cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
David Steadman
Investigacións
Ralizou numerosas escavacións en sitios arqueolóxicos prehistóricos, e descubriu extincións masivas de especies causadas por humanos nas primeiras etapas da colonización de illa oceánicas. Ralizaou varias expedicións ás illas Galápagos e describiu varias especies de aves extintas e, máis recentemente, participou no descubrimento de que Rigidipenna inexpectata, unha ave das illas Salomón, é unha especie (en lugar dunha subespecie de Podargus ocellatus, como se cría anteriormente).
Anna Nicole Smith
Morte
O 28 de febreiro de 2007, o tribunal de apelacións de Florida confirmou a decisión de Virgie Arthur de renunciar á custodia do cadáver da súa filla, xa que a evidencia indicaba que o último desexo de Anna Nicole Smith era ser sepultada xunto ao seu fillo Daniel nas Bahamas.
David Steadman
Investigacións
Ademais, en 2006 decribiu a rara especie Didunculus placopedetes, un colúmbido da subfamilia dos didunculinos, en base a restos subfósiles atopados en depósitos de covas na illa de ʻEua, no Reino de Tonga, e tamén se encontrou durante escavacións arqueolóxicas nas illas de Tongatapu, Lifuka, Ha'ano e outras. Os lugares de escavación datan de 2 700 a 2 850 anos a.C.
Anna Nicole Smith
Morte
O venres 2 de marzo de 2007, finalmente foi sepultada Anna Nicole Smith nas Bahamas. O corpo da modelo foi trasladado dende unha morgue ata o aeroporto de Miami a primeira hora da mañá, baixo a atenta mirada dos paparazzi. Despois de horas de voo, o féretro aterrou en Nassau e foi levado á igrexa Mount Horeben onde esperaban 300 persoas, a quen lle entregaron rosas rosadas e vermellas, en lembranza da modelo, e tarxetas con forma de corazón para que deisaxen mensaxes sobre a súa sepultura. O mozo de Smith, Howarde K. Stern, saudou a un grupo de curiosos que quixeron presenciar o funeral de Smith tralas reixas que custodiaban a privacidade do evento, entre eles residentes, turistas e paparazzi; porén, só algúns reporteiros gráficos tiveron acceso á igrexa.
David Steadman
Investigacións
Traballou extensamente na illa de Pascua, realizando as primeiras escavacións sistemáticas na illa para identificar a flora e a fauna que unha vez viviron alí.
Así mesmo, Sreadman está implicado en estudos sobre a evolución, a sistemática e a extinción dos vertebrados das illas das Perlas.
Anna Nicole Smith
Na cultura popular
A ópera de Mark-Anthony Turnage sobre Smith Anna Nicole estreouse o 17 de febreiro de 2011 na Royal Opera House, con críticas diversas.
David Steadman
Labor docente
O seu papel principal como docente foi orientar a investigación por parte de estudantes da Universidade da Florida, incluíndo a evolución, a morfolóxica e molecular das aves terrestres e dos mamíferos. Tamén está colaborando coa estudante Nicole Cannarozzi e os arqueólogos Richard Cooke e Máximo Gómez na análise e interpretación de ricos conxuntos de materiais zooarqueolóxicos (moluscos, ósos) de lugares culturais prehistóricos nas illas das Perlas; estes sitios teñen a clave para comprender o alcance do impacto humano prehistórico sobre os recursos mariños e terrestres neste arquipélago, que se encontra ao sur da cidade de Panamá no océano Pacífico.
Soldecasa, Escuadro, Silleda
Soldecasa é un lugar da parroquia de Escuadro no concello pontevedrés de Silleda. No ano 2011 tiña 38 habitantes (20 homes e 18 mulleres).
Historia
En 1846 tiña 30 habitantes. Daquela a parroquia de Escuadro formaba parte do Concello de Chapa, que en 1853 mudou a súa capitalidade por Silleda.
Patrimonio
miniatura|alt=Cruceiro Soldecasa Escuadro Neste lugar atópase un cruceiro no que se pode ler a inscrición “Florentino Maceira 1958”
Liam Payne
Liam James Payne, nado en Wolverhampston o 29 de agosto de 1993, é un cantante e compositor inglés. Alcanzou a fama como membro do quinteto, One Direction.
Traxectoria
Payne fixo o seu debut como solista nas audicións para o programa Factor X en 2008. Despois de ser eliminado, volveu participar nas audicións en 2010 e foi incluído xunto a outros catro concursantes rexeitados para formar unha nova banda. O grupo publicou cinco álbums, embarcouse en catro xiras internacionais e recibiu candidaturas a diversos premios, converténdose nunha das bandas de máis éxito do seu momento. Payne traballou baixo os pseudónimos "Big Payno" e "Payno" creando remixes de cancións da propia banda e da cantante e anteriormente noiva súa Cheryl Cole.
As Penas, Corvelle, Vilalba
As Penas é un lugar da parroquia de Corvelle no concello lucense de Vilalba na comarca da Terra Chá.
Plack
O plack (inglés: plack; gaélico escocés: plang), foi unha moeda escocesa de billón introducida por Xacobe III de Escocia (1460-1488), inicialmente cun valor de 4 peniques escoceses (1/60 da libra escocesa).
O seu nome deriva do dunha moeda miúda francesa, a plaque, chamada así por estar cuñada nunha fina placa de metal.
Historia
O creador do plack dentro do sistema monetario do Reino de Escocia foi Xacobe III. Tratábase dunha moeda de billón con valor de 4 peniques, cun peso de 31,41 grans (2,03 gramos) e unha lei da aliaxe de 500/1000, cuñada na casa de moeda de Edimburgo.
Continuaron coa emisión desta moeda Xacobe IV (1488-1513) e Xacobe V (1513-1542), quen baixou o contido en prata ata unha lei de 250/1000, aínda que mantendo o mesmo peso e o mesmo valor.
Baixo María Estuardo (1542-1567) rebaixouse o seu peso a 29,44 grans e a lei a 83/1000, conservando o valor de 4 peniques.
En tempos de Xacobe VI (1567-1625) cuñouse entre os anos 1583 e 1590 cunha lei de 250/1000 e subíuselle o valor ata os 8 peniques. No entanto, en 1594 foi substituído polo coñecido como saltire plack ("plack do sautor"), chamado así pola cruz de Santo André do seu anverso, cun peso similar, unha lei novamente abaixada a 83/1000 e o valor inicial de catro peniques.
Xacobe VI cuñou tamén o valor de medio plack.
Rihla
A riḥla (en árabe, رحلة) é un xénero literario clásico da literatura en lingua árabe que consiste no relato dunha viaxe. A palabra rihla, que propiamente significa «viaxe por etapas», designa tanto a viaxe como a posterior crónica da mesma.
O xénero aparece no século XII no occidente do mundo islámico: o Magreb e Al-Ándalus. Os seus creadores son persoas que viaxan cara a Oriente por diversas razóns e que, ao volver, dado o tempo e complexidade deste tipo de viaxes, deixan plasmadas as súas vivencias e observacións nunha crónica, para gozo e instrución dos seus concidadáns ou dalgunha autoridade local. As razóns máis frecuentes dos viaxes eran o hajj ou peregrinación ritual á Meca, as viaxes de estudos a algún dos grandes centros do coñecemento do oriente musulmán (O Cairo, Bagdad ou Damasco, principalmente), o comercio a larga distancia ou a simple ansia de aventuras, que leva aos viaxeiros máis ao leste, a Persia, Khorasán, a India e a China, o tamén cara ao Cáucaso e Rusia.
A rihla de orixe magrebí ou andalusí enmárcase dentro dunha ampla corrente viaxeira árabe oriental, que dá os seus correspondentes froitos literarios. O califato abbasí fixo un grande esforzo por comunicar distintas rexións do imperio, desenvolvendo entre outras cousas un sofisticado sistema de correos. Este desenvolvemento das comunicacións levou consigo un interese pola xeografía descritiva e, polo tanto, polas exploracións, así como un desenvolvemento comercial.
Os viaxeiros máis coñecidos son:
A Rocha, Herbón, Padrón
A Rocha é un lugar da parroquia de Herbón no concello coruñés de Padrón, na comarca do Sar. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 15 habitantes (8 homes e 7 mulleres).
Last Words: The Final Recordings
Last Words: The Final Recordings é o derradeiro álbum oficial da banda estadounidense de grunge Screaming Trees, publicado o 2 de agosto de 2011 a través do selo Sunyata Productions. O disco foi gravados dous anos despois do seu traballo Dust pero pouco des pois despois da esdición deste Epic Records dicidiu desfacerse do grupo. Porén, entre 1998 e 1999 Screaming Trees gravou o álbum no estudio do guitarrista de Pearl Jam Stone Gossard. Debido a que o grupo separouse no ano 2000, e que Mark Lanegan negouse a actuar, o disco non sería editado ata 12 anos despois ata que o batería Barrett Martin pubicouno a través do seu propio selo.
Manuel Gómez Martínez
Manuel Gómez Martínez máis coñecido coma Lolo Gómez, nado o 1 de abril de 1934 en Madrid e finado o 14 de marzo de 2008 foi un futbolista español que xogaba na demarcación de dianteiro centro.
Traxectoria
Comezou a xogar no equipo do seu pobo, pasando de equipo en equipo ata acabar no Rayo Cantabria, filial do Racing de Santander, finalmente deu o salto ao primeiro equipo, debutando en Primeira División na tempada 1954/55. O equipo descendeu ese ano e o xogador foi gañando peso no equipo na categoría de prata. A mediados da tempada 1957/58 fichouno o Sevilla FC, que pasaba apuros en Primeira División.
A comezos da tempada 1959/60 chegou ao Celta de Vigo, onde pronto se converteu na referencia do ataque, sendo o máximo anotador do equipo as súas dúas primeiras tempadas en Vigo, porén foi perdendo peso no equipo e acabou sendo traspasado ao Gimnástica de Torrelavega, finalmente a súa última tempada regular foi no AD Plus Ultra. Ao ano seguinte axudaría ao Real Jaén na fase de ascenso a Segunda División.
Descrición literaria
A descrición literaria é un tipo de descrición cuxas intención é estética procuran transmitir impresións ou sentimentos do que se describe utilizando todas as posibilidades da lingua para crear novas dimensións significativas.
Características
A súa estrutura é máis flexible que na descrición técnica: o escritor/escritora ten máis liberdade para ordenar os materiais. Ás veces prefírese un criterio espacial (de arriba a abaixo, de esquerda a dereita) e outras veces elíxese un criterio de organización lóxica ( do concreto ao abstracto, do relevante ao secundario, do físico ao moral). a súa finalidade é múltiple: caracterizar unha personaxe, crear unha atmosfera, conseguir expectación, romper o ritmo narrativo...
Trazos distintivos:
Outeiro, Escuadro, Silleda
Outeiro é un lugar da parroquia de Escuadro no concello pontevedrés de Silleda. No ano 2011 tiña 31 habitantes (17 homes e 14 mulleres).
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, que é unha parte alta ou elevación do terreo.
Samudragupta
Samudragupta, nado en 335 e finado en 380, foi un gobernante do Imperio Gupta, sucesor de Chandragupta I, considérase un dos máis grandes xenios militares da India, impuxo a súa soberanía no Punjab, Caxemira, Bengala, Assam, Nepal, conformando un imperio que mantivo a independencia dos diferentes reinos en asuntos internos.
Ramelle, San Martiño de Corvelle, A Pastoriza
Ramelle é un lugar da parroquia de San Martiño de Corvelle no concello lugués da Pastoriza na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 29 habitantes (15 homes e 14 mulleres).
Salgueiros Altos, Corvelle, Vilalba
Salgueiros Altos é un lugar da parroquia de Corvelle no concello lucense de Vilalba na comarca da Terra Chá.
Santa Cruz, Herbón, Padrón
Santa Cruz é un lugar da parroquia de Herbón no concello coruñés de Padrón, na comarca do Sar. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 17 habitantes (11 homes e 6 mulleres).
Cefalocáridos
A dos cefalocáridos (Cephalocarida) é unha pequena clase de crustáceos que comprende tan só 10 especies bentónicas.
Estas especies están agrupadas na única orde dos braquípodos (Brachypoda), e na súa única familia, a dos hutchisoniélidos (Hutchinsoniellidae), que comprende cinco xéneros.
Foi descuberta en 1955. Non existe rexistro fósil do grupo, aínda que algúns especialistas suxiren un parecido cos crustáceos primitivos.
Características
O segundo par de maxilas garda semellanza cos apéndices torácicos. Os ollos están incluídos no exoesqueleto, o cal dificulta a súa apreciación.
Ecoloxía
Os cefalocáridos son todos mariños e bentónicos. Habitan desde a zona intermareal até unha profundidade de 1 500 m, sobre todo tipo de sedimentos. Aliméntanse de detritos mariños, para cuxa captación xeran correntes cos apéndices torácicos, como os branquiópodos.
Descrición
A clase foi descrita en 1955 polo zoólogo estadounidense Howard L. Sanders especialista en ecoloxía bentónica oceánica, no seu traballo "The Cephalocarida, a new subclass of Crustacea from Long Island Sound". Proceedings of the National Academy of Science 41: 61-66.
Clasificación
Segundo o WoRMS e máis o ITIS, a clasificación dos cefalocáridos, até o nivel de xénero é a seguinte:
Filoxenia
Os Remipedia e os Cephalocarida forman parte dun clado denominado Xenocarida. Os xenocáridos propuxéronse como o clado irmán dos Hexapoda.
Sonia Gandhi
Sonia Gandhi (de solteira Maino), nada en Lusiana (Vicenza) o 9 de decembro de 1946, é unha política india. Foi a presidenta do Congreso Nacional Indio, o partido segrar de centro-esquerda que gobernou a India durante máis tempo dende a súa independencia. Asumiu o liderado do partido en 1998, sete anos despois do asasinato do seu marido, Rajiv Gandhi, antigo primeiro ministro da India e continuou no cargo durante dezanove anos.
Nada nunha pequena localidade próxima a Vicenza, Gandhi foi criada nunha familia católica. Tras completar a súa educación privada en escolas locais, seguiu a súa educación superior en Cambridge, Inglaterra, onde coñeceu a Rajiv Gandhi, co que casou en 1968. Adoptou a cidadanía india e comezou a vivir coa súa sogra, a primeira ministra, Indira Gandhi, na súa residencia de Nova Deli. Sonia Gandhi, non obstante, mantívose fóra da esfera pública, mesmo durante os anos en que o seu home estivo no poder.
Despois do asasinato do seu marido, Gandhi foi convidada polos líderes do Congreso para encabezar o partido, mais declinouno. Aceptou entrar na política en 1997 despois de moita insistencia do partido; o ano seguinte foi candidata á presidencia do partido e elixida por diante de Jitendra Prasada. Baixo o seu liderado, o Congreso continuou a formou goberno despois das eleccións de 2004 en coalición con outros partidos políticos de centro-esquerdo. Gandhi está considerada instrumental na formulación da Alianza Progresista Unida (UPA), que foi reelixida para o poder nas eleccións de 2009. Gandhi rexeitou a xefatura despois da vitoria de 2004; en lugar diso liderou a alianza gobernante e o National Advisory Council.
Durante o transcurso da súa carreira, Gandhi presidiu os consellos recoñecidos pola formación e posterior posta en marcha de esquemas de desenvolvemento baseados nos dereitos como o dereito á información, a acta de seguridade alimentaria e a acta de garantía de emprego rural, mentres provocaba críticas relacionadas polo escándalo Bofors e o caso National Herald. O seu nacemento no estranxeiro tamén foi tema de debate e controversia. A activa participación de Gandhi na política comezou a reducirse durante a última metade da segunda lexislatura do goberno da UPA debido a motivos de saúde. Deixou a presidencia do Congreso en decembro de 2017, mais continuou a liderar o comité parlamentario do partido. Aínda que nunca tivo un posto no goberno da India, Gandhi foi descrita como unha das políticas máis poderosas do país e adoita ser listada entre as mulleres máis poderosas do mundo.
Vida persoal
Sonia é a viúva de Rajiv Gandhi, fillo máis vello de Indira Gandhi. Sonia ten dous fillos, Rahul e Priyanka Gandhi.
Sonia Gandhi foi listada como unha das cincuenta mellor vestidas por riba de cincuenta anos por The Guardian en marzo de 2013. Segue a cita de estilo "simple é estiloso" e non mira máis aló do "innato sentido da moda" da súa sogra Indira Gandhi.
Linguas witoto
As linguas witoto (ou uitoto) son unha familia de linguas indíxenas americanas que se falan en Colombia e no Perú. Está formada por 7 linguas, das cales 4 están mortas.
João Café Filho
Traxectoria
Traballou como xornalista e avogado durante a súa mocidade, habendo participado da Aliança Liberal na campaña de 1930. En 1933 fundou o Partido Nacionalista de Rio Grande do Norte, e algúns anos máis tarde, o Partido Republicano Progresista.
En 1934 e 1945 foi elixido deputado federal, e en 1950 foi candidato á vicepresidencia pola lista que encabezaba o antigo gobernante, Getúlio Vargas. Co suicidio de Vargas, na súa calidade de vicepresidente asumiu a presidencia da república o 24 de agosto de 1954, exercendo o cargo ata o 8 de novembro de 1955, cando foi afastado (a principio temporariamente e despois definitivamente) da presidencia por un movemento político-militar liderado polo xeneral Henrique Teixeira Lott, culminado no Movemento do 11 de novembro.
Foi ministro do Tribunal de Contas do Río de Xaneiro, durante toda a década de 1960.
Café Filho, educado na Primeira Igrexa Presbiteriana de Natal, foi o primeiro presidente protestante do Brasil.
Eurocopter AS332 Super Puma
O Eurocopter AS332 Super Puma (no presente Airbus Helicopters H215) é un helicóptero utilitario de tamaño medio bimotor desenvolvido e comercializado orixinalmente por Aérospatiale, posteriormente por Eurocopter, e no presente por Airbus Helicopters. Trátase dunha versión remotorizada e máis voluminosa do Aérospatiale SA 330 Puma orixinal. O Super Puma substituíu ao SA 330 Puma como principal modelo en fabricación do tipo en 1980. Dende o ano 1990 os Super Puma en servizo militar son comercializados coa designación AS532 Cougar. No servizo civil introducíuse un substituto de nova xeración en 2004, o máis grande Eurocopter EC225 Super Puma.
Orixe
En 1974 Aérospatiale comezou a desenvolver un novo helicóptero medio de transporte baseado no seu SA 330 Puma. O proxecto anunciouse publicamente no Paris Air Show de 1975. Aínda que o novo deseño mantiña un esquema semellante ao do AS 330, estaba impulsado por dous dos novos e máis potentes motores turboeixo Turbomeca Makila, que movían un rotor principal de catro palas que facían uso de materiais compostos. Púxose un gran nivel de atención en facer que o novo modelo soportase mellor o dano. Adoptouse unha estrutura da fuselaxe máis robusta xunto cun tren de aterraxe máis resistente, e incluso as palas do rotor eran capaces de aguantar un certo nivel de dano en batalla, así como outros sistemas mecánicos clave do aparello.
As características externas distintivas con respecto ao SA 330 son unha aleta ventral baixo a pluma de cola e un nariz máis estilizado. Dende o principioo novo helicóptero estaba planeado para estar dispoñible con dúas lonxitudes da fuselaxe: unha versión con fuselaxe curta que ofrecía unha capacidade semellante á do SA 330 aínda que proporcionando un rendemento superior en condicións quentes e a grande altitude, e unha versión alongada que permitía máis carga interior ou máis pasaxeiros.
Un prototipo de preprodución, o SA 331, modificado a partir da célula dun SA 330 con motores Makila e unha nova caixa de cambios voou o 5 de setembro de 1977. O primeiro prototipo do Super Puma completo realizou o seu voo de estrea o 13 de setembro de 1978, seguido por cinco prototipos máis. As probas de voo revelaron que o AS 330 Super Puma tiña unha maior velocidade de cruceiro e alcance que o SA 330 Puma, en parte debido á maior potencia dos motor Makila e a que consumía un 17% menos de combustible. O Super Puma tamén demostrou ser moito máis estable en voo e dependía menos dos sistemas automatizados de corrección. O desenvolvemento das variantes militar e civil fíxose en paralelo, incluído o proceso de certificación. No ano 1981 entregouse o primeiro Super Puma civil. miniatura|260x260px|Super Puma da Forza Aérea de Francia
Produción e melloras
En 1980 o AS 332 Super Puma substituíu ao máis vello SA 330 Puma como o principal helicóptero utilitario de Aérospatiale. O AS 332 Super Puma demostrou ser moi popular. Entre xullo de 1981 e abril de 1987 houbo unha produción media de tres helicópteros por mes, tanto para clientes militares como civís. Indonesian Aerospace (IPTN) tamén fabricou tanto o SA 330 como o AS 332 baixo licenza para clientes domésticos e estranxeiros. En 2005 varios modelos de Super Puma estaba operando con clientes de 38 nacións nunha ampla variedade de tarefas. En total, nese ano entregáranse ou estaban pedidos 565 Super Puma (incluídos os Cougar militares).
O éxito do AS 332 Super Puma levou á procura de programas de desenvolvemento prolongados para producir novos modelos avanzados. Entre as características incluídas había palas máis longas, motores e transmisións máis potentes, aumentos no peso de engalaxe, e aviónica modernizada. Unha ampla variedade de Super Puma especializados seguiron ao modelo básico de transporte, incluídas versións de busca e rescate (SAR) e guerra antisubmarina. Os Super Puma militares comercializáronse como o AS532 Cougar dende 1990. Como alternativa ao NHIndustries NH90, tamén se considerou desenvolver un Mark III Super Puma.
En febreiro de 2012 Eurocopter ofreceu unha configuración básica do Super Puma a prezo máis baixo co obxectivo de competir co ruso Mil Mi-17. Starlite Aviation converteuse no cliente de lanzamento para esta nova variante, designada AS 332 C1e. En novembro de 2015 Airbus Helicopters anunciou que a fabricación do AS 332 Super Puma, que fora redesignado H215 nese momento, pasaría a realizarse nunha nova planta contruída para ese propósito en Brasov, Romanía. Este movemento ten como obxectivo reducir o tempo e o custo de produción simplificando a fabricación a unha única configuración de base que se adaptará para atender ás necesidades dos clientes civís e militares. .
Constantino Gamallo Soto
Primitivo Constantino Gamallo Soto, finado en 1949, foi un farmacéutico e agrarista galego.
Traxectoria
Farmacéutico de Cerdedo dende 1894. Exercía tamén como ferreiro e reloxeiro. Foi un dos principais líderes do agrarismo en Cerdedo. Correspondente de Progreso en Cerdedo, foi denunciado e procesado por inxurias graves a Serafín Sieiro Moreira en 1917. Foi condenado e pasou varios días en prisión.
Vida persoal
Casou con Honorata Simal.
Portovello, Escuadro, Silleda
Portovello é un lugar da parroquia de Escuadro no concello pontevedrés de Silleda. No ano 2011 tiña 8 habitantes (3 homes e 5 mulleres).
Louis Tomlinson
Louis William Tomlinson (nado como Louis Troy Austin o 24 de decembro de 1991, é un artista, compositor e xuíz de concurso inglés. É coñecido por ser membro do quinteto One Direction.
Traxectoria
"Just Hold On" foi lanzado como o seu sinxelo debut en decembro de 2016, quedou na posición 2 nos UK Singles Chart e foi certificado como disco de ouro tanto no Reino Unido como nos Estados Unidos. En 2017, Tomlinson lanzou "Back to You" xunto á cantante estadounidense, Bebe Rexha e "Miss You"; ambos os sinxelos incluíranse no seu álbum debut, que foi publicado por Epic Records en 2018.
En 2013, Tomlinson foi aceptado como futbolista no Doncaster Rovers F.C. da liga sen contrato ningún. O mesmo ano formou a súa propía compañía musical, Triple Strings, como parte da compañía de One Direction Syco. Apareceu no Debrett's de 2017 nunha lista da xente máis influente do Reino Unido.
Toxal, Corvelle, Vilalba
Toxal é un lugar da parroquia de Corvelle no concello lucense de Vilalba na comarca da Terra Chá.
Maruxa Boga
Orixe
Maruxa Boga era filla dos galegos Leandro Boga, oriundo de Lestrobe, no concello de Dodro e de María Romaní, oriunda de Noia, que emigraron á Arxentina na primeira vaga migratoria galega do século XX.
Traxectoria
Comezou a súa traxectoria como locutora de radio no programa Galicia, que dirixía a actriz Maruxa Villanueva. O 5 de agosto de 1945 comezou a presentar, a canda o actor Fernando Iglesias Sánchez, "Tacholas" e o seu home, o xornalista Alfredo Ángel Aróstegui, o programa de radio Recordando a Galicia na emisora arxentina Radio Rivadavia. Traballou tamén en Radio Excelsior, Radio Prieto, Radio del Pueblo, Radio Antártida etc.
Fundou con Tacholas a compañía de teatro Boga-Tacholas, coa que, de 1941 a 1944, se dedicaron á representacións de comedias, moitas delas de temática galega, principalmente da autoría de Manuel Daniel Varela Buxán. Interpretou a personaxe de Pimpinela de Os vellos non deben de namorarse, baixo a dirección do propio Alfonso Daniel Rodríguez Castelao, autor da peza.
Logo de que Tacholas deixase en 1953 a presentación do programa, continuou con Arostegui á súa fronte ata marzo de 1984, cubrindo 39 anos de emisións ininterrompidas. O programa foi ademais un referente da comunidade galega na Arxentina, e por el pasaron Castelao, Eduardo Blanco Amor, Antón Alonso Ríos, Ramón Suárez Picallo, Maruxa Villanueva ou Manuel Dopazo Gontade.
Recoñecementos
Recibiu o Grelo de ouro en 1998 canda a Maruxa Villanueva e Tacholas, polo impulso do teatro galego na Arxentina.
Sar, Escuadro, Silleda
Sar é un lugar da parroquia de Escuadro no concello pontevedrés de Silleda. No ano 2011 tiña 32 habitantes (9 homes e 23 mulleres ).
Toxeiro, Corvelle, Vilalba
Toxeiro é un lugar da parroquia de Corvelle no concello lucense de Vilalba na comarca da Terra Chá.
Gobernadores civís de Ourense
Esta é unha lista incompleta dos gobernadores civís de Ourense, tomando como punto de arranque a reforma territorial implementada por Javier de Burgos no Real Decreto do 30 de novembro de 1833. O posto de Gobernador civil inicialmente recibiu os nome de Subdelegado de Fomento, Xefe Superior Político e mesmo Gobernador Civil durante os primeiros anos, ata que quedou fixado en 1847 co único nome de Gobernador Civil.
Goberno Provisional
Período que se estende entre o 19 de setembro de 1868 e o 2 de xaneiro de 1871.
Reinado de Amadeu I
Período que se estende entre o 2 de xaneiro de 1871 e o 11 de febreiro de 1873.
Primeira República
Período que se estende entre o 11 de febreiro de 1873 e o 29 de decembro de 1874.
Segunda República
Período que se estende entre o 14 de abril de 1931 e o 20 de xullo de 1936.
Franquismo
Período que se estende entre o 20 de xullo de 1936 e o 15 de xuño de 1977.
Fufín, Fufín, Monterroso
Fufín é un lugar da parroquia de Fufín no concello lucense de Monterroso, na comarca da Ulloa. Segundo o padrón municipal (INE 2017) ten 42 habitantes.
Gobernadores civís de Ourense
Democracia
Período que se estende entre o 15 de xuño de 1977 e o 30 de maio de 1997, data na que desaparecen os Gobernos civís para transformarse en subdelegacións do Goberno.
Don Quixote da Mancha
Don Quixote da Mancha (en Don Quijote de la Mancha), é unha novela escrita por Miguel de Cervantes. Publicada a súa primeira parte co título de O enxeñoso fidalgo don Quixote da Mancha (en El ingenioso hidalgo don Quijote de la Mancha) a comezos de 1605, é a obra máis destacada da literatura española e unha das principais da literatura universal. En 1615 apareceu a súa continuación baixo o título de Segunda parte del ingenioso caballero don Quijote de la Mancha. O Quixote de 1605 publicouse dividido en catro partes; pero semella que o Quixote de 1615 en calidade de Segunda parte da obra, quedou revocada de feito a partición en catro seccións do volume publicado dez anos antes por Cervantes.
É a primeira obra xenuinamente desmitificadora da tradición cabaleiresca e cortés polo seu tratamento chanceiro. Representa a primeira novela moderna e a primeira novela polifónica; como tal, exerceu un enorme influxo en toda a narrativa europea. Por considerarse «o mellor traballo literario xamais escrito», encabezou a lista das mellores obras literarias da historia, que se estabeleceu coas votacións de cen grandes escritores de 54 nacionalidades a petición do Club Noruegués do Libro en 2002; así, foi a única excepción na estrita orde alfabética que se dispuxo.
Foi traducido ó galego en 1990 por Xela Arias, Valentín Arias, Xosefa S. Fernández, A. Palacio Sánchez, Xavier Senín e Xesús Senín (Xuntanza, ISBN 84-86614-64-3). Esta tradución, do texto completo, fora precedida pola tradución dun fragmento do capítulo 11 da primeira parte, realizada por Antón Valcárcel e publicada no nº 6 d'A Nosa Terra, do 5 de xaneiro de 1917. Segundo Xesús Alonso Montero, este foi o primeiro texto de Cervantes traducido ó galego. miniatura|dereita|Varias edicións do Quixote, entre elas dúas en galego.
Primeira parte
Comeza cun prólogo no cal se burla da erudición pedantesca cuns poemas cómicos, a maneira de preliminares, compostos en loor da obra polo mesmo autor, xa que non atopou ninguén que quixese loar unha obra tan extravagante (como sabemos por unha carta de Lope de Vega). Segundo Lope, trataríase dunha escritura desatada libre de normativas, que mestura o xénero lírico, épico, tráxico e cómico e onde se meten no medio do desenvolvemento historias de diversos xéneros, como as de Grisóstomo e a pastora Marcela, a novela El curioso impertinente, a historia do cativo, o discurso sobre as armas e as letras, a da Idade de ouro do home, a primeira saída de Don Quixot e a segunda co seu inseparable escudeiro Sancho Panza. Esta digresión estilística foi corrixida na segunda parte da novela, con Don Quixote e Sancho como protagonistas absolutos.
Cervantes crea unha orixe ficticia da historia facendo ver que se basea no manuscrito dun tal Cide Hamete Benengeli, historiador mourisco inventado con nome de carácter humorístico (Benengeli faría referencia a unha berenxena). O libro comeza coa frase posiblemente máis famosa da literatura castelá:
O libro narra as aventures por terras de Castela-A Mancha e a Coroa de Aragón do xentilhome Alonso Quijano, que é descrito no capítulo I como un home da baixa nobreza castelá (castellano viejo), esmirrado e amareleto que gastara todos os seus recursos e enerxías na adquisición e lectura de libros de cabalaría. O protagonista tolea porque confunde a ficción e a realidade nas súas lectures e querendo emular os protagonistas, faise nomear cabaleiro no capítulo III. Para armarse cabaleiro, Don Quixote entra nun hostal que confunde cun castelo, toma a dúas prostitutas por doncelas, o porqueiro por trompeteiro que anuncia a súa chegada o hostaleiro retranqueiro como gobernador do castelo. A cerimonia é unha autentica burla porque non cumpre ningún requisito dunha ordenación cabaleiresca, mais Don Quixote marcha de alí satisfeito.
Serafín Sieiro Moreira
Serafín Sieiro Moreira, finado en Cerdedo en xuño de 1923, foi un empresario e político galego.
Mínimos cadrados lineais
Definición
En termos matemáticos, queremos encontrar unha solución para a "ecuación" onde A é unha m-por-n matriz (con m > n) e x e b son vectores columna de dimensión n e m respectivamente. Quérese minimizar o cadrado da norma Euclídea dos residuos Ax − b, isto é, a cantidade
onde [Ax]i denota o i-ésimo compoñente do vector Ax. De aqui o nome "mínimos cadrados".
Dedúcese que o vector x que minimiza a expresión tamén resolve a ecuación normal onde AT é a trasposta de A. Nótese que isto se corresponde cun sistema de ecuacións lineais. A matriz ATA na parte esquerda é unha matriz cadrada, a cal é invertible se A ten rango completo (isto é, o rango de A é n). Nese caso, a solución do sistema de ecuacións lineais é única e ven dada por A matriz chámase pseudo inversa de A. Non podemos utilizar a verdadeira matriz inversa de A (isto é, A^{-1}), xa que non existe porque A non é unha matriz cadrada (m ≠ n).
Computación
A ecuación normal pode resolverse como calquera outro sistema de ecuacións, un método eficiente e numericamente estable pode obterse se primeiro se calcula a descomposición QR da matriz A. Entón, con A = QR, onde Q é unha matriz ortogonal e R é unha matriz triangular superior, a ecuación normal simplifícase do seguinte xeito
Outra posibilidade é usar unha descomposición en autovectores. Se é a descomposición de autovalores de  A, entón a pseudo inversa da matriz A é onde Σ+ é a trasposta de Σ con cada entrada non cero substituída polo seu recíproco.
Aplicacións
O método dos mínimos cadrados lineais pódese usar para atopar unha función afín Rn → R que mellor axusta un conxunto de datos dado (véxase o método xeral dos mínimos cadrados). É amplo e erróneo a idea de que a palabra lineal no termo regresión lineal refírese á natureza lineal da función axustada.
Por exemplo
é un modelo de regresión lineal, na parte dereita é unha combinación lineal dos parámetros α, β, e γ; máis aínda, as estimación de mínimos cadrados destes parámetros son lineais no vector de valores y observados. Neste caso, é útil pensar en x2 como unha nova variable independente, obtida modificando a variable orixinal x. Pero isto adóitase chamar un axuste cuadrático dun axuste polinomial de segundo grao.
Escribimos a función lineal que tentamos atopar como unha matriz 1-por-n xT (por tanto x é un vector columna, véxase tamén transformación lineal).
O conxunto de datos consiste en m (n + 1)-tuplas (x1, ..., xn, y). Pódense escribir nunha matriz m-por-n A e un vector b, onde toda tupla correspóndese cunha fila de A, a y que corresponde coa entrada en b.
Entón, da a función x que buscamos.
Exemplo
Considerar os puntos (0, 3), (2, 3), (4, 4), (−1, 2). Buscamos unha solución do tipo αx + β = y, isto é,
Podemos escribir a matriz A: e o vector b e entón Por tanto, a ecuación normal é Entón, e e a liña de mellor axuste é (20/59)x + 152/59 = y.
Narciso Escobar Rodríguez
Traxectoria
Comezou xogando na SD Ponferradina, onde as súas boas actuacións fixeron que o fichara o Celta de Vigo. O primeiro ano xogaría cedido no Racing de Ferrol ata o final da tempada, cando o equipo vigués o recupera para xogar a Copa do Rei.
En Vigo xogou dúas tempadas, a primeira delas en Primeira División e na que se proclamou máximo anotador do equipo. Ao final da tempada seguinte afrontouse unha profunda renovación do equipo e dáselle a carta de liberdade a Escobar.
Despois de tres tempadas no Real Murcia tamén na categoría de prata volveu á Ponferradina, onde se retirou en 1966.
Tempada 1998-99 da NBA
A tempada 1998-99 da NBA foi a 53ª da historia da National Basketball Association. Debido a un lockout, a tempada non comezou ata o 5 de febreiro de 1999, despois de que a NBA e a Asociación de Xogadores chegaran a un novo acordo colectivo. A tempada rematou cos San Antonio Spurs gañando o primeiro campionato da súa historia tras derrotar ós New York Knicks por 4-1.
Tempada regular
A tempada regular comezou o 5 de febreiro de 1999, e rematou o 5 de maio de 1999. Os San Antonio Spurs acadaron a mellor porcentaxe de vitorias da tempada regular, con 37 partidos gañados de 50 disputados.
Playoffs
Os campións da edición 1998-1999 da NBA foron os San Antonio Spurs.
La Scuola
thumb
La scuola ( La Schola en siciliano), ou simplemente Scuola, é unha illa situada no territorio de Marsala, unha comuna Italiana da provincia de Trapani en Sicilia.
Descrición
A Scuola é a menor das illas Stagnone (forma oval de 80 x 50 m), situado entre Mozia e 'Illa Gande. Durante a época romana había unha escola de retórica, de onde vén o topónimo, onde entre outras cousas se pensa que ensinou Cicerón nos días en que era superintendente de Cidade lilibetana. Actualmente, existen tres edificios dos anos trinta e unha cisterna, todo en estado de abandono. Edificios que foron utilizados durante a segunda guerra mundial como hospital para pacientes infecciosos. E propiedade do concello de Marsala, xa que foi adquirida ao Marques Sala Spanò en 1936.
En decembro de 2015 naceu o "Proxecto Schola", co obxectivo de reconstruír a illa.
Asemblea Rexional de Murcia
250px|miniatura|Parlamento autonómico da [[Rexión de Murcia, situado en Cartagena.]] A Asemblea Rexional de Murcia (en castelán: Asamblea Regional de Murcia) é o parlamento autonómico da Rexión de Murcia (España), con sede na cidade de Cartagena. Na actualidade intégrana 45 deputados que representan ás cinco circunscricións en que a Disposición Adicional Primeira do Estatuto de Autonomía divide a Rexión. Os deputados son elixidos democraticamente cada catro anos polos cidadáns da Rexión, aplicándose para a súa elección en cada circunscrición o sistema D'Hondt, pero só si a formación do deputado así elixido conta cun mínimo dun 5% de votos en toda a Rexión.
Entre as funcións da Asemblea está o nomear de entre os seus membros ao presidente autonómico, lexislar sobre aquelas materias que son competencia exclusiva da comunidade e aprobar os Orzamentos Xerais da comunidade autónoma.
Circunscricións electorais
A Lei Electoral Murciana resulta sumamente limitadora para os partidos minoritarios ao ser xunto a Asturias unha das dúas comunidades autónomas españolas que estableceron circunscricións electorais inferiores á provincia (co cal resúltalles imposible obter representación en zonas pequenas).
Composición da Asemblea
Tralas eleccións autonómicas de 2011 a Asemblea Rexional de Murcia está composta polos seguintes grupos parlamentarios:
Presidentes
En toda a historia da Asemblea Rexional houbo cinco presidentes distintos, catro deles do Partido Socialista e un do Partido Popular.
A Rebolada, San Martiño de Corvelle, A Pastoriza
A Rebolada é un lugar da parroquia de San Martiño de Corvelle no concello lugués da Pastoriza na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 23 habitantes (10 homes e 13 mulleres).
A Aduana, Iria Flavia, Padrón
A Aduana é un lugar da parroquia de Iria Flavia no concello coruñés de Padrón, na comarca do Sar. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 30 habitantes (13 homes e 17 mulleres).
Galiciaé
Galiciaé ou Galiciae.com é un portal galego de internet nado o 2 de decembro de 2007.
Composición
Trátase da plataforma que agrupa en internet os medios do Grupo El Progreso; é dicir, os xornais El Progreso de Lugo, Diario de Pontevedra e o gratuíto L-V de Luns a Venres e mais a revista mensual económica Nova +.
Tamén se incorporou a Galiciaé un portal monográfico, Galicia Gastronómica, e dende esta plataforma tense acceso a outras webs do Grupo El Progreso: a Axencia Galega de Noticias, a produtora audiovisual LugoPress e a televisión local Telelugo.
Conta cunha redacción central en Santiago de Compostela e redactores nas redaccións de El Progreso e Diario de Pontevedra. A cobertura técnica corre a cargo dunha empresa do sector informático, Ozono Multimedia.
Galiciaé é, á súa vez, herdeiro de Xeración.com, un portal de contidos alternativos e enfoques máis xuvenís, que funcionou entre maio e decembro de 2007. A posta en marcha de Galiciaé supuxo o peche desta web e das que tiñan por separado os tres xornais do grupo.
Traxectoria
Inicialmente, Galiciaé saíu como Galiciae (sen acento). Esteticamente era un portal configurado en tres columnas: unha primeira de información, unha segunda de complementos e publicidade e unha terceira de servizos. A segunda columna contiña arriba o GeCubo, unha ventá con catro facianas nas que se podía ver o último que entraba na web, fose un voto, un comentario dos lectores, unha noticia ou un vídeo.
O GeCubo desapareceu no cambio de deseño que Galiciaé sufriu en febreiro de 2009, pouco antes das eleccións autonómicas galegas dese ano. Mantéñense as tres columnas, pero a terceira, que pasa a ser máis publicitaria, gaña ancho a costa da primeira. Este redeseño, no que o portal incorpora o acento do título, tamén permite unha mellor cobertura das noticias, ao deixar ver en portada as informacións relacionadas (que antes só aparecían no interior) e ao posibilitar portadas especiais, con títulos a dúas ou tres columnas, que antes non se utilizaban.
Características
Entre as características peculiares de Galiciaé pódense citar as seguintes:
Teteira de Russell
200px|miniatura|[[Richard Dawkins na 34ª conferencia anual dos Ateos Americanos, en 2008.]]
A teteira de Russell, chamada tamén ás veces teteira celestial, é unha analoxía creada polo filósofo Bertrand Russell (1872-1970) que ten a finalidade de mostrar que a dificultade de desmentir unha hipótese non fai que esta sexa verdadeira, e que non lles corresponde aos escépticos que dubidan dela desmentila, senón que quen cre nela é quen debe probar a súa veracidade.
Nun artigo titulado Existe un Deus?, encargado (aínda que nunca publicado) en 1952 pola revista Illustrated, Russell escribiu o seguinte:
No seu libro O capelán do demo, Richard Dawkins desenvolveu o concepto:
Conceptos similares ao da teteira de Russell son o Unicornio rosa invisíbel e o Monstro de Espaguete Voador.
Debuxo técnico
miniatura|dereita|Mesa de debuxoO debuxo técnico é o exercicio de crear representacións precisas de obxectos por necesidades técnicas en enxeñaría e arquitectura. O profesional do debuxo técnico é coñecido coma delineante. Hoxe en día a mecánica das tarefas de debuxo teñen sido moi aceleradas, a través do emprego de sistemas CADD, pero tanto se o debuxo foi feito a man ou coa axuda dun computador, ten que ser reproducible no mundo real.
Modalidades
Para cada área da tecnoloxía existe unha especialización diferente do debuxo técnico, normalmente traballando con normativas específicas. Algúns exemplos son os que seguen:
Bandeira de Libia
A bandeira de Libia (en árabe: علم ليبيا‎, en bérber: Acenyal n Libya) é o estandarte empregado polo Consello Nacional de Transición e as forzas anti-Muammar al-Gaddafi durante a guerra civil libia de 2011, recoñecida pola declaración constitucional interina do Consello o 3 de agosto de 2011. É idéntica á bandeira do Reino de Libia, que existiu entre os anos 1951 e 1969.
Historia
A primeira bandeira nacional de Libia foi adoptada no ano 1951, cando o país se independizou de Italia. Esta primeira tea estaba formada por tres franxas horizontais de cores vermello, negro e verde, coa segunda o dobre de alta que as outras dúas. No centro da bandeira aparecía a lúa crecente islámica cunha estrela. O seu deseño baséase na bandeira dos senussís, un movemento islámico que apareceu a mediados do século XIX. Durante as revoltas libias de 2011 continúan usando esta bandeira como símbolo da súa oposición ao réxime de Muammar al-Gaddafi.
Despois do golpe de estado de 1969, que oficializa a República Árabe de Libia, substitúese a bandeira anterior por unha nova formada por tres franxas horizontais e da mesma altura coas cores vermello, branco e negro, propios do panarabismo. No ano 1972, cando Libia únese á Federación de Repúblicas Árabes con Exipto e Siria, adopta como oficial a bandeira formada polas cores do panarabismo e engade unha aguia dourada ou de Qureish no centro, co nome en árabe da federación.
En 1977 Libia abandone a unión e oficializa unha bandeira deseñada por Muammar al-Gaddafi. O verde reflectía o predominio da relixión do islam, sendo tamén a cor nacional oficial do estado durante eses anos. Consistía nun campo verde, sendo no seu momento a única bandeira nacional dunha soa cor e sen ningún tipo de deseño, escudo, ou calquera outro detalle.
Partido xudicial de Vilagarcía de Arousa
[[Ficheiro:Pontevedra - Mapa judicial.png|miniatura|240px|dereita|
miniatura|Predio dos xulgados de Vilagarcía de Arousa O Partido xudicial de Vilagarcía de Arousa é un dos 45 partidos xudiciais nos que se divide a comunidade autónoma de Galicia, sendo o partido xudicial nº 2 da provincia de Pontevedra.
Comprende os concellos de Catoira, Vilagarcía de Arousa, Vilanova de Arousa e A Illa de Arousa. A cabeza de partido, e por tanto sede das institucións xudiciais, é Vilagarcía de Arousa. A dirección do partido sitúase na Avenida da Mariña da localidade. Vilagarcía de Arousa conta con tres Xulgados de Primeira Instancia e Instrución.
Ancylomenes pedersoni
Ancylomenes pedersoni, tamén chamado Camarón Pedersoni, é unha especie de camarón aspirador. Forma parte do xénero Ancylomenes e foi descrito en 1958 por Fenner A. Chace, Jr. como Periclimenes pedersoni. Ancylomenes pedersoni atópase na costa do Caribe, asociado á anemone de mar, en profundidades de 1 a 15 metros. Pódense atopar nos arrecifes das Bermudas.
Descrición
O camarón Pedersoni é un camarón pequeno e transparente con marcas azuis e violetas polo corpo e as súas antenas son brancas e longas. Dentro do seu territorio é pouco probable que se semelle con outras especies.
Ecoloxía
O camarón Pedersoni vive asociado a unha anemone mariña, Bartholomea annulata ou Condylactis gigantea, vivindo entre os tentáculos con impunidade. Antes de poder facelo precisa aclimatarse á anemone progresivamente, presionando o seu corpo e apéndices contra os tentáculos por períodos crecentes de tempo. Despois diso, é capaz de moverse entre os tentáculos sen ser picado, pero se é separado do seu hóspede por uns días, será necesario repetir o procedemento de inmunización. Ata 26 camaróns se atoparon asociados a unha anemone do mar, pero xeralmente hai só un ou dous. O camarón ofrece servizos de limpeza para os peixes. Os peixes visitan a estación de limpeza e permanecen inmóbiles mentres os seus parasitos externos son quitados e comidos polo camarón, que mesmo limpa dentro da boca. Os investigadores demostraron que os peixes recoñecen a anemone do mar Bartholomea annulata como un lugar no que os servizos dos camaróns son susceptibles de estar dispoñibles. Canto maior sexa a anemone, os peixes son máis propensos a visitala.
Kevin Knox
Kevin DeVon Knox II, nado o 11 de agosto de 1999 en Phoenix, Arizona, é un xogador profesional estadounidense de baloncesto que xoga nos Portland Trail Blazers da National Basketball Association (NBA). Con 2,06 metros de estatura xoga na posición de ala.
Pier Pavilion
O Pier Pavillion foi un estadio de hóckey a patíns da localidade de Herne Bay (Inglaterra) inaugurado o 1 de decembro de 1910.
Kevin Knox
Traxectoria profesional
Knox foi elixido na 9ª posición do Draft da NBA de 2018 polos New York Knicks. O 5 de xullo de 2018, asinou o seu contrato de rookie cos Knicks.
Pier Pavilion
Historia e características
Nos máis de 100 anos de historia acolleu en numerosas ocasións os Campionatos de Europa (acollendo a súa primeira edición oficial en 1926) e Campionatos do Mundo da modalidade, convertendo a Herne Bay nunha das capitais mundiais do hóckey a patíns. O 23 de xuño do 2011, coa disputa das finais da Copa de Inglaterra nas distintas categorías, o Pier Pavilion pechou as portas.
O mítico Pier Pavilion destacaba por estar construído sobre estacas enriba do mar, este impoñente e fermoso pavillón foi construído nunha época na que o hóckey a patíns era un deporte en expansión no Reino Unido, sendo practicado en diversas localidades do Sur e Sueste do país, amais da capital, Londres.
Kevin Knox
Traxectoria profesional
O 13 de xaneiro de 2022, Knox foi traspasado xunto a unha elección protexida da primeira rolda do Draft ós Atlanta Hawks, a cambio de Cam Reddish, Solomon Hill e unha elección da segunda rolda do Draft de 2025.
O 1 de agosto de 2022, Knox asinou cos Detroit Pistons.