cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Argon
Características principais
Ten unha solubilidade en auga 2,5 veces a do nitróxeno e a do osíxeno. É un gas monoatómico inerte, e incoloro e inodoro tanto en estado líquido como gasoso. Non se coñecen compostos verdadeiros do argon, si un composto con flúor moi inestable cuxa existencia aínda non se probou. O argon pode formar clatratos coa auga cando os seus átomos quedan atrapados nunha rede de moléculas de augas.
Aplicacións
Emprégase como gas de recheo en lámpadas incandescentes xa que non reacciona co material do filamento ata a altas temperatura e presión, prolongando deste xeito a vida útil da lámpada, e en substitución do neon en lámpadas fluorescentes cando se desexa unha cor verde-azul en vez do vermello do neon. Tamén como substituto do nitróxeno molecular (N2) cando este non se comporta como gas inerte polas condicións de operación.
No ámbito industrial e científico emprégase universalmente na recreación de atmosferas inertes (non reaccionantes) para evitar reaccións químicas indesexadas en multitude de operacións:
No mergullo técnico, emprégase o argon para o inflado de traxes secos (os que impiden o contacto da pel coa auga a diferenza dos húmidos típicos de neopreno) tanto por ser inerte como pola súa pequena condutividade térmica o que proporciona o illamento térmico necesario para realizar longas inmersións a certa profundidade.
O láser de argon ten usos médicos en odontoloxía e oftalmoloxía; a primeira intervención con láser de argon, realizada por Francis L'Esperance, para tratar unha retinopatía realizouse en febreiro de 1968.
Historia
En 1904 Rayleight recibiu o premio Nobel de Física polas súas investigacións acerca da densidade dos gases máis importantes e o descubrimento da existencia do argon.
Abundancia e obtención
O gas obtense por medio da destilación fraccionada do aire licuado, no cal se atopa nunha proporción de aproximadamente o 0,94%, e posterior eliminación do osíxeno residual con hidróxeno. A atmosfera marciana contén un 1,6% de Ar-40 e 5 ppm de Ar-36.; a de Mercurio un 7,0% e a de Venus trazas.
Isótopos
Os principais isótopos de argon presentes na Terra son Ar-40 (99,6%), Ar-36 e Ar-38. O isótopo K-40, cunha vida media de 1,205×109 anos, decae, o 11,2% a Ar-40 estable mediante captura electrónica e desintegración β (emisión dun positrón), e o 88,8% restante a Ca-40 mediante desintegración β- (emisión dun electrón). Estes cocientes de desintegración permiten determinar a idade de rochas.
Aigremont
Aigremont é o nome de varias localidades francesas:
Argon
Isótopos
O Ar-37, cunha vida media de 35 días, é produto do decaemento do Ca-40, resultado de explosións nucleares subterráneas.
Gregorio, Exarca
Gregorio foi un exarca de Rávena (664-677).
Traxectoria
Gregorio sucedeu a Teodoro I Calliopas como exarca. O seu reinado é coñecido principalmente polo seu apoio ao arcebispo de Rávena nas pelexas deste co papado sobre a independencia da súa sé. Tamén durante o seu goberno, o emperador bizantino Constante II invadiu a Italia meridional nun esforzo infrutuoso por destruír o poder dos longobardos. Sucedeuno en 677 Teodoro II.
Pías
O topónimo galego Pías pode referirse a:
Casa Botines
250px|miniatura|Fachada principal A Casa Botines ou casa Fernández y Andrés é un edificio de estilo modernista, situado na cidade de León. Orixinalmente almacén comercial e residencia particular, foi construído e deseñado polo arquitecto catalán Antoni Gaudí entre 1891 e 1894, sendo esta unha das súas tres obras fóra de Cataluña, xunto ao Palacio Episcopal de Astorga e El Capricho de Comillas, en Cantabria.
Situado xunto ao palacio dos Guzmanes, sede da Deputación de León e xunto á praza de Santo Domingo, lugar de encontro entre o casco antigo e o ensanche, de estilo renacentista, foi restaurado en 1951, declarado Monumento Histórico en 1969, é na actualidade a sede de Caja España, entidade que o rehabilitou en 1996, actividade que lle valeu o premio Europa Nostra.
O nome de casa Botines deriva do apelido do fundador da sociedade, Joan Homs i Botinàs, empresario e comerciante asentado na capital leonesa, que dirixían Mariano Andrés Luna e Simón Fernández Fernández, responsables do encargo da casa a Antoni Gaudí.
Bernardo Barreiro
Bernardo Antonio Barreiro de Vázquez Varela, nado en Santiago de Compostela o 21 de xaneiro de 1850 e finado na Coruña o 27 de novembro de 1904, foi un historiador, xornalista e poeta galego.
Traxectoria
Fillo dun zapateiro chamado Bernardo Barreiro Borraxeiros, de familia compostelá, e de Florentina Vázquez Penedo, cuxos pais procedían de Nemenzo e de Deixebre, foi o cuarto fillo do matrimonio, sendo bautizado na igrexa de Salomé, na rúa Nova.
Foi arquiveiro da Deputación Provincial da Coruña (1881) e estudou os distintos arquivos galegos así como outros documentos relativos a Galicia conservados noutras bibliotecas, especialmente no Arquivo de Simancas. Militante do Partido Republicano, foi secretario do Comité Revolucionario de Santiago de Compostela. Pola súa actividade política, exiliouse dúas veces na Arxentina, onde redactou os estatutos do Centro Gallego de Buenos Aires e desempeñou o cargo de Presidente da Comisión de Instrución.
Os seus primeiros traballos apareceron en La Estrella Compostelana e La Aurora de Galicia. Fundou e dirixiu o xornal La Revolución e a revista Galicia Diplomática (1882-1889), no que publica distintos traballos sobre a Inquisición en Galicia. Foi redactor de La Ilustración Gallega y Asturiana e colaborou en El Heraldo Gallego, Gaceta de Galicia, Revista Compostelana de Instrucción y Recreo e El Diario de Santiago.
Unha rúa de Santiago ten o seu nome, ó carón do IES do Sar.
Artigos
Os seguintes textos foron publicados na revista Galicia Diplomática, que dirixía:
Olimpio, Exarca
Olimpio (morto en 652) foi un exarca de Rávena (649 – 652).
Cassandra Rios
Cassandra Rios, nada en São Paulo en 1932 e finada ibidem o 8 de marzo de 2002, foi unha escritora brasileira de ficción, misterio e principalmente de erótica lésbica, máis coñecida co pseudónimo de Odete Rios.
Os seus pais foron exiliados da Guerra Civil Española. Escribiu máis de 40 novelas.
Olimpio, Exarca
Finalmente Olimpio decidiu cambiar os seus aliados e tomou partido polo Papa, proclamándose, á vez, emperador. Marchou contra Sicilia en 652, para combater os sarracenos ou ás forzas bizantinas que alí estaban. O seu exército foi esnaquizado por unha enfermidade descoñecida, que matou ao mesmo Olimpio ese mesmo ano.
Bernardo Barreiro
Inéditos
Sábese que ó morrer tiña moi adiantados outros dous traballos: un estudo titulado ''Archivos secretos de la Inquisición de Galicia, León y Asturias. Historia diplomática de este Tribunal Apostólico desde su establecimiento hasta su abolición, e unha novela titulada Los judíos de Ribadavia'', sobre os sucesos acaecidos nesta localidade entre 1606 e 1610 ó redor do xuízo a varios veciños, xudeus conversos, acusados de manter os seus rituais en segredo.
Lepidopsetta
Lepidopsetta é un xénero de peixes teleósteos da orde dos pleuronectiformes, suborde dos pleuronectoideos, familia dos pleuronéctidos e subfamilia dos pleuronectinos, que comprende tres especies propias das costas do Pacífico norte.
Como todos os peixes da familia dos pleuronéctidos, as especies deste xénero teñen o corpo aplanado, asimétrico, e cos dous ollos situados no lado pigmentado do corpo.
Taxonomía
O xénero foi descrito por primeira vez en 1872 polo ictiólogo estadounidense Theodore Nicholas Gill.
Etimoloxía
O nome científico do xénero, Lepidopsetta, está formado pola raíz do latín científico lepido-, derivada do termo do grego antigo λεπίς, λεπίδος lepís, lepídos, "escama", unido ao nome do xénero Psetta, derivado do grego antigo ψῆττα psḗtta, un peixe plano, quizais a solla ou o rodaballo (cómpre recordar que Psetta é un sinónimo de Scophthalmus, ao que pertence o rodaballo (Scophthalmus maximus = Psetta maxima).
Especies
Na actualidade recoñécese, dentro deste xénero, as seguintes tres especies:
Bouzas, Garabás, Maside
Bouzas é un lugar da parroquia de Garabás no concello ourensán de Maside na comarca do Carballiño. Tiña 43 habitantes no ano 2012 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 25 eran homes e 18 mulleres.
Teodoro II de Rávena
Teodoro II foi un exarca de Rávena (677-687).
Teodoro sucedeu a Gregorio en 677. Foi un home relixioso, e favoreceu ao Arcebispo de Rávena durante o seu mandato. Sucedeuno Xoán II Platino en 687.
Tour EP
Tour EP é un EP da banda estadounidense de indie rock Band of Horses, publicado no ano 2005. Este EP precedeu ao seu álbum de estrea, Everything All the Time. O EP foi editado polo propio grupo e inicialmente vendido nos concertos. Posteriormente estivo dispoñible en cantidades limitadas a través da web de Sub Pop. Conta coas primeiros versións de cinco temas de Everything All the Time, ademais da canción "(Biding Time Is A) Boat To Row", que non aparece en ningunha outra edición da banda.
Zurab Noghaideli
miniatura|dereita|250px|Zurab Noghaideli.
Zurab Nogaideli (ზურაბ ნოღაიდელი;, en xeorxiano), nado en Kobuleti o 22 de outubro de 1964, é un político xeorxiano.
Foi elixido Primeiro Ministro o 17 de febreiro de 2005, cargo que ocupou até o 16 de novembro de 2007, cando foi substituído por Lado Gurgenidse.
Castelo de Eirís
O castelo de Eirís, é unha casa forte da cidade da Coruña construída no século XVI e actualmente en ruínas.
Historia
O castelo de Eirís construíuse en 1636, e a súa construción finalizou en 1655, momento no que se pensou erroneamente que se comezou a levar pedra a Porta Real, porén, a principios do século XX aínda estaba en pé gran parte deste forte ou casaforte.
O castelo de Eirís, pola súa posición privilexiada, estivo directamente relacionado con feitos históricos de gran relevancia para a cidade herculina como o cerco da cidade polo Almirante inglés Francis Drake en 1589 e a batalla de Elviña en 1809. De feito, todo indica a que a edificación foi destruída por un lume provocado polas tropas francesas logo do combate, xa que a casa forte se encontraba xusto diante do campo de batalla.
Recuperación e actualidade
En marzo de 2013, o daquela concelleiro de urbanismo coruñés Martín Fernández Prado anunciou un plano de mellora de varios sitios arqueolóxicos da cidade herculina, entre os que se encontraban o castelo de Eirís e a próxima a batería de Oza. Os traballos de recuperación da edificación dividíronse en tres fases: unha inicial de limpeza e retirada de vexetación da contorna e a parte alta dos muros; unha segunda fase na que se escavaron os derrubamentos do edificio, así como a consolidación dos muros e a prospección mediante xeo-radar para localizar muros de fases construtivas anteriores; e a fase final, na que se realizará o rexistro arqueolóxico dos chans e outras estruturas do edificio, a sondaxe da contorna para documentar posibles fases construtivas anteriores, a consolidación de estruturas e a sinalización do edificio.
O 25 de marzo de 2013 comezáronse os traballos de limpeza de vexetais na torre da fortaleza baixo a supervisión do arqueólogo municipal Marco Antonio Rivas. Os traballos iniciais na torre revelaron "unha casa grande que tiña dous escudos, pero que non se sabe onde están", segundo declarou o equipo de arqueólogos. As escavacións amosaron que en realidade o edificio era unha casa nobre do século XVI. A restauración sacou á luz un importante tramo de muros que quedara sepultado polos entullos e a vexetación, así como outras estruturas. Tras finalizar os traballos de restauración o concello coruñés decidiu que as ruínas quedasen integradas no parque sen ningún peche para evitar a entrada.
Con todo, en agosto de 2015, tan só un mes despois da finalización dos traballos de restauración da fortaleza, esta era vítima dun acto vandálico cando se detectou unha pintada de grandes dimensións que ocupou boa parte dun dos muros. Segundo as primeiras análises dos danos provocados pola acción, a eliminación da pintada é case imposible ao ter empregado o autor gran cantidade de pintura.
Descrición
Esta casaforte, chamada dos Reboredo e actualmente coñecida como "castelo de Eirís", tiña forma cadrada de 21 metros de lado. A torre, de forma rectangular, tiña unhas medidas de 8 x 10 metros. A fortaleza contaba en total cunhas seis estancias, e sumando os anexos puido chegar a ter unha superficie aproximada de 1265 m².
A entrada noroeste, por onde se supón que tiña entrada á torre, amosaba dúas pedras armeiras nunha porta de medio punto.
Sharon Vineyard
Sharon Vineyard é un personaxe ficticio da serie O detective Conan, creado por Gosho Aoyama.
Personaxe
Chris Vineyard foi unha célebre actriz dos Estados Unidos, filla da sobranceira Sharon Vineyard, coa que compartía profesión. Chris foi amiga de Yukiko Kudo, nai de Shinichi, e aprendeu a técnica do disfrace de Toichi Kuroba, o pai de Caco Kid.
Despois de verse envolta no caso no que reaparecen os Homes de Negro, Conan comeza a desconfíar do seu vencello coa Organización. Vai facendo unhas pescudas, e acabaa relacionando con Jodie Saintemillion. Finalmente, Conan e Heiji confirman que Jodie e Chris non son a mesma persoa.
Utiliza o nome en clave de Vermouth. O seu rango na Organización é alto, o xefe tenlle moito aprecio. O F.B.I. púxolle o nome en clave de Mazá Podre. Vermouth é un dos membros máis perigosos e sanguinarios da Organización.
Copa da Princesa de Voleibol
A Copa da Princesa de Voleibol é unha competición de voleibol feminino do estado español na que se enfrontan os tres primeiros clasificados da Superliga 2 xunto co equipo organizador. É a competición española máis nova, iniciada na tempada 2007-08 e despútase anualmente.
Ligazóns externas
Real Federación Española de Voleibol - Copa da Princesa
24ª edición dos Óscar
A 24.ª entrega dos premios Óscar tivo lugar o día 20 de marzo de 1952 no RKO Pantages Theatre dos Ánxeles. O mestre de cerimonias foi Danny Kaye.
Un americano en París foi escollido como mellor filme, mentres que A Place in the Sun recibiu seis premios. O único premio de interpretación de A Streetcar Named Desire que non recibiu foi o de Marlon Brando como Stanley Kowalski, que posteriormente foi considerada unha das actuacións máis influentes da historia do cinema.
Premios
miniatura|150px|[[George Stevens, mellor director]] miniatura|150px|[[Humphrey Bogart, mellor actor]] miniatura|150px|[[Vivien Leigh, mellor actriz]] miniatura|150px|[[Karl Malden, mellor actor secundario]] miniatura|150px|[[Kim Hunter, mellor actriz secundaria]] miniatura|150px|[[Johnny Mercer, mellor canción]] miniatura|150px|[[Cedric Gibbons, mellor dirección artística en cor]] miniatura|150px|[[Gene Kelly, Óscar honorífico]] Os gañadores aparecen en primeiro lugar e en grosas.
Aldama
Aldama é o nome de varias localidades mexicanas:
Deputación de León
250px|miniatura|Á dereita o [[Palacio dos Guzmanes, sede da Deputación.]] A Deputación de León (en castelán: Diputación de León) é o órgano institucional propio da provincia de León e ao que corresponden diversas tarefas administrativas e executivas. Engloba a todos os municipios da provincia e entre as súas funcións máis importantes atópase a de dotar de infraestruturas ás localidades da provincia así como ao seu desenvolvemento. A Deputación Provincial ten a súa sede no Palacio dos Guzmanes, situado na Praza de San Marcelo da cidade de León.
O 12 de maio de 2014 foi asasinada a Presidenta da Deputación, Isabel Carrasco, cando se dirixía a un mitin para as Eleccións ao Parlamento Europeo de 2014.
Trofeo Memorial Quinocho 2008
A XIII edición do Trofeo Memorial Quinocho celebrouse en Vigo o 15 de agosto de 2008 a partido único. O campión foi o Celta de Vigo.
Fantastic
"Fantastic" é o single número 22 da cantante xaponesa Ami Suzuki, lanzado o 8 de febreiro do ano 2006 baixo o selo avex trax e producido por Max Matsuura.
Información
Tralo fracaso do single de baladas anterior, con este single volveuse o xénero trance dos anteriores traballos de Ami Suzuki baixo avex, principalmente debido os arranxos de Ken Harada, quen tamén compuxo a instrumentación para "Around the World". A canción é a primeira da cantante que foi utilizada nun anime, en concreto, esta canción usaríase na adaptación do coñecido manga chamado Black Jack, o que tivo bastante audiencia no Xapón. Esperábase acaparar a atención dos fans do xénero da animación xaponesa. Aínda que o single debutou con mellores vendas que "Negaigoto", non se pode comparar co éxito que tiveron por exemplo "Delightful" e "Eventful".
Adra
O topónimo Adra pódese referir a:
Manmohan Singh
Primeiro ministro da India. Pertence ao Congreso Nacional Indio e é de relixión sikh, sendo o primeiro non hindú que accede ao posto de primeiro ministro.
1894
Nacementos
miniatura|100px| Ramón Suárez Picallo.
Faustina Pignatelli
Faustina Pignatelli Carafa, princesa de Colubrano, nada en Nápoles o 9 de decembro de 1705 e finada na mesma cidade o 30 de decembro de 1785, foi unha científica italiana. Foi a segunda muller elixida para a Academia de Ciencias de Bologna (1732).
Gran Premio do Xapón de 1992
O Gran Premio do Xapón de 1992 (oficialmente o XVIII Fuji Television Japanese Grand Prix) foi unha carreira de Fórmula Un disputada en Suzuka o 25 de outubro de 1992. Foi a décimo quinta e penúltima proba da tempada 1992 da Fórmula Un, o 19º Gran Premio do Xapón, o sexto en Suzuka e o oitavo que se celebrou no marco do campionato mundial de pilotos de Fórmula Un. A carreira disputouse ao longo de 53 voltas ao circuíto de seis quilómetros por unha carreira de 310 quilómetros. Gañouno Riccardo Patrese pilotando un Williams - Renault, con Gerhard Berger en segundo lugar para o equipo McLaren e Martin Brundle en terceiro lugar para Benetton. Esta foi a última vitoria de Patrese nun Gran Premio.
Cualificación
Na cualificación, o Williams de Nigel Mansell obtivo a súa 13ª pole position da tempada, igualando o récord establecido por Ayrton Senna en e. O seu compañeiro de equipo Riccardo Patrese estaba ao seu carón na primeira fila, mentres que os McLarens de Senna e Gerhard Berger encheron a segunda fila. Michael Schumacher no Benetton foi o quinto, seguido polos dous Lotus de Johnny Herbert e Mika Häkkinen. O top ten foi completado por Érik Comas no Ligier, Andrea de Cesaris no Tyrrell e Thierry Boutsen no segundo Ligier.
Carreira
Mansell fixo un rápido comezo e ao final da primeira volta lideraba diante de Patrese por tres segundos. Senna mantívose en terceiro lugar antes de converterse no primeiro retirado da carreira na volta 3 cunha falla no motor. Mentres tanto, Larini, que clasificara undécimo, calou o coche na grella e caeu ao final, mentres que a caixa de cambios de Boutsen fallou na volta 4.
Na volta 36, Mansell reduciu a velocidade e Patrese adiantouno. A seguinte volta, Comas retirouse cunha falla do motor. Na volta 45, tanto Mansell como Häkkinen sufriron fallas no motor, isto moveu a Berger e Brundle ao segundo e terceiro lugar, respectivamente. Patrese logrou a súa sexta e última vitoria nun Gran Premio, terminando 13 segundos por diante de Berger con Brundle un minuto máis atrás, os seis primeiros os completaron de Cesaris, Jean Alesi no segundo Ferrari e Christian Fittipaldi, quen anotou o seu primeiro punto na Fórmula Un e o único punto da tempada para o equipo Minardi.
Faustina Pignatelli
Traxectoria
Foi educada por Nicola De Martino, xunto co seu irmán Peter, e foi fundamental na presentación das teorías de Isaac Newton en Nápoles. Tras casar co poeta Francesco Domenico Carafa en 1724, recibiu o principado de Colubrano como dote polo seu pai. Foi unha importante participante no debate científico en Italia e mantivo correspondencia coa Academia Francesa das Ciencias.
Faustina tiña unha sólida preparación matemática, o que lle permitiu elaborar unha posición orixinal sobre o problema das forzas vivas e entrar no debate cunha serie de reflexións epistemolóxicas. Isto valeulle a elección como membro de honra da Academia de Ciencias de Boloña en 1732; sendo a segunda muller, despois de Laura Bassi, en ser admitida nesa institución.
Publicou en 1734, como "'anonimae napolitane" na Nova Acta eruditorum de Leipzig, unha disertación titulada Problematic Mathematica.
Francesco Maria Zanotti mencionouna como matemática agasallada na Academia de Ciencias en Bologna en 1745.
En 1751 Zanotti recolleu nun libro, Sobre a forza dos corpos que chaman vivos, escrito en forma de diálogo imaxinario entre científicos reais e vivos, o debate habido en 1750, con motivo da súa visita a Nápoles, con Pignatelli e os científicos vinculados a seu círculo, no que se puxo de manifesto ese círculo napolitano. á primacía da metafísica sobre a ciencia.
1894
Mortes
miniatura|100px| Paul Verlaine.
Outros
[Historia ano a ano]]
Rachel Green
miniatura|Jennifer Aniston, actriz que interpreta a Rachel Green. Rachel Karen Green é unha personaxe de fición da popular serie televisiva dos Estados Unidos Friends (1994-2004), dándolle vida a actriz Jennifer Aniston, quen recibiu premios Emmy e un Globo de Ouro pola súa interpretación.
Biografía
Rachel apareceu no episodio piloto correndo ata Central Perk cun vestido de noiva empapado pola chuvia procurando a súa mellor amiga do instituto Monica Geller, con quen perdera o contacto. Rachel, a diferenza de Monica, foi popular durante o instituto. Antes da serie, Rachel fuxiu da súa voda con Barry Farber (ou Barry Finkle, como foi coñecido inicialmente) ó descubrir que unha salseira que lle deran de agasallo pra voda excitáballe máis ca el.
Principio de exclusión de Pauli
O principio de exclusión de Pauli foi unha hipótese formulada polo científico Wolfgang Pauli que postula que nun mesmo átomo é imposible que dous electróns posúan os catro números cuánticos iguais (número cuántico principal, número cuántico secundario, número cuántico magnético e número cuántico de spin).
Agrupación Deportiva A Pinguela
A Agrupación Deportiva A Pinguela foi un equipo de voleibol galego, da vila de Monforte de Lemos. O club foi creado en 1987 e desapareceu en 2013 por falta de recursos económicos e xogadoras locais. Nos últimos anos da historia do club, o seu patrocinador principal foi a Denominación de Orixe Ribeira Sacra.
Historia
Na tempada 1999-00 conseguiu o campionato de España en categoría cadete no torneo celebrado en Murcia e finaliza no terceiro posto no campionato celebrado en Madrid. Na tempada 2000-2001 conseguiu o campionato de España xuvenil celebrado ante a súa afección en Monforte de Lemos. En febreiro do 2004 organizou a XXIX edición da Copa da Raíña, aínda que finalmente o título foi ás mans do Tenerife Marichal na mesma tempada na que logrou o campionato de Europa. Con todo, na tempada 2006-07 o equipo monfortino descendía á Superliga 2 logo de perder na súa casa fronte ao Menorca ante un milleiro de persoas nas bancadas.
No 2009 o equipo sénior conseguiu chegar á final da Copa da Princesa disputada no seu pavillón, mais caeu fronte ao PDR Miranda por 3 a 2. Aínda que o gran logro desa tempada foi o retorno á máxima categoría, a Superliga, logo de proclamarse campión da Superliga 2 e conseguindo o ascenso matemático unha xornada antes da finalización da liga logo de derrotar precisamente ao PDR Miranda en Miranda de Ebro. En 2010 o club monfortino organizou a XXXV edición da Copa da Raíña e estivo a un só punto de disputar a final, na que o título foi para as vitrinas do C.A.V. Murcia 2005.
No verán de 2012 o club presentou a súa candidatura para disputar a Superliga na tempada 2012-13 malia non ter conseguido o ascenso. Finalmente o equipo sénior disputou a máxima categoría do voleibol feminino español, finalizando na oitava posición da táboa con 13 puntos, por diante dos canarios Aguere e Tenerife. En 2013 a directiva do club decidiu disolver o primeiro equipo por falta de recursos e xogadoras locais, pasando a adicarse unicamente ao traballo coa canteira.
Sexto home (baloncesto)
En baloncesto, o sexto home é un xogador que non é titular, pero sae dende o banco moito máis acotío que os outros suplentes. O sexto home moitas veces xoga o mesmo ou máis tempo que algúns dos titulares, e consegue similares estadísticas. Adoita ser un xogador capaz de xogar en varias posicións, polo que poden ser substituídos máis acotío. Por exemplo, Kevin McHale, un famoso sexto home que xogou para os Boston Celtics na década dos 80s, podía xogar coma pivote ou aleiro-pivote. A presenza dun bo sexto home adoita ser un signo de fortaleza. Adoita significar que un equipo ten unha boa profundidade de banquiño, e que o sexto home está capacitado para xogar de inicio na maioría dos equipos.
Unha estratexia moi común é introducir ao sexto home cando o quinteto do outro equipo atópase con fatiga ou con problemas de faltas; deste modo, dito xogador "revoluciona" o partido favorablemente para o seu equipo. Pode entrar sen que o equipo sufra unha baixada na anotación, coma se comprobou con Toni Kukoc na década gloriosa dos 90s dos Chicago Bulls, e máis recentemente con Manu Ginóbili nos San Antonio Spurs ou Jason Terry nos Dallas Mavericks.
O lendario adestrador dos Boston Celtics, Red Auerbach, é tradicionalmente considerado o creador do sexto home no baloncesto. Usou coma base a Frank Ramsey, quen xogaba tralo dúo de Hall of Fame de Bob Cousy e Bill Sharman na primeira etapa da dinastía dos Celtics. Aínda que Ramsey era un dos mellores xogadores dos orgullosos verdes, sentíase máis cómodo saíndo dende o banco, e Auerbach quería aos seus mellores xogadores frescos. James Harden actualmente en Houston Rockets na tempada 2011-12 da NBA gañou o premio ao mellor sexto home desa liga, xogando nese momento para Oklahoma City Thunder.
Adosinda (raíña)
dereita|miniatura|200px|Tumba de Silo e Adosinda.
Adosinda, finada despois do 785, foi raíña consorte da Galiza altomedieval polo seu matrimonio co rei (princeps) Silo.
Traxectoria
Foi filla de Afonso I o Católico e da raíña Ermesinda, e irmá de Froila I e medio irmá do rei Mauregato. Por parte paterna era neta do duque Pedro de Cantabria, e por parte materna era neta de Paio de Asturias e da súa muller Gaudiosa.
Trala morte do seu irmán, o rei Fruela I, permaneceu na corte baixo a protección do rei Aurelio, e mandou ao seu sobriño Afonso ao mosteiro de San Xulián de Samos para darlle protección e formación. Na corte asturiana coñeceu a Silo, un nobre galego co que casou. Trala morte de Aurelio no ano 774, Silo pasou a ser, pasó a ser rei de Asturias.
Ao morrer Silo no ano 783 sen deixaren descendencia, Adosinda interveu para que o sucesor do rei fose o seu sobriño Alfonso, o fillo de Fruela. Porén, o trono foi tomado polo medio irmán de Adosinda, Mauregato, quen expulsou a Afonso, o cal se refuxiou en Álava.
Xa que Adosinda apoiara a Afonso, a súa posición na corte fíxose insegura, polo que ingresou no mosteiro de San Xoán de Santianes de Pravia (Pravia). Entrou como relixiosa o 26 de novembro do ano 783 ou 785 segundo o cronista Ambrosio de Morales, en presenza do abade Fidel e de Beato e Eterio, estes dous coñecidos pola controversia que mantiveron co arcebispo de Toledo Elipando de Toledo. Este mosteiro fora mandado construír por Silo, e nel foron enterrados o rei e mais a súa esposa.
The Best of Candlebox
The Best of Candlebox é un recompilatorio de grandes éxitos da banda estadounidense de rock alternativo Candlebox, publicado o 23 de maio de 2006. O álbum conta cos temás máis coñecidos dos tres primeiros traballos de Candlebox, ademais da canción "Glowing Soul" da banda sonora de The Waterboy.
Canedo, Garabás, Maside
Canedo é un lugar da parroquia de Garabás no concello ourensán de Maside na comarca do Carballiño. Tiña 27 habitantes no ano 2012 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 14 eran homes e 13 mulleres.
Óscar ó mellor filme de animación
O Oscar ó mellor filme de animación non foi creado ata 2001. Concretamente foi Shrek, no ano 2001, a fita que obtivo o primeiro Oscar nesta categoría. Con todo, iso non significa que Hollywood tivese completamente esquecida a animación ata ese momento. En 1938 outorgóuselle un premio especial a Walt Disney por Snow White and the Seven Dwarfs, por supoñer toda unha innovación no campo das longametraxes. E en 1995 concedéuselle outro premio especial a John Lasseter por Toy Story, o primeiro filme de longa duración creada completamente por ordenador.
Na táboa seguinte amósase a relación dos gañadores do Oscar á mellor película de animación desde as orixes dos premios ata a actualidade.
Resultados
A táboa seguinte amosa os nomeados e os gañadores sombreados de amarelo.
Vilafrío, Barredo (San Xoán), Castroverde
Vilafrío é un lugar da parroquia de San Xoán de Barredo, no concello lugués de Castroverde, na comarca de Lugo. Segundo o IGE, en 2020 tiña 29 habitantes (16 homes e 13 mulleres).
Patrimonio
Aquí estaría situado o mosteiro de San Salvador de Vilafrío, xunto a capela actual, onde apareceron enterramentos antigos.
Castro de Quintá
Descrición
É un castro de forma case circular deformado polo desnivel do terreo. Só se conserva unha liña de defensa parcial. As súas medidas son duns 70 metros de N-S e 90 metros de L-O. O castro está afectado por vivendas na súa zona e as estradas que o arrodean en case todo o perímetro. Atopouse un machado de bronce que está depositado no Ateneo Ferrolán.
O castro está catalogado e protexido por Patrimonio.
Gourmandises
Gourmandises (en galego: larpeirada) é o álbum debut da artista francesa Alizée, lanzado mundialmente o 13 de marzo de 2001 por Polydor Records. Despois da súa participación no programa Granies de Star, Alizée comezou a traballar no seu novo álbum coa cantante Mylene Farmer e o produtor Laurent Boutonnat musicalmente os seus protectores. O primeiro sinxelo, lanzado o 4 de xullo de 2000 titulouse Moi... Lolita e tivo impacto mundial. Co éxito de Moi...Lolita lanzouse o segundo sinxelo, L'Alizé, que foi número un das listas francesas durante moitas semanas. O álbum finalmente foi lanzado a nivel internacional e obtivo un gran aplauso, aclamación da crítica e un éxito rotundo a nivel mundial. Grazas á boa comercialización, á imaxe da inocente Lolita e ao éxito do álbum, Alizée converteuse nunha obsesión nacional en Francia.
Musicalmente, o álbum é unha unión de world music, pop, chanson française e a música dance. Porén, incorpora importantes elementos de música electrónica e melosos sons do pop dentro da súa composición. Ademais, incorpora varios xéneros e subxéneros, como o techno, trip hop, drum and bass, ambient, rock e música clásica. Vocalmente, Alizée cantou con maior amplitude e un ton completo.
Tras a súa publicación, o álbum recibiu eloxios e foi alabado polos críticos como unha obra mestra no repertorio de pop contemporáneo francés. Os avaliadores eloxiaron a nova dirección musical polos seus mentores, a voz dos sinxelos foi tamén eloxiada. A cantante e o seu álbum Gourmandises recibiron o recoñecemento máis importante entregado pola SACEM, o Prix Vincent Scotto, e o World Music Award pola IFPI, o NRJ Award e o M6 Award, entre outros. Foi nomeada nas Victoires de la musique como álbum do ano, artista e outras categorías. Comercialmente, o álbum tamén foi un éxito, chegando á cima das listas no mundo.
Lanzáronse catro sinxelos do álbum, inclusive a nivel mundial, e chegaron a estar entre os cinco primeiros éxitos das listas os temas Moi... Lolita, L'Alizé e Gourmandises. Co fin de apoiar Gourmandises e o seu álbum seguinte, Mes courants electriques, Alizée embarcouse en En Concert Tour no ano 2004. Os críticos e estudosos sinalaron a influencia do álbum na música popular, especialmente a forma en que axudou a traer a música electrónica na cultura pop.
Historia
Despois da participación de Alizée no programa Granies de Star no seu encontro con Mylène Farmer e Laurent Boutonnat, foi invitada a gravar un sinxelo con eles e o seu grupo. En palabras de Mylène Farmer: "a pequena corsa pode ser a sucesora da raíña do pop europeo".
Alizée mostrou no estudio un gran talento e unha voz moi fermosa e ese foi o momento do inicio da gravación do seu álbum de debut. En xullo do mesmo ano lanzouse o seu single Moi... Lolita e en pouco tempo foi un éxito total nas principais radios de fala francesa. A corsa converteuse nun fenómeno en toda Francia, que estaba espectante á espera de ver o seu ídolo. En decembro do mesmo ano lanzouse o segundo sinxelo, L'Alizé, que se converteu de igual forma nun éxito; no sinxelo descríbese a orixe do seu nome e o que significa para ela o vento. Para a data de lanzamento oficial do álbum, Moi... Lolita e L'Alizé xa alcanzaran o número un en Francia e noutras listas do mundo, facendo a saída de Gourmandises un éxito mundial. No único país en que non chegou a ser un fenómeno foi nos EEUU; os expertos din que era o momento do fenómeno de Britney Spears, Pink e Christina Aguilera en América. Na data de lanzamento de Gourmandises, a cantante xa fora coroada como a raíña do Europop pola NRJ. Logo, despois de varios meses o álbum seguiu sendo un fenómeno e deuse a coñecer o sinxelo Gourmandises, que non consegiu o mesmo éxito dos dous últimos sinxelos, pero si un bo nivel de vendas e difusión nas radios do mundo. Despois doutros tres meses lanzouse o seu cuarto sinxelo, Parler tout bass, unha balada que mostra a ampla gama vocal da cantante e que se converteu no número un nas emisións de radio románticas. Para finais de ano, Alizée recibiu da M6 un recoñecemento como a revelación francófona do ano, e outro da NRJ, e foi nomeada a Victoires de la musique. O ano seguinte Alizée seguiu sendo un fenómeno, o que lle fixo obter o World Music Award outorgado pola IFPI. Para o ano 2003 Alizée estaba preparando o lanzamento do seu próximo álbum e para entón recibiría un premio moi especial pola SACEM: o recoñecemento máis prestixioso outorgado pola institución, o Prix Vincent Sotto.
Crítica
"... Gourmandises, a palabra francesa para os doces (ou larpeiradas), é o título apropiado do álbum debut da princesa do pop francesa Alizée. Igual que unha bóla de anís, a mestura de melodías pop e baladas é agradable e consistente ao longo, pero ao mesmo tempo, non demasiado aventureira. As letras francesas poden agriar o álbum para algúns, pero as melodías pegadizas e as letras das cancións (a pesar de que poden significar pouco para o anglófilo medio) poñen de relevo a linguaxe universal do pop ..."
"... Dezaseis anos de idade, Alizée é a resposta de Francia á raíña adolescente do fenómeno cunha notable excepción: Alizée ten verdadeiro talento..."
Letras, composición e créditos
As letras foron escritas por Mylène Farmer coa axuda de Alizée, falando sobre ela, os seus gustos, as súas dúbidas e os seus desexos de vivir. A música fíxoa Laurent Boutonnat.
Tape 407
Tape 407 é unha película de terror estadounidense dirixida por Dale Fabrigar xunto con Everette Wallin en 2012. Filmouse en formato de metraxe apropiada.
Argumento
Tras pasar os nadais en Nova York, Trish e Jessie (Abigail Schraeder e Samantha Lester) collen un voo que as leva a casa, pero o avión estrélase nunha área secreta do goberno en medio da noite.
BK Ventspils
O Basketbola Klubs Ventspils, coñecido popularmente como BK Ventspils, é un club profesional de baloncesto letón con sede na cidade portuaria de Ventspils. Actualmente xoga na Latvijas Basketbola līga, a máxima categoría do baloncesto letón, e na liga báltica (Baltic Basketball League).
Der Freischütz
Der Freischütz (traducible ao galego como O cazador furtivo) é unha ópera en tres actos con música de Carl Maria von Weber e libreto en alemán de Johann Friedrich Kind. A súa estrea tivo lugar na Konzerthaus de Berlín o 18 de xuño de 1821.
Bartonella
Bartonella é un xénero de bacterias gramnegativas e o único xénero da familia Bartonellaceae. As especies deste xénero son parasitos intracelulares facultativos e poden infectar ás persoas que teñen boa saúde, pero considéranse especialmente importantes como patóxenos oportunistas. As especies de Bartonella son transmitidas por diversos vectores como carrachas, pulgas, piollos, flebotomos, e mosquitos. Coñécense polo menos oito especies ou subespecies de Bartonella que infectan a humanos.
Historia
Inicialmente Bartonella estaba clasificada como un xénero de Rickettsiales, pero estudos xenéticos fixeron que se propuxese cambiala de orde (agora está en Rhizobiales) e que se unificasen os xéneros Rochalimaea e Bartonella no xénero único Bartonella (o nome tiña prioridade segundo as regras de nomenclatura), e que se crease a familia Bartonellaceae. En 1995 incluíronse membros do xénero Grahamella en Bartonella. O xénero Bartonella recibe o seu nome en honor de Alberto Leonardo Barton Thompson (1871–1950), un científico peruano nacido na Arxentina.
As especies de Bartonella levan infectando aos humanos desde hai miles de anos, como se demostra polo achado de ADN de Bartonella quintana nun dente de hai 4000 anos.
Ciclo de infección
O modelo aceptado actualmente para explicar o ciclo de infección destas especies sostén que os vectores transmisores son artrópodos hematófagos e os hóspedes reservorio son mamíferos. Inmediatamente despois da infección, a bacteria coloniza un nicho primario, as células endoteliais. Cada cinco días algunhas especies de Bartonella que están nas células endoteliais libéranse á corrente circulatoria, onde infectan os eritrocitos. A bacteria invade despois unha membrana de fagosoma dentro dos eritrocitos, onde se multiplica ata que acada unha densidade de poboación crítica. Chegado a este punto, simplemente espera ata que o sangue sexa zugado por un artrópodo hematófago.
Fisiopatoloxía
As infeccións por bartonelas poden producir unha ampla gama de síntomas: a forma en que cursan no tempo (aguda ou crónica) e a patoloxía subxacente son moi variables.
Tratamento
O tratamento depende da especie ou cepa que se encontre nun determinado paciente. Aínda que as bartonelas son susceptibles a varios antibióticos estándar in vitro (macrólidos e tetraciclinas, por exemplo) a eficacia do tratamento con antibióticos en individuos inmunocompetentes é incerta. Nos pacientes inmunocomprometidos debería tratarse con antibióticos porque eses pacientes son especialmente susceptibles ás enfermidades sistémicas e bacteremias. Entre os fármacos especialmente efectivos están os seguintes: trimetoprim-sulfametoxazol, xentamicina, ciprofloxacina, e rifampina. B. henselae xeralmente é resistente á penicilina, amoxicilina, e nafcilina.
Epidemioloxía
Os drogaditos por vía intravenosa sen fogar están en especial risco de contraer infeccións por bartonelas, espeialmente por B. elizabethae. Por exemplo nos Estados Unidos e Suecia as taxas de seropositividade para B. elizabethae neste grupo de poboación van do 12,5% nos Ánxeles, o 33% en Baltimore, Maryland, o 46% en Nova York, e o 39% en Suecia.
Musa ibn Nusayr
Abu Abd ar-Rahman Musa ibn Nusayr ibn Abd ar-Rahman Zayd al-Lajmi (en árabe,أبوعبد الرحمن موسى بن نصير بن عبد الرحمن زيد اللخمي), coñecido simplemente como Musa, nado no Iemen cara ao 640 e finado en Damasco, actual Siria, no 716, foi un militar musulmán, gobernador e xeneral da dinastía Omeia.
Traxectoria
Participou na invasión musulmá da Península Ibérica, tomando parte na guerra civil que tiña lugar no Reino Visigodo entre os partidarios de Don Rodrigo e os de Akhila II, fillo de Vitiza. Foi este último quen solicitou a axuda de Musa, penetrando en territorio visigodo no 712.
Repartiu os seus dominios entre os seus fillos, feito polo cal o califa Suleimán I chamouno a Damasco a render contas, sendo acusado de malversación. Condenárono a morte, pero finalmente conmutóuselle a pena polo pagamento dunha considerable suma de diñeiro. Pouco despois asasinárono nunha mesquita de Damasco.
Galería de imaxes do mosteiro de San Pedro de Rocas
Mosteiro de San Pedro de Rocas, Rocas, Esgos, Ourense.
Trofeo Cidade de Vigo 2009
A XXXIX edición do Trofeo Cidade de Vigo celebrouse en Vigo o 20 de agosto de 2009 a partido único. O campión foi o Celta de Vigo.
Partidos políticos de España inscritos de 1981 a 1985
Esta é unha lista de partidos inscritos no Rexistro de Partidos Políticos do Ministerio do Interior de España de 1981 a 1985.
Club de Remo Puebla
Historia
O Club de Remo Puebla fundárono en 1979 un grupo de persoas da localidade, que coa colaboración de Carmela Arias y Díaz de Rábago, que patrocinou a compra da primeira traiñeira (que foi bautizada co nome de Carmela), recuperaron para o concello un dos deportes máis tradicionais das vilas mariñeiras da ría de Arousa. Ese mesmo ano, o club presidido por Valentín Hermo Rios participou en varias competicións na modalidade de traiñeira.
Porén non foi ata o ano 1981 cando se puxo en funcionamento o remo en categorías inferiores. Foi ese ano cando o club adquiriu o primeiro batel (o "Delfín I"), comezando a participación nas regatas desta modalidade.
Nos seus primeiros anos o club desenvolveu a súa actividade no edificio da antiga lonxa situada ao pé do embarcadoiro, ata que no ano 1983 unha decisión do goberno local desaloxou o club desas instalacións, iniciando un longo peregrinar por múltiples locais. Ese mesmo ano, non obstante, chegou o primeiro grande éxito deportivo da entidade coa clasificación da "Carmela" para os campionatos de España que se celebrarían na localidade cántabra de Castro Urdiales, onde a embarcación patroneada por "Quico Moure" finalizou na sexta posición.
En 1984, con Francisco Moure como novo presidente da sociedade, esta conseguiu o maior logro deportivo na historia da Pobra do Caramiñal ao proclamarse Campión de España de bateis na categoría infantil en augas de Castro Urdiales, conseguindo a tripulación integrada por Silverio como patrón, Callón, Josemari, Noli e Frán, o primeiro titulo estatal de bateis para Galiza. Ese mesmo ano o equipo de cadetes finalizou no quinto posto estatal. Nos seguintes anos o club estivo presente de xeito ininterrompido nos campionatos estatais de bateis cos xuvenís no ano 1985, e os infantís e cadetes no 1986, obtendo a medalla de bronce cos cadetes, e cos cadetes no ano 1987.
No ano 1985 o club mercou a súa primeira traiñeira, e ese mesmo ano acadou a clasificación nas categorías xuvenil e sénior para o Campionato de España, no que acadaron o sexto e sétimo posto respectivamente.
Xa en 1988, baixo a presidencia de Cipriano A. Fuentes (que asumira a dirección do club en decembro de 1986) e tras unha exitosa tempada na modalidade de traiñeira, a "Carmela" clasificouse para os campionatos de España que se celebrarían en Bermeo, onde repetiu a sexta posición. Este mesmo ano gañou a primeira Bandeira Deputación da Coruña.
Ata o ano 1994, logo de múltiples dificultades e de estar preto da desaparición debido principalmente á falla de instalacións, e xa baixo a presidencia de Andrés Fernández, novamente un equipo obtivon o pase ao Campionato de España, acadando a medalla de prata na categoría infantil, e proclamándose campión da Copa de Galiza.
Dende o ano 1995, o club ten unhas novas instalacións situadas no Recheo do Castelo, onde dispón de ximnasio, oficina, vestiarios e almacén de embaracacións.
No ano 1997 produciuse a primeira participación dun equipo femeinino en competición estatal, acadando a oitava posición na categoría infantil-cadete en Castro Urdiales.
Nos anos 2004 e 2005 o club participou no Campionato de España de banco móbil, e acadou o quinto posto en dobre skull xuvenil feminino e o cuarto posto en skiff xuvenil feminino.
Dende o ano 2005 forma parte da Asociación Liga Galega de Traiñeiras, e participou dende aquela en todas as edicións celebradas da Liga Galega de Traiñeiras.
No ano 2006 celebrouse a primeira Bandeira Concello da Pobra de Traiñieras, que continuou en 2007 coa segunda edición.
Na tempada 2008, baixo a dirección técnica de Andrés Domínguez en categorías inferiores e Daniel Vázquez cos xuvenís e sénior, o club acadou a participación en todas as categorías masculinas de banco fixo, con dous equipos de bateis competindo nas categorías infantil e cadete, e un equipo batel nas categorías xuvenil e sénior. Na modalidade de traineriñas participou cun equipo na categoría xuvenil e dous na categoría sénior. Ese ano o club conseguiu dous primeiros postos no Campionato Territorial de Bateis e Traineriñas en categoría xuvenil, un cuarto posto no Campionato Territorial de Traiñeiras en categoría sénior (clasificándose tanto os xuvenís como os sénior para o Campionato Galego, no que finalizaron no cuarto e oitavo posto respectivamente e permitindo aos xuvenís a participación no Campionato de España celebrado en Castro Urdiales, onde conseguiu o oitavo posto), mentres que na modalidade de traiñeiras o club conseguiu o noveno posto na Liga Galega de Traiñerias (mellorando a súa clasificación das edicións precedentes).
A Carreira, Garabás, Maside
A Carreira é un lugar da parroquia de Garabás no concello ourensán de Maside na comarca do Carballiño. Tiña 34 habitantes no ano 2012 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 18 eran homes e 16 mulleres.
Lista de personaxes de Death Note
Neste artigo aparecen as personaxes do manga e do anime Death Note, así como personaxes dos filmes e das novelas baseadas en devanditaa obra.
Light Yagami
Light Yagami (夜神 月) naceu o 28 de febreiro de 1986. É un dos mellores estudantes do Xapón e, ó comezo da serie, está a piques de rematar o instituto. É frío e calculador, e o seu intelecto combinado cun complexo de superioridade fan quevexa a sociedade como un conxunto de inferiores.
Despois de atopar o Death Note que Ryuk tirou á Terra por aburrimento e descubrir os seus poderes, as súas obsesións e complexos vense confirmados e crese un elixido para moldear o mundo a unha imaxe que el aprobe. Co Death Note decide facer do mundo un lugar mellor, executando a tódolos criminales e a quen considere malvado ou molesto para acadar o seu obxectivo. Así, pretende crear unha "sociedade" perfecta e sen violencia na que el sexa o deus do novo mundo.
Despois de facerse obvio para a sociedade que as mortes dos criminais son obra de alguén e non da casualidade, os seus simpatizantes póñenlle o alcume de Kira, que provén da pronunciación xaponesa da palabra inglesa killer (asasino).