cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dinastía tolemaica
Historia
Como as anteriores dinastías do antigo Exipto, a dinastía tolemaica practicaba a endogamia incluíndo o matrimonio entre irmáns, pero isto non comezou en serio ata case un século despois na historia da dinastía. Todos os gobernantes masculinos da dinastía tomaron o nome de Ptolomeo, mentres que as raíñas reinantes chamáronse todas Cleopatra, Arsinoe ou Berenice. O membro máis famoso da liña foi a última raíña, Cleopatra VII, coñecida polo seu papel nas  batallas políticas romanas entre Xulio César e Pompeio, e máis tarde entre Octavio Augusto e Marco Antonio. O seu aparente suicidio na conquista por Roma marcou o final do dominio tolemaico en Exipto. Durante o reinado dun dos seus monarcas (Tolomeo V) publicouse (no 197 a.C.) un decreto en tres tipos de escritura sobre unha pedra negra que se coñece hoxe en día como Pedra de Rosetta.
Pere Gimferrer
Traxectoria
O 15 de outubro de 2009 durante a entrega do Premio Planeta, na que el forma parte como xurado, tivo un repentino desmaio polo que tivo que ser trasladado ao hospital.
Diamagnetismo
miniatura|255x255px|O grafito pirolítico ten unha das susceptibilidades máis negativas que calquera outro material a temperatura ambiente. A imaxe é unha mostra de grafito pirolítico suspendida sobre unha matriz de imáns de [[neodimio.]] En electromagnetismo, o diamagnetismo é unha propiedade dos materiais que consiste en repeler os campos magnéticos. É o oposto aos materiais paramagnéticos os cales son atraídos polos campos magnéticos. O fenómeno do diamagnetismo foi descuberto por Sebald Justinus Brugmans que observou en 1778 que o bismuto e o antimonio foron repelidos polos campos magnéticos. O termo diamagnetismo foi acuñado por Michael Faraday en setembro de 1845, cando se deu conta de que todos os materiais responden (xa sexa en forma diamagnética ou paramagnética) a un campo magnético aplicado. alt=|esquerda|miniatura|Grafito pirolítico suspendido sobre imáns de neodimio. Os imáns están organizados de maneira que o campo magnético é vertical e altérnase entre dous imáns veciños (se o campo dun dos imáns apunta cara arriba, o do veciño apunta cara abaixo). As substancias son, na súa gran maioría, diamagnéticas, posto que todos pares de electróns con spin oposto contribúen debilmente ao diamagnetismo, e só nos casos nos que hai electróns desemparellados existe unha contribución paramagnética (ou máis complexa) en sentido contrario.
De Munck Stradivarius
O De Munck; Feuermann; Gardiner Stradivarius é un antigo violonchelo construído polo luthier italiano Antonio Stradivari contra o ano 1730.
Diamagnetismo
Algúns exemplos de materiais diamagnéticos son: a auga, o bismuto metálico, o hidróxeno, o helio e os demais gases nobres, o cloruro de sodio, o cobre, o ouro, o silicio, o xermanio, o grafito, o bronce e o xofre. Nótese que non todos os citados teñen número par de electróns.
O grafito pirolítico, que ten un diamagnetismo non especialmente alto, usouse como demostración visual, xa que unha capa fina deste material levita (por repulsión) sobre un campo magnético o suficientemente intenso (a temperatura ambiente).
Villaharta
Villaharta é un municipio andaluz da provincia de Córdoba. No ano 2005 tiña 637 habitantes. A súa extensión superficial é de 12 km² e ten unha densidade de 53,1 hab/km². As súas coordenadas xeográficas son 38º 08' N, 4º 54' O. Atópase situada a unha altitude de 580 metros e a 38 quilómetros da capital de provincia, Córdoba.
De Munck Stradivarius
Aínda que na etiqueta a data é 1710, trátase dun violonchelo Stradivarius do último período, e se caracteriza pola súa forma larga e estrangulada. Foi tocado por violonchelistas como Ernest de Munck, Emanuel Feuermann ou Aldo Parisot, e actualmente é propiedade da Nippon Music Foundation, que llo emprestou ao violonchelista inglés Steven Isserlis.
Diamagnetismo
Experimentalmente, verifícase que os materiais diamagnéticos teñen:
En moitos compostos de coordinación obtense unha estimación máis exacta utilizando as táboas de Pascal.
Nos materiais diamagnéticos, o fluxo magnético diminúe e nos paramagnéticos o fluxo magnético aumenta.
Grupo El Progreso
O Grupo El Progreso é un grupo empresarial galego de medios de comunicación.
O grupo está presidido, dende 1993, pola luguesa Blanca García Montenegro.
Provincia de Qashqadaryo
A provincia de Qashqadaryo (en uzbeko Qashqadaryo viloyati, en ruso Қашқадарё вилояти) é unha división administrativa (viloyati) do Uzbekistán, na parte central meridional do territorio uzbeko, con capital na cidade de Qarshi. Gran parte do seu territorio está na cunca do río Qashqadaryo, e nas vertentes occidentais da cordilleira de Pamir. A cidade de Shahrisabz, onde naceu Tamerlán, fica nesta provincia.
Nocelo, Sobreganade, Porqueira
Nocelo é un lugar da parroquia de Sobreganade no concello de Porqueira, na provincia de Ourense. No ano 2008 tiña 24 habitantes, deles 9 eran homes e 15 eran mulleres, o que supón un aumento no número de efectivos en relación a 2007.
Castrocontrigo
dereita|miniatura|Igrexa de Castrocontrigo. Castrocontrigo é un concello da provincia de León, que está situado a uns 80 quilómetros ó oeste da capital provincial. Áchase na comarca de La Valdería, próxima á da Cabreira. O municipio ocupa unha área de 194,49 km2, e a súa poboación en 2005 era de 1.075 habitantes, o que resulta nunha densidade de poboación de 5,52 hab./km2.
Étimo
O seu nome procede dun antigo Castru Guntherigu, do nome dun antigo posesor de nome xermano latinizado.
Entidades
O concello está formado polas seguintes localidades:
Barjansky Stradivarius
O Barjansky Stradivarius é un antigo violonchelo construído en torno a 1690 polo luthier italiano Antonio Stradivari (1644-1737). Este violonchelo recibe o seu nome polo violonchelista ruso Alexandre Barjansky, quen tocou este instrumento durante a primeira metade do século XX. Barjansky foi o dedicatario do Schelomo de Ernest Bloch, que tocou con este instrumento e realizou a estrea do concerto para violonchelo de Frederick Delius.
Dende 1983 o Barjansky Stradivarius foi tocado por Julian Lloyd Webber, que gañou con el máis de trinta premios polas súas gravacións.
Notas
"Cello by Antonio Stradivari, 1692 (Barjansky)"
Washingtonia
Washingtonia é un xénero con seis especies de plantas con flores pertencente á familia das palmeiras Arecaceae.
Distribución e hábitat
Son orixinarias da zona suroeste dos Estados Unidos (no sur de California, o suroeste de Arizona) e o noroeste de México (no norte de Baixa California e Sonora). As especies de Washingtonia son cultivadas comunmente a través dos Estados Unidos, o Oriente Medio, e o sur de Europa, por exemplo en Croacia, onde hibridaron. En Galiza atopamos especies na xardinaxe costeira.
Descrición
Trátase de palmeiras da tribo (Corypheae), coas follas cun pecíolo espido que remata nun abano arredoandado con numerosos folíolos. As flores atópamse nunha inflorescencia mesta, cos froitos de maduración dunha cor marrón escura coma unha drupa de 6–10 mm de diámetro cunha camada magra de carne doce e mais dunha soa semente.
Taxonomía
O xénero foi descrito por Hermann Wendland e publicado en Botanische Zeitung (Berlin) 37(5): 68. 1879. Washingtonia: nome xenérico que leva o apelido de George Washington.
Bug (álbum)
Bug é o terceiro álbum da banda estadounidense de rock alternativo Dinosaur Jr., editado o día 31 de outubro de 1988 a través do selo SST Records.
Foi o último disco de Dinosaur Jr co seu baixista orixinal, Lou Barlow, ata a aparición de Beyond no ano 2007. O disco foi incluído no libro 1001 Albums You Must Hear Before You Die.
Listaxe de cancións
Todos os temas compostos por J Mascis.
Isonoe (lúa)
Isonoe (ou en grego Ισονόη), ou tamén coñecida coma Xúpiter XXVI, é unha lúa irregular retrógrada de Xúpiter. Foi descuberta por un grupo de astrónomos da Universidade de Hawaii encabezado por Scott S. Sheppard no ano 2000, e recibiu a designación temporal S/2000 J 6.
Isonoe ten uns 3,8 quilómetros de diámetro, e orbita Xúpiter a unha distancia media de 23,833 millóns de kms, tarda 751,647 días en completar unha órbita, ten unha inclinación de 166° con respecto á eclíptica (169° respecto do ecuador de Xúpiter), e posúe unha excentricidade orbital de 0,166. Esta lúa pertence ó grupo de satélites Carme, un grupo de lúas retrógradas irregulares que orbitan ó redor de Xúpiter a unha distancia media de entre 23 a 24 millóns de kms, con inclinacións duns 165°.
Recibiu oficialmente o seu nome en outubro do ano 2002, Isonoe na mitoloxía grega era unha das Danaides, e tamén era amante de Zeus (Xúpiter).
Irmáns Coen
miniatura|dereita|Irmáns Coen. Joel (nado o 29 de novembro de 1954) e Ethan Coen (nado o 21 de setembro de 1957) son dous irmáns cineastas estadounidenses, coñecidos como os irmáns Coen. Adoitan traballar xuntos, e mesmo hai quen os deu en chamar o director bicéfalo. Convertéronse no maior expoñente do cine independente norteamericano. Capaces de facer películas que entusiasman os críticos e ao tempo crean grande expectación entre o público.
Traxectoria
Os irmáns medraron en St. Louis Park, un arrabalde de Minneapolis (Minnesota). Os seus pais, Edward e Rena Coen, son ambos os dous profesores: o pai é especialista en economía pola Universidade de Minnesota e a nai en historia da arte pola Universidade Estatal St.Cloud.
Sendo rapaces, Joel economizou diñeiro suficiente podando arbustos de xardín para mercar unha cámara Vivitar Super-8, e xuntos reelaboraron diferentes filmes que viran na televisión cun amigo veciño que facía de estrela en tanto eles dirixían ou facían de secundarios.
Os dous irmáns Coen estudaron na Simon's Rock Early College (agora Simon's Rock College of Bard) en Great Barrington, Massachusetts. Simon's Rock é indicada para estudantes brillantes que buscan iniciar a súa educación universitaria antes de tempo. Despois de formarse en Simon's Rock, Joel botou catro anos no programa universitario de filmes da Universidade de Nova York onde realizou un filme-tese de 30 minutos chamado Soundings. O filme mostraba unha muller en relacións sexuais co seu namorado xordo, que durante o acto verbalmente fantasiaba estar tendo a relación co mellor amigo do namorado, que estaba ouvindo no cuarto do lado. Despois de haberse formado tamén en Simon's Rock, Ethan entrou na Universidade de Princeton e conseguiu un grao en filosofía en 1979. A súa tese foi un ensaio de 41 páxinas intitulado: Two Views of Wittgenstein’s Later Philosophy (Dúas visións da Filosofía Serodia de Wittgenstein).
Despois de se formar en Nova York, Joel trabalhou como asistente de produción nunha variedade de industrias de filmes e vídeos musicais. Desenvolveu un talento especial para a edición de filmes e topou con Sam Raimi, que estaba procurando un asistente de director para o seu primeiro filme, The Evil Dead (1981).
Henry Taylor
Henry Taylor nado o 16 de decembro de 1932 e finado o 24 de outubro de 2013 foi un británico, piloto de carreiras de Inglaterra.
Andaina nas carreiras
Nado en Shefford, Bedfordshire, Taylor comezou a súa andaina no motociclismo en East London antes de cambiar a un Cooper de 500cc de Fórmula 3 en 1954, rapidamente demostrou o seu talento. Gañou dous campionatos da Fórmula 3 en 1955, e repetiu o logro en 1956, logrando 15 vitorias. Ademais pilotou en carreiras de coches deportivos, gañando nun Jaguar D-Type. Continuou gañando carreiras de Fórmula 2 en 1958, logrou varias boas colocacións no Reino Unido e en Francia, pronto mereceu competir en Grandes Premios.
Participou en 11 Grandes Premios do Campionato do Mundo de Fórmula Un, anotando tres puntos de campionato, o seu mellor resultado foi no Gran Premio de Francia de 1960, un cuarto lugar no seu Cooper T51. Este ano tamén pilotou para o equipo de Fórmula Júnior de Ken Tyrrell, gañando dúas veces. Atopou menos éxito nos Grandes Premios do Campionato Mundial da seguinte tempada, pero terminou segundo en dúas ocasións nas carreiras nacionais de Fórmula 1, entre outros grandes resultados. Pouco despois dun grave accidente no Gran Premio do Reino Unido de 1961, Taylor afastouse das carreiras de monoprazas e paouse aos rallies, Participando no Rally de Monte Carlo.
Durante as seguintes catro tempadas, Taylor correu nos rallies nun Ford Anglia, pilotou un Ford Cortina na súa debut nos rallies, e tamén fixo unha exitosa campaña cun Lotus Cortina, co que tamén competiu no European Touring Car Championship (Campionato Europeo de Turismos) en 1964. Logrou unha serie de seis primeiras posición nos rallies cos tres coches, e logrou dous segundos lugares nas carreiras de ETCC.
Logo de retirarse do rallies en 1965, converteuse no Director de Competición de Ford. Tamén conduciu para o equipo olímpico británico de bobsleigh.
Morte
Taylor morreu o 24 de outubro de 2013 en Vallauris, Francia logo dunha longa batalla coa enfermidade.
Resultados Completos na Fórmula Un
(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.
Manto (sinónimos)
O termo manto pode referirse a:
Pablo Yánez
Pablo Yánez Castro, nado nas Palmas de Gran Canaria o 10 de febreiro de 1981, é un xogador profesional español de baloncesto. O seu último equipo profesional foi o Club Baloncesto Breogán de Lugo, no que se desempeñaba na posición de escolta cunha alzada de 1,91 metros.
150
América
miniatura|esquerda|200px|"Pirámide do Sol", Teotihuacán, México
Outros
150er
My Name Is Earl
My Name Is Earl (traducido coma Me llamo Earl en España), é unha comedia de situación gañadora dun Premio Emmy, creada por Greg Garcia e producida por Fox. Actualmente emítese a súa terceira temporada pola canle NBC.
Sinopse
Os seus intérpretes principais son Jason Lee, Ethan Suplee, e Jaime Pressly. Lee interpreta a Earl J. Hickey, un delincuente de pouca monta sen respecto nin por nada nin por ninguén, que nada máis gañar $100.000 na lotería, perde o boleto ao ser atropelado por un coche. No tempo de repoñerse no hospital a súa muller faille firmar o divorcio, e é entón cando a través da televisión descobre o karma a raíz dun comentario de Carson Daly no seu programa. O descubrimento do karma, faille reformular a súa vida, á que decide darlle un xiro. Ese xiro materialízase nunha lista na que escribe toda as súas malas accións para intentar enmendalas. Despois dun par de boas accións recupera o seu boleto de lotería premiado. Earl interpreta isto como un sinal de que o karma funciona, así que decide aproveitar a tranquilidade que lle dá o diñeiro que acaba de gañar na lotería para dedicar o seu tempo a emendar as accións da lista, tachándoas unha vez liquidadas. Ao primeiro, a súa lista ten 259 malas accións (no primeiro capítulo xa tacha unha, a número 64), pero ao tempo que avanza a serie vai engadindo malas accións segundo as vai lembrando.
Ethan Suplee interpreta o irmán máis novo de Earl, Randy Hickey, un inxenuo que non foi agraciado con demasiada intelixencia. Pressly interpreta a ex muller de Earl, Joy Darville. Tamén aparecen dentro do elenco Eddie Steeples, que interpreta a Darnell Turner, o novo marido de Joy, amén do pai biolóxico do segundo fillo de Earl, máis coñecido como o Home Caranguexo, e Nadine Velazquez, Catalina Aruca, unha atractiva rapaza da limpeza latinoamericana con moi bo corazón que traballa no motel onde viven os irmáns Hickey.
Concepción
Segundo as entrevistas na primeira edición do DVD (versión estadounidense), a personaxe de Earl está parcialmente inspirada no padrastro do creador da serie, Greg Garcia, tamén chamado Earl. Ao igual que Earl Hickey, o Earl de verdade coñeceu e casou cunha muller que estaba embarazada dun fillo doutro home. Co tempo tamén tivo un segundo fillo cun afroamericano, como fixo Joy na serie. O Earl real estivo involucrado nalgunhas actividades cuestionábeis no pasado, pero finalmente cambiou, como fixo Earl.
García escribiu o episodio piloto mentres traballaba noutra comedia de situación, Yes, Dear. Ao primeiro contactou coa Fox, a cal aprobou a serie. Ao final foi a NBC a que aprobou a realización do piloto condicionado a que se poidese conseguir un elenco de garantías.
Jason Lee foi contactado para a personaxe principal, pero non estaba interesado en traballar para a televisión e rexeitou en dúas ocasións a personaxe, ata que ao final aceptou gravar o episodio piloto despois de le-lo guión. A pesar de que lle gustou o piloto, amosouse indeciso a comprometerse ata que se reuniu con García, o creador da serie.
Home Made Kazoku
Home Made Kazoku (HOME MADE 家族) é un grupo de hip hop xaponés do selo discográfico Ki/oon Records.
Cistocarpo
En botánica denomínase cistocarpo a estrutura frutífera producida nas rodófitas despois da fecundación. miniatura|Julius von Sachs, o introdutor do termo
Etimoloxía
O termo cistocarpo está formado pola unión dos elementos cisto- e -carpo, ambos os dous tirados das voces do grego antigo κύστις kýstis "bolsa", "vexiga", e καρπός karpós, "froito", unidos cun -o- epentético.
Estrutura e función
O cistocarpo está formado por filamentos, especialmente cando dita estrutura ten unha envoltura protectora especial, no que se liberan as carpósporas (esporas do cistocarpo), esporas diploides das algas vermellas.
O nome cistocarpo aplícase menos frecuentemente cando o gonimoblasto, conxunto de filamentos que se orixinan no procarpo fecundado e que producen carpósporas, é dicir, cando non hai unha envoltura protectora.
Niche
Víctor Manuel Micolta Armero, coñecido como Niche, nado en Tumaco o 6 de decembro de 1985, é un futbolista colombiano que xoga na demarcación de dianteiro.
Scream 2
Scream 2 é a continuación de Scream, vixía quen chama, dirixida por Wes Craven no ano 1997 e protagonizada por Neve Campbell, Courtney Cox e David Arquette, entre outros.
Sinopse
Nesta segunda entrega Sidney fai vida normal na universidade cando unha parella é asasinada. Inmediatamente Sidney e o seu amigo Randy (interpretado por Jamie Kannedy) volven a revivir todo o pesadelo sucedido en Woodsboro un ano atrás. Ninguén esta a salvo e menos Sidney porque o asasino quere terminar o que Billy Loomis e Stu Macher empezaron.
Xoán Xosé Plá
Xoán Xosé Plá Fernández, nado en Viveiro en 1906, foi un farmacéutico e político galego.
Traxectoria
Fillo do farmacéutico viveirense Xosé Plá Zubiri e sobriño de Xoán Pla Zubiri. Farmacéutico en Viveiro. Durante a Segunda República militou no Partido Galeguista de Viveiro, ao que se afiliou en 1932 e foi secretario do Grupo Galeguista de Viveiro en 1936. Foi candidato galeguista nas eleccións a compromisarios para a elección do presidente da República en abril de 1936. Foi nomeado director da Escola de Traballo de Viveiro.
No golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 atopábase en territorio leal á república e durante a Guerra Civil participou na creación das Milicias Populares Galegas, foi delegado do corpo de Carabineiros, e colaborou en Nova Galiza. En Barcelona foi secretario de asistencia de Solidaridade Galega Antifeixista. Coa fin da guerra civil fuxiu a Francia, incorporándose ao maquis. Logo da liberación de Francia estableceuse en Montauban.
Casabranca
O topónimo galego Casabranca pode referirse a:
American National Standards Institute
O Instituto Nacional Estadounidense de Estándares (ANSI, polas súas siglas en inglés: American National Standards Institute) é unha organización sen ánimo de lucro que supervisa o desenvolvemento de estándares para produtos, servizos, procesos e sistemas nos Estados Unidos. ANSI é membro da Organización Internacional para a Estandarización (ISO) e da Comisión Electrotécnica Internacional (International Electrotechnical Commission, IEC). A organización tamén coordina estándares do país estadounidense con estándares internacionais, de tal modo que os produtos de devandito país poidan usarse en todo o mundo. Por exemplo, os estándares aseguran que a fabricación de obxectos cotiáns, como poden ser as cámaras fotográficas, realícese de tal forma que devanditos obxectos poidan empregar complementos fabricados en calquera parte do mundo por empresas alleas ao fabricante orixinal. Deste modo, e seguindo co exemplo da cámara fotográfica, a xente pode comprar carretes para a mesma independentemente do país onde se atope e o provedor do mesmo.
Doutra banda, o sistema de exposición fotográfico ASA converteuse na base para o sistema ISO de velocidade de película (en inglés: filme speed), o cal é amplamente utilizado actualmente en todo o mundo.
Esta organización aproba estándares que se obteñen como froito do desenvolvemento de tentativas de estándares por parte doutras organizacións, axencias gobernamentais, compañías e outras entidades. Estes estándares aseguran que as características e as prestacións dos produtos son consistentes, é dicir, que a xente use devanditos produtos nos mesmos termos e que esta categoría de produtos véxase afectada polas mesmas probas de validez e calidade.
ANSI acredita a organizacións que realizan certificacións de produtos ou de persoal de acordo cos requisitos definidos nos estándares internacionais. Os programas de acreditación ANSI réxense de acordo a directrices internacionais en canto á verificación gobernamental e á revisión das validacións.
Historia
En 1918, cinco sociedades dedicadas ao mundo da enxeñería e tres axencias gobernamentais fundaron o Comité Estadounidense de Estándares para a Enxeñería (en inglés AESC: American Engineering Standards Committee). Este comité converteuse máis tarde no ano 1928 na Asociación de Estándares Estadounidense (en inglés ASA: American Standards Association). En 1966, ASA sufriu unha reorganización para converterse no Instituto de Estándares dos Estados Unidos de América (en inglés USASI: the United States of America Standards Institute). O nome tal cal o coñecemos actualmente foi adoptado en 1969.
A sede da organización está situada en Wáshington D.C.
Connotacións da palabra ANSI
En Microsoft Windows, a palabra ANSI fai referencia ás páxinas de código ANSI de Windows. A maioría destes códigos teñen a misión de arranxar a anchura aínda que existen algunhas anchuras variables para linguaxes ideográficos. Algúns destes códigos achéganse bastante ás series ISO 8859-1 provocando que moitos asuman dunha forma equivocada que son idénticos.
A arte ASCII, a cal é coloreada ou animada a partir duns códigos de control denominados secuencias X3.64 que se reciben nun terminal ANSI, está relacionada comunmente coa arte ANSI. Esta foi moi popular nos foros ao longo dos anos 1980 e 1990.
Senén Bernárdez Álvarez
Senén Bernárdez Álvarez, nado en Gomesende o 24 de maio de 1930 e finado en Ourense o 22 de xaneiro de 2013, foi un farmacéutico e político galego.
Ecoesfera
A ecoesfera orixinal é froito dunha investigación espacial da NASA e trátase do primeiro ecosistema totalmente pechado. Un mundo en miniatura completo e autosuficiente integrado nunha bóla de cristal. Doadamente manexábel, unha ecoesfera é un elemento de aprendizaxe que proporciona información interesante verbo da vida no noso planeta, así como unha mostra da tecnoloxía para a futura exploración do espazo.
Senén Bernárdez Álvarez
Traxectoria
Licenciouse en Filosofía pola Universidade Pontificia de Comillas e en Farmacia pola Universidade de Santiago de Compostela. En 1955 estableceuse cunha oficina de farmacia en Padrenda, e tres anos máis tarde (1958) trasladouse a Ourense, onde exerceu como farmacéutico ata o seu retiro en 2005. Foi presidente do Colexio Oficial de Farmacéuticos de Ourense entre 1968 e 1981. Durante estes anos desempeñou outros postos destacados no campo farmacéutico.
Ecoesfera
miniatura|Ecoesfera creada con fins didácticos nun instituto de secundaria de España. Empregáronse especies comúns na contorna: auga de poza contendo algas, plantas flotantes (subfamilia Lemnoideae), caracois de auga doce e copépodos
Senén Bernárdez Álvarez
Traxectoria
Entrou en política coa UCD, pola que foi elixido deputado no Parlamento de Galicia en 1981. Logo das eleccións xerais de 1982, foi un dos tres senadores galegos designados pola comunidade autónoma, e o único que representou a UCD. Porén, coa disolución da UCD integrouse en Coalición Galega, de quen actuou como senador no grupo Mixto ata 1986. Volveu ser elixido parlamentario autonómico nas autonómicas de 1985, aínda que renunciou o 7 de xullo de 1986.
Ecoesfera
Funcionamento
Nun substrato de auga mariña filtrada habitan camaróns vermellos, xunto con microorganismos activos e algas. Debido a que a ecoesfera é un ecosistema autosuficiente, non é necesaria ningunha achega alimenticia externa. Simplemente débeselle proporcionar á ecoesfera unhas poucas raiolas de luz indirecta, natural ou artificial, que permitan manter o ciclo biolóxico. Por tratarse dun sistema pechado e independente, os recursos viventes das ecoesferas funcionan sen contaminar o medio, de maneira que a ecoesfera non precisa de limpeza e só require un coidado mínimo. A expectativa media de vida das ecoesferas é de dous a cinco anos, aínda que se deron algúns casos de camaróns que chegaron a alcanzar os dez anos na súa ecoesfera.
Senén Bernárdez Álvarez
Traxectoria
Nesas eleccións xerais de 1986 foi elixido primeiro deputado galeguista no Congreso dos Deputados dende a República, ao resultar escollido pola provincia de Ourense.
Obra
As súas intervencións foron publicadas nos libros Coalición Galega en el Senado (segunda legislatura) e Coalición Galega en el Congreso de los Diputados (Tercera legislatura).
STS-32
Características
STS-32, con cinco astronautas a bordo, foi lanzada para poñer en órbita o satélite de comunicacións militar Leasat 5 e recuperar o satélite LDEF (Long Duration Exposure Facility), posto en órbita anos antes e cuxa recuperación atrasouse despois do accidente do transbordador espacial Challenger, con risco de que reentrara na atmosfera. A tripulación estaba formada polo comandante Daniel C. Brandenstein, o piloto James D. Wetherbee e os especialistas de misión Bonnie J. Dunbar, G. David Low e Marsha S. Ivins.
Como misión secundaria, a bordo do transbordador iban diversos experimentos, como o FEA-3, o AFE, CNCR-01, AMOS-4, MLE e IOCM.
Ahmedabad
Despois dunha batalla co rei dos Bhils Ashapall, o rei Karandev I de Anhilwara no século XI fundou a cidade co nome de Karnavati nas beiras do río Sabarmati. Conquistada no ano 1411 polo sultán Ahmed Shah, converteuna na capital do sultanato de Gujarat. En 1573 pasou ao Imperio Mogul. Entre os seus monumentos destaca a mesquita Jama Masjid (1424) e o Mausoleo de Ahmed Shah.
Historia
Aínda que varios asentamentos hindús seica existían antes do século X (mesmo un co nome de Bhadra a carón do río), evidencias arqueolóxicas ratifican a ocupación do lugar no século XI por unha cidade dos Bhil chamada Ashaval (ou Ashapalli). En 1074 o rei Karandev I dos Solanki de Anhilvada (hoxe Patan) conquistou o territorio establecendo unha nova cidade a beira do río Sabarmati (no actual barrio de Maninagar, ao sur) que chamou Karnavati. No século XIII pasou a formares parte do Sultanato musulmán de Delhi.
Fundación
En 1398, co sultanato moi debilitado trala invasión de Timur, o gobernador de Gujarat Zafar Khan Muzaffar proclamou a independencia do Sultanato de Gujarat establecendo a dinastía Muzaffárida. miniatura|dereita|200px|Representación de Ahmedabad en tea (do s. XIX, co norte á dereita).
O seu fillo e sucesor Ahmed Shah I decidiu fundar unha nova capital, imaxe representativa do novo poder islámico, xunto a Karnavati na beira oriental do Sabarmati (debido tamén á vulnerabilidade de antiga capital hindú Anhilvada-Patan). En 1411, coa erección da cidadela do Forte Bhadra, daba comezo a historia de Ahmedabad.
A capital organizouse ao longo dun eixo monumental oeste-leste (Raj Marg, hoxe Gandhi Road) dende a cidadela palaciana entre o forte e o río ata a Mesquita do Venres (Jumma Masjid, 1423) no centro. Diante do Forte Bhadra abríase unha praza real (Maidan-e Shah) que era o espazo público maior da cidade. Polo leste, unha tripla porta monumental (Teen Darwaza) separaba a praza rexia da praza pública (Chowgan, onde cortábase co eixo norte-sur da cidade). Finalmente a gran Mesquita coa posterior tumba do fundador da cidade (1441) e, a un e outro lado, mercado (Manek Chowk) e bazares. A arquitectura era unha rica e orixinal mestura das tradicións hindú, xainista e islámica.
No 1487 o neto de Ahmed Shah, Mahmud Begada, arrodeou a cidade cunha muralla de 10 km con doce portas segundo tódalas rutas do sultanato que, coma rúas, arterias da urbe, partían do conxunto central antedito.
Esplendor e declive
Este organismo urbano mantívose no fundamental ata o século XIX, sendo unha das maiores cidades do mundo nos séculos XVI e XVII. Ahmed Shah favorecera o asentamento de mercadores, artesáns e tecedores, o que converteuna de seguido no centro comercial do noroeste do subcontinente e deu inicio a unha próspera industria téxtil. Asemade floreceu coma centro financeiro.
A conquista mongol (1573) e a subseguinte perda da corte non supuxo mingua para a importancia comercial, industrial e crediticia de Ahmedabad. Os mongois incorporaron un novo estilo arquitectónico e numerosos xardíns palacianos nos arredores da muralla (ver a imaxe enriba).
A área residencial da cidade foi enchendo o recinto amurallado e compoñíase coa xustaposición, labiríntica e xerarquizada ao tempo, dunha característica unidade habitacional chamada pol (ata 357 contabilízanse), xeralmente dun mesmo clan, casta ou oficio, composta de varias vivendas dispostas arredor de patios e rueiros sen saída.
No século XVIII un conxunto de factores concatenados provocaron a decadencia da cidade: epidemias, inundacións e sobor de todo a conquista polos Marathas en 1753 e as posteriores loitas de clans polo poder. A rivalidade de Surat que víñase producindo dende o século XVII terminou coa súa preeminencia e a emigración masiva das clases mercantís. Suburbios da cidade quedaron desertos e mansións en ruína.
Goberno británico e independencia
En 1818 a Compañía Británica das Indias Orientais faixe co poder da cidade. En 1864 abriuse a liña de ferrocarril ata Bombai e Ahmedabad convertese nun importante nu de comunicacións entre o norte o e sur da India pola costa occidental. Da man da clase empresarial local a industria téxtil volve a adquirir a pasada robustez e fortes continxentes de traballadores inmigran do rural producindo un rápido crecemento e modernización.
A cidade amurallada énchese incrementando a densidade, e pronto supera os límites expandíndose cara ao nordés e sueste. As primeiras pontes sobor do Sabarmati (Ponte Ellis, 1870; Ponte Sardar, 1939; Ponte Gandhi, 1940) permiten a urbanización da beira oeste e en adiante a cidade crece segundo un patrón de círculos concéntricos á cidade amurallada.
Esta foi a cidade onde en 1915, na ourela do río asentouse Gandhi, iniciando a súa loita pacífica pola independencia da India. Trala consecución (1948) e coa partición os conflitos entre as comunidades hindú e musulmán teñen sido frecuentes ata o presente. Capital de Gujarat en 1960 (inda que a veciña, e case suburbio, Gandhinagar o sexa de dereito dende 1970), Ahmedabad tense desenvolvido coma un centro educativo, cultural, científico e tecnolóxico de primeira orde e diversificado a súa estrutura industrial.
Entre os ambiciosos plans que estanse a levar a cabo destaca a recuperación e desenvolvemento das ribeiras do Sabarmati.
Tirso Virgós Pintos
Tirso Virgós Pintos, nado en Santiago de Compostela o 25 de novembro de 1906 e finado en Vilagarcía de Arousa o 30 de setembro de 1967, foi un avogado e político galego.
Traxectoria
Fillo de Leoncio Virgós Guillén, farmacéutico e médico santiagués. Foi militante do Partido Socialista dende 1930. Pertenceu á "Federación de Entidades Socialistas Obreras, Agrarias y Marineras de la Comarca de Santiago" e foi promotor e primeiro director do seu voceiro Trabajo. Combateu na guerra civil no exército franquista e despois foi inspector de policía, estando destinado en Vilagarcía de Arousa.
El paseo
El paseo é un filme colombiano dirixido por Harold Trompetero que foi estreado no 2010. Está protagonizado por Antonio Sanint e Carolina Gómez, e ademais conta coas actuacións de María Margarita Giraldo e Adelaida López. É o filme colombiano máis visto da súa historia cunha cifra récord de audiencia de 1 501 795 de persoas no seu país.
O filme tivo unha secuela chamada El paseo 2 no 2012.
Paradela de Abeleda, Porqueira
San Xoán de Paradela de Abeleda é unha parroquia do concello de Porqueira na comarca da Limia, na provincia de Ourense. No ano 2007 tiña 179 habitantes (87 homes e 92 mulleres), catro menos ca en 2006.
Recemonde, Mandaio, Oza-Cesuras
Recemonde é un lugar da parroquia de Mandaio no concello coruñés de Oza-Cesuras, na comarca de Betanzos. Segundo o IGE, en 2018 tiña 11 habitantes (7 homes e 4 mulleres).
Lentixa
miniatura|Foto en branco e negro que amosa o contraste das pencas.
1859
Outros
Historia ano a ano
Departamento de Ayacucho
Ayacucho é unha das 25 rexións do Perú. A súa capital é a cidade de Ayacucho.
Galería de imaxes de Agustín, Castroverde
Santa María de Agustín é unha parroquia que se localiza no concello de Castroverde.
Penca
O termo penca pode referirse a :
Ionikos Nikaias B.C.
O Ionikos Nikaias B.C. (en grego: Iωνικός Νικαίας K.A.E.), é un equipo de baloncesto grego en Nikaia, no Pireo. Actualmente xoga na A1 Ethniki, a máxima categoría do baloncesto heleno, tras conseguir o ascenso na temporada 2018−19. Disputa os seus partidos como local no Platonas Gymnasium, un pavillón con capacidade para 1.200 espectadores.
Historia
O club polideportivo Ionikos foi fundado en 1965 con sección de fútbol e de baloncesto. O equipo xogou o seu primeiro xogo o 9 de agosto de 1966 contra o Α.Ο. Zografou participando no campionato da Clase A de Atenas-O Pireo. Xogou en categorías inferiores até que na temporada 1972−73 logrou o ascenso á segunda división nacional. En 1975, con Panagiotis Giannakis liderando ao equipo, logrou o ascenso á A1 Ethniki, a primeira división helena. En 1979 logran acceder por vez primeira a unha competición europea, a Copa Korać, caendo na primeira rolda.
Permaneceu na primeira división até a temporada 1986-87, na que descenderon á A2 Ethniki, comezando un longo período no que se moverían en diferentes niveis inferiores do baloncesto grego, chegando mesmo a descender até a quinta división. Xa na tempada 2017-18 fixéronse co campionato da B Ethniki, a terceira división, regresando á segunda categoría. No seu primeiro ano na A2 o equipo consegue facerse co campionato e regresar á elite do baloncesto heleno.
Ligazóns externas
Sitio web oficial
Roko
O antropónimo Roko pode referise a:
Antelo
O topónimo Antelo pode referirse a:
Willa Cather
miniatura|160x160px|Willa Cather nunha [[Medallas de ouro American Arts|medalla da serie American Arts.]] Wilella Sibert Cather, coñecida como Willa Cather, nada en Black Creek Valley (Virxinia) o 7 de decembro de 1873 e finada en Nova York o 24 de abril de 1947, foi unha novelista estadounidense. En 1923 gañou o Premio Pulitzer por One of Ours (1922), obra ambientada na Primeira guerra mundial. Tamén é relevante a súa obra previa My Antonia (1918) e outras obras posteriores como A Lost Lady (1923).
Casa de Óengus
A Casa de Óengus é unha dinastía proposta que puido ter gobernado como reis dos pictos, así como señores de Dalriada e posiblemente de todo o norte de Gran Bretaña, durante aproximadamente un século, dende a década de 730 até a de 830. O seu primeiro dirixente na terra dos pictos foi o rei Óengus I, que pode ser a figura representada no sartego de St Andrews.
Monarcas
Outro membro desta familia puido ser Domnall mac Caustantín, un posible rei de Dál Riata.
Institute of Electrical and Electronics Engineers
IEEE corresponde ás siglas de The Institute of Electrical and Electronics Engineers, o Instituto de Enxeñeiros Eléctricos e Electrónicos (lido i e ao cubo), unha asociación técnico-profesional mundial dedicada á estandarización, entre outras cousas. É a maior asociación internacional sen fins de lucro formada por profesionais das novas tecnoloxías, como enxeñeiros eléctricos, enxeñeiros en electrónica, científicos da computación e enxeñeiros en telecomunicación.
Historia e características
A súa creación remóntase ao ano 1884, contando entre os seus fundadores a personalidades do talle de Thomas Alva Edison, Alexander Graham Bell e Franklin Leonard Pope. En 1963 adoptou o nome de IEEE ao fusionarse asociacións como o AIEE (American Institute of Electrical Engineers) e o IRE (Institute of Radio Engineers).
Segundo o mesmo IEEE, o seu traballo é promover a creatividade, o desenvolvemento e a integración, compartir e aplicar os avances nas tecnoloxías da información, electrónica e ciencias en xeral para beneficio da humanidade e dos mesmos profesionais. Algúns dos seus estándares son:
Mediante as súas actividades de publicación técnica, conferencias e estándares baseados en consenso, o IEEE produce máis do 30% da literatura publicada no mundo sobre enxeñería eléctrica, en computación, telecomunicacións e tecnoloxía de control, organiza máis de 350 grandes conferencias ao ano en todo o mundo, e posúe preto de 900 estándares activos, con outros 700 máis baixo desenvolvemento.
Petrel branco
miniatura|Pagodroma nivea. O petrel branco ou das neves (Pagodroma nivea) é unha pequena ave, única no seu xénero, Pagodroma, pertencente á familia Procellariidae. Ten unha plumaxe case completamente branca, ollos escuros e un pequeno peteiro negro. De longo mide entre 36 e 41 cm e de envergadura acada os 76–79 cm. O seu voo é diferente, axitando máis as ás cós outros petreis. É unha das tres aves que aniñan exclusivamente na Antártica e que foron vistas no polo sur. Existen dúas subespecies, P. n. confusa e P. n. nivea, que difiren só no tocante ao tamaño.
Aniña en colonias na península, no continente e en varias illas Antárticas; preferindo os cantís na beira do mar. Algunhas aves fican na colonia todo o ano, mais o normal é que partan entre mediados de setembro e comezo de novembro. Pon un ovo, que chocan entre 41 a 49 días e durante 8 días máis tralo nacemento do pito.
O petrel branco aliméntase de peixe, algúns cefalópodos, moluscos e krill así como tamén de prea. Durante o inverno viven esparexidos aínda que moitos agrúpanse en icebergs. Raramente obsérvanse ao norte do territorio antártico.
Como moitos outros petreis, poden expulsar aceite estomacal aos intrusos que asexan os seus niños. Ese aceite fedorento é extremadamente difícil de limpar. Sóubose que algúns viven entre 14 e 20 anos.
Báñanse na neve, tamén se sabe que a derreten para bebela.
Menandro
Co nome de Menandro (do grego Μένανδρος Ménandros) podemos referirnos a: Outros:
STS-33
STS-33 foi unha misión do transbordador espacial Discovery lanzada o 23 de novembro de 1989 desde a rampla 39B do Centro de Lanzamento de Cabo Cañaveral.
Características
STS-33, con cinco astronautas a bordo (o comandante Frederick Gregory, o piloto John Blaha e os especialistas de misión Manley Carter, Story Musgrave e Kathryn Thornton), foi lanzada para poñer en órbita o satélite militar clasificado Magnum 2. Foi a quinta misión adicada ao Departamento de Defensa. Tamén se levaron varios experimentos biomédicos a bordo.
O transbordador regresou a terra na Base Edwards da Forza Aérea o 28 de novembro de 1989.
San Mamede de Sobreganade, Sobreganade, Porqueira
San Mamede de Sobreganade é un lugar da parroquia de Sobreganade no concello de Porqueira, na provincia de Ourense. No ano 2008 tiña 47 habitantes, deles 22 eran homes e 15 eran mulleres, o que supón unha diminución no número de efectivos en relación a 2007.
Xeografía de Estonia
Os depósitos de xisto bituminoso (ou kukersite) e de pedra calcaria, ben como as forestas que cobren 47% do territorio, desempeñan papeis chave na economía deste país pobre en recursos. A Estonia contén máis de 1.400 lagos (a maioría son moi pequenos, mais o maior, o lago Peipsi, ten 3 555 km² de superficie), numerosos pauis, e 3 794 km de costa recortada con numerosas baías, estreitos e enseadas. O número de illas e illotes está estimado en preto de 1.500, sendo dúas delas suficientemente grandes para constituír condados: Saaremaa e Hiiumaa.
O punto máis elevado é o Suur Munamägi no canto sueste do país (318 m).
Bunbury, Australia Occidental
Bunbury é unha cidade portuaria australiana localizada no estado de Australia Occidental. Sitúase aproximadamente a 175 km ao sur de Perth, capital do estado. A súa poboación segundo datos de 2011 é de 68 248 habitantes, sendo a terceira do estado, por detrás de Perth e Mandurah.
Porqueira, Porqueira
Santa María de Porqueira é unha parroquia do concello de Porqueira na comarca da Limia, na provincia de Ourense. No ano 2007 tiña 198 habitantes, deles 98 eran homes e 100 eran mulleres, o que supón un incremento de 7 habitantes en relación ao ano anterior, 2006.
Edu Sánchez
Eduardo Sánchez Cimadevilla, nado o 24 de febreiro de 1978 en Murcia, é un ex-xogador profesional español de baloncesto. AXogaba na posición de base cunha alzada de 1,83 metros.
Diocese de Santiago
O nome de diocese de Santiago pode facer referencia a algunha das seguintes divisións territoriais eclesiásticas:
Carmen Fidalgo
María Carmen Fidalgo Colmeiro nada en Saídres, Silleda, é unha política galega.
Traxectoria
Foi concelleira polo BNG do concello de Silleda dende 1995 ata 2009 cando a releva na súa acta ao líder actual do BNG silledense, Matías Rodríguez da Torre. En 2011 foi a candidata a concelleira ocupando o posto número 13º polo mesmo partido e nas eleccións do 2015 repetiu na lista do BNG-Asembleas Abertas silledense como número 4.
PS, I Love You
Sinopse
Holly Kennedy é unha moza americana que está profundamente namorada do seu marido, Gerry, un rapaz irlandés con quen pensaba pasar o resto da súa vida, pero o destino non llo permite. Gerry morre con tan so 35 anos, deixando a Holly totalmente esnaquizada. Pero el decidiu que Holly non ía a estar soa e déixalle unha serie de cartas escritas por el nos seus últimos meses de vida, e que irán axudando a Holly a superalo e sobre todo a non sentirse soa. Así ela tamén ira descubrindo cousas sobre si mesma, e sobre a súa familia e amigos.
Adaptación cinematográfica
A adaptación cinematográfica deste libro, P.S. I Love You, foi estreada nos Estados Unidos o 21 de decembro do 2007. Está protagonizada por Hilary Swank no papel de Holly Kennedy e Gerard Butler no papel de Gerry. Tamén participan na película actores como Lisa Kudrow (coñecida mundialmente como Phoebe en Friends) ou Kathy Bates (Tomates verdes fritos).
ASA
O acrónimo ASA pode referirse a:
IES Leliadoura
O Instituto de Ensinanza Secundaria Leliadoura é un centro de ensinanza secundaria, bacharelato e ciclos formativos pertencente á rede pública de institutos da Xunta de Galicia, situado en Ribeira. Está situado no lugar de Frións, na parroquia de Carreira, a 2 km do núcleo urbano.
Historia
O instituto comezou a súa andaina en 1995 e nel escolarízase alumnado procedente dos colexios adscritos: CEIP Olveira, CEIP Aguiño, CEIP Frións, CEIP Carreira, CEIP O Grupo. Desde o curso 2010-11 cunha Sección Bilingüe de inglés pola que determinadas materias se imparten en inglés. En decembro de 2011 a Axencia Executiva para a Educación da Unión Europea concedeulle a Carta Universitaria Erasmus.
Oferta educativa
Educación Secundaria Obrigatoria (ESO), Bacharelato, PCPI, modalidade mixta (C) dos programas de cualificación profesional inicial, Ciclos Formativos: Ciclo Medio de Xestión Administrativa, Ciclos Superiores de Administración e Finanzas, de Administración de Sistemas Informáticos en Rede e de Desenvolvemento de Aplicacións Multiplataforma.
Benedicto Fuentes Díaz
Benedicto Fuentes Díaz, coñecido como de la Rula e Antón, nado en Covas (Viveiro) o 13 de abril de 1912 e finado en Ulloa (Curbián, Palas de Rei) o 2 de febreiro de 1946, foi un mariñeiro e guerrilleiro antifranquista galego.
Pedro Costa Musté
Pedro Costa Musté, nado en Barcelona o 19 de agosto de 1941 e finado en Torrelodones o 8 de xuño de 2016, foi un guionista, produtor e director de cine e televisión catalán. Dirixiu, produciu e escribiu guións de varias curtametraxes, longametraxes e series de televisión, destacando como cronista de sucesos.
Traxectoria
En 1958 iniciou a carreira de Ciencias Económicas e dirixiu o Teatro Español Universitario da súa facultade. En 1962 matriculouse en Dirección na Escola Oficial de Cinematografía, diplomatura que rematou en 1968. No outono de 1967 lanzou un Manifesto en que propuña "a creación dun cine libre e independente de calquera grupo político ou burocrático" nunhas xornadas en Sitges impulsadas por el mesmo.
A censura impediulle sacar adiante as súas dúas primeiras películas, Romance de Lucio (1966) e El príncipe y la huerfanita (1968), polo que decidiu ao xornalismo. Comezou como cronista de sucesos no semanario El Caso. En decembro de 1970 escribiu unha crónica sobre o Proceso de Burgos que tivo gran repercusión, e pasou a ser periodista de investigación na revista Cambio 16. En 1974 lanzou a revista Posible, de información política, canda a Cuco Cerecedo, Miguel Ángel Aguilar e Alfonso Palomares. Ao tempo, creou API, un boletín clandestino independente.
En 1977 Antonio Asensio Pizarro contratouno para lanzar Interviú, e en 1980 marchou aos Estados Unidos como correspondente do Grupo Zeta. Regresou a España en 1982 e coa chegada do PSOE ao goberno retomou o cine.
Guionista
Además de escribir os guións das súas películas, colaborou nos dos seguintes filmes, que tamén produciu:
Produtor
En 1983 creou Pedro Costa Producciones Cinematográficas.
Televisión
Escribiu, produciu e dirixiu series de televisión, películas para televisión e documentais entre outros. O seu labor na televisión foi recoñecido con varios premios.
Premios
Mellor Produtor do Cine Español concedido por EGEDA (1998)
Soutelo, Sobreganade, Porqueira
Soutelo é un lugar da parroquia de Sobreganade no concello de Porqueira, na provincia de Ourense. No ano 2008 tiña 16 habitantes, deles 10 eran homes e 6 eran mulleres, o que supón unha diminución no número de efectivos en relación a 2007.
Distrito Gomba
miniatura|dereita|O distrito de Gomba é o número 89 no mapa (cor vermella). O distrito de Gomba é un distrito da Rexión Central de Uganda. Entrou en función o 1 de xullo de 2010, cando se partiu o antigo Distrito Mpigi en tres: Distrito Gomba, Distrito Butambala e Distrito Mpigi. A súa poboación estimada no 2010 era duns cen mil habitantes, o que supón un decrecemento con respecto ao 2002, cando se nomeaba como condado e tiña 133.264 habitantes.
Limita co Distrito Mubende polo norte, co Distrito Mityana polo nordeste, co Distrito Butambala polo leste, e cos Distritos Kalungu, Bukomansimbi e Sembabule polo sur. A sede capital do distrito atópase en Kanoni. É un distrito principalmente rural, con gandaría e agricultura de subsistencia.
Sergio González Paz
Sergio González Paz, nado en Cuntis e finado en Silleda o 16 de setembro de 1936, foi un político galego.