Lancia
Produción en serie (1970-1979)
Os primeiros modelos que naceron baixo a batuta de Fiat seguían o esquema de clásico de gama (Sedán, compacto, cupé e convertible). Coa compra de Fiat a orixinalidade que destacaba en cada novo modelo de Lancia desaparece, pero as sinerxías industriais permitiron un mellor control de custos e un maior éxito de vendas. miniatura|left|150px|Lancia 2000 En 1971 nace o primeiro modelo de Lancia baixo a batuta de Fiat, o Lancia 2000, unha evolución lixeira do modelo precedente, o Flavia, conservando enteiramente a parte mecánica (motor Boxer 4 cilindros, 1991 cc e 115 cv) e a parte central da carrozaría. O frontal e a parte posterior da carrozaría recibiron unha lixeira actualización. Con todo ao ser un modelo derivado do Flavia, compartía con este os altos custos de fabricación, polo que a produción do modelo foi finalizada a finais de 1974, cun total de 14.319 unidades vendidas. miniatura|right|150px|Lancia Beta Cupé En 1972, paralelamente á produción do 2000, Lancia presentou o modelo Beta, un coche totalmente novo, que non compartía compoñentes con ningún dos modelos anteriores á compra de Fiat e que vén substituír o Fulvia. Presentaba un motor de 4 cilindros en liña con distribución DOHC de orixe Fiat. O deseño exterior, obra de Gianpaolo Boano, era de tipo fastback e suscitou sorpresa entre o público. En 1973 presentouse a versión cupé deseñada por Piero Castagnero. O sedán recibiría unha lixeira modernización en 1975 e 1979, mentres o cupé faría o propio nos anos 1975 e 1981. O Beta fabricaríase ata 1984, representado un grande éxito comercial para Lancia. miniatura|left|150px|Lancia Stratos HF En 1973 aparece un novo modelo deportivo, o Lancia Stratos, do cal só fabricáronse 492 unidades. A carrozaría foi deseñada por Bertone baseándose nun prototipo do Salón do Automóbil de Turín de 1971. Destacaba pola súa forma de cuña, a súa curta lonxitude e a súa grande anchura, que lle daban maior tracción. O parabrisas dianteiro con forma de media lúa proporcionaba unha gran visibilidade dianteira, aínda que a traseira era nula (innecesaria nun rally). Levaba un motor central V6 de 2418 cc e 190 cv (140 kW) que era o mesmo que montaba o Ferrari Dino. Para a competición subiuse a 280 cv e ata os 480 cv con turbocompresor (o turbo só se permitía no Grupo 5). O Stratos triunfou no mundo do rally, nas décadas de 1970 e 1980, e foi especialmente deseñado para esta competición. Gañou o Campionato Mundial de Rally en 1974, 1975, 1976, ás mans de Sandro Munari. miniatura|right|150px|Lancia Gamma En 1976 Lancia presenta o novo Gamma, un automóbil do segmento E comercializado ata 1984. Presentado no Salón de Xenebra de 1976, tiña unha carrozaría cupé deseñada por Pininfarina, un motor de 2.484 cm³ de cilindrada e unha caixa de cambios de cinco velocidades. A tracción dianteira, unida ao seu interior de luxo, outorgáballe unha capacidade roteira excepcional para a época, tratando de competir por unha banda cos vehículos alemáns e por outro cos modelos doutras marcas italianas máis deportivas, como Maserati. Con todo o seu prezo elevado e unha certa mala fama en canto a fiabilidade fixeron que tivese unhas vendas moi limitadas, sendo hoxe en día un auténtico vehículo de colección. Chegáronse a fabricar 22.054 exemplares ao final da súa produción.