cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Provincia de Yozgat
miniatura|300px|dereita|Localización da provincia de Yozgat en Turquía Yozgaté unha das 81 provincias (en turco: iller) nas que está dividida Turquía, situada no centro na rexión (bölge) da Anatolia Central (İç Anadolu Bölgesi). Ten unha superficie de, e contaba con habitantes no ano 2009.
A súa capital é a cidade de Yozgat.
Ligazóns externas
miniatura|300px|dereita|Museo de [[Yozgat.]]
Operabase
Operabase é unha base de datos on-line de interpretacións de ópera, teatros e compañías de ópera, os propios intérpretes así como os seus agentes. Operabase, que se pode atopar en operabase.com, é propiedade e é operada por Operabase Ltd, unha empresa localizada en Luton, Inglaterra. O sitio web naceu en 1996 como afección de Mike Gibb, converténdose na súa ocupación a tempo completo tres anos despois. A base de datos é actualmente operada por Gibb e Muriel Denzler, quen proporcionan servizos aos profesionais de ópera por unha tarifa, aínda que o sitio pode ser consultado por calquera usuario sen cargo ningún.
Sinalouse por Gibb e Denzler nun artigo no sitio web da organización do servizo de ópera europea, opera-europe.org (unha organización similar a aquelas que existen nos Estados Unidos e o Canadá, OPERA America e Opera.ca) que proporcionan servizos especializados aos profesionais da ópera, incluíndo no sitio web "ferramentas de cásting, discos de artistas, detalles de administración, información de producións". Mais eles poñen énfase en que "o sitio foi orixinalmente creado para o público en xeral, que aínda proporcionan o 96% dos seus usuarios". Operabase "é internacional na súa esencia; a súa información abrangue Australia e Eindhoven e está traducida a diversos idiomas."
Un novo trazo compara cinco tempadas de ópera, da 2005/06 á 2009/10. Esta é sección "Statistics", que permite a usuarios investigar o número total de interpretacións por país; per cápita por país; polo número de interpretacións en cada cidade; por clasificacións de 1.005 compositores (con Giuseppe Verdi no alto da lista con 2.259 interpretacións das súas óperas); por compositores modernos; polas clasificacións de 60 compositoras con Kaija Saariaho tendo 15 representacións da súa obra; e, finalmente, polo número de óperas interpretadas (2.153), coa lista dominada polas 451 representacións de Die Zauberflöte de Mozart, seguida a pouca distancia por La traviata de Verdi con 447.
María Ramona Gómez Iglesias
María Ramona Gómez Iglesias, nada en Ourense en 1961, é unha escritora galega.
Traxectoria
Licenciada en Filosofía e Ciencias da Educación pola Universidade de Santiago de Compostela e doutorada en Filosofía pola UNED en 2006 coa tese La enseñanza de la virtud en el Protágoras platónico. Especialista de alumnos de altas capacidades, traballa no Equipo de Orientación específico da Consellería de Educación en Ourense. É autora de El Logos Enamorado: Homosexualidad y Filosofía en la Grecia Antigua, un estudo sobre as relacións entre a filosofía e o Eros no pensamento grego, fundamentalmente nos diálogos platónicos; o capítulo "Echoes of Eleusis: Love and Initiation in the Platonic Philosophy" do libro Greek Philosophy and Mistery Cults; os poemarios Como un collar que podría ser de muerte e Espejos de Hamlets amarillos e contos en volumes colectivos.
Manosa 6-fosfato
A manosa 6-fosfato (M6P) é un monosacárido fosfatado derivado da manosa que se une á lectina no sistema inmunitario. A M6P convértese en frutosa 6-fosfato pola acción do encima manosa fosfato isomerase.
A M6P é un importante sinal diana para as proteínas precursoras da hidrolase ácida, que se destinan ao transporte cara aos lisosomas. Engádese a etiqueta M6P a esas proteínas na cara cis do aparato de Golgi. Especificamente, nunha reacción na que están implicados a uridina difosfato (UDP) e a N-acetilglicosamina, o encima N-acetilglicosamina-1-fosfato transferase cataliza a glicosilación ligada a N de residuos de asparaxina con M6P. Unha vez marcadas axeitadamente co sinal diana da M6P, estas proteínas son desprazadas á rede trans-Golgi. Alí, o resto M6P é recoñecido e únese ás proteínas do receptor de manosa 6-fosfato (MPR) a pH 6,5-6,7.
Os encimas lisosómicos etiquetados con M6P quedan incluídos nos endosomas tardíos por medio do transporte vesicular. O pH nos endosomas tardíos pode chegar a 6,0, o cal causa unha disociación da M6P do seu receptor. Unha vez liberados, os encimas son transportados ao seu destino final nos lisosomas. Os MPRs están empaquetados en vesículas que se evaxinan dos endosomas tardíos e volven á rede "trans"-Golgi para a súa reciclaxe.
Sidra
Este artigo trata sobre unha bebida alcólica, para o froito cítrico véxase cidra. miniatura|Sidra natural de Asturias. miniatura|Home a escanciar nunha sidraría.
A sidra é unha bebida alcohólica de baixa gradación (menos de 3º no caso da bretoa Cidre Doux, unha sidra doce, ata un máximo de 8º) fabricada co zume levedado da mazá.
Características
Trátase dunha bebida moi espallada por todo o mundo, así en Europa atópase en numerosos países: Alemaña, Bretaña, Portugal (Madeira), España (Asturias, Galicia, Cantabria e País Vasco), Italia (Piemonte), Irlanda, Escocia e Inglaterra. En América, atópase en zonas de distintos países, probablemente debido á influencia da emigración española do século pasado: por exemplo en México prodúcese nas cidades de Huejotzingo e Zacatlán, no estado de Puebla. Na Arxentina a sidra localízase sobre todo nas provincias de Río Negro, San Juan e Santa Fe. Nos Estados Unidos prodúcese principalmente en Nova Inglaterra e no estado de Nova York.
Pola súa singularidade hai que diferenciar a sidra natural da sidra espumosa. En xeral, mentres que en Galiza e no norte de España se consome maioritariamente a sidra natural, no resto do mundo adóitase consumir a sidra espumosa (máis similar ao champagne ou á cervexa).
A sidra en Galicia
O xeógrafo romano Estrabón, falando do seu paso por Galiza, menciona unha bebida que se interpretou como sidra: Zhytos en grego é cervexa, pero dada a similitude na cor das dúas bebidas, e a ausencia de produción de cereais nas zonas de montaña que el visitou e a abundancia de maceiras, enténdese que a bebida á que se refire é a sidra. A sidra aparece tamén mencionada no Libro do peregrino do Códice Calixtino. No libro V, capítulo VII, "Dos nomes das terras e das particularidades das xentes que se atopan no camiño de Santiago":
Galicia é con moito a comunidade que máis mazá sidreira produce no conxunto de todo o estado español, por riba de comunidades produtoras coma Asturias ou Euskadi, que importan o produto galego. En 2006 a produción galega de mazá sidreira situouse nas 60.000 toneladas mentres que a de Asturias pasaba por entre 35.000 e 40.000 e a de Euskadi por 8.000.
Esta bebida dá nome a varios lugares, como As Sidras (Carnota), A Leira da Sidra (As Somozas), A Fonte da Sidra (Vigo), O Hórreo da Sidra (A Pontenova), O Lugar da Sidra (Cospeito), Pereira-Sidral, (O Valadouro), A Sidreira (Paderne) ou Os Sidreiros (As Somozas). Amais, existen numerosos lugares con nomes referidos a lagares (tamén destinados a facer viño) ou terreos nos que se dá a maceira.
Hai festas gastronómicas adicadas a este produto en Fornelos de Montes, Guitiriz, San Tomé de Piñeiro (Marín), Bembrive (Vigo), Redondela e A Estrada. Ademais, en Chantada existe unha planta de produción industrial propiedade do grupo Hijos de Rivera, que comercializa a sidra co nome de Maeloc e na Estrada a empresa Lagar de Ribela produce a súa propia sidra con mazá ecolóxica. Outras iniciativas empresariais que apostan por esta bebida en Galicia son, entre outras Val do Traba (Noia); Torres de Moreda, Rabiosa, Lagar de Ribela, Camino, Sidra Nord e Sidras Peroja (A Estrada).
Caldes de Montbui
Caldes de Montbui é un municipio español, pertencente á provincia de Barcelona, en Cataluña. Forma parte da comarca do Vallès Oriental e atópase a uns 35 km ao norte de Barcelona.
Historia
O nome de Caldes ten que ver coa palabra "cálida" ou "quente" e refírese ás augas quentes que saen do interior da terra a unha temperatura de 74 °C. É unha das fontes máis quentes de Europa. Os romanos xa aproveitaron esta auga e construíron alí un balneario que en parte se conservou ata os nosos días. Son as termas romanas mellor conservadas da península. O escritor romano Plinio xa fala deste balneario chamado entón Aquae-Calidae na súa crónica sobre a Hispania Romana. A historiadora Mercedes Sorda mantén o de Plinio, aínda que hai outras versións alternativas que indican que deste balneario o primeiro en falar sería Virxilio.
Eleccións á Xunta Xeral do Principado de Asturias de 1995
As eleccións á Xunta Xeral do Principado de Asturias de 1995 celebráronse o 28 de maio. A pesar de que Rodríguez Vigil tivo que dimitir en 1993 debido ao escándalo do petromocho, o PSOE rematou a lexislatura. Sergio Marqués, do Partido Popular, sucedeu a Antonio Trevín, que tomara o control do goberno do Principado tras a dimisión do seu compañeiro de partido. Por primeira vez en Asturias non resultou vencedor o PSOE. O CDS, ao igual que no resto de España, veu como perdía a súa representación política na Xunta.
A Toxeira, Vide, As Neves
A Toxeira é un lugar da parroquia de Vide, no concello pontevedrés das Neves. Segundo os datos do Instituto Galego de Estatística do ano 2008 ten 19 habitantes (5 homes e 14 mulleres).
José Varela de Limia
José Varela de Limia Menéndez, vizconde de San Alberto, nado en Xixón en agosto de 1874 e finado en Santiago de Compostela o 17 de marzo de 1946, foi un matemático e político galego.
Traxectoria
Fillo de José Varela López de Limia e Cándida Menéndez Jove-Huergo. Estudou a carreira de Ciencias na Universidade de Madrid e rematou a carreira e foi Doutor en Ciencias Exactas. Foi profesor da Universidade de Santiago de Compostela. Membro do Partido Conservador, foi elixido deputado provincial polo distrito de Padrón en 1899. Durante o goberno de Antonio Maura foi gobernador civil de León (1907) e Zamora (1907-1908). En 1910 foi candidato a deputado polo distrito de Muros-Negreira fronte a Eugenio Montero Villegas, que foi o finalmente elixido. En 1911 volveu ser candidato polo mesmo distrito fronte a Anselmo Villar Amigo, que foi o finalmente elixido. Foi presidente da Real Sociedade Económica de Amigos do País de Santiago de 1912 a 1919. Foi senador pola Sociedade Económica de Amigos do País de Madrid en 1921, 1922 e 1923. Foi conselleiro do Banco de España. Era dono do pazo Pena do Ouro en Noia.
miniatura|250px|Pazo da Pena do Ouro.
Rockbox
miniatura|Logo de Rockbox. Rockbox é un firmware alternativo de código aberto para reprodutores dixitais de música tipo MP3. O cargador e o firmware permiten a estes reprodutores funcionar sen as restricións do fabricante en canto aos formatos que son capaces de reproducir, as ampliacións de software (plugins e xogos) que poden incorporar, entre outras vantaxes.
Rockbox atópase en desenvolvemento desde 2001 e vai incorporando novas posibilidades e correccións diariamente. É posible configurar un gran número de opcións para adaptarse a cada usuario en particular. Inclúe axustes para controlar a calidade de son como ecualizador paramétrico e transicións sen pausa. É posible cargar configuracións prefijadas rapidamente. Ata é posible deseñar a fiestra de reprodución ata o último detalle. Preséntase nunha ampla variedade de idiomas incluído o galego e grazas aos menús falados, permite o seu uso ás persoas con problemas de visión.
Soporte
En moitos dos reprodutores soportados están dispoñibles os seguintes formatos para a reprodución: Ogg Vorbis, MP3, FLAC, Musepack, AAC, ALAC, AC3 e WavPack. O obxectivo non é saltar as restricións DRM de dereitos dixitais de formatos protexidos, xa que estes formatos non se poden reproducir. No caso do iPod para os usuarios de Linux e Windows úsase como unha unidade externa de disco USB, é fácil trasladar os arquivos de música sen a necesidade de programas propietarios como iTunes. O aparello reproducirá calquera arquivo soportado que se atope no disco duro (ou memoria flash) do reprodutor, sen importar a súa localización.
Reprodutores Soportados
miniatura|220px|Unha das peles para Rockbox. Reprodutores soportados por Rockbox.
The Happening
The Happening é un filme estadounidense dirixido por M. Night Shyamalan que foi estreado no 2008.
Sinopse
En cuestión de minutos, nas principais cidades do leste dos Estados Unidos, prodúcense unhas estrañas e arrepiantes mortes que escapan a toda explicación. Para o profesor de ciencias dun instituto de Filadelfia Elliot Moore (Mark Wahlberg), o máis importante de todo é atopar o xeito de escapar deste misterioso e letal fenómeno. Aínda que el e a súa muller Alma (Zooey Deschanel) están atravesando unha crise no seu matrimonio, póñense en camiño, primeiro en tren, logo en coche, con Julian (John Leguizamo), amigo de Elliot e profesor de matemáticas, e Jess (Ashlyn Sanchez), a filla de oito anos de idade de Julian, cara Pensilvania, onde agardan estar a salvo dos horribles e cada vez máis frecuentes ataques. Aínda que moi pronto queda claro que ninguén está seguro en ningunha parte. Este aterrador e invisible asasino non pode ser evitado.
Guided by Voices
Guided by Voices (GBV) é unha banda estadounidense de indie rock orixinaria de Dayton, Ohio. Dende a súa formación en 1983 experimentou frecuentes cambios nos seus compoñentes, pero sempre mantendo a presenza do principal compositor Robert Pollard, que fundou o grupo cos guitarristas Mitch Mitchell, Tobin Sprout, Jim Pollard e o batería Kevin Fennell. A "formación clásica" incluía a estes músicos xunto co baixista Greg Demos. Guided by Voices separouse no ano 2004, debido a que moitos dos seus membros se centraron nas súas carreiras en solitario e noutros proxectos.
No ano 2010 confirmouse que a súa "formación clásica" (1994 - 1996) reunirase para tocar no 21 aniversario do selo Matador Records en Las Vegas, ademais de realizar máis concertos despois deste. Tras reformarse a banda publicou seis novos álbums. Guided by Voices separaríase por segunda vez a finais de 2014, pero Pollard reactivaría o grupo cun novo álbum e unha nova formación en febreiro de 2016.
Primeiros anos
Formada en Dayton, Ohio, a principios dos anos 80, Guided by Voices comezou a súa carreira como unha banda de bares traballando na escena local. Porén, a medida que a formación e os traballos cambiaban, Pollard transformou a banda a un proxecto orientado só ao estudio. As gravacións de Guided by Voices comezaron cunha serie de lanzamentos independentes autofinanciados que se iniciaron co EP inspirado en R.E.M. Forever Since Breakfast e seguiron cos álbums Devil Between My Toes, Sandbox, Self-Inflicted Aerial Nostalgia e Same Place The Fly Got Smashed. Fabricando só uns poucos centos de copias de cada disco, estas adoitaban a circular só entre os familiares e amigos dos membros do grupo.
Lo-fi
Co lanzamento do limitado álbum Propeller en 1992 (só se fixeron 500 copias, cada unha cunha portada feita aman única), Guided by Voices conseguiu por vez primeira algo de recoñecemento fóra da súa cidade natal. Isto foi debido en parte por gañar fans no circuíto do college rock e en bandas como Sonic Youth, R.E.M. e The Breeders. Nova York e Filadelfia viron o regreso de Guided by Voices aos escenarios en 1993, sendo tamén os primeiros concertos da banda fóra de Ohio. Nese momento a sempre fluída formación de Guided by Voices uniuse ao redor do núcleo formado por Pollard, os guitarristas Tobin Sprout e Mitch Mitchell, o baixista Greg Demos e o batería Kevin Fennell. Sprout, que tocara brevemente na banda a principios dos 80, regresou ao redor do lanzamento de Propeller e ao pouco tempo converteuse no principal complemento musical de Pollard, ademais de contribuír con varias cancións propias ao catálogo da banda. En 1993 o grupo tamén publicouo álbum Vampire on Titus e os EPs Fast Japanese Spin Cycle e Static Airplane Jive. No ano seguinte a banda comezou a recibir exposición dos medios nacionais, como a revista Spin.
Sprout e Pollard editaron simultaneamente discos en solitario o mesmo día en 1996: o Carnival Boy de Sprout e o Not in My Airforce de Pollard, con dous aparecendo no álbum do outro. Pollard mantivo unha activa carreira en solitario e en proxectos paralelos xunto coa súa actividade en GBV durante o resto da existancia do grupo. Esas gravacións foron principalmente autoeditadas. Debido a que esas gravación contaban regularmente con membros de Guided by Voices e que se incluían con frecuencia nos concertos da banda, informalmente son consideradas parte do canon de GBV. En 1995 Pollard tamén colaborou coa canción "Sensational Gravity Boy" no recompilatorio Red Hot + Bothered producido pola Red Hot Organization pola loita contra o SIDA.
Fichaxe por un gran selo
Pollard creou unha nova encarnación de Guided by Voices cos roqueiros glam de Cleveland Cobra Verde en 1997. O seguinte álbum, Mag Earwhig!, combinaba un novo estilo hard rock con fragmentos de lo-fi clásicos e unha canción, "Jane of the Waking Universe", que contaba coa formación clásica unha vez máis. Porén, despois doutro ano de rigorosa xira, a formación "Guided by Verde" separouse a finais de 1997 tras o anuncio de Pollard nunha entrevista de que intentaría traballar con outros músicos no seguinte proxecto de Guided by Voices. miniatura|240x240px|Greg Demos Doug Gillard, de Cobra Verde, foi escollido para unha nova aliñación de Guided by Voices en 1998, que tamén incluía ao baixista da época clásica Greg Demos, ao antigo batería de The Breeders Jim Macpherson, e eventualmente coa antiga guitarrista de The Amps e The Breeders Nate Farley. Tras deixar Matador, esta formación (sen Farley) traballou co produtor Ric Ocasek para crear o que pretendía ser a estrea de Guided by Voices cun gran selo. Initialmente producido para Capitol Records, Do the Collapse foi repetidamente atrasado e finalmente publicado o 23 de setembro de 1999 a través da discográfoca pseudo-independente TVT (no Reino Unido foi lanzado por Creation Records). Cun son chan e fortemente procesado alleo aos anteriores álbums da banda, Do the Collapse non conseguiu tempo nas radios e obtivo críticas mixtas.
Grazas a xiras intensas durante os anos 1999 e 2000, a banda en directo de Guided by Voices fíxose lendaria, con concertos que a miúdo pasaban das tres horas, poboados por un fluxo interminable de cancións novas e clásicas, temas en solitario de Pollard, versións improvisadas de The Who, David Bowie e The Rolling Stones, todoregado por un alto consumo de alcol. Ademais de múltiples concertos polos Estados Unidos e Europa, no ano 2000 a banda realizou as súas primeiras e únicas visitas a Australia e o Xapón. O ano 2000 coroouse co lanzamento do masivo Suitcase, catro disco con 100 cancións de material inédito de Pollard gravado durante tres décadas. En anos posteriores a banda editaría tres box sets máis de cancións inéditas: Suitcase 2 (2005), Suitcase 3 (2009) e Suitcase 4 (2015).
O álbum de 2001 Isolation Drills foi gravado con Rob Schnapf, que tiña como obxectivo capturar o son ao vivo da banda mellor do que o fixo Ocasek. Aínda que o álbum estreouse no número 168 da lista Billboard 200 e recibiu mellores críticas que o seu antecesor, non logrou soar nas radios como se agardaba.
Últimos anos
miniatura|240x240px|Tobin Sprout Tras deixar TVT en 2002, Guided by Voices regresou a Matador e publicou Universal Truths and Cycles, afastándose dos seus dous anteriores traballos e regresando á estética mid-fi de mediados dos 90. O álbum estreouse no número 160 da Billboard 200, a mellor posición da banda nesta lista ata a data. O produtor de Universal Truths, Todd Tobias, tamén gravou os dous últimos álbums de GBV con Matador. En 2003 publicouse o álbum progresivo Earthquake Glue, seguido do box set Hardcore UFOs: Revelations, Epiphanies and Fast Food in the Western Hemisphere e o rcompilatorio de grandes éxitos Best of Guided by Voices: Human Amusements at Hourly Rates.
No ano 2004 a banda anunciou a través da súa páxina web que se disolvería despois do lanzamento en agosto do seu 15º álbum, Half-Smiles of the Decomposed, e dunha xira de despedida.
O 9 de novembro de 2004 Guided by Voices tocou no Austin City Limits, un concerto emitido a través da PBS o 22 de xaneiro de 2005. A súa última aparición en televisión foi no programa Late Night with Conan O'Brien o 2 de decembro de 2004. A banda tocou o sinxelo "Everybody Thinks I'm a Raincloud (When I'm Not Looking)". Tras unha serie de selectos concertos polos Estados Unidos, Guided by Voices realizou a súa última actuación en The Metro en Chicago o 31 de decembro. Esta actuación de catro horas con 63 cancións documentouse no DVD The Electrifying Conclusion.
Despois de GBV
Pollard editou o seu primeiro álbum tras a disolución de GBV en 2006 a través de Merge Records. O traballo, titulado From a Compound Eye, foi un disco dobre producido por Todd Tobias. Posteriores álbums de Pollard foron editados por Merge e polo seu propio selo, Guided by Voices Inc.
Tras a disolución de GBV, Pollard foi frecuentemente preguntado sobre unha reunión da banda. En 2007 díxolle á revista MAGNET: "Para min, é só cobrar. Se vas a reunir novamente á banda debería ser para promocionar un novo disco, non só para tocar os éxitos. Así é como se fai no circuíto da feiro do condado. Non vexo a Guided By Voices reformándose". miniatura|240x240px|Mitch Mitchell Pollard tamén comentou á revista Harp en 2005 o feito de que Guided by Voices e o seu material en solitario son basicamente o mesmo, "Sabes, moita xente intenta distinguir entre o que é Robert Pollard e o que é Guided By Voices. Eu dígolles basicamente que non hai diferenza; eu son Robert Pollard e eu son Guided By Voices".
A formación de 1998-1999 da banda reuniuse para tocar un feixe de cancións para o 50 aniversario de Pollard no ano 2007. En 2008 Pollard admitiu que case trouxo de volta a GBV para o seu álbum Robert Pollard Is Off to Business, pero decidiu non facelo e no seu lugar creou un novo selo chamado Guided by Voices Inc.
En outubro de 2008 anunciouse que a música de Guided by Voices serúa usada para un musical en 3D baseado na vida de Cleopatra dirixido por Steven Soderbergh e con guión de James Greer. Soderbergh e Greer reescribiron as letras das cancións para axustalas á historia. Soderbergh xa usara anteriormente unha canción de Guided by Voices no seu filme Full Frontal, e escribiu a introdución dun libro sobre a banda. Pollard escribiu a banda sonora para a película de Soderbergh Bubble, e esa música foi editada como Music for 'Bubble'. Posters, camisetas e cancións de Guided by Voices e Pollard apareceron frecuentemente na serie británica The IT Crowd.
Reunión
En xuño de 2010 Matador Records anunciou que a "formación clásica de 93-96" se reuniría para actuar na celebración do 21 aniversario do selo en Las Vegas no mes de outubro. Posteriormente anunciouse unha xira completa de reunión, coa banda vendendo practicamente todas as entradas dos seus concertos. A xira incluíu paradas no Maxwell's de Hoboken e no Southgate House de Newport, Kentucky, dous locais nos que a banda construíra unha historia debido aos seus lendarios concertos no pasado. Cando foi preguntado por Spinner sobre se habería outro disco de GBV Pollard dixo "Pensei sobre iso ás veces pero é unha posibilidade moi remota", aínda que non eliminaba por completo esa posibilidade.
A banda cancelou o que ía ser o seu primeiro concerto no Reino Unido tras a reunión, no festival All Tomorrow's Parties 'I'll Be Your Mirror' no Alexandra Palace de Londres en maio de 2012, ademais da súa aparición no Primavera Sound de Barcelona. O representante do grupo negou que as cancelacións se debesen á disolución da banda, como algúns medio informaron, e confirmou que GBV estaba aínda traballando en material novo.
A banda publicou un segundo álbum tras a súa reunión o 12 de xuño de 2012, Class Clown Spots a UFO. Xeralmente considerado polos seus fans como o mellor dos álbums dos sesu últimos anos, marcou un regreso á calidade da súa formación de mediados do 90. Un terceiro disco, The Bears for Lunch, apareceu no mes de novembro. GBV comezou a xirar novamente en setembro de 2012 coa xira Tour of the South de 13 concertos que comezou en Dayton, Ohio o día 8. A xira rematou o 29 de setembro en St. Louis, Missouri. O álbum English Little League foi lanzado en 2013.
Nunha entrevista en xullo de 2013 coa revista Magnet, Pollard dixo que English Little League sería o derradeiro álbum de GBV. Porén, no mes de setembro o seu quinto traballo tras a reunión, Motivational Jumpsuit, foi confirmado para ser editado a través de Guided By Voices Inc. e Fire Records en febreiro de 2014. Un sexto álbum, Cool Planet, foi lanzado o 13 de maio dese mesmo ano.
O 18 de setembro de 2014, Guided by Voices publicou de súpeto unha declaración en Facebook dicindo que a banda separábase novamente. Todas os concertos restante foron cancelados.
Segunda reunión
En febreiro de 2016 a páxina oficial de Facebook de Guided By Voices anunciou que a banda sería cabeza de cartel do Sled Island Festival o 25 de xuño, e que estaba traballando nun álbum sorprendentemente fresco, no cal Pollard tocaría todos os instrumentos. Pollard despois confirmou a nova formación de GBV, que inclyuiría ao antigo batería Kevin March xuntos cos novos guitarristas Bobby Bare, Jr. e Nick Mitchell e o novo baixista Mark Shue.
Durante un concerto o 16 de xullo, o guitarrista Nick Mitchell foi substituído polo antigo membro Doug Gillard. Gillard posteriormente uniuse permanentemente a Guided by Voices a finais dese mes.
O 25 de xaneiro de 2017 a banda anunciou que o seu primeiro dobre álbum, August by Cake, sería editado o 7 de abril, e tamén lanzou unha nova canción, "Hiking Skin". O álbum sería tamén o número 100 de Robert Pollard. O 10 de marzo a banda estreou outra canción nova do seu seguinte disco, "Dr. Feelgood Falls Off the Ocean".
O 22 de xuño de 2017 Guided by Voices anunciou outro novo álbum para 2017, titulado How Do You Spell Heaven, que foi editado o 11 de agosto. A banda tamén lanzou un novo sinxelo do seu seguinte disco, "Just to Show You". O 8 de decembro do mesmo ano GBV anunciou outro álbum planeado para o mes de marzo titulado Space Gun, publicando a canción do título como sinxelo.
En 2018 Guided by Voices anunciou o futuro lanzamento do dobre álbum Zeppelin Over China, Warp and Woof e Rise of the Ants para 2019. O 25 de outubro de 2019 a banda publicou o álbum Sweating The Plague.
En 2019 a banda publicou tres álbums, Zeppelin Over China, Warp and Woof e Sweating the Plague, e no ano 2020 editou outros tres, Surrender Your Poppy Field, Mirrored Aztec e Styles We Paid For.
En 2021 Guided by Voices lanzou Earth Man Blues no mes de abril e It's Not Them. It Couldn't Be Them. It Is Them! no mes de outubro. O seu derradeiro traballo ata a data é Crystal Nuns Cathedral, publicado o 4 de marzo de 2022.
Pollachius virens
miniatura|300px|Pollachius virens O Pollachius virens Linneo 1758, carboeiro, fogoneiro ou burro , é un peixe mariño da familia dos gádidos, semellante ó bacallau (Gadus morhua) ou ó abadexo (Pollachius pollachius). En Galicia pode comercializarse coma fogoneiro, non confundir co burro ou fogueiro (Melanogrammus aeglefinus).
Toride
Toride (取手市, とりでし, Toride-shi) é un concello da prefectura de Ibaraki no Xapón. Está situado no centro da rexión de Kantō e ao suroeste da prefectura, e na area da provincia histórica de Shimōsa, na parte leste da illa de Honshū. A súa superficie é de 69,96 km² e a poboación de 109.520 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 1.570 h/km².
Pollachius virens
Características
Pode alcanzar tamaños de máis dun metro e pesos de ata 12–14 kg, aínda que os talles frecuentes oscilan entre os 35 e os 50 cm, con pesos de 2–5 kg.
Toride
O concello de Toride limita cos concellos de Moriya, de Tsukubamirai, de Ryūgasaki, de Tone (son da prefectura de Ibaraki); de Kashiwa e de Abiko (son da prefectura de Chiba).
Pollachius virens
Características
A aleta caudal presenta un bordo posterior aforquitado, mentres que noutros gádidos é recto.
Hábitat e distribución
Aliméntase de peixes pequenos, crustáceos copépodos e outros invertebrados, se ben cando adulto preda predominantemente peixes.
Especie migratoria, gregaria, peláxica, propia de augas ata profundidades de ata 200 m. Busca augas costeiras e superficiais para a desova, e máis profundas no inverno. No verán realiza grandes migracións cara o norte, ás zonas de alimentación. A especie distribúese polo océano Atlántico desde o norte de Francia ata Islandia, no suroeste de Groenlandia, así como polas costas do leste do Canadá, sendo moi infrecuente capturala en latitudes máis baixas.
Alcanza a madurez sexual ós 5-10 anos (na poboación europea), con talles de 60–90 cm.
Uso culinario
Segundo estatísticas da FAO para 1987 a captura total desta especie foron 483.758 toneladas, a maior parte destinada ó consumo dos países do norte de Europa, sobre todo Dinamarca e illas Feroe.
Alfonso S. Palomares
Alfonso Sobrado Palomares, nado en Paradela (Calvos de Randín) en 1935, é un xornalista e escritor galego.
Traxectoria
Aos 10 anos trasladouse coa súa familia a Ourense, onde estudou no Seminario. Licenciado en Dereito e Xornalismo pola Universidade Complutense de Madrid, desempeñou diversos postos en xornais e revistas españolas. Fundou a axencia Radial Press en 1964 e foi comentarista de política internacional en Sábado Gráfico e Cambio l6. En 1973 fundou e dirixiu a revista Ciudadano e despois dirixiu Posible e Leer. Foi comentarista de política internacional en El Periódico de Catalunya, e foi nomeado director da Axencia EFE en 1986. En 1997 incorporouse ao Grupo Zeta como Director de Relacións Internacionais e Asesor Editorial, e comentarista político da revista Tiempo e El Periódico de Catalunya. En 2001 foi nomeado director do Diario Córdoba e editor de Onda Mezquita e en setembro dese ano tomou posesión como Presidente do Consello Social da Universidade de Córdoba.
Dirixiu a Casa de Galicia en Madrid (2006-), foi presidente da Xunta Consultiva do Parque Natural Baixa Limia - Serra do Xurés (2008).
Vida persoal
Casou con Ana Tutor.
Coalición Asturiana
Coalición Asturiana foi unha coalición electoral entre os partidos políticos de Asturias Unidá Nacionalista Asturiana (UNA) e o Partíu Asturianista (PAS) para participar nas eleccións autonómicas de Asturias de maio de 1991. Nas eleccións xerais de 1989 UNA obtivo 3.218 votos e PAS 5.414.
O cabeza de lista foi Xuan Xosé Sánchez Vicente, presidente do PAS, que foi elixido deputado autonómico con 14.500 votos. O número dous era José Suárez "Felechosa", da UNA. Pouco despois dunha frustrada negociación de fusión entre ambas organizacións (un ano despois do comezo da lexislatura) rompeuse a Coalición Asturiana cun cruzamento dialéctico entre os líderes de ambas, José Suárez "Felechosa" da UNA e Xuan Xosé Sánchez Vicente do PAS, disolvéndose a UNA pouco despois. Membros de UNA como Felechosa (que despois estaría na Liga Asturiana, e logo de concelleiro en Oviedo polo PP), Pepe Fernández Alonso (actualmente Secretario de Organización do Partíu Asturianista) e Juan Carlos Fernández Castañón (actualmente na nova Unidá Nacionalista Asturiana) por razón das negociacións chegarían a rexistar no Rexistro de Partidos o Partido de Coalición Asturiana. Nas seguintes eleccións o PAS presentouse en solitario en 1995 e Sánchez Vicente conservou o escano.
Lista das estrelas máis brillantes
As Estrelas Brillantes sono porque teñen luminosidades altas e/ou están preto do noso sistema solar. Debaixo poderás atopa-las 91 estrelas máis brillantes vistas dende a Terra en lonxitudes de onda visibles e para magnitudes menores de 2,50. O número de estrelas ascende rapidamente conforme a magnitude é incrementada, así pois a lista podería ser máis longa. O mapa do firmamento foi trazado totalmente para magnitudes inferiores a 11 dentro das lonxitudes de onda visibles, e hoxe en día continúan as exploracións, atopando cada día obxectos máis febles.
Para pór en comparación, obxectos do noso Sistema Solar que teñen magnitudes iguais ou por debaixo 2,50 en lonxitudes de onda visibles son a Lúa (−12,9), Venus (−4,6), Xúpiter (−2,9), Marte (−2,9), Mercurio (−1,9), e Saturno (−0,2).
A orde exacta da lista destas estrelas non esta totalmente definida polas seguintes razóns:
Stana Katić
Stana Katić, nada en Hamilton (Ontario) o 26 de abril de 1978, é unha actriz canadense, coñecida por interpretar a detective Kate Beckett na serie de televisión Castle. No 2015 gañou o premio People's Choice Awards á mellor actriz de drama.
Traxectoria
Filla de pai serbio e nai croata que emigraron da antiga Iugoslavia ao Canadá. Posteriormente, a súa familia trasladouse a Aurora, Illinois. Pasou os seus primeiros anos movéndose entre Canadá e os Estados Unidos. Tras graduarse no West Aurora High School en 1996, estudou actuación na Goodman School of Drama. Ten catro irmáns e unha irmá, sendo ela a maior.
Cúpula xeodésica
thumb|200px|Semiesfera xeodésica de frecuencia 4 xerada dun icosaedro. Unha cúpula xeodésica é parte dunha esfera xeodésica , un poliedro xerado a partir dun icosaedro ou un dodecaedro, aínda que pode xerarse de calquera dos sólidos platónicos.
Stana Katić
Traxectoria
Ademais de inglés, fala croata, bosníaco, esloveno, francés, castelán e italiano.
Cúpula xeodésica
Salienta histórica
Richard Buckminster Fuller é considerado o inventor das cúpulas xeodésicas, xa que é quen ostenta a súa patente desde 1954. Fuller desenvolveunas na década dos 40, creando unha das cúpulas xeodésicas máis coñecidas en 1967 na Exposición Universal de Montreal, de 76 m de diámetro e 41,5 m de altura.
Stana Katić
Carreira
Stana interpretou o personaxe de Hana Gitelman en Heroes, o de Collete Stenger en 24 (temporada 5) e o de Jenny en Feast of Love, película protagonizada por Morgan Freeman. Tamén interpretou a Morgenstern na película de Frank Miller, The Spirit; Corrine Veneau na película de James Bond Quantum of Solace (aínda que orixinalmente fora seleccionada para o papel de Strawberry Fields na película); e Simone Renoir en The Librarian: Curse of the Judas Chalice, a terceira entrega da saga televisiva The Librarian.
Cúpula xeodésica
Salienta histórica
Existen exemplos anteriores de cúpulas xeodésicas, como no Pazo Imperial da China (1885) ou no planetario dos talleres Carl Zeiss (1922).
Stana Katić
Carreira
En agosto de 2008, a ABC anunciou a estrea da serie de televisión Castle, con Stana como Kate Beckett e Nathan Fillion como Richard Castle. Katić interpreta a detective Katherine Beckett, quen se ve obrigada a aceptar que o escritor a "siga" e observe o seu traballo. Pronto se converte na súa musa e na inspiración para unha nova serie de libros. A trama enfócase na resolución de diversos crimes e no progreso da relación entre os protagonistas.
Cúpula xeodésica
Salienta histórica
No Pazo Imperial da China (Cidade Prohibida, Pequín), pertencente ás dinastías Ming e Qing, pódese observar unha esfera cunha subdivisión xeodésica dun icosaedro. Trátase dunha esfera baixo a pouta dun león gardián na Nurturing Heart Gate, similar a outro do Pazo de Verán da China (próximo a Pequín), que data aproximadamente de 1885.
Stana Katić
Carreira
No verán de 2010 empezou a filmar For Lovers Only cos irmáns Polish en Francia, e The Double con Richard Gere.
Cúpula xeodésica
Salienta histórica
En canto ao planetario dos talleres Carl Zeiss, trátase dunha cúpula xeodésica de frecuencia 16 creada por Walter Bauerfeld, que pasou a ser denominada "a marabilla de Jena". A partir desta, moitas outras foron creadas, ata que a idea foi desenvolvida por Fuller.
Stana Katić
Carreira
Foi membro do xurado entre o 29 de maio e o 5 de xuño de 2011, no Festival de Cine de Zlín, onde For Lovers Only fixo a súa estrea mundial. Traballou notra película, Big Sur, na que interpreta a Lenore Kandel. Na Comic-Con de 2011 en San Diego, houbo un anuncio oficial na revista Entertainment Weekly, de que se convertería na voz de Talia al Ghul en Batman: Arkham City. Tamén fixo unha película chamada CBGB que conta a historia dun local de Nova York da década de 1970 chamado CBGB.
Cúpula xeodésica
Descrición xeométrica
miniatura|200px|Descrición da subdivisión dunha cara dun [[dodecaedro con frecuencia 4.]] As caras dunha cúpula xeodésica poden ser triángulos hexágonos ou calquera outro polígono. Os vértices deben coincidir todos coa superficie dunha esfera ou un elipsoide (se os vértices non quedan na superficie, a cúpula xa é xeodésica). O número de veces que as arestas do icosaedro ou dodecaedro son subdivididas dando lugar a triángulos máis pequenos chámase a frecuencia da esfera ou cúpula xeodésica. Para a esfera xeodésica cúmprese o teorema de poliedros de Euler, que indica que:
Stana Katić
Carreira
No ano 2014 gañou o su primeiro premio do People´s Choice Awards pola súa actuación en Castle, onde interpreta a Kate Beckett, sendo a primeira vez que estaba nomeada como actriz, e gañando o premio de mellor actriz dunha serie dramática e, por terceira vez, a de mellor serie, Castle. Ademais, no 2015 comenzou o ano gañando o premio de actriz, de serie e conseguindo a súa vez o seu compañeiro Nathan Fillion o premio ao mellor actor.
Cúpula xeodésica
Descrición xeométrica
Onde C é o número de caras (ou número de triángulos), V o número de vértices (ou unións múltiples) e A o número de arestas (ou barras usadas). Para unha cúpula parcial que non sexa unha esfera completa cúmprese:
miniatura|200px|Domo de Maloka en Colombia Para construír esferas xeodésicas utilízanse as fórmulas dos raios do dodecaedro ou icosaedro. Os raios permiten levantar os novos vértices das subdivisións á superficie da esfera que pasará polos vértices orixinais do corpo.
Estabilidade estrutural
As cúpulas xeodésicas a diferenza das cúpulas conformadas por celosías tridimensionais, poden sufrir pandeo global sen que ningunha das barras comprimidas que a forman sufrise empeno local. Iso implica que un cálculo como estrutura lineal convencional, e comprobación posterior de empeno local, pode non ser adecuado en moitos casos e para grandes luces se require un cálculo non lineal para determinar as súas cargas críticas e asegurarse de que non se producen fenómenos de inestabilidade elástica.
Xeometría sagrada
Os domos xeodésicos están intimamente relacionados coa xeometría sagrada, ao basearse nun dos sólidos platónicos (o icosaedro), na súa constitución encóntranse pentágonos (asociado ao pentáculo) e hexágonos (asociado á Estrela de David, unión entre o ceo e a terra), a esfera confinada no domo xeodésico representa o ventre materno, a matriz, concepto similar ao que se ve en tipis, rucas (vivenda mapuche), yurk e outras construcións arcaicas.
Usos
Na última década, os domos xeodésicos convertéronse en estruturas populares no sector dos eventos, facilitando eventos audiovisuais inmersivos ou fulldome grazas á forma esférica da estrutura e no sector turístico, tamén denominado Glamping, grazas ao baixo custo e espazo diáfano que estas estruturas achegan como solución  habitacional.
A comezos de 2018 a empresa Intel creou o maior set 360º para películas do mundo, Intel Studios, un domo xeodésico de 10.000 pés cadrados (929 m2) nos Ánxeles convertendo este estudo no centro de medios inmersivo máis grande do mundo con 96 cámaras 5 K de alta resolución que capturan a acción no interior do domo xeodésico en dúas dimensións mentres que os algoritmos converten eses billóns de píxeles nunha contorna virtual 3D de 360 grados.
Argyre Planitia
Argyre Planitia é unha planicie do hemisferio sur marciano, que se orixinou a través dun grande impacto dun meteorito. O seu nome provén dun vello accidente xeolóxico que aparecía no mapa de Giovanni Schiaparelli do ano 1877; que facía referencia a Argyre, a illa mítica de prata da mitoloxía grega.
Argyre descansa centrada nas coordenadas 49,84° S 316,69° E, entre as terras altas de Aonia Terra e Noachis Terra, ten segundo o USGS 892,93 km de diámetro medio, que corresponderían a planicie en si, pero outros estudos inclúen tódolos aneis concéntricos que se supón que foron froito do impacto orixinal, e estes terían un tamaño de 650 - 780 - 870 - 1.050 - 1.290 - 1.470 - 1.700 km ; se nos decantamos pola planicie en si sería a terceira cunha de impacto por tamaño do planeta, pero se temos en conta os seus aneis pasaría a se-la segunda cunca de impacto por tamaño, todo isto mentres que non se certifique que tanto a Cunca do Polo Norte, coma Utopia Planitia se xeraron a partir dun impacto. Ten unha profundidade media duns 3 km, o seu punto máis baixo está dentro do pequeno cráter Hooke, a −5.121 m, mentres que o seu punto máis alto está a 5.393 m. nunha das crista do bordo do cráter orixinal, en concreto nos Charitum Montes, o suroeste do cráter Galle.
Esta cunca posiblemente se orixinou a través dun grande impacto durante o período coñecido como Bombardeo Intenso Tardío, nos primeiros tempos do Sistema Solar, hai aproximadamente 3.900 millóns de anos, é posiblemente sexa a cunca de impacto antiga mellor conservada. Argyre está rodeada de grandes e empinados macizos, cristas e aneis circulares que forman patróns concéntricos, inclúen tamén os grandes macizos dos Charitum Montes e Nereidum Montes.
Existen catros grandes canles formadas durante a Época Noéica, tres destas canles (Surius Valles, Dzígai Valles, e Palacopas Valles) corren cara ó interior de Argyre, procedentes das cristas e macizos do sur e leste. A cuarta canle, Uzboi Vallis, semella que vai dirección norte, cara a rexión de Chryse Planitia e este val podería terse orixinado coma consecuencia dun posible drenado de Argyre Planitia. Nia Valles, unha canle moito máis pequena e recente, podería terse formado a principios da Época Amazónica, despois de que o principais episodios fluviais e lacustres tiveran rematado.
O leito orixinal da cunha está parcialmente aplanado e desinflado grazas ás capas de material que se puideron formar por sedimentación lacustre. Non se aprecian aneis centrais interiores, aínda que os macizos illados do interior da planitia poden se-los restos dos picos centrais do cráter orixinal.
miniatura|A parte sur da crista do bordo cráter orixinal de Argyre Planitia, formado polos [[Charitum Montes. Nas proximidades pódense ver uns cabalóns sinuosos, o cales poderían ser eskers de glaciares. O cráter Galle vese ó fondo.]] O cráter Galle, que está localizado no bordo oriental de Argyre, a 51°S 31°W, é moi peculiar por que se asemella moito a un risoño ("cara feliz").
Xabaril de Erimanto
miniatura|300px|Heracles e o Xabaril de Erimanto (Antonio Tempesta e Nicolo Van Aelst, 1608)
Na mitoloxía grega, o Xabaril de Erimanto era un enorme xabaril que se alimentaba da xente e devastaba a rexión do Erimanto, na Arcadia.
A caza do xabaril
Heracles, para ser purificado tralo asasinato dos seus fillos, acto cometido ó volverse louco por culpa de Hera, inimiga de Heracles por celos, tivo que acometer doce traballos que lle encomendara o seu primo Euristeo.
O terceiro destes traballos foi cazar o Xabaril de Erimanto e levar o seu corpo ante Euristeo.
Heracles, dando grandes berros, fixo saír do covo ó xabaril e foi empurrándoo ata chegar a unha zona cuberta dunha grosa capa de neve. Alí seguiu tras o animal ata agotalo e así puido tirarlle un lazo e capturalo. Hixino di que o matou, pero Francisco Miguel del Rincón, en nota ás Fábulas de Hixino, sinala que "no resto das fontes, o traballo era levalo vivo".
Unha vez inmobilizado, cargouno sobre os ombros e levouno a Micenas, ante Euristeo. Este, aterrorizado, agochouse na cántara de bonce que mandara construír para protexerse de Heracles.
Cóntase que a pel do xabaril e mailos cairos gardáronse como exvoto no santuario de Apolo en Cumas, unha antiga cidade da Magna Grecia (actual Campania, ó sur de Italia).
O centauro Folo
miniatura|300px|esquerda|Heracles e o seu amigo o centauro Folo (hidria ática de figuras negras, 520-510 aC, Louvre)
No camiño cara o Erimanto, Heracles parou na casa do centauro Folo (fillo de Sileno, un sátiro compañeiro de Dioniso). Este Folo era amigo de Heracles e, xunto a Quirón, os dous únicos centauros sabios e rectos, mentres que o resto deles eran personaxes salvaxes, luxuriosos, violentos cando estaban borrachos, como resultaba habitual.
Folo deu de comer a Heracles (carne asada para este e carne crúa para el) pero Heracles pediulle viño. Folo tiña unha cántara de viño pero era propiedade común de tódolos centauros e non quería abrila por medo a que aparecesen. Heracles tranquilizouno e insistiu, e Folo cedeu e abriu a cántara. Efectivamente, ó recendo do viño chegaron axiña numerosos centauros, e Heracles axotounos primeiro botando tizóns acesos contra eles, e logo xa perseguiunos lanzándolles frechas. Os centauros refuxiáronse xunto a Quirón con tan mala sorte que unha das frechas de Heracles feriu a un deles, Élato, e foi dar no xeonllo de Quirón.
Aínda que Heracles lle sacou a frecha inmediatamente e botoulle unha untura que lle dera o propio Quirón, el sabía que as feridas provocadas polas frechas de Heracles eran incurables, pois estaban impregnadas co sangue da Hidra de Lerna. Retirouse para morir ó interior da cova, pero Quirón era inmortal, pois era fillo de Cronos e de Filira (unha filla de Océano, así que Prometeo ofreceuse a Zeus para ser el inmortal no lugar de Quirón, e así este puido morrer.
E non só foi que morrera Quirón senón que mentres Heracles perseguía ós outros centauros, Folo sacoulle unha frecha a un dos cadáveres, asombrado de que puidera matar a centauros tan grandes sendo unha cousa tan pequena. Ó manipulala caeulle das mans e foi caerlle nun pé, morrendo de socate.
Borreiros, Gondomar
San Martiño de Borreiros é unha parroquia que se localiza no concello pontevedrés de Gondomar na comarca de Vigo. Segundo o IGE, no 2014, tiña 1.254 habitantes (666 mulleres e 588 homes), distribuídos en 20 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 1.047 habitantes. O lugar de cabeceira, onde está a igrexa e o centro cultural, é San Martiño.
Historia
A primeira referencia escrita data do 1170, onde o rei Fernando II de León doa ó Bispo de Tui a igrexa de San Martiño de Borreyros. Neste documento, sinala os seus longos límites. E outra referencia data de 1409, onde Lorenzo Canes de Cadaval, escudeiro morador en terra da Louriña, fai doazón ó Mosteiro de Oia, a metade do Coto de Borreyros coas súas casas, as súas herdades, as súas viñas, as súas devesas etc. Durante tempo, a parroquia de Santa Cristina da Ramallosa (Baiona), pertenceu a ela ata que se independizou.
Patrimonio
Pola parroquia discorre o río Miñor. Posúe unha capela, chamada Capela da Xunqueira que data do ano 1723 (segundo a inscrición que hai no arco da entrada).
No monte veciñal atópase un poboado castrexo da idade de ferro, o castro da Pedra Moura. Ten parapetos defensivos, e desde el vese o Val Miñor e a ría de Vigo. Está en terreos propiedade da Comunidade de Montes.