cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Keith Newton
Ministerio católico
O 13 de xaneiro de 2011 foi ordenado como diácono con outros dous antigos bispos anglicanos, Andrew Burnham e John Broadhurst, xa que a Igrexa Católica non recoñece a validez das ordenacións anglicanas dende a publicación da bula Apostolicae Curae de León XIII. Dous días despois, o 15 de xaneiro de 2011, foron ordenados sacerdotes por Vincent Nichols, Arcebispo de Westminster, na catedral da arquidiocese. Nesa data o papa Bieito XVI nomeouno como primeiro ordinario do ordinariato persoal da Nosa Señora de Walsingham para Inglaterra e Gales. Ao estar casado, non pode ser ordenado bispo.
Luou, Teo
Patrimonio histórico-artístico
As vías romanas tiñan o seu paso pola parroquia. Dende o Castro Lupario, saía unha vía romana que pasaba polo Espiño e Cornide (Calo) e introducíase na parroquia de Luou por Seixos, Espasande, A Igrexa, Paraxó e Ponte do Aido. Esta vía seguía ata Asseconia, con outra vía do primeiro itinerario de Antonino.
Vestixios dos antergos son: os petróglifos de Loureiro, a Eira dos Mouros próxima a Loureiro e a Mamoa de Trasellas. Tamén teñen un valor estimable varios cruceiros espallados pola parroquia.
A Igrexa está edificada onde estivo a Capela de Santa Margarita, despois de que fora trasladada desde Loureiro. Segundo se conta, dada a súa pouca capacidade, cura e veciños acordaron construír unha nova no ano 1788. A igrexa actual de Santa María de Luou data do segundo terzo do século XIX. A torre foi construída polos mestres canteiros Francisco Casal e Juan Casal. Este tamén construíu a igrexa de Bamonde e a capela de Santa Eufemia de Oza ámbalas dúas tamén no concello de Teo.
É destacable polo seu valor histórico o edificio sito na aldea da Igrexa que se coñece co nome de "Sindicato de Agricultores y Ganaderos de Luou". Edificio construído entre os anos 1905 e 2005 a expensas dos emigrados en América. Posteriormente e enmarcado na "Red Nacional de Teleclubs" no tempo do ministro Fraga iniciou a súa actividade o Teleclub de Luou aló polo ano 1968. O Teleclub desenvolveu actividades perante varios anos nos que cabe destacar a emisión da revista cultural "Noso Tempo". Posteriormente esmoreceu ata que polo ano ano 1982 nace a "Comisión cultural de Luou" sendo esta o xermolo da actual "Asociación Cultural A Mamoa" que desenvolve unha intensa actividade na dinamización da actividade cultural da parroquia.
Festas
Na parroquia de Luou celébranse seis festas anuais: 22 de maio, Santa Rita; 20 de xullo, importante romaría de Santa Margarida con moitos devotos nas zonas de Padrón e Rianxo e á que Rosalía de Castro lle ten dedicados uns versos; 15, 16 e 17 de agosto, as festas patronais e o 24 de agosto, San Bertolameu.
Memorias dun home en pixama
Na 17ª edición dos Premios Mestre Mateo, estivo nomeado a tres premios nas categorías de mellor filme, mellor guión e mellor música orixinal, mais finalmente non acadou ningún galardón.
Sinopse
Paco, un home único nos seus corenta anos, consegue o que sempre quería facer: traballar en pixama dende casa. Pero cando pensou atopar a suma de felicidade, aparece Jilguero na súa vida de quen se namora tolamente.
Illa Bolshoy Shantar
Bolshoy Shantar é unha illa no mar de Okhotsk, Rusia. É a illa principal das Illas Shantar. A súa superficie é de 1766 km². Ten unha lonxitude aproximada de 72 km e 49 km de largo. Ten un gran lago salobre (lago Bol'shoe) no seu lado norte que se conecta ao mar a través dun paso estreito. A Baía Yakshin está no lado suroeste da illa.
Administrativamente esta illa pertence ao Krai de Khabarovsk da Federación Rusa.
Historia
As Illas Chantar foron exploradas polos topógrafos rusos entre 1711 e 1725.
O Pereiro, A Capela, A Capela
O Pereiro é un lugar da parroquia da Capela, no concello da Capela, na comarca do Eume. No ano 2010 tiña 1 habitante home segundo datos do INE.
Illa Bolshoy Shantar
Historia
Bolshoy Chantar era frecuentado por baleeiros estadounidenses entre 1852 e 1907. Cazaban baleas de Groenlandia, sobre todo nos pasaxes que separan Bolshoy Chantar de Feklistova e a Prokofyeva. Tamén desembarcaban para obter leña e auga, cazar osos e raposos. Dous baleeiros embarrancaron na illa. O 18 de outubro de 1858, o barco Rajah (250 toneladas), de New Bedford, foi destruído no lado norte da illa durante un forte vendaval. O capitán Ansel N. Stewart, o primeiro oficial, e outros 11 homes pereceron. O segundo compañeiro e os outros doce membros da tripulación foron salvados catro días despois polo barco Condor (349 toneladas), de New Bedford, capitán Samuel H. Whiteside. Cinco homes, incluído o capitán, foron enterrados na illa. Restos do naufraxio atopáronse na illa tan tarde como 1861. O 30 de agosto de 1907, a goleta Carrie and Annie (90 toneladas), de San Francisco, naufragou na illa durante un vendaval. A tripulación permaneceu varada en Bolshoy Chantar ata o 11 de setembro, cando o barco de transporte ruso Nitzun rescatounos.
Flora e fauna
Hai bosques de abetos na illa e Osméridos (Hypomesus japonicus) e (H. olidus) atópanse no lago Bol'shoe. Na primavera e o verán a aguia de mar de Steller. e o nopal aleutiano anidan na illa e tamén parecen reproducirse aquí.
Kenichi Fukui
Kenichi Fukui (福井謙), nado en Nara (Xapón) o 4 de outubro de 1918 e finado en Quioto o 9 de xaneiro de 1998, foi un químico e profesor universitario xaponés galardoado co Premio Nobel de Química do ano 1981.
Traxectoria
Estudou física e química na Universidade de Quioto, onde se licenciou en 1941. Dedicado á docencia, en 1951 foi nomeado catedrático de química física na mesma universidade, cargo que ocupou ata 1982.
Investigacións científicas
Interesado nas reaccións químicas, centrou os seus traballos nas órbitas frontais observando como as súas propiedades de simetría permiten explicar as súas reaccións químicas.
En 1981 foi galardoado, xunto co estadounidense Roald Hoffmann aínda que polos seus traballos independentes, polas súas teorías sobre o desenvolvemento das reaccións químicas.
Trofeo Teresa Herrera 1964
O Trofeo Teresa Herrera de 1964 foi a 19ª edición do torneo. Celebrouse na Coruña entre o 28 e o 30 de agosto de 1964. O campión foi o Deportivo da Coruña, que derrotou na final por 4-0 ao Sporting de Lisboa portugués.
Foi a primeira edición na que participaron catro equipos e a na que os partidos se disputaron de noite, sendo a a primeira vez que se xogaba ao fútbol en Riazor coa iluminación artificial inaugurada unhas semanas antes nos mundiais militares de atletismo. O ditador Francisco Franco entregou o trofeo a Veloso, capitán do Deportivo, despois de que este derrotase na final ao Sporting de Lisboa, vixente campión da Recopa de Europa naquel momento.
Die flambierte Frau
Die flambierte Frau é un filme alemán de 1983 dirixido por Robert van Ackeren. Está protagonizado por Gudrun Landgrebe, Mathieu Carrière e Hanns Zischler. Foi escollido como candidato de Alemaña do Oeste para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 56ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
Sviataslaŭ Lohin
Sviataslaŭ Lohin (en Сьвятаслаў Логін), nado como Viačaslaŭ Viačaslavavič Lohin (en Вячаслаў Вячаслававіч Логін) o 26 de novembro de 1964 en Chernihiv, é un eclesiástico belaruso, primado da Igrexa ortodoxa autocéfala belarusa dende o 11 de maio de 2008, e arcebispo de Navahrudak e América do Norte.
Traxectoria
Naceu o 26 de novembro de 1964 en Chernihiv (hoxe en Ucraína) de pais enxeñeiros, Viačaslaŭ Lohin e Liudmila Siz, orixinarios de Navahrudak (Belarús). Lohin graduouse polo Instituto Politécnico de Kíiv en 1986, e comezou a traballar como enxeñeiro.
En 1994 ingresou no Seminario de Kíiv até 1999, e posteriormente continuou os seus estudos relixiosos no Colexio de Santo André en Winnipeg, asociado á Universidade de Manitoba, até o ano 2000. O 27 de agosto dese ano foi ordenado diácono, e o 17 de decembro foi ordenado sacerdote da Igrexa ortodoxa autocéfala belarusa na igrexa de San Cirilo de Turaŭ de Toronto, e asignado á mesma parroquia.
Entre 2002 e 2007 foi reitor da parroquia da Santa Icona da Nai de Deus de Žyrovicy de Highland Park, en Nova Jersey, e a partir de 2005 tamén da catedral de San Cirilo de Turaŭ en Nova York. En outubro de 2006 foi elixido como candidato ao episcopado. En 2007 volveu ao seu primeiro destino en Toronto.
En febreiro de 2008 fixo votos monásticos e tomou o nome de Sviataslaŭ no mosteiro dos Catro Evanxelistas da Igrexa ortodoxa autocéfala ucraína nos Estados Unidos, en Houston (Texas). O 24 de febreiro de 2008 foi elevado ao rango de hegúmeno e arquimandrita. O 11 de maio de 2008 recibiu a consagración episcopal de mans dos bispos Oleksandr Bykovets e Makarii Herring, da Igrexa ortodoxa autocéfala ucraína nos Estados Unidos, e de Paisii Dmokhovskyi, da Igrexa ortodoxa ucraína do patriarcado de Kíiv, como arcebispo de Navahrudak e América do Norte, e o sínodo da súa igrexa elixiuno administrador da mesma.
MV Doña Paz
miniatura|dereita|O buque en 1984.
O MV Doña Paz foi un transbordador filipino que afundiu tras chocar co petroleiro MT Vector o 20 de decembro de 1987, o cal ocasionou 4.341 vítimas mortais, e fixo daquela traxedia a maior catástrofe marítima en tempo de paz.
Galería de imaxes de hospitais de Galicia
Imaxes de Hospitais de Galicia
A Portela, Irixoa, Irixoa
A Portela é un lugar da parroquia de Irixoa no concello coruñés de Irixoa, na comarca de Betanzos. Segundo o IGE, en 2017 tiña 14 habitantes (6 homes e 8 mulleres).
Informática
miniatura|Nenos usando [[ordenadores en Bangladesh]] A informática é a disciplina que estuda o tratamento automático da información empregando dispositivos electrónicos e sistemas computacionais. Informática é un termo proveniente do francés informatique, acuñado polo enxeñeiro Philippe Dreyfus en 1962.
Na informática converxen os fundamentos das ciencias da computación, a programación e as metodoloxías para o desenvolvemento de software, así coma determinados temas de electrónica.
O Paraño, O Regueiro, O Irixo
O Paraño é un lugar da parroquia do Regueiro no concello ourensán do Irixo na comarca do Carballiño. Segundo o INE e o IGE, ficou deshabitado no ano 2015.
Informática
Historia da informática
miniatura|[[ENIAC.]]
O Paraño, O Regueiro, O Irixo
No Diccionario Madoz (1849) aparece incluído na parroquia de Parada de Labiote, ao non estar aínda O Regueiro constituída como tal.
Informática
Historia da informática
A historia da informática é maior cá historia do hardware de computación e das computadoras actuais, e inclúe a historia de métodos desenvolvidos para usar con lapis e papel ou con xiz e encerado, con ou sen a axuda de táboas.
O Paraño, O Regueiro, O Irixo
Nesta aldea está ambientada a novela O mesón dos ermos de Ramón Otero Pedrayo.
Informática
Historia da informática
A computación está intimamente ligada á representación de números. Pero moito antes de que chegaran abstraccións como número, había conceptos numéricos que servían ós propósitos da civilización. Estes conceptos inclúen a correspondencia un a un (a base de contar), a comparación cun estándar (usado para facer medidas), e o triángulo rectángulo (usado para comprobar os ángulos rectos).
A primeira ferramenta coñecida para realizar cálculos foi o ábaco e pénsase que foi inventado en Babilonia circa 2400 A.d.C. Orixinalmente usábase debuxando liñas na area con pedras. Ábacos, cun deseño máis moderno, seguen usándose como ferramentas de cálculo hoxe en día. Este foi o primeiro computador coñecido e o sistema de cálculo máis avanzado dispoñible naquela época, precedendo ós métodos gregos en 2000 anos.
Os ordenadores non son un invento de alguén concreto, senón o resultado de ideas e traballos de moitas persoas relacionadas coa electrónica, a mecánica, os materiais semicondutores, a lóxica, a álxebra e a programación.
miniatura|[[Ada Augusta Lovelace|Ada Lovelace.]] miniatura|[[Linus Torvalds.]]
Ordenadores
miniatura|Macintosh Classic (1990). O ordenador é unha máquina que realiza cálculos e controla operacións expresadas en termos lóxicos e numéricos. Os ordenadores son o máximo expoñente da informática actual, sendo as principais ferramentas da mesma.
Sistemas Operativos
miniatura|dereita|[[Tux, mascota oficial de Linux]]
Un sistema operativo é o programa informático que realiza tarefas básicas dos ordenadores para o seu uso e para facilitar o uso doutras aplicacións. Un sistema operativo proporciona a interface de usuario co ordenador, administra os dispositivos hardware, administra e mantén os sistemas de ficheiros e xestiona as chamadas ao sistema. Algúns dos sistemas operativos máis usados son:
Bases de datos
miniatura|dereita|[[OpenOffice.org Base, unha aplicación de base de datos]]
As bases de datos son ficheiros informáticos que se empregan para preservar datos de xeito organizado e que permiten atopar esta información rapidamente cando sexa preciso. Algunhas das bases de datos máis usuais son:
Ofimática
miniatura|OpenOffice.org, un [[procesador de texto]]
Internet
A Internet é uha rede informática de ámbito planetario, formada con ordenadores dispostos en subredes e que posibilita o intercambio de información. É a evolución da ARPANET, que pretendía poñer en comunicación ordenadores do exército norteamericano desenvolvido dende xaneiro de 1983 sobre o protocolo TCP/IP. Como medio de comunicación comezouse a xeneralizar nos países desenvolvidos a comezos dos anos 90.
Navegadores
miniatura|Un [[navegador web.]]
Un navegador web é unha aplicación que permite ó usuario recuperar e visualizar documentos de hipertexto desde servidores web de todo o mundo a través de Internet. Esta rede de documentos chámase a World Wide Web. Algúns dos navegadores máis coñecidos son:
Frasco de Dewar
miniatura|dereita|Esquema de funcionamento dun frasco de Dewar. Un frasco de Dewar (tamén coñecido como vaso de Dewar, ou aínda botella de Dewar) é un obxecto deseñado para proporcionar un illamento térmico case perfecto. Por exemplo, cando enchido cun líquido quente ou frío, este bote non permitirá que o calor escape facilmente, e o líquido permanecerá quente ou frío respectivamente, por un longo tempo, moito máis que nun recipiente común. O frasco de Dewar foi nomeado en homenaxe ao seu inventor, o físico escocés James Dewar (1842-1923).
Os Picos, A Capela, A Capela
Os Picos é un lugar da parroquia da Capela, no concello da Capela, na comarca do Eume. No ano 2010 tiña 23 habitantes segundo datos do INE, deles 12 eran homes e 11 eran mulleres.
Informática
Profesións relacionadas coa informática
En canto aos tipos de traballo e profesións relacionadas coa informática pódese destacar:
Frasco de Dewar
O frasco de Dewar xeralmente faise de vidro ou metal, e utiliza o principio de dobre capa, é dicir, sería igual a unha botella menor dentro doutra maior, e estas dúas seladas no mesmo gargalo. No espazo estreito entre elas existe algo próximo ao baleiro, xa que o aire é practicamente todo retirado, pois o baleiro impide a condución e a convección da calor.
A superficie interna do bote externo e a superficie exterior do bote interno teñen un revestimento reflexivo, xeralmente metálico ou similar, para impedir que a calor sexa transmitida a través de radiación. James Dewar usou orixinalmente a prata para esta finalidade. Isto torna-se eficaz xa que a pouca transferencia de calor se produce case enteiramente a través do gargalo e do fondo do bote, sendo este xeralmente revestido de cortiza, que é un material illante. miniatura|esquerda|Nitróxeno evaporado dun bote Dewar. Na teoría e idealmente falando, un frasco de Dewar podería manter un determinado líquido nunha temperatura calquera para sempre, sen que houbese cambios, pero na práctica isto non ocorre, pois dunha forma ou doutra ocorre algún troco de calor.
Un uso moito común dos frascos de Dewar nos laboratorios é o almacenamento do nitróxeno líquido, neste caso, o escape da calor no interior moi frío do bote é mínimo e resulta nunha ebulición lenta do nitróxeno líquido (unha válvula de escape de presión é fornecida para impedir que a presión destrúa o bote). O illamento excelente deses frascos fai que o nitróxeno dure moito tempo en temperaturas baixísimas, sen a necesidade de equipamento de refrixeración con custos elevados.
As botellas a baleiro, ou popularmente coñecidas como botellas térmicas, usadas para manter o café ou outras bebidas quentes ou frías, son baseadas xeralmente nos principios dos frascos de Dewar, pero como estes frascos de vidro son fráxiles e a súa fabricación require un custo un tanto canto elevado, existen outras versións baseadas en plásticos e metais illantes que son moi populares.
Son tamén coñecidos popularmente por termos.
Rarís, Teo
Rarís ten vistas do Pico Sacro e de diversos lugares da redonda. Destaca o espazo natural do Pozo da Xerpa.
O equipo local de fútbol xoga no grupo 9 da Terceira Autonómica de Galicia, e xoga no campo das Medas.
O primeiro sábado de xullo fanse alfombras florais en honra ó Santísimo.
Reservas Naturais Parciais de Cataluña
Ademais das reservas naturais incluídas dentro dos Parques Naturais e Nacionais, a Generalitat de Cataluña creou unha serie de reservas naturais illadas. O obxectivo destas reservas naturais é a protección puntual daquelas especies animais en perigo de extinción e así garantir a súa preservación no territorio catalán. A lontra, a fauna forestal pirinenca (coma o oso pardo ou a pita do monte) ou as aves estépicas coma a ganga son algunhas das especies obxectivo destas reservas.
Marco legal
A necesidade da creación destas reservas illadas incluíuse no artigo 4 da lei 12/1985 do 13 xuño de espazos naturais. Nesta lei a Administración recoñeceu a necesidade de adoptar medidas para a protección daquelas especies máis vulnerables. Finalmente estas reservas naturais concretáronse no Decreto 123/1987 do 12 de marzo, posteriormente ampliadas coa lei 3/1998 coa creación de diversas reservas de fauna. Nestas reservas non se permite ningunha actividade que poida prexudicar a especie ou poboación pola cal se ten feito a declaración.
Portosmangos, Irixoa, Irixoa
Portosmangos é un lugar da parroquia de Irixoa no concello coruñés de Irixoa, na comarca de Betanzos. Segundo o IGE, en 2017 tiña 22 habitantes (9 homes e 13 mulleres).
Tomás Rodríguez Arias
Tomás Rodríguez Arias, nado en Vigo o 26 de outubro de 1952, é un empresario e político galego do PPdeG.
Traxectoria
Nado en Vigo, pero instalado dende os dous anos en Roupar. Estudou en Lugo e rematou o bacharelato no Instituto Pardo Bazán das Pontes. É empresario do sector do transporte. Nas eleccións municipais de 2003 encabezou a candidatura do PPdeG á alcaldía de Xermade e foi elixido alcalde con maioría absoluta. Volveu ser elixido nas sucesivas eleccións, sempre con maioría absoluta.
Antonio Casal
Antonio Casal Rivadulla, nado en Santiago de Compostela o 10 de xuño de 1910 e finado en Madrid o 11 de febreiro de 1974, foi un actor galego.
Traballou en teatro, cine e televisión e foi un dos grandes galáns do cine español de posguerra.
Traxectoria
Debutou no cine en 1941 con Polizón a bordo que recreaba o ambiente da súa terra, e pronto se converteu nun dos principais galáns do panorama español, protagonizando sobre todo películas cómicas, como El hombre que se quiso matar (1941), de Rafael Gil, Doce lunas de miel (1943), de Ladislao Vajda ou El fantasma de Doña Juanita (1944), de Rafael Gil. Un dos traballos polo que é máis recordado é polo seu papel en La torre de los siete jorobados (1944), de Edgar Neville, hoxe considerado un filme de culto.
Iniciada a década dos cincuenta primou a súa carreira sobre os escenarios e formou unha compañía de revista con Ángel de Andrés (1950-1957) e máis tarde a súa propia. Tivo éxitos tan famosos como A lo loco de José Padilla, Las cuatro copas (1951-1953), Los 4 besos ou Entre pillos anda el juego. Prolongou unha década a súa presenza no xénero, compartindo escenario, entre outros, con Tony Leblanc en Todos contra todos (1962) e con Juanito Navarro en Quiero un bebé! (1965).
Torosaurus
Torosaurus (lat. "lagarto perforado") é un xénero representado por dúas especies de dinosauros ceratopsianos ceratópsidos, que viviron a finais do período Cretáceo, hai aproximadamente 66,8 a 65 millóns de anos, no Maastrichtiano, no que hoxe é Norteamérica. Posuían un dos máis grandes cranios atopados nun animal terrestre. O cranio coa gola medía arredor de 2,6 metros de longo. Da testa á cola, Torosaurus roldaba os 8,8 metros de longo, 2 metros de alto e pesar entre 4 e 6 toneladas.
Antonio Casal
Traxectoria
A partir dos anos 60 traballou tamén na dirección e produción teatrais e gozou de novo de gran popularidade grazas ás series de Televisión española Palma y Don Jaime (1959), Plinio (1972) e Animales racionales (1972).
Torosaurus
Caracterizábase por unha placa osuda grande, chamada volante ou gola, que se proxecta na parte posterior do seu cranio. Un corno curto sobre o seu peteiro de papagaio e dous cornos máis longos sobre os seus ollos que lle proporciona a protección contra depredadores. Os cornos tamén foron utilizados posiblemente en rivalidade durante o cortexo. Torosaurus foi o animal co segundo cranio máis grande que camiñou pola terra, o que tiña o cranio máis grande foi o Pentaceratops.
Historia
esquerda|miniatura| Diagrama do cranio de Torosaurus. En 1891, dous anos despois do descubrimento de Triceratops, un par de cranios de ceratopsiano coas golas alongadas perforadas de grandes buracos foron atopados no sueste de Wyoming preto de John Bell Hatcher. O paleontólogo Othniel Charles Marsh acuñou o xénero Torosaurus para eles. Os espécimes semellantes atopáronse dende entón en Wyoming, Montana, Dacota do Sur, Dacota do Norte, Utah e Saskatchewan. Os restos fragmentarios que se poderían identificar posiblemente co xénero atopáronse en Big Bend Texas e na conca de San Juan de Novo México. Os paleontólogos observaron que os espécimes de Torosaurus son relativamente infrecuentes no expediente fósil, mentres que Triceratops é máis abundante.
Antonio Casal
Vida privada
Casou en 1953 coa tamén actriz Carmen Mínguez e tiveron dous fillos: Jesús e María Casal, quen tamén se dedicou á interpretación.
Torosaurus
Historia
Aínda que se pense o contrario Torosaurus non significa “lagarto touro”, do latín taurus (touro), senón que significa “lagarto perforado” da palabra do grego antigo toreo (perforado). A alusión é ós buracos, ou xanelas no volante alongado, do cal serviu tradicionalmente para distinguilo do volante sólido de Triceratops. Moita da confusión sobre a etimoloxía dos nomes coñecidos de Marsh é que nunca explica explicitamente nos seus traballos a orixe do mesmo.
Dúas especies de Torosaurus foron identificadas:
Unha terceira especie foi posteriormente considerada como un sinónimo da especie tipo:
Torosaurus utahensis foi orixinalmente descrita como Arrhinoceratops utahensis por Gilmore en 1946. Unha revisión de Sullivan et al. en 2005 deixouno como Torosaurus utahensis sendo algo máis vello que T. latus.
Galería de imaxes da Sociedade de Salvamento e Seguridade Marítima de Galicia
Galería de imaxes da Sociedade de Salvamento e Seguridade Marítima de Galicia.
O Piñeiro, A Capela, A Capela
O Piñeiro é un lugar da parroquia da Capela, no concello da Capela, na comarca do Eume. No ano 2010 tiña 10 habitantes segundo datos do INE, deles 6 eran homes e 4 eran mulleres.
Eneko Sagardoy
Eneko Sagardoy Mujika, nado en Durango o 17 de xaneiro de 1994, é un actor vasco de cine, teatro e televisión.
Traxectoria
Eneko Sagardoy naceu en Durango (Biscaia) o 17 de xaneiro de 1994. É moi coñecido en ETB por participar en Goenkale.
En 2017, protagonizou Handia e conseguiu o galardón do Premio Goya a mellor actor revelación pola súa interpretación.
Recesende, Teo
San Xoán de Recesende é unha parroquia que se localiza no leste do concello de Teo. Segundo o IGE en 2018 tiña 438 habitantes (237 mulleres e 201 homes) distribuídos en 6 entidades de poboación en 3,3 km², o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 459 habitantes.
Xertrude (cráter)
A beira do cráter Xertrude está elevado 2 km por riba do chan do interior do cráter. No centro do cráter existe un gran domo, o cal é resultado da elevación da superficie inmediatamente despois do impacto. Este domo ten un diámetro do redor de 150 km e 2–3 km de altura. A beira e o domo son baixos para un cráter das dimensións de Xertrude, o cal indica que o relevo suavizouse dende que tivo lugar o impacto inicial. A superficie do domo ten só uns poucos cráteres superpostos, o que significa que foi modificado con posterioridade (aínda que de xeito pouco acusado).
Stephen Wozniak
Stephen Gary Wozniak, nado o 11 de agosto de 1950 en California, é un enxeñeiro electrónico estadounidense. Os seus inventos e máquinas están recoñecidos como grandes contribucións á revolución da computadora persoal nos anos setenta. Wozniak fundou Apple Computer xunto con Steve Jobs e Ronald Wayne en 1976 e creou os computadores Apple I e Apple II a mediados dos anos setenta.
As Antas, O Regueiro, O Irixo
As Antas é un lugar da parroquia do Regueiro no concello ourensán do Irixo na comarca do Carballiño. Tiña 3 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, que eran mulleres.
Compresor scroll
miniatura|Mostra do funcionamento das espiras. O compresor de scroll (ou compresor de espiras) é unha máquina que comprime un gas, habitualmente aire ou fluído refrixerante. Utilízase como sobreaalimentador para os automóbiles, como bomba de baleiro ou nos aparellos de aire acondicionado.
Historia
Aínda que non se desenvolveu ata medio século despois. Isto ocorreu porque para fabricar un compresor deste tipo son necesarias máquinas automáticas. Estas máquinas permiten a mecanización precisa dos elementos necesarios para que o compresor de espiras poida ser silencioso e eficiente.
Funcionamento
O compresor está formado por dúas espiras, unha fixa e outra móbil, que xira excentricamente. O gas entra polos extremos das espirais e comprímese diminuíndo o volume a medida que avanza cara o centro do compresor onde se sitúa a válvula de descarga e por onde sae perpendicularmente. A duración deste proceso é de varias revolucións, polo que en todo momento existen dúas cámaras opostas do mesmo tamaño, obtendo así un ciclo de compresión case continuo que xera moi poucas vibracións.
O campo de utilización deste tipo de compresores está encamiñado a aplicacións de pequenas potencias como aire acondicionado ou bombas de calor en vivendas e pequenos comercios.
Purriños, Irixoa, Irixoa
Purriños é un lugar da parroquia de Irixoa no concello coruñés de Irixoa, na comarca de Betanzos. Segundo o IGE, en 2017 contaba cun habitante (1 home).
It's Complicated (filme)
It's Complicated é un filme estadounidense escrito e dirixido por Nancy Meyers. Está protagonizado por Meryl Streep que interpreta unha exitosa dona dunha pastelería e nai de tres fillos que ten unha aventura co seu exmarido, interpretado por Alec Baldwin, dez anos despois de terse divorciado, e ó tempo que coñece outro home, o seu arquitecto Adam (interpretado por Steve Martin). No filme tamén aparecen os actores Lake Bell, Hunter Parrish, Zoe Kazan, John Krasinski, Mary Kay Place, Robert Curtis Brown e Rita Wilson, entre outros.
Tour de Francia 2012
O Tour de Francia 2012 foi a 99ª edición da carreira ciclista mais importante do mundo. O seu percorrido comezou o 30 de xuño na cidade belga de Liexa e rematou o 22 de xullo en París.
Os equipos participantes foron 22, 18 deles de categoría UCI ProTour (primeira división do ciclismo) e os outros 4 de categoría UCI Profesional Continental, convidados pola organización da carreira. O número de ciclistas participantes foi polo tanto de 198 (9 por equipo).
A carreira presentou as ausencias salientables de Alberto Contador (sancionado pola UCI por dopaxe) e Andy Schleck (cunha fractura no óso sacro). Ningún ciclista galego participou nesta edición.
O autraliano Cadel Evans presentábase na carreira coa misión de defender a vitoria acadada na edición 2011, pero non foi quen de conseguilo. O británico Bradley Wiggins acadou o seu primeiro triunfo nun Tour de Francia e nunha das grandes voltas, dominando con autoridade as dúas contra o reloxo longas, e axudado por un potente equipo, o Sky, no que tamén salientou Chris Froome, que rematou a carreira no segundo posto da clasificación xeral. Terceiro foi o italiano Vincenzo Nibali.
Clasificación xeral
180px|miniatura|dereita|[[Bradley Wiggins.]] A seguinte táboa amosa as dez primeiras posicións da clásificación xeral tralo remate do Tour 2012: 37 corredores non puideron rematar a carreira, a maioría deles por mor das caídas. Entre os malpocados mais salientables estiveron o canadense Ryder Hesjedal, quen viña de vencer no Giro de Italia 2012; o asturiano Samuel Sánchez, candidato ó podio de París; e o triplo campión do mundo Óscar Freire, con 3 costelas rotas e un pulmón perforado. Por outra banda, o luxemburgués Frank Schleck retirouse da carreira despois de coñecerse que dera positivo nun dos controis antidopaxe.
Festa da ameixa do Carril
dereita|miniatura|300px|Vista xeral do Carril.
A festa da ameixa é unha festa gastronómica que se celebra desde 1992 no Carril (Vilagarcía de Arousa) na segunda quincena de agosto.
Está organizada pola confraría de pescadores da parroquia para dar a coñecer a ameixa. Nos anos 2000 e 2001 non se celebrou pola falta deste molusco por mor das condicións climatolóxicas.
Nas últimas edicións servíronse unhas 5.000 racións (sobre 1.800 kg) de ameixa de tres especies: babosa (que é a autóctona), rubia e xaponesa, acompañada de viño albariño.
Izaro Andres
Izaro Andres Zelaieta, nada o 31 de decembro de 1993 en Mallabia, Biscaia, é unha cantante vasca tamén coñecida simplemente como Izaro.
Traxectoria
miniatura|Izaro Andres|270px Comezou a cantar en tabernas en 2014. Formou grupo co batería Oriol Flores, e despois el trouxo tamén a Iker Lauroba, Ane Bastida e Julen Barandiaran. En 2016 publicou o seu primeiro álbum titulado Om, para o que compuxo todas as letras e a música. Moitas das cancións son en éuscaro, aínda que tamén canta en castelán e en inglés.
En 2017 tamén ten feito varias colaboracións, cantou na vixésima edición da Korrika e tamén gravou un videoclip para a canción "Aske maitte" co grupo biscaíño Gatibu. O seu segundo traballo titúlase Hankapuntetan I e en 2018 publicou o seu terceiro álbum titulado Eason.
Reis, Teo
San Cristovo de Reis é unha parroquia que se localiza no sur do concello coruñés de Teo na comarca de Santiago. Segundo o IGE en 2018 tiña 819 habitantes (427 mulleres e 392 homes) distribuídos en 17 entidades de poboación en 8,4 km², o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 752 habitantes.
Langstroth
Langstroth:
Murenesócidos
A dos murenesócidos (Muraenesocidae) é unha familia de peixes teleósteos da orde dos angüiliformes, suborde dos congroideos, que son coñecidos vulgarmente como congros bicudos.
Apareceron por primeira vez no rexistro fósil no eoceno inferior, durante o terciario inferior.
Distribución
Habitan nas costas das zonas intertropicais dos océanos Atlántico, Índico e Pacífico, e algunhas das súa especies penetran nas augas doces.
Dinastía filipina
Portugal baixo a casa de Austria —denominado pola historiografía portuguesa como dinastía filipina (en grafía portuguesa dinastia filipina'  ou dinastia dos Habsburgo), ou terceira dinastía'— é o período histórico comprendido entre 1580 e 1640 no que Portugal constituíu unha unión dinástica aeque principaliter'' xunto cos demais dominios que compuñan a Monarquía Hispánica baixo o mesmo soberano de casa de Austria, que foron: miniatura|272x272px|Escudo dos reis da [[Casa dos Austria|casa de Austria, tamén como soberanos de Portugal. Cómpre destacar as armas do Reino de Portugal, no chamado punto de honra, entre as de Castela-León e Aragón-Sicilia.|esquerda]] Durante a súa existencia, a extensión do bloque territorial ibérico chegou a converterse no imperio máis dilatado do seu tempo debido a que gobernou sobre unha extensa superficie do mundo que abarcaba desde as Indias de América até o extremo oriente de Asia, incluíndo factorías en África e a India.
Murenesócidos
Xéneros
Non hai unanimidade na clasificación desta familia. En xeral, están recoñecidas de 10 a 15 especies agrupadas en 5 xéneros, segundo o SIIT:
Porén, o WoRMS recoñece un xénero a maiores:
Fernando Pardo Suárez
Vida persoal
Casou con Regina Pérez-Orense.
Barro, San Cosmede de Cusanca, O Irixo
Barro é un lugar da parroquia de San Cosmede de Cusanca no concello ourensán do Irixo na comarca do Carballiño. Tiña 7 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 2 eran homes e 5 mulleres.
Amaterasu
Amaterasu (kanji: 天照, katakana: アマテラス) é a deusa Shinto do Sol, a antecesora mítica da familia real do Xapón. O seu nome completo é Amaterasu-ō-mi-kami (天照大神, en galego "deusa gloriosa que brilla no ceo").
Amaterasu naceu do ollo do deus Izanagi cando estaba a se purificar nun río. Ela converteuse na gobernante do Takamagahara.
Kojiki, a primeira crónica sagrada xaponesa, recolle a lenda da súa creación e da súa relación cos outros deuses. Coñécese xeralmente a Amaterasu como unha muller, a pesar que o Kojiki non distingue o seu sexo (o xaponés antigo non tiña pronomes como el ou ela). Outros libros, como o Hotsuma Tsutae, descríbena como un home.
Amaterasu está considerada como a inventora do cultivo do arroz e do trigo, o uso de vermes da seda. O máis importante templo dedicado a Amaterasu está na en Ise, na illa de Honshu. O templo bótase abaixo e reconstrúese cada vinte anos. Nese templo está representado como un espello.
El Marquet de les Roques
Imaxe do Marquet de les Roques|300px|dereita|miniatura El Marquet de les Roques é unha residencia edificada ó costado dunha masía no interior do Parque Natural de Sant Llorenç de Munt i l'Obac. Foi construída a partir do 1895 polo arquitecto Juli Batllevell, nado en Sabadell por encargo da familia do escritor Joan Oliver. Familia que foi propietaria ata a guerra civil.
Amay
miniatura|dereita|Amay na provincia de Liexa
El Marquet de les Roques
Habitada durante os veráns, recibía a visita de grandes nomes da literatura catalá do momento coma Josep Carner, Carles Riba ou Guerau de Liost. Joan Oliver e outros escritores coma Francesc Trabal ou Armand Obiols, membros da chamada Colla de Sabadel e fundadores da editorial La Mirada adoitaban pasar longas tempadas na casa. Actualmente a propiedade é da Deputación de Barcelona e contén un punto de información do Parque Natural de Sant Llorenç e unha exposición sobre Joan Oliver e a Colla de Sabadell. Os fins de semana prográmanse visitas guiadas e diferentes actividades exposicións temporais ou talleres para escolas.
Amay
Amay (en Valón Ama) é un concello da provincia de Liexa, Valonia, Bélxica. Conta con 13.152 habitantes (2004).
Historia
A rexión de Amay estivo xa habitada no neolítico, pero as primeiras referencias á cidade co seu nome actual datan do ano 636
Economía
Canteiras de pedra, cerámica, azulexos.
Hindustan Aeronautics Limited
Hindustan Aeronautics Limited (HAL) é unha compañía aeroespacial e de defensa estatal india con sede en Bangalore. Está gobernada baixo a dirección do Ministerio de Defensa do país.
Amay
Ligazóns externas
Web oficial do concello (en francés)
Hindustan Aeronautics Limited
A corporación estatal traballa principalmente en operación aeroespaciais e no presente tamén se dedica ao deseño, fabricación e montaxe de avións, motores a reacción e helicópteros. Ten varias instalacións distribuídas por toda a India incluíndo Nasik, Korwa, Kanpur, Koraput, Lucknow, Bangalore, Hyderabad e Kasaragod. O cazabombardeiro HAL HF-24 Marut foi o primeiro caza feito na India.
Hamlet (cráter)
Hamlet é o cráter máis grande da lúa do planeta Urano, Oberón. Ten un diámetro do redor de 206 km e sería bautizado co nome da personaxe principal da obra de William Shakespeare, Hamlet. O cráter ten unha superficie escura e está rodeado por un brillante sistema de raios, os cales xurdiron do xeo expulsado despois do impacto e depositado pouco despois dando lugar ó citado sistema de raios. A natureza do material escuro da superficie interior do cráter é descoñecida, pero podería ser material procedente do interior da lúa. O cráter foi fotografado por primeira vez pola sonda espacial Voyager 2 en xaneiro do 1986.
Boeing C-17 Globemaster III
O McDonnell Douglas/Boeing C-17 Globemaster III é un grande avión de transporte militar desenvolvido para a Forza Aérea dos Estados Unidos (USAF) dende os anos 80 ata principios dos 90 por McDonnell Douglas. O C-17 leva o nome de dous cargueiros militares de pistón anteriores, o Douglas C-74 Globemaster e o Douglas C-124 Globemaster II. O C-17 realiza normalmente misións de transporte tácticas e estratéxicas, levando tropas e carga por todo o mundo; tamén pode realizar roles de evacuación médica e lanzamento aéreo. Deseñouse para substituír ao Lockheed C-141 Starlifter, e tamén para cumprir algúns dos cometidos do Lockheed C-5 Galaxy, liberando á frota de C-5 para cargas de gran tamaño.
Prefectura de Saga
A prefectura de Saga (佐賀県, さがけん; Saga-ken) é unha prefectura do Xapón, que se atopa na rexión de Kyūshū, na illa homónima. A súa capital é Saga-shi. A prefectura cobre 2.439,60 km² de superficie e habítana 855.334 persoas. Fai fronteira coa prefectura de Nagasaki e e a prefectura de Fukuoka. Antes da Revolución Meiji coñecíase como a provincia de Hizen (肥前国).
Teo, Teo
Santa María de Teo é unha parroquia que se localiza no leste do concello de Teo. Segundo o IGE en 2018 tiña 321 habitantes (176 mulleres e 145 homes) distribuídos en 7 entidades de poboación en 4,5 km², o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 427 habitantes.
Arde Mississippi
Arde Mississippi (en Mississippi Burning) é un filme estadounidense de 1988 dirixido por Alan Parker. O guión foi escrito por Chris Gerolmo e está vagamente baseado na investigación do FBI sobre o caso de asasinato de Chaney, Goodman e Schwerner, ocorrido en 1964 en Mississippi. Está protagonizado por Gene Hackman e Willem Dafoe que interpretan dous axentes do FBI que investigan a desaparición de tres activistas dos dereitos civís no condado ficticio de Jessup, Mississippi. A investigación atópase coa hostilidade e a reacción dos residentes da vila, da policía local e do Ku Klux Klan (KKK).
Foi emitido na TVG o 29 de maio de 2000.
Igrexa de Vall
Historia e arquitectura
A igrexa de Vall é unha grande igrexa de estilo románico que data do século XIII. Foi construída en tres fases. As partes máis antigas son o coro coa súa ábsida e a nave, de principios do século. A torre comezou a construírse a mediados de século e fíxose máis alta a finais.
A igrexa é un edificio románico relativamente ben conservado, cunha torre que é máis alta do normal en comparación con igrexas semellantes de Gotland. Todos os seus portais son románicos, e deles o portal norte da torre é o que máis destaca.
Internamente, as bóvedas da nave están soportadas por un único piar central, cunha decoración que lembra á decoración do coro da catedral de Visby. Na base da torre hai unha cámara separada cun hagioscopio aberto cara a nave. Cámaras semellantes poden atoparse nas igrexas de Bro e Martebo. Nunha das fiestras consérvanse restos de paneis de vidreiras medievais. Na parede sur da ábsida hai un nicho cun par de portas de ao redor do ano 1300. As portas están ricamente talladas e teñen inscricións rúnicas. O retablo é de 1684 e foi realizado en Burgsvik, mentres que a pía bautismal é do século XII e é un traballo do artista románico coñecido como Majestatis. O púlpito é un traballo de principios do século XVIII. No chan da igrexa está a tumba de Peter Harding, que liderou á facción dos labregos durante a guerra civil en Gotland en 1288. A máis antiga das súas campás data de 1443 e pertenceu á igrexa de Hogrän.
Quintá, Irixoa, Irixoa
Quintá é un lugar da parroquia de Irixoa no concello coruñés de Irixoa, na comarca de Betanzos. Segundo o IGE, en 2017 tiña 5 habitantes (2 homes e 3 mulleres).
Eric Bana
Eric Banadinović, máis coñecido como Eric Bana, nado o 9 de agosto de 1968 en Melbourne, é un actor australiano de cine e televisión. Despois dunha década de papeis en programas e filmes australianos, Bana gañou a atención de Hollywood nos papeis do sarxento da Delta Force Norm "Hoot" Hooten en Black Hawk Down (2001), de Hulk no filme de Ang Lee Hulk (2003), e de Heitor en Troia (2004).
miniatura|dereita|200px|Bana na estrea de [[Lucky You en maio de 2007]]
Le Pavillon d'Armide
Le Pavillon d'Armide é un ballet nun acto e tres escenas coreografiado por Michel Fokine e con música de Nikolai Tcherepnin sobre un libreto de Alexandre Benois inspirado na novela de Théophile Gautier Omphale.
Estrea en San Petersburgo
A obra foi presentada por primeira vez o 25 de novembro de 1907 no Teatro Mariinskii de San Petersburgo, con escenografía e vestiario de Alexandre Benois. Os bailaríns principais foron Anna Pavlova no papel de Armida, Vatslav Nizhinskii como o seu escravo, e Pavel Gerdt como Vicomte René de Beaugency.
Estrea en París
O 19 de maio de 1909, o ballet foi presentado polos Ballets Russes de Sergei Diagilev no Théâtre du Châtelet de París. O papel de Armida foi bailado por Vera Karalli, o Vicomte de Beaugency por Mikhail Mordkin, e o escravo por Nizhinskii. Le Pavillon d'Armide foi o primeiro ballet presentado na capital francesa por Diagilev, e o seu éxito debeuse en parte ao tema francés. A tempada 1909 tamén incluíu obras baseadas no folclore ruso que tamén conseguiu a aprobación do público.
A parte de Armida foi tamén interpretada por Tamara Karsavina en 1912.
Unha versión do ballet foi creada en 2009 por John Neumeier e forma parte dun tríptico de obras que adicou á figura de Nizhinskii
Argumento
Le Pavillón d'Armide é unha homenaxe ao século XVIII francés. Durante unha treboada, o vizconde de Beaugency refuxiouse nun misterioso castelo. Pasa a noite nunha estancia na que é extrañamente atraído por un tapiz de Armida. Queda durmido e soña que está namorado dela, e cando pola mañá esperta e volve á realidade, descobre que sostén unha folla de Armida nas súas mans.
Estrutura
O ballet de Tcherepnin está formado polos seguintes números:
A variación que figura co número 7 non está incluído no Grand pas de Paquita.
Xosé Manuel Pereiro
Xosé Manuel Pereiro Sánchez, nado en Monforte de Lemos en 1956, é un xornalista galego.
Traxectoria
Licenciado en Ciencias da Información pola Universidade de Complutense, en 1975 funda a Revista Loia, xunto a outros universitarios galegos afincados en Madrid: Antón Patiño, Manuel Rivas e o seu irmán Lois Pereiro. Un fanzine con contidos culturais asociados á contracultura underground, nun tempo de moitos cambios políticos, de experimentación e de procura de novos vieiros de expresión. Anos despois, participará na creación da publicación cultural, alternativa, crítica e irónica, “La Naval” (1986-87), auténtico manifesto da “movida atlántica” que aglutinaba a todos os militantes dese “atlantismo”, dende Miguelanxo Prado, ao poeta Lois Pereiro e colaboradores como Diego A. Manrique ou José Manuel Costa. Tempos cando Galicia emerxe coma referente de transgresión e modernidade, atraendo todas as miradas e provocando fascinación. Rexurdimento cultural auspiciado polo cambio político materializado nunha nacente autonomía, co seu Estatuto, e na televisión pública galega. Actividades que Xose Manuel compaxina coa de letrista e cantante do grupo de rock Radio Océano. Fundou e dirixiu a Revista Bravú, editada por Edicións Xerais na década de 1990, e no comité de redacción estaba xente como Manuel Rivas ou Manu Chao. Destacou como revista de contidos alternativos cunha mirada satírica sobre a realidade do país e nela escribiron persoeiros das artes relacionados co movemento homónimo, maiormente musical, chamado bravú. Entre estes Xurxo Borrazás, Gonzalo Navaza, Suso de Toro, Xurxo Souto, Fran Alonso ou Santiago Jaureguízar. Tamén foi coeditor do portal bravu.net.
Comezou a súa traxectoria profesional en 1981 escribindo nos xornais galegos Faro de Vigo e La Voz de Galicia. Tamén foi desde 1985 correspondente do diario El País. Compaxinou a prensa coa radio (Radio Nacional e Ondas Galicia-SER), e coa televisión. Foi guionista e director de programas de televisión na TVG (O veciño do xoves, o primeiro programa de Xosé Ramón Gayoso, 1987) e TVE (Canal 13 (1988), Composteláns (1989) e ¡Que Serán? (1999). Foi redactor de informativos de TVE entre 1988 e 2008. Xosé Manuel Pereiro foi Decano do Colexio Profesional de Xornalistas de Galicia dende o ano 2008 ata 2016, e hoxe en día é o seu Vicedecano. Na actualidade escribe en La Opinión de A Coruña e CTXT e colabora ocasionalmente en medios como Público, Tinta Libre.  Dirixe con Manuel Rivas a revista Luzes, que ambos fundaron en 2013. Escrita en galego, con máis de cen páxinas e unha tirada mensual, destaca no eido cultural polas súas reportaxes en profundidade e entrevistas sen presas.
Entre as súas obras escritas podemos destacar o seu primeiro libro, Si home si (2001), onde recolle unha serie de artigos xornalísticos publicados en La Opinión da Coruña. "Textos narrativos vibrantes, directos, intelixentes, e sobre todo divertidos. Unhas auténticas radiografías do noso tempo que desvelan o que subxace ás noticias do día a día e analizan a súa repercusión na nosa sociedade, dende os cambios dos nosos costumes e forma de vida ata a complexidade da situación política nacional e internacional. É un exercicio dun xornalismo rabudo, que desmonta as falacias de calquera poder ou do comunmente establecido e provoca a reflexión... e o sorriso", segundo a presentación que fai Manuel Bragado da súa edición en libro. En 2011, xunto cuns vinte autores galegos, publican ''A Praza é Nosa. Quen constrúe a Democracia?'' Obra para a reflexión sobre as orixes, composición, causas e consecuencias do movemento 15M, co obxectivo de contribuír a enriquecer o debate sobre tan importante movemento cidadán e procurar respostas que poidan axudar a construír unha democracia comprometida co ben común, a solidariedade, a liberdade e a xustiza. Tempo despois, publica a obra ''Prestige. Tal como foi, tal como fomos (2014),'' onde narra, con humor, a catástrofe empezando polo momento no que se recibiu o aviso de emerxencia no Centro de Salvamento Marítimo de Fisterra ata os acontecementos posteriores. Segundo o autor, o Prestige foi unha “traxedia” que deu a oportunidade para demostrar a dignidade da sociedade galega. miniatura|300px|Pereiro (dereita), con Xaime Leiro (esquerda), na presentación do premio [[José Couso de xornalismo concedido a Jordi Évole (centro) no 2015.]]
José Creo Liste
José Creo Liste, nado en 1884 e finado na Coruña o 2 de xuño de 1920, foi un sindicalista galego.