845) que acabou en derrota do gobernador, Sutter foi feito prisioneiro, posto en liberdade volveu ás súas terras. Durante a revolta dos colonos norteamericanos contra México, dirixida por John Frémont que declarou a República de California en 1846, os rebeldes capturaron Fort Setter e depuxeron a Setter, co comezo da guerra Mexicano-Americana e a entrada das tropas americanas en California Sutter recobrou o mando do forte e converteuse en cidadá norteamericano. En xaneiro de 1848 o encargado do serradoiro de Coloma, propiedade de Sutter descubriu po de ouro, Sutter pediulle que gardara silenzo pero a noticia correu rapidamente e deu comezo o que se coñece como a Carreira do ouro, os traballadores de Sutter deixaron os seus traballos e grandes masas de homes invadiron Fort Sutter e as serras do redor e Sutter perdía diñeiro, a mediados de ano chegou o seu fillo máis vello Augustus, a quen mandara chamar de Suíza, e intentou de reorganizar os negocios de seu pai, en 1850 chegou o resto da súa familia e Sutter converteuse en pioneiro no cultivo de árbores froiteiras.
En 1851 o Congreso dos Estados Unidos aprobou unha lei que desposuía a todos os propietarios mexicanos, Sutter gastou case todo o seu diñeiro en apelacións ao goberno aínda que conseguiu unha pensión do Congreso de 250$ mensuais. En 1866 trasladouse a Lititz, Pensilvania.
Torres de Arneiro
miniatura|Unha das torres. As Torres de Arneiro foron unha estación de radionavegación coñecida como Elektra Sonne ou Sonne Consol, formada por tres torres e as súas dependencias anexas, instalada na contorna de Arneiro (Goá, Cospeito) tras finalizar a guerra civil española. A base de Arneiro dista uns 12 quilómetros do aeródromo de Rozas construído polo Exército do Aire nas mesmas datas. Tiña o indicativo LG.
Historia
As pezas trouxéronse desmontadas en camións desde Alemaña en 1942. A torre central instalouse preto de Arneiro, a norte na Graña de Vilarente (Abadín) e a sur en Momán (Cospeito).
Nos arredores da localización da antena central consérvanse tamén outros edificios, como o que albergaba os equipos de transmisión, un barracón dedicado a cociña, duchas e dormitorio, a sala de oficiais, un alxibe e un garaxe, no cal se sitúan os xeradores diésel de fabricación sueca. Tamén na base das antenas situábase unha pequena caseta metálica onde estaba colocada a unidade de sintonía da antena, sintonizador que servía pra compensar a reactancia capacitiva da antena. Unha inscrición gravada na base dun deles co logotipo do Exército do Aire informa de que as dependencias foron reformadas en 1947. Foron desvalixadas de todos os materiais de valor hai tempo.
En 1962, anos despois de rematada a contenda, as instalacións foron transferidas da Dirección Xeral de Protección de Voo do Exército do Aire de España á Dirección Xeral de Aviación Civil, prestando servizo de control de navegación aérea ata que en 1980 as antenas foron apagadas definitivamente, quedando fóra de servizo.
A torre norte caeu por mor do vento en marzo de 2006, e as outras dúas caeron na noite do 24 de xaneiro do 2009 polo temporal Klaus,, que derrubou tamén varios piñeiros sobre os edificios de control. Ao pouco comezou o expolio das torres.
Montxo Armendáriz
Juan Ramón Armendáriz Barrios, nado en Olleta, Leoz (Navarra) o 27 de xaneiro de 1949, é un guionista, produtor e director de cinema, galardoado co Premio Nacional de Cinematografía de 1998; ademais, dous dos seus filmes gañaron un premio Goya e un terceiro, Secretos del corazón, estivo nomeado para o Óscar á mellor película estranxeira en 1998.
Leiro (homónimos)
O topónimo galego Leiro pode referirse a:
Amais, como apelido pode referirse a:
Frederico Guillerme II de Saxonia-Altenburgo
Frederico Guillerme II Posthumus de Wettin, nado en Weimar o 12 de febreiro de 1603, e finado en Altenburgo o 22 de abril de 1669, foi un nobre alemán, duque de Saxonia-Altenburgo da póla ernestina da Casa de Wettin.
Xoán Xurxo I de Saxonia
Xoán Xurxo I (en Johann Georg I), elector de Saxonia, nado en Dresden o 5 de marzo de 1585 e finado ibídem o 8 de outubro de 1656, foi un elector de Saxonia, conde palatino de Saxonia e Margrave de Meissen e Misnia en 1611, e membro da Casa de Wettin.
Xoán Xurxo I foi fillo do elector de Saxonia Cristián I e de Sofía de Brandeburgo, sucesor do seu irmán Cristián II.
Frederico Guillerme II de Saxonia-Altenburgo
Traxectoria
Frederico Guillerme era o sexto fillo do segundo matrimonio do duque Frederico Guillerme I de Saxonia-Weimar coa condesa palatina Ana María de Wittelsbach, filla primoxénita do duque Filipe Luís do Palatinado-Neuburgo e de Ana de Cléveris. Esta última, filla do duque Guillerme V o Rico e da arquiduquesa austríaca María de Habsburgo. Naceu póstumo, pois o seu pai morreu antes do seu nacemento.
Miss axente especial 2: Armada e fabulosa
Miss axente especial 2: Armada e fabulosa (en Miss Congeniality 2: Armed and Fabulous) é un filme estadounidense de 2005 dirixido por John Pasquin, escrito e producido por Marc Lawrence, e protagonizado por Sandra Bullock, Regina King, Enrique Murciano, William Shatner, Ernie Hudson, Heather Burns, Diedrich Bader e Treat Williams. É a continuación do filme de 2000 Miss axente especial.
Miss axente especial 2: Armada e fabulosa foi distribuído por Warner Bros. Pictures o 24 de marzo de 2005 e recadou máis 101 millóns de dólares en todo o mundo, recibindo valoracións negativas por parte da crítica.
Xoán Xurxo I de Saxonia
Matrimonios e fillos
Contraeu matrimonio en Dresde, en 1604, con Sibila Sabela de Wurtemberg (1584-1606), filla do duque Federico; matrimonio do cal non houbo descendencia.
Frederico Guillerme II de Saxonia-Altenburgo
Traxectoria
O 18 de setembro de 1638, Frederico Guillerme II casou en Altenburgo con Sabela Sofía de Hohenzollern (1616-1650), filla do administrador protestante de Magdeburgo, Cristián Guillerme de Brandeburgo. O matrimonio mantívose sen fillos.
Do seu matrimonio con Madalena Sibila, tiveron os seguintes fillos:
En 1664, Frederico Guillerme II en Hummelshain, mandou construír un pavillón de caza. Do mesmo xeito que en 1665, quería Frederico Guillerme II para a súa esposa Madalena Sibila tomar precaucións e construíu un fermoso sitio, con sede en Altenburgo, o Magdalenenstift.
Frederico Guillerme II foi sucedido polo seu fillo Frederico Guillerme III baixo a rexencia do elector Xoán Xurxo II de Saxonia e do duque Mauricio de Saxonia-Zeitz.
El Argentino
El Argentino foi unha revista editada en Pontevedra entre 1888 e 1889.
Historia e características
Subtitulada Revista quincenal de agricultura, industria y comercio, apareceu o 1 de setembro de 1888. Fundada e dirixida por Cosme Fernández Soler, a seu editor era José A. Antúnez. Repartiuse gratuitamente co obxectivo de dar a coñecer o estado florecente da República Arxentina e as súas condicións laborais favorables para fomentar a emigración a ese país. Cesou a súa publicación en maio de 1889.
Henrique Dinis
Henrique Dinis Oliveira Dias, nado en Monção o 21 de xaneiro de 1990, é un futbolista portugués. Xoga de centrocampista.
Traxectoria
O 11 de xaneiro de 2011 anunciouse a súa incorporación ao Deportivo B até a fin da tempada 2010–11. Finalmente, o Deportivo decidiu non exercer esa opción e Dinis volveu ao Vitória de Guimarães.
Cruzada escocesa
dereita|miniatura|300px|Femia de cruzada escocesa, nunha feira gandeira de [[Dunblane.]]
Mestura a adaptabilidade e a resistencia da cabecinegra escocesa a diferentes pastos e climas extremos coa capacidade para producir leite da leicester.
ETB 2
ETB 2 é a segunda canle de Euskal Telebista, a televisión pública do País Vasco. É a canle máis vista do ente público e a única que emite en castelán.
Naceu no ano 1986, 3 anos despois que ETB 1, nunha situación de alegalidade. A saída ao aire de ETB 2 converteu a Euskal Telebista no primeiro ente televisivo autonómico en ter dúas canles.
Programación
É unha canle de actualidade maiormente en canto a contido, e o único da televisión pública vasca que emite en castelán. Na súa grella non adoita haber programas deportivos nin infantís e xuvenís, que son exclusivamente emitidos por ETB 1, pero os programas informativos, co "Teleberri" da tarde como estrela, son os máis coidados do grupo.
Ámbito
A súa área de recepción é toda a comunidade autónoma do País Vasco, pero tamén se pode ver en toda Navarra, País Vasco francés, e nalgunhas comarcas das comunidades limítrofes de Cantabria, Castela e León, A Rioxa e Aragón.
Solidaridad Obrera (1922)
Solidaridad Obrera foi un periódico editado na Coruña entre 1922 e 1934. miniatura|[[José Antonio Boedo Núñez sostendo un exemplar, entre dous compañeiros.]]
Segunda etapa
O semanario trasladouse a Santiago de Compostela en 1925 debido ás frecuentes suspensións da ditadura de Primo de Rivera. Estivo dirixido por Ezequiel Rey Turnes. Mantívose até 1927, cando foi pechado pola ditadura.
Terceira etapa
Volveu aparecer en novembro de 1930 na Coruña. Estivo dirixido por José Villaverde Velo, que en febreiro de 1933 deixoulle o posto a Claro José Sendón. Desapareceu a resultas da represión que sucedeu á folga xeral revolucionaria de 1934
1306
Mortes
Historia ano a ano
I. L. Peretz
Isaac Leib Peretz (יצחק־לייבוש פרץ) máis coñecido como I. L. Peretz, nado en Zamość 18 de maio de 1852 e finado en Varsovia o 3 de abril de 1915, foi un escritor polaco en lingua yiddish, un dos grandes clásicos da literatura yiddish.
Traxectoria
miniatura|De esquerda a dereita, [[Sholem Aleichem, Peretz, e Yacov Dinezon]] miniatura|Dinezon e Peretz Naceu no seo dunha familia acomodada de xudeus ortodoxos na cidade de Zamość, entón pertencente á gobernación de Lublin do Congreso de Polonia. Con quince anos sumouse á Haskalah, o movemento de ilustración xudía e comezou un plan deliberado de aprendizaxe secular, coa lectura de libros en polaco, ruso, alemán e francés. Decidiu ir á escola rabínica de Zhitómir, teoloxicamente liberal, pero en consideración á súa nai permaneceu en Zamość dedicado a diversos negocios, con escaso éxito. Casou con vinte anos, nun matrimonio arranxado, coa filla de Gabriel Judah Lichtenfeld, matemático e poeta. Cursou hebreo na Universidade de Varsovia entre 1876 e 1877. En 1879 divorciouse e casou con Helena Ringelheim. Superou os exames para exercer como avogado privado ata a súa revogación polas autoridades rusas  por sospeitar sentimentos nacionalistas polacos e socialistas. Aveciñouse en 1888 en Varsovia e traballou a partir de 1890 como secretario da comunidade xudía, empregado da oficina de estatística e máis tarde como supervisor do cemiterio xudeu. Interesado pola música popular estableceu unha sección da Sociedade Coral Hazomir en Varsovia e o anuario literario Jiddischen Bibliothek (1891, 1894 e 1896). A policía arrestouno en 1899 e pasou algúns meses na cadea. Politicamente enfrontouse ao movemento sionista Hovevei Zion, aos partidarios de revitalizar o hebreo como a lingua do pobo xudeu e á ortodoxia relixiosa. Consideraba que o futuro dos xudeus estaba na diáspora e na lingua yiddish así como no socialismo, non obstante foi crítico coa política que realizaba a Unión Xeral de Traballadores Xudeus de Lituania, Polonia e Rusia (o Bund). Participou na Conferencia da Lingua Yiddish de 1908 e logo do discurso que pronunciou converteuse no referente dos partidarios do yiddish como a lingua nacional dos xudeus, non obstante votar en contra da resolución que establecía o yiddish como única lingua nacional dos xudeus. Dende 1910 foi director da Sociedade Literaria Xudía de Varsovia. Durante a primeira guerra mundial organizou axuda para as vítimas da guerra.
Actividade literaria
Comezou a escribir en hebreo poesía, cancións e contos, algúns deles conxuntamente co seu sogro e que publicou en 1877 no libro Sipurim be-shir ve-shirim shonim. Os progroms de 1881 alteraron a súa visión do yiddish, pasando dun simple vehículo para chegar ás masas xudías a un elemento identificador e simbólico. En 1888 apareceu o seu primeiro traballo en yiddish, a balada longa Monish, que se publicou no anuario Folksbibliotek  editado por Sholem Aleicheme que conta a historia dun asceta novo, Monish, que intenta resistirse, sen éxito, á sedutora Lilit. Ao longo da súa vida escribiu en yiddish e hebreo, moitas veces escribindo versións da mesma obra nas dúas linguas.
Os seus relatos, contos populares e pezas teatrais son críticos coa sociedade do seu tempo e revelan a súa inclinación polo movemento obreiro. Non obstante, a contracorrente dos intelectuais xudeus que deron o seu apoio total á  revolución rusa de 1905, a súa posición foi máis crítica, poñendo o foco nos progroms que se realizaron durante a Revolución, e preocupado polas súas ideas universalistas que deixaban pouco espazo para o inconformismo xudeu.
Paul McCartney
Sir James Paul McCartney, nado en Liverpool o 18 de xuño de 1942, é un músico e activista pro-dereitos dos animais.
Carreira musical
Comezou a súa carreira no mundo da música en 1957 cando se incorporou ao grupo The Quarry Men, liderado por John Lennon e que posteriormente pasaría a chamarse The Beatles. Xunto ao seu amigo Lennon, formou unha das máis exitosas parellas de compositores. Tras a disolución dos Beatles, McCartney continuou a súa andaina no mundo da música fundando o grupo Wings, xunto á súa muller Linda e o guitarrista Denny Laine, e posteriormente cunha igualmente exitosa carreira como solista.
Estímase que os Beatles venderon uns 600 millóns de copias dos seus álbums, encabezando as listas de músicos con maiores vendas, e McCartney en solitario uns 100 millóns, aproximadamente.miniatura|Paul McCartney|esquerdaXuntos cos seus compañeiros Beatles é Membro do Imperio Británico desde 1965, e desde 1997, xa en solitario, Sir. Os Beatles foron incluídos no Salón da Fama do Rock en 1988, Paul McCartney en 1999. En toda a súa traxectoria conta con numerosos premios, entre eles, 17 Grammys. "Yesterday" (unha composición Lennon/McCartney) é considerada a canción máis versionada da historia, cunhas 3.700 versións, e o seu tema con Wings, "Mull of Kintryre" é un dos sinxelos non benéfico máis vendidos da historia, con máis de 2.000.000 de copias, nº 1 no Nadal de 1977 no Reino Unido. No ano 2010 confirmouse que McCartney contaría tamén coa súa estrela do Paseo da Fama.
No 2004, a revista Rolling Stone, colocou aos Beatles no número un da súa lista The Immortals:100 Greatest Artists of All-Time, e no 2008 a mesma revista situou a McCartney no undécimo posto da lista 100 Greatest Singers of All Time. É considerado por moitos como un dos grandes da música contemporánea.
Activismo
Desde 1975, McCartney é vexetariano; el e a súa muller Linda foron vexetarianos durante a maior parte dos seus trinta anos de matrimonio. Decidiron deixar de comer carne despois de que Paul observase uns cordeiros no campo mentres comían unha comida de cordeiro. Pouco despois, a parella converteuse en defensores activos dos dereitos dos animais. Na súa primeira entrevista despois da morte de Linda, comprometeuse a seguir traballando polos dereitos dos animais, e en 1999 gastou tres millóns de libras esterlinas para garantir que a súa empresa de alimentos Linda McCartney Foods permanecese libre de ingredientes xeneticamente modificados. En 1995, narrou o documental Devour the Earth, escrito por Tony Wardle. McCartney é partidario da organización dos dereitos dos animais People for the Treatment of Animal Ethics (PETA). Apareceu nas campañas da organización e, en 2009, fixo unha exposición sobre granxas industriais de animais titulada "Glass Walls" ("Muros de cristal"). En 2014 narrou un vídeo de PETA co mesmo título. McCartney tamén apoiou campañas encabezadas pola Humane Society of the United States, International Humane Society, World Animal Protection e a David Shepherd Wildlife Foundation. esquerda|miniatura|258x258px|McCartney levaba unha camiseta "non máis minas terrestres" durante un concerto en 2004. Despois de casar con Heather Mills, McCartney uniuse á súa campaña contra as minas terrestres, converténdose nun patrón da campaña británica Adopt-A-Minefield. Levaba unha camiseta cunha mensaxe contra as minas terrestres nalgunhas actuacións da súa xira Back in the World. McCartney tamén apoia a campaña Make Poverty History contra a pobreza global.
Save the Arctic é unha campaña para protexer o Ártico e unha protesta internacional para dar a coñecer a exploración petrolífera do Ártico, atraendo o apoio de máis de cinco millóns de persoas, incluíndo a McCartney, o arcebispo Desmond Tutu e once gañadores do Premio Nobel da Paz.
En 2015, tras a decisión do primeiro ministro británico David Cameron de conceder aos membros do parlamento un voto libre para cambiar a lei contra a caza do raposo, Brian May e Paul McCartney manifestáronse en contra. McCartney comentou: "O pobo de Gran Bretaña apoia o goberno Tory en moitas cousas, pero a gran maioría de nós estaremos en contra deles se se reintroduce a caza. É cruel e innecesario e perderán o apoio da xente común e dos amantes dos animais coma min.”
The Hero with a Thousand Faces
The Hero with a Thousand Faces (en galego: O heroe das mil caras) é un libro publicado en 1949 polo mitógrafo estadounidense Joseph Campbell que trata o tema da viaxe do heroe, ou monomito, un padrón narrativo que se encontrou nas historias e lendas populares. Segundo Campbell, o heroe adoita pasar a través de ciclos ou aventuras similares en tódalas culturas, resumido na tríade; Separación - Iniciación - Retorno. Considérase unha referencia obrigada para os realizadores cando filman unha película épica.
Temática
Joseph Campbell ó longo da obra sinalou as coincidencias entre diversos mitos, pasaxes relixiosas, lendas, tradicións e soños persoais de diversas culturas e épocas arredor do mundo. Propoñendo o termo monomito como estrutura mitolóxica universal, aplicou os principios da psicanálise como método de aproximación, principalmente o estudo dos símbolos e os arquetipos propostos por Carl Gustav Jung, para presentar as mitoloxías como unha manifestación da mente humana encamiñadas a representar e resolver algúns dilemas da especie.
A aventura do heroe
Campbell describiu a viaxe do heroe como un ciclo onde primeiro se abandona, se é atraído, arrastrado ou se avanza voluntariamente lonxe do fogar internándose nun mundo cheo de ameazas e probas; para o cal debe atravesar o primeiro limiar, onde pode encontrar unha «sombra», gardián, dragón ou un irmán que se lle opón e debe derrotar ou conciliar. Logo pode entrar vivo ou descender á morte nun reino de escuridade ou mundo de forzas pouco familiares, mais íntimas, algunhas das cales o ameazan. O heroe ten que resolver probas ou enigmas, en ocasións coa axuda ou guía dun mentor. Na cúspide da súa aventura preséntaselle unha proba suprema e recibe a súa recompensa, esta pode ser un matrimonio sagrado (que representa a resolución do complexo de Edipo), o recoñecemento do pai-creador, a propia divinización ou tamén, se as forzas permanecen hostís, o roubo do elixir (ou a súa desposada). Cara o final emprenderá o regreso, xa como emisario ou como fuxitivo. Ó chegar ó limiar do retorno, deixará atrás os seus rivais, emerxendo do reino da congoxa ou resucitando e traendo o don que restaurará o mundo.
Funeral (álbum)
Funeral é o álbum de estrea da banda canadense de indie rock Arcade Fire, publicado o 14 de setembro do 2004 en Norteamérica a través do selo Merge Records e o 28 de febreiro do 2005 en Europa por Rough Trade Records. Recibiu ese nome debido a que varios membros do grupo perderan recentemente a familiares: a avoa de Régine Chassagne morreu en xuño do 2003, o avó de Win e William Butler (o músico de swing Alvino Rey) en marzo do 2004, e a tía de Richard Reed Parry en abril do 2004.
Solidaridad Obrera (1920)
Solidaridad Obrera foi un periódico editado na Coruña entre 1920 e 1922 de tendencia anarquista.
Historia e características
Periódico de carácter sindicalista, apareceu en abril de 1920 en substitución do voceiro da Federación Local da CNT La Voz del Obrero. O cambio de nome veu como consecuencia das decisións tomadas no chamado Congreso de la Comedia, celebrado no Teatro de la Comedia, en Madrid, entre o 10 e o 18 de decembro de 1919, que foi o segundo congreso nacional da CNT. Nela se propuxo a potenciación dos órganos escritos a través do xornal Solidaridad Obrera, que iría implantarse en numerosas localidades españolas ou aumentar o número das súas edicións naquelas nas que xa existía. José Villaverde Velo fundou e dirixiu, primeiro, o xornal en Vigo e, probablemente, axudou a facer o mesmo na Coruña.
Cesou a súa publicación a comezos de 1922.
Jacob Gijsbertus Samuël van Breda
Jacob Gijsbertus Samuël van Breda, coñecido como Jakob van Breda, nado en Delft o 24 de outubro de 1788 e finado en Haarlem o 2 de setembro de 1867, foi un biólogo, naturalista e xeólogo neerlaandés.
Traxectoria
Jacob era fillo de Jacob van Breda, un médico, físico e político, e de Anna Elsenera van Campen, que faleceu cando Jakob tiña dous anos.
Estudou medicina e física na universidade de Leiden, obteniendo os graos en medicina e en filosofía en 1811. A continuación marchou a París.
A partir de 1816 e até os primeiro anos da seguinte década, foi profesor de botánica, química e farmacia na universidade de Franeker. En Franeker faise íntimo amigo do influente avogado, administrador e político neerlandés Adriaan Gillis Camper, que era fillo do profesor de anatomía Petrus Camper.
En 1821 casou en Klein Lankum coa terceira filla de Camper, Frederika Theodora Ernestina Camper (1799-1834), que era unha apaixonada científica afeccionada que o acompañou nas súas expedicións con Georges Cuvier en Francia, e con Humphry Davy en Inglaterra; ela ilustraba os espécimes.
A partir de 1822, van Breda foi profesor de botánica, zooloxía e anatomía comparada na universidade de Gante. Alí sería director do Xardín botánico e, en 1825, dá comeno á súa maior obra botánica: Genera et Species Orchidearum et Asclepiadearum, en quince volumes nos que describiu os xéneros das plantas das Indias Orientais Neerlandesas que lle remitían desde a súa capital Batavia )(hoxe Iacarta). Pero debe abandonar este proxecto e o seu cargo en 1830 debido á Revolución belga. En 1825 escribe unha biografía do seu defunto sogro: Levens-schets van Adriaan Gilles Camper.
En 1839 vai a Haarlem onde é designado secretario de Hollandsche Maatschappij der Wetenschappen (Sociedade Holandesa de Ciencias) e director dos gabinetes Palaeontolóxico e Mineralóxico e Físico do Teylers Museum. Nesta última función investigou no campo do magnetismo e da electricidade, e tamén estudou moitos fósiles, entre eles o espécime de Haarlem do Archaeopteryx.
De 1852 a 1855, ás ordes de Thorbecke foi presidente dunha comisión preparatoria da creación da primeira carta xeológica dos Países Baixos. Xa entre 1826 e 1830 tivera algunha experiencia nese campo, cando realizou un mapa xeolóxico dos Países Baixos Austríacos (o que despois serían Bélxica e Luxemburgo). Porén, este último proxecto fracasou.
Kenneth
Kenneth é un antropónimo masculino inglés, escocés e escandinavo. É un nome anglicanizado procedente de dous nomes gaélicos completamente diferentes: Cainnech e Cinaed. A forma moderna de Cainnech é Coinneach; o nome deriva dunha palabra que significa "atractivo".​ O nome Cinaed deriva parcialmente da palabra celta *aidhu, co significado de "lume".​
Unha forma curta de Kenneth é Ken ou Kent. O diminutivo é Kenny.​
A onomástica de Kenneth é o 11 de outubro.
Gerardo Villabrille
Gerardo Villabrille Abella, finado en Cedeira o 26 de febreiro de 1923, foi un farmacéutico, xornalista e político galego.
Traxectoria
Fillo de Juan de Villabrille Losada. Colaborou en El Correo Gallego. Dirixiu El Horizonte de Cedeira (1883-1886). Publicou poemas en Vida Gallega. Era o home de Maximiliano Linares Rivas no distrito. Foi Presidente da Xunta de Socorro de Náufragos, da Sociedad Católica y de Instrucción, Xuíz municipal e alcalde de Cedeira (1921-1923).
Orto (homónimos)
Orto pódese referir a:
Tamén é o nome de:
Radio Maceda
Radio Maceda é unha emisora municipal do concello de Maceda, comezou a emitir en abril de 1989 como emisora independente por iniciativa da Asociación Cultural e Recreativa Radio Maceda.
Millares
O topónimo Millares pode referirse a:
Amais, como apelido pode referirse a:
1307
Mortes
Historia ano a ano
Eris (planeta anano)
miniatura|dereita Eris (símbolo: 16px|⯰) é o planeta anano de maior tamaño do noso Sistema Solar. Foi descuberto por Michael E. Brown, Chad Trujillo e David Rabinowitz o 8 de xaneiro de 2005 a partir dunhas imaxes tomadas o 21 de outubro de 2003. Ten un único satélite natural ó que se lle deu o nome de Disnomia.
Historia e características
Durante algo máis dun ano este corpo celeste foi considerado como o décimo planeta do Sistema Solar polos seus descubridores, pero actualmente, segundo as estimacións da Unión Astronómica Internacional (UAI) na súa sesión do 24 de agosto de 2006, é considerado un planeta anano (xunto a Plutón e Ceres), unha nova categoría creada na devandita sesión.
Órbita
É un dos corpos do Sistema Solar máis brillante e a responsable de que non se tiveran datos sobre a súa existencia ata hai ben pouco é a inclinación da súa órbita, pois normalmente a maioría das buscas concéntranse no plano da eclíptica, onde se agrupa a maioría da materia do noso Sistema Solar.
Tamaño
miniatura|300px|Comparación do tamaño de Eris e [[Disnomia (satélite)|Disnomia co resto dos corpos do Cinto de Kuiper e coa Terra.]] Segundo observacións do telescopio espacial Hubble e do Observatorio Keck, o diámetro de Eris é de 2.398 km (±96 km) e a súa masa é de 1,66x1022 kg polo que é un pouco máis grande que Plutón.
Satélite
Disnomia é o único satélite de Eris.
Standards
Standards é o cuarto álbum de estudio da banda estadounidense de post-rock Tortoise, publicado o 20 de febreiro de 2001 a través do selo Thrill Jockey.
Eris (planeta anano)
Satélite
Preséntase no espazo como un punto 60 veces menos luminoso que Eris polo que, se asumimos que os dous corpos presentan o mesmo albedo, o diámetro de Disnomia pode ser duns 350 km, oito veces máis pequeno que Eris.
O seu período orbital é de 14 días.
Novo Partido Democrático (Canadá)
O Novo Partido Democrático (New Democratic Party (NPD) en inglés e Nouveau Parti démocratique (NPD) en francés) é un partido político do Canadá de filosofía socialdemocrática, membro da Internacional Socialista. O seu actual líder é Jagmeet Singh, conta con 24 escanos no parlamento canadense co 15,9 % dos votos nas eleccións de 2019.
Galería de imaxes de Osmo, Cenlle
San Miguel de Osmo é unha parroquia que se localiza no concello de Cenlle.
Gran Premio dos Estados Unidos
O Gran Premio dos Estados Unidos é unha carreira de coches que se correu de forma intermitente desde 1908, cando era coñecido como o Gran Premio de América. A carreira máis tarde pasou a formar parte do Campionato do Mundo de Fórmula Un. Ata disputouse en 47 edicións, a carreira celebrouse en dez lugares diferentes en total. Desde, celebrouse no Circuíto das Américas en Elroy, Texas (19 km. ao sur de Austin).
Novo Partido Democrático (Canadá)
O partido formouse en 1961 ao cambiar o Partido Socialdemócrata Canadense o seu nome por influencia do Congreso do Traballo do Canadá, o principal sindicato do país.
Gran Premio dos Estados Unidos
Gañadores múltiples (pilotos)
Pilotos en letra grosa seguen competindo no campionato de Fórmula Un
Un fondo de cor rosa indica que unha carreira non forma parte do Campionato do Mundo de Fórmula Un.
Gañadores múltiples (construtores)
Equipos en letra grosa seguen competindo no campionato de Fórmula Un
Un fondo de cor rosa indica que unha carreira non forma parte do Campionato do Mundo de Fórmula Un.
Por ano
Un fondo de cor rosa indica que unha carreira non forma parte do Campionato do Mundo de Fórmula Un.
Naša svakodnevna priča
Naša svakodnevna priča é un filme bosníaco de 2015 dirixido por Ines Tanović. Foi escollido como candidato de Bosnia e Hercegovina para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 88ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
Sarandós
O topónimo Sarandós pode referirse a:
Heinz Guderian
Traxectoria
Asistiu á Academia Militar de Berlín entre 1901 e 1907. En 1908 exerceu como segundo tenente no batallón Jäger nº 10, ás ordes do seu pai.
Casou en 1913. Froito dese matrimonio tivo dous fillos, que tamén acabaron no exército alemán.
En 1915 pasou a ser capitán, especializándose no uso da radio. En 1918, rematada a I Guerra Mundial, pasou a formar parte do Alto Estado Maior do Reichwehr. Entre 1924 e 1935 escribiu numerosos artigos sobre a guerra mecanizada no Military Weekly.
En 1930 asume o mando do 3º Batallón prusiano de Transporte Motorizado. Parte dos carros blindados deste batallón son maquetas de madeira. Guderian adestra ós seus oficiais con motocicletas e camións. Ese mesmo ano ascende a tenente coronel, e en 1931 ascende a coronel.
En 1933 Hitler rechaza o Tratado de Versalles e ordena a formación de tres divisións blindadas. Guderian pasa a comandar a segunda, como Maior Xeneral. En 1938, xa como Tenente Xeneral, conduce o XVI Corpo do Exército da Wehrmacht a Austria e Checoslovaquia.
En 1939 é nomeado Xeneral de tódalas Panzertruppen. Será o responsable do reclutamento, adestramento e equipamento de tódalas unidades motorizadas. Na invasión de Polonia recibe a Cruz de Ferro de Primeira clase e a Cruz de Cabaleiro.
En 1940 os carros blindados alemáns que entran en Francia por Sedan levan un gran "G" pintado na blindaxe na súa honra. En 1941 comanda o II Exército Panzer e recibe as Follas de Carballo para a súa Cruz de Cabaleiro. É relevado do servizo activo tras ter diferenzas de opinión co seu superior, Mariscal de Campo von Kluge.
En 1943 Hitler chámao para formar un grupo de traballo con Albert Speer, Ministro de Armamento. Comeza a incrementarse a produción de tanques. En decembro de 1944, en tres semanas Alemaña produce tantos tanques como en todo 1939.
En 1945, por desacordos con Hitler, é novamente relevado. Trala rendición alemá, os aliados deciden non xulgalo en Nuremberg como criminal de guerra. Sae da prisión de Allendorf en 1948 e volve coa súa familia.
Tigermilk
Tigermilk é o álbum de estrea da banda escocesa de indie pop Belle & Sebastian, publicado o 6 de xuño de 1996 a través do selo Electric Honey. Orixinalmente tivo unha edición limitada (1.000 copias), e posteriormente foi reeditado en 19999 por Jeepster Records.
Listaxe de cancións
Todos os temas copostos por Stuart Murdoch.
Icod de los Vinos
Icod de los Vinos é un municipio español e cidade pertencente á provincia de Santa Cruz de Tenerife, nas Canarias. Está situado no noroeste da illa de Tenerife, nun espazo configurado por un continuo noiro de pendente suave desde unha extensa masa forestal de Piñeiro Canario ata o mar, con case 10 km de costa. A poboación está situada nun val moi fértil, que ofrece unha perspectiva do Teide con densos piñeirais descendendo desde o cume ata os barrios máis altos de Icod. As bananeiras, a froita e a viña (vide) son os cultivos máis importantes.
Ten unha poboación de 24.087 habitantes (2008).
Monumentos e lugares de interese
miniatura|dereita|250px|Igrexa de San Marcos miniatura|dereita|250px|Praza da Pila
Drago milenario
En Icod atópase un enorme exemplar de drago (Dracaena draco) declarado Monumento Nacional en 1917. Atribúeselle unha idade de miles de anos aínda que ningún estudo puido confirmar tal lonxevidade, sendo máis probable que a árbore teña uns cantos centos de anos. Este Drago constitúe o símbolo de Icod, como se pode apreciar no escudo de armas do pobo. Na contorna do Drago existe un parque que exhibe distintas especies vexetais endémicas de Tenerife.
Edificios
Outros Edificios. Ermidas de Bo Paso, San Felipe, O Tránsito, As Angustias, San Antonio e O Amparo; ex convento de San Francisco e capela das Dores; ex convento de San Agustín e praza de León Horta.
Monumentos naturais
A seguridade que presta este porto, resgardado de case todos os ventos e abrigado polos cantís que o circundan, con bos fondeadoiros, e praia, fixo que fose escollido desde os comezos da conquista de Tenerife polos navegantes como refuxio en días de tormenta. Estas vantaxosas condicións e a proximidade aos ricos bosques de piñeiros que entón posuía Icod, fomentaron o comercio de madeiras e a fabricación de embarcacións, chegándose a construír galeóns e fragatas para o servizo do Rei.
Marisa Castro
María Luísa Castro Cerceda, máis coñecida como Marisa Castro, nada no barrio da Ponte da parroquia de San Lázaro de Lugo o 20 de decembro de 1955, é unha bióloga, profesora universitaria e investigadora galega.
Traxectoria
Marisa Castro estudou na Universidade de Santiago de Compostela. É doutora en bioloxía e profesora titular na área de botánica, departamento de Bioloxía vexetal e ciencias do solo, na Facultade de Bioloxía e Ciencias do Mar da Universidade de Vigo.
Especialista en micoloxía, é unha das maiores estudosas da botánica de Galicia. Foi vicepresidenta da Sociedade Galega de Historia Natural de 1980 a 1986 e presidenta do Grupo Micolóxico Galego Luís Freire.
Xosé Antón López
Xosé Antón López Fernández é un avogado e expolítico galego de Compromiso por Galicia.
Traxectoria
Estudou na Universidade de Santiago de Compostela e exerce como avogado nun despacho de Santiago de Compostela. Foi presidente da Asociación de Veciños Compostela Vella ata o ano 2008 ao entrar no PSdeG-PSOE e presentarse ás eleccións da executiva local polo sector crítico a Bernardino Rama, logrando entrar no Comité Nacional galego. En 2010 entrou na executiva local de Xosé Sánchez Bugallo como secretario de comunicación.
1308
Mortes
Historia ano a ano
Barbantes
O topónimo galego Barbantes pode referirse a:
Aeroporto de Salt Lake City
O aeroporto internacional de Salt Lake City é un aeroporto civil e militar estadounidense situado a 6,4 quilómetros ao oeste do centro de Salt Lake City, Utah. É o aeroporto máis próximo para unha poboación de máis de 2,5 millóns de persoas e está a menos de 30 minutos por estrada de preto de 1,3 postos de traballo.
O aeroporto é o cuarto centro de conexións máis grande de Delta Air Lines, ademais de ser un centro de conexións para aeroliña de Delta Connection SkyWest Airlines, con preto de 300 saídas diárias. Tras Delta e Delta Connection, as compañías con máis presenza son Southwest Airlines, American Airlines e Alaska Airlines.
En 2017 24 198 697 pasaxeiros pasaron polo aeroporto de Salt Lake City, representando un incremento dun 4,5% con respecto a 2016. É o 25º aeroporto máis concorrido en Norteamérica e o 85º do mundo en número de pasaxeiros. Ese ano houbo 327 292 movementos de avións, uns 900 por día. O aeroporto é propiedade da cidade de Salt Lake City é está administrado polo seu Departamento de Aeroportos. A cidade tamén é propietaria e opera outros dous aeroportos próximos, o aeroporto rexional South Valley e o aeroporto de Tooele Valley.
Agronomía
A agronomía (do latín ager, 'campo', e do grego νόμος, nomos, 'lei'), denominada tamén como enxeñaría agronómica, é a ponla da ciencia agrícola que trata o estudo dos cultivos e os solos onde medran. Os agrónomos traballan para desenvolver métodos que melloren o uso do solo e aumentar a produción de alimentos.
Pichia pastoris
Pichia pastoris é unha especie de lévedo metilótrofo (pode usar o metanol). É moi utilizado na produción de proteínas por medio de técnicas de ADN recombinante. Utilízase en investigacións bioquímicas e xenéticas en laboratorios académicos e na industria biotecnolóxica. Pichia pastoris é o nome común utilizado para o sistema de expresión, pero o nome da especie foi posteriormente reasisgnado co nome Komagataella phaffii debido aos resultados de análises de secuencias multixénicas.
P. pastoris como sistema de expresión
P. pastoris utilízase frecuentemente como sistema de expresión para a produción de proteínas. Varias propiedades de P. pastoris fano un organismo axeitado para esta tarefa: ten unha alta taxa de crecemento e pode crecer en medios simples e baratos. Pode crecer tanto en matraces coma nun fermentador, o que o fai adecuado para a produción a pequena ou a longa escala.
Produción bioterapéutica
Pichia pastoris foi utilizado para a produción duns 500 compostos bioterapéuticos como, por exemplo, o interferón gamma. Porén, un inconveniente dese sistema de expresión de proteínas é a sobreglicosilación con estrutura alta en manosa, que é unha causa potencial de inmunoxenicidade.
Comparación con outros sistemas de expresión
Na investigación estándar en bioloxía molecular, a bacteria Escherichia coli é o organismo máis frecuentemente usado para a produción de ADN recombinante e proteínas, debido á alta taxa de crecemento de E. coli, unha boa taxa de produción de proteínas, e as condicións de crecemento pouco esixentes. A produción de proteínas en E. coli é xeralmente máis rápida que en P. pastoris por varias razóns: as células de E. coli competentes poden almacenarse conxeladas e desconxeladas inmediatamente antes do uso, mentres que as células de P. pastoris teñen que producirse inmediatamente antes do seu uso. Os rendementos da expresión en Pichia varía entre diferentes clons, e xeralmente debe cribarse un gran número de clons para a produción de proteínas antes de que se encontre un bo produtor. O tempo de indución óptimo de P. pastoris é usualmente da orde de días, mentres que E. coli adoita chegar ao seu rendemento óptimo en cuestión de horas despois da indución. A maior vantaxe de P. pastoris sobre E. coli é que este lévedo pode formar enlaces disulfuro e glicosilacións nas proteínas que produce. Isto significa que en caso de que os enlaces disulfuro sexan necesarios, E. coli podería orixinar unha proteína mal pregada, xeralmente insoluble e inactiva.
A especie ben estudada Saccharomyces cerevisiae é tamén utilizada como sistema de expresión con vantaxes similares sobre E. coli e Pichia. Porén, Pichia ten dúas vantaxes principais sobre S. cerevisiae no laboratorio e instalacións industriais, que son:
En primeiro lugar, Pichia é un metilótrofo, o que significa que pode crecer simplemente con alcohol metanol como única fonte de enerxía. Pode cultivarse doadamente en suspensión de células en solucións razoablemente fortes de metanol que matarían outros microorganismos, un sistema que é barato de establecer e manter.
P. pastoris como organismo modelo
Outra vantaxe de P. pastoris é a súa semellanza co lévedo Saccharomyces cerevisiae. Como organismo modelo en bioloxía, que foi utilizado para múltiples propósitos ao longo da historia, S. cerevisiae está moi ben estudado. Estas dúas especies de lévedos teñen condicións de crecemento e tolerancias similares, polo que o cultivo de P. pastoris pode adoptarse facilmente nos laboratorios, sen ter que utilizar un equipo especial.
Vilacova
O topónimo Vilacova pode referirse a:
Brest, Bretaña
Brest é unha cidade e un porto atlántico de Francia situada no departamento francés de Finistère, na rexión da Bretaña. No ano 2008 tiña 142.097 habitantes. É a segunda cidade da rexión administrativa da Bretaña despois de Rennes.
Xeografía
Brest ocupa unha situación estratéxica preto da ruta marítima máis frecuentada do mundo. A rada de Brest, cunha superficie de 150 km2 e separada do océano por un estreito paso de 6 km de longo e 1,8 km de ancho, protexe a cidade e o seu porto das numerosas tormentas que castigan a miúdo a costa bretoa.
Historia
A primeira cidadela de Brest foi un campamento romano construído entre os anos 250 e 350: o 'Castellum'. A ocupación romana termina a comezos do século V.
Durante a primeira guerra mundial foi o porto de desembarco das tropas norteamericanas. Na segunda guerra mundial a cidade foi destruída polos bombardeiros e a reconstrución, comezada ao finalizar a guerra, non rematou até 1961.
Sa mamom
Sa mamom é un filme bosníaco de 2013 dirixido por Faruk Lončarevič. Foi escollido como candidato de Bosnia e Hercegovina para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 87ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
Alitalia CityLiner
Alitalia CityLiner S.p.A. é a subsidiaria rexional de Alitalia. Opera voos de curto alcance punto a punto con factores de carga de pouca pasaxe, usando avións rexionais e leva pasaxeiros dende aeroportos menores ao principal centro de conexións de Alitalia no aeroporto de Roma–Fiumicino.
Frota
En agosto de 2016 a frota de Alitalia CityLiner estaba formada polos seguintes avións:
Xoán Carlos Rodríguez Ansia
Xoán Carlos Ansia, nado no Polvorín (Ourense) o 8 de setembro de 1961, é un xornalista e sindicalista galego.
Traxectoria
Militante do sindicalismo nacionalista dende o ano 1977. Fundador do Sindicato Galego de Traballadores da Administración Pública (SGATP), integrado na Intersindical Nacional Galega. Foi membro do Comité Intercentros do Persoal Laboral da Xunta de Galicia. Como representante da ING asinou o 1º Convenio Único de Persoal Laboral da Xunta de Galicia. Foi Secretario Nacional da Confederación Intersindical Galega Administración Autonómica, dende o ano 1991 ata o 2005. Membro do Consello Confederal do sindicato nacionalista CIG e delegado sindical no Comité de Empresa de Política Social da Coruña, onde ocupou os cargos de secretario e presidente en distintas etapas.