cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Asquenací
Definición relixiosa
Coa reintegración dos xudeus de todo o mundo en Israel, Norte América e outros lugares, a definición de xudeu asquenací está a cambiar, especialmente fóra do xudaísmo ortodoxo. Na actualidade, moitos sefardís e mizrahi uníronse ós movementos liberais iniciados nun comezo polo xudaísmo asquenací. Nas últimas décadas, as congregacións ás que se uniron absorberon as súas propias tradicións dentro da minhag asquenací. Os rabinos e cantores de movementos non ortodoxos están comezando a estudar en Israel o hebreo litúrxico sefardí en lugar do tradicional asquenací. Así mesmo, as congregacións asquenacís adoptaron melodías sefardís para as súas oracións e cancións tradicionais. Dende mediados do século XX, estase a producir o sincretismo e a fusión das tradicións, o que está a afectar á minhag e ás congregacións relixiosas máis tradicionais.
As novas tendencias do xudaísmo a miúdo transcenden as diferenzas entre os xudeus asquenacís e sefardís. En cidades de Norte América, tendencias sociais como o movemento chavurah ou o xudaísmo pos-denominacional adoitan xuntar a mocidade xudía de distintas orixes étnicas. Recentemente, aumentou o interese en prácticas como a Kabbalah, a cal se practica en moitos casos fóra da yeshiva (institución do xudaísmo ortodoxo en que se estuda a Torah e o Talmud).
Provincia de Nakhon Ratchasima
Nakhon Ratchasima é unha provincia da Tailandia. A súa capital é a cidade de Nakhon Ratchasima.
Distritos
A provincia está subdividida en 26 distritos (amphoes) e 6 subdistritos (king amphoes). Os distritos e subdistritos son á súa vez divididos en 293 comunas (tambons), e estas en 3423 poboados (moobans).
esquerda|miniatura|250px|Distritos da provincia
Auricalcita
A auricalcita é un mineral do grupo dos carbonatos. É un mineral secundario produto de alteración da zona de oxidación dos depósitos de zinc e cobre. Minerais asociados son: rosasita, smithsonita, hemimorfita, hidrocincita, malaquita e azurita.
Foi descrito por primeira vez en 1839 por Bottger, quen denominou ao mineral así polo seu alto contido de cinc e cobre, do grego όρειχαλκος (oricalco). O localización tipo áchase na mina Loktevskoye, no río Loktevka, Rudnyi Altai, Altaiskii Krai, Siberia Occidental, Rusia.
Depósitos
No Estado español aparece en forma follosa en Comillas (Cantabria), na Serra de Aralar e na hidrocincita de Urnieta (Guipúscoa), e en La Unión (Murcia). Nos Picos de Europa podémonos encontrar a variedade buratita.
Domalain
Domalain (en Domalan, e en galó: Domalaen) é unha comuna francesa do departamento de Ille e Vilaine, na Bretaña.
Sestelo, Santa María de Salceda, Salceda de Caselas
Sestelo é un lugar da parroquia de Santa María de Salceda no concello pontevedrés de Salceda de Caselas na comarca de Vigo. Tiña 40 habitantes no ano 2019 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales 18 eran homes e 22 eran mulleres.
Underworld: Rise of the Lycans
Underworld: Rise of the Lycans é un filme estadounidense de acción dirixido por Patrick Tatopoulos que foi estreada no 2009. Terceira entrega da saga Underworld, centrada no conflito existente entre os vampiros e os lobishomes.
Sestelo, Santa María de Salceda, Salceda de Caselas
Topónimo
Segundo Nicandro Ares, Sestelo é unha variante vulgar de Sextullus, diminutivo do antropónimo Sextus.
Outra teoría defende que Sub exstelum de "baixo, ao pé de"; máis a raíz exst- do verbo EXSTO, "elevar; máis o sufixo diminutivo ELLUS, -A, UM. Polo tanto, Sestelo, "lugar baixo unha pequena elevación".
Underworld: Rise of the Lycans
Sinopse
O terceiro filme da saga épica de Underworld retrocede no tempo e conta a orixe do conflito entre os aristocráticos vampiros, coñecidos como os “Death Dealers”, e os salvaxes licántropos, unha nova liña evolutiva dos feroces Lobishomes.
Copa do Xeneralísimo de Rugby 1968-1969
Na tempada 1968-1969 disputouse a 36ª edición da Copa do Xeneralísimo de rugby, o antigo Campionato de España. Participaron dez equipos representativos de catro rexións, repartidos en dous grupos. Os cinco equipos de cada grupo xogaron entre si oito xornadas, quedando dous líderes de grupo que disputaron a final do torneo. A particularidade principal desta edición é que serviu como torneo clasificatorio para a primeira edición da Liga Nacional, que se celebrou na seguinte tempada.
Torneo
En azul, clasificados para a liga 69-70.
Quistiláns, Bugallido, Ames
Quistiláns é un lugar da parroquia de Bugallido no concello coruñés de Ames na comarca de Santiago. Tiña 216 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 103 eran homes e 113 mulleres.
Gran Premio de Alemaña de 1985
miniatura|right|250px|[[Michele Alboreto gañou a carreira co Ferrari.]] miniatura|right|250px|[[Alain Prost rematou segundo, só once segundos detrás.]]
O Gran Premio de Alemaña de Fórmula 1 de (oficialmente o Großer Preis von Deutschland) foi unha carreira de Fórmula 1 que se celebrou en Nürburgring o 4 de agosto de 1985. Foi a novena rolda da tempada de.
Resumo da carreira
Michele Alboreto gañou a carreira, a súa quinta e última vitoria na F1. Este evento foi a primeira ocasión en que foi utilizada unha cámara a bordo nunha carreira, foi montada no Renault de François Hesnault. Ese coche non era elixible para puntuar no campionato, e esta carreira marcou a última vez, que un equipo de F1 participou con tres coches nunha carreira.
Como era o Gran Premio de Alemaña (e o equipo só tiña 1 coche novo construído) o xefe do equipo Tyrrell, Ken Tyrrell deu este coche o Tyrrell 014 con motor Renault a seu piloto alemán Stefan Bellof para a fin de semana no canto do piloto habitual do vehículo Martin Brundle que pilotou o 012 con motor Cosworth.
Sería o último Gran Premio de Fórmula 1 para Manfred Winkelhock. O alemán morreu pouco despois cando chocou co seu Porsche 962C deportivo nos 1000 quilómetros de Mosport no Canadá só unha semana despois do Gran Premio de Alemaña.
Cualificación
Teo Fabi logrou unha sorpresiva pole position, a primeira da súa carreira, e a única pole para Toleman Motorsport. Este tempo estableceuse durante a sesión de cualificación do venres; durante o sábado choveu e ningún dos pilotos puido mellorar os seus tempos.
Notas
A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de
Historia de Occitania
A historia de Occitania é o conxunto de acontecementos históricos transcorridos no territorio coñecido hoxe como Occitania. Malia todo, non houbo nunca ningún estado ou reino con este nome, sendo un invento do século XX que é sinónimo do máis tradicional pero menos correcto historicamente "País de Oc".
Nesta historia despuntan dous feitos trascendentais: A creación do Reino visigodo de Tolosa en 475, o primeiro estado occitano independente; e a Batalla de Muret en 1213, que marca o comezo do seu declive.
Partido Nacionalista Español
Historia e características
Tiña por lema "España sobre todas las cosas y sobre España inmortal sólo Dios" (España sobre todas as cousas e sobre España inmortal só Deus) e como símbolo a cruz de Santiago sobre fondo celeste. O partido xuntaba elementos do tradicionalismo católico e monárquico con outros tomados do fascismo italiano. Contaba cunha forza paramilitar denominada Legionarios de España, os seus membros vestían camisola azul e facían o saúdo romano. Nas eleccións de 1936 obtivo un deputado na provincia de Burgos, o propio Albiñana, que logo foi asasinado en prisión ao comezo da Guerra Civil española. Ao comezo da guerra os Legionarios de Albiñana integraron o Terzo Cid, e en xaneiro de 1937 integráronse no carlismo.
Galicia
O PNE tan só constituíu unha pequena agrupación local escasamente activa na cidade de Vigo, fóra diso carecía de calquera tipo de estrutura no país.
Juan Reboreda Enríquez
Juan Reboreda Enríquez, nado en Mondariz o 2 de xuño de 1938 e finado o 31 de maio de 2022, foi un político galego do PPdeG.
Traxectoria
Foi secretario da Cámara Agraria Local e director da sucursal de Mondariz de Caixa Galicia. Foi concelleiro e primeiro tenente de alcalde do concello de Mondariz e en 1970 foi nomeado alcalde. Presentouse ás primeiras eleccións democráticas encabezando unha candidatura independente e foi elixido alcalde. Continuou como alcalde nas sucesivas eleccións primeiro por AP e logo polo PPdeG, sempre con maioría absoluta. 0 27 de novembro de 2002 renunciou como alcalde, sendo substituído polo primeiro tenente de alcalde Julio Alén Montes. Foi deputado provincial e presidente do Mondariz F. C.
O Meao, Os Vilares, Guitiriz
O Meao é un lugar da parroquia dos Vilares no concello lugués de Guitiriz na comarca da Terra Chá. Tiña 5 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 2 homes e 3 mulleres, o que non supón ningún cambio con relación ao ano 2000.
Copa Xunta de Galicia
Copa Xunta de Galicia é o nome de dúas competicións futbolísticas que se disputaron en Galicia. A segunda delas, xogada en 2006 foi a precursora da Copa Galiza que se disputou os anos 2008 e 2009. Todas estas competicións teñen en común que contaron co apoio institucional da Xunta de Galicia.
Copa Xunta de Galicia 1989
En 1989 disputouse a primeira Copa Xunta de Galicia, subvencionada pola Consellaría de Cultura e Deporte e coa participación dos equipos da Terceira División. Este torneo levouse a cabo en paralelo á Copa Galicia que aquela tempada xogaban os equipos de Preferente. O campión foi o Centro de Deportes Barco, que se impuxo na final fronte á SD Juvenil de Ponteareas por 2–0 en Santa Isabel.
Copa Xunta de Galicia 2006
En 2006, a Dirección Xeral para o Deporte da Xunta de Galicia decidiu crea-la Copa Xunta de Galicia. O torneo foi anunciado como “a primera edición” do mesmo,​ sen reparar no torneo disputado en 1989.
A Copa foi presentada no mes de abril de 2006 por Santi Domínguez, Director Xeral para o Deporte, Ánxela Bugallo, Conselleira de Cultura e Deporte da Xunta de Galicia, e mais por Julio Meana, presidente da Federación Galega de Fútbol. A organización correu a cargo da Fundación Deporte Galego, a Dirección Xeral para o Deporte e a Federación Galega de Fútbol.
Contou coa participación dos clubs galegos que na temporada 2005/06 de fútbol estaban nas categorías de Primeira División, Segunda División ou Segunda División B. Ademais, a Xunta convidou discrecionalmente o CD Lugo para completa-lo número de oito equipos e facer dous grupos, norte e sur. Os partidos disputáronse en agosto. A competición non tivo carácter oficial por non ser aprobada pola Asemblea da Federación Galega de Fútbol.
Copa Galiza
A Copa Xunta de Galicia foi substituída en 2008 pola Copa Galiza, inicialmente tamén referida como Copa Galicia ata a confirmación do seu nome oficial. A Federación Galega de Fútbol recibiu o encargo de organizar a competición por parte da Xunta de Galicia para que principiase nos primeiros meses de 2008. A fórmula empregada para definir a natureza da competición nas bases da mesma foi «patrocinada pola Dirección Xeral para o Deporte da Xunta de Galicia e organizada pola Federación Galega de Fútbol». A prensa tense referido ao torneo como unha competición de carácter amigable,  mentres que a Asociación de Clubs Galegos de Fútbol solicitou que o torneo fose regulamentado oficialmente.
Na primeira edición, seguiuse o mesmo esquema de seleccionar tódolos clubs de Primeira, Segunda e Segunda B, deixando fóra os equipos filiais e convidando os dous mellores conxuntos da Terceira División. Ademais, moveuse o calendario da competición á primavera do ano seguinte, co que oficialmente non se disputou edición en 2007. Tamén se substituíu a fase de grupos por un sistema de eliminatorias directas entre os oito equipos participantes.
Na segunda e derradeira edición, en 2009, e trala renuncia dos equipos da Primeira e Segunda, a Copa Galiza xogárona unicamente os equipos da Segunda B e Terceira, agrupados en dous distintos grupos: a maior parte dos de Terceira xogaron unha rolda previa, e os da Segunda B e os tres exentos da Terceira uníronse nas eliminatorias de oitavos de final.
Gran Premio do Canadá de 2017
O Gran Premio do Canadá de 2017 (oficialmente o 2017 Formula 1 Grand Prix du Canada) foi unha carreira de Fórmula 1 que se celebrou o 11 de xuño de 2017 no Circuíto Gilles Villeneuve, Montreal, Canadá. A carreira foi a sétima rolda da tempada, e o 54º Gran Premio do Canadá.
Antecedentes
Fernando Alonso volveu a competir con McLaren, logo de perderse a rolda anterior en Mónaco para participar nas 500 Millas de Indianápolis de 2017.
O fornecedor de pneumáticos Pirelli levou os pneumáticos brandos, superbrandos e ultrabrnados dispoñibles para os equipos da carreira.
Práctica libre
Lewis Hamilton no Mercedes foi o máis rápido na primeira práctica, fixando un tempo de 1.13:809. Foi seguido polo Ferrari de Sebastián Vettel e o seu compañeiro de equipo Valtteri Bottas en segundo e terceiro lugar. O McLaren de Fernando Alonso continuou sufrindo problemas de confiabilidade volveu a romper e retirouse da sesión. Na segunda práctica o Ferrari de Kimi Räikkönen foi o máis rápido seguido por Hamilton e Vettel. A terceira e última práctica do sábado foi coroada por Vettel, con Raikkonen segundo e Hamilton terceiro. Vettel estableceu o tempo máis rápido das tres prácticas con 1.12:572.
Clasificación
A Q1 terminou con Pascal Wehrlein estrelándo o seu Sauber na primeira curva logo de tocar o bordo da herba da pista. Os danos sufridos no accidente significaron comezar a carreira no carril de boxes.
Na Q3 Lewis Hamilton asegurou a pole position con 1:11.459, 0´330 segundos máis rápido que o Ferrari de Vettel en segundo lugar. O terceiro lugar na grella foi a Valtteri Bottas con Raikkonen e Verstappen cuarto e quinto.
Cualificación
750px|Gralla de cualificación
Gavi
A Illa de Gavi é unha pequena illa incluída no arquipélago das Illas Ponziane (ou Pontiane) xunto con Ponza, Ventotene, Palmarola, Santo Estefano e Zannone. Situada a tan só a 120 metros de Ponza, ten unha lonxitude duns 700 metros e 350 de ancho, o punto máis alto é duns 101 metros sobre o nivel do mar.
A illa Gavi non ten praias, só se presenta afloramentos rochosos ao longo da costa escarpada e unha cova chamada a cova de Gavi. Só hai animais típicos da illa, como o Lagarto di Gavi, que vive só na illa. Xunto con isto tamén hai ratos, coellos e escorpións. Gavi é unha sede habitual dos niños de gaivota e do Falcón peregrino.
Piruvato deshidroxenase
Función
A piruvato deshidroxenase (E1) realiza a primeira das reaccións que teñen lugar no complexo da piruvato deshidroxenase (PDC), que é unha descarboxilación do substrato 1 (piruvato) e unha acetilación redutiva do substrato 2 (ácido lipoico). O ácido lipoico está unido covalentemente á dihidrolipoamida acetiltransferase (E2), que é o segundo encima catalítico compoñente do complexo da piruvato deshidroxenase, que recolle os produtos de E1 para transformalos. A reacción catalizada pola piruvato deshidroxenase (E1) considérase que é o paso limitante para o complexo da piruvato deshidroxenase (PDC).
Regulación
A fosforilación de E1 polo encima piruvato deshidroxenase quinase (PDK) inactiva a E1 e, en consecuencia, a todo o complexo. Esta acción é revertida pola piruvato deshidroxenase fosfatase. A piruvato deshidroxenase fosfatase é estimulada pola insulina, o fosfoenolpiruvato (PEP), e o AMP, pero é inhibida competitivamente polo ATP, NADH, e acetil-CoA.
400 px|center|Regulación da piruvato deshidroxenase.
Mecanismo
Mecanismo da piruvato deshidroxenase.
Na reacción intervén o coencima pirofosfato de tiamina (TPP) unido ao encima. A forma de resonancia iluro do pirofosfato de tiamina comeza atacando o grupo cetona electrofílico do piruvato. Despois, o intermediato β-alcóxido descarboxílase e o enol resultante é desprotonado no átomo de carbono para formar un dipolo 1,3 estabilizado no que está implicado un átomo de nitróxeno cargado positivamente do heterociclo da tiamina. Este dipolo 1,3 sofre unha acetilación redutiva coa lipoamida-E2.
Os datos bioquímicos e estruturais que se teñen de E1 indican un mecanismo de activación do cofactor TPP por formación dun enlace de hidróxeno conservado co residuo de glutamato (Glu59 na E1 humana) e pola imposición dunha conformación V que fai que o átomo N4’ da aminopirimidina estableza un enlace de hidróxeno intramolecular co átomo C2 do tiazolio. Esta combinación única de contactos e conformacións da TPP orixina finalmente a formación do carbanión C2 reactivo. Unha vez que o cofactor TPP descarboxila o piruvato, a porción acetilo convértese nun derivado hidroxietil unido covalentemente ao TPP.
Estrutura
E1 é unha proteína multimérica. As E1s demamíferos, incluíndo os humanos, son tetraméricas, e están compostas por dúas subunidades α e dúas β. Algunhas E1s bacterianas, incluída a E1 de Escherichia coli, están compostas por dúas subunidades similares, cada unha das cales é tan grande coma a suma das masas moleculares das subunidades α e β. miniatura|Subunidade E1 da piruvato deshidroxenase de E. coli. As cores representan distintas cadeas. Estrutura determinada por Arjunan et al. Biochemistry 2002. Creada con PyMol.
Sitio activo
No sitio activo da piruvato deshidroxenase (ver imaxe da esquerda creada a partir de PDB 1NI4) a TPP está unida por ligamento metálico a un ión magnesio (esfera púrpura) e por medio de enlaces de hidróxeno con aminoácidos. Aínda que se poden atopar uns 20 aminoácidos no sitio activo, os aminoácidos Tyr 89, Arg 90, Gly 136, Val 138, Asp 167, Gly 168, Ala 169, Asn, 196, e His 263 son os que realmente participan nos enlaces de hidróxeno que sosteñen no sitio activo ao TPP e ao piruvato (non mostrado aquí). Os aminoácidos móstranse como arames, e o TPP como bólas e barras. O sitio activo tamén axuda á transferencia do acilo da TPP á lipoamida situada en E2, que está agardando pola seguinte reacción.
Patoloxía
A piruvato deshidroxenase é un autoantíxeno recoñecido autoinmunitariamente polo sistema inmunitario na cirrose biliar primaria. Os autoanticorpos que se forman parecen recoñecer a proteína oxidada que se orixina en respostas inmunes inflamatorias. Algunhas destas respostas inflamatorias poderían estar relacionadas coa sensibilidade ao glute xa que arredor do 50% dos pacientes de insuficiencia hepática aguda nun estudo presentaban un autoanticorpo non mitocondrial contra a transglutaminase tisular. Outros autoantíxenos mitocondriais son a oxoglutarato deshidroxenase e o complexo da alfa-cetoácido de cadea ramificada deshidroxenase, que son antíxenos recoñecidos polos anticorpos anitimitocondriais.
A deficiencia de piruvato deshidroxenase é unha enfermidade conxénita metabólica dexenerativa que se orixina por unha mutación do complexo da piruvato deshidroxenase (PDC) localizado no cromosoma X. Aínda que se identificaron defectos en todos os encimas do complexo, o compoñente E1-α é predominantemente o culpable da doenza. O mal funcionamento do ciclo do ácido cítrico debido á deficiencia de piruvato deshidroxenase priva ao corpo de enerxía e causa unha acumulación anormal de lactato. A deficiencia de piruvato deshidroxenase é unha causa común de acidose láctica en neonatos e a miúdo preséntase con fatiga grave, mala alimentación, hiperventilación (taquipnea), e nalgúns casos morte.
Exemplos
Entre as proteínas humanas con actividade de piruvato deshidroxenase están:
Encimas relacionados
Nas bacterias, existe unha forma de piruvato deshidroxenase (tamén chamada piruvato oxidase, EC 1.2.2.2), que conecta a oxidación do piruvato a acetato e dióxido de carbono coa redución de ferrocitocromo. En E. coli este encima está codificado polo xene pox B e a proteína ten un cofactor flavínico. Este encima incrementa a eficacia do crecemento de E. coli en condicións aeróbicas.
Vilaguillulfe, Cartelos, Carballedo
Vilaguillulfe é un lugar da parroquia de Cartelos, no concello lugués de Carballedo, na comarca de Chantada.
Segundo o INE en 2017 o lugar contaba con 17 habitantes (8 homes e 9 mulleres); en 2018 16 (7 homes, 9 mulleres), en 2020 15 (9 mulleres e 6 homes)
Toponimia
Algúns microtopónimos do lugar son O Agro do Regueiro, Os Agros de Burgás, O Blanquiño, Os Calvóns, A Campaza, Carral, Castiñeiras, Os Chousos, A Costaneira, O Coto de Moscoiros, O Couto, A Devesa do Rei, A Fonte, Fontes, A Gandareira, A Lama da Viña, A Lamela, A Leira da Fariña, A Leira das Pedras, Os Peagos, Os Prados do Muíño, A Presa, A Regatiña, O Regueiro, O Reguengo, O Rulleiro, A Seara, As Cegoñas, As Lamas, Porral, Portapena, Redonde, As Regas, Os Seixos, As Senras, Os Síos, Sobrelamas, Surredonde, Traloouteiro, As Travesas, O Trasvalado, Trasvilapedre, O Valado, Vilapedre.
A Pena, Os Vilares, Guitiriz
A Pena é un lugar da parroquia dos Vilares no concello lugués de Guitiriz na comarca da Terra Chá. Tiña 22 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 10 homes e 12 mulleres, o que non supón ningún cambio con relación ao ano 2000.
Ventotene
miniatura|right | 250px | Piazza Castello. Ventotene é unha illa no Mar Tirreno, na costa de Campania, Italia. Trátase dos restos dun antigo volcán, e é parte da Illas Ponziane. Na época romana era coñecida como Pandataria e Pandateria. É tamén unha parte do municipio da provincia de Latina (no Lacio).
O municipio co mesmo nome contaba con 708 residentes permanentes en 2008. Inclúe a illa de San Stefano, que é o sitio dunha enorme prisión, agora pechada.
A illa está conectada por transbordador e servizo hidrofoil a Formia e Anzio, complementado polos servizos de verán a Ischia.
Xeografía
A illa, son os restos dun antigo volcán, É alongada, cunha lonxitude de 3 km e un largo máximo de aproximadamente 800 m..
Historia
Coñecida por ser a illa á que o emperador Augusto expulsou á súa filla Xulia a Maior no ano 2 aC, como reacción ao seus excesivos adulterios, onde pasou cinco anos, e na que Tiberio expulsou á súa sobriña neta Agripina a maior no 29 dC, antes de morrer, probablemente de desnutrición, o 18 de outubro do 33 AD. Cando Caio fillo de Agripina (máis coñecido como Calígula)se converteu en emperador no 37 dC foi a Pandataria para recoller os seus restos e traelos de regreso a Roma. A filla máis nova de Agripina, Xulia Livia tamén foi exiliada a Pandateria. Ela foi deportada a esta illa ás ordes do seu tío, o emperador Claudio, a instancias da súa esposa, Mesalina, no 41 dC. Algún tempo despois, foi discretamente, morto de fame e os seus restos foron probablemente levados de regreso a Roma, cando a súa irmá Agripina se converteu na influente esposa do emperador. Outra distinguida dama da dinastía Xulia-Claudia, Claudia Octavia, que foi a primeira esposa do emperador Nerón, foi desterrada a Pandateria no 62 AD e executados por ordes do seu marido.
Esta é tamén a illa á que Santa Flavia Domitila, foi desterrada, era a neta do emperador Vespasiano, ela puido morrer alí.
Na época dos Borbóns foi creado un campo de prisioneiros que foi reestruturado baixo o mandato de Mussolini cun máximo de 700 opositores, entre eles 400 comunistas, entre 1939 e 1943. Un deles foi Altiero Spinelli, quen escribiu un texto que agora se coñece como o "Manifesto Ventotene", promovendo a idea dunha Europa federal logo da guerra.
Durante a segunda guerra mundial, a illa tamén serviu como o fogar de 114 homes ddunha gornición da Wehrmacht que defendían unha estación de radar clave. Na noite do 8 de setembro de 1943, unha lancha PT estadounidense entrou en silencio no porto de Ventotene e desembarcou 46 paracaidistas estadounidenses do 509 Batallón de Infantería Paracaidista. Os paracaidistas rapidamente reuníronse coa resistencia local, que logo dixeron ao comandante alemán que había un rexemento de paracaidistas na illa, depositados por unha frota de barcos aliados. Aterrorizado, o comandante alemán destruíu ás súas propias posicións e armas, e logo rendeuse á forza máis débil dos americanos antes de decatarse do seu erro. Ventotene foi liberado sen disparar un só tiro ás 3 AM do 9 de setembro de 1943.
Bronisław Bernacki
Bronisław Biernacki (en polaco; en Броніслав Бернацький, "Bronislav Bernatskyi"), nado o 30 de setembro de 1944 en Murafa (R.S.S. de Ucraína), é un eclesiástico católico latino, dende 2002 bispo de Odesa-Simferopol.
Traxectoria
Foi ordenado sacerdote o 28 de maio de 1972 en Riga polo cardeal Julijans Vaivods, e posteriormente exerceu como párroco en Bar.
O 4 de maio de 2002 foi nomeado bispo da nova diocese de Odesa-Simferopol. Recibiu a consagración episcopal o 4 de xullo de 2002 de mans do cardeal Jaworski, e tivo como co-consagrantes ao bispo emérito de Kamianets-Podilskyi Jan Olszański e ao nuncio Nikola Eterović.
O 1 de decembro de 2018 foi elixido presidente da Conferencia dos Bispos Católicos Latinos de Ucraína.
Salgueiro chorón
O salgueiro chorón, ou simplemente chorón (Salix babylonica), é unha árbore caducifolia do xénero Salix, pertencente á familia das salicáceas, moi apreciada como especie ornamental.
Nome científico
Carl von Linné deulle en 1753 o nome de Salix babylonica por un salmo da Biblia, no que se fala de que durante o exilio dos xudeus en Babilonia, penduraban as súas pregarias dos salgueiros. O nome galego da especie, chorón, vén dado pola conformación das súas pólas pendurantes.
Descrición
É unha árbore de talle medio que alcanza de 10 a 15 metros de altura, aínda que excepcionalmente pode superar os 20. As pólas son moi flexíbeis, e as súas extremidades diríxense con forza cara o chan, como caendo, de aí o seu aspecto "tristeiro", que lles gañou a designación de choróns, que tamén aparece noutras linguas: francés pleureur, inglés weeping willow, español llorón etc.
As follas son alternas, simples, lanceoladas, con dentado fino, estreitas e longas, acadando de 10 a 15 cm de comprimento, e sostidas por un curto pecíolo.
As flores, como noutros salgueiros, están agrupadas en amentos de arredor de 2 cm de longo, recibindo o nome popular de gatiños.
É unha planta dioica, na que as flores masculinas e femininas corresponden a árbores diferentes. En Europa non se coñecen máis que exemplares femias.
Distribución
Esta especie é orixinaria de China. Tróuxose para Europa a finais do século XVII, desde o Xapón.
Popularizado por cultivo, a especie foi naturalizada en todos os continentes, especialmente en Europa, Estados Unidos, África e Australia. Pode reproducirse a partir de simples escallos.
Como todos os salgueiros, o chorón prefire solos húmidos e lixeiros.
En Galicia abunda en parques e xardíns preto dos regos.
Utilización
É unha árbore ornamental moi decorativa. Tivo grande éxito na Europa do período prerromántico e romántico. Plántase como árbore de ribeira, xa que as súas raíces poden acadar grandes distancias para atopar auga. En Galiza é unha das especies ornamentais máis comúns; moi plantada en parques urbanos á beira dos regos e ríos.
Etnografía
''Desta fontiña à beira froleada
''sentado à sombra dun choron estou,
''doído o peito, a alma esconsolada,
''triste morrendo pouco a pouco vou.
Variedades
Hai diferentes especies de choróns:
Olius
200px|miniatura|Cemiterio de Olius Olius é un concello da provincia de Lleida, en Cataluña, pertencente á comarca do Solsonès.
Destacan a igrexa de Sant Esteve e a súa cripta, e o cemiterio municipal.
Julio Carballo Romero
Julio Carballo Romero, nado en 1888, foi un xornalista galego.
Tarrío, Bugallido, Ames
Tarrío é un lugar da parroquia de Bugallido no concello coruñés de Ames na comarca de Santiago. Tiña 122 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 57 eran homes e 65 mulleres.
Diner andorrano
O diner andorrano é unha divisa conmemorativa, emitida no Principado de Andorra en forma de moedas para coleccionistas. O "diner" está dividido en 100 "cèntims". O nome diner (moeda en catalán ou diñeiro en galego) derívase da divisa romana denario.
O Servizo de Emisións da Vigairía Episcopal emitiu, dende 1977, unhas series de moedas sen valor legal cun valor facial de diñeiro, aínda que anteriormente se realizaron algunhas emisións privadas. O seu valor de referencia, sen valor de troco, era de 100 pesetas ou 5 francos franceses. En 1998 é o Consello Xeral quen emite por primeira vez unha serie de diñeiro para conmemorar o 250 aniversario do Manual Digest.
O seu valor é principalmente para coleccionistas, dada a escasa tirada das emisións. Emitiuse en moedas de prata, ouro e bimetálicas. O motivo máis reproducido é a figura de Carlomagno.
A Pena de Roldán, Os Vilares, Guitiriz
A Pena de Roldán é un lugar da parroquia dos Vilares no concello lugués de Guitiriz na comarca da Terra Chá. Tiña 2 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística que eran 1 home e 1 muller, o que non supón ningún cambio con relación ao ano 2000.
Manuel Portela Nogueira
Manuel Portela Nogueira, nado en Martín (Baleira) en 1908 e finado en Lugo en marzo de 1984, foi un político galego.
Callús
250px|miniatura|Vista de Callús Callús é un concello da provincia de Barcelona, en Cataluña, pertencente á comarca do Bages. Atópase no noroeste da chaira do Bages, á esquerda do val do río Cardener.
Tiña en 2014 unha poboación de 1.985 habitantes agrupados en 6 entidades de poboación: Antius, Callús, Can Cavaller, El Cortès, Els Manxons e Viladelleva. A maioría da poboación concéntrase na capital, Callús.
Destacan a igrexa románica de Sant Sadurní e o castelo Gotmar.
Conferencia Leste da WNBA
A Conferencia Leste é unha das dúas conferencias que forman a Women's National Basketball Association, e está formada por seis equipos.
Os Playoffs da Conferencia Leste divídense en dúas roldas, as semifinais de conferencia e as finais de conferencia. O gañador das finais de conferencia, enfróntase ao equipo gañador das finais da conferencia oeste nas Finais da WNBA para determinar ao gañador da WNBA.
Antigos equipos
Desaparecidos Cambiados á Conferencia Oeste Trasladados
Montgomery Clift
Traxectoria
Durante a década de 1950 foi recoñecido como un dos actores máis representativos do “método”. Porén non era moi apreciado pola elite de Hollywood por non axustarse aos seus estándares, como o de ser moi selectivo na escolla dos seus papeis e non publicar a súa vida privada.
O 12 de maio de 1956 mentres rodaba Raintree County, sufriu un grave accidente de coche tras saír dunha festa da casa da súa amiga e compañeira de elenco Elizabeth Taylor. No accidente resultou ferido na cara, precisando cirurxía estética, e ocasionándolle cicatrices. Dous meses despois retomouse a rodaxe, pero a dor causada polo accidente fíxolle abusar do alcohol e as pílulas.
A pesar de todo Clift seguiu traballando durante os seguintes dez anos, protagonizando o filme de John Huston The Misfits, que foi o último para Marilyn Monroe e Clark Gable. Nunha entrevista de 1961, Monroe describiu a Clift como "a única persoa que coñezo que está en pero forma ca min."
Foi atopado morto polo seu secretario en 1966, vítima dunha enfermidade coronaria.
Vicecondado de Carcasona
miniatura|esquerda|200px|Vista da cidadela de [[Carcasona.]] O Viscondado de Carcasona xurdiu en 1082. Nesa data Bernardo Aton IV Trencavel vizconde de Nimes e Albi, alegando os dereitos da súa nai Ermengarda (que os vendera a Barcelona antes do 1070) reclamou os condados de Carcasona e Rasez e os viscondados de Beziers e Agde e se apoderou deles. Os Trencavel foron señores de feito dos dominios pero só co título de vizcondes. Ermengarda morreu en 1101 e o seu fillo Bernardo Aton IV foi entón proclamado formalmente vizconde de Carcasona, Rasez, Beziers e Agde. Barcelona defendeu os seus dereitos repetidamente.
Historia
En 1107 Ramón Berenguer III apoderouse da cidade de Carcasona. En 1129 ou 1130 morreu Bernardo Aton e os seus fillos Bernardo V e Roxerio I sucedéronno o primeiro en Nimes e Agde e o segundo en Carcasona, Rasez, Beziers e Albi. Roger morreu sen fillos en 1150 e o seu irmán Ramón I Trencavel gobernou os estados até 1167. Logo de sete guerras (1096, 1107, 1112, 1120, 1124, 1150 e 1157) Ramon I Trencavel recoñeceu en 1157 a soberanía de Barcelona, recoñecemento confirmado en 1167.
O seu fillo Roger II (III de Beziers) foi vizconde até 1194 (asociado co seu irmán Ramón), e despois o seu fillo Ramón Roger Trencavel até 1209 no que foi desposuído e encarcerado por Simón de Montfort e morto pouco despois en cativerio. O seu parente Bernardo Aton VI de Nimes e Agde, tamén perdeu os seus dominios en 1214.
En 1224 o fillo de Ramón Roger Trencavel, Ramón II Trencavel, logo dalgúns intentos infrutuosos, recuperou os estados do pai, pero perdeunos en 1227; para volver a recuperalos parcialmente en 1240, pero finalmente en 1247 cedeu os seus dereitos ao rei de Francia a cambio dunha pensión.
Batalla de Bibracte
Antecedentes
Os helvecios pretendían emigrar dende os seus territorios situados ó norte dos Alpes ata a costa oeste da Galia escapando da presión que os pobos xermanos exercían sobre eles, o que significaba transitar e establecerse en territorios baixo influencia directa de Roma. Os helvecios trataron de chegar á zona da moderna Xenebra, pero César xa cruzara os Alpes con só unha lexión (marcharon 1 160 quilómetros en oito días) e construíron unha muralla de 25 quilómetros de longo e 5 metros de alto entre o río Ródano e a Cordilleira do Xura. Os galos detivéronse e buscaron outro camiño, mentres César traía de Italia cinco lexións de reforzo. O enfrontamento deveu na batalla do Arar na que a vitoria das lexións romanas e os seus aliados foi definitiva. Os helvecios decidiron retroceder e intentar cruzar polo territorio dos eduos, aliados dos romanos.
César, tras perseguir e derrotar a emigración dos helvecios en Arar, desprazouse ata Bibracte, a uns dezaoito quilómetros de distancia, a fin de obter as subministracións prometidas polos seus aliados eduos. Nese intre, unha parte das forzas que ata entón eran aliadas de César desertaron para informar da retirada romana. Os helvecios viron isto como un sinal de debilidade e aproveitaron para lanzar un ataque contra as lexións romanas, acosándoas dende a retagarda.
A batalla
400px|miniatura|Desenvolvemento da batalla. O xeneral romano despregou as súas tropas cun outeiro ás súas costas. As catro lexións veteranas, as VII, VIII, IX e X, en tres filas (triplex acies) na zona baixa da ladeira, mentres que no cumio dispuxéronse as dúas lexións acabadas de recrutar, as XI e XII, xunto coas tropas auxiliares. A cabalería, na súa maioría aliados eduos, flanqueaba a formación.
Os helvecios atacaron o outeiro dende abaixo, primeiro a cabalería polos flancos e despois a infantería polo centro, pero tralo ataque dos lexionarios coas súas xavelinas pilum, os galos foron contidos e sufriron grandes baixas. Despois do primeiro ataque, os guerreiros helvecios comezaron a retroceder; ante o cal César ordenou ás súas catro lexións veteranas que avanzaran. A continuación, unha forza gala atacou o flanco romano, pero a terceira fila de lexionarios saíu axiña ó seu encontro e derrotounos.
Consecuencias
Trala batalla, os helvecios foron masacrados e os sobreviventes chegaron como puideron ó territorio dos lingóns. As lexións permaneceron na zona de Bibracte, recollendo subministracións, tras saber cara onde fuxiron os helvecios, César mandou mensaxeiros ós xefes lingóns dicíndolles que non axudaran ós seus inimigos. César decidiu entón perseguilos, pero os helvecios pediron a paz e volveron ó seu país.
Lara Cardella
Lara Cardella, nada en Licata (provincia de Agrigento) o 13 de novembro de 1969, é unha escritora siciliana.
Traxectoria
En 1989 publicou a novela Volevo i pantaloni, con trazos autobiográficos. Nela describe as vivencias dunha rapaza adolescente na Sicilia machista da década de 1980. A novela foi traducida a diversas linguas e adaptada ao cinema con dirección de Maurizio Ponzi. En 1995 publicou a continuación da obra, Volevo i pantaloni 2.
En 1991 publicou Intorno a Laura, a medio camiño entre a novela e o drama teatral. Na obra Finestre accese (2000) trata, entre outros, o tema da mafia.
Porretas
Porretas é un grupo roqueiro con toques punks do barrio de Hortaleza en Madrid (España). As súas cancións tratan temas moi diversos, aínda que están relacionadas co seu mundo urbanita que os arrodea, con bares, cervexa, porros, fútbol... Fan un rock moi directo e sinxelo, en xeral sen tratar temas intimistas.
Historia
Dous amigos, Rober e "Pajarillo", comezaron a tocar no ano 1985, aínda que non foron recoñecidos até principios dos 1990, tras gañar un certame cun recompilatorio de grupos do seu barrio. Foi daquelas cando se axuntaron ao grupo "El Bode" e Luis.
Adquiriron formas e estilos dos seus grupos favoritos da época de España como Barón Rojo, Leño ou La Polla Records. Tras ser abreconcertos en varios concertos, estreáronse, en 1991, publicando Que se vayan hacer puñetas, disco que non vendeu moito, pero que deixaba entrever un estilo propio. Neste traballo, como en Si nos dejáis, é onde está máis latente o arrecendo punk que, posteriormente, irán deixando.
En 1993, para a gravación do seu terceiro disco, fichan por RCA, o cal os coloca nun posto privilexiado dentro dos novos grupos de rock estatal. Con puntos de vista diverxentes entre compañía e grupo sacan, en 1995, No tenemos solución, disco producido por Rosendo, que chega a vender 10.000 copias sen case ningunha promoción.
Tras a ruptura coa multinacional, pasarán dous anos até que volvan gravar, e será cun selo discográfico (Edel) sen tantas pretensións. De aquí sae o disco máis maduro da banda, Baladas pa un sordo, onde se inclúe "Marihuana", tema polo que serán coñecidos en toda a xeografía estatal e será, probablemente, o seu maior éxito. Deste xeito, comezan as súas andainas polos festivais da península e conseguen unhas vendas de 20.000 exemplares. Despois destes bos tempos, en 1998, sacan o seu sexto disco Rocanrol.
No 2000 publican Clásicos, un disco de versións dos seus grupos favoritos dos 1980, unha homenaxe a grupos como Obús, Leño ou Los Suaves, grupos polos que se viron influídos.
O seu oitavo disco, Hortaleza, foi publicado no 2001, e o seu título é unha chiscadela ao barrio madrileño do que proceden. Cabe destacar o tema "Y Aún Arde Madrid", que é un tributo aos Burning.
Coincidindo co vixésimo aniversario da banda, no 2005 publican Porretas, décimo traballo onde se osixena, dalgún xeito, o proceso creativo dunha banda histórica do rock estatal. Dous anos antes publicaran o seu dobre CD-DVD El directo, un punto e seguido onde repasan os seus éxitos gravados ao vivo, concretamente durante unha actuación na sala madrileña Divino Aqualung, o 1 de marzo de 2003.
Durante 2007 embarcáronse na xira Ni Un Paso Atrás, na que compartiron cartel cos grupos Reincidentes, Boikot e Sonora, que os leva a actuar en varias cidades de España. En abril de 2008 finaliza a gravacións do seu undécimo disco, titulado Once, nos estudios Sonoland de Coslada (Madrid), producido por Haritz Harreguy e publicado en setembro pola plataforma Realidad Musical, tras desligarse da súa anterior compañía discográfica. En decembro dese mesmo ano edítase o disco Ni un paso atrás (en directo), onde se inclúen catro cancións do grupo gravadas durante a súa actuación o 21 de setembro de 2007 nas Festas do PCE en Madrid, no derradeiro día da xira homónima.
En maio de 2009, o cantante e guitarrista Rober abandona temporalmente a formación por problemas de saúde, sendo substituído por Manolo Benítez, antigo guitarrista de Los Enemigos.
En novembro de 2010 regresan ao estudio de gravación para dar forma ao disco 20 y serenos, co que celebrarán o seu vixésimo aniversario, e no que varios cantantes interpretarán clásicos do repertorio do grupo de Hortaleza. O disco púxose á venda o 3 de maio de 2011.
O 22 de xullo de 2011 falecía Rober, vocalista da banda, debido a un cancro de colon.
Manuel Vázquez Castro
Manuel Vázquez Castro, coñecido como Manuel Barros, nado na Trabanca (Padrón) o 1 de febreiro de 1844 e finado en Sevilla o 5 de xaneiro de 1885, foi un xornalista e escritor galego.
Traxectoria
Cursou os estudos primarios en Padrón e comezou os secundarios no Instituto de Santiago de Compostela. Comezou a traballar na oficina do escribán José María Batalla San Miguel. En 1862, con 18 anos, embarcou en Vigo con destino a a Cuba onde se iniciou como xornalista nas publicacións La Voz de Cuba e Juan Palomo, onde se defendía a causa española, o que o levou a se alistar como voluntario.
Foi presidente do primeiro Centro Gallego de Buenos Aires, que se constituíu en 1879, pero desapareceu moi cedo por problemas entre os directivos, para ser refundado, de novo, en 1907.
Chimpín
Para o artigo sobre o lugar, vexa Chimpín, Palmeira, Ribeira
dereita|miniatura|Chimpín. dereita|miniatura|Chimpín con caixa abatible. Un chimpín é un vehículo deseñado para o transporte de materiais lixeiros empregado principalmente na agricultura e na construción. Tamén recibe o nome de tractor de caixa abatible cando permite envorca-lo material transportado mediante o basculamento da caixa onde se atopa aloxado.
Supercopa de España de Fútbol 2007
A Supercopa de España de Fútbol 2007 foi unha competición de fútbol en España que se disputou a dobre partido o 11 e 19 de agosto de 2007. Foi disputada polo Sevilla FC, campión da Copa do Rei 2006–07 e o Real Madrid CF, campión da Primeira División 2006–07. O campión foi o Sevilla FC, que gañou 6–3 no global, e acadou o seu primeiro título.
Fontemouro, Abellá, Frades
Fontemouro é un lugar da parroquia de Abellá no concello coruñés de Frades da comarca de Ordes. Tiña 19 habitantes no ano 2018 segundo datos do INE, dos cales 12 eran homes e 7 eran mulleres.
Caronte
O nome caronte pode referirse a:
Federico Mediante
Federico Mediante Noceda, nado en Abres, A Veiga, en 1888 e finado en Madrid en 1951, foi un escritor e xornalista asturiano.
Traxectoria
miniatura|Federico e José Mediante [[circa|c. 1930.]] Fillo do mestre Manuel Mediante, Federico emigrou a Arxentina con 14 anos de idade. Alí tivo varios traballos. En 1907 volveu a España e ingresou como voluntario no Rexemento de Infantería Príncipe, co que participou na Guerra de Melilla, onde foi feito prisioneiro. Unha vez liberado retornou á súa terra natal.
Anarquista, co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 refuxiouse en Ribadeo onde o seu irmán José rexentaba o Café-Bar Mediante. Ao finalizar a guerra, grazas á carta de recomendación do director de Las Riberas del Eo, puido regresar a Madrid xunto á súa muller.
Clinic
Clinic é unha banda de garage rock de Liverpool que destaca polo seu son ecléctico de ritmos rápidos. O seu son distintivo é comunmente recoñecido polo seu destacado uso de teclados/órganos e as súas peculiares progresións de acordes.
Historia
Clinic formárona en 1997 Ade Blackburn e Jonathan Hartley despois da separación da súa anterior banda, Pure Morning. Destacaron nun principio por usar instrumentos (sobre todo teclados) mercados en rastros e mercadillos. Brian Campbell e Carl Turney uníronse á banda e pouco despois editaron o seu primeiro EP I.P.C. Subeditors Dictate Our Youth a través do seu propio selo Aladdin's Cave of Golf. O EP entrou na lista Festive 50 de John Peel a finais de ano, e no ano 1998 lle seguirían outros dous sinxelos auto-financiados.
En 1999 a banda asinou con Domino Records. O seu álbum de estrea, Internal Wrangler, aparecería no ano 2000. Os temas do álbum "The Second Line", "The Return of Evil Bill" e "Distortions" foron editados coma sinxelos, e "The Second Line" foi posteriormente usado nun anuncio de televisión de Levi's, polo que foi reeditado. Nese mesmo ano a banda tocou no All Tomorrow's Parties e no Meltdown e xirou con Radiohead.
Dous álbums máis, Walking with Thee e Winchester Cathedral, apareceron no 2002 e no 2004 respectivamente xunto con xiras con The Flaming Lips e unha aparición no Late Show with David Letterman. "Come into Our Room", un sinxelo de Walking with Thee, apareceu posteriormente nun capítulo de CSI: Crime Scene Investigation, e o tema sería reeditado e converteríase no seu sinxelo máis alto nas listas. Tamén dese álbum, "The Equaliser" apareceu na película independente do 2003 Thirteen. A banda editou o seu cuarto álbum, Visitations, en outubro do 2006. "Tusk", o seu primeiro sinxelo, estivo dispoñible como descarga gratuíta na súa páxina oficial en febreiro dese ano, e "Harvest" precedeu ao álbum a principios de outubro.
Funf, un recompilatorio de caras-b e rarezas, foi editado en xño do 2007. Clinic tamén apareceu con Roky Erickson no Meltdown Festival de Jarvis Cocker do ano 2007, e noi ano seguinte xirou con Arcade Fire. "If You Could Read Your Mind" do Visitations foi usado na película Hallam Foe o mesmo outono.
No 2008 lanzaron o sinxelo "Free Not Free", precedendo o seu quinto álbum Do It!. O temas foi editado coma descarga gratuíta na súa páxina web que tamén contiña a cara-b "Thor". Postariormente aparecería "The Witch (Made to Measure)" coma segundo sinxelo do disco.
En marzo do 2009, durante a súa actualización mensual da páxina web, revelaron títulos dalgúns temas do seu seguinte traballo incluído "I Want to Hold Your Face", "T.I.M.E" e "Arthur".
Tras sete anos de silencio Clinic anunciou un novo álbum en marzo de 2019, Wheeltappers and Shunters. O disco foi editado o día 10 de maio dese ano a través de Domino Recording Company e estivo precedido polo sinxelo “Rubber Bullets”, lanzado o 5 de marzo.
A Tiñaz, Os Vilares, Guitiriz
A Tiñaz é un lugar da parroquia dos Vilares no concello lugués de Guitiriz na comarca da Terra Chá. Tiña 29 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 17 homes e 12 mulleres, o que non supón ningún cambio con relación ao ano 2000.
Comarca de Campoo-Los Valles
Orixinariamente, segundo se recolle no Libro dos Meiriñados de Castela ou Becerro das Behetrías de Castela (de aproximadamente 1352), o Meiriñado de Aguilar de Campoo comprendía tanto municipios do sur da actual Cantabria, como do norte da provincia de Palencia e da de Burgos, sendo a súa capital a hoxe palentina Aguilar de Campoo, antiga cabeza do vasto Marquesado de Aguilar de Campoo. Posteriormente, a capitalidade trasladouse a Reinosa, cidade que segue ostentando esta condición. O Campoo palentino, quedou tras a división provincial, con Aguilar como poboación máis importante, e englobado actualmente na ampla comarca da Montaña Palentina.