cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aeroporto Internacional de Auckland
O Aeroporto Internacional de Auckland é unha das obras máis importantes de infraestrutura de Nova Zelandia, provendo miles de postos de traballo para a rexión. É ademais o segundo "porto" de cargas do país por valor, contribuíndo con preto de 14 $billóns á economía.
San Pedro
Fóra de Galicia
México:
Aeroporto Internacional de Auckland
En termos de total de pasaxeiros, é o cuarto máis grande en Australasia, por detrás do Aeroporto Internacional Kingsford Smith (Sydney), do Aeroporto de Melbourne e do Aeroporto de Brisbane.
San Pedro
Fóra de Galicia
Nicaragua:
Aeroporto Internacional de Auckland
O aeroporto cobra unha taxa para a mellora do Aeroporto.
San Pedro
Fóra de Galicia
Paraguai:
Aeroporto Internacional de Auckland
Historia
O terreo do aeroporto foi utilizado como como pista polo Auckland Aero Club. En 1928 o club arrendar parte do terreo dun granxeiro para acomodar os tres De Havilland Gypsy Moth. O presidente do club notou no seu momento que o lugar tiña moitas vantaxes de vital importancia para un aeródromo e pista de adestramento. Tiña bos accesos, con bo drenaxe e está libre de cables de alta tensión, edificios e néboa.
San Pedro
Fóra de Galicia
Perú:
Aeroporto Internacional de Auckland
Historia
En 1960 iniciáronse as obras para transformar o lugar no aeroporto principal de Auckland, desprazando a Whenuapai, no noroeste da cidade. A maior parte da pista está sobre terra gañada ao mar no Porto de Manukau. O primeiro voo realizouno un DC-8 de Air New Zealand en novembro de 1965, engalando cara a Sydney. O aeroporto foi oficialmente inaugurado ao seguinte ano, cun grande espectáculo ao aire libre durante a semana do Aniversario de Auckland, do 29 ao 31 de xaneiro de 1966.
San Pedro
Fóra de Galicia
República Dominicana:
Aeroporto Internacional de Auckland
Historia
Unha nova terminal internacional, nomeada en homenaxe a Jean Batten, foi construída en 1977. A máis recente reforma significativa realizouse no 2005, separando aos pasaxeiros que chegaban e partían do aeroporto.
San Pedro
Fóra de Galicia
Venezuela:
Aeroporto Internacional de Auckland
Historia
Actualmente, no aeroporto estase levando a cabo unha serie de importantes proxectos de construción, os cales mostrarán importantes cambios, incluíndo unha segunda pista apropiada (xa que a existente utilízase como pista de rodaxe principal, e a súa utilización limítase a urxencias ou cando se realizan traballos de mantemento na pista principal.
San Pedro
Galicia
Co topónimo San Pedro podemos referirnos a varios lugares de Galicia:
Na provincia de Lugo
Miguel Nández
Miguel Ángel Fernández Enríquez,coñecido como Miguel Nández, nado en Cádiz o 7 de novembro de 1978, é un cantante andaluz que saltou á fama tras a súa participación na segunda edición de Operación Triunfo.
San Pedro
Galicia
Na provincia de Ourense
Miguel Nández
Traxectoria profesional
Miguel Nández preparou os temas do que sería o seu primeiro disco durante os meses de abril, maio e xuño. O 30 de xuño de 2003 publícase Miguel Nández, o primeiro disco homónimo do cantante editado por BMG. Os singles promocionais do disco foron "Maldita mi suerte", "Tu nombre en cualquier bar" e "Yo que perdí". Finalmente o álbum alcanzou o disco de ouro. Un ano máis tarde, o 28 de xuño de 2004, lanza o seu segundo traballo discográfico, Esquivando al miedo. Con este traballo Miguel Nández continúa desenvolvendo a súa vea de cantautor, compondo todos os temas do disco. «Un desastre» foi o sinxelo que presentou este disco. Seguíronlle «Esquivando al miedo» e «Líbrame».
San Pedro
Galicia
Na provincia de Pontevedra
Miguel Nández
Traxectoria profesional
En 2006 firma coa discográfica Dro. Máis tarde, o 20 de agosto lanza Palabras. onde, unha vez máis, é o compositor de tódolos temas do disco, excepto de "Fue en la oscuridad", de Antonio Orozco. "Sé de palabras" foi o primeiro single deste disco. "El banco", o segundo. En abril de 2008 lanza o seu cuarto traballo Por Ella. Un disco a modo de homenaxe á muller onde interpreta títulos coñecidos por ser cantados por artistas femeninas como Rocío Jurado, Pastora Soler, Shakira, Luz Casal, Laura Pausini ou Mónica Naranjo. O primeiro single foi "Se nos rompió el amor" de Rocío Jurado. Ademais, o CD inclúe un tema composto polo propio Miguel con título homónimo ó do disco.
Carlos Ruiz Zafón
Carlos Ruiz Zafón, nado en Barcelona o 25 de setembro de 1964 e finado nos Ánxeles o 19 de xuño de 2020, foi un escritor catalán en lingua castelá.
Traxectoria
Desde 1993 viviu nos Ánxeles (California), onde se dedicou uns anos a escribir guións de cine antes de dedicarse plenamente á súa carreira como novelista. A súa primeira novela para adultos, La sombra del viento, foi un grande éxito de vendas, sendo traducido a 36 linguas, vendendo máis de 8 millóns de exemplares e obtendo numerosos premios internacionais.
A súa obra caracterízase por un estilo moi elaborado con grande influencia da narrativa audiovisual, unha estética gótica e expresionista e a combinación de moitos elementos narrativos. Combina esa técnica cun gran dominio da linguaxe e da estrutura narrativa, combinando elementos dispares, desde a tradicional novela do século XIX a un emprego impactante de imaxes e texturas de gran forza sensorial.
Explotación
A explotación é un termo usado na bioloxía e a ecoloxía para referirse a un comportamento animal. Consiste nun subtipo de relación interespecífica dentro do mutualismo, na que unha parte resulta beneficiada a costa doutra prexudicada.
Non debe confundirse cos parasitos (como a posta do ovo do cuco en niños doutras especies), pois nese caso o comportamento non se basea na deturpación dunha práctica mutualista, senón que é universalmente prexudicial para unha especie.
Tarsius dentatus
Tarsius dentatus é unha especie de mamífero primate haplorrino tarsiiforme da familia dos tarsíidos e xénero Tarsius, coñecido na bibliografía internacional como tarsio dentado ou tarsio de Dian, endémica das selvas da illa Célebes. .
Comisión Europea
Institución politicamente independente que representa e defende os intereses da Unión Europea no seu conxunto, propón a lexislación, políticas e programas de acción e é responsable de aplicar as decisións do Parlamento Europeo e do Consello da Unión Europea.
Tarsius dentatus
Antigamente foi coñecido como Trasius dianae.
Comisión Europea
A Comisión actúa seguindo o método dun gabinete do goberno, con 28 comisarios. Hai un Comisario por cada Estado membro, con todo os comisarios están obrigados a representar os intereses da UE no seu conxunto en lugar do seu Estado de orixe. Un dos 28 é o Presidente da Comisión (na actualidade, Ursula von der Leyen) nomeado polo Consello Europeo coa aprobación do Parlamento Europeo.
O termo «Comisión» pode significar tanto o Colexio de Comisarios como se mencionou anteriormente, ou a institución máis grande, incluíndo o órgano administrativo duns 25.000 funcionarios europeos repartidos nos departamentos chamados Direccións Xerais. Baséase fundamentalmente no edificio Berlaymont de Bruxelas e as súas linguas de traballo internas son inglés, francés e alemán.
Tarsius dentatus
Descrición
A especie foi descrita orixinariamente en 1921 polos zoólogos estadounidenses Gerrit Smith Miller, Jr e Ned Hollister, en ''Proc. Biol. Soc. Wash''., 34: 103.
En 1991 Niemitz, Nietsch, Warter e Rumpler caracterizaron unha suposta nova especie que foi denominada Tarsius dianae. Porén, en 1997, Shekelle e colaboradores propuxeron que T. dianae é un sinónimo de T. dentatus. Cómpren análises adicionais para determinar se son a mesma especie.
Juventus Stadium
O Juventus Stadium é un estadio de fútbol da cidade italiana de Turín, no Piemonte. Foi construído en 2009 (inaugurado en 2011) e ten capacidade para 41.254 espectadores. Serve de localía ao Juventus.
Flanagan
Flanagan, de nome real Joan Anguera Cañabate, é un personaxe creado polos escritores Andreu Martín e Jaume Ribera. Trátase dun detective privado que vive nun barrio obreiro de Barcelona.
Historia e características
Comeza a súa xeira en oitavo de EXB, con 13 anos. As súas aventuras aumentan en importancia conforme vai medrando. Así, empeza por adiviñar talles de suxeitadores, e remata resolvendo casos de pedofilia, maltrato, secuestros ou tráfico de bebés, pero sempre desde unha perspectiva amena, didáctica e xuvenil.
Cada un dos libros é independente dos anteriores. Porén, adoitan comezar explicando como terminaron os asuntos pendentes no anterior, especialmente no aspecto sentimental.
Fixo unha incursión no terreo da sexualidade co libro O diario vermello de Flanagan, paralelo a O diario vermello de Carlota, de Gemma Lienas. Ambos describen a experiencia sexual vivida xuntos, pero desde puntos de vista diferentes. Este libro afástase un pouco do estilo dos outros e constitúe en si mesmo unha aventura independente.
Ao longo das trece novelas o personaxe foi crecendo e madurando, tanto nas súas deducións como na súa forma de pensar e nas situacións en que se involucra. Os autores deixan ver as súas influencias con mencións a Philip Marlowe ou Sherlock Holmes, así como os seus gustos musicais (Creedence Clearwater Revival ou Guns N' Roses). Flanagan aparece tamén noutra novela dos autores, na saga do detective Àngel Esquius.
Tarsius dentatus
Sinónimo
Tarsius dentatus coñécese tamén polo sinónimo Tarsius dianae.
Etimoloxía
O nome específico, dentatus, deriva do adxectivo latino dentatus, -a, -um, "dentado", "que ten dentes", aludindo aos seus grandes incisivos.
Comisión Europea
Historia
thumb|Comisión Europea A Comisión Europea deriva dunha das cinco institucións esenciais creadas no seo do sistema supranacional da Comunidade Europea, atendendo á proposta de Robert Schuman, ministro francés de relacións exteriores, o 9 de maio de 1950. Nacendo en 1951 como a Alta Autoridade na Comunidade Europea do Carbón e do Aceiro, a Comisión sufriu numerosos cambios respecto da súa composición e poderes baixo distintas presidencias.
Gravidade API
A gravidade API ou densidade API, das súas siglas en inglés American Petroleum Institute, é unha medida da densidade que describe como pesado ou livián o petróleo en comparanza coa auga. Se os grados API son maiores que 10, é máis lixeiro que a auga, e polo tanto flotaría nesta.
Usos e características
A gravidade API é tamén usada para comparar densidades de fraccións extraídas do petróleo. Por exemplo, se unha fracción de petróleo flota noutra, significa que é máis liviá, e polo tanto a súa gravidade API é maior. Matematicamente a gravidade API non ten unidades (ver a fórmula abaixo). Con todo sempre ao número colócaselle a denominación grado API. A gravidade API é medida cun instrumento denominado hidrómetro.
Fórmula da gravidade API
A fórmula usada para obter a gravidade API é a seguinte:
A fórmula usada para obter o peso específico do líquido derivada dos grados API é a seguinte:
Saint-Maurice-de-Gourdans
Saint-Maurice-de-Gourdans é unha vila francesa do departamento do Ain, na rexión de Ródano-Alpes.
Gravidade API
Fórmula da gravidade API
60 °F (ou 15 5/9 °C) é usado como o valor estándar para a medición e reportes de medicións.
Polo tanto, un cru pesado cunha gravidade específica de 1 (esta é a densidade da auga pura a 60 °F) terá a seguinte gravidade API:
Clasificación do petróleo segundo a Gravidade API
Xeralmente, un maior valor de gravidade API nun produto de refinaría representa que este ten un maior valor comercial. Isto basicamente debido á facilidade (operacional e económica) de producir destilados valiosos como gasolina ou gasóleo con alimentacións de crus liviáns e aos altos rendementos dos mesmos. Esta regra é válida ata os 45 grados API, máis aló deste valor as cadeas moleculares son tan curtas que fan que os produtos teñan menor valor comercial.
O Petróleo é clasificado en lixeiro, medio, pesado e extrapesado, de acordo á súa medición de gravidade API.
Comisión Europea
Establecemento
A primeira Comisión orixinouse en 1951 como a "Alta Autoridade" de nove membros baixo a dirección do Presidente Jean Monnet. A Autoridade era o poder executivo supranacional administrativo da nova Comunidade Europea do Carbón e do Aceiro (CECA). En 1958 os Tratados de Roma estableceron dúas novas comunidades, xunto coa CECA: a Comunidade Económica Europea (CEE) e a Comunidade Europea de Enerxía Atómica (Euratom). Por iso, os executivos pasaron a ser chamados "comisarios" en lugar de "Altas Autoridades". A razón para o cambio de nome foi a nova relación entre o poder executivo e o Consello. Algúns estados, como Francia, expresaron os seus reservas sobre o poder da Alta Autoridade e desexaban limitalo, dando máis poder ao Consello en prexuízo dos novos executivos. Walter Hallstein liderou a primeira Comisión da CEE, cuxa primeira reunión oficial celebrouse o 16 de xaneiro de 1958 no Castelo do Val da Duquesa. Esta administración acadou un acordo sobre do polémico tema dos prezos dos cereais, e tamén logrou dar unha impresión positiva a terceiros países, cando fixo o seu debut internacional na rolda de negociacións do GATT. Hallstein iniciou a consolidación da lexislación europea e comezou a ter un notable impacto sobre da lexislación nacional. Ao principio a súa administración non foi tomada demasiado en conta pero, coa axuda do Tribunal de Xustiza Europeo, a súa Comisión afirmou a súa autoridade dabondo como para permitir que as futuras comisións fosen tomadas máis en serio. Con todo, en 1965 a Comisión Hallstein desencadeou a "crise da cadeira baleira", como consecuencia das polémicas propostas para a Política Agrícola Común, consideradas inaceptables para Francia. A pesar de que a crise institucional resolveuse o ano seguinte, esta custou a Hallstein a Presidencia a pesar de ser considerado como o líder máis "dinámico" até Jacques Delors.
Desenvolvemento
O tres órganos co-existiron até o 1 de xullo de 1967 cando, por medio do Tratado de Fusión, xuntáronse nunha soa administración baixo o Presidente Jean Rei. Debido á fusión, durante a Comisión Rei produciuse un aumento temporal a catorce membros, aínda que as futuras comisións reducíronse a nove tras adoptarse a fórmula dun membro por cada estado pequeno e dous por cada estado grande. O traballo da Comisión centrouse incrementar o poder do Parlamento Europeo, ademais de pór en marcha a unión aduaneira. A pesar de ser Rei o primeiro Presidente das comunidades fusionadas, Hallstein é visto como o primeiro Presidente da Comisión moderna.
As Comisións Malfatti e Mansholt continuaron co traballo no referente á cooperación monetaria e á primeira ampliación, de 1973. Coa ampliación, o número de membros da Comisión Ortoli aumentou a trece (ao Reino Unido como un gran membro concedéronselle dous Comisarios), no medio da inestabilidade económica internacional dese momento. A representación exterior da Comunidade deu un paso adiante cando o presidente Roy Jenkins converteuse no primeiro Presidente en asistir a un cume do G8 en nome da Comunidade. Tomando a substitución da Comisión Jenkins, Gaston Thorn supervisou a ampliación cara ao sur, ademais de empezar a traballar na Acta Única Europea.
Tarsius dentatus
Características
Como todos os tarsios, é un animal de pequeno tamaño, órbitas moi grandes e ósos tarsianos moi alongados, coa cabeza arredondada cun fociño reducido e o pescozo curto. Tarsius dentatus é máis grande que T. pumilus e de tamaño similar ao de T. tarsier, xa que ten unha lonxitude de cabeza e tronco de 11,5 ou 12 cm, e unha cola de 22 cm. A cor da capa de Tarsius dentatus é parda agrisada, e a cola está espida a excepción dunha guedella de poucos pelo ao final. Pode identificarse pola presenza de pelos curtos, brancos, flanqueando o labio superior e no medio do labio inferior, e pode distinguirse de T. tarsier pola falta de pelaxe marrón nas cadeiras, coxas e xeonllos, e pola pigmentación máis escura na cola, dedos e uñas; e tamén ten unha banda negra máis visíbel na pel que rodea os ollos que T. tarsier. As súas orellas son máis curtas e máis anchas que as de T. tarsier, e hai un parche sen pelo na base de cada orella. As femias teñen dous pares de glándulas mamarias.
Comisión Europea
Delors e Santer
Unha das comisións máis exitosas foi a presidida por Jacques Delors (a Comisión Delors); os presidentes que o sucederon non puideron acadar o mesmo éxito. Delors acreditou a Comunidade dándolle un senso de dirección e dinamismo. Delors e o seu equipo tamén son considerados como os "pais fundadores do euro."
O sucesor de Delors foi Jacques Santer. A Comisión Santer viuse obrigada polo Parlamento a dimitir en 1999 despois de ser acusados de nepotismo, e por non acabaren coa corrupción. Esa foi a primeira vez que unha Comisión veuse na obriga de dimitir en masa, e representou un cambio cara o Parlamento. Con todo, a Comisión Santer levou a cabo traballos sobre o Tratado de Ámsterdan e o euro.
Tarsius dentatus
Hábitat e distribución
O tarsio de Dian vive nos bosques húmidos primarios e secundarios sobre todo na provincia de Sulawesi central (Célebres Centro), Indonesia. A súa presenza está determinada en gran parte polas súas vocalizacións. A maioría dos espécimes viven na Reserva da Natureza de Morowali e no Parque Nacional de Lore Lindu. Estudos de campo revelan que a densidade de poboación da especie varía de 129 a 136 individuos por quilómetro cadrado.
Comisión Europea
Comisións recentes
Tras Santer, Romano Prodi asumiu o cargo. O Tratado de Amsterdam aumentara os poderes da Comisión, polo que Prodi foi alcumado pola prensa como algo semellante a un Primeiro Ministro. As competencias reforzáronse unha vez máis co Tratado de Niza, no ano 2001, dando máis poder ao Presidente sobre a composición da súa Comisión.
Tarsius dentatus
Hábitat e distribución
A altitudes de 500 a 1000 m, a densidade da poboación estímase en 180 individuos/km2, mentres que de 1000 a 1500 m, observáronse só 57 individuos/km2. A poboación tamén é aproximadamente dez veces máis densa nos bosques secundarios que nos primarios.
Comisión Europea
Comisións recentes
En 2004, José Manuel Durão Barroso converteuse en Presidente, con todo o Parlamento obxectou a proposta de composición da Comisión Barroso. Debido á oposición, Barroso viuse obrigado a reorganizar o seu equipo antes de asumir o cargo. A Comisión Barroso foi tamén a primeira dende a ampliación en 2004 a 25 membros e, polo tanto, o número de comisarios chegou a 30. Coma resultado do incremento nos estados, o Tratado de Amsterdam provocou unha redución dos comisarios a un comisario por estado, en lugar de dous para os estados máis grandes.
Tarsius dentatus
Costumes
Vive en grupos de menos de 8 individuos compostos por un macho adulto e dunha a 3 femias adultas e as súas crías. De hábitos nocturnos, pasan o día durmindo nun agocho en lugares con follaxe denso, troncos caídos e cavidades de árbores, e pola noite saen a cazar e a comer. Antes do mencer, os tarsios adultos e subadultos realizan duetos vocais para fortaleceren a unión do grupo e sinalar os seus territorios.
Comisión Europea
Tratado de Lisboa
Co Tratado de Lisboa que entrou en vigor o 1 de decembro do 2009, a Comisión das Comunidades Europeas pasa oficialmente a chamarse «Comisión Europea». O Tratado de Lisboa, declarou que o tamaño da Comisión reduciríase dun Estado membro por unha das dúas terceiras partes dos Estados membros a partir de 2014. Isto poría fin ao acordo que existiu desde 1957 de ter polo menos un comisario para cada Estado membro en todo momento. Con todo, o Tratado tamén estipula que o Consello Europeo pode decidir por unanimidade modificar devandito número. Tras o referendo irlandés, o Consello decidiu en decembro de 2008, volver a un Comisario por Estado membro a partir da data de entrada en vigor do Tratado.
Tarsius dentatus
Nutrición
Aliméntase, como os outros tarsios, de insectos e outros pequenos animais. Porén, os hábitos alimentarios específicos de Tarsius dentatus aínda non foron ben estudados.
Comisión Europea
Tratado de Lisboa
A persoa que ocupe o novo posto de Alto Representante da Unión para Asuntos Exteriores e Política de Seguridade, automaticamente tamén será un Vicepresidente da Comisión.
Tarsius dentatus
Reprodución
Aínda que se cría que os tarsios eran monógamos, algúns estudos demostraron que os de Sulawesi exhiben facultativamente comportamentos de polixinia (unión dun macho con varias femias), e forman fortes lazos entre o macho e as femias. Os machos son máis territoriais que as femias, e teñen territorios máis amplos.
Comisión Europea
Tratado de Lisboa
Co Tratado europeo de Lisboa, as competencias da comisión e especialmente do seu presidente vénse substancialmente fortalecidas.
Tarsius dentatus
Reprodución
Non se estudou aínda o comportamento reprodutivo de Tarsius dentatus. En xeral, as femias dos tarsios paren unha cría por ano tras un longo período de xestación. O ritmo de desenvolvemento fetal e posnatal dos tarsios é un dos máis lentos de todos os mamíferos. As crías son tamén proporcionalmente as máis grandes de todas as dos primates non antropoideos. A maior parte da súa masa componse da do cerebro, ollos e cranio. Esta achega de recursos para o cerebro conduce á rápida evolución dos comportamientos locomotores e de forraxeo.
Comisión Europea
Organización e funcionamento
A sede da Comisión Europea está en Bruxelas (Bélxica), mais tamén ten oficinas en Luxemburgo, representacións en todos os países membros da Unión Europea e delegacións en moitas capitais de todo o mundo, coñecidas como Oficinas de Información.
Tarsius dentatus
Estado de conservación
A Unión Internacional para a Conservación da Natureza e dos Recursos Naturais (UICN) cualifica o status de Tarsius dentatus como VU (vulnerable) debido á perda de polo menos un 30 % do seu hábitat nos últimos 20 anos (aproximadamente, 3 xeracións). Desde 1990 até o 2000, do 15 ao 26 % dos hábitats boscosos da illa convertéronse en terreos agrícolas, e desde entón perdeuse polo menos un 10 % adicional.
Comisión Europea
Organización e funcionamento
O Presidente da Comisión establece a organización interna desta, así distribúe e modifica, en caso necesario, ás áreas de responsabilidade política entre os Comisarios durante o mandato da Comisión. O Presidente, coa aprobación da Comisión, pode esixir tamén a dimisión dun Comisario. A orientación política do Presidente marcará a orientación política da Comisión.
Tarsius dentatus
Estado de conservación
Todo iso a pesar dos hábitos nocturnos da especie, da súa capacidade para adaptarse a hábitats modificados e a que viven en amplas zonas protexidas. Pero pese aos esforzos por preservar eses parques, a especie aínda está ameazada por destrución do hábitat e a caza polos seres humanos. Moitas comunidades agrarias cazan dentro do Parque Nacional de Lore Lindu e doutras áreas protexidas, e utilizan a madeira e as rozas como fonte de ingresos.
Comisión Europea
Organización e funcionamento
O Presidente pode nomear Vicepresidentes, sendo sempre un destes o Alto Representante da Unión. Na lexislatura actual, a Comisión Europea conta con 7 vicepresidentes.
Tarsius dentatus
Bibliografía
"Asian Primates Classification" International Journal of Primatology 25 (1): 97-164. Resumo.
Comisión Europea
Organización e funcionamento
Cada Comisario está asistido por un Gabinete. O persoal da Comisión organizase nunha serie de departamentos, coñecidos como Direccións Xerais, e servizos. Aproximadamente son uns 23.000 funcionarios.
Son catro as principais funcións da comisión:
A Comisión elabora propostas para as novas leis europeas, que presenta ao PE e ao CUE. A Comisión garante que as decisións da UE se apliquen correctamente e supervisa a maneira en que se empregan os fondos da Unión. Tamén vixía por que se respecten os tratados europeos e o Dereito comunitario.
Rexe o principio de responsabilidade solidaria entre os comisarios, e estes son aprobados polo Parlamento en bloque; no entanto, corresponde ao Presidente da Comisión distribuír as áreas de responsabilidade política entre os comisarios e pode mesmo, se conta coa aprobación da Comisión, esixir tamén a dimisión dun comisario.
O mandato dos Comisionados remata por:
A meirande parte do seu persoal, pero non todo, traballa en Bruxelas, particularmente na súa sede do edificio Berlaymont. Gran parte do pulo político a favor da Unión Europea veu a través dos presidentes da Comisión. Examinar o perfil e as iniciativas das persoas que ocuparon este cargo é unha indicación do estado no que se atopa esta.
Reunións da Comisión
O Colexio de Comisarios reúnese unha vez por semana, xeralmente os mércores, en Bruxelas. Cada punto da orde do día é presentado polo Comisario responsable dese área política e o Colexio toma unha decisión colectiva ao respecto.
Montederramo, Montederramo
Santa María de Montederramo é unha parroquia do concello ourensán de Montederramo na comarca da Terra de Caldelas. No ano 2007 tiña 183 habitantes (91 homes e 92 mulleres) distribuídos en 3 entidades de poboación, o que supón un aumento de 2 habitantes en relación ao ano 2000.
Patrimonio
Nesta parroquia sitúase o mosteiro de Santa María de Montederramo.
Modafinilo
O modafinilo é un estimulante moderado do sistema nervioso central. É unha droga sintética, non anfetamínica, que promove o despertar e o estado de vixilia. Tamén se considera un axente nootrópico, é dicir, a súa acción selectiva sobre o cerebro habilitaría un maior rendemento das funcións cognitivas superiores, en particular, a memoria e a atención. Por isto, suxeriuse o seu potencial farmacolóxico para o tratamento procesos neurodexenerativos, como a enfermidade de Alzheimer e tamén a de Parkinson. Porén, estas propiedades nootrópicas non foron aínda obxecto de estudos sistemáticos.
Elias Viljanen
Elias Viljanen, tamén coñecido como Elias "E.Vil" Viljanen, nado o 8 de xullo de 1975, é un guitarrista finés.
traxectoria
Actualmente reside en Pirkkala. Desde 2007 é o guitarrista da banda finesa de power metal Sonata Arctica. Nun principio sería unha sorte de "substituto" de Jani Liimatainen, pero posteriormente foi adoptado definitivamente en maio, nova que foi confirmada o 6 de agosto do mesmo ano. Comezou a tocar sobre os 9 ou 10 anos, e en distintas bandas tales como Elias Viljanen & Evil Spirit, Mess e Arched.
Michele Somma
Michele Somma, nado en Salerno o 16 de marzo de 1995, é un futbolista italiano. Xoga de defensa central no Palermo, da Serie C italiana.
Traxectoria
O 22 de agosto de 2018, anunciouse a súa fichaxe polo Deportivo da Coruña da Segunda División, converténdose no primeiro italiano en xogar no club galego.
A Castiñeira, Seoane Vello, Montederramo
A Castiñeira é un lugar da parroquia de Seoane Vello, no concello ourensán de Montederramo na comarca da Terra de Caldelas. Segundo o IGE, en 2015 tiña 6 habitantes (4 homes e 2 mulleres).
Anseán, Buxantes, Dumbría
Anseán é un lugar da parroquia de Buxantes no concello coruñés de Dumbría na Comarca de Fisterra. Tiña 89 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales eran 41 homes e 48 mulleres.
Nogueira, Montederramo
Santa María de Nogueira é unha parroquia do concello ourensán de Montederramo na comarca da Terra de Caldelas. No ano 2007 tiña 69 habitantes (36 homes e 33 mulleres) distribuídos en 5 entidades de poboación, o que supón unha diminución de 13 habitantes en relación ao ano 2000.
Michael Löwy
Michael Löwy, nado en São Paulo o 6 de maio de 1938, é un pensador marxista brasileiro radicado en Francia, onde traballa como director de investigacións do Centre national de la recherche scientifique. É un relevante estudoso do marxismo, con investigacións sobre as obras de Karl Marx, Lev Trotski, Rosa Luxemburg, Georg Lukács, Lucien Goldmann e Walter Benjamin.
Biografía
Fillo de inmigrantes xudeus de Viena (Austria), Michael Löwy pasou a infancia e adolescencia na súa cidade natal. En 1960 licenciouse en Ciencias Sociais pola Universidade de São Paulo, tendo por compañeiros a Roberto Schwarz e Gabriel Bolaffi. No ano seguinte, partiu cara a Francia, onde estudou baixo orientación de Lucien Goldmann, concluíndo o doutoramento en 1964, cunha tese sobre a Revolución comunista na obra do Marx mozo.
Logo dalgúns anos vivindo en Israel, Löwy retornou a Francia en 1969, pasando a traballar na Université de Paris VIII como asistente de Nicos Poulantzas. En 1976 obtivo o doctorat d’État cunha tese sobre a evolución política de Lukács de mozo.
En 1978 paso a ser profesor de Socioloxía no Centre national de la recherche scientifique de París, e despois director de investigacións da mesma institución.
Casou con Ilana Zelmanowicz, coa que tivo dous fillos. En 1980 separáronse, e Löwy casou con Eleni Varikas, historiadora de orixe grega.
Militancia política
Entre as décadas de 1950 e 1960 formou parte da Liga Socialista Independente, organización que contaba con Hermínio Sacchetta entre os seus dirixentes. En 1968 asociouse á Cuarta Internacional, converténdose en membro da Primeira sección, a Liga Comunista. Na súa militancia revolucionaria, Löwy estivo constantemente atento ás loitas sociais e organizacións políticas de esquerda, das Ligas Camponesas ao Movemento dos Sen Terra, amais do Partido dos Trabalhadores e o Partido Socialismo e Liberdade.
Obra
A obra de Michael Löwy abrangue unha ampla gama de cuestións, que van de Marx e o marxismo até o surrealismo, marcada por un interese constante polo pensamento libertario. Os seus libros e ensaios ocúpanse principalmente da socioloxía do coñecemento, con énfase sobre o socialismo e as ideas radicais, abarcando temas como a teoría da Revolución permanente de Trotski, o Romanticismo anticapitalista, o nacionalismo e o internacionalismo, o marxismo na América Latina, a dimensión utópica do xudaísmo, a socioloxía das relixións, a teoloxía da liberación e o ecosocialismo. Entre os diversos pensadores sobre os que Löwy escribiu, destacan Karl Marx, Max Weber, Georg Lukács, Walter Benjamin, Rosa Luxemburg, Lev Trotski, Ernest Mandel, José Carlos Mariátegui e Che Guevara. No campo das artes e da literatura, escribiu ensaios sobre escritores como Franz Kafka e Christa Wolf, alén dos estudos sobre o surrealismo.
Stadio Adriatico - Giovanni Cornacchia
O Stadio Adriatico - Giovanni Cornacchia, é un estadio multiusos da cidade italiana de Pescara, nos Abruzos. Inaugurado en 1955, ten capacidade para 24.400 persoas.
Serve de localía para o equipo de fútbol Delfino Pescara 1936 e foi sede dos Xogos Mediterráneos de 2009.
Real Federación Galega de Fútbol
A Real Federación Galega de Fútbol (RFGF) é o organismo reitor do fútbol en Galicia. A RFGF organiza o Grupo 1 da Tercera División, coa axuda da Real Federación Española de Fútbol (RFEF), como parte do sistema da liga española de fútbol. Tamén organiza diferentes competicións de categoría inferior á Terceira División. A FGF foi fundada en 1909 e ten sede na Coruña. En 2017 obtivo o título de Real.
Lorena Gómez Pérez
Lorena Gómez Pérez, coñecida artisticamente como Lorena, nada en Lleida o 12 de abril de 1986, é unha cantante de pop de orixe catalá.
Real Federación Galega de Fútbol
Competicións
miniatura|dereita|Delegación RFGF en Ferrol. A Federación Galega de Fútbol organiza as seguintes competicións:
Lorena Gómez Pérez
Foi a gañadora de Operación Triunfo en 2006. No 2007, a través da discográfica Sony BMG, publicou o seu álbum debut Lorena.
Real Federación Galega de Fútbol
Competicións
Ademais, no pasado tamén organizou estoutras competicións:
Parasitismo
miniatura|250px|Un peixe [[Lithognathus co parasito Cymothoa exigua.]] En bioloxía e ecoloxía, o parasitismo é unha relación interespecífica en que un organismo (parasito) obtén beneficio doutro, provocándolle un dano paulatino que non lle provoca á vítima a morte inmediata. Tradicionalmente, parasito refírese a un organismo visible a simple vista, ou un macroparasito (como o helminto). Os microparasitos son moito máis pequenos, como os protozoos, virus e bacterias. Exemplos de parasitos inclúen plantas como o visgo e a cuscuta, e animais como os ancilostomíases.
Real Federación Galega de Fútbol
Seleccións
A Federación Galega de Fútbol encárgase da Selección de Fútbol de Galicia, e ademais das súas categorías inferiores.
Parasitismo
Ó contrario que os depredadores, os parasitos polo xeral non matan ó seu anfitrión, son moitos máis pequenos ca el e poden vivir do seu anfitrión durante un período de tempo extenso. Os parasitos presentan un alto grao de especialización, e reprodúcense tan axiña como os seus anfritrións. Exemplos clásicos son os que se producen entre vertebrados e cestodos, trematodos, a especie Plasmodium e pulgas. O parasitoide é unha estratexia da evolución dentro do parasitismo no que o parasito mata o seu anfitrión.
Little Boy
miniatura|300px|Modelo Little Boy de posguerra Little Boy foi o nome en código da bomba atómica lanzada na cidade xaponesa de Hiroshima o 6 de agosto de 1945 durante a segunda guerra mundial dende a aeronave Boeing B-29 Superfortress Enola Gay, pilotada polo coronel Paul W. Tibbets, Jr., comandante do Grupo Composto 509 das Forzas Aéreas do Exército dos Estados Unidos. Foi a primeira bomba atómica utilizada nunha guerra. O bombardeo de Hiroshima foi a segunda explosión nuclear artificial da historia trala proba Trinity, e a primeira detonación baseada en uranio. Estoupou cunha enerxía de aproximadamente 15 ktonTNT. A bomba causou unha destrución significativa para a cidade e os seus habitantes.
A bomba Little Boy desenvolveuna o grupo da División O do capitán William S. Parsons baixo o mando do tenente comandante Francis Birch no Laboratorio de Los Alamos durante a segunda guerra mundial. Parsons voou na misión de Hiroshima como artilleiro. Little Boy foi un desenvolvemento do proxecto previo da bomba Thin Man. Ó igual que esta outra, era unha arma de fisión de tipo balístico, pero derivaba o seu poder explosivo da fisión nuclear do uranio-235 en lugar de basearse na fisión do plutonio-239. A fisión acadábase disparando un cilindro óco de uranio enriquecido a un cilindro sólido do mesmo material mediante unha carga de pólvora propulsora nitrocelulosa. Contiña 64 kg de uranio enriquecido, do que menos dun quilogramo experimentaba a fisión nuclear. Os seus compoñentes fabricáronse en tres plantas diferentes para que ninguén externo ó proxecto puidese obter unha copia do deseño completo.
Trala fin da guerra non se agardaba que o ineficiente deseño do Little Boy fose requirido de novo, polo que se destruíron moitos plans e diagramas do deseño, pero a mediados de 1946 os reactores de Hanford Engineer Works sufrían do efecto Wigner polo que se produciron seis ensamblaxes de Little Boy na Base Sandia. O Gabinete de Artillería da Armada construíu outros 25 Little Boy en 1947 para usalos na aeronave Lockheed P2V Neptune. Tódalas unidades Little Boy retiráronse do servizo militar a finais de xaneiro de 1951.
Vacina vírica tripla
miniatura|dereita A vacina tripla vírica ou vacina vírica tripla (SPR) é unha mestura de tres compoñentes virais atenuados, administrado por unha inxección para a inmunización contra o xarampón, a parotidite (paperas) e a rubéola. Polo xeral adminístraselle a cativos de aproximadamente 1 ano de idade, cun reforzo antes de comezar a idade preescolar, entre os 4 e 5 anos de idade. É unha vacina usada de modo rutineiro ao redor do mundo. Des que se introduciu nas súas versións iniciais dos anos 1970, máis de 500 millóns de doses foron administradas en máis de 60 países. Os efectos de longa duración e a eficacia da vacina continúan sendo estudados.
Razón (Lalín)
Razón foi un periódico quincenal que se editou en Lalín entre 1933 e 1934.
Historia e características
Subtitulado Periódico independiente, apareceu o 18 de xullo de 1933. De tendencia republicana e galeguista, estaba dirixido por Jesús Iglesias Surribas. Entre os seus redactores figurou Xesús Froiz. Ramón de Valenzuela e Manuel González Rodríguez foron algúns dos seus colaboradores. Editábase na imprenta de Celso Carrón. Cesou a súa publicación nos primeiros meses de 1934.
Química
miniatura|Solucións e substancias en botellas de reactivos, incluíndo [[acedo nítrico e hidróxido de amonio, iluminados de diferentes cores]] miniatura|upright=1.7|[[Táboa periódica dos elementos químicos actualizada no 2016 pola IUPAC.]]
A química é a ciencia natural que estuda a composición, estrutura e propiedades da materia xa sexa en forma de elementos, especies, compostos, mesturas ou outras substancias, así como os cambios que estas experimentan durante as reaccións e a súa relación coa enerxía química. Linus Pauling definiuna como a ciencia que estuda as substancias, a súa estrutura (tipos e formas de acomodo dos átomos), as súas propiedades e as reaccións que as transforman noutras substancias en referencia co tempo. A química, a través dunha das súas ramas coñecida como química supramolecular, ocúpase principalmente das agrupacións supratómicas, como son os gases, as moléculas, os cristais e os metais, estudando a súa composición, propiedades estatísticas, transformacións e reaccións, aínda que a química xeral tamén inclúe a comprensión das propiedades e interaccións da materia a escala atómica.
As disciplinas da química agrúpanse segundo a clase de materia baixo estudo ou o tipo de estudo realizado. Entre estas atópanse a química inorgánica, que estuda a materia inorgánica; a química orgánica, que estuda a materia orgánica; a bioquímica, que estuda as substancias existentes en organismos biolóxicos; a fisicoquímica que comprende os aspectos estruturais e enerxéticos de sistemas químicos a escalas macroscópica, molecular e atómica, e a química analítica, que analiza mostras de materia e trata de entender a súa composición e estrutura mediante diversos estudos e reaccións.
Os científicos dedicados ao seu estudo son os químicos e as químicas.
Etimoloxía
A palabra química procede da palabra «alquimia», o nome dun antigo conxunto de prácticas protocientíficas que abarcaba diversos elementos da actual ciencia, ademais doutras disciplinas moi variadas como a metalurxia, a astronomía, a filosofía, o misticismo ou a medicina. A alquimia, practicada polo menos desde ao redor do ano 330, ademais de buscar a fabricación de ouro, estudaba a composición das augas, a natureza do movemento, do crecemento, da formación dos corpos e a súa descomposición, a conexión espiritual entre os corpos e os espíritos. Un alquimista adoitaba ser chamado en linguaxe cotiá «químico», e posteriormente (oficialmente, a partir da publicación, en 1661, do libro The Sceptical Chymist (O químico escéptico), do químico irlandés Robert Boyle ) denominaríase química á arte que practicaba.
Á súa vez, alquimia deriva da palabra árabe ao-kīmīā (الکیمیاء). Na súa orixe, o termo foi un préstamo tomado do grego, das palabras χημία ou χημεία (khemia e khemeia, respectivamente). A primeira podería ter orixe exipcio. Moitos cren que al-kīmīā deriva de χημία, que á súa vez deriva da palabra Kemet ou Kimi ou Kham, que é o nome antigo de Exipto en exipcio. Segundo esa hipótese, khemeia podería ser "a arte exipcia". A outra alternativa é que al-kīmīā derivase de χημεία, que significa «fusionar». Unha terceira hipótese, con máis adeptos na actualidade, di que khemeia deriva do grego khumos, o mollo dunha planta, e que viría significar "a arte de extraer mollos", e neste caso "mollo" podería ser un metal, e por tanto podería ser "a arte da metalurxia".
Principios modernos
miniatura|upright|[[Laboratorio, Instituto de Bioquímica da Universidade de Colonia en Alemaña.]] O actual modelo da estrutura atómica é o modelo mecánico cuántico. A química tradicional comezou co estudo das partículas elementais: átomos, moléculas, substancias, metais, cristais e outros agregados da materia. A materia podía ser estudada en estados líquido, gas, sólido e plasmatico, xa sexa de maneira illada ou en combinación. As interaccións, reaccións e transformacións que se estudan en química son xeralmente o resultado das interaccións entre átomos, dando lugar a reordenacións das ligazóns químicas que os manteñen unidos a outros átomos. Tales comportamentos son estudados nos laboratorio de química.
No laboratorio de química adóitanse utilizar diversos materiais de vidro de laboratorio. Con todo, o vidro non é fundamental na experimentación química xa que gran cantidade da experimentación científica (así sexa en química aplicada ou industrial) realízase sen ela.
Unha reacción química é a transformación dalgunhas substancias nunha ou máis substancias diferentes. A base de tal transformación química é a reordenación dos electróns nas ligazóns químicas entre os átomos. Pódese representar simbólicamente como unha ecuación química, que polo xeral implica átomos como a partícula central. O número de átomos á esquerda e a dereita na ecuación para unha transformación química debe ser igual (cando é desigual, a transformación, por definición, non é química, senón máis ben unha reacción nuclear ou a desintegración radioactiva). O tipo de reaccións químicas que unha substancia pode experimentar e os cambios de enerxía que poden acompañala, son determinados por certas regras básicas, coñecidas como leis químicas.
As consideracións enerxéticas e de entropía son variables importantes en case todos os estudos químicos. As substancias químicas clasifícanse sobre a base da súa estrutura, estado e composicións químicas. Estas poden ser analizadas usando ferramentas da análise química, por exemplo, a espectroscopia e cromatografía. Os científicos dedicados á investigación química adóitaselles chamar «químicos». A maioría dos químicos especialízanse nunha ou máis áreas ou subdisciplinas. Varios conceptos son esenciais para o estudo da química, e algúns deles son:
Materia
En química, materia é todo o que ocupa espazo e ten masa, forma, peso e volume, por tanto, pódese observar e medir. A materia é a substancia que forma os corpos físicos, compostos por partículas. As partículas que compoñen a materia tamén posúen masa en repouso, con todo, non todas as partículas teñen masa en repouso, un exemplo é o fotón. A materia pode ser unha substancia química pura ou unha mestura de substancias.
Átomo
miniatura|upright|esquerda|Un diagrama dun átomo baseado no [[Modelo atómico de Bohr|modelo de Bohr]]
O átomo é a unidade básica da química. Consta dun núcleo denso chamado núcleo atómico rodeado por un espazo ocupado por unha nube de electróns. O núcleo está formado por protóns cargados positivamente e neutróns sen carga (en conxunto chamados nucleóns), mentres que a nube electrón está formada por electróns cargados negativamente que orbitan o núcleo. Nun átomo neutro, os electróns cargados negativamente equilibran a carga positiva dos protóns. O núcleo é denso; a masa dun nucleón é aproximadamente 1.836 veces a dun electrón, aínda que o radio dun átomo é unhas 10.000 veces o do seu núcleo.
O átomo tamén é a entidade máis pequena que se debe considerar para conservar as propiedades químicas do elemento, tales como a electronegatividad, o potencial de ionización, os estados de oxidación preferidos, os números de coordinación e os tipos de ligazóns que un átomo prefire formar (metálicos, iónicos, covalentes, etc.).
Elemento químico
Un elemento químico é unha substancia pura que se compón dun só tipo de átomo, caracterizado polo seu número particular de protóns nos núcleos dos seus átomos, número coñecido como «número atómico» e que é representado polo símbolo Z. O número másico é a suma do número de protóns e neutróns no núcleo. Aínda que todos os núcleos de todos os átomos que pertencen a un elemento teñan o mesmo número atómico, non necesariamente deben ter o mesmo número másico; átomos dun elemento que teñen diferentes números de masa coñécense como isótopos. Por exemplo, todos os átomos con 6 protóns nos seus núcleos son átomos de carbono, pero os átomos de carbono poden ter números másicos de 12 ou 13.
Desde o momento en que se descubriron os primeiros elementos tentouse ordenalos ou clasificalos para poder estudar as súas propiedades ou características.
A presentación estándar dos elementos químicos está na táboa periódica, a cal ordena os elementos por número atómico. A táboa periódica organízase en grupos (tamén chamados columnas) e períodos (ou filas). A táboa periódica é útil para identificar tendencias periódicas.
Fadesa
FADESA foi un dos principais grupos inmobiliarios españois, que naceu con capital galego e que tivo a sede na Coruña. Entrou en liquidación en 2015.
Saint-Maurice-de-Beynost
Saint-Maurice-de-Beynost é unha vila francesa do departamento do Ain, na rexión de Ródano-Alpes.
Fadesa
Historia
miniatura|Construción de Fadesa Foi creada na Coruña en 1993 polo empresario Manuel Jove. Este asociouse con outros tres investidores (Faustino Fernández, Demetrio e Severino) que conformaban a inmobiliaria Fadese para a compra unha gran parcela de terreos en Oleiros. Finalmente Jove terminou comprando e cambiando o nome da sociedade a Fadesa.
Química
Composto químico
esquerda|upright|miniatura|[[Dióxido de carbono (CO2), un exemplo de composto químico.]]
Saint-Maurice-de-Beynost
Demografía
Pertence á aglomeración urbana de Lión.
Fadesa
Historia
Especializouse ao comezo no desenvolvemento de grandes proxectos de vivenda protexida. En 1993 comezou a súa expansión fóra de Galiza, empezando por Castela e León. En 1999 deu o salto internacional, entrando no mercado de Portugal, e no 2000 abriu a súa delegación en Marrocos. Diversificou a súa actividade con investimentos patrimoniais en hoteis, campos de golf, adegas de viño...).
Química
Composto químico
Un composto químico é unha substancia química pura composta de máis dun elemento. As propiedades dun composto teñen pouca similitude coas dos seus elementos. A nomenclatura estándar dos compostos é fixada pola Unión Internacional de Química Pura e Aplicada (IUPAC). Os compostos orgánicos noméanse segundo o sistema de nomenclatura orgánica. Os compostos inorgánicos noméanse segundo o sistema de nomenclatura inorgánica. Ademais, o Chemical Abstracts Service ideou un método para nomear substancias químicas. Neste esquema cada substancia química é identificable por un número coñecido como número de rexistro CAS.
Fadesa
Historia
No 2006 a inmobiliaria Martinsa, presidida por Fernando Martín, lanzou unha OPA amigable polo 100% de Fadesa por 4.045,2 millóns de euros. O 14 de decembro de 2007 levouse a cabo a fusión entre Fadesa e Martinsa, dando lugar a un novo grupo cotizado co nome de Martinsa-Fadesa.
Química
Molécula
upright|miniatura|Unha representación da molécula de [[cafeína (C8H10N4O2).]]
A molécula é a parte máis pequena dunha substancia química que conserva as súas propiedades químicas, e a partir da cal se pode reconstituír a substancia sen reaccións químicas. Non obstante, esta definición só funciona ben para as substancias que están compostas por moléculas, o que non é certo para moitas substancias. As moléculas son normalmente un conxunto de átomos unidos por enlaces covalentes, de xeito que a estrutura é eléctricamente neutra e todos os electróns de valencia están emparellados con outros electróns ben en enlaces ou en pares solitarios.
Fadesa
Historia
En 2008 anunciouse a quebra de Martinsa-Fadesa, cunha gran débeda contraída en boa medida durante o proceso de fusión. O 14 de xullo dese ano convocouse un concurso de acredores, o maior de España até ese momento. A decisión do consello de administración foi presentada nos xulgados da Coruña, e propúxose ao Ministerio de Traballo un expediente de regulación de emprego que afectou a 234 persoas empregadas (o 26,5 % do cadro de persoal).