cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gran Premio do Reino Unido de 2016
O Gran Premio do Reino Unido de 2016 (coñecido oficialmente como o 2016 Formula 1 British Grand Prix) foi unha carreira de Fórmula 1 que se celebrou o 10 de xullo de 2016, no Circuíto de Silverstone, Northamptonshire e Buckinghamshire, Inglaterra, Reino Unido. A carreira foi a décima rolda da tempada de Fórmula 1, a septuaxésima primeira (71ª) edición do Gran Premio do Reino Unido, e a quincuaxésimo segunda (52ª) vez que a carreira disputouse no Circuíto de Silverstone.
O piloto de Mercedes Nico Rosberg entra na rolda cunha vantaxe de once puntos sobre o seu compañeiro de equipo Lewis Hamilton no campionato de pilotos. Mercedes ten unha vantaxe de cento tres puntos sobre Ferrari no Campionato de Construtores.
Pneumáticos
Pirelli fornecera aos equipos cos pneumáticos de composto duros, medios e brandos, os tres compostos máis duros dispoñibles, para a carreira..
Xestión dos pilotos de Mercedes
A raíz da colisión entre Lewis Hamilton e Nico Rosberg na última volta do Gran Premio de Austria, Mercedes introduciu unha nova política de xestión dos pilotos, ditando os termos en que Hamilton e Rosberg poderan competir entre si e as sancións no caso de altercados na pista.
Pementa de Caiena
A pementa de Caiena ou simplemente caiena (chamada así pola cidade de Cayenne, da Güiana Francesa) é un condimento preparado a partir do chile (froitos dunha ou varias especies de Capsicum, as pementeiras, ) desecado e moído, que se emprega como condimento e que adoita comercializarse en po. Ten un común sabor picante —debido a compostos químicos distintos— coas sementes da especie Piper nigrum, chamada con propiedade pementa, negra, verde ou branca, pero carece por completo de relación algunha con ela, xa que é unha especie diferente.
Gran Premio do Reino Unido de 2016
Proba posterior á carreira
O circuíto será o anfitrión da segunda proba a metade de tempada do ano logo da carreira. Santino Ferrucci e Nikita Mazepin farán as súas primeiras aparicións con Haas e Force India, respetivamente, mentres que Pierre Gasly pilotara para Red Bull Racing. Sauber, unha vez máis non participara na segunda proba, xa perdeu a primeira proba en España. A razón detrás desta decisión foi resumida como o de "ter en conta a rendibilidade," xa que o equipo non tiña ningúns compoñentes novos que probar.
Pementa de Caiena
miniatura|250px|Pementa de Caiena moída en groso.
Aeroporto Internacional de Osaca
O Aeroporto Internacional de Osaca (大阪国際空港 Ōsaka Kokusai Kūkō) (IATA: ITM, ICAO: RJOO) ou Aeroporto Internacional de Osaca-Itami é o principal aeroporto doméstico da rexión xaponesa de Kansai, que inclúe as grandes cidades de Osaca, Quioto e Kobe. Está clasificado como un aeroporto de primeira clase.
Adoita a chamarse Aeroporto de Itami (伊丹空港 Itami Kūkō) debido a que a meirande parte do mesmo está situado en Itami, na prefectura de Hyōgo. O complexo da terminal está localizado en Toyonaka, na prefectura de Osaca, e o único acceso dende o lado de Itami é a través dun longo túnel que pasa por debaixo da pista de aterraxe e da plataforma. Unha parte da propiedade do aeroporto é de Ikeda, Osaca.
Pementa de Caiena
miniatura|left|[[Capsicum frutescens]]
Gran Premio do Reino Unido de 2016
Práctica libre
Polo regulamento da tempada, disputáronse dúas sesións de adestramentos de 90 minutos o venres e outra sesión de 60 minutos antes da cualificación do sábado. Lewis Hamilton foi o máis rápido na primeira sesión de adestramentos na mañá do venres, marcando un tempo de 1:31.654, menos dunha décima de segundo por diante do seu compañeiro de equipo Nico Rosberg. Logo de axustar os seus tempos rápidos, os pilotos de Mercedes chegaron a completar quendas longas a rendemento en carreira de proba cos compostos de pneumáticos máis duros. Nico Hülkenberg e Sebastian Vettel en terceiro e cuarto foron os únicos pilotos que establecen un tempo de menos dun segundo dos Mercedes. Charles Leclerc tivo o seu primeiro contacto na práctica co Haas, asumindo o control do coche de Esteban Gutiérrez. foi unha décima de segundo máis rápido que o outro piloto de probas, Esteban Ocon, quen se fixo cargo do Renault RS16 de Kevin Magnussen. Vettel fixo unha proba cunha versión actualizada do sistema "halo" de Ferrari deseñado para mellorar a protección da cabeza do piloto dentro da cabina. Describiu o dispositivo como "non é xenial", lamentando que "quita un pouco de visibilidade".
Pementa de Caiena
O proído que produce a pementa de Caiena débese a varios alcaloides, a capsaicina (8-metil-N-vanillil-6-nonenamida, C18H27NO3) e outros compostos semellantess, que estimulan os receptores de calor e dor da epiderme, provocando así unha irrigación sanguínea máis intensa. En resposta á irritación, o cerebro segrega endorfinas, un opiáceo natural que provoca unha sensación de benestar e satisfacción. Estudos científicos comprobaron que este condimento é un analxésico natural, tendo eficacia comprobada na redución da dor. A capsaicina ten tamén efectos sialagóxicos, é dicir, estimula a secreción de saliva, o que facilita a dixestión.
Aeroporto Internacional de Osaca
A pesar da súa designación de "internacional", o seu tráfico de pasaxeiros é totalmente doméstico. O Aeroporto Internacional de Kansai (a 43 quilómetros) fíxose cargo dos voos internacionais de Osaca en 1994 e compite con el polo tráfico doméstico. Osaca tamén compite co Aeroporto de Kobe (a 26 km), un pequeno aeroporto doméstico aberto en 2006, aínda que ese ano o aeroporto foi o máis usado da rexión e o 3º do Xapón.
Pementa de Caiena
A diferente proporción dos capsaicinoides nas distintas especies de pementos é a responsable dos distintos efectos que provocan. Os alcaloides prodúcense nas glándulas que se atopan xunto ao pedúnculo do froito, e concéntranse nas membranas internas e as sementes; as moeduras que empregan estas últimas son máis fortes, o que son as realizadas só a base da polpa. A pementa de Caiena tamén é unha fonte importante de vitamina C, aínda que o seu efecto é ínfimo nas doses nas que se consome habitualmente.
Aeroporto Internacional de Osaca
Durante o ano 2010 o aeroporto tivo un movemento de 62 293 avións (procedentes de 32 cidades). O número total de pasaxeiros foi de 14 193 277, e o volume de carga de 125 736 toneladas métricas.
Gran Premio do Reino Unido de 2016
Práctica libre
Hamilton foi o máis rápido na segunda sesión de adestramentos o venres pola tarde, mentres que Rosberg non puido participar debido a unha fuga de auga no seu coche. O tempo de Hamilton de 1:31.660 foi máis de tres décimas de segundo máis rápido que o do segundo clasificado Daniel Ricciardo. O seu compañeiro en Red Bull o piloto Max Verstappen foi terceiro, por diante de Vettel, todo dentro dun segundo do mellor tempo. Ferrari dividiu a súa estratexia na práctica, con Kimi Räikkönen montando o pneumático de composto duro no inicio da sesión, mentres que Vettel utilizou o composto medio máis brando, antes de que ambos cambiaron aos pneumáticos brandos. Na súa carreira de casa, McLaren tivo unha sesión mixta. Mentres Fernando Alonso fixo un bo sexto posto, o seu compañeiro de equipo Jenson Button tivo que entrar ao taller dúas veces, para finalmente establecer o noveno mellor tempo. Daniil Kvyat foi 13º, pero danou o seu alerón dianteiro cando se foi encima dun bordo na curva do Club.
Pementa de Caiena
A cociña asiática, en especial a indonesia, a tailandesa e a hindú, adoptaron axiña a pementa de Caiena tras a súa introdución polos europeos.
Gran Premio do Reino Unido de 2016
Práctica libre
Lewis Hamilton fixo táboa rasa dos tempos máis rápidos na práctica da mañá do sábado, marcando un tempo de 1:30.904, de novo a menos dunha décima de segundo por diante de Rosberg. A sesión iniciouse en condicións de mollado logo dunha chaparrada trinta minutos antes do inicio da sesión. Que se interrompeu a 22 minutos para o final, logo de que Marcus Ericsson estrelarase fortemente na saída da curva Stowe. Cos coches fóra da pista, iniciáronse os traballos de reparación nas barreiras, quedando só cinco minutos de carreira cando se reiniciou a práctica. A continuación os pilotos, estableceron os seus tempos máis rápidos da sesión. Unha vez máis, foron os pilotos de Red Bull os máis próximos aos Mercedes, con Ricciardo por diante de Verstappen en terceiro lugar, a medio segundo do tempo de Hamilton. Ericsson foi enviado ao hospital para facer probas logo do seu accidente e recibiu unha penalización de cinco posición por cambiar a súa caixa de cambios. Vettel recibiu a mesma penalización logo de cambiar a súa caixa de cambios.
Pementa de Caiena
Aínda que as doses contidas na pementa de Caiena non teñen riscos, a capsaicina provoca irritación, inflamación e incluso lesións por queimadura se se aplica en exceso. En casos extremos, os síntomas poden incluír convulsións, cambras musculares ou similares; estas concentracións empréganse nos sprays de pementa utilizados como arma de autodefensa.
Nicias
Nicias (470 a.C. - 413 a.C.) foi un político e estratego ateniense.
Seu pai era un home rico, e el investiu parte da fortuna herdada nas minas de prata do monte Laurión. Nicias encabezou aos demócratas moderados en Atenas, fronte aos radicais de Cleonte, sucedendo a Pericles á morte deste en 429 a.C. De seguido asinou a paz con Esparta (Paz de Nicias) no 421 a.C., que puña fin de feito á Guerra do Peloponeso.
No ano 415 a.C. xunto con Lámaco e Alcibíades, conduciu a expedición militar ateniense a Sicilia, en resposta a unha petición de axuda dalgunhas cidades sicilianas acosadas por Siracusa. Despois de pedir reforzos á metrópole, a expedición acabou nun completo desastre no 413 a.C., perdendo Nicias a propia vida.
Carracha
miniatura|dereita|Carracha Chámase carracha, carracho, carrapata, carrapato, ou carraza a diversos xéneros de arácnidos hematófagos (aliméntanse de sangue) do filo Arthropoda, Clase Arachnida e orde Ixodida. Encádranse nas familias Ixodidae, Argasidae e Nuttalliellidae.
Gran Premio do Reino Unido de 2016
Carreira
Debido á choiva, pouco antes do inicio da carreira, a carreira comezou detrás do coche de seguridade, con todos os coches montando pneumáticos de choiva. Volveu a entrar na rúa de boxes ao final da volta cinco e a carreira iniciouse correctamente. Mentres que os catro primeiros pilotos quedaron na pista, varios optaron por facer unha parada en boxes para poñer os pneumáticos intermedios. Só unha volta máis tarde, Pascal Wehrlein converteuse na primeira vítima da pista aínda mollada, saíuse da pista e quedou chantado na grava, o que provocou un breve período co coche de seguridade virtual. Durante este tempo, Hamilton e Rosberg cambiaron pneumáticos. O gran beneficiario das primeiras voltas foi Sergio Pérez, que traballara o seu camiño desde a décima posición da grella ata a cuarta, por diante de Ricciardo. Mentres tanto na parte dianteira, Hamilton establecera unha vantaxe de cinco segundos sobre Rosberg, que pronto foi atacado por Verstappen, que estaba funcionando ben cos pneumáticos intermedios. Bottas chegou a facer un trompo na volta 11, perdendo posicións e deixando caerse de novo á 13ª posición. Na volta 16, Sebastian Vettel foi o primeiro piloto en facer o cambio a pneumáticos lisos, mentres que Verstappen moveuse por diante de Rosberg na segunda posición.
Carracha
Este tipo de animais practica o parasitismo (ectoparasitos) unha das relacións interespecíficas que ten lugar entre individuos de distinta especie.
Gran Premio do Reino Unido de 2016
Carreira
A volta 18 viu a máis pilotos cambiando a pneumáticos lisos, incluíndo Räikkönen e Palmer, pero este último soltouse do seu pitbox antes de que un dos pneumáticos fora colocado adecuadamente, o que lle custou tempo e unha penalización dun stop-and-go de dez segundos. Os dous pilotos de Mercedes e Verstappen fixeron a súa respectiva segunda parada en boxes na volta 20, co fin de seguir facendo o mesmo. Na volta 21, Ricciardo moveuse por diante de Pérez na cuarta posición. Un erro de Räikkönen dúas voltas máis tarde fíxolle perder o sexto lugar con Sainz. Fernando Alonso trompeou na volta 25, pero puido continuar, a diferenza de Río Hary, que se retirou tras un trompo unha volta máis tarde. Hamilton conservaba o liderado, pero non sen problemas, xa que así fixo unha pequena excursión fóra da pista, o que imitou Verstappen detrás del. Como resultado, os tres primeiros quedaron máis cerca. Vettel seguía en marcha no extremo posterior das posicións puntuables, superando a Kvyat no noveno lugar na volta 29.
Nico Rosberg comezou a pechar a Verstappen polo segundo lugar, intentando adiantalo a partir da volta 33 para logralo na volta 38. Mentres tanto, Vettel foi sancionado por forzar a Felipe Massa a saírse da pista cando o adiantou no oitavo lugar, foi penalizado con cinco segundos. Na volta 40, Jolyon Palmer retirouse na rúa de boxes. Mentres Rosberg inicialmente acercábase a Hamilton, pero este último comezou a mellorar os seus tempos de volta cara ao final da carreira. Raikkonen recuperou a quinta posición a expensas de Pérez, Rosberg reportou problemas coa súa caixa de cambios na radio do equipo. O seu equipo díxolle que evitara o uso da sétima marcha, logo do cal foi capaz de consolidar a súa pequena vantaxe sobre Verstappen, que se acercara debido ao seu problema. Hamilton non resultou afectado por isto e cruzou a liña de meta para tomar a vitoria, 6´9 segundos por diante de Rosberg. Foi o primeiro piloto en gañar o Gran Premio do Reino Unido tres veces seguidas. Foi a vitoria 47 da súa carreira.
Carracha
As carrachas atópanse a miúdo na herba alta, onde esperan no extremo dunha folla para tentar engancharse a calquera animal ou persoa que pase. Unha idea falsa moi común é pensar que a carracha é capaz de saltar da planta ao hóspede, pero o único método de transmisión é o contacto físico.
A carracha termina caendo do animal cando se enche, pero isto pode tardar varios días. Na súa boca, as carrachas teñen unha estrutura que lles permite engancharse firmemente ao lugar do que están a chuchar sangue.
Ciclo biolóxico
As carrachas poden precisar ata 3 hospedeiros ao longo da súa vida. Na península ibérica a maioría das especies precisan de 3.
As carrachas detectan ao seu hospedeiro a través das correntes de aire, o dióxido de carbono liberado, as modificacións de luminosidade, pola calor que desprende e polo ácido butírico. As carrachas buscan zonas corporais coma cara, orellas, colo, axilas ou rexión inguinal pois son zonas de difícil acceso para o seu hospedeiro e proporcionan protección fronte a condicións adversas.
As femias adultas unha vez repletas de sangue despréndense e poden poñer milleiros de ovos. As larvas deben alimentarse antes de pasar a seguinte fase, ata converterse novamente en adultos se se alimentarán para reproducirse.
Extracción do carracho
Cando se detecta unha carracha debe retirarse o antes posible pero sen precipitación.
É importante non utilizar métodos tradicionais como o alcohol, aceite, vaselina, petroleo... porque o seu xeito de actuar é crear unha película que impide a respiración da carracha e isto acelera a regurxitación do sangue, aumentando a probabilidade de que a carracha transmita algunha enfermidade.
Tampouco é recomendable tirar cos dedos esmagando o seu corpo ou queimar pois no caso de que o carracho sexa portador de patóxenos pode inoculalos. Ademais tirar dunha carracha á forza pode facer que partes da carracha se desprendan e queden na trabadura, a miúdo o aparello bucal enteiro, o cal pode producir infeccións.
Para extraer a carracha pódense utilizar unhas pinzas de metal, de punta estreita, a ser posible curvas, para que dean xeito para suxeitar a carracha o máis preto posible da pel, evitando esmagala. Despois realizaremos unha tracción continua e lenta, podendo levarnos esta operación case un minuto. Non se debe facer excesiva forza, facelo en perpendicular e non retorcela. A continuación débese aplicar un antiséptico, lavar as mans e anotar a data e a zona da picadura e estar atentos a aparición de síntomas como : No caso de aparecer algún destes síntomas ou non conseguir extraer a carracha enteira débese acudir aos servizos de saúde.
Transmisión de enfermidades
Aínda que a maioría das picaduras de carracha son inofensivas, ás veces poden transmitir enfermidades se está infectada cun axente patóxeno (bacterias, virus rickettsias e protozoos). A transmisión de xermes patóxenos realízase a través da saliva unha vez perforada a pel ou a través dos produtos de refugallo e líquidos excretados.
• A borreliose de Lyme, causada pola Borrelia burgdorferi, transmítese fundamentalmente pola Ixodes ricinus. Esta enfermidade causa artrite, trastornos do corazón e do sistema nervioso como encefalite ou meninxite. Esta enfermidade considérase enfermidade profesional en persoas gandeiras.
• A febre exantemática mediterránea (ou botonosa mediterránea), causada pola bacteria Rickettsia conorii, transmítese fundamentalmente pola carracha do can Riphicephalus sanguineus.
• A encefalite centroeuropea, causada por un arbovirus, non se dá en Galicia. Pero actualmente ten importancia no caso daquelas persoas que viaxen a países do centro e do leste de Europa ou a Rusia e que vaian estar ou traballar en zonas onde poida haber carrachas; a estas persoas recoméndaselles que se vacinen.
A época de maior risco para as picaduras das carrachas e contraer algunha destas enfermidades é nos meses cálidos de primavera a outono.
As enfermidades que transmiten aos animais :
Ano cero
O ano cero é inexistente tanto no calendario gregoriano coma no xuliano, dado que o ano 1 a.C. precede inmediatamente ao 1 d.C.
Orixe da situación actual
Os historiadores adoptaron esta convención, que fora proposta por Beda no ano 731 na Historia ecclesiastica gentis Anglorum ("Historia eclesiastica do pobo inglés"). Beda non usou o cero porque os anos non se contan desde 0 senón a partir do 1. Coñecía ben o número cero, porque foi a primeira epacta do ciclo de 19 anos utilizada para calcular a data da Pascua, tal e como explicou no seu De temporum ratione ("Acerca do cálculo do tempo", 725). A palabra latina nullae, que significa 'nada', utilizouse para nomear esta epacta, mentres que o resto foron numeradas con números romanos.
O ano cero é un concepto delimitador, non aglutinador.
Uso ordinal nas unidades de tempo
O sistema de numeración das unidades de tempo é ordinal, non cardinal. Cando contamos as horas, os días, as semanas ou os séculos, estamos a usar ordinais. En efecto, cal sería o día cero da semana ou a semana cero do mes? Nunha lista ordenada, non hai cero; hai primeiro, segundo, terceiro etc. O tempo é un concepto esencialmente secuencial e, por tanto, ordenado. Cando falamos da hora 0, entendemos que é o momento no que empeza a primeira hora do día (mais non dura 60 minutos). Do mesmo xeito, o día 0 é o momento en que empeza o primeiro día dun período (mais non dura 24 horas) e o ano 0 é o momento en que empeza o primeiro ano dunha época (mais non dura 365 días).
Calendario xuliano proléptico: pros e contras
O ano cero foi introducido polos astrónomos para normalizar a cronoloxía atendendo aos seus propios criterios e o calendario que o emprega denomínase Calendario xuliano proléptico. Esta decisión implicou un desfase no anos anteriores: de modo que o ano 0 sería o ano actual 1 a.C., o ano 1 a.C. sería o ano actual 2 a.C. etc. Porén existen diversas razóns a favor ou en contra para o seu uso.
Razóns a prol
A razón pola que se defende o uso do ano 0 é que facilita os cálculos do mesmo xeito que en calquera sistema de medida como o sistema métrico. Unha persoa nada no ano 3, tivo 1 ano no 4; pode calcularse cunha simple resta: 4 - 3 = 1 (ano maior menos ano menor). Do mesmo xeito, unha persoa nada no ano 3 a.C., tivo 1 ano no 2 a.C.; pode calcularse tamén cunha simple resta considerando os anos AEC como números negativos (neste caso, debe terse en conta que -2 > -3): -2 - (-3) = 1. Co actual sistema de numeración, unha persoa nada no ano 1 a.C., tivo 1 ano no 1; mais non pode calcularse cunha simple resta: 1 - (-1) = 2.
Razóns en contra
As razóns polas que se defende a conservación do sistema actual son evitar a posíbel confusión coas datas históricas a.C. nas numerosas obras publicadas até hoxe así como a incoherencia que provocaría coas outras unidades temporais antes citadas que obrigaría a ter tamén a hora 0, o día 0 da semana, o século 0 etc. Resulta máis fácil considerar que estamos a empregar un sistema ordinal de numeración. De feito, ao dicir "no século V" (no século quinto), estamos a utilizar o ordinal.
Alquézar
Alquézar é un concello de Aragón que está situado na comarca de Somontano de Barbastro, pertencente á provincia de Huesca.
Vila medieval
A vila de Alquézar está declarada Conxunto Histórico Artístico. O seu trazado é de orixe medieval; aínda que a maior parte da vila foi renovada a partir do século XVI, momento no que se xestou o modelo da casa tradicional de Somontano. Estas casas están construídas cos materiais propios do terreo: pedra, ladrillo e tapias.
A vila posúa unha praza maior chamada Mosén Rafael Ayerbe. Trátase dunha praza con pórticos, con arcos de medio punto e outros alintelados. Antigamente aquí vendían os seus produtos os artesáns e comerciantes da zona.
O Castelo e Colexiata Santa María A Maior
No punto de maior altitude da vila atópase o Castelo de Alquézar. A construción desta fortaleza musulmá comezou a principios do século IX por orde de Jalaf-ibn-Rasid. Este castelo deu nome a vila a través da palabra de orixe  árabe "Al Qasr". Trala conquista cristiá (1067) favoreceuse a repoboación e a vila estendeuse fóra do recinto amurallado.
A Colexiata de Santa María a Maior consta de diversos elementos de grande importancia artística. O Atrio está decorado con motivos do Xénese (século XII) e está integrado dentro do claustro (século XIV). Este foi decorado con pinturas murais (ssXIV-XVIII), namentres a porta que da acceso á Capela de Santa Ana reflicte o crisol de culturas do século XVI. A capela está decorada con elementos góticos, mudéxares e renacentistas. Por último salientar o retablo maior de orixe renacentista (século XVI) e na cápela dos Lecina (Barroco, século XVII) atópase un Cristo de tamaño case natural.
Museo Etnolóxico Casa Fabián
O Museo inaugurouse en xullo de 1994. Fabián e Carlos Castillo Seas reuniron tódalas pezas que compoñen o museo, co gallo de mostrar ás xeracións actuais como era a vida dos nosos devanceiros. O museo está dentro dunha casa do século XVII (patio, cociña, alcobas, bodegas, cortellos) é fai un percorrido polas formas de vida dos habitantes da comarca de Somontano ata mediados do século XX. A peza máis salientable é un muíño medieval de aceite escavado na rocha.
Actividades económicas
Os atractivos culturais céntranse na arte rupestre que se pode observar nos seus diferentes estilos (paleolítico, levantino e esquemático) ó longo do coñecido Parque Cultural do Río Vero. Polos seus valores a UNESCO declarou os sitios arqueolóxicos Patrimonio Mundial e tamén foi declarado Itinerario Cultural Europeo polo Consello de Europa.
Juan Antonio Suárez Picallo
Juan Antonio Suárez Picallo, tamén coñecido como Xohán Antón Suárez Picallo, nado en Veloi (Sada) en 1907 e finado en Veigue o 12 de agosto de 1936, foi un dirixente do Partido Galeguista nas Mariñas, agrarista e xornalista sadense.
Traxectoria
Foi o sétimo fillo dun matrimonio humilde, irmán de Ramón, 11 anos maior ca el, posteriormente Deputado nas Cortes da Segunda República, quen só tardaría cinco en deixar a casa petrucial camiño das Américas.
A primeira noticia sobre a súa participación política é de man do seu irmán no 1926:
''“Unha das cousas que máis me encheu de ledicia o meu esprito ao chegar a miña vila natal, a Sada dos meus amores, foi saber que n’ela habia unha xuntanza nazonalista de rapaces cuásique todos menores de 20 anos. E ainda mais, cando soupen que un hirman meu, que tiña dous anos cando deixei o fogar paterno, formaba parte d’ela.” '' miniatura|175px|O Mariscal de [[Ramón Cabanillas e Antonio Villar Ponte.]] A devandita agrupación denominábase, segundo Ramón Suárez Picallo, Mareiras: Xuntaza nazonalista dos rapaces mariñeiros de Sada, e tiña o seu local ao pé das ruínas do castelo de Corbeiroa. Aínda que non sabemos canto hai de verídico neste relato, quedounos a constancia desa primeira aproximación de Antón ao galeguismo. É precisamente nese ano cando Antón Villar Ponte e Ánxel Casal lle regalan unha edición de O Mariscal que, como máis tarde recoñecería, tería influído decisivamente na súa traxectoria posterior.
É por este tempo, concretamente no 1935, cando se artella, baixo a influencia de Ramón Suárez Picallo, o Grupo Local do Partido Galeguista en Sada, se ben xa existían elementos recoñecidos coma tal desde a propia fundación do Partido. A Presidencia recaerá no exalcalde republicano Justo Rodríguez Pérez, sendo Antón Suárez Picallo o Vicepresidente. En marzo do ano seguinte créase a Comarcal de Sada, ficando nomeado Antón correspondente informativo d'A Nosa Terra. Dous meses despois, o órgano informativo do PG publica o Programa electoral do Grupo de Sada, no que teñen un peso singular as cuestións agrarias, advertíndose nel a pluma de Antón. En xullo fórmase unha Alianza de Esquerdas en Sada, co obxectivo de loitar “contra a reaición, fascio, guerra e pol-a conquista de unha amnistía para os presos políticos e sociaes”. Intégrana, ademais do propio PG, Izquierda Republicana, Unión Republicana e as agrupacións sindicais. O seu Secretario Xeral será, unha vez máis, Antón Suárez Picallo. No ámbito galego, estará presente en todas as Asembleas Xerais e xuntanzas do Consello Nacional do PG en Calidade de Conselleiro Comarcal do Partido nas Mariñas de Sada.
En xullo dese 1935, nace en Sada o Ateneo de Cultura Política y Social, que reúne novamente a representantes de todo o abano esquerdista, e terá a Antón por Presidente e máximo dinamizador. Polo seu local desfilarán oradores coma Ramón Otero Pedrayo, Plácido R. Castro, José Pubul, Nicandro Golán, Alejo Candocci, Rafael Fernández Casas etc., e organizaranse faladoiros de traballadores, dispoñendo para eles unha biblioteca. Na súa visita a Sada, Otero Pedrayo, que convocou unha inxente multitude, definía a Antón coma “símbolo dunha Galicia nova cada vez máis próxima”. Esta empresa cultural acompañaría coas súas colaboracións n'A Nosa Terra e El Pueblo Gallego, xornais nos que deixou escritos numerosos artigos.
A finais do 1935, coa quebra do goberno das dereitas e a convocatoria de eleccións, reavívanse, con máis forza, os movementos políticos. Daquela Alianza de Esquerdas artéllase a Fronte Popular, con Antón á cabeza do seu Comité Electoral (o que non deixa de ser ilustrativo da forte presenza do PG en Sada, xa que o normal era que estas candidaturas estivesen presididas por republicanos). As eleccións de febreiro e o plebiscito do Estatuto concentrarán, nos derradeiros meses da República, a súa actividade. Participará, tanto nun caso coma noutro, en numerosos mitins e eventos, destacando a súa intervención na inauguración do edificio da Senra, sede da Asociación Bergondo y sus Contornos, destinada a escola que xa nunca se chegaría a utilizar como tal.
A Guerra Civil
Tras a sublevación militar, os falanxistas entran en Sada o 23 de xullo do 1936. Recíbeos Antón Suárez Picallo, que utiliza a dialéctica para expor os seus principios e o seu rexeitamento do golpe. Un falanxista tira da pistola, mais a multitude reacciona, golpeándoos e prendéndoos no Pósito Marítimo. Ese mesmo día chegan máis efectivos de Betanzos que toman a vila sen dificultade. Cada quen foxe por onde pode. Antón Suárez Picallo agóchase en Meirás na compaña dos sindicalistas Antonio Carballeira Muñiz, Manuel Prego Chas e José Mosquera Rey e do dirixente comunista Gumersindo Montero. Posteriormente parten a pé cara á Coruña os tres primeiros, agochándose nunha casa da Agra do Orzán. Ao pouco, Antón vai visitar a unha tía súa ao hospital, sendo delatado por outro sobriño da muller, veciño de Sada de Arriba, que deu aviso aos falanxistas. A noite do 11 para o 12 de agosto son detidos e, tras padeceren brutais torturas, asasinados. Os seus cadáveres apareceron o día 12 no monte de Abeleiras, na parroquia de Veigue.
Análise real
Conceptos básicos
Os textos de cálculo avanzado normalmente comezan cunha introdución ás demostracións matemáticas e á teoría de conxuntos. Tras isto defínense os números reais axiomaticamente, ou se se constrúen con sucesións de Cauchy ou como cortes de Dedekind de números racionais. Despois, fan unha investigación das propiedades dos números reais, sendo unha das máis importantes a desigualdade triangular.
Sucesións e series
Tras definir os números reais, investíganse as sucesións de números reais e a súa converxencia, un concepto central na análise, a través dos límites de sucesións ou puntos de acumulación de conxuntos. Posteriormente estúdanse as series, como as series alternadas e as series de potencias.
Estúdase, para comezar a desenvolver conceptos topolóxicos elementais, varios tipos de subconxuntos dos números reais: conxuntos abertos, conxuntos pechados, espazos compactos, conxuntos conexos etc. A partir de aí estúdanse o teorema de Bolzano-Weierstrass e o de Heine-Borel.
Funcións continuas
A continuación estúdanse as funcións de variable real e defínese o concepto de función continua a partir da definición épsilon-delta do límite dunha función. Entre as propiedades dunha función continua definida nun intervalo destacan os teoremas coñecidos como o teorema de Bolzano, o teorema do valor intermedio e o teorema de Weierstrass.
Derivación ou diferenciación
Neste momento pódese definir a derivada dunha función como un límite, e pódense demostrar rigorosamente os teoremas importantes sobre a derivación como o teorema de Rolle ou o teorema do valor medio. Constrúense as series de Taylor e calcúlanse as series de Maclaurin das funcións exponencial e das funcións trigonométricas.
É importante destacar que tamén se estudan as funcións de varias variables así como as súas derivadas que son as derivadas parciais. É moi importante estudar o teorema da función inversa e o teorema da función implícita, tanto como as funcións de Morse.
Integración
Coa teoría da integración pódense demostrar varios teoremas, no caso da integración de Riemann ou de Lebesgue, como o teorema de Fubini, pero dun modo máis importante o teorema fundamental do cálculo.
Regreso aos conceptos básicos
Tras facer isto, é útil regresar aos conceptos de continuidade e converxencia, e estudalos nun contexto máis abstracto, en preparación para estudar os espazos de funcións, na análise funcional ou en campos máis especializados como a análise complexa.
Fry (Futurama)
Philip J. Fry, tamén coñecido simplemente como Fry, é un personaxe ficticio e o protagonista de Futurama, unha serie de animación para televisión creada por Matt Groening e David X. Cohen. Na versión orixinal a súa voz pona Billy West.
Historia
Fry é un rapaz inmaturo que traballaba coma repartidor de pizza que foi conxelado na madrugada do día de Aninovo de 2000 antes da fin das badaladas, despertando durante o Fin de Ano de 2999. Obtén un emprego coma repartidor en Planet Express, unha empresa propiedade do seu familiar máis achegado, o profesor Hubert Farnsworth. Está namorado de Leela dende o primeiro episodio, sendo ademais, como consecuencia de certas medidas que toma no episodio "Roswell que remata ben", o seu propio avó.
Rally San Froilán de 1999
O Rally San Froilán de 1999 foi a 21ª edición de dito rally e a quinta proba da tempada 1999 do Campionato de Galicia de Rally. Celebrouse o 4 de setembro de 1999 e o vencedor foi Germán Castrillón, sobre un Mitsubishi Lancer Evo IV e con Estrella Castrillón como copiloto.
Sergio Vallejo foi o dominador do rally dende o primeiro treito ata que a rotura da correa de distribución do seu Citroën Saxo no último treito deixou vía libre para o triunfo de Castrillón.
Sants-Badal
thumb|250px|Rambla de Badal Sants-Badal é un barrio do distrito de Sants-Montjuïc da cidade de Barcelona, situado entre a Riera Blanca (fronteira barcelonesa con l'Hospitalet de Llobregat), a avenida Madrid e a rambla de Badal, rúa da que adopta o seu nome.
Malia esta nova categoría administrativa, Badal mantén fortes lazos sociais e veciñais co resto de barrios que historicamente formaron o municipio de Santa Maria de Sants, agregado a Barcelona en 1897.
Mongol (filme)
Mongol (en lingua rusa Монгол) é un filme dirixido por Sergei Bodrov que foi estreado no 2007. O filme está baseado na vida de Temüjin, o khan mongol que máis tarde sería coñecido como Xenxis Kan. Os actores Tadanobu Asano, Sun Honglei e Khulan Chuluun interpretan os papeis principais. Superproducción de corte épico que foi seleccionada por Casaquistán como candidata ó Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 80ª edición dos Oscar.
Sinopse
Vida do lendario e temible Xenxis Kan dende a súa escravitude ata que conquistou a metade do mundo coñecido.
Personaxes
miniatura|190px|dereita|O actor Tadanobu Asano interpreta a Temüjin de adulto.
Herba salgueira
A herba salgueira ou chuchamel (Lonicera periclymenum) é unha especie de rubideira pertencente á familia das caprifoliáceas que gabea e sobe polos salgueiros e outras árbores (de aí o nome vulgar galego). É común en toda Galiza.
Descrición
As flores están dispostas en grupos. Son tubulares, duns 4 ou 5 cm de longo, de cor branca ou amarela e ás veces están lixeiramente tinxidas de vermello. Os froitos son bagas vermellas con varias sementes e son tóxicos.
Florea de maio a agosto e na mesma planta poden verse flores e froitos maduros ao mesmo tempo.
Etimoloxía
O termo Lonicera foi empregado por primeira vez por Linneo no 1753 adaptando ao latín o apelido "Lonitzer", en honor do botánico Adam Lonitzer (1528-1586), médico que exerceu en Frankfurt.
En galego recibe outros nomes vulgares coma: madreselva (var. madresilva), chuchamel (var. zugamel, zugameles, zugos), bigorda, cabrifollo. O nome de chuchamel (nome co que tamén se coñece a planta en inglés) vénlle de que os rapaces arríncanlle a corola e chuchan o seu néctar de sabor a mel, con todo outras especies vexetais reciben este mesmo nome en galego. Non confundir, por exemplo, con Lamium maculatum.
Hábitat e distribución
É orixinaria de Europa, espallándose polo norte dende o sur de Noruega e Suecia. Atópase con bastante frecuencia en bosques e fragas. miniatura|250px|Flores do chuchamel
Subespecies
Existen dúas subespecies. A Lonicera periclymenum subsp. periclymenun, con follas case sen peluxe; e a Lonicera periclymenum subsp. hispanica, máis abundante e con follas con peluxes evidentes na face anversa.
Provincia de Agrigento
Limita polo oeste coa provincia de Trapani, polo norte coa provincia de Palermo e polo nordeste coa provincia de Caltanissetta. Alén da capital, as cidades máis importantes son Sciacca, Canicattì, Favara, Licata e Porto Empedocle.
Xeografía
No termo provincial encóntrase o Lago di Magazzolo e o Lago Arancio, en Sambuca di Sicilia, no pé dos montes Arancio (403 m) e Cirami (516 m). Forman parte do territorio provincial as Illas Pelagie (Illa de Lampedusa, Illa de Linosa e a Illa Lampione), comprendidas no concello de Lampedusa e Linosa. Entre Sambuca de Sicilia e Caltabellota atópase un enclave da provincia de Palermo (San Biagio, pertencente a Bisacquino).
Economía
A provincia de Agrigento é eminentemente agrícola.
Bandeira de Dinamarca
A Dannebrog ou bandeira de Dinamarca consiste dun pano de cor vermella cunha cruz nórdica branca. As bandeiras de Suecia, Noruega, Finlandia e Islandia están baseadas nela. Considéraselle a bandeira nacional oficial máis antiga do mundo.
Historia
miniatura|200px|A Dannebrog no ar A bandeira dinamarquesa é chamada Dannebrog «a bandeira dos dinamarqueses» ou «bandeira vermella». Aparece documentada nun texto dinamarqués do ano 1478 e nunha obra holandesa datada cen anos antes. Neste libro, un tratado de heráldica holandés, (Gelre), de 1370-1386, aparece a representación dunha bandeira vermella cunha cruz branca entre as armas reais do rei Valdemar IV Atterdag.
Segundo unha lenda relatada na crónica danesa de Christiern Pedersen cara ao ano 1520, segundo o franciscano Peder Olsen, no ano 1527, Dannebrog baixou do ceo durante unha batalla en Estonia. O franciscano Peder Olsen relaciona o feito cunha batalla que tivo lugar o ano 1219.
A tradición sostén que a bandeira apareceu na área de Lyndanisse o 15 de xuño de 1219. Probablemente, esta lenda xurdiu ao redor do ano 1500 a partir do episodio no que que o rei Hans perdeu a bandeira nunha derrota en Ditmarsken, no norte de Alemaña. Seguramente a perda desta bandeira deu lugar a este relato mítico no que a Dannebrog recuperaríase ao caeres do ceo. O que si está constatado foi que o rei Frederico II de Dinamarca ordenou empregar esta bandeira en 1559 e fíxoa colgar na catedral de Schleswig, na actual Alemaña.
A Orde portuguesa de Cristo, que se constituíu durante unha cruzada contra os musulmáns no ano 1318, empregou unha cruz branca paté, provista dunha orla vermella.
Dende o ano 1591, Cristián IV acuñou unha moeda na que figuraba unha cruz, baseándose nunha usada naquel momento en Portugal. A cruz que aparecía nesta moeda pronto foi considerada como a cruz de Dannebrog. En 1603 engadiuse o aforismo constantiniano, que aparece citado nunha crónica obra de Arild Huitfeldt na que, de novo, se relaciona coa suposta aparición de Constantino e a lenda da caída do ceo da propia Dannebrog.
Aliñamento estrutural
miniatura|300px|dereita|Aliñamento estrutural de [[tiorredoxinas humanas e da mosca Drosophila melanogaster. As proteínas móstranse como fitas, coa proteína humana en vermello e a da mosca en amarelo. Xerado con PDB 3TRX e 1XWC.]]
O resultado dun aliñamento estrutural é unha superposición dos conxuntos de coordenadas atómicas, e unha distancia media cadrática mínima (ou RMSD, de Root Mean Square Deviation, ou desviación da media cadrática) entre as estruturas básicas das proteínas superpostas. A RMSD de estruturas aliñadas indica as diverxencias entre elas. O aliñamento estrutural pode complicarse pola existencia de múltiples dominios proteicos no interior dunha ou máis das estruturas de entrada (input), xa que cambios na orientación relativa dos dominios entre dúas estruturas a aliñar poden esaxerar a RMSD artificialmente.
Datos producidos polo aliñamento estrutural
A información mínima producida por un aliñamento estrutural correcto é un conxunto de coordenadas tridimensionais superpostas para cada estrutura inicial. Nótese que un dos elementos de entrada pode estar fixado como referencia e que, por tanto, as súas coordenadas superpostas non cambiarán. As estruturas encaixadas poden usarse para calcular valores de RMSD mutuos, e outras medidas de similitude estrutural máis sofisticadas como o test de distancia global (GDT, nas súas siglas en inglés, e que é a métrica utilizada en CASP, Critical Assessment of Techniques for Protein Structure Prediction). Un aliñamento estrutural tamén implica un aliñamento de secuencias unidimensional a partir do cal pode calcularse unha secuencia identidade, ou a porcentaxe de residuos que son idénticos entre as estruturas de entrada, como unha medida da proximidade á que se encontran ambas as secuencias.
Tipos de comparacións
Dado que as estruturas das proteínas se compoñen de aminoácidos cuxas cadeas laterais están ligadas por un esqueleto proteico común de enlaces peptídicos, pode utilizarse certo número de posibles subconxuntos dos átomos que conforman unha macromolécula de proteína para producir un aliñamento estrutural e calcular os correspondentes valores RMSD. Cando se aliñan estruturas con secuencias moi diferentes, os átomos da cadea lateral, xeralmente, non se teñen en conta, xa que as súas identidades difiren en moitos dos residuos aliñados. Por esta razón, nos métodos de aliñamento estrutural é común usar por defecto só os átomos do esqueleto incluídos no enlace peptídico. Por simplicidade e eficiencia a miúdo só se consideran as posicións do carbono alfa, xa que o enlace peptídico ten unha conformación planar mínimamente variante. Só cando as estruturas que se van aliñar son moi similares, e mesmo idénticas, é significativo aliñar posicións de átomos da cadea lateral, e nese caso a RMSD reflicte non só a conformación do esqueleto da proteína, senón tamén os estados das rotacións angulares nas cadeas laterais. Outros criterios de comparación que reducen o ruído e favorecen as coincidencias son: tomar en consideración a estrutura secundaria das proteínas, os mapas de contactos nativos ou patróns de interacción entre residuos, medidas do empaquetamento da cadea lateral, e medidas do mantemento dos enlaces de hidróxeno.
Superposición estrutural
A comparación máis sinxela posible entre estruturas de proteínas non intenta aliñar as estruturas de entrada, senón que necesita un aliñamento precalculado como input para determinar que residuos da secuencia deben considerarse para o cálculo da RMSD. A superposición estrutural úsase comunmente para comparar conformacións múltiples da mesma proteína (nese caso non é necesario o aliñamento, xa que a secuencia é a mesma) e para avaliar a calidade dos aliñamentos producidos usando só información das secuencias entre dúas ou máis secuencias de estruturas coñecidas. Este método utiliza tradicionalmente un sinxelo algoritmo de axuste por mínimos cadrados, no que as rotacións e translacións óptimas encóntranse minimizando a suma dos cadrados das distancias entre todas as estruturas da superposición. Máis recentemente, os métodos bayesianos e de máxima verosimilitude incrementaron enormemente a precisión das rotacións, translacións e matrices de covarianza estimadas para a superposición.
Desenvolvéronse algoritmos baseados en rotacións multidimensionais e cuaternións modificados para identificar relacións topolóxicas entre estruturas proteicas sen a necesidade dun aliñamento predeterminado. Tales algoritmos identificaron exitosamente pregamentos canónicos tales como o feixe de catro hélices alfa. O método SuperPose é suficientemente extensible de axustar para rotacións de dominios relativos e outros problemas estruturais.
Complexidade algorítmica
Tanto o enfiado óptimo dunha secuencia dunha proteína nunha estrutura coñecida coma a xeración dun aliñamento múltiple de secuencias óptimo demostraron ser problemas NP-completos. Porén, isto non significa que o problema do aliñamento estrutural sexa NP-completo. Baseándose no argumento de que unha solución óptima verdadeira non é bioloxicamente significativa debido ao erro experimental inherente na determinación da estrutura proteica, desenvolveuse un algoritmo de tempo polinómico aproximado para o aliñamento de estruturas que produce unha familia de solucións "óptimas" dentro dun parámetro de aproximación para unha función de puntuación dada. Non obstante, ao ser o custo computacional para unha proteína globular de n residuos de aminoácidos, o algoritmo é aínda demasiado custoso computacionalmente para que teña un uso práctico. Como consecuencia, non existen algoritmos prácticos que converxan ás soluciones globais do aliñamento dada unha función de puntuación. A maioría dos algoritmos son, por tanto, heurísticos, pero desenvolvéronse algúns que garanten a converxencia a (polo menos) maximizadores locais das funcións de puntuación, e que son prácticos.
Métodos
As técnicas de aliñamento estrutural utilizáronse na comparación de estruturas individuais ou conxuntos de estruturas, e na produción de bases de datos de comparacións "todos contra todos" que miden a diverxencia entre cada par de estruturas presente no Protein Data Bank (PDB). Tales bases de datos úsanse para clasificar proteínas de acordo ao seu pregamento. miniatura|330px|Ilustración dos vectores átomo-a-átomo calculados con SSAP. A partir destes vectores construiríanse unha serie de vectores diferenza (por exemplo, entre (FA) na proteína 1 e (SI) na proteína 2). As dúas secuencias represéntanse sobre as dúas dimensións dunha matriz para formar unha matriz de diferenzas entre as dúas proteínas. Aplícase unha [[programación dinámica (computación)|programación dinámica sobre todas as posibles matrices de diferenzas para construÍr unha serie de traxectorias óptimas de aliñamentos locais, que son sumadas para formar unha matriz resumo sobre a cal se executa unha segunda rolda de programación dinámica.]]
DALI
Un método de aliñamento estrutural común e moi utilizado é DALI (do inglés Distance ALIgnment matrix, ou matriz de aliñamento de distancias), que rompe as estruturas problema en fragmentos de hexapéptidos e calcula unha matriz de distancia avaliando os patróns de contacto entre fragmentos sucesivos. As peculiaridades da estrutura secundaria que implican residuos contiguos na secuencia aparecen na diagonal principal da matriz; outras diagonais na matriz reflicten contactos espaciais entre residuos que non están próximos un ao outro na secuencia. Cando estas diagonais son paralelas á diagonal principal, as características que representan son paralelas; cando son perpendiculares, as súas características son antiparalelas. Esta representación é intensiva en memoria, xa que as características na matriz cadrada son simétricas con respecto á diagonal principal (e, por tanto, redundantes).
Cando as matrices de distancia de dúas proteínas comparten as mesmas ou similares características en aproximadamente as mesmas posicións, pode dicirse que teñen similares pregamentos con bucles de lonxitude similar que conectan os seus elementos de estrutura secundaria. O proceso de aliñamento real de DALI require unha busca de similitude despois de que se construíran as matrices de distancia das dúas proteínas; isto diríxese normalmente por medio dunha serie de submatrices superpostas de tamaño 6x6. As coincidencias nas submatrices reúnense nun aliñamento final realizado cun algoritmo estándar de maximización de puntuación. A versión orixinal de DALI usaba unha simulación polo método de Montecarlo para maximizar unha puntuación de similitude estrutural que é función das distancias entre átomos supostamente correspondentes. En particular, os átomos máis distantes dentro dos elementos característicos vinculados son infraponderados para reducir os efectos do ruído introducido pola mobilidade dos bucles, as torsións das hélices, e outras variacións estruturais menores. Dado que DALI se basea nunha matriz de distancias "todos contra todos", pode considerar a posibilidade de que as características aliñadas estruturalmente poderían aparecer en ordes diferentes dentro das dúas secuencias que se están a comparar.