cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Efecto Matilda
O efecto Matilda é o prexuízo en contra de recoñecer as achegas de mulleres científicas na investigación, cuxo traballo adoita atribuírselles aos seus compañeiros varóns. O efecto foi descrito por primeira vez pola sufraxista e abolicionista do século XIX, Matilda Joslyn Gage, no seu ensaio Woman as an Inventor. O termo foi acuñado en 1993 pola historiadora de ciencias Margaret W. Rossiter, e que segundo Jennifer S. Light faría referencia ao fenoméno polo que miniatura| Efecto Matilda O efecto Matilda está relacionado co efecto Mateo, xa que científicos eminentes reciben a miúdo máis crédito que un investigador comparativamente descoñecido, aínda que o seu traballo sexa conxunto ou similar. Rossiter presenta varios exemplos deste efecto: Trótula, unha médica italiana (séculos XI-XII), escribiu libros que foron atribuídos a autores homes despois da súa morte, e a hostilidade cara ás mulleres levou ás profesoras e médicas a negar incluso a súa existencia. Os casos do século XX que ilustran o efecto Matilda inclúen os de Nettie Stevens, Maria Skłodowska Curie (foi incluída no Premio Nobel de Física en 1903 só por insistencia dun membro do comité -o matemático sueco Magnus Goesta Mittag-Leffler- e o seu marido Pierre Curie), Lise Meitner, Marietta Blau, Rosalind Franklin, Agnes Pockels e Jocelyn Bell Burnell.
Investigacións
A partir da análise de máis de mil artigos científicos publicados entre 1991 e 2005 nunha única revista e as citas que estes artigos recibiran demostrouse que os científicos masculinos amosaban unha "tendencia desproporcionada" a citar os traballos de autores masculinos con máis frecuencia que os de autoras femininas, mentres que as autoras non demostraban ter unha preferencia á hora de citar os traballos de colegas masculinos ou femininos. En 2012, dous investigadores da Universidade Radboud Nijmegen demostraron que nos Países Baixos o xénero dos candidatos á praza de profesor inflúe na súa avaliación. Descríbense casos similares nun estudo italiano, que corroboraron estudos nos Estados Unidos e España.
Un estudo da universidade de Princeton identificou, a través dun experimento no que se valoraba o acceso a unha hipotética praza de laboratorio, o nesgo de xénero como un dos posibles factores que inciden na disparidade de representación do xénero feminino no mundo academico. Os científicos homes dos Estados Unidos reciben máis recoñecementos e premios que as súas compañeiras femininas, incluso con logros similares. Esta diferenza reduciuse: foi máis pronunciada na década de 1990 que na década de 2000. Aos científicos cústalles aceptar o nesgo de xénero que prexudica ás científicas.
Ben Barres, que foi neurobiólogo en Stanford e fixo a transición de muller a home, nun artigo para a revista Nature refutou as hipóteses sobre as menores capacidades innatas das mulleres na área STEM e falou da súa experiencia persoal e como el mesmo tardou en recoñecer o nesgo de xénero na academia. Segundo el, o feito de non recoñecer o nesgo de xénero cando existe é tan probable en individuos homes como en mulleres, razón pola que é necesario poñer en marcha estratexias concretas como: asegurar a diversidade no liderado e nos órganos das institucións; asegurar a diversidade nos referentes a seguir dentro do mundo académico, tendo en consideración a calidade e non a cantidade da produción académica á hora de acceder a determinados postos; facer visibles os actos que supoñen unha clara discriminación e asegurar que os procesos competitivos sexan xustos axustando o seu deseño para garantir o acceso en verdadeiras condicións de igualdade.
Exemplos
Exemplos famosos de mulleres na historia da ciencia inclúen:
Outros usos
Aínda que o efecto Matilda foi acuñado para referirse á invisibilidade das mulleres no eido científico tamén foi empregado recentemente para falar da invisibilidade das fotógrafas galegas.
Proxectos para eliminalo
En 2021 están activos varios proxectos para procurar eliminar este efectoː campañas de visibilización e asociacións de mulleres científicas entre eles. A inicios de 2021, a Asociación de Mulleres Investigadoras e Tecnólogas (AMIT) publicou a iniciativa #NoMoreMatildas.
Ameixeiral, Mondego, Sada
Ameixeiral é un lugar da parroquia de Mondego no concello coruñés de Sada, na comarca da Coruña. Segundo o IGE, en 2011 tiña 168 habitantes (82 homes e 86 mulleres).
Museo Massó
O Museo Massó é un centro situado no concello de Bueu, no edificio usado como fábrica de conservas Salvador Massó e Fillos que instalou esta familia de orixe catalá a principios do século XIX.
Historia
A mediados do século XX a familia Massó foi xuntando unha espléndida colección de libros antigos, cartas mariñas e de navegación, mapas e instrumentos de navegación e outros obxectos relacionados co mar e a industria conserveira. En 1928 Guglielmo Marconi visitou as instalacións industriais dos Massó e propúxolles a idea de facer un museo. A idea foi aceptada e o 26 de novembro de 1932 inauguráronse as novas instalacións museísticas. O ano 1992 a Xunta de Galicia comprou a colección e os edificios que compuñan as instalacións. Tras unha rehabilitación reinaugurou o museo o 10 de xullo de 2002.
Contidos
Entre as obras expostas destacan pinturas de Urbano Lugrís, a colección de modelos de naves históricas e de instrumentos de navegación antiga. Na colección de libros, entre varios incunábeis, destaca a Cosmographia de Claudio Tolomeo de 1490.
Unha das súas salas esta dedicada á etnografía de Bueu onde se reúne e expón unha ampla mostra de aparellos de pesca e marisqueo, como liñas, poteiras, nasas e, moi especialmente, o relacionado coa dorna de Bueu ou dorna polbeira (adicado á pesca do polbo). A carpintaría de ribeira ocupa unha ampla zona onde se expoñen os diferentes instrumentos e ferramentas que se utilizaban neste, case desaparecido, oficio. Tamén se mostra instrumental daqueles traballos complementarios á pesca, como a redería, a calafatería e cabulería.
Provenientes das antigas instalacións conserveiras da fábrica de Massó hai unha mostra de diferentes máquinas utilizadas para a realización da conserva, dende a construción da lata ata a saída da conserva. Móstrase o seu funcionamento mediante fotografías e proxeccións.
Os Massó construíron unha factoría de tratamento de cetáceos na veciña localidade de Cangas. Destas instalacións e dos barcos baleeiros que subministraban a materia prima, hai unha colección de instrumental de desmembramento e caza de baleas, entre os que destaca un canón de arponeo e diferentes tipos de arpóns.
Lesta (planta)
Distribución
Endémica de Europa, Asia temperada e Norte de África. Fíxose subcosmopolita nas rexiós temperadas.
Recoñécense polo menos dúas subespecies: A. odoratum odoratum e A. odoratum alpinum (Á. Löve & D. Löve)Tzvelev
Propiedades medicinais
Toda a planta contén cumarina unha vez secada, o que lle dá o recendo a vainilla, polo tanto, utilízase para condimentar os tés. A cumarina pode orixinar dicumarol, que é un antagonista da vitamina K, que pode causar hemorraxias graves.
Toda a planta é sedante e antiinflamatoria. Tamén se utiliza para resolver os problemas relacionados coa insuficiencia venosa e os edemas na circulación capilar.
O Nordés
O Nordés é unha serie de televisión de ficción emitida pola TVG durante a tempada 2009-10, e que se desenvolve na redacción dun modesto xornal da cidade de Vigo. Estreouse o 17 de setembro de 2009.
Primeira división española 1987/88
A tempada 1987/88 da Primeira división española de fútbol, que foi a 57ª edición do campionato, comezou o 29 de agosto de 1987 e rematou o 22 de maio de 1988.
Lesta (planta)
Propiedades medicinais
Principios activos: Cumarina
O Nordés
Argumento
A serie narra os casos profesionais e os conflitos de relación que se dan na redacción d' O Nordés, un xornal modesto e centenario da cidade de Vigo. Os seus protagonistas son os xornalistas. Cada capítulo estrutúrase en función da rutina laboral de cada xornada, desde a primeira reunión matinal do consello de redacción ata que os lectores o reciben a primeira hora da mañá do día seguinte.
Primeira división española 1987/88
Participantes
Nesta tempada ampliouse o número de participante até 20. O Club Deportivo Logroñés debutou na Primeira División.
O Nordés
Argumento
A empresa familiar que dirixe O Nordés pasa por un mal momento económico e sofre presións por parte dun comprador para facerse co seu control. Con todo, máis alá do xornal e dos xornalistas, as principais historias que se narran na serie son as que xorden dos casos que día a día tratan os profesionais da información: sucesos, temas de actualidade e de interese humano.
Lesta (planta)
Propiedades medicinais
Indicacións: Emoliente, nutritivo.
Primeira división española 1987/88
Trofeo Pichichi
Hugo Sánchez igualou a marca establecida por Alfredo di Stéfano ao gañar por cuarto ano consecutivo o Trofeo Pichichi do Diario Marca ao máximo goleador da Liga. miniatura|180px|[[Hugo Sánchez, Pichichi por cuarto ano consecutivo.]]
Lesta (planta)
Estudos evolutivos sobre especiación
Esta especie foi importante en estudos sobre especiación, xa que é un bo exemplo de especiación incipiente. Estudáronse en 1965 e de novo en 2005 dúas poboacións desta especie adxacentes que crecían ao lado dunha mina en Trelogan, Flintshire, País de Gales, que contaminara con metais os solos circundantes, e observouse que se producira unha diferenciación xenética entre a poboación que vivía preto da mina nos solos contaminados con zinc e chumbo, que adquirira resistencia aos metais e cambiara o seu tempo de floración, e a poboación adxacente que vivía un pouco máis lonxe en solos sen contaminar, que era sensible aos contaminantes. Se se cultivaban ambas nun xardín non contaminado, as diferenzas xenéticas mantíñanse. Comprobouse que entre as dúas plantas producírase un illamento reprodutivo e as dúas poboacións non se cruzaban normalmente aínda que vivían en terreos adxacentes (na mina ou plantadas en experimentos noutros sitios) debido a diferenzas nos seus tempos de floración, o que é un inicio de especiación. Os resultados eran consistentes co esperado teoricamente na especiación ao longo de gradientes ambientais.
Primeira división española 1987/88
Trofeo Zamora
O Real Madrid foi o gran dominador do torneo e, ademais do título, levou os premios individuais: Hugo Sánchez máximo goleador e Paco Buyo porteiro menos goleado. No seu segundo ano como madridista, o gardameta de Betanzos gañou o primeiro Trofeo Zamora da súa carreira.
Lesta (planta)
Taxonomía
Anthoxanthum odoratum foi descrita por Carlos Linneo e publicada en Species Plantarum 1: 28. 1753.
Primeira división española 1987/88
Trofeo Zamora
Para optar a este premio do Diario Marca foi necesario disputar 60 minutos en, como mínimo, 28 partidos.
Lesta (planta)
Taxonomía
Anthoxanthum: nome xenérico que provén do grego "anthos": "flor" e "xantho": "amarello", en alusión ás súas flores amarelas despois da floración.
odoratum: epíteto latino que significa "olor", refírese ao cheiro a cumarina que ten despois de secada.
Erlend Loe
Erlend Loe, nado o 24 de maio de 1969 en Trondheim, é un novelista noruegués, tradutor e guionista de cinema.
Traxectoria
Loe estudou na escola de cine Den Danske Filmskole de Copenhaguen, así como na Kunstakademiet de Trondheim. En 1993 publicou a súa primeira novela Tatt av Kvinnen e un ano despois o seu primeiro libro infantil Fisken. O libro máis famoso de Erlend Loe é probablemente ''Naiv. Super.'', traducido a 19 linguas. As ilustraciones de moitos dos libros infantís de Loe son obra de Kim Hiorthøy.
En 2015 era residente en Oslo, onde en 1998 creou, xunto a outros, a axencia de guionistas Screenwriters Oslo.
Lohengrin Filipello
Lohengrin Filipello, nado en c. 1918 e finado o 29 de decembro de 1993, foi un presentador da televisión de Suíza.
Morreu o 29 de decembro de 1993 aos 75 anos de idade.
Dordrecht
Foi fundada en 1008 por Dirk III e até 1200 non se lle conferiu o título de cidade, ao converterse en residencia dos Condes de Holanda. Durante a baixa idade media tivo grande importancia comercial, en competencia con Bruxas. Isto debeuse aos beneficios concedidos polos Condes de Holanda, que a fixeron unha importante partícipe no comercio hanseático, de forma que se estabeleceron nela comerciantes ingleses, bálticos e de Aquitania. Foi nesta cidade onde en 1572 proclamar a independencia das Provincias Unidas e onde en 1618 un sínodo reformado estableceu as bases da Igrexa Holandesa de tendencia calvinista, ao que seguiu inmediatamente unha persecución relixiosa contra os protestantes arminianos, que acabou coa execución, encarceramento ou exilio de moitos deles.
miniatura|centro|200px|Estación de Dordrecht
Android
miniatura|[[Samsung Galaxy Note con Android 4.4.]] miniatura|[[Samsung Galaxy Tab 10.1 con Android 3.1.]]
Constantino Suárez Fernández
Constantino Suárez Fernández, coñecido co pseudónimo de El Españolito, nado en Avilés o 10 de setembro de 1890 e finado en Madrid o 4 de marzo de 1941, foi un escritor e xornalista asturiano.
Android
Android é un sistema operativo para móbiles baseado en Linux, que xunto con aplicacións middleware está destinado para ser empregado en dispositivos móbiles como teléfonos intelixentes, tabletas, Google TV e outros dispositivos. É desenvolvido pola Open Handset Alliance, a cal é liderada por Google. Este sistema polo xeral manexa aplicacións como Market (Marketing) ou a súa actualización, PlayStore.
Constantino Suárez Fernández
Traxectoria
Naceu en Avilés, fillo de Constantino Suárez Graíño e Visitación Fernández Graíño. Estudou o bacharelato en Oviedo e Xixón ata 1906, cando emigrou a Cuba. Despois de realizar diferentes traballos fundou unha librería e comenzou a enviar crónicas e contos a periódicos asturianos. Estes traballos foron publicados no Diario de Avilés e máis tarde comenzou a colaborar con periódicos de Cuba como Diario Español, Diario de la Marina (ambos da Habana), La Correspondencia (Cienfuegos), Voz Astur (revista da Habana), El Faro del Emigrante e El Emigrante.
En 1921 regresou a España instalándose en Madrid pero mantivo a súa relación con Cuba enviando columnas aos periódicos cubanos. Colaborou nos periódicos madrileños Heraldo de Madrid, La Esfera, Nuevo Mundo, Por Esos Mundos e España y América. En 1923 en recoñecemento ao seu traballo outorgáronlle a Medalla ó mérito naval.
O 2 de xuño de 1924 casou en Avilés con Dolores Suárez, nesta época colaborou cos periódicos asturianos El Noroeste, La Prensa, Región e La Voz de Avilés.
Android
O 17 de maio de 2017 presentouse Android Go, unha versión máis lixeira do sistema, para axudar a que a metade do mundo sen teléfonos intelixentes consiga un en menos de cinco anos. Inclúe versións especiais das súas aplicacións onde o consumo de datos redúcese ó máximo.
Historia
Foi desenvolvido inicialmente por Android Inc., unha firma mercada por Google en 2005. É o principal produto da Open Handset Alliance, un conglomerado de fabricantes e desenvolvedores de hardware, software e operadores de servizo. As unidades vendidas de teléfonos intelixentes con Android sitúanse no primeiro posto nos Estados Unidos, no segundo e terceiro trimestres de 2010, cunha cota de mercado de 43,6% no terceiro trimestre. A nivel mundial alcanzou unha cota de mercado do 50,9% durante o cuarto trimestre de 2011, máis do dobre que o segundo sistema operativo (iOS de iPhone), con máis cota.
Constantino Suárez Fernández
Traxectoria
En 1930 comezou a relacionarse con sectores republicanos. En 1931 foi nomeado interventor no Padroado de Misións Pedagóxicas, baixo a dirección de Luis Álvarez Santullano. Ao comezar a Guerra Civil foi agregado ao departamento de propaganda.
Zoetermeer
Zoetermeer é un municipio da provincia de Holanda Meridional, nos Países Baixos. Está considerado unha cidade de facto, xa que oficialmente nunca obtivo ese status. Zoetermeer é, tras Rotterdam e A Haia, a cuarta cidade da provincia polo seu tamaño, cunha poboación moi semellante á de Dordrecht. O significado literal do nome é "lago -de auga- doce".
Constantino Suárez Fernández
Traxectoria
O 4 de marzo de 1941 faleceu en Madrid, sendo trasladado o seu corpo en 1952 ao panteón do Cemiterio Municipal de La Carriona de Avilés.
Android
Historia
Ten unha gran comunidade de desenvolvedores escribindo aplicacións para estender a funcionalidade dos dispositivos. Á data, excedéronse as 400.000 aplicacións (das cales, dous terzos son gratuítas) dispoñíbeis para a tenda de aplicacións oficial de Android, Google Play, sen ter en conta aplicacións doutras tendas non oficiais para Android, como poden ser a App Store de Amazon ou a tenda de aplicacións Samsung Apps de Samsung. Google Play é a tenda de aplicacións en liña administrada por Google, aínda que existe a posibilidade de obter software externamente. Os programas están escritos na linguaxe de programación Java. No entanto, non é un sistema operativo libre de malware, aínda que a maioría deste é descargado de sitios de terceiros.
A estrutura do sistema operativo Android componse de aplicacións que se executan nun framework Java de aplicacións orientadas a obxectos sobre o núcleo das bibliotecas de Java nunha máquina virtual Dalvik con compilación en tempo de execución. As bibliotecas escritas en linguaxe C inclúen un administrador de interface gráfica (surface manager), un framework OpenCore, unha base de datos relacional SQLite, unha interface de programación de API gráfica OpenGL É 2.0 3D, un motor de renderizado WebKit, un motor gráfico SGL, SSL e unha biblioteca estándar de C Bionic. O sistema operativo está composto por 12 millóns de liñas de código, incluíndo 3 millóns de liñas de XML, 2,8 millóns de liñas de linguaxe C, 2,1 millóns de liñas de Java e 1,75 millóns de liñas de C++.
Etimoloxía
Tanto o nome Android como Nexus One fan alusión á novela de Philip K. Dick Soñan os androides con ovellas eléctricas?, que posteriormente foi adaptada ao cinema como Blade Runner. Tanto o libro como a película céntranse nun grupo de androides chamados replicativos do modelo Nexus-6.
O logotipo é o robot "Andy".
Lira sanmarinesa
A lira sanmarinesa (en italiano: lira sammarinese, plural: lire sammarinesi) foi a divisa oficial de San Marino desde 1865 até a introdución do euro en 2002. O seu valor estaba ligado ao da lira italiana.
Android
Adquisición por parte de Google
En Google, o equipo liderado por Rubin desenvolveu unha plataforma para dispositivos móbiles baseada no kernel de Linux, que foi proporcionado a fabricantes de dispositivos e operadores coa promesa de prover un sistema flexíbel e actualizábel. Informouse que Google aliñara xa unha serie de fabricantes de hardware e software e sinalou aos operadores que estaba aberto a diversos graos de cooperación pola súa banda. A especulación sobre que o sistema Android de Google entraría no mercado da telefonía móbil incrementouse en decembro de 2006. Reportes da BBC e The Wall Street Journal sinalaron que Google quería os seus servizos de procura e aplicacións en teléfonos móbiles e estaba moi empeñado niso. Medios impresos e en liña axiña reportaron que Google estaba a desenvolver un teléfono coa súa marca.
Open Handset Alliance
O 5 de novembro de 2007 a Open Handset Alliance, un consorcio de varias compañías entre as que están Texas Instruments, Broadcom Corporation, Nvidia, Qualcomm, Samsung Electronics, Sprint Nextel, Intel, LG, Marvell Technology Group, Motorola, e T-Mobile estreouse co fin de desenvolver estándares abertos para dispositivos móbiles. Xunto coa formación da Open Handset Alliance, a OHA estreou o seu primeiro produto, Android, unha plataforma para dispositivos móbiles construída sobre a versión 2.6 do kernel de Linux.
O 9 de decembro de 2008, anunciouse que se unirían 14 novos membros ao proxecto Android, incluíndo PacketVideo, ARM Holdings, Atheros Communications, Asustek, Garmin, Softbank, Sony Ericsson, Toshiba, Vodafone e ZTE.
Historial de actualizacións
miniatura|Versións de Android dende decembro de 2009. A novembro de 2013 ao redor do 52% dos aparellos aínda empregaban Jellybean.
Android viu numerosas actualizacións desde a súa liberación inicial. Estas actualizacións ao sistema operativo base tipicamente arranxan erros e agregan novas funcións. Xeralmente cada actualización do sistema operativo Android é desenvolvida baixo un nome en código dun elemento relacionado con sobremesas, doces americanos en orde alfabético.
Android foi criticado moitas veces pola fragmentación que sofren os seus terminais ao non ser soportado con actualizacións constantes polos distintos fabricantes. Pensouse que esta situación cambiaría despois dun anuncio de Google no que comunicou que os fabricantes se comprometeran a aplicar actualizacións polo menos 18 meses desde a súa saída ao mercado, pero isto ao final nunca se concretou e o proxecto cancelouse.
Os nomes en código están en orde alfabética.
Características
Características e especificacións actuais:
Arquitectura
300px|miniatura|right|Arquitectura do sistema Android.
Os compoñentes principais do sistema operativo de Android (cada sección descríbese en detalle):
Usos e dispositivos
O sistema operativo Android úsase en teléfonos intelixentes, computadores portátiles, netbooks, tabletas, Google TV, reloxos de pulseira auriculares e outros dispositivos., , sendo este sistema operativo accesible desde terminais de menos de 100 euros até terminais que superen os 600, obviando, evidentemente as súas diferenzas técnicas.
A plataforma de hardware principal de Android é a arquitectura ARM. Hai soporte para x86 no proxecto Android-x86, e Google TV utiliza unha versión especial de Android x86.
O primeiro teléfono dispoñible no mercado para executar Android foi o HTC Dream, dado a coñecer ao público o 22 de outubro de 2008. A principios de 2010 Google colaborou con HTC para lanzar o seu produto estrela en dispositivos Android, o Nexus One. A isto seguiu en 2010 o Samsung Nexus S e en 2011 o Galaxy Nexus. Na actualidade existen máis de 400.000 aplicacións para Android e estímase que uns 550.000 teléfonos móbiles se activan diariamente.
iOS e Android 2.3.3 "Gingerbread" poden ser configurado para un arranque dual nun iPhone ou iPod Touch liberados coa axuda de OpeniBoot e iDroid.
miniatura|Teléfono móbil [[Samsung I5700|Samsung Galaxy Spica cunha versión de Android 2.1|200px]]
Deseño e desenvolvemento
miniatura|[[Telefonía móbil|Teléfono móbil virtual con Android 0.9 Beta|180px]] Android, ao contrario que outros sistemas operativos para dispositivos móbiles como iOS ou Windows Phone, desenvólvese de forma aberta e pódese acceder tanto ao código fonte como á listaxe de incidencias onde se poden ver problemas aínda non resoltos e reportar problemas novos.
O que se teña acceso ao código fonte non significa que se poida ter sempre a última versión de Android nun determinado móbil, xa que o código para soportar o hardware (controladores) de cada fabricante normalmente non é público, así que faltaría un anaco básico do firmware para poder facelo funcionar en devandito terminal, e porque as novas versións de Android adoitan requirir máis recursos, polo que os modelos máis antigos quedan descartados por razóns de memoria (RAM), velocidade de procesador etc.
Nos seus comezos, Android era eminentemente un sistema operativo pensado para usar con teclado, e grazas a un cursor poder navegar entre as aplicacións. Desde o seu comezo, Android foi altamente personalizable. Pouco despois, antes do lanzamento do primeiro teléfono Android, esta filosofía cambiou para converterse en eminentemente táctil, e poder competir contra o recentemente lanzado iPhone.
Aplicacións
As aplicacións desenvólvense habitualmente na linguaxe Java con Android Software Development Kit (Android SDK), pero están dispoñibles outras ferramentas de desenvolvemento, incluíndo un Kit de Desenvolvemento Nativo para aplicacións ou engadidos en C ou C++, Google App Inventor e unha contorna visual para programadores novatos. Tamén é posible usar as librerías Qt grazas ao proxecto Necessitas SDK.
O desenvolvemento de aplicacións para Android non require aprender linguaxes complexas de programación. Todo o que se necesita é un coñecemento aceptable de Java e estar en posesión do kit de desenvolvemento de software ou «SDK» provisto por Google, o cal se pode descargar gratuitamente.
Google Play
Google Play é a tenda en liña de software desenvolvida por Google para dispositivos Android. Unha aplicación chamada "play store" que se atopa instalada na maioría dos dispositivos Android e permite aos usuarios navegar e descargar aplicacións publicadas polos deseñadores. Google retribúe aos deseñadores co 70% do prezo das aplicacións. As aplicacións de balde, tamén dispoñibles en Play Store, pódense financiar coa publicidade.
Privacidade
Descubríronse certos comportamentos nalgúns dispositivos que limitan a privacidade dos usuarios, de modo similar a iPhone, pero ocorre ao activar a opción «Usar redes sen fíos» no menú «Localización e seguridade», avisando que se gardarán estes datos, e borrándose ao desactivar esta opción, pois se usan como caché e non como log tal como fai iPhone.
Logos
O logotipo de Android foi deseñado coa fonte Droid, feita por Ascender Corporation.
O verde é a cor do robot Android que representa o sistema operativo. A cor print é PMS 376C e cor GBN en hexadecimal é #A4C639, como se específica na Android Brand Guidelines.
Tipografía
A tipografía de Android chámase Norad, só usado no texto do logo. Para Ice cream Sandwich introdúcese unha tipografía chamada Roboto, que, segundo os propios creadores, está pensada para se mellor lexible nos dispositivos de alta resolución.
Cota de mercado
A compañía de investigación de mercado Canalys estima que no segundo trimestre de 2009, Android tería 2,8% do mercado de teléfonos intelixentes a nivel mundial.
En febreiro de 2010, ComScore dixo que a plataforma Android tiña o 9% do mercado de teléfonos intelixentes nos Estados Unidos, como estaba taxado polos operadores. Esta cifra foi superior ao estimado anterior de novembro de 2009, o cal foi do 9%. Para finais do terceiro trimestre de 2010, o mercado de Android nos Estados Unidos medrara nun 21,4%.
En maio de 2010, Android superou en vendas a iPhone, o seu principal competidor. De acordo a un informe do grupo NPD, Android obtivo un 28% de vendas no mercado dos Estados Unidos, un 8% máis que no trimestre anterior. No segundo trimestre de 2010, os dispositivos iOS incrementaron a súa participación nun 1%, indicando que Android está a tomar mercado principalmente de RIM. Ademais, os analistas apuntaron que as vantaxes de que Android fose un sistema multi-canle, multi-operador, permitiríalle duplicar o rápido éxito que obtivo o sistema Windows Mobile de Microsoft.
A principios de outubro de 2010, Google agregou 20 países á súa lista de lugares xeográficos onde os desenvolvedores poden enviar aplicacións. Para mediados de outubro, a compra de aplicacións estaba dispoñíbel nun total de 32 países.
Cota das versións
miniatura|320px|Distribución da cota de mercado entre as diferentes versións.
Datos recollidos a principios do mes de xuño de 2013
Demanda de Oracle
A través dun comunicado de prensa, Oracle anunciou o 12 de agosto de 2010 unha demanda contra Google por violación de propiedade intelectual no uso de Java no sistema operativo Android. A razón citada: ''«Ao desenvolver Android, Google a propósito, infrinxiu directa e repetidamente a propiedade intelectual de Oracle en relación a Java. Esta demanda busca remediar apropiadamente a súa infracción»''.
Asemblea de Melide
miniatura|Estatua do arcebispo Alonso III no [[Colexio de Santiago Alfeo|pazo de Fonseca. ]] A Asemblea de Melide ou Xunta de Melide foi unha xuntanza de prelados, rexedores urbanos e nobres galegos, a máis importante das celebradas durante o reinado de Carlos V.
Tivo lugar o 4 de decembro de 1520 na vila de Melide, centro xeográfico do reino de Galiza no século XVI. Foi organizada polo arcebispo compostelán Alonso III de Fonseca para tratar, entre outras cousas, de reclamar a Carlos V o voto do reino de Galiza nas cortes da Coroa de Castela e que unha e outra vez fora negado.
Antecedentes
Tras a morte dos Reis Católicos os nobres galegos comezan a recuperar parte do seu poder perdido. A inestabilidade que resultou dos conflitos entre a filla de Isabel I, Xoana de Castela, e primeiro seu pai Fernando e seu marido Filipe o Fermoso permitiu, a partir de 1508, unha volta parcial á situación previa a 1480. Aproveitando isto algúns nobres, sendo os principais o arcebispo don Alonso de Fonseca III, don Rodrigo Osorio Conde de Lemos e Fernando de Andrade Conde de Vilalba; comezaron a estender o seu control por todo o reino, obtendo o control do reino prescindindo do poder real. Os novos recoñecementos obtidos pola presenza da nobreza na corte e a nova situación política vaille permitir á nobreza a creación dun sistema pechado e feudal, coas grandes casas nobiliarias converténdose en señores feudais doutras casa máis pequenas que co tempo e a expansión dos morgados vailles permitir obter riquezas e converterse en importantes rendistas. Estas casas secundarias vanse converter na fonte da gran cantidade de fidalgos da que se nutrirá a baixa nobreza galega.
Intentos previos
Tras a súa proclama coma rei en Bruxelas Carlos I convocou ás Cortes en Santiago de Compostela en 1518. Isto foi un feito estraño, por que nin o Reino nin a cidade onde se ían celebrar ían ser representadas nesas cortes. O Reino de Galiza perdera a representación nas Cortes en estrañas circunstancias. Aproveitando que as cortes se facían en Galiza o arcebispo Fonseca e Fernando de Andrade falaron co rei para quitarlle a representación do Reino a Zamora. Nin nesas Cortes, nas que ocorreron altercados entre o presidente das Cortes e o conde de Vilalba, nin nas Cortes posteriores da Coruña conseguiron o seu obxectivo.
A Asemblea
Tras a volta de Carlos I cara o Imperio estala a revolta dos comuneiros. Os señores galegos, que inda tiñan lembranza das guerras irmandiñas, e co poder real incapaz de sufocar a revolta os nobres acordaron unirse para evitar os levantamentos en territorio galego. Por iso xuntáronse en Melide, lugar xeograficamente céntrico e lugar de paso do Camiño de Santiago, para ofrecerlle o seu apoio ao rei e aproveitar que a maioría das cidades das Cortes (entre elas Zamora) puxéranse de parte dos comuneiros. Na vila reúnense dúas ducias dos principais señores de Galiza.
Peticións da Asemblea
Na Asemblea acordáronse 14 puntos:
Resposta ás peticións
As respostas do rei ás propostas foron variadas. O monarca contestou, xa en Worms, que lles agradecía a fidelidade que lle profesaban, perdoaba as multas pola celebración de vodas, pero evitou pronunciarse no asunto da Casa da Especiaría e o voto en Cortes, coa escusa de que eran temas que necesitaban de moita reflexión. O voto nas Cortes tivo que esperar até 1623, cando Olivares, a cambio dun donativo, pasou por riba das vellas resistencias a ampliar a representación nas cortes. O rei Carlos I si que estableceu unha Casa de Contratación na Coruña para o comercio coas Molucas, pero tras quedar estas illas baixo control portugués foi disolta. Ademais, para reducir o poder do arcebispo Fonseca e do conde de Vilalba Fernando de Andrade foron enviados a postos afastados de Galiza.
Goto Maki Premium Best 1
Goto Maki Premium Best 1 (後藤真希 プレミアムベスト①) é o cuarto álbum, e o primeiro recompilatorio, da cantante xaponesa de J-Pop, pertencente o Hello! Project, Maki Goto, lanzado no Xapón o 14 de decembro do ano 2005 baixo o selo Piccolo Town e producido por Tsunku.
Este álbum contén varias cancións en versións distintas as orixinais. "Ai no Bakayarō" ten un arranxo lixeiramente diferente, mentres que "Suki Sugite Baka Mitai" é unha versión en solitario de Goto da canción de DEF.DIVA. "Daite yo! Please Go On" é unha versión en vivo gravada no concerto "Hello! Project 2005 Natsu no Kayou Show -'05 Selection! Collection!-", mentres "Sayonara no Love Song" e "Afurechau...Be in Love" teñen novos arranxos que lles dan un carácter diferente á versión orixinal.
Alchemy Records (EUA)
Alchemy Records foi un selo discográfico independente estadounidense da zona de San Francisco Bay, fundada por Mark Deutrom e Victor Hayden.
Malnutrición
A Organización Mundial da Saúde define a desnutrición como a maior ameaza individual á saúde pública mundial. A mellora da nutrición é vista de modo amplo como a forma de axuda máis efectiva. Entre as medidas de emerxencia para aliviar a malnutrición encóntrase o aporte dos micronutrientes deficitarios a través de sobres de po fortalecido, ou mediante crema de cacahuete, ou directamente a través dos suplementos. O modelo de alivio da fame seguido por diferentes axencias humanitarias demanda de modo cada vez máis frecuente a subministración de vales ou diñeiro en metálico ás persoas malnutridas ou que sofren unha situación de fame, de modo que poidan comprar o alimento aos agricultores locais en vez de adquirir comida de países doadores, xa que esta segunda opción supón un gasto ineficaz de diñeiro ou de transporte.
Entre as medidas a longo prazo para solucionar a desnutrición está o investimento en agricultura moderna naqueles lugares nos que se produce unha falta desta, e isto a través do desenvolvemento dos fertilizantes e da irrigación, medios que en gran medida permitiron erradicar a fame no mundo desenvolvido. Non obstante, os programas do Banco Mundial adoitan restrinxir os subsidios públicos dos gobernos locais aos agricultores e o uso de fertilizantes é contestado por algúns grupos de defensa do medio ambiente.
Mortalidade
Segundo Jean Ziegler (Relator Especial de Nacións Unidas en Dereito ao Alimento densde 2000 ata marzo de 2008), a mortalidade causada pola desnutrición representou o 58% da mortalidade total de 2006. En 2006, máis de 36 mil persoas morreron de fame ou de enfermidades derivadas de déficits en micronutrientes.
Segundo a Organización Mundial da Saúde, a desnutrición é de lonxe a maior causa de mortalidade infantil, presenta a metade de todos os casos. Seis millóns de nenos morren de fame cada ano. Os nacementos con peso baixo e restricións intrauterinas causan 2,2 millóns de mortes infantís ao ano. A limitada ou inexistente lactación causa outros 1,4 millóns. Outras deficiencias, como a falta de vitamina A ou zinc, por exemplo, representan un millón. A malnutrición nos primeiros dous anos de vida é irreversíbel. Un neno malnutrido crece cun estado de saúde e logros educativos menores. En xeral, os seus propios fillos tamén tenden a ser máis pequenos. Anteriormente, a malnutrición víase como algo que exacerbaba os problemas de enfermidades como o sarampelo, pneumonía e diarrea. Actualmente, considérase que a malnutrición realmente é a causa desas enfermidades tamén, pode ser fatal por ela mesma.
Causas
A malnutrición incrementa o risco de infección e de enfermidades infecciosas. Por exemplo, é un factor de risco importante no comezo da tuberculose activa. En comunidades ou áreas nas que se produce ausencia de auga potábel apta para o consumo humano, estes riscos adicionais á saúde presentan un problema crítico. A diminución da enerxía e un funcionamento danado do cerebro tamén forman parte da espiral restritiva da malnutrición, dado que súas vítimas son menos capaces de levar a cabo os labores necesarios para adquirir alimento, gañar un soldo ou recibir unha educación.
Psicolóxicos
A malnutrición, na forma de deficiencia de iodo, é a "forma preveníbel máis común de danos mentais en todo o mundo". Mesmo a deficiencia de iodo moderada, especialmente en mulleres embarazadas e nenos, reduce a intelixencia entre 10 e 15 puntos I.Q., eliminando un incalculábel potencial para o desenvolvemento dun país.
Cancro
O cancro é actualmente común nos países en desenvolvemento. Segundo un estudo da Axencia Internacional para a Investigación do Cancro, "no mundo en desenvolvemento, o cancro de fígado, estómago e esófago eran máis comúns, con frecuencia vinculados ao consumo de alimentos canceríxenos, como a comida afumada ou salgada, e a infeccións de parasitos que atacan órganos". As taxas de cancro de pulmón aumentan rapidamente nos países máis pobres como consecuencia do aumento do uso do tabaco. Os países desenvolvidos "tenderían a ter cancros relacionados cun "estilo de vida occidental" (colon, recto, mama e próstata) que poden ser causados pola obesidade, a falta de exercicio, a dieta e a idade.
Hiponatremia
A toma excesiva de auga, sen recuperación de sales de sodio e potasio, leva á hiponatremia, o que pode consecutivamente conducir á hiperhidratación a niveis perigosos. Un caso coñecido ocorreu en 2007, cando Jennifer Strage morreu participando nun concurso de beber auga. De modo máis común, esta situación dáse durante competicións de resistencia en longas distancias (como maratón e tríatlon) e causa relaxación mental, dor de cabeza, febleza e confusión. En casos extremos, pode levar ao coma, convulsións e á morte.
Pobreza e prezo dos alimentos
A escaseza de alimentos pode ser un factor que contribúa á malnutrición en países con falta de tecnoloxía. A FAO estima que o 80% de nenos malnutridos viven no mundo en desenvolvemento, en países que a pesar diso producen suficientes superávits de alimento como para alimentalos. O economista Amartya Sen observou que, en décadas recentes, a fame tiña sempre que ver con problemas de distribución do alimento e/ou pobreza, aínda que houbese suficiente alimento para alimentar a toda a poboación no mundo. Estableceuse que a malnutrición e a fame estaban especialmente relacionados con problemas na dispoñibilidade e distribución de alimentos, así como co poder adquisitivo. Argumentouse que a especulación con materias primas incrementou o custo da comida. Cando a burbulla inmobiliaria nos Estados Unidos estaba colapsando, afirmouse que trillóns de dólares se dirixiron a investimentos en alimentos e materias primas, o que provocou a crise alimentaria mundial de 2007-2008. A utilización de biocombustibles como relevo para os combustibles tradicionais tamén pode ter como efecto a diminución da oferta de alimento e o incremento do prezo dos alimentos. O relator especial de Nacións Unidas no dereito ao alimento, Jean Ziegler, propón que os refugallos agrícolas, e non os propios cultivos, sexan utilizados como combustible.
Prácticas alimenticias
A falta de lactación pode derivar en malnutrición en nenos. As posíbeis causas deste problema no mundo en desenvolvemento pódense deber a que a familia media pensa que o leite embotellado é mellor para a alimentación dos bebés. A OMS di que as nais abandonan a lactación porque non saben como facer que o seu bebé mame correctamente ou porque sofren molestias ou incomodidades. Basear de xeito excesivo a dieta dunha persoa nunha soa fonte de alimento, como no caso dunha alimentación baseada case exclusivamente na inxesta de millo ou arroz, pode provocar malnutrición. Isto pódese deber tanto á falta de educación sobre unha alimentación axeitada, como ao feito de ter só unha fonte de alimento dispoñíbel. Adóitase pensar na malnutrición só en termos de fame, se ben a sobrealimentación é un factor que contribúe a ela tamén. En multitude de lugares do mundo existe un acceso a un superávit de comida non nutritiva, o que se engade a estilos de vida sedentarios. Isto desembocou nunha epidemia de obesidade. E iso non só no mundo desenvolvido, senón tamén en países en desenvolvemento que viron crecer os seus ingresos.
Ameazas futuras
Existe un número de potenciais ameazas á oferta alimentaria global que poderían provocar o aumento xeneralizado da malnutrición. O cambio climático é de grande importancia para a seguridade alimentaria. De acordo cos últimos informes do IPCC, o incremento da temperatura é "moi probábel" nas zonas climáticas dos subtrópicos e dos trópicos, onde vive o 95% da poboación mundial. Mesmo cambios moi leves na temperatura poden provocar incrementos na frecuencia de cambios extremos das condicións climáticas. Estes teñen un impacto moi significativo na produción agrícola e na nutrición. Mesmo sen aumentos dos eventos climáticos extremos, un simple incremento da temperatura reduce a produtividade de multitude de variedades de cereal, diminuíndo ao mesmo tempo a seguridade alimentaria na rexión onde iso ten lugar. O problema de colapso de colonias é un fenómeno no cal as abellas morren en grande número. Dado que hai multitude de cultivos en todo o mundo que son polinizados por abellas, isto representa unha ameaza moi importante para a oferta de alimentos. Unha epidemia de óxido sobre o trigo causada pola cepa Ug99 estase desenvolvendo actualmente en toda África e Asia e témese que podería acabar con máis do 80% dos cultivos de trigo do mundo.
Epidemioloxía
En 2010, había 925 millóns de persoas malnutridas no mundo, un incremento de 80 millóns desde 1990, a pesar do feito que o mundo produce suficiente comida para alimentar a todos os habitantes do planeta e podería alimentar o dobre.
Sobrepeso e malnutrición
No ano 2006, o profesor Popkin na Universidade de Carolina do Norte, dixo que actualmente hai máis persoas con sobrepeso que con desnutrición no mundo. Dixo ante a Asociación Internacional de Economistas Agrícolas, que o número de persoas con sobrepeso alcanzou o tope de 1 000 millóns de persoas (dos cales 300 millóns son obesos), comparado con 800 millóns malnutridos. Ademais, agregou que esta transición dun mundo famento a un mundo obeso se estaba acelerando.
Earth, Wind & Fire
Earth, Wind & Fire é unha banda de música americana de xénero soul, jazz, R&B, funk e rock. Son unha das máis exitosas e aclamadas bandas do século XX.
Tamén coñecida como EWF, a banda foi fundada en Chicago por Maurice White en 1969. Axiña se incorporaron os outros mmbros, Philip Bailey, Verdine White, Ralph Johnson, Larry Dunn e Al McKay. A banda recibiu 20 nomeamentos ós Grammy, gañanda seis premios, e dous dos seus membros, Maurice White e Bailey, tamén gañaron premios de xeito individual. Earth, Wind & Fire foi nomeado 12 veces ós American Music Award e obtivo catro galardóns. Gañaron un sitio no Salón da Fama do Rock e no Vocal Group Hall of Fame, ademais dunha estrela no Paseo da Fama de Hollywood, e venderon máis de 90 millóns de álbums arredor do mundo.
CCTV-5
CCTV-5 é unha canle da CCTV dedicada ao deporte, a principal dese país dedicada a acontecementos deportivos.
Ten os dereitos de transmisión para a China de moitas das ligas europeas de fútbol e tamén da Liga de Campións da UEFA, ademais da chinesa. En baloncesto transmite a liga chinesa e partidos da NBA, especialmente aqueles nos que xogan chineses. Dedica tamén espazos ao tenis e o tenis de mesa e ao boxeo.
Eleccións municipais en Vilalba
Resultados das Eleccións Municipais
miniatura|[[Galería de imaxes de casas dos concellos de Galicia|Casa do concello de Vilalba]]
Nicholas Berg
Nicholas Evan Berg, nado en 1978 e finado en 2004, foi un home de negocios norteamericano na procura de negocios de telecomunicación en Iraq durante a ocupación norteamericana.
Traxectoria
Foi secuestrado en maio de 2004, presuntamente por militantes islamistas. Decapitado polos seus captores, a súa foi a primeira dunha serie de asesintaos de estranxeiros en Iraq e recibiu atención internacional por ser filmado e pola súa emisión a través de internet. Os seus asasinos afirmaron que súa morte era consecuencia dos abusos sobre os prisioneiros no presidio de Abu Ghraib por parte de militares norteamericanos. A acción condenárona a maioría dos líderes islámicos como contrario á lei islámica. O pai de Berg culpou a George W. Bush da morte do seu fillo.
Dryopteris affinis
Dryopteris affinis (Lowe) Fraser-Jenk. ( sin. D. pseudomas (Wollaston) Holub & Pouzar, D. borreri Newm. ), o fento macho escamoso ou falso fento macho, é un fento nativo do oeste e do sur de Europa e suroeste de Asia. É moi abondoso en áreas con alta humidade, nas Illas Británicas, Galiza, oeste de Francia; no Mediterráneo e no Cáucaso está confinado nas alturas. En Galiza atopamos a subespecie affinis.
Etimoloxía
O nome da especie affinis vén do latín: affinis, -e, afín, limítrofe.
Descrición
Planta vivaz, cun rizoma curto e rexo do que agroman mestos fascículos de follas de 35–130 cm, persistentes durante o inverno, con lámina bipinnada e pecíolo da metade da lonxitude da lámina, densamente cuberto de escamas alongadas de cor castaña avermellada a castaña escura. Pinnulas sésiles, de lados paralelos case sen dentes e un chisco dentadas na parte distal. Soros recubertos por un indusio coa forma de ril. É unha especie resistente ao frío que forma un pulcro acio erecto de frondes de até 1,2 m de alto. As novas frondes son douradas por mor ás escamas douradas que ten o nervio central.
É un dos fentos máis estendido.
Hábitat e ecoloxía
Medra xeralmente en noiros de bosques frescos e rochedos. Aparece en comunidades da Clase Querco - Fagetea, que están dominadas por meso e microfanerófitos, caducifolios ou marcescentes, que forman bosques, prebosques e formacións arbustivas de xerófilas a higrófilas. Son características o pradairo común Acer pseudoplatanus, Arum maculatum, Brachypodium sylvaticum, o castiñeiro común Castanea sativa, a abeleira Corylus avellana, Dryopteris dilatata, o fento macho común Dryopteris filix-mas, Euphorbia amygdaloides, Euphorbia dulcis, a faia Fagus sylvatica, o freixo de folla pequena Fraxinus excelsior, a hedra Hedera helix, Hyacinthoides non-scripta, Hypericum androsaemum, o acivro Ilex aquifolium, a herba salgueira Lonicera periclymenum, Melittis melisophyllum, Oxalis acetosella, Poa nemoralis, Polygonatum multiflorum, Polypodium vulgare, Polystichum aculeatum, Polystichum setiferum, a cerdeira brava Prunus avium, o carballo veriño Quercus robur, Ranunculus tuberosus, o sabugueiro Sambucus nigra, Sorbus aria, Stellaria holostea, Symphytum tuberosum, o teixo Taxus baccata, o umeiro de montaña Ulmus glabra e Viola reichenbachiana.
Prefire a sombra e a calor moderada do piso montano. Non atura as xeadas serodias nin as temperaturas extremas. O solo ideal é de moderadamente seco a húmido, cun pH de 3,5 a 5 e pobre en azote.
Distribución
Aparece na Europa atlántica: oeste de Francia, Illas Británicas e oeste da Península Ibérica, especialmente nas zonas de clima oceánico. En Galiza aparece nas catro provincias.
Subespecies
Diferéncianse tres subespecies: borreri, coas pínnulas lobadas, con lóbulos rectangulares. Affinis e stilluppensis ambas as dúas de pínnulas pouco lobadas ou enteiras. A primeira destas ten o ápice das pínnulas lixeiramente dentado, a segunda con dentes obtusos. En Galiza aparece principalmente a affinis.
Reino de Lindsey
O Reino de Linsdey (Lindisfaran rīce), é un dos reinos tradicionais da chamada Heptarquía Anglosaxoa, aínda que non está incluído entre o sete principais, con todo por tamaño e importancia política está ao mesmo nivel que outros como Essex ou Sussex, si incluídos nela. Tradicionalmente foi territorio en disputa entre os reinos de Northumbria e Mercia, e foi incorporado a este último a finais do século VII.
Karl Ove Knausgård
Karl Ove Knausgård /ˈkɑːɭ ˈuːvə ˈknæʉsˌgɔːɾ/, nado en Oslo o 6 de decembro de 1968, é un escritor noruegués, internacionalmente coñecido a raíz da súa novela autobiográfica de 6 tomos, intitulada Min Kamp, que só en Noruega, un país de 5 millóns de habitantes, vendeu 450.000 copias