cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lincolnshire
En Lincolnshire naceron Isaac Newton, Henrique IV de Inglaterra, Margaret Thatcher, William Byrd, John Franklin, Joseph Banks, George Bass, George Boole, Thomas Paine, Alfred Tennyson, John Wesley, John Smyth, Bruce Barrymore Halpenny, Ray Clemence, Joan Plowright e Jim Broadbent, entre outras persoas.
Distritos
150px|miniatura|esquerda|Distritos de Lincolnshire.
Barouta, Ames, Ames
Barouta é un lugar da parroquia de Ames no concello coruñés de Ames na comarca de Santiago. Tiña 51 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales eran 27 homes e 24 mulleres.
Microanticorpo
Un microanticorpo é unha cadea curta de aminoácidos artificial, que é copia dunha parte dun anticorpo natural completamente funcional, que se corresponde coa zona do anticorpo por onde se une ao epitopo do antíxeno, onde están as rexións CDR. Os microanticorpos poden deter a infección das células por virus como o VIH in vitro. Un destes microanticorpos preparouse recentemente a partir dun anticorpo monoclonal en células de ratos, e tiña a capacidade de inactivar ao VIH in vitro.
Os anticorpos prodúceos o corpo de forma natural e xogan un papel chave na loita contra as infeccións bacterianas e víricas. Poden utilizarse para tratar infeccións utilizando inxeccións de plasma que conteñan unha gran cantidade delas (antisoros). Pero o uso de anticorpos naturais como medicinas presenta algúns problemas: só poden producilos células vivas e este proceso é difícil de controlar a escala industrial, e ademais, son moléculas grandes e ao seren inxectados non difunden doadamente polo sangue e nos tecidos onde se necesitan. Mesmo os anticorpos monoclonais que foron "humanizados" (modificouse a súa secuencia para que se parezan aos humanos) poden aínda causar unha resposta inmune. Porén, no recoñecemento e inactivación dos patóxenos só están implicadas rexións relativamente pequenas dos anticorpos, e os microanticorpos son moito máis pequenos e só imitan esas rexións, pero carecen das rexións máis longas do anticorpo que inducen a resposta.
O uso de microanticorpos podería potencialmente resolver estes problemas. Poden ser sintetizados quimicamente e o seu pequeno tamaño permite que abandonen a circulación sanguínea rapidamente e chegan aos sitios de infección nos tecidos. Tamén son pouco inmunoxénicos e non estimulan respostas inmunes no hóspede. Malia todo, a súa produción presenta algúns problemas, pero poderían chegar a ser unha importante arma para loitarmos contra as infeccións e outras doenzas.
Torrada
miniatura|Rebandas de [[pan torrado.]] miniatura|[[Torradora.]] Unha torrada ou tosta é o pan torrado no forno ou na torradora debido ao endurecemento provocado pola perda de auga, producida pola calor. O endurecemento da masa fai posible unha mellor aplicación de coberturas.
Consumo
Ao preparar unha torrada é crucial que se preste atención para evitar que o pan se queime. As torradas adoitan acompañarse con manteiga ou margarina distribuída pola súa superficie. Outras opcións inclúen a xelea, o azucre con manteiga e canela, a marmelada, o queixo e o marmelo entre outros. As torradas tamén se poden empregar para a preparación de sándwichs ou emparedados.
O pan torrado e cortado tamén pode ser empregado en sopas, e outros pratos.
Xeitos de preparación
esquerda|miniatura|150px|Contraste entre unha rebanda de pan torrado e non torrado. O método tradicional de preparación da torrada é por medio do uso dunha torradora. O emprego da torradora consiste basicamente na inserción dunha rebanda de pan nunha das entradas superiores do aparello e baixar a panca de accionamento (os modelos máis elaborados ofrecen outras opcións de control e poden ser manexados de xeitos diferentes ). Ao final do proceso de quentamento, a panca sobe xunto ao pan acabado de torrar. No caso de que o pan non estea ao gusto do comensal, pódese repetir o proceso ata acadar o grao de torramento desexado.
Orixinalmente, o proceso para tosta-lo pan non era tan doado como na actualidade; as primeiras torradoras quentaban o pan só por un lado da rebanda, obrigando ao usuario a virar a rebanda.
O pan tamén pode ser tostado nunha grella, nun forno ou noutros aparellos que quenten os alimentos.
Körkarlen (filme)
Körkarlen é un filme mudo sueco de 1921. Foi dirixido por Victor Sjöström, baseado na novela homónima da gañadora do premio Nobel Selma Lagerlöf.
Argumento
No día de fin de ano, Edit, unha rapaza moribunda do Exército de Salvación ten un último desexo: falar con David Holm. David, un alcohólico, está nun cemiterio con dous amigos tamén bébedos, falando da lenda do carro da morte, segundo a cal a derradeira persoa que morre nun ano ten que traballar coa Morte carretando as almas dos falecidos no ano seguinte.
Un amigo de Edit atopa a David, pero el négase a acompañalo onda Edit. A situación acaba nunha pelexa na que David é asasinado accidentalmente cando o reloxo dá as doce, momento en que aparece o carro da morte. Mentres a alma de David abandona o seu corpo, o condutor do carro, un antigo amigo de David, lembra a súa vida e a do defunto, antes feliz.
Dereito internacional
O dereito internacional é o conxunto de normas, convenios e tratados que regulan as relacións entre os distintos estados e tamén concirne a estrutura e funcións das organizacións internacionais. O dereito internacional difire dos sistemas xurídicos en que se aplica a estados máis que a cidadáns privados e está integrado por acordos entre estados - tratados internacionais (tratados propiamente, pactos, convenios, cartas), memorandos, intercambio de notas diplomáticas, anexos, protocolos de tratados–, polo costume internacional, así como polos principios xerais do dereito. Tradicionalmente, diferénciase entre dereito internacional público e dereito internacional privado pero é o primeiro o que se adoita denominar simplemente dereito internacional, por canto o dereito internacional privado non configura un sistema autosuficente.
Cocho
O termo cocho pódese referir:
Almoster
Almoster é un concello de Cataluña, pertencente á provincia de Tarragona. Está localizado na comarca de Camp de Tarragona.
Cocho
Toponimia
O topónimo cocho é común na microtoponimia galega: Cocho do lobo, Cocho do coello etc.
Allariz (homónimos)
Co topónimo Allariz podémonos referir a:
Xerardo Agrafoxo
Xerardo Agrafoxo Pérez, nado en Noia o 15 de outubro de 1952, é un profesor e escritor galego.
Traxectoria
Mestre de EXB e profesor de ensino medio en Boiro, é licenciado en Xeografía e Historia, graduado en Historia e doutor e doutor en Prehistoria pola Universidade de Santiago de Compostela, e dedícase á investigación histórica especialmente sobre a Guerra civil española en Lousame e Noia.
Publicou varios traballos na revista de Noia Alameda.
Evan Rachel Wood
Evan Rachel Wood, nada en Raleigh o 7 de setembro de 1987, é unha actriz e cantante estadounidense. Comezou como actriz infantil a medidados da década de 1990 e deuse a coñecer internacionalmente en 2003 polo premiado papel protanista na longametraxe Thirteen. Traballou en máis de 30 producións cinematográficas e televisivas e dende 2016 encarna a Dolores Abernathy na serie de televisión Westworld.
Traxectoria
Filla da actriz e directora Sara Lynn Moore, convertida ao xudaísmo e de Ira David Wood III, actor e fundador e director artístico e executivo do teatro local Theatre In The Park. Evan, cos seus irmáns Dana e Thomas, estivo activamente implicada en Theatre In The Park, e así xa apareceu aos poucos meses de nacer, en 1987, nunha comedia musical producida polo seu pai anualmente dende 1974 e adaptación de A Christmas Carol. De máis grandiña, fixo de pantasma do pasado en varias producións do teatro de seu pai e, máis tarde, interpretou a Helen Keller canda súa nai (que facía de Anne Sullivan) na produción teatral The Miracle Worker baixo a dirección de seu pai. Seus pais separáronse en 1996 cando ela tiña dez anos e algo despois divorciáronse. Evan foi vivir con súa nai ao condado dos Ánxeles. Educouse durante un tempo no fogar, con doce anos era cinto negro de taekwondo e con quince recibiu o certificado de secundaria.
Primeiros traballos profesionais: 1994-2000
Participou cando tiña cinco anos nunha audición para o papel de Claudia en  Interview with the Vampire que finalmente encarnou Kirsten Dunst e comezou a actuar de xeito profesional en 1994 ao aparecer cun pequeno papel no telefilme In the Best of Families: Marriage, Pride & Madness que se rodou en Carolina do Norte e logo seguiu a realizar rodaxes de telefilmes, e en 1995-1996 actuou en tres episodios de American Gothic. En 1998-1999 tivo un papel regular na segunda e terceira tempadas, polo que rodou un total de 6 episodios, na serie de televisión Profiler e escollérona para interpretar de xeito regular o papel de Jessie Sammler nas tres tempadas da serie Once and Again (1999-2002).
O seu primeiro papel importante no cinema foi en 1997 ao ter a oportunidade de protagonizar o filme de baixo orzamento, Digging to China con Kevin Bacon, Cathy Moriarty e Mary Stuart Masterson. O filme gañou o premio do xurado infantil no Festival Internacional Infantil de Cinema de Chicago. Nese ano tivo un papel en Practical Magic, unha película do xénero de fantasía dirixida por Griffin Dunne e protagonizada por Sandra Bullock e mais Nicole Kidman.
Primeiros éxitos : 2001-2005
miniatura|Evan en febreiro de 2005 no Festival de Sundance Evan xa como adolescente debutou como protagonista no filme de 2001 Little Secrets, dirixido por Blair Treu, no que facía de Emily Lindstrom, unha aspirante a violinista de 14 anos, e polo que recibiu unha candidatura a mellor actriz nova protagonista nos premios Young Artist. Tamén tivo un papel salientable no filme Simone que tivo estrea en 2002 e que constitúe unha sátira de ciencia ficción que dirixiu Andrew Niccol e protagonizou Al Pacino e Catherine Keener.
En 2003 protagonizou o filme Thirteen que se converteu no seu primeiro éxito e no que lle deu vida a Tracy Louise Freeland, unha das dúas adolescentes que na trama caen nunha espiral de drogas, sexo e delincuencia. A súa interpretación valeulle unha candidatura a mellor actriz nos Globo de ouro e outra como mellor actriz nos do Sindicato de Actores.
En xullo de 2003 apareceu, con outras actrices, na portada da revista Vanity Fair como unha das It Girls de Hollywood Nese ano tivo tamén un papel destacado no filme de Ron Howard Desaparicións protagonizado por Cate Blanchett e Tommy Lee Jones e no que encarnou a filla secuestrada, Lilly Gilkeson, e unha aparición nun episodio de CSI: Crime Scene Investigation.
En 2005 apareceu en The Upside of Anger de Mike Binder con Kevin Costner e Joan Allen, un filme con boas críticas no que interpretaba a Lavander "Popeye" Wolfmeyer, unha das catro irmás que tiña que se enfrontar á ausencia do pai e que ademais facía de narradora da historia. As súas seguintes dúas interpretacións foron en filmes independentes de baixo orzamento, Pretty Persuasion foi en 2005 candidata ao premio do Gran Xurado no Festival de Cinema de Sundance, nesta comedia negra e satírica centrada no acoso sexual, a discriminación nas escolas e as actitudes sobre as mulleres nos medios de comunicación e mais na sociedade, Wood encarnaba a Kimberly Joyce, unha unha estudante adolescente de secundaria manipuladora e sexualmente activa. Dese ano é Down in the Valley que dirixiu  David Jacobson, a súa personaxe, Tobe, namórase dun home máis vello, un cowboy que non concorda coa sociedade moderna (Edward Norton).
Crítica literaria feminista
A crítica literaria feminista é a crítica literaria baseada na teoría feminista, ou, máis xenericamente, polas políticas do feminismo. Usa os principios feministas e a ideoloxía para criticar a linguaxe da literatura. Esta escola de pensamento procura analizar e describir as formas polas cales a literatura retrata a narrativa da dominación masculina a través da explotación económica, social, política e forzas psicolóxicas inseridas dentro da literatura. miniatura|300px|Centro de documentación e recursos feministas na [[Biblioteca Pública Central de Vigo.]] A súa historia foi ampla e variada, a partir de obras clásicas do século XIX. Autoras como George Eliot e Margaret Fuller apuntan o traballo teórico en estudos sobre as mulleres e estudos de xénero, segundo autoras da "terceira onda". En xeral, a crítica literaria feminista antes da década de 1970—na primeira e segunda onda do feminismo—estaba preocupada coa autoría das mulleres e a representación da condición das mulleres dentro da literatura; incluíndo a representación de personaxes ficticias femininas. Alén diso, a crítica feminista estaba preocupada coa exclusión das mulleres da literatura.
Evan Rachel Wood
Primeiros éxitos : 2001-2005
E tamén en 2005 participou en vídeo musicais de Bright Eyes: "At the Bottom of Everything" e Green Day: "Wake Me Up When September Ends".
Consolidación: 2006-2008
esquerda|miniatura|282x282px|Evan no Festival Internacional de Cinema de Toronto de 2007 En xuño de 2006 The Guardian referíase a ela como unha das mellores actrices da súa xeración e en setembro dese ano recibiu o premio ao talento emerxente da revista Premiere e en outubro foi a estrea de Running with Scissors, unha comedia dramática coral dirixida por Ryan Murphy e na que Evan encarnaba a Natlie Finch. A película estaba baseada no libro de memorias de Augusten Burroughs, un relato semiautobiográfico da infancia de Burroughs nunha familia disfuncional, e foi candidata nos Globos de Ouro.
Crítica literaria feminista
Dende o desenvolvemento de máis complexas concepcións de xénero e subxectividade e da terceira onda do feminismo, a crítica literaria adoptou unha variedade de novas rutas, especialmente na tradición da teoría crítica da Escola de Frankfurt. Foi considerado o xénero nos termos Freudiano e Lacaniano da psicanálise, como parte da deconstrución das relacións existentes de poder, e como unha política concreta de investimento. A crítica literaria feminista está intimamente asociada co nacemento e o crecemento dos estudos queer. A preocupación máis tradicional, central feminista, continuou coa representación e a política da vida das mulleres desempeñando un papel activo nas críticas. Máis especificamente, a moderna crítica feminista lida con cuestións relacionadas coa percepción intencional e non intencional patriarcal en aspectos-chave da sociedade, incluíndo a educación, a política e a forza de traballo.
Confederación Brasileira de Atletismo
Na CBAt están incluídas 27 federacións territoriais que representan a máis de 500 clubs, 20.000 atletas, 900 árbitros e 700 técnicos federados.
Evan Rachel Wood
Consolidación: 2006-2008
En 2008 rodou The Life Before Her Eyes de Vadim Perelman, un filme baseado na novela homónima de Laura Kasischke e que trata da amizade de dúas adolescentes de personalidades opostas que se ven envolveitas nun tiroteo no seu instituto, ao estilo do de Columbine e téñense que enfrontar a unha escolla imposible. Evan encarnou á Diana adolescente, mentres Uma Thurman facía dunha Diana máis vella.
Nese ano coprotagonizou o filme do director Darren Aronofsky The Wrestler, que gañou un León de Ouro á Mellor Película no Festival de Cine de Venecia, unha película baseada na vida de Randy "Ram" Robinson (Mickey Rourke), un loitador profesional dende a década de 1980, que tras un ataque ao corazón ha de se retirar xa que volver loitar suporía unha morte case segura. Evan fai de Stephanie, a filla de Robinson coa que case non ten relación.
Éxito no cinema e na televisión: 2009–
miniatura|267x267px|Evan na estrea de Whatever Works en abril de 2009 Evan coprotagonizou Whatever Works de  Woody Allen con estrea o 22 de abril de 2009 no Festival  de Cinema de Tribeca e no que daba vida a nova esposa de Boris Yellnikoff (Larry David), un misántropo hipocondríaco. Con posterioridade laiouse por participar na película e declarou que non había traballar de novo con Woody Allen. En maio de 2009 encarnou a Xulieta en seis funcións benéficas de Romeo and Julieta de William Shakespeare nunha produción que dirixiu seu irmán en Theatre In The Park.
En 2013 interpretou a Gabi no filme de suspense psicolóxico e romántico Charlie Countryman con Shia LaBeouf e mais Rupert Grint e como actriz de voz participou como Marianne en 2015 no filme de animación de Lucasfilm Strange Magic. Con Chris Evans realizou en 2016 un anuncio publicitario para as fragrancias Gucci Guilty Eau. Dende 2016 encarna o androide Dolores Abernathy na serie de televisión de ciencia ficción e oeste da HBO Westworld. Os críticos gabaron a súa actuación como "espectacular", "un alarde" e dun "logro técnico tremendo". En 2019 foi a voz da raíña Iduna en Frozen II que constituíu un éxito comercial.
Música
En 2019 apareceu pola primeira volta no Billboard Hot 100 coa canción "Show Yourself", un dueto con Idina Menzel para a banda sonora de Frozen II e que debutou na listaxe no número 99 e chegou ata ao 70.
Activismo
En xuño de 2016 o grupo Human Rights Campaign lanzou un vídeo en homenaxe ás vítimas do masacre de Orlando; no vídeo, Evan e outras celebridades narran historias de persoas que alí morreron.
En febreiro de 2018 testemuñou diante un subcomité xudicial da Cámara de Representantes en apoio dunha lei federal de superviventes de agresións sexuais que fora vítima de violencia doméstica e violación pero sen revelar o nome do seu agresor.
Tamén testemuñou diante o Senado de California en abril de 2018 en apoio do proxecto de lei, redactado por ela, coñecido como lei Phoenix de violencia doméstica que o gobernador de California asinou como lei estatal en 2019. Coa nova regulación estatal a prescrición dos delitos de violencia doméstica pasou de tres a cinco anos; tamén require que os axentes de policía teñan formación complementaria en violencia de relacións de parella.
En febreiro de 2021 publicamente afirmou que o seu agresor fora Marilyn Manson, con quen mantivera unha relación entre 2006 e 2010. Non obstante, o cantante negou todas as acusacións.
Ana Cláudia Michels
Ana Cláudia Michels, nada en Joinville o 31 de xullo de 1981 é unha modelo brasileira de ascendencia alemá.
Chourizo
O chourizo é un embutido típico da Península Ibérica e Latinoamérica, unha especie de salchicha curada (ben ó aire, ben afumada) e que está elaborada basicamente de carne do porco picada e adobada con especias.
Chourizo galego
O chourizo galego caracterízase por ser un produto artesanal e moi vencellado á cultura da matanza do porco. Os anacos de carne que se aproveitan do despece empréganse para facer chourizos. As pezas máis grandes de carne conservábanse en sal como o touciño ou os lacóns. Os anacos de carne picábanse antigamente con coitelo e despois con máquina manual e con eles facíase unha pasta que era condimentada con pimentón doce e picante, ás veces tamén con allo. Cos intestinos do porco facíanse os chourizos. Os chourizos de intensa cor vermella eran curados, deixados secar e ás veces afumados na lareira. Este xeito de conservación deixaba que o produto se poidese aproveitar durante moito máis tempo e facía do chourizo un ingrediente da cociña tradicional galega. Así o chourizo empregábase en cocidos e como acompañamento doutros pratos. Co tempo o chourizo foi gañando aceptación na cociña como embutido de calidade e así toda a carne do porco chegaba a empregarse para facer chourizos xurdindo outras variedades e novas receitas como os chourizos crioulos que non levan pimentón e son consomidos sen curación algunha á grella.
Chourizo ceboleiro ou de cabazo
Tipo de chourizo feito principalmente de carne e cebola pero que pode levar tamén outros ingredientes como cabaza, nabo etc.
Variedades iberoamericanas
As máis coñecidas fóra de Europa son as versións mexicana e caribeña, nas que a carne de porco non se pica e o adobo é distinto.
Arxentina
miniatura|dereita|Posto de venda de choripanes na Plaza de Mayo, [[Buenos Aires]]
Algúns dos chourizos típicos son o chourizo crioulo (que se consome sen curar -nin desecar nin afumar-, xa que se pon case fresco a cociñar nos asados) e o chourizo bombón, que é unha variedade reducida (e frecuentemente máis adubada) do chourizo crioulo.
Na Arxentina, Paraguai e o Uruguai, e máis tarde tamén en Bolivia, Chile, o Perú, o chourizo crioulo deuse en comer en forma de choripán (sándwich de chourizo entre medio dun pan, normalmente pan branco e redondo). Pódenselle engadir condimentos e prebes varios, entre os que destacan o chimichurri, cogomelos, cogombros, pemento, maionesa, salsa brava etc.) Ademais, hai unha versión do choripán, que leva o chourizo cociñado á "bolboreta", é dicir, cortado de xeito lonxitudinal, pero sen separar por completo ámbalas dúas partes (e que se asemella na forma a unha bolboreta). Na Arxentina tamén existen variedades de chourizos semellantes aos ibéricos (curados), e entre estas as máis coñecidas son o chourizo colorado e o chourizo candelario.
México
O chourizo é un elemento importante na cociña mexicana, pois chega a ser incluído en calquera das comidas do día e case sempre acompáñase de tortillas. A cidade de Toluca está especializada na elaboración deste embutido, pero tamén é fabricada por un sinfín de pequenas empresas familiares en moitas partes do país. Hai unha gran variedade de presentacións do chourizo vermello, tal como lle chaman alí, aínda que a cor pode variar un pouco ata case chegar a un laranxa. O termo chourizo, coloquialmente tende a ser confundido e intercambiarse co termo longaínza, aínda que esta última sexa un tipo de embutido máis longo. Na gastronomía mexicana, tamén hai un chourizo verde, aída este tende a ser máis rexional e menos coñecido. Na linguaxe coloquial e argot mexicano, o termo chourizo pode significar dende unha 'serie innumerable de algo' (por exemplo: "...presentou un chourizo de excusas") ata ter connotacións fálicas, entre outros.
M83 (grupo musical)
M83 é un grupo francés de música electrónica/shoegaze formada en Antibes no ano 2001 por Anthony Gonzalez e Nicolas Fromageau.
Carreira, Ames, Ames
Carreira é un lugar da parroquia de Ames no concello coruñés de Ames na comarca de Santiago. Tiña 54 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales eran 25 homes e 29 mulleres.
Scottish First Division 2012/13
A tempada 2012–13 da Scottish Football League First Division (por razóns de patrocinio Irn Bru Scottish Football League First Division) foi a 17ª edición da Scottish First Division, e a 107ª da segunda competición ligueira de fútbol en Escocia. O campión foi o Partick Thistle FC.
Clasificación
Última actualización: 11 de maio de 2013. X = Partidos xogados; G = Partidos gañados; E = Partidos empatados; P = Partidos perdidos; GF = Goles a favor ; GC = Goles en contra; DG = Diferenza de goles; Pts = Puntos (C) = Campión; (D) = Descendido; (P) = Promocionado; (O) = Campión do play-off; (A) = Avanza de rolda. ‡ Ao Dunfermline Athletic se lle descontaron 15 puntos por motivos administrativos.
Urien
dereita|miniatura|Brasón atribuído a Urien na Idade Media coa representación do corvo. Urien, moitas veces chamado Urien Rheged, foi a finais do século VI rei de Rheged, un antigo reino britano do Hen Ogledd (norte de Inglaterra e sur de Escocia).
Historia
O seu poder e as súas vitorias, incluídas as batallas de Gwen Ystrad e Alt Clut Ford, son celebradas nos poemas laudatorios que lle dedicou Taliesin, preservados no Libro de Taliesin. Tivo catro fillos, chamados Owain, Rhiwallon, Rhun e Pasgen, dos cales o máis vello foi o seu sucesor. Converteuse no 'Rei Urien de Gore' da lenda artúrica posterior e o seu fillo Owain mab Urien foi logo coñecido como Ywain.
Segundo as xenealoxías, Urien foi fillo de Cynfarch Oer, fillo de Meirchion Gul, fillo de Gorwst, fillo de Cenau, fillo de Coel Hen (o rei Cole), o primeiro líder militar postromano documentado na área do muro de Hadrián. Loitou contra os gobernantes do reino anglo de Bernicia (a moderna Northumberland). Un nobre anglo, Ida, ocupou Metcauld a mediados do século sexto e comezou a devastar o continente. Urien aliouse con outros reis setentrionais, Rhydderch Hael "o Xeneroso" de Strathclyde e outros dous descendentes de Coel, Gwallog mab Llaenog e Morgant Bwlch. Venceron aos anglos e cercáronos en Lindisfarne pero, segundo a Historia Brittonum, Urien foi asasinado por orde de Morgant Bwlch que estaba celoso do seu poder. Moi pouco despois os anglos uníronse aos escotos de Ulster para inflixir a definitiva derrota en Dagsestone que fixo caer o poder dos reinos britóns setentrionais. Unha das tríades galesas chama ao asasinato de Urien un dos "Tres asasinatos desafortunados" e outra inclúeo nos "Tres grandes líderes militares de Britania".
Lenda
Urien ficou como unha figura popular en Gales por séculos, e el e o seu fillo Owain foron incorporados á lenda artúrica cando se expandiu de Britania á Europa continental. O seu reino foi finalmente transferido á mítica terra de Gore, e os reis Lot de Lothian e Auguselus de Escocia aparecen ás veces como irmáns seus. Durante o reinado de Uther Pendragon casa coa irmá de Artur (a miúdo Morgana, pero ás veces aparece outra irmá). El, como os reis doutras terras, ao principio oponse ao ascenso de Artur ao trono tras a morte de Uther. Urien e os outros rebélanse contra o xove monarca, pero tras a súa derrota, os rebeldes vólvense aliados e vasalos de Arturo.
Na lenda o seu matrimonio con Morgana non aparece retratado como feliz. Nunha historia Morgana conspira para apoderarse de Excalibur, matar a Urien e Arturo, e poñerse ela e máis o seu amante Accolon no trono. Sempre se lle atribúe a paternidade de Ywain (Owain), e moitos textos dánlle un segundo fillo, Ywain o Bastardo, concibido coa muller do seu senescal. A tradición galesa atribúelle unha filla chamada Morfydd.
Thomas Malory ás veces escribe o seu nome como "Urience", cousa que levou a algúns (e.g. Alfred Tennyson) a identificalo co rei Rience.
Normes de Castelló
As Normes Ortogràfiques de Castelló son unhas normas ortográficas de 1932 que adaptan as normas oficiais do Institut d'Estudis Catalans obra de Pompeu Fabra ao valenciano. A Acadèmia Valenciana de la Llengua, o ente normativo oficial para o valenciano establecido en 1998, segue no fundamental as Normas de Castellón para codificala.
-186
Outros
Historia ano a ano
Rafael González Villar
Rafael González Villar, nado na Coruña o 6 de outubro de 1887 e finado o 11 de marzo de 1941 tamén na cidade herculina, foi un arquitecto modernista galego.
Caiga Quien Caiga
miniatura|dereita|Estudio de Caiga Quien Caiga en Telefé ([[Arxentina)]] miniatura|dereita|Eduardo de la Puente, Nacho Goano, Mario Pergolini e Juan Di Natale en CQC Arxentina. Caiga Quien Caiga é un programa televisivo orixinal da Arxentina cuxa versión española foi estreada por Telecinco en maio de 1996.
Rafael González Villar
Participou activamente na vida social e cultural da súa época. No 1914 foi nomeado presidente da Asociación de Arquitectos de Galicia, a partir de 1927 presidiu a Academia Provincial de Bellas Artes e no 1940 foi elixido membro de número da Real Academia Galega, da que, malia falecer días antes de ser investido, se considera igualmente académico numerario.
Caiga Quien Caiga
Trátase dun formato pensado para resumir as noticias e acontecementos máis destacados de cada semana mediante reportaxes realizadas en ton crítico e clave de humor. O seu signo máis característico son unhas lentes negras que levan sempre os reporteiros e cuxas que entregan ós personaxes famosos cos que se atopan na realización das reportaxes. Entre as numerosas caras populares que accederon a poñerse as lentes cabe salientar o Rei Xoán Carlos I.
Rafael González Villar
Traxectoria
Realizou os estudos de arquitectura na Escola Superior de Madrid, onde recibiu unha formación de tipo historicista e ecléctica, e concluíu os estudos en 1911 como número un da súa promoción.
Caiga Quien Caiga
Na primeira etapa (entre 1996 e 2002), Caiga Quien Caiga estaba conducido por El Gran Wyoming, Juanjo de la Iglesia e Javi Martín. Os reporteiros, ademais destes dous últimos con reportaxes esporádicas, eran Pablo Carbonell, Arturo Valls, Mario Caballero, Tonino Guitián e o galego Sergio Pazos.
Rafael González Villar
Traxectoria
Radicou a súa actividade profesional na cidade da Coruña, onde desenvolveu a maior parte da súa obra. A súa primeira creación de relevancia foi o Kiosco Alfonso no 1912, cun estilo modernista moi persoal, situado nos xardíns de Méndez Núñez da Coruña. Ese mesmo ano realizou o Chalé Rialeda e tamén a Casa Limiñón. A primeira obra é unha casa de campo, de estilo inspirado na Secesión vienesa; a segunda obra é unha casa tipo cottage de aparencia máis pintoresca. Do 1916 era tamén obra súa o Chalé Carnicero, que puido contemplarse en Perillo (Oleiros) ata 2020, cando un incendio o destruíu.
Caiga Quien Caiga
O programa acadou unha grande fama, tanto entre o público coma entre a clase política española ata o punto de que José María Aznar, daquela presidente do goberno español, invitou ó equipo do programa a comer na Moncloa.
Rafael González Villar
Traxectoria
No 1915 proxectou a Casa Molina e o monumento a Concepción Arenal na cidade da Coruña. Constitúen tódalas obras anteriormente descritas unha arquitectura estreitamente vinculada ó academicismo que avanza paulatinamente cara a un tipo de arquitectura máis rexionalista.
Caiga Quien Caiga
En 2002 Telecinco decidiu retirar o programa sen dar unha explicación clara do motivo e recuperándoo dous anos máis tarde cun equipo renovado no que so permanecía Arturo Valls, que pasaba de reporteiro a presentador en compañía de Manel Fuentes e Eduardo Aldán (que abandonou o programa sendo substituído por Juanra Bonet). Nesta ocasión (continúa en antena naactualidade) o equipo de reporteiros está composto por Christian Gálvez, Juanra Bonet, Toni Garrido e o galego Fernando González "Gonzo".
Rafael González Villar
Traxectoria
No 1922 foi proxectado polo arquitecto coruñés o Edificio Castromil, de estilo ecléctico expresionista próximo ó modernismo, situado en Santiago de Compostela. Tamén se constrúe en Compostela un edificio de vivendas proxectado polo arquitecto galego na rúa do Hórreo, facendo esquina coa actual Praza de Galicia en 1927.
Rafael González Villar realizou o proxecto do Sanatorio de tuberculosos de Oza-Cesuras entre os anos 1922 e 1924, aínda que nunca se chegou a concluír a súa construción por mor do inicio da guerra civil española.
O arquitecto proxectou en 1935 o que sería coñecido como Cine Avenida, inaugurado no ano 1941 na cidade da Coruña. O novo edificio incluía un bloque de vivendas na fachada, situándose a sala do cinema no patio. Actualmente aínda existe, mais o seu futuro parece incerto.
El Ciudadano
El Ciudadano foi o nome de varias publicacións:
Robert Towne
Robert Bertram Schwartz, nado nos Ánxeles o 23 de novembro de 1934, é un guionista estadounidense.
Traxectoria
Towne é coñecido pola realización de numerosos guións para filmes como Chinatown, pola que gañou o Oscar. Foi ademais candidato noutras dúas ocasións, polos guións deThe Last Detail e Shampoo. Tras varios anos de traballo no guión de Greystoke: a lenda de Tarzán, o rei dos monos, quedou descontento co resultado, ao que o levou a decidir non aparecer nos créditos do filme. No seu lugar utilizou o nome do seu can, P.H. Vazak, que acabou sendo candidato ao oscar.
Tamén dirixiu algúns filmes, como Tequila Sunrise e Pregúntalle ao vento e escribiu guións para a televisión.
Izabel Goulart
Maria Izabel Goulart Dourado, nada en São Carlos o 23 de outubro de 1984, é unha modelo brasileira máis coñecida como Izabel Goulart. Foi un dos anxos de Victoria's Secret dende 2005 ata 2008, e traballou para Armani Exchange.
Aeroporto de Kemi-Tornio
O aeroporto de Kemi-Tornio é un aeroporto en Kemi, Finlandia. Está situado preto do distrito de Lautiosaari, ao leste do río Kemi, a 6 quilómetros ao norte do centro de Kemi e a 18 ao leste de Tornio. O aeroporto é propiedade e está operado por Finavia.
Mozzarella
Mozzarella (do verbo italiano: mozzare, "cortar") é un produto orixinario da cociña italiana, elaborado con leite de búfala, na súa orixe, pero que agora se fai tamén con leite fresco de vaca ou de ovella. Existe unha variante deste queixo en Dinamarca, pero a tradición italiana é máis antiga, a cidade de orixe deste queixo foi Aversa (Caserta), na Arxentina prepárase a muzarela principalmente con leite de ovella. A denominación de orixe con protección europea é a Mozzarella dei Bufala Campá, ao non solicitar Italia a protección do nome «mozzarella». O queixo DOP prodúcese nas provincias de Caserta e Salerno e nalgúns municipios das provincias de Nápoles, Benevento, Latina e Foggia.
Usos
Este queixo fibroso é moi empregado para a fabricación de pizzas, cando esta case seco e en ensaladas, cando é fresco.
Dorset
Dorset é un condado do Reino Unido, situado no sur de Inglaterra. Ocupa unha área de 2.653 km², cunha poboación estimada en 2010 de 714.900 habitantes. A sede do goberno está na pequena vila de Dorchester. As localidades máis poboadas do condado son as cidades turísticas de Bournemouth e Poole. Dorset limita cos condados de Devon, Somerset, Wiltshire e Hampshire.
Mozzarella
Fabricación tradicional
Como a case todos os queixos, ao leite fresco extráeselle o soro por medio do callo e as bacterias acedo-lácticas, quedando só o que se denomina como callada: os sólidos do leite; a callada, acidificada previamente e cortada en cubiños, colócase nunha grande pota con auga a máis de 60 °C, de tal xeito que todos os cubos separados da callada vólvense unir por efecto da temperatura e a acidez axeitada. A aparencia desta masa quente é a dunha xigantesca goma de mascar brillante, capaz de estirarse un par de metros cando está listo. Entón fórmanse as famosas bólas de queixo mozzarella, estirando a masa e fiándoa ata formar un ovillo do tamaño conveniente que adoita ser do tamaño dun puño e de forma semellante ao dunha pera. Artesanalmente é un traballo moi fatigoso debido á alta temperatura de traballo coas mans. Finalmente as bólas de queixo son mergulladas nunha salmoira fría que por unha banda evitará que o queixo perda soro pola calor, póndolle fin á acidificación por bacterias ao arrefrialo, e por outra terminará de agregarlle o tenor de sal ideal do queixo mozzarella.
Fabricación industrial
Ao preparado do leite engádeselle un cultivo de bacterias purificado que cumpre diversas funcións estruturais e organolépticas. Na fabricación artesanal interveñen as bacterias do ambiente que se cultivan no leite durante o proceso. A engádega dos cultivos bacterianos purificados logra un queixo de sabor estándar. Na fabricación industrial interveñen máquinas que se encargan de fiar a masa da mozzarella, aliviando as mans dos mestres queixeiros.
Detrás da máscara
Detrás da máscara (en Behind a Mask, or A Woman's Power) é unha novela escrita pola autora estadounidense Louisa May Alcott. A novela foi publicada orixinalmente en 1866 baixo o pseudónimo de A. M. Barnard en The Flag of Our Union. Ambientada na Gran Bretaña da época vitoriana, conta a historia de Jean Muir, a enganosa institutriz da rica familia Coventry. Cunha manipulación experta, Jean Muir obtén o amor, o respecto e a fortuna da familia Coventry.
Altafulla
Altafulla é un concello de Cataluña, pertencente á provincia de Tarragona. Está localizado na comarca de Camp de Tarragona.
Detrás da máscara
Dende que foi publicada de novo por Madeleine B. Stern en 1975, a novela salienta entre as reintepretacións críticas da obra de Alcott pola súa importancia literaria. Existe unha visión crítica que considera a novela unha versión do tropo da "Bela e a Besta", mentres que outros críticos fan unha crítica feminista da narrativa.
Foi traducido ó galego por Antía Veres e foi publicado pola Editorial Hugin e Munin no ano 2017. A tradución foi galardoada co I Premio Realia de Tradución Literaria.
Castiñeiro de Lobo, Ames, Ames
Castiñeiro de Lobo é un lugar da parroquia de Ames no concello coruñés de Ames na comarca de Santiago. Tiña 200 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales eran 104 homes e 96 mulleres.
Celtic Woman: A New Journey
Celtic Woman: A New Journey é o terceiro álbum do grupo irlandés Celtic Woman. Foi lanzado ó mercado o 30 de xaneiro de 2007 e nel participan as cantantes Chloë Agnew, Órla Fallon, Lisa Kelly, Méav Ní Mhaolchatha e Hayley Westenra, con Máiréad Nesbitt ó violín e Órla Fallon á arpa.
Listaxe de cancións
1 Cancións extras dispoñíbeis no álbum de luxo.
Coupe de l'Espérance
A Copa da Esperanza, Coupe de l'Espérance en francés, foi unha competición francesa de rugby creada pola Union des Sociétés Françaises de Sports Athlétiques en 1915. A causa da primeira guerra mundial, o Campionato de Francia de Rugby non es puido disputar, xa que moitos xogadores víronse directamente implicados no conflito. A Copa da Esperanza xogárona xa que logo os xogadores novos que non foran chamados a filas.
A Copa da Esperanza non se debe confundir co Challenge de l'Espérance creado en 1953.
Scottish Football League First Division
A Scottish Football League First Division é a máxima división da Liga escocesa de fútbol e o segundo nivel do sistema de ligas de fútbol en Escocia. Entre 1890 e 1975 foi o nivel máis alto.
A división foi introducida na tempada 1975–76 do fútbol escocés para substituír a vella Scottish Football League Division Two. Consta de dea equipos e cada ano o campión ascende a Scottish Premier League, sempre o seu estadio que cumpra os requisitos. O último clasificado é descendido automaticamente mentres que o penúltimo debe xogar unha eliminatoria de promoción co segundo, terceiro e cuarto clubs do nivel inferior, a Scottish Second Division.
Cada tempada xógase en enfrontamentos todos contra todos a catro voltas.
Lega Basket Serie A 2004-05
A tempada 2004-2005 da Lega Basket Serie A foi a 83ª edición da máxima competición de baloncesto en Italia. A competición contou con 18 equipos, que se enfrontaron entre si ó longo de 34 xornadas. Trala tempada regular, os 8 primeiros da táboa disputaron as eliminatorias polo título de campión, título que rematou nas mans do Climamio Bologna por 2ª vez na súa historia, tras vencer ó Armani Jeans Milano na final.
Frederick Goodwin
Frederick Tutu Goodwin é un político das Illas Cook, o Representante da Raíña nas Illas Cook desde 2001.
Traxectoria
Goodwin ingresou na Policía das Illas Cook in 1956, durante un breve período de tempo serviu na Policía de Nova Zelandia para volver deseguido ás Illas Cook, onde chegou a ser Superintente da Policía.
Nas eleccións xerais de 1978 elixírono para o Parlamento das Illas Cook pola circunscrición de Te Au O Tonga como demócrata. . Foi axudante do ministro de enerxía no goberno de Tom Davis. . En febreiro de 2001 a raíña Isabel II nomeouno Representante da Raíña e cabaleiro da Orde do Imperio Británico en 2004.
Ibon Fernández Iradi
Ibon Fernández Iradi, alias Susper, nado en Donostia en 1972, é un terrorista membro da organización Euskadi Ta Askatasuna (ETA).
Traxectoria
A policía francesa considerouno en dúas ocasións o xefe do aparello militar de ETA. Detido en 2002 e 2003 en Francia, foi condenado a 15 e 30 anos de prisión respectivamente por ferir gravemente a un xendarme francés, asociación de malfeitores con fins terroristas, tenencia de armas e explosivos, portar documentos falsificados e recepción de vehículos procedentes de roubos. A súa detención en 2002 permitiu a captura posterior de máis dun centenar de membros da banda.
Queixo stilton
miniatura|Queixo Stilton. Stilton é un queixo de Inglaterra. Prodúcese en dúas variedades: a moi coñecida blue (azul) e a menos popular white (branco). Denomínase en Inglaterra como o rei dos queixos ("the king of cheese"), ambas as variedades están protexidas coa denominación de orixe da Comisión Europea. Só o queixo producido en Derbyshire, Leicestershire, e Nottinghamshire e elaborado de acordo coas normas pode ser denominado "Stilton".
Características
É un queixo azul. Está elaborado con leite de vaca (35'5% mat. graxa). A súa codia presenta mofo. Tómase en distintos graos de maduración: tenro, semi-curado, curado. A súa pasta pode ser de cor branca ou laranxa. É o queixo azul con máis calorías. Cómese con culler. No caso dos tenros, cando se vai comer fúrase a codia e introdúcese oporto ou jerez.
David Lougedo
David Lougedo, nado na Coruña o 7 de setembro de 1985, é un skater galego de nivel internacional.
Traxectoria
Comeza a patinar a finais de 2000 co seu irmán máis vello. Dende entón ten competido en diversas probas de Galicia e España, e participado en eventos internacionais, como por exemplo xiras por Italia ou Arxentina. Pertence ao equipo titular de (Other) SB, Adidas Skateboarding, TangramWheelCo. Arrow, Suichi e é profesional da marca Feel Skateboarding con seu propio modelo de táboa.
Emmental
300px|miniatura|Queixo emmental. O emmental é un queixo de orixe suíza, semellante ao gruyère, feito de leite de vaca, e con buracos característicos. Aínda que en orixe trátase dun queixo suízo alpino, proveniente do val do río Emme, actualmente trátase dunha denominación xenérica que designa este tipo de queixo con independencia do seu lugar de produción.
Elaboración
Coagúlase mediante callo ou outras encimas coagulantes autorizadas. Logo de cortar a callada en partículas do tamaño dos grans de trigo, quéntase a unha temperatura mínima de 50 °C. Fabrícase en forma de grandes rodas que se recobren con salmoira para o seu curado e envellecido durante un espazo de tempo de 3 a 6 meses. Para fabricar este tipo de queixo utilízanse tres bacterias, cada unha das cales ten o seu labor, polo que a proporción debe ser ben medida para asegurar os graos de acidez e sabor.
Características
250px|Queixo emmental.|miniatura O queixo emmental preséntase en forma cilíndrica cunha altura de 12 a 30 centímetros e de 70 a 100 centímetros de diámetro; o seu peso será como mínimo de 50 quilos. A súa codia é dura, de aspecto seco e cor amarela dourado a pardo. Tamén os hai de forma prismática, cunha altura de 12 a 30 centímetros e peso mínimo de 30 quilos; adoitan estar sen codia.
Polo que se refire á pasta, é de textura que se pode cortar doadamente e de cor marfil a amarelo pálido. Caracterízase polos seus curiosos ollos redondos formados polas burbullas de aire que quedan atrapadas durante a súa fabricación, producidas polo dióxido de carbono inocuo. Preséntanse en número variable e distribución regular. En canto ao tamaño dos ollos é de 1 a 3 centímetros.
O seu sabor e aroma é suave, semellante ao da noz. A maduración require un mínimo de sesenta días a partir da súa fabricación. Normalmente o queixo emmental deberá conservar as súas características a unha temperatura de 15 °C durante un mes polo menos, a partir do momento no que está listo para o consumo.
Produción
O emmental é orixinalmente un queixo dos Alpes suízos e chamado así na rexión de Emmen (Cantón de Berna). Este queixo pode ser considerado o primeiro queixo europeo, pois do seu berce en Suíza, o emmental é hoxe fabricado - baixo o nome xenérico de emmental - en Alemaña, Austria, Francia, Finlandia, Dinamarca e Irlanda.
Miami Heat
O equipo foi fundado en 1987 grazas á expansión da NBA en 1988 e nas súas ringleiras xogaron estrelas da liga coma Alonzo Mourning, Glen Rice, Tim Hardaway, Shaquille O'Neal, Dwyane Wade ou LeBron James. Os Heat gañaron o seu primeiro título de campión na tempada 2005-06, tras vencer a Dallas Mavericks por 4-2. Seis tempadas máis tarde, os Heat conseguiron o seu segundo campionato, na tempada 2011-12, tras gañar ós Oklahoma City Thunder por 4-1, repetindo ao ano seguinte ante San Antonio Spurs por 4-3. Miami apareceu en playoffs en 19 das 28 tempadas nas que participou na NBA. Ademais do anel, os Heat contan con 15 títulos de división, a maioría deles logrados nas tres épocas máis gloriosas da franquía: de 1997 a 2000, e de 2005 a 2007, e de 2011 a 2014.
Nacemento da franquía
Durante o boom que sacudiu á NBA na década dos 80, a liga quixo expandir o número de equipos de 23 a 27, ata o final da década. Por entón no estado de Florida non tiñan equipo de NBA, polo que medrou a posibilidade do nacemento dunha en Orlando, Tampa, Florida/San Petersburgo, Florida conxuntamente, ou Miami.
Emmental
Produción
A produción total en Europa chega ás 490.000 toneladas e representa máis ou menos o 6 % da colecta de leite deses países. Francia é o primeiro produtor de emmental en forma de rodas de 75 a 80 kg, cunha produción total de 242.345 toneladas en 1998 (36% desde 1983), o que valoriza nun 12% a produción nacional de leite. O 14 % da produción francesa é exportada.
Miami Heat
Nacemento da franquía
En abril de 1987, o comité da expansión de equipos na NBA apoiou ás cidades de Charlotte e Minneapolis. Porén, o comité decantouse finalmente por unha das franquías de Florida, Miami ou Orlando. Despois de todo o proceso, a NBA decidiu finalmente aumentar en 4 o número de equipos, con Charlotte Hornets e Miami Heat debutando na tempada 1988-89, mentres que Minnesota Timberwolves e Orlando Magic o farían un ano máis tarde, na tempada 1989-90.
1987-91: A etapa de Rothstein
Para a súa primeira tempada na liga, Miami fíxose cos servizos de Ron Rothstein, quen foi durante moito tempo asistente de Chuck Daly nos Detroit Pistons e considerado un dos arquitectos da defensa daqueles Pistons. Foi un primeiro ano complicado, xa que tiveron que convivir con moitas derrotas ao longo da tempada e cun equipo novo. Entre os xogadores daquel equipo inaugural atopábanse Rony Seikaly e Kevin Edwards (seleccionados na primeira rolda do draft de 1988 no posto 9 e 20 respectivamente), os debutantes Grant Long e Sylvester Gray e os veteráns Rory Sparrow, Jon Sundvold, Pat Cummings e Billy Thompson.
O equipo comezou a tempada perdendo os seus primeiros 17 partidos, un récord na NBA, para rematar a tempada cun balance de 15 vitorias e 67 derrotas. O escolta novato Kevin Edwards, procedente da Universidad de DePaul, foi o máximo anotador da campaña inaugural con 13,8 puntos de media. A media de espectadores durante a primeira tempada foi de 14 945.
Miami comezou a súa segunda tempada na NBA seleccionando a Glen Rice, proveniente da Universidade de Míchigan na primeira rolda do Draft de 1989, aumentando así o seu poder anotador. Na segunda rolda foi elixido Sherman Douglas da Universidade de Syracusa. O equipo mudouse da División Central (Conferencia Oeste) á División Atlántica (Conferencia Leste), onde se mantiveron 15 anos. Porén, Miami seguiu coa súa xeira de malos resultados e nin tan sequera foi capaz de gañar dous partidos consecutivos, rematando a tempada cun récord de 18-64. O único bo que deixou a tempada foi a actuación dos seus xogadores máis novos. Rony Seikaly irrompeu na súa tempada sophomore na tempada 1989-90 con 16,6 puntos e 10,4 rebotes que lle serviron para ser o Xogador Máis Mellorado da NBA, mentres que os rookies Sherman Douglas (14,3 puntos e 7,6 asistencias) e Glen Rice (13,6 puntos e 4,6 rebotes) deixaron boas sensacións.