cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Federico Blume
Traxectoria
Como resultado da demostración, o xeneral Mendiburu, ministro de Guerra e de Mariña, ordenou que o submarino fose remolcado ata o Callao polo capitán de navío don Ezequiel Otoya co fin de que fose probado novamente co maior secreto.
Finalizadas as probas con éxito, decidiuse modificalo mediante a instalación dun equipo motriz activado por aire comprimido e unha ventilación similar á dos snorkels que logo utilizaron os alemáns na segunda guerra mundial. O xeneral Mendiburu, asesorado por mariños da súa confianza, quixo equipalo ofensivamente cun torpedo; con todo, Blume opúxose, xa que o deseñara especialmente para que transportase unha mina hidrostática capaz de adherirse ao costado ou debaixo do casco dun buque inimigo.
O submarino quedou preparado para o seu emprego na guerra, pero ao vencer Chile ao Perú os seus equipos foron inutilizados e a continuación foi afundido. Logo foi reflotado polo inimigo e levado a Chile, onde se perde definitivamente o seu rastro.
Minas hidrostáticas
A mina que máis nos interesa é a hidrostática, que consistía en dous envases de forma cilíndrica cargados con dinamita e articulados por dúas balanciñas o suficientemente arqueados como para poder axustarse á curvatura das pranchas do pantoque dos buques daquela época. Un dispositivo eléctrico, activado con baterías, detonaba as cargas ás que estaba unido mediante cables. A mina adheríase temporalmente ao casco do buque debido á propia flotabilidade que se lle daba. Desta forma poida que segundo fontes, pouco credibles, sexa unha máis das hipotéses, que esta clase de mina deseñada por Blume fose a que se empregou para afundir ao acoirazando USS Maine.
Oreina
Sinopse
Khalil é un rapaz que vive nos arrabaldes da cidade pasando os días a carón dun vello furtivo. O vello comparte unha casa na beira do río co seu irmán, co cal non se fala dende hai anos.
O Padernelo, Churío, Irixoa
O Padernelo é un lugar da parroquia de Churío no concello coruñés de Irixoa, na comarca de Betanzos. Segundo o IGE, en 2011 tiña 7 habitantes (5 homes e 2 mulleres).
Bergazos, Donsión, Lalín
Bergazos é un lugar da parroquia de Donsión, no concello pontevedrés de Lalín, na comarca do Deza. Segundo o INE, no 2008 tiña 30 habitantes (11 homes e 19 mulleres), o que supón un aumento de 8 habitantes con respecto ao ano 2000.
Juan Rovira Tarazona
Juan Rovira Tarazona, nado en Lleida o 5 de maio de 1930 e finado o 3 de xuño de 1990, foi un xurista e político español.
Biografía
Fillo do que foi Alcalde de Lleifa e deputado pola Lliga Rexionalista, asasinado o comezo da guerra civil española, Joan Rovira i Roure. Licenciado en Económicas e Dereito pola Universidade de Madrid, gañou por oposición a praza de avogado do Estado. Durante o franquismo ocupou cargos de importancia no Ministerio de Facenda, chegando a subsecretario desde 1971 a 1973. Fundou o partido político Acción Rexional Estremeña que se integraría máis tarde na Unión de Centro Democrático. Foi elixido deputado polas listas deste último partido para o Congreso dos Deputados en 1977 e mantivo a reelección até 1982 cando a formación política se desintegrou. Máis tarde integrouse na entón Alianza Popular da man de Manuel Fraga Iribarne, sendo elixido de novo deputado pola Circunscrición electoral de Alacant na III Lexislatura.
Na I Lexislatura despois de aprobada a Constitución Española, foi nomeado Ministro de Sanidade e Seguridade Social por Adolfo Suárez, destacando que regulou a doazón para transplante de órganos por vez primeira en España. Cesado en 1980, pasou a ser Delegado do Goberno en Cataluña.
Cristina Cifuentes
Anteriormente fora deputada da Asemblea de Madrid dende 1991 ata 2012 e ocupara o cargo de delegada do Goberno de España en Madrid desde xaneiro do 2012 ata abril de 2015, cando cesou para presentar a súa candidatura para as eleccións autonómicas de 2015.
Traxectoria
É licenciada en Dereito pola Universidade Complutense de Madrid e máster en Administración Pública e Dirección de Empresas. Así mesmo, ten un máster en Dereito Autonómico pola Universidade Rei Xoán Carlos (URJC) de Madrid. É funcionaria do Corpo Técnico Superior desta Universidade, posto co que compatibiliza a súa actividade política.
Carreira política
Naceu en Madrid nunha familia con 8 irmáns, filla dun xeneral de artillería da Coruña e dunha ama de casa de Ourense. Cifuentes comezou a súa carreira política no partido Alianza Popular, a cuxas Novas Xeracións afiliouse en 1980 con dezaseis anos. AP posteriormente foi refundada en 1989 e tomou a denominación de Partido Popular. Presentouse no posto 57 da candidatura presentada por Alianza Popular ás eleccións de deputados ao Parlamento Europeo convocadas en 1987 e celebradas en 1989.
É membro do Comité de Dirección, do Comité Executivo e da Xunta Directiva Rexional do PP de Madrid e presidenta do Comité de Dereitos e Garantías. Entre 2004 e 2008, fíxose cargo da Secretaría Executiva de Política Territorial do Partido Popular de Madrid.
Participou no Consello Rexional de Patrimonio Histórico e na Comisión Permanente do Consello Rexional de Patrimonio Histórico da Comunidade de Madrid, o Consello Taurino da Comunidade de Madrid e o Consello Xeral de Caja Madrid.
Ademais, formou parte do Consello de Administración de Radiotelevisión Madrid (1995-1999), do Consello de Cultura da Comunidade de Madrid (1995-2003), da Comisión Mixta de transferencias Estado-Comunidade de Madrid (1996-1999) e da Comisión Rexional de Museos da Comunidade de Madrid (2002-2003).
En xaneiro de 2012 foi nomeada delegada do Goberno na Comunidade de Madrid, posto que ocupou ata 2015. En marzo de 2015 foi nomeada candidata do PP á presidencia da Comunidade de Madrid para as eleccións autonómicas de 2015. Tras as eleccións autonómicas do 25 de maio foi proposta pola nova presidenta da Asemblea de Madrid, Paloma Adrados, como candidata á presidencia da Comunidade. O 24 de xuño de 2015, con 65 votos a favor (48 votos do Partido Popular e 17 de Ciudadanos) e 64 en contra, foi elixida presidenta da Comunidade de Madrid.
Accidente de tráfico
O 20 de agosto de 2013, foi ingresada en estado grave no Hospital La Paz, por traumatismo torácico severo con cinco costelas rotas, tras sufrir un accidente de moto no Paseo de la Castellana. Circulaba sen a revisión da ITV. Recibiu a alta médica o 23 de setembro de 2013.
Polémica pola titulación universitaria e dimisión
O 21 de marzo de 2018 apareceron informacións en eldiario.es sobre irregularidades no seu expediente académico nun máster en dereito autonómico que dicía ter pola Universidade Rei Xoán Carlos (URJC). En rolda de prensa esa mesma tarde amosou documentación que lle fora enviada dende a propia universidade que probaba ter a titulación. Esta información foi nun primeiro momento confirmada polo reitor da propia universidade. Informacións posteriores publicadas na prensa e confirmadas pola universidade negaban a documentación amosada e poñían os feitos en coñecemento da fiscalía por considerar que había un posible delito.
O 25 de abril de 2018 OK Diario fixo pública unha gravación de 2011 das cámaras de seguridade dun local de Eroski. Nas imaxes, Cifuentes era acompañada por un garda de seguridade a un local onde lle pedía que amosase o contido do bolso xa que fora vista por unha empregada metendo obxectos nel. Resultou que levaba dous botes de crema valorados nus 40 euros que Cifuentes pagou antes de marchar do supermercado. O propio 25 de abril, ás 12 do mediodía, anunciou en rolda de prensa a súa dimisión como presidenta da Comunidade de Madrid polo acoso ao que dicía estar sometida. Así pois, a difusión deste vídeo adiantou a súa dimisión que ela tiña previsto realizar o 2 de maio, co gallo do día da Comunidade de Madrid, para evitar que prosperase unha moción de censura presentada polo PSOE, co apoio de Podemos, e evitar que gobernase a "esquerda radical", segundo as súas verbas.
A Bandeira, Manduas, Silleda
A Bandeira é unha vila da parroquia de Manduas no concello pontevedrés de Silleda. Segundo o IGE, en 2015 tiña 757 habitantes (381 homes e 376 mulleres), o que supón un aumento con respecto ao ano 2007, cando tiña 694 habitantes. É o lugar máis poboado de toda a parroquia.
Servizos
É o segundo núcleo urbano en importancia de poboación despois de Silleda, polo que conta cun centro de saúde, un colexio público, un centro cultural, un polideportivo, piscinas públicas, campo de fútbol, campo de petanca, centro social para maiores e mesmo un auditorio.
Historia
A Bandeira é famosa pola súa feira celebrada os días 14 e 29 de cada mes que antigamente atraía a xente de toda a comarca do Deza e das parroquias veciñas do concello da Estrada. Nas últimas décadas tamén pola Festa da Empanada que se celebra no terceiro fin de semana do mes de agosto. O seu Entroido co seu Alto dos Xenerais constitúese como a tradición entroideira máis antiga do concello de Silleda xunto cos da zona de Lamela e Dornelas.
Neste lugar naceron o mestre Víctor Fraiz Villanueva, o alcalde de Silleda Manuel Cuíña Fernández e o compositor Sergio Rodríguez Pena.
Patrimonio
O Centro Cultural Vista Alegre é un dos edificios máis emblemáticos da Bandeira. Construído por emigrantes de Bos Aires organizados na Sociedad Pro-Escuelas en Bandeira, comezou sendo unha escola e biblioteca. Hoxe, ademais de contar coa biblioteca -reinaugurada en democracia despois da queima dos fondos en 1936 polos fascistas-, constitúe o local social dun amplo abano de diversas asociacións que desempeñan nel unha boa parte das súas actividades.
La Candelaria
Historia
Teusaquillo (hoxe o Chorro de Quevedo) era un lugar de descanso do gobernante muisca chamado zipa. Crese que neste lugar Gonzalo Jiménez de Quesada fundou, o 6 de agosto de 1538 o que se convertería na Cidade de Bogotá. A localidade, toma o nome da igrexa da Candelaria (do mesmo xeito que o barrio, o cal se empeza a conformar dende 1960).
En abril de 1539 desenvólvese a fundación formal na actual Praza de Bolívar. Alí faise o trazado orixinal da cidade estabelecéndose a Praza Maior e o lugar da igrexa principal, que máis adiante viría sendo a Catedral Primada de Bogotá. miniatura|280x280px|Casas na zona alta da Candelaria.
Barrios
No interior destes mesmos barrios atópanse dous importantes conxuntos residenciais que albergan un tamaño de poboación equivalente á maior parte dos seus barrios.
Moral
Para o artigo sobre a aldea, véxase Moral, Noceda, As Nogais
A moral  (do latín mos, mores, "costumes") é un conxunto de normas que se consideran boas ligadas ao comportamento das persoas en tanto que son membros dunha sociedade, relixión, cultura etc. A moral é unha forma de comportamento humano que comprende un aspecto normativo (unhas regras de conduta) e un aspecto fáctico (actos que veñen de axustarse nun sentido ou noutro a devanditas regras).
A moral ten unha dobre vertente, social e individual. É social porque só se dá en comunidade, xa que depende dunhas necesidades sociais e cumpre unha función social. É individual porque as persoas interiorizan as normas recibidas e manteñen un certo grao de adhesión (e rexeitamento) ás normas establecidas e sancionadas pola comunidade.
Un acto moral é a manifestación concreta do comportamento moral dos individuos. Ten carácter consciente e voluntario e supón unha participación libre do individuo na súa realización.
Moral como adxectivo
Unha acción é moral cando pode ser clasificada como boa ou mala, como correcta ou incorrecta.
Neurociencia da moral
As áreas cerebrais que están implicadas constantemente cando os humanos razoan sobre cuestións morais foron investigadas mediante múltiples metaanálises cuantitativas a grande escala dos cambios na actividade cerebral informados na literatura de neurociencia moral. A rede neuronal subxacente ás decisións morais solápase coa rede relativa á representación das intencións dos demais (é dicir, a teoría da mente) e a rede relacionada coa representación doutros experimentados) estados emocionais (é dicir, empatía). Isto apoia a noción de que o razoamento moral está relacionado tanto con ver as cousas desde o punto de vista doutras persoas como con comprender os sentimentos dos demais. Estes resultados proporcionan probas de que a rede neuronal que subxace ás decisións morais é probabelmente global (é dicir, pode que non exista un "módulo moral" no cerebro humano) e pode ser disociable en subsistemas cognitivos e afectivos.
Caribe (rexión)
O Caribe refírese ao grupo de illas e estados insulares no mar Caribe, tamén chamados de Antillas ou Indias Occidentais, nome orixinado pola crenza inicial de que o continente americano fose na verdade a India.
O Caribe está localizado na súa propia placa tectónica - a Placa caribeña, que abrangue tamén a parte sur da América Central. Na fronteira desta placa coa Placa suramericana, ao leste, xunta do océano Atlántico, existe unha zona de subdución volcanicamente activa, que orixinou as Pequenas Antillas.
Illas pertencentes ás Antillas Maiores
As seguintes son illas que forman parte das Antillas Maiores.
Illas pertencentes ás Antillas Menores
As seguintes son illas que forman parte das Antillas Menores.
Illas pertencentes ás Lucayas
As seguintes son illas que pertencen ás Lucayas
Xosé Manuel Fernández Abraldes
Xosé Manuel Fernández Abraldes, nado no ano 1961 en Perdecanai, Barro, é un político galego do BNG.
Traxectoria
Militante nacionalista dende os anos 70, pasou por ERGA na súa etapa estudantil nos institutos Sánchez Cantón e Xunqueira I en Pontevedra. Na mesma época participou da AN-PG e afiliouse á Unión do Povo Galego. Ao longo das seguintes décadas foi Responsábel Comarcal do BNG en Pontevedra, comarca na que tamén foi voceiro da plataforma Nunca Máis. Do mesmo xeito foi durante anos membro do Consello Nacional do BNG, así como do Comité Central e o Secretariado Político da UPG, sendo o Secretario Político da Zona de Pontevedra.
Nas eleccións municipais de 2007, tras participar activamente da vida interna do BNG os anos anteriores, encabezou por primeira vez a candidatura do BNG en Barro. Nas eleccións municipais de 2011 repetiu a candidatura e nas eleccións municipais de 2015 foi elixido alcalde ao acadar catro concelleiros e despois de que o PPdeG perdese a maioría absoluta.
Piñeiro, Os Ánxeles, Brión
Piñeiro é un lugar da parroquia dos Ánxeles no concello coruñés de Brión na comarca de Santiago. Tiña 66 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 32 eran homes e 34 eran mulleres.
Giorgos Karagounis
Georgios "Giorgos" Karagounis (Γιώργος Καραγκούνης, nado en Pirgos o 6 de marzo de 1977, é un xogador de fútbol grego cuxo último equipo foi o club inglés Fulham e que é o capitán da selección nacional de Grecia.
Karagounis representou a Grecia por primeira vez en 1999, e é o xogador que máis veces xogou coa selección na historia do equipo. Marcou o seu primeiro gol coa selección na Eurocopa de 2004, un tanto co que axudou ó seu equipo a gañar o partido de apertura do torneo, no cal Grecia proclamouse gañadora.
Amusement Park
Información
Aínda que houbo moitos rumores de que sería excluída da MTV, ó final isto non ocorreu e emitiuse o 17 de maio en TRL.
Tamén se rumoreou que “Amusement Park” fora vendido a Jim Jones como “Your Majesty” nun DJ Drama, algo que Dangerous LLC negou afirmando que seguramente filtrarase. Máis tarde os versos de Jim Jones combinaríanse cos de 50 Cent para o remix de “Amousement Park”
Serebro
Serebro (do Серебро:prata) é un grupo feminino ruso formado polo produtor Maxim Fadeev e composto por Olga Seryabkina, Polina Favorskaya e Dasha Shashina. Serebro formouse en 2007 para propoñelo a Perviy Kanal para o Festival de Eurovisión 2007 e finalmente acabou seleccionada como o representante ruso no Festival coa canción "Song #1". Quedaron en terceiro lugar no concurso, con 207 puntos. Despois Serebro asinou oficialmente contrato coa discográfica de Fadeev Monolit Records. No ano 2009 Marina Lizorkina anunciou a súa marcha do grupo substituída por Anastasia Karpova.
Polo tempo da marcha de Lizorkina a banda realizou o seu álbum de estudio OpiumRoz que recibu recoñecemento da crítica pero non foi un éxito comercial. O segundo álbum Mama Lover tivo non obstante máis éxito, incluía a canción homónima que petou ben nas listas de éxito e foi dobre dobre platino en Rusia, o vídeo musical tivo máis de 20 millóns de visitas en YouTube. Tras o éxito o grupo lanzou Mama Lover no Xapón, co nome de Serebration e co selo EMI Music. O seu primeiro sinxelo internacional, con Ego Music e Universal Music Group, "Mi Mi Mi" foi un éxito nas listas europeas.
Sandía
miniatura|243px|Watermelon Juice A sandía (Citrullus lanatus) é unha planta e un froito orixinario de África tropical. Encontráronse vestixios, dos que se deduce, que xa existía no antigo Exipto. De aí pasou aos países bañados polo Mediterráneo. Ao Continente Americano chegou grazas a países Europeos, como España e Portugal. É un alimento moi rico en vitamina A. É un dos froitos de maior tamaño de cantos se coñecen e pode acadar ata os 10 quilos de peso.
Síndrome de Stendhal
miniatura|dereita|Stendhal, autor que dá nome á síndrome.
Sandía
Clasificación
miniatura|esquerda|250px|Sandía melchora É unha planta herbácea, que pertence á familia das Cucurbitáceas é parente de froitas coma o melón ou o cabazo; crece da planta chamada sandieira. Necesita climas cálidos ou tropicais.
Síndrome de Stendhal
A síndrome de Stendhal, tamén denominada síndrome de Florencia, é unha enfermidade psicosomática que causa un elevado ritmo cardíaco, vertixe, confusión e mesmo alucinacións cando o individuo é exposto a unha sobredose de beleza artística, é dicir, obras mestras da arte.
Sandía
Principais produtores
Os países principais produtores de sandías son: Turquía, Grecia, Italia, España, a China e o Xapón.
Síndrome de Stendhal
Historia e características
Ten esta denominación polo famoso autor francés do século XIX Stendhal, quen deu unha primeira descrición detallada do fenómeno que experimentou na súa visita en 1817 á Basílica de Santa Cruz en Florencia, e que relatou despois nun dos seus libros:
Sandía
Notas
miniatura|esquerda|250px|Anacos de sandía
Estado asociado
Un estado asociado é o socio menor nunha relación formal e libre entre un territorio político cun grao de estado e unha nación (normalmente maior), para o cal non se adopta ningún outro termo específico, tal como protectorado. Os detalles desta asociación gratuíta están recollidos na resolución 1541 (XV) Principio VI, un Tratado de Libre Asociación ou Acto de estado asociado e son específicos para os países implicados. No caso das Illas Cook e Niue, os detalles do seu acordo de libre asociación están recollidos en varios documentos, como as súas respectivas constitucións, o intercambio de cartas de 1983 entre os gobernos de Nova Zelandia e as Illas Cook, e a Declaración Centenaria Común de 2001. Os estados libre asociados poden ser descritos como independentes ou non, pero a asociación libre non é unha cualificación da condición ou status dunha entidade como un suxeito ao dereito internacional.
Informalmente pode considerarse máis amplamente: desde unha forma post-colonial de protección amiga, protectorado, a unha confederación de membros desiguais cando o(s) socio(s) menor(es) delega no principal (moitas veces a ex-potencia colonial) algún poder normalmente exclusivo dun estado soberano, xeralmente en campos como a defensa e as relacións exteriores, mentres que a miúdo gozan de condicións económicas favorables como o acceso ao mercado.
Segundo algúns estudiosos, unha forma de asociación baseada na protección e delegación de soberanía benigna pódese ver como unha característica definitoria dos microestados.
Unha federación, é un tipo de goberno onde polo menos unha das subunidades dun estado unitario goza de autonomía como unha subunidade dentro dunha federación, é semellante a un estado asociado, con tal subunidade(s) cunha considerable independencia n cuestións internas, agás asuntos exteriores e defensa. Non obstante, en termos de dereito internacional é unha situación completamente diferente porque as subunidades non son entidades internacionais independentes e non teñen ningún dereito potencial á independencia.
Estados en asociación oficial
A Commonwealth de Filipinas foi o primeiro estado asociado dos Estados Unidos. De 1935 a 1946, os asuntos exteriores e as forzas militares da mancomunidade filipina foron tratados polos Estados Unidos, aínda que que era independente en asuntos domésticos.
Os Estados Federados de Micronesia (desde 1986), as Illas Marshall (desde 1986) e Palau (desde 1994) están asociados cos Estados Unidos baixo o que se coñece como o Tratado de Libre Asociación, dando aos estados a soberanía internacional e un control definitivo sobre o seu territorio. Non obstante, os gobernos destas áreas acordaron permitir aos Estados Unidos proporcionar a defensa, o fondo do goberno federal dos Estados Unidos concede acceso aos servizos sociais dos Estados Unidos para os cidadáns destas áreas. Os Estados Unidos beneficianse da súa capacidade de usar as illas como base militar estratéxica.
As Illas Cook e Niue teñen o status de "autogoberno en libre asociación". Nova Zelandia non pode lexislar por eles, e nalgunhas situacións considéranse estado soberano. En relacións exteriores ambos interactúan como estados soberanos, e se lles permite asinar como un estado nos tratados e órganos da ONU. Nova Zelandia non os considera estados constitucionais soberanos debido ao seu uso continuado da cidadanía de Nova Zelandia. Ambos estableceron a súa propia nacionalidade e réximes de inmigración. Tokelau (un territorio dependente de Nova Zelandia) votou un referendo en febreiro de 2006 para determinar se quería seguir sendo un territorio neozelandés ou converterse no terceiro estado en libre asociación con Nova Zelandia. Aínda que a maioría dos electores elixiron a libre asociación, o voto non alacanzou o limiar de dous terzos necesarios para a súa aprobación. Un repetido referendo en outubro de 2007 baixo a supervisión das Nacións Unidas produciu resultados semellantes, coa proposta de libre asociación rexeitada a falta de 16 votos para a aprobación.
Outras relacións comparables
Existen outras situacións onde un estado ten poder sobre outra unidade política. Un territorio dependente é un exemplo diso, onde unha área ten o seu propio sistema político e moitas veces o autogoberno interno, pero non ten soberanía xeral. Nunha forma solta de asociación, algúns estados soberanos ceden algún poder a outros estados, moitas veces en materia de asuntos exteriores e / ou defensa.
Os asuntos exteriores de Bután, unha monarquía budista do Himalaia, foron tratados parcialmente pola veciña república India (desde 1949, nunha forma solta de asociación, aínda que Bután está constitucionalmente separada e é independente en todos os outros asuntos. Unha relación semellante existiu entre Sikkim e a India desde 1950 ata 1975, cando Sikkim se converteu nun estado da India.
Segundo unha lei da República de Tatarstan (1990-2000) e o Tratado de Delegación Mutua de Poderes entre ela e a Federación Rusa (1994), de 1994 a 2000, Tatarstán considerouse un Estado soberano baixo o dereito internacional, pero asociado a Rusia.
Segundo as declaracións dos estamentos de Abkhazia e Transnistria (autoproclamadas repúblicas parcialmente recoñecidas) separáronse das repúblicas constitutivas da ex-URSS de Xeorxia e Moldova, ambas teñen a intención despois do recoñecemento da súa independencia en converterse en estados asociados da Federación Rusa. En Transnistria realizouse un referendo en setembro de 2006, onde a secesión de Moldavia e a "futura asociación libre" con Rusia aprobouse cunha marxe do 97%, aínda que os resultados do referendo non foron recoñecidos internacionalmente.
Ex estados asociados da Commonwealth
Existiu unha asociación oficial baixo a Acta de estado asociado de 1967 entre o Reino Unido e os seis estados asociados das Indias Occidentais. Estas eran as antigas colonias británicas no Caribe: Antiga (1967–1981), Dominica (1967–1978), Granada (1967–1974), Saint Christopher-Nevis-Anguilla (1967–1983), Santa Lucía (1967–1979), e San Vicente (1969–1979). Segundo este acordo, cada estado tiña control total sobre a súa constitución. As Nacións Unidas nunca determinaron se estes estados asociados alcanzaran unha medida completa de autogoberno no sentido da Carta das Nacións Unidas e as resolucións da Asemblea Xeral. Uns anos despois de que se crease o estado dos estados asociados, todos, os seis estados asociados solicitaron e obtiveron a total independencia, a excepción de Anguila da antiga Saint Kitts-Nevis-Anguilla, que se separou do estado asociado antes da independencia e segue sendo un territorio dependente do Reino Unido.
Microestados como estados protexidos modernos
A existencia de relacións libres baseadas na delegación de soberanía e na protección benigna pode verse como unha característica definitoria dos microestados. Segundo a definición de microestados proposta por Dumienski (2014): "Microestados son estados modernos protexidos, é dicir, estados soberanos que puideron ceder unilateralmente certos atributos de soberanía a potencias máis grandes a cambio dunha protección benigna da súa viabilidade política e económica contra as súas limitacións xeográficas ou demográficas. A adopción deste enfoque permite distinguir aos microestados tanto dos estados pequenos como de autonomías ou dependencias. Os microestados entendidos como estados protexidos modernos inclúen estados como Bután, Liechtenstein, San Marino, Mónaco, Cidade do Vaticano, Andorra, Niue, as Illas Cook, ou Palau.
Gran Premio de Mónaco de 1993
O Gran Premio de Mónaco de 1993 foi unha carreira de Fórmula Un celebrada o 23 de maio de 1993 no Circuíto de Mónaco en Monte Carlo, Mónaco. Foi a sexta carreira do Campionato do Mundo de pilotos de.
Resumo
Prost logrou a pole por diante de Schumacher, Senna, Hill, Alesi e Patrese. Prost saíu antes de tempo e Berger adiantou a Patrese. A orde foi: Prost, Schumacher, Senna, Hill, Alesi e Berger. A continuación, Prost foi penalizado pola saída cun stop and go. Foi na volta 12, pero parouselle o coche cando estaba tratando de saír. Finalmente, o problema resolveuse, pero perdeu unha volta e quedou no posto 22. Schumacher, líder, adiantouse comodamente, de súpeto comezou a ir máis lento por culpa dun problema hidráulico na volta 33 e retirouse. O principal aliciente foi a remontada de Prost a pesar da dificultade dos adiantamentos no circuíto urbano de Mónaco. No momento das paradas, non houbo cambios nos 6 primeiros, Prost foi o máis beneficiado subiu do posto 10 ao 7. Pasou a ser 6º e entrar nos puntos cando o motor Patrese fallou na volta 54. Prost pasou a Fittipaldi acadando o quinto lugar pouco despois. Na volta 71, Berger atacou a Hill e houbo contacto. Hill, continuou pero Berger, abandonou. Senna gañou por diante de Hill, Alesi, Prost, Fittipaldi e Brundle.
José Ángel Penas
José Ángel Penas García, nado en Toques en 1980, é un político galego do BNG.
Traxectoria
Enxeñeiro técnico agrícola. Nas eleccións municipais de 2007 foi o número 2 da candidatura do BNG en Toques, se ben non resultou elixido. Foi candidato á alcaldía en 2011 e logrou 2 concelleiros. Nas eleccións municipais de 2015 encabezou de novo a candidatura nacionalista e logrou de novo 2 edís, sendo e elixido alcalde co apoio dos tres concelleiros do PSdeG-PSOE. En xaneiro de 2018 cedeulle a alcaldía ao candidato do PSdeG Miguel Ángel Buján Varela, en virtude do pacto de goberno alcanzado por ambas as formacións.
Esta situación repetiuse nas eleccións municipais de 2019. A candidatura do BNG obtivo catro concelleiros, por tres do Partido Popular e dous do PSdG, polo que se acordou repartir novamente a alcaldía. O candidato socialista ocupouna até o 18 de xuño do 2021, pasando naquel momento novamente a José Ángel Penas.
Nas eleccións municipais de 2023 acadou novamente a alcaldía, esta vez con maioría absoluta, ao obter 6 dos 9 concelleiros da corporación.
Jan Švankmajer
Jan Švankmajer, nado en Praga o 4 de setembro de 1934, é un cineasta e artista gráfico checo, cuxa obra se estende por diversos medios. Autodefínese como surrealista, coñecido polas súas animacións e características surrealistas que influíron, entre outros, a Terry Gilliam, ou aos Irmáns Quay.
Nos seus filmes, Svankmajer traballa con bonecos, empregando a técnica de stop motion. Tamén ten empregado actores reais, máquinas, figuras de arxila, bonecas antigas, esqueletos de animais e outras moitas cousas. Consegue crear un clima de pesadelo, o que non impide que os seus filmes sexan, alo menos en certo modo, divertidos. Tense inspirado nas obras de autores como Edgar Allan Poe, Lewis Carroll e a lenda xermánica do Doutor Fausto (que serviu de inspiración a moitos outros autores).
Estivo casado con Eva Švankmajerová, pintora surrealista, ceramista e escritora de sona mundial, que faleceu en outubro de 2005. Eva colaborou en varias das películas de Švankmajer como Fausto, Otesánek e Alis.
Cexo
O topónimo galego Cexo pode referirse a:
Sealand
miniatura|Plataforma mariña coa Roughs Tower, en 2007. miniatura|Mapa de situación de Sealand Sealand ou ben Principado de Sealand é unha micronación autodeclarada como estado pero non recoñecido como entidade pola comunidade internacional.
Proclama como o seu territorio a Roughs Tower, unha explataforma mariña usada como forte naval, construída pola Royal Navy en 1942 e localizada no mar do Norte, a dez quilómetros da costa de Suffolk, no Reino Unido, así como augas territoriais nun radio de doce millas náuticas. Sealand está ocupada pola familia e asociados de Paddy Roy Bates, quen se outorgou o título de Alteza Real Príncipe Rei de Sealand. A área habitábel da torre é de 550 m².
A pesar da falta de recoñecemento da súa soberanía e lexitimidade, Sealand é unha das micronacións máis coñecidas do mundo e a miúdo é citada como un caso de estudo da maneira na que os principios de dereito internacional se poden aplicar a un territorio en disputa.
HM Fort Roughs
En 1943, durante a Segunda Guerra Mundial, a HM Fort Roughs (ás veces chamada Roughs Tower) construíuse como un dos Fortes Maunsell, principalmente para defender a franxa de navegación vital nos estuarios próximos contra os avións nazis da Kriegsmarine. Consistía nunha base flotante cunha superestructura de dúas torres baleiras unidas por unha cuberta sobre a que se podían engadir outras estruturas. O forte foi remolcado a unha posición por encima do baixío das Rough Sands, onde a súa base foi deliberadamente inundada para afundila no seu lugar de descanso final. Está aproximadamente a 7 millas náuticas (13 km.) desde a costa de Suffolk, fóra do límite de tres millas náuticas (6 km.) do Reino Unido e, xa que logo, en augas internacionais. A instalación foi ocupada por 150-300 empregados da Royal Navy durante a segunda guerra mundial, o último persoal permanente abandonouna en 1956.
Ocupación e establecemento
Roughs Tower foi ocupada en febreiro e agosto de 1965 por Jack Moore e a súa filla Jane, facéndoo en nome da estación de radio pirata Wonderful Radio London.
En 1968, os operarios británicos entraron no que Bates afirmaba ser as súas augas territoriais para atender unha boia de navegación preto da plataforma. Michael Bates (fillo de Paddy Roy Bates) intentou asustar aos traballadores facendo disparos de advertencia desde o ex-forte. Como Bates era un súbdito británico nesa época, foi citado por un tribunal en Inglaterra por acusacións de tenencia de armas de fogo tralo incidente. Pero como o tribunal decidiu que a plataforma (que Bates agora chamaba "Sealand") estaba fóra dos límites territoriais británicos, estando fóra das 3 millas náuticas do límite das augas territoriais do país, o caso non procedía. En 1975, Bates presentou unha constitución para Sealand, seguida dunha bandeira nacional, un himno nacional, unha moeda e pasaportes.
Ataque en 1978 e Goberno rebelde de Sealand
Logo da repatriación do primeiro, Achenbach e Gernot Pütz estableceron un goberno no exilio, ás veces coñecido como Sealand Rebel Government ou Sealandic Rebel Government, en Alemaña. O sucesor nomeado por Achenbach, Johannes Seiger, continúa reclamando a través do seu sitio web que é a autoridade lexítima de Sealand.
Desde 1990
miniatura|Sealand varios meses despois do devastador incendio de 2006 En 1997, a familia Bates revogou todos os pasaportes de Sealand, incluídos os que eles mesmos emitiran nos últimos 22 anos. Pensaban que tiñan uns 150.000 en circulación.
Na tarde do 23 de xuño de 2006, a plataforma superior da Roughs Tower incendiouse debido a un fallo eléctrico. Un helicóptero de rescate da Royal Air Force transferiu desde a torre a unha persoa ao hospital de Ipswich. O remolcador de rescate Harwich colocouse á beira da Roughs Tower ata que un remolcador local extinguiu o lume. Todos os danos foron reparados en novembro de 2006. En xaneiro de 2007, The Pirate Bay intentou comprar Sealand despois do endurecemento das leis de copyright en Suecia, que lles forzaron a buscar unha base de operacións noutro lugar. Entre 2007 e 2010, Sealand púxose á venda a través da inmobiliaria española InmoNaranja, por un prezo de compra de 750 millóns de euros.
Roy Bates morreu aos 91 anos o 9 de outubro de 2012; levaba sufrindo de Alzheimer desde hacía varios anos. Sucedeuno o seu fillo Michael. Joan Bates morreu nun asilo de anciáns de Essex aos 86 anos o 10 de marzo de 2016.
-1208
Outros
Historia ano a ano
Isiah Thomas
Isiah Lord Thomas III, nado o 30 de abril de 1961 en Chicago, Illinois, foi un xogador de baloncesto estadounidense que destacou profesionalmente na década dos 80 e a principios dos 90. Desenvolveu toda a súa carreira nos Detroit Pistons até a súa retirada en 1994. Até a tempada 2007-2008, desempeñouse como presidente de operacións e adestrador dos New York Knicks, mais os seus problemas cos xogadores e os pésimos resultados deportivos motivaron a súa saída. Coñecéuselle popularmente tamén como "Zeke" ou "The Baby-faced Assassin" (o asasino con cara de neno), ou "Pocket Magic", entre outros alcumes.
Universidade
Despois dunha exitosa traxectoria no instituto, onde foi nomeado o mellor base do país, comezou os seus estudos superiores na Universidade de Indiana. Durante o seu segundo ano alí, conseguiu ser elixido entre o quinteto mellor do país, e levou á súa universidade á final da NCAA, que gañaron aos Tar Heels de Carolina do Norte, sendo nomeado mellor xogador do torneo. Tras dous anos, e cunhas estatísticas de 15,4 puntos por partido e 5,7 asistencias, deu o salto anticipado á NBA. Como prometeu á súa nai cando anticipou a súa entrada no draft, volveu á universidade varios anos despois para terminar a súa carreira de xustiza criminal. Foi seleccionado para disputar os Xogos Olímpicos de Moscova 80, mais debido ao boicot estadounidense, non chegou a participar.
NBA
Foi seleccionado por Detroit Pistons, de onde xa non se movería, na segunda elección da primeira rolda do Draft da NBA de 1981 (o primeiro posto foi para Mark Aguirre para Dallas Mavericks). Na súa primeira tempada conseguiu que o seu equipo mellorase os seus números, incrementando en 19 as vitorias, cunhas estatísticas de 17 puntos e 7,8 asistencias, o que fixo que fose elixido no mellor quinteto de rookies e seleccionado para o All Star como titular no 82. A súa primeira aparición nas finais da NBA produciuse en 1988, contra os Lakers do seu bo amigo Magic Johnson. Chegou a liderar Detroit as series por 3 a 2, a unha vitoria do título. No sexto partido conseguiu un récord da NBA ao anotar 25 puntos nun cuarto nunhas finais, mais non foi dabondo para gañar. Unha falta persoal moi discutida de Bill Laimbeer sobre Kareem Abdul-Jabbar propiciou que este último anotase dous tiros libres que deron a vitoria ao equipo californiano 103-102. No sétimo e definitivo partido, os Lakers impuxéronse 108 a 105.
Ao ano seguinte, xunto cos seus compañeiros Joe Dumars, Rick Mahorn, Vinnie Johnson, Dennis Rodman, James Edwards, John Salley, e Bill Laimbeer, cos que formaba os míticos "bad boys" (mozos malos), conseguiron un récord de vitorias na franquía, e plantáronse de novo nas finais, e outra vez contra os Lakers. Esta vez todo foi diferente, gañando os Pistons por 4-0. Ao ano seguinte repetirían triunfo, esta vez ante os Portland Trail Blazers, sendo elixido MVP das Finais. Retirouse en 1994, tras ter unha media durante toda a súa carreira de 19,2 puntos, 9,3 asistencias (cuarto mellor da historia) e 3,6 rebotes. A súa camiseta co número 11 foi retirada como homenaxe por Detroit. Está considerado o mellor "Piston" da historia.
Adestrador
Desde o ano 2000 ao 2003 adestrou ao equipo de Indiana Pacers, sucedendo no cargo a outra lenda do baloncesto, Larry Bird. No seu último ano no banco dirixiu tamén o equipo da Conferencia Este no All Star, que ao cabo sería o último que disputaría un dos mellores xogadores de todos os tempos, Michael Jordan. En 2006 fíxose cargo do banco dos New York Knicks. En 2008 foi substituído por Mike D'Antoni.
Cuba
Cuba (oficialmente República de Cuba) é un país situado na illa de mesmo nome, localizada no norte do mar Caribe. A nación de Cuba abrangue a illa homónima, a Illa da Juventud, e varios arquipélagos. A súa capital e meirande cidade é A Habana. A segunda maior cidade é Santiago de Cuba. Limita cos EUA polo norte, coas Bahamas e Turks e Caicos polo nordeste, con México polo oeste, coas Illas Caimán e Xamaica polo sur, e con Haití e República Dominicana polo sueste.
A illa de Cuba estivo habitada por varias tribos mesoamericanas antes da chegada do explorador Cristovo Colón en 1492, quen reclamou a terra para o Reino de España. Cuba permaneceu como colonia de España ata a guerra hispano-estadounidense de 1898. Posteriormente foi administrada polos Estados Unidos ata que obtivo a independencia en 1902. A fráxil república enfrontouse á radicalización política e a problemas sociais, e malia os esforzos de sustentar un sistema democrático, Cuba caeu baixo a ditadura militar de Fulgencio Batista en 1952. O crecemento do malestar e da inestabilidade deron paso ó derrocamento de Batista en xaneiro de 1959 polo Movemento do 26 de xullo, que estableceu un goberno socialista liderado por Fidel Castro. Dende 1965 o país estivo gobernado polo Partido Comunista como un estado unipartidista.
Cuba é a meirande illa do Caribe, e cunha poboación de 11 millóns de habitantes, é a segunda illa máis poboada despois da Española. É un país multiétnico en que o seu pobo, cultura e costumes teñen diversas orixes. Estas inclúen os aborixes taínos e ciboney, o longo período de colonialismo español e a introdución de escravos procedentes de África. A estreita relación coa Unión Soviética durante a guerra fría e a proximidade xeográfica cos Estados Unidos tamén exercen unha importante influencia sobre o país.
Cuba ten unha alta clasificación nos indicadores de saúde e educación, cun elevado Índice de Desenvolvemento Humano de 0.783 no 2019. Segundo os datos das Nacións Unidas, Cuba foi a única nación do mundo que conseguiu no 2006 a definición que o Fondo Mundial para a Natureza fai do desenvolvemento sustentábel, cunha pegada ecolóxica de menos de 1,8 hectáreas per cápita (no 2006 de 1,5 hectáreas), e cun IDH de máis de 0.855.
Etimoloxía
O nome de Cuba vén da lingua taína. O significado exacto do nome é incerto, pero podería traducirse como "onde a terra fértil é abondosa" (cubao), ou 'gran lugar' (coabana). Quen cren que Cristovo Colón era de orixe portuguesa din que Cuba foi nomeada por Colón a partir da vila de Cuba, no distrito de Beja en Portugal.
Prehistoria
miniatura|esquerda|Debuxo dunha [[Pobo taíno|taína, pobo tamén coñecido como arauaco.]] Cuba estivo habitado polos pobos amerindios dos taínos (tamén chamados arauacos polos españois), os guanajatabey e os ciboney, antes da chegada dos conquistadores. Os antergos deses pobos nativos migraron dende as terras do continente americano séculos antes. Os nativos taínos chamaban á illa Caobana. Os taínos eran agricultores, mentres que os ciboney eran tamén pescadores e cazadores-recolledores.
Colonización e dominio español (1492–1898)
Despois de chegar por primeira á terra do Novo Mundo na illa entón chamada Guanahani, Bahamas o 12 de outubro de 1492, La Pinta, La Niña e a Santa María, as primeiras naves europeas comandadas por Cristovo Colón, toman terra na costa nordeste de Cuba, preto do que hoxe é Bariay, na provincia de Holguín, o 28 de outubro de 1492. Colón reclamou a illa para o Reino de España e chamouna Isla Juana por Xoán, Príncipe de Asturias.
miniatura|dereita|[[Diego Velázquez de Cuéllar, conquistador de Cuba]] En 1511, Diego Velázquez de Cuéllar fundou o primeiro asentamento español en Baracoa. Axiña, outras vilas serían fundadas, incluída a daquela San Cristóbal de la Habana, en 1515. Os taínos traballaban baixo o sistema da encomenda, similar ao sistema feudal da Idade Media europea. Nun século a poboación indíxena foi practicamente exterminada por mor de factores como as enfermidades infecciosas de Eurasia (agravadas pola carencia de defensas naturais) ou as privacións derivadas da suxugación colonial. En 1529 un gromo de xarampón acabou con dous terzos da poboación nativa que sobrevivira á varíola.
O 1 de setembro de 1548, Dr. Gonzalo Perez de Angulo foi nomeado gobernador de Cuba. Chegou a Santiago, Cuba o 4 de novembro de 1549 e inmediatamente declarou a liberdade de tódolos nativos. Converteuse no primeiro gobernador permanente que residiu na Habana no canto de Santiago e construíu a primeira igrexa da cidade. Despois de que os franceses tomasen a Habana en 1555, o fillo do gobernador, Francisco de Angulo, marchou a México.
A poboación en 1817 era de 630.980, dos cales 291.021 eran brancos, 115.691 eran homes libres (mestizos), e 224.268 eran escravos negros. Na década de 1820, cando o resto do Imperio Español da América Latina se rebelara e formara estados independentes, Cuba permaneceu leal.
miniatura|esquerda|[[Escravitude|Escravos en Cuba descargando xeo de Maine, c. 1832]] Durante o 'boom do azucre' déronse varias revoltas e rebelións da poboación escrava. Destacou a rebelión de Aponte de 1812 contra o comercio atlántico de persoas. A independencia de España foi o motivo para unha rebelión en 1868 liderada por Carlos Manuel de Céspedes, un agricultor de cana de azucre. Este ceibou os seus escravos para que loitasen canda el por unha Cuba libre. O 27 de decembro de 1868 emitiu un decreto no que aboliu a escravitude baixo a condición de que os escravos liberados se presentasen ó servizo militar. A rebelión de 1868 deu lugar a un longo conflito coñecido como Guerra dos Dez Anos. Dous mil chineses de Cuba uníronse ós rebeldes. Hai un monumento na Habana en memoria ós chineses caídos na guerra.
Os EUA non recoñeceron o goberno cubano, malia que moitas nacións europeas e de América Latina si o fixeron. En 1878 o Pacto de Zanjón rematou co conflito con España, que prometeu máis autonomía para Cuba. En 1879–1880 o patriota cubano Calixto García tentou comezar outra contenda, coñecida como "Guerra Chiquita", pero recibiu pouco apoio. A abolición da escravitude en Cuba comezou no final do século XIX e completouse na década de 1880.
miniatura|dereita|[[Carlos Manuel de Céspedes, coñecido como o Pai da Patria en Cuba, declarou a independencia da nación en 1868]] José Martí, un disidente exiliado, fundou o Partido Revolucionario Cubano en Nova York en 1892 co obxectivo de acadar a independencia cubana de España. En xaneiro de 1895, Martí viaxou a Montecristi e Santo Domingo para unir os seus esforzos cos de Máximo Gómez. Martí rexistrou as súas ideas políticas no Manifesto de Montecristi. A loita contra o exército español comezou en Cuba o 24 de febreiro de 1895, pero Martí non foi quen de chegar a Cuba ata o 11 de abril de 1895. Martí morreu na batalla de "Dos Ríos" o 19 de maio de 1895. A súa morte inmortalizouno como un heroe nacional do país.
A nave estadounidense Maine foi enviada para protexer os intereses dos Estados Unidos, pero estoupou de súpeto e afundiu moi axiña, acabando con tres cuartos da tripulación. A causa do afundimento permanece descoñecido a pesar da comisión de investigación, pero a opinión popular americana, alimentada pola prenas, considera que os españois foron os responsables. Por mor do incidente, os Estados Unidos e España declaráronse a guerra en abril.
Ó longo das décadas seguinte, catro presidentes dos Estados Unidos, Polk, Buchanan, Grant, e McKinley, tentaron mercarlle a illa a España.
Hüseyin Aygün
Hüseyin Aygün, nado en Tunceli o 20 de outubro de 1970, é un escritor, avogado e político turco da minoría zaza aleví. Foi representante da provincia de Tunceli no parlamento entre 2011 e 2015 polo CHP.
Cuba
Divisións administrativas
Cuba está dividida en 15 provincias con 169 concellos, alén dun concello especial (a Illa da Xuventude).
Hüseyin Aygün
Traxectoria
Ihsaniye Aygün traballou como avogado na súa cidade natal, despois de se formar na Facultade de Dereito da Universidade de Ancara. Escribiu varios libros, principalmente sobre a masacre de Dersim contra os zaza alevís. Dersim 1938 ve Zorlu İskan (2009), 0.0.1938 Resmiyet ve Hakikat (2010), Dersim 1938 ve Hacı Hıdır Ataç’ın Defteri (2012), Fişlemenin Kısa Tarihi (2014). Mais tamén é autor dun libro en zazaki, Eve tarixe ho teri Amaene (2007).
Trikala B.C.
O Trikala Basketball Club (en grego: Τρίκαλα K.A.E.), coñecido por motivos de patrocinio como Trikala Aries, é un equipo profesional de baloncesto da localidade de Trikala, Grecia. O Rethymo Fundado no ano 1986, o club compite actualmente na segunda categoría do baloncesto grego, a A2 Ethniki. Antes do ano 2012, o equipo era coñecido como Aeolus Trikalon (Αίολος Τρικάλων). O Trikala Aries xoga os seus partidos como local no Pavillón Municipal de Trikala, recinto con capacidade para 2.500 espectadores. Non se debe confudir o club co Trikala 2000, equipo da mesma cidade.
Hüseyin Aygün
Secuestro
Militantes do PKK secuestrárono arredor das 19:00, hora local, o 12 de agosto de 2012, cando volvía de visitar a localidade de Ovacik (Tunceli) acompañado dun reporteiro dun xornal e do seu asesor. Os militantes saíronlle ao paso e tras pararen o seu coche na autoestrada levárono a un bosque, ameazándoo con dispararlle se opuña resistencia.
Cuba
Divisións administrativas
Na súa historia Cuba tivo diferentes estruturas político-administrativas. Así, durante os anos de colonia, dividiuse en tres departamentos: Oriente, Camagüey, Las Villas e Occidente. Coa Constitución de 1901 estableceuse unha nova estrutura de seis provincias: Pinar del Río, A Habana, Matanzas, Las Villas, Camaguey e Oriente. A partir de 1976, a teor da aprobación da Constitución de 1976, e en correspondencia co crecemento da poboación, as migracións internas e as novas esixencias económicas do país; a Asemblea Nacional do Poder Popular adoptou a división actual.