cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
José García Vidal
Vida familiar
Casou con María Sáenz-Díez Vázquez, filla do enxeñeiro e presidente da Cámara de Comercio de Pontevedra Rafael Sáenz-Díez de la Riva, de orixe camerano, e de Asunción Vázquez Ibáñez, filla a súa vez do político Antonio Vázquez Limeses. Tiveron varios fillos, entre eles: José, María Pilar, María Asunción e Lorenzo García Sáenz-Díez.
Balindo, Piñeiro, Ames
Balindo é un lugar da parroquia de Piñeiro no concello coruñés de Ames na comarca de Santiago. Tiña 18 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 8 eran homes e 10 mulleres.
Gran Romanía
miniatura|300px|A Gran Romanía (1918 - 1940)
A Gran Romanía (en romanés, România Mare) é un termo usado xeralmente para facer referencia ó territorio da Romanía no tempo de entreguerras (1918 a 1940), sendo a maior extensión xeográfica acadada por Romanía na súa historia.
Actualmente é un concepto xeopolítico do nacionalismo romanés que designa un suposto estado romanés que incluiría todas as rexións de fala romanesa. Neste concepto, estarían incluídas Transilvania, Valaquia, a Dobruxa (estas tres compoñen a República de Romanía dende 1947), máis Moldavia, Besarabia e Bucovina, superpostas á antiga provincia romana de Dacia. Actualmente, a rexión romanófona está dispersa entre Romanía propiamente dita, e a república ex-soviética de Moldavia xunto con minorías étnicas da Ucraína e  Hungría.
Xudit e Holofernes (Donatello)
thumb|Xudit e Holofernes de [[Donatello.]] Xudit e Holofernes é unha escultura de bronce (236 cm de altura sen pedestal) realizada por Donatello cara ao final da súa carreira, entre 1453 e 1457. Dende o 1988, consérvase na Sala dos Lirios do Palazzo Vecchio en Florencia. Donatello foi o primeiro escultor, dende as esculturas antigas, en realizar un deseño individual e libre de estruturas arquitectónicas. Coma no David e o monumento a Gattamelata, en Xudit e Holofernes crea por primeira vez un grupo de figuras fisicamente en tres dimensións.
Gran Romanía
O Banato, rexión outrora gobernada por romanos está hoxe repartida entre Hungría, Romanía e Serbia, é xeralmente deixase fóra da idea da Gran Romanía por non presentar unha gran porcentaxe de poboación de orixe romanesa.
A "Gran Romanía" e hoxe unha proposta defendida por partidos e movementos nacionalistas da Romanía e da Moldavia, que buscan a unificación destes dous países.
Mario Valota
Mario Valota, nado o 8 de febreiro de 1918 e finado o 30 de setembro de 2000, foi un tirador de esgrima suízo.
Traxectoria
Valota integrou o equipo espada suízo nos Xogos Olímpicos de 1952 xunto con Paul Meister, Paul Barth, Oswald Zappelli, Otto Rüfenacht e Willy Fitting que logrou a medalla de bronce.
Ligazóns externas
Perfil en sports-reference.com
Bucovina
250 px|miniatura|Localización da Bucovina en Ucraína e Romanía A Bucovina (ucraíno: Буковина, Bukovyna; romanés: Bucovina; alemán e polaco: Bukowina) ou Bukovina, é unha rexión da Europa centreoriental, situada entre a rexión histórica de Galitsia e a rexión de Moldavia, que formou unha provincia do Imperio austrohúngaro, na actualidade atópase dividida entre a Ucraína e a Romanía. esquerda|miniatura|Bandeira da Bucovina austrohungaresa
Rexeneracionismo
O Rexeneracionismo foi o movemento intelectual que entre os séculos XIX e XX pretendeu reflexionar obxectiva e cientificamente sobre as causas da decadencia de España como nación.
Características
Convén diferencialo da Xeración do 98, coa cal adoita ser confundido, posto que, aínda que ambos os movementos expresan o mesmo xuízo pesimista sobre España, os rexeneracionistas fano dunha forma obxectiva, documentada e científica, mentres que a Xeración de 1898 faino de forma máis literaria, subxectiva e artística.
O autor máis importante deste movemento, e en certo xeito o seu líder, foi Joaquín Costa, que causou unha auténtica conmoción coas súas obras Colectivismo agrario en España (1898) e Oligarquía e caciquismo como a forma actual de goberno en España (1901), aínda que o seu camiño foi preparado anteriormente por Os males da patria e a futura revolución española (1890), de Lucas Mallada e O problema español, de Ricardo Macías Picavea, así como polas críticas que sobre o analfabetismo e a pedagoxía do estado fixeron os krausistas da Institución Libre de Enseñanza dirixida por Francisco Giner de los Ríos.
Os escritores do Rexeneracionismo reaccionan contra a descomposición do sistema canovista publicando estudos e ensaios que denuncian esta situación, que chega a facerse evidente coa derrota do tecnicamente obsoleto exército español na guerra contra Estados Unidos en 1898 e a perda do pouco que restaba do imperio colonial español (Cuba, Porto Rico e as Illas Filipinas).
Juan Nido Segalerva
Juan del Nido Segalerva, nado en Xaén e finado en Madrid o 30 de xuño de 1918, foi un historiador, xurista, xornalista e político español.
Traxectoria
Foi propietario do periódico El Siglo Conservador. Protexido de Martínez Campos, nas eleccións do 21 de agosto de 1881, foi elixido deputado polo distrito de Corcubión polo Partido Conservador. Volveu ser elixido deputado por Corcubión nas eleccións de 1884 e novamente en 1891. En 1884 foi nomeado gobernador civil de Guadalajara ata decembro de 1885. Tamén foi conselleiro de Estado. Escribu biografías de Baldomero Fernández Espartero, Práxedes Mateo Sagasta, Antonio de los Ríos Rosas e Antonio Cánovas del Castillo, e imprimiu antoloxías documentais do parlamentarismo español. Escribiu sobre as regalías da Coroa de España e o iberismo, a idea dunha posible unión entre España e Portugal enunciada por algúns políticos durante o século XIX para combater a decadencia de ambos países.
Vida persoal
Casou con Josefa Torres Orive. Era irmán do gobernador civil de Huelva e alcalde liberal de Xaén, Rafael del Nido Segalerva.
Jorge Álvarez Yágüez
Jorge Álvarez Yágüez, nado en Ourense en 1954, é un filósofo e profesor galego.
Traxectoria
Doutor en Filosofía pola Universidade Complutense de Madrid. Traballa en filosofía política. Foi membro da sección de Pensamento do Consello da Cultura Galega. Colabora na revista estadounidense Política Común.
As Fontelas, Camba, Rodeiro
As Fontelas é un lugar da parroquia de San Xoán de Camba, no concello pontevedrés de Rodeiro, na comarca do Deza. Segundo o INE, no 2008 tiña 4 habitantes (4 homes), o que supón unha diminución de 3 habitantes con respecto ao ano 2000.
Mosteirón, Mosteirón, Sada
Mosteirón é un lugar da parroquia de Mosteirón no concello coruñés de Sada, na comarca da Coruña. Segundo o IGE, en 2011 tiña 49 habitantes (25 homes e 24 mulleres).
Sale Sharks
Os Sale Sharks son un equipo profesional de rugby de Inglaterra que xoga na Aviva Premiership.
O club é unha rama do Venta FC, con base en Sale, Gran Manchester, até o ano 2012 os Sharks xogaron en Stockport, no estadio de Edgeley Park, estadio compartido co Stockport County F.C., mais dende ese ano xoga no AJ Bell Stadium, un campo construído para os Salford Red Devils.
My Versions (álbum de Robin Stjernberg)
"My Versions" é o álbum debut do cantante sueco Robin Stjernberg, está composto por versións de cancións doutros cantantes cantadas no talent-show Idol no 2011 onde resultou segundo.
At Bertram's Hotel
At Bertram's Hotel é unha novela policíaca de Agatha Christie, publicada no Reino Unido por Collins Crime Club o 15 de novembro de 1965. Está protagonizada pola detective Miss Marple.
Trama
Jane Marple, a anciá detective afeccionada, está de vacacións no Hotel Bertram's en Londres, un lugar do cal ten bos recordos da súa mocidade. O establecemento conserva unha atmosfera mestura da era Eduardiana e Vitoriana, desde a decoración até os traballadores e hóspedes. No seu salón de té Miss Marple atopa unha amiga dos tempo da guerra, Lady Selina Hazy, quen lle conta que frecuentemente saúda xente no hotel pensando que a coñece pero que acaban por ser estraños. Miss Marple está intrigada polo resto de hóspedes, como a famosa aventureira Bess Sedgwick, a moza Elvira Blake e o seu responsable legal o Coronel Luscombe, e un crego anódino, Canon Pennyfather.
O finado pai de Elvira legoulle unha gran suma de cartos, dos que poderá dispor cando faga vinte e un anos. A súa nai abandonáraa cando era un bebé, e están separadas. Logo de preguntarlle ao seu avogado quen herdaría os seus cartos no caso de que morrese, Elvira deixa caer a idea de que quizais case, e di que a intentaran envelenar cando estudaba en Italia. Coa axuda da súa amiga Bridget Melford, voa a Irlanda para descubrir algo de grande importancia.
O mesmo día en que Elvira viaxa a Irlanda, Canon Pennyfather debía ir a un congreso en Lucerna (Suíza). Con todo, o crego confúndese e chega ao aeroporto un día despois do previsto, co que perde o seu voo. Logo de ir ao cinema, regresa cara á medianoite ao Bertram's, e descobre un intruso no seu cuarto. Recbe un golpe e esperta catro días despois nunha casa a varias horas de Londres, pero preto do lugar onde esa mesma noite tivera lugar un asalto ao ferrocarril Irish Mail. Unha familia encontrouno á beira da estrada e levouno para casa sen avisar á policía. Pennyfather é incapaz de lembrar nada desde que collera o taxi ao aeroporto, pero algunhas testemuñas do estado roubo viron alguén similar a el a carón do tren. Con todo, Miss Marple tamén o mirara deixando o seu cuarto do hotel ás 3 da mañá, tres horas despois de ser agredido e algunhas horas antes do roubo.
Bess Sedgwick, pola súa banda, abandonara a súa filla Elvira porque non se consideraba unha nai adecuada. Con todo, ambas as dúas comparten o mesmo gusto polos homes, sendo amantes do mesmo home, o piloto de carreiras francés/polonés Ladislau Malinowski. Un coche deportivo semellante a un conducido por Malinowski parece estar ligado ao roubo do Irish Mail e a varios outros asaltos recentes.
Miss Marple escoita a Bess Sedgwick falar co porteiro do hotel, Michael "Micky" Gorman, co que casara moitos anos atrás en Irlanda. Daquela, Gorman dixéralle que o matrimonio fora só un xogo e non unha voda legal, pero o enlace fora lexítimo, co cal os catro matrimonios posteriores dela foran involuntariamente bígamos. Elvira, a filla de Bess, tamén escoita iso, e preocúpase porque podería invalidar a súa herdanza, ao ser a filla dun dos maridos posteriores de Sedgwick. Elvira viaxara a Irlanda para comprobar o matrimonio, mais non sei di se voou de volta a Inglaterra ou se tomou un tren, quizais o tren Irish Mail, co que podería ser unha testemuña ou mesmo unha das autoras do roubo.
Unha noite de néboa mesta escóitanse dous tiros fóra do hotel, seguidos de berros. Elvira Blake está a carón do cadáver do porteiro do hotel, Gorman. A moza afirma que logo dun primeiro disparo que lle pasou a carón da cara, Gorman se botou enriba dela para protexela e recibiu un tiro mortal. Ao cabo, descóbrese que a arma é de Malinowski.
A policía comezara a investigar a desaparición de Pennyfather. O inspector "Father" Davy entrevistou aos hóspedes e traballadores do hotel, e decátase axiña de que Miss Marple entende aspectos da natureza humana que fornecen pistas importantes. Tras atopar a Pennyfather, Miss Marple convénceo para recrear os seus movementos a partir do momento en que ela cre que o viu no corredor, situación que Pennyfather non lembra. Mentres o ve camiñar polo corredor, ela comprende que non foi el a quen viu. Pennyfather recupera a memoria, e lembra que se viu a si mesmo sentado nunha cadeira pouco antes de quedar inconsciente. Cun doppelgänger, golpeárono e levárono para o lugar do asalto ao tren, para así involucralo no crime.
Miss Marple cóntalle ao Inspector Davy a súa decepción respecto á falsa atmosfera do Bertram's. Recoñece que o pasado non pode ser revivido dun modo real, aínda que os traballadores sexan exppertos. A pesar de que algúns dos hóspedes son reais, outros parecen estar actuando ou finxindo ser o que non son. Marple e Davy decátanse de que o hotel está a ser usado por unha banda criminal, e os actores fanse pasar por outras persoas durante os asaltos para proporcionar coartadas aos seus compañeiros.
Davy e Miss Marple desenmascaran a Bess Sedgwick como a ideóloga dos roubos, xunto cos propietarios e empregados do hotel. Sedgwick confesa non só iso, senón tamén o asasinato de Michael Gorman. Logo de confesar escapa pola ventá, monta nun coche deportivo e sae ás présas, e sofre un accidente mortal. Miss Marple non está convencida de que Sedgwick matase realmente a Gorman, e cre que confesou para protexer a verdadeira asasina, a súa filla Elvira. A moza herdeira namorara de Ladislaus Malinowski e sabía que este estaba interesado principalmente no diñeiro dela, pero estaba preocupada porque se Michael Gorman revelaba que casara con Bess Sedgwick podía pór en perigo o legado do seu pai.
Adaptacións
A obra foi levada á serie de televisión en 1987 pola BBC con Joan Hickson como Miss Marple. No ano 2007 foi adaptada por ITV con Geraldine McEwan como protagonista, aínda que con numerosos cambios respecto á trama orixinal.
A novela foi traducida ao checo (V hotelu Bertram), neerlandés (In hotel Bertram), estoniano (Bertrami hotellis), finés (Bertramin hotellissa), alemán (Bertrams Hotel), grego (Ξενοδοχείο Μπέρτραμ), noruegués (Den forsvunne domprost), portugués do Brasil (O Caso do Hotel Bertram) e de Portugal (Mistério em Hotel de Luxo), eslovaco (V hoteli Bertram), castelán (En el Hotel Bertram), turco (Cinayetler Oteli) e húngaro(A Bertram szálló).
Béisbol
miniatura|200px|Campo de béisbol visto desde a segunda base O béisbol é un deporte que xogan 18 xogadores. Son nove por equipo que se alternan bateando e defendendo. Procede probablemente do crícket que levaron os colonos británicos a Norteamérica. En 1846 xogouse o primeiro partido oficial.
Procede dun grupo de xogos similares á billarda de longa traxectoria. De feito nunha das miniaturas das Cantigas de Afonso X aparecen varias persoas xogando a algo semellante. Pola posición dos homes, o xogo amosado é moito máis parecido ao béisbol que ao crícket ou a billarda.
O campo
Ten unha forma cuadrangular lixeiramente arredondada na zona das bases, polo que se lle chama moitas veces diamante, pois lembra lixeiramenta a talla dun brillante.
Segundo as normas, debe ser un cadrado de 27,43 metros de lado. Nun dos vértices do cadrado sitúase o "home" (fogar), lugar onde se sitúa o bateador e que vén marcado no chan por un elemento de caucho de forma pentagonal, que lembra a silueta dunha casa.
Nos outros vértices arredondados e de xeito equidistante sitúanse as tres bases, tamén marcadas no chan por uns cadrados de material sólido. As bases ordénanse comezando pola que está á dereita do home segundo se mira para a posición do lanzador, resultando así primeira, segunda e terceira bases. Desde o home e ata a primeira e terceira bases parten unha liñas, chamadas liñas de foul, que se prolongan máis alá da zona das bases e que marca a zona válida de bateo.
Aproximadamente no centro do cadrado, a 18,44 metros do home, atópase a zona do lanzador, que estará elevada 25,40 cm sobre o nivel do resto do campo e terá a superficie e a caída suficiente como para permitir as manobras do lanzador. tamén vén marcada por un elemento de caucho.
Hai que engadir que o campo esténdese uns 100 metros máis alá das bases, seguindo as liñas de foul marcando unha ampla zona onde sempre é posible lanzar, interceptar e xogar a bóla.
Amanlis
Amanlis (Amanliz en bretón, Amanliz en galó) é unha vila francesa do departamento de Ille e Vilaine, na rexión da Bretaña, en Francia.
Béisbol
A pelota
O Regulamento defínea así:
Hate to Say I Told You So
"Hate to Say I Told You So" é un sinxelo do segundo álbum da banda sueca The Hives Veni Vidi Vicious, lanzado o 4 de decembro do 2000. O tema aparece tamén no recompilatorio Your New Favourite Band.
Béisbol
A pelota
Debido ao seu peso e á velocidade que pode chegar a acadar, as bólas poden producir lesións e mancaduras incluso graves, polo que se fai obrigatorio o uso de certas medidas de protección:
Río Rubín, Río Saa
Nace na Serra da Trapa, na Pobra do Brollón, preto do monte Legua, de 1300 m. de altitude.
Oswald Zappelli
Traxectoria
Zappelli gañou a medalla de prata nos Xogos Olímpicos de 1948 en espada. Integrou o equipo espada suízo nos Xogos Olímpicos de 1952 xunto con Mario Valota, Paul Barth, Paul Meister, Otto Rüfenacht e Willy Fitting que logrou a medalla de bronce, metal que gañou tamén en espada individual.
Dereito de autoría
Os dereitos de autoría (do francés droit d'auteur) é un conxunto de normas e principios que regulan os dereitos morais e patrimoniais que a lei concede ás persoas autoras, polo só feito da creación dunha obra literaria, artística ou científica, tanto publicada ou que aínda non se publicou.
Son unha forma de protección proporcionada polas leis vixentes na maioría dos países ás persoas autoras, creadoras, tradutoras, investigadoras ou artistas de obras orixinais, ben sexan literarias, dramáticas, musicais, artísticas e intelectuais.
Béisbol
A pelota
Ademais, en ligas infantís ou de afeccionados pódense usar bólas feitas doutros materiais que poden facer perder emoción e velocidade ao xogo pero que non resultan tan perigosas en caso de impacto con alguén.
Dereito de autoría
No dereito anglosaxón utilízase a noción de copyright (símbolo ©, traducido literalmente como dereito de copia) que, polo xeral, comprende a parte patrimonial dos dereitos de autoría.
Béisbol
O bate
O elemento co que se golpea a pelota debe cumpriir cunhas dimensións que o regulamaneto define así:
Dereito de autoría
Unha obra pasa ao dominio público cando os dereitos patrimoniais expiraron. Isto sucede habitualmente transcorrido un prazo desde a morte da persoa autora (post mortem auctoris). Por exemplo, no dereito europeo, 70 anos desde a morte. Dita obra entón pode ser utilizada en forma libre, respectando os dereitos morais.
Dereito de autoría e Copyright
O dereito de autor e copyright constitúen dúas concepcións sobre a propiedade literaria e artística. O primeiro provén da familia do dereito continental, particularmente do dereito francés, mentres que o segundo provén do dereito anglosaxón (ou common law).
Béisbol
O bate
Noutras ligas si se permiten bates de aluminio. En calquera caso, nótese que nada se di de medidas mínimas, co que cada xogador, segundo as súas preferencias ou características de seu pode escoller o bate que mellor lle acaia.
Dereito de autoría
Dereito de autoría e Copyright
O dereito de autor baséase na idea dun dereito persoal do autor, fundado nunha forma de identidade entre o autor e a súa creación. O dereito moral está constituído como emanación da persoa do autor: recoñece que a obra é expresión da persoa do autor e así se lle protexe. A protección do copyright limítase estritamente á obra, sen considerar atributos morais do autor en relación coa súa obra, excepto a paternidade; non o considera como un autor propiamente tal, pero ten dereitos que determinan as modalidades de utilización dunha obra.
Otto Rüfenacht
Otto Rüfenacht, nado o 27 de outubro de 1919 e finado o 1 de novembro de 1982, foi un tirador de esgrima suízo, gañador dunha medalla olímpica.
Béisbol
A luva
Cada xogador do equipo que defende leva unha luva de coiro que permite recoller a pelota. A luva é meirande que a man e leva uns reforzos e acolchados na zona de recepción da pelota, que corresponde coa palma da man. O tamaño permite alcanzar bólas que poderían escaparse cunha luva máis pequena e os reforzos defenden a man dos impactos da bóla, que poden chegar a ser moi fortes.
Dereito de autoría
Dereito de autoría e Copyright
A partir de 1995 e a proposta da UNESCO, o 23 de abril de cada ano celébrase o Día Internacional do Libro e dos Dereitos de Autor.
Otto Rüfenacht
Traxectoria
Rüfenacht integrou o equipo espada suízo nos Xogos Olímpicos de 1952 xunto con Mario Valota, Paul Barth, Oswald Zappelli, Paul Meister e Willy Fitting que logrou a medalla de bronce.
Ligazóns externas
Perfil en sports-reference.com
Béisbol
A luva
Os xogadores visten unha soa luva, na man contraria á dominante, así, un xogador destro levará a luva na man esquerda, para deixar o membro dominante libre para realizar lanzamentos máis potentes e precisos. Nalgúns casos, por exemplo se a bóla vén con moita velocidade, poden axudarse coa outra man, colocándoa detrás da man da luva, para facer a recollida.
Dereito de autoría
Antecedentes históricos
miniatura|290px|O [[Estatuto da Raíña Ana entrou en vixencia en 1710 e está en Dominio público.]] Aínda que na antigüidade é posible atopar incipientes ideas acerca dun dereito sobre as obras intelectuais, non é ata a aparición da imprenta, que permitiu a distribución e copia masiva das obras, cando xorde a necesidade de protexer as obras non como obxectos materiais, senón como fontes de propiedade intelectual. Formalmente sitúase o nacemento do dereito de autor e do copyright durante o século XVIII.
Béisbol
A luva
Ademais da luva normal dos xogadores de campo, os xogadores que participan no lanzamento poden levar unhas luvas adaptadas ao seu posto:
Os equipos
Está formados por nove xogadores (máis os reservas), que se alternan bateando e defendendo. Na defensa as posición son:
Dereito de autoría
Antecedentes históricos
Na Inglaterra do século XVIII os editores de obras (os libreiros) argumentaban a existencia dun dereito a perpetuidade a controlar a copia dos libros que adquiriran dos autores. Devandito dereito implicaba que ninguén máis podía imprimir copias dos obras sobre as cales tivesen o copyright (traducido literalmente como dereito de copia).
Béisbol
Os equipos
Unha característica típica do beísbol consiste en que, na posición defensiva, como acabamos de ver, todos os xogadores teñen un posto e unha función fixas. Pero cando están en posición atacante, todos exercen as mesmas funcións de bateadores e corredores.
Dereito de autoría
Antecedentes históricos
O Estatuto da Raíña Ana, aprobado polo parlamento inglés en 1710, foi a primeira norma sobre copyright da historia. Esta lei establecía que todas a obras publicadas recibirían un prazo de copyright de 14 anos, renovable por unha vez se o autor se mantiña con vida (ou, sexa, un máximo de 28 anos de protección). Mentres que todas as obras publicadas antes de 1710 recibirían un prazo único de 21 anos a contar desa data. Con todo, o dominio público no dereito anglosaxón só naceu en 1774, tras o caso Donaldson contra Beckett en que se discutiu a existencia do copyright a perpetuidade (a Cámara dos Lores resolveu 22 votos a 11 en contra desa idea).
Béisbol
Os equipos
No ataque deben intervir todos eles bateando, pero pode existir un "bateador designado" (xogador especial que ás veces substitúe o lanzador na súa quenda de bateo). O terreo de xogo, ten como parte primordial un cadrado denominado "cadro", e colocado sobre unha das súas esquina está a meta, chamada en inglés "home", que é o lugar onde se batea.
Dereito de autoría
Antecedentes históricos
Estados Unidos incorporou os principios sentados en Inglaterra sobre o copyright. Así a Constitución de 1787, no artigo I, sección 8, cláusula 8 (a cláusula do progreso) permitiu establecer en favor dos autores "dereitos sobre a propiedade creativa" por tempo limitado. En 1790, o Congreso dos Estados Unidos de América promulgou a primeira Copyright Act (Lei sobre copyright), creando un sistema federal de copyright e protexéndoo por un prazo de catorce anos, renovable por igual termo se o autor estaba vivo ao seu vencemento (ou, sexa, un máximo de 28 anos de protección). Se non existía renovación, a súa obra pasaba ao dominio público.
Béisbol
Os equipos
Basicamente trátase de golpear a bóla o máis forte ou colocada posible, aínda que nalgunhas xogadas faise un toque suave, chamado "toque de sacrificio" que ten como obxectivo facer que bateadores anteriores que alcanzaran algunha base adianten posicións.
Dereito de autoría
Antecedentes históricos
Mentres, en Estados Unidos, o copyright converteuse nun dereito de propiedade comerciable, en Francia e Alemaña desenvolveuse o dereito de autor, baixo a idea de expresión única do autor. Nesa liña, o filósofo alemán Kant dicía que "unha obra de arte non pode separarse do seu autor".
Béisbol
Obxectivo
O obxectivo deste deporte é conseguir máis carreiras có rival. Conséguese unha carreira cando un corredor pisa en orde e sen ser eliminado, nunha ou máis xogadas, a 1ª base, a 2ª base, a 3ª base e a base de home.
Dereito de autoría
Evolución do copyright
En 1790, as obras protexidas pola Copyright Act dos Estados Unidos eran só os "mapas, cartas de navegación e libros" (non cubría as obras musicais ou de arquitectura). Este copyright outorgaba ao autor o dereito exclusivo a "publicar" as obras, polo que só se violaba tal dereito se reimprimía a obra sen o permiso do seu titular. Ademais, este dereito non se estendía ás "obras derivadas" (era un dereito exclusivo sobre a obra en particular), polo que non impedía as traducións ou adaptacións de devandito texto. Cos anos, o titular do copyright obtivo o dereito exclusivo a controlar calquera "publicación" da súa obra. Os seus dereitos estendéronse, da obra en particular, a calquera "obra derivada" que puidese xurdir en base á "obra orixinal".
Así mesmo, o Congreso dos Estados Unidos incrementou en 1831 o prazo inicial do copyright de 14 a 28 anos (ou sexa, chegouse a un máximo de 42 anos de protección) e en 1909 estendeu o prazo de renovación de 14 a 28 anos (obténdose un máximo de 56 anos de protección). E, a partir dos anos 50, comezou a estender os prazos existentes en forma habitual (1962, 1976 e 1998).
Béisbol
O desenvolvemento do partido
Un partido de béisbol non ten nin tempo (coma no fútbol), nin puntuación (caso do tenis) definidas. Consta de nove entradas e remata ao completarse estas, excepto que sexa necesario un desempate ou haxa tal diferenza de puntuación que non sexa necesario completar a derradeira entrada.
Dereito de autoría
Campo de aplicación
A protección do dereito de autor abarca unicamente a expresión dun contido, pero non as ideas. Para o seu nacemento non necesita de ningunha formalidade, é dicir, non require da inscrición nun rexistro ou o depósito de copias, os dereitos de autor nacen coa creación da obra.
Béisbol
O desenvolvemento do partido
Unha entrada componse dunha quenda de bateo e unha quenda de defensa para cada equipo.
Jazafat Bulhak
Jazafat Bulhak (en Язафат Булгак; en Йосафат Булгак, tr."Yosafat Bulhak"; en Jozafat Bułhak), nado como Ihnaci (en Ігнаці) o 20 de marzo de 1758 en Belarús, e finado o 25 de febreiro de 1838 en San Petersburgo, foi un eclesiástico grecocatólico belaruso, metropolita de Kíiv, Galicia e toda a Rus dende 1818 até o seu pasamento.
Béisbol
O desenvolvemento do partido
O equipo local é o que comeza sempre en posición defensiva, deixando a posición de bateo ao visitante. O equipo na defensa coloca os seus xogadores no campo. O equipo atacante vai pasando polo caixón de bateo para intentar golpear a pelota lanzada polo pitcher e chegar á base sen ser eliminado. Cando o equipo defensor consegue eliminar tres atacantes, pasa a ser atacante. Cando pasan os dous equipos polo ataque remata unha "entrada".
Dereito de autoría
Campo de aplicación
Son obxecto de protección as obras orixinais, do campo literario, artística e científico, calquera que sexa a súa forma de expresión, soporte ou medio. Entre outras:
Béisbol
O desenvolvemento do partido
Deste xeito, o equipo defensor comeza cos seus nove xogadores no campo, namentres que o atacante comeza cun só xogador e pode chegar a ter como máximo 4 xogadores: un bateador e os outros tres en cadansúa base. Pola contra, o equipo atacante é o único que pode puntuar, o que defende só pode intentar evitalo.
Jazafat Bulhak
Traxectoria
Ihnaci Bulhak naceu o 20 de marzo de 1758 no condado de Slonim, no Gran Ducado de Lituania (hoxe distrito de Slonim, rexión de Hrodna, Belarús), nunha familia nobre. Entrou nos basilianos, e a partir de 1783 estudou en Roma, doutorándose en Teoloxía e Dereito canónico en 1785.
Alclad
Alclad é unha marca rexistrada de Alcoa empregada como termo xenérico para describir unha lámina de aluminio resistente á corrosión formado por superficies de aluminio de alta pureza (99,99 %) ligados metalurxicamente a un núcleo de aliaxe de aluminio de alta resistencia (duraluminio). Estas láminas empréganse udualmente na industria aeronáutica.
Dereito de autoría
Campo de aplicación
Hai varias categorías de materiais que xeralmente non son elixibles para a protección de dereito de autor. Estas inclúen entre outras:
Alclad
O alclad empregouse na estrutura e no revestimento externo do dirixible ZMC-2 da Armada dos Estados Unidos, cuxa construción tivo lugar en 1927 na base aeronaval de Grosse Ile (Wayne, Míchigan).
Dereito de autoría
Os dereitos de autor
miniatura|A típica frase [[All rights reserved nun DVD.]] O titular dos dereitos de autor goza de dereitos exclusivos respecto de:
Alclad
Descrito no NACA-TN-259, de agosto de 1927, como un «novo aluminio resistente á corrosión marcadamente superior ás actuais aliaxes resistentes. O seu uso debe permitir un elevado incremento na duración dunha peza estrutural.
Dereito de autoría
Os dereitos de autor
A protección do dereito de autor existe desde que a obra é creada dunha forma fixada. O dereito de autor sobre unha obra creada convértese inmediatamente en propiedade do autor que creou dita obra. Só o autor ou aqueles cuxos dereitos derivan do autor poden reclamar a propiedade.
Alclad
Alclad é unha aliaxe de aluminio, cobre, manganeso e magnesio tratada a alta temperatura, que ten na súa superficie a resistencia á corrosión do aluminio puro e a resistencia á tracción da aliaxe no interior. É de particular importancia a unión entre a aliaxe e oaluminio puro. Os resultados preliminares de probas de rociado con sal (24 semanas de exposición) mostran cambios na forza tensil e elongación do alclad 17ST, se ocorren, tan pequenos que quedan totalmente dentro dos límites do experimento». En usos relacionados coa construción de aeronaves, o alclad probou ter maior resistencia á corrosión que unha lámina equivalente de aluminio puro, coa contrapartida dun maior peso.
Dereito de autoría
Os dereitos de autor
Os autores dunha obra colectiva son co-donos do dereito de autor da devandita obra a menos que haxa un acordo que indique o contrario.
Jazafat Bulhak
Traxectoria
O 27 de marzo de 1785 foi ordenado sacerdote da Orde de San Basilio Magno. Á súa volta, foi predicador no mosteiro basiliano de Vilnius. En 1786 o bispo Joachim Horbacki solicitou que fose nomeado coadxutor con dereito de sucesión. O 24 de abril de 1787 foi nomeado bispo coadxutor de Pinsk e Turaŭ. Recibiu a consagración episcopal o 26 de setembro de 1790 en Varsovia, de mans do metropolita de Kíiv Teodosii Rostotskyi. O 12 de outubro de 1798 foi nomeado bispo de Volodymyr e Brest.
Dereito de autoría
Os dereitos de autor
O dereito de autor de cada contribución individual dunha publicación periódica ou en serie, ou calquera outra obra colectiva, existen a parte do dereito de autor dunha obra colectiva na súa totalidade e están conferidos inicialmente ao autor de cada contribución. A mera posesión dun libro, manuscrito, pintura ou calquera outra copia ou fonograma outórgalle ao dono o dereito de autor.
Jazafat Bulhak
Traxectoria
O 22 de setembro de 1818 foi nomeado metropolita de Kíiv, dirixindo a Igrexa grecocatólica nos territorios baixo dominio ruso. En 1827 Iosif Semashko preparou un memorial con propostas para integrar de xeito gradual aos greco-católicos na Igrexa ortodoxa, e ditas medidas foron aprobadas polo emperador Nicolao I. En 1833, logo do pasamento de Yakiv Martushevych, o 17 de abril Bulhak foi nomeado arcebispo de Polack e Viciebsk.
Lamazares, Camba, Rodeiro
Lamazares é un lugar da parroquia de San Xoán de Camba, no concello pontevedrés de Rodeiro, na comarca do Deza. Segundo o INE, no 2008 tiña 10 habitantes (3 homes e 7 mulleres), o que supón un aumento de 3 habitantes con respecto ao ano 2000.
Jazafat Bulhak
Traxectoria
Finou o 23 de febreiro de 1838 en San Petersburgo. O 3 de marzo de 1838 Semashko asumiu o goberno dos greco-católicos, que foron finalmente integrados na ortodoxia no sínodo de Polack de 1839.
Dereito de autoría
Os dereitos de autor
Os menores de idade poden reclamar dereito de autor pero as leis do estado poden regulamentar calquera transacción relacionada con este tema que inclúa a menores.
Dereitos Patrimoniais: son aqueles que permiten de xeito exclusivo a explotación da obra até un prazo contado a partir da morte do último dos autores, posteriormente pasan a formar parte do dominio público podendo calquera persoa explotar a obra.
Dereitos Morais: Os cales son ligados ao autor de xeito permanente e son irrenunciables e imprescriptibles.
Dereitos Conexos: son aqueles que protexen a persoas distintas ao autor, como poden ser os artistas, intérpretes, tradutores, editores, produtores etc.
Fotografía
O Dereito de autoría considera ás imaxes fotográficas ós fins de tutelar as imaxes de persoas ou de aspectos, elementos ou feitos da vida natural ou social obtidas mediante o emprego dun procedemento fotográfico ou proceso análogo.
O Dereito tamén protexe a privacidade do suxeito fotográfico. De feito, está permitida a difusión de fotografías sen o permiso do suxeito só nos casos de personaxes públicos, entendidos como persoas que, por traballo ou cargo público, resultan de notoriedade pública sempre que sexan feitas en lugares abertos ao público ou durante actos públicos. No resto dos supostos, o fotógrafo titular da obra debe obter o permiso do suxeito á publicación e exposición pública.
Regulación do dereito de autor
miniatura|300px|Mapa das lexislacións nacionais no ano 2015. Os países en marrón escuro teñen a duración máis usual: Vida do autor máis 70 anos despois do seu falecemento. A lexislación sobre dereito de autor cambia dun país a outro. As leis de cada país difiren especialmente nos seguintes puntos:
Alemaña
Segundo a lei alemá, os documentos están no dominio público (gemeinfrei) se foron publicados como parte dunha lei ou dun decreto ou edicto oficial, ou se foron publicados como un anuncio oficial ou información pública.
Béisbol
O desenvolvemento do partido
No béisbol o lanzador intenta enviar a bóla a un compañeiro, que é o receptor, situado detrás do batedor, intentando que este non intercepte o lanzamento. Mentres que o bateador intenta, ben golpeando a pelota ou grazas aos erros do lanzador e receptor contrarios, saír do home e comezar a avanzar polas bases para completar unha carreira ou facilitar que compañeiros seus que xa están en bases, rematen as súas carreiras.
O lanzamento
miniatura|O xogador [[Craig Kimbrel dos Atlanta Braves.]] Cada lanzamento supón unha puntuación para o equipo atacante ou defensor que facilita ou dificulta a consecución dunha carreira. Se a puntuación favorece ao equipo defensor chámase strike e tres strikes supoñen a eliminación do bateador. Se a puntuación favorece o equipo atacante, chámase bóla e tres bólas supoñen que o bateador pasa a primeira base.
O strike pode conseguirse por:
A bóla é calquera lanzamento incorrecto, segundo acabamos de dicir, sempre que o bateador non intente respondelo.
Se a bóla lanzada golpea o corpo do bateador, este pasa automaticamente a primeira base, igual que se se acumulan tres bólas. Nestes casos, se a primeira base está ocupada, o xogador correspondente pasa á segunda base, se nesta volve suceder o mesmo, ocúpase tamén a terceira. Se todas as bases estivesen ocupadas no intre dunha tripla bóla, o equipo atacante faría unha carreira por simple acumulación de xogadores nas bases.
Se o bateador golpeou a pelota, debe saír correndo cara á primeira base, neste caso pódese eliminar de varias maneiras: collendo a pelota bateada antes de que toque o chan, ou ben tocando a primeira base tendo a pelota antes de que esta sexa pisada polo batedor ou tocando un defensa ao batedor coa pelota cando este intenta chegar á primeira base.
En Galicia
Hoxe en Galicia o béisbol conta con federación propia desde 1989, cando foi creada por varios colectivos, liderados por Ernesto Pérez da Sociedade Palaestra e Eduardo Pérez da Asociación Hercle. Un problema na difusión deste deporte é a falta de campos de xogo propios. O béisbol conta cunha instalación exclusiva en Galicia; o campo de Acea da Ama. O campo de béisbol ten unha forma aproximada a un cuarto de círculo ou un diamante.
En Galicia o seu auxe débese en boa parte aos emigrantes retornados, especialmente de Venezuela e Cuba. En 1944 fúndase a Federación Española de Béisbol e en 1955 a selección española queda campioa de Europa. En 1992, nos Xogos Olímpicos de Barcelona, o béisbol é por primeira vez deporte olímpico.
miniatura|600px|centro|Lanzamento
Ligazóns externas
Federación Galega de Béisbol (en castelán)
Lanius
Lanius é un xénero de aves da orde dos paseriformes, infraorde dos Corvida, suborde dos oscines, unha das integrantes da familia dos lánidos.
Son paxaros de rechamante aspecto, co peteiro ganchudo e comportamento moi similar ao dos falcóns, xa que son depredadores que adoitan cazaren outros paxaros como xílgaros, pequenos roedores como o rato de campo e insectos grandes.
Descrición
O xénero foi descrito por Linneo en 1758, na décima edición do seu Systema Naturae.
Etimoloxía
Para escoller o nome do xénero Linneo adoptou o substantivo do latín clásico lanius, -ii, que significa 'carniceiro', tomando, quizais, como modelo a expresión pendere ad lanium, 'estar pendurada (a carne) na carnizaría', debido ao costume das especies deste xénero de penduraren os corpos de pequenos vertebrados e de grandes insectos cravándoos en espiñas, como quedou dito antes.
Especies
Na actualidade recoñécense no xénero as 29 especies seguintes:
En Galicia
En Galicia pódense atopar as seguintes especies pertencentes ao xénero Lanius:
Gran Premio de Vietnam
O Gran Premio de Vietnam (Giải đua Việt Nam) é unha carreira válida para o campionato de Fórmula 1 que terá lugar por primeira vez o 5 de abril de 2020. A carreira celebrarase nun circuíto urbano nas rúas da capital vietnamita de Hanoi.
Dereito de autoría
Alemaña
A lei relevante é a sección 5 da UrhG. A primeira e máis importante disposición establece: Gesetze, Verordnungen, amtliche Erlasse und Bekanntmachungen sowie Entscheidungen und amtlich verfaßche Leitsätze zu Entscheidungen genießen keinen urheberrechtlichen Schutz (Leis, regulacións, decretos oficiais e proclamacións, así como decisións e principios como guía á toma de decisións oficialmente escritos non gozan de protección de copyright).
Gran Premio de Vietnam
Historia
A idea reviviu despois de que Liberty Media mercase os dereitos comerciais do deporte a CVC Capital Partners en xaneiro de 2017. O Gran Premio de Vietnam anunciouse en novembro de 2018, converténdose na primeira nova carreira baixo a propiedade de Liberty Media. A carreira unirase aos Grandes Premios existentes celebrados en Asia do Leste que actualmente inclúen os grdes premios de China,  Singapur e  Xapón. A primeira carreira está programada para o 5 de abril de 2020, como parte dun contrato plurianual.
Dereito de autoría
Antiga Unión Soviética
As obras publicadas pola URSS antes do 27 de maio de 1973 non están protexidas polas Convencións Internacionais sobre Dereito de Autor e quedan xa que logo no dominio público.
Gran Premio de Vietnam
Circuíto
A carreira celebrarase nun circuíto temporal de 5.565 km nas rúas de Hanoi. O circuíto está a ser deseñado por Hermann Tilke en colaboración coas autoridades da cidade de Hanoi. O circuíto será inicialmente un híbrido de vías públicas e unha sección construída a propósito que posteriormente será aberta ao público.
Dereito de autoría
Antiga Unión Soviética
Advírtase que en Rusia algunhas destas obras están protexidas polo dereito de autor.
Gran Premio de Vietnam
Ligazóns externas
https://www.f1vietnamgp.com - the event's official website
Dereito de autoría
Arxentina
Na Arxentina, o Dereito de autor está enmarcado, en principio, polo artigo 17 da Constitución que expresa que Todo autor ou inventor é propietario exclusivo da súa obra, invento ou descubrimento, polo termo que lle acorde a lei. A Lei 11723 regula o réxime Legal da Propiedade Intelectual. O artigo 5 desta lei di que "A propiedade intelectual sobre as súas obras corresponde aos autores durante a súa vida e aos seus herdeiros ou dereitohabientes ata setenta anos contados a partir do 1 de xaneiro do ano seguinte ao da morte do autor".
Canadá
De acordo coa Lei de Dereito de Autor, os dereitos de autor están vixentes toda a vida do autor máis 50 anos tras o final do ano da súa morte (sección 6). Se a obra é anónima ou pseudónima entón os dereitos de autor abarcan ou 50 anos tras a publicación ou 75 anos tras a realización da obra, o que antes ocorra (sección 6.1).
Chile
O tipo de obra que se atopa protexida son as de tipo literario, artística e literario-científicas, en sentido amplo. Por exemplo, de acordo con esta lei, están protexidos os libros, as ilustracións, as películas e os aplicacións informáticas.
Colombia
De acordo coa Lei de dereitos de autor de 1983 os dereitos de autor gózanse durante a vida do autor e 80 anos a partir da súa morte. Este prazo é válido tamén para obras anónimas e colectivas. En caso de obras de autores múltiples o prazo cóntase desde a morte do último autor. No caso de obras cuxo autor sexa unha persoa xurídica ou de dereito público o dereito de autor está vixente soamente 30 anos a partir da data de publicación.
Dinamarca
Segundo a lexislación danesa, Lei Refundida de Dereitos de Autor de 2003, os dereitos de autor sobre imaxes fotográficas expiran 50 anos logo da creación da imaxe. Con todo, para obras fotográficas os dereitos de autor expiran 70 anos logo da morte do autor. A diferenza entre obra e imaxe non está ben definida.
En xeral considérase que unha obra ten que mostrar algún tipo de orixinalidade ou outras propiedades artísticas propiedades. As meras fotografías non se consideran obras senón imaxes. A interpretación é moi subxectiva. Existe certo debate sobre se as fotografías realizadas por un fotógrafo profesional constitúen obras e non simples imaxes.
España
En España coñécese como propiedade intelectual ao dereito de autor. A vixente Lei de Propiedade Intelectual (LPI) data de 11 de novembro de 1987. Tras algunhas reformas e a aprobación de varias leis especiais, en 1996 levou a cabo unha refundición, que xa foi obxecto dalgunha modificación posterior.
Na actualidade, e tal como establece a LPI, pode dicirse de modo xeral que, no caso máis simple e frecuente dun só autor, os dereitos de explotación da obra duran toda a vida do autor e 70 anos logo da súa morte ou declaración do falecemento. En caso de obras con varios autores ("obras en colaboración"), os 70 anos contan a partir da morte do autor que morra o último. Nos casos de obras con varios autores pero editadas e divulgadas baixo un único nome ("obras colectivas"), obras pseudónimas e obras anónimas, os 70 anos contan desde a data de publicación.
A LPI explicitamente recolle no artigo 31 o dereito á copia privada, é dicir, o dereito a facer copias privadas sen permiso do autor sempre que non exista ánimo de lucro e a obra sexa xa feita pública. Para compensar aos autores, introduce o pago dun canon compensatorio asociado a algúns soportes de gravación (CDs, DVDs, casetes, reprodutores MP3...) e gravadoras (cámaras fotográficas, gravadoras de CD/DVD, fotocopiadoras...). Os importes recollidos por este concepto teñen que ser xestionados a través de Sociedades de Xestión de Dereitos de Autor (como SGAE e CEDRO).
India
Segundo a lexislación india sobre dereito de autor, todas as imaxes publicadas na India hai máis de 60 anos están no dominio público.
México
Segundo a Lei Federal do Dereito de Autor, os dereitos patrimoniais de autor están vixentes durante toda a vida do autor máis 100 anos tras o final do ano da morte do autor máis novo ou da data de publicación en caso dos gobernos federal, estatal ou municipal. Existe unha excepción a esta regra: as obras que ingresaron ao dominio público antes do 23 de xullo de 2003. En xeral, isto significa obras creadas por alguén falecido antes do 23 de xullo de 1928 (75 anos antes).
A lexislación mexicana recoñece e protexe tres tipos de dereitos: dereitos patrimoniais, dereitos morais e dereitos conexos.
Uruguai
A lei 9.739 de propiedade literaria e artística vixente no Uruguai, aprobada o 17 de decembro de 1937, coas modificacións correspondentes sancionadas na lei 17.616 de dereitos de autor e dereitos conexos, aprobada o 10 de xaneiro de 2003, establece no seu artigo 14 que (...) o autor conserva o seu dereito de propiedade durante toda a súa vida, e os seus herdeiros ou legatarios polo termo de cincuenta anos a partir do deceso do causante. Agrega á súa vez no artigo 40 que (...) terminado o referido prazo de cincuenta anos, a obra entra no dominio público.
Actualizacións
En marzo do 2002 entrou en vixencia o Tratado da OMPI sobre Dereito de Autor (WCT) e en maio do 2002 o Tratado da OMPI sobre Interpretación ou Execución e Fonogramas (WPPT).
Ámbolos dous «Tratados de Internet» (como se lles coñece) foron acordados en 1996 pola Organización Mundial da Propiedade Intelectual. Actualizan e complementan o Convenio de Berna e introducen elementos da sociedade dixital. Tomou un total de 6 anos (1996 - 2002) conseguir a ratificación destes novos tratados por parte de 30 países, o mínimo esixido para a súa aplicación.
Yonaguni
dereita|miniatura|200px|Ruínas submarinas Yonaguni (en xaponés: 与那国島 (よなぐにじま/Yonaguni-jima)), é unha das Illas Yaeyama, que atópase nas Illas Ryukyu, é a illa habitada máis occidental do Xapón. A illa está situada a 108 km. da costa leste de Taiwán, entre o Mar da China Oriental e o Océano Pacífico propiamente dito. Ten unha superficie de 28.88 km² e unha poboación de 1.745 habitantes. A illa está administrada como cidade de Yonaguni, Yaeyama Gun, Okinawa, e hai tres asentamentos: Sonai, Kubura e Higawa. Yonaguni é famoso polas ruínas submarinas.
Cabido insular
miniatura|220px|Edificio do Cabido de [[Fuerteventura.]] miniatura|220px|Edificio do Cabido de [[Tenerife.]] O Cabido Insular (en castelán: Cabildo) é unha entidade administrativa moderna exclusiva das Illas Canarias (España), e que ten a súa orixe nos Cabidos ou consellos de goberno existentes no Antigo Réxime. Son órganos de ámbito insular nas illas de El Hierro, Fuerteventura, Gran Canaria, La Gomera, La Palma, Lanzarote e Tenerife. A illa de La Graciosa non posúe cabido propio, xa que pertence administrativamente ao concello de Teguise, na illa de Lanzarote. Trátase de administracións locais.
Os seus membros son elixidos por sufraxio universal directo dos cidadáns de cada illa. O cabeza de lista máis votada ocupa automaticamente a Presidencia, aínda que pode cambiar mediante unha moción de censura posterior.
Todos os cabidos agrúpanse na Federación Canaria de Illas (FECAI).
Historia
Os cabidos foron creados pola Lei de Cabidos do ano 1912 e constituíronse a partir de 1913, aínda que a súa figura está inspirada nos cabidos e consellos de goberno existentes durante o Antigo Réxime, tanto nas illas Canarias como en América, onde se mantiveron ata iniciado o proceso de descolonización. Durante a ditadura de Franco os seus membros eran elixidos por designación gobernativa, limitándose as súas funcións á administración insular, concentrándose nas materias de beneficencia e saúde pública, vías, camiños e montes.