cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eleccións xerais de Suráfrica de 2014
Sistema electoral
A cámara alta do Parlamento é o Consello Nacional das Provincias (NCOP polas súas siglas en inglés), consta de 90 membros, 10 por cada provincia, elixidos polas respectivas lexislaturas provinciais en proporción á representación de cada partido na lexislatura.
O 26 de novembro de 2013 entrou en vigor a Lei de Emenda Electoral de 2013, que lle permite aos cidadáns surafricanos residentes fóra de Suráfrica rexistrarse e votar na elección da Asemblea Nacional. Unha nova regulación engadida en 2013 que se aplicou por primeira vez o 7 de maio de 2014 é a prohibición de fotografar as papeletas con signos marcados, o que ten como obxectivo inhibir a intimidación dos votantes.
Principais
miniatura|230px|O presidente surafricano, [[Jacob Zuma, comprometeuse a crear 6 millóns de empregos se o ANC retiña o poder. ]] O Congreso Nacional Africano (ANC) apoiado pola súa Alianza Tripartita co Congreso de Sindicatos Surafricanos (COSATU) e o Partido Comunista de Suráfrica (SACP), tivo maioría absoluta no lexislativo surafricano desde o establecemento da democracia en 1994, gobernando ininterrompidamente desde aquelas. Tras a saída do poder do seu líder, Nelson Mandela, o seu sucesor, Thabo Mbeki, foi elixido en 1999 e reelixido en 2004 por ampla marxe. Nas eleccións de 2009 experimentou unha lixeira caída do 69% ao 65.9% dos votos, coa elección de Jacob Zuma como presidente do partido en 2007. En 2012, Zuma foi reelixido para un segundo mandato de cinco anos como presidente do ANC, derrotando o seu único rival e vicepresidente, Kgalema Motlanthe, por unha ampla marxe. Cyril Ramaphosa foi elixido como vicepresidente do ANC, sucedendo a Motlanthe que declinara un segundo mandato despois de perder ante Zuma.
O principal partido da oposición, Alianza Democrática (DA), recibiu tan só o 16.7% dos votos en 2009, un aumento moi lixeiro con respecto ao 12.4% de 2004 e as eleccións de 2014 serían os terceiros comicios xerais que disputaría desde a súa fundación en 2000. O DA era liderado por Helen Zille, quen foi reelixida sen oposición polo Congreso Federal do partido en Gaunteg en 2012, mentres Lindiwe Mazibuko continuou como Líder da Oposición no Parlamento. A nivel provincial, DA era a única forza opositora en gobernar unha provincia, Cabo Occidental, desde 2009, logrando manter e consolidar este bastión nas eleccións municipais de 2011. Tradicionalmente, DA e os seus partidos predecesores foron vistos como forzas opostas ao Apartheid, sobre todo na década de 1980. Con todo, unha das súas principais fontes de votantes son os brancos no sur, especialmente despois de ter absorbido o Novo Partido Nacional en 2001 (aínda que o NNP disolveuse formalmente en 2004).
O Congreso do Pobo (COPE), era dirixido por Mosiuoa Lekota, aínda que o seu liderado foi disputado por Mbhazima Shilowa. No momento dos comicios, Shilowa loitaba polo seu recoñecemento como líder do partido ante o Tribunal Superior. As loitas internas minaron o apoio popular do partido, resultando na formación do Congreso Unido, un grupo disidente. En 2009, COPE superara o 7% dos votos e obtivera 30 escanos, pero ante a inestabilidade partidaria, as posibilidades do partido nos comicios de 2014 eran baixas.
Para estas eleccións, Mangosuthu Buthelezi continuou liderando Partido da Liberdade Inkatha (IFP), principal partido de KwaZulu-Natal, a pesar de verse desafiado pola expresidenta Zanele KaMagwaza-Msibi, quen fundara o Partido Nacional da Liberdade (NFP). O NFP e o IFP dividiron o voto na provincia de KwaZulu-Natal, dominada polos zulús, nas eleccións previas do goberno local, cada un obtendo unha parte equitativa dos votos, mentres que o ANC seguiu dominando o antigo bastión do IFP.
A Comisión Electoral Independente de Suráfrica (IEC) anunciou o 17 de marzo que un número récord de 33 partidos inscribiran candidatos para as eleccións parlamentarias nacionais. Nas eleccións á lexislatura provincial, o número de partidos que rexistraron candidatos, incluídas catro partes que aínda non pagaran os depósitos requiridos, suxeito a un prazo de 24 de marzo, era:
O código de conduta electoral asinouse en Midrand, Gauteng o 19 de marzo de 2014. No evento da sinatura, realizouse un sorteo no que o partido Fronte da Liberdade (VF+), ganou o dereito a aparecer na parte superior da papeleta.
Partidos novos
Varios partidos disputaron as eleccións por primeira vez e obtiveron escanos a nivel nacional e provincial. En primeiro lugar, o exlíder expulsado da Liga Xuvenil do ANC, Julius Malema, fundou o partido Loitadores pola Liberdade Económica (EFF), asumindo unha forte posición anti-ANC dentro dunha plataforma económica ultraesquerdista, pedindo a expropiación da terra sen compensación e a nacionalización das minas e o Banco da Reserva de Suráfrica. No seu debut electoral obtivo 25 escanos, superando a varios partidos anteriores como COPE, VF+ e UDM.
Concello de Karlshamn
Karlshamn é un municipio sueco (kommun) do condado de Blekinge. A súa capital é Karlshamn. No ano 2022 o concello tiña unha poboación de 32 260 habitantes.
Eleccións xerais de Suráfrica de 2014
Partidos novos
O Partido Nacional da Liberdade (PFN), formado pola expresidenta do IFP, Zanele KaMagwaza-Msibi, presentouse tamén á súa primeira proba electoral. Por outro lado, o Congreso Independente Africano (AIC), aínda que fundado en 2005, disputou unhas eleccións xerais por primeira vez. Por último, o partido Agang Suráfrica foi fundado polo líder do movemento anti Apartheid Mamphela Ramphele en 2013.
Concello de Karlshamn
O municipio está na zona occidental do landskap de Blekinge. Limita ao oeste co concello de Olofström, ao suroeste co de Sölvesborg, e ao leste co de Ronneby, todos no condado de Blekinge, e ao norte co municipio de Tingsryds no condado de Kronoberg. Ao sur Karlshamn limita co mar Báltico. En dirección norte-sur flúe o río Mörrumsån, que desemboca no Báltico. No concello atópase un dos arquipélagos máis grandes de Blekinge, o arquipélago de Hällaryd.
Eleccións xerais de Suráfrica de 2014
Partidos novos
Entre os partidos novos que non obtiveron representación parlamentaria: o Partido de Ubuntu, cunha ideoloxía baseada no contribucionismo, prometeu eliminar o 100% do desemprego, cerrar o Banco da Reserva e substituílo por un Banco Popular, que outorgaría préstamos sen xuros, financiar unha campaña masiva de obras públicas e proporcionar electricidade de balde; o Partido Obreiro e Socialista (WASP) foi lanzado no Día dos Dereitos Humanos de 2013 polos líderes dos comités de folga de mineiros independentes que encabezaron as folgas na industria mineira en 2012, antes e despois do masacre de Marikana, e do Movemento Socialista Democrático (DSM); e como resultado das loitas internas en COPE, formouse un grupo escindido, o Congreso Unido, dirixido por Mluleki George.
Concello de Karlshamn
Administración histórica
A área do concello correspóndese coa das parroquias de Asarum, Elleholm, Hällaryd, Mörrum, Ringamåla e Åryd. Nesa parroquias, agás na de Ringamåla, fundáronse concellos rurais co mesmo nome durante a reforma municipal de 1862. Na zona tamén estaba a cidade de Karlshamn que en 1863 fundou un stadskommun. O municipio rural de Ringamåla fundouse en 1881 ao separarse do concello de Asarum.
Eleccións xerais de Suráfrica de 2014
Partidos novos
A Fronte Nacional (NF), fundado en decembro de 2013, promovía o separatismo afrikáner. Hannes Engelbrecht era o seu líder e Dan Roodt o seu vicepresidente e voceiro. A Alianza Patriótica foi fundada en 2013 polo empresario Kenny Kunene, e o seu ex compañeiro de cárcere, Gayton Mckenzie.
Concello de Karlshamn
Administración histórica
Coa reforma municipal de 1952 fundáronse na zona tres grandes concellos: Hällaryd (de Hällaryd e Åryd), Asarum (pola reunificación de Asarum e Ringamåla), e Mörrum (de Elleholm e Mörrum), mentres que a cidade de Karlshamn permaneceu sen cambios.
Eleccións xerais de Suráfrica de 2014
Alianzas e desercións
O partido Demócratas Independentes, que ganou catro escanos e o 0.9% dos votos en 2009, fusionouse con Alianza Democrática para as eleccións de 2014.
Concello de Karlshamn
Administración histórica
En 1967 os concellos rurais de Asarum, Hällaryd e Mörrum incorporáronse á cidade. O concello de Karlshamn naceu coa reforma muncipal de 1971 a través da reorganización da cidade de Karlshamn.
Ivy Hooks
Ivy Fay Hooks, nada en Houston o 17 de novembro de 1941, é unha matemática e enxeñeira estadounidense que traballou para a Axencia Espacial Estadounidense (NASA). O seu primeiro destino foi o proxecto Apollo, onde traballou na modelización da iluminación na lúa e na dinámica do sistema de escape do lanzamento, entre outros proxectos. Posteriormente, desempeñou un importante papel no deseño e desenvolvemento do transbordador espacial, sendo unha das dúas únicas mulleres enxeñeiras asignadas ao equipo de deseño orixinal do orbitador.
Concello de Karlshamn
Administración histórica
Dende a súa fundación ata o ano 2001 o concello pertenceu ao partido xudicial de Karlshamn, e dende entón pertence ao de Blekinge.
Eleccións xerais de Suráfrica de 2014
Alianzas e desercións
O 17 de decembro de 2013, a Asociación da Prensa Surafricana informou que cinco partidos da oposición, a saber, COPE, o IFP, o Partido Demócrata Cristián Africano, o Partido Demócrata Cristián Unido e a Fronte da Liberdade, formaran unha coalición con vinte prioridades específicas. Os partidos na coalición, chamada Colectivo para a Democracia (CD) e presidida polo líder de COPE Mosiuoa Lekota, conservarían a súa propia identidade e competirían nas eleccións de forma individual. O IFP negou ser parte da coalición, dicindo que estaban pouco dispostos de formar tales alianzas dada a confusión que causara aos seus seguidores nas eleccións anteriores. Tres días despois, o día 20, a Unión Nacional de Traballadores Metalúrxicos de Suráfrica (NUMSA), afiliada máis grande da COSATU, anunciou que non apoiaría nin o ANC nin ningún outro partido político en 2014. NUMSA planeou establecer un novo colectivo de clase traballadora similar ao da defunta Fronte Democrática Unida, co obxectivo final de formar un partido socialista que dispute as eleccións xerais de 2019. Unha facción oposta da COSATU solicitou legalmente a eliminación de NUMSA do COSATU, con implicacións significativas para o panorama laboral e político do país.
O 28 de xaneiro de 2014, DA anunciou que Mamphela Ramphele aceptara unha invitación súa para presentarse como candidata presidencial nas eleccións xerais de 2014,  e que DA e Agang Suráfrica se fusionarían. Deste xeito, Ramphele sería a primeira candidata presidencial negra de Alianza Democrática. O día 31, Ramphele declarou que non tomaría a membresía do partido DA e que seguiría sendo a líder de Agang Suráfrica, o que xeraría confusión. O 2 de febreiro, Helen Zille declarou que Ramphele incumprira o seu acordo de presentarse como a candidata presidencial do DA. Ramphele posteriormente desculpouse pola revogación da súa decisión, dicindo que o momento non era o axeitado xa que a reacción á mesma demostrara que a xente non podía vencer a política de partidos baseada na raza.
Ivy Hooks
Traxectoria
Ivy Fay  Hooks creceu en  Livingston,  Texas. Leva o nome de Ivy Parker, unha das fundadoras da Sociedade de Mulleres Enxeñeiras e amiga íntima dos seus pais. Graduouse no Livingston  High School e entrou na  Southwestern  University de Georgetown ( Texas), onde estudou matemáticas. En xuño, despois do seu primeiro ano, casou e trasladouse a Lufkin,  Texas, onde o seu marido era reporteiro dun xornal local. A continuación, foi ao Austin  College. Ingresou na Universidade de Houston no seu primeiro ano. Alí tamén se interesou pola física. Licenciouse en matemáticas en 1963.
Proxecto Apollo
A principios dos anos sesenta, os postos de traballo para mulleres licenciadas en matemáticas non eran habituais, e ela non quería ser profesora, así que foi á escola de posgrao, onde traballou para obter un máster. A nai dunha amiga chamoulle a atención sobre un artigo do xornal que dicía "A NASA busca mulleres científicas e enxeñeiras". Cando foi a unha entrevista no Centro Espacial Lyndon B. Johnson, non lle impresionou o edificio, que era unha fábrica de caixas en desuso sen xanelas, nin a xente, que lle pareceu estraña. Con todo, coñeceu a unha muller cuxo marido traballaba na NASA e buscaba xente. Concertouse unha segunda entrevista, e este traballo era máis do seu agrado. Contratárona como " tecnóloga aeroespacial", o que molestou a algúns dos enxeñeiros que tiñan a mesma clasificación laboral.
O primeiro encargo de Hook foi  modelar a iluminación da Lúa. Isto era de grande importancia na época, xa que era vital saber como sería a vista cando os astronautas tentasen aterrar o módulo lunar. A maioría dos enxeñeiros non estaban moi interesados; non era algo que figurase no programa de estudos da universidade. Descubriu que o tema fora investigado por físicos rusos nos anos 20, interesados no albedo luar, e que crearan un tratamento matemático completo do tema. Naquela época había moi poucas mulleres traballando para a NASA en funcións técnicas, e os homes adoitaban gastar crueis bromas pesadas. Fartouse do comportamento de dous dos homes do seu grupo e decidiu cambiar de traballo. Foi a traballar para Humboldt  C.  Mandell,  Jr., que traballaba no desenvolvemento de modelos de custos. Tratábase de proxeccións a longo prazo. Volveu á Universidade de Houston, onde completou os seus estudos, e obtivo un máster en matemáticas en 1965.
Eleccións xerais de Suráfrica de 2014
Alianzas e desercións
O 11 de marzo, Al Jama-ah e o Partido Musulmán de África anunciaron que realizarían unha campaña conxunta baixo o lema do Partido Comunitario Al Jama-ah. Ao día seguinte, informouse que o deputado por DA, Beverley Abrahams unírase ao ANC. O día 17, Loitadores pola Liberdade Económica anunciou un acordo para establecer relaciones de traballo co Partido Socialista de Azania (SOPA) e o Partido Conciencia Negra (BCP), que non se presentarían independentemente para as eleccións, e os seus candidatos serían parte do EFF. EFF tamén tiña membros de Suráfrica Primeiro (SAF) na lista dos que tiñan dobre membresía. Aínda que SAF non aceptara incluírse na lista do EFF, e o seu colectivo de líderes fixo súas as listas.
Ivy Hooks
Proxecto Apollo
Hooks estudou a dinámica do sistema de escape do lanzamento e os efectos das plumas de chorro procedentes do sistema de propulsión de ascenso e do sistema de propulsión de descenso do módulo lunar. Tamén investigou a dinámica dos sistemas de voo do Apolo.
Eleccións xerais de Suráfrica de 2014
Alianzas e desercións
O día 20, informouse que os deputados por DA Lourie Bosman, Niekie van den Berg e Theo Coetzee se unirían á Fronte da Liberdade na lista nacional de candidatos para as eleccións de 2014. O día 30, informouse no Sunday Times que o fiscal xeral Mpowele Swathe se uniría ao Partido Demócrata Cristián Unido (UCDP) despois de que o seu nome aparecera nas listas de candidatos electorais de dous partidos.
Apoio nos medios
O 2 de maio de 2014, o xornal Mail & Guardian "instou os seus lectores a oporse ao ANC" por primeira vez, para diluír o "poder político desmesurado" do partido gobernante. O editorial citou o apoio dos ministros do gabinete á controvertida "lei do segredo" proposta e a "resposta cínica do ANC ao escándalo de Nkandla" entre as súas razóns. Un editorial de The Financial Mail publicado o mesmo día, citou o desemprego e os cambios na administración do goberno e as políticas que afectaron negativamente as empresas. Establecía que "o ANC non recibe o noso respaldo esta vez" e que "o noso voto vai para DA", ao día seguinte, citou o desemprego e un aumento da corrupción baixo o liderado de Zuma en particular e declarou que o ANC e Zuma "xa non merecen gobernar" e "DA merece ser apoiado". Incluso Abahlali baseMjondolo, un movemento que fixera campaña polo boicot electoral, chamou aos seus partidarios en KwaZulu-Natal a votar por DA como un voto táctico contra o ANC.
Voto nacional
miniatura|230px|Rexistráronse surafricanos nacidos despois de 1994 para votar. É a primeira vez que a xeración "nacida libre" terá dereito a voto. As fins de semana do 9 ao 10 de novembro de 2013, e do 8 ao 9 de febreiro de 2014, todas as mesas de votación abríronse para que se inscribiran novos votantes e para que quen se mudara puidera volver rexistrarse no seu novo distrito electoral. A presidencia de Suráfrica instou aos votantes que non usaran as fins de semana de rexistro na mesa de votación a rexistrarse nunha seccional do IEC durante o horario de oficina. O portavoz presidencial, Mac Maharaj, dixo que se lles permitiría aos votantes rexistrarse para votar até que a data das eleccións se publicara nun boletín oficial, logo do cal se pecharía a lista de votantes.
Aproximadamente 5.5 millóns de persoas visitaron as mesas de votación en total, incluíndo entre 1 e 2 millóns de novos votantes. Isto aumentou o número de votantes rexistrados a 25,3 millóns, o que representaba o 80.5% dos 31.4 millóns de persoas con capacidade para votar no país. Dado que pasaran xa vinte anos desde as primeiras eleccións democráticas, por primeira vez había surafricanos nacidos despois de 1994 que cumprían cos requisitos de idade para emitir sufraxio e, polo tanto, esta elección marcaría a primeira vez que votarían cidadáns pertencentes á chamada xeración nacida libre.
Ivy Hooks
Software
Prevendo que os computadores adquirirían maior importancia, Hooks dirixiu a Sección de Análise de Sistemas  Aerodinámicos da Rama de  Aerodinámica na División de Análise de Enxeñería de 1973 a 1977. Dirixiu a División de Software de Naves Espaciais na Dirección de Sistemas de Datos e Análises de 1978 a 1980, e foi Directora de Software na División de Software de Naves Espaciais na Dirección de Sistemas de Datos e Análises de 1980 a 1981. Foi directora da Oficina de Datos do Transbordador na Oficina do Programa do Transbordador Espacial de 1981 a 1982, xefa en funcións da Sección de Integración e Operacións, Rama de Software de Voo na División de Software da Nave Espacial de 1982 a 1983, e Xefa da Rama de Software de Voo da División de Software da Nave Espacial na Dirección de Apoio á Misión de 1982 a 1984.
Vida máis tardía
Hooks deixou a NASA en 1984 e incorporouse a Barrios Technology, un contratista aeroespacial. En 1986 converteuse en Presidenta e Directora Xeral de Bruce G. Jackson  and  Associates. Máis tarde fundou a súa propia empresa de software, Compliance  Automation.
Eleccións xerais de Suráfrica de 2014
Voto de cidadáns no estranxeiro
Os surafricanos que viven no estranxeiro puideron inscribirse para votar en calquera embaixada, comisaría ou consulado xeral de Suráfrica desde o 9 de xaneiro até o 7 de febreiro de 2014. Os surafricanos que desexaran votar no estranxeiro debían notificar a súa intención de voto ao IEC antes do 12 de marzo de 2014. As fines de semana do 18 ao 19 de xaneiro e do 25 ao 26 de xaneiro utilizáronse para acomodar os votantes que non puideron rexistrarse durante o horario normal. Máis de 26000 votantes rexistráronse para votar no estranxeiro antes das eleccións.
Enquisas de opinión
Segundo os resultados dunha enquisa de Ipsos Pulse of the People publicada en febreiro de 2014, o DA é o partido máis multirracial, mentres que o ANC ten un 96% de seguidores negros e o EFF ten un 99% de seguidores negros, en comparación cun 76% de enquisados negros. O perfil de idade dos partidarios de ANC aseméllase moito ao perfil de idade dos votantes, mentres que os que apoian a DA son lixeiramente maiores en xeral e os partidarios de EFF son significativamente máis novos en xeral.
Africa Check, unha organización sen ánimo de lucro que verifica feitos políticos en base a reclamos sobre África, e o Centro para o Estudo da Democracia criticaron as enquisas das compañías de investigación de mercado como anticientíficas. Africa Check advirtiu que algunhas enquisas son intencionalmente enganosas e outras son esencialmente conxecturas.
No plano provincial, a encquisa de Ipsos Pulse of the People realizada en outubro e novembro de 2013 mostrou que a elección sería sumamente axustada en varias provincias: o ANC continuaría dominando case con certeza Cabo Oriental, Limpopo, Noroeste, Mpumalanga, KwaZulu-Natal e Estado Libre. O DA mantería e incrementaría o seu control sobre Cabo Occidental mentres que o control de Cabo do Norte e Gauteng sería disputado entre o ANC e o DA, con outros partidos sostendo o equilibrio do poder, polo que as coalicións podían ser decisivas. En Limpopo e Noroeste, EFF podería converterse na oposición oficial.
A enquisa de Ipsos/Sunday Times realizada en febreiro e marzo de 2014 mostrou que o ANC contaba co apoio da maioría en todas as provincias, excepto en Cabo Occidental, onde DA conserva o apoio da maioría. O apoio de DA seguiu ao do ANC en todas as demais provincias, excepto en Noroeste, onde o EFF quedou en segundo lugar.
Debates
A South African Broadcasting Corporation (SABC) transmitiu os debates electorais semanais de febreiro a maio de 2014. Emitíronse entre as 6 p.m. e as 7 p.m. en SABC 1 e en directo pola canle de YouTube da SABC.
Tiveron lugar os seguinte debates:
Controversias
A manifestación logo acabaría despois de que os partidarios do ANC confrontaran os da AD aos 40 minutos da marcha. Pedras e bombas de gasolina foron lanzadas polos partidarios do ANC á policía cando estes trataron de calmar a situación.
O 13 de marzo estalou a violencia no municipio de Bekkersdal en Gauteng, escenario de violentas protestas pola entrega de servizos en 2013. Os residentes realizaron unha protesta sobre unha campaña planificada do ANC na zona, bloquearon as rúas con pelouros e queimando rodas e lanzaron obxectos a funcionarios e policías do ANC. A policía respondeu á volátil situación disparando balas de goma aos residentes. Pouco despois do informe final do Protector Público Thuli Madonsela sobre as actualizacións de seguridade para a residencia privada en Nkandla de Jacob Zuma que foi publicado o 19 de marzo, DA envioulle unha mensaxe aos votantes de Gauteng, que dicía: "O informe de Nkandla mostra como Zuma roubou os teus cartos para construír a súa casa de 246 millóns de rands. Vota DA o 7 de maio para vencer a corrupción. Xuntos polo cambio". O ANC presentou unha solicitude urxente ao Tribunal Superior de South Gauteng para deter a distribución da mensaxe por considerar que violaba a Lei Electoral. O 4 de abril, o tribunal ditaminou que a redacción da mensaxe era un comentario xusto e desestimou a solicitude do ANC cos custos. O ANC recibiu permiso para apelar a decisión. O 6 de maio, o Tribunal Electoral ditaminou que DA debía retractarse da mensaxe, encontrando que acusou persoalmente a Zuma e non ás persoas citadas no informe. O tribunal finalmente ganou o caso cando o Tribunal Constitucional anulou o fallo do Tribunal Electoral o 19 de xaneiro de 2015.
O 5 de abril, unha marquesiña, un escenario, un sistema de son e cadeiras preparadas para unha manifestación de EFF en Thokoza foron enchoupados con gasolina a primeiras horas da mañá. O portavoz de EFF, Mbuyiseni Mdlozi, dixo que EFF sospeitaba que membros do ANC eran responsables da sabotaxe. O voceiro do ANC, Jackson Mthembu, negou as acusacións e declarou "non facemos esas cousas".
Ao día seguinte, DA acusou o ANC de abusar dos recursos do estado despois de que se vira a Axencia de Seguridade Social de Suráfrica (SASSA) repartindo mantas e artigos de toucador nunha manifestación de ANC en Parys. A portavoz do ANC, Khusela Sangoni-Khawe, negou a acusación e dixo que o ANC non sabía que SASSA estaría no mitin.
Catro días despois, DA presentou unha queixa á Autoridade de Comunicacións Independentes de Suráfrica (ICASA) sobre a censura da emisora pública despois de que o SABC informara a DA de que non seguiría emitindo un anuncio de televisión da súa campaña titulado "ANC Ayisafani", que significa "o ANC xa non é o mesmo", e cinco anuncios de radio do DA emitidos o 8 e 9 de abril de 2014. Segundo, Mmusi Maimane, de DA, que aparece no anuncio televisivo, o SABC prohibiu todos os anuncios de DA en 11 estacións de radio públicas, así como o anuncio de televisión. ICASA anunciou que celebraría audiencias públicas sobre o asunto o xoves 17, seis días despois de que DA presentara a súa queixa. Tras o anuncio do DA de que presentaría unha solicitude urxente ao Tribunal Superior de South Gauteng solicitando un fallo sobre os anuncios antes da longa fin de semana de Pascua comenzando o Venres Santo, o día posterior á data de audiencia pública proposta pola ICASA. As audiencias da ICASA comenzaron dous días antes do orixinalmente programado. O día despois da audiencia, a prohibición foi levantada temporalmente xa que a SABC non proporcionara razóns para a prohibición durante as audiencias da ICASA e solicitou máis tempo para preparar unha resposta. O fiscal tamén se opuxo a que a SABC non permitira que o partido opositor oficial nacional participara nun debate televisivo sobre a reforma agraria na SABC nas primeiras dúas semanas de abril. O 25 de abril, o ICASA confirmou a prohibición da SABC sobre o anuncio televisivo, encontrando que contraviña as regulamentacións de ICASA sobre as transmisións electorais partidarias. ICASA ordenou que unha fotografía tomada polo fotógrafo de The Citizenel, Alaister Russell, dun oficial de policía que disparaba balas de goma contra residentes desarmados durante a protesta de Bekkersdal en marzo de 2014, fora eliminada do anuncio porque "a policía non debe ser vista como unha ameaza para a comunidade". No anuncio, Maimane di "Vimos unha forza policial matando a súa propia xente" mentres a fotografía sae na pantalla. O Servizo de Policía de Suráfrica presentara anteriormente unha queixa ante o ICASA de que esta metraxe incitaría á violencia contra os axentes de policía.
Custo
Debido á natureza reservada do financiamento político en Suráfrica, en xeral existe pouca información pública sobre as fontes de financiamento político dos partidos políticos surafricanos e a natureza dos seus gastos. Con todo, o ANC determinou que as eleccións de 2014 foron as "eleccións máis caras" até a data. Segundo fontes filtradas dentro do ANC, as eleccións de 2014 custáronlle ao ANC máis de 429 millóns de rands. Algúns dos gastos do ANC incluían R118 millóns en camisetas de campaña, R17 millóns para o lanzamento do manifesto en Mbombela, R83.7 millóns en publicidade (incluíndo R27 millóns para carteis e vallas publicitarias), R21 millóns para o mitin da vitoria, e R67 millóns en voluntarios.
Votantes no estranxeiro
miniatura|230px|Sinal marcando un centro de votación o día das eleccións. Con máis de 26000 surafricanos no estranxeiro rexistrados para votar, a elección levouse a cabo en 116 estacións de votación internacionais o 30 de abril de 2014. A última mesa de votación internacional, localizada nos Ánxeles, cerrou ás 6 a. m. SAST o 1 de maio de 2014. Todos os votos postais enviáronse por correo a Suráfrica, combinados nun só distrito de votación e contáronse o 7 de maio de 2014. A IEC orzamentara dous millóns de rands para contabilizar os votos do estranxeiros.
Voto especial
A fase de votación especial local da elección levouse a cabo do 5 ao 6 de maio de 2014, acomodando a persoas con discapacidade física, ou mulleres embarazadas ou que non puideran votar na súa mesa de votación o día das eleccións. O expresidente Thabo Mbeki emitiu un voto especial xa que o día dos comicios asistiría a unha reunión do Foro Económico Mundial en Nixeria.
Xornada electoral e incidentes
A votación tivo lugar sen problemas en 22.264 mesas de votación en todo o país. Informouse que 2.449, ou o 11%, das mesas de votación abríronse máis tarde do horario de apertura programado ás 7 a. m.. Todas as mesas de votación estaban operativas para as 11 a. m.. As mesas de votación cerráronse e o reconto comezou ás 9 p. m..
Utilizouse por primeira vez un deseño co sistema braille nunha elección nacional, permitíndolle aos votantes invidentes votar de forma independente por primeira vez. En anteriores eleccións, os votantes cegos tiveron que comunicar a súa elección a un funcionario que emitiría o seu voto por el, e logo encher unha folla de votación no seu nome.
O día da votación, 97 persoas foron arrestadas por delitos relacionados coas eleccións, principalmente intimidación de votantes. Varios votantes ignoraron a nova lexislación que prohibía as fotografías das papeletas marcadas, como lle pasou ao famoso DJ local Sbu e ao futbolista Andile Jali.
Unha mesa de votación en Alexandra, Gauteng cerrouse temporalmente despois dunha discusión entre membros de ANC e EFF cando o EFF acusou o ANC de fraude electoral. A mesa de votación abriuse máis tarde esa tarde.
Un seguidor do ANC recibiu un disparo mortal en KwaZulu-Natal por parte dun simpatizante do IFP cerca dunha mesa de votación. Dumisani Nxumalo, un mozo de 28 anos de KwaDukuza, foi acusado do asasinato. O 26 de xuño de 2014, o Tribunal Rexional de Durban presentou a súa solicitude de liberdade baixo fianza, onde se alegou que o tiroteo tivo lugar mentres os partidarios do IFP pasaban xunto a unha carpa do ANC. O caso debía continuar en xullo.
Resultados
A Comisión Electoral decidiu excluír os votos dunha mesa de votación en Tickeyline, cerca de Tzaneen en Limpopo, porque o persoal da mesa de votación foi atacado ao peche da votación e non se puido garantir a seguridade da mesma. Os resultados finais anunciáronse o 10 de maio.
Consello Nacional das Provincias
O Consello Nacional das Provincias (NCOP) consta de 90 membros, dez nomeados por cada lexislatura provincial, en proporción á membresía do partido da lexislatura provincial. Cada delegación provincial consta de seis delegados permanentes, que son nomeados por un período que dura até que se elixe unha nova lexislatura provincial, e catro delegados especiais. Un dos delegados especiais é o premier da provincia ou outro membro da lexislatura provincial designada polo premier, mentres que os outros tres delegados especiais son designados ad hoc pola lexislatura provincial.
Lexislaturas provinciais
Nos resultados provinciais das eleccións, o ANC obtivo unha maioría en todas as lexislaturas provinciais a excepción de Cabo Occidental, no que quedou en segundo lugar detrás de DA. DA quedou en segundo lugar en todas as demais provincias excepto Limpopo e Noroeste, no que quedou terceira despois da EFF.
Locais
Os partidarios do Congreso Nacional Africano reuníronse en Xohanesburgo para celebrar os resultados do partido. Jacob Zuma dedicou a vitoria do ANC ao defunto Nelson Mandela. O ANC solicitou unha análise en profundidade dos resultados das eleccións provinciais en Gauteng. A portavoz do ANC, Nkenke Kekana, dixo que o ANC estaba preocupado pola súa caída de votos con respecto a 2009. A líder de Alianza Democrática, Helen Zille, publicou un comunicado de prensa agradecendo a todos os surafricanos que votaron por DA. Dixo que os votantes responderan positivamente á campaña de DA, dicindo que "podemos mirar cara a atrás con orgullo no que foi, sen dúbida, a mellor e máis grande campaña que a nosa Alianza Democrática tivo".
O líder de Loitadores pola Liberdade Económica, Julius Malema, dedicou o resultado de EFF ás nenas secuestradas no secuestro de colexialas de Chibok, dicindo: "Parece imposible, pero demostramos que o que parece imposible é posible". Partidarios de EFF reuníronse en Innes Free Park en Sandton para celebrar os resultados. Mangosuthu Buthelezi, líder do Partido da Liberdade Inkatha, dixo nun comunicado que a pesar das baixas estimacións nas enquisas de Ipsos, o IFP logrou manter o seu cuarto posto nas eleccións. Buthelezi agradeceu a todos os surafricanos que votaron polo IFP e declarou que estaba orgulloso de servir a Suráfrica. Mamphela Ramphele, de Angang Suráfrica, felicitou a todos os candidatos que disputaron as eleccións. Expresou a súa decepción polo baixo rendemento de Agang SA, pero declarou que estaba orgullosa de que o seu partido lograra a representación parlamentaria a pesar de que só se formara uns meses antes dos comicios. O deputado do Partido Demócrata Cristián Africano, Steve Swart, expresou a súa desilusión polo feito de que o ACDP non aumentara a súa cota de voto, pero estaba agradecido de poder reter o seu apoio en comparación con outros partidos nas eleccións.
Internacional
O presidente angolano, José Eduardo dos Santos, felicitou o presidente Jacob Zuma e dixo que os resultados das eleccións reafirmaban o desexo dos surafricanos de manter o statu quo. O Presidente de Botsuana, Ian Khama, dixo: "Estendemos as nosas felicitacións ao presidente Jacob Zuma e ao seu partido ANC pola súa reelección". O presidente nixeriano, Goodluck Jonathan, felicitou o presidente Zuma e o ANC pola súa "vitoria contundente", describíndoo como unha homenaxe ben merecida a Nelson Mandela. O Presidente das Seychelles, James Michel, felicitou a Jacob Zuma pola súa reelección e comentou: "É un sinal de confianza, no liderado que brindou ao pobo de Suráfrica e a innegable determinación e convicción capaces de facer de Suráfrica un faro de esperanza e éxito en África e no mundo". Tamén afirmou que estaba orgulloso da asociación entre os seus dous países e que esperaba que seguiran mellorando. O embaixador de Eswatini, Senzangakhona Dlamini, declarou ao Presidente Zuma: "Suacilandia está de acordo en que Suráfrica ten unha boa historia que contar mentres celebra os seus vinte anos de democracia". O Presidente de Cimbabue, Robert Mugabe, felicitou a Zuma pola "vitoria resoante" do ANC, e eloxiou os surafricanos pola súa "conduta pacífica e exemplar" durante as eleccións.
O Secretario de Estado dos Estados Unidos, John Kerry, felicitou a Suráfrica polas eleccións nun comunicado de prensa cando concluíu a xornada electoral. Unha vez que se deron a coñecer os resultados, o presidente Barack Obama felicitou a Jacob Zuma nunha conversación telefónica.
O presidente de Belarús, Aleksandr Lukashenko, enviou unha mensaxe de felicitación a Zuma felicitándoo pola súa reelección. Dicía: "Espero que os esforzos conxuntos nos axuden a mellorar a cooperación bilateral en beneficio dos dous países". O Secretario de Relacións Exteriores do Reino Unido, William Hague, felicitou a Suráfrica por celebrar unhas eleccións con éxito e declarou que o Reino Unido continuaría tendo boas relacións con Suráfrica.
Económicas
O 8 de maio de 2014, o rand surafricano creceu un 1,2% fronte ao dólar estadounidense, alcanzando o seu nivel máis alto en catro meses. Ao día seguinte, o rand aínda estaba cotizando fortemente xa que os resultados preliminares mostraban que o ANC vencería o EFF, que representaba unha política esquerdista que preocupaba a certos investidores.
Políticas
O 7 de xuño de 2014, a Presidencia emitiu un comunicado no que anunciaba que Jacob Zuma ingresara no hospital para realizar probas despois "dun esixente programa de elección e transición" e que os médicos estaban satisfeitos co seu estado. Recomendóuselle a Zuma descansar durante os días seguintes. Tras un conflito interno dentro de Agang SA, a líder do partido Mamphela Ramphele anunciou a súa retirada da política o 8 de xullo.
Notas
<references group="Note"/>
Bosques virxes de Komi
Os bosques virxes de Komi son parte do Patrimonio da Humanidade da UNESCO. Atópanse na parte norte dos montes Urais, na república rusa dos Komis. Cos seus 32 800 km² é o bosque virxe meirande de Europa.
Xeografía
Os bosques virxes de Komi pertencen á ecorrexión da taiga dos montes Urais. As especies de árbores máis abondosas son a picea siberiana, o abeto siberiano e o lárice siberiano. No tocante aos mamíferos, destacan o reno, a marta, a donicela e a lebre.
A contorna pertencen á reserva natural Pechora-Ilich e ao parque nacional Yugyd Va ruso. O seu status como Patrimonio da Humanidade foi recoñecido en 1995, converténdose na primeira contorna natural en acadar tal distinción neste país. Este recoñecemento trouxo máis fondos do estranxeiro e salvouno da corta a mans da compañía francesa HUET Holding. Porén, a conservación deste sitio está aínda ameazada, con cortas ilegais e a minaría do ouro. Antes da súa protección, a zona norte do parque nacional Yugyd Va explotábase polos seus depósitos de ouro.
Baldarís, Orazo, A Estrada
Baldarís é un lugar da parroquia de Orazo no concello pontevedrés da Estrada na comarca de Tabeirós - Terra de Montes.
Concello de Karlsborg
Karlsborg é un concello sueco (kommun) do condado de Västra Götaland. A súa capital é Karlsborg. No ano 2022 o concello tiña unha poboación de 6 999 habitantes.
A paisaxe da zona que conforma o municipio é moi variada. No norte hai unha costa montañosa mentres que as áreas do sur son moito máis chas. O municipio é principalmente coñecido polas súas instalacións militares, como o Rexemento Real de Húsares (K 3) e o fabricante de munición Nammo Vanäsverken AB.
Administración histórica
A área do concello correspóndese coa das parroquias de Brevik, Mölltorp e Undenäs. Nelas fundáronse concelllos rurais co mesmo nome durante a reforma municipal de 1862. En 1885 fundouse o municipio rural de Karlsborg ao separarse dos de Mölltorp e Undenäs.
O 30 de maio de 1941 estableceuse a localidade municipal de Mölltorp no concello rural do mesmo nome.
Coa reforma municipal de 1952 fundáronse na zona tres grandes concellos: Mölltorp (a partir de Brevik, Mölltorp e Ransberg), Karlsborg (sen cambios) e Undenäs (de Halna e Undenäs). En 1959 disolveuse a localidade municipal de Mölltorp.
O concello de Karlsborg fundouse coa reforma municipal de 1971 a partir do concello rural de Karlsborg e de partes dos concellos rurais de Mölltorp (as parroquias de Brevik e Mölltorp) e Undenäs (a parroquia de Undenäs).
Dende a súa fundación ata 2009 o concello pertenceu ao partido xudicial de Mariestad och kommunen ingår sedan 2009 i Skaraborgs domsaga.
Xeografía
O concello está situado na parte nordés do landskap de Västergötland, na ribeira oeste do lago Vättern. Ao norte limita cos concellos de Laxå e Askersund no condado de Örebro, ao leste, no outro lado do Vättern, limita cos municipios de Motala e Vadstena, no condado de Östergötland. Ao sur limita co concello de Hjo e ao oeste cos de Tibro e Töreboda.
José Liste Naveira
José Liste Naveira, nado en Santiago de Compostela en 1904 e finado na mesma cidade o 6 de xullo de 1973, foi un ebanista, escultor e político galego.
Traxectoria
Ebanista de Santiago de Compostela. Mestre maior do gremio da artesanía de Santiago de Compostela. No franquismo foi elixido procurador en Cortes polos Gremios Artesanos Sindicales de España en abril de 1949. Finou en Santiago de Compostela o 6 de xullo de 1973.
Vida persoal
Casou con Carmen García Torres e foi pai de José, Carmen e Esther Liste García.
Célula épsilon
As células épsilon (células ε) son un dos cinco tipos de células endócrinas que se encontran nas rexións do páncreas chamadas illotes de Langerhans. As células épsilon producen a hormona ghrelina, que induce o apetito. Descubríronse primeiramente en ratos. En humanos estas células supoñen menos do 1% de todas as células dos illotes. Están conectadas por medio de unións estreitas que as fan impermeables a compostos hidrosolubles.
Descubrimento
Estas células descubríronse cando uns investigadores estudaron os illotes pancreáticos de ratos comparando o tecido pancreático de rato normal durante o desenvolvemento co de ratos knockout. Atoparon que un páncreas de rato normal incluía unha poboación de células produtoras de ghrelina. Ata que se fixeron máis investigacións, o que se cría era que os xenes Nkx2.2 e Pax4 promovían a diferenciación celular de células β, pero na súa ausencia o que orixinaban era células ε. Isto foi confirmado máis tarde ao descubrirse que en ausencia tanto do xene Nkx2.2 coma do Pax4, non se podían formar células β e eran substituídas por células ε. En conxunto, os descubrimentos atoparon que hai unha poboación de células ε produtoras de ghrelina no páncreas de rato e que o knockout das células β produtoras de insulina orixina unha enorme cantidade de células ε. As células son de forma redonda ou oval e adoitan estar no perímetro dos illotes, ás veces con extensións citoplasmáticas. Tamén se propuxo que as células ε se forman a partir dunha liñaxe cellar similar á das células α e β, pero descubriuse que están máis relacionadas coas células α. As células ε atopáronse tamén no páncreas de ras Xenopus, peixes siluriformes e peixe cebra, entre outros animais. Isto suxire que esta célula dos illotes está conservada evolutivamente. Un estudo diferente utilizou a hibridación in situ para o ARNm da ghrelina e concluíu igualmente que existe unha poboación diferenciada de células dos illotes, previamente non coñecida, que eran as células ε. Os investigadores esperan que o descubrimento destas células produtoras de ghrelina sexa unha axuda no tratamento terapéutico para bloquear a formación de células ε, o cal podería bloquear un cadoiro celular que podería axudar no tratamento da diabetes tipo II. Estas células dos illotes tamén se estudan nos cancros de páncreas, onde se espera que poidan actuar como marcadores de tumores silenciosos.
As células épsilon durante o desenvolvemento
Nos páncreas fetais humanos as células ε están separadas espalladas no tecido primitivo e obsérvase que empezan a agregarse formando grupos despois da semana 13 de xestación. Obsérvase un pico nos niveis de ghrelina na semana 14 de xestación. A partir da semana 21 de xestación, as células ε están arredor dos illotes humanos en desenvolvemento, formando unha capa case continua no bordo dos illotes. As células ε están centralizadas no páncreas fetal de ratos, e unhas poucas atópanse no estómago. Estes resultados no páncreas de ratos foron descubertos e confirmados co uso de microscopia confocal, que permite ober imaxes de mostras grosas e exclúe áreas fluorescentes fóra do plano focal. Estas células dos illotes son a fonte principal de ghrelina durante o desenvolvemento. A ghrelina liberada das células ε promove o crecemento celular e a proliferación, mentres que tamén inhibe a apoptose de células beta pancreáticas en humanos. Algunhas células ε expresan a citoqueratina 20, un marcador das células do conducto e células precursoras dos illotes, o que insinúa que estas células dos illotes se orixinan a partir de células do epitelio do conducto. O desenvolvemento destas células deriva do factor de transcrición Ngn3. Os ratos mutantes con xenes Nkx2.2 mostran un incremento de células ε. A nivel celular, as células ε coproducen tanto NKX2-2 coma ISL1, pero non NKS6-1 nin PAX6 como se hipotetizaba previamente. Ademais, este tipo de célula coproduce ISL1, que xoga un papel no dsenvolvemento do mesénquima da xema pancreática dorsal, e a diferenciación do epitelio pancreático dorsal en células endócrinas. Un total de 36 xenes están enriquecidos significativamente nas células ε e axudan na inhibición da proteinase, procesamento de hormonas, migración celular e actividade inmunitaria que as diferencia das células α, β, δ e PP. Adicionalmente, as vesículas secretoras das células ε (de 110±3 nm) son moito menores que as das células α (de 185±7 nm). A diferenza doutras células dos illotes pancreáticos, as células ε non producen outras hormonas pancreáticas (insulina, glicagón, homeostática) e non expresan o péptido CART. Exemplos de xenes específicos que inflúen nas células ε son o ACSL1 (acil-CoA sintetase de cadea longa 1) e o DEFB1 (defensina beta 1). Pénsase que o ACSL1 exerce un papel no procesamento da ghrelina, mentres que a defensina beta 1 produce unha proteína que pode matar bacterias, virus e lévedos para regular a inmunidade. Durante o nacemento, o número de células ε diminúe e fanse raras na idade adulta. Os estudos feitos en roedores como ratos, xérbilos do deserto e certas ratas africanas deron resultados moi similares sobre este tema.