cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eduard Punset
Traxectoria política
Trala morte de Franco, comezou a súa participación política con Centristes de Catalunya. Participou na implantación do Estado das autonomías como conselleiro de finanzas da Generalitat en 1978 e pouco despois, entre setembro de 1980 e febreiro de 1981, tivo un destacado papel na apertura de España ó exterior como Ministro de Relacións para as Comunidades Europea no goberno de Adolfo Suárez e trala incorporación de España á Unión Europea, foi elixido eurodeputado en 1987 e en 1989 polo CDS, e seguiuno sendo até 1994.
Como Presidente da delegación do Parlamento Europeo para Polonia tutelou parte do proceso de transformación económica dos países do leste despois da caída do Muro de Berlín.
En 1991, creou un partido propio, Foro, co que se chegou a presentar ás eleccións europeas de 1994, sen éxito, e o partido disolveuse en 1995 e Punset abandonou a política. Nos seus últimos anos, apareceu en varios actos de Junts per Catalunya.
Críticas
Aínda que conseguiu numerosos premios polo labor divulgador, tamén ten colleitado numerosas críticas.
O carisma do divulgador favoreceu, en ocasións, ser tomado por un científico a pesar de que a súa formación universitaria era en ciencias xurídicas e non nos campos científicos nos que realizaba o traballo de divulgador.
Tamén o contido de varios dos seus libros foi colocado en paralelismo ao doutro coñecido gurú espiritualista como Deepak Chopra. Este é un persoeiro controvertido que emprega conceptos propios da mecánica cuántica no que ten denominado como "Medicina cuántica". Deepak foi deosado publicamente por físicos especialistas na mecánica cuántica polo lucrativo e incorrecto uso que fai desta materia nos seus libros de autoaxuda. E, Punset, no capítulo VII do libro "Cara a cara con la vida, la mente y el Universo", amosa interese polas teorías de Chopra.
Finalmente, Punset tamén foi criticado polo seu achegamento á pseudociencia, o uso frecuentemente incorrecto de termos científicos e, en xeral, por unha visión lixeira e pouco rigorosa da ciencia. O título dos seus libros (Viaje al optimismo, Viaje a las emociones, El viaje al poder de la mente ou El alma está en el cerebro) inclina a pensar a proximidade do autor ao mesmo xénero da autoaxuda; tese confirmada no seu "Apoio psicolóxico online" facilitado pola páxina da súa fundación,, así como a súa presenza en calidade de invitado en diferentes feiras que promoven a espiritualidade, a pseudociencia e as terapias alternativas.
A Fontecuba, Dexo, Oleiros
A Fontecuba é un lugar da parroquia de Dexo no concello de Oleiros, na provincia da Coruña.
Orivesi
Nokia é unha cidade de Finlandia da rexión de Pirkanmaa. En 2017 a súa poboación era de 9.313 habitantes. A superficie do termo municipal é de 960,09 km2, dos cales 160,53 km2 son auga. O concello ten unha densidade de poboación de 11.65 hab./km².
O concello é unilingüe en finés.
Fadibón, Brens, Cee
Fadibón é un lugar da parroquia de Brens no concello coruñés de Cee na comarca de Fisterra. Tiña 99 habitante no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, 48 homes e 51 mulleres
As Gobernas, Dexo, Oleiros
As Gobernas é un lugar da parroquia de Dexo no concello de Oleiros, na provincia da Coruña.
El Cabe
El Cabe foi un semanario editado en Monforte de Lemos entre 1883 e 1885.
James Watt
James Watt, nado o 19 de xaneiro de 1736 en Greenock e finado o 25 de agosto de 1819 en Birmingham (Inglaterra), foi un matemático e enxeñeiro escocés. As melloras que realizou na máquina de Newcomen deron lugar á coñecida como máquina de vapor de auga, que resultaría fundamental no desenvolvemento da primeira Revolución Industrial, tanto en Inglaterra como no resto do mundo.
Mentres traballaba fabricando instrumentos na Universidade de Glasgow, Watt interesouse na tecnoloxía das máquinas de vapor e decatouse de que os deseños coetáneos desperdiciaban unha gran cantidade de enerxía arrefriando e quentando repetidamente o cilindro. Watt introduciu unha mellora no deseño, o condensador separado, que evitaba a perda de enerxía e mellorou radicalmente a potencia, eficiencia e rendibilidade das máquinas de vapor. Finalmente adaptou este motor para producir un movemento rotatorio, o que ampliou enormemente o seu uso máis aló do simple bombeo de auga.
Watt intentou comercializar o seu invento, pero atopou moitas dificultades financeiras ata que se asociou con Matthew Boulton en 1775. A nova firma Boulton & Watt chegou a ter grande éxito e ambos enriquecéronse. Unha vez xubilado, Watt continuou inventando, pero ningunha das súas últimas creacións foi tan destacada como a mellora da máquina de vapor. Watt tamén desenvolveu o concepto de cabalo de vapor, mentres que a unidade de potencia do Sistema Internacional de Unidades, o vatio (W) foi nomeada no seu honor.
Malia ter nacido en Escocia, viviu e traballou en Birmingham, Inglaterra. Foi un membro chave da Lunar Society ("Sociedade Lunar"). Moitos dos seus escritos consérvanse na biblioteca Birmingham Central.
Traxectoria
A súa precaria saúde infantil aconsellou que James non asistira regularmente á escola, e foi educada na súa maioría pola súa nai, despois asistiu á escola de gramática de Greenock. Demostrou unha gran habilidade e aptitude manual para as matemáticas, aínda que o latín e o grego non lle dixeron nada, interesouse polas tradicións e lendas escocesas.
Cando tiña 18 anos, a súa nai morreu e a saúde do seu pai comezou a empeorar. Watt foi a Londres para estudar a fabricación de instrumentos de medida durante un ano. Despois, aos 21 anos, volveu a Escocia -a Glasgow- coa intención de montar un negocio de fabricación de instrumentos. Pero como non estivera de aprendiz polo menos durante sete anos, o gremio dos artesáns que usaban martelos en Glasgow rexeitaron a súa solicitude, aínda que en Escocia non había ningún fabricante de instrumentos.
Por este feito, as esperanzas de Watt terían sido pouco menos que frustradas e probablemente as súas enerxías e inventiva terían sido orientadas cara a unha dirección diferente se non tivese o apoio dos profesores da Universidade de Glasgow. En 1757, este órgano docente, que naquela época tiña algúns dos grandes homes do coñecemento do momento -Adam Smith, economista político, Joseph Black, químico introdutor do concepto de calor latente, e Robert Simson, xeómetra- apoiou a Watt outorgándolle o título de construtor de instrumentos matemáticos na universidade, con todos os privilexios da súa posición, residindo no seu seminario, xunto ao apartamento ocupado polo famoso impresor Foulis. Continuou traballando na súa vocación neste espazo durante uns seis anos, tempo no que se dedicou á adquisición de coñecemento científico. Foi tamén neste período cando estableceu unha forte amizade co doutor Joseph Black, nome asociado á valiosa contribución ao coñecemento da dinámica da calor, e tamén con Robinson, estudante da Universidade de Glasgow, e que despois ocuparía a Cátedra de Filosofía Natural da Universidade de Edimburgo.
805
Véxase tamén
Historia ano a ano
Campo Grande, Mato Groso do Sur
Campo Grande é a capital do estado brasileiro do Mato Groso do Sur. É un importante centro de comercio, servizos e industria de alimentos.
James Watt
Traxectoria
En 1768, asociouse con John Roebuck para construír o seu propio modelo de máquina de vapor, que patentou un ano máis tarde. Trala quebra do seu socio en 1772, trasladouse pouco despois a Birmingham para asociarse con Matthew Boulton, propietario de Soho Works, e compartir con el a explotación da súa patente. Esta sociedade mantívose durante 25 anos.
Campo Grande, Mato Groso do Sur
Xeografía
Atópase a unha latitude de 20º26'34" Sur e unha lonxitude 54º38'47" Oeste. Está a unha altura de 532 metros sobre o nivel do mar. En 2004 vivían na cidade 734.164 habitantes, sobre unha extensión municipal de 8118,41 km2.
James Watt
Traxectoria
Entre outras grandes contribucións á mellora da máquina de vapor destacan a máquina de dobre efecto, cuxos pistóns soben e baixan alternativamente, (patentada en 1782), o regulador de forza centrífuga para o control automático da máquina e o paralelogramo articulado (1784), unha disposición de rodetes conectados que guían o movemento do pistón.
Campo Grande, Mato Groso do Sur
Xeografía
A vexetación predominante é a da sabana. As principais actividades económicas son a gandería, o comercio e a industria de alimentación. A cidad tamén destaca polo sector dos servizos. O aeroporto é a principal entrada para os turistas que desexan visitar Bonito e o Pantanal.
James Watt
Traxectoria
En 1785 ingresou formalmente, xunto ao seu socio, na Royal Society de Londres, ao igual que tamén foi membro da Royal Society de Edimburgo e da Lunar Society de Birmingham, integrada por un grupo de científicos e escritores promotores do avance da arte e a ciencia. A finais do século XVIII, Watt e Boultou tiñan construído e instalado máis de cincocentas máquinas a vapor.
En 1794 fundou unha empresa cuxos primeiros directores foron o fillo de Watt, James, e o fillo de Boulton, Matthew. A partir de entón, e xa cunha excelente posición económica, foi retirándose da actividade industrial e económica ata que en 1800 as deixou definitivamente. Porén, seguiu realizando experimentos dos que se desprenden unha máquina copiadora para oficina e un pantógrafo para reproducir escrituras.
Campo Grande, Mato Groso do Sur
Xeografía
Campo Grande experimentou un pulo de desenvolvemento na década de 1980, e foi un polo de atracción de empregos.
James Watt
Traxectoria
Aínda que varias fontes datan a morte de Watt o 19 de agosto de 1819, fontes contemporáneas indican que foi o 25 de agosto e foi enterrado o 2 de setembro. A data do 19 de agosto orixinouse na biografía La vida de James Watt (1858, p. 521) de James Patrick Muirhead. Muirhead era un sobriño de Watt e, polo tanto, debería estar ben informado. A data do 25 de agosto tamén aparece nos xornais contemporáneos (por exemplo, na páxina 3 de The Times do 28 de agosto) así como nun resumo e codicil da última vontade de Watt. Morreu a causa da tuberculose.
Campo Grande, Mato Groso do Sur
Orixe da cidade
En 1870 (como consecuencia da Guerra da Tripla Alianza) chegoulles a nova da existencia de terras aptas para cultivar aos habitantes de Monte Alegre (no Triángulo Mineiro). Esras terras estaban na rexión de "Campo Grande da Vacaria". O primeiro pioneiro chamouse José Antonio Pereira, que chegou onde agora se erixe Campo Grande o 21 de xuño de 1872. Deixoulle a terra a un criado[, e aos tres anos —14 de agosto de 1875— volveu coa familia e cos escravos. nun grupo que chegaba ata as 62 persoas.
En 1877 súmaselle outra familia e constrúen ademais a que foi a primeira igrexa da cidade. A partir de 1879 novas caravanas de xente de Minas Gerais foron chegando e instalándose nas terras.
O concello
A vila e a rexión foron atraendo novos habitantes, que procedían de San Paulo, Rio Grande do Sul, Paraná e nordeste, entre outros. Despois de diversas presións e requirimentos veciñais, o goberno estatal promulgou a lei que lle concedía a condición de concello e pasaba a denominarse Campo Grande o 26 de agosto de 1899. A principal fonte de riqueza nesa altura era o agro e a gandería, en especial grandes facendas de vacún, pois este era un punto de distribución de gando cara ao Triángulo Mineiro e a Paraguai. Sobre a rota do gando construíuse en 1900 a primeira estrada do concello, que o ligou cos cavorcos do Paraná, e de aí con San Paulo.
A partir de 1909 comezan as obras de modernización da vila, dirixidas nun comezo por Temístocles Pais de Sousa Brasil, e foi daquela cando se construíu a praza maior e cando se trazaron as principais rúas e avenidas. En 1916 chegou a luz eléctrica e en 1918 Campo Grande é nomeado cidade. O tren chegou en 1914 a través da Estrada de Ferro Noroeste do Brasil, da compañía RFFSA, que aumentaba as conexións da cidade co estranxeiro (Bolivia e Paraguai). En 1921 converteuse tamén en capital militar, ao recibir o acuartelamento da novena rexión do exército brasileiro. Nesa altura comezou tamén un importante movemento inmigratorio de xaponeses, árabes e armenios. En 1930 xa tiña uns 12.000 habitantes.
James Watt
Experimentación co vapor
miniatura|James Watt, en 1792, nunha pintura de Carl Frederik von Breda ([[National Portrait Gallery, Londres). ]] Despois de catro anos de abrir o taller, un amigo seu, o profesor John Robison dirixiu a súa atención ao uso do vapor como fonte de enerxía, e Watt empezou a experimentar. Watt non vira nunca funcionar ningunha máquina de vapor, pero probou de construír un modelo. Non funcionou ben, pero continuou os seus experimentos e empezou a ler todo o que podía sobre o tema. Descubriu de forma independente a importancia da calor latente para entender o motor, que, sen sabelo el, Black xa descrubira algúns anos atrás e se fixera famoso por iso. Soubo que a Universidade tiña un modelo de máquina de Newcomen, pero estaba en Londres para repararse. Conseguiu que a universidade o trouxera de novo, e fixo as reparacións el mesmo en 1763.
Estas primeiras ideas despregadas ao atopar a solución aos problemas que tiña a máquina van fixar a súa atención, e aplicouse desde entón a sacar esta máquina do estado de insignificancia, e traer á esfera de importancia que creu tiña que ocupar entre as artes mecánicas. Despois de moitos anos de perseverante aplicación, construíu a súa primeira máquina, tan poderosa que o cilindro tiña 18 polgadas de diámetro. A finalidade deste equipo non era desaugar minas, como as primeiras Newcomen, senón aplicala como unha nova xeración de potencia nas fábricas, impactando de forma importante na prosperidade de Inglaterra e os Estados Unidos.
Campo Grande, Mato Groso do Sur
A capitalidade
Nos anos sesenta, ábrense en Campo Grande as primeiras facultades, que logo acabarían conformando a Universidade Católica Dom Bosco, ademais dun campus da Universidade Estatal de Mato Grosso. O 11 de outubro de 1977, críase un novo estado, o do Mato Groso do Sur, con capital en Campo Grande.
James Watt
Experimentación co vapor
Tamén funcionaba apenas, e despois de moitos experimentos demostrou que ao redor do 80% da calor do vapor consumíase para quentar o cilindro, porque o vapor de dentro condensábase por un chorro de auga fría que se inxectaba. A intuición crítica que tivo foi facer condensar o vapor nunha cámara separada á parte do pistón, e manter a temperatura do cilindro igual á do vapor inxectado. Cara ao 1765 xa tiña un modelo que funcionaba.
Agora tocaba unha longa loita para producir un motor a escala natural. Isto requiría máis capital, parte do cal veu de Black. Tivo un apoio máis importante por parte de John Roebuck, o fundador da fundición Carron, preto de Falkirk, con quen formou unha sociedade. Pero a dificultade principal era mecanizar o pistón e o cilindro. Os traballadores metalúrxicos da época eran máis ferreiros que maquinistas, e os resultados deixaban moito que desexar. Gastouse moito capital para conseguir unha patente realmente innovadora. Conseguiuse unha prórroga da patente (que naquela época requiría a aprobación do Parlamento). Falto de recursos, Watt tivo que coller traballo de agrimensor durante oito anos. Roebuck crebou, e Matthew Boulton, que era o amo da Fundición Soho preto de Birmingham, comproulle os seus dereitos da patente. Watt e Boulton formaron unha asociación que tivo un éxito espectacular (Boulton & Watt), que durou os seguintes vinte e cinco anos.
A máquina de vapor viable
miniatura|esquerda|Motor de vapor deseñado por Boulton & Watt. Gravado dun motor de 1784. Por fin, Watt tiña acceso a algúns dos mellores traballadores metalúrxicos do mundo. A dificultade de fabricar un gran cilindro cun pistón que fose á medida xusta foi resolta por John Wilkinson, que desenvolvera técnicas de furar con precisión para facer canóns en Bersham, preto de Wrexham, Gales do norte.
Finalmente, en 1776, van instalar e facer funcionar os primeiros motores en empresas comerciais. Estes primeiros motores usábanse como bombas, e producían só o movemento recíproco para mover as bielas da bomba ao final do eixo. Empezaron a chegar pedidos e durante o cinco anos seguintes, Watt estivo moi ocupado instalando máis motores, a maioría en Cornualla para bombear auga fóra das minas. miniatura|Reprodución da máquina de vapor de James Watt.
O campo de aplicación do invento ensanchouse enormemente cando Boulton pediu a Watt que convertese o movemento recíproco do pistón para producir enerxía rotacional para limar, tecer e moer. Aínda que a manivela parecía a solución máis lóxica e obvia por esta conversión, Watt e Boulton non puideron conseguir a patente, posto que o seu propietario, James Pickard e os seus socios propuxeron intercambiar a patente pola da cámara de condensación externa. Watt negouse rotundamente, e esquivaron a patente coa súa engrenaxe sol e planeta en 1781.
Durante os seis anos seguintes, fixo unha serie de melloras e modificacións á máquina de vapor. Un motor de dobre actuación, onde o vapor actuaba alternativamente a ambos os dous lados do pistón, foi unha. Unha válvula para controlar a potencia do motor, e un regulador de bólas (centrífugo) para evitar que "se fose", foron moi importantes. Describiu un motor composto, que conectaba dous ou máis. Déronselle dúas patentes máis por iso en 1781 e 1782. Outras moitas melloras que facilitaban a fabricación e a instalación fóronse desenvolvendo continuamente. Unha destas contemplaba o uso do indicador de vapor que producía un debuxo informativo da presión no cilindro respecto ao volume, que mantivo como segredo industrial. Outro invento importante, do cal Watt estaba especialmente orgulloso foi o movemento paralelo/axuste a tres barras, que era especialmente importante para motores de dobre acción, porque producía o movemento en liña recta requirido pola biela e a bomba do cilindro a partir da viga móbil conectada, o extremo da cal se move nun arco circular. Isto patentouse en 1784. Todas estas melloras produciron un motor que era até cinco veces máis eficiente no uso do combustible que a máquina de Newcomen.
Debido ao perigo de explosión das caldeiras e os problemas continuos de escapes, Watt opúxose desde o principio a usar vapor a alta presión: todos os seus motores usaban vapor a presión moi baixa.
En 1794, os socios fundaron a empresa Boulton and Watt para fabricar exclusivamente máquinas de vapor, que tivo moito éxito. En 1824 xa producira 1.164 máquinas de vapor cunha potencia nominal total duns 26.000 cabalos. Boulton demostrou ser un gran home de negocios, e os dous gañaron unha fortuna.
Os seus logros como enxeñeiro
miniatura|esquerda|130px|Condensador deseñado por Watt, [[Museo das ciencias de Londres.]] Watt inventou o movemento paralelo para converter o movemento circular nun movemento case rectilíneo, e o medidor de presión para medir a presión do vapor no cilindro ao longo de todo o ciclo de traballo da máquina, mostrando así a súa eficiencia e axudándoo a perfeccionala.
Watt axudou ao desenvolvemento da máquina de vapor, converténdoa, dun proxecto tecnolóxico, a unha forma viable e económica de producir enerxía. Watt descubriu que a máquina de Newcomen estaba gastando case tres cuartos da enerxía do vapor en quentar o pistón e o cilindro. Watt desenvolveu unha cámara de condensación separada que incrementou significativamente a eficiencia.
Watt opúxose ao uso de vapor a alta presión, e hai quen lle acusa de retardar o desenvolvemento da máquina de vapor por outros enxeñeiros, ata que as súas patentes expiraron no ano 1800. Xunto ao seu socio Matthew Boulton loitou contra enxeñeiros rivais como Jonathan Hornblower, quen intentou desenvolver máquinas que non caesen dentro do ámbito, extremadamente xeralistas, das patentes de Watt.
Creou a unidade chamada cabalo de vapor para comparar a saída das diferentes máquinas de vapor.
Coma científico foi ademais dunha mente brillante, unha persoa moi hábil no traballo manual, capaz de realizar medidas científicas dunha maneira sistemática e fiábel, o que lle permitiu cuantificar as melloras realizadas nos motores e comprender o fenómeno co cal estaba traballando.
A Grixa, Brens, Cee
A Grixa é un lugar da parroquia de Brens no concello coruñés de Cee na comarca de Fisterra. Tiña 137 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, 70 homes e 67 mulleres.
James Watt
Polémica
Como con moitos inventos importantes, hai algunhas discusións sobre se Watt foi o inventor orixinal e único dalgúns dos inventos que patentou. Non hai ningunha discusión de que foi o único inventor do máis importante de todos, a cámara de condensación separada. Era costume seu (desde os anos 1780) de adiantarse ás ideas doutros que chegaba a coñecer solicitando patentes con intención de atribuírse o invento, e asegurarse que ninguén máis o podería explotar. Como afirma nunha carta a Boulton o 17 de agosto de 1784:
Dise que as súas prohibicións ao seu empregado William Murdoch de traballar con vapor a alta presión nos seus experimentos con locomotoras de vapor atrasaron o seu desenvolvemento. Watt, co seu socio Matthew Boulton, batallaron contra enxeñeiros rivais como Jonathan Hornblower que tentaban desenvolver motores que non violasen as súas patentes.
miniatura|esquerda|Estatua de James Watt na praza City Square en [[Leeds.]]
Watt patentou a aplicación da engrenaxe planetaria ao vapor en 1781 e unha locomotora de vapor en 1784, e os dous inventos parece que puideron ser inventados polo seu empregado, William Murdoch. O mesmo Watt describiu a orixe do invento da engrenaxe de sol e planeta nunha carta a Boulton con data de 5 de xaneiro de 1782: Murdoch non reclamou nunca a patente, e quedou como empregado de Boulton & Watt a maior parte da súa vida; a empresa continuou utilizando a engrenaxe de sol e planeta nos seus motores rotatorios, mesmo despois da caducidade da patente da manivela, en 1974.
Watt opúxose á utilización de vapor de alta presión, e moitos inventores como Richard Trevithick foron pioneiros no desenvolvemento de motores deste tipo, aínda que a miúdo cometendo infraccións coa patente de Watt. Os motores de vapor máis eficientes desprazaron aos motores de Watt, dando lugar a outra revolución industrial co desenvolvemento da locomotora de vapor.
Legado
As melloras de James Watt á máquina de vapor transformaron a máquina de Newcomen, que apenas cambiara en cincuenta anos, e iniciaron unha serie de melloras na xeración e a aplicación da enerxía que transformaron o mundo do traballo; foron unha innovación chave para a Revolución Industrial. É imposible esaxerar a importancia do invento: deunos o mundo moderno. Unha característica chave é que sacou o motor das minas de carbón remotas onde se usaba como bomba e levouno ás fábricas onde moitos mecánicos e enxeñeiros puideron ver as súas virtudes e limitacións. Foi unha plataforma a mellorar por xeracións de inventores. Moitos vían claro que as presións máis altas que se puidesen obter en caldeiras melloradas terían como resultado motores máis eficientes, e levarían á revolución no transporte que supuxo pouco despois a locomotora de vapor e o barco de vapor. Fixo posible a construción de novas fábricas que, como xa non dependían da forza da auga, podían traballar todo o ano, e podían colocarse case en todas partes. O traballo saíu das casas, dando como resultado economías de escala. O capital podería traballar de maneira máis eficiente, e a produtividade das fábricas aumentou enormemente. Fixo posible a aparición de novos tipos de máquinas ferramenta que se podían usar para crear máquinas mellores. miniatura|Regulador de Watt, no [[mNATEC.]]
Sobre Watt, o novelista inglés Aldous Huxley (1894-1963) escribiu: "Para nós, o momento 8:17 da mañá quere dicir algo -unha cousa moi importante, se resulta que é a hora de saída do noso tren de cada día. Para os nosos antepasados, un instante calquera como este non tiña ningún significado- nin sequera existía. Ao inventar a locomotora, Watt e Stephenson foron en parte inventores do tempo."
Recoñecementos
miniatura|dereita|Estatua de James Watt na [[Abadía de Westminster.]]
Conmemoracións
miniatura|James Watt Memorial College, construído en Greenock Scotland, centro precursor do James Watt College. Watt foi enterrado no cemiterio da igrexa de St. Mary, Handsworth, en Birmingham. A igrexa ampliouse, e agora mesmo a súa tumba quedou dentro do recinto da igrexa. En Birmingham hai varias estatuas del, só e con Boulton e Murdoch. Diferentes espazos de Birmingham noméanse en honra súa, e a casa de Matthew Boulton é agora un museo dedicado ao traballo que fixeron os dous. Moitos dos seus documentos consérvanse na biblioteca central de Birmingham. A sede da Escola de Enxeñaría da Universidade de Glasgow, onde Watt fixo de profesor atópase no Edificio James Watt.
Preto do seu lugar de nacemento, en Greenock, hai unha estatua, e tamén diferentes lugares e rúas lémbrano. Hai que destacar a Biblioteca "Watt Memorial" que se fundou en 1816 coa doazón da súa colección de libros científicos, e que o seu fillo continuou como parte da "Institución Watt" e agora é o "James Watt College". Xestionado pola autoridade local desde 1974, a biblioteca agora tamén aloxa a colección de historia local e os arquivos de Inverclyde, e está presidida por unha grande estatua sedente no vestíbulo. Watt é, ademais, conmemorado con estatuas na George Square (Glasgow) e Princes Street (Edimburgo).
O James Watt College expandiuse desde a súa localización orixinal para incluír os campus de Kilwinning (North Ayrshire), a rúa Finnart e o paseo marítimo de Greenock, e o campus deportivo de Largs. A Universidade Heriot-Watt preto de Edimburgo nun tempo foi a Escola de Artes de Edimburgo, fundada en 1821 como o primeiro Instituto de Mecánica do mundo pero, para conmemorar a George Heriot, o financeiro do século XVI, e a James Watt, o seu nome foi cambiado a Universidade Heriot-Watt. Decenas de universitarios e edificios da universidade (sobre todo de ciencia e a tecnoloxía) teñen o seu nome.
En 1824 celebrouse unha xunta en Londres presidida polo primeiro ministro do estado Conde de Liverpool, e asistida polas primeiras autoridades do reino, na cal se resolveu unanimamente facer unha estatua de mármore branco, e colocala no Abadía de Westminster, que é o panteón dos heroes Ingleses. Recibiu o encargo Francis Leggatt Chantrey, o mellor escultor contemporáneo de Inglaterra e a estatua de Watt foi a mellor obra que saíu das súas mans.
A gran pintura James Watt contemplando a máquina de vapor de James Eckford Lauder é actualmente propiedade da Galería Nacional de Escocia.
En maio de 2009, o Banco de Inglaterra anunciou que Watt aparecería nun novo billete de 50 libras, xunto con Matthew Boulton.
Biziat
Biziat é unha vila francesa do departamento do Ain, na rexión de Ródano-Alpes.
Coucieiro, Val do Dubra
San Martiño de Coucieiro é unha parroquia que se localiza no norte do concello coruñés de Val do Dubra na comarca de Santiago. Segundo o IGE en 2014 tiña 389 habitantes (197 mulleres e 192 homes) distribuídos en 9 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 552 habitantes.
Larry Fitzgerald
Larry Darnell Fitzgerald Jr., nado o 31 de agosto de 1983 en Minneapolis, Minnesota, é un xogador profesional estadounidense de fútbol americano que xoga na posición de wide receiver para os Arizona Cardinals da National Football League (NFL). Formado na Universidade de Pittsburgh, onde gañou numerosos premios All-American, foi elixido terceiro posto do Draft da NFL de 2004 polos Cardinals.
A Granxa, Dexo, Oleiros
A Granxa é un lugar da parroquia de Dexo no concello de Oleiros, na provincia da Coruña.
Buxán, Val do Dubra
Santiago de Buxán é unha parroquia que se localiza no leste do concello de Val do Dubra. Segundo o IGE en 2014 tiña 298 habitantes (151 mulleres e 147 homes), 105 menos ca en 1999. Ten 15 entidades de poboación.
Historia
En 1835 creouse o Concello de Buxán, e nesta parroquia estivo a casa consistorial até que a comezos do século XX se trasladou á Corredoira (Bembibre). En 1960 o concello pasou a ter a denominación actual de Val do Dubra.
A igrexa actual foi construída de nova planta entre 1909 e 1913. Na Guía eclesiástica de la archidiócesis, de 1894, aparece Buxán como de padroado laico, erro producido por confusión co seu homónimo da Maía, que efectivamente o era.
En 1924 os emigrantes do concello en Buenos Aires crearon o Centro recreativo y cultural Hijos de Buján, destinado aos descendentes do municipio.
Haciendo Fortuna
Todos os temas foron compostos por Luís Núñez, salvo Chicas y rock'n'roll que é obra de John C. Fogerty.
'''Cancións:
Pero no me busques
'''Cancións:
Macross Frontier
Makurosu Furontia (マクロス), coñecida internacionalmente como Macross Frontier é unha serie anime de ciencia ficción ambientada no universo de ficción Macross.
Características
Realizada para conmemorar o 25º aniversario da primeira das series dese universo, The Super Dimension Fortress Macross, a MBS xaponesa emitiuna entre o 3 de abril e o 25 de setembro de 2008. Yasuhito Kikuchi foi o seu director, a historia é obra de Hiroyuki Yoshino e o deseño dos personaxes é do estudio de animación Satelight.
Sinopse
No ano 2059 os humanos e os seus aliados zentradis exploran o espazo na procura de novos mundos onde se establecer. A 25 é unha desas frotas, diríxese cara a un posible mundo habitable no centro da Vía Láctea. Durante unha misión de recoñecemento nun campo de asteroides, un mecanismo alieníxena dos Vajra destrúe un dos cazas da expedición. Nesta situación bélica desenvólvese a amizade entre Saotome Alto (un piloto de 17 anos, provén dunha antiga familia de actores de kabuki), Sheryl Nome (un ídolo entre os adolescentes) e Ranka Lee (estudante).
807
Véxase tamén
Historia ano a ano
Antigo cemiterio xudeu de Praga
miniatura|Milleiros de tumbas están amoreadas no antigo cemiterio xudeu de Praga. miniatura|Antigo cemiterio xudeu de Praga. miniatura|León de Xudá nunha tumba xudía. O antigo cemiterio xudeu de Praga (en Starý židovský hřbitov) atópase no barrio xudeu de Praga (na República Checa), o Josefov. Foi empregado dende o século XV (a súa tumba máis antiga, a de Avigdor Kara, que data de antes de 1439) até o ano 1787.
O seu antecesor foi outro cemiterio chamado «O xardín xudeu», situado no Barrio novo de Praga e atopado recentemente grazas a diversas escavacións arqueolóxicas.
Algunhas das persoas máis famosas enterradas no cemiterio son Mordecai Maisel (1601), Rabbi Judah Loew (1609), David Gans (1613) e David Oppenheim (1736).
Historia
Non está claro cando foi fundado exactamente o cemiterio. Isto foi tema de discusión de moitos expertos. Algúns deles aseguran que o cemiterio data do século V. Outros en cambio dátano na primeira metade do século XV, xa que a tumba máis antiga pertence ó rabino e poeta Avigdor Kara (1439) e atribúen a súa fundación ao rei Otakar II de Bohemia.
De acordo coa Halajá, os xudeus non deben destruír tumbas xudías, e tampouco se lles permite transportar unha tumba a outro lugar. Isto significa que cando o cemiterio quedou sen espazo e conseguir terra extra era imposible, máis capas de terra emprazáronse sobre as tumbas existentes, de maneira que as tumbas vellas quedaban desprazadas e enterradas baixo as novas capas de terra. Isto explica porqué as tumbas do cemiterio están emprazadas tan preto as unhas das outras. Ó final, o cemiterio acumulou máis de doce capas de terra.
Casarío
O topónimo galego Casarío pode referirse a:
Blyes
Blyes é unha vila francesa do departamento do Ain, na rexión de Ródano-Alpes.
Montaña de Agra, Ouselle, Becerreá
Toponimia
O topónimo provén do latín, e é unha extensión de terreo cultivábel dividida en leiras que pertencen a varios propietarios.
Erviñou, Val do Dubra
San Cristovo de Erviñou é unha parroquia que se localiza no leste do concello de Val do Dubra. Segundo o INE en 2019 tiña 119 habitantes (62 mulleres e 57 homes) distribuídos en 3 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 193 habitantes.
Lodeira, Dexo, Oleiros
Lodeira é un lugar da parroquia de Dexo no concello de Oleiros, na provincia da Coruña.
Ouselle, Ouselle, Becerreá
Ouselle é un lugar da parroquia de Ouselle no concello lugués de Becerreá na comarca dos Ancares. Segundo o IGE, en 2011 tiña 38 habitantes (20 homes e 18 mulleres).
UFO Romantics
UFO Romantics é o sétimo álbum da banda xaponesa de garage punk Guitar Wolf. Foi editado no Xapón o día 6 de marzo do 2002 a través do selo Ki/oon e nos Estados Unidos o 24 de agosto do 2003 por Narnack Records.
Casariño
O topónimo galego Casariño pode referirse a:
Comarca de Sarria
A comarca de Sarria é unha comarca galega situada na metade sur da provincia de Lugo. Limita polo noroeste coa comarca de Lugo, polo nordeste coa dos Ancares, polo sueste coa de Quiroga, polo oeste coa de Chantada e polo sur coa Terra de Lemos.
A capital da comarca, así como o núcleo máis poboado, é Sarria.
A Pontella, Brens, Cee
A Pontella é un lugar da parroquia de Brens no concello coruñés de Cee na comarca de Fisterra. Tiña 106 habitante no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, 48 homes e 58 mulleres
Sala cerimonial xudía de Praga
miniatura|275x275px|Sala cerimonial xudía de Praga. A Sala cerimonial xudía (en Obřadní síň) atópase no barrio de Josefov de Praga, a capital da República Checa. Foi construída entre 1911 e 1912 baixo a dirección do arquitecto J. Gerstl para a Sociedade Funeraria Xudía (Hevrah Kaddishah) e pertence ó estilo neo-romanesco. Orixinalmente empregado como sala cerimonial e mortuaria, no presente forma parte do Museo Xudeu de Praga e contén exhibicións relacionadas coa historia xudía.
Vilar de Frades, Ouselle, Becerreá
Vilar de Frades é un lugar da parroquia de Ouselle no concello lugués de Becerreá na comarca dos Ancares. Segundo o IGE, en 2011 tiña 10 habitantes (6 homes e 4 mulleres).
Novo cemiterio xudeu de Praga
miniatura|250px|Novo cemiterio xudeu de Praga. O novo cemiterio xudeu de Praga (en Nový židovský hřbitov) foi estabelecido en Žižkov no ano 1891 para aliviar o problema de espazo no antigo cemiterio xudeu da cidade. É unhas dez veces meirande que o antigo 10 e ten espazo para unhas 100 000 tumbas, tendo unha capacidade para servir durante un século. Tamén existe unha área especialmente deseñada para urnas, malia que a tradición xudía non permite a cremación. O cemeterio aínda está en uso e é xestionado pola Comunidade Xudía de Praga.
O cemiterio salienta polos seus monumentos de estilo art nouveau, entre eles, dous monumentos de membros da familia Perutz creados por Jan Kotěra, o monumento ó artista Max Horb creado por Jan Štursa coa forma dun pavón en loito, e diversos motivos esculturais e decorativos de estilo art nouveau.
Enfermidade mental
miniatura|260px|A [[Depresión (psicoloxía)|depresión é unha das enfermidades mentais máis frecuentes.]] A enfermidade mental é unha alteración das ideas e dos sentimentos con trastornos graves do razoamento, do comportamento, da facultade de recoñecer a realidade e de adaptarse ós retos normais da vida por parte da persoa afectada. É unha deficiencia no proceso de organización progresiva da personalidade, que comporta á vez un proceso de regresión. Hai que distinguir a enfermidade mental do atraso mental. Hai diferentes tipos de trastornos mentais, e moitas facetas diferentes do comportamento e a personalidade humana poden chegar a sufrir trastornos.
Crese que está provocada por perturbacións cerebrais de orixe xenética, tóxica, infecciosa ou terapéutica que poden agravarse por factores psicosociais. Porén, moitas das causas da enfermidade mental son aínda descoñecidas. O tratamento das enfermidades mentais adoita ser levado a cabo por psiquiatras, aínda que psicólogos e médicos de familia tamén poden intervir.
Nas enfermidades mentais establécese a diferenza entre neurose e psicose, consistente basicamente no feito de que na neurose o afectado é consciente do que lle pasa e os cambios na conduta non teñen tanta intensidade como na psicose. Aínda que, a diferenza das enfermidades físicas, afectan a conduta e as emocións da persoa, non hai que discriminar aos enfermos mentais e é necesario que estes non se sintan estigmatizados por padecer a enfermidade.
No mundo occidental, unha de cada cinco persoas adultas sofre cada ano algunha enfermidade mental. Nos menores de 18 anos os datos de afectación son idénticas, do 20%, e estímase que destes, dúas terceiras partes non reciben ningún tratamento efectivo.
Historia
No século XIX, os manicomios eran como cárceres, pois só se disfrazaba a tortura como unha curación, un dos tantos casos foi o do hospital psiquiátrico Charenton en París, onde aplicaban como tratamento, mantelos pacientes atados, mergullalos en auga fría, darlles golpes e mergullarlles a cabeza nunha bañeira. Todo isto para apartar as ideas e ilusións que eles puidesen albergar.
809
Véxase tamén
Historia ano a ano
Enfermidade mental
Historia
Coa aparición do psicanálise cambiou a historia das enfermidades mentais, entendidas como un trastorno do inconsciente que se tiña que tratar con combinación de psicoterapia e medicamentos.
En 1949 o portugues, Antonio Egas Moniz, Premio Nobel en Medicina en 1949, practicaba a lobotomía, que consiste en retirar un anaco do cerebro na parte frontal, pero en 1967 este tratamento deixou de ser legal.
Paralelamente, en 1964 a CIA levou a cabo o proxecto M K Ultra, que buscaba controlar a mente e así borrar a memoria existente e reconstruír o pensamento, algúns dos experimentos realizados eran a radiación, uso de psicodélicos, inxección simultánea de barbitúricos e anfetaminas, e descargas eléctricas ao cerebro. O único resultado deste experimento foi deixar ás persoas involucradas con danos cerebrais.
Perspectiva cultural
As concepcións clínicas das enfermidades mentais tamén deben ter presente a existencia de determinados valores cultuais e a todo o que afecta ao ámbito da moral e o comportamento social. Hai aspectos comúns, de modo que ás veces hai que argumentar que é un erro intentar separar o ámbito sanitario do social; habería que redefinir o papel do individuo na sociedade. Dentro da psiquiatría clínica, a persistencia da angustia e a discapacidade indican un trastorno interno que require de terapia, pero noutro contexto este mesmo problema ou trastorno, esta a discapacidade do individuo, pode ser considerada como un indicador da loita emocional e a necesidade de abordar determinados problemas sociais e estruturais. Esta dicotomía comportou que algúns académicos e clínicos defendan unha concepción posmodernista de que é unha enfermidade mental e que afecta o benestar do individuo.
Estación de Bembibre
Bembibre é unha estación de tren de Adif situada no concello de Bembibre, na provincia de León. Ten servizos de longa e media distancia operados por Renfe.
Enfermidade mental
Perspectiva cultural
Estas formulacións, xunto coa psiquiatría transcultural -que se dedica ao estudo comparativo da saúde e das enfermidades mentais entre diferentes sociedades, nacións e culturas-, e coas psicoloxías "heréticas" -centradas en alternativas culturais e en identidades e experiencias étnicas-, contrastan coa corrente principal da comunidade psiquiátrica activa que evita a relación co ámbito moral ou cultural.
Estación de Bembibre
Situación ferroviaria
A estación atópase no punto quilométrico 232,2 da liña férrea de ancho ibérico que une León e A Coruña, a 647 metros de altitude, entre as estacións de Villaverde de los Cestos e de Torre del Bierzo. O tramo é de vía única e está electrificado.
Historia
A estación foi aberta ao tráfico o 4 de febreiro de 1882 coa posta en marcha do tramo Ponferrada-Brañuelas da liña que pretendía unir Palencia e A Coruña. Os case catorce anos que separan a apertura deste tramo do anterior entre Brañuelas e Astorga deixan patente as dificultades atopadas para dar cun trazado cuxo desnivel fora asumible polas locomotoras da época. As obras correron a cargo da Compañía dos Ferrocarrís de Asturias, Galicia e León ou AGL creada para continuar cos proxectos iniciados pola Compañía do Ferrocarril do Noroeste de España e xestionar as súas liñas. En 1885, a mala situación financeira de AGL tivo como consecuencia a súa absorción por parte de Norte. En 1941, a nacionalización do ferrocarril en España supuxo a desaparición desta última e a súa integración na reción creada Renfe.
Enfermidade mental
Concepto
Dependendo do concepto de enfermidade que se utilice, algúns autores consideran máis adecuado utilizar no campo da saúde mental o termo "trastorno mental" (que é o que utilizan os dous sistemas clasificatorios da psicopatoloxía máis importantes na actualidade: a ICD-10 da Organización Mundial da Saúde e o DSM-IV-TR da Asociación Psiquiátrica Americana). Sobre todo naqueles casos nos que a etioloxía biolóxica non está claramente demostrada, como sucede na maioría dos trastornos mentais. Ademais, o termo "enfermidade mental" pode asociarse a estigmatización social. Por estas razóns, este termo está en desuso e úsase máis trastorno mental, ou psicopatoloxía.
O concepto enfermidade mental aglutina un bo número de patoloxías de moi diversa índole, polo que é moi difícil de definir dunha forma unitaria e hai que falar de cada enfermidade ou trastorno de forma particular e ata individualizada xa que cada persoa pode sufrilas con síntomas algo diferentes.
Estación de Bembibre
Historia
Desde o 31 de decembro de 2004 Renfe Operadora explota a liña mentres que Adif é a titular das instalacións ferroviarias.
Fontana di Trevi
A Fontana di Trevi é unha fonte barrocas erixida na cidade de Roma, capital de Italia. Segundo a actual división administrativa do centro de Roma, está situada no rione de Trevi. Ten unha altura de 26,3m e un ancho de 49,15m, é a meirande das fontes barrocas da cidade e unha das máis famosas do mundo. A fonte apareceu en numerosos filmes, incluíndo La dolce vita de Federico Fellini e Three Coins in the Fountain.
Enfermidade mental
Etioloxía
Debido á súa natureza única e diferenciada doutras enfermidades, están determinados multifactorialmente, integrando elementos de orixe ambiental, familiar, psicosocial e psicolóxico, tendo todos estes factores un peso non só na presentación da enfermidade, senón tamén na súa fenomenoloxía, no seu desenvolvemento evolutivo, tratamento, prognóstico e posibilidades de rehabilitación.
Estación de Bembibre
A estación
Sitúase ao sur da localidade de Bembibre. O edificio para viaxeiros é un recinto de base rectangular, dúas plantas e disposición lateral ás vías. Está cuberta cun amplo tellado de lousa de dúas vertentes. Dispón de dúas plataformas, unha lateral e outra central ás que acceden tres vías. Só a plataforma lateral conta cunha marquesiña parcial cubrindo a mesma. Nos arredores da estación hai peiraos de mercadorías e zonas de carga hoxe abandonadas.
Longa distancia
Actualizado a 18 de xuño de 2016.
Media distancia
Actualizado a 18 de xuño de 2016.
Concilio Vaticano Primeiro
miniatura|250px|O concilio vaticano. O Concilio Vaticano Primeiro foi o primeiro Concilio ecuménico que se celebrou na cidade do Vaticano, chamado tamén Concilio Ecuménico Vaticano I. O Papa Pío IX convocouno en 1869 para enfrontar o racionalismo e o galicanismo. Neste Concilio aprobouse como dogma de fe a doutrina da infalibilidade papal.
Sesións
O concilio tivo que ser suspendido por Pío IX o 20 de outubro de 1870, despois de consumarse, por plebiscito, a unión a Italia dos Estados Pontificios.
Nun principio non parecía necesario un novo concilio para afrontar asuntos non tratados no anterior Concilio de Trento, polo que ó convocar Pío IX o Concilio Vaticano I obtivo unha reacción maioritaria de sorpresa. A situación do Concilio era distinta á de concilios anteriores, pois neste non predominou o espírito reformista do último concilio.
Desde o inicio sabíase que o tema da infalibilidade do papa sería o argumento principal deste concilio ecuménico, de modo que a nova doutrina reforzaría a autoridade papal. Ó comezo o programa de temas a tratar era moi extenso. Preponderou a necesidade de falar máis da Igrexa. Tamén era necesario falar da relación entre fe e razón, por ser un tema relevante en tempos do iluminismo e o desafío que isto supuña para a Igrexa, ó igual que outros descubrimentos científicos como o evolucionismo, que parecían cuestionar as teorías cristianas máis tradicionais. Outro tema a tratar eran as grandes misións católicas da época. Todo isto e moitas outras cosas foron preparadas, pero desde o inicio o concilio foi ameazado por dúas guerras inminentes: a guerra franco-prusiana e o feito de que Roma estaba rodeada polo exército italiano para a unificación. Estas dúas situacións obrigaron a regresar ós bispos ás súas sés.
Finalmente só se puideron promulgar dúas constitucións:
Enfermidade mental
Etioloxía
A maioría dos trastornos psiquiátricos presentan unha etioloxía descoñecida, é dicir, non se coñece a orixe que dá lugar ao trastorno. Existen evidencias que confirman a implicación de factores xenéticos nestes trastornos, en concreto en cinco dos trastornos psiquiátricos máis comúns: esquizofrenia, trastorno bipolar, trastorno depresivo maior, trastorno de autismo e trastorno por déficit de atención con hiperactividade.
Concilio Vaticano Primeiro
Sesións
- Constitutio dogmatica de fide catholica.
- Constitutio dogmatica prima de ecclesia Christi. O cuarto capítulo trata o concepto da infalibilidade papal.
Enfermidade mental
Etioloxía
O Estudo de asociación do xenoma completo (GWAS) permitiu a identificación de variantes en xenes de pacientes, ausentes en individuos sans. Estes datos fixeron posible estimar a varianza total explicada por SNP a través das relacións xenéticas entre os casos afectados e os controis.
Os datos foron obtidos por Cross-Disorder Group of the Psychiatric Genomics Consortium e demostran a existencia de heredabilidade de devanditos trastornos. Ademais demostrou a correlación xenética positiva que existe entre eles, é dicir, os casos dun trastorno mostran maior similitude co outro trastorno que cos seus propios controis.
Niveiro, Val do Dubra
San Vicente de Niveiro é unha parroquia que se localiza no leste do concello de Val do Dubra. Segundo o INE en 2019 tiña 232 habitantes (121 mulleres e 111 homes) distribuídos en 9 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 348 habitantes.
Enfermidade mental
Etioloxía
1. Heredabilidade dos trastornos
2. Co-heredabilidade entre trastornos miniatura|260px|Orde de co-heredabilidade existente entre os diferentes pares de trastornos. Mediante o cálculo da correlación xenética explicada por SNPs entre casos e control obtidos independentemente de dous tipos de trastornos obtéñense os datos de co-heredabilidade mediante unha análise bivariacional. Estes datos reflectiron evidencias empíricas de que os cinco trastornos presentan unha etioloxía xenética compartida.