cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
In da Club
"In da Club" é unha canción de hip hop do rapeiro 50 Cent do seu primeiro álbum comercial Get Richo or Die Tryin’. A canción foi producida por Dr. Dre coa coprodución de Mike Elizondo. 50 Cent, Dr. Dre, e Elizondo tamén escribiron a canción. A mesma foi lanzada a finais de 2002 como o principal single do álbum e foi ben recibido polos críticos musicais.
"In da Club" converteuse no primeiro single en alcanzar a primeira posición nas listas de 50 Cent e foi unha das cancións máis populares de 2003 despois de alcanzar a primeira posición en Estados Unidos e poñerse no Top 5 da maioría das listas europeas. Na cuadraxésima sexta edición dos Grammy, foi nomeada como mellor canción de rap e mellor canción de rapeiro solista.
Información
Despois de que 50 Cent fose descuberto por Eminem en 2002, foi invitado a voar aos Ánxeles onde coñeceu a Dr. Dre. 50 Cent gravou sete cancións en cinco días con Dr. Dre, sendo "In da Club" a primeira en ser gravada.
A produción fora dada orixinalmente ó grupo de hip hop D12, pero foi pasada a 50 Cent. 50 Cent gravou a canción tendo presente unicamente o golpe de percusión. Como moito do contido de Get Richo r Die Tryin’ fora escuro, quixo escribir material que fora "completamente oposto". Chamou a canción unha "celebración da vida. Cada día é relevante debido a que é o aniversario de alguén"
Controversia
En xaneiro de 2006, 50 Cent foi demandado por piratería polo antigo representante de 2 Live Crew, Joe Weinberger, que mantén os dereitos do catálogo do grupo. Este argumentou que 50 Cent plaxiou a letra de "It’s your Birthday" de Luther Campbell, cantante de 2 Live Crew, correspondente ó seu álbum de 1994 Still a Freak for Life. O xuízo foi desestimado polo xuíz federal Pal Huck, quen ditaminou que a frase é un "elemento da canción común, pouco orixinal e que non pode ter dereitos de autor"
Partido Constitucional (España)
O Partido Constitucional foi unha agrupación política que estivo activa na España de fins do século XIX.
Historia e características
Formouse en 1871, logo da escisión dos progresistas que seguiu á morte do xeneral Prim. A rama dereita do Partido Progresista e varios escindidos da Unión Liberal organizáronse baixo a xefatura do xeneral Serrano e de Sagasta.
O Partido Constitucional alternou no poder co Partido Radical durante o breve reinado de Amadeu I. Durante o ano 1874, o Partido Constitucional tivo ao seu cargo boa parte da responsabilidade do goberno.
En maio de 1875 o Partido Constitucional dividiuse: os conducidos por Manuel Alonso Martínez ofrecéronlle colaboración a Cánovas na elaboración do texto constitucional, mentres que o resto do partido seguiu defendendo a vixencia da Constitución de 1869, expresión das conquistas liberais do ano anterior.
En 1880, os constitucionais uníronse a algunhas destacadas personalidades políticas e formaron o Partido Liberal Fusionista, baixo o liderado de Sagasta.
Coirós de Abaixo, Coirós, Coirós
Coirós de Abaixo é un lugar da parroquia de Coirós no concello coruñes de Coirós, na comarca de Betanzos. Segundo o IGE, en 2011 tiña 106 habitantes (51 homes e 55 mulleres).
Saltwater Band
Saltwater Band é un grupo musical australiano que provén de Galiwin'ku na Illa Elcho (Terra de Arnhem) a 560 quilómetros de Darwin. Os membros do grupo son do pobo aborixe yolngu e cantan na súa lingua na meirande parte das cancións. Os seus temas son unha mistura de sons tradicionais e reggae/ska con influencias pop. Un dos membros do grupo, Geoffrey Gurrumul Yunupingu, é parente de Mandawuy Yunupingu de Yothu Yindi e tamén foi membro da devandita banda Yothu Yindi.
O seu primeiro álbum Gapu Damurrun, vendeu máis de 10,000 copias.
Cuenca (homónimos)
Co topónimo castelán Cuenca podemos referirnos a:
Preguiza
miniatura|right|Os campesiños preguiceiros dormen no canto de traballar; representación da preguiza na Parábola do trigo e o xoio ([[Abraham Bloemaert, 1624).]] miniatura|220px|right|A preguiza non é unha característica estritamente humana: na natureza, moitas veces, é unha forma de preservar enerxía por longos períodos.
Etimoloxía
O termo preguiza (preguiça en portugués) deriva do latín pigritia, "aversión ao traballo".
Descrición
O preguizoso ou preguiceiro (folgazán, lacazán, lerchán ou nugallán), conforme o senso común, é aquel individuo aveso a actividades que supoñan esforzo físico ou mental. De xeito que lle é conveniente direccionar a súa vida a fins que non envolvan maiores esforzos.
A preguiza pódese combater e pode ter motivacións psicolóxicas e fisiolóxicas.
Considérase un dos sete pecados capitais segundo a relixión católica e é considerado un defecto en moitas culturas.
Cómpre non confundila co descanso, o lecer ou a meditación, todos eles termos con connotacións positivas, nin coa simple maiola puntual diante un deber pouco agradábel ou coa tendencia a non se mover máis ca o imprescindíbel.
A preguiza coma pecado é a acidia clásica, e ten que ver co espírito, é un estado paralizador que impide á persoa obrar axeitadamente, coller o rumbo da propia vida. Por iso foi fortemente condenada por Dante e a meirande parte dos teoloxistas.
Supón un reboutallo do propio tempo e inditectamente fai que os outros teñan que traballar máis do que lles correspondería. Impide o progreso do país. Todos estes son os argumentos empregados para descualificar a preguiza.
Iñaki López
Iñaki López Roldán, nado en Portugalete o 4 de agosto de 1973, é un xornalista e presentador vasco, que desempeñou a meirande parte da súa carreira profesional en programas do grupo EITB, a radiotelevisión pública vasca. O seu recoñecemento no panorama nacional débese ó espazo La sexta noche.
Uruma
O concello de Uruma limita cos concellos de Okinawa, de Onna e de Kin.
Lisitea (lúa)
Lisitea non recibiría o seu nome oficialmente ata o ano 1975; antes desta data era coñecida simplemente coma Xúpiter X. Foi algunhas veces chamada tamén "Demeter" entre os anos 1955 a 1975.
Pertence ó grupo de satélites Himalia, estas lúas orbitan Xúpiter a unha distancia de entre 11 e 13 millóns de quilómetros e cunha inclinación aproximada de 28,3°. Os elementos orbitais son de xaneiro do 2000, pero estes datos están en continuo cambio debido ás perturbacións causadas polo Sol e Xúpiter.
Antonio Mingote
miniatura|250px|Debuxo de Mingote en Retiro ([[Metro de Madrid).]] Ángel Antonio Mingote Barrachina, 1º Marqués de Daroca, nado o 19 de xaneiro de 1919 en Sitges (Barcelona) e finado o 3 de abril de 2012 en Madrid, foi un debuxante, escritor, académico de lingua castelá e xornalista español.
Sunny Leone
miniatura|dereita|Leone en 2012. Karen Malhotra, coñecida como Sunny Leone, nada en Ontario o 13 de maio de 1981, é unha modelo e actriz porno canadense. A súa fama chegou por mor de conseguir ser a Pet of the Year 2003 da revista Penthouse.
Traxectoria
Leone naceu na cidade de Sarnia, de pais punjabis sikhs. O seu pai naceu no Tíbet e educouse en Delhi e a súa nai era de Sirmaur (Himachal Pradesh). En Sarnia ela foi a unha escola católica. Aos treces anos a súa familia mudouse aos Estados Unidos, establecéndose en Fort Gratiot (Míchigan) e un ano despois a Lake Forest, California para estar toda a familia xunta, cos avós. Perdeu a virxindade aos dezaseis, descubrindo a súa bisexualidade aos dezaoito.
Coirós (homónimos)
O topónimo galego Coirós pode referirse a:
Colin Groves
Colin Peter Groves, nado o 24 de xuño de 1942, en Londres, Inglaterra, é un zoólogo e antropólogo, profesor de antropoloxía biolóxica da Australian National University de Canberra, Australia.
Formación e primeiros anos
Nacido en Londres, Inglaterra en 1942, acadou no University College de Londres o título de Bachelor of Science en 1963, e o doutoramento (Ph.D.) no Royal Free Hospital School of Medicine da mesma universidade en 1966.
Desde 1966 a 1973, Groves fixo estudos de posdoutoramento na Universidade de California, Berkeley, onde tamén foi profesor Fellow.
Así mesmo impartiu clases no Queen Elizabeth College de Londres e na Universidade de Cambridge.
En Australia
En 1974 emigrou a Australia, onde desde esa data dita clases na Australian National University de Canberra, sendo promovido a catedrático no ano 2000.
Os seus intereses académicos céntranse na evolución dos humanos e outros primates e mamíferos, na antropoloxía biolóxica e na etnobiología.
Groves levou a cabo extensos traballos de campo en Kenya, Tanzania, Ruanda, India, Irán, China, Indonesia, Sri Lanka e a República Democrática do Congo.
Xunto co biólogo checo Vratislav Mazák, Groves foi o descritor da especie Homo ergaster. Así mesmo, en 2010, xunto con Myron Shekelle, biólogo evolutivo, ecólogo e taxónomo da Western Washington University, de Bellingham, Estados Unidos, describiu o novo xénero de primate tarsíido Carlito.
Groves tamén escribiu libros sobre a taxonomía dos primates, publicado pola Smithsonian Institution o ano 2001, e dos ungulados, publicado por The Johns Hopkins University Press en 2011.
É un membro activo da organización Australian Skeptics (Escépticos australianos), e publicou numerosos artigos sobre escepticismo relixioso, ademais doutros dentro da súa área de traballo directa. Tamén dirixiu numerosos debates con creacionistas e anti evolucionistas.
Abreviatura
A abreviatura Groves emprégase para recoñecer a como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.
Pedrido, Nogueira de Miño, Chantada
Pedrido é un lugar na parroquia de Nogueira de Miño, do concello de Chantada, na comarca de Chantada, pertencente a provincia de Lugo. No ano 2011 tiña 21 habitantes segundo datos do INE e do IGE deles 11 eran homes e 10 eran mulleres.
José Hervés Hermo
José Hervés Hermo, finado en Marín o 21 de outubro de 1934, foi un sindicalista e xornalista galego.
Estreito
miniatura|Canal da Mancha (Estreito de Dover) miniatura|Estreito de Xibraltar miniatura|Estreito de Magalláns En Xeografía, un estreito é unha canle de auga que une dous corpos acuosos (océanos, mares) e separa dúas masas de terra. Os estreitos fan por veces parte de rotas comerciais importantes e por iso teñen relevancia estratéxica, desde un punto de vista económico e militar.
Un estreito pode ser visto como o oposto dun istmo, a ligazón entre dúas masas de terra, e é análogo dunha canle (enxeñería), aínda que esta expresión poida ter outros significados.
The Boxer Rebellion
The Boxer Rebellion é un grupo musical de indie rock formada Londres no 2001, formado por Nathan Nicholson (voz, guitarra, teclado), Andrew Smith (lguitarra), e Adam Harrison (baixo) e Piers Hewitt (batería). Na súa carreira lanzaron un EP, catro álbums de estudio, Exits (2005), Union (2009), The Cold Still (2011) e Promises (2013), así como un álbum recompilatorio, B-Sides & Rarities Collection, Vol. 1 & 2 (2012). O terceiro álbum de The Boxer Rebellion, The Cold Still (2011) foi mesturado e producido por Ethan Johns nos estudios de Peter Gabriel Real World Studios.
La Trampa
La Trampa foi un semanario publicado en Vigo en 1906.
Historia e características
Semanario que apareceu o 8 de setembro de 1906.
Copa Príncipe de Asturias de fútbol
A Copa Príncipe de Asturias de fútbol foi unha competición entre seleccións formadas por xogadores pertencentes ás distintas federacións territoriais afiliadas á Real Federación Española de Fútbol. Foi disputada de 1914 a 1918 co seu nome orixinal, e de 1922 a 1926 co nome de Campionato Interrexional. As federacións territoriais podían seleccionar calquera futbolista dos seus clubs federados para participar no torneo, independentemente do lugar onde naceran.
O torneo fora creado inicialmente pola Federación Española de Clubs de Foot-ball (FECF), antecesora da RFEF, en 1913.
A Copa Príncipe de Asturias da FECF (1913)
A diferenza do que logo sucedería nos torneos posteriores organizados pola RFEF, onde eran as súas federacións rexionais afiliadas as responsables da elaboracións das súas respectivas seleccións, no torneo da FECF a elaboración das seleccións recaeu directamente nos propios clubs das rexións delimitadas nas bases da competición, que segundo as mesmas tiñan que formar xurados conxuntos para a citada tarefa.
Inscribíronse as seleccións do Centro (formada por xogadores do Madrid F.C., Gimnástica de Madrid e Español), a do Norte (formada soamente polo Racing de Irún) e a das Academias Militares (integrada pola Academia de Infantería), retirándose esta última antes do comezo do torneo.
Posteriormente a Asemblea da Federación acordou a repetición deste segundo encontro, instando a que o Racing de Irún e os equipos madrileños se puxeran de acordo coa data e lugar de celebración do mesmo. A finais de xuño aínda non había data fixada. A principios de xullo foi publicado que o partido tería lugar a finais dese mesmo mes en Irún, e que a selección do Centro viría acompañada do presidente da FECF, Ricardo Ruiz Ferry.
O certo é que Ruiz Ferry chegaría a ir a Guipúscoa a finais dese mesmo mes, pero para se reunir en Donostia cos representantes da Real Unión Española de Clubs de Foot-ball (RUECF), unha escisión da FECF, e negociar con eles a fusión de ámbalas dúas federacións,  feito que culminaría coa creación da Real Federación Española de Fútbol (RFEF).
Os torneos organizados pola RFEF (1914-18 e 1922-26)
Coa Real Federación Española de Fútbol xa constituída, o torneo foi instituído oficialmente na súa Asemblea Ordinaria de 1914.
Estanislao Martín
Estanislao Martín Martín, nado en Casares de las Hurdes (Cáceres) en 1964, é un avogado e político de Estremadura (España). É o coordinador xeral de Coalición Extremeña e foi deputado na Asemblea de Estremadura entre 2007 e 2011.
Copa Príncipe de Asturias de fútbol
Os torneos organizados pola RFEF (1914-18 e 1922-26)
Durante a primeira etapa desta competición (entre 1914 e 1918), disputábanse tódolos partidos en Madrid e a inscrición era voluntaria para as distintas federacións territoriais. Após catro edicións, o trofeo foi outorgado en propiedade á Federación Centro por se-la primeira en gaña-la competición dúas veces, e non se volveron disputar máis edicións.
Arthur Machen
Traxectoria
Autor de relatos de terror e fantasía, e actor. Tamén é lembrado por ser o principal creador do mito dos Anxos de Mons, lenda relacionada coas tropas británicas durante a primeira guerra mundial.
Estanislao Martín
Traxectoria
Licenciado en Dereitoo na Universidade de Estremadura en 1988, exerce a avogacía en Cáceres desde 1991. Foi presidente das mocidades de Extremadura Unida, e posteriormente cofundador do Partido Regionalista Extremeño (PREX) do que é secretario xeral. Tras a creación da federación de partidos Coalición Extremeña en 2003 asumiu o posto do seu coordinador xeral.
Foi concelleiro polo PREX en Casares de las Hurdes e mais en coalición co PSOE foi concelleiro en Cáceres (2003-2007). Formou parte da candidatura PSOE-Rexionalistas á Asemblea de Estremadura, logrando a acta de deputado. Nas eleccións autonómicas de 2011 non foi candidato nas listas da coalición do PSOE coa Coalición Extremeña. Nas eleccións de 2015 é o candidato á presidencia da Xunta de Estremadura por Coalición Extremeña PREx-CREx.
Copa Príncipe de Asturias de fútbol
Os torneos organizados pola RFEF (1914-18 e 1922-26)
Catro anos despois, na asemblea da RFEF celebrada en Vigo en xullo de 1922, acordouse reinstaura-lo torneo co nome de Campionato Interrexional para axudar á escolla de xogadores para a selección española. O torneo sería disputado mediante eliminatorias e a final sería xogada en sedes que variarían cada ano. A participación sería obrigatoria para tódalas federacións afiliadas á RFEF.
Despois de se xogar dúas edicións baixo o novo sistema, acordouse elimina-la competición nunha asemblea da RFEF, mais aínda sería disputada unha derradeira edición co obxectivo de outorga-lo trofeo en propiedade, onde só participaron as dúas seleccións que o gañaran previamente nas dúas anteriores edicións.
1916
A seguinte edición do campionato ía ser disputada polas mesmas seleccións que a primeira edición. Porén, a selección do Norte finalmente non se presentou por non poder reunir tódolos seus integrantes por diferenzas existentes dentro da súa propia federación. Dese xeito, as seleccións do Centro e Cataluña disputaron o trofeo, resultando vencedora a segunda, tras gaña-lo primeiro partido e empata-lo segundo encontro.
1917
Na terceira edición do torneo tomou parte a selección Cantábrica (formada polas provincias de Oviedo e Santander). Novamente se ausentou a selección do Norte (País Vasco). As outras dúas seleccións participantes foron a do Centro e a de Cataluña. Volveuse disputar en forma de liga, pero foi preciso un desempate final entre casteláns e cataláns, que gañou a selección do Centro.
Durante o partido de desempate, cun resultado de 2-0 favorable aos casteláns, foi anulado un gol a Cataluña por ser marcado cun lanzamento directo de saque de esquina (non válido segundo as reglas da época). Tralas protestas foi expulsado un xogador catalán. A selección catalana abandonou o partido en sinal de protesta no minuto 75.
1918
A cuarta edición da competición deixou claro que estaba estancada. Os clubs de fútbol demandaron á Federación en xaneiro de 1918 que suspendese a competición. Ademais, a competición coincidía coa celebración da Copa do Rei polo que os mellores xogadores non podían tomar parte. Finalmente só participaron as selección do Cento e do Cantábrico, e a competición foi disputada nunha final directa a dobre partido. A vitoria foi para o Centro, que obtivo o trofeo en propiedade.
1922-23
Despois do éxito conseguido por España nos Xogos Olímpicos de Antuerpen, e de cara á preparación da selección española para os Xogos de París de 1924, a Asemblea Nacional acordou na reunión de 20 de xulio de 1922, restablecer a competición como base para a composición do equipo. Nesta edición participaron as oito federacións afiliadas á federación estatal: Galiza, Asturias, Biscaia, Guipúscoa, Cataluña, Levante, Centro e Sur.
Loli Ramos Duarte
María Dolores Ramos Duarte nada en Fontebalán, no concello de Mondariz, o 1 de agosto de 1971, é unha filóloga e tradutora galega que traduce do galego ao español, francés e alemán.
30 monedas
30 monedas é unha serie de televisión española de misterio e terror dirixida por Álex de la Iglesia para HBO. O guión foi escrito por Jorge Guerricaechevarría xunto con Álex de la Iglesia e conta a historia do Padre Vergara, un cura exorcista exiliado en Pedraza, unha vila pequena da provincia de Segovia onde se agocha dos seus inimigos.
Copa Príncipe de Asturias de fútbol
1923-24
Á tempada seguinte foi disputada unha nova edición desta competición, que non acadou o éxito da anterior, alén de que, completada a misión de servir de base para forma-lo equipo olímpico e tralo fracaso español en París, supuxo a supresión definitiva da competición segundo acordo adoptado pola Asemblea Nacional do 26 de xuño de 1924. Os participantes e o formato foron os mesmos que a tempada anterior.
30 monedas
A serie estreouse o 29 de novembro de 2020 en HBO Europa.
Copa Príncipe de Asturias de fútbol
1926
Finalizado o torneo, no ano 1926 aínda se disputou unha derradeira edición entre os dous gañadores do Campionato Interrexional: Asturias e Cataluña. A selección catalana proclamouse campioa, ficando co trofeo en propiedade.
30 monedas
Sinopse
O Padre Vergara (Eduard Fernández) é un cura exorcista e expresidiario que vive en Pedraza, unha vila de Segovia para esquecer o seu pasado e comezar unha nova vida. Porén, axiña comezan a suceder fenómenos paranormais e terá que contar coa axuda de Paco, o alcalde (Miguel Ángel Silvestre), e Elena, a veterinaria da vila (Megan Montaner), para resolver o misterio dunha moeda que podería formar parte das trinta moedas de prata coas se lle pagou a Xudas a súa traizón a Xesucristo. Os tres protagonistas acabarán no centro dunha conspiración global que involucra a propia Santa Sé e que ameaza o mundo como o coñecemos.
Coirós de Arriba, Coirós, Coirós
Coirós de Arriba é un lugar da parroquia de Coirós no concello coruñes de Coirós, na comarca de Betanzos. Segundo o IGE, en 2011 tiña 169 habitantes (83 homes e 86 mulleres).
Loli Ramos Duarte
Traxectoria
Como tradutora, ten competencia para verter ao galego e ao castelán texto importados do portugués, do alemán e do francés.
Vida persoal
Na actualidade viven en Basilea con dous fillos (Brais Jequier Ramos e Lois Jequier Ramos).
Subdivisións de Turquía
Turquía é un estado unitario que se divide administrativamente en 81 provincias (il, iller), que se dividen en distritos (ilçe, ilçeler).
Cada provincia conta cunha zona gobernamental (il merkezi) no distrito central (merkez ilçe) e pode incluír outros distritos. A zona gobernamental normalmente recibe o mesmo nome que a provincia, a excepción de Hatay (capital Antioquía), Kocaeli (capital İzmit) e Sakarya (capital Adapazarı).
Colantres, Colantres, Coirós
Colantres é un lugar da parroquia de Colantres no concello coruñés de Coirós, na comarca de Betanzos. Segundo o IGE, en 2011 tiña 112 habitantes (57 homes e 55 mulleres).
Cultura popular
Na casa de turismo rural Casa dos Noche, grávase a serie de Televisión de Galicia Casa Manola.
Colantres
O topónimo Colantres pode referirse a:
Moi Celeste
Moi Celeste é un xornal dixital deportivo galego que informa habitualmente sobre a actualidade do Celta de Vigo. Comezou a editarse o 1 de marzo de 2011. O seu director é Marcos López Bacariza.
Xunto coa web Siareiros.net e o portal El Fútbol es Celeste, outorga anualmente o Premio Manuel de Castro, Hándicap que recoñece ao mellor futbolista do ano natural.
Aeroporto de Pune
O aeroporto de Pune é un aeroporto situado a uns 10 quilómetros ano nordés de Pune, no estado indio de Maharashtra. O aeroporto é un enclave civil operado pola Autoridade Aeroportuaria da India na parte leste da Base Aérea de Lohegaon da Forza Aérea da India.
Estreito de Messina
miniatura|dereita|350px|Mapa histórico do Estreito de Messina
O Estreito de Messina (Stretto di Messina en italiano) é un estreito no Mar Mediterráneo que separa a península italiana da illa de Sicilia e que liga o mar Xónico ao mar Tirreno. A súa menor largura é de 3,3 km.
Un transbordador conecta Messina (Sicilia) co continente en Villa San Giovanni, na Calabria.
No ano 2005 aprobouse un proxecto de construción dunha ponte que ligaría a illa de Sicilia á terra firme. Será a maior ponte con arco simple do mundo, cunha envergadura de 3300 m. O actual proxecto está programado para comezar en 2005, cunha duración de seis anos e un custo total de 4600 millóns de Euros.
Charles W. Thornthwaite
Charles Warren Thornthwaite, nado en Bay City, Míchigan, o 7 de marzo de 1899 e finado o 11 de xuño de 1963, foi un xeográfo e climatólogo estadounidense. A súa grande contribución foi a clasificación climática de Thornthwaite, publicada en 1948, que incluíu a evotranspiración potencial das plantas como parámetro fundamental dos distintos tipos climáticos.
Traxectoria
Foi profesor de climatoloxía na Johns Hopkins University, profesor adxunto na Drexel University e presidente da Comisión de Meteoroloxía da Organización Meteorolóxica Mundial. Entre os premios que recibiu salientan o Outstanding Achievement da Asociación de Xeógrafos dos Estados Unidos e a Medalla Cullum da Sociedade Xeográfica Americana.
La 10
La 10 foi unha cadea de televisión privada española de ámbito nacional, que emitiu a través da TDT. Estaba operada por SGT Net TV, que á súa vez forma parte do Grupo Vocento.
As súas emisións a nivel nacional comezaron o 20 de setembro de 2010 e finalizaron o 1 de xaneiro de 2012.
Historia
La 10 nos seus inicios foi unha red privada de televisións autonómicas do Grupo Vocento chamada Punto TV, a cal comezou a emitir en 2005. En outubro de 2006 Punto TV contaba con 50 canles de televisión en 39 provincias, emitindo en tecnoloxía analóxica, chegando a unha audiencia potencial de 12 millóns de persoas.
En maio de 2008, Punto TV deixou de emitir como cadea, pasando a ser un distribuidor de contidos, que as televisións asociadas poderían situar como quixeran na súa programación, e ademais segue encargándose da comercialización para os anunciantes nacionais nestas cadenas.
A partir de aí, as licenzas de Punto TV foron ocupadas por canles tamén de Vocento. Estas canles foron: Canal 10 (Asturias), M7 (Mallorca, Albacete TeVe, Ciudad Real TeVe, Cuenca TeVe, Guadalajara TeVe, Toledo TeVe, Urbe TV, Ceuta TV, Álava 7 TV, Teledonosti, Bizkaia TV, Televisión Rioja e La Verdad TV.
En 2010, Vocento planteou desenvolver unha especie de FORTA privada na TDT para agrupar a varias das súas cadeas autonómicas e locais baixo unha marca. As cadeas elixidas para o proxecto eran: Avista TV (Andalucía), Las Provincias TV (Comunidade Valenciana), Canal 6 (Murcia), Onda 6 (Madrid), Televisión Rioja (A Rioxa), Álava 7 TV (provincia de Áraba), Teledonosti (provincia de Guipúscoa) e Bilbovisión (provincia de Biscaia).
Finalmente ocorreu e naceu La 10, unha rede privada de televisións autonómicas do Grupo Vocento que se puxo en marcha na Televisión Dixital Terrestre no ano 2010, grazas ás súas concesións de licenzas.
As televisións autonómicas e locais de Vocento apostaban por contidos de proximidade, e estaban apoiadas nun posicionamento multimedia e multisoporte que permitía liderar as audiencias nas provincias nas que operaba.
As canles mencionadas enriba, que foron elixidas para a rede de televisións privadas, posuían licenzas dixitais rexionais en Madrid, Comunidade Valenciana, Andalucía, Murcia, A Rioxa e, aínda que máis ben locais, no País Vasco. Estas televisións coas que contaba Vocento comezaron as súas emisións o 17 de maio de 2010, excepto en Andalucía, que comezaron o 22 de marzo en probas e o 28 de marzo as emisións regulares.
O 20 de setembro de 2010, comezou a emitir unha nova canle a nivel nacional co nome de La 10, cos mesmos contidos que as canles autonómicas. Estas canles seguiron diferentes evolucións: dous das tres entes vascas volveron ás súas antigas denominacións (Álava 7 TV e Teledonosti), La 10 Bizkaia pasou a ser Bizkaia TV (en lugar do seu nome orixinal BilboVisión); en Murcia converterase en La Verdad TV e en A Rioxa recuperou o seu antigo nome: Televisión Rioja. En canto a La 10 Madrid, La 10 Andalucía e La 10 Comunidad Valenciana, continuaron durante varias semanas emitindo os contidos de La 10, á espera de ver se algunha outra empresa audiovisual aceptaba os requisitos que impoñía Vocento e se facía cargo da xestión, pois non resulta nin rendible economicamente nin compatible en termos legais que ofrezan a mesma programación que emite La 10 a través do seu sinal nacional. Finalmente Vocento alcanzou un acordo coa empresa Smile Advertising e o 25 de outubro de 2010 comezou as súas emisións en probas por estas frecuencias a canle Metropolitan TV, cunha programación xeneralista e informativa. As emisións regulares de Metropolitan TV comezaron o 1 de novembro de 2010.
Dez días despois do seu lanzamento a nivel nacional, o 30 de setembro de 2010, La 10 incorporouse á televisión de ONO e formaba parte da oferta da opción TV Esencial. Tamén formaba parte da oferta televisiva de Euskaltel, Imagenio e R.
O 20 de setembro de 2011, día do primeiro aniversario, Vocento anunciou que, ao non consolidar o seu proxecto xeneralista con La 10, decidira cesar a produción propia despedindo 14 traballadores do canal entre redactores, cámaras, realizadores e produtores. Tamén anunciou o peche do canal e o alugamento da súa licenza.
Finalmente, La 10 finalizou as súas emisións o 1 de xaneiro de 2012 tras máis de tres meses sen emitir contidos de produción propia. Tras o peche da xeneralista, o canal foi substituído por un canal de comunicación comercial xestionado por El Corte Inglés, que ocupou a frecuencia ata o inicio de emisións do novo canal alugado a Viacom International Media Networks. Finalmente, o 22 de marzo iniciáronse as emisións en probas de Paramount Channel, canal dedicado ao cine as 24 horas, cuxas emisións regulares principiaron o 30 de marzo.
Chitose
Chitose (千歳市, ちとせし, Chitose-shi) é un concello da prefectura de Hokkaidō no Xapón. Está situada ao sur da illa de Hokkaidō, na subprefectura de Ishikari. A súa superficie é de 594,95 km² e a poboación de 92.732 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 156 h/km².
O concello de Chitose limita cos concellos de Sapporo, de Eniwa (son da subprefectura de Ishikari); de Date, de Shiraoi, de Tomakomai, de Abira (son da subprefectura de Iburi); de Naganuma e de Yuni (son da subprefectura de Sorachi).
A2 Ethniki
A A2 Ethniki (en grego: Α2 Εθνική καλαθοσφαίρισης) é a segunda categoría do baloncesto grego entre clubs. Foi fundada en 1986 e está organizada pola Federación Helena de Baloncesto (en grego: Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης, "EOK"). Actualmente disputan esta competición 14 equipos, dos cales os dous primeiros ascenden á A1 Ethniki, a máxima categoría helena.
Historia
Na tempada 1986-87 creouse o formato actual da A Ethniki, a liga profesional de baloncesto de Grecia, consistente en dúas divisións, a A1 Ethniki (a máxima categoría con tempada regular e play-offs) e a A2 Ethniki, que até o ano 2015 consistía nunha liga regular sen play-offs. A partir da temporada 2015−16, os equipos que acaben entre o 2º e o 5º posto xogan unha eliminatoria da cal sae o segundo equipo que ascende de categoría, acompañando ao primeiro clasificado da liga.
Ascensos e descensos
Ao final de cada temporada, lávanse a cabo os seguintes ascensos e descensos:
Equipos
Os seguintes son os equipos que compiten na temporada 2018−19 da A2 Ethniki.
Non oficial
Seleccionado polo sitio web Eurobasket.com.
Anxo Angueira
Anxo Angueira Viturro, nado en Manselle (Dodro) o 13 de xaneiro de 1961, é un filólogo, escritor e estudoso da literatura galega. É o actual presidente da Fundación Rosalía de Castro, con sede na Casa Museo de Rosalía, desde o 1 de xuño de 2012.
Traxectoria
Sempre vinculado ó seu concello natal, pasou dous anos da súa infancia en Asados (Rianxo), e realizou os estudos de bacharelato na vila veciña de Padrón. Foi no instituto onde tivo o primeiro contacto coa literatura galega da man do seu mestre de lingua castelá, Bernardino Graña. Gañou premios de poesía e narrativa cando era bacharel, en certames literarios celebrados no propio centro de ensino.
Unha vez concluídos os estudos universitarios comeza a impartir clases de lingua e literatura galegas no IES Meixoeiro e na Facultade de Filoloxía e Tradución da Universidade de Vigo, Área de Filoloxía Galega e Portuguesa, Departamento de Filoloxía Galega e Latina. Reside na cidade olívica e ten tres fillos.
En 2010 ingresou na Fundación Rosalía de Castro ocupando o posto de vocal e membro da executiva en substitución de Avelino Abuín de Tembra. No ano 2012 presenta a súa candidatura á presidencia da Fundación, candidatura única e consensual, despois de que se producise a dimisión de Helena Villar Janeiro o 13 de abril, motivada por un desacordo na aprobación dos orzamentos dese ano. Dende xuño de 2012 ostenta o cargo de presidente da Fundación Rosalía de Castro.
Obra
dereita|miniatura|200px
Traducións
miniatura|[[Pontevedra, 15/05/2018, con Xurxo Martínez e Emilio Insua, autores de Común temos a patria...]]
Okayama
Okayama (岡山市, おかやまし, Okayama-shi) é un concello xaponés da prefectura de Okayama, e capital da súa prefectura. Está situado na rexión de Chūgoku, na illa de Honshu. Ten 789,91 km² de superficie e unha poboación de 703.243 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 890 h/km².
O concello de Okayama limita cos concellos de Tamano, de Kurashiki, de Hayashima, de Sōja, de Kibichūō, de Misaki, de Kumenan, de Akaiwa, de Bizen e de Setouchi.
División administrativa
miniatura|esquerda|250px|4 barrios do concello de O concello de Okayama divídese en 4 barrios (ku, 区):
Tove Lo
Ebba Tove Elsa Nilsson, nada en Estocolmo o 29 de setembro de 1987, é unha cantante sueca máis coñecida polo seu nome artístico Tove Lo. Naceu e medrou en Djursholm, un suburbio de Estocolmo, onde se graduou na escola de música Rytmus Musikergymnasiet. Lo formou o grupo de rock Tremblebee en 2006. Despois da disolución de Tremblebee, Lo comezou a súa carreira como letrista conseguindo un contrato con Warner/Chappell Music no 2011. Traballando cos produtores Alexander Kronlund, Max Martin e Xenomania, Lo converteuse nunha exitosa letrista mentres compoñía e interpretaba as súas propias composicións. No 2014, asinou co colectivo de Martin, Wolf Cousins, e conseguiu un acordo de gravación con Island e Polydor Records.
David Melding
David R. M. Melding, nado en Neath o 28 de agosto de 1962 é un político galés, vicepresidente da Asemblea Nacional de Gales.
Traxectoria
Estudou na escola Dwr-y-Felin, na Universidade de Gales e no College of William and Mary (Estados Unidos). Membro do Partido Conservador é deputado da Asemblea Nacional de Gales desde 1999 e o vicepresidente da cámara desde 2011. De ideas federalistas publicou en 2013 The Reformed Union: The UK as a Federation no que propón unha vía federal para o Reino Unido na que poidan confluír tanto nacionalistas como unionistas
Illa Pioneer
A illa Pioneer (en ruso: стров Пионе́р, Ostrow Pioner) é unha das illas do arquipélago de Severnaya Zemlya, localizada no Ártico de Rusia, en augas do mar de Kara.
Lupin (serie de televisión)
Lupin é unha serie de televisión francesa creada por George Kay e François Uzan estreada en Netflix o 8 de xaneiro de 2021. A serie consiste en 10 capítulos, estreados en dúas quendas. Está protagonizada por Omar Sy no papel de Assane Diop, un home inspirado polas aventuras de Arsène Lupin, personaxe creado por Maurice Leblanc.
Illa Pioneer
Administrativamente, a illa depende do Krai de Krasnoyarsk.
Lupin (serie de televisión)
Sinopse
Hai 25 anos, en 1995, Assane Diop é un rapaz marcado pola morte do seu pai, acusado dun crime que non cometeu. Na actualidade, Assane participa nun roubo dun colar que pertencía a María Antonieta. A xoia, exposta no museo do Louvre, pertence á rica familia Pellegrini. Diop quérese vingar desta familia por acusar falsamente o seu pai, e obra inspirado polo seu personaxe fetiche o "cabaleiro ladrón" Arsène Lupin. Assane tenta tamén ocuparse do seu fillo Raoul, que vive coa súa exparella Claire.
Illa Pioneer
Xeografía
Cunha superficie estimada de 1.527 km², por tamaño, é a cuarta illa do arquipélago. Está situada na parte central do grupo, na parte oeste, a tan só 4´5 km da illa Komsomolets e a 9 km da illa da Revolución de Outubro. A illa alberga o glaciar homónimo, ao que dá nome, Pioneer.
Ao suroeste da illa atópase a illa Krupskoy, relativamente grande, de máis de 20 km de lonxitude e uns 11 km de largo. O estreito que a separa de Pioneer ten só uns 500 m.
Historia
A illa foi avistada en 1913 por Boris Wilkizki e levou o nome de 'Svyataya Tatiana'' ata 1926. Pero no foi investigada e cartografada ata a expedición de Georgy Ushakov e Nikolay Urvantsev durante a súa expedición de 1930-32. Houbo unha petición para recupera o nome orixinal da illa Svyataya Tatiana (Santa Tatiana).
Esta illa non debe confundirse coa illa Pioneer no Canadá.
Datos xeolóxicos e biolóxicos: &
Mende, Colantres, Coirós
Mende é un lugar da parroquia de Colantres no concello coruñés de Coirós, na comarca de Betanzos. Segundo o IGE, en 2011 tiña 2 habitantes (1 home e 1 muller).
Unha terra, un pobo, unha fala
Unha terra, un pobo, unha fala é o primeiro álbum de estudio do grupo de folk galego Saraibas. Publicouse en 1980, baixo o selo Ruada. O álbum gravouse nos estudios Audiofilm de Madrid en maio de 1980.
Ignacio Prendes
José Ignacio Prendes Prendes, nado en Xixón o 22 de febreiro de 1965, é un avogado e político asturiano, membro de Cidadáns. É o vicepresidente primeiro do Congreso dos Deputados.
Traxectoria
Estudou no Colexio Jovellanos e no I.E.S. de Roces, licenciándose en Dereito pola Universidade de Oviedo. en 1988. Entre 1989 e 1991 foi Letrado da compañía Telefónica de España S.A en Asturias, e logo de 1991 conta con despacho profesional propio (Iglesias & Prendes Abogados). Militou durante algún tempo en Ciudadanos e foi parte da Plataforma Pro (2007) que desembocou na fundación de Unión Progreso y Democracia (UPyD), do que foi membro da Coordinadora Territorial de Asturias desde o comezo. Foi o cabeza de lista por Asturias nas eleccións xerais de 2008. Foi o coordinador do programa-marco para as eleccións autonómicas e municipais de 2011. Foi membro do Consejo de Dirección de UPyD desde abril de 2008 ata decembro de 2014 ao renunciar por discrepar de decisións estratéxicas da formación. Foi o candidato á presidencia de Asturias por UPyD nas eleccións autonómicas de 2011 e nas 2012, na que saíu deputado pola circunscrición central tras obtener UPyD 18.739 votos (3,75%) en total en Asturias. Repite candidatura nas eleccións autonómicas de 2015.
Homoioi
En Esparta os hómoioi ("iguais") eran os homes maiores de 30 anos que gozan dos seus dereitos, é dicir, os que constitúen o corpo cívico da cidade, politeuma. Recibían esta denominación en razón da súa teórica uniformidade social e económica. Son, polo tanto, cidadáns que pasaron a agogé e conservan os seus dereitos por non perder o seu kleros, mostrar covardía, cometer delitos ou non contribuír nas sisitías.
Orixe e evolución
Nun principio, segundo Plutarco, Licurgo repartiu as terras entre 9.000 espartiatas. O número de “iguais” foi descendendo desde o século -VIII, fenómeno coñecido como oligantropía. Así, no período clásico a cifra redúcese a 8.000. En plena Guerra do Peloponeso, diminuíu o número de forma significativa ata chegar apenas aos 2.000. Finalmente trala Batalla de Leuctra o número era moi escaso, ao redor de 1.000.
A oligantropía foi debida á alta mortaldade derivada da situación constante de guerra, o sismo do 464, homosexualidade estendida, matrimonios tardíos, euxenesia e endogamia. Para rematar é moi importante ter en conta que trala Guerra do Peloponeso enriquécense uns poucos a costa do empobrecemento xeral, que irán perdendo a cidadanía ao ter que vender as súas terras. Aínda que isto intentou ser freado outorgando privilexios aos espartiatas con máis de tres fillos.
Características
Os espartiatas convertidos en homoioi posuían un kléros, un lote de terras, e uns ilotas proporcionados polo Estado. Así cada homoios ten tempo libre para se exercitar no ximnasio e ir de caza. Vestían con sobriedade e modestia, sen adorno algún. Era característico o seu peiteado, unha longa cabeleira, signo da súa condición de liberdade. As mulleres e os nenos debían levalo curto. Tamén era costume levar barba mais co bigote rasurado. No campo de batalla visten capas púrpuras (stolaí phoinikídes) que provocaban pavor no inimigo. Un rito antes de empezar a batalla era untarse o corpo en aceite e lustrar as súas armas á vez que peiteaban coidadosamente o seu pelo.
Non se gravaban os nomes nas tumbas para destacar a uniformidade social. Pese a esta fachada de pseudocomunismo, as diferenzas existían, simplemente con ver os aristócratas chamados kaloikagathoí (“os belos e bos”) elixidos para a Xerusía. Tamén se distinguen aqueles que demostraron a súa valentía no campo de batalla ou a súa excelencia nas competicións atléticas. Outra subclase social dentro dos homoioi é a dos chamados hippeis, garda real, que non ten nada que ver coa súa tradución como cabaleiros.
Cando o homoios morre, o seu kléros pasa aos fillos e fillas en calidade igual entre fillos e a metade ás mulleres. Por esta razón, e por apareceren espidas, recibiren formación filosófica e exercitárense nos ximnasios, os gregos vían escandalizados esta inhabitual liberdade. Pero para Esparta a muller era ante todo a que debía procrear homes fortes; ata tal punto considéraa esencial que a súa morte no parto ten o mesmo significado que a kalòs thánatos ou morte heroica en combate.
Elara (lúa)
Elara (ou en grego Ελάρα) é unha lúa irregular de movemento directo do planeta Xúpiter. Foi descuberta por Charles Dillon Perrine no Observatorio Lick no ano 1905. É a oitava lúa máis grande de Xúpiter e recibiu o nome da nai do xigante Tityus (o seu pai era Zeus).
Elara non recibiría o seu nome oficialmeete ata o ano 1975; antes desta data era coñecida simplemente coma Xúpiter VII. Foi algunhas veces chamada tamén "Hera" entre os anos 1955 a 1975.
Elara pertence ó grupo de satélites Himalia, estas lúas orbitan Xúpiter a unha distancia de entre 11 e 13 millóns de quilómetros e cunha inclinación aproximada de 27,5°. Os elementos orbitais son de xaneiro do 2000, pero estes datos están en continuo cambio debido ás perturbacións causadas polo Sol e Xúpiter.
Encontro coa sonda New Horizons
En febreiro e marzo do ano 2007, a sonda New Horizons, de viaxe cara Plutón, capturou varias imaxes LORRI a unha distancia duns cinco millóns de quilómetros.
Ramón Abal Sabarís
Ramón Abal Sabarís, nado en San Martiño de Meis (Meis) o 25 de febreiro de 1864 e finado en Meis o 24 de marzo de 1939, foi un político galego.
Traxectoria
Foi concelleiro de Meis nos anos vinte. Logo da caída da ditadura de Primo de Rivera foi nomeado concelleiro e elixido alcalde de Meis en febreiro de 1930. Coa proclamación da II República, logo da repetición das eleccións municipais o 31 de maio, foi elixido concelleiro e alcalde de Meis.
Vida persoal
Casou con Peregrina Vázquez e tivo seis fillos.
Matsue
Matsue (松江市, まつえし, Matsue-shi) é un concello da prefectura de Shimane no Xapón, e capital da súa prefectura. Está situada na parte San'in na rexión de Chuugoku, ao leste da prefectura, na zona de provincia histórica de Izumo, na illa de Honshu. Ten 530,28 km² de superficie e unha poboación de 195.017 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 368 hab./km².
O concello de Matsue limita co concello de Izumo, de Hikawa, de Unnan, de Yasugi, de Higashiizumo (son da prefectura de Shimane); e de Sakaiminato (da prefectura de Tottori).
Turismo
300px
Gilby Engineering
Gilby Engineering foi un equipo de carreiras de motor e máis tarde construtor de coches de carreiras do Reino Unido. O equipo competiu en 12 Grandes Premios do Campionato Mundial de Fórmula 1, incluíndo 6 cos coches de construción propia, pero non anotou ningún punto do campionato do mundo. Os coches de Gilby foron construídos por Syd Greene para que os pilotase o seu fillo Keith. Previamente correran cun Maserati 250F para Roy Salvadori e Ivor Bueb e tamén cun Cooper para Greene Jr.. Keith Greene máis tarde fíxose famoso como xerente dun equipo de Fórmula Un e nas carreiras de autos deportivos. Gilby fixo o seu debut no Gran Premio de Francia de 1954 co Maserati, para Salvadori, quen tamén pilotou para o equipo en e, e a última carreira do equipo foi o Gran Premio de Italia de 1962. Despois de que o equipo deixou de competir na Fórmula Un, o último coche de Gilby comprouno o piloto privado Ian Raby e participou en tres carreiras en. Keith Greene logrou un terceiro lugar na clasificación na carreira fóra de campionato do Gran Premio de Nápoles de 1962, cun coche con motor BRM, detrás dos Ferrari oficiais de Willy Mairesse e Lorenzo Bandini.
Resultados Completos na Fórmula Un
(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.
Outros coches Gilby
(key)
Eniwa
Eniwa (恵庭市, えにわし, Eniwa-shi) é un concello da prefectura de Hokkaidō no Xapón. Está situada ao sur da illa de Hokkaidō, na subprefectura de Ishikari. A súa superficie é de 594,95 km² e a poboación de 92.732 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 156 h/km².
O concello de Eniwa limita cos concellos de Kitahiroshima, de Sapporo, de Chitose (son da subprefectura de Ishikari); e de Naganuma (da subprefectura de Sorachi).
Queirís
O topónimo Queirís pode referirse a dous lugares de Galicia:
Competencia (bioloxía)
Tamén pode establecerse a relación de competencia entre dúas poboacións cando escasean factores de tipo abiótico. Así, dúas plantas poderán competir pola cantidade de auga que hai no chan, ou ben dúas aves poderán competir polo espazo en que construirán os seus niños, é dicir, o espazo de aniñación.
A competencia foi, segundo as teorías con maior aceptación actualmente, moi relevante na evolución das especies, xa que é peza fundamental da selección natural.
Competencia por explotación
Ocorre cando varias especies teñen acceso ao mesmo tempo a un mesmo recurso. Son exemplo disto os leóns e os guepardos en África.
Principio de exclusión competitiva
Observouse que cando dúas especies compiten, unha delas exclúe ou elimina a outra, co cal se ve beneficiada. Este feito, postulado polo investigador ruso G. F. Gause, coñécese co nome de principio de exclusión competitiva. Porén, algunhas poboacións non entran en competencia, a pesar de que precisan o mesmo recurso para vivir e que escasea no ambiente; neste caso ocorre que unha das especies obtén o recurso durante un intervalo de tempo concreto do día (mañá, atardecer, noite etc.), e a outra especie durante un intervalo de tempo do día distinto, reducindo así a necesidade de competencia e evitando que ningunha das dúas especies se vexa deste modo prexudicada. Deste xeito, ambas as dúas especies poden sobrevivir.
Rally San Froilán de 2019
O Rally San Froilán de 2019 foi a 41ª edición de dito rally e a sétima proba da tempada 2019 do Campionato de Galicia de Rally. Celebrouse o 26 de outubro de 2019 e o vencedor foi Alberto Meira.
Itinerario
Constou de oito treitos que sumaban un total de 91,73 km cronometrados e que discorreron polos concellos lucenses de Outeiro de Rei, Friol, Meira e Pol.
Inscritos
Inscribíronse 129 equipos, aínda que coa ausencia de Víctor Senra, que tras proclamarse matematicamente vencedor do campionato no rally anterior decidiu non correr os rallys restantes. Así pois os favoritos para a vitoria eran Alberto Meira e Iago Caamaño, principais rivais de Senra durante a tempada, e Adrián Díaz, vencedor da proba en 2017. Destacaban tamén na lista de inscritos outros pilotos como Luis Vilariño, Tino Iglesias ou o campión do mundo de tríatlon Iván Raña.
Resumo
Comezou liderando o rally Alberto Meira ao marcar o mellor tempo en tres dos catro treitos da mañá, en Outeiro de Rei e Friol, con Iago Caamaño gañando o terceiro treito e quedando de segundo nos demais. A diferenza entre os dous era de case cinco segundos e medio ao remate da sesión matinal. Xa no primeiro treito da tarde, en Meira, a vantaxe de Alberto Meira aumentou a 13 segundos, e no seguinte tramo, a máis dun minuto, despois de que Caamaño sufrise problemas mecánicos, que finalmente o fixeron abandonar a proba. Coa nova situación Meira baixou o ritmo para asegurar a vitoria e Adrián Díaz marcou o mellor tempo nos dous treitos finais, subindo finalmente ao podio en segunda posición, por diante de Alberto Otero.