cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Guerra do Peloponeso
Unha guerra de asaltos
Despois disto, considerouse que Atenas mantivera unha política defensiva e que era preciso tomar a iniciativa. Nun principio, esta política deu os seus froitos, máis resoantes que efectivos, pero induciron aos contendentes a tentar buscar unha saída a un conflito esgotador. Mentres tanto, Nicias tomara Corcira e a illa de Citerea, e deste xeito o Peloponeso veuse arrodeado por prazas nas que a Confederación estaba ben asentada
En -426 Demóstenes inflixiu dúas derrotas aos peloponesios en Anfiloquia e en Olpe.
Cleón e Brásidas
O principal éxito de Atenas foi a toma de Pilos na costa occidental da Mesenia en -425 asía como o masacre ou a captura de 420 hoplitas, entre os que había cento vinte espartiatas, en Esfacteria, acontecemento que provocou grande estupor en toda Grecia e destruíu a reputación de invencibilidade dos espartiatas. Entre estes hoplitas, atopábanse numerosos Iguais. Con todo, malia o éxito, a situación financeira de Atenas degradábase, e o tesouro de Delos estaba esgotado. O tributo dos aliados foi elevado brutalmente a 1300 talentos ao ano (no canto de 450) polo decreto de Todipo, pero as defeccións reduciron o seu produto a arredor de 1000 talentos. Unha expedición exitosa a Eubea permite unha distribución de trigo aos cidadáns en -424.
Durante o verán deste mesmo ano -424, os atenienses proxectaron unha invasión da Beocia a fin de sementar alí o xerme da democracia que esperaban ver expandirse pola rexión. A operación comportaba tres grupos que debían coordinarse para o mesmo día: uns partisanos presentes nas cidades de Queronea e Sifas sublevaban a poboación contra a orde establecida que viña consolidar a chegada dunha frota ateniense de ocupación de Sifas, o terceiro escenario estaba previsto que fose Delio mediante a toma da cidade, á cal un importante exército estaba encargado de fortificar, todo isto para dividir o exército beocio. Ao resultar descuberto o plano por unha traizón, e unido a un inexplicábel error na data, o plano non dou resultado ningún ao oeste e permitiu que as forzas beocias se reagrupasen e fosen ao encontro do exército ateniense. A batalla de Delio dese inverno foi un desastre para Atenas que perdeu tamén a posición fortificada e toda posibilidade de reconquista nesta rexión.
Do lado espartiata, o xeneral Brásidas socorreu Mégara asediada polos atenienses. Logo sorprendeu aos seus adversarios cunha manobra rápida que lle permitiu atravesar Grecia e apoderarse de Anfípolis en Tracia o mesmo ano, malia a tentativa de Tucídides para os salvar. Acordouse unha tregua dun ano entre Atenas e Esparta, pero continúan as operacións contra os inimigos de menor envergadura: Nicias toma Mende e asedia Escione, que fixeran defección, mentres que Brásidas fai campaña contra Arribeo (sen éxito).
Ao final da tregua, Cleón morre no intento de retomar Anfípolis; o seu exército é destruído, e o xeneral espartiata Brásidas morre tamén durante a batalla.
As vitorias de Atenas ofrecéronlle unha posición avanzada permanente no territorio inimigo, pero os reveses contra Brásidas e a morte de Cleón supuxeron a vitoria do partido da paz. Esparta abandonou as súas incursións anuais á Ática e fixo propostas de paz.
A paz de Nicias
A paz de Nicias foi acordada en -421. Ao establecer unha paz para cincuenta anos, devolveu todo ao statu quo ante bellum. Isto foi un éxito para Atenas, que conservaba o seu imperio intacto mentres que
A desaparecer estes dous personaxes, tanto en Atenas como Esparta, fixéronse co poder os partidarios da paz: Nicias e Pleistoanacte. No ano 421 a. C. asinouse o que se coñece como paz de Nicias, por cincuenta anos, onde ningún dos dous bandos se recoñecía como vencedor. Mais Atenas foi a grande beneficiada, xa que recuperou todos os territorios que formaban a Confederación, agás Anfípolis, que era a chave do dominio da Tracia, en canto que os seus inimigos estaban divididos, ao rexeitaren Corinto e os outros aliados de Esparta asinar a paz. A cidade de Argos creou a súa propia Liga fronte á Liga do Peloponeso.
Tanto en Atenas como en Esparta non tardaron en formarse faccións contrarias ao tratado de paz. Foi o ateniense Alcibíades quen se dedicou incansablemente a socavar o poder espartano por toda a Grecia e no mesmo Peloponeso, e forzou a ruptura con motivo dun conflito menor. Axis, rei dos espartanos, ofreceu unha nova tregua, pero un exército confederado penetrou deica o corazón do Peloponeso e tomou Texea, na Arcadia, non lonxe de Esparta. O enfrontamento era inevitábel e o propio Axis logrou unha resoante vitoria en Mantinea. En Atenas, foron moitas as voces contrarias a Alcibíades pero ao cabo foi o artífice do xiro da política ateniense e do novo rumbo que tomou a guerra.
A segunda parte da guerra
A creación da liga de Argos supuxo a disgregación da Liga do Peloponeso. Os atenienses, baixo a influencia de Alcibíades, aliáronse coa Élide, Mantinea e Argos, en conflito con Esparta. Os aliados atacaron Epidauro e avanzaron sobre Texea, e Esparta mobilizouse contra eles.
A batalla de Mantinea (-418) foi unha grande vitoria para Esparta. Argos abandonou a alianza ateniense e ficou outra vez illada.
En -416, Atenas atacou e asolou a illa de Melos, que quedara neutral, pero que mostrara amizade cara a Esparta.
Tal é o derradeiro acontecemento da «paz» precaria de -421--415, segundo a describe Tucídides.
A expedición a Sicilia
En -415, baixo a influencia de Alcibíades, Atenas lanzouse á expedición de Sicilia, á que Nicias se opuña. Atenas respondía á chamada de Sexesta, atacada por Selinunte en -416. Siracusa, colonia corintia, era aliada de Selinunte. Sexesta apelou a Atenas, ofrecéndose mesmo a pagar os custos da expedición. Nese momento da guerra, a perda de Eubea e a defección de numerosos aliados de Atenas deixaran en precario os seus aprovisionamentos de trigo. A perspectiva de cortar os dos aliados de Esparta, á vez que se conquistaban novas fontes de avituallamento, foi certamente un elemento determinante.
Foi concibida para contrarrestar o poder emerxente de Siracusa, para poñer pé en Sicilia e para asegurar o control total do mar. A expedición levantou áncora baixo o mando de Nicias, de Alcibíades e de Lámaco en xuño de -415.
Alcibíades foi expulsado de Atenas a causa duns escándalos e refuxiouse en Esparta e deu aos espartiatas o prudente consello de ocupar Decelia, cousa que fixeron en -413, e de axudar a Siracusa.
En Sicilia, Lámaco morreu e Nicias ficou só á cabeza da expedición. A chegada a Siracusa de Xilipo, xeneral espartiata, fixo que os atenienses perdesen a batalla dos baluartes arredor da cidade (outubro -414). A frota ateniense foi capturada na dársena, e enviaron unha forza de socorro baixo o mando de Demóstenes e Eurimedón. En agosto de -413 a frota foi destruída na batalla das Epípolas, logo o exército foi vencido en terra.
Atenas perdeu máis de duascentas naves nesta expedición, e cincuenta mil homes (entre eles sete mil prisioneiros das canteiras de Siracusa).
Ver expedición de Sicilia
O triunfo de Lisandro
A impopularidade de Atenas medrou, e só quedaron fieis as cidades de Lesbos e Samos. Aquí foi onde se botou unha nova frota ateniense. En -412, as cidades de Xonia, para as que se constituíra a Liga de Delos, fixeron defección, precedidas nisto por Quíos.
Entón Alcibíades é chamado de novo e obtén tres vitorias navais contra os espartiatas en Cinosema, Abidos en -411, e logo en Cízico en -410. Atenas rexeita entón unha proposición de paz espartiata. Alcibíades retoma o control dos Estreitos (asediando e tomando Bizancio en -409), logo resulta novamente exiliado tras a desfeita de Nocio.
Esparta obtén o apoio do rei dos Persas, que envía ao seu fillo Ciro. Este xúntase con Lisandro, o navarca espartiata, e concédelle unha importante axuda financeira. En -406, Calicrátidas, sucesor de Lisandro, bate a Conón. Atenas recupérase, nun último impulso, prometendo a cidadanía aos metecos e aos escravos para constituír unha frota que bate a Calicrátidas na Batalla das illas Arxinusas, pero con moi graves perdas, que causan a condena a morte de todos os estrategos atenienses á súa volta.
Lisandro, substituíndo a Calicrátidas morto nas Arxinusas, retoma o mando da frota espartiata. A frota ateniense, en posición nos Dardanelos co fin de garantir a ruta do trigo procedente do Mar Negro, é sorprendida e destruída na Batalla de Egospótamos. As últimas fontes de avituallamento de Atenas desaparecen coa súa frota. Atenas tenta resistir desesperadamente: ofrece o dereito de cidadanía aos samios, derradeiros aliados fieis, e consolida as súas fortificacións. Pero, sometida ao bloqueo terrestre e marítimo, desfeita pola fame, debe capitular en -404.
Consecuencias
A paz obriga a Atenas a disolver a Liga de Delos, a destruír os Muros Longos e as fortificacións do Pireo e a licenciar a súa frota, agás doce naves. Entra na Liga do Peloponeso e a democracia é substituída pola tiranía dos Trinta.
Entrambosríos, Lamas, San Sadurniño
Entrambosríos é un lugar da parroquia de Lamas no concello coruñés de San Sadurniño, na comarca de Ferrol. Segundo o IGE, en 2011 tiña 8 habitantes (3 homes e 5 mulleres).
Abeledo, Codesoso, Sobrado
Abeledo é un lugar da parroquia de Codesoso no concello coruñés de Sobrado na comarca da Terra de Melide. Tiña 4 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 2 eran homes e 2 eran mulleres.
Este lugar dista da capital do concello 5,8 quilómetros.
Barbeitas, Sancovade, Vilalba
Barbeitas é un lugar da parroquia de Sancovade, no concello lugués de Vilalba, na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2010 tiña 17 habitantes (8 homes e 9 mulleres).
Abeledo, As Somozas, As Somozas
Abeledo é un lugar da parroquia das Somozas no concello coruñés das Somozas na comarca de Ferrol. Tiña 17 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 8 eran homes e 9 eran mulleres.
Este lugar dista da capital do concello 2,5 quilómetros.
Melissa
Melissa é o primeiro álbum de estudio da banda danesa de heavy metal Mercyful Fate, publicado o 30 de outubro de 1983 a través do selo Roadrunner Records, sendo o primeiro álbum editado pola discográfica. Tamén foi o primeiro traballo de Mercyful Fate que tivo un lanzamento oficial nos Estados Unidos, a través de Megaforce Records, xa que o EP autotitulado era unha peza de importación moi buscada, e as sesións na BBC só estaban dispoñibles en cintas piratas. En 2005 Roadrunner Records reeditou o álbum con varias cancións e un DVD extra.
Entrambosríos
O topónimo galego Entrambosríos ou Entrambos Ríos pode referirse a:
Figueredo, Oza-Cesuras
Santa María de Figueredo é unha parroquia que se localiza no concello de Oza-Cesuras. Segundo o IGE en 2017 tiña 38 habitantes (23 homes e 15 mulleres), distribuídos en 10 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 76 habitantes.
Xeografía
A parroquia de Figueredo está regada por varios regatos que desembocan no Mero.
Topónimo
Figueredo é un fitotopónimo latino que posiblemente se refire ás figueiras. A súa orixe dáse entre o século X e XIII.
Patrimonio
Existe un asentamento prerromano no lugar do Castro.
O Chao, Muras, Muras
O Chao é un lugar da parroquia de Muras no concello lugués de Muras na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 1 habitante (1 home).
Agravain
Sir Agravain ou Sir Agravaine é un cabaleiro da Táboa Redonda e un personaxe recorrente nas lendas da Materia de Bretaña. É o segundo fillo do Rei Lot e a raíña Morgause e á súa vez, sobriño do Rei Artur. Os seus irmáns son Gauvain, Gaheris, Gareth e Mordred.
Agravain adoita ser representado como un guerreiro competente pero que non acada a gloria dos seus irmáns Gauvain e Gareth. Ten reputación de malicioso. Na meirande parte das versións da lenda artúrica, Agravain aparece como o personaxe que descobre e saca á luz o romance adúltero entre a raíña Xenebra e Lancelot, desencadeando unha guerra entre Lancelot e o rei Artur, que desembocaría na perdición do reino.
Na literatura medieval é nomeado nos seguintes libros: Perceval ou le Conte du Graal e Le Livre de Caradoc.
In and Out of Control
In and Out of Control é o cuarto álbum de estudio da banda danesa de indie rock The Raveonettes, publicado o 6 de outubro de 2009 a través dos selos Fierce Panda Records e Vice Records.
Agra, As Somozas, As Somozas
Agra é un lugar da parroquia das Somozas no concello coruñés das Somozas na comarca de Ferrol. Tiña 1 habitante no ano 2018 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, que era 1 home.
Este lugar dista 3,5 quilómetros da capital do concello.
Toponimia
O topónimo provén do latín, e é unha extensión de terreo cultivábel dividida en leiras que pertencen a varios propietarios.
Javier Gonzalo Iglesias Vázquez
Javier Gonzalo Iglesias Vázquez, finado en Celanova en agosto de 1966, foi un mestre e político galego.
Traxectoria
Mestre. Foi nomeado alcalde de Celanova en 1960, permanecendo no cargo ata a súa morte en agosto de 1966. Foi deputado provincial.
Vida persoal
Casou en Vila de Cruces coa farmacéutica Julia López Villar en 1941.
Lugares de Vila de Cruces
miniatura|dereita|[[Casa do concello de Vila de Cruces.]] Galicia → Parroquias de Galicia → Lugares de Galicia → Lugares de Vila de Cruces
Móstoles
Móstoles é un concello español da Comunidade de Madrid. A súa poboación é de 206.031 habitantes (INE 2012). É o segundo concello da Comunidade con maior número de habitantes despois da capital e o terceiro da zona central de España (Castela e León, Comunidade de Madrid e Castela-A Mancha) despois de Madrid e Valladolid. Recentemente adoptou a Lei de grandes cidades. Nel se encontra o campus tecnolóxico, a sede central da Universidade Rei Xoán Carlos e a sede central das BESCAM (Brigadas Especiais da Comunidade de Madrid). É ademais unha das cidades máis limpas de España, premiada coa "vasoira de prata".
Bandeira e escudo
A bandeira inclúe as seguintes cores: dende unha perspectiva actual, aparece o vermello, que simboliza a pertenza á Comunidade de Madrid; o azul Prusia, símbolo de identidade dos mostoleños e de pertenza á Unión Europea; e o amarelo-gualda (ouro), que expresa a prosperidade, como anhelo dos veciños procedentes de diversas rexións españolas que estableceron a súa residencia na cidade na década dos setenta do pasado século.
Extensión e poboación
miniatura|esquerda|200px| Evolución demográfica de Móstoles (1900-2005)
Localización
Atópase a 18 quilómetros ó sueste de Madrid, forma parte da área metropolitana da capital. É a capital da Zona Sur da comarca Área Metropolitana de Madrid, a cal se divide en 5 zonas. A zona Sur da comarca comprende á parte da Móstoles como capital a: Álcorcón, Aranjuez, Ciempozuelos, Fuenlabrada, Xetafe, Humanes de Madrid, Leganés, Parla, Pinto, San Martiño de la Vega e Valdemoro. Tamén é capital do Sur de Madrid, que comprende a zona Sur do Área Metropolitana e as comarcas Conca do Alberche, Conca do Teixo e Sur.(esta última capitalidade non oficial disputada con Xetafe).
As súas coordenadas xeográficas son 40º 20' latitude norte, 3º 52' lonxitude oeste.
Limita ó norte e oeste co de Villaviciosa de Odón, ó nordeste co de Alcorcón, ó leste co de Fuenlabrada, ó sur cos de Arroyomolinos e Moraleja de Enmedio e ó sueste co de Navalcarnero.
En tren
Tren de proximidades C-5 (Móstoles-Atocha-Fuenlabrada/Humanes), con dúas estacións:
En autobús
Ofrécense liñas urbanas, interurbanas, nocturnas e de longo percorrido a localidades de Toledo: Talavera de la Reina, Mérida, Cáceres, Badaxoz; Barcelona e Zaragoza.
En avión
Está situado a uns 32-35 quilómetros do aeroporto internacional de Madrid-Barajas.
Clima
A localidade goza dun clima mediterráneo, sendo as súas temperaturas medias máximas 38º en verán e 14º en inverno, e as súas mínimas 15º en verán e 2º en inverno. A precipitación anual media é de aproximadamente 420 milímetros, as épocas máis chuviñosas son a primavera e o outono.
Lecer e lugares comerciais
Limítrofe a Móstoles áchase o centro comercial e o maior parque de neve artificial de Europa Madrid Xanadú, aínda que pertence á localidade de Arroyomolinos.
O Centro Comercial Aberto Las Avenidas é un conxunto de rúas comerciais que se encontra no centro histórico.
A nivel deportivo podemos atopar os campos de fútbol Iker Casillas, os polideportivos de Andrés Torrejón, Los Rosales ou o de Villafontana e a piscina cuberta Las Cumbres, onde se encontra un centro de spa. Móstoles ten un equipo de fútbol sala, PSG FS Móstoles, un equipo feminino de fútbol sala e un equipo de atletismo..
Festas
A festa principal é o 12 de setembro, día da Vrxe dos santos, patroa de Móstoles. As festas do 2 de maio celébranse como conmemoración do Dous de maio de 1808 (comezo da Guerra da Independencia tralo Bando dos alcaldes de Móstoles). Sendo asumida e festexada por toda a Comunidade de Madrid dende o ano 1985. A festa do 15 de Maio e a festa da auga ten a súa orixe na que se celebraba o 28 de xuño con motivo da traída da auga a Móstoles pola Canle de Isabel II, en 1980. Posteriormente se trasladou ó 15 de maio, a facendo coincidir coa festa de San Isidro en Madrid.
Tamén existen festas por barrios ou distritos.
Economía
miniatura|Universidade Rei Xoán Carlos É unha cidade que durante as tres últimas décadas foi cidade dormitorio de Madrid pero que actualmente se converteu en centro neurálxico económico e demográfico do sur de Madrid. Móstoles ten varios polígonos industriais: Arroyomolinos, La Fuensanta, Regordoño, Los Rosales, Las Nieves e Expansión. Tamén con zonas industriais dispersas: Las Pajarillas, Las Monjas e Móstoles Industrial. Actualmente en construción o polígono industrial de La Fuensanta II.
Na actualidade están en construción dous rañaceos que se situarán no PAU-4 (Móstoles Sur ou Manuela Malasaña), estes terán entre 40 e 50 plantas e albergará oficinas, pretende incrementa-la superficie dispoñible no concello, ademais de se erixir como símbolos do novo Móstoles e a coroa metropolitana sur. Algo moi positivo para o concello é a recente posta en funcionamento da Universidade Rei Xoán Carlos, así como a implantación do Centro de Investigación e Desenvolvemento Tecnolóxico de Repsol no futuro Móstoles Tecnolóxico.
O Barral, Sancovade, Vilalba
O Barral é un lugar da parroquia de Sancovade, no concello lugués de Vilalba, na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2010 tiña 74 habitantes (37 homes e 37 mulleres).
Aeroporto de Kelowna
O aeroporto internacional de Kelowna é un aeroporto canadense situado a 11,5 quilómetros ao nordés da cidade de Kelowna, na Columbia Británica. Opera servizos regulares a Vancouver, Toronto, Calgary, Edmonton, Victoria e Seattle, e servizos estacionais a Cancún, Puerto Vallarta, Los Cabos e Phoenix. No ano 2017 usaron o aeroporto un total de 1 893 470 pasaxeiros.
Quinta da Regaleira
miniatura|Entrada da quinta escondida no arboredo. O Palacio da Regaleira é o edificio principal e o nome máis común do palacio da Quinta da Regaleira. Tamén se coñece como Palacio do Monteiro dos Milhões, denominación asociada ao alcume do seu primeiro propietario, António Augusto, que foi distinguido polo rei Carlos I de Portugal o 16 de agosto de 1904 como barón de Almeida.
O palacio está situado na aba da serra de Sintra e a escasa distancia do centro histórico de Sintra, estando clasificado como Inmoble de Interese Público dende 2002. O mesmo forma parte integral da paisaxe cultural de Sintra, clasificada como Patrimonio da Humanidade pola UNESCO en 1995. ''
Localización
Atópase en pleno centro histórico de Sintra, ben preto do Palacio de Seteais. Benefíciase do microclima da serra de Sintra, que contribúe en gran medida ao mantemento da exuberante vexetación e as constantes neboeiras.
Historia
miniatura|esquerda|200px|Ermelinda Allen de Almeida, Baronesa da Regaleira. A documentación histórica relativa á Quinta da Regaleira é escasa no referido aos tempos anteriores á súa compra por Carvalho Monteiro. Sábese que, en 1697, José Leite era o propietario dunha vasta propiedade nos arredores da vila de Sintra, que hoxe integra a Quinta.
Francisco Albertino Guimarães de Castro comprou a propiedade (coñecida como Quinta da Torre ou do Castro en 1715), en acta pública, e canalizou a auga da serra para alimentar unha fonte alí existente. En 1830, en mans de Manuel Bernardo, a Quinta toma a actual designación. En 1840, a Quinta da Regaleira foi adquirida pola filla dunha negociante do Porto, de apelido Allen, que máis tarde foi agraciada co título de 1ª Baronesa da Regaleira ou a máis coñecida Baronesa de Almeida. Data deste período a construción dunha casa de campo que é visíbel nalgunhas representacións iconográficas de finais do século XIX.
A historia da Regaleira actual comeza en 1892, ano en que a propiedade foi adquirida por António Augusto de Carvalho Monteiro (1848-1920). O arquitecto Henri Lusseau deseñou os primeiros planos entre 1895 e 1896, mais a incapacidade de reinterpretar o estilo manuelino pretendido polo propietario levou á procura doutro intérprete. Carvalho Monteiro acabou por atopar a Luigi Manini, que fixera carreira como escenógrafo no Teatro La Scalla e máis tarde no São Carlos e nos principais teatros portugueses, facéndoo o seu brazo dereito.
A maior parte da construción actual da Quinta tivo inicio en 1904 e rematou en 1910, aínda durante o período da monarquía. Hoxe, a Quinta pertence á Cámara Municipal de Sintra e está aberta ao público.
Get Ready
Keith Strickland, guitarrista da banda de New Wave The B-52s dixo que os sons de Get Ready inspirárono para construír o son do álbum de The B-52s Funplex. O grupo The Killers tomou o seu nome da banda que tocaba no vídeo de "Crystal".
"Close Range" aparece no videoxoga da PlayStation 2 World Rally Championship, e "Someone Like You" na película independente de 2003 Haggard: The Movie. "Slow Jam" foi usada nunha campaña publicitaria de Visa en 2009, e nunha de Ford en Australia no 2002 para o seu modelo Ford BA Falcon.
Listaxe de cancións
Todos os temas compostos por Gillian Gilbert, Peter Hook, Stephen Morris e Bernard Sumner.
Bikini Beach
Bikini Beach é un filme estadounidense dirixido por William Asher e protagonizado por Frankie Avalon e Annette Funicello. O filme pertence ó xénero de filmes de "festa na praia", moi populares na década de 1960. Este é o terceiro título nunha serie de sete filmes producidos por American International Pictures (AIP).
O Igrexario, A Graña de Vilarente, Abadín
O Igrexario é un lugar da parroquia da Graña de Vilarente no concello lugués de Abadín na comarca da Terra Chá.
Chafarica, Sancovade, Vilalba
Chafarica é un lugar da parroquia de Sancovade, no concello lugués de Vilalba, na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2010 tiña 14 habitantes (8 homes e 6 mulleres).
Filgueira de Barranca, Oza-Cesuras
San Pedro de Filgueira de Barranca é unha parroquia que se localiza no concello de Oza-Cesuras. Segundo o IGE en 2017 tiña 127 habitantes (70 mulleres e 57 homes), distribuídos en 15 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 161 habitantes.
Patrimonio
Conta, no igrexario, cunha capela románica do século XII reconstruída. Tamén existe no monte de San Gregorio un santuario do século XIII, que serviu de refuxio ao guerrilleiro Foucellas.
Peralta
250px|miniatura|Vista de Peralta desde [[Funes.]] Peralta ou Azkoien (en castelán: Peralta; en éuscaro: Azkoien; as dúas denominacións cooficiais) é un municipio situado na Comunidade Foral de Navarra (España), no meiriñado de Olite, a 59,4 km da capital, Pamplona.
Xeografía
Dista 59,5 km da capital, Pamplona. Está situada a beiras do río Arga.
Guerra civil española
O concello de esquerdas foi reposto en xaneiro de 1936 tras 2 anos cun goberno da dereita imposto tras a revolución de 1934.
O día 19 de xullo, as dereitas fan a súa aparición ocupando o pobo, e ao día seguinte ordenan a entrega de todo tipo de armas. Pola noite deteñen a un veciño na súa casa ao que atan as mans e escasos metros de casa dispáranlle de socato. Ao día seguinte cribaron a outro que saíu coa súa escopeta porque había oído que viñan os republicanos. O día 22 foi destituído o concello. A partir de entón en distintos días de xullo, agosto e setembro foron realizando os fusilamentos. O 21 de outubro caeron 14 peralteses en sácaa do cárcere de Tafalla que fixeron en Monreal, como resposta da morte en combate do requeté tafallés Julián Castiella.
Desta forma 89 peralteses foron asasinados, vítimas da guerra civil en Navarra.
Ademais a mediados de agosto realizouse o corte de pelo que se practicaba ás mulleres para denigrarlas, constando unha lista nominal de 63.
Mención á parte merece o peraltés Eladio Celaya, párroco de Cáseda de 72 anos que non fixo ningunha concesión á violencia de Cáseda. Isto provocou primeiro que fose calumniado e logo ameazado. A Garda Civil foi a buscalo e Don Eladio tivo que saír do pobo, ao parecer en dirección a Pamplona. O 12 de setembro de 1936 a parroquia de Peralta tivo referencia da morte de Eladio. O seu cadáver chegou nun cadaleito hermeticamente pechado, non permitindo ver ao cadáver nin aos seus familires directos, algo inhabitual. Os funerais celebráronse con normalidade, pero con iso non se puido disipar a certeza do seu asasinato.
Economía
Industria: Máquinas expendedoras (Azkoyen e Jofemar), mobiliario de oficina, compoñentes eléctrónicos, grupos de frío e refrixeración industrial.
Durante os últimos anos, Peralta consagrouse como unha das cabeceiras económicas da zona, de forma que nas súas empresas traballan habitantes tanto do pobo como dos arredores (Funes, Falces, Marcilla). No seu poligono industrial hai empresas dedicadas a manufacturas metálicas, soldadura, pintura, inxección de plásticos, cableados e montaxe de cartóns electrónicos, ademais de pequeno talleres que actúan como subcontratistas das empresas máis grandes da zona.
Tamén existe un polígono gandeiro, e varias empresas dedicadas ao cultivo e comercialización de verduras. O sector conserveiro, que tivo outrora tanta importancia, ultimamente perdeu algo de importancia.
Aeroporto de San Xoán de Terra Nova
O aeroporto internacional de San Xoán é un aeroporto en Terra Nova e Labrador, Canadá. Está situado no norte de San Xoán de Terra Nova, servindo a súa área metropolitana e a península de Avalon. Está operado pola St. John's International Airport Authority Inc.
Articulación glenoumeral
miniatura|250px|Articulación glenoumeral. A articulación glenoumeral é unha articulación do membro superior humano, pertencente ao ombreiro. Participan nela a escápula e o úmero. Trátase dunha articulación entre a cavidade glenoide escapular e o cóndilo umeral. É multiaxial e pode realizar diversos movementos. O grupo de músculos do manguito dos rotadores encárgase de manter a articulación estable. Colaboran na estabilidade o músculo bíceps braquial e diversos ligamentos próximos. A articulación pode realizar movementos de flexión, extensión, abdución, adución, rotación medial e lateral e circundución.
As superficies articulares son a parte esférica superior do úmero e a cavidade glenoide da escápula. A esfera umeral é de moito maior tamaño que a cavidade e precisa varios ligamentos para funcionar coma articulación. Ambas superficies óseas están tapizadas por cartilaxe articular. En torno aos bordos da cavidade glenoide disponse un ligamento groso en forma de anel, que amplía a superficie articular. Na parte superior, o anel fibroso continúase a través do tendón do músculo bíceps braquial. A membrana sinovial insírese nos bordos articulares e cobre os ligamentos articulares. A membrana é máis laxa na parte inferior. As membranas fibrosas se adaptan cos movementos do ombreiro.
A membrana sinovial sobresae por unhas aperturas da membrana fibrosa para formar bolsas sinoviais, que se dispoñen entre os tendóns dos músculos circundantes e a membrana fibrosa. A bolsa que máis comunmente se atopa é a bolsa subtendinosa do músculo subescapular, que se sitúa entre o músculo subescapular e a membrana fibrosa. A membrana fibrosa prégase en torno ao tendón do bíceps braquial na articulación e se estende ao longo do suco intertubercular umeral. Todas estas estruturas serven para que os tendóns se deslicen sen rozar cos ósos nin outras estruturas.
Existen outras bolsas, situadas por fóra da articulación:
A membrana fibrosa da cápsula articular únese ao bordo da cavidade glenoide (por fóra da inserción do rodete glenoide e da porción longa do músculo bíceps braquial) e ao pescozo cirúrxico do úmero. No úmero, a inserción medial prodúcese nunha zona por debaixo ao pescozo e se estende pola diáfise. Nesta rexión a membrana fibrosa tamén é mais laxa ou está pregada cando o brazo se acha en posición anatómica (caído, coa palma da man mirando cara diante). Esta zona adáptase durante a abdución do ombreiro.
As aperturas da membrana fibrosa achegan continuidade da cavidade articular coas bolsas que se sitúan entre a cápsula articular e os músculos circundantes e os situados en torno ao músculo bíceps braquial no seu percorrido polo suco intertubercular.
A membrana fibrosa da cápsula articular áchase engrosada:
A estabilización da articulación conséguese grazas aos tendóns da articulación e ao arco óseo formado pola apófise coracoide e acromion. Os músculos do manguito de rotadores forman un conxunto musculotendinoso que rodea as superficies superior, posterior e anterior da articulación. Este tecido mantén o úmero na cavidade glenoide, sen limitar a mobilidade do ombreiro.
Vascularización
A vascularización da articulación procede da arteria circunflexa umeral anterior, da posterior e da arteria supraescapular.
Innervación
A innervación corre a cargo do fascículo posterior do plexo braquial, do nervio supraescapular, axilar, e do nervio pectoral lateral.
A Christmas Album
A Christmas Album é un álbum da banda estadounidense de indie rock Bright Eyes, editado o 1 de decembro de 2002 a través do selo Saddle Creek Records. As ganancias do disco foron destinadas ao Nebraska AIDS Project. No ano 2009 foi lanzado en vinilo branco de 180 gramos.
"Have Yourself a Merry Little Christmas" aparece na película de 2004 Imaginary Heroes, e "Blue Christmas" no episodio da seie The O.C. titulado "The Best Chrismukkah Ever".
Segunda división B española 2014/15
A tempada 2014–15 da Segunda División B foi a 38ª edición do terceiro nivel do fútbol español. Empezou o 23 de agosto de 2014 e finalizou o 21 de xuño de 2014 coas eliminatorias de ascenso finais.
Resumo antes da tempada 2014–15
Playoffs de Ascenso:
Descendidos de Segunda División:
Campións de grupo
Os catro campións de grupo xogarán unha eliminatoria a dobre partido. Os vencedores subirán directamente a Segunda División. Os perdedores pasarán á segunda eliminatoria cos segundos, terceiros e cuartos de grupo.
Ademais, os dous vencedores que ascenderon a Segunda xogaron outra eliminatoria a dobre partido para decidir o campión da categoría.
Cuartos de final
Os segundos, terceiros e cuartos de cada grupo xogarán unha eliminatoria a dobre partido. Os vencedores pasarán ás semifinais.
Finais
Os catro gañadores de semifinais xogaron as finais a dobre partido. Os vencedores ascenderon a Segunda División.
Danny DeVito
Daniel Michael "Danny" DeVito Jr., nado o 17 de novembro de 1944 en Neptnue Township, Nova Jersey, é un actor, director e produtor estadounidense. Premiado cos premios Globo de Ouro e Emmy pola súa participación na comedia de situación Taxi. Destacado polo seu traballo nos filmes Twins, Hoffa, Erin Brockovich, ou Man on the Moon, entre outras.
Está casado coa tamén actriz Rhea Perlman.
Teenage Cool Kids
Teenage Cool Kids foi unha banda estadounidense de indie rock procedente de Denton, Texas. A banda fundouna no verán de 2006 Andrew Savage, ao que despois se lle uniu Daniel Zeigler, ao que Savage coñeceu mentres asistía á Universidade de North Texas en Denton. O primeiro material do grupo, da demo autoeditada e do 7 polgadas "Remember Me as a Silhouette", era lo-fi, popeiro e comparouse co indie rock de principios dos 90. O primeiro álbum da banda foi Queer Salutations, publicado no ano 2007. Pouco despois do lanzamento o grupo comezou a súa primeira xira.
Teenage Cool Kids pasou gran parte do ano 2008 xirando polos Estados Unidos e gravando o seu seguinte álbum. En 2009 o dúo de hip hop de Chicago The Cool Kids esixíulles que cambiasen o seu nome por unha suposta infracción de marca. A disputa rematou cun acordo iniciado por The Cool Kids. Este feito atrasou o lanzamento do seu segundo álbum varios meses, pero en xuño de 2009 Foreign Lands foi editado a través do selo Protagonist Music. O seu derradeiro álbum ata a data, Dentom After Sunset, foi publicado no ano 2011.
A banda sugue a filosifía do "faino ti mesmo", realizando todas as composicións, gravacións, e a creación dos libretos e a arte visual eles mesmos.
Couce Mouro, Muras, Muras
Couce Mouro é un lugar da parroquia de Muras no concello lugués de Muras na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 0 habitantes.
Oca
O termo oca pode referirse a:
Como topónimo pode referirse a:
Power Move
Power Move é o terceiro álbum de estudio da banda estadounidense de punk rock Screaming Females, publicado o 14 de abril de 2009 a través do selo Don Giovanni Records, sendo o seu primeiro disco que non foi autoeditado.
Snow Patrol
Snow Patrol é unha banda de rock alternativo procedente de Bangor, Irlanda do Norte e formada no ano 1994 na Universidade de Dundee, en Escocia. Os seus tres primeiros discos, o EP Starfighter Pilot (1997), e os álbum de estudio Polarbears (1998) e When It's All Over We Still Have to Clear Up (2001), foron un éxito comercial, sendo editados polos selos independentes Electric Honey e Jeepster. Posteriormente o grupo asinou un contrato con Polydor Records en 2002.
Snow Patrol acadou a fama en todo o país coa súa estrea con Polydor, Final Straw, publicado en 2003. O álbum foi certificado cinco veces platino no Reino Unido e chegou a vender máis de 3 millóns de copias en todo o mundo. Seu seguinte álbum de estudio, Eyes Open (2006), e o seu sinxelo "Chasing Cars", fixeron que a banda se fixese famosa a nivel internacional. Este traballo acadou o primeiro posto da lista británica de álbums e foi o disco máis vendido nese país ese ano, chegando as unidades vendidas aos 6 millóns en todo o mundo. No ano 2008 o grupo lanzou o seu quinto álbum de estudio, A Hundred Million Suns, e en 2009 o seu primeiro recompilatorio, Up to Now. En 2011 publicaron o seu íltimo traballo ata a data, Fallen Empires.
Jordi Adroher
Jordi Adroher Mas, nado en Ribes de Freser (Xirona) o 22 de novembro de 1984, é un xogador de hóckey a patíns catalán que xoga na posición de dianteiro no Oliveirense da liga portuguesa.
SHUM Maçanet (2000-2003)
Puxo os seus primeiros patíns na súa localidade natal, Ribes de Freser, mais formouse no SHUM Maçanet, co que debutou na División de Honra cando aínda era júnior, na tempada 2000/01. Na seguinte tempada anotou xa 20 goles na máxima categoría. Permaneceu no club ata 2003, ano no que se trasladou a Lloret.
CP Vic (2005-2009)
En 2005, Ferrán Pujalte, daquela no seu terceiro ano no banco do Club Patí Vic, chamouno para reforzar o equipo. Xogou catro anos no club de Vic, conquistando unha Copa do Rei e sendo na súa última tempada, a 2008-09, o máximo goleador da OK Liga con 36 tantos.
FC Barcelona (2009-2011)
Na tempada 2009-10 chegou ao primeiro equipo do FC Barcelona, a pesar de que o club barcelonés xa o fichara seis anos atrás e o cedera ao Vic seguindo a política da sección. Co club blaugrana gañou a liga, a Copa de Europa e a Copa Continental no seu primeiro ano, marcando 23 goles na liga e 12 na Copa de Europa.
Reus Deportiu (2011-2014)
Desde 2011 ata 2014 xogou no Reus Deportiu, sendo as súas mellores tempadas as dúas últimas nas que marcou en liga 39 e 48 goles respectivamente.
Hockey Breganze (2014-2015)
A tempada 2014-15 disputouna co Hockey Breganze italiano, co que gañou ese ano a Copa de Italia e quedou subcampión da liga italiana (26 goles) e terceiro na Copa de Europa (11 goles).
Benfica (2015-2020)
En maio de 2015 fichou polo Benfica, gañando no seu primeiro ano a súa segunda Copa de Europa, a Copa Continental e a liga portuguesa, na que foi ademais o máximo goleador do campionato, con 50 goles. En 2017 conquistou a Copa Intercontinental, anotando catro dos cinco goles do seu equipo na final fronte ao Reus. Xogou cinco tempadas no club portugués, marcando máis de 200 goles.
HC Liceo (2020-2022)
En agosto de 2020 fichou polo Deportivo Liceo da Coruña. En febreiro de 2021, despois de anotar 29 goles en 20 partidos, o Liceo renovou o seu contrato ata o final da tempada 2021/22. Rematou a tempada como o máximo artilleiro do equipo, con 40 goles entre todas as competicións. Deles, 33 marcounos na liga, e 2 na final da Copa do Rei que o seu equipo gañou por 3-2 contra o FC Barcelona. Na tempada 2021/22 sumou 21 goles na liga regular e outros oito nos play-offs polo título, incluído un dos cinco goles que o Liceo lle meteu ao Reus na final, proclamándose campión nacional.
Sven Nykvist
Sven Nykvist nado o 3 de decembro de 1922 e finado o 20 de setembro de 2006 foi un director de fotografía sueco. Traballou en 120 filmes, pero é especialmente coñecido polo seu traballo xunto co director Ingmar Bergman. Acadou premios da Academia polo seu traballo en dous filmes de Bergman, Viskningar och rop en 1973 e Fanny e Alexander en 1983, e o Independent Spirit Award á mellor fotografía de The Unbearable Lightness of Being.
O seu traballo é xeralmente coñecido polo seu naturalismo e simplicidade. É considerado por moitos como un dos máis grandes cineastas de tódolos tempos. No 2003, Nykvist foi considerado un dos dez cineastas máis influentes da historia nunha enquisa realizada polo Gremio Internacional de Cineastas.
A escrava Isaura
miniatura|[[Lucélia Santos, a protagonista da Escrava Isaura]] A escrava Isaura é unha telenovela brasileira. Foi emitida por vez primeira en 1976 pola cadea Rede Globo de Televisión, e no 2005 fíxose un remake, emitido por Rede Record.
A Escrava Isaura (1976)
Escrita por Gilberto Braga e dirixida por Herval Rossano e Milton Gonçalves, esta novela estaba baseada nun libro do movemento romántico brasileiro, escrito por Bernardo Guimarães. Entre os seus intérpretes atopábanse Lucélia Santos (como Isaura), Rubens de Falco (coma Leoncio Almeida) e Norma Blum (Malvina).
Prolongouse durante 100 capítulos emitidos desde o 11 de outubro de 1976 ata o 5 de febreiro de 1977.
Historia
A historia comeza cando o Comendador Almeida merca un grupo de escravos entre os que se atopa Xuliana, nai branca de Isaura.
Influencia cultural en Galicia
A escrava Isaura foi a primeira telenovela emitida pola Televisión de Galicia dobrada ao galego no seu comezo o 25 de xullo de 1985. Naquel momento, mesmo tendo en conta que só existían dous canais máis, o impacto deste serial foi grande, amosando por vez primeira personaxes de ficción falando en galego, honra que comparte coas series americanas Dallas e Magnum, tamén emitidas pola TVG nos seus primeiros meses de andaina.
Rhea Perlman
miniatura|dereita|Perlman en 1988. Rhea Perlman, nada en Brooklyn (Nova York) o 31 de marzo de 1948, é unha actriz estadounidense coñecida mundialmente polo seu papel de Carla Tortelli na popular comedia de situación Cheers. Está casada co tamén actor Danny DeVito. Perlman foi nomeada 10 veces aos premios Emmy na categoría de mellor actriz secundaria en series de comedia pola súa participación en Cheers (que estivo 11 tempadas en antena, de 1982 a 1993), obtendo o devandito galardón en 4 ocasións (1984, 85, 86 e 89).
As Covelas, Muras, Muras
As Covelas é un lugar da parroquia de Muras no concello lugués de Muras na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 0 habitantes.
Gran Premio de Australia de 2013
O Gran Premio de Australia de 2013 (oficialmente 2013 Formula 1 Rolex Australian Grand Prix) será unha carreira de Fórmula 1 que se celebrará o 17 de marzo de 2013 no Circuíto Albert Park en Melbourne. Será a carreira 78 na historia combinada do Gran Premio de Australia, que remontase á 100 Miles Road Race de 1928. Será a primeira carreira do Campionato Mundial de Fórmula 1 de 2013.
Antecedentes
Tralo colapso de HRT F1 Team en decembro de 2012, a grella da tempada reduciuse a tan só vinte e dúas unidades, o que esixe cambios na estrutura da cualificación. O sistema de eliminación de tres roldas usado por primeira vez en permanecerá igual, pero só seis coches, en lugar de sete serán eliminados durante o primeiro período de cualificación, con outros seis eliminados ao final do segundo período. O terceiro período de cualificación mantense sen cambios, cos dez pilotos máis rápidos na cualificación final.
Cualificación
A primeira sesión de cualificación levouse a cabo en condicións de mollado, e logo dunha demora inicial de 20-30 minutos, a sesión comezou con todos os pilotos con pneumáticos de choiva. Os pilotos correron en difíciles condicións, e como resultado algúns pilotos víronse obrigados a facer excursións pola herba. Hamilton perdeu o control do seu coche durante a 2ª volta, batendo levemente contra o muro e patinando na herba, aínda que finalmente, foi capaz de regresar de novo no circuíto e continuar, aínda que con pequenos danos no seu alerón traseiro. Massa trompeou e bateu contra o muro logo da curva 12, afortunadamente logrou continuar con só cambiar o alerón dianteiro roto. A medida que a pista secouse, os pilotos cambiaron a pneumáticos intermedios e os tempos de volta comezaron a baixar ata o final. Gutiérrez trompeou no mesmo lugar que Massa pero non tivo tanta sorte, o accidente puxo fin á súa sesión de clasificación, e frustrou as voltas de moitos outros.
Ao final da Q1, quedaron eliminados os pilotos Maldonado, Gutiérrez, Bianchi, Chilton, Van der Garde e Pic. Durante o descanso, a choiva intensificouse, provocando un novo atraso a Q2. Finalmente a Q2 e a Q3 quedaron aparazadas á mañá do domingo.
As Cuíñas, Muras, Muras
As Cuíñas é un lugar da parroquia de Muras no concello lugués de Muras na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 13 habitantes (6 homes e 7 mulleres).
Penela, A Graña de Vilarente, Abadín
Penela é un lugar da parroquia da Graña de Vilarente no concello lugués de Abadín na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE en 2015 tiña once habitantes (cinco homes e seis mulleres), os mesmos ca en 2011 (seis homes e cinco mulleres).
Toponimia
O topónimo é un diminutivo de pena (latín medieval derivado de ) co sufixo do latín vulgar -ella, unha "peneda pequena".
Il signor Bruschino
Esta ópera rara vez se representa na actualidade, aparecendo nas estatísticas de Operabase con só 8 representacións no período 2005-2010, sendo a 76ª en Italia e a 10ª de Rossini.
Historia
Entre 1810 e 1813, o xove Rossini compuxo catro farsas italianas, comezando por La cambiale di matrimonio, a súa primeira ópera, e acabando con Il signor Bruschino. Este tipo de pezas breves foron populares en Venecia a finais do século XVIII e principios do XIX. As pezas eran íntimas, cun elenco de cinco a oito cantantes, sempre incluíndo unha parella de amantes, neste caso Sofia e Florville, alo menos dúas partes cómicas, neste caso Bruschino pai, Gaudenzio e Filiberto, e un ou dous papeis menores, aquí Marianna, Bruschino fillo e un policía. O estilo esixía moita comedia visual improvisada polos intérpretes, e decotío un "tic" lingüístico compulsivo. Nesta ópera, Bruschino fillo adoita repetir a frase "Oh, é tan cálido!". As farsas de Rossini teñen tamén un significativo elemento sentimental.
A ópera non se estreou nos Estados Unidos nin no Reino Unido ata o século XX. A súa estrea en Nova York tivo lugar o 9 de decembro de 1932 no Metropolitan e viuse por primeira vez o 14 de xullo de 1960 en Inglaterra, presentado polo Grupo de Ópera Kent, unha compañía de afeccionados.
Argumento
A trama transcorre no castelo de Gaudenzio en Francia no século XVIII. Sofia e Florville están namorados, mais o seu gardián, Gaudenzio, oponse ao matrimonio. O pai de Florville e Gaudenzio son antigos inimigos. O pai de Florville morre, co que queda eliminado un obstáculo, mais Gaudenzio xa está conforme con casar a Sofia co fillo do seu antigo amigo, o Signor Bruschino. Sofia nunca coñecera ao seu prometido, pois os prometeran por correspondencia. No seu camiño para coñecer a Sofia, o xove Bruschino para nunha taberna, gasta unha factura elevadísima e é detido por ser incapaz de pagar. Captando a oportunidade, Florville pretende ser Bruschino fillo, de xeito que poida casar con Sofia. As complicacións xorden cando Bruschino fillo chega á casa de Gaudenzio. Afortunadamente, porén, ao final vese obrigado a aceptar a Florville como o seu propio fillo. Nun xoguetón trío, Florville (como Bruschino fillo) pídelle a seu "pai" o perdón, mentres que Gaudenzio censura ao vello Bruschino pola súa falla de simpatía paternal.
Orquestración
A partitura de Rossini foi escrita para pequena orquestra composta por: Para os recitativos:
David Páez Picón
David Páez Picón (Cachi) nado en San Juan de la Frontera (Arxentina) o 9 de decembro de 1975) é un xogador de hóckey a patíns arxentino. Na tempada 2011-12 xogará no Centro Valenciano da súa localidade natal. É irmán do tamén xogador de hóckey a patíns José Luis Negro Páez.
Traxectoria
Ademais dos numerosos títulos a nivel de club e de selección, David Páez conta con numerosos galardóns individuais como o Premio Clarín ao mellor xogador do Campionato do Mundo "A" disputado na cidade alemá de Wuppertal en 1997, e o de xogador máis destacado do Torneo Cidade de Vigo e do Campionato do Mundo "A" do 2003.
Porto da Moura, A Graña de Vilarente, Abadín
Porto da Moura é un lugar da parroquia da Graña de Vilarente no concello lugués de Abadín na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE en 2015 tiña 35 habitantes (18 homes e 17 mulleres), os mesmos ca en 2011.