cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Atol Mili
O atol Mili é un atol de 92 illas no Océano Pacífico, forma un distrito lexislativo da cadea Ratak nas Illas Marshall. Atópase aproximadamente a 78 km. ao sueste de Arno. A súa superficie total é de 14´9 km² polo que é o segundo máis grande das Illas Marshall logo de Kwajalein. Encerra unha lagoa, cunha superficie de 760 km². O atol está separado por unha canle de auga chamado paso Klee do atol Knox, que é considerablemente menor. A poboación do atol Mili era de 1032 habitantes en 1999. A aldea principal tamén se chama Mili. Outras aldeas son Nallu, Enejet, Lukonor, Tokewa, e Wau. Nallu, Enejet e Lukonwor só son accesibles desde Mili por terra durante a baixamar. Só Mili e Enejet, teñen pistas de aterraxe para avións pequenos. O aeroporto de Mili e o aeroporto de Enejet son atendidos por Air Marshall Islands.
Historia
O infame negreiro Bully Hayes foi propietario do illote Tokowa en Milla durante o século 19 usouna como base para as súas operacións. O atol Mili foi reclamado polo Imperio Alemán xunto co resto das Illas Marshall en 1884. Os alemáns estableceron un centro de comercio e en 1870 unha igrexa cristiá. Despois da primeira guerra mundial, a illa caeu baixo o Mandato do Pacífico Sur do Imperio xaponés. En Mili atopabase unha estación de radio e unha estación meteorolóxica, pero en 1942 durante a segunda guerra mundial instalouse unha base de hidroavións. Entre finais de 1942 e finais de 1943, os xaponeses tamén construirun un campo de aviación terrestre con tres pistas de aterraxe (4750, 4550, 4400), e numerosos edificios de apoio, incluíndo unha estación de radar. A illa foi fortificada con defensas costeiras e artillería antiaérea. Entre mediados de 1943 e agosto de 1945, Mili foi bombardeada por avións da mariña dos Estados Unidos con base en portaavións e por buques de guerra. Os ataques aumentaron en frecuencia e gravidade a partir da caída de Majuro e Kwajalein en mans dos Estados Unidos. Dos 5.100 homes da gornición xaponesa (2600 da Armada Imperial Xaponesa e 2500 do Exército Imperial Xaponés) só a metade sobreviviron ata o final da guerra. Tras o final da segunda guerra mundial, Mili quedou baixo o control dos Estados Unidos, como parte do Territorio en Fideicomiso das Illas do Pacífico. A illa forma parte da independente República das Illas Marshall desde 1986.
O motín do Globe
En 1823 o baleeiro Globe de Nantucket, Massachusetts, foi levado a Mili polos seus amotinados. Logo de matar ao capitán do barco e os seus tres oficiais, Samuel B. Comstock "Bloody Sam" ancorou o barco aquí. Poucos días logo de ancoraxe, Comstock foi asasinado polo seu compañeiro de motín Silas Payne. Seis dos tripulantes fuxiron na nave e nove homes quedaron abandonados na illa. O clipper Dolphin, rescatounos dous anos máis tarde, todos menos dous dos membros da tripulación fora asasinado polos insulares.
Áspide
A áspide (Vipera aspis) é unha víbora velenosa nativa de Europa. De adulta alcanza entre 70 e 90 cm, cos machos un pouco máis grandes cás femias. Caracterízase pola cabeza en punta de frecha e a pupila vertical. É unha especie común nos Alpes e nos Pireneos. Non se debe confundir coa naia exipcia (Naja haje), tamén coñecida popularmente como áspide de Cleopatra.
Globo (xoguete)
miniatura|dereita|Globos con cores diversas. Un globo é un recipiente de material flexíbel enchido con gas, decote destinado a ser un xoguete para os cativos ou para enfeitar festas tal que aniversarios ou outras cerimonias. Así mesmo, os globos tamén son un bo soporte publicitario ao permitir seren serigrafados co logo ou eslogan da marca comercial en cuestión. Os globos modernos están fabricados con materiais como goma, látex, ou nailon, podendo adoptar diversas formas que se manifestan ao seren inflados. O seu interior adoita ser enchido ben con aire o con helio, sendo necesario para este último caso o uso dun inflador específico.
Cómpre salientar que os primeiros globos estaban feitos coa mexa dos animais namentres que o globo moderno é un invento de Michael Faraday e tivo lugar nos primeiros compases do século XIX, se ben a produción en masa non se alcanzou até a década de 1930.
Ferrol Vello
Para o artigo sobre o lugar, véxase Ferrol Vello, Mera de Abaixo, Ortigueira miniatura|Unha vista de Ferrol Vello ou Ferroliño desde os peiraos. miniatura|O nome da rúa do Castro evoca as orixes de Ferrol no Ferrol Vello.
Ferrol Vello é un barrio histórico, orixe mariñeira da cidade de Ferrol, orientado cara ao porto e refuxiado no fondo da ría de xeito compacto.
Evolución e características
Ata o século XVIII a vila de Ferrol non se estendía alén do propio Ferrol Vello e dependía das casas nobiliarias dos Lemos e dos Andrade. A comunicación co exterior facíase especialmente por mar sendo a comunicación por terra de case illamento. Ao longo do tempo mantivo a súa estrutura medieval dun xeito continuado, aínda apreciable no trazado viario e no parcelario urbano.
A tipoloxía edificatoria é diversa e vai dende casas con solaina e tipicamente mariñeiras ata aqueles edificios que presentan unha notable arquitectura art déco modernista ou racionalista. O seu estado de conservación é deficiente e as intervencións das últimas décadas moi desafortunadas.
Protección
O barrio de Ferrol Vello está protexido dende o ano 2001 como conxunto dentro do PXOM. No 2006 a Comisión cidadá pola recuperación de Ferrol Vello solicitou a súa declaración como Ben de Interese Cultural á Consellería de Cultura e Deporte que, naquel momento, dirixía a conselleira do BNG Ánxela Bugallo. A incoación do procedemento para declarar Ben de Interese Cultural produciuse o 27 de febreiro de 2009, dous días antes das eleccións ao Parlamento de Galicia. Logo de case 24 meses de procedemento administrativo, no que inicialmente se deixou sen efecto a incoación da declaración, Ferrol Vello foi declarado Ben de Interese Cultural, en categoría de Conxunto Histórico, polo Consello da Xunta de Galicia o 10 de febreiro de 2011, admitindo os recursos da Comisión Cidadá Pola Recuperación de Ferrol Vello e outras entidades como o Concello de Ferrol.
O Reirado, O Reirado, Alfoz
O Reirado é un lugar da parroquia do Reirado no concello lugués de Alfoz na comarca da Mariña Central. Segundo o IGE, en 2011 tiña 19 habitantes (8 homes e 11 mulleres).
Oslac
Oslac (nórdico antigo Ásleikr/Áslákr (latinizado como Ansleicus, escandinavo moderno Aslak) e antigo alto alemán Ansleh -Anslech, Ansleccus-) é un antropónimo anglosaxón que pode referirse a:
ASL Airlines Ireland
ASL Airlines (Ireland) Limited, anteriormente Air Contractors, é unha aeroliña irlandesa de carga e pasaxeiros. Opera servizos regulares de carga por toda Europa en nome de empresas como FedEx Feeder e DHL Express. Opera tamén voos chárter de pasaxeiros e realiza algúns servizos para aeroliñas regulares. ASL Airline Holdings Limited, a compañía nai de ASL Airlines Ireland, ten a súa sede en Dublín.
Historia
A aeroliña fundouse e comezou a operar en 1972 como Air Bridge Carriers no aeroporto de East Midlands. En setembro de 1992 adoptou o nome Hunting Cargo Airlines e en 1997 rematou de transferir todas as súas operacións a Irlanda. En xuño de 1998 o Hunting Group vendeu a súa división de aviación a un consorcio formado por CMB Compagnie Maritime Belge e Safair (parte de Imperial Group), e a aeroliña foi rebautizada como Air Contractors. Imperial Group transferiu o 49% das súas accións na compañía a 3P Air Freighters/Petercam S.A. en 2007.
Air Contractors mercou a aeroliña francesa Europe Airpost o 14 de marzo de 2008. Tras incorporar Europe Airpost o grupo pasou a chamarse ASL Aviation Group, representando o nome as súas tres actividades principais: Airlines, Support and Leasing (aeroliñas, soporte e alugueiro).
En 2010 Air Contractors comezou a transportar pasaxeiros usando un avión Boeing 737-300 xunto co seu asociado, Europe Airpost.
O 4 de xuño de 2015 ASL Aviation Group anunciou que Air Contractors converteríase en ASL Airlines Ireland, Europe Airpost en ASL Airlines France, Farnair Hungary en ASL Airlines Hungary e Farnair Switzerland e ASL Airlines Switzerland.
A compañía anunciou o 5 de febreiro de 2016 que chegara a un acordo para mercar TNT Airways e PAN Air, coa condición que a compra de TNT por parte de FedEx continuase adiante. A venda realizouse en maio de 2016. TNT Airways converteuse en ASL Airlines Belgium e Pan Air en ASL Airlines Spain.
A principios de 2017 ASL Aviation Group pasou a chamarse ASL Airline Holdings.
Frota
En setembro de 2017 a frota de ASL Airlines Ireland estaba formada polos seguintes avións:
Paredes de Coura
Paredes de Coura é unha vila portuguesa no Distrito de Viana do Castelo, rexión Norte e subrexión do Minho-Lima, con cerca de 1 500 habitantes.
É sede dun municipio con 138,02 km² de área e 9 571 habitantes (2001), subdividido en 21 freguesías. O municipio está limitado ao norte polos municipios de Valença e Monção, ao leste por Arcos de Valdevez, ao sur por Ponte de Lima e ao oeste por Vila Nova de Cerveira.
As freguesías de Paredes de Coura son as seguintes:
Flanagan Flash-Back
Flanagan Flash-Back é un libro publicado no 2009 de Andreu Martín e Jaume Ribera. É o duodécimo da serie protagonizada polo detective xuvenil Flanagan.
Trama
Nos primeiros días de setembro, pouco antes do seu décimo oitavo aniversario, Flanagan descobre que a súa primeira moza, Clara Longo, foi detida acusada de tráfico ilegal de xoias.
Entrementres o Komando Destruction, o grupo de rapaces de dez anos que xa ten aparecido noutras historias, quere contratalo para facer chantaxe á súa mestra.
Flanagan non dubida á hora de axudar a Clara, malia que esta pídelle que a deixe en paz, pero, quizais por sentimento de culpa, sente a necesidade de ir tras Clara. Porén, todo se complica cando sabe que Clara pasou a noite en comisaría por mor da morte da súa tía, coa que vivía.
Flanagan investiga a morte da tía, centrándose no seu mozo, e nun posible amante. Tras unha boa sesión de acción (coma sempre, mesturada con escenas divertidas e absurdas para os perseguidores de Flanagan), e persecucións (desta volta axudado pola nova Honda CBR 125 do detective), no último momento, coa axuda de Charche e Nines, evita a morte de Clara.
Finalmente, descóbrese que o presunto amante da tía era un xuíz que abusara sexualmente de Clara co consentimento da súa tía.
O relato remata cunha festa sorpresa organizada por Charche e Nines, onde están invitados moitos dos coñecidos e amigos de Xan.
Narración
O libro ten un crossover coa novela El com del crim dos mesmos autores, quinto volume da saga protagonizada polo detective Àngel Esquius.
Leónidas II
Foi desterrado no 242 a.C., no 240 a.C. volveu ocupar o seu trono.
Adrián López Álvarez
Adrián López Álvarez, nado en Teberga (Asturias) o 8 de xaneiro de 1988, é un futbolista español. Xoga de dianteiro e o seu equipo actual é o CA Osasuna da Liga Santander.
Traxectoria
No verán de 2006, cando aínda tiña 18 anos, foi fichado polo Deportivo da Coruña. Anotou o seu primeiro gol en Primeira División nun partido de Liga contra o FC Barcelona nunha grande internada polo centro que culminou ante o porteiro Víctor Valdés o 31 de marzo de 2007.
A tempada 2007/08 comezouna no Deportivo, aínda que se foi cedido ao Deportivo Alavés de Segunda División no mercado de inverno, onde anotou tres goles que axudaron ao equipo vitoriano a manter a categoría.
Na campaña 2008/09 foi cedido novamente, esta vez ao Málaga CF, onde marcou tres goles en 28 partidos xogados, o primeiro deles o 28 de setembro de 2008 contra o Real Valladolid.
A partir da tempada seguinte regresou ao Deportivo, conseguindo afianzarse no equipo titular e mellorando as súas cifras goleadoras. Na tempada 2010/11 foi o máximo goleador do equipo con 8 goles. Con todo, o equipo coruñés terminou descendendo a Segunda División ao final desa campaña.
O 11 de agosto de 2017 anunciouse a súa fichaxe polo Deportivo da Coruña, cedido polo FC Porto durante unha temporada con opción de compra.
Selección nacional
Foi internacional coa Selección de fútbol Sub-20 de España. Actualmente é convocado habitualmente para os partidos da Sub-21. En maio de 2011 foi convocado para xogar a Eurocopa sub-21, celebrada en Dinamarca en xuño do mesmo ano, onde se proclamou campión e máximo goleador do torneo con cinco goles.
Participacións en Copas do Mundo
En 2007 disputou a Copa Mundial de Fútbol Sub-20 coa selección española no Canadá. Adrián foi un dos estandartes da selección, obtendo a Bota de Prata do mundial con 5 goles.
Benny Benassi
Marco Benassi, máis coñecido como Benny Benassi, naceu en Milán o 13 de xullo de 1967. A música deste DJ italiano podería dicirse que é unha mestura de euro house e electroclash.
Benassi actualmente vive na cidade de Reggio Emilia, que está localizada a 100 km ó sur de Milán. Benny traballa co seu curmán, Alle Benassi. Ambos producen cancións baixo o nome Benassi Bros. desde a década de 1980. Os Benassi Bros. comezaron a súa carreira na súa vila natal e logo trasladáronse ó estudio de produción de Larry Pignagnoli chamado Off Limits. Os Benassi Bros. tivieron a oportunidade de colaborar con artistas coma Whigfield, J.K. e Ally & Jo.
No 2001 Benassi produciu a canción "I Feel so Fine" usando o pseudónimo KMC e incluíu a vocalista Dhany. Grazas a este sinxelo, Benassi chegou ós primeiros postos nas listas musicais mundiais. Logo deste éxito os Benassi Bros. comezaron a traballar no seu próximo proxecto: Benny Benassi presents The Biz. O dito proxecto produciu unha mestura de varios xéneros electrónicos incluíndo electro, techno e house. O primeiro sinxelo que se lanzou baixo este nome foi "Satisfaction" (single que se engadiu o álbum de Benassi titulado Hypnotica), o cal foi un éxito mundial durante o 2003 e parte do 2004. As cancións producidas por Benassi foron moi populares no Reino Unido e escoitáronse en moitas discotecas arredor do mundo. Benassi tamén fai remixes das cancións doutros artistas contemporáneos tales como DJ Tomcraft, Fischerspooner, Sonique e ata Outkast.
Recentemente Benassi creou unha discográfica chamada Pump-kin Music coa meta de conseguir novos produtores que aínda non estean contratados por outras discográficas. Benassi espera poder darlle fama a DJs e produtores que aínda non a teñan.
Abano
miniatura|Abano xaponés Un abano, tamén denominado abanador ou abanico é un instrumento para darse aire ó movelo dun lado a outro.
Coñécense relevos exipcios antigos mostrando o uso do abano en cerimonias do palacio. Os gregos convertérono nun instrumento de uso doméstico desde o século V a.C., e deles pasou o seu uso a etruscos e romanos. Os xaponeses inventaron o abano pregable no século VII, os portugueses levárono a Europa no século XV e no século XVII adoptou a forma actual.
Radiación gamma
miniatura|200px|dereita |Radiación gamma Radiación gamma ou raio gamma  (γ) é un tipo de radiación electromagnética producida xeralmente por elementos radioactivos, procesos subatómicos como a aniquilación dun par positrón-electrón. Este tipo de radiación tan enerxética tamén se produce en fenómenos astrofísicos de gran violencia.
A enerxía deste tipo de radiación é medida en Megaelectron-volts (MeV). Un Mev corresponde a fotóns gamma de lonxitudes de onda inferiores a 10^{-11} metros ou frecuencias superiores a 10^{19} Hz.
Características
Debido ás altas enerxías que posúen, os raios gamma constitúen un tipo de radiación ionizante capaz de penetrar na materia máis profundamente que a radiación alfa ou beta. Debido á súa elevada enerxía, poden causar danos no núcleo das células, por iso úsanse para esterilizar equipos médicos e alimentos.
Os raios gamma prodúcense na pasaxe dun nucleón dun nivel excitado para outro de menor enerxía e, na desintegración de isótopos radioactivos. Están xeralmente asociados á enerxía nuclear e aos reactores nucleares. A radioactividade atópase no noso medio natural, desde os raios cósmicos que bombardean a Terra provenientes do Sol e das galaxias de fóra do noso sistema solar, ata algúns isótopos radioactivos que fan parte do noso medio natural. Os raios gamma producidos no espazo non chegan á superficie da Terra, pois son absorbidos na parte máis alta da atmosfera. Para observar o universo nestas frecuencias, é necesaria a utilización de balóns de grande altitude ou observatorios espaciais. En ambos os casos utilízase o efecto Compton para detectar os raios gamma.
Os raios gamma prodúcense en fenómenos astrofísicos de alta enerxía como en explosións de supernovas ou núcleos de galaxias activas. En astrofísica denomínanse GRB(Gamma Ray Bursts) as fontes de raios gamma que duran algúns segundos ou algunhas poucas horas, seguindo logo un brillo decrecente da fonte en raios X. Ocorren en posicións aleatorias do ceo e a súa orixe permanece aínda baixo discusión científica. En todo caso parecen constituír os fenómenos máis enerxéticos do universo.
A radiación gamma úsase nos exames da medicina nuclear, concretamente nos PET. É detectábel cunha cámara gamma.
Chittagong
Chittagong (চট্টগ্রাম, Chôṭṭôgramé) é unha cidade de Bangladesh, a segunda en importancia trala capital, Dacca, situada no sueste do país a ourelas do río Karnaphuli, preto da súa desembocadura no Golfo de Bengala fronte ao Delta do Ganxes. Centro comercial e industrial da rexión agrícola circundante, conforma unha metrópole que supera os catro millóns de habitantes.
Coñecido porto dende a antigüidade, formaba parte do reino birmano de Arakan (na costa occidental de Myanmar) ata a época colonial, na que portugueses primeiro (s.XVI) e a Compañía Británica das Indias Orientais (s.XVII) despois fixeron de Chittagong unha base portuaria de importancia na rexión.
O forte crecemento nas últimas décadas vai asociado a unha zona económica especial na perspectiva de constituires o futuro nodo de transportes das rexións interiores dos países veciños (nordeste da India, norte de Myanmar, suroeste da China).
Luis Enrique
Luis Enrique Martínez García, nado en Xixón o 8 de maio de 1970, é un exfutbolista español e actual adestrador de fútbol. Xogaba de centrocampista ou dianteiro e foi internacional coa selección española. En xullo de 2018 comezou a adestrar a Selección de fútbol de España. Actualmente é adestrador do Paris Saint-Germain.
Adestrador
Dous días despois da súa marcha do Celta, o Futbol Club Barcelona anunciou a súa contratación por dúas tempadas.
O 5 de xullo de 2023 foi presentado como novo adestrador do Paris Saint-Germain ata xuño de 2025.
Revolución de 1820
miniatura|300px|Por liberal, de [[Francisco de Goya, un dos debuxos do álbum D (1803-1824), que finalmente non pasaron a prancha, como si o fixeron outros debuxos preparatorios desta mesma serie, que apareceron en Los disparates (1815-1823). A interpretación desta serie de gravados enigmáticos non é algo evidente, pero en xeral presentan distintos tipos de subversión contra a autoridade. ]]
miniatura|300px|Disparate del miedo, gravado nº 2.
Revolución de 1820 ou Ciclo prerrevolucionario de 1820 son os nomes cos que a historiografía designou o conxunto de procesos revolucionarios que tiveron lugar en Europa ao redor de 1820.
Foi a primeira das chamadas vagas ou ciclos revolucionarios que sacudiron Europa con posterioridade ás guerras napoleónicas e que se repetiron sucesivamente nas de 1830 e nas de 1848.
Os seus eixes ideolóxicos foron o liberalismo e o nacionalismo. Dado que os países máis afectados foron os do sur de Europa (os episodios doutras zonas, como Alemaña ou Francia, foron de moita menor importancia), con España como epicentro dun movemento que se estendeu a Italia e Portugal e, por outro lado, a Grecia, chamóuselle ciclo mediterráneo por contraposición ao ciclo atlántico, que a precedera na xeración anterior: as primeiras revolucións liberais ou revolucións burguesas, producidas a ambos os lados do océano Atlántico foron a Independencia dos Estados Unidos (1776) e a Revolución francesa (1789).
As revolucións de 1820 xurdiron como reacción á Restauración europea que se produciu como consecuencia da derrota da Francia revolucionaria, e que supoñía o restablecemento do Antigo Réxime e a aplicación dos principios lexitimistas do Congreso de Viena de 1815, confiados á forza e determinación intervencionista da Santa Alianza.
Esta alianza das monarquías absolutas finalmente conseguiu evitar a posibilidade dunha xeneralización do contaxio revolucionario e apagou os focos revolucionarios. Ante a desigualdade de forzas, como forma de organización dos revolucionarios de 1820 predominou a conspirativa, a través de sociedades secretas, similares á masonería, como a dos carbonarios do Reino de Nápoles.
Aínda que poden detectarse algunhas alteracións anteriores, o movemento revolucionario que suscitou o contaxio e, en varios casos, a imitación explícita (incluso de textos constitucionais), foi o pronunciamento dos militares liberais españois que iniciou o chamado trienio liberal.
As revolucións de Portugal e Italia (especialmente no Piemonte e no Reino das Dúas Sicilias) foron as seguintes. Con moita máis separación en tempo e espazo, tamén houbo movementos de moi distinta natureza no Imperio Ruso (revolta decembrista de 1825).
O caso máis peculiar foi o de Grecia. No século XVIII a decadencia do Imperio Otomán favoreceu a formación de grupos de bandoleiros e piratas que se converteron nos primeiros núcleos do levantamento nacional. A finais dese século, algúns gregos emigrados organizaron sociedades patrióticas para prepararen o alzamento. Estes emigrados propagaron con éxito en Europa os ideais do nacionalismo grego. Iniciada a revolta en 1820, a sublevación estendeuse rapidamente, e en 1822 a Asemblea de Epidauro proclamou a independencia. Divididos por loitas internas, os sublevados non puideron evitar que os turcos, co apoio de Exipto, reconquistasen o país en dous anos (1826-1827); pero as simpatías despertadas en toda Europa polo movemento nacionalista grego plasmáronse no tratado de Londres (1827), no que Francia, Inglaterra e Rusia proclamaron a autonomía de Grecia baixo a soberanía turca. A destrución da frota turco-exipcia na batalla de Navarino obrigou ao sultán Mahmut II a asinar o tratado de Adrianópolis (1829), no que se recoñecía o xa establecido no de Londres. Nesta mesma cidade asinouse en 1830 o protocolo que deu a total independencia Grecia (aínda que se perdeu unha parte da Tesalia).
Dearest
Dearest é o single nº 24 da cantante xaponesa Ayumi Hamasaki, lanzado ó mercado o día 27 de setembro do ano 2001 baixo o selo avex trax.
Detalles
Este é un dos únicos temas de Ayumi Hamasaki que formaron parte da banda sonora dun anime. A canción “Dearest” utilizouse como un dos endings da serie Inuyasha, e tamén se incluíu en varias compilacións desta serie.
O sinxelo foi un grande éxito, entrando ó primeiro lugar das listas de Oricon e tamén valéndolle a Ayumi para participar no Kohaku Uta Gassen do ano 2001 con este tema. Ademais, Ayumi gañou un Japan Record Award pola mellor canción dese ano.
O single tamén inclúe remixes de “NEVER EVER”, “Endless sorrow” e “M” creados por recoñecidos DJs House occidentais, como son Jonathan Peters, Hex Hector e Johnny Vicious.
Jonathan Dunne
Jonathan Dunne, nado en Kingston upon Thames en 1968, é un filólogo inglés ligado á cultura galega, da cal é tradutor.
Traxectoria
Estudou Filoloxía Clásica na Universidade de Oxford. Publicou un total de once traducións de libros escritos en linguas búlgara, catalá, galega e castelá.
É o tradutor de Manuel Rivas ao inglés, con Random House Mondadori no Reino Unido e Overlook Press nos Estados Unidos. Así mesmo, é o tradutor de Carme Riera ou Enrique Vila-Matas.
Dirixe a editorial Small Stations Press.
Premio de Xornalismo Johán Carballeira
miniatura|Entrega dos premios en 2021 en Bueu O Premio de Xornalismo Johán Carballeira é un certame convocado polo Concello de Bueu que premia artigos periodísticos en lingua galega. No ano 2018 fixo a súa XV edición. Este premio, conxuntamente co Premio de Poesía Johán Carballeira, recoñece a figura do político e escritor Johán Carballeira.
Tiësto
Tijs Verwest, nado o 17 de xaneiro do 1969 en Breda, máis coñecido co nome de DJ Tiësto, é un DJ tranceiros máis recoñecidos no mundo.
Random House
Random House Mondadori é un grupo editorial creado en 2001 a partir da fusión da división editorial Random House e a editorial italiana Mondadori. Dende 1998 é propiedade da empresa privada de comunicións Bertelsmann.
Selos editoriais
O grupo editorial Penguin Random House Grupo Editorial comprende os seguintes selos editoriais:
100%
"100%" foi o primeiro sinxelo do álbum de 1992 de Sonic Youth Dirty. Foi editado en xullo de 1992 polo selo DGC. Ao igual que o tema "JC", do mesmo álbum, a canción está adicada a Joe Cole, amigo da banda e antigo roadie de Black Flag, que foi asasinado en 1991. A letra foi escrita por Kim Gordon.
San Caetano, O Reirado, Alfoz
San Caetano é un lugar da parroquia do Reirado no concello lugués de Alfoz na comarca da Mariña Central. Segundo o IGE, en 2011 tiña 4 habitantes (2 homes e 2 mulleres).
Margaret Preston
Margaret Preston, nada como Margaret Rose McPherson o 29 de abril de 1875 en Adelaida e finada o 28 de maio de 1897 en Sydney, foi unha artista australiana.
Traxectoria
Nada como Margaret Rose McPherson en Port Adelaide o 29 de abril de 1875, Preston era filla do enxeñeiro David McPherson e de Prudence Lyle. Ós 30 anos, trala morte dos seus pais, Preston foi para a Europa onde algunhas das súas pinturas foron expostas nos salóns de París en 1905 e 1906. As súas principais influencias eran os posimpresionistas franceses, e despois o cubismo e a arte nipóna. Trala primeira guerra mundial coñeceu a William Preston, con quen casou en 1919. A parella viaxaba constantemente e frecuentemente recadaba material das tribos aborixes de Australia. Os seus gravados en madeira convertéronse na maior expresión da arte moderna australiana, mais os seus traballos máis famosos son as súas pinturas a óleos modernistas. En 1923 comezou a avogar por unha arte nacional que incluíse máis a cultura aborixe e constantemente usaba persoas dese pobo como figuras nas súas pinturas. Nos anos 40 comezou a usar liñas máis sinxelas e unha paleta de cores máis terrosa nas súas paisaxes ó óleo, influenciada pola arte aborixe. Preston faleceu o 28 de maio de 1963, deixando unha ampla obra e sendo unha das artistas mulleres máis lembradas de Australia.
Verdes, Coristanco
Santo Adrán de Verdes é unha parroquia que se localiza no norte do concello coruñés de Coristanco na comarca de Bergantiños. Segundo o padrón municipal de 2018 tiña 65 habitantes (27 mulleres e 28 homes) distribuídos en 3 entidades de poboación, o que supón un descenso en relación ao ano 1999 cando tiña 88 habitantes.
Patrimonio
A paraxe natural Refuxio de Verdes é unha zona onde as augas do Anllóns se atopan cunha serie de pedras que alteran o seu curso, dando lugar a cascadas e rápidos que, xunto coa vexetación e as construcións existentes, enchen de encanto o lugar.
Convertido en zona de esparexemento grazas ó labor de restauración, podemos atopar neste antigo coto de pesca un gran número de muíños, que dan conta da cantidade de millo e trigo que se recollía nestas terras.
Abanqueiro
Un abanqueiro é unha fervenza. Como topónimo pode referirse a:
Osred
Osred é un antropónimo anglosaxón que pode refrirse a:
Atol Ujae
Ujae é un atol de 15 illas no Océano Pacífico, e forma un distrito lexislativo da cadea Ralik nas Illas Marshall. A súa superficie total é de só 1´86 km², pero que encerra un lagoa de 185´94 km². Atópase aproximadamente a 122 km. ao oeste de Kwajalein.
A poboación de Ujae era de 448 en 1998.
Historia
Ujae foi reivindicado polo Imperio Alemán xunto co resto das illas Marshall en 1884. Despois da primeira guerra mundial, a illa caeu baixo o Mandato do Pacífico Sur do Imperio xaponés. Tras o final da segunda guerra mundial, quedou baixo o control dos Estados Unidos, como parte do Territorio en Fideicomiso das Illas do Pacífico ata a independencia das Illas Marshall en 1986.
Osric
Osric é un antropónimo anglosaxón que pode referirse a:
Coucheira
O termo coucheira pódese referir a:
Minga Guazú
miniatura|dereita|220px|Minga Guazú no departamento de Alto Paraná. Minga Guazú é un distrito do departamento Alto Paraná, no Paraguai. É parte de Gran Ciudad del Este. Anteriormente era coñecida como "Colonia Presidente Stroessner", pero foi cambiado despois da caída do ditador Alfredo Stroessner.
Topónimo
O seu nome deriva do español "minga", que significa traballo de cooperación para a mellora, e a palabra guaraní "guasu", que significa grande. Estas dúas palabras xuntas veñen significando "gran traballo en comunidade".
Historia
Minga Guazú foi fundada e creceu debido ao traballo dos Salesianos, liderados polo padre Guido Coronel, o fundador da cidade. A mediados da década de 1960, Coronel decidiu construír unha cidade a 20 quilómetros da fronteira co Brasil.
Clima
A temperatura media anual é de 21 °C, a máxima chega ós 38 °C e a mínima ós 0 °C. As maiores precipitacións do país rexístranse na rexión do Alto Paraná.
Demografía
Dos 60.719 habitantes, 31.358 eran do sexo masculino e 29.361 do sexo feminino, de acordo con estimacións da Dirección Xeral de Estadística, Censo e Investigacións.
Economía
Gran parte da actividade económica da cidade está baseada na agricultura. O seu principal produto é a soia, ademais de millo, mandioca, algodón, trigo, herba mate, cana de azucre, galiñas, legumes e feixóns. A maior industria do aceite de Paraguai está en Minga Guazú, de propiedade da multinacional Cargill.
O aeroporto guaraní está localizado na cidade de Ming Guazú. É un dos aeroportos máis modernos de América do Sur. Está situado a 4 km da Ruta VII e a 30 de Ciudad del Este.
A Minga Guazú Expo realízase anualmente en setembro. A festa patronal celebrarse o 24 de maio, o día de María Auxiliadora. O 6 de xullo celebrarse o "Día do Minguero".
Xacemento romano de Caldoval
miniatura|Centro de interpretación de Caldoval. O xacemento romano de Caldoval é un asentamento na ría de Ferrol, na enseada de Santa Lucía de orixe romana datado nos séculos I ou II da era actual e que permaneceu habitado ata os séculos V ou VI. Foi escavado e estudado de 2002 a 2006 antes do seu traslado. Atopábase situado en Punta Promontorio, onde foi construída Reganosa.
Descrición
Foi descuberto en 1997. Ten unha superficie duns mil metros cadrados, distribuídos en dúas áreas. Está considerada como unha vila romana estando situada ao carón da vila romana de Noville. Nun primeiro estudo atopouse unha estrutura rectangular, duns trinta metros de longo por seis de ancho. Despois localizouse outra edificación, como parte habitacional. O complexo termal conta cunha palestra e un pórtico, únicos en Galicia, un vestiario, unha sala de auga fría, outra de auga temperá e auga quente. A súa actividade principal sería a pesca.
Os restos foron trasladados e convertidos nun museo de interpretación deseñado por Alfonso Penela.
Salvador Sánchez Povedano
Salvador Sánchez Povedano, coñecido como Frascuelo, nado en Churriana de la Vega (provincia de Granada) o 23 de decembro de 1842 e finado en Madrid o 8 de marzo de 1898, foi un toureiro español.
Traxectoria
Tomou a alternativa en Madrid o 27 de outubro de 1867 cun touro chamado Señorito, sendo Cúchares o seu padriño. Durante a súa carreira mantivo unha gran rivalidade co tamén toureiro Lagartijo. Faleceu a causa dunha pneumonía.
Ne Tak
Ne Tak foi unha alianza política creada para participar nas eleccións parlamentarias de 2006 en Ucraína. Leonid Kravchuk, primeiro presidente de Ucraína e nese tempo membro do parlamento, era o seu cabeza de lista.
Xaviña, Coristanco
San Tomé de Xaviña é unha parroquia que se localiza no norte do concello coruñés de Coristanco na comarca de Bergantiños. Segundo o IGE, no 2018 a súa poboación descendera ata os 326 habitantes, sendo 156 homes e 170 mulleres. Segundo o padrón municipal de 2004 tiña 361 habitantes (189 mulleres e 172 homes) distribuídos en 10 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 388 habitantes.
Ne Tak
Características
Algúns dos candiatos e apoios deste bloque foron Viktor Medvedchuk, actual presidente do Partido Socialdemócrata de Ucraína (unido), Oleg Blokhin, Hrihorii Surkisantigo, presidente da Federación de Fútbol de Ucraína.
Ne Tak recibiu 257.106 votos (1.1%), quedando en 11 º lugar e sen lograr escano ningún no parlamento.
Dirt
Dirt é o segundo álbum de estudio da banda estadounidense de hard rock Alice in Chains. Foi editado o 29 de setembro de 1992 a través do selo Columbia Records. Dirt acadou o número 6 da lista Billboard 200 e foi certificado catro veces platino pola RIAA, sendo o álbum máis vendido da banda ata a data.
Do disco sacáronse cinco sinxelos: "Would?", "Them Bones", "Angry Chair", "Rooster" e "Down in a Hole". As cancións do traballo céntranse na depresión, na ira, nos comportamentos antisociais, no uso das drogas, a guerra ou a morte.
Forno de cal
Proceso
A reacción ten lugar a 900 °C (temperatura á cal a presión parcial de CO2 é de 1 atmosfera), pero xeralmente úsase unha temperatura duns 1000°*C (temperatura á cal a presión parcial do CO2 é de 3,8 atmosferas ) para facer que a reacción se produza con maior rapidez.
Caleiras andaluzas e mallorquinas
A súa abundancia e tradición chegaron a constituír un elemento típico da paisaxe andaluza e balear.
Caleiras da Comunidade de Madrid
miniatura|Restos dunha caleira feita de [[cachotería, en Almocita (Almería, España).]] Documentáronse máis de cen caleiras na Comunidade madrileña xa a comezos da Idade Media, sendo un fenómeno común observado en case toda a Península Ibérica. Como a demanda de xeso era local os fornos atópanse nas proximidades das poboacións. Estes fornos estiveron en produción até mediados do século XX.
Subdivisións de Uzbekistán
Uzbekistán está dividido en 12 rexións autónomas (viloyatlar, en singular viloyat), 1 república autónoma (Karakalpaquistán) e a cidade (shahar ou shahri) de Taskent. Os nomes en cursiva corresponden a unha das transliteracións en uzbeko.
Farsa
A farsa é un xénero teatral que nace na Idade Media como obriña intercalada en dramas relixiosos; o termo farcire latino expresa que é un recheo. As primeiras mostras documentais son francesas do século XII, sendo a fonte de inspiración a tradición contística medieval e renacentista. Presenta gran flexibilidade: desde un simple desfile cómico ata unha especie de comedia de costumes.
Tres trazos definitorios: brevidade, comicidade e dependencia sinalan as coincidencias co entremés, inda que as diferenzas existen e veñen dadas polos recursos e matices, recursos que procuran unha acumulación esquemática de situacións caricaturescas ó redor dunha anécdota cómica.
O elenco é reducido, 3 ou 4 personaxes de estrato social modesto: artesáns, pastores, criados, mestre de escola,... Están caracterizados como tipos mediocres moral ou intelectualmente. A falta de acoutacións -non hai apoios espaciais nin temporais- nos textos dificulta a reconstrución do desenvolvemento da farsa (suponse que se confiaba na capacidade de improvisación verbal e non verbal dos actores).
Tematicamente encontramos unha repetición incansable sobre os mesmos temas que xiran ó redor das vivencias cotiás: amor, autoridade, relación amo-criado, compañeiro e compañeira, astucia e engano.
Brigham Young
miniatura|dereita|Brigham Young Brigham Young, nado en Vermont o 1 de xuño de 1801 e falecido o 29 de agosto de 1877, foi o segundo profeta e revelador, presidente da Igrexa de Xesucristo dos Santos dos Últimos Días, tamén coñecidos como mormóns.
Young é coñecido con varios sobrenomes, entre eles "o Moisés Americano" (ou tamén "o Moisés moderno" ou "o Moisés mormón") debido a que, igual que Moisés, conduciu aos primeiros membros da Igrexa de Xesucristo durante un arduo "éxodo" polas chairas de América do Norte, para chegar a unha "terra prometida". Tamén se lle coñeceu como "o León do Señor" pola súa forte personalidade, e como "Irmán Brigham".
Vida
Young naceu nunha familia de granxeiros e traballou como carpinteiro e ferreiro itinerante, entre outros traballos. casou por primeira vez en 1824.
Aínda que se converteu ao metodismo en 1823, Young achegouse ao mormonismo tras ler o Libro de Mormón pouco logo da súa publicación en 1830. Uniuse formalmente á nova fe en 1832 e viaxou a Canadá como misioneiro. Cando a súa primeira esposa faleceu en 1833, Young colaborou con outros mormóns para establecer unha comunidade en Kirtland, Ohio.
Young estaba moi comprometido coa súa fe. Foi ordenado como apóstolo e uniuse ao Consello dos Doce Apóstolos como un dos primeiros membros, o 14 de febreiro de 1835. Durante as persecucións do povo en Missouri a finais da década de 1830 fóronlle embargadas todas as súas propiedades. En 1840 e 1841 viaxou ao Reino Unido como misioneiro da Igrexa. A maioría dos que Young converteu emigraron aos Estados Unidos para unirse ás comunidades mormoas norteamericanas. Na década de 1840 Young estaba entre os que estableceron a cidade de Nauvoo, Illinois, a beiras do río Mississippi. Nesta cidade estableceuse a nova sede da Igrexa de Xesucristo dos Santos dos Últimos Días. En tamaño, chegou a ser comparable a Chicago.
Mentres estaba no cárcere esperando un xuízo por falsos cargos de traizón, o presidente da Igrexa Joseph Smith foi asasinado por unha multitude enfadada en 1844.
Houbo varios aspirantes para substituírlle como presidente da igrexa. Sidney Rigdon, o único sobrevivente da primeira presidencia argumento a necesidade de ser temporalmente "gardián da Igrexa", pero nun mitin celebrado en Nauvoo, Young argumentou con éxito que era o Consello dos Doce quen debía rexer a comunidade. Esta proposta saíu adiante, e Young, como presidente do Consello, se autoproclamou líder como presidente do Quorum dos Doce. A partir desta conferencia a Igrexa escindiuse en dous fortes correntes: os que postulaban que a sucesión da presidencia e oficio de profeta debían estar a cargo de quen sería sinalado polo defunto Joseph Smith (fillo), o seu fillo de 12 anos á data Joseph Smith III e aqueles que apoiaron a autoproclamazón de Brigham Young como líder espiritual, profeta e revelador. A corrente que non acepto a Young hoxe conforma a Comunidade de Cristo radicada en Independence, Missouri e a facción que seguiu a Young é hoxe a Igrexa de Xesucristo dos Santos dos Últimos Días establecida en Utah.
Abarca
miniatura|dereita|O Olentzero coas típicas abarcas vascas
Brigham Young
Presidente da Igrexa de Xesucristo dos Santos dos Últimos Días
Logo de tres anos baixo o Consello dos Doce, Young organizou unha nova Primeira Presidencia e foi declarado presidente da Igrexa de Xesucristo dos Santos dos Últimos Días en 1847. A persistencia de conflitos e práctica da poligamia obrigou a Young a instalar á súa comunidade relixiosa en territorio que hoxe é Utah, por entón parte de México. Young organizou a viaxe que levaría aos fieis a Winter Quarters, Nebraska, en 1846, e máis tarde ao Val do Lago Salgado, o 24 de xullo de 1847. Esta data recórdase como o Día do Pioneiro e é festivo no estado de Utah.
Abarca
Unha abarca é un calzado rústico feito de coiro sen curtir ou de caucho que se axusta ó pé cubrindo só a súa planta e os dedos, e que se ata con cordas ou correas ao nocello. As de coiro seguen empregándose en actividades folclóricas, mentres que para as funcións orixinais no campo, estas foron substituídas polas de caucho. Entre as máis coñecidas están as abarcas menorquinas (avarca) e as vascas (abarka).
Brigham Young
Presidente da Igrexa de Xesucristo dos Santos dos Últimos Días
Pouco despois de que as novas colonias mormoas establecénse en Estados Unidos grazas á Cesión Mexicana, Young solicitou ao Congreso dos Estados Unidos a creación do estado de Deseret. En lugar diso, en 1850 estableceuse no territorio que hoxe é Utah, e Young foi nomeado gobernador. Como gobernador e presidente da Igrexa, Young xestionou asuntos relixiosos e económicos. Promoveu a independencia económica e a autosuficiencia. Elevou o status económico das arcas eclesiásticas sacando á igrexa e aos seus membros da pobreza.
Abarca
Existe outro tipo de abarca de madeira dunha peza, que foi utilizado especialmente polo campesiñado de Cantabria. Este tipo de calzado garda certa similitude coa zoca neerlandésa.
Brigham Young
Masacre de Mountain Meadows
En 1857, a igrexa mormoa estaba asegurando o seu poder en Utah cando ocorreu un feito penoso. Unha caravana dun centenar e medio de persoas atravesaba o estado con destino a California (a caravana era dirixida polo señor Fincher - por iso é polo que se lle coñecía como a "caravana Fincher") -eran colonos buscando terra- a caravana é rodeada e atacada por un grupo de homes armados.
Logo dun sitio de cinco días, a milicia convence aos colonos de renderse coa promesa de que se lles daría un salvoconduto para atravesar o estado. Cando os colonos réndense, toma lugar a carnicería maior entre pioneiros brancos durante toda a historia da colonización en América. Ao redor de 140 homes, mulleres e nenos foron executados a sangue frío; só 17 nenos menores de 8 anos foron conservados con vida. Oito anos é o máximo dentro da idade de inocencia entre os mormóns. O goberno detivo a John D. Lee acusado como o executor intelectual do masacre. A igrexa o excomulgou declarando a Lee fóra da lei do home, e da igrexa ao supostamente malinterpretar un edicto do seu líder, Brigham Young.
En marzo de 1877, 20 anos máis tarde, o goberno dos Estados Unidos executou ao home ao mando dos asasinos, John D. Lee. Nas súas últimas palabras, John D. Le confesou sentirse traizoado por Brigham Young, aínda que mantivo que este non soubo da atrocidade ata despois de que ocorrera. Certa interpretación dos feitos fixeron a John D. Lee supor que Brigham Young quería que todo emigrante que pasase polo Territorio de Utah durante o toque de sitio fose detido ou asasinado (Confesións de John D. Le, p. 383). Brigham Young non foi xulgado polo masacre ata a súa morte ese mesmo ano (1877). O acontecemento de Mountain Meadows foi e foi ata o día de hoxe criticado duramente por detractores da igrexa mormoa tendo unha gran cantidade de material bibliográfico dedicado a iso. Estes sucesos deben entenderse dentro do seu contexto. Expulsados dos seus fogares e co risco sempre latente de ser atacados por aqueles que os habían perseguido nos estados do leste, parte dos membros da igrexa mormoa, cansados das persecucións, tomaron a decisión de auto defenderse aínda matando a todos aqueles que cruzasen polo territorio e non fosen da súa igrexa. O masacre de Mountain Meadows foi perpetrado por homes que tomaron esta decisión en contra das leis tanto do país como da súa igrexa. O líder mormón Gordon Hinckley que presidiu a igrexa mormoa entre 1994 e 2007, deu desculpas públicas debido ao balbordo que se deu debido á recente publicación dun libro que trata sobre este tema e a igrexa mormoa levantou un monumento conmemorativo ao masacre.
Poligamia
Brigham Young do mesmo xeito que outros lideres da época da fundación das colonias mormoas en Utah, practicaron a doutrina da poligamia ata que esta foi declarada fóra dos preceptos da Igrexa ao enfrontar os alcances e a lei Edmund/Tucker que ameazaba con embargar as propiedades da igrexa se esta non deixaba de violar a lei con practícaa da poligamia. Young quen había perdido á súa muller en 1833, contraeu matrimonio con 51 esposas e tivo con 16 delas, 54 nenos ao seu cargo. Non todos enlácelos resultaron ser estables e varias delas solicitaron divorcios máis tarde.
Gran Premio de Mónaco de 2016
O Gran Premio de Mónaco de 2016 (oficialmente Formula 1 Grand Prix de Monaco 2016) é unha carreira de Fórmula 1 que se celebrou o 29 de maio de 2016 no Circuíto de Mónaco, Monte Carlo, Principado de Mónaco. Foi a sexta carreira do Campionato Mundial de Fórmula 1 de 2016. Foi a sesaxésima cuarta carreira como unha proba do Campionato do Mundo, e a setenta e catro carreira en xeral.
Nico Rosberg é o gañador defensor da carreira logo de gañar os tres últimos Gran Premio de Mónaco seguidos, co obxectivo de converterse no segundo home logo de Ayrton Senna en gañar catro consecutivos, chega a rolda con trinta e nove puntos de vantaxe no campionato de pilotos sobre o   piloto de Ferrari Kimi Räikkönen. O equipo de Rosberg, Mercedes, mantén unha vantaxe de corenta e oito puntos de vantaxe sobre Ferrari no campionato de construtores.
Antecedentes
Fernando Alonso recibiu un novo motor de combustión, revisado para o seu coche, o seu terceiro de cinco permitido ao longo da tempada sen recibir unha penalización na grella. O fornecedor de motores Honda destacou que non usaran ningunha ficha de desenvolvemento, permítense un conxunto de cambios limitados ás unidades, mellorando soamente a fiabilidade. O equipo tamén equipou ambos coches con novas baterías e unidades de control electrónico, tamén para mellorar a fiabilidade dos coches. Durante a sesión de proba de dous días que tivo lugar despois do anterior Gran Premio no Circuíto de Barcelona-Cataluña, Renault introduciu unha versión actualizada da súa unidade de potencia, que foi utilizado durante a proba, a satisfacción do piloto Kevin Magnussen, quen declarou que a nova unidade foi un paso adiante na potencia e facilidade de condución. Instou ao equipo para apurar a presentación da unidade de potencia na carreira de Mónaco, en lugar do seguinte Gran Premio do Canadá como estaba previsto orixinalmente. Renault decidiu facelo, con todo, só foron capaces de entregar unha unidade actualizada tanto ao seu equipo de fábrica como a a Red Bull, quen o puxo en servizo baixo o nome de TAG Heuer. As dúas unidades foron finalmente entregadas a Magnussen en Renault e a Daniel Ricciardo no Red Bull.