cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Subdivisións de Portugal
Grandes Áreas Metropolitanas (GAM)
Ver artigo principal: Grande Área Metropolitana Ten que haber un mínimo de nove concellos e un número superior a 350,000 habitantes. Existen, actualmente:
Comunidades Urbanas (ComUrb)
Agrupamentos con menos de 350000 habitantes pero máis de 150000. Existen, actualmente:
Comunidades Intermunicipais (ComInter)
Teñen menos de 150000 habitantes. Existen, actualmente:
Abalde
Como apelido, pode referirse a:
Filgueiroa, Donramiro, Lalín
Filgueiroa é un lugar da parroquia de Donramiro, no concello pontevedrés de Lalín, na comarca do Deza. Segundo o INE, no 2008 tiña 64 habitantes (29 homes e 35 mulleres), o que supón unha diminución de 10 habitantes con respecto ao ano 2000.
Redo, Vilar, Mondariz
Redo é un lugar da parroquia de Vilar, no concello pontevedrés de Mondariz, na comarca do Condado. Tiña 16 habitantes no ano 2013 segundo datos do Instituto Galego de Estatística, dos cales eran 6 homes e 10 mulleres, o que supón unha diminución con relación ao ano 2000 cando tiña 18 habitantes.
Filgueiroa, Donramiro, Lalín
Neste lugar está localizado o Pazo de Filgueiroa, no que naceu Ramón María Aller Ulloa.
CMBFAST
Na Cosmoloxía física, CMBFAST é un código de programación, escrito por Uros Seljak e Matias Zaldarriaga, para calcular as anisotropías do fondo cósmico de microondas. Foi o primeiro código en conseguilo de xeito eficiente, reducindo o tempo de computación de varios días a meros minutos. Para isto, implemetou unha nova técnica semi-analítica que deron en chamar liña-de-visión ("line-of-sight").
Gastrar
O topónimo galego Gastrar pode referirse a:
Agruchave, Donramiro, Lalín
Agruchave é un lugar da parroquia de Donramiro, no concello pontevedrés de Lalín, na comarca do Deza. Segundo o IGE, no 2011 tiña 38 habitantes (17 homes e 21 mulleres), o que supón unha diminución de 2 habitantes con respecto ao ano 2000.
Ledesma
O topónimo Ledesma pode referise a:
Evansville, Indiana
Evansville é a terceira cidade máis grande do estado estadounidense de Indiana, e a maior de Southern Indiana. No censo do ano 2010 a cidade tiña unha poboación de 117.429 habitantes, e unha área metropolitana con 358.676. É a capital do condado de Vanderburgh é o principal centro de actividade rexional das áreas Southwestern Indiana e Illinois-Indiana-Kentucky Tri-State Area.
Establecida en 1812, a cidade está situada nun suave meandro en ferradura do río Ohio, e adoita a ser chamada "River City" (cidade do río).Unha das atraccións máis populres da rexión é o casino Aztar, o primeiro casino frotante do estado de Indiana. Evansville é tamén o fogar da University of Evansville e da University of Southern Indiana.
A ampla base económica da rexión contribuíu a construír unha economía coñecida pola súa estabilidade, diversidade e vitalidade. No ano 2004 Evansville foi nomeada unha "All-America City" pola organización National Civic League. No ano 2008 foi elixida a mellor cidade do país para "vivir, traballar e xogar" polos lectores da publicación Kiplinger, e un ano despois a 11ª mellor.
A árbore do aforcado
A árbore do aforcado (en The Hanging Tree) é un filme estadounidense de 1959 dirixido por Delmer Daves. Karl Malden asumiu as funcións de director durante varios días cando Daves caeu enfermo. Está protagonizado por Gary Cooper, Maria Schell, George C. Scott e Malden e está ambientado nos campos de Montana durante a febre do ouro das décadas de 1860 e 1870.
Estreouse en galego o 30 de agosto de 2002 a través da TVG.
Sinopse
En 1873, o médico pistoleiro e xogador Joseph Frail chega a un campo de minería en Montana durante a febre do ouro tentando fuxir de eventos do pasado que prefire manter ocultos. O seu xeito de ser rudo e reservado causa envexa no tolo e alcohólico pregador Grubb e no oportunista Frenchy mais non lle impide que tente axudar as persoas, como algúns dos seus pacientes, o mozo ladrón Rune e a inmigrante suíza Elizabeth.
Portela da Vella, Vilar, Mondariz
Portela da Vella é un lugar da parroquia de Vilar, no concello pontevedrés de Mondariz, na comarca do Condado. Tiña 7 habitantes no ano 2013 segundo datos do Instituto Galego de Estatística, dos cales eran 2 homes e 5 mulleres, o que supón unha diminución con relación ao ano 2000 cando tiña 14 habitantes.
Anzuxao, Madriñán, Lalín
Anzuxao é un lugar da parroquia de Madriñán, no concello pontevedrés de Lalín, na comarca do Deza. Segundo o INE, no 2008 tiña 5 habitantes (3 homes e 2 mulleres), o que supón unha diminución de 3 habitantes con respecto ao ano 2000.
Síndrome de dificultade respiratoria neonatal
A síndrome de dificultade respiratoria neonatal (SDRN) é un trastorno entre os neonatos prematuros, cuxos pulmóns non están completamente maduros, de tal xeito que canto máis baixa é a idade xestacional máis probabilidades teñen de padecer a doenza.
O SDRN é o trastorno respiratorio máis adoito nos neonatos prematuros. O comezo da atención prenatal con esteroides para a aceleración da madurez pulmonar e o desenvolvemento de surfactante exóxeno, poden supoñer unha notable mellora nos resultados dos pacientes afectados con SDRN.
Etioloxía
As causas máis frecuentes de distrés respiratorio nos neonatos inclúen: Outras causas inclúen as complicacións dunha pneumonía e dun neumotórax.
Patoxenia
Os pulmóns inmaturos non producen suficiente cantidade de surfactante pulmonar -unha substancia tensioactiva que reviste os pequenos sacos aéreos (alvéolos) dos pulmóns e que permiten que estes se manteñan abertos e non colapsen. Se estes diminutos sacos non se abren con facilidade, os pulmóns non poden encherse de aire e facer chegar o osíxeno necesario ó torrente sanguíneo; isto para o caso do déficit de surfactante como en prematuros ou o a enfermidade de membranas hialinas, no caso de taquipnea transitoria do recentemente nado (RN) a etioloxía é a falta de reabsorción do líquido pulmonar, xeralmente pasa nas cesáreas sen traballo de parto. A taquipnea transitoria do RN é a causa máis frecuente de SDRN.
Souto, Vilar, Mondariz
Souto é un lugar da parroquia de Vilar, no concello pontevedrés de Mondariz, na comarca do Condado. Tiña 3 habitantes no ano 2013 segundo datos do Instituto Galego de Estatística, dos cales eran 2 homes e 1 muller, o que non supón ningún cambio con relación ao ano 2000 cando contaba cos mesmos habitantes.
Redo
O topónimo Redo pode referirse a dous lugares de Galicia:
Bad (canción de Michael Jackson)
"Bad" é unha canción do artista estadounidense Michael Jackson. "Bad" foi lanzado por Epic Records en setembro de 1987 como o segundo sinxelo do álbum homónimo. A canción foi escrita, composta e co-producida por Jackson, e producida por Quincy Jones. Jackson declarou que a canción estaba influenciada por unha historia real sobre a que lera.
"Bad" foi ben recibida polos críticos musicais. A canción acadou o número un en Billboard Hot 100, e mantívose nesa posición por dúas semanas, converténdose no segundo número un do álbum Bad, e o sétimo na súa carreira. Internacionalmente, a canción foi un éxito comercial, colocándose no "top ten" en once países e no "top five" no Reino Unido, Francia, Italia, Noruega, Suíza e Suecia. Ademais, conseguiu o número un nas listas dos Países Baixos
Lestedo
O topónimo galego Lestedo é un fitónimo abundancial derivado da planta chamada lesta. Pode referirse a:
Eduardo Serra
Eduardo Serra, nado en Lisboa o 2 de outubro de 1943, é un director de fotografía portugués.
Traxectoria
Instalouse en París en 1963. Alí licenciouse primeiro en cinema pola École Louis-Lumière (1966) e despois en Letras – Historia da Arte e Arqueoloxía – pola Universidade de París-Sorbona (1970).
Iniciou a súa carreira no cinema como asistente de imaxe, chegando á fotografía en 1980.
Ao longo da súa carreira gañou varios premios, sendo candidato en 1997 e 2004 para o Óscar por The Wings of the Dove e Girl with a Pearl Earring.
Loureda
O topónimo Loureda pode referirse a:
Wiebe Bijker
Wiebe Eco Bijker, nado o 19 de marzo de 1951 na cidade surholandesa de Delft, nos Países Baixos, é un enxeñeiro, filósofo e doutor en Socioloxía e Historia da Tecnoloxía, foi director do departamento de Ciencias Sociais e Tecnoloxía na facultade de arte e cultura da Universidade de Maastricht, da que é profesor emérito.
Edward Kelley
Sir Edward Kelley, tamén coñecido coma Edward Talbot, nado en Worcester, Inglaterra, o 1 de agosto de 1555 e finado en Praga o 1 de novembro de 1597, foi un alquimista, ocultista e autodeclarado médium inglés.
Wiebe Bijker
Primeiros anos e formación
O pai de Bijker foi un enxeñeiro involucrado no desenvolvemento do coñecido como Plan Delta, logo da ruptura dun dique nos Países Baixos en 1953, cando o rapaz Wiebe tiña dous anos, e máis tarde pasou a ser subdirector do Laboratorio Hidráulico de Delft. É de supor que estes antecedentes familiares relacionados coa tecnoloxía espertasen o interese temperán de Wiebe Bijker cara aos estudos relacionados con este ámbito.
Edward Kelley
Traxectoria
Ademais de declararse coa capacidade de convocar espíritos ou anxos cunha bola de cristal, moi valorada polo seu colega John Dee, Kelley aseguraba tamén ser quen de transformar metais comúns en ouro. Todo tipo de lendas empezaron a circular tras o seu finamento, o que, unido á súa notoria biografía, á súa sona entre os historiadores de fala inglesa e á súa asociación con Dee, fixeron de Kelley a imaxe prototípica do alquimista laretas.
Wiebe Bijker
Primeiros anos e formación
Logo de rematar os seus estudos de ensino secundario nun Gymnasium da localidade de Noordoostpolder, na provincia holandesa de Flevoland, en 1969, cursou paralelamente as carreiras de Filosofía na Universidade de Ámsterdam (1974) e Enxeñaría física na Universidade de Tecnoloxía de Delft (1976), onde se afiliou ao movemento Science-Technology-Society (STS), que impulsou unha concienciación sobre os riscos da enerxía nuclear, a proliferación de armas nucleares e a escalada da degradación ambiental. En 1990 acadou o doutoramento da Universidade de Twente.
Carreira académica e científica
En 1975, Bijker compaxinaba a derradeira fase dos seus estudos de Enxeñaría física na TU Delft coa docencia nunha escola secundaria en Rotterdam, e foi coautor de libros de texto e manuais sobre as ciencias físicas. De feito, participou nunha serie editorial que integraba os temas sociais na transmisión do coñecemento científico chamada Science and Technology Studies.
En 1981, Bijker iniciou na Universidade de Twente un proxecto de investigación baseado no estudo da relación entre o desenvolvemento da tecnoloxía e a sociedade.
En 1983, en colaboración con Trevor Pinch, realizou estudos de casos empíricos detallados xunto a marcos conceptuais xerais, creando un novo modelo de análise coñecido como Construción Social da Tecnoloxía” (Social Construction of Technology -SCOT). En 1987, a colaboración nun obradoiro con sociólogos da ciencia e historiadores da tecnoloxía conduciu a Bijker e a Trevor Pinch á publicación do libro The Social Construction of Technological Systems: New Directions in the Sociology and History of Technology, xunto a Thomas Hughes. Esta obra foi posteriormente moi recoñecida como principal referente no comezo da nova socioloxía da tecnoloxía, que analiza os contidos do coñecemento tecnolóxico e o funcionamento das máquinas como procesos sociais.
En 1992, xunto a John Law, publicou Shaping technology / building society: studies in sociotechnical change. Nesta obra ampliou o contido da nova socioloxía da tecnoloxía para incluír amplas cuestións sociais e clásicos problemas sociolóxicos como as xerarquías das estruturas sociais.
Recoñecementos
En 2006, Bijker recibiu o premio John Desmond Bernal, outorgado conxuntamente pola Society for Social Studies of Science e o Thomson Scientific, pola súa distinguida contribución no campo dos estudos de ciencia e a tecnoloxía.
En 2012, recibiu a medalla Leonardo da Vinci da Society for the History of Technology (SHOT), outorgada "a unha persoa que faga unha contribución excepcional á historia da tecnoloxía, a través de investigación, a docencia, as publicacións e outras actividades”.
James McDivitt
James Alton McDivitt, nado en Chicago o 10 de xuño de 1929 e finado en Tucson (Arizona) o 13 de outubro de 2022, foi un astronauta estadounidense que formou parte das misións Gemini 4 e Apollo 9.
Traxectoria
McDivitt graduouse en enxeñaría aeronáutica pola Universidade de Míchigan en 1959 e obtivo un doutoramento honorario en ciencias astronáuticas pola mesma universidade en 1965. Tivo tamén doutoramentos honorarios polas universidades de Seton Hall en 1969, de Miami en 1970 e Míchigan oriental en 1975.
Foi seleccionado como astronauta pola NASA en setembro de 1962, participando nas misións Gemini 4 e Apollo 9 como comandante en ambas e pasando un total de 14,12 días no espazo. Retirouse da NASA en xuño de 1972.
Crioxenia
A crioxenia é un ramo da fisicoquímica que estuda tecnoloxías para a produción de temperaturas moi baixas (por baixo de −150°C, de −238°F ou de 123 K), principalmente ata a temperatura de ebulición do nitróxeno líquido ou aínda máis baixo, e o comportamento dos elementos e materiais nestas temperaturas sendo que a tecnoloxía usada explora os efectos de transferencia térmica entre un axente e o medio. Ese ramo da ciencia que é constantemente asociado co seu principal sector, a criobioloxía, que é o estudo de baixas temperaturas en organismos.
Ademais das escalas de temperatura comúns, como Fahrenheit, Celsius e Kelvin, os crioxenistas usan outras escalas de temperatura, como a de Rankine.
Sendo licuados, gases como o nitróxeno e o helio ​​en moitas aplicacións crioxénicas. O nitróxeno líquido é o elemento máis usado na crioxenia e é adquirido legalmente en todo o mundo. O helio líquido xeralmente tamén é usado e permite acadar temperaturas aínda máis baixas.
O Igrexario, Albarellos, Boborás
O Igrexario é un lugar da parroquia de Albarellos no concello ourensán de Boborás na comarca do Carballiño. Segundo o INE e o IGE en 2011 tiña 44 habitantes (21 homes e 23 mulleres), un menos ca en 2010 (21 homes e 24 mulleres) e dous máis ca en 2009 (20 homes e 22 mulleres).
Crioxenia
Estes gases almacenanse en recipientes especiais coñecidos como frascos de Dewar, ou botellas de Dewar, que teñen aproximadamente 1.8 metros de altura e 90 centímetros de diámetro, mais existen tamén os tanques xigantes en operacións comerciais máis grandes. Os frascos de Dewar foron nomeados en homenaxe ao seu inventor, James Dewar, o primeiro home a licuar o hidróxeno
Outro uso da crioxenia son os combustibles crioxénicos. Estes, principalmente compostos de osíxeno e hidróxeno, son usados ​​como combustibles para foguetes. O comercio internacional de gas natural é practicado na súa forma crioxénica, o gas natural licuado ou GNL.
Muleta (tauromaquia)
Débese distinguir do capote, de cor rosa, utilizado nos dous primeiros terzos da corrida. A muleta é máis pequena e lixeira que o capote, o que permite o lucimento artístico e axustado do toureo de muleta.
Dorothea Lange
Dorothea Lange, nada en Hoboken (Nova Jersey) o 26 de maio de 1895 e finada en San Francisco (California) o 11 de outubro de 1965, foi unha influente fotoperiodista documental estadounidense, ben coñecida pola súa obra fotográfica sobre a Gran Depresión para a oficina de Administración de Seguridade Agraria. As fotografías humanistas de Lange sobre as consecuencias da Gran Depresión convertérona nunha das xornalistas máis destacadas do fotoxornalismo a nivel mundial.
Ian McKellen
Sir Ian Murray McKellen,CBE, CH, nado o 25 de maio de 1939 en Burnley, Lancashire, é un actor inglés de teatro e cinema. Tornouse especialmente coñecido polo gran público despois de actuar na triloxía de O Señor dos Aneis, X-Men e The Da Vinci Code.
Traxectoria
Ó longo da súa carreira como actor foi nomeado ó Óscar en dúas ocasións e gañador dos premios, Globo de Ouro e Tony. O seu traballo abarca tanto Shakespeare como teatro moderno popular, fantasía ou ciencia ficción. O actor foi elixido o homosexual máis influente do Reino Unido nunha enquisa publicada polo xornal The Independent. A lista marcaba o final do "Europride", un festival anual do orgullo gay que reuniu corenta mil persoas en dúas semanas de eventos.
miniatura|McKellen no Europride 2003 de [[Manchester.]] Ian McKellen asumiu a súa homosexualidade no final da década de 1980 e é cofundador do grupo de Stonewall, que fai campañas polos dereitos dos homosexuais. En 1991, a raíña Sabela II do Reino Unido nombrouno Cabaleiro do Imperio Británico.
Filmografía
miniatura|Pegadas das mans de McKellen na placa do filme [[Gods and Monsters en (1999).]]
The Tree of Life
The Tree of Life é un filme estadounidense experimental dirixido por Terrence Malick que foi estreado no 2011. Está protagonizado por Sean Penn, Brad Pitt e Jessica Chastain.
Sinopse
O filme narra a evolución de Jack (Hunter McCracken), un neno que vive coa súa nai (Jessica Chastain), que encarna o amor e a bondade, e co seu pai (Brad Pitt), que representa a severidade, e é o encargado de ensinarlle a enfrontarse a un mundo hostil. Sean Penn interpreta a Jack na idade adulta. Por outro lado, trata tamén a historia do Universo dende a súa orixe ata a desaparición da Terra.
Personaxes
miniatura|[[Brad Pitt na promoción do filme no Festival de Cannes 2011.]]
Sergude
O topónimo galego Sergude pode referirse a:
Alvariza
Alvariza pode referirse a:
Donald R. McMonagle
Donald Ray McMonagle, nado en Flint, Míchigan, o 14 de maio de 1952, é un astronauta estadounidense que formou parte das misións STS-66, STS-39 e STS-54.
PlayStation 2
miniatura|250px|Logo da consola. miniatura|250px|Consolas Playstation 2. A PlayStation 2 (PS2) é a segunda videoconsola producida por Sony, despois da PlayStation 1 e antes da PlayStation 3 (que foi lanzada en novembro 2006). Lanzouse primeiro no Xapón no 4 de marzo, 2000, segundo en América do NorteF no 26 de outubro, 2000, e en Europa o 24 de novembro, 2000.
Donald R. McMonagle
Traxectoria
Foi seleccionado como astronauta pola NASA en xuño de 1987, participando nas misións STS-66, STS-39 e STS-54 e pasando un total de 25,23 días no espazo.
PlayStation 2
A PS2 é parte da sexta xeración de videoxogos. É a videoconsola máis rápida vendida, con máis de 100 millóns de consolas vendidas.
Características
O sistema que a consola utiliza como soporte para os xogos son discos en formato CD e DVD; o formato DVD aumenta o espazo dispoñible para os datos dos videoxogos, facendo polo tanto xogos de maior calidade gráfica e sonora. Ademais, tamén reproduce películas en formato DVD.
Especificacións técnicas
CPU (Emotion Engine)
GPU
I/O
Son
DVD
Interface
Cornanda
O topónimo galego Cornanda pode referirse a:
Nirgendwo in Afrika
Nirgendwo in Afrika é un filme alemán do 2001 dirixido por Caroline Link e baseado na novela autobiográfica do mesmo nome de Stefanie Zweig. Conta a historia dunha familia xudía que emigra a Kenya durante a segunda guerra mundial fuxindo dos nazis. O filme gañou un Oscar na categoría de mellor película de fala non inglesa.
PlayStation 2
Versións
Como podemos recoñecer a nosa versión?
Accesorios
Dispón dun gran número de accesorios, entre os clásicos mandos, volantes e pistolas, destacan pola súa orixinalidade os seguintes accesorios:
Cámara USB
O xogo EyeToy incorpora unha cámara de vídeo que permite ao usuario interactuar co xogo usando o seu corpo, o xogo procesa as imaxes que recibe a través da cámara e detecta as colisións para mover, golpear ou pulsa-los elementos do videoxogo.
Micrófono
O xogo SingStar incorpora dous micrófonos e un adaptador USB, é un xogo ao máis puro estilo Karaoke, que sorprendeu a comunidade dos videoxogos pola súa innovadora tecnoloxía no recoñecemento de voz.
Adaptador de Rede e disco duro Co adaptador de rede para PlayStation 2, poderemos xogar partidas online con outros xogadores e descargarnos actualizacións, imaxes e demais contidos para almacena-los no noso disco duro, xa son moitos os xogos que permiten usar esta tecnoloxía.
A descarga será aproximadamente en euros uns 3,40 as 24 horas.
Pad DDR
O Kit Linux esta composto por un disco duro de 40 GB, un adaptador de rede, un rato e un teclado USB, un cable VGA e o sistema operativo Linux para PlayStation 2, este kit esta pensado para programar, igualmente pódese introducir unha distribución de linux chamada Black Rhino
Prezos
Norteamérica
Xapón
Reino Unido
España e Portugal
Marco Xuniano Xustino
miniatura|Epítome das Historias filípicas de Pompeio Trogo, de Marco Xuniano Xustino, edición de 1519. Marco Xuniano Xustino ou Xustino Frontino foi un historiador romano dos séculos II-III.
Traxectoria
Pouco se coñece da súa historia persoal. É o autor de Historiarum Philippicarum libri XLIV (Historias filípicas), un libro que el mesmo describe no seu prefacio como: As obras de Trogo perdéronse, pero o prólogo do texto foi preservado por Plinio e outros escritores. O tema principal de Trogo foi o ascenso e historia da monarquía macedónica, aínda que Xustino permitiuse certas licenzas no que resultou nunha antoloxía e non resumo (ou epítome) do traballo de Trogo.
O libro foi utilizado en gran medida durante a Idade Media, xa que o autor foi confundido en moitas ocasións con San Xustino.
Bibliografía
miniatura|Epitome historiarum Trogi Pompeii, edición de 1477.
Guerras anglo-holandesas
As guerras anglo-holandesas, ou guerras anglo-neerlandesas, foron unha serie de conflitos militares armados dos séculos XVII e XVIII, entre o Reino de Inglaterra (Reino de Gran Bretaña durante a Cuarta guerra anglo-holandesa) e as Provincias Unidas dos Países Baixos, co obxectivo de controlar as rutas comerciais marítimas. Son coñecidas como as guerras neerlandesas (Dutch wars) en Inglaterra e como as guerras inglesas de mar (Engelse Zeeoorlogen) nos Países Baixos.
Durante o século XVII, Inglaterra e as Provincias Unidas enfrontáronse nas seguintes guerras coloniais: Avanzado o século XVIII produciuse outro conflito entre o Reino de Gran Bretaña e as Provincias Unidas: E no século XIX:
Ludeiro, Soutolongo, Lalín
Ludeiro é un lugar da parroquia de Soutolongo, no concello pontevedrés de Lalín, na comarca do Deza. Segundo o INE, no 2008 tiña 46 habitantes (20 homes e 26 mulleres) o que supón unha diminución de 3 habitantes con respecto ao ano 2000. Neste lugar naceu o alcalde de Lalín Manuel Ferreiro Panadeiro.
Belsar
O topónimo galego Belsar pode referirse a:
Fender Duo-Sonic
Deseño orixinal (1956-1959)
A Fender Duo-Sonic foi introducida en 1956. Ao igual que a Musicmaster, intruducida poucos meses antes, ten unha estrutura básica pero efectiva e unha escala de 22,5 polgadas (as guitarras estándar de Fender tiñan unha escala de 25,5) e custaba 149,50 dólares. O modelo orixinal só estaba dispoñible nunha cor marrón clara chamada "Desert Sand" (area do deserto) e tiña un diapasón de pradairo con 20 trastes e un mastro cun leve perfil en "V". Tamén levaba un placa de aluminio anonizado dourada que axudaba a apantallar as pastillas e a electrónica das interferencias.
Segunda versión (1959-1964)
En 1959 a Duo-Sonic pasou por un lavado de cara. O cambio máis significativo foi o cambio do diapasón de pradairo por un de palisandro, seguindo os cambios realizados noutros modelos de fender dese tempo. Outro importante cambio foi a substitución da placa de aluminio anonizado por un golpeador de plástico. Nun principio esta segunda versión só estivo dispoñible en "Desert Sand", porén, o cor canela usado agora era significativamente máis escuro que o usado no primeiro modelo. En 1961 estivo dispoñible unha nova cor, "Sunburst". A mediados de 1961 a cor "Desert Sand" foi descartada e en 1963 a "Sunburst" correu a mesma sorte, sendo substituída polo branco.
Terceira versión - Duo-Sonic II (1964-1968)
En 1964 a Duo-Sonic foi re-deseñada baseándose na Fender Mustang, que se engadira recentemente á liña de modelos de estudo, pero sen o seu vibrato. As guitarras para estudantes agora contaban con corpos máis grandes e lixeiramente desprazados, mastros con diapasóns de palisandro e caravilleiros máis grandes, e con golpeadores de plástico cos controis de ton e volume montados en placas diferentes. A selección de pastillas foi movido e colocado enriba das mesmas tanto na Duo-Sonic como na Mustang, e utilizaba dous interruptores de tres posicións. A este redeseño tamén se lle engadiu a opción da escala de 24 polgadas, ademais da de 22,5. O novo modelo foi bautizado como Duo-Sonic II, e ademais de en branco estivo dispoñible nas cores "Daphne Blue" e "Dakota Red".
Reedicións
En 2008 a Duo-Sonic foi lanzada novamente por Squier dentro da súa serie de guitarras Classic Vibe. Asemellábase moito ao modelo dos anos 50, e tiña un diapasón de pradairo semellante ao do modelo orixinal, un golpeador dourado e un corpo en cor "Desert Sand". Entre as diferenzas estaba o material usado para o corpo, que desta vez era de tileiro ou o mastro de 24 polgadas con forma de "C".
Lingua de ovella
A chantaxe lanceolada ou lingua de ovella (Plantago lanceolata L.) é unha especie de planta herbácea perenne natural de toda Europa, América do Norte, América Latina e Asia occidental onde medra en terreos secos, noiros, beirados de camiños e lugares non cultivados. Tamén recibe os nomes de correola ou simplemente chantaxe.
thumb|Vista da planta. thumb|Lingua de ovella ([[Chile).]] thumb|Ilustración.
Descrición
É unha planta herbácea vivaz sen talos ramificados e con talos florais que acadan 30–50 cm de altura, ten un rizoma curto central do que agroman moitas raiciñas de cor amarela. As follas lanceoladas ou ovadas, longas, algo dentadas e radicais están dispostas nunha roseta basal no baseamento do talo, teñen de 3-7 nervacións lonxitudinais que se estreitan e continúan no pecíolo. A inflorescencia terminal é unha espiga densa con flores moi pequenas de cor branca ou purpúrea. A espiga é curta durante a floración e despois vaise alongando. O froito é un pixidio con 4-16 sementes.
Propiedades
P. lanceolata contén feniletanoides como acteosida (verbascósido), cistanoside F, lavandulifolioside, plantamajoside e isoacteoside. Tamén contén os glicósidos iridoides aucubin e catalpol.
Taxonomía
Plantago media foi descrita por Carl von Linné e publicado en Species Plantarum 1: 113-114. 1753. Plantago: nome xenérico que deriva de plantago = moi principalmente, nome de varias especies do xénero Plantago L. (Plantaginaceae) –relacionado coa palabra latina planta, -ae f. = "planta do pé"; disque pola forma das follas–. Así, Ambrosini (1666) conta: “É chamada de Plantago polos autores latinos, vocábulo que toman da planta do pé (por mor da largura das súas follas, que lembran a planta do pé; e así mesmo porque as follas teñen liñas como feitas con arado, semellantes ás que vemos na planta do pé)”.
lanceolata: epíteto latíno que significa "lanceolada", en referencias ás súas follas. Números cromosomáticos de Plantago lanceolata (Fam. Plantaginaceae) e táxones infraespecíficos: 2n=12.
Nome común
Tarrela, lirio, lingua de ovella, língoa de ovella, lenzoá, lengua de pita, lengua de ovella, lengua de ouvella, herba mala, herba de cinco costas, curriolas, corroá, corriolas, corriola, correolo, correolas, correola, correa e cárcamo.
Abelliñas do mel
Abelliñas do mel é un xogo tradicional infantil ó que xogan as nenas e nenos. Parecido á roda, consiste en formar un círculo colléndose da man e ó tempo que se canta danse voltas. Cando nomean a un dos participantes o resto danlle as costas sen detérense.
Regulón
En xenética molecular, un regulón é un grupo de xenes que son regulados como unha unidade, xeralmente porque son controlados polo mesmo xene regulador que expresa unha proteína que actúa como un represor ou activador. Esta terminoloxía utilízase xeralmente (pero non exclusivamente) en referencia aos procariotas, cuxos xenomas están en gran medida organizados en operóns; os xenes contidos dentro dun regulón están normalmente organizados en máis dun operón situados en localizacións que poden estar espalladas por todo o cromosoma bacteriano. Aplicado a eucariotas, o termo refírese a calquera grupo de xenes non contiguos controlados polo mesmo xene regulador.
Un modulón é un conxunto de regulóns ou operóns que son regulados conxuntamente en resposta aos cambios nas condicións globais ou estreses aos que está sometida a célula, pero pode estar baixo o control de moléculas regladoras diferentes ou que se solapan. O termo estimulón utilízase ás veces para referirse ao conxunto de xenes cuxa expresión responde a estímulos ambientais específicos.
Exemplos
Os regulóns que máis comunmente se estudan en bacterias son os implicados na resposta a estreses como o shock térmico. A resposta de shock térmico en E. coli é regulada polo factor sigma σ32 (RpoH), cuxo regulón contén polo menos 89 marcos de lectura abertos.
Os regulóns que implican factores de virulencia en bacterias patóxenas son de particular interese en investigación; un exemplo moi estudado é o regulón fosfato de E. coli, que acopla a homeostase do fosfato á patoxenidade por medio dun sistema de dous compoñentes. Os regulóns poden ás veces ser illas de patoxenicidade.
O regulón Ada de E. coli é un exemplo ben caracterizado dun grupo de xenes implicados na forma de resposta adaptativa de reparación do ADN.
O comportamento bacteriano de percepción do quórum é un exemplo frecuentemente citado de modulón ou estimulón, aínda que algunhas fontes describen este tipo de autoindución intercelular como unha forma diferente de regulación.
Desenvolvemento en uve
Coñécese como desenvolvemento en uve un enfoque metodolóxico da xestión de proxectos de software onde cada unha das fases se executa de maneira secuencial, sen saltos atrás nin modificacións, pero onde a testaxe e a revisión ten un peso moi importante. É un dos enfoques tradicionais, que nace co obxectivo de mellorar o modelo de desenvolvemento en fervenza.
Concepto
350px|miniatura|Modelo en uve adaptado para o desenvolvemento do software, cun eixo horizontal de tempo ([[Lingua alemá|alemán Zeit) e un eixo vertical de complexidade, do máis xenérico ao máis específico.]] O modelo de desenvolvemento en uve ou modelo en uve, é unha metodoloxía de xestión de proxectos de software, onde: Denomínase de uve porque a representación gráfica máis habitual é un uve, onde cada unha das fases comeza a partir do produto elaborado na fase anterior, e continúa coa revisión (verificación) das fases nunha orde simétrica.
Vantaxes e inconvenientes
O modelo en uve nace como mellora fronte ao desenvolvemento en fervenza, e comparte case todas as súas vantaxes e inconvenientes. Por exemplo, é bastante intuitivo e non dedica, polo menos na teoría, demasiado tempo ás fases de planificación e xestión, se ben o proceso de revisión, testaxe e validación é máis complexo e longo. Como o modelo en fervenza, permite unha orzamentación fixa, é dicir, pode facerse un cálculo previo dos recursos que vai levar o proxecto e transformar este cálculo nunha estimación económica.
Aínda que permite a revisión do traballo dunha forma máis sitemática có desenvolvemento en fervenza, tampouco é un método moi receptivo aos cambios: é relativamente pouco custosa a revisión da última fase, pero a revisión das primeiras fases (erros na análise ou nas especificacións) son moi difíciles de solventar. O modelo de dentes de serra tenta corrixir isto, precisamente.
Fases típicas
As fases do desenvolvemento en uve dependen do tipo de proxecto e da composición do equipo: proxectos máis complexos ou con equipos maiores adoitan ter máis fases, detallan máis os pasos ou implican distintos departamentos ou roles, mentres que os proxectos máis simples e os equipos máis pequenos reducen e agrupan as fases. A xeito de orientación podemos presentar o seguinte modelo de fases. Loxicamente, distintos equipos denominarán estas fases con termos diferentes.
Soiuz TM-7
Soiuz TM-7 foi unha misión espacial tripulada soviética lanzada o 26 de novembro de 1988 mediante un foguete Soiuz U2 desde o cosmódromo de Baikonur.
Características
Soiuz TM-7, unha Soiuz modelo TM cos cosmonautas Jean-Loup Chrétien, Sergei Krikalev e Aleksandr Volkov a bordo, foi unha misión lanzada para acoplarse coa estación espacial Mir, facer experimentos científicos e manter a estación.
Durante a súa misión recibiron a visita da Progress 39, a Progress 40 e a Progress 41. A Soiuz TM-7 regresou a terra o 27 de abril de 1989 ás 2:59 GMT.
The Way You Make Me Feel
"The Way You Make Me Feel" é unha canción do artista estadounidense Michael Jackson. Lanzada por Epic Records en novembro de 1987, foi o terceiro sinxelo do sétimo álbum de estudio de Jackson, Bad. Escrito e composto por Jackson, e producido por Quincy Jones (con coprodución de Jackson), a canción está acreditada como do xénero rhythm and blues.
Ademais de aparecer no álbum Bad, tamén formou parte dos discos recompilatorios HIStory: Past, Present and Future, Book I en 1995, Number Ones no 2003, The Ultimate Collection no 2004, The Essential Michael Jackson no 2005, Visionary: The Video Singles no 2006 e This Is It no 2009.
Clarence Hudson White
Clarence Hudson White, nado en Carlisle (Ohio) o 8 de abril de 1871 e finado na Cidade de México o 7 de xullo de 1925, foi un fotógrafo estadounidense cofundador da corrente da Photo-Secession.
Traxectoria
O seu traballo obtivo gran recoñecemento polos seus retratos pictorialistas. Foi profesor de fotografía. Ao final da súa carreira fundou a Clarence H. White School of Photography que tivo entre os seus alumnos a Margaret Bourke-White, Ralph Steiner, Dorothea Lange, Doris Ulmann ou Paul Outerbridge.
En 1910 White separouse do movemento da Photo-Secession e fundou xunto con Karl Struss e Edward Dickson en 1916 a asociación Pictorial Photographers of America.
Zanele Muholi
Zanele Muholi, nada o 19 de xullo de 1972 en Umlazi (Durban), é unha fotógrafa e activista surafricana a prol da igualdade de xénero e a liberdade sexual.
Laxas
Unha laxa é unha pena de grandes dimensións, ou unha pedra alisada; O topónimo galego Laxas pode referirse a:
Castro Candaz
Entrada ao recinto.|dereita|miniatura|200px Vista do recinto desde a entrada.|dereita|miniatura|200px
Historia
Segundo o memorial nobiliario da casa de Camba, o Castro Candaz foi fundado polo cónsul romano Lucio Cambero, destinado en Lugo e vinculado familiarmente aos “montañeses de Galicia”, que loitaría xunto coa tribo dos aunonenses fronte a dúas lexións romanas mandadas polo emperador Traxano. Trala derrota, Lucio Cambero retírase ao castro.
Segundo Formoso Lamas, durante a segunda vaga de invasións normandas, estes superaron o Monte Faro e chegaron até Chantada, onde se erguera unha empalizada (Plantata). Tras arrasaren coa vila, os viquingos seguiron avanzando e os nobres da vila refuxiáronse en Castro Candaz, custodiado pola familia dos Erice ou Eriz. onde recibiron a axuda das tropas do rei Ramiro I de Asturias.
Durante a idade media posiblemente o castro estivo vinculado a algún tipo de porto que atravesara o Miño por esta banda.
A fortaleza foi destruída en gran parte durante a Gran guerra irmandiña. Pouco despois foi reconstruída pola familia dos Taboada, que en 1474 escriben unha carta ao bispo de Lugo pedindo permiso para construír en Castro Candaz unha ermida, para poderen asistir á misa sen afastarse da fortaleza.
En tempos recentes a área foi modificada para construír socalcos nas que plantar vide, modificando a arquitectura da zona.
Arquitectura
dereita|miniatura|200px|Fiestra con pedras de granito.
O castro está situado nun promontorio rodeado por auga por todas partes agás polo oeste, con tres chairas como defensa natural. Ao gran patio central accédese por unha rampla, e tras el accédese ao antigo castelo, cunha plataforma circular na zona superior, rodeada de murallas circulares concéntricas, unha delas de 2,10 m de alto. Consérvanse os cimentos da torre, se ben varias dependencias da zona oriental están derrubadas. A comezos do século XX conservábanse dúas paredes do antigo castelo, que formaban un ángulo recto cun ancho de 1,88 m e 5 m de longo.
Os muros, murallas e estancias están construídos con xistos, se ben hai pezas de granito reutilizadas, como algún lintel en fiestras ou bases de portas.
Castro dos Castros
Castro dos Castros ou os castros de Mandiá, é un castro de chaira fortificado situado en Catabois (Serantes, Ferrol).
Touro de lida
250px|thumb|Touro de lida. O touro de lida, tamén denominado touro bravo, designa os animais macho dunha heteroxénea poboación bovina desenvolvida, seleccionada e criada para o seu emprego en diferentes espectáculos taurinos, como as corridas ou os encerros.
Proceden das razas autóctonas da península Ibérica, coñecidas como «tronco ibérico», que desde tempo inmemorial propiciaron as formas máis primitivas de tauromaquia.
Caracterízase por uns instintos atávicos de defensa e temperamentais, que se sintetizan na chamada "bravura", así como atributos físicos tales como uns cornos grandes cara adiante e un potente aparello locomotor.
Ronald McNair
Ronald Erwin McNair, nado en Carolina do Sur o 21 de outubro de 1950 e finado o 28 de xaneiro de 1986, foi un astronauta estadounidense que formou parte das misións STS-41-B e STS-51-L, falecendo durante esta última no accidente do transbordador espacial Challenger.
Traxectoria
McNair graduouse en física pola Universidade de Carolina do Norte e AT&T en 1971 e tiña un doutoramento en física polo Instituto Tecnolóxico de Massachusetts en 1976.
Foi seleccionado como astronauta pola NASA en xaneiro de 1978, participando nas misións STS-41-B e STS-51-L, falecendo nesta última na explosión do transbordador espacial Challenger.
Internet Broadway Database
Internet Broadway Database (IBDB) (en galego: A base de datos de Broadway en Internet) é unha base de datos en liña de producións de Broadway e do seu persoal. Opera a través do Departamento de investigación de The Broadway League, unha asociación comercial norteamericana de teatro comercial.
A IBDB achega rexistros de producións dende o inicio do teatro en Nova York no século XVIII até o presente. Nel, detállanse as persoas implicadas, feitos interesantes e estatísticas.
Belsar, Xesteda, Cerceda
Belsar é un lugar da parroquia de Xesteda no concello coruñés de Cerceda na comarca de Ordes. Tiña 16 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales 7 eran homes e 9 eran mulleres.
Dista da capital do concello 6 quilómetros.
Pelaxio
Vida e obra
Ignórase a data e lugar exactos do seu nacemento, aínda que se cre que puido acontecer por volta de 354 d. C. nalgún punto das Illas Británicas (probabelmente na Gran Bretaña, malia terse suxestionado que podería ser irlandés). Estudou teoloxía e falaba grego e latín con fluidez, porén malia ter servido coma freire durante anos, nunca chegou a ser realmente un crego.
Comezou a ser coñecido por volta do ano 405, cando se estableceu en Roma. Aquí escribiu algunhas das súas maiores obras, como De fidi Trinitatis libri III, Eclogarum ex divinis Scripturis libeikr unus e un comentario sobre as epístolas de San Paulo. A meirande parte destes traballos non chegaron aos nosos días, sobrevivendo escasos fragmentos citados precisamente polos seus opoñentes. Despois viaxou a África do Norte, continuou a viaxe até a Palestina e escribiu dous libros sobre o pecado, o libre albedrío e a graza: Da natureza e Do libre albedrío.
As súas opinións foron criticadas violentamente por Agostiño e o seu amigo Xerome, tradutor e comentarista bíblico, que moraba en Belén na Palestina. Foi absolto das acusacións sobre herexía polo Sínodo de Dióspolis na Palestina en 415, mais condenado como herexe polo bispo de Roma en 417 e 418, e polo Concilio de Éfeso en 431.
Non se sabe ao certo o ano e o motivo da súa morte, provabelmente foi por volta de 423. É posíbel que a súa condena polo Concilio de Éfeso fose após a súa morte.
O pelaxianismo
Cando Pelaxio chegou a Roma, notou que muitos cristiáns vivían de maneira indecente e moitos outros parecían non se preocupar da crecente indiferenza á pureza moral e obediencia na igrexa. Rastreou o problema até unha publicación de Agostiño (Confesións), onde este afirmaba que ninguén podía ser continente (absterse da inmoralidade), a menos que Deus lle dese ese don. Argumentou que, se os cristiáns crían que non podían ser continentes, era de esperar que praticasen a incontinencia. Escribiu, entón o libro da Natureza, no que sustentaba que os seres humanos poden ter unha vida sen pecado cos seus “dons naturais”. Ese foi o inicio da gran controversia respecto do pecado orixinal, do libre albedrío e da graza que ocupou a igrexa por máis de cen anos e cuxa repercusión continuou nos séculos seguintes.
Os oponentes de Pelaxio, liderados por Agostiño acusárano de tres herexías:
Aquelados
miniatura|240px|[[Palinurus elephas, un palinúrido.]] A dos aquelados (Achelata) é unha infraorde de crustáceos malacostráceos da orde dos decápodos e suborde dos pleociemados.
Descrición
A infraorde foi descrita en 1995 polos zoólogos alemáns Gerhard Scholtz e Stefan Richter, no seu traballo :
"Phylogenetic systematics of the reptantian Decapoda (Crustacea, Malacostraca)". Zoological Journal of the Linnean Society 113 (3): 289-328.
Etimoloxía
O nome científico Achelata está formado polos elementos a-, derivada da partícula latina a- (e esta da do grego antigo ἀ-, que indica "privación", e o latín chelata‎, plural de chelatum "con garras", derivado do grego antigo χηλή chēlḗ, "pinza de cangrexo", é dicir, quela. Literalmente: "os que non teñen quelas, ou pinzas".
Familias
Na actualidade (2020) a infraorde conta con 2 familias:
Nota taxonómica
Durante un tempo a familia Synaxidae Spence Bate, 1881 foi condiderada como sinónimo de Palinuridae.
Alfred Stieglitz
Alfred Stieglitz, nado Hoboken, Nova Jersey o 1 de xaneiro de 1864 e finado en Nova York o 13 de xullo de 1946, foi un fotógrafo estadounidense.
N-551
A N-551 é unha estrada nacional convencional que conecta as pontes internacionais da A-55 e a de Tui-Valença, tendo na vila de Tui un cruzamento coa N-550 que a une, asemade, co resto da rede estatal.
En 2004 o pleno municipal de Tui acordou solicitar ao Goberno de España a transferencia desta vía, que transcorre na súa totalidade dentro dos lindeiros do concello, porén esta demanda non chegou a prosperar.
Capote (tauromaquia)
miniatura|140px|Toureiro co capote. O capote é un instrumento para tourear, pesado e de tea bastante ríxida, con forma de capa, que se usa tanto para fixar e pór en sorte ao touro de lida como para efectuar lances artísticos durante os dous primeiros terzos dunha corrida de touros. O tamaño varía entre os 113 e os 123 cm e o seu peso entre 4 e 6 kg. Débese distinguir da muleta, máis pequena e lixeira, de cor vermella e utilizada no último terzo da lida.
A súa orixe atópase nos primeiros tempos da tauromaquia cando os cabaleiros que saían a rejonear e os seus axudantes do montón vestían con capa e servíanse delas no seu lance co touro. Daquela capa orixinouse o capote, que era de cor vermella e de la lixeira (á que se chamaba lamparilla). Actualmente é rosa con voltas amarelas, verdes, azuis ou moradas segundo a preferencia do toureiro. A tea tamén cambiou e é de material sintético (nailon) ou de seda para impedir que se enganche o corno do touro. O capote está tratado con produtos químicos para evitar que penetre o sangue do animal e para darlle peso e rixidez.
Linfocito T regulador
Os linfocitos T reguladores ou células T reguladoras (células Tregs ou Treg), anteriormente coñecidas como linfocitos T supresores ou células T supresoras, son unha subpoboación de células T que modulan o funcionamento do sistema inmunitario, manteñen a tolerancia aos autoantíxenos e impiden as doenzas autoinmunes. As Tregs teñen funcións inmunosupresoras e xeralmete suprimen e regulan á baixa a indución e proliferación das células T efectoras. As Tregs expresan os biomarcadores CD4, FOXP3 e CD25 e pénsase que derivan da mesma liñaxe celular que as células CD4 virxes. Como as células T efectoras tamén expresan o CD4 e o CD25, as Tregs son moi difíciles de distinguir das células CD4+ efectoras, o que fai difícil o seu estudo. Investigacións recentes atoparon que a citocina TGFβ é esencial para que as Tregs se diferencien a partir das células CD4+ virxes e é importante para manter a homeostase das células Treg.
O estudo destas células usando ratos como organismo modelo levou a suxerir que a modulación das células Tregs podería servir para tratar enfermidades autoinmunes e o cancro e podería facilitar o transplante de órganos e a curación de feridas. As súas implicacións no caso do cancro son complicadas. As Tregs tenden a estar reguladas á alza en individuos con cancro e parecen ser recrutadas cara ao lugar de moitos tumores. Estudos feitos en modelos animais e en humanos parecen sinalar que o alto número de Tregs no microambiente do tumor é indicativo dun peor prognóstico, e pénsase que as Tregs suprimen a inmunidade do tumor, polo que alteran a capacidade innata do corpo de controlar o crecemento das células cancerosas. En investigacións recentes en inmunoterapia estase estudando como podería utilizarse a regulación das células T no tratamento do cancro.
Poboacións
As células T reguladoras son un compoñente do sistema inmunitario que suprime as respostas inmunes doutras células. Isto é un importante modo de autocontrol ou "autoexame" do noso sistema inmunitario para previr reaccións excesivas. As células T reguladoras aparecen en múltiples formas, as mellor comprendidas das cales son as que expresan as moléculas de superficie CD4, CD25 e FOXP3 (chamadas células T reguladoras CD4+CD25+). Estas "Tregs" son diferentes das células T axudantes ou colaboradoras. Outro subconxunto de células T reguladoras son as células Treg17. As células T reguladoras están implicadas no apagado da resposta inmune despois de que eliminou con éxito os organismos invasores e tamén en previr a autoinmunidade.