cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Blackpool
Orixe do nome
Suponse que o nome Blackpool deriva da cor das augas dunha canle de drenaxe que, conectando as turbeiras próximas co mar, tiña unha cor escura. Unha orixe similar é presentada polo nome Dublín.
Os baños
Cara a mediados do século XVIII, a moda dos baños de mar para curar enfermidades e problemas físicos comezou a estenderse por toda a nobreza inglesa. En 1781 construíuse unha estrada privada, a primeira da zona, despois inaugurouse un servizo de dilixencias a Manchester e Halifax. Tamén se abriron catro hoteis e unha galería de tiro. En 1801 había 481 veciños. Blackpool continuou crecendo e, en 1819, Henry Banks, considerado o pai fundador de Blackpool, comprou uns terreos nos que construíu as primeiras casas de vacacións. A urbanización da zona foi continuada polo fillastro de Banks, John Cocker, quen financiou a construción de novas vivendas.
O boom turístico
esquerda|miniatura| O paseo marítimo en [[1898 . Ao fondo, a Torre de Blackpool .]] O evento que marcou o inicio da idade dourada de Blackpool foi a chegada do ferrocarril. Tamén nese período, o próximo Fleetwood declinou como centro de vacacións e Blackpool, simplemente, ocupou o seu lugar como destino favorito dos turistas. A crecente chegada de veraneantes impulsou aos empresarios locais a construír novas casas e mellorar a calidade da cidade, en 1852 inaugurouse o sistema de iluminación a gas. A aumentar as chegadas estiveron tamén os donos das grandes fábricas das cidades industriais próximas que, ao pechar as plantas para reparar ou arranxar a maquinaria cada fin de semana, favoreceron o éxodo dos traballadores cara á costa. Os tres peiraos grandes foron completados entre 1863 e 1893, o que converteu a Blackpool na única cidade do Reino Unido en ter tres. Tamén se construíron parques públicos e un teatro de ópera, o segundo máis grande despois do de Londres. En 1876 Blackpool foi declarado municipio e o neto de Banks converteuse no primeiro alcalde.
Electricidade
En 1879, Blackpool presentou o seu novo sistema de iluminación pública. Foi unha estrea mundial absoluta xa que era iluminación eléctrica. Grazas á electricidade tamén se puido abrir un sistema de transporte urbano rápido, entre 1885 e 1889 construíronse varias liñas de tranvía. En 1890 a poboación alcanzou os 35.000 habitantes. Catro anos despois, inauguráronse dous monumentos simbólicos da cidade: o Teatro e a Torre de Blackpool.
Século XX
En 1930, Blackpool acolleu a 7.000.000 de veraneantes, máis que calquera dos seus competidores. Foi bombardeado "só unha vez" na segunda guerra mundial, por expresa vontade de Adolf Hitler. De feito, decidiu que permanecería alí unha vez que Inglaterra fose invadida despois da Operación Seelöwe. Nas décadas seguintes, a pesar da crise téxtil, os turistas seguiron a aumentar, chegando mesmo aos 17.000.000 de visitantes.
Blackpool Pleasure Beach
Desde 1896 a cidade alberga a Blackpool Pleasure Beach que, coas súas 39 atraccións, é o parque de atraccións máis grande do Reino Unido. En 2011 Pleasure Beach entrou no Top Ten dos mellores parques de atraccións.
Irmandamento
Blackpool está irmandado con:
Deporte
O equipo de fútbol é o Blackpool Football Club, equipo que na tempada 2010/2011 debutou na Premier League, tras 40 anos de ausencia na máxima división inglesa. Os Seasiders en 1953, tras unha moi disputada final co Bolton Wanderers, gañaron a FA Cup. O estadio de Blackpool é Bloomfield Road.
Música
En Blackpool naceron músicos recoñecidos como Robert Smith de The Cure e varios membros de grupos como Franz Ferdinand, Jethro Tull, Pet Shop Boys, Crosby, Stills & Nash ou The Hollies. Tamén é a vila natal de Cynthia Lennon.
Antonov An-32
O Antonov An-32 (designación OTAN: Cline) é un avión bimotor turbohélice utilizado como transporte militar. O An-32 ten excelentes características de engalaxe en condicións quentes e altas, e é axeitado para ser utilizado como transporte táctico medio e tamén para roles comerciais.
Deseño e desenvolvemento
O An-32 é esencialmente un An-26 remotorizado. Está deseñado para resistir mellor que o seu antecesor as condicións meteorolóxicas adversas. O An-32 anunciouse no Paris Air Show en maio de 1977, e distinguíase do An-26 por ter os motores elevados 1,5 m sobre a á co obxectivo de evitar danos producidos por obxectos estraños en pistas non preparadas.
O tipo conta con ás altas con slats no bordo de ataque automáticos, grandes flaps de tres rañuras, unha deriva agrandada, e un considerable aumento en potencia, conseguindo un mellor rendemento nas engalaxes e un maior teito de servizo. A situación alta dos motores sobre as ás perme hélices de maior diámetro, impulsadas por motores turbohélice Ivchenko AI-20 de 5 100 cabalos, case odobre de potencia que os motores AI-24 do Antonov An-26.
A produción na fábrica de avións do goberno en Kyiv incluíu 123 aparellos para a Forza Aérea da India, que mercou o modelo debido ás fortes relacións entre o entón líder da URSS, Leonid Brezhnev, e a líder da India, Indira Gandhi. A meirande parte da produción foi para as forzas aéreas de Rusia e Ucraína, sendo fabricados uns 40 avións por ano entre finais dos 80 e principios dos 90. O prezo estimado dun An-32 modernizado e duns 15 millóns de dólares.
Emilio Varela Bugallo
Emilio Varela Bugallo, nado en Sobrado o 28 de marzo de 1928, é un político galego.
Traxectoria
Nas eleccións municipais de 1987 encabezou a candidatura Alianza Popular no concello de Sobrado, logrando 2 concelleiros. Nun principio apoiou ao alcalde da CPG, José María Sánchez Peteiro, porén, en novembro de 1988 encabezou unha moción de censura contra este co apoio dos concelleiros do PSdeG-PSOE e do PNG-PG. Ante isto, o alcalde dimiteu en xaneiro de 1989 para intentar que a súa formación non perdese a alcaldía, aínda que finalmente Varela Bugallo logrou ser investido. Debido ao pacto que naquel momento AP e a CPG mantiñan da Deputación, Varela Bugallo recibeu numerosas presións do seu partido para que dese marcha atrás, como a do presidente da Deputación, José Manuel Romay Beccaría, e Manuel Fraga Iribarne, o cal incluso lle remiteu unha carta. Dada esta situación, situouse fora do partido.
Nas municipais de 1991 compiteu de novo pola alcaldía, encabezando a candidatura da CNG, logrando 3 concelleiros e situándose como segunda forza política por detrás dos 4 do PPdeG, que nesta ocasión encabezou o exalcalde Sánchez Peteiro. Se ben nun principio de cara á investidura non había acordo algún entre as distintas forzas políticas, resultou investido o socialista Gerardo Sánchez López, que xa fora alcalde durante dous mandatos e apoiara a Varela na moción de censura de 1989, e que recibeu o apoio de parte da CNG e dun concelleiro independente. Con todo, presentou axiña a súa dimisión, debido á febleza dos seus apoios, alcanzándose un acordo de goberno no mes de xullo entre a CNG e o PPdeG, polo cal Varela Bugallo recuperaba a alcaldía e se rotaría nela con Sánchez Peteiro, o cal a ocuparía na segunda metade do mandato. Así é todo, este acordo non fructificou e Sánchez Peteiro non chegou a asumila alcaldía. Pola súa parte, Varela Bugallo foi substituído na alcaldía en setembro de 1994 polo socialista Juan Morandeira García e non volveu formar parte de máis candidaturas, pasando a formar parte unha gran parte dos seus compañeiros da CNG dunha candidatura independente, xunto con outros membros do PPdeG desconformes con Sánchez Peteiro.
Coruxo de Abaixo, Coruxo, Vigo
Coruxo de Abaixo é un lugar da parroquia de Coruxo no concello pontevedrés de Vigo, na comarca de Vigo. Segundo o IGE, en 2022 tiña 121 habitantes (56 homes e 65 mulleres).
Couto de Abaixo, Coruxo, Vigo
Couto de Abaixo é un lugar da parroquia de Coruxo no concello pontevedrés de Vigo, na comarca de Vigo. Segundo o IGE, en 2022 tiña 121 habitantes (56 homes e 65 mulleres).
Haiducii
Paula Mitrache, nada en Bucarest o 14 de xuño de 1977 e coñecida artísticamente como Haiducii, é unha cantante romanesa, nacionalizada italiana.
Unha das súas cancións máis coñecidas é Dragostea din tei —unha versión cover da canción do grupo de pop moldovo O-Zone—. En Italia e Suecia, a versión de Haiducii ocupou o primeiro lugar na lista de sinxelos.
Luis Gómez Piña
Luis Antonio Gómez Piña, nado en Lisboa o 7 de setembro de 1969, é un político galego do PSdeG-PSOE.
Traxectoria
Concelleiro e voceiro do grupo municipal PSdeG-PSOE na Cañiza dende 1991. Foi deputado no Congreso dende o 28 de abril de 2009 en substitución de Antón Louro. En 2011 foi deputado do Parlamento de Galicia en substitución de Guillermo Meijón. En xaneiro de 2018 foi elixido secretario de organización do PSdeG-PSOE de Pontevedra. Nas eleccións municipais de 2019 encabezou a candidatura do PSdeG á alcaldía da Cañiza e foi elixido alcalde co apoio do único concelleiro de Cidadáns. Deputado provincial na Deputación de Pontevedra.
Penaquente
O topónimo galego Penaquente pode referirse a:
O Combro, Coruxo, Vigo
O Combro é un lugar da parroquia de Coruxo no concello pontevedrés de Vigo, na comarca de Vigo. Segundo o IGE, en 2022 tiña 310 habitantes (162 homes e 148 mulleres).
Couto de Arriba, Coruxo, Vigo
Couto de Arriba é un lugar da parroquia de Coruxo no concello pontevedrés de Vigo, na comarca de Vigo. Segundo o IGE, en 2022 tiña 181 habitantes (90 homes e 91 mulleres).
Microsporum
miniatura|[[Microsporum gypseum ]]
Microsporum é un xénero de fungos ascomicetos que causa dermatomicoses (infeccións fúnxicas) na pel en animais e humanos como a tiña da cabeza, tiña do corpo, dermatofitose e outras.
Microsporum forma tanto macroconidios (grandes estruturas reprodutoras asexuais) coma microconidios (estruturas reprodutoras tamén asexuais pero máis pequenas) en curtos conidióforos. Os macroconidios son hialinos, multiseptados, de formas variables, de fusiformes a obovados, cun tamaño de 7–20 × 30–160 um, con paredes celulares delgadas ou grosas de equinuladas a verrugosas. A súa forma, tamaño e características da parede celular son importantes para a identificación das especies. Os microconidios son hialinos, unicelulares, de piriformes a clavados, de paredes lisas, cun tamaño de 2,5–3,5 × 4–7 um e non serven de diagnóstico para ningunha especie.
A separación deste xénero de Trichophyton está baseada esencialmente na rugosidade da parede celular macroconidial, aínda que na práctca isto pode ser difícil de apreciar. Describíronse 17 especies de Microsporum. Non obstante, en 2017 propúxose restrinxir o xénero só as especies M. audouinii, M. canis e M. ferugineus, e pasar as demais especies aos xéneros Lophophyton, Nannizzia e Paraphyton (de Hoog et al. 2017).
Microsporum audouinii é parasito e causa micoses só en humanos. Microsporus canis e M. gallinae causan micoses en animais, pero desde eles poden infectar a humanos. Hai especies que viven no solo como saprófitos, nutríndose da queratina que encontran ali (pelos, plumas, escamas), e que poden infectar directamente a animais e humanos, como M. gypseum, M. fulvum, M. nanum e M. cookei.
As propiedades queratinolíticas que posúe a especie Microsporum cookei suxiren que este fungo podería utilizarse para reciclar grandes cantidades de residuos queratínicos industriais.
Know by Heart
Know by Heart é o cuarto álbum de estudio da banda de indie rock American Analog Set, publicado o 4 de setembro de 2001 a través do selo Tiger Style Records. A canción "The Postman" ten voces de Ben Gibbard de Death Cab for Cutie e The Postal Service. Gibbard posteriormente versionou o tema "Choir Vandals" en Home, Vol. 5, un EP compartido con Andrew Kenny de American Analog Set. "Gone To Earth" apareceu por vez primeira no seu álbum de 1996 The Fun of Watching Fireworks. "Aaron & Maria" foi incluída nun número da revista CMJ New Music Monthly en 2002.
No ano 2009 "Gone To Earth" usouse na película The Time Traveler's Wife.
Selección de fútbol das Comores
A selección de fútbol das Comores (منتخب جزر القمر لكرة القدم, Équipe des Comores de football) é o equipo representativo das Comores nas competicións oficiais deste deporte. A súa organización está a cargo da Federación de Fútbol das Comores (Fédération de football du Comores), pertencente á Confederación Africana de Fútbol (CAF) e á FIFA. Alcumados os Celacantos (Cœlacanthes, nunca conseguiron participar na fase final dunha Copa do Mundo ou dunha Copa de África de Nacións.
Sean Lennon
Sean Taro Ono Lennon (小野 太郎 Ono Tarō), nado o 9 de outubro de 1975 en Nova York é un músico, compositor e actor estadounidense de orixe británica e xaponesa.
Familia
É o único fillo de Yoko Ono e John Lennon, irmán do pai de Julian Lennon e irmán da nai de Kyoko Chan Cox. O seu padriño é Elton John. Sean Lennon posúe a dobre cidadanía dos Estados Unidos e o Reino Unido.
Infancia e educación
Sean Lennon naceu en La Pane o 9 de outubro de 1975, no 35º aniversario do nacemento do seu pai. Sean formouse no exclusivo colexio privado Le Rosey en Rolle, Vaud, Suíza, e antes na escola privada de Ethical Culture Fieldston School e na Dalton School. Máis tarde, asistiu á Universidade Columbia.
En outubro de 1984, cando Steve Jobs estaba de visita en Manhattan, asistiu a unha festa que Yoko Ono organizara en memoria de Lennon e Jobs deulle un dos primeiros ordenadores Macintosh como agasallo de aniversario. Uns anos antes comezara un longo litixio entre Apple Inc. e Apple Records que non se resolveu até 2007.
Primeiros anos na música
Os pais de Sean impulsaron a súa carreira musical desde neno: o seu debut no mundo da música produciuse aos cinco anos, cando recitou unha historia no álbum da súa nai de 1981, Season of Glass. En 1984 cantou It's Alright no álbum tributo a Yoko Ono Every Man Has a Woman.
Desde a infancia á adolescencia, Lennon continuou colaborando coa súa nai, contribuíndo coa voz e recibindo créditos de produción nos seus álbums en solitario It's Alright, Starpeace e Onobox. Aos 16 anos Lennon coescribiu a canción All I Ever Wanted con Lenny Kravitz para o seu álbum de 1991 Mama Said, e traballou con Kravitz nunha versión da canción Give Peace a Chance do seu pai en protesta pola guerra do Golfo.
Sean Lennon tamén fixo aparicións na película Moonwalker de Michael Jackson de 1988 e interpretando a un adolescente que experimentaba visións de varias copias de M. C. Escher na curtametraxe promocional de Sony de 1990 Infinite Escher.
Anos de madurez
En 1995 Lennon formou a banda IMA (con Sam Koppelman e Timo Ellis) para tocar xunto á súa nai no álbum Rising.
Horacio Casas
Horacio Casas Iglesias, nado en Teo o 28 de xuño de 1906 e finado en México, foi un militar e político galego.
Sean Lennon
Anos de madurez
No ano 2000, Lennon contribuíu coa voz en Del tha Funkee Homosapien (unha estrofa na canción de Deltron 3030 Memory Loss), Handsome Boy Modeling School e Jurassic 5. En 2001 na televisión interpretou varios clásicos de The Beatles xunto a Robert Schwartzman, Rufus Wainwright e Moby para Come Together: A Night for John Lennon's Words and Music.
miniatura|esquerda|300x300px|Lennon actuando en 2007
Borja Quintela
Borja Quintela Rodríguez, nado en Ourense o 25 de xaneiro de 1989, é un cantante e compositor galego principalmente en lingua castelá.
A Pendella
O topónimo galego A Pendella pode referirse a:
Borja Quintela
Inicios profesionais
Con 19 anos comezou a frecuentar os karaokes da súa cidade natal, onde estabeleceu contactos con xente do ámbito da música e, sobre todo, do ambiente das orquestras e da verbena. Posteriormente, decidiu presentarse a concursos de karaoke. Tras gañar algún deles "inesperadamente", iniciou a súa formación como vocalista, e comezou a recibir ofertas de traballo de diferentes conxuntos orquestrais. Neste aspecto, formou parte de, entre outras, a orquestra ourensá Costa Dorada e a asturiana Nueva Banda.
Como compositor
Durante o seu período como vocalista de orquestra, Quintela foi descubrindo que tiña dotes e inspiración para compoñer cancións. Para acompañar as súas composicións, decidiu tomar algunhas leccións de piano.
Sean Lennon
Anos de madurez
En 2000 tivo unha aparición como convidado no álbum de Soulfly Primitive na canción Son Song.
Fontela, Coruxo, Vigo
Fontela é un lugar da parroquia de Coruxo no concello pontevedrés de Vigo, na comarca de Vigo. Segundo o IGE, en 2022 tiña 236 habitantes (111 homes e 125 mulleres).
Sean Lennon
Anos de madurez
En 2001, Lennon asinou con Capitol Records, pero non apareceu material en solitario até febreiro de 2006, cando Dead Meat foi lanzado como o primeiro sinxelo do seu álbum Friendly Fire. A principios de 2006 filtrouse en liña un tráiler promocional do DVD de Friendly Fire. O tráiler incluía escenas da versión cinematográfica do álbum, un DVD de música e vídeos integrados nunha película. Os vídeos eran probas de pantalla para Coin Locker Babies, outro proxecto no que Lennon estaba a traballar. Friendly Fire foi lanzado en outubro dese ano. O álbum está dedicado á memoria dun amigo íntimo que morrera. A noite da estrea, Lennon interpretou Dead Meat no Late Show con David Letterman. Ao ser cuestionado sobre a brecha de oito anos entre os álbums en solitario nas entrevistas, Lennon dixo que non se sentía como un artista en solitario durante eses anos e que quería experimentar a música de forma anónima sen que el a súa moza fosen o centro de atención.
Borja Quintela
Como compositor
O 18 de febreiro de 2015, co selo discográfico Club 33 Music, publicou o seu primeiro tema, “El roce de tu piel”, de inspiración latina, con base principalmente na bachata. A canción permitiulle participar en varios eventos na cidade de Ourense. Algúns deles son o Ourense Dance, o 20 de xuño de 2015, concerto de música dance e techno encadrado no programa das Festas do Corpus de Ourense. Tamén participou na festa de Radio Líder e actuou no programa Bamboleo da Televisión de Galicia.
O ano seguinte, en 2016, saíron á luz tres sinxelos máis: “Pido perdón”, “Puzzle de Dos” e “Hasta quitarte la ropa”.
Sean Lennon
Anos de madurez
Desde o lanzamento do álbum, Lennon realizou unha extensa xira por todo o mundo e mentres estaba en Francia, remesturou a súa canción Parachute en colaboración co artista francés -M-. O remix titúlase L'éclipse e apareceu como canción extra no lanzamento francés de Friendly Fire, mentres o sinxelo Dead Meat apareceu nun episodio do drama televisivo True Blood.
Nos anos seguintes, Lennon centrouse máis no seu papel de produtor.
Borja Quintela
Como compositor
O 23 de marzo de 2017 publicouse na plataforma YouTube o seu novo tema, "Calla", e o videoclip do mesmo, dirixido de novo por Álex Carausan. Trátase dun retorno ao pop de "Puzzle de dos", mais esta vez con toques de balada e fragmentos máis roqueiros.
Sean Lennon
Anos de madurez
Co lanzamento de novo material e as súas xiras posteriores, Lennon lanzou un sitio web con música, vídeos e un foro para os seus fans. Varios membros do foro crearon un álbum de portada titulado Truth Mask Replica.
Borja Quintela
Como compositor
En 2019 lanzou unha campaña de micromecenado para o que sería o seu primeiro álbum en solitario, "Todo y nada". A presentación, prevista para maio de 2020 no Teatro Principal de Ourense, tivo que ser adiada debido aos protocolos adoptados ante a pandemia do coronavirus. O traballo, con ritmos que inclúen o pop, o soul, a balada e o R&B, foi publicado finalmente en 2021, tanto en formato físico como en dixital.
Horacio Casas
Traxectoria
Estudou na Escola de Artes e Oficios de Santiago de Compostela. Aprobou as oposicións a Axente do Corpo de Investigación e Vixilancia en 1935. Foi conselleiro do Partido Galeguista na zona da Maía. Durante a guerra loitou no corpo de asalto do Exército Republicano, foi ascendido a sarxento en xaneiro de 1937, e ascendido a tenente do Corpo de Seguridade en xaneiro de 1938. Pertenceu a Solidaridade Galega Antifeixista. Foi presidente do Comité Obreiro de Gardas e Soldados e conselleiro do PG en Barcelona. Coa derrota da República pasou a Francia e foi internado no campo de concentración de Argelès-sur-Mere. Exiliouse en México, embarcando no buque Ipanema que chegou a Veracruz o 7 de xullo de 1939. Foi contador do Padroado da Cultura Galega de México en 1953 e despois secretario do Padroado. Asinou, en nome do Partido Galeguista, o documento contra a entrada de España na ONU en 1955. Foi presidente da Irmandade Galega de México en 1965, e secretario do Club Galicia en 1966.
Dryopteris expansa
Dryopteris expansa é unha especie de fento nativo das rexións tépedas frías e subárticas do hemisferio norte, ao sur a gran altura nas montañas de España e Grecia no sur de Europa, a Xapón no leste de Asia, e ao centro de California en América do Norte. A especie foi descrita por primeira vez en Alemaña. Prefire bosques mixtos ou de folla perenne frescos e húmidos e gretas rochosas en ladeiras alpinas, a miúdo crece sobre troncos podrecidos e cepas de árbores e ladeiras rochosas. É característicamente de natureza ribeirega e está especialmente asociado coas beiras dos arroios.
Descrición
Ten un talo robusto, leñoso, rastreiro ou ascendente con frondas grandes de encaixe verde tipicamente de 10-60 cm e raramente de 90 cm de longo. As frondas deltadas son bipinnadas na base, pinnadas cara ao ápice. O rizoma é erecto ou ascendente, a miúdo producindo vástagos. Os soros aparecen centralmente na parte inferior das pinnas. A propagación é por esporas e vexetativamente por división do rizoma.
Confúndese facilmente co Dryopteris dilatata relacionado, que difire nas frondas xeralmente máis pequenas e en que as escamas de cor marrón pálida no talo da fronda son de cor máis uniforme e de cando en cando teñen unha franxa central escura. Tamén difire en citoloxía por ter 2n = 82 cromosomas (164 en D. dilatata). As follas de D. expansa son moi similares ás de D. arguta.
Horacio Casas
Vida persoal
Casou en Cidade de México con Maria Teresa Calderón Casazza en 1945, e foi pai de Horacio Manuel, Armando Rosendo e Cesáreo Alberto Casas Calderón.
Sean Lennon
Anos de madurez
Muhl e Lennon estrearon a banda "The Ghost of a Saber Tooth Tiger" (GOASTT) durante unha actuación en directo no Radio City Music Hall o San Valentín de 2008. Xunto coa súa noiva Kemp Muhl, iniciou un selo discográfico, Chimera Music, que asinou a varios dos seus colaboradores, incluíndo the Moonlandingz, Cibo Matto e Yoko Ono. GOASTT lanzou en Chimera o sinxelo Jardin Du Luxembourg o 6 de xullo de 2010, do álbum Ghost of a Sabre Tooth Tiger (Acoustic Sessions). Interpretaron seis cancións durante unha entrevista en WNYC e catro cancións para un ' Tiny Desk Concert' en NPR. Lennon tamén colaborou con Muhl cun grupo chamado "Kemp and Eden" que se estreou en The Living Room na primavera de 2012.
En abril de 2014, GOASTT lanzou o seu álbum máis exitoso até a data, Midnight Sun, seleccionado como un dos 50 mellores do ano por Rolling Stone. O lanzamento foi seguido de xiras con The Flaming Lips, Tame Impala, Beck, Florence and the Machine, Dinosaur Jr. e Primus.
A finais de 2018, Lennon colaborou con Miley Cyrus e Mark Ronson para unha versión da canción de Nadal dos seus pais Happy Xmas (War is Over). O trío tamén interpretou a canción no Saturday Night Live.
En 2015, Lennon formou The Claypool Lennon Delirium co vocalista e baixista de Primus Les Claypool. Ao ano seguinte, o novo grupo lanzou o seu álbum debut, Monolith of Phobos, que alcanzou o Top 10 de tres listas de 'Billboard', seguido dun EP titulado Lime and Limpid Green en 2017. O seu segundo álbum, South of Reality, foi lanzado o 22 de febreiro de 2019.
Produción e outras achegas
Mentres se restablecía como artista en solitario, Lennon continuou o seu traballo como músico de sesión e produtor, prestando o seu talento a artistas como Dopo Yume, Albert Hammond, Jr. (de The Strokes) ou a cantante Irina Lăzăreanu. Lennon apareceu no álbum de Soulfly Primitive, do 2000; en outubro de 2007, uniuse a Mark Ronson nos BBC Electric Proms onde cantou Sail on, Sailor e We Can Work It Out xunto a Daniel Merriweather e Tawiah. O ano anterior, escribiu e dirixiu a súa primeira película, Friendly Fire, protagonizada por Carrie Fisher e Lindsay Lohan e outros. O seu segundo LP de estudo homónimo serviu tamén como banda sonora da película.
Lennon entrou no campo da banda sonora de películas en 2009 con Rosencrantz and Guildenstern Are Undead, dirixida polo seu amigo e compañeiro de escola Jordan Galland. En 2012 colaborou de novo con compoñendo a partiturado filme de 2012 Alter Egos, e apareceu como o personaxe "Electric Death". A banda sonora estreouse no sitio web de Rolling Stone. En 2014, Lennon contribuíu coa canción Animals para a banda sonora de Zombeavers, e ademais escribiu e gravou Heart Grenade para a banda sonora da serie de televisión xaponesa Ghost in the Shell: Arise. Lennon tamén creou a banda sonora para a película de comedia de terror de 2015 Ava's Possessions, un proxecto que tardou máis de dous anos en crear. O sinxelo principal da B.S.O. Demon Daughter estreouse xunto co lanzamento en DVD da película.
Activismo e crenzas
De 1996 a 1999, Lennon actuou e participou na organización dos Concertos da Liberdade Tibetana con Adam Yauch dos Beastie Boys
O 19 de outubro de 2011, Josh Sigurdson preguntoulle por Twitter a Lennon cal era a súa opinión sobre as protestas de Occupy Wall Street. El respondeu: "Vou alí esta fin de semana", como fixo. O 22 de outubro de 2011, Lennon apareceu en Wall Street con Rufus Wainwright e Josh Fox. Os tres tocaron música durante todo o día aos manifestantes e outros uníronse. Lennon non falou cos medios nin coa prensa sobre o evento. Sobre o fracking en 2014 dixo:"Podemos concienciar a máis xente do dano que o fracking supón para o noso abastecemento de auga, o quecemento global e o clima. Cambiar. O metano é 100 veces máis poderoso como gas de efecto invernadoiro que o dióxido de carbono e a maioría da xente non se dá conta de como unha industria globalizada do fracking contribúe ao cambio climático."Dous días despois, o 30 de agosto de 2012, Lennon presentou "Artists Against Fracking" unha campaña destinada a evitar a expansión do fracking nos Estados Unidos. Máis de 200 artistas asinaron a iniciativa, incluídos Mark Ruffalo e Anne Hathaway, así como os membros dos Beatles Paul McCartney e Ringo Starr.
Preguntado polo Dallas Observer pola súa visión da relixión e da espiritualidade, Lennon dixo:"Non estou en contra da relixión, porque creo que serve para un propósito na nosa sociedade e pode ser útil para certos grupo de persoas. Pero, para min, a relixión é mitoloxía... Creo que todos temos un espírito, e creo que na vida e na conciencia humana hai moito máis do que a ciencia pode explicar. Pero prefiro buscar respostas na ciencia porque pode ser probada e con forza lóxica."O 16 de outubro de 2013, Lennon, xunto con Spacehog e Liv Tyler, tocaron Live on Earth -unha actuación só en Internet- en beneficio da David Lynch Foundation, que financia a ensino da Meditación Transcendental. Sobre a súa propia práctica da Meditación Transcendental, en 2014, Lennon dixo: "Para min, é como un encontro científico para calmar o meu cerebro e facer o meu lóbulo frontal máis activo. É un exercicio, de verdade. Axúdame a ter un 10 por cento máis de pensamento consciente."
Lennon describiuse unha vez como un como un pacifista e "anarquista"; o 6 de febreiro de 2016, tuiteou: "AnCap é o único resultado lóxico da non agresión [principio]. Son pacifista, polo tanto, anarquista".
Con Cibo Matto
dereita|miniatura|Charlotte Kemp Muhl (a súa moza), Irina Lăzăreanu, e Lennon en 2009
Con the Claypool Lennon Delirium
miniatura|Lennon en 2006
Notas
<div class="reflist" style="-moz-column-count: 3; -webkit-column-count: 3; column-count: 3; list-style-type: decimal;"> <references group="" responsive="0">
A Gándara, Coruxo, Vigo
A Gándara é un lugar da parroquia de Coruxo no concello pontevedrés de Vigo, na comarca de Vigo. Segundo o IGE, en 2022 tiña 108 habitantes (49 homes e 59 mulleres).
O Gato, Coruxo, Vigo
O Gato é un lugar da parroquia de Coruxo no concello pontevedrés de Vigo, na comarca de Vigo. Segundo o IGE, en 2022 tiña 101 habitantes (51 homes e 50 mulleres).
Selección de fútbol de Mauricio
A selección de fútbol de Mauricio (Équipe de Maurice de football, Mauritius national football team) é o equipo representativo das Mauricio nas competicións oficiais deste deporte. A súa organización está a cargo da Federación de Mauricio de Fútbol (Fédération de Maurice de football, Mauritius Football Association), pertencente á Confederación Africana de Fútbol (CAF) e á FIFA. Alcumados os Dodos, nunca conseguiron participar na fase final dunha Copa do Mundo ou dunha Copa de África de Nacións.
Granda, Xixón
miniatura|250px|Granda a vista de paxaro. Granda é unha parroquia do concello asturiano de Xixón, en España.
Demografía
En 2008 tiña unha poboación de 626 habitantes e en 2018 chegaba aos 643.
Localización
Os seus límites son:
Xeografía
Pola parroquia discorre o río Piles, xerando un espazo de natureza fluvial transitable pola Senda Fluvial do río Piles, que mide 19 km e se conecta coa Vía verde da Camocha.
Transportes
Granda é vertebrada pola AS-377, que une Pola de Siero con Xixón. Por Granda discorre a Liña 16 de EMTUSA que conecta a estación de Xixón con Veiga e o autobús nocturno B-4, que enlaza Vega con Viesques, La Arena e El Humedal.
Historia
Granda pertencera aos feudos do Señorío de Noreña dende uns privilexios outorgados polo rei Xoán I en 1383. A principios do século a parroquia aparece como exclusivo lugar de residencia para as clases altas antillanas, como é exemplo a leira Solavieya, de 1918. En 1924 chégase a conceder unha ostentosa festa ao Príncipe de Asturias Juan de Borbón.
Sitios de interese
dereita|miniatura|250x250px|Fachada principal de Solavieya dereita|miniatura|333x333px|Fachada principal da igrexa parroquial
Solavieya
Casa de indianos deseñada por Manuel do Busto con gran xardín.
Igrexa de Santo Tomás
Igrexa parroquial referenciada por primeira vez no ano 933 como igrexa de Santo Tomás de Vaones, sendo unha das igrexas máis antigas de Xixón. A mediados do século  a igrexa derrúbase e constrúese unha nova na localización actual. Con todo, esta igrexa tamén se destrúe polo seu mal estado en favor dunha nova igrexa inaugurada en 1908 baixo o amparo de José Antonio García Sol, promotor tamén de Solavieya. Durante a Guerra Civil este templo sofre o mesmo destino que as súas predecesoras, construíndose a nova igrexa en 1947.
Matadoiro de Xixón
Granda alberga a planta do Matadoiro de Xixón.
Céilidh
miniatura|300x300px|Unha danza de cèilidh en [[Virxinia, EEUU]] Un céilí (irlandés, pronuncia irlandesa: /ˈceːlʲiː/) ou cèilidh (gaélico escocés, pronuncia escocesa: /ˈkʲʰeːli/), no significado actual da palabra, é unha celebración de baile tradicional dos pobos gaélicos (Irlanda e Escocia), aínda que hoxe en día tamén se pode atopar noutros países con poboación descendente de emigrantes irlandeses e escoceses.
Historia
Antigamente, un encontro social de calquera tipo, sen necesidade de danza, chamábase “céilidh”. De feito, moitas destas ocasións tiñan un carácter non só festivo senón tamén literario, e ademais de bailar e cantar recitaban contos, poemas, baladas, refráns e adiviñas. Nas últimas décadas o seu significado foi cambiando e hoxe "céilidh " refírese principalmente só á danza.
Céilidhs modernas
A formalidade nestes pode variar: algúns mesturan música moderna cunha banda de baile folclórico. En canto á roupa, nalgúns céilidhs escoceses pode ser obrigatorio o uso do vestido Highland, co seu famoso kilt. En xeral, non obstante, este requisito non é necesario e pódese usar roupa casual. Non é imprescindible coñecer os pasos básicos dos bailes. O baile adoita alternarse con outro tipo de números: cancións, recitais de poesía, contacontos, etc.
A primeira banda de céilidh, tal e como a coñecemos hoxe, foi formada en Irlanda por Séamus Clandillon, director musical de Radio Éireann.
A formación de baile máis común nos céilidhs é o "set ". Un conxunto consiste nunha agrupación de catro pares, con dous pares enfrontados, formando un cadrado ou rectángulo. Cada parella intercambia posicións coa parella de diante e as parellas tamén intercambian entre si, mantendo os pasos ao ritmo da música en todo momento.
Porén, preto da metade dos bailes céilidh escoceses modernos realízanse en parellas, que bailan pola sala en círculo. As parellas poden ser fixas ou, para facer o baile máis sociable, a muller pode cambiar de parella, pasando ao seguinte home do círculo ao final de cada serie de pasos.
En Irlanda, entre os bailes máis famosos deste xénero están "Siege of Ennis" , "The Walls of Limerick" e "The Stack of Barley". Algúns toman o seu nome de batallas históricas ou algún acontecemento importante; outros, como os tres citados, de utensilios ou accións cotiás da vida rural.
O baile por pasos (step dancing en inglés) é outro estilo de danza presente nos céilidhs. Ten raíces antigas e é a forma máis complexa de danza irlandesa, popularizada na década de 1990 polo conxunto Riverdance (véxase tamén o filme Riverdance), e máis tarde polo espectáculo Lord Of The Dance. A diferenza do set, que pode ser bailado por calquera independentemente das súas habilidades, o step dance é realizado por bailaríns experimentados.
Os céilidhs fixéronse internacionais grazas ás diásporas escocesas e irlandesas. Podemos atopar concursos de música tradicional e céilidhs en países como Canadá, Estados Unidos ou Nova Zelandia.
Ceilidhs escoceses modernos
Hoxe en Escocia é moi común organizar céilidhs privados como entretemento para unha voda, festa de aniversario ou outro tipo de celebración. Nestes sempre se contrata unha banda, cuxo número de compoñentes pode variar, pero adoita ser entre dous e seis músicos.
Tamén se celebran céilidhs públicos. Todas as universidades escocesas fan isto de forma regular. A Universidade de Edimburgo, por exemplo, organiza máis dunha por semestre.
Algunhas bandas intercalan os bailes ceilidh con sesións de música a cargo dun DJ, para atraer máis público.
Selección de fútbol de Namibia
A selección de fútbol de Namibia é o equipo representativo de Namibia nas competicións oficiais deste deporte. A súa organización está a cargo da Asociación de Fútbol de Namibia (Namibia Football Association), pertencente á Confederación Africana de Fútbol (CAF) e á FIFA. Alcumados Brave Warriors (do Guerreiros valentes), nunca conseguiron participar na fase final dunha Copa do Mundo. Porén, conseguiron clasificarse para tres edicións da Copa de África de Nacións (1998, 2008, 2019), caendo en todas as ocasións na fase de grupos.
Bandeira do Couto Mixto
A bandeira histórica do desaparecido territorio de Couto Mixto, tal e como a describe o seu penúltimo xefe de Estado Delfín Modesto Brandón nas súas memorias, está formada por dúas franxas verticais, unha branca (lado dereito) e outra azul.
Quercus dentata
Quercus dentata (en xaponés: カシワ; en chinés: 柞栎) é unha especie de árbore da familia das fagáceas, unha das numerosas incluídas no xénero Quercus.
Descrición
Quercus dentata foi descrita por Carl Peter Thunberg, e publicada en Flora Japonica,. . . 177. 1784.
Intratecal
miniatura| A inxección intratecal actúa sobre o sistema nervioso A inxección intratecal, vía intratecal ou vía subaracnoidea, é unha vía de administración que consiste en inxectar substancias na canle espinal ou raquídeo, directamente no espazo subaracnoide, evitando así a barreira hematoencefálica, actuando así sobre o sistema nervioso. Só se usa se non hai outras rutas dispoñibles porque pode ser moi dolorosa.
Por exemplo, unha inxección na columna vertebral de pacientes con dor neuropática e dor neurogénica crónica. Amplamente utilizado no tratamento de cancros como as leucemias.
A anestesia rexional pódese producir deste xeito, por exemplo usando bupivacaína. O baclofeno úsase para desactivar os espasmos para evitar efectos adversos.
Quercus dentata
Etimoloxías
O epíteto específico, dentata, está tirado do latín, que significa "con dentes".
Distribución
É nativa do Xapón, Corea e a China.
Características
É unha árbore de folla caduca que alcanza os 25 m de altura cun tronco de 1 m de diámetro.
A súa follaxe é notábel para o seu tamaño, entre os máis grandes de todos os carballos, consiste nun pecíolo curto, de 1-1,5 cm e follas de 10-40 cm de longo e 15-30 cm de ancho, con bordos lobulados. As follas mortas a miúdo se conservan na árbore durante o inverno.
A floración prodúcese en maio, crecendo na extremidade dos novos talos. Produce landras que maduran en setembro-outubro.
Foi introducida en Inglaterra en 1830, onde crece en xardíns botánicos.
The New Abnormal
The New Abnormal tivo recensións moi positivas dos críticos, moitos dos cales considerárono un regreso aos bos tempos da banda. As loanzas dirixíronse particularmente cara a madurez das letras do vocalista Julian Casablancas, así como cara a maior cohesión musical da banda. O álbum chegou ao número 1 en Escocia e ao top 10 noutros seis países, incluídos os Estados Unidos e o Reino Unido. Tamén gañou o premio Grammy ao mellor álbum de rock en 2021, sendo o seu primeiro nomeamento e primeira vitoria.
École Normale Supérieure (París)
A École normale supérieure - PSL tamén coñecida como ENS, Normale sup', Ulm ou ENS de Paaris) é unha grande école situada en París, Francia. É un dos membros constituíntes da Universidade de Paris de Ciencias e Letras (PSL).
Puelmapu
dereita|miniatura|230x230px|Imaxe do [[Meli Witran Mapu. Cara á dereita da imaxe esta o Puelmapu.]] miniatura|Mapa de Puelmapu nos séculos XVIII e XIX, territorio mapuche ao leste da [[Andes|Cordilleira dos Andes xurdido da araucanización de devandito territorio e pobos que o habitaban. No mapa ademais móstranse as fronteiras nacionais actuais e os límites provinciais arxentinos.]] Puelmapu (do mapuche: terra do leste) é a parte do Wallmapu ou territorio mapuche que está ao leste da cordilleira dos Andes. Na concepción tradicional mapuche, o mundo terreal ou Nagmapu («Terra de abaixo») está composto por catro partes (Meli Witran Mapu, as «catro esquinas da terra»), das cales unha é o Puelmapu. Puelmapu é o escenario do conflito mapuche na Arxentina.
École Normale Supérieure (París)
A ENS ten un proceso de admisión extremadamente competitivo, consistindo tanto en exames escritos como orais. Os índices de selección para a Selección Internacional varían anualmente entre 5 e 10%. Durante os seus estudos, moitos estudantes da ENS gozan do posto de funcionario, con dereito a soldo, recibindo estes o nome de normaliens.
Puelmapu
Descrición
Ao conxunto de relacións espaciais e particularidades territoriais do mundo mapuche no plano do Nagmapu, denomínaselle Meli Witran Mapu. A maneira de entender a terra visible que habita o mapuche organizada a partir dos puntos cardinais, lados que definen particulares modos de vida a partir da maneira en que os mapuches se relacionan en cada un deles coa natureza e o medio que os rodea.
Na cordilleira dos Andes habitan os pehuenches, que posúen unha relación estreita cos piñeirais dos cumios. Ao leste destas montañas atópanse as Pampas e a Patagonia, que forman parte da Arxentina, e os seus habitantes mapuches son chamados polos demais mapuches puelche ("orientais", en sentido posicional, non histórico). Este territorio esténdese entre os ríos Cuarto e Diamante, polo norte, até os ríos Limay e Negro polo sur, sendo o seu límite leste o río Salado (Buenos Aires) (ou cara a 1750 a liña dos fortíns e vilas de San Nicolás de los Arroyos, San Antonio de Areco, Luján e Merlo) e o Ka Füta Lafken (océano Atlántico) e o oeste a cordilleira dos Andes.
École Normale Supérieure (París)
A ENS é unha grande école e, como tal, está separada do sistema universitario francés común. Con todo, a gran maioría do persoal académico da ENS pertence a institucións externas como as universidades parisienses, o CNRS e o EHESS. Este mecanismo permite que a ENS se beneficie dunha corrente continua de investigadores en todos os campos. Relacionado con isto, as prazas de profesorado pertencente unicamente á ENS son extremadamente raras e competitivas. A ENS é a única grande école en Francia que posúe departamentos de investigación en todos os campos de ciencias naturais, sociais e humanas.
Debido ás súas características, a ENS ten unha proporción moi elevada de persoal laureado, e en consecuencia unha gran reputación. Por exemplo, entre os seus alumni inclúense 14 Premios Nobel (sendo a proporción máis alta de laureados co Nobel de calquera institución), dos cales oito son en Física, doceMedallas Fields, máis da metade dos receptores da medalla de Ouro do CNRS (o premio científico máis alto de Francia ) e varios centos de membros do Institut de Francia, ademais de múltiples políticos e estadistas. A ENS conseguiu un recoñecemento especial en matemáticas e física como un dos mellores centros científicos de formación de toda Francia, ademais dun recoñecemento internacional en ciencias humanas como o lugar de nacemento espiritual de autores como Julien Gracq, Jean Giraudoux, Assia Djebar, e Charles Péguy, filósofos como Henri Bergson, Jean-Paul Sartre, Louis Althusser, Simone Weil, Maurice Merleau-Ponty e Alain Badiou, científicos sociais como Émile Durkheim, Raymond Aron, e Pierre Bourdieu, e "teóricos franceses" como Michel Foucault e Jacques Derrida.
O modelo da ENS foi replicado en múltiples lugares. Dentro de Francia cabe mencionar a ENS de Lyon, a ENS de Paris-Saclay ou a ENS de Rennes. En Italia atópase a Scuola Normale Superiore en Pisa. En outros países como en Romanía, en China e en colonias francesas anteriores como Marrocos, Alxeria, Malí, Mauritania, Alxeria, e Camerún tamén existen centros seguindo o modelo da ENS.
Manuel Piñeiro Zúñiga
Manuel Piñeiro Zúñiga, nado en Noia cara a 1901 e finado en Mondariz o 4 de outubro de 1936, foi un comerciante e político galego.
Traxectoria
Comerciante de Amorín e membro da sociedade agraria, foi nomeado vicesecretario da Sociedad Judicial Agraria presidida por Antón Alonso Ríos en febreiro de 1932. Na República foi concelleiro de Tomiño. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido, levárono ao seminario de Tui, e despois foi asasinado no Alto do Confurco xunto con Fernando Rubio Estévez, Manuel Pérez Besada, Domingo Páramos Núñez, Hipólito Gallego Camarero e Francisco Rodríguez Otero. Foron soterrados nunha fosa común en Mondariz. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas en 1939 e foi sancionado con 50.000 pesetas. Os seus restos, xunto cos doutros 34 da provincia de Pontevedra, foron trasladados ao Valle de los Caídos o 26 de marzo de 1959.
Vida persoal
Casou en Amorín con Pilar Zúñiga Álvarez en 1928.
A Igrexa, Coruxo, Vigo
A Igrexa é un lugar da parroquia de Coruxo no concello pontevedrés de Vigo, na comarca de Vigo. Segundo o IGE, en 2022 tiña 161 habitantes (82 homes e 79 mulleres).
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, o lugar da igrexa.
O Barreiro, Silva, Pol
O Barreiro é un lugar da parroquia de Silva no concello lugués de Pol na comarca de Meira.
Parroquias de Pol
🇵🇱
Fernando Rubio Estévez
Fernando Rubio Estévez, nado en Tui e finado en Mondariz o 4 de outubro de 1936, foi un político galego.
Traxectoria
Veciño de Guillarei. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido, levárono ao seminario de Tui, e despois foi asasinado no Alto do Confurco xunto con Manuel Piñeiro Zúñiga, Manuel Pérez Besada, Domingo Páramos Núñez, Hipólito Gallego Camarero e Francisco Rodríguez Otero. Foron soterrados nunha fosa común en Mondariz. Os seus restos, xunto cos doutros 34 da provincia de Pontevedra, foron trasladados ao Valle de los Caídos o 26 de marzo de 1959.
As Laxes, Coruxo, Vigo
As Laxes é un lugar da parroquia de Coruxo no concello pontevedrés de Vigo, na comarca de Vigo. Segundo o IGE, en 2022 tiña 97 habitantes (43 homes e 54 mulleres).
Andión, Silva, Pol
Andión é un lugar da parroquia de Silva no concello lugués de Pol na comarca de Meira.
Parroquias de Pol
🇵🇱
Siméon Denis Poisson
Siméon Denis Poisson, nado en Pithiviers o 21 de xuño de 1781 e finado en París o 25 de abril de 1840, foi un matemático e físico francés.
Traxectoria
En 1798 entrou na École Polytechnique de París como primeiro colocado da súa clase, atraendo inmediatamente a atención dos profesores da escola, que o deixaron libre para escoller o que estudar. En 1800, menos de dous anos despois de seu ingreso, publicou dous traballos, un sobre o método de eliminación de Étienne Bézout, e outro sobre o número de integrais dunha ecuación en diferenzas finitas. Este último foi examinado por Sylvestre François Lacroix e Adrien-Marie Legendre, que recomendaron a súa publicación no Recueil des savants étrangers, unha honra sen precedentes para un mozo de dezaoito anos.
Poisson desenvolveu o expoñente de Poisson, usado na transformación adiabática dun gas. Este expoñente é a razón entre a capacidade térmica molar dun gas a presión constante e a capacidade térmica molar dun gas a volume constante. A lei de transformación adiabática dun gas di que o produto entre a presión dun gas e o seu volume elevado ao expoñente de Poisson é constante.
Teoría do potencial
É coñecida a corrección de Poisson da ecuación diferencial de segunda orde de Laplace para o potencial: que leva o seu nome (ecuación de Poisson) ou o de ecuación da teoría do potencial, publicada por primeira vez no boletín da Société Philomatique de Paris (1813). Se a función nun punto dado é ρ=0, entón obtense a ecuación de Laplace:
En 1812 Poisson descubriu que a ecuación de Laplace é válida unicamente fóra dun sólido. Unha proba rigorosa de masas con densidade variable deuna por primeira vez Carl Friedrich Gauss en 1839. Ambas as ecuacións teñen os seus equivalentes no cálculo vectorial. A ecuación de Poisson para o operador laplaciano dun campo escalar; φ no espazo tridimensional é:
Considerando por exemplo a ecuación de Poisson para o potencial eléctrico nunha superficie; Ψ como unha función da densidade de carga eléctrica; ρe coñecido nun punto particular:
A distribución da carga nun fluído é descoñecida e debe empregarse a ecuación de Poisson-Boltzmann: que na mioría dos casos non se pode resolver analiticamente. En coordenadas polares a ecuación de Poisson-Boltzmann ten a forma: que tampouco se pode resolver analiticamente. Se un campo φ non é escalar, a ecuación de Poisson é válida, como pode ser por exemplo no espazo de Minkowski 4-dimensional:
Outra "integral de Poisson" é a solución para a función de Green para a ecuación de Laplace coa condición de Dirichlet sobre un disco circular: onde
Do mesmo xeito, defínese a función de Green para a ecuación de Laplace coa condición de Dirichlet, ∇²φ = 0 sobre unha esfera de raio R. Neste caso, a función de Green é: onde
A integral de Poisson ten agora a forma: