cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Anarquismo
1936 - Século XXI: Dende a segunda guerra mundial ata hoxe
Nos últimos anos do século XX e primeiros do século XXI, o levantamento zapatista (1994), a batalla de Seattle (1999), a expansión do movemento de okupacións e do movemento de ecoaldeas principalmente por Europa e Norteamérica, colectivos que promoven o ciclismo urbano, a distribución e o uso do software libre e o desenvolvemento da Web 2.0, a difusión do coñecemento libre, a enerxía verde e o desenvolvemento sostible, ou o desenvolvemento da economía social e o comercio xusto, o arxentinazo (2001-2002) coas súas asembleas barriais e fábricas recuperadas, o conflito maxisterial de Oaxaca coas súas asembleas populares, as mobilizacións estudantís chilenas, as universitarias francesas en París (as tres no ano 2006) ou os disturbios e mobilizacións gregas de decembro de 2008, son considerados fenómenos nos que as influencias libertarias e os anarquistas estiveron e están presentes. Así mesmo, o anarquismo exprésase hoxe tamén coma contracultura cotiá en iniciativas e movementos tan diversos coma o anarco-punk (sector anarquista da subcultura punk), a proposta de Reclaim the Streets, ou os ateneos libertarios.
Novas correntes dentro do anarquismo
Por unha banda temos o anarcofeminismo o cal en moito comparte a tendencia do feminismo de segunda onda e o feminismo radical a loitaren contra a discriminación e a desigualdade cotiá contra as mulleres dentro dunha perspectiva anarquista con enfoque de loita de clases anticapitalista para se afastaren do feminismo liberal e socialdemócrata, máis próximos ao parlamentarismo. Aquí pois alén de escritos temperáns de anarquistas coma Emma Goldman, Voltairine de Cleyre e Lucy Parsons xunto coa acción de Mujeres Libres na CNT española como antecedentes, o anarcofeminismo tamén desexa tomar distancia co economicismo do feminismo marxista. Dentro dos movementos LGTB tamén existen anarquistas activos.
miniatura|esquerda|180px|Pintadas contra a policía nas paredes de [[Atenas durante os disturbios de decembro de 2008.]]
Tamén é de destacar o insurreccionalismo. Dende as revoltas de finais dos sesenta e os setenta en países coma Francia e especialmente Italia, sectores neo-ilegalistas propuxeron un pensamento posteriormente categorizado coma anarquismo insurrecionalista. Destacan aquí escritores coma Alfredo M. Bonanno, a revista Killing King Abacus, e Wolfi Landstreicher. Anarquistas vencellados a este pensamento actuaron dende entón en varias instancias de accións de grupos de afinidade e revoltas de masas coma as de Xénova ou as de Grecia no 2008. Así mesmo, enfrontan críticas semellantes ás que o anarquismo organizado lle realizara ao ilegalismo no século XIX e comezos do XX.
O anarquismo hoxe
miniatura|dereita|180px|Edificio do [[Centro social A-Space en Filadelfia, EEUU.]]
Os anarquistas e as súas formas varían moito de país en país. Entre as organizacións máis visibles existen as asociadas á Internacional de Federacións Anarquistas (sintetismo), Solidariedade Internacional Libertaria (tendente ao plataformismo) e a Asociación Internacional dos Traballadores (internacional de sindicatos anarcosindicalistas). Así mesmo, existen federacións e colectivos non asociados a estas organizacións globais en moitos lugares, e que en moitos casos manteñen ateneos libertarios/infoshops, publican xornais anarquistas regularmente, manexan editoriais, teñen centros de estudos libertarios, tocan en agrupacións musicais e editan discos con contido libertario, actúan dentro de Centros Sociais/Okupas e redes ou organizacións non específicas. Por outra banda, colectivos de afinidade de tendencia ilegalista/anarcoinsurrecionalista actúan en accións pequenas así coma en revoltas de masas e así na maioría dos casos prefiren o anonimato ou nomes transitorios.
A seguinte lista presenta algunhas organizacións a nivel global e en moitos casos non toma en conta a algunhas organizacións activas.
dereita|miniatura|180px|Anarquistas estadounidenses nunha protesta no 2008.
esquerda|miniatura|160px|[[Frente de Estudiantes Libertarios|F.E.L. nunha marcha en Valparaiso, Chile]]
Ademais, hoxe en día o movemento anarquista non soamente está presente no ámbito obreiro, formando tamén unha parte importante dos movementos ecoloxistas e do movemento antiglobalización.
As Pedras Miúdas, Aguiño, Ribeira
As Pedras Miúdas é un lugar da parroquia de Aguiño no concello coruñés de Ribeira, na comarca da Barbanza.
Acetileno
O acetileno ou etino (C2H2) é un hidrocarburo moi inflamable, incoloro e tóxico. Mesturado co aire é explosivo, disolto en acetona e gardado en cilindros a presión pódese utilizar para fins comerciais, en especial para soldadura de metais e fabricación de explosivos, disolventes, resinas e fibras sintéticas. Obtense pola acción da auga sobre o carburo de calcio.
Cordílidos
Os cordílidos (Cordylidae) son unha familia de lagartos de pequeno a medio tamaño que viven no sur e leste de África.
Son lagartos diúrnos e insectívoros. Son terrestres, e habitan principalmente as fendas entre as rochas, aínda que polo menos unha especie escava tobos e outra vive baixo codias de árbores exfoliadas. Teñen cabezas e corpos aplanados, e distínguense por unha armadura pesada de osteodermos e escamas grandes rectangulares dispostas en ringleiras regulares arredor do corpo e cola. Moitas especies teñen aneis de espiñas no rabo, que axudan a que o animal se incruste facendo cuña nas fendas rochosas onde se refuxia, e tamén a disuadir aos depredadores.
A maioría das especies teñen catro patas, pero as do xénero Chamaesaura carecen case enteiramente de extremidades, reducidas só a diminutas espiñas en lugar de patas. A familia comprende tanto a especies ovíparas coma ovoviviparas.
Os Cordylidae están estreitamente relacionados coa familia Gerrhosauridae, distribuída en África e Madagascar. Estas dúas familias de lagartos, chamadas Cordyliformes ou Cordyloidea, son ás veces combinadas dentro do concepto amplo de Cordylidae. Recentes análises moleculares serviron para crear novos xéneros e confirmar o clado constituído por Cordylidae e Gerrhosauridae (Cordyloidea) e situalos nun clado máis grande que inclúe a Xantusiidae (Cordylomorpha Vidal & Hedges, 2009).
Novos xéneros
FAMILIA CORDYLIDAE
Teorema de Tolomeo
miniatura|Un cuadrilátero cumpre o teorema de Tolomeo se e só se é [[cuadrilátero cíclico|cíclico.]]
O teorema de Tolomeo é unha relación en xeometría euclidiana entre os catro lados e as dúas diagonais dun cuadrilátero cíclico. Recibe o seu nome do astrónomo e matemático grego Claudio Tolomeo.
Onde a liña sobre as Letras indica a lonxitude dos segmentos entre os vértices correspondentes.
Esta relación pode ser con palabras do seguinte xeito:
Demostración xeométrica
frame|none|Demostración do teorema de Tolomeo.
Nótese que a demostración é válida só para cuadriláteros concíclicos simples. Se o cuadrilátero é complexo entón K encontrarase fóra do segmento AC, e polo tanto AK-CK=±AC, tal como se esperaba.
Existe unha xeneralización deste teorema chamado teorema de Casey, que involucra a catro circunferencias non secantes e tanxentes interiores a unha quinta.
O teorema de Tolomeo pódese demostrar con métodos de inversión xeométrica con respecto a calquera vértice dun cuadrilátero.
Exemplo
miniatura|A razón dourada obtense da aplicación do teorema de Tolomeo. Considérese un pentágono regular e a circunferencia circunscrita ao mesmo. No cuadrilátero ABCD as diagonais son iguais ao lado AD. O teorema de Tolomeo dá neste caso, Dividindo entre a^2 tense Denotando con \varphi a razón b/a obtense, ecuación que coincide coa definición do número áureo.
Serra (xeografía)
Unha serra (do idioma latín ), é un conxunto de montañas dentro doutro conxunto máis grande, como é unha cordilleira cuxa liña de cumes ten forma aserrada ou crebada, que pola súa forma recorda unha serra. Polo xeral é máis longa que alta e o seu eixo central denomínase eixo orográfico. As serras poden ter dimensións que exceden o centenar de quilómetros. Dentro dunha serra pódense atopar algúns macizos, que se diferencian pola mesma agrupación de cimas cunha maior altitude respecto ao resto de montañas ou porque se elevan dunha forma singular entre un espazo relativamente plano (por exemplos o macizo de Montserrat).
Serras de España
Os sistemas montañosos de España divídense en serras. Por exemplo, o Sistema Central na serra de Gredos, serra de Guadarrama, Somosierra e serra de Ayllón, enlazando co Sistema Ibérico en Serra Ministra. Este á súa vez comprende, ao norte, a serra de Atapuerca, a serra de la Demanda ou a serra do Moncayo; e ao sur a serra de Albarracín, entre outras. Noutras ocasións a totalidade da serra, como é o caso de Serra Morena, sen prexuízo de que tamén se subdivida noutras serras máis reducidas, como a (serra de Aracena ou a serra dos Pedroches. O caso de Serra Nevada é lixeiramente distinto, posto que non se identifica tanto coa totalidade da súa cordilleira (a Penibética) como co seu parte central e máis elevada, e xunto coa serra dos Filabres denomina o complexo nevado-filábride, o complexo tectónico máis baixo do conxunto de mantos da zona interna da cordilleira.
Co nome de «serranía» denomínanse moitas comarcas: Serranía de Guadalaxara, Serranía de Cuenca, Serranía de Rolda, etc.
Co nome de «serrano» (equivalente a montañés) denomínase aos habitantes das comarcas serranas, serras e serranías. Deu orixe a un apelido español. Serranilla é o nome dun xénero de poesía, nomeado así polas «serranas», que asaltaban aos viaxeiros (A Serrana da Beira).
Hai unha Serrezuela en Segovia e unha Serrota en Ávila. Serreta é unha denominación común para moitos topónimos. centro|miniatura|800x800px|Cara sur da Serra de Gredos desde Oropesa (Toledo).
Río Liffey
miniatura|260px|Vista do río Liffey atravesando a cidade de [[Dublín.]] O río Liffey (en irlandés An Life) é un río de Irlanda que flúe atravesando o centro da cidade de Dublín. Ten unha lonxitude de preto de 125 quilómetros e nace no monte Kippure, no condado de Wicklow. Despois percorre o condado de Kildare antes de chegar ó de Dublín. As súas augas desembocan na baía de Dublín, no mar de Irlanda.
Nome
O nome orixinario do río era An Ruirthech, que significa "corredor rápido (ou forte)". A verba Liphe (ou Life) referíase orixinariamente ao nome da chaira pola que corría o río, pero co tempo chegou a referirse ao río en si mesmo. Tamén se lle coñeceu como o Anna Liffey, posiblemente tralo préstamo lingüístico do irlandés Abhainn na Life.
Percorrido e sistema
O río Liffey emerxe entre Kippure e Tonduff nas montañas de Wicklow. Percorre uns 125 km a través dos condados de Wicklow, Kildare e Dublín antes de desembocar no mar de Irlanda, na Baía de Dublín.
Asentamentos
Entre as vilas asentadas ao longo do río están Ballymore Eustace, Athgarvan, Kilcullen, Newbridge, Caragh, Clane, Celbridge, Leixlip e Lucan antes de chegar á cidade de Dublín.
Lingua minoritaria
O concepto de lingua minoritaria é un termo da sociolingüística tradicional para referirse a linguas que presentaban distintos graos de precariedade.
Concepto segundo CELRM
En base á Carta Europea das Linguas Rexionais ou Minoritarias, unha lingua minoritaria ou rexional refírese a linguas que son:
Lingua minoritaria e lingua minorizada
Cómpre distinguir entre lingua minoritaria e lingua minorizada. Así, na actualidade é común o uso do concepto lingua minorizada aplicado a aqueles códigos lingüísticos que, compartindo un espazo con outro ou outros, non chegan a desenvolver todos os rexistros e usos que lle son propios, mentres que o temo de lingua minoritaria se emprega unicamente para referirse a estatísticas poboacionais.
Unha lingua será minoritaria entre unha poboación determinada cando os seus falantes representan unha pequena porción, pero pode ser maioritaria con outra perspectiva xeográfica. Así, o galego é maioritario, por exemplo, no concello de Baños de Molgas, pero é minoritario en Europa ou o turco é maioritario en Turquía pero minoritario en Alemaña. E de igual maneira falamos de dinamarqués ou galego como linguas minoritarios a escala global, pero soamente falamos de lingua galega como lingua minorizada, pois o dinamarqués está plenamente integrado nos usos e rexitros cotiáns, cousa que non sucede coa lingua propia de Galiza.
A Corga, Piñeira de Arcos, Sandiás
A Corga é un lugar da parroquia de Piñeira de Arcos, no concello ourensán de Sandiás, na comarca da Limia. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2010 tiña 50 habitantes (20 homes e 30 mulleres), tres menos ca en 2009.
1922 (filme de 2017)
1922 é un filme estadounidense de 2017 escrito e dirixido por Zak Hilditch. Está baseado na novela homónima de Stephen King. Está protagonizado por Thomas Jane, Neal McDonough e Molly Parker, e o filme estreouse en Netflix o 20 de outubro de 2017.
Personaxes
En 1922, un granxeiro chamado Wilfred James asasina á súa muller coa complicidade do seu propio fillo. Aínda que esta decisión lles evita ter que abandonar a súa granxa, o cadáver da esposa asasinada comeza a torturar a Wilfred.
Colorado
Colorado pode referirse a:
Natalia Sanmartín Fenollera
Natalia Sanmartín Fenollera, nada no ano 1970 na Estrada é unha xornalista e escritora galega.
Traxectoria
Aínda que de pequena quería ser bibliotecaria pola súa afección á lectura, licenciouse en Dereito na Universidade da Coruña e realizou un máster en Xornalismo na Escola de Xornalismo do diario El País. Posteriormente, especializouse en xornalismo económico tras realizar un Programa Integral de Desenvolvemento Directivo (PIDD) da Escola Superior de Enxeñeiros Comerciais (ESIC).
En 2013 publicou El despertar de la Señorita Prim. A novela foi traducida a once linguas e chegou a máis de 75 países. O libro xurdiu da necesidade de escribir unha historia que falase do valor das cousas sinxelas que se perderon no camiño cara ao progreso e a modernidade.
En 2020, saíu a súa segunda novela Un cuento de Navidad para Le Barroux. As monxas beneditinas da abadía de Notre-Dame de l'Annonciation du Barroux (Francia), pedíranlle á autora que escribise un conto para ler no refectorio, duranto o Nadal.
Colobura
Colobura é un xénero de lepidópteros pertencente á subfamilia Nymphalinae na familia Nymphalidae que se encontra desde México a Suramérica.
Especies
Ten as seguintes especies recoñecidas:
Aparencia
A aparencia é a manifestación externa do aspecto das cousas que percibimos polos sentidos no que non intervén a razón, sendo así un equivalente ao fenómeno. Igualmente, contamos co termo aparencia sensible que fai referencia aos trazos comprendidos polos sentidos pero que non constitúen a verdadeira realidade das cousas. Deste xeito, todos os conceptos que captamos polos sentidos forman o mundo aparente.
Na filosofía de Parménides e Platón
A contraposición entre o aparente e o real constitúe a esencia do pensamento de Parménides de Elea. Este filósofo distinguía a "vía da verdade", que se fundamenta na razón e lévanos á verdade, e a "vía da opinión", que é a que nos mostra unha realidade enganosa, unha aparencia. Deste xeito podemos dicir que a aparencia oculta a verdadeira realidade e, o mesmo tempo, é a realidade mesma, a súa manifestación.
Tendo en conta a primeira afirmación, Platón dinos que o mundo sensible é un reflexo do mundo ideal, polo tanto, é unha aparencia del, constituíndo este a verdadeira realidade. Non obstante, todo o que digamos deste mundo nunca vai chegar a ser o verdadeiro coñecemento, simplemente vai quedar coma unha opinión porque son unha copia imperfecta das Ideas.
Na filosofía de Kant
Kant afirma que o ser humano non pode coñecer as cousas en si mesmas, senón que só as identifica tal e como as percibe e experimenta. Deste xeito temos o termo sensación que alude ao efecto dun obxecto sobre a facultade representativa, cando nos vemos afectados por el, guíandonos pola subxectividade. A intuición sería unha percepción calquera que se refire ao obxecto. Ademais, temos a intuición empírica que é a que alude a un obxecto facendo uso das sensacións. Finalmente, o fenómeno é o obxecto indeterminado da intuición empírica, algo que é aparente.
Cidadáns de Galicia
Cidadáns de Galicia (CIDEGA) é un partido galego que se autodefine como galeguista de centro rexistrado o 22 de outubro de 2006. Está dirixido por Adolfo Reymóndez, ex-concelleiro e presidente do Partido Popular de Galicia en Rianxo.
Presentouse ás eleccións municipais de 2007 na Estrada sacando dous concelleiros, que posteriormente, en agosto de 2009, deixaron o partido, incorporándose ao PPdG. A pesar do parecido dos nomes non ten relación orgánica ningunha con Ciutadans de Catalunya. Nas eleccións ao Parlamento de Galicia de 2016 preséntase en coalición con Vía Centrum Partido Demócrata.
Claudio II o Gótico
Baixo o emperador Valeriano, foi nomeado gobernador de Iliria e sostivo a súa provincia ceibe dos ataques dos bárbaros durante dez anos, converténdose deste xeito nun dos mellores xenerais do emperador Galieno, e o Senado agradecido levantoulle estatuas ó seu favor en Roma.
Durante a rebelión de Aureolo, Galieno morreu asasinado nunha conxura no sitio de Milán e parece ser que Claudio permitiu ese asasinato e en setembro do 268 é nomeado emperador polo Senado, despois de ser aclamado polas tropas.
O seu reinado
Tivo dous labores no seu reinado. Unir de novo o imperio e devolvelo ao seu territorio orixinal e a loita contra os invasores bárbaros.
Penisqueira, Aguiño, Ribeira
Penisqueira (á espera da oficialización da forma A Penisqueira) é un lugar da parroquia de Aguiño no concello coruñés de Ribeira, na comarca da Barbanza.
Claudio II o Gótico
O seu reinado
Despois de rematar coa rebelión de Aureolo, en parte para loitar contra os alamáns, que invadiran Italia. Vénceos nas ribeiras do lago Garda, preto de Verona.
A máis formidable ameaza contra o Imperio vén o ano seguinte, o 269 coa invasión dos godos de Macedonia, onde se xuntou un exército de máis de 300.000 homes. Claudio venceunos en Naissus, actual Niš na Dardania. Nun só día morreron máis de 50.000 godos, fixo numerosos prisioneiros e a cabalaría goda quedou destruída polo xeneral Aureliano, quen despois sería emperador. O máis salientable é que os godos se retiraron máis aló do Danubio e non volveron ser unha ameaza para o imperio durante un século. Esta vitoria, unha das maiores das armas romanas, valeulle o sobrenome de Gótico, co que pasaría á historia.
Tamén loitou contra o Imperio Galo, que quedara moi debilitado trala morte de Póstumo. Atacou e tomou o control da Galia Narbonense así como da Hispania, que estaba en total indefensión, despois de ser invadida polos francos e caer nas súas mans pola escasa defensa e a inexperiencia dos lexionarios dos emperadores galos.
No Oriente, a muller de Odenato, Zenobia, xa había uns anos que se declarara independente de Roma. A finais do 268 enviou os seus xenerais Timaxenes e Zabadas para tomar Siria, Exipto e Asia Menor.
Morte
En maio do 270, Claudio II atópase en Pannonia, preparando unha expedición contra Oriente, cando caeu enfermo da peste que decimara os godos. Morreu en Sirmium, despois de recomendar o seu mellor xeneral, Aureliano, para a púrpura imperial.
O seu irmán, Quintilo, usurpou o poder pouco despois da súa morte, pero Aureliano foi recoñecido e vitoreado polas lexións e o Senado, sendo nomeado emperador no 270.
Javier Lojo
miniatura|Papeleta dos candidatos de [[UPyD ao Congreso por Pontevedra, nas Eleccións Xerais de 2016.]]
Javier Lojo, nado en Pontevedra en 1990, é un político, periodista e director de escena galego. Vive en Vigo.
Foi máximo responsable de UPYD en Galicia, posto e formación que deixou a comezos de 2018 por desacordos coa dirección nacional.
Traxectoria
Licenciouse en Comunicación pola Universidade de Burgos e está formado en dirección de escena e dramaturxia na ESAD de Galicia. Ten realizado e colaborado en distintas actividades artísticas, como actor, director e produtor de teatro. Dende 2014 ata 2016 foi preside da Asociación de Estudantes de Arte Dramática de Galicia.
Cadeado
100px|miniatura|dereita|200px|Cadeado. Un cadeado é un aparello sinxelo composto dunha caixa metálica que contén unha fechadura, capaz de bloquear a parte libre dun arco ou aro metálico que vai montado sobre a caixa cunha bisagra.
Javier Lojo
Traxectoria
Como membro de Unión Progreso y Democracia, foi parte da lista ás municipais de 2015 en Vigo, onde figurou no número 7. A candidatura non obtivo concelleiros. Meses máis tarde presentouse ás primarias e resultou elixido cabeza de lista desta formación ás eleccións xerais de 2015 pola provincia de Pontevedra.
Foi nomeado líder da formación en Galicia no 2017 tras formar parte da anterior dirección autonómica como responsable de Comunicación e de Acción Política. Dimitiu do seu cargo e abandonou o partido xunto con membros da directiva galega a comezos de 2018 tras mostrar desavinzas coa organización nacional.
Cadeado
Cada cadeado ten unha chave propia, o cal permite que só o seu propietario poida accionalo. Os cadeados, que poden ter varios tamaños e formas, son empregados para trancar portas, xanelas, maletas de viaxe e cadeas. Existen tamén cadeados de cofres e os magnéticos, que son abertos con tarxetas codificadas.
O cadeado é unha forma de "fechadura portátil", é dicir, pode ser utilizado para trancar máis dun obxecto ou área. Entre os tipos de cadeados, podemos citar aqueles que son utilizados códigos, chaves e tarxetas.
Javier Lojo
Traxectoria
Como actor ten colaborado con compañías como La Fura dels Baus, La Cubana ou Cal y Canto Teatro entre outros.
Mano Negra
A Mano Negra foi unha presunta "organización anarquista secreta e violenta" que actuou en Andalucía a finais do século XIX, á que se atribuíron asasinatos, incendios de colleitas e edificios.
Historia
Aínda que os grupos anarquistas locais e a Federación de Traballadores da Rexión Española afirmaban que non tiñan nada que ver con dita organización, as forzas de seguridade, premidas polos terratenentes, levaron a cabo unha dura represión baseándose en catro crimes cometidos a finais de 1882 e os primeiros meses de 1883. O resultado foron quince campesiños detidos en San José del Valle (Cádiz), dos que sete foron executados na Praza do Mercado de Xerez da Fronteira o 14 de xuño de 1884. Foron Pedro Corbacho Lagos, Francisco Corbacho Lagos, Bartolomé Gago de los Santos, Manuel Gago de los Santos, Cristóbal Fernández Torrejón, José León Ortega i Gregorio Sánchez Novoa. Outros dezaoito procesados foron condenados a 17 anos de prisión. O suceso foi cuberto por Leopoldo Alas "Clarín" para o xornal local El Día, que tamén comentou a situación dos campesiños andaluces.
Non está claro se a Mano Negra existiu ou se foi un invento a modo de operación de bandeira falsa ou de imputación inxustificada do goberno de Sagasta para aplacar as revoltas nos campos do sur de España, como xa insinuou Vicente Blasco Ibáñez en La Bodega, a súa novela sociolóxica, en 1905.
Actualmente séguese revisando o caso, sobre todo por parte de colectivos, historiadores e xornalistas:
Ameboide
miniatura|dereita|O [[foraminífero Ammonia tepida.]] miniatura|dereita|Chaos carolinensis. Os ameboides, formas ameboides ou simplemente amebas son microorganismos unicelulares caracterizados por ter unha forma irregular cambiante, que forman expansións da célula chamadas pseudópodos.
Falando da morfoloxía do microorganismo os termos ameboide e ameba son intercambiables, mesmo na literatura científica, pero o termo ameba ten ademais un significado máis específico, xa que en certos contextos se pode referir tamén aos protozoos do xénero Amoeba (só a eses). Aparece na literatura moitas máis veces co significado xeral que co específico, xa que hai moitos xéneros ameboides. O adxectivo "ameboide" ás veces aplícase a calquera cousa que teña esa morfoloxía, como un orgánulo, unha bacteria etc.
As amebas (sensu lato) antes clasificábanse todas xuntas no grupo Sarcodinia e máis especificamente dentro dos Rhizopoda, pero hoxe en día están clasificadas en varios grupos taxonómicos, xa que moitos grupos distintos adoptaron formas ameboides.
Estrutura
Móvense por movemento ameboide, utilizando os seus pseudópodos. Os pseudópodos son impulsados por microfilamentos flexibles situados preto da membrana.
Viven en medios húmidos ou na auga. A auga entra dentro da célula e o exceso de auga é expulsado por medio de vacúolos contráctiles.
Os ameboides son heterótrofos e poden alimentarse de bacterias ou doutros protistas ou son detritívoras. Estenden os seus pseudópodos para alimentarse, rodean con eles a comida e incorpórana á célula formando un vacúolo dixestivo, ao que se unen lisosomas para realizar a dixestión celular, e os residuos son expulsados.
Existen amebas cubertas con cuncha, formada de carbonato de calcio ou materia orgánica, como por exemplo, Arcella.
Amebas multicelulares: Mofos mucosos
Os protistas parecidos a fungos chamados mofos mucosos presentan tamén formas ameboides. Clasificábanse nos antigos filos dos Myxomycota (plasmodios multinucleados, hoxe Myxogastria), e Acrasiomycota (unicelulares que forman colonias, hoxe Acrasida e Dictyosteliida). Estes grupos presentan movemento ameboide en certos estadios vitais. Os gametos son tamén ameboides.
Clasificación
As formas ameboides apareceron en varios grupos taxonómicos, polo que son polifiléticas, polo que o termo non define con precisión un grupo de organismos senón a súa forma e modo de locomoción. Unha fonte considera que existen 97 xéneros de protistas ameboides, pero outras inclúen menos.
Antigas clasificacións
Nos antigos sistemas de clasificacións dos protozoos todas as formas ameboides estaban incluídas nun só grupo, os Sarcodina (sarcodinos), que se dividía en varias categorías morfolóxicas baseadas no tipo de pseudópodo.
Os ameboides que tiñan pseudópodos sostidos por conxuntos de microtúbulos denominábanse actinópodos (radiolarios e heliozoos), e os que non, rizópodos, que á súa vez eran divididos en amebas lobosas, filosas e reticulosas.
Clasificación moderna
As clasificacións modernas non se basean só na morfoloxía, senón na filoxenia cladística. A maioría das formas ameboides están hoxe agrupadas nos grupos Amoebozoa ou Rhizaria. Pero especies con formas ameboides tamén se encontran no clado dos Excavata.
As análises filoxenéticas sitúan os xéneros ameboides nos seguintes grupos (non todos son sempre considerados ameboides por todas as fontes):
Barbeira, Fontecada, Santa Comba
Barbeira é un lugar da parroquia de Fontecada no concello coruñés de Santa Comba na Comarca do Xallas. Tiña 163 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales eran 88 homes e 75 mulleres.
Cardiff City F.C.
O Cardiff City Association Football Club ou Clwb pêl-droed Dinas Caerdydd  é un club de fútbol profesional galés da cidade de Cardiff que compite na Football League Championship, a segunda categoría do fútbol en Inglaterra. Xoga os seus partidos como local no Cardiff City Stadium, estadio con capacidade para 28.016 espectadores.
Historia
O Cardiff City foi fundado en 1899 por Bartley Wilson como Riverside A.F.C. e é o único equipo que non é inglés que gañou algunha das tres grandes competicións inglesas, gañando a FA Cup en 1927, na década na que o equipo galés era un dos equipos máis frontes da liga inglesa, sendo finalistas na tempada 1923–24, perdendo por 1-0 a final da FA Cup de 1925 fronte ao Sheffield United. Foi campión tamén da Copa de Gales en numerosas ocasións, a última delas en 1993. Na tempada 1966-67 clasificouse para xogar a Recopa de Europa tras gañar ese ano a Copa de Gales, e chegando ás semifinais na tempada 1967-68, nas que perdeu fronte ao equipo alemán do Hamburger SV por un axustado marcador final de 4-3 (1-1 na ida e 3-2 na volta).
Palmarés
FA Cup
'''FA Charity Shield
'''First Division
'''Third Division South
Third Division
Fourth Division
'''Southern Football League Second Division
Copa de Gales
FAW Premier Cup
FAW Welsh Youth Cup
FAW Invitation Cup
Centenary Cup
Algarve Challenge Cup
VansDirect Cup
Acosta
Acosta pódese referir a:
新浪博客
Caspar Bauhin
Caspar Bauhin ou Gaspard Bauhin, nado en Basilea o 17 de xaneiro de 1560 e finado na mesma cidade o 5 de decembro de 1624, foi un botánico e anatomista suízo.
Traxectoria
Gaspard Bauhin introduciu a nomenclatura binomial en taxonomía, que máis tarde desenvolvería Carl von Linné. O libro de Bahuhin, Pinax theatri botanici (1596) foi o primeiro en usar esta convención para dar nome ás especies.
Fillo de Jean Bauhin, un médico francés que tivo que deixar o seu país tras converterse ao protestantismo. Caspar naceu en Basilea e estudou medicina en Padua, Montpellier e en Alemaña, volveu a Basilea en 1580 e deu clases privadas de botánica e anatomía ata que en 1582 obtivo o posto de profesor de grego na Universidade de Basilea, e en 1588 conseguiu a cátedra de anatomía e botánica e en 1614 a de medicina, posteriormente foi o reitor da universidade.
Ademais de  Pinax Theatri Botanici, sen Index in Theoplirasti, Dioscoridis, Plinii, et botanicorum qui a seculo scripserunt opera, na que describe 2.600 especies, Caspar proxectou unha segunda obra, Theatrum Botanicum, da que só rematou tres partes das doce nas que estaba proxectada, aínda só publicou unha (1658). En Enumeratio plantarum ab herboriis nostro saeculo descriptarum cum corum differentiis (1620) describiu 6.000 plantas. Tamén realizou un catálogo das plantas que medraban nos arredores de Basilea, Catalogue plantarum circa Basileum nascentium... (1622) e editou as obras de Pietro Andrea Mattioli (1500-1577), con considerables adicións. A súa principal obra de anatomía humana foi Theatrum Anatomicum infinitis locis auctum (1592).
Adrastea
Adastrea pódese referir a:
Pilar Rojo
Pilar Milagros Rojo Noguera, nada na Coruña o 23 de febreiro de 1960, é unha política galega militante do PPdG.
Traxectoria
No ano 2001 foi elixida deputada do PPdeG por Pontevedra no Parlamento de Galicia, cargo para o que foi reelixida nas VII e VIII lexislaturas. O 20 de xaneiro de 2003 foi nomeada Conselleira de Familia, Xuventude, Deporte e Voluntariado, cargo que desempeñou ata as eleccións autonómicas de 2005.
Após as Eleccións ao Parlamento de Galicia 2009, foi elixida presidenta do Parlamento de Galicia. Nas eleccións xerais de 2015 presentouse en terceiro lugar pola provincia de Pontevedra e foi elixida deputada. En xaneiro de 2016 foi substituída na Presidencia do Parlamento Galego por Miguel Santalices. Nas Eleccións xerais de abril de 2019 presentouse ao Senado pola provincia de Pontevedra, sen obter escano. Repetiu candidatura nas Eleccións xerais de novembro do mesmo ano, desa volta con éxito.
Rubiais, Viana do Bolo
San Cibrao de Rubiais é unha parroquia do concello de Viana do Bolo na comarca de Viana, na provincia de Ourense. No ano 2007 tiña 60 habitantes, deles 27 eran homes e 33 eran mulleres.
O Pinar de Martín, Aguiño, Ribeira
O Pinar de Martín é un lugar da parroquia de Aguiño no concello coruñés de Ribeira, na comarca da Barbanza.
Loggia
250px|right|miniatura|Loggia na Casa dei Cavalieri de Rodi en [[Roma.]]
Unha loxa é un elemento arquitectónico, utilizado especialmente na arquitectura italiana do século XVII (loggia). Aseméllase a unha soleira do pazo galego. Na casa señorial, coincide coa planta nobre.
É semellante á Stoá grega pero é diferente do soportal, da galería e do perístilo aínda que estea presente unha columnata.
A súa orixe é discutida aínda que hai autores que falan da súa antigüidade, sendo unha das poucas contribucións dos hititas á arquitectura. Porén, e usualmente recoñecido que aparece no renacemento en Italia, no Trecento e xa xeneralizadas no Quattrocento, e o seu uso irase estendendo por toda Europa pola reputación dos arquitectos e escultores que a foron empregando como: Giambologna, Michelangelo, ou Pietro Tacca...
Na arquitectura moderna, na casa, este termo refírese de xeito xeral a un balcón cuberto no desborde da fachada, sen tamaño ou forma específica.
Linguas esquimó-aleutianas
miniatura|dereita|270px|Mapa das zonas onde se falan linguas esquimó-aleutianas. As linguas esquimó-aleutianas forman unha familia de linguas que se falan e son nativas do Canadá (Nunavut, Nunavik, Nunatsiavut), Alasca, Groenlandia e a península de Chukchi, no extremo leste de Siberia. Xeograficamente, as linguas esquimó-aleutianas forman parte das linguas indíxenas de América e están consideradas como unha das familias lingüísticas primarias do mundo. Non teñen relación algunha demostrada con ningunha outra familia de linguas de América do Norte polo que se cre que representan a última e separada migración prehistórica de persoas dende Asia.
William Beckford
William Thomas Beckford, nado o 1 de outubro de 1760 e finado o 2 de maio de 1844, foi un novelista, crítico de arte e político inglés. Foi membro do Parlamento de 1784 ata 1790 por Wells, e por Hindon de 1790 ata 1795 e de novo entre 1806 e 1820.
Traxectoria
miniatura|Fonthill Abbey deseñada para William Beckford polo arquitecto [[James Wyatt]] Beckford naceu na mansión familiar en Soho Square 22. Cando tiña dez anos herdou unha importante fortuna do seu pai William Beckford que consistía nun millón de libras en metálico, terras en Fonthill en Wiltshire e varias plantacións de azucre en Xamaica. Esta seguridade económica permitiulle desenvolver o seu interese na arte e na arquitectura, así como tamén escribir, mesmo recibiu clases de Wolfgang Amadeus Mozart.
En 1783 casou con filla do conde de Aboyne, Margaret Gordon, aínda que Beckford era bisexual e tras ser acusado de seducir a William Courtenay, fillo do conde de Devon, tivo que se exiliar acompañado da súa dona. En 1786 publicou a súa obra máis coñecida, a novela gótica Vathek (1786), escrita orixinalmente en francés uns anos antes. Os seus outros escritos máis coñecidos son Memoirs of Extraordinary Painters (1780), unha obra satírica, e Letters from Italy with Sketches of Spain and Portugal (1835), un libro de viaxes. En 1793 visitou Portugal, vivindo alí durante un tempo.
Chamaesaura
Chamaesaura é un xénero de réptiles ápodos (que non teñen patas) escamosos da familia Cordylidae propios do sur, centro e leste de África.
Carecen de patas, que están reducidas a pequenas espiñas. A súa forma alongada e ausencia de extremidades permítenlles moverse "nadando" entre a herba. Son ovovivíparos e aliméntanse de pequenos invertebrados, especialmente saltóns.
Charlotte Knights
Os Charlotte Knights son un equipo de béisbol estadounidense das Ligas Menores (Minor League Baseball) con sede en Charlotte, Carolina do Norte. O club, de clase Triple-A, compite na International League como membro da Southeast Division. Anteriormente competiu na Southern League (1976–1992). Os Knights están afiliados desde 1999 aos Chicago White Sox da Major League Baseball. O equipo xoga os seus xogos como local no BB&T Ballpark, un estadio inaugurado no ano 2014 con capacidade para 10.200 espectadores.
Chamaesaura
Especies
Segundo The Reptile Database son:
Bibliografía
Branch, B., 1998. Field Guide to Snakes and other Reptiles of Southern Africa: Ralph Curtis Books Publishing, Sanibel Island, Florida, 399 p. Spawls, S., Howell, K, Drewes, R, and Ashe, J, 2002. A Field Guide to the Reptiles of East Africa: Academic Press, San Diego, 543 p.
Acqueville
Acqueville é o nome de varias comunas de Francia:
Vela de relinga
miniatura|dereita|[[Dorna a navegar con vento de largo por babor]]
A vela de relinga é un tipo de vela para embarcacións xeralmente de pequeno porte, caracterizada por ter un pano asimétrico de forma trapezoidal, e levar envergue só na beira superior. Esta tipoloxía é de tipo latino pola asimetría, e toma o nome da relinga, que é a beira do pano que se mantén teso, xeralmente reforzado con corda ou cadea.
Características
A diferenza da tipoloxía da vela de coitelo, onde a relinga vai encaixada na guía do pau para afirmar a vela, a vela de relinga é afirmada por tensión. Vai envergada pola parte superior nunha verga mediante unha serie de envergues aliñados, izándose no mastro ou pau por medio das drizas. Vai amurada a proa no puño de relinga, quedando tesa a relinga (o bordo do pano entre o puño de relinga e a verga). O vértice que queda libre, o puño de escota, é o que controla a orientación da vela respecto á dirección do vento mediante a escota, que é manexada pola tripulación.
Trátase dunha vela moi sinxela de controlar, o que permite que se manexe por moi pouca tripulación, adecuándoa a embarcacións pequenas, permitindo ó mesmo tempo a seguridade de poder arriala con presteza en caso de perigo.
Exemplos
Exemplos de barcos que levan vela de religa son:
Ramón Guisasola
José Ramón Guisasola Gorrity, nado en 1935 e finado o 1 de novembro de 2011, foi un político galego.
Traxectoria
Foi alcalde de Sanxenxo en dúas ocasións. Na primeira foi designado polo gobernador civil en 1963, e continuou até xaneiro de 1969. Substituído por Miguel Ángel Botana nese ano, ao finais da década, e xa finado o ditador Franco, foi elixido concelleiro por Coalición Democrática nas primeiras eleccións municipais, en 1979.
En 1983 encabezou a candidatura de Alianza Popular e foi elixido alcalde. Revalidou a alcaldía en 1987, ampliando a marxe de vantaxe, mais dous anos despois, en xullo de 1989, un conflito de intereses urbanísticos fixo que o tamén concelleiro popular Elisardo Balboa o desbancase nunha moción de censura. De feito, en 1988 fora procesado por prevaricación por unha licenza de obras. Ao remate desa lexislatura, en 1991, abandonou a política activa.
Esgrima nos Xogos Olímpicos de 1920
100px|border|Esgrima Nos Xogos Olímpicos de 1920 celebrados na cidade de Antuerpen (Bélxica) realizáronse seis probas de esgrima, como novidade respecto á edición anterior, os Xogos Olímpicos de 1912, incorporouse a proba de florete por equipos.
Nacións participantes
Un total de 149 tiradores de 13 nacións competiron nos Xogos:
Bisonte
Bisonte é o nome dos mammiferos artiodáctilos da familia dos bóvidos pertencentes ao xénero Bison. O xénero comprende seis especies, das que só dúas sobreviven actualmente, o bisonte americano (Bison bison) e o bisonte europeo (Bison bonasus).
Os bisontes son, con frecuencia, denominados erradamente "búfalos", O termo búfalo designa a outros bóvidos, os que integran o xénero Bubalus (o búfalo euroasiático) e ao búfalo africano ou búfalo cafre (especie Syncerus caffer).
Vanessa Paradis
Vanessa Chantal Paradis, nada en Saint-Maur-des-Fossés, Val-de-Marne, o 22 de decembro de 1972, é unha cantante e actriz de cinema francesa.
Traxectoria
Foi descuberta no programa de televisión L'École des fans en 1980. Vanessa Paradis gravou o seu primeiro sinxelo chamado La Magie des surprises-parties en 1985. Aínda que non foi un grande éxito, preparou o terreo para a canción coa cal se fixo internacionalmente coñecida, Joe le Taxi en 1987, editada cando tiña só 14 anos. Permaneceu no número 1 en Francia durante 14 semanas. Foi sacada do seu primeiro álbum Marilyn et John.
En 1991, Paradis promocionou unha nova fragrancia para Chanel, chamada Coco. No anuncio, aparece vestida de negro e con plumas, representando un paxaro bambeándose nunha gaiola, aproveitando a súa similitude naqueles tempos, coa caricatura de "piolín" (tweety).
En 1992, xa con 19 anos e traballando en Estados Unidos co músico de rock Lenny Kravitz, que foi o seu noivo por un tempo, Paradis comezou a traballar no seu novo disco cantado en inglés, idioma no que xa se desenvolvía ben. Escrito e producido polo propio Kravitz, o álbum, titulado simplemente Vanessa Paradis, alcanzou o nº1 en Francia. Un dos sinxelos do disco foi Be my baby, que foi nº5 de vendas neste mesmo país.
Vanessa Paradis participou en numerosas películas, as máis coñecidas son La fille sur le pont de Patrice Leconte (1999), un romance en branco e negro coprotagonizado por Daniel Auteuil, e Mon Ange (2004).
No ano 2000, gravou un disco chamado Bliss, que dedicou á súa filla (o seu fillo aínda non nacera) e á súa parella, Johnny Depp. Foi tamén un éxito en Francia.
No 2004, Chanel elixiuna novamente para promocionar a súa nova liña de bolsos de man The New Mademoiselle.
No terreo musical gravou un novo disco, Divinidylle, que saíu á venda en setembro do 2007. O primeiro sinxelo co mesmo nome foi un éxito na radio francesa en xuño do 2007.
Familia
Desde o ano 1998, Paradis mantén unha relación co actor estadounidense Johnny Depp. Coñecéronse na sala dun hotel en París cando el filmaba alí a película La novena puerta (1999).
A parella non casou aínda, malia que varios rumores dunha voda correron durante estes últimos anos. Teñen unha filla, Lily - Rose Melody Depp (nacida o 27 de maio de 1999) e un fillo, Jack John Christopher Depp III (nacido o 9 de abril do 2002). A parella divide o seu tempo entre Hollywood, unha casa ao sur de Francia e unha illa nas Bahamas, e tamén teñen apartamentos en París e en Manhattan.
Johnny Depp dirixiu o novo vídeo da canción L'incendie da súa esposa, clip de tres minutos no que Paradis baila no escenario dun teatro mentres é observada por un estraño home con chapeu, supostamente Depp, cuxa cara nunca se mostra. O soporte do micrófono estala en chamas e o chan incéndiase con cada un dos seus pasos, atopándose ambos ao final e desaparecendo nunha brillante explosión de lume.
Hypanartia
Hypanartia é un xénero de lepidópteros pertencente á subfamilia Nymphalinae na familia Nymphalidae que se encontra desde México a Suramérica.
Dutch Basketball League
A Dutch Basketball League (DBL), antes coñecida como Eredivisie, foi a máxima competición profesional de baloncesto masculino dos Países Baixos. Foi creada en 1960 e na actualidade está formada por 8 equipos, que compiten nunha liga pechada. Para participar na competición, un club debe cumprir condicións económicas e de potencial. Desde o ano 1977 o campión decidíase por medio de eliminatorias, sendo o equipo máis laureado o Heroes Den Bosch. En 2021 foi substituída pola BNXT League, unha liga que agrupa equipos de Bélxica e os Países Baixos.
Formato
Cada equipo tiña que xogar co resto de equipos da liga en catro ocasións, dúas veces en casa e dúas fóra. Isto significa que na tempada regular se xogaban 36 partidos. Do mesmo xeito que moitas outras ligas de Europa, a Dutch Basketball League facía un parón no inverno, unha vez que cada equipo xogou a metade dos seus partidos programados. Ao final da liga, os equipos clasificados do o oito mellores equipos clasificados entre os postos 3 e 6 xogaban unha eliminatoria a 3 partidos. Os dous vencedores desa eliminatoria enfrontábanse aos dous primeiros clasficados da Liga nunha rolda ao mellor de 7 partidos. A final era xogada polos dous equipos gañadores da rolda anterior, celebrándose tamén ao mellor de 7 encontros. Aos equipos non se lles permitía ter máis de catro xogadores sen pasaporte neerlandés no seu equipo.
Equipos
Os seguintes son os equipos que compitiron na temporada 2020−21, última campaña da Dutch Basketball League.
Aberfeldy
Aberfeldy pode referirse á:
A Ladeira, Piñeira de Arcos, Sandiás
A Ladeira é un lugar da parroquia de Piñeira de Arcos, no concello ourensán de Sandiás, na comarca da Limia. Segundo o Instituto Galego de Estatística, no 2010 tiña 12 habitantes (5 homes e 7 mulleres), o que supón que non variou o número de habitantes con respecto ao ano 2009 cando tiña 12 habitantes.
Rascacú, Aguiño, Ribeira
Rascacú é un lugar da parroquia de Aguiño no concello coruñés de Ribeira, na comarca da Barbanza.
Juan Fernández-Armesto Fernández-España
Juan Fernández-Armesto Fernández-España, nado en Nova York (Estados Unidos de América) o 2 de xaneiro de 1953, é un avogado e xurista español de orixe galega.
Traxectoria
Fillo de Augusto Assía (Felipe Fernández Armesto) e Victoria Armesto (María Victoria Fernández-España y Fernández-Latorre), cursou o bacharelato en Bonn (Alemaña) e en Madrid. Realizou os seus estudos universitarios no ICADE de Madrid, licenciándose en Dereito en 1977 e en Ciencias Empresariais en 1978. En 1983 obtivo ou título de doutor en Dereito na Universidade Autónoma de Madrid. Impartiu clases de Dereito Mercantil na Universidade Pontificia de Comillas-ICADE desde 1978 como profesor adxunto e, despois, profesor agregado, sendo nomeado en 1988 catedrático da mencionada disciplina en dita Universidade, posto no que continuou até o ano 2009.
Delia Bacon
Delia Salter Bacon, nada en Tallmadge, Ohio, o 2 de febreiro de 1811 e finada o 2 de setembro de 1859, foi unha escritora de obras de teatro e contos norteamericana.
Juan Fernández-Armesto Fernández-España
Traxectoria
É membro do Colexio de Avogados de Madrid, do International Bar Association (Colexio de Avogados Internacional), da London Court of International Arbitration (LCIA), do Deutsche Institution für Schiedsgerichtsbarkeit e.V. (DIS) (Institución alemá de Arbitraxe) e do Institut pour l'Arbitrage Internationale (IAI), cofundador do Club Español de Arbitraxe, do que desde marzo de 2009 é vogal da súa xunta directiva, ; ademais, o Comité español da Cámara de Comercio Internacional (CCI) designouno representante español na Comisión de Arbitraxe de dita Cámara.
Delia Bacon
Traxectoria
Irmá de Leonard Bacon, foi mestra en Connecticut, Nova Jersey e Nova York e a partir de 1852 comeza a dar clases, en varias cidades do leste, para mulleres sobre historia e literatura. Escribiu Tales of the Puritans (1831), The Bride of Fort Edward (1839) e The Philosophy of the Plays of Shakespeare Unfolded (1857), para escribir esta obra pasou catro anos de esstudo en Inglaterra, Bacon tentaba probar que as obras atribuídas a Shakespeare foran escritas por un grupo formado por Francis Bacon, Walter Raleigh e Edmund Spenser entre outros, co propósito de inculcar o sistema filosófico no pobo, a fixación de Delia Bacon con esta idea levouna á tolemia.
Juan Fernández-Armesto Fernández-España
Traxectoria
Está en posesión da Gran Cruz da Orde de Isabel la Católica.
12 Andromedae
12 Andromedae é unha estrela na constelación de Andrómeda. A súa magnitude aparente é de 5,77.