cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sínfitos
Etimoloxía
O nome científico Symphyta está formado pola unión dos elementos do latín científico sym- e -phyta, ambos o dous derivados das voces do grego antigo σύν sýn, "xuntos", e φύω phýō, "medrar". Literalmnte, "os que crecen xuntos", referíndose á falta distintiva no grupo dunha "cintura de avespa" entre o mesosoma e o gáster (os aparentes "tórax" e "abdome").
Superfamilias
A suborde comprende as seguintes superfamilias: Algúns autores inclúen outra superfamilia, a dos Anaxyeloidea, que comprende unha única familia, a dos Anaxyelidae, cunha única especie actualmente viva, Syntexis libocedrii.
Pedrouzón, Setados, As Neves
Pedrouzón é un lugar da parroquia de Setados, no concello pontevedrés das Neves, na comarca do Condado.
028
miniatura|Servizo 028 Arco da Vella. O Servizo 028 Arco da Vella (en Servicio 028 Arcoíris) máis coñecido como 028, é un servizo de teléfono de emerxencia, correo electrónico e mensaxería instantánea en España para vítimas de delitos de odio e discriminación por mor da LGTBIfobia. A súa implantación foi anunciada para o verán de 2022 por parte da ministra de Igualdade, Irene Montero, nunha rolda de prensa o 17 de maio, día internacional contra a homofobia, a transfobia e a bifobia. Entrou en funcionamento o 5 de xullo de 2023. O número elixido fai referencia ao 28 de xuño, Día Internacional do Orgullo LGTB.
Historia
En novembro de 2022 o servizo saíu a licitación pública, baixo a denominación de 028 Arco da Vella. Anunciáronse algunhas características do servizo, como a súa gratuidade, a súa operatividade as 24 horas do día durante todo o ano, e que sería complementado cun correo electrónico e un servizo de mensaxería instantánea. O teléfono atenderá vítimas de delitos de odio por orientación sexual ou identidade de xénero, así como ás de violencia intraxénero —parellas do mesmo xénero— ou nenos e adolescentes en risco de rexeitamento pola súa orientación sexual. Ademais contará cun servizo de asesoramento emocional e psicolóxico, e acompañamento e información sobre saúde sexual e reprodutiva. Ademais, estará dispoñible en varia linguas e con accesibilidade para persoas con discapacidades. Os datos recollidos serán enviados á Dirección Xeral de Diversidade Sexual e Dereitos LGTBI para a realización de informes sobre a situación das persoas LGBTIQ+ usuarias.
En abril de 2023, o goberno adxudicou por 2,6 millóns de euros a xestión do teléfono 028 a Servicios de Teleasistencia S.A. En maio, o goberno volveu anunciar que nos vindeiros meses o servizo estaría habilitado e entraría en funcionamento. O mes seguinte, en xuño, o Ministerio de Igualdade lanzou a campaña «España es orgullosamente diferente» polo día internacional do Orgullo na que tamén presentou o servizo 028, denominado Liña Arco da vella de información e atención integral contra a LGBTIfobia.
O 5 de xullo de 2023, poucos días despois do segundo aniversario do asasinato de Samuel Luiz, o servizo de balde entrou en funcionamento para todo o territorio do estado, accesible a persoas con discapacidade auditiva e da fala, e con atención en castelán, catalán, galego, éuscaro, inglés e francés.
Selección de fútbol de Djibuti
A selección de fútbol de Djibuti (en Équipe de Djibouti de football) é o equipo representativo do Djibuti nas competicións oficiais deste deporte. A súa organización está a cargo da Federación Djibutiana de Fútbol (Fédération Djiboutienne de Football), pertencente á Confederación Africana de Fútbol (CAF) e á FIFA. Antes de 1977, o equipo recibía o nome de selección de fútbol da Somalia Francesa.
Snowboard nos Xogos Olímpicos
miniatura|Logo olímpico do snowboard. O snowboard é un deporte que forma parte do programa olímpico oficial dende os Xogos Olímpicos de Inverno de 1998 realizados en Nagano (o Xapón). Actualmente conta con cinco probas en categoría masculina e cinco máis en categoría feminina.
As Pozas, Setados, As Neves
As Pozas é un lugar da parroquia de Setados, no concello pontevedrés das Neves, na comarca do Condado.
Franz Wagner
Franz Jacob Wagner, nado o 27 de agosto de 2001 en Berlín, é un xogador profesional de baloncesto alemán que xoga para os Orlando Magic da National Basketball Association (NBA). Cunha estatura de 2,08 metros xoga na posición de ala. É o irmán do tamén xogador da NBA, Moritz Wagner.
Traxectoria profesional
O 29 de xullo de 2021, Wagner foi elixido na 8ª posición do Draft da NBA de 2021 polos Orlando Magic. O 3 de agosto de 2021, asinou cos Magic o seu contrato de rookie. Tras o remate da súa primeira tempada na liga, foi incluído no mellor equipo de rookies da NBA.
Luge nos Xogos Olímpicos
miniatura|Logo olímpico do luge. O luge é un deporte que forma parte do programa olímpico oficial dende os Xogos Olímpicos de Inverno de 1964 realizados en Innsbruck (Austria), incluíndo daquela as tres probas vixentes até o momento: individual masculino, individual feminino e unha proba de dobres.
Os grandes dominadores deste deporte son Alemaña, a extinta República Democrática Alemá, Italia e Austria.
O Souto, Setados, As Neves
O Souto é un lugar da parroquia de Setados, no concello pontevedrés das Neves, na comarca do Condado.
Sucarreira, Setados, As Neves
Sucarreira é un lugar da parroquia de Setados, no concello pontevedrés das Neves, na comarca do Condado.
Une histoire simple
Une histoire simple é un filme francés de 1978 dirixido por Claude Sautet. Foi escollido como candidato de Francia para o Óscar ó mellor filme internacional na 52ª edición dos premios, sendo finalmente nomeado. Polo seu papel como Marie, Romy Schneider gañou o Premio César á mellor actriz.
A Antigua, Santiso de Abres, Santiso de Abres
A Antigua é un lugar da parroquia de San Salvador de Santiso de Abres no concello de Santiso de Abres no occidente de Asturias.
Localízase a 2 km da vila capital do concello, O Chao, a unha altura media de 137 metros sobre o nivel do mar e en 2021 contaba cunha poboación de 36 habitantes.
Armaxedón (xadrez)
Unha partida de xadrez armaxedón, tamén coñecida como morte súbita, é na que, xeralmente en modo lóstrego (cinco minutos por xogador para toda a partida), quen xoga coas pezas brancas dispón de máis tempo para realizar as súas xogadas. Porén, ten a obriga a gañar a partida, mentres que quen xoga coas pezas negras obtén a vitoria en caso de táboas. Este tipo de partida adoita utilizarse como desempate definitivo cando todos os intentos previos resultaron insuficientes.
Entre os torneos que empregan este sistema de desempate destacan os realizados mediante encontros individuais ou por eliminación directa, como os campionatos mundiais. O desempate por armaxedón estipulouse como último recurso a partir dos encontros do Mundial de xadrez de 2006.
En 2016 propúxose un nome distinto, ao disputarse o campionato mundial con esta cláusula. Alberto Paglilla, xornalista de xadrez italo-arxentino, ideou o "minuto d'oro". Argumentou que a diferenza dun minuto nunha partida lóstrego, ben sexa de máis ou de menos, é valiosa e enorme. Por contra, "armaxedón" é máis afastado.
Etelä-Vantaan Urheilijat
Os Etelä-Vantaan Urheilijat, ou simplemente EVU, son un equipo de hóckey sobre xeo da cidade de Vantaa(Finlandia). O equipo xoga os seus partidos como local no Myyrmäen jäähalli.
Os maiores éxitos do equipo chegaron na categoría feminina. Durante anos as xogadoras do equipo de Vantaa disputaron a máxima categoría do hóckey sobre xeo feminino finlandés, sendo un dos equipos fundadores da liga na tempada 1982-83. Na primeira tempada conseguiron a medalla de bronce, á que sumaron posteriormente cinco medallas de prata nos anos 1984, 1985, 1987, 1988 e 1990. Mais foi na tempada 1988-89 cando chegou o maior éxito do equipo feminino logo de alzarse co campionato finlandés.
Rupiah Banda
Rupiah Bwezani Banda, nado en Gwanda o 13 de febreiro de 1937 e finado en Lusaka o 11 de marzo de 2022, foi un político e diplomático zambiano.
Biografía
Foi embaixador de Zambia na República Árabe Unida en 1965 e en Estados Unidos de 1967 a 1969.
Morreu o 11 de marzo de 2022 aos 85 anos por mor dun cancro de cólon.
Le Dernier Métro
Le Dernier Métro é un filme francés de 1980 escrito e dirixido por François Truffaut, e protagonizado por Catherine Deneuve e Gérard Depardieu. Ambientado en 1942 durante a ocupación alemá de Francia, segue a fortuna dun pequeno teatro da zona de Montmartre, en París, que emprega a resistencia pasiva mantendo a súa integridade cultural, a pesar da censura, o antisemitismo e a escaseza de materiais, para saír triunfante ao final da guerra. O título evoca dous feitos salientables da vida da cidade baixo os alemáns: a escaseza de combustible levou á xente a pasar as noites en teatros e outros lugares de entretemento, mais o toque de queda fixo que tivesen que coller o último tren do metro para casa.
Foi escollido como candidato de Francia para o Óscar ó mellor filme internacional na 53ª edición dos premios, sendo finalmente nomeado.
Sinopse
Durante a ocupación alemá durante a segunda guerra mundial, un director de teatro xudeu en París, Lucas Steiner, vese obrigado a agacharse na adega do teatro onde a súa muller, a actriz Marion Steiner, o actor Bernard Granger e un grupo de actores, ensaian e presentan unha obra. Daxiat, un crítico de teatro pronazi fai unha crítica violenta da obra. Granger encóntrao e golpéao. A resposta é a posible incautación do teatro porque foi propiedade dun xudeu. Marion reclámalle violentamente a súa imprudencia. Traballan e triunfan na obra, mais déixanse de falar. Granger decide deixar a obra e unirse á resistencia.
Angara A5
Angara A5 é un lanzador pesado ruso composto por catro módulos universais UM na primeira etapa, dous UM na segunda e unha terceira etapa KRV, Briz M ou Blok-D (Persei). Pode poñer en órbita 28,5 toneladas en órbita baixa e 8 toneladas en órbita de transferencia xeoestacionaria.
Colonia del Sacramento
Colonia del Sacramento (Colônia do Sacramento) é unha cidade no suroeste de Uruguai, polo Río da Prata, fronte a Bos Aires, Arxentina. É unha das cidades máis antigas do Uruguai e a capital do Departamento de Colonia. Ten unha poboación de arredor de 27.000 habitantes.
O seu casco histórico é Patrimonio da Humanidade da UNESCO. A Moderna Colonia del Sacramento produce téxtís e ten unha zona de libre comercio, ademais dun centro politécnico e varios edificios gobernamentais.
Historia
thumb|left|O [[Imperio Portugués|Portugués estableceu a Colónia do Sacramento en 1680.]] Despois da restauración da coroa portuguesa, o Rei Pedro II buscou a resolución da fronteira sur do Brasil. Manuel Lobo con 5 barcos con preto de 400 soldados, artesáns, carpinteiros e canteiros, e 18 canóns, chegou á illa de San Gabriel o 20 de xaneiro de 1680. O 28 de xaneiro comezaron a establecer un posto.
José de Garro enviou espías desde Santo Domingo de Soriano o 22 de febreiro de 1680, despois de recibir unha resposta negativa o 10 de febreiro ao seu ultimato para abandonar o lugar. Garro enviou unha forza de 3.400 homes ao mando de Antonio de Vera Mujica, capturando a cidade asediada na noite do 6 ao 7 de agosto de 1680. Lobo foi levado prisioneiro a Bos Aires, onde morreu o 7 de xaneiro de 1683. Un tratado entre España e Portugal asinado en 1681 devolveu Colonia a Portugal.
O mariscal de campo Duarte Teixeira Chaves chegou ás illas San Gabriel o 25 de xaneiro de 1683 e comezou a reconstruír o asentamento. O mariscal de campo Cristóvão Dornelas Abreu foi o seu gobernador ata 1690, cando asumiu dom Francisco Naper de Lencastre. O contrabando, e a caza de gando da Banda Oriental, foron os principais compoñentes da economía da colonia. Lencastre ordenou a construción de casas de pedra e barro con tellados de tella, a ampliación das murallas da cidade e a incorporación dunha torre fortificada. Os colonos cultivaban trigo, liño de cáñamo e vides, e exportaban peles de gando a Río de Xaneiro, mentres importaban madeira e produtos alimenticios. Sebastião da Veiga Cabral asumiu o cargo de gobernador en 1699.
Como consecuencia da Guerra de Sucesión Española, o gobernador de Bos Aires, Valdés Incian, iniciou o Asedio da Colonia del Sacramento. As forzas do gobernador español estiveron comandadas por Baltazar García Ros desde o 18 de outubro de 1704 ata o 14 de marzo de 1705, cando os colonos foron evacuados por barcos portugueses. Só as igrexas e a ponte quedaron sen destruír.
A colonia devolveuse a Portugal no Tratado de Utrecht. Manuel Gomes Barbosa tomou posesión o 10 de febreiro de 1718 con 1.040 colonos. En 1721 chegaron máis colonos. Antonio Pedro de Vasconcellos asumiu o cargo de gobernador o 14 de marzo de 1722 e transformouna na cidade máis rica e mellor defendida da rexión do Río da Prata. Isto incluía os bastións costeiros de São Pedro de Alcântara, São Miguel, Santo António, São João, Carmo e Santa Rita.
Outro ataque durante a Guerra hispano-portuguesa (1735–1737) fracasou. Don Luis García de Bivar asumiu o cargo de gobernador en 1749, pero morreu o 5 de marzo de 1760. Durante ese tempo, o Tratado de Madrid (13 de xaneiro de 1750) nunca se cumpriu e finalmente foi considerado nulo de pleno dereito. O brigadier Vicente da Silva da Fonseca asumiu entón o cargo de gobernador. Fonseca viuse obrigado a entregar a colonia a Pedro Antonio de Cevallos o 11 de outubro de 1762. España devolveu a colonia no Tratado de Fontainebleau de 1762, e Dom José Pedro de Figueiredo Sarmento asumiu o cargo de gobernador o 27 de decembro de 1763, substituído por Francisco José da Rocha o 15 de marzo de 1777. Co Tratado de San Ildefonso en 1777, a colonia volveu ser unha posesión española.
Despois pasou de novo ao control portugués, sendo máis tarde incorporado a Brasil despois de 1816, cando toda a Banda Oriental (Uruguai) foi tomada polo goberno do Reino Unido de Portugal, Brasil e Algarves e renomeouse como provincia de Cisplatina.
O 10 de xaneiro de 1809, antes da independencia do Uruguai, foi designada como "Vila" ("cidade" en portugués do século XIX) e desde entón foi elevada ao status de "Cidade" ("ciudad" en español). Desde a independencia, Colonia del Sacramento expandiuse cara ao norte e ao leste, pero o Barrio Histórico orixinal (barrio histórico en portugués ou Barrio Histórico, grafía actual española) conserva a súa planta irregular e axustada ao terreo construído polos portugueses, contrastando coas calles máis amplas e ortogonais da zona española máis nova.
En 2022, confirmouse que Colonia ía facer un Silicon Valley en Colonia chamado 'Colonia Ala Este' para traer máis inmigrantes arxentinos debido á mala economía de Arxentina duplicando a súa poboación facendo o seu obxectivo chegar a preto de 60.000 persoas en total en Colonia. Cun investimento inicial de máis de 100 millóns de dólares, planificouse construír unha cidade sostible aberta á comunidade para xerar un centro para a industria da economía do coñecemento nun lugar de 500 hectáreas, que inclúe bosques e sete quilómetros de costa. con praias como Calabrés e Fernando.
Cronoloxía de dominio
O dominio desde 1680 ata a actualidade (con bandeira do período) é:
Poboaciónn
En 2011 Colonia del Sacramento tiña unha poboación de 26.231. Fonte: Instituto Nacional de Estadística de Uruguay
Clima
Colonia del Sacramento ten un clima subtropical húmido, descrito pola clasificación climática de Köppen como Cfa. Os veráns son cálidos e os invernos frescos, con xeadas e néboas relativamente frecuentes. A precipitación distribúese uniformemente ao longo do ano, cunha media de 1.039 mm, e a temperatura media anual é de 17 °C.
Tecido urbano
A cidade desenvolveuse nunha península que sobresae no Río da Prata. O "Barrio Histórico", ou Cidade Vella portuguesa, de 16 hectáreas, estaba pechado por un muro de fortificación ao longo da península no lugar da actual rúa Ituzaingó. A maior parte do muro de fortificación eliminouse en 1777 e algunhas partes restantes de novo en 1859. A parte portuguesa da cidade ten unha rede de rúas irregular.
Fóra da muralla, a parte histórica da cidade planificouse ao estilo colonial español e no característico trazado de xadrez.
Deporte
O equipo local de fútbol profesional é o Plaza Colonia, fundado en 1917, xoga no Estadio Profesor Alberto Suppici.
Gañaron a Clausura 2016, o seu maior éxito ata a data.
O Deportivo Colonia fundado en 1999 perdeu a súa condición profesional en 2007. Xoga no Estadio Miguel Campomar.
O Club Atlético Plaza ten seccións de fútbol sala, voleibol e baloncesto, así como unha sección de fútbol baseada no Estadio Néstor Naviliat.
A Praza de Touros Real de San Carlos é unha praza de touros en desuso que foi renovada e reutilizada como lugar de artes escénicas.
Puntos de interese
A sección Barrio Histórico de Colonia del Sacramento está designada como Patrimonio da Humanidade pola UNESCO. Ten algunhas rúas empedradas construídas polos portugueses no século XVII, e está a pouca distancia da terminal de transbordadores da cidade. Entre os atractivos turísticos que rodean a "Plaza Maior" arborada están:
O Candón, Taboexa, As Neves
O Candón é un lugar da parroquia de Taboexa, no concello pontevedrés das Neves, na comarca do Condado.
O Casal, Taboexa, As Neves
O Casal é un lugar da parroquia de Taboexa, no concello pontevedrés das Neves, na comarca do Condado.
A Capela, Taboexa, As Neves
A Capela é un lugar da parroquia de Taboexa, no concello pontevedrés das Neves, na comarca do Condado.
Moritz Wagner
Victor Moritz "Moe" Wagner, nado o 26 de abril de 1997 en Berlín, é un xogador profesional de baloncesto alemán que xoga para os Orlando Magic da National Basketball Association (NBA). Cunha estatura de 2,11 metros xoga nas posicións de ala-pivote e pivote. É o irmán do tamén xogador da NBA, Franz Wagner.
Traxectoria profesional
O 21 de xuño de 2018, Wagner foi elixido na 25ª posición do Draft da NBA de 2018 polos Los Angeles Lakers. O 1 de xullo de 2018, asinou cos Lakers o seu contrato de rookie. Debutou na NBA o 17 de novembro de 2018 contra os Orlando Magic.
O 6 de xullo de 2019, Wagner foi traspasado xunto a Isaac Bonga, Jemerrio Jones e unha elección da segunda rolda do Draft de 2022 ós Washington Wizards, nun traspaso entre tres equipos no que os Lakers obtiveron a Anthony Davis. Na súa segunda tempada na liga, foi elixido para xogar no Rising Stars Challenge do All-Star Weekend da NBA de 2020.
O 25 de marzo de 2021, Wagner foi traspasado ós Boston Celtics nun traspaso entre tres equipos no que tamén participaron os Chicago Bulls. O 16 de abril de 2021, foi cortado polos Celtics.
O 27 de abril de 2021, Wagner asinou cos Orlando Magic para o resto da tempada 2020-21. O 23 de agosto de 2021, Wagner asinou un novo contrato cos Magic.
Bugalleiras, Taboexa, As Neves
Bugalleiras é un lugar da parroquia de Taboexa, no concello pontevedrés das Neves, na comarca do Condado.
O Cotiño, Taboexa, As Neves
O Cotiño é un lugar da parroquia de Taboexa, no concello pontevedrés das Neves, na comarca do Condado.
O Corvo, Taboexa, As Neves
O Corvo é un lugar da parroquia de Taboexa, no concello pontevedrés das Neves, na comarca do Condado.
Pallacanestro Pavia
O Pallacanestro Pavia foi un club profesional de baloncesto italiano con sede na cidade de Pavia, Lombardía, que chegou xogar na Lega Basket Serie A.
Destacados
Anos 1950 Anos 1980 Anos 1990 Anos 2000
Títulos nacionais
Coppa Italia LNP
Frederick Chiluba
Jacob Frederick Chiluba, nado en Ndola, Zambia o 30 de abril de 1943 e finado o 18 de xuño de 2011, foi un político zambiano, presidente do seu país durante o período 1991-2002.
Foi fillo de Jacob Titus Chiluba Nkonde e Diana Kaimba. Asistiu á escola secundaria de Kawambwa, onde iniciou a súa actividade política ligado ao marxismo. Completou o seu certificado xeral en educación vía correspondencia, estudando economía.
Tras a obtención da independencia de Zambia, formou unha colectividade política denominada “Movemento por unha Democracia Multipartidaria”. En 1981 foi presidente do Congreso de Sindicalistas de Zambia, exiliado en 1987 por desordes contra o goberno de Kenneth Kaunda.
En 1990 regresou para colaborar na apertura democrática, sendo candidato presidencial da súa colectividade, logrando un triunfo fronte á opción que representaba Kaunda. Reelixido en 1996, durante o seu mandato transformou a economía cara a un sistema capitalista de libre mercado. Privatizou diversas empresas estatais e estranxeiras e alentou o investimento privado.
Entre diversas acusacións de malversación de fondos e outros casos de corrupción da súa administración, deixou o seu cargo en xaneiro de 2002, sendo sucedido polo seu vicepresidente Levy Patrick Mwanawasa, retirándose da vida pública.
Angara (foguete)
miniatura|A familia de foguetes Angara, en maquetas. Angara (Ангара en ruso) é unha familia de foguetes planificados, deseñados e operados po Rusia.
Historia e características
A familia de foguetes Angara comezou a ser deseñada nos anos 1990 para substituír aos foguetes Zenit (Zenit-2, Zenit-2M, Zenit-3SL e Zenit-3SLB), construídos en Ucraína, e Proton (Proton K, Proton K/DM, Proton M...), que so poden lanzarse desde territorio casaco, para contar cunha serie de foguetes completamente nacional. As etapas foron deseñadas para poder ser transportadas mediante ferrocarril ata o cosmódromo de Baikonur e o de Svobodnii. A familia de foguetes consiste nunha etapa central común a tódolos foguetes arredor da que se configuran etapas do mesmo tipo en diferentes disposicións para proporcionar diferentes capacidades de carga. A falta de financiamento fixo que o programa se estendera no tempo e que aínda non voaran tódolos modelos da familia. A etapa central usa motores desenvolvidos para os foguetes Zenit. Co tempo os deseños pensados para a disposición das etapas foron cambiando.
Frián, Taboexa, As Neves
Frián é un lugar da parroquia de Taboexa, no concello pontevedrés das Neves, na comarca do Condado.
Edgar Lungu
Edgar Chagwa Lungu, nado en Ndola o 11 de novembro de 1956, é un avogado e político zambiano que foi presidente de Zambia, desde o 25 de xaneiro de 2015 até o 24 de agosto de 2021.
Carreira política
Durante a presidencia de Sata, Lungu desempeñouse como Ministro de Relacións Exteriores, Defensa e Xustiza. Tras a morte de Sata en outubro de 2014, Lungu converteuse no candidato da Fronte Patriótica para as eleccións presidenciais en xaneiro de 2015. Venceu por escasa marxe ao candidato opositor Hakainde Hichilema.
Presidencia
Edgar Lungu xurou o seu cargo de presidente de Zambia o 25 de xaneiro de 2015 no Estadio dos Heroes Nacionais da capital, Lusaka.
Foi reelixido para cumprir un mandato completo de cinco anos en agosto de 2016, derrotando novamente a Hichilema por unha estreita marxe. Lungu contraeu matrimonio con Esther Lungu, son pais de 6 fillos.
Cousin, Cousine
Cousin, Cousine é un filme francés de 1975 dirixido por Jean-Charles Tacchella e protagonizado por Marie-Christine Barrault, Victor Lanoux e Marie-France Pisier. Escrito por Tacchella e Danièle Thompson, o filme trata de dous curmáns por matrimonio que se coñecen nunha voda e desenvolven unha estreita amizade. Despois de que os seus cónxuxes resultan infieis, a amizade dos curmáns leva a unha apaixonada relación amorosa. Cousin, Cousine foi escollido como candidato de Francia para o Óscar ó mellor filme internacional na 49ª edición dos premios, sendo finalmente nomeado.
Sinopse
Dous curmáns distantes vense por primeira vez nunha voda. Cando se fan amigos, todo o mundo comeza a pensar que son amantes. Ao descubriren que os seus respectivos cónxuxes están traizoándoos, deciden confirmar as súas sospeitas.
Selección de fútbol de Eswatini
A selección de fútbol de Eswantini (en Eswatini national football team, en Swatini letisemtsetfweni football) é o equipo representativo do Eswatini nas competicións oficiais deste deporte. A súa organización está a cargo da Asociación de Fútbol de Eswatini (Eswatini Football Association), pertencente á Confederación Africana de Fútbol (CAF) e á FIFA. Desde 2018, o equipo recibe o nome de selección de fútbol de Eswatini.
Patinaxe artística nos Xogos Olímpicos
miniatura|Logo olímpico da patinaxe artística. A patinaxe artística é un deporte que forma parte do programa olímpico oficial dende os Xogos Olímpicos de 1908 grazas á súa inclusión nos Xogos de Verán realizados en Londres (no Reino Unido). É, xunto co hóckey sobre xeo, o único deporte que participou nuns Xogos Olímpicos de Verán e nuns Xogos Olímpicos de Inverno. Despois da súa ausencia no programa dos Xogos Olímpicos de 1912 realizados en Estocolmo (Suecia) volveu á competición oficial nos Xogos Olímpicos de 1920 realizados en Antuerpen (Bélxica). Coa creación oficial dos Xogos Olímpicos de Inverno no ano 1924 en Chamonix (Francia) pasou a disputarse nestes Xogos.
A competición consta dunha proba individual masculina e outra feminina, así como unha proba por parellas dende a súa inclusión no programa olímpico. Nos Xogos Olímpicos de Inverno de 1976, realizados en Innsbruck (Austria) incluíuse a proba por parellas na modalidade de danza. nos Xogos Olímpicos de Verán de 1908, incluíuse unha proba masculina de figuras, sendo esta a única vez que se disputou esta proba. No ano 2014, incluíuse a modalidade de equipos.
Os grandes dominadores deste deporte son os Estados Unidos e Rusia, así como a extinta Unión Soviética.
Covalagarto, Taboexa, As Neves
Covalagarto é un lugar da parroquia de Taboexa, no concello pontevedrés das Neves, na comarca do Condado.
Leiradiño, Taboexa, As Neves
Leiradiño é un lugar da parroquia de Taboexa, no concello pontevedrés das Neves, na comarca do Condado.
A Gañavena, Taboexa, As Neves
A Gañavena é un lugar da parroquia de Taboexa, no concello pontevedrés das Neves, na comarca do Condado.
Son Trío
Son Trío é un grupo independente de música galego formado en 2018 por Su Garrido Pombo, Susanna Blanco e Katerina Linke. Interpretan xeralmente cancións con composicións propias de Katerina sobre versos de poetas galegos como Rosalía de Castro, Celso Emilio Ferreiro, Xohana Torres e outros, ademais de tocar ás veces tamén adaptacións de temas populares galegos.
A súa instrumentación habitual está baseada en instrumentos clásicos como o piano e o cello, pero cun estilo actual, coa voz tamén de Su Garrido Pombo, que se move entre estilos como o folk, bossa ou jazz.
Miña almiña
Entre finais do ano 2019 e principios de 2020 autoeditan en formato físico e para plataformas dixitais o seu primeiro traballo discográfico, que gravan en Vila Angelina coa produción artística de Gonso Pedrido.
O traballo está composto por nove cancións con música orixinal sobre letras do poemario Follas novas de Rosalía de Castro.
Selección de fútbol da República Centroafricana
A selección de fútbol da República Centroafricana (República Centroafricana national football team) é o equipo representativo da República Centroafricana nas competicións oficiais deste deporte. A súa organización está a cargo da Federación Centroafricana da Fútbol (Fédération Centrafricaine de Football), pertencente á Confederación Africana de Fútbol (CAF) e á FIFA.
O Mariño, Taboexa, As Neves
O Mariño é un lugar da parroquia de Taboexa, no concello pontevedrés das Neves, na comarca do Condado.
Tristão da Cunha
Tristão da Cunha, nado ca. 1460 e finado ca. 1540, 1.º Señor de Gestaçô e Panóias, foi cabaleiro do consello do rei Manuel I, explorador portugués e comandante naval. Tamén transcrito como Tristan da Cunha. Foi nomeado, en 1504, primeiro vicerrei e gobernador da India portuguesa, pero non ocupou o cargo por motivos de cegueira temporal, ocupado por D. Francisco de Almeida.
Biografía
En 1506, foi nomeado comandante da frota de 10 buques de carga, baixo a cal seguiu o 2º Gobernador da India, Afonso de Albuquerque, curmán segundo seu, que estaba á fronte dun escuadrón doutros catro barcos operando ao longo da costa oriental de África e nas Indias.
Nesta viaxe Tristão da Cunha descubriu un grupo de illas remotas no sur do océano Atlántico, a 2816 km de Suráfrica. A pesar de que o mar revolto impediu o desembarco, bautizou co seu nome a illa principal que permanece até hoxe, no arquipélago de Tristan da Cunha.
Máis tarde desembarcou en Madagascar. No estreito de Mozambique, axudou o seu amigo o galego João da Nova e recuperou o barco Frol de la Mar, uníndoos á súa frota, en Brava reduciu o poder árabe, Barawa e conquistou Socotra con Afonso de Albuquerque, iniciando a construción dunha fortaleza. Chegado á India en agosto de 1507, distinguiuse en varias accións, como o apoio decisivo no asedio de Cananor, e prestou asistencia ao vicerrei D. Francisco de Almeida derrotando a frota do Samorim de Calcuta en novembro, tras o cal volveu ao reino coa frota cargada.
Embaixada ante o Papa León X
esquerda|miniatura|201x201px|[[Elefante Hanno e o seu mahout. Caneta e tinta, Museo das Belas Artes de Angers.]] En 1514 foi enviado a Roma como embaixador ante o papa León X, con Garcia de Resende como o seu secretario. A suntuosa embaixada que comandaba, acompañado de Diogo Pacheco e João de Faria, percorreu as rúas da cidade nunha procesión extravagante, o 12 de marzo de 1514, onde se podían ver animais salvaxes das colonias e riquezas das Indias. A procesión trouxo un elefante de agasallo ao papa, ao que chamou Hanno), que durante case 3 anos foi a súa mascota. Tamén había dous leopardos, unha pantera, algúns papagaios, pavos raros e cabalos indios. Hanno levaba ao lombo un estrado de prata, con forma de castelo, que contiña unha caixa forte cos agasallos reais, incluíndo vestimentas bordadas con perlas e pedras preciosas, e moedas de ouro acuñadas para a ocasión.
O Papa recibiu a procesión no Castelo de Sant'Angelo. O elefante axeonllouse tres veces en reverencia e despois, obedecendo un aceno do seu mahout (adestrador), sacou auga dun balde coa súa trompa e salpicouna sobre a multitude e os cardeais.
Datos xenealóxicos
O sepulcro de Tristão da Cunha atópase no convento de Nossa Senhora da Encarnação do século XVII en Olhalvo (concello de Alenquer).
Era fillo de Nuno da Cunha o «Vello» e da súa muller Catarina de Albuquerque, sobriña de Lopo Soares de Albergaría, 3º Gobernador da India.
Casou con dona Antónia Pais, filla de Pêro Gonçalves, secretario de D. Afonso V e da súa muller Leonor Pais. O seu fillo Nuno da Cunha, foi gobernador da India en 1529 e outro fillo, Simão da Cunha, foi Comandante de Torres Vedras.
Novás, Taboexa, As Neves
Novás é un lugar da parroquia de Taboexa, no concello pontevedrés das Neves, na comarca do Condado.
Ascensión Vidal Piazuelo
Petra Ascensión Vidal Piazuelo, nada en en Puebla de Hijar (Teruel), foi unha das primeiras estudantes da  Universidade de Santiago de Compostela.
Traxectoria
Estudou o Bacharelato no Instituto Cardenal Cisneros de Madrid, e posteriormente estudos superiores na Facultade de Farmacia da USC no ano 1915, trasladándose logo a Madrid.
Entre 1924-25 e 1928-29 traballou no Laboratorio de Análise Química da Facultade de Farmacia da Universidade Central realizando investigacións sobre química capilar.
En 1985 recibiu a medalla Carracido da Real Academia Nacional de Farmacia.
Guillermo del Toro's Cabinet of Curiosities
Guillermo del Toro's Cabinet of Curiosities é unha serie de televisión antolóxica de terror creada por Guillermo del Toro para Netflix. Componse de oito historias de terror que se basean nos xénero gótico e Grand Guignol. Dous deles foron escritos polo propio del Toro, mentres que os outros foron escritos e dirixidos por distintos cineastas. Estreouse o 25 de outubro de 2022.
O Pazo, Taboexa, As Neves
O Pazo é un lugar da parroquia de Taboexa, no concello pontevedrés das Neves, na comarca do Condado.
A Lomba, Taboexa, As Neves
A Lomba é un lugar da parroquia de Taboexa, no concello pontevedrés das Neves, na comarca do Condado.
Perdeán, Taboexa, As Neves
Perdeán é un lugar da parroquia de Taboexa, no concello pontevedrés das Neves, na comarca do Condado.
Juan Carlos Menudo
Juan Carlos Menudo Domínguez, nado en Sevilla o 18 de xuño de 1991, é un futbolista español, que xoga de centrocampista na UD Logroñés.
Traxectoria
Naceu en Sevilla, sendo fillo de Juan Carlos Menudo Márquez, antigo futbolista e adestrador. A pesar de ser afeccionado do Betis, formouse como futbolista nas categorías inferiores do máximo rival deste, o Sevilla, pasando 12 anos nos diferentes equipos da canteira e os dous filiais. Xogou dúas tempadas co Sevilla C en Terceira e en xaneiro de 2012 debutou co Sevilla Atlético en Segunda B, disputando esa campaña 11 encontros, e marcando tres goles. Na tempada 2012/13 xogou 27 encontros e marcou dous tantos.
En 2013 asinou polo FC Cartaxena para ocupar unha das prazas de xogador sub-23. Disputou 37 partidos de liga e cinco de Copa, caendo nesta última en 1/16 de final fronte ao FC Barcelona. Xogou ademais os dous partidos de promoción de ascenso a Segunda, nos que o seu equipo caeu eliminado contra o Real Avilés. Fixo un total de 7 goles na tempada.
Na tempada 2014/15 xogou na UD Logroñés, disputando 36 partidos e marcando 11 goles, que contribuíron a que o seu equipo se metese na fase de ascenso. Nesta, Menudo marcou un novo gol, pero o equipo caeu contra o Huracán Valencia. No verán de 2015 regresou ao FC Cartaxena, onde foi titular durante case toda a tempada, e marcou sete goles. Xogou as dúas seguintes campañas na Ponferradina, coa que disputou 74 encontros, aínda que a súa cifra goleadora baixou a só cinco goles entre os dous anos.
Na tempada 2018/19 fichou polo Melilla, onde anotou 14 goles, nove deles na liga, dous na Copa do Rei e tres na primeira eliminatoria da promoción de ascenso a Segunda contra o Villarreal B. Con todo, o seu equipo non puido superar lograr o ascenso ao perder na seguinte rolda contra o Atlético Baleares.
O 21 de xullo de 2019 chegou á Cultural Leonesa de José Manuel Aira, onde marcou seis goles e disputou unha nova promoción de ascenso a Segunda, a cuarta para o xogador, de novo sen éxito. O 4 de setembro de 2020 fichou polo Numancia por dúas tempadas. Con todo, cumpriu só o primeiro ano co club, no que marcou 10 goles en 25 partidos, ocupando a primeira praza de máximos goleadores do Grupo 1 da Segunda B, empatando con outros cinco xogadores (Rufo, Juanma García, Martón, Asier Benito e Dioni).
O 5 de xuño de 2021 fíxose oficial a súa chegada ao Deportivo da Coruña, na nova Primeira División RFEF. O seu debut oficial produciuse na primeira xornada da tempada, contra o Celta B en Riazor, entrando na segunda parte como substituto de William de Camargo, e marcando poucos minutos despois o terceiro dos cinco goles do seu equipo (5-0). A pesar de chegar ao club galego como fichaxe destacada, apenas contou para o técnico Borja Jiménez, disputando só 238 minutos de liga. A falta dun mes para o remate da liga foi despedido do club, despois de que finxise estar afectado polo COVID-19 para se ausentar do equipo e asistir á final da Copa do Rei entre o Betis e o Valencia en Sevilla.
En xullo a UD Logroñés anunciou o regreso do xogador, que asinou un contrato por unha tempada.
Rochi Nóvoa
alt=Fotosesión de Rochi Nóvoa Vázquez para Farraos de Boneca|miniatura|Fotosesión de Rochi Nóvoa Vázquez para Farraos de Boneca
Rosa María Nóvoa Vázquez, máis coñecida como Rochi Nóvoa, nada en Sobradelo (Xunqueira de Ambía) o 8 de novembro de 1975, é unha mestra, escritora e música galega.
Traxectoria
Foi mestra e directora no CEIP Rodolfo Núñez de Vilardevós,   no CEIP Novo de Arteixo, CEIP Nosa Señora dos Remedios de Ponteareas, CEIP Carlos Casares e CEIP Rosalia de Castro de Xinzo de Limia e outros varios e no CEIP Lañas onde coincidiu con Caxade.
Creou en 1992 e 1993 a Asociación Cultural O Bouzo e a Asociación Xuvenil A carreira Coba onde se facían obradoiros, teatro, festas e onde se reunían para xuntar materiais, como libros, vídeos, xogos, etc. Nesa época creou o xornal O voceiro do Pobo no que colaboraban os negocios locais e o concello de Xunqueira de Ambía.
É a fundadora e promotora do Tangaraño Cultural de Sobradelo, Xunqueira de Ambía así como a presidenta da  AC O Sobradelo do Tangaraño.
En abril do 2023 cedeu un Farrumeco ao Museo Galego do Entroido MuGae
Participou activamente en recitais conxuntos, solidarios, como Festa da República Galega, Culturgal, ParnaLixo, Encontros Poéticos, A porta Verde, Por un Ribeiro Poético, Festival do Condado.
Ten colaboracións con grupos musicais como Zënzar, Inibo, Daniel Minimalia, Manuel Carballo, O Reverendo Can...
Colaborou no programa de Radio Banda Aparte 2.0 cunha breve sección de Poesía, nos xornais Diario Do Támega e Follas caducas.
Algunhas das súas exposicións de "Versos" en colaboración con Chus Láuzara, estiveron en Santiago de Compostela, AC Auriense, A casa do escudo, entre outras.
Ignas Brazdeikis
Traxectoria profesional
O 20 de xuño de 2019, Brazdeikis foi elixido na 47ª posición do Draft da NBA de 2018 polos Sacramento Kings, e foi traspasado ós New York Knicks. O 6 de xullo de 2019, asinou cos Knicks o seu contrato de rookie. Debutou na NBA o 3 de novembro de 2019 contra os Sacramento Kings, facendo catro puntos na derrota dos Knicks por 113–92.
O 25 de marzo de 2021, Brazdeikis foi traspasado ós Philadelphia 76ers, e foi cortado tras participar tan só nun partido co equipo.
O 2 de maio de 2021, Brazdeikis asinou un contrato de dez días cos Orlando Magic. Debutou cos Magic o día seguinte, facendo 14 puntos na vitoria de Orlando por 119–112 contra os Detroit Pistons. O 12 de maio de 2021, Brazdeikis asinou cos Magic para o resto da tempada 2020-21. O 12 de agosto de 2021, asinou un novo contrato con Orlando e o seu afiliado na NBA G League, os Lakeland Magic.
O 24 de xullo de 2022, Brazdeikis asinou un contrato de dous anos co equipo da súa cidade natal, o BC Žalgiris Kaunas.
Patinaxe de velocidade sobre pista curta nos Xogos Olímpicos
miniatura|Logo olímpico da patinaxe de velocidade sobre pista curta. A patinaxe de velocidade sobre pista curta é un deporte que forma parte do programa olímpico oficial dende os Xogos Olímpicos de Inverno de 1992 realizados en Albertville (Francia), se ben anteriormente estivera presente como deporte de demostración nos Xogos Olímpicos de Inverno de 1988 realizados en Calgary (no Canadá). No presente, realízanse oito probas, catro en categoría masculina e catro máis en categoría feminina.
Os grandes dominadores deste deporte son Corea do Sur, o Canadá e a China.
Lophodytes cucullatus
miniatura|240px|Parella miniatura|240px|Macho captuando un cangrexo miniatura|240px|Femia
Lophodytes cucullatus é unha especie de ave da orde das anseriformes, familia dos anátidos e subfamilia dos merxinos, a única incluída no xénero Lophodytes.
Xénero
O xénero foi descito en 1853 polo naturalista alemán, destacado botánico e zoólogo, especializado en ornitoloxía, Ludwig Reichenbach.
Especie
A especie fora descrita en 1758 por Linneo na 10ª edición do seu Systema Naturae, co nome Mergus cucullatus.
Etimoloxías
O nome científico Lophodytes deriva dos termos do grego antigo λόθος lophos, "crista", e δύτες dútes, "mergullador".
E o epíteto específico, cucullatus, é un termo do latín vulgar, derivado do latín clásico cucullus, "capucha".
Sinónimos
Ademais de polo seu nome actualmente váliso, a especie coñeceuse tamén polos sinónimos:
Características
Lophodytes cucullatus é unha especie con acusado dimorfismo sexual. A femia adulta ten un corpo pardo-agrisado, cunha estreita mancha branca sobre a parte inferior do peito e do ventre. Ten unha crista marrón avermellada que se estende desde a parte posterior da cabeza.
Durante a época de non reprodutiva, o macho parece semellante á femia, agás que os seus ollos son amarelos e os da femia son marróns. Na plumaxe da época reprodutora as zonas dorsais e a cabeza, o pescozo e o peito do macho maduro son principalmente negros con marcas brancas; hai grandes manchas brancas a cada lado da crista, e son particularmente visíbeis cando levanta a crista durante o cortexo. Os seus flancos inferiores son de cor marrón avermellada ou castaña, e o peito e o revés son máis ou menos brancos, estendéndose en franxas brancas pola cabeza e o peito.
En ambos os sexos hai estreitas franxas brancas ao longo das plumas das ás rémixes; cando a ave está en repouso teñen a aparencia de franxas brancas lonxitudinais ao longo da parte baixa das costas, se son visíbeis.
As aves no primeiro inverno diferéncianse das femias adultas polo aspecto que teñen o pescozo e as partes superiores de cor marrón agrisada; as partes superiores das femias adultas son moito máis escuras, case negras. Ademais, as aves novas teñen bordos brancos máis estreitos nas súas plumas rémixes que os adultos. As femias de todas as idades teñen ollos escuros, mentres que nos machos os ollos palidecen durante o seu primeiro inverno.
Hábitat e distribución
Lophodytes cucullatus é migrante de curta distancia e inverna nos Estados Unidos en rexións onde as temperaturas invernais permiten condicións sen xeo en estanques, lagos e ríos. Ten dous grandes intervalos durante todo o ano. Un está no leste dos Estados Unidos desde a fronteira sur entre Canadá e Estados Unidos ao longo da costa atlántica até a costa do golfo de México, na rexión do delta do Mississippi. Un rango máis pequeno durante todo o ano esténdese desde o estado de Washington e o sur da Columbia Británica até o norte de Idaho. Tamén se reproducen até certo punto en rexións desde Missouri até o sur do Canadá e desde Nova Escocia até o leste de Dacota do Norte e Saskatchewan, migrando cando é necesario para evitar as condicións invernais.
De 1966 a 2015 experimentou un aumento da poboación anual de máis do 1,5 % en toda a súa área de reprodución.
Preferibelmente vive en pequenas masas de auga como lagoas e pequenas rías onde hai unha ampla vexetación acuática emerxente, pero tamén habita en zonas húmidas máis grandes e ríos. Prefiren auga doce, pero tamén se atopan en masas de auga salobre.
Estado de conservación
A Unión Internacional para a Conservación da Natureza e dos Recursos Naturais, considerando que esta especie ten unha área de distribución extraordinariamente grande e, polo tanto, non se aproxima aos limiares de vulnerábel baixo o criterio de tamaño da área de distribución, que a tendencia poboacional parece estar en aumento e, polo tanto, a especie non se achega aos limiares de vulnerábeñ segundo o criterio de tendencia poboacional, que o tamaño da poboación é moi grande e, polo tanto, non se aproxima aos limiares de vulnerable segundo o criterio do tamaño da poboación, cualifica o status da especie como LC (poco preocupante).
As Eiras, Gondrame, O Páramo
As Eiras é un lugar da parroquia de Gondrame no concello lugués do Páramo na comarca de Sarria.
Perturbador endócrino
250px|miniatura|Unha comparación das estruturas da hormóna [[estróxeno|estróxena natural estradiol (esquerda) e un dos noiyl-fenois (dereita), un xenoestróxeno perturbador endócrino.]] Os perturbadores endócrinos (disruptores endócrinos, interruptores endócrinos), ás veces chamados axentes hormonalmente activos, ou compostos perturbadores endócrinos (EDC, endocrine disrupting compounds -ou endocrine disrupting chemicals-), son compostos químicos que poden interferir cos sistemas endócrinos (ou hormonais). Estas perturbacións poden causar tumores cancerosos, defectos conxénitos e outros trastornos do desenvolvemento. Os perturbadores endócrinos, que se encontran en moitas produtos industriais e domésticos "interfiren coa síntese, secreción, transporte, unión, acción ou eliminación de hormonas naturais no corpo que son responsables do desenvolvemento, comportamento, fertilidade e mantemento da homeostase."
Calquera sistema do corpo controlado por hormonas pode ser alterado por perturbadores endócrinos. Concretamente, os perturbadores endócrinos poden ser asociados co desenvolvemento de incapacidades de aprendizaxe, graves trastornos de déficit de atención, cognitivos e problemas de desenvolvemento cerebral.
Os estudos feitos en células e animais de laboratorio demostraron que os compostos perturbadores endócrinos poden causar efectos adversos en procesos biolóxicos en animais e as exposicións a baixos niveis poden causar efectos similares en seres humanos. Os compostos disruptores endócrinos no medio ambiente poden tamén relacionarse con problemas reprodutivos e de infertilidade na vida silvestre e certas prohibicións e restricións sobre o seu uso foron asociadas coa posterior redución de problemas de saúde e a recuperación dalgunhas poboacións de anmais silvestres.
The Father (filme de 2020)
The Farther é un filme británico-francés de 2020 dirixido por Florian Zeller no seu debut como director. Zeller escribiu o guión xunto co seu compañeiro Christopher Hampton, e está baseado na propia obra de Zeller Le Père, que forma parte dunha triloxía que inclúe Le Fils e La Mère.Está protagonizado por Anthony Hopkins, Olivia Colman, Mark Gatiss, Imogen Poots, Rufus Sewell e Olivia Williams, e conta a historia dun galés octoxenario que vive con demencia.
The Father estreouse no Festival de Cinema de Sundance o 27 de xaneiro de 2020 e foi distribuído por Sony Pictures Classics nos cinemas dos Estados Unidos o 26 de febreiro de 2021, nos de Francia o 26 de maio de 2021 por UGC Distribution, e nos do Reino Unido o 11 de xuño de 2021 por Lionsgate UK. O filme recadou 28 millóns de dólares sobre un orzamento de 6 millóns, e foi aclamado pola crítica, que eloxiou as actuacións de Hopkins e Colman, así como os valores de produción e a representación da demencia.
Na 93ª edición dos Óscar, Hopkins gañou o premio ó mellor actor e Zeller e Hampton gañaron o premio de mellor guión adaptado; o filme recibiu un total de seis nomeamentos, entre eles o de mellor filme e mellor actriz secundaria (Colman).
Gándara, Gondrame, O Páramo
Gándara é un lugar da parroquia de Gondrame no concello lugués do Páramo na comarca de Sarria.
Daniel Castro García
Daniel Castro García, nado en Ribadeo o 6 de xaneiro de 1996, é un político galego do Bloque Nacionalista Galego.
Estudos
Fillo de Vicente Castro Reigosa, concelleiro do BNG en Ribadeo, cursou os estudos de primaria no C.P. Gregorio Sanz, pasando logo ó IES Porta da Auga e ó acabado de formar IES de Ribadeo Dionisio Gamallo, onde rematou o bacharel en 2014. Fixo o grao en linguas estranxeiras na Universidade de Vigo, rematando en 2018. A continuación comezou a estudar Lingua e literatura galegas na Universidade de Santiago de Compostela.