cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Atlas Lingüístico da Península Ibérica
O Atlas Lingüístico da Península Ibérica (ALPI) é un proxecto de atlas lingüístico concibido en 1914 por Ramón Menéndez Pidal e encargado ó seu discípulo Tomás Navarro Tomás. O proxecto baseouse nuns cadernos de enquisa elaborados en 1930-31, e 3 equipos de enquisadores encargáronse de recoller os datos correspondentes a eses cadernos en 527 puntos de enquisa, xeralmente poboacións pequenas, previamente seleccionadas para cubrir do xeito máis completo posible todas as variantes lingüísticas da Península Ibérica, Rosellón e Baleares, agás a área de lingua éuscara. Non se incluíron as illas Canarias, as Azores nin Madeira. A meirande parte do traballo de enquisa realizouse entre 1931 e 1935, e o resto completouse entre 1947 e 1954.
Seguindo a metodoloxía habitual dos primeiros atlas lingüísticos, en cada punto de enquisa (vila ou aldea) escollíase un informador, preferíndose que fose natural do lugar, que tivese saído pouco del, que tivese pouca instrución e que fose de idade madura. Deste xeito esperábase recoller as características máis xenuínas da fala de cada lugar. A continuación pedíase ó informador que dese a expresión habitual no lugar para unha serie de palabras e frases (definidos na enquisa) e a súa resposta era copiada por medio de transcrición fonética. Esta transcrición é sumamente detallista, con niveis de diferenciación fonética moi superiores, por exemplo, ós do Alfabeto Fonético Internacional.
Os enquisadores foron os seguintes:
A partir dos resultados das enquisas, estaba previsto elaborar o Atlas propiamente dito, en 10 tomos, pero finalmente só o primeiro tomo viu a luz.
Desventuras do ALPI
Os traballos de enquisa tiveron que ser interrompidos a consecuencia da guerra civil española de 1936-39. Tomás Navarro Tomás tivo que exiliarse, e levou consigo os materiais do ALPI.
Un dos enquisadores, Aníbal Otero, foi acusado de espionaxe, aparentemente polo feito de usar signos de transcrición fonética nos seus cadernos de enquisa, e condenado a morte. Máis tarde foi amnistiado, e permaneceu en prisión ata 1941.
En 1951 os materiais foron devoltos a España, por mediación do CSIC, tras pactarse que se acabarían as enquisas pendentes e se publicaría o Atlas.
En 2007 emprendeuse un proxecto internacional, coordinado polo Centro de Humanidades y Ciencias Sociales do Consello Superior de Investigacións Científicas, para elaborar unha edición dixital completa de todos os materiais recadados para o ALPI. O proxecto está coordinado pola investigadora do CSIC Pilar García Mouton e nel participan Inés Fernández-Ordóñez (Universidade Autónoma de Madrid - Real Academia Española), David Heap (University of Western Ontario), Maria Pilar Perea (Universidade de Barcelona), João Saramago (Centro de Linguística, Universidade de Lisboa) e Xulio Sousa (Instituto da Lingua Galega da Universidade de Santiago de Compostela).
Walter Tavares
Walter Samuel Tavares da Veiga, coñecido como Edy Tavares, nado o 22 de marzo de 1992 en Maio, é un xogador de baloncesto profesional caboverdiano. Con 2.21 metros de altura xoga de pivote. Pertence ao persoal do Real Madrid da liga ACB e é internacional coa selección de baloncesto de Cabo Verde.
Foi elixido no Draft da NBA de 2014 no posto 43º de segunda rolda polos Atlanta Hawks, cos que xogou 11 partidos.
Inicios
Até os 17 anos Tavares non xogara ao baloncesto. Un comerciante alemán veciño da súa familia púxoo en contacto cos responsables da canteira do CB Gran Canaria e tras unha proba, en 2009 incorpórase a devandito club.
ACB
Na tempada 2013/14 intégrase plenamente no primeiro persoal promediando 21 minutos e 7 puntos na liga regular. Ao final de dita liga regular foi elixido dentro do mellor quinteto novo da liga.
O 27 de xuño de 2014 foi elixido no posto 43º do draft da NBA de 2014 polos Atlanta Hawks. Unhas semanas máis tarde participou na liga de verán de Las Vegas con devandito equipo. Con todo a seguinte tempada continúa no CB Gran Canaria, mellorando os seus números, 7,8 puntos, 8,1 rebotes e 13,4 de valoración, a máis diso liderar a clasificación de tapóns con 1,8 por partido.
Foi elixido MVP da primeira xornada do Last 32 da Eurocup ao sumar 40 puntos de valoración na vitoria sobre o Dinamo Sassari. Tras unha boa actuación nas semifinais, sendo elixido MVP do partido de ida no que anotou 12 puntos e capturou 11 rebotes fronte ao UNICS Kazan. Por último obtén o subcampionato da Eurocup 2014-15, sendo incluído no quinteto ideal do torneo.
Atlanta Hawks
Ao finalizar a tempada anuncia a súa incorporación aos Hawks para a tempada 2015-16 da NBA. O seu debut na NBA produciuse o 29 de outubro de 2015, xogando un minuto contra os New York Knicks, desta forma convértese no primeiro caboverdiano en xogar na liga estadounidense. Con todo, ao pouco de empezar a tempada, foi asignado aos Austin Spurs da NBA D-League, aínda que os Hawks chamárono de novo ao primeiro equipo días despois.
Raptors 905
O resto da tempada pásao cedido en Austin, de maneira que acumula só 11 partidos NBA. Tras as ligas de verán e xogar un primeiro partido na tempada 2016-1, é cortado deixando os Hawks o 31 de outubro de 2016. Pouco despois, o 12 de novembro incorpórase aos Raptors 905, equipo do D-League vinculado aos Toronto Raptors. No mes de febreiro foi designado para participar no All-Star Game 2017 da NBA D-League que se disputou en New Orleans.
O 25 de marzo na vitoria ante os Erie Bayhawks, Tavares asinou o primeiro triplo-dobre da súa carreira, con 15 puntos, 11 rebotes e 12 tapóns, quedándose a 2 da marca da liga. Fai unha boa tempada no D-League, promediando 9,8 puntos, 8 rebotes e 3 tapóns e recibe os premios de Mellor Defensor da NBA D-League e Mellor Quinteto da NBA D-League.
Cleveland Cavaliers
Aínda sen terminar a tempada, en abril, deixa aos Raptors 905 para volver á NBA, incorporándose aos Cleveland Cavaliers como de substituto de Larry Sanders antes do comezo dos play offs. Debuta cos Cavaliers no último partido da tempada regular, sumando 24 minutos nos que logra colocar seis tapóns aos Toronto Raptors.
En outubro de 2017, pouco antes de comezar a tempada 2017-18, foi cortado polos Cavs.
Real Madrid
En novembro de 2017, Tavares chegou a un acordo co Real Madrid da liga Endesa. O xogador vinculouse ao club branco até o final da tempada 2019–20.
Selección
Foi internacional coa selección de Cabo Verde, participando no Afrobasket 2013.
Tyrone Grant
Tyrone Jeremy Grant, nado o 24 de xaneiro de 1977 en Brooklyn, Nova York, é un xogador profesional de baloncesto estadounidense de orixe barbadense. Cunha estatura de 2,02 metros xogaba na posición de ala-pivote.
Eleccións municipais en Culleredo
Corporacións democráticas en Culleredo desde a aprobación da Constitución de 1978.
miniatura|[[Galería de imaxes de casas dos concellos de Galicia|Casa do concello de Culleredo]]
miniatura|dereita|Julio Sacristán de Diego
Goberno en minoría.
Maioría absoluta.
Claas
Class é unha marca alemá de maquinaria agrícola fundada en 1913 por August Claas en Clarholz, Westfalia.
Historia
miniatura|esquerda|Claas Xerion. En 1913 fúndase a empresa e en 1914 August, Franz júnior e Bernhard Claas póñenlle o nome de irmáns CLAAS. A empresa medrou coa fabricación de empacadoras e colleitadoras agrícolas. En 2003, mercou unha maioría do accionariado da fábrica de tractores de Renault; en 2008, acabaría por mercar todo o negocio. miniatura|Vídeo de dron de CLAAS Tucano 430 (2022)
Vilamarín, Mabegondo, Abegondo
Vilamarín é un lugar da parroquia de Mabegondo no concello coruñés de Abegondo, na comarca da Coruña. Tiña 52 habitantes no ano 2016 segundo datos do INE, dos cales 27 eran homes e 25 mulleres.
Rock'n Roll (filme de 2017)
Rock 'n Roll é unha comedia francesa escrita e dirixida por Guillaume Canet en 2017.
Argumento
Guillaume Canet, actor, de 43 anos de idade, leva a vista atrás cando a súa nova compañeira de elenco lle di que xa non é un obxecto de desexo para as mulleres da xeración máis nova, algo que como actor pode ter repercusións no seu traballo. A razón desta perda de atracción é a súa vida familiar ordenada con Marion Cotillard, o seu fillo Lucien, a súa casa de campo, a súa paixón polos cabalos. Guilleume comprende que debe facer o posible para mudar esa imaxe ordinaria por outra realmente máis sexy.
Elenco
miniatura|Marion Cotillard en 2017
Serranía de Ronda
250px|miniatura|Situación da comarca en [[Andalucía.]] A Serranía de Ronda é unha comarca española pertencente á provincia de Málaga, no sur de Andalucía.
Rock'n Roll (filme de 2017)
Produción
dereita|miniatura|Guillaume Canet en 2015. Guillaume Canet quería, logo de varios anos pensando niso, desenvolver o proxecto, ao primeiro pensou na forma de falso documental sobre as pantasmas xerados pola notoriedade . Mais decidiu abandonar esta idea logo da estrea de   I'm Still Here (Casey Affleck, 2010), filme no que Joaquin Phoenix presentou a súa nova vida de rapeiro, era xusto o documental que quería facer Canet. Decidiu cambiar a perspectiva, inspirándose na súa propia vida e na súa relación con Marion Cotillard para facer unha curtametraxe.
Ángel Llanos
Ángel Llanos González, nado en Vigo o 24 de xuño de 1915 e finado ibídem o 16 de outubro de 2012, foi un fotoxornalista galego.
Traxectoria
Fillo e neto de fotógrafos, tivo unha dilatadísima actividade profesional, mesmo durante a Guerra Civil Española.
Tras anos de infrutuosas negociacións co Concello de Vigo, o fondo fotográfico Arquivo Ángel LLanos, de preto dun millón de imaxes, foi vendido no ano 2009 á Consellería de Cultura por 180.305 euros, con destino ao Museo Etnolóxico de Ribadavia, pendente da apertura en Vigo do Centro Galego de Fotografía, proxecto que non callou pois finalmente en Vigo abriu o Centro de Arte Fotográfica municipal.
Igrexa de Grecia
A Igrexa de Grecia (en Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, Ekklisia tis Ellados), é unha das igrexas ortodoxas autocéfalas, en comuñón co resto da Igrexa ortodoxa. O seu territorio canónico limítase ás fronteiras de Grecia previas ás guerras balcánicas (a "vella Grecia"), sendo o resto de Grecia (as "Novas Terras", Creta e o Dodecaneso) xurisdición da Igrexa ortodoxa de Constantinopla. Porén, moitas destas terras son na práctica administradas como parte da Igrexa de Grecia, logo dun acordo entre as dúas igrexas. O primado da Igrexa de Grecia é o arcebispo de Atenas e toda Grecia.
Tierra de Barros
A Tierra de Barros é unha comarca situada no centro da provincia de Badaxoz, en Estremadura, entre as veigas do río Guadiana e os contrafortes montañosos de Serra Morena. A súa capital é Almendralexo.
Recibe o seu nome das características especiais da súa terra arxilosa e loura que, transformada en barro e moldeada, constitúe o medio de vida e costume das localidades da contorna.
É unha das comarcas máis prósperas de Estremadura e a súa principal fonte de ingresos é a produción agrícola de secaño, especialmente viñas e oliveirais, aínda que cunha crecente industria de transformación.
José Joaquín Martínez Sieso
José Joaquín Martínez Sieso, nado en Bilbao, Biscaia, o 13 de abril de 1957, foi o sexto presidente da comunidade autónoma de Cantabria, e o primeiro nacido fóra do seu territorio.
Biografía
Naceu en Bilbao o 13 de abril de 1957, aínda que uns días máis tarde foi levado ao municipio cántabro de Limpias.
Licenciouse en Dereito pola Universidade de Deusto e MBA polo Instituto de Empresa de Madrid. Durante o V Congreso Rexional do Partido Popular de Cantabria, celebrado no ano 1995 foi elixido membro da executiva do partido.
Nas eleccións autonómicas do mesmo ano, obtivo unha maioría simple con 13 deputados. Co apoio do PRC, Joaquín Martínez Sieso é investido presidente de Cantabria. Desta forma asume a difícil tarefa de emprender goberno en minoría (13 do PP máis 6 do PRC), pois precisábanse 20 escanos para gobernar en maioría. Joaquín Martínez Sieso preferiu pactar cos rexionalistas que coa UPCA do polémico Juan Hormaechea.
Nas eleccións autonómicas do 13 de xuño de 1999 é reelixido presidente do Goberno de Cantabria de novo co apoio do PRC, pois facíalle falta para gobernar en maioría. Nas eleccións autonómicas do 25 de maio de 2003 vólvese presentar como candidato do Partido Popular. De novo non consegue a maioría absoluta da cámara. O PRC nesta ocasión presta o seu apoio ao PSC-PSOE e deixa fóra do Goberno de Cantabria o Partido Popular. Nas eleccións autonómicas de 2007 Joaquín Martínez Sieso xa non é o candidato do partido, o seu lugar ocúpao Ignacio Diego, que tampouco conseguiu gobernar xa que rexionalistas (PRC) e socialistas (PSC-PSOE) revalidaron o pacto.
Sergei Agababov
Sergei Artemovich Agababov, nado en Makhachkala o 25 de outubro de 1926 e finado en Moscova o 23 de outubro de 1959, foi un compositor soviético daguestaní.
Traxectoria
Estudou teoría musical con Gotfrid Hasanov na escola de música do Daguestán, graduándose en 1951 e compoñendo as súas primeiras cancións. En 1952 entrou no Conservatorio de Moscova, estudando composición con Anatoli Alexandrov, durante eses anos compuxo inspirándose no folclore da súa terra natal o que deu como resultado a suite sinfónica e vocal "Canción do Daguestán" en seis partes así como outras obras orquestrais e para piano. Despois de se graduar compuxo cantatas e cancións baseadas en poemas, e algunhas tornáronse en populares e mais tamén cancións para nenos. En 1958 e 1959 publicou en periódicos da rexión un traballo sobre a música popular daguestaní, que se editou postumamente en libro en 1960 tras a súa morte nun accidente aéreo.
Skjaldmö
Unha skjaldmö (skjaldmær en islandés, sköldmö en sueco), ou doncela guerreira, era, segundo a mitoloxía nórdica, unha virxe que elixe loitar coma un guerreiro. Adoitan mencionarse nas sagas literarias como saga Hervarar e na Gesta Danorum. miniatura|esquerda|350px|Hervor morrendo logo dunha liorta cos [[hunos. É unha pintura de Peter Nicolai Arbo.]]
De acordo coa enciclopedia sueca Nordisk familjebok, as skjaldmö aparecen tamén en historias doutras nacións xermanas: os godos, e as tribos dos cimbros e marcómanos. Elas foron a inspiración para as valquirias e tamén a inspiración de J. R. R. Tolkien para o personaxe Éowyn, chamada «shieldmaiden of Rohan» (expresión na que shieldmaiden equivale a skjaldmö en inglés).
Exemplos de nomes de doncelas guerreiras nomeadas en sagas nórdicas inclúen a Brynhildr na saga Volsunga, Hervor na saga Hervarar, a princesa sueca Thornbjörg en Hrólfs saga Gautrekssonar e Hed, Visna e Veborg na Gesta Danorum. Segundo Saxo Grammaticus, 300 doncelas guerreiras pelexaron do lado danés na loita de Brávellir.
Galería de imaxes de casas dos concellos da provincia de Pontevedra
Galería de imaxes de casas dos concellos da provincia de Pontevedra.
Aleks Syntek
Raúl Alejandro Escajadillo Peña, de nome artístico Aleks Syntek, nado en Mérida (Iucatán) o 29 de setembro de 1969, é un músico, compositor e cantante mexicano, gañador de tres nomeamentos os premios Grammy, 3 Billboard Awards, 2 MTV Nominations e The Mexican Elton John “The King of Mexican Pop”.
Traxectoria
Iniciouse tocando a guitarra os 6 anos de idade. Os seus primeiros pasos profesionais no medio artístico deunos os 10 anos nun programa infatil de comedia moi popular nos oitenta chamado "Chiquilladas" onde compartía créditos con artistas como Lucero (coñecida nese anos como “Lucerito”, famosa cantante mexicana), Carlos Espejel (actor cómico mexicano) e Ginny Hoffman (actriz de teatro e cantante), entre outros. Esta curta (pois deixou o programa os 13 anos) pero importante participación axudouno moito a aprender a interactuar co publico, a fama e as cámaras de TV. Xa dende a súa curta idade, mostra importantes dotes musicais, compoñendo de maneira autodidacta co piano, incluíndo as letras das súas cancións, os 11 anos. Dous máis tarde merca un sintetizador e comeza a programar os seus primeiros sons electrónicos. É en 1984 cando se interesa de forma máis profesional na música, asumindo o pseudónimo Aleks Syntek, por "El Sinteclados", alias inventado polos seus amigos, os que lles pedía o teclado para poder compoñer as súas cancións. O "K" agregado nos seus nomes, é un tributo a Kraftwerk, agrupación de música electrónica da cal é fan.
Esta casado coa deseñadora mexicana Karen Coronado, que é irma da presentadora de televisión Ingrid Coronado, e teñen unha pequena filla chamada Natalia, a cal Aleks lle compuxo un tema co seu nome, o cal está incluído na súa produción Lección de Vuelo.
En 1985, convertese en cantante e músico profesional. En 1989 compón os temas "Muévete a mi alrededor" e "Siénteme", cantados pola mexicana Sasha Sokol. En 1990 compón os temas "Sacúdete" e "Escapar de ti" para o grupo Timbiriche. Ese mesmo ano forma unha banda chamada Aleks Syntek y la Gente Normal, o carón de Michel Rojkind (batería) e León Chiprut (guitarra) cos que grava o seu primeiro álbum: Hey Tú!, lanzando o single "Unos quieren subir", contando coa presenza vocal de Sasha Sokol no tema "Te quiero así". De todas as maneiras, Aleks continuou alternando os seus traballos independentes e a banda.
O seu terceiro álbum, Bienvenido a la vida, de 1995, é inspirado polo nacemento da súa sobriña, feito que tivo repercusión na súa sensibilidade artística. Un álbum de carga conceptual e introspectivo e de acordes máis cércanos o que sería o seu debut como solista, é o mesmo tempo o disco con menor éxito comercial para a banda, converténdose así nun disco para os verdadeiros fans. Sobresaen "La fe de antes", "Evolución" e "Bienvenido a la vida". É neste ano que León Chiprut abandona a agrupación para dedicarse entre outras cousas á fotografía, converténdose agora Aleks Syntek y La Gente Normal nun dúo.
Dous anos máis tarde, en 1997, ve a luz o seu cuarto álbum, chamado Lugar Secreto, que se gravou nos Ánxeles(California) entre agosto e setembro de 1996. Un álbum de sons electroacústicos e fusión entre o pop e acordes fortes de guitarras, creando un son máis rockero, que se elaborou coa axuda de Sabo Romo (baixista da lendaria banda de rock mexicano Caifanes). Sobresaen deste disco "Lindas criaturitas", "Volando bajo" e "Sin ti". Este é o último disco da banda, xa que Michel Rojkind decide dedicarse de cheo a súa profesión que é a arquitectura. É tamén o último disco que Aleks grava con EMI México, xa que despois é integrado na lista de músicos que gravan con Virgin, filial de EMI, o que garante un éxito comercial a nivel mundial (esta discográfica apoiou a grupos como os Sex Pistols, The Rolling Stones e The Chemical Brothers, entre outros).
Entre abril e xuño do 2001 Aleks grava De noche en la ciudad, no seu propio estudio denominado Syntek Estudio na cidade de México, o cal foi posteriormente masterizado en Nova York. Este disco marca un novo inicio na carreira discográfica de Aleks, xa que regresa a súa condición de solista. Este álbum reflicte a un Syntek cun estilo pop ben definido. Deste disco sobresaen temas como "Por volverte a ver", "De noche en la ciudad" e "Bendito tu corazón". Este disco logra que Aleks entre nas primeiras posicións dos máis vendidos noutros países como Colombia, Venezuela e Porto Rico. Isto fai que en decembro dese ano se edite un disco de edición limitada incluíndo os vídeos dos singles.
En 2003, EMI Virgin decide editar Múltiple, un álbum compilatorio composto dalgúns dos seus “jingles” máis coñecidos, versións inéditas e temas raros, que non foran publicados antes. O seu álbum de 2004, Mundo Lite contou coa presenza de Ana Torroja, Soraya e Benny Ibarra, soando moi forte "Duele el amor", a dúo con Ana Torroja, e "Te soñé". En 2005, invítano a facer o dobraxe en español na película de Pixar: Robots, onde dobra o protagonista. Ademais interpreta o tema principal desta película: "Un héroe real". En 2006 produciu o disco Me cuesta tanto olvidarte a Ana Torroja, o mesmo tempo que compoñía temas para a seguinte produción discográfica de Enrique Iglesias.
En 2007 escoitouse o primeiro single do seu novo álbum Lección de Vuelo, chamado "Intocable". O novo disco contén 11 temas, entre eles tres colaboraciones con Belanova, Jesse & Joy e Bon, dos cales un foi especialmente composto para a súa filla que acababa de nacer, "Natalia". Unha canción onde Syntek demóstranos o seu lado paternal con sentimentos que entenrecen o oído e moven cada fibra do corazón humano. No seu vídeo, Historias de danzón e de arrabal, conta coa participación dos actores mexicano Susana Zavaleta, Roberto Sosa, Julio Bracho, Liz Gallardo e Iran Castillo, así como a participación especial da cantante inglesa Joss Stone. En 2008, Aleks Syntek une a súa voz para unha versión dueto da canción "In My Arms" da australiana Kylie Minogue, onde Aleks adapta algunhas partes da canción. Este tema lanzase as radios o lunes 27 de abril e a canción será incluída na edición especial para Latinoamérica do álbum X da cantante Kylie Minogue e tamén será incluído nunha recompilación de éxitos de Aleks.
Fernando Navarrete Monteserín
Traxectoria
Comenzou aos 8 anos como solista infantil na Capela Parroquial da Igrexa de Santa Lucia da Coruña. Estudou Música e Declamación na Escola de Arte do Instituto Eusebio da Guarda da cidade, cos mestres Xosé Baldomir, Saborit e Brañas e posteriormente Canto coa mestra Bibiana De Varela. En 1920 incorporouse ao Orfeón El Eco da Coruña e obtivo unha bolsa da Deputación da Coruña para realizar estudos superiores de canto en Madrid co mestre Ignacio Tabuyo, e traballou como barítono solista do Teatro Calderón da capital. En 1929 participou na estrea mundial na Coruña e Vigo da opera galega O Mariscal do compositor Eduardo Rodríguez-Losada Rebellón e con texto de Antón Villar Ponte e Ramón Cabanillas.
Foi fundador con Castelo, De Santiago "Nito" e outros artistas e escritores coruñeses da Sociedad Lírica "Ofelia Nieto" coa que representou como barítono as zarzuelas Luisa Fernanda, La Calesera, La Fama del Tartanero e La del Manojo de Rosas no Teatro Rosalía de Castro da Coruña e nas principais cidades galegas. Participou nos recitais de Unión Radio de Madrid, levando ás ondas un extenso repertorio lírico. Fundou a agrupación ARTE (Unión de Artistas Líricos) coa que recorreu novamente Galicia representando El Huésped del Sevillano, La Dolorosa, Los Claveles, etc. En 1939 estreou no Principal de Santiago e un ano despois no Teatro Español de Madrid, a opereta Malibú con letra de Damarta e el mesmo e música da ilustre compositora galega Mili Porta.
Vocal do Centro Galego de Madrid e da asociación Miguel Fleta, accedeu por oposición ás prazas de Catedrático de Canto do Conservatorio Profesional de Música de Valencia e despois á de Catedrático de Canto Lírico e Dramático do Real Conservatorio Superior de Música de Madrid. Impartiu cursos de Técnica Vocal Superior cunha bolsa da Fundación Santiago Lope en Valencia, compaxinando a súa tarefa docente co desenvolvemento da súa carreira musical, con múltiples actuacións por España como barítono ou como director da coral Anaquiños da Terra do Centro Galego de Madrid, da coral Alalá de Veiga, do Grupo de Opera de Madrid e do coro de voces brancas Iria Flavia e a gravación de varios discos como "Airiños. Viejos Cantares de Galicia" (ORPHEO) ou "Aires Gallegos" (MONTILLA-ZAFIRO).
Eleccións municipais en Larouco
Estes foron os resultados das eleccións municipais no concello de Larouco dende 1979. miniatura|dereita|[[Galería de imaxes de casas dos concellos de Galicia|Casa do concello de Larouco]]
Fernando Navarrete Monteserín
Traxectoria
Participou nas emisións para América de Radio Nacional de España con música galega, de zarzuela e clásica e foi nomeado director da Coral Universitaria Santo Tomás de Aquino de Madrid, profesor vocal dos Padres Oblatos de Pozuelo de Alarcón, director da Compañía Joven de Zarzuela y Opera Marcos Redondo. Fundou en Madrid o centro Diagnosis vocal para a rehabilitación de voces.
Eleccións municipais en Larouco
Composición das Corporacións
Corporacións democráticas en Larouco desde a aprobación da Constitución de 1978.
Fernando Navarrete Monteserín
Traxectoria
Traduciu ao galego e puxo en escena obras como Bastián e Bastiana de Verdi e Serva Padrona de Pergolesi.
Recoñecementos
En 1987 recibiu a homenaxe da Deputación da Coruña e da Polifónica El Eco pola súa carreira artística e docente.
Anna Naklab
Annika Klose, nada en Gotinga o 14 de xullo de 1993, é unha cantante alemá coñecida polo seu nome artístico Anna Naklab.
Godofredo de Monmouth
Godofredo de Monmouth (Geoffrey of Monmouth en inglés, e Gruffudd ap Arthur ou Sieffre o Fynwy en galés) (c. 1100 - 1155) foi un crego da Idade Media, e un dos máis importantes historiadores, contribuínte ao estudo da historia británica e ao desenvolvemento das lendas do rei Artur.
Traxectoria
Descoñécese onde naceu, pero probabelmente tiña ascendencia britoa e naceu en Monmouth, en Gales. Certamente ten nexos de unión importantes con Monmouth, como suxire o seu nome, e segundo as descricións de Caerleon na Historia Regum Britanniae indica unha familiaridade con esta rexión. Estudou na Universidade de Oxford, onde coñeceu o arquidiácono Walter de Oxford. Desde aproximadamente 1129 até 1150 serviu como cóengo agostiño secular na escola de San Xurxo, castelo de Oxford, e seguramente foi profesor.
O 11 de febreiro de 1152 Godofredo é ordenado como sacerdote, e dez días despois o arcebispo Theobald consagrou a Geoffrey como bispo de San Asaph.
Obras
Godofredo de Monmouth escribiu varios libros, todos en latín, a lingua da escola e da literatura en Europa durante a Idade Media. O primeiro en aparecer foi Prophetiae Merlini (as profecías de Merlín), escrito probabelmente antes de 1135, considerado o primeiro libro escrito sobre o famoso mago noutra lingua que non fose a galesa. Antes deste libro, o mago Merlín era coñecido como "Myrddin". . As profecías contidas neste libro foron tomadas moi en serio, e incluso foron citadas tres séculos despois. . As profecías, que nun principio se publicaron de forma independente, foron incorporadas posteriormente á redacción da Historia Regum Britanniæ. .
O seguinte libro foi a Historia Regum Britanniæ (Historia dos reis de Bretaña), o seu traballo máis coñecido polos lectores modernos. O traballo relata a historia británica desde o primeiro asentamento por Bruto de Troia, descendente do heroe cabalo de troia Eneas, ata a morte de Cadwallader no século VII, pasando polas invasións de Xulio César, e unha das primeiras narracións do rei Artur. Godofredo de Monmouth advirte que a súa obra está baseada en parte nun antigo libro de Gales, aínda que poucos consideran certa esta aseveración. Gran parte do libro está baseado na obra do século IX Historia Brittonum, outra chamada Historia ecclesiastica gentis Anglorum, e a obra do século VI De Excidio Britanniæ; complementadas con lendas galesas e romanas. .
Máis tarde Godofredo de Monmouth escribiu Vita Merlini (A vida de Merlín), entre 1149 e 1151. Este é a nova versión das antigas tradicións galesas sobre Myrddin. Todos estes libros foron escritos en latín.
Segunda división española 1985/86
A tempada 1985–86 da Segunda División de España de fútbol foi a 55º edición desta competición. Comezou o 31 de agosto de 1985 e finalizou o 18 de maio de 1986. O Real Murcia proclamouse campión.
Clasificación
X = Partidos xogados; G = Partidos gañados; E = Partidos empatados; P = Partidos perdidos; GF = Goles a favor ; GC = Goles en contra; DG = Diferenza de goles; Pts = Puntos
7-Zip
7-Zip é un programa libre para a compresión de datos para sistemas Microsoft Windows ou Linux (empregando a ferramenta Wine se se quere contar coa mesma interface gráfica). Pode usarse unha interface gráfica de usuario ou desde liña de comandos.
Por defecto o programa emprega o novo formato de arquivo 7z, tamén libre, (con extensión ). Este formato usa os métodos de compresión LZMA e PPMD (máis axeitado para textos), desenvolvidos polo seu autor, e pode aplicar un filtro aos executables para aumentar a súa compresibilidade. Os arquivos 7z poden ser sólidos, a diferenza dos zip, o que mellora a compresión de conxuntos de arquivos pequenos.
Existe unha versión portátil de 7-Zip que pode ser transportada e usada desde unha memoria USB sen necesidade de instalar nunha computadora.
Thermoplasma
Thermoplasma é un xénero de arqueas da familia Thermoplasmataceae.
Actualmente o xénero Thermoplasma ten dúas especies recoñecidas: T. acidophilum e T. volcanium. T. acidophilum illouse orixinalmente dunha morea de carbón encendido a pH 2 e 59 °C. Illáronse numerosas cepas de T. volcanium en mananciais termais sulfurosos en moitos lugares do mundo. Secuenciáronse os xenomas de ambas as especies.
Século -XXII
século XXIII adC < século XXII adC > século XXI adC right |miniatura| A taboa do [[diluvio da Epopea de Gilgamesh escrita en acadio. O Gilgamesh histórico morrera séculos antes da gravación da súa epopea]] O século XXII antes de nosa era comezou o 1 de xaneiro do ano 2200 a.C. e terminou o 31 de decembro de 2101 a.C.
Desorden
Desorden é un grupo de rock procedente de Asturias en activo desde o 2003.
Pobo comanche
Os comanches son unha tribo india das chairas cuxo territorio histórico, coñecido como Comancheria, comprende o leste do actual Novo México, o sur de Colorado, nordeste de Arizona, sur de Kansas, o estado de Oklahoma e o noroeste de Texas. O pobo comanche é unha federación recoñecida baixo o nome de Nación Comanche, coa súa reserva e capital en Lawton, Oklahoma. Os comanches falan a lingua comanche, unha lingua númica da familia uto-azteca, ás veces clasificado como dialecto do shoshone.
Sant Boi de Llobregat
Sant Boi de Llobregat é un municipio e cidade catalán da provincia de Barcelona. Pertence á comarca do Baix Llobregat e forma parte da área metropolitana de Barcelona.
Xeografía
Situado no Delta do Llobregat, limita cos municipios de Santa Coloma de Cervelló ao norte, Sant Joan Despí ao nordeste, Cornellà de Llobregat ao leste, El Prat de Llobregat polo sur, Viladecans ao suroeste, e Sant Climent de Llobregat polo oeste.
Respecto á contorna natural, o territorio é bañado polas augas do río Llobregat e, a pesar de atoparse na chaira conformada polo delta destaca a montaña de Sant Ramon (293 m) e, sobre todo, Can Cartró (338 m), onde se acha o punto máis elevado do municipio, así como a Muntanyeta (72 m), que se atopa no medio da zona urbana, aínda que mantén a súa vexetación (principalmente de piñeiros) e un monte próximo ao río, lugar no que se atopaba un castelo desde o cal os musulmáns controlaron a zona na Idade Media.
Economía
Actualmente, o sector económico predominante é o terciario. Aínda que ten varios polígonos industriais na A-16 e entre a A-16 e o aeroporto, o sector primario ten unha presenza medianamente relevante. O máis característico produto local son as alcachofas, que teñen denominación de orixe "Sant Boi". Tamén os polos criados na localidade entran na denominación de orixe de El Prat.
Campionato de Galicia de fútbol 1932/33
O Campionato de Galicia da Serie A 1932/33 foi a décimo novena edición do Campionato de Galicia de fútbol organizado pola Federación Galega de Fútbol. Comezou en setembro de 1932 e rematou en novembro do mesmo ano. Os tres primeiros postos do torneo outorgaban a clasificación para a Copa de España.
Participaron o Celta de Vigo, o Eiriña Club de Fútbol, o Unión Sporting Club, o Deportivo da Coruña, o Racing Club de Ferrol e o Ourense Fútbol Club. O torneo foi disputado en forma de liga a dúas voltas. Proclamouse campión o Deportivo da Coruña, seguido na clasificación polo Racing de Ferrol e mais polo Celta de Vigo.
As Corredoiras, Meangos, Abegondo
As Corredoiras é un lugar da parroquia de Meangos no concello coruñés de Abegondo, na comarca da Coruña.
Capitolina Díaz
Capitolina Díaz Martínez, nada en Vila de Paus (Carracedelo) o 24 de agosto de 1952, é unha socióloga española especializada en Socioloxía da Educación, Socioloxía do Xénero e Metodoloxía das Ciencias Sociais. Foi a primeira directora da Unidade de Mulleres e Ciencia (2006-2008) e Directora Xeral para a Igualdade no Emprego do Goberno de España (2008-2010). Desde o 2012 é profesora da Universidade de Valencia e foi presidenta da Asociación de Mulleres Investigadoras e Tecnólogas (AMIT).
Traxectoria
Nada en Vila de Paus e criada en Ponferrada licenciouse en Socioloxía pola Universidade Complutense de Madrid doutorouse na Universidade de Londres.
Oreochromis mossambicus
O Oreochromis mossambicus é unha especie de peixe cíclido nativo do sur de África. É un peixe moi popular na acuicultura. De cor morada, esta especie chega a vivir até unha década no seu hábitat orixinal. Por mor das introdución humana, tamén é posible atopala en hábitats tropicais e subtropicais de todo o mundo, onde se converteu nunha especie invasora pola súa natureza robusta. Estas mesmas características fan desta especie un peixe moi aprezado na acuicultura debido á súa facilidade para adaptarse a novas situacións. É coñecida como tilapia negra en Colombia e kurper azul en Suráfrica.
William Smith O'Brien
miniatura|upright|William Smith O'Brien miniatura|upright|Estatua de O'Brien na [[O'Connell Street, Dublín]] William Smith O'Brien (en irlandés Liam Mac Gabhann Ó Briain), nado en Newmarket-on-Fergus o 17 de outubro de 1803 e finado o 18 de xuño de 1864, foi un nacionalista irlandés, deputado e líder do movemento Irlanda Nova. Condenado por sedición pola revolta de 1848, a súa sentenza foi conmutada pola deportación á Terra de Van Diemen. En 1854 foi liberado a condición de exilarse de Irlanda, pasando a vivir en Bruxelas durante dous anos. En 1856, O'Brien foi indultado e regresou a Irlanda, mais non volveu entrar en política.
Capitolina Díaz
Traxectoria
Foi profesora titular do Departamento de Socioloxía da Universidade de Oviedo desde 1992 onde formou parte do CIFEM (Centro de Investigacións Feministas e Estudos das Mulleres). Tamén foi profesora visitante das universidades de Stanford (EE.UU), UAM (México), Moa (Cuba) e O Comahue (Arxentina).
De xaneiro de 2006 a febreiro de 2008 foi a primeira directora da Unidade de Mulleres e Ciencia do Ministerio de Educación e Ciencia do Goberno de España, órgano creado en 2005 para promover a aplicación do principio de transversalidade de xénero, ou mainstreaming, nos ámbitos científico, tecnolóxico e de innovación.
En marzo de 2006 a Asociación de Mulleres Progresistas Bercianas ofreceu o seu premio Muller 2006 a Capitolina Díaz Martínez.
Durante o ano 2008 foi Conselleira de Investigación na Representación Permanente de España ante a Unión Europea en Bruxelas e en decembro de 2008 foi nomeada Directora Xeral para a Igualdade no Emprego no Goberno de José Luís Rodríguez Zapatero.
Directora Xeral para a Igualdade no Emprego do Ministerio de Igualdade (2008-2010) e Directora da Oficina de Relacións Internacionais do Ministerio de Igualdade.
Desde decembro de 2012 é profesora do Departamento de Socioloxía da Universidade de Valencia no Departamento de Sociología e Antropoloxía Social onde entre outros temas investigou a brecha salarial das mulleres. (2015)
Entre outubro de 2013 e outubro de 2016 foi presidenta da Asociación de Mulleres Investigadoras e Tecnólogas.
Libros
En colaboración:
Artigos
(selección)
Dacia (provincia romana)
Dacia é unha antiga rexión europea, cuxo territorio coincide con Romanía e Moldavia, delimitada ao norte polos Cárpatos e ao sur polo Danubio. A rexión foi conquistada polo Imperio romano tras as Guerras Dacias na primeira década do século II (anos 100) e incorporada ao mesmo como provincia romana.
Polar Bear (satélite)
Polar Bear (de Polar Beacon Experiment and Auroral Research), tamén coñecido como STP P87-1 e STP P87-A, foi un satélite artificial da Forza Aérea dos Estados Unidos lanzado o 14 de novembro de 1986 mediante un foguete Scout G desde a Base Vandenberg da Forza Aérea para estudar a ionosfera terrestre.
Hydrus
Hydrus ou Hidra macho é unha constelación austral. É unha das 12 constelacións creadas por Pieter Dirkszoon Keyser e Frederick de Houtman entre os anos de 1595 e 1597, e a súa primeira aparición é no libro Uranometria de Johann Bayer no 1603.
Polar Bear (satélite)
Características
Polar Bear foi unha misión militar dirixida a estudar as intereferencias nas comunicacións producidas pola actividade solar, continuando as investigacións comezadas polo satélite HILAT.
Ialta
Demografía
Segundo o censo ucraíno realizou o 1 de xaneiro de 2001, a poboación de Ialta é de 80.552.
El Buscapié (Pontevedra)
El Buscapié foi un periódico satírico editado en Pontevedra de 1866 a 1868.
Ialta
Demografía
A linguaxe absolutamente predominante nas rúas da cidade é o ruso. Este número total non inclúe a poboación dos pobos veciños e pobos pequenos. A poboación da área metropolitana é de 125.000.
El Buscapié (Pontevedra)
Segunda etapa
Tivo unha segunda etapa a partir do 4 de novembro de 1866, na que deixou a un lado o seu ton festivo para tornarse nunha publicación seria, mantendo esa condición ata o 1 de agosto de 1867. A partir desta data levou como subtítulo Periódico semanal de intereses generales. Malia á súa popularidade en certos medios, o xornal cesou definitivamente pouco antes de comezar o período revolucionario, sacando en total 118 exemplares. O seu derradeiro número saíu o 1 de agosto de 1868. Nesta segunda etapa publicou unha revista de carácter festivo titulada El Aguinaldo para agasallar os abonados. O seu primeiro número (e posiblemente o único) saíu na noiteboa de 1867.
Ialta
Actualidade
Ialta ten un fermoso dique a beiras do Mar Negro, durante todas as estacións dos anos pódense ver ás persoas do lugar ou turistas paseando por alí, que ademais serve como lugar de reunión. Hai varias praias a ambos os costados do terraplén. A cidade conta cunha sala de cinema, un teatro, un mercado ao aire libre e varios restaurantes.
Polar Bear (satélite)
Características
A misión de POLAR foi estudar as auroras polares, medir a interacción do plasma na zona polar da magnetosfera terrestre e a cola xeomagnética, o fluxo de plasmas cara e desde a ionosfera e a introdución de enerxía procedende das partículas solares na ionosfera e a atmosfera superior.
Hydrus
Non debe confundirse con Hydra. A constelación de Hydra representa á Hidra de Lerna da mitoloxía grega, unha serpe-mostro de auga que lle podían medrar varias cabezas cando unha delas era cortada.
Polar Bear (satélite)
Nave
O satélite utilizou a estrutura do satélite Transit-O 17, que nunca chegou a lanzarse e que tería formado parte da constelación de satélites de navegación Transit O. O satélite estaba en exhibición no Museo Smithsonian desde había oito anos.
Ialta
Actualidade
Dúas praias de Ialta son praias con bandeira azul desde maio de 2010, estas foron as primeiras praias ás que se lle concedeu a bandeira azul nun CIS Estado membro.
El Buscapié (Pontevedra)
Segunda etapa
El Buscapié encabezaba con noticias estranxeiras xerais e de Galicia, seguía con revista da prensa galega e continuaba con editoriais e producións literarias en prosa. Ademais ofrecía as seccións “Variedades”, “Crónica local”, “Gacetillas”, “Charadas”, partes telegráficos locais, movementos de buques, “Anuncios” e “Folletín”. Tratou temas como a industrialización de Galicia ou a reforma do sistema agrario. Tivo discusións con outras publicacións da época, sobre todo co científico-literario pontevedrés El Progreso, co que compartía redactores. Tamén polemizou co semanario La Revista da mesma cidade. En ocasións, cando era censurado, deixaba espazos baleiros en sinal de protesta.
Hydrus
Mitoloxía
Dado que foi creada no século XVII e dada a súa posición austral non foi visible para as culturas antigas, polo que non ten mitoloxía asociada.
Teatro San Carlo
miniatura|dereita|200px|Interior do Teatro San Carlo. O Real Teatro de San Carlo (máis coñecido como Teatro San Carlo) é un dos teatros de ópera máis famosos do mundo e está situado na cidade de Nápoles (Italia). Inaugurado o 4 de novembro de 1737, é o teatro de ópera activo máis antigo do mundo. Polas súas dimensións e estrutura, foi o modelo dos seguintes teatros de Europa.
Historia
Foi deseñado polos arquitectos Giovanni Antonio Medrano e Angelo Carasale para o rei Borbón Carlos III de Nápoles (Carlo III en italiano). Carlos quixo dotar a Nápoles dun novo e grande teatro para substituír o antigo e deteriorado Teatro San Bartolomeo, do ano 1621.
Fiu inaugurado o 4 de novembro de 1737 -día da onomástica do rei- coa representación da ópera Achille in Sciro, de Domenico Sarro, baseada na obra teatral do famoso poeta e dramaturgo coñecido como Metastasio. O mesmo Sarro dirixiu á orquestra en dous ballets a modo de intermezzi, obra de Grossatesta. No seu tempo foi o teatro de ópera máis grande do mundo, con 3.300 localidades. O novo teatro foi moi admirado pola súa arquitectura, as decoracións douradas e a suntuosa tapicería de cor azul (azul e dourado eran as cores oficiais dos Borbóns).
O Teatro San Carlo foi destruído por un lume o 12 de febreiro de 1816, sendo redeseñado polo arquitecto Antonio Niccolini e reconstruído en 10 meses por orde do rei Fernando IV, tamén Borbón. O 12 de xaneiro de 1817, o teatro reconstruído foi inaugurado coa ópera Il sogno di Partenope, de Simon Mayr.
Polar Bear (satélite)
Nave
Polar Bear estabilizábase mediante gradente gravitatorio mediante un mastro despregable e era alimentado por catro paneis solares. Tras o seu lanzamento e despois de alcanzar unha órbita na que era iluminado continuamente polo Sol, en febreiro de 1987, a actitude do satélite empezou a variar erraticamente ata que o satélite inverteu a súa posición en maio dese mesmo ano. O terceiro intento de recuperar o satélite tivo éxito, despois de usar o volante de inercia da nave.
Teatro San Carlo
Historia
O seu novo deseño, na forma tradicional de ferradura, foi dotado con 1.444 localidades e cun proscenio de 33,5 metros de ancho e 30 metros de altura. O escenario conta cunha profundidade de 34,5 metros.
Dacia (provincia romana)
Os seus habitantes foron denominados xetas polos gregos, mentres que o nome latino era o de dacios. Suponse que proviñan dos tracios.
Polar Bear (satélite)
Instrumentos
Polar Bear levaba dous instrumentos a bordo:
A Grixoá, Chouzán, Carballedo
A Grixoá é un lugar da parroquia de Chouzán, no concello de Carballedo, na comarca de Chantada. Segundo o IGE, en 2015 tiña 3 habitantes (2 homes e 1 muller). O mesmo en 2016, segundo o INE.
Dacia (provincia romana)
Conquista romana
miniatura|esquerda|Influencia romana en azul, influencia dos dacios ceibes en vermello (aproximativo e variable).
No 88, Tettius Iulianus comandou outro exército romano que foi novamente derrotado na zona de Tapae. Case ao mesmo tempo, os xermanos rebeláronse na fronteira do Renvs (Rin) e para frealos o Imperio Romano debeu distraer forzas dende a Moesia, forzas que estaban até ese intre encargadas de reprimir aos dacios. Ante tal conxuntura, os romanos víronse forzados a comprar a paz aos dacios mediante o pago de importantes sumas de diñeiro en forma de tributo. Os romanos mesmo deberon enviar enxeñeiros e arquitectos para embelecer e fortalecer a capital dacia en Sarmizegetusa (tratado do ano 89). A situación humillante para os romanos durou ata que o hispano Traxano accedeu ao título de emperador no 98, quen inmediatamente dispuxo unha serie de moi ben concertadas campañas militares que levaron ao Imperio Romano a acadar a súa máxima extensión xeográfica.
A Grixoá, Chouzán, Carballedo
Toponimia
O topónimo signigica igrexa pequeniña, en latín. Ningún outro lugar de Galicia leva este nome.
Dacia (provincia romana)
Conquista romana
Diupanneo-Decébalo foi entón derrotado polos romanos, quen invadiron a Dacia logo da terceira batalla de Tapae ocorrida no 101. Con todo, os romanos impuxeran un rei monicreque ("cliente") para os dacios baixo "protectorado" romano; tres anos despois Decébalo venceu novamente ás tropas romanas establecidas en Dacia, co que os romanos víronse obrigados a enviar enormes reforzos.
Logo dun prolongado asedio a Sarmizegetusa e unha longa guerra, os romanos conquistaron Dacia. Tras ser capturado e aprisionado polos soldados romanos, Diupanneo-Decébalo viuse obrigado a suicidarse no ano 106.
O emperador Traxano converteuna nunha provincia romana tras as vitorias obtidas nas campañas coñecidas como Guerras Dacias, que tiveron lugar no período comprendido entre (101-102) e (105-107). Dos 2 millóns de dacios preto de 500 mil foron vendidos como escravos.
Ordenación territorial
A ordenación territorial da nova provincia foi definida só no 117 polo emperador Hadriano.
Rexeitando algunhas franxas do territorio conquistado polo seu predecesor, Hadriano dividiu a zona en dúas provincias: Dacia Inferior e Superior (máis ou menos correspondentes ás actuais Oltenia e Transilvania), das que no 159 separouse unha terceira unidade administrativa no norte, a Dacia Porolisense, pasando a chamarse as outras dúas Dacia Apulensis e Dacia Malvensis, cun gobernador á fronte, antes de reunificarse no 168 nunha provincia única baixo Marco Aurelio.
As subdivisións facíanse en función da eficiencia defensiva: máis ben contrario á política expansionista de Traxano, Hadriano decatouse dos delicados problemas xurdidos coa nova adquisición territorial que, penetrando no territorio bárbaro alén do límite natural do Danubio, corría o risco de converterse nunha zona de tensión, máis que nun reforzo das posicións romanas nos Balcáns. Ademais, como consecuencia da súa posición xeográfica, a provincia seguía descentrada respecto das arterias do tráfico do Imperio.
A capital foi Sarmizegetusa, inicialmente chamada Ulpia Traiana, e fundada como colonia a 30 km ao norte do oppidum dacio. Outras cidades desenvolvéronse gradualmente ao redor das localizacións militares: na Dacia Superior, Apulum, Napoca, Potaissa, Porlissum, e na Dacia Inferior, Romula e Drubeta.
No 217, por mor dos ataques bárbaros, o emperador Aureliano decidiu abandonar a provincia e con territorios da Mesia Cental e de Tracia formou dúas novas provincias: Dacia Ri­pensis, ao longo do Danubio, e a Dacia Mediterranea, ao sur coa capital en Serdica (Sofía).
Recursos naturais
Os principais recursos naturais da provincia, abondosamente explotados polos romanos, foron o sal e a minería, especialmente o ouro, até o punto de que se di que tras a anexión da Dacia procedeuse a unha rebaixa de impostos en todo o Imperio.
Repoboamento e colonización
dereita|miniatura|Guerreiro [[dacios|dacio no Arco de Constantino, procedente do Foro de Traxano]]