cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ditadura
Ditaduras militares
Estas instáuranse tras un golpe de estado por un oficial ou unha xunta militar. Gobernan sen renderen contas mentres o oficial ou a xunta teñan o apoio das forzas armadas. A diferenza dos políticos civís, que valoran sobre todo acadar e manter o cargo, os militares consideran primordial a "supervivencia e eficacia do exército en si". Debido a isto, a maior ameaza para as elites militares é a división dos militares e o inicio dunha guerra civil. Calquera rivalidade ou fractura dentro da elite militar pode levalos a regresar aos cuarteis e deixar o poder voluntariamente, mesmo sen ter para eles repercusións negativas. Por iso as ditaduras militares adoitan ser de menor duración. Tamén son moi vulnerables ás crises económicas debido ás presións internas que ditas crises poden provocar, e son máis propensas a deixar o poder mediante unha transición negociada e ordenada. Moitas ditaduras militares teñen un gran número de persoal civil, como burócratas, empresarios, políticos e tecnócratas. Porén, non significa que sexan réximes civís-militares, xa que son os militares quen toman as "decisións de consecuencias decisivas".
Finer (1962) identifica polo menos cinco diferentes formas estruturais de réxime e goberno militar: dúas directas, unha dual e dúas indirectas.
Ditaduras de partido único
Nestes réximes é un partido o que domina a política. Trátase dunha noción moito máis recente que a de goberno militar, pois a institución de partido político é, en comparación, máis recente cá do exército. A primeira organización que se pode considerar como partido político diferenciado do concepto de facción parlamentaria foi probablemente a rede nacional dos clubs locais xacobinos que evolucionou durante a Revolución francesa. Durante o século XIX a aparición dos partidos políticos estivo máis ligada ao ascenso das democracias cás ditaduras. Non foi ata o século XX que os partidos políticos chegaron a ser un compoñente clave dalgunhas ditaduras.
Os estudosos do sistema de partido único sinalan a diferenza entre se os réximes teñen un partido político, como ocorre nalgunhas ditaduras militares, ou se o partido é a institución que goberna, máis ca un simple instrumento do poder. Polo tanto, describir un sistema como de partido único é realmente describir como funciona.
Estado de Nova York
Nova York é un dos 50 estados dos Estados Unidos, localizado na rexión Mid-Atlantic do país, ao nordeste do mesmo. A súa capital é Albany. É o maior centro financeiro e comercial do país, e o cuarto maior centro industrial dos Estados Unidos, por detrás de California, Texas e Ohio. Cos seus 19 millóns de habitantes, Nova York é o terceiro estado máis poboado dos Estados Unidos, detrás de California e Texas.
Ditadura
Ditaduras de partido único
Huntington e Moore argúen* que a fortaleza dun sistema de partido único susténtase na intensidade e duración da loita por adquirir poder, e diferencian entre sistemas de partido único débiles e fortes, baseándose na concentración do poder. Nos sistemas débiles hai polo menos outro actor (un líder, o exército ou a policía) que eclipsa o rol do partido; mentres que nos fortes o partido asume o rol dominante, non habendo alternancia no poder entre partidos políticos nin tan sequera baixos niveis de pluralismo. Estes autores discuten en detalle os diferentes tipos de estados de partido único fortes segundo o nivel de institucionalización e as estratexias do partido para permanecer no poder. Así, distinguen os sistemas de partido único revolucionarios e os consolidados. Os primeiros caracterízanse polo dinamismo social, liderado autocrático e carismático, partido disciplinado, ideoloxía altamente desenvolvida, énfase na propaganda e a mobilización de masas, combinado todo coa coerción e o terror. Pola contra, os sistemas de partido único consolidados evolucionaron desde o inicio revolucionario pasando por distintas fases de transformación, reafirmación e adaptación; teñen características máis administrativas ca revolucionarias, con baixos niveis de mobilización política e obxectivos máis pragmáticos. Os líderes políticos son menos "personalistas, carismáticos e autocráticos" e máis "oligárquicos, burocráticos e institucionalizados". Huntington engade un pequeno terceiro grupo, o dos partidos únicos excluíntes que buscaban suprimir toda actividade política ou restrinxila a só unha parte da sociedade.
Estado de Nova York
Non debe confundirse coa cidade homónima, a Cidade de Nova York, localizada no extremo sur do estado. Por iso, ao estado é costume chamar Estado de Nova York. A Cidade de Nova York non é só a maior cidade do estado, cos seus 8,5 millóns de habitantes (preto da metade da poboación estatal), senón tamén a maior cidade dos EEUU.
Ditadura
Ditaduras de partido único
Tucker propón outra clasificación destes réximes conforme a ideoloxía. Clasifícaos en comunistas, fascistas e nacionalistas. A diferenza entre os dous primeiros é obvia, pero ten especial coidado en definir o sistema nacionalista como aquel que está "baixo os auspicios dun partido único" nacionalista, en lugar da definición máis específica de "baixo o goberno dun partido único". Esta definición permítelle incluír o Kemalismo en Turquía e o réxime de Gamal Abdel Nasser en Exipto como exemplos nacionalistas, que para Finer son exemplos de réximes militares duais.
Estado de Nova York
O alcume de Nova York é Empire State (Estado do Imperio). Os historiadores cren que este alcume vén dun comentario feito por George Washington -unha vez comentou que Nova York era o centro do Imperio (americano). O lema do Estado é Excelsior, unha palabra latina que significa "Sempre Arriba", "Sempre no Cume" ou "Aínda Máis Alto".
Ditadura
Ditaduras personalistas
miniatura|200px|[[Jean-Bédel Bokassa, ditador personalista da República Centroafricana (1966-1979), chegou a autoproclamarse emperador en 1976]] Nestes réximes, todo o poder está en mans dun só individuo. Unha persoa domina o aparato estatal, o exército e o partido gobernante (de ser o caso), e non existe ningunha institución autónoma fóra do seu control. Aínda que o ditador pode crear un partido político ou aliarse cun xa existente, non deixa de ser unha simple ferramenta nas mans deste. Os ditadores personalistas son frecuentemente membros das forzas armadas, en activo ou na reserva.
Estado de Nova York
Nova York foi colonizado orixinalmente polos neerlandeses, que chamaron á rexión Novos Países Baixos. Tamén fundaron un asentamento na illa de Manhattan, chamado Nova Ámsterdan. Cando Inglaterra capturou o Estado dos neerlandeses, os ingleses renomearon tanto ao Estado como á cidade localizada en Manhattan a Nova York. Nova York foi unha das trece colonias británicas que se rebelaron na Guerra de Independencia dos Estados Unidos. Neste estado tiveron lugar un terzo de todas as batallas da guerra.
Polimorfismo dun só nucleótido
miniatura|A molécula de ADN 1 difire da 2 nun só par de bases (un polimorfismo C/T neste caso). Un polimorfismo dun só nucleótido, polimorfismo dun único nucleótido, polimorfismo de nucleótido único ou polimorfismo de nucleótido simple, abreviado como SNP polas súas siglas en inglés (Single-Nucleotide Polymorphism), é unha variación na secuencia de ADN que consiste en que hai unha diferenza dun só nucleótido (A, T, C ou G) do xenoma (ou outra secuencia compartida) entre membros dunha especie biolóxica ou entre os cromosomas pares humanos. Por exemplo, dous fragmentos de ADN similar secuenciados en diferentes individuos que son AAGC C TA e AAGC T TA, teñen unha diferenza dun só nucleótido. Neste caso diremos que son dous alelos. Case todos os SNPs comúns teñen só dous alelos. Os SNP constitúen ata o 90% de todas as variacións xenómicas humanas, e aparecen cada 1.300 bases como media, ao longo do xenoma humano. Dous terzos dos SNP corresponden á substitución dunha citosina (C) por unha timina (T). Estas variacións na secuencia do ADN poden afectar á resposta dos individuos a enfermidades, bacterias, virus, produtos químicos, fármacos etc. Xeralmente considérase que unha destas variacións deben darse polo menos nun 1% da poboación para ser consideradas como un SNP; se a porcentaxe é inferior considéranse mutacións puntuais. Algúns autores consideran que os cambios duns poucos nucleotidos (non só os dun nucleótido) e pequenas insercións e delecións (indeis) poden considerarse tamén dentro da familia dos SNP, pero neste artigo consideraranse só os dun nucleótido.
Estado de Nova York
Logo da guerra, Nova York pasou a ser o 11º Estado en entrar na Unión, o 26 de xullo de 1788. Converteuse no máis poboado do país ao redor de 1810, aínda que foi excedido por California na década de 1960 e por Texas na década de 1990.
Ditadura
Ditaduras personalistas
A estrutura das ditaduras personalistas varía significativamente dun réxime a outro dependendo das preferencias particulares do líder. Porén, todas teñen no cumio da xerarquía política ao líder, quen goza dun poder político desproporcionado. Malia o seu vasto poder, o ditador personalista sente que non pode confiar en ninguén, pois non ten maneira de saber se os seus subordinados están dicíndolle a verdade por temor a desagradalo. Para asegurarse a súa lealdade, o ditador recorre maioritariamente ao medo e, nalgúns casos, ao fomento da confianza. Hai poucas similitudes na estrutura interna dos réximes personalistas. Uns teñen partidos políticos, lexislaturas e eleccións, outros non. Algúns teñen unha única forza militar, mentres que outros teñen múltiples unidades militares e paramilitares. Nalgúns a estrutura interna está claramente definida, e noutros as regras non están claras ou son descoñecidas. A política nas ditaduras personalistas é inextricable da omnipresencia do líder, quen pode moldear a sociedade ao seu antollo e extraer recursos do estado de forma implacable. A medida en que estes ditadores perseguirán tales medidas dependerá da idiosincrasia individual. . De acordo cun estudo de 2019, as ditaduras personalistas son máis represivas cás outras formas de ditaduras.
Polimorfismo dun só nucleótido
A densidade de SNP pode predicirse pola presenza de microsatélites: en particular, os microsatélites AT son preditores poderosos da densidade de SNP, e os tramos con repeticións (AT)(n) longas tenden a encontrarse en rexións onde a densidade de SNPs é significativamente reducida e o contido GC é baixo.
Ditadura
Ditaduras personalistas
Robert Jackson e Carl Rosberg distinguen catro tipos de ditaduras personalistas: proféticas, principescas, autocráticas e tiránicas.
Estado de Nova York
Exploración e colonización europea
miniatura|esquerda|150px|Giovanni da Verrazzano A rexión onde se atopa actualmente o Estado de Nova York estaba habitada por dous grupos de nativos americanos moito antes da chegada dos primeiros europeos á rexión. Estes grupos eran os iroqueses e os algonquinos, que eran rivais entre si. Os iroqueses estaban socialmente máis organizados que os algonquinos, e tiñan unha notable xerarquía política e social, ademais de que estaban máis avanzados militarmente.
Polimorfismo dun só nucleótido
Dentro dunha poboación pode asignárselles aos SNPs unha frecuencia alélica menor (a menor frecuencia alélica nun locus que se observa nunha determinada poboación). Hai variacións de frecuencia entre as poboacións humanas, polo que un alelo de SNP que é común nunha área xeográfica ou grupo étnico pode ser máis raro noutro.
Estado de Nova York
Exploración e colonización europea
O primeiro europeo en explorar a rexión onde actualmente está localizado o Estado de Nova York foi o explorador e navegante italiano Giovanni da Verrazzano, que exploraba en nome da corte francesa, e nomeou á rexión Nova Angulema (en francés Nouvelle Angoulême), en honra ao rei Francisco I de Francia. Alcanzou o río Hudson ao redor do ano 1524. miniatura|300px|Mapa dos Novos Países Baixos ([[século XVII)]] En 1609, o inglés Henry Hudson, que exploraba en nome dos Países Baixos, navegou río Hudson arriba, e oficialmente anexou a rexión aos neerlandeses. Aquela rexión pasaría a ser coñecida como Novos Países Baixos. Os neerlandeses fundaron varios postos comerciais na rexión, e estableceron relacións comerciais cos indíxenas iroqueses. En 1621, un grupo de mercantes neerlandeses crearon unha compañía, a Compañía Holandesa das Indias Occidentais. En 1624, o goberno neerlandés deu á Compañía Holandesa das Indias Occidentais todos os dereitos para comercializar cos Novos Países Baixos durante 24 anos. Aquel mesmo ano, enviouse unha primeira quenda de colonos, preto de 30 familias, á rexión, onde fundarían Fort Orange -que é a actual capital de Nova York, Albany.
Ditadura
Ditaduras monárquicas
miniatura|200px|Retrato de [[Hassanal Bolkiah, sultán de Brunei desde 1967. Brunei é un exemplo de ditadura monárquica]] Nas monárquicas, "unha persoa de sangue real herdou a xefatura de estado de acordo coa práctica aceptada ou a constitución vixente". A lexitimidade do réxime e dos seus actores está intimamente ligada á consanguinidade e á liñaxe familiar. O acceso aos cargos públicos, a elaboración de políticas e as forzas armadas están controladas polo monarca ou a dinastía.
Polimorfismo dun só nucleótido
Estas variacións xenéticas entre individuos (especialmente en partes non codificantes dun xenoma) aprovéitanse para obter as impresións dactilares do ADN, que se utilizan en ciencia forense para distinguir individuos. Ademais, estas variacións xenéticas subliñan diferenzas na nosa susceptibilidade á enfermidade. A gravidade dunha enfermidade e o modo en que o noso corpo responde aos tratamentos son tamén manifestacións de variacións xenéticas. Por exemplo, as mutacións dunha soa base no xene da APOE (apolipoproteína E) están asociadas cun maior risco de padecer a enfermidade de Alzheimer.
Estado de Nova York
Exploración e colonización europea
En 1625, os neerlandeses fundaron unha vila, e iniciaron a construción dun forte, os dous na illa de Manhattan. Ambos foron chamados Nova Ámsterdan, sendo a vila a capital da colonia. A vila de Nova Ámsterdan desenvolveríase ata a que é a actual cidade de Nova York. En 1626, o gobernador dos Novos Países Baixos da época, Peter Minuit, comprou toda a illa de Manhattan aos indíxenas que vivían na rexión mediante o intercambio de produtos que valían en total preto de 24 dólares. Durante os anos seguintes, os neerlandeses fundarían diversos asentamentos e vilas na rexión do actual Estado de Nova York.
Ditadura
Ditaduras monárquicas
Exclúense desta definición as monarquías cerimoniais ou constitucionais. O poder político está en mans dun goberno civil, mentres que o monarca fica relegado a un papel cerimonial, con moi pouco poder real ou mesmo sen el. Tal é o caso das monarquías europeas, coma a de España, Reino Unido, Países Baixos ou algúns países nórdicos.
Estado de Nova York
Exploración e colonización europea
En 1629, a Compañía Holandesa das Indias Occidentais decidiu acelerar o proceso de colonización dos Novos Países Baixos. Puxo en marcha un sistema de latifundios, mediante o ofrecemento de grandes extensións de terra aos membros da Compañía. Estes membros só continuarían sendo propietarios das súas terras se conseguían colonizar as súas parcelas con certo número de colonos. A maioría fracasou en cumprir este obxectivo, pero un colono, Kiliaen van Rensselaer, alcanzou un grande éxito, colonizando as áreas onde actualmente se sitúan os condados de Albany, Columbia e Rensselaer. Grazas ao éxito de Rensselaer este sistema, no que poucos latifundistas controlaban grandes leiras e alugaban parcelas menores de terra aos granxeiros que estaban obrigados a cederen unha porcentaxe dada das súas colleitas aos propietarios, persistiría ata a década de 1840, cando unha serie de revoltas puxeron fin a este sistema.
Polimorfismo dun só nucleótido
Tipos
Os SNPs poden encontrarse en secuencias codificantes de xenes, en secuencias non codificantes de xenes (intróns), ou nas rexións interxénicas (entre os xenes). Os SNPs que están dentro dunha secuencia codificante non cambian necesariamente a secuencia de aminoácidos da proteína que se produce, debido á dexeneración do código xenético.
Ditadura
Ditaduras monárquicas
En 2011, Ezrow e Frantz tiñan catalogadas as seguintes oito ditaduras monárquicas (entre parénteses indícase o ano de instauración do réxime):
Estado de Nova York
1664 - 1790
miniatura|esquerda|150px|Peter Stuyvesant. Durante as décadas de 1640 e 1650, numerosos colonos da colonia inglesa de Connecticut establecéronse en Long Island, parte do actual Estado de Nova York. Ao principio, as relacións entre os colonos ingleses e neerlandeses eran amigables. Con todo, estas foron deteriorándose rapidamente no final da década de 1650. O rei Carlos II de Inglaterra decidiu conquistar os Novos Países Baixos, enviando unha frota naval en 1664, que ancorou na capital da colonia neerlandesa, Nova Ámsterdan. O entón gobernador dos Novos Países Baixos, Peter Stuyvesant, decidiu renderse sen resistencia.
Polimorfismo dun só nucleótido
Tipos
Os SNPs das rexións codificantes poden ser de dous tipos, sinónimos e non sinónimos. Os SNPs sinónimos non afectan á secuencia de proteínas mentres que os non sinónimos cambian a secuencia de aminoácidos da proteína. Os SNPs non sinónimos son, á súa vez, de dous tipos: con cambio de sentido e sen sentido.
Os SNPs que non están nas rexións que codifican proteínas poden afectar ao splicing xénico, unión de factores de transcrición, degradación do ARN mensaxeiro, ou á secuencia dun ARN non codificante. A expresión xénica afectada por este tipo de SNPs denomínase eSNP (expression SNP) e pode producirse augas arriba ou augas abaixo do xene.
Estado de Nova York
1664 - 1790
Os Novos Países Baixos foron renomeados a Nova York polos ingleses, en homenaxe ao duque de York. O nome da vila de Nova Ámsterdan, pola súa banda, tamén sería cambiado a Nova York. Os franceses instalados en Nova Francia (que comprende actualmente o leste do Canadá) comezaron a interesarse polo norte da colonia inglesa de Nova York, ao redor de 1680. O explorador francés René Robert Cavelier de La Salle exploraría o norte de Nova York en 1669. En 1731, os franceses construíron un forte en Crown Point, no Lago Champlain, e reivindicaron o norte de Nova York. En 1689, desátase a guerra entre Inglaterra e Francia e inmediatamente Nova York pasa a ser escenario de numerosas batallas entre os ingleses e os franceses. Estas batallas, que se coñecerían como como Guerra Franco-Indíxena, tiveron lugar entre 1689 e 1763. Os ingleses, cunha gran vantaxe numérica e co apoio dos nativos algonquinos, derrotarían finalmente aos franceses e capturarían Nova Francia, en 1763. 250px|dereita|miniatura|Un fito quilométrico da Boston Post Road, unha estrada que se construíu lentamente entre o [[século XVII e o século XVIII.]] O control británico nas colonias de América do Norte era motivo de descontento entre a poboación do estado de Nova York. Na década de 1730, o xornalista John Peter Zenger criticou duramente ao goberno británico e foi preso por iso. Con todo, o xurado en 1735, considerou a Zenger inocente, alegando liberdade de prensa o que supuxo unha gran vitoria para a prensa americana.
Beade, Beade
Santa María de Beade é unha parroquia do concello de Beade, na provincia de Ourense. Segundo o IGE en 2010 tiña 448 habitantes (230 homes e 218 mulleres), 87 menos ca no ano 2000.
Estado de Nova York
1664 - 1790
Os habitantes do Estado tampouco se sentían conformes cos impostos que gravaban os produtos fabricados nas colonias, nin coa autoridade dos xuíces ingleses, e Nova York foi unha das Trece Colonias británicas que se rebelaron contra o Reino Unido na Guerra de Independencia dos Estados Unidos. Durante aquela guerra, preto de 30.000 persoas leais a Inglaterra abandonaron a colonia. Nova York foi palco de varias batallas importantes, como a Batalla de Saratoga, aínda que a cidade homónima foi capturada inmediatamente a comezos da guerra polos británicos, que abandonarían a cidade só despois da fin desta.
O 9 de xullo de 1776, o congreso provincial de Nova York reuniuse en White Plains, aprobando definitivamente a Declaración de Independencia dos Estados Unidos de América, adoptada polo Congreso Continental cinco días antes, o 4 de xullo. Nova York ratificaría os Artigos da Confederación o 6 de febreiro de 1778.
A fin da Guerra da Independencia fixo posible desenvolver as terras que forman actualmente o oeste do Estado de Nova York, que ata entón non facían parte de ningunha das antigas Trece Colonias. Nova York e Massachusetts reivindicaron a rexión. Polo Tratado de Hartford, de 1786, Nova York tería dereito á soberanía das terras, mentres que Massachusetts tería o dereito de adquirir as terras da rexión dos nativos americanos. Diversos grupos intentaron saltarse tratado, sen éxito. Un contrato de arrendamento de 999 anos asinado en 1787 foi rapidamente anulado polo Lexislativo de Nova York e de Massachusetts. miniatura|310px|esquerda|Compras de Phelps e Gorham. O 1 de abril de 1788, a rexión foi vendida a Nathaniel Gorham e Oliver Phelps, de Massachusetts, por un millón de dólares, a ser pagos en tres partes anuais. Gorham e Phelps, con todo, só adquiriron os dereitos de propiedade logo de comprar estas terras dos nativos americanos que habitaban a rexión, e inmediatamente abriron negociacións cos nativos americanos da rexión, adquirindo así as terras ao leste do río Genessee dos nativos a través do Tratado de Buffalo Creek, o 8 de xullo daquel mesmo ano. Gorham e Phelps con todo, rapidamente entraron en dificultades económicas, e acordaron ceder as terras ao oeste do río Genessee a Massachusetts en 1790. O 12 de marzo de 1791, Massachusetts vendeu todas estas terras a Robert Morris, que, á súa vez, inmediatamente vendeunas á Holland Land Company. Polo Tratado de Big Tree, asinado en setembro de 1797, Morris compra as terras ao oeste do Genessee dos nativos americanos. En 1802, a Holland Land Company abriu unha oficina de vendas en Batavia, e iniciou a venda das terras da rexión a terceiros. A oficina aínda existe en tempos actuais, convertida en museo.
Mentres tanto, durante o proceso de planificación do sistema de goberno federal, Nova York opúxose á instalación dun goberno centralizado. Logo de intensas discusións entre Nova York e outros Estados (ou futuros Estados) americanos, sobre temas relacionados co goberno estadounidense, Nova York aceptou ratificar a Constitución dos Estados Unidos de América o 26 de xullo de 1788, pasando a ser o 11° Estado en facer parte da Unión. A Cidade de Nova York foi temporalmente a capital do país, de 1785 a 1790, que foi cando a capital nacional cambiouse permanentemente a Washington, D.C.. Na Cidade de Nova York, George Washington foi investido primeiro Presidente dos Estados Unidos.
1790 - 1900
250px|dereita|miniatura|A [[Estatua da Liberdade, inaugurada en Nova York en 1886, era moitas veces o primeiro que vían os inmigrantes que chegaban á cidade.]] Nova York creceu rapidamente logo da independencia dos Estados Unidos, e en 1810, xa era o estado máis poboado do país, cunha poboación de 959.000 habitantes. Con todo, a Guerra de 1812 interrompeu temporalmente esta época de crecemento. As tropas británicas invadiron Estados Unidos, partindo do Canadá, e tiveron lugar algunhas batallas de pouca importancia no Estado. Con todo, Nova York continuou prosperando economicamente logo da guerra. Moitas persoas viñan doutras rexións do país, así como inmigrantes do Canadá, e moitos deles instaláronse no interior do estado. Así, por ao redor de 1820, Nova York xa tiña 1 380 000 habitantes. Despois do final da guerra, moitas persoas doutras partes do Estado ou do país pasaron a instalarse nas rexións fronteirizas, aínda despoboadas, ou pouco habitadas. En 1820, dunha poboación de 1 380 000 habitantes, preto duns 500.000 vivían no extremo occidental de Nova York, rexión fronteiriza anteriormente despoboada.
A construción do Canle de Erie fixo do estado de Nova York un gran centro de transportes, convertendo a Cidade de Nova York o maior centro portuario de América, excedendo a Boston e a Montreal. Non só a Canle fornecía acceso ao interior do estado, senón que tamén proporcionaba un atallo entre o Océano Atlántico e os Grandes Lagos, conectando o Lago Erie coa Baía de Nova York. Ao redor de 1850, Nova York xa era firmemente coñecido no país como o Empire State, e era o maior centro comercial, industrial e da poboación dos Estados Unidos.
En 1839, iníciase un gran movemento popular contra o sistema de latifundios e alugueiro de terras. Este sistema causou o endebedamento de moitos campesiños que cultivaban as terras dos latifundistas, xa que as porcentaxes da colleita que os primeiros debían entregar aos segundos eran moi altos -ao redor dun 60-70%. Durante a década de 1840, numerosos manifestantes, disfrazados de nativos americanos, atacaron estes latifundios. Este movemento, nos seus comezos só unha manifestación popular, logo converteuse unha gran forza política no Estado, e durante a década de 1840 e a década de 1850, ditos latifundios pasaron a ser fragmentados en granxas independentes de menor tamaño. miniatura|300px|dereita|Gravado de tropas federais disparando á multitude, no motín de Nova York de 1863. En 1861, desátase a Guerra Civil Americana. A maioría da poboación do Estado estaba contra a escravitude. Moitas persoas, con todo, estaban contra do alistamento militar forzoso, imposto polo goberno estadounidense en 1863. En xullo daquel mesmo ano, déronse motíns populares durante catro días na Cidade de Nova York (os coñecidos como Draft Riots), causando preto de 500 mortos e máis de 1,5 millóns de dólares en danos. O motín tivo fin coa chegada de tropas militares americanas, que impuxeron a orde na cidade.
Da década de 1860 en diante, inmigrantes europeos -especialmente italianos, alemáns, irlandeses e polacos- comezaron a instalarse masivamente no estado, especialmente na Cidade de Nova York. Actualmente, os descendentes de italianos son o grupo étnico maioritario do estado.
1900 - Actualidade
Nova York prosperou economicamente coa primeira guerra mundial. As fábricas producían armamentos e outros materiais militares, e o porto de Nova York converteuse nun importante centro de envío de tropas dos Estados Unidos a Europa.
O Estado de Nova York foi o máis duramente alcanzado pola Gran Depresión, na década de 1930 -especialmente na Cidade de Nova York. A taxa de desemprego nas cidades creceu espectacularmente (un 30% ou máis), os salarios diminuíron, e houbo unha inmensa deflación de prezos -sen contar efectos secundarios, como a falta de vivenda, resultante da falta de pagamento dos alugueres, por exemplo. No campo, a situación non era mellor. Os granxeiros non tiñan diñeiro e as débedas acumulábanse.
Ao redor da década de 1970, moitas fábricas do estado pecharon, mudándose a outros estados como California ou Texas, ou ata a outros países onde a man de obra era máis barata. Iso causou unha caída na poboación do estado. Aínda que, por outra banda, instaláronse novas fábricas, polo xeral de alta tecnoloxía, no estado de Nova York, na década de 1980, e a poboación do Estado volveu crecer novamente, en parte grazas á grande inmigración de hispanos e asiáticos, inmigración que continúa na actualidade.
Xeografía
miniatura|400px|dereita|Mapa de Nova York. O Estado de Nova York limita ao oeste co Lago Erie, ao norte co Lago Ontario, así como co Río Niágara e as provincias canadenses de Ontario e Quebec, ao leste cos Estados americanos de Vermont, Massachusetts e Connecticut, ao sueste co Océano Atlántico e ao sur con Nova Jersey e Pensilvania. Ademais, tamén limita co estado de Rhode Island, aínda que só a través dunha fronteira acuática.
No estado de Nova York localízase o único enclave extraterritorial internacional dentro dos Estados Unidos, a Sede da ONU.
Mariner 8
Mariner 8 foi unha sonda espacial estadounidense lanzada o 9 de maio de 1971 mediante un foguete Atlas Centaur D desde o Centro Espacial de Cabo Cañaveral para estudar Marte, fallando antes de chegar sequera á órbita terrestre por un fallo do foguete lanzador.
Estado de Nova York
Xeografía
Ao leste da Cidade de Nova York esténdese unha illa (chamada apropiadamente Long Island ("Illa Longa"), xa que ten unha lonxitude de aproximadamente 190 quilómetros) ocupada polos condados de Nassau e Suffolk. As árbores tiveron unha grande importancia ao longo da historia do Estado e da Cidade de Nova York, e contribuíron dun xeito importante á economía do estado. Actualmente, é posible ver árbores altas ata na área metropolitana de Nova York. Un deles, o Queens Giant, é a árbore máis alta e máis vello da rexión.
O litoral de Nova York ten preto de 204 quilómetros de extensión. Contando todas as rexións bañadas polo mar (baías, estuarios e illas oceánicas) este número aumenta a 2.977 quilómetros. Nova York conta con preto de 2.000 lagos e lagoas, e os seus bosques cobren aproximadamente a metade do Estado.
Mariner 8
Características
Mariner 8 pertenceu ó programa Mariner da NASA. Era idéntica á posteriormente exitosa Mariner 9 e xunto ela era parte do proxecto Mariner Mars 71. A súa misión era entrar en órbita de Marte para facer medicións e observacións científicas, pero un fallo na etapa Centaur impediulle chegar a órbita, caendo no océano Atlántico, a uns 1500 km de Cabo Cañaveral e a uns 560 km ó norte de Porto Rico.
Estado de Nova York
Clima
O clima de Nova York é tépedo, aínda que os rigores do clima varían bastante, segundo a rexión. A temperatura media no inverno é de -10°C nos Montes Adirondack, e -1 °C na Cidade de Nova York. No verán, a temperatura media nos Montes Adirondack é de 19 °C, e de 23 °C na Cidade de Nova York.
A temperatura máis alta rexistrada no Estado foi de 42 °C, na cidade de Troy, o 22 de xullo de 1926. A menor temperatura rexistrada, sen contar o factor do vento, foi de -52 °C, en Old Forge, o 18 de febreiro de 1979.
A sarabia e as xeadas son comúns no Estado. Durante preto de 250 días ao ano, os Montes Adirondack son susceptibles ás xeadas, mentres que Long Island, durante só 100. A taxa de precipitación media anual do Estado é de 147 centímetros.
Demografía
miniatura|dereita|300px|Densidade de poboación de Nova York Segundo os datos do censo estimado de 2005, da Oficina do Censo dos Estados Unidos, Nova York tiña a terceira maior poboación (19 254 630 habitantes ) de entre os 50 estados dos Estados Unidos, só por detrás de California e Texas. A súa poboación aumentou en 27.542 habitantes (ou o que é o mesmo, un 0,1%) con respecto ao ano anterior, e aumentou noutros 277.809 (1,5%) con respecto ao ano 2000.
Ditadura
Ditaduras monárquicas
Nas monarquías dinásticas, a familia real controla o poder e ocupa os principais cargos e ministerios. Pola súa parte, nas monarquías non dinásticas o poder está totalmente concentrado no monarca. Algunhas monarquías ditatoriais teñen lexislaturas e eleccións, aínda que non atinxen á elección do líder. Outras tamén permiten a formación e actuación de partidos políticos. Porén, como ocorre nas ditaduras de partido único, estas institucións son simples instrumentos para a supervivencia do réxime, máis ca medios de acción política.
A lonxevidade das ditaduras monárquicas apóiase nestes trazos:
Ditaduras híbridas
Aínda que as ditaduras híbridas son menos comúns, teñen certa presenza no mundo. Exemplos son a ditadura personalista/militar en Paquistán (1977-1988), a personalista/de partido único en Cuba (desde 1959), e a tripla ameaza en Exipto (1952-2011)
As ditaduras modernas
Non sempre as ditaduras se dan por golpe militar, poden xurdir por golpe de estado político; exemplo de movemento desta orde deuse coa ditadura de Adolf Hitler na Alemaña nazi (nazi), en que o golpe se desencadeou a partir das propias estruturas de goberno; aproveitáronse as debilidades dun sistema marrado e entraron partidos cuxas ideoloxías non eran democráticas. Unha vez instalados no poder, alá permaneceron e impoñéndose á vontade popular, suprimindo toda oposición (os demais partidos etc).
Outras ditaduras apóianse en teorías máis elaboradas, utilizando a lexislación imposta, moitas veces admitindo unha democracia con partidos políticos, inclusive con eleccións e algunhas veces ata permitindo unha certa oposición, aínda que controlada. Os dispositivos legais pasan a institucionalizarse, funcionando de tal forma que sempre gañará o partido daqueles que convocaron á elección.
As ditaduras acostuman utilizar a forza bruta para se manteren no poder, aplicándoa de forma sistemática e constante. Outro medio é a propaganda institucional, propaganda política constante e de saturación, así como o culto á personalidade do líder, ou líderes, ou mesmo do país, para manter o apoio da opinión pública; unha das formas máis eficientes de impor á poboación un determinado sistema é a propaganda subliminar, onde as defensas mentais non están tan en garda contra a información que se está a introducir no inconsciente colectivo. Esta faise por saturación en todos os medios de comunicación. A censura tamén ten un papel moi importante, pois non deixa chegar a información relevantes á opinión pública que está a ser manipulada. Desta forma, fican atados os dous extremos: primeiro satúrase o ambiente con propaganda a favor do réxime, despois censúranse todas as noticias malas que poidan vir a alterar o estado mental favorábel ao sistema imposto.
As ditaduras da América Latina
Coa guerra fría aparece o compoñente ideolóxico e a participación activa das ditaduras militares nos gobernos da América Latina. En Cuba, Chile, a Arxentina, o Uruguai, Paraguai e o Brasil.
Ditaduras da Arxentina
Na Arxentina, temos Juan Manuel de Rosas, Juan Domingo Perón, alén dos militares, que fixeron da ditadura arxentina un sistema extremadamente controlador e tiránico.
Ditaduras do Brasil
Getúlio Vargas chegou ao poder a través da Revolución de 1930. Baixo	 presión promulgou en 1934 unha Constitución democrática. En 1937, alegando unha suposta conspiración comunista, coñecida como Plano Cohen, Vargas outorga unha nova Constitución, aumentando os seus poderes e evitando eleccións directas, e instaura a censura e un Estado policial que durou ata 1945. Ese período ditatorial coñécese como Estado Novo.
A democracia restaurouse despois da caída de Vargas e foi mantida, a pesar de varias tentativas de golpe de estado, ata o Golpe Militar de 1964 apoiado e financiado polos Estados Unidos. Getúlio Vargas volveu ao cargo político máximo da república brasileira en 1950 democraticamente, porén a presión da oposición, máis especificamente da UDN e dalgúns militares, levárono ao suicidio en 1954. Debido á forte conmoción popular os movementos golpistas foron arrefriados por unha década.
Beade, Beade
Ten unha única entidade de poboación, capital do concello ao que dá nome.
Ditadura
Ditaduras do Brasil
Na ditadura militar que se seguiu ao golpe e durou vinte e un anos (1964-1985) houbo represión policial, exilios políticos, establecemento de lexislación autoritaria, con supresión dos dereitos civís, uso da máquina estatal en favor da propaganda institucional e política, manipulación da opinión pública a través de institutos de propaganda gobernamental e empresas privadas que se beneficiaron do golpe. A censura, torturas, asasinatos de líderes opositores institucionalizáronse polo AI-5, na práctica unha emenda á Constitución de 1967, que baseada na Doutrina de Seguranza Nacional instaurou un Estado policial.
Beade, Beade
De Beade era natural o Padre Sobreira.
Ditadura
Ditaduras do Brasil
Durante a ditadura militar, o Brasil foi gobernado por dous mariscais e tres xenerais. O primeiro goberno foi o do mariscal Humberto de Alencar Castelo Branco que durou de 1964-1967. O segundo goberno foi o do mariscal Artur da Costa e Silva que durou de 1967-1969. O terceiro goberno foi o do xeneral Emílio Garrastazu Médici que durou de 1969-1974. O cuarto goberno foi o do xeneral Ernesto Geisel que durou de 1974-1979. O quinto goberno foi o do xeneral João Figueiredo que durou de 1979-1985.
A chamada "loita armada" obtiña recursos a través da expropiación forzada de capital, como asaltos e con iso financiaba actividades guerrilleiras na cidade e no campo.
Estado de Nova York
Demografía
O aumento demográfico desde o censo do 2000 débese a un crecemento natural de 527.876 persoas (1 345 482 nacementos menos 817.606 mortes) e unha migración neta de 334.093 persoas no estado. As migracións externas deron lugar a un aumento neto de 667.007 persoas, mentres que as migracións internas produciron unha perda neta de 502.155 persoas.
Polimorfismo dun só nucleótido
Uso e importancia
As variacións nas secuencias de ADN humanas poden afectar ao desenvolvemento de enfermidades e a resposta a patóxenos, substancias químicas, medicamentos, vacinas e outros axentes. As SNPs son tamén fundamentais para aplicar a medicina personalizada. Porén, a súa principal importancia na investigación biomédica é comparar rexións do xenoma entre cohortes estatíticas (como cohortes coincidentes con ou sen unha enfermidade) en estudos de asociación do xenoma completo.
O estudo dos SNPs é tamén importante nos programas de agricultura e gandaría. No xenotipado de SNPs hai varios métodos para identificar SNPs.
Os SNPs son xeralmente bialélicos, polo que poden probarse doadamente. Un só SNP pode causar unha enfermidade xenética mendeliana. Nas enfermidades complexas os SNPs non funcionan xeralmente de forma individual, senón que adoitan funcionar en coordinación con outros SNPs para manifestar unha enfermidade, como pode verse na osteoporose.
Os SNPs foron utilizados en estudos de asociación do xenoma completo (GWAS), como marcadores de alta resolución no mapado de xenes relacionados con enfermidades ou os caracteres normais. O coñecemento de SNPs axudará ao coñecemento da farmacocinética ou a farmacodinámica, é dicir, como actúan os fármacos en individuos con diferentes variantes xenéticas. Unha ampla gama de enfermidades humanas como o cancro, enfermidades infecciosas (SIDA, lepra, hepatite etc.) autoinmunes, neuropsiquiátricas, anemia falciforme, β-talasemia e fibrose quística poderían orixinarse por SNPs. Enfermidades con diferentes SNPs poden chegar a ser inportantes dianas farmacoxenómicas para a terapia con fármacos. Algúns SNPs están asociados co metabolismo de distintos fármacos. Os SNPs que non teñen un impacto observable no fenotipo son tamén útiles como marcadores xenéticos en estudos de asociación do xenoma completo, debido á súa cantidade e herdanza estable co paso das xeracións.
Estado de Nova York
Demografía
O Estado de Nova York alberga unha das poboacións máis heteroxéneas dos Estados Unidos -especialmente a Cidade de Nova York, posiblemente a cidade máis multicultural do mundo. En 2004, o 20,4% dos residentes en Nova York non naceran nos Estados Unidos.
Nova York experimenta actualmente baixas taxas de crecemento natural. Isto débese principalmente á gran migración de habitantes do Estado en dirección ao sur e ao oeste dos Estados Unidos, á perda continua de empregos, e ao alto custo de vida do Estado. As estimacións realizadas indican que Nova York perderá o posto de terceiro Estado máis poboado do país a favor da Florida, no final da década de 2000.
A maioría da poboación de Nova York vive a unha distancia de dúas horas da Cidade de Nova York. Segundo os datos da Oficina do Censo do 1 de xullo de 2004, a Cidade de Nova York e os seus seis condados satélites pertencentes ao Estado de Nova York (Suffolk, Nassau, Westchester, Rockland, Putnam e Orange), contan en total cunha poboación de 12 626 200 habitantes, o 65,67% da poboación do estado.
Razas e etnias
A composición racial do estado é a seguinte: miniatura|esquerda|250px|Distribución étnica de Nova York Os cinco maiores grupos étnicos de Nova York son os afroamericanos (15,8%), os italianos (14,4%), os irlandeses (12,9%), os alemáns (11,1%) e os ingleses (6%).
Nova York alberga as maiores poboacións dominicanas (concentrada no Upper Manhattan) e portorriqueñas (concentrada no Bronx) do país. Brooklyn e o Bronx comprenden unha numerosa poboación de afroamericanos. Pola súa banda, Queens ten unha gran poboación de orixe latinoamericana, así como a maior poboación asiático-americana do estado.
O Censo do 2000 proporciona datos como cales son as etnias con máis presenza nun determinado condado. Os italoamericanos son maioría en Long Island e en Staten Island, seguidos polos irlandeses. Estes últimos conforman o maior grupo étnico en Manhattan, seguidos polos italoamericanos. Ambos os grupos teñen unha gran presenza en Albany e o centro-sur de Nova York. Pola contra, en Buffalo e no oeste de Nova York, o maior grupo son os xermano-americanos. Para rematar, na punta setentrional do estado predominan os francocanadenses. miniatura|dereita|150px|Pirámide de idades de Nova York (2000). O Estado de Nova York posúe maior número de italoamericanos que calquera outro estado.
Pirámide de idades
A distribución da poboación por idades en 2000 era:
As persoas de sexo feminino compón aproximadamente o 51,8% da poboación de Nova York.
Relixión
miniatura|dereita|200px|Catedral de San Patricio, Nova York.
Rede urbana
miniatura|dereita|250px|Cidade de Nova York. 250px|dereita|miniatura|Albany. 250px|dereita|miniatura|Buffalo. 250px|dereita|miniatura|Rochester. O Estado de Nova York está altamente urbanizado. Preto dun 84% da poboación do Estado vive en cidades, e aproximadamente un 92% da poboación do estado vive nunha das trece áreas metropolitanas de Nova York. Destas 13 áreas metropolitanas, tres delas teñen máis dun millón de habitantes: Nova York (que tamén é a maior cidade dos Estados Unidos, e comprende preto de dous quintos da poboación do estado), Buffalo e Rochester. Cinco cidades do Estado teñen máis de 100.000 habitantes: Nova York, Buffalo, Rochester, Yonkers e Syracuse.
Economía
miniatura|esquerda|200px|Anverso dunha moeda de 25 centavos de dólar mostrando Nova York. miniatura|A bolsa de valores da cidade de Nova York é considerada a máis importante do mundo. A Cidade de Nova York domina a economía do estado. É o principal centro bancario, financeiro e de telecomunicacións dos Estados Unidos, e tamén é a sede da New York Stock Exchange (NYSE) en Wall Street, Manhattan. A Oficina de Análise Económica (Bureau of Economic Analysis, BEA) do Goberno dos Estados Unidos estima o Produto Interior Bruto do estado en 2004 en 906.783 millóns de dólares. Isto colócao no terceiro posto dos Estados Unidos, detrás de California e Texas. Se Nova York fose unha nación, figuraría como a 16ª maior economía do mundo, detrás de Corea do Sur. A economía de estado aumentou ese mesmo ano un 3,3%, un pouco máis lento que a taxa de crecemento dos Estados Unidos (3,5%). En 2005, figuraba como o 25º estado dos Estados Unidos no que a rapidez do crecemento económico refírese. Tamén nese ano, a súa renda per cápita era de 40.507 dólares, o que representa un aumento do 5,9% en relación aos datos do ano pasado, o que o colocaba no 5º posto da nación (detrás de Maryland), e 8º no mundo (detrás de Irlanda). Os principais produtos de Nova York son o leite e os seus derivados, o gando (especialmente vacún), as verduras, os produtos de viveiros e as mazás. Por outra banda, entre as principais actividades e produtos industriais atópanse a prensa, os instrumentos científicos, os equipamentos eléctricos, a maquinaria e os produtos químicos.
Moitas das principais corporacións do mundo teñen as súas sedes en Manhattan ou no próximo Condado de Westchester. O estado tamén conta cun puxante sector industrial, onde podemos citar actividades tales como a fabricación de roupa, peles, pezas rodantes dos ferrocarrís e a ensamblaxe de autobuses. Certas industrias tamén se concentran no norte do estado, como a cerámica, os microchips e a nanotecnoloxía (Albany), e os equipamentos fotográficos (Rochester).
Hai certa actividade pesqueira comercial, non demasiado grande, que se localiza ao longo do litoral atlántico de Long Island. As principais capturas por valor son as ameixas, as lagostas, as luras e as sollas. Tamén se adoitaban pescar ostras nas augas de Nova York, aínda que na actualidade, estas só comprenden unha pequena parte do valor total de todo o marisco capturado. Quizais o aspecto máis coñecido do sector pesqueiro é o famoso Fulton Fish Market da cidade de Nova York, que distribúe non soamente a pesca de Nova York, senón toda clase de mariscos importados de todas partes do mundo. miniatura|300px|A Unisphere da Feira Mundial de 1964, en [[Queens.]] O sector da minería de Nova York concéntrase en tres áreas. A primeira sitúase preto de Cidade de Nova York, e especialízase nos materiais de construción para as obras da cidade, aínda que tamén comprende as minas de esmeril do Condado de Westchester, un de dous lugares dos Estados Unidos onde se extrae este mineral. A segunda área sitúase nos Montes Adirondack, e especialízase no talco, os granates industriais e o cinc. Cabe destacar que estes montes non fan parte do sistema dos Apalaches a pesar da súa posición, senón que pertencen estruturalmente ao Escudo Canadense, abundante en minerais. Na parte interior suroeste estado, na Allegheny Pleateau, atópase unha rexión de pozos. O principal e, case único, líquido que se extrae é o sal en forma de salmoira, aínda que tamén existen pequenas reservas de petróleo.
Nova York exporta unha ampla variedade de bens, tales como produtos alimenticios, produtos minerais, produtos elaborados, diamantes para cortar e pezas automobilísticas. En 2004, os 5 principais mercados de exportación de Nova York eran o Canadá (30.200 millóns de dólares), o Reino Unido (3.300 millóns), o Xapón (2.600 millóns), Israel (2.400 millóns) e Suíza (1.800 millóns). As principais importacións de Nova York son o petróleo, o ouro, o aluminio, o gas natural, a electricidade, os diamantes en bruto e a madeira.
O Canadá sempre foi un importante socio económico de Nova York. Segundo os datos de 2004, o 23% das exportacións totais do estado foron a parar ao Canadá. O turismo do norte comprende unha parte importante da economía do estado. Estímase que os canadenses gastaron nas súas visitas ao estado un total de 487 millóns de dólares en 2004. Crese que esta cifra aumentará debido á fortaleza do dólar canadense.
Agricultura
miniatura|300px|Granxa leiteira próxima a Oxford, Nova York, xullo de 2001. O Estado de Nova York é un líder agrícola, e figura entre os cinco primeiros estados dos Estados Unidos no que a produción de produtos agrícolas se refire. Entre estes destacan o leite, as mazás, as cereixas, as verzas (o estado é o maior produtor de verzas dos Estados Unidos), as patacas, as cebolas, o xarope de pradairo e moitos outros. Aproximadamente unha cuarta parte do estado está cuberta por granxas, e produciu 3.400 millóns de dólares en produtos agrícolas en 2001. A beira meridional do Lago Ontario proporciona a mestura correcta de chans e un microclima especial a moitos cultivos de mazás, cereixas, ameixeiras, peras e pexegos. No val do Hudson e cerca do Lago Champlain tamén se cultivan mazás. A beira meridional do Lago Erie e as ladeiras sur dos Finger Lakes contan con numerosos viñedos. Nova York é o terceiro produtor uva da nación, detrás de California, e o segundo maior produtor de viño por volume. En 2004, a industria vitivinícola de Nova York achegou 6.000 millóns de dólares á economía estatal. O estado conta con 120 km² de viñedos e 212 lagares, e produciu 200 millóns de botellas de viño en 2004.