cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zarza de Granadilla
Ten integrada no seu termo municipal a vila de Granadilla (conxunto Histórico-Artístico) que quedou deshabitada coa construción do encoro de Gabriel y Galán.
Localización
Está situada entre os vales do río Alagón e o río Ambroz (un afluente do primeiro).
Historia
miniatura|Ermida do Cristo.
Coa caída do Antigo Réxime a localidade constituíuse en concello na comunidade de Extremadura, entón coñecido como La Zarza. No censo de 1842 contaba con 1280 veciños.
No ano 1965 crece o termo do municipio porque incorpora unha parte non asolagada de Granadilla, incluíndo o núcleo de poboación.
Economía
A súa poboación vive maioritariamente da agricultura (40%) e da gandería (20%). No sector industrial e a construción empréganse o 15% da poboación, namentres que o 25% restante traballa no sector servizos.
A produción agrícola de secaño é de cereais e pastos, con mínimas zonas de oliveira. En canto ao regadío, o tabaco e o pemento (condimento) a partes iguais son os cultivos maioritarios.
Festas
miniatura|Piscina Municipal.
Servizos
O concello está dotado de piscina municipal e un instituto.
Dong Ha
Está atravesada polo río Dong Ha, que continúa cara o mar da China Meridional. O núcleo urbano conta con arredor de 96.000 habitantes.
Comedia
A comedia é un dos xéneros clásicos do teatro e del pasou a outras artes como o cine e a televisión. Caracterízase por manter un ton optimista, cun final feliz e sobre todo por ter elementos de humor ou de ironía.
Historia
Aristóteles, na súa Arte Poética, para diferenciar comedia de traxedia di que esta última trata esencialmente de homes superiores (heroes) e a comedia fala sobre os homes inferiores (persoas comúns).
No século XX as liñas entre a traxedia e a comedia esvaéronse un tanto. A fórmula clásica das traxedias que terminan con enterros deixan de ser certas. As obras de humor negro de moitos dramaturgos modernos como Samuel Beckett, Harold Pinter ou Martin McDonagh poden ser simultaneamente cómicas e tráxicas.
Características
Respecto ó contido, na comedia plásmase a imperfección do home e o mundo cunha posibilidade de superación ou solución feliz. As figuras acostuman ser de categoría menor que as da traxedia.
Respecto ás funcións, a comedia mostra as limitacións do mundo e as debilidades do home procurando a diversión, mais sen esquecer a crítica individual e social.
Julijans Vaivods
Julijans Vaivods, nado o 18 de agosto de 1895 en Vārkava (gobernación de Vitebsk, Imperio Ruso; hoxe Letonia) e finado o 24 de maio de 1990 en Riga (R.S.S. de Letonia, Unión Soviética), foi un eclesiástico católico latino, cardeal e administrador apostólico de Riga dende 1964 até o seu pasamento.
Traxectoria
Foi ordenado sacerdote o 7 de abril de 1918 por Jan Feliks Cieplak. O 10 de novembro de 1964 foi nomeado administrador apostólico de Riga e bispo titular de Macriana Maior, e o 18 de novembro seguinte recibiu a consagración episcopal de mans do cardeal Marella, tendo como co-consagrantes a Jazeps Rancans e a Boļeslavs Sloskāns. O 2 de febreiro de 1983 o papa Xoán Paulo II creouno cardeal. Finou no cargo o 24 de maio de 1990.
Candieira
O topónimo galego Candieira pode referirse a:
Galiñola anana
A galiñola anana ou poliña pequena (Porzana pusilla) é unha especie de ave gruiforme da familia dos rálidos amplamente distribuída por Eurasia, África e Australasia. Non se debe confundir con Gallinula chloropus nin con Porzana parva.
Descrición
miniatura|esquerda|Exemplar en Australia. miniatura|P. p. palustris en [[Queensland, Australia.]] A galiñola anana mide entre 17 e 19 cm de longo e ten unha envergadura alar de 33 a 37 cm. É similar á galiñola pequena pero lixeiramente menor, e as súas plumas primarias sobresaen menos por detrás cando ten as ás recollidas. A galiñola anana ten un bico curto e recto, de cor amarelo ou verdoso. Os adultos teñen unha plumaxe parda avermellada con marcas brancas irregulares nas partes superiores, mentres que o seu rostro, peito e ventre son de cor gris azulada. Os seus flancos están barrados. Ten a cola curta e con pintas na parte inferior. Nas patas ten dedas longas de cor variable, verdosas ou rosáceas.
Os xoves son similares aos adultos, mais teñen unha plumaxe con máis pintas. Os polos acabados de nacer son negros, como en todas as especies de rálidos.
Taxonomía e etimoloxía
A galiñola anana ou poliña pequena clasifícase no xénero Porzana, que pertence á familia Rallidae, unha familia de aves acuáticas e semiacuáticas de tamaño medio, aínda que pequenas en comparación co resto de Gruiformes. Os rálidos adoitan ter a cola curta, patas robustas con dedas longas, plumaxes discretas e o pescozo máis curto que as grúas. Os membros de Porzana caracterízanse por carecer dos rechamantes escudos frontais presentes no resto dos rálidos e ser máis pequenos.
A galiñola anana foi descrita cientificamente por Peter Simon Pallas en 1776, co nome científico de Rallus pusillus. Posteriormente foi trasladada ao xénero Porzana, creado polo zoólogo francés Louis Jean Pierre Vieillot en 1816. Porzana é a latinización do termo da lingua veneciana sporzana usado para nomear este tipo de aves, mentres que en latín pusilla significa 'diminuta'.
Recoñécense seis subespecies de Porzana pusilla:
Distribución
miniatura|Habitan en zonas húmidas. É unha ave migratoria que cría en zonas húmidas de Europa, principalmente no leste e en Asia. A especie adoitaba habitar nas illas británicas ata mediados do século XIX, mais a poboación de Europa occidental reduciuse considerablemente debido á drenaxe de terreos húmidos e a consecuente destrución do seu hábitat. En Galicia é unha especie moi rara. Ao chegar o outono migra para pasar o inverno en África oriental e no sur de Asia. Tamén reside de forma sedentaria en África e Australasia.
En setembro de 2000 un exemplar desta especie foi albiscado na illa Attu (Aleutianas) en Norteamérica, pero a súa presenza no continente americano é anecdótica.
Comportamento
miniatura|Ovo de Porzana pusilla no [[MHNT]] A galiñola anana aliméntase na lama ou en augas pouco profundas, apañando o alimento que detecta pola vista. Aliméntase principalmente de insectos e pequenos animais acuáticos.
Durante a estación de cría adoitan permanecer agochadas e é máis probable escoitar as súas chamadas que velas. Durante o outono poden verse en bandadas migratorias. Son aves moi ruidosas e a súa chamada consiste nun repenico rápido. Aniña nun sitio seco xunto a pantanos e zonas húmidas, depositando unha posta media de 4 a 8 ovos.
Estado de conservación
miniatura|Galiñola anana en Queensland, Australia.
Australia
En Australia non é unha ave ameazada. Porén, a súa conservación varía entre estados dentro do país. Por exemplo:
Victor Ponta
Victor-Viorel Ponta, nado en Bucarest o 20 de setembro de 1972, é un avogado e político romanés, primeiro ministro de Romanía desde 2012 até 2015.
Traxectoria
Foi designado o 27 de abril de 2012 logo da renuncia de Mihai Răzvan Ungureanu. Tamén é o presidente do Partido Socialdemócrata e deputado de Romania por Gorj desde o 2004. Asumiu o cargo de primeiro ministro o 7 de maio de 2012.
Segunda división española 1964/65
A tempada 1964–65 da Segunda División de España foi a 33ª edición deste torneo. A categoría estivo composta por 32 equipos, repartidos segundo criterios xeográficos en dous grupos de 16 equipos cada un. Pontevedra, Mallorca, Sabadell e Málaga ascenderon á Primeira División.
Grupo I
X = Partidos xogados; G = Partidos gañados; E = Partidos empatados; P = Partidos perdidos; GF = Goles a favor ; GC = Goles en contra; DG = Diferenza de goles; Pts = Puntos
Papuxa cabecinegra
A papuxa cabecinegra (Sylvia melanocephala) é unha ave da familia Sylviidae
Kosmos 196
Kosmos 196 (Космос 196 en ruso), tamén denominado DS-U1-G Nº 2, foi un satélite artificial soviético lanzado o 19 de decembro de 1967 mediante un foguete Kosmos desde a base de Kapustin Yar.
Características
Kosmos 196 foi o segundo e último membro da serie de satélites DS-U1-G. Estaba adicado, como o seu predecesor Kosmos 108, a estudar as capas superiores da atmosfera terrestre e a súa relación coas variacións da actividade solar. Foi inxectado nunha órbita inicial de 887 km de apoxeo e 225 km de perixeo, cunha inclinación orbital de 49 graos e un período de 95,5 minutos. Reentrou na atmosfera o 7 de xullo de 1968.
Papuxa cabecinegra
Morfoloxía e hábitos
A papuxa cabecinegra ten unha lonxitude duns 14 cm e pesa uns 20 gramos. O corpo enteiro é de tons marróns, sendo máis intensos nas ás e lombo. Salienta a cabeza completamente negra e a carúncula ocular vermella. Habita en bosques mixtos e de coníferas (especialmente piñeiros), xardíns e parques. Aliméntase de insectos, arañas e bagas de sabugueiro.
Reprodución
A época de cría vai dende maio a xullo, consistindo a posta en 4 ou 6 ovos. O tempo de incubación oscila entre os 12-13 días, permanecendo os polos preto de 12 días no niño.
Miklós Horthy
Miklós Vitéz Horthy de Nagybánya, nado en Kenderes, Hungría o 18 de xuño de 1868 e finado o 9 de febreiro de 1957 en Estoril, Portugal, foi un líder político húngaro.
Traxectoria
Horthy foi o Rexente de Hungría no período de entreguerra e durante a maior parte do tempo da segunda guerra mundial. Serviu de marzo de 1920 a outubro de 1944. Comandou a Frota do Imperio Austro-Húngaro durante a primeira guerra mundial e escribiu as súas experiencias e memorias.
Despois de que Béla Kun dominara a Hungría, o goberno contrarrevolucionario colocou a Horthy no comando das súas forzas, co consentimento da Tripla as forzas romanesas invadiron Hungría e depuxeron a Kun. Horthy asumiu o poder trala saída das tropas de Budapest o novembro de 1919, e un ano despois foi nomeado rexente e cabeza do estado.
Constitución española de 1869
miniatura|Ilustración referida á Constitución de 1869 na revista satírica "[[Gil Blas" (28 de maio de 1871).]] A Constitución Española de 1869 (oficialmente: Constitución da Nación Española ) foi a lei fundamental que rexiu no estado español dende a súa promulgación o 6 de xuño de 1869 até a abdicación de Amadeu I e a posterior proclamación da Primeira República Española, en 1873. Foi unha constitución moi avanzada para a súa época.
Composición
A constitución estaba dividida en once títulos: dereitos, poderes públicos, poder lexislativo, as seccións de convocatoria de Cortes, as do Senado e o Congreso, sobre El-Rei, sobre a sucesión da coroa e a rexencia, sobre os ministros, sobre o poder xudicial, as administracións territoriais, as contribucións e forzas públicas, as provincias de Ultramar e, finalmente, un título referido á reforma da Constitución.
Principios básicos
A Constitución española de 1869 era de tendencia liberal progresista e recoñecía:
Signo de multiplicación
O signo de multiplicación ( × ) é un símbolo matemático empregado para representar un produto. É semellante á letra x, coa que se pode confundir en ocasións.
Historia
O símbolo de multiplicación foi introducido por William Oughtred en 1631.
Escudo de Colombia
O escudo de armas de Colombia é o emblema heráldico que representa ó país, e que xunto coa bandeira e o himno nacional, ten a categoría de símbolo patrio.
O actual emblema e os seus elementos constituíntes teñen as súas orixes no escudo aprobado por medio da lei 3 do 9 de maio de 1834, sendo presidente da República de la Nueva Granada o xeneral Francisco de Paula Santander. As cores e a disposición dos mesmos foron adoptados e reafirmados por varios decretos, particularmente os ditaminados o 17 de maio de 1924 e o 11 de xaneiro de 1934. Finalmente o escudo é regulamentado por medio do decreto 3558 do 9 de novembro de 1949, o cal ademais describe de xeito puntual a reprodución da maioría das súas partes. O escudo vixente na actualidade recolle tanto os elementos ditaminados en 1834 como os descritos en 1924 e 1949, coas súas respectivas melloras estéticas.
O escudo como símbolo nacional é empregado polo Goberno e institucións estatais, sendo as únicas institucións que poden ostentalo de forma privativa. En canto o seu deseño existen diferentes versións estilísticas, xa que malia que as leis e decretos vixentes describen como debe ser a súa reprodución, fano de xeito incompleto e sen ter en conta para a ciencia da heráldica, o que deu lugar a certos baleiros que a comunidad en xeral encheu de maneira inapropiada dentro do debuxo do brasón.
Martin J. Fettman
Martin Joseph Fettman, nado en Brooklyn (Nova York) o 31 de decembro de 1956, é un astronauta estadounidense que formou parte da misión STS-58.
Traxectoria
Fettman graduouse en nutrición animal pola Universidade de Cornell en 1976 e é doutor en medicina veterinaria pola mesma universidade en 1980. Ten tamén un doutoramento en fisioloxía pola Universidade do Estado de Colorado en 1982.
Foi seleccionado pola NASA como astronauta en decembro de 1991, participando na misión STS-58 como especialista de carga para o laboratorio Spacelab e pasando un total de 14,01 días no espazo.
Trasparga, Guitiriz
Santiago de Trasparga é unha parroquia que se localiza no centro do concello de Guitiriz, a uns 5 km aproximadamente do núcleo municipal. Segundo o IGE en 2012 tiña 167 habitantes (84 mulleres e 83 homes) distribuídos en 16 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 2003 cando tiña 204 habitantes.
Voo 2254 de Atlantic Southeast Airlines
O voo 2254 de Atlantic Southeast Airlines era un servizo entre Muscle Shoals, Alabama e Atlanta, Xeorxia, cunha escala en Gadsden, Alabama. O día 9 de abril de 1990 o voo viuse involucrado nunha colisión no aire cunha Cessna 172 sobre Gadsden, resultando na morte do piloto e o pasaxeiros da Cessna 172.
Probable causa
A NTSB atribuíu o accidente NTSB to be “unha atención visual inadecuada dos pilotos de ámbalas dúas aeronaves que resultou na súa falta de ver e evitar o tráfico que se achegaba. Un factor relacionado co accidente foi o brillo do sol, que reduciu a visión do piloto da Cessna 172”.
Escravo moribundo
thumb|Escravo moribundo de [[Michelangelo no Louvre.]] Escravo moribundo, é unha escultura de mármore branco creada cara a 1513 polo escultor renacentista Michelangelo. Xunto con outra do mesmo autor, chamada Escravo rebelde, atópase no Museo do Louvre en París. Ten unhas medidas de 229 centímetros de altura.
Michelangelo comezou esta escultura despois da realización da pintura para a bóveda da Capela Sistina. Estaba destinada para formar parte do grupo escultórico da tumba do papa Xulio II, que había de colocarse na parte inferior do monumento.
Poquita Cosa
Poquita Cosa foi un semanario editado en Vigo en 1892.
Historia e características
Subtitulado Semanario juvenil, apareceu o 5 de xullo de 1892. Estaba dirixido por Jaime Solá Mestre. Cesou a súa publicación aos dous meses e foi substituído por Vigo Juvenil.
Béla Kun
miniatura|Béla Kun en 1923.
Traxectoria
Nado no seo dunha familia burguesa xudía non practicante en Szilágycseh (daquela pertencente a Hungría, actualmente en Transilvania). Na súa infancia recibiu frecuentes malleiras de seu pai, un notario alcólico da cidade. Estudou nun reputado instituto, onde recibiu apoio especial polo seu baixo nivel académico, subsistindo a familia en pobreza. Kun, problemático na escola, abandona os seus estudos universitarios de avogado para traballar como xornalista.
miniatura|esquerda|Béla Kun durante a revolución de 1919.
Volto a Hungría, liderou o levantamento revolucionario contra o presidente Károlyi. Foi brutalmente torturado o que fixo que fose admirado como un heroe polas masas populares de esquerdas. En 1919 dirixiu un réxime socialista proclamado como República Soviética Húngara o 21 de marzo. Realizou reformas no dereito de propiedade e nacionalizou o sector financeiro, a industria e o transporte.
Impuxo, así mesmo, o que se denominou o terror roxo tras o intento de golpe de estado contrarrevolucionario do 24 de xuño. En política exterior chegou a impoñer un réxime comunista en Eslovaquia e embarcouse nunha guerra con Romanía por mor de recuperar os territorios arrebatados tras a disolución do Imperio Austrohúngaro cuxo fracaso foi factor decisivo para a súa caída o 1 de agosto.
Refuxiado na Unión Soviética, desempeñou a presidencia do consello de Crimea onde ordenou varias execucións contra militares malia a promesa previa de garantirlles a vida. Transferido a Alemaña, impulsou un fracasado golpe de estado. Implicouse na Internacional Comunista ata que desapareceu polas purgas de Stalin tras ser internado nun gulag.
Castrovite, Orazo, A Estrada
Castrovite é un lugar da parroquia de Orazo, no concello da Estrada. Segundo o IGE en 2010 tiña 75 habitantes (29 mulleres e 36 homes).
Flannery O'Connor
Flannery O'Connor, nada en Savannah (Xeorxia) o 25 de marzo de 1925 e finada en Milledgeville o 3 de agosto de 1964, foi unha escritora estadounidense do século XX. Foi autora de dúas novelas, 32 relatos e publicou tamén ensaios e recensións.
Lei de Stang
A lei de Stang é unha lei fonolóxica protoindoeuropea que recibe o seu nome do lingüista noruegués Christian Stang. A lei goberna as secuencias finais de palabra en vogal, seguida dunha laringal ou unha semivogal */y/ ou */w/, seguida de nasal. Segundo esta lei estas secuencias simplifícanse de xeito que as laringais ou as semivogais desaparecen, con alongamento compensatorio da vogal precedente.
Formulación
Esta regra adoita citarse da seguinte forma: *Vwm > *Vːm
Moroni
Moroni (en árabe موروني Mūrūnī) é a cidade máis grande das Comores, e a súa capital dende 1962. O nome "Moroni" provén de "Oundroni", que significa benestar, felicidade. A súa capital municipal, Badjanani, provén á súa vez das palabras árabes "Bab" (portas) e "Djannat" (paraíso), isto é, porta do paraíso.
Xeografía
miniatura|dereita|Praia en Itsendra, localidade próxima a Moroni.
Historia
Moroni era a capital do sultanato de Bambao. Alberga unha medina que estaba rodeada por unha muralla que foi destruída polos franceses no século XIX.
Converteuse na capital das Comores en 1962. Foi capital da República Federal Islámica das Comores trala independencia en 1975, e dende o 2002 é a capital da Unión das Comores.
Na cidade está a embaixada da ONU, o PNUD, a embaixada de Francia e a da China. Tamén alberga a sede do parlamento da Unión das Comores, a do Banco Central e a do conxunto dos ministerios e a administración da Unión, así como a Universidade das Comores.
Economía
Exporta entre outros produtos vainilla, coco, e café.
Transporte
O Aeroporto Internacional Príncipe Said Ibrahim (código IATA: HAH, código ICAO FMCH) ou Aeroporto Internacional de Hahaia está a uns 30 quilómetros, xunto á pequena localidade de Hahaia. Nel ten a súa base a aeroliña Air Comores International.
Tamén dispón dun porto con transporte regular ao continente africano e ás outras illas do arquipélago das Comores, así como Madagascar e outras illas do océano Índico. Este porto non é moi profundo, polo que é o porto de Mutsamudu (na illa de Anjouan) no que desembarcan os paquebotes.
Ramón Caride
Ramón Caride Ogando, nado en San Cristovo de Cea en 1957, é un escritor galego.
Traxectoria
Licenciado en Bioloxía pola Universidade de Santiago de Compostela, traballou como profesor de ensino secundario até finais do 2017 no IES Ramón Cabanillas. Animador de múltiples actividades culturais, foi o primeiro presidente da Asociación cultural A Santa Compaña de Cambados, onde reside; e un dos promotores da revista homónima. Foi columnista en xornais como El Mundo, Faro de Vigo ou O Correo Galego. Creou as series xornalísticas Blues da fronteira (La Voz de Galicia), O libro de area (Faro de Vigo), e colaborou en suplementos culturais (Galicia Literaria, Faro das Letras, La Ría del Ocio, Arousa-Un mar de cultura).
Ecuación de Schrödinger
Na mecánica cuántica, o conxunto de todos os estados posibles nun sistema descríbese por un espazo de Hilbert complexo, e calquera estado instantáneo dun sistema descríbese por un vector unitario nese espazo. Este vector unitario codifica as probabilidades dos resultados de todas as posibles medidas feitas ó sistema. Como o estado do sistema xeralmente cambia co tempo, o vector estado é unha función do tempo. Con todo, debe recordarse que os valores dun vector de estado son diferentes para distintos lugares. Noutras palabras, tamén é unha función de x (ou, tridimensionalmente, de r). A ecuación de Schrödinger dá unha descrición cuantitativa da taxa de cambio no vector estado.
Usando a notación bra-ket de Dirac, denotamos ese vector de estado instantáneo a tempo t como |ψ(t)〉. A ecuación de Schrödinger é, entón: (Schrodinger Equation)
onde i é o número imaxinario unidade, \hbar é a constante de Planck dividida por 2π(constante reducida de Plank), e o Hamiltoniano H é un operador lineal hermítico (auto-adxunto) que actúa sobre o espazo de estados. O hamiltoniano describe a enerxía total do sistema. Como coa forza na segunda lei de Newton, a súa forma exacta non a dá a ecuación de Schrödinger, e debe ser determinada de xeito independente, a partir das propiedades físicas do sistema cuántico.
Para máis información do papel dos operadores en mecánica cuántica, ver a formulación matemática da mecánica cuántica.
A ecuación de Schrödinger independente do tempo
Para cada hamiltoniano (se a enerxía potencial é independente do tempo), existe un conxunto de estados cuánticos, coñecidos como estados propios para a enerxía que satisfán a ecuación de valores propios
onde
Solucións da ecuación de Schrödinger
Pódense obter solucións analíticas da ecuación de Schrödinger independente do tempo para varios sistemas relativamente sinxelos. Estas solucións serven para entender mellor a natureza dos fenómenos cuánticos, e en ocasións son unha aproximación razoable ó comportamento de sistemas máis complexos (como en mecánica estatística aproxímanse as vibracións moleculares como osciladores harmónicos). Algunhas das solucións analíticas máis comúns son:
Con todo, para moitos sistemas non hai solución analítica á ecuación de Schrödinger. Nestes casos, hai que recorrer a solucións aproximadas, como:
Kepler-169f
Kepler-169f é un planeta extrasolar que forma parte dun sistema planetario formado polo menos por cinco planetas. Orbita a estrela denominada Kepler-169. Foi descuberto no ano 2014 pola sonda Kepler por medio de tránsito astronómico.
Escudo de Eswatini
O escudo de armas de Eswatini é un dos símbolos nacionais que representa varios elementos traidicionais da cultura do país. O león representa o "Rei" e o elefante a "Raíña nai". Ambos soportan un escudo nguni que significa "protección". Baixo o escudo, atópase o lidlabe do rei, ou a coroa de plumas, que adoita vestirse durante o Ncwala (o festival da colleita). Nunha cinta baixo o escudo atópase o lema nacional, Siyinqaba, que significa "Nós somos a fortaleza".
Andrew J. Feustel
Andrew Jay "Drew" Feustel, nado en Lancaster (Pensilvania) o 25 de agosto de 1965, é un astronauta estadounidense que formou parte das misións STS-125, STS-134 e Soiuz MS-08 e como membro da Expedición 55 e da Expedición 56 á Estación Espacial Internacional.
Traxectoria
Feustel graduouse en ciencias da terra e xeofísica pola Universidade Purdue. Ten un doutoramento en ciencias xeolóxicas, con especialización en sismoloxía, pola Universidade Queen en Kingston, Ontario, Canadá, en 1995.
Foi seleccionado pola NASA como astronauta en xullo de 2000, participando nas misións STS-125, STS-134 e Soiuz MS-08 e como membro da Expedición 5 e da Expedición 56 á Estación Espacial Internacional. Pasou un total de 225,39 días no espazo.
Cidade metropolitana de Roma Capital
miniatura|280px|Palazzo Valentini, sede institucional.
Litoral (Málaga)
Litoral é unha revista cultural fundada en Málaga en 1926 por Emilio Prados e Manuel Altolaguirre.
Historia e características
Dedicada en exclusiva á poesía nos seus comezos, o primeiro número apareceu en outono de 1926 con colaboracións de Federico García Lorca, José Bergamín, Jorge Guillén e Gerardo Diego entre outros, configurándose o que se coñece como a Xeración do 27.
No número 2, con portada do pintor Benjamín Palencia, colaboran Luis Cernuda e Ramón Gómez de la Serna. E nos sucesivos números e suplementos, Rafael Alberti, Dámaso Alonso, Vicente Aleixandre, Manuel de Falla, Juan Gris, Pablo Picasso, Salvador Dalí etc.
Cidade metropolitana de Roma Capital
A súa capital é a cidad de Roma que, ademais, é a capital da república.
Litoral (Málaga)
Historia e características
Interrompida pola Guerra Civil Española, volveu aparecer en Málaga en 1968. Na actualidade edítase en Torremolinos.
Cidade metropolitana de Roma Capital
É operativa desde o 1 de xaneiro de 2015, data en que substituíu á provincia de Roma.
A súa alcaldesa metropolitana, desde o 20 de xuño de 2016, é Virginia Raggi (M5S).
Xeografía
Ocupa unha superficie de 5 352 km² e, no ano 2018, contaba cunha poboación de 4 352 359 habitantes, polo que a súa densidade de poboación nese ano era de 813,22 hab./km².
É a cidade metropolitana máis poboada de Italia.
A área metropoliata de Roma Capital congraga a 121 municipios.
Arnoia
O topónimo galego Arnoia pode referirse a:
Can Tho
Can Tho é unha cidade situada en Delta do Mekong en Vietnam.
Papuxa gabián
A papuxa gabián (Sylvia Nisoria) é unha ave da familia das Sylviidae.
Morfoloxía e hábitos
A papuxa gabián ten unha lonxitude duns 15 cm e pesa uns 30 gramos. O corpo enteiro é de cor gris exceptuando a parte inferior máis clara e barrada, similar ó deseño dos gabiáns. Ollos amarelos. Os machos e femias non presentan diferenzas morfolóxicas. Habita en zonas de matogueiras, alimentándose de insectos, bagas e arañas.
Reprodución
A época de cría vai dende maio a xullo, consistindo a posta en 5 ou 6 ovos. O tempo de incubación sitúase ó redor dos 14 días, permanecendo os polos preto de 15 días no niño.
Distribución
Común en toda Europa Oriental, dende Polonia e Eslovenia ata as rexións dos Cáucaso. Rara en Europa Occidental e na costa Mediterránea.
The Librarian: Quest for the Spear
The Librarian: Quest for the Spear é un filme estadounidense dirixido por Peter Winther que foi estreado no 2004. É o primeiro filme da saga The Librarian.
Sinopse
Flynn Carsen, un espelido estudante atraído pola investigación arqueolóxica, consegue traballo na biblioteca de Nova York. Nos sotos do edificio descobre almacenados restos arqueolóxicos abraiantes. A súa primeira taref como bibliotecario consiste en buscar, coa axuda dunha moza destra nas artes marciais, os anacos perdidos da "Lanza do destino".
Pecíolo
O pecíolo (do latín "petiolus", forma diminutiva de "pes" "pedis", pé, tronco dunha planta) é o rabiño que une a lámina dunha folla á súa base foliar ou ao talo. Falta nas follas sésiles e pode ser unha característica determinante para a identificación da planta.
Características
O pecíolo desenvólvese na fase xerminativa da plántula, no tecido embrionario chamado hipocotilo. Do alongamento do hipocotilo xorde o cotiledón ou plúmula (tecido precursor da folla) e o terminal ou meristema apical. As células externas diferéncianse e maduran converténdose nunha capa epidérmica. Algunhas das células interiores convértense en colénquimas, proporcionando o sostén ó xove pecíolo. Os grupos de células alongadas forman as hebras provasculares. O resto do pecíolo está composto por células parenquimáticas situadas entre a epiderme e os feixes provasculares formando o córtex, xunto coas situadas dentro destes feixes, que forman a medula. miniatura|Cnicus benedictus
O parénquima que irradia entre os precursores dous feixes vasculares forma os chamados raios de medula.
Estes tecidos son os predecesores do tecido peciolar maduro e definen as funcións básicas do pecíolo:
Constitución española de 1876
miniatura|Cánovas del Castillo A Constitución española de 1876 (cuxa denominación oficial foi: Constitución da Monarquía Española) foi promulgada por Cánovas del Castillo o 30 de xuño de 1876, logo da restauración borbónica. Foi unha constitución que supuña unha mestura entre a constitución moderada de 1845 e a progresista de 1869. Tivo unha vixencia moi prolongada, ata 1931, aínda que permaneceu suspendida durante a ditadura de Primo de Rivera, que pretendeu, sen conseguilo, elaborar outra. En 1931, sería substituída pola Constitución de 1931 que abría a Segunda República.
Rexistro
O termo rexistro pode referirse a:
tamén pode definir os seguintes elementos da teoría psicanalítica lacaniana:
Feng Huo 1
Feng Huo 1, abreviadamente coñecidos como FH-1, é o nome dunha serie de satélites de comunicacións militares chineses que proporcionan comunicacións en banda C e en UHF. Os satélites son fabricados por China Aerospace Science and Technology Corp. usando o bus DFH-3 e son lanzados mediante foguetes CZ-3A. O primeiro satélite da serie foi lanzado o 25 de xaneiro de 2000 (dándoselle a designación ZX 22 ou ChinaSat 22), mentres que o segundo o foi o 12 de setembro de 2006 (ZX 22A ou ChinaSat 22A).
Prades, Tarragona
Prades é un concello de Cataluña, pertencente á provincia de Tarragona. Está localizado na comarca de Baix Camp.
Régis Wargnier
Régis Wargnier, nado en Metz o 18 de abril de 1948, é un director de cine francés, como tamén produtor, guionista, actor e compositor de música cinematográfica.
Gran Premio de Hungría de 1986
O Gran Premio de Hungría de 1986, foi unha carreira de Fórmula Un que se disputou o 10 de agosto de 1986, no recentemente construído Hungaroring. Foi a undécima carreira da tempada de 1986.
Foi o primeiro Gran Premio de Fórmula Un que se celebrou detrás da Cortina de Ferro, o primeiro Gran Premio de Hungría en 50 anos e contou cunha asistencia de 200.000 espectadores de todas partes dos países comunistas de Europa do Leste. A carreira caracterizouse pola loita entre os feroces rivais brasileiros Nelson Piquet e Ayrton Senna. Piquet, logo dun intento errado na volta anterior, logrou pasar o piloto de Lotus polo exterior cando entraron na primeira curva, e bloqueou ao contrario. Tamén foi obxecto dalgunhas críticas despois da carreira como que esqueceu dicirlle ao seu compañeiro de equipo Nigel Mansell os beneficios dun novo diferencial que proporcionaba un mellor agarre na poeira superficie esvaradiza.
Christabel Pankhurst
miniatura|Artigo de xornal editado por Christabel Pankhurst Dame Christabel Harriette Pankhurst, nada en Manchester o 22 de setembro de 1880 e finada o 13 de febreiro de 1958 nos Ánxeles, foi unha sufraxista e activista política inglesa, das consideradas como suffragettes. Foi cofundadora da Women's Social and Political Union (WSPU) e dirixiu accións militantes desde o exilio en Francia de 1912 a 1913. En 1914 apoio a guerra contra Alemaña. Despois da guerra mudouse aos Estados Unidos, onde traballou como evanxelista para o movemento Second Adventist. Obtivo a Orde do Imperio Británico.
Primeiros anos
Christabel Pankhurst foi filla da recoñecida sufraxista inglesa Emmeline Pankhurst e do seu esposo o socialista radical Richard Pankhurst. Foi irmá de Sylvia Pankhurst e Adela Pankhurst. O seu pai era avogado e a súa nai propietaria dun pequeno local. Christabel axudáballe á súa nai, que traballaba no rexistro de defuncións e nacementos na cidade de Manchester. A pesar das dificultades económicas, a súa familia sempre a apoiou para que lograse os seus obxectivos. A morte da súa nai en 1928 afectoulle moito.
Activismo
En 1905 Christabel Pankhurst interrompeu unha reunión do Partido Liberal reclamando o dereito da muller ao voto. Foi arrestada xunto coa súa compañeira sufraxista Annie Kenney. O seu arresto xerou interese nos medios, e a súa nai Emmeline empezou a incentivar con máis forza o sufraxismo a raíz do encarceramento da súa filla.
Despois de obter un grao en leis en 1906, Christabel trasladouse á sede da Unión Social e Política das Mulleres en Londres, onde adoptou o pseudónimo "Queen of the Mob". Foi arrestada novamente en 1907 e en 1909. Entre 1913 e 1914 viviu en París, Francia. Regresou a Inglaterra en 1914 fuxindo da primeira guerra mundial, e alí foi arrestada novamente. Pankhurst iniciou unha folga de fame, coa que pagou só 30 días dunha condena de 3 anos. Ao saír de prisión escribiu o libro The Great Scourge and How to End It. Nos anos seguintes continuou traballando incansablemente polos dereitos da muller, logrando progresos significativos.
Abandonou Inglaterra en 1921, e trasladouse aos Estados Unidos onde exerceu como evanxelista. Regresou ao Reino Unido onde foi incluída na Orde do Imperio Británico en 1936. Coa chegada da segunda guerra mundial, Christabel retornou a Norteamérica, para vivir nos Ánxeles, California.
Na cultura popular
Christabel Pankhurst foi personificada pola actriz Patricia Quinn na serie da BBC de 1974 Shoulder to Shoulder.
Kim Possible
Kim Possible é unha serie de animación infantil americana emitida por Disney Channel desde o 7 de xuño de 2002 ata o 15 de abril de 2005 cun total de 64 episodios emitidos, outros 22 están en produción para seren emitidos a fins de 2006.
O primeiro episodio da serie foi un dos máis vistos de Disney Channel nos Estados Unidos e en 2005 gañou un Emmy
O argumento da serie céntrase nunha adolescente chamada Kim (Nome completo Kimberly Ann Possible), quen ten a miúdo que cruza-lo globo para rescatar xente, deter crimes ou loitar cos superviláns sen esquecer ir a clase no instituto de Middleton, remata-los seus deberes sen esquecer a familia. Para axudala conta con amigos como Ron Stoppable e a súa fiel mascota Rufus, un rato rasurado. O programa oriéntase cara a acción, pero tamén ten unha atmosfera cómica e unha gran serie de sucesos paradoxais e clichés do xénero de axente secreto.
Keith Ferguson
Keith James Ferguson, nado nos Ánxeles (California) o 26 de febreiro de 1972, é un actor de voz estadounidense. É máis coñecido polos seus papeis como Bloo en Foster's Home for Imaginary Friends, Basch fon Ronsenburg en Final Fantasy XII, Marluxia en Kingdom Hearts, Lord Hater en Wander Over Yonder, Lord Saladin en Destiny e Destiny 2 Reaper en Overwatch. Tamén colaborou en dar voz imitando interpretacións doutros actores, como a voz de Han Solo e Indiana Jones en Robot Chicken (en substitución de Harrison Ford) e Lightning McQueen nos videoxogos e curtametraxes de Cars (en substitución de Owen Wilson).
Linguaxe científica
A linguaxe científica é unha aplicación do sistema codificado da linguaxe humana en continua oposición coa linguaxe empregada noutros rexistros formais (linguaxe literaria) e cos rexistros informais.
A linguaxe da ciencia e a linguaxe da literatura
É doado distinguir entre a linguaxe da ciencia e a linguaxe da literatura. A linguaxe científica ideal é puramente denotativa, cousa que se observa claramente no feito de que a terminoloxía careza de plano do contido, é unha linguaxe universal. Mentres tanto, a linguaxe literaria é connotativa e dista moito de ser soamente designativa.
Por outra banda, na linguaxe literaria faise fincapé no signo mediante técnicas coma a aliteración, a paronomasia etc. Na científica é crucial a representación da realidade extralingüística.
O profesor Luís Daviña Facal, entre outros científicos como Manuel-Luís Casalderrey, leva tempo reclamando a atención de lingüistas e científicos sobre o uso irregular do léxico científico, moitas veces utilizado de forma incorrecta ou imprecisa por uns (que descoñecen os aspectos técnicos) e por outros (que descoñecen os aspectos lingüísticos).
António Leal Moreira
António Leal Moreira, nado en Abrantes o 30 de xuño de 1758 e finado en Lisboa o 26 de novembro de 1819, foi un compositor portugués.
As Merelas, Fisteus, Curtis
As Merelas é un lugar da parroquia de Fisteus no concello coruñés de Curtis da comarca de Betanzos. Segundo o IGE en 2011 tiña 29 habitantes, deles 15 eran homes e 14 eran mulleres, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 37 habitantes.
António Leal Moreira
Vida
O 30 de xuño de 1766, António Leal entrou no Seminario da Patriarcal de Lisboa, onde foi alumno de João de Sousa Carvalho. En 1775 converteuse no asistente do seu profesor e organista e en 1787 convértese en mestre de capela. O 19 de maio de 1777 realizou o seu primeiro traballo sacro, a "Missa do Espírito Santo", que foi cantada durante a aclamación da raíña María I de Portugal. O 8 de agosto do mesmo ano foi admitido como membro da unión de músicos de Lisboa, a Irmandade de Santa Cecília. A maior parte da súa música sacra foi composta para a Capela Real, e dende 1782 comezou a escribir serenatas, que se representaban nos pazos de Queluz e Ajuda.
En 1790 converteuse no director musical do Teatro da Rúa dos Condes, onde estaban a representar óperas italianas. Tres anos despois, no pazo do financiador Anselmo José da Cruz Sobral, en Lisboa, estreou o drama Il natale augusto. Entre os cantantes que participaron cómpre destacar a mezzosoprano portuguesa Luísa Todi.
Aplacóforos
O dos aplacóforos (Aplacophora) son unha antiga clase do filo dos moluscos, subfilo dos aculíferos. Aínda que antigamente se consideraba monofilético, hoxe se considera un grupo parafilético, xa que os dous subgrupos que incluía (Caudofoveata e Solenogastres) só teñen en común a ausencia de cuncha, non compartindo ningunha apomorfía.
Características
Existen ao redor de 250 especies. Teñen espículas calcarias. Carecen de ollos e de tentáculos, pero teñen unha amósega pedal que se cre que ten a mesma orixe que o pé doutros moluscos.
Algúns destes moluscos viven en anemones de mar e corais, e se encontran a máis de 200 m de profundidade.
Descrición
A clase foi definida en 1876 polo zoólogo alemán, nacionalizado brasileiro Hermann von Ihering.
Clasificación
A clasificación clásica comprendía as dúas ordes seguintes:
Tunja
Tunja é un concello colombiano, capital do departamento de Boyacá, que se atopa sobre a cordilleira oriental dos Andes, a 130 km ó nordés de Bogotá. É a cidade capital máis alta do país. Tunja foi construída sobre Hunza, unha das capitais da confederación muisca o 6 de agosto de 1539. Co seu título de cidade outorgado pola coroa española, Tunja chegou a converterse nun fortín para colonos emigrantes de Castela, Estremadura e Andalucía, e un dos maiores centros administrativos, xudiciais, políticos e culturais do país. Durante o axitado período da independencia, constituíuse como capital da República de Tunja o 9 de decembro de 1811.
Tunja alberga un conxunto monumental protexido no seu Centro Histórico e declarado patrimonio da Nación en 1959. Ó longo da súa historia, Tunja foi recoñecida como un importante centro literario, científico, cultural e histórico. É considerada como a cidade Universitaria de Colombia, e é a sede de eventos de carácter internacional como o Festival Internacional da Cultura de Boyacá e do Aguinaldo Boyacense.
Tunja é igualmente a cidade máis segura de Colombia segundo o informe presentado polo Centro Internacional para a Prevención da Criminalidade. En canto á economía segundo o DANE, o desenvolvemento recente de infraestrutura e da industria da construción contribuíron a un aumento do PIB de 4.0% en 2014.
Etimoloxía
O seu nome actual derívase do termo Hunza, ou tamén Junza ou Tchunza Nunca se lle deu oficialmente o nome de Santiago de Tunja. Esta denominación xorde da primeira división en parroquias que tivo a cidade, que a organizou na parroquia da nosa Señora das Neves, ó norte; Santa Bárbara, ó sur, e Santiago de Tunja, no centro. O patrón da cidade de Tunja e da Catedral é o Apóstolo Santiago o Maior. Por iso adquire o nome de Parroquia de Santiago de Tunja.
Idade de Ferro británica
miniatura|Reconstrución dunha vivenda da Idade de Ferro (Gales). miniatura|dereita|Puñais de ferro. A Idade de Ferro británica é o nome convencional usado na arqueoloxía da illa de Gran Bretaña, para referirse ás fases da Prehistoria e Protohistoria da cultura da Idade de Ferro, excluíndo tradicionalmente a Prehistoria de Irlanda que tivo unha cultura da Idade de Ferro de seu.
A Idade de Ferro británica durou teoricamente dende o primeiro uso importante do ferro para facer ferramentas e armas en Gran Bretaña ata a romanización da metade sur da illa. Esta cultura romanizada da chamada Gran Bretaña romana foi a que suplantou á Idade de Ferro británica. A Idade de Ferro irlandesa rematou coa chegada do cristianismo.
As tribos que poboaban a illa pertencían a ampla cultura celta, máis especificamente á chamada cultura celta insular (en contraste coa cultura celta non insular propia dos pobos do continente como os galos e os celtiberos). As linguas britónicas e goidélicas forman parte do subgrupo celta insular que está dentro das linguas célticas. O termo lingüístico "celta" non ten unha implicación de unidade cultural sostible que conecte a Galia coas Illas Británicas ó longo da Idade de Ferro.
San Breixo de Parga, Guitiriz
San Breixo de Parga é unha parroquia que se localiza ó sueste do concello de Guitiriz, a uns 8,4 km aproximadamente do núcleo municipal. Segundo o IGE en 2012 tiña 94 habitantes (46 mulleres e 48 homes) distribuídos en 14 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 114 habitantes.
Patrimonio
A capela e a ponte de Santo Alberte sitúanse no medio dunha fraga. A capela é do século XIII mentres que a ponte data do século XIV. Existe tamén unha fonte. Aquí celébrase anualmente a famosa romaxe de Santo Alberte. Parece ser que neste lugar houbo un hospital ao servizo dos peregrinos que se dirixían a Santiago de Compostela.
Garza pequena
miniatura|Ovos de Ixobrychus minutus. A garza pequena (Ixobrychus minutus) é un ave da familia das garzas (Ardeidae).
Reprodución
A reprodución faina durante o verán, dos meses de maio a xullo. Os ovos son chocados durante 16-19 días. Os polos voas ás 7-9 días. O niño está situado entre as matogueiras.
Estevo Uroš IV Dušan
Estevo Uroš IV Dušan o Poderoso (en serbio latino Stjepan Uroš IV Dušan Silni, serbio cirílico Стефан Урош IV Душан Силни) nado aproximadamente en 1308 e finado o 20 de decembro de 1355, foi rei de Serbia desde o 8 de setembro de 1331 e emperador dos Serbios e os Gregos desde o 16 de abril de 1346 até a súa morte.
Promoveu a Igrexa Ortodoxa serbia dun arcebispado a un patriarcado, terminou a construción do mosteiro de Visoki Dečani e fundou o mosteiro dos Santos Arcanxos, así como outros.
Baixo o seu goberno Serbia chegou ao seu cénit territorial, económico, político e cultural, e a súa morte en 1355 está considerada como o fin da resistencia cristiá ao avance do Imperio otomán, e da caída posterior da Igrexa Ortodoxa oriental na rexión.
A vida súa como gobernante transcorreu nun panorama político complicado e turbulento. Os serbios vivían o avance dos turcos otománs por Anatolia cara aos restos do decadente imperio de Constantinopla, herdeiro do Imperio bizantino.
Ao mesmo tempo, no norte, os húngaros aparecían como unha nación emerxente en Europa, até o punto de competir, e mesturarse, co Sacro Imperio Romano Xermánico.
O resto dos Balcáns era un caos político, dividido en catro potencias principais: o Despotado de Epiro, os antigos ducados francos de Acaia e Atenas, o Imperio búlgaro e as posesións venecianas.
Morea e Tracia seguían pertencendo ao imperio grego, mentres que o norte de Macedonia disputábase entre os bizantinos, os búlgaros e os serbios.
Papuxa sarda
A papuxa sarda (Sylvia sarda) é unha ave da familia das Sylviidae.
Estevo Uroš IV Dušan
Primeira etapa de goberno
Como o seu pai, Estevo VIII Uroš III Dečanski, que era o lexítimo rei de Serbia, estaba cego e, segundo parece, non tiña grandes ambicións de poder, Uroš Dušan, coa axuda dos nobres serbios, que era partidarios da guerra contra os bizantinos, desexosos de teren posesións en Tracia e Macedonia, mentres que Uroš III Dečanski era aliado dos gregos, Dušan, grazas a unha intriga palaciana, conseguiu o trono en 1331.
Papuxa sarda
Morfoloxía e Hábitos
A papuxa sarda ten unha lonxitude duns 13,5 cm. O corpo enteiro é de cor agrisada, case azulado no caso dos machos. Normalmente coa cola erguida e cunha carúncula ocular tipicamente vermella. Habita en zonas de ladeiras e monte baixo.
Distribución
Localizada unicamente en Córsega, Sardeña e outras illas do Mediterráneo Occidental. Inverna ocasionalmente na costa alxeriana e tunesina. Algunhas fontes consideran os exemplares localizados nas Illas Baleares coma unha subespecie propia (Sylvia sarda baleárica), mentres que outras considérana unha variante local da mesma especie.
Estevo Uroš IV Dušan
Primeira etapa de goberno
Dušan, segundo o pactado coa nobreza eslava, comezou o seu reinado atacando aos gregos en Macedonia, coa axuda dun militar bizantino renegado que o axudou a capturar Prilep, Ohrid, Vardar e Kastoriá, entre outras cidades de Macedonia.
A diplomacia bizantina, porén, conseguiu volver contra Serbia ao rei húngaro, desexoso de conquistar a rexión de Rascia para Hungría. Pechouse así a primeira etapa guerreira de Estevo Dušan contra Bizancio, concluída cunha paz moi custosa, aínda que logrou reter para si algunhas cidades do norte de Macedonia, e iniciou unha etapa de guerra no norte de Serbia.
A fronteira norte
Posteriormente, os serbios lanzaron unha contraofensiva contra os húngaros (1335) expulsándoos de Rascia, e conquistando a rexión serbia baixo control húngaro (a Mesia medieval). Durante os anos seguintes, desenvolveuse un conflito por manter esta posesión, que finalizou cunha paz que supuxo unha derrota para os húngaros.
Porén, a raíz dunha guerra civil no Imperio bizantino na que Dušan tomou parte, desenvolveuse un novo conflito contra Luís I de Hungría, da dinastía francesa de Anjou, que culminou coa inesperada vitoria dos serbios. Máis tarde o conflito reaparecería, pero os húngaros non lograrían volver a controlar a rexión de Mesia durante o reinado de Dušan.
Guerra grega e expansión cara ao sur
miniatura|250px|Serbia durante o reinado do Tsar Dšuan o Forte, ca. [[1350.]] Mediante unha audaz política exterior, aproveitando as discordias existentes no Imperio Bizantino, conquistou Macedonia, Albania, Epiro, Etolia e Tesalia, duplicando o tamaño do antigo reino, anexionando territorios ao sur, sueste e leste, a expensas de Bizancio. Estas conquistas permitíronlle atribuírse o título de Tsar dos serbios e dos gregos, que se autoatribuíu en 1345 en Serres, sendo solemnemente coroado en Skopje o 16 de abril de 1346 polo creado pouco tempo antes Patriarca serbio Joanikie II, coa axuda do Patriarca búlgaro Simeón e o arcebispo de Ohrid, Nicolás (porque aproveitara tamén o seu poder para crear un patriarcado independente para a Igrexa serbia ese mesmo ano de 1346).