cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Raúl Alfonsín
Planes económicos
Durante o seu goberno leváronse a cabo plans económicos como o Plan Austral ou o Plan Primavera, mais non puideron manter os resultados no tempo, envorcando nunha situación de crise no ano 1989.
En abril de 1988, Arxentina entrou na moratoria de pago da súa débeda externa. Deseñouse o Plan Primavera en outubro de 1988.
O Plan Primavera durou poco. Non xerou confianza. Amais, a comenzos de 1989, o Banco Mundial suspendeu a axuda a Arxentina. En xaneiro de 1989 iniciouse unha desbandada masiva cara ao dólar. A inflación acadou o 78,4% en maio. O mal clima económico propiciou o adianto das eleccións e mais dun novo presidente (debido a súa renuncia o 9 de xullo de 1989).
Citas
Os homes pasan, as ideas fican e transfórmanse no lume que mantén viva a política democrática.
Homenaxes
Unha rúa en Ribadumia leva o seu nome. Foi inaugurada coa súa presenza o 29 de novembro de 2003 así como tamén coa presenza da alcandesa de Ribadumia naquel momento, Salomé Peña.
Filmes propostos ó mellor filme internacional na 74ª edición dos Óscar
200px|miniatura|[[Danis Tanović, director do filme gañador]] Os seguintes 51 filmes, todos eles de países diferentes, foron propostos na 74ª edición dos Óscar para o premio de mellor filme en lingua non inglesa. Os títulos salientados en azul e verde son os cinco filmes nomeados, en representación da Arxentina, Bosnia e Hercegovina, Francia, a India e Noruega. O galardón recaeu sobre Bosnia e Hercegovina, co filme Ničija zemlja, dirixido por Danis Tanović.
Armenia e Tanzania presentaron filmes na categoría por vez primeira, e o Uruguai, cuxa proposta na 65ª edición dos Óscar foi descualificada, presentou un filme elixible por vez primeira.
North American P-51 Mustang
O North American P-51 Mustang foi un caza estadounidense da segunda guerra mundial. Orixinouse a partir dun pedido británico para a construción dun novo avión de caza, deseñouse en 117 días e voou por primeira vez o 26 de outubro de 1940. Os Estados Unidos avaliaron tamén dous dos primeiros exemplares construídos e decidiron usalo para as súas forzas aéreas.
Os seus primeiros servizos foron coma caza-bombardeiro e avión de recoñecemento coa RAF, e posteriormente fixo labores de escolta de bombardeiros nas súas misións sobre Alemaña, axudando a asegurar a superioridade aérea aliada a principios de 1944.
O P-51 estivo en servizo coas forzas aéreas aliadas en Europa e tamén tivo un limitado uso contra os xaponeses nas operacións do Pacífico. Ao comezo da Guerra de Corea, o Mustang era o principal caza das Nacións Unidas, pero o seu rol foi rapidamente ocupado polos reactores, como o F-86 Sabre, despois do cal o P-51 se especializou en labores de ataque a terra. A pesar de ser superado polos reactores o Mustang permaneceu en servizo en varias forzas aéreas ata prncipios dos anos 80.
Ademais de ser un avión económico de producir, o Mustang era rápido, estaba ben deseñado e era duradeiro. A súa versión definitiva, a P-51D, tiña un motor Packard V-1650, unha versión sobrealimentada de dúas etapas e dúas velocidades do lendario Rolls-Royce Merlin, e estaba armada con 6 metralladoras M2 Browning de 12,7 mm.
Deseño e desenvolvemento
En abril de 1938, pouco despois do Anschluss (incorporación) de Austria por parte de Alemaña, o goberno británico estableceu unha comisión de compra nos Estados Unidos encabezada por Sir Henry Self. Este foi o responsable para a Royal Air Force da produción, investigación e desenvolvemento, e tamén se encargou do British Air Council, que tiña entre as súas tarefas a de organizar a fabricación e subministración de cazas estadounidenses para a RAF. Nese momento as opcións eran moi limitadas, xa que non habían avións en voo nos Estados Unidos que cumprisen os estándares europeos, con só o Curtiss P-40 Tomahawk achegándose aos mesmos. A planta de Curtiss-Wright estaba traballando ao máximo de capacidade, polo que incluso os P-40 eran escasos.
North American Aviation (NAA) xa subministraba o seu avión de adestramento Harvard á RAF, pero non era moi usado. O presidente de NAA "Dutch" Kindelberger aproximouse a Self para venderlle un novo bombardeiro medio, o B-25 Mitchell. Porén, Self preguntoulle se NAA podería fabricar o Tomahawk baixo licenza de Curtiss.
Kindelberger dixo que NAA podería ter un mellor avión co mesmo motor no aire en menos tempo do que sería necesario para establecer unha liña de produción para o P-40. A Comisión estipulou un armamento de catro metralladoras de 7,7 mm, o motor Allison V-1710, un custo por unidade de non máis de 40.000 dólares, e a entrega do primeiro exemplar de produción en xaneiro de 1941. En marzo de 1940 Sir Wilfred Freeman, á cabeza do Ministerio de Produción de Aeronaves, pediu 320 avións, e o contrato foi promulgado o 24 de abril. miniatura|250px|XP-51 O deseño, coñecido como NA-73X, cumpría coas prácticas convencionais da época, pero incluída varias características novas. Unha era unha á deseñada con superficies de sustentación de fluxo laminar, desenvolvidas en colaboración coa NACA (National Advisory Committee for Aeronautics). Esas superficies, designadas como NAA/NACA 45-100, asociáronse cunha moi baixa resistencia a altas velocidades. Durante o desenvolvemento do NA-73X, o túnel de vento da Universidade de Washington probou dúas ás, unha que usaba superficies NACA 5-digit e a outra coas novas NAA/NACA 45-100. Os resultados destas probas amosaron a superioridade da á ddeseñada coas NAA/NACA 45-100. A outra novidade foi o deseño dun novo radiador que se aproveitaba do "Efecto Meredith", no cal o aire quente que sae do radiador úsase para impulsar o avión. Debido a que NAA non tiña un túnel de vento axeitado para probar esta característica, usouse o GALCIT 10 ft (3,0 m) de Caltech. Isto levou a certa controversia sobre se a aerodinámica do sistema de refrixeración do Mustang foi desenvolvido polo enxeñeiro de North American Aviation Edgar Schmued ou por Curtiss, aínda que NAA mercara todos os datos das probas no túnel e de voo do P-40 e XP-46 por 56.000 dólares. O NA-73X foi tamén un dos primeiros avións en ter unha fuselaxe creado matematicamente usando seccións cónicas. O resultado disto foi unha fuselaxe suave e con baixa resistencia ao aire.
O prototipo NA-73X comezou a fabricarse a principios de agosto e realizou o seu primeiro voo o 26 de outubro de 1940, respectivamente 117 e 178 días despois de que se efectuara o pedido, completándose a súa xestación nun período de tempo moi curto. O prototipo manexábase ben e a disposición interna acomodaba unha impresionante carga de combustible. A fuselaxe do avión foi construída enteiramente en aluminio para aforrar peso. Foi armado con catro metralladoras de 7,62 mm M1919 Browning, dúas nas ás e dúas montadas baixo o motor e disparadas a través das hélices usando un mecanismo de sincronización.
O United States Army Air Corps (USAAC) podía bloquear calquera venda que se considerase prexudicial para os intereses dos Estados Unidos, pero o NA-73 foi considerado un caso especial ao ser deseñado por iniciativa dos británicos. En setembro de 1940 outros 300 NA-73 foron pedidos polo Ministerio de Produción de Aeronaves. Para garantir unha entrega ininterrompida, o coronel Oliver P. Echols acordou coa Comisión Anglo-Francesa de Compras entregar a aeronave, e North American Aviation regaloulle dous exemplares á USAAC para a súa avaliación.
Franco congolés
O franco congolés e a moeda oficial da República Democrática do Congo. Normalmente abréviase como FC e o sei código ISO é CDF. Cada franco congolés divídese en 100 centimes (céntimos).
Historia
Durante o dominio colonial belga introduciuse o denominado franco do Congo Belga, quun franco belga. Dende 1916, o franco colonial tamén circulaba en Ruanda de Burundi. En 1960, trala independencia do país, pasou a ser coñecido simplemente como franco congolés. O franco foi a moeda do país ata 1967, cando foi substituída polo zaire a razón de 1.000 francos por zaire, mais entre 1960 e 1963 Katanga emitiu o seu propio franco.
Logo dunha forte desvalorización da moeda, en 1993 o antigo zaire substituíuse polo novo zaire a razón de 3 000 000 zaires vellos por un novo. O franco congolés pasou a empregarse novamente en 1997, en substitución do novo zaire a razón de 100.000 novos zaires por franco.
Moedas
As moedas contan con variados deseños, mais dende o seu restablecemento deixaron de acuñarse, sendo substituídas polos billetes. As moedas que aínda están en circulación equivalen a 25 e 50 céntimos, e a un franco, e están realizadas en metais non preciosos para vender aos coleccionistas estranxeiros.
Billetes
A emisión de 1997 incluíu billetes de 1, 5, 10, 20 e 50 céntimos, e de 1, 5, 10, 20, 50 e 100 francos. Os billetes de 200 francos foron emitidos por primeira vez no ano 2000, seguidos dos de 500 francos no 2002. En 2010, o Banque Centrale du Congo emitiu 20 millóns de billetes de 500 francos para conmemorar o 50 aniversario da independencia de Bélxica.
Referencia
O termo referencia pode referirse á:
Laureano Salgado
O nome de Laureano Salgado pode referirse a:
Santa Cristina
Parroquias
Como topónimo, Santa Cristina dá nome a varias parroquias e lugares de Galicia:
Campo de Fútbol de Elviña Grande
O Campo de Fútbol de Elviña Grande é unha instalación pública dedicada á práctica do fútbol situada na cidade da Coruña. Forma parte do Complexo Polideportivo de Elviña, no barrio do Birloque. É propiedade da Xunta de Galicia, e ten un terreo de xogo con céspede artificial de 104x67 metros e unha bancada cuberta con capacidade para 1500 persoas. Serve de feudo ao Victoria CF.
El Mirlo Blanco
El Mirlo Blanco foi un periódico editado en Caldas de Reis entre 1909 e 1913.
Historia e características
Subtitulado Periódico católico-social, apareceu en novembro de 1909. Era propiedade de Laureano Salgado Rodríguez e estaba dirixido polo seu sobriño Laureano Salgado de la Riva. Saíu á rúa con motivo da iniciativa de Laureano Salgado Rodríguez de erixir o monumento á Virxe da Rocha en Baiona. Aparecía tres veces ao mes. O número 7 apareceu en xaneiro de 1913.
Condado de Kuldigas
O condado de Kuldīgas (Letón: Kuldīgas rajons) está localizado no oeste de Letonia. O condado de Kuldīgas fai fronteira con outros cinco condados: Ventspils, Talsi, Tukums, Saldus e Liepaja.
O condado de Kuldīgas ten unha superficie de 2.499,87 km² e unha poboación de 38.432 habitantes. A súa capital Kuldīga conta cunha poboación de 13.335 habitantes.
Cefalón
miniatura|Esquema dun [[trilobite: Na parte superior, en rosa, o cefalón.]] miniatura|Cabeza de [[insecto (Odonata).]]
O cefalón ou cabeza é o tagma resultado da fusión dos primeiros segmentos ou metámeros do corpo dalgúns artrópodos.
O termo cefalón úsase preferentemente en trilobites e crustáceos, mentres que cabeza aplícase en especial a miriápodos e hexápodos.
Plaça de l'Ajuntament de Valencia
miniatura|350px|Vista xeral da praza co Ajuntament á esquerda.
Cefalón
Os artrópodos son os invertebrados cun máis alto grao de cefalización.
Etimoloxía
O termo cefalón é un neoloxismo (irregular) do grego científico: κέφαλον képhalŏn, derivado do grego antigo κεφαλή kĕphalḗ 'cabeza'.
Características
O cefalón é resultado da tagmatización, fenómeno polo cal algúns segmentos ou metámeros contiguos se diferencian do resto e en moitas ocasións se fusionan para formaren unha estrutura máis ou menos compacta na cal se perde a segmentación orixinal. O proceso de cefalización conduce á desaparición da metamería primitiva e á modificación dos apéndices correspondentes a cada metámero, os cales adquiren funcións táctil (antena), prénsil (quelíceros, pedipalpos) ou mastigadora (mandíbula, maxilas). Os escleritos dos distintos metámeros están tamén fusionados formando unha estrutura compacta denominada cápsula cefálica, que protexe os elementos interiores.
Plaça de l'Ajuntament de Valencia
miniatura|100px|Placa. miniatura|Cantón norte e fonte da Plaça de l'Ajuntament. miniatura|O Ajuntament e a fonte.
A Plaça de l'Ajuntament (en galego Praza da Casa do Concello) é o nome que recibe a praza máis grande e céntrica da cidade de Valencia. Durante o franquismo, recibía o nome de Plaza del Caudillo e despois da Transición, Plaça del País Valencià até 1987. Entre 1936 e 1939, nomeábase Plaça Emili Castelar. Hai unha proposta por parte do Consello Valenciano de Cultura para que reciba o nome de Xaime I, o fundador do Reino de Valencia.
Descrición
Ten unha forma triangular, coa Plaça del Mercat ao norte e a praza da Estació del Nord ao sur. Na beira oeste atopamos o Ajuntament de València, e ao leste o edificio de Correos. Ao norte da praza hai unha grande fonte, e ao sur, un grande espazo aberto rodeado de escaparates de flores. A súa fisionomía actual ven da reforma realizada polo arquitecto Javier Goerlich entre 1931 e 1935, aínda que xa desapareceu o mercado neobarroco de flores soterrado que recibira o nome popular de La Escupidera.
Opinións
Segundo Joan Fuster é una de les places més horribles que coneix l'experiència urbanística de la humanitat (unha das prazas máis horríbeis que coñece a experiencia urbanística da humanidade). Joan Francesc Mira cre que Fuster esaxera.
Fallas
Durante as Fallas a a parte central praza está pechada por grandes estruturas enreixadas, xa que cada día ás dúas da tarde fanse espectáculos de pirotecnia chamados mascletades. Fora do espazo da mascletà, plantase o falla do Ajuntament, habitualmente dos máis grandes e custosos e así como a súa correspondente falla infantil.
Cefalón
Estrutura
O número de metámeros que forman a cabeza dos artrópodos queda evidenciado pola estrutura do cerebro e do ganglio subesofáxico, que son as masas ganglionares que se encontran en dito tagma. Así, pode deducirse que a cabeza está formada pola fusión completa de seis metámeros máis o acron presegmentario:
Chesús Yuste
Traxectoria
Nado e criado na cidade de Zaragoza, logo de rematar os seus estudos secundarios no colexio La Salle-Gran Vía da capital aragonesa, cursou a carreira de Historia e Xeografía na Universidade de Zaragoza, onde se licenciou na materia. Traballou como técnico en comunicación.
Cefalón
Estrutura
A fusión dos segmentos IV, V e VI orixina o ganglio subesofáxico dos mandibulados, que innerva as pezas bucais e por iso recibe o nome de gnatocerebro (do grego γνάϑος gnáthos, "mandíbula").
Chesús Yuste
Actividade política
De profundas ideas aragonesistas e progresistas, participou xunto a un centenar de persoas na fundación do partido político Chunta Aragonesista (CHA) o 29 de xuño de 1986. Encabezou a candidatura do seu partido pola provincia de Zaragoza nas eleccións ao Congreso dos Deputados de 1993, conseguindo uns resultados que lle impediron ser elixido, pero que duplicaban os que conseguira o partido en 1989. Tras asumir diversas responsabilidades internas, a IV Asemblea Nacional de CHA de xaneiro de 1995 elixiuno vicesecretario xeral. Uns meses máis tarde, nas eleccións a Cortes de Aragón de 1995, foi elixido como un dos dous primeiros representantes da Chunta nas Cortes, cargo que revalidaría sucesivamente nas eleccións de 1999, 2003 e 2007.
Cefalón
Cerebro
O cerebro dos artrópodos está formado pola fusión dos tres pares de ganglios dos tres primeiros segmentos do corpo, de modo que se poden distinguir tres rexións:
Chesús Yuste
Actividade política
A V Asemblea Nacional de 1998 designouno secretario xeral, cargo que desempeñou até a VI Asemblea de 2001. Foi precisamente durante o seu mandato cando o partido conseguiu entrar por primeira vez no Congreso ó resultar elixido deputado José Antonio Labordeta nas eleccións de 2000. miniatura|Chesús Yuste (de pé no centro) durante a I Asemblea Nacional de [[Chunta Aragonesista|CHA, en 1986.]] Nas eleccións rexionais de 2011 non se presentou como candidato, pondo así fin a un dilatado período de 16 anos como representante no parlamento aragonés. Porén, poucos meses máis tarde volveu encabezar a candidatura provincial nas eleccións ao Congreso dos Deputados de 2011, esta vez formando CHA coalición con Esquerda Unida. Nesta ocasión si conseguiu ser elixido para a décima lexislatura, aínda que o pacto entre as dúas formacións estabelecía que debía renunciar ó cargo ó cabo de 31 meses en favor do segundo candidato e membro de Esquerda Unida, Álvaro Sanz. Dentro do Congreso, integrouse no grupo parlamentario da Esquerda Plural, formado polos representantes de Esquerda Unida, Iniciativa por Cataluña Verdes e Chunta Aragonesista. A súa intensa actividade parlamentaria motivou que diversos medios lo sinalasen como «o deputado máis activo».
Cefalón
Novas interpretacións
Como pode comprobarse segundo o exposto máis arriba, os quelicerados non teñen segmento II, que é o portador das antenas e, por tanto, carecen delas. Os quelíceros son os apéndices do segmento III, que serían por tanto homólogos do segundo par de antenas dos crustáceos. Esta é a interpretación clásica que predominou entre os zoólogos durante o século XX.
Porén, estudos comparados de xenes homeobox proporcionan grandes evidencias de que os quelicerados si teñen segmento II (e deutocerebro) e que son en realidade unha liñaxe con sete segmentos cefálicos: o segmento I leva os ollos, o II os quelíceros, o III os pedipalpos, e os segmentos IV a VII levan as patas locomotoras; os quelíceros aparecen así como homólogos das antenas dos mandibulados. Por tanto, o prosoma dos quelicerados sería en realidade a cabeza e non a fusión de cabeza e tórax, como se supuxera até agora; o opistosoma sería homólogo do tórax dos mandibulados e non do abdome.
Na seguinte táboa indícase de maneira comparada a segmentación da cabeza e a localización dos seus distintos apéndices en crustáceos, miriápodos, insectos e quelicerados (segundo a interpretación clásica e segundo os noos datos procedentes da expresión dos xnes homeobox); os apéndices duna mema liña son homólogos:
Chesús Yuste
Actividade política
Yuste renunciou á súa acta de deputado en xullo de 2014 en virtude do pacto electoral asinado polo seu partido con Esquerda Unida. A súa despedida da cámara viu como unha parte da súa última moción era apoiada polo Congreso por unanimidade.
A súa longa traxectoria desempeñando tantos cargos internos como electos converteuno nun dos líderes máis representativos da Chunta Aragonesista.
Os asollados
Os asollados (título orixinal en Les Ensoleillés) é un libro do escritor francés Joël Egloff publicado no ano 2000. Consiste nunha colección de relatos curtos satíricos nos que os personaxes se desenvolven en diversas situacións inesperadas provocadas por unha eclipse total de sol.
Os Coutos, Ibias
Os Coutos  é unha parroquia do concello asturiano de Ibias. En 2020, segundo o INE, tiña 44 habitantes, 23 homes e 21 mulleres.
Historia
En 1385 a parroquia pertencía eclesiasticamente ao arciprestado de Navia de Suarna, incluído no arcediago de Ribadeo.
Os asollados
En 2017 foi traducido ao galego por Moisés Barcia e publicado pola editorial Rinoceronte.
Os Coutos, Ibias
Lugares
A parroquia está constituída polos seguintes lugares  :
Clima
O clima predominante é o típico de montaña do noroeste ibérico.
Lingua
A lingua oficial é o castelán aínda que a lingua vehicular no ámbito privado é o galego de Asturias.
Arquivo-Biblioteca da Catedral de Santiago de Compostela
O Arquivo-Biblioteca da Catedral de Santiago de Compostela é a institución encargada de custodiar o patrimonio documental e bibliográfico do Cabido e a Catedral de Santiago de Compostela, integrado por volumes e documentos dende a Idade Media até a actualidade.
Está situado nun dos brazos do claustro da Catedral, e ofrece servizos de consulta e documentación. É un dos principais centros de investigación xacobea do mundo.
O arquivo foi construído por Clemente Fernández Sarela.
Historia
miniatura|Representación ecuestre de [[Afonso VIII de León e Galicia, Tombo A da Catedral de Santiago de Compostela.]] A orixe do Arquivo da Catedral compostelá encóntrase no thesaurum medieval e nas organizacións documentais que foron desenvolvidas polos arcebispos Diego Xelmírez (na primeira metade do século XII), e Berenguel de Landoira (no primeiro cuarto do XIV). Desde o mesmo momento da inventio, ou descubrimento no século IX da tumba apostólica, o enorme desenvolvemento político e socioeconómico da nova institución eclesiástica que velaba polo enclave foi impondo a conservación, como garante dos seus dereitos, de todo tipo de documentación: real, pontificia, eclesiástica e civil; unha documentación integrada, canda os volumes e códices existentes, no Tesouro.
Aos poucos, co paso dos séculos foise conformando unha masa documental integrada por documentación en tombos, documentos soltos, e posteriormente atados de época moderna e contemporánea. Foi o primeiro bispo e arcebispo da sede, Diego Xelmírez, cara ao primeiro terzo do século XII, o primeiro que desenvolveu unha ordenación minimamente arquivística do conxunto, cunha selección de documentación, organización da mesma e copia en novos soportes, dando lugar a volumes como o Tombo A (séculos XII-XIII) na súa primeira fase, cartulario coa documentación rexia dos séculos IX-XIII e cunha galería de miniaturas de reis, raíñas e infantas de Castela e León. Desta centuria destaca tamén o Códice Calixtino, pedra angular da historia medieval xacobea.
Dous séculos despois o arcebispo Berenguel de Landoira, tras sufocar unha revolta urbana en Santiago de Compostela, emprende unha segunda labor de ordenación, sobre a mesma base de selección, ordenación, organización e copia de documentación para renovar o soporte. Así, prodúcense os tombos B e C, con documentación real, pontificia, eclesiástica e civil.
Documentación medieval
miniatura|Retrato de [[Antonio López Ferreiro, exposto no Arquivo da Catedral de Santiago de Compostela.]] Entre os documentos medievais, destacan os seguintes:
Eleccións municipais en Ames
Estes foron os resultados das eleccións municipais no concello de Ames dende 1979.
Corporacións
Corporacións democráticas en Ames desde a aprobación da Constitución de 1978.
miniatura|dereita|[[Galería de imaxes de casas dos concellos de Galicia|Casa do concello de Ames]]
Eleccións
miniatura|dereita|300px|Eleccións municipais en [[Ames. Carteis das principais forzas políticas no Milladoiro (2011)]]
Alconaba
Alconaba é un concello español da provincia de Soria (Castela e León). A súa poboación é de 190 habitantes (INE 2012) e ocupa unha superficie de 52,29 km².
A andrómena
A andrómena (en Le Boulet) é un filme francés dirixido por Alain Berbérian e Frédéric Forestier que foi estreado en 2002.
Luís Valle
Luís Valle Regueiro, nado en Lugo en 1977, é un poeta e pintor galego.
Traxectoria
É licenciado en Humanidades pola USC e con mestrados na USC e Universitat Oberta de Catalunya. Experto en patrimonio, xestión e políticas culturais, e investigador en cuestións de xénero, educación, xestión cultural, arte e patrimonio. Dirixiu as revistas Evohé e 65+ e colaborou con publicacións nacionais e internacionais de distintos ámbitos. Tense revelado como pintor realizando varias exposicións individuais. Conta con obra pictórica en Portugal e Alemaña.
La Congolaise
"La Congolaise" (en galego "A congolesa") é o himno nacional da República do Congo. Foi adoptado logo de independizarse de Francia en 1959, substituído en 1969 por "Les Trois Glorieuses", mais foi reinstaurado no ano 1991. A letra foi escrita por Jacques Tondra e Georges Kibanghi, e a música foi composta por Jean Royer e Joseph Spadilière.
BC Andorra
O Bàsquet Club Andorra, coñecido por motivos de patrocinio como MoraBanc Andorra é un club de baloncesto profesional andorrano con sede na cidade de Andorra la Vella. Fundado en 1970, xoga os seus encontros como local no Poliesportiu d'Andorra, pavillón con capacidade para 5 005 espectadores. Actualmente compite na Liga ACB, máxima categoría do baloncesto español.
Historia
O Bàsquet Club Andorra foi fundado en 1970 co nome de Club de Bàsquet Les Escaldes, denominación que mudaría ao ano seguinte pola actual. Xogou as súas primeiras temporadas no campionato provincial de Lleida, conseguindo na temporada 1975−76 o ascenso á Primeira división autonómica. Ao ano seguinte renuncia á categoría por problemas económicos, regresando en 1980. O primeiro éxito importante chega na temporada 1981−82, ao proclamarse Campión de Cataluña de 2ª Categoría, logrando o ascenso á 1ª Categoría. Na temporada 1983−84 proclámase Campión de Cataluña de 1ª Categoría e logra o ascenso á 2ª División Nacional Española. A temporada 1985−86 proclámase Campión de España da 2ª División Nacional na cidade de Badaxoz e logra o ascenso á 1ª División Nacional "B". As tres seguintes temporadas proclámase Campión da liga Nacional Catalá "B", e na mesma temporada 91-92 proclámase Campión de Primeira "B" e alcanza o ascenso á Liga ACB.
Após ascender á máxima categoría, conseguen permanecer durante catro temporadas, até que en 1996 consumo o seu descenso. Debido a problemas extradeportivos, vense obrigados a comezar novamente desde abaixo. En 2008 acadan a LEB Prata, en 2012 ascenden á LEB Ouro e finalmente en 2014 conseguen o ascenso á ACB. O ascenso foi posíbel economicamente grazas ao acordo de patrocinio co banco Morabanc. Nos seus primeiros dous anos ACB o equipo certifica unha 14ª posición. No terceiro ano, e despois de cambiar case todo o elenco, o equipo andorrano clasifícase para a Copa do Rei e os Play-offs, caendo en ambas as ocasións ante o Real Madrid en cuartos de final. Grazas a isto conseguen a súa primeira participación na Eurocup, sendo eliminados en primeira rolda cun balance de 3−7. En 2022 o equipo termina na posición 17, descendendo á Liga LEB Ouro.
Presidentes
A seguinte é unha lista dos presidentes do Andorra desde a súa fundación.
Palmarés
Liga LEB Copa Príncipe Liga Catalá
Uniformes
A seguinte é unha lista dalgúns uniformes que ten vestido o Andorra.
Astican
Astican (acrónimo de Astilleros Canarios) é unha empresa do sector naval con sede nas Palmas de Gran Canaria, adicada á reparación de buques e plataformas petrolíferas.
Historia
A empresa foi fundada en 1972 polo Instituto Nacional de Industria como factoría de reparacións navais. Cun capital social de cen millóns de pesetas. O 50% do capital social sería do INI, o 40 % de tres filiais da Caja Canaria (Condeca, Protucasa e Coinsa), e o outro 10 % restante da agrupación de reparadores do porto das Palmas de Gran Canaria. En 1989 foi privatizada e vendida ao grupo Italmar, con capital grego e canario, por 600 millóns de pesetas.
Galway Corinthians RFC
O Galway Corinthians Rugby Football Club é un equipo de rugby irlandés da cidade de Galway, Connacht (Irlanda). O club foi fundado en 1932 e actualmente xoga na División Two da AIB League, a terceira categoría do rugby irlandés. O seu estadio é Corinthian Park, en Cloonacauneen, Condado de Galway.
O club forma parte da federación de Connacht, por tradición a máis feble das catro federacións da Illa.
Historia
O 13 de setembro de 1932 unha breve nova no Connacht Sentinel anunciou a formación dun novo club de rugby en Galway. Os seus membros eran na súa meirande parte do centro da cidade e pertencentes á clase traballadora e estaba composto por estudantes e xogadores do St. Joseph's Patrician College (The Bish) e a Escola de Gramática de Galway. A primeira reunión do club foi no Instituto de Mecánica de Middle Street.
Na tempada 2008-09 acadou o ascenso á Division Two da AIB League, a terceira categoría do rugby irlandés.
Rexión Norte
Rexión Norte pódese referir a:
Historia da tecnoloxía
miniatura|A roda inventouse ao redor do [[IV milenio a. C.|4000 a.C., e desde entón foi unha das tecnoloxías máis útiles. Esta roda exponse no Museo Nacional de Irán en Teherán.]] A historia da tecnoloxía é a historia da invención de ferramentas e técnicas cun propósito práctico. A historia moderna está relacionada intimamente coa historia da ciencia, pois o descubrimento de novos coñecementos permitiu crear novas cousas e, reciprocamente, puidéronse realizar novos descubrimentos científicos grazas ao desenvolvemento de novas tecnoloxías, que estenderon as posibilidades de experimentación e adquisición do coñecemento.
Os artefactos tecnolóxicos son produtos dunha economía, unha forza do crecemento económico e unha boa parte da vida. As innovacións tecnolóxicas afectan e están afectadas polas tradicións culturais da sociedade. Tamén son un medio de obter poder militar.
Idade de Pedra
miniatura|160px|Unha variedade de [[Industria lítica|ferramentas de pedra.]]
Durante a Idade de Pedra, os humanos eran cazadores colleiteiros, un estilo de vida que comportaba un uso de ferramentas e asentamentos que afectaba moi escasamente aos biótopos. As primeiras tecnoloxías de importancia estaban asociadas á supervivencia, a obtención de alimentos e a súa preparación. O lume, as ferramentas de pedra, as armas e a vestimenta foron desenvolvementos tecnolóxicos de grande importancia deste período. Neste tempo apareceu a música. Algunhas culturas desenvolveron canoas con batangas capaces de aventurarse no océano, aínda que non haxa ningún rexistro escrito da innovación tecnolóxica dalgúns pobos ou culturas, existen probas dos seus emprendementos na exploración: os pobos malaios, por exemplo, espallaronse polo arquipélago da Malaisia, atravesaran o océano Índico até Madagascar e tamén atravesaran o océano Pacífico, o que requiría coñecer as correntes oceánicas, os patróns do clima, navegación e cartas estelares. As cartas estelares non eran feitas de papel, máis si con cordas, varas e cunchas. Os seus barcos eran de clase oceánica, fai miles de anos, antes de que a tecnoloxía marítima de Occidente fose capaz de facer os descubrimentos marítimos.
A fase principal de predominio da economía cazadora-colleiteira chámase Paleolítico e o final denomínase epipaleolítico ou mesolítico; a Idade de Pedra posterior, durante a cal se desenvolverón os rudimentos da tecnoloxía agraria, chámase período Neolítico. Estas foron as bases da tecnoloxía industrial moderna.
Idade de Ferro
A Idade de Ferro empezou tras o desenvolvemento da tecnoloxía necesaria para o traballo do ferro, material que substituíu ao bronce e posibilitou a creación de ferramentas máis resistentes e baratas. En moitas culturas euroasiáticas a Idade de Ferro foi a última fase anterior ao desenvolvemento da escritura, aínda que de novo non se pode dicir que isto sexa universal.
Antigo Exipto
200px|miniatura|Traballo en serie no Antigo Exipto. Os exipcios inventaron e usaron moitas máquinas simples, como o plano inclinado e a panca, para axudarse nas construcións. O papel exipcio, feito de papiro e a olería foron exportados pola conca Mediterráneo.Con todo a roda non aparecería ata que invasores estranxeiros trouxeron con eles carros. Tamén desempeñaron un importante papel no desenvolvemento da navegación marítima ou tecnoloxía marítima, mediterránea, tanto en barcos como faros.
Houbo avances significativos durante o período dinástico en astronomía, matemáticas, medicina e xeometría, esta última unha consecuencia da necesidade de preservar a propiedade das terras de labranza, que eran alagadas anualmente polo río Nilo, perdéndose as referencias ás lindes. O triángulo rectángulo e outras regras tamén servían para representar estruturas rectilíneas, usadas nos planos de construción. Exipto tamén era un centro de investigación sobre alquimia recoñecido no resto do mundo occidental.
Antiga Grecia
miniatura|170px|Imaxe orixinal do [[mecanismo de Anticitera]] Os gregos inventaron moitas tecnoloxías e melloraron outras xa existentes, sobre todo durante o período helenístico. Herón de Alexandría inventou un motor a vapor básico e demostrou que tiña coñecementos de sistemas mecánicos e pneumáticos. Arquimedes inventou moitas máquinas. Os gregos foron únicos na era preindustrial pola súa capacidade de combinar as investigacións científicas co desenvolvemento de novas tecnoloxías. Un exemplo é o parafuso de Arquimedes, que primeiro se concibiu matematicamente e máis tarde construiose. Tamén inventaron a balista e computadoras analóxicas primitivas, como o mecanismo de Anticitera. Os arquitectos gregos foron os responsables das primeiras cúpulas e tamén os primeiros en investigar o número áureo e a súa relación coa xeometría e a arquitectura.
Á parte da eolípila de Herón, os gregos foron os primeiros en inventar os muíños de vento e de auga, o que lles fixo pioneiros en tres dos catro métodos de propulsión non animal anteriores á Revolución industrial (o cuarto é a navegación), aínda que só se usou a enerxía hidráulica.
Europa Tribal
Ao redor de 1.000 a.C.-500 a.C., as tribos xermánicas tiñán unha civilización na idade de bronce, mentres os Celtas estaban na idade de ferro na época da cultura de Hallstatt. Posteriormente, as súas culturas entraran en colisión coas prácticas militares e agrícolas dos Romanos, hai dous mil anos, o que levou a Europa a beneficiarse dos progresos sociais e tegnoloxicos romanos.
Roma
miniatura|Aixada romana de ferro, de fai 2000 anos. Este artefacto atópase exposto no [[Museo Field de Chicago.]] Os romanos desenvolveron unha agricultura sofisticada, melloraron a tecnoloxía do traballo con ferro e de albanelaría, melloraron a construción de estradas (métodos que non quedaron obsoletos ata o desenvolvemento do macádam no século XIX), a enxeñería militar, a enxeñería civil, o fiado e o tecido con moitas máquinas diferentes como a colleitadora, que axudaron a incrementar a produtividade de moitos sectores da economía romana.
Os enxeñeiros romanos foron os primeiros en construír arcos monumentais, anfiteatros, acuedutos, baños públicos, pontes de pedra e criptas. Algunhas invencións romanas notables foron o códice, o vidro soprado e o formigón. Como Roma está situada nunha península volcánica cuxa area contén grans cristalinos, o formigón romano foi especialmente resistente ao tempo. Algunhas das súas edificacións mantivéronse en pé máis de dous mil anos.
A civilización romana estaba altamente urbanizada para os estándares pre-modernos. Moitas cidades do Imperio tiñan máis de 100 000 habitantes, sendo Roma a máis poboada da antigüidade. Os trazos da vida urbana romana comprendían edificios de varios pisos, rúas pavimentadas, retretes de cisterna públicos, fiestras de vidro e calefacción en chans e paredes. Os romanos entenderon a hidráulica e construíron fontes e obras hidráulicas, especialmente acuedutos. Algunhas termas conserváronse ata a actualidade. Os romanos desenvolveron moitas tecnoloxías que se perderon na Idade Media e non se reinventaron ata o século XIX e o XX.
India
A Civilización do val do Indo, situada nunha área rica en recursos é relevante pola súa temperá aplicación das tecnoloxías sanitaria e de planificación civil. As cidades do val teñen uns dos primeiros exemplos de baños públicos, cloacas pechadas e celeiros comunais.
A India antiga foi tamén punteira na tecnoloxía marítima; así, un panel atopado en Mohenjo-daro, mostra unha nave navegando. A construción de barcos descríbese con detalle no Yukti Kalpa Taru, un texto Indio antigo sobre a construción de embarcacións.
A arquitectura e técnicas de construción indias, chamadas 'Vaastu Shastra', suxiren unha comprensión profunda da enxeñería de materiais, a hidroloxía e os servizos sanitarios. A cultura india foi tamén pioneira no uso de tinguiduras vexetais, como o índigo e os procedentes do cinabrio. Moitas destas tinguiduras empregáronse en pinturas e esculturas. O uso de perfumes demostra coñecementos químicos, especialmente dos procesos de destilación e purificación.
China
miniatura|[[Esfera armilar chinesa.]] De acordo co investigador Joseph Needham, os chineses realizaron moitos inventos e descubrimentos primeirizos. Algunhas innovacións tecnolóxicas chinesas de importancia foron os primeiros sismógrafos, mistos, o papel, o ferro fundido, o arado de ferro, a sembradora multitubo, o ponte colgante, a carretilla, o emprego do gas natural como combustible, o compás, o mapa de relevo, a hélice, a bésta e a pólvora. Outros descubrimentos e invencións chineses, pero da Idade Media, son o barco de pas, a impresión xilográfica, os tipos móbiles, a pintura fosforescente, a transmisión de cadea, o mecanismo de escape e a roda de fiar.
Incas
Os Incas tiñan grandes coñecementos de enxeñería, ata para os estándares actuais. Un exemplo disto é o emprego de pedras de máis dunha tonelada nas súas construcións (por exemplo en Machu Picchu, Perú), postas unha xunto á outra axustando case perfectamente. Os pobos tiñan canles de irrigación e sistemas de drenaxe, o que facía moi eficiente á agricultura. Aínda que algúns afirman que os incas foron os primeiros en inventar a hidroponia, a tecnoloxía agraria, aínda que avanzada, estaba aínda baseada no chan. Esta tecnoloxía, que comprendía o uso de socalcos graduados, permitía obter gran rendemento do chan de terras situadas en fortes pendentes.
Maias
Aínda que a Civilización Maia non tiña tecnoloxía metalúrxica nin inventara a roda, desenvolveron complexos sistemas de escritura e astroloxía e crearon traballos esculturales de pedra. Como os incas, tiñan boas tecnoloxías de construción e agrarias, aínda que xa tiñan varios coñecemento de orde astronómica que sabemos hoxe en día
Medievo
A tecnoloxía da Idade Media pódese describir como unha simbiose entre traditio et innovatio. Aínda que a tecnoloxía medieval considerouse durante moito tempo un paso atrás na evolución da tecnoloxía occidental, nalgúns casos nun intento dalgúns autores de denunciar á igrexa como antagonista do progreso científico (véxase o mito da terra plana), unha xeración de medievalistas dos que Lynn White pode ser a súa cabeza máis visible puxeron énfase desde a década de 1940 no carácter innovador de moitas técnicas medievais. Algunhas contribucións medievais son por exemplo os reloxos mecánicos, as lentes e os muíños de vento. A xente da idade media inventaron tamén algúns obxectos máis discretos, como o botón ou a marca de auga. En navegación, os cimentos daera dos descubrimentos aséntanse na introdución (aínda que non invención) do astrolabio, o compás, a vea latina e o temón de codaste.
Principio da Idade Moderna
O principio da Idade Moderna esténdese desde a Toma de Constantinopla polo Imperio Otomán en 1453 ata a Revolución francesa en 1789, ou sexa un período de 336 anos. Os turcos no 1300 conquistan Asia Menor baixo o mando do sultán, Osman (de aí o nome otomán). O seu fillo Orjàn logra armar un poderoso exército, como unha especie de lexión estranxeira, e conquista máis territorios na zona dos Balcáns. Moitos católicos deses territorios convértense ao islamismo. En 1389 os turcos vencen aos serbios (católicos) no Campo de Merlos, como vinganza pola morte de sultán en mans dun terrorista serbio. Esa batalla é considerada sacra polos serbios e aínda hoxe recórdana. Tampouco perdoan ás familias que naquel momento convertéronse á relixión musulmá.
En 1453 toman Constantinopla, dando lugar á caída definitiva do Imperio romano de Oriente. Os historiadores consideran este acontecemento como o fin da Historia Antiga. O Imperio Otomán perdurará ata o final da primeira guerra mundial en 1918.
Revolución industrial
A Revolución industrial é un período histórico comprendido entre a segunda metade do século XVIII e principios do XIX, no que o Reino Unido en primeiro lugar, e o resto da Europa continental despois, sofren o maior conxunto de transformacións socioeconómicas, tecnolóxicas e culturais da Historia da humanidade, desde o Neolítico.
A economía baseada no traballo manual foi substituída por outra dominada pola industria e a manufactura. A Revolución comezou coa mecanización das industrias téxtiles e o desenvolvemento dos procesos do ferro. A expansión do comercio foi favorecida pola mellora das rutas de transportes e posteriormente polo nacemento do ferrocarril. As innovacións tecnolóxicas máis importantes foron a máquina de vapor e a denominada Spinning Jenny, unha potente máquina relacionada coa industria téxtil. Estas novas máquinas favoreceron enormes incrementos na capacidade de produción.
A produción e desenvolvemento de novos modelos de maquinaria as dúas primeiras décadas do século XIX facilitou a manufactura noutras industrias e incrementou tamén a súa produción.
Século XIX
O século XIX produciu grandes avances nas tecnoloxías de transporte, construción e comunicacións. O motor a vapor, que existira na súa forma moderna desde o século XVIII aplicouse ao barco de vapor e ao ferrocarril. O telégrafo tamén se empregou por primeira vez con resultados prácticos no século XIX. Outra tecnoloxía que viu a luz no século XIX foi a lámpada incandescente. No estaleiro de Portsmouth foi onde, ao fabricar poleas para embarcacións completamente mediante máquinas iniciouse a era da produción en masa. As máquinas ferramentas empezáronse a empregar para fabricar novas máquinas na primeira década do século, e os seus principais investigadores foron Richard Roberts e Joseph Whitworth. Os barcos de vapor finalmente fabricáronse completamente de metal e desempañaron un papel de importancia na abertura do comercio entre o Xapón, a China e occidente. Charles Babbage concibiu a computación mecánica, pero logrou que dese froitos. A segunda revolución industrial de finais do século XIX viu o rápido desenvolvemento das tecnoloxías química, eléctrica, petrolífera e do aceiro e a súa conexión coa investigación tecnolóxica altamente vertebrada.
Século XX
A tecnoloxía do século XX desenvolveuse rapidamente. As tecnoloxías de comunicacións, transporte, a difusión da educación, o emprego do método científico e os investimentos en investigación contribuíron ao avance da ciencia e a tecnoloxía modernas. Algunhas tecnoloxías como a computación desenvolvéronse tan rápido como o fixeron en parte debido ás guerras ou á ameaza delas, pois houbo moitos avances científicos asociados á investigación e o desenvolvemento militar, como a computación electrónica. A radiocomunicación, o radar e a gravación de son foron tecnoloxías clave que achandaron o camiño á invención do teléfono, o fax e o almacenamento magnético de datos. As melloras nas tecnoloxías enerxética e de motores tamén foron enormes e inclúen o aproveitamento da enerxía nuclear, avance resultado do Proxecto Manhattan. Mediante o uso de computadores e laboratorios avanzados os científicos modernos desentrañarón o código do ADN o que supuxo grandes avances no eido da medicina.
Século XXI
Nos poucos anos que transcorreron do século XXI a tecnoloxía avanzou rapidamente, progresando en case todos os campos da ciencia. A taxa de desenvolvemento dos computadores é un exemplo da aceleración do progreso tecnolóxico, o que leva a algúns a prognosticar a aparición dunha singularidade tecnolóxica neste século.
Medida do progreso tecnolóxico
Moitos sociólogos e antropólogos crearon teorías sociais concernentes á evolución social e cultural. Algúns, como Lewis H. Morgan, Leslie White e Gerhard Lenski parten dunha aproximación máis moderna e céntranse na información. Canta máis información e coñecemento posúe unha sociedade, máis avanzada é. Identifica catro etapas do desarollo humano, baseadas nos avances na historia da comunicación. Na primeira etapa a información transmítese por xenes. Na segunda, os humanos poden aprender e transmitir información mediante a experiencia. Na terceira empezan a empregar sinales e desenvolver a lóxica. Na cuarta crean sinales, desenvolven a lingua e a escritura. Os avances na tecnoloxía de comunicacións tradúcense en avances no sistema económico, o sistema político, a distribución de bens, a desigualdade social e outros aspectos da vida social.
Alcubilla de las Peñas
Alcubilla de las Peñas é un concello español da provincia de Soria (Castela e León). A súa poboación é de 72 habitantes (INE 2012) e ocupa unha superficie de 86,06 km².
007: Nunca digas endexamais
007: Nunca digas endexamais (en Never Say Never Again) é un filme da saga de James Bond estreado en 1983. Foi dirixido por Irvin Kershner e está protagonizado por Sean Connery. O guión foi escrito por Lorenzo Semple Jr., coa colaboración non acreditada de Dick Clement e Ian La Frenais, a partir dunha historia de Kevin McClory, Jack Whittingham e Ian Fleming. É a segunda adaptación da novela de Feming Thunderball, que fora adaptada anteriormente no filme de 1965 do mesmo nome. Ó contrario que a maioría dos filmes de James Bond, 007: Nunca digas endexamais non foi producido por Eon Productions, senón por unha compañía independente.
Quela
O termo deriva do latín científico chela, e este á súa vez do grego antigo χηλή chēlḗ 'garra', 'uña curvada'.
A quela está constituída pola articulación de dous artellos, un basal prolongado por unha apófise, e outro distal.
Nos artrópodos encontramos dous casos especialmente significativos en canto á presentación e o papel das quelas:
Cómpre sinalar que non existe homoloxía entre os tipos de apéndices citados: as quelas o quelípodos de certos crustáceos, os de certos arácnidos e os quelíceros de todos os arácnidos e demais quelicerados. Debe observarse tamén que en arácnidos como os escorpións existen á vez quelípodos e quelíceros, aínda que aos primeiros se lles chama habitualmente pedipalpos.
Termos relacionados son:
Perfecto Dávila Ubeira
Perfecto da Vila Ubeira ou Perfecto Dávila Ubeira, finado en Vigo en 1934, foi un mestre e político galego.
Traxectoria
Mestre interino no Rosal, foi recoñecido como propietario en 1915. Foi mestre de Bembribe (Lavadores) en 1916, de Cadrelo (Marín) en 1918, e mestre propietario de Matalobos (A Estrada) en outubro de 1919. Solicitou a excedencia a finais de 1919. Practicante en Pontevedra, foi nomeado secretario da Asociación de practicantes da provincia de Pontevedra en abril de 1919, e en outubro dese ano foi comisionado para unha viaxe de propaganda polo país para constituír a a Federación Regional Galega de Practicantes. En 1922 reintegrouse ao maxisterio e foi nomeado mestre de Saxamonde (Redondela). Foi un dos fundadores do PCE e o primeiro secretario da Federación Comunista de Galicia en 1923. Volveu solicitar a excedencia do maxisterio en 1927. Ao ano seguinte foi elixido secretario do Colexio de Practicantes de Vigo. Formou parte da candidatura comunista ás eleccións a Cortes Constituíntes de 1931 pola provincia da Coruña encabezada por José Silva Martínez. O 23 de agosto de 1931 foi elixido presidente do raio comunista de Vigo, continuando no posto até a súa morte a principios de 1934.