cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Silver Jews
Primeiros anos
Aínda que adoitaba a ser etiquetado como un proxecto paralelo de Pavement, Silver Jews formouse realmente máis ou menos ao mesmo tempo. Berman citou falsamente que a orixe do seu nome viña da lectura dunha valla publictaria que rezaba "Silver Jewelry", aínda que afirmou nunha entrevista que realmente a intntención do nome era que fose un pseudónimo para unha peza de arte conceptual que posteriormente evolucionou cara a banda. Porén, outros afirman que o nome é unha homenaxe a Silver Apples, The Silver Beatles, ou xerga para xudeus de pelo roxo.
Xira
Aínda que Berman evitara deliberadamente realizar concertos durante gran parte da existencia da banda, Silver Jews sorprenderon aos seus seguidores iniciando a súa primeira xira tras a publicación do álbum Tanglewood Numbers no ano 2005. A banda xirou por Norteamérica, Europa e Israel durante ese ano. Durante o seu paso por Israel rodouse un documental titulado Silver Jew.
Separación
O 22 de xaneiro de 2009 Berman anunciou que planeaba retirarse do mundo da música e que Silver Jews realizaría o seu derradeiro concerto no evento musical Bluegrass Underground nas cavernas Cumberland de McMinnville, Tennessee o 31 de xaneiro. As cavernas están situadas a uns 100 metros baixo a superficie e só estiveron dispoñibles 300 entradas. Berman dixo que o grupo tocaría as súas 15 cancións favoritas. Tamén dixo que a súa intención era dedicarse a escribir guións ou a ser muckraker.
Berman orixinalmente planeou que o concerto fose gravado e emitido no mes seguinte a través da famosa emisora de radio de Nashville WSM AM; porén, o día anterior á actuación, Berman dixo que WSM quedara fóra do trato. O concerto foi gravado con varias cámaras de 16 mm, e Berman insinuou unha posible edición en DVD no futuro.
O 19 de xuño de 2012 Drag City publicou Early Times, un recompilatorio de EPs e sinxelos que foran editados antes do seu álbum de estrea Starlite Walker.
En 2015 Bob Nastanovich publicou unha foto na súa páxina de Facebook coa banda ensaiando. Dixo que a banda estaba traballando en dous temas novos, "The Veranda Over The Toy Shoppe", e "Wacky Package Eyes". David Berman dixo posteriormente que a foto era unha broma. Berman no seu lugar regresou cun novo proxecto, Purple Mountains, en xullo de 2019, pero morreu o seguinte mes.
Silvarredonda, Vilacova, Lousame
Silvarredonda é un lugar da parroquia de Vilacova no concello coruñés de Lousame, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 38 habitantes (19 homes e 19 mulleres).
Tsukumogami
miniatura|dereita|Ilustración dun tsukumogami.
Os tsukumogami (付喪神), dentro da mitoloxía xaponesa, son unha clase enteira de yōkai e obake, que comprenden os artigos ordinarios dunha casa que cobran vida ao acadar a idade de cen anos.
Voto
miniatura|dereita|250px| Mulleres votando en [[Bangladesh.]] O voto é un método de toma de decisións no que un grupo, tal como unha xunta ou un electorado, trata de medir a súa opinión, usualmente como o paso final que segue as discusións ou debates.
Como métodos alternativos ao voto inclúense a adopción de decisións por consenso (que funciona evitando a polarización e marxinalización da disensión) e a aposta (como nunha democracia anticipativa).
En democracia, o voto implica comunmente a elección, por exemplo unha forma para que un electorado elixa entre os seus candidatos a un cargo. En política o voto é o método polo cal o electorado dunha democracia designa representantes nunha determinada institución, tal como o goberno do seu estado, rexión etc.
Non obstante, que un país teña unha elección na que o pobo poida votar non significa necesariamente que o país sexa democrático. Moitos gobernos autoritarios teñen "eleccións", mais os candidatos son preseleccionados e aprobados polas elites, non hai competencia, a capacidade dos votantes está restrinxida, e a votación é ás veces unha farsa.
Voto feminino
Durante longo tempo, as mulleres non tiveron voto, algo que foron conseguindo as chamadas "sufraxistas' ó longo do século XX, tras comezar o seu recoñecemento en 1893 en Nova Zelandia. En España, o 2 de outubro de 1931, defendida por Clara Campoamor, votouse a favor de que as mulleres puidesen votar. Dábase o paradoxo (vista dende hoxe) de que as mulleres podían ser votadas como representantes (había varias mulleres na cámara), pero non votar.
Voto electrónico
Algúns consideran que en canto os votos sexan rexistrados nun medio que sexa invisíbel aos humanos, os electores perderán calquera posibilidade de verificar como son recollidos e cotexados os seus votos para producir o resultado final. Así, precisan ter unha fe absoluta na exactitude, honestidade e seguridade de todo o aparato electoral. Isto refírese particularmente ao voto electrónico pois, contemplando os ordenadores como caixas negras, as súas operacións só se poden verificar mediante o coñecemento das entradas e saídas (é dicir, da entrada de datos e a comparación dos resultados agardados cos existentes), mais baixo o sistema de votación secreta, os votos entrantes non se coñecen, nin existe ningún resultado agardado co que comparar os resultados electorais.
Referendo estatutario de Cataluña de 2006
O referendo sobre o Estatuto de Autonomía de Cataluña celebrouse o 18 de xuño de 2006 nesa comunidade autónoma con carácter vinculante. O seu obxectivo era decidir a entrada ou non en vigor do novo Estatut aprobado polas Cortes Xerais de España, en sesión do Senado, o 10 de maio de 2006.
O referendo de ratificación foi convocado polo presidente da Generalitat de Cataluña, Pasqual Maragall, o 18 de maio de 2006. A pregunta, redactada nas dúas linguas oficiais do país (catalán e castelán) era: «Aproba o proxecto de Estatuto de autonomía de Cataluña?».
Prohibición de incentivar a participación
A Xunta Electoral Central de España prohibiu, nunha decisión sen precedentes dende o restablecemento da Generalitat en 1977, o fomento da participación por parte desta e as outras administracións públicas. Esta prohibición foi ratificada polo Tribunal Supremo de España.
Resultados
O referendo estatutario tivo os seguintes resultados:
Provincia de Cagliari
A provincia de Cagliari (en sardo: Provìntzia de Casteddu) foi unha provincia da rexión e illa de Sardeña, en Italia. Tiña unha superficie de 4.570 km² e 560 978 habitantes no 2014. A súa capital era a cidade de Cagliari, tamén capital da rexión e constaba de 71 comunas. Ao oeste limitaba coa provincia de Carbonia-Iglesias, ao noroeste coa provincia de Medio Campidano, ao norte coas provincias de Oristano, Nuoro e Ogliastra e ao sur e ao leste co mar Mediterráneo.
Pola lei rexional n. 2 de 4 de febreiro de 2016, a provincia foi substituída por outras dúas provincias, Cagliari e outras 16 comunas crearon a cidade metropolitana de Cagliari, as restantes 54 comunas e mailas comunas das provincias de Medio Campidano e Carbonia-Iglesias crearon a provincia de Sardeña do Sur.
Sócrates (futbolista)
Sócrates Brasileiro Sampaio de Souza Vieira de Oliveira, nado en Belém do Pará o 19 de febreiro de 1954 e finado en São Paulo o 4 de decembro de 2011, foi un futbolista brasileiro, máis coñecido como Sócrates. Xogaba de centrocampista e foi internacional coa selección brasileira en 60 ocasións.
Jesse Spencer
Jesse Gordon Spencer, nado en Melbourne (Victoria) o 12 de febreiro de 1979, é un actor e músico australiano, principalmente coñecido por interpretar o papel do doutor Robert Chase na serie de televisión House e a Billy Kennedy na serie australiana Veciños.
Sócrates (futbolista)
Traxectoria
Unha vez retirado exerceu como adestrador durante un tempo, dirixindo ao Botafogo, LDU Quito e a Associação Desportiva Cabofriense.
Fiona Kidman
Fiona Judith Kidman, nada en Hawera o 26 de marzo de 1940, é unha escritora e guionista neozelandesa.
Traxectoria
Criouse en Northland, e despois de deixar os estudos traballou como bibliotecaria en Rotorua. En 1960 casou con Ian Kidman (finado en 2017, con quen tivo dous fillos.
Comezou a escribir como xornalista freelance a comezos da década de 1960, e foi orientada no teatro e o teatro radiofónico por Bruce Mason e William Austin. En 1979 publicou a súa primeira novela. A súa obra fala decote da vida da clase traballadora dos suburbios e o rural, así como a súa moral e as súas hipocrisías.
Kidman ten unha grande actividade no mundo literario. Foi presidenta da sección de Nova Zelandia do PEN International entre 1981 e 1983, e presidenta do New Zealand Book Council de 1992 a 1995,, do que é na actualidade presidente de honra. En 1988 fundou a dirixiu a Fiona Kidman Creative Writing School, que na actualidade forma parte da Whitireia Community Polytechnic. Desde 2006 é membro do Katherine Mansfield Memorial do Meridian Energy.
A súa novela The Captive Wife recibiu o premio Readers' Choice en 2006 dentro dos Montana New Zealand Book Awards. Con This Mortal Boy, que recrea os sucesos do "jukebox killer" Paddy Black no cárcere de Mt. Eden en 1955, gañou o premio Acorn Foundation Fiction
Reino de Breifne
miniatura|Irlanda en 1014. Móstranse os diferentes reinos que a compoñen. No sentido das agullas do reloxo a partir do nordeste: Ulidia, Oriel, Ui Neill meridionais (Meath), Leinster, Munster, Connaught, Breifne (en rosa) e Ui Neill setentrionais. As cidades estado LeDubh Linn (Dublín), Wexford, Waterford, Cork e Limerick son tamén visíbeis.
O Reino de Bréifne, tamén coñecido como Breffny, Brefnie, ou Brenny, que en irlandés significa montañoso, foi o territorio tradicional dun grupo tribal da Irlanda nomeado os Uí Briúin Bréifne.
O territorio de Bréifne incluía os modernos condados irlandeses de Leitrim e parte do Condado de Cavan, unha zona que abrangue a moderna diocese de Kilmore.
No seu apoxeo no século XII, cando Tighearnán Ua Ruairc (Tiernan O'Rourke) foi o rei de Bréifne, espallouse dende Kells no Condado de Meta até Drumcliffe no Condado de Sligo.
En 1296, segundo os Anais dos Catro Mestres Maelpeter O'Duigennan, arcediago de Breifny...morreu.
En 1256, tivo lugar unha gran batalla entre os O'Rourke e os O'Reilly preto de Ballinamore. Isto conduciu á división de Breifne entre as dúas familias e a rexión de Bréifne escindiuse entre oe reino de Breifne occidental e o reino de Breifne oriental.
Os reis Ó Ruairc (O'Rourke) mantiveron a súa soberanía sobre o West occidental (principalmente o condado de Leitrim). A rexión do reino de Bréifne constituíu unha parte do reino de Connacht ata a época da raíña Sabela I de Inglaterra. Nesta época, dividiuse entre os condados modernos de Cavan e Leitrim, Leitrim formou parte da provincia de Connacht mentres que Cavan pasou a formar parte do Ulster. Os Ó Ruairc foron eficaces lords de Breifne O'Rourke ata o convulso século XVI.
Franco Rol
Franco Rol, nado en Turín o 5 de xuño de 1908 e finado en Rapallo o 18 de xuño de 1977, foi un piloto de carreiras italiano.
Traxectoria
Participou en cinco Grandes Premios do Mundial de Fórmula 1, debutando o 21 de maio de 1950. Non logrou puntos de campionato. Tamén participou en moitas carreiras fóra do campionato mundial de Fórmula 1.
Resultados completos na Fórmula Un
(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.
Voo 140 de China Airlines
O voo 140 de China Airlines era un voo regular de pasaxeiros entre o aeroporto internacional Chiang Kai-shek (hoxe en día aeroporto internacional de Taiwán Taoyuan), en Taiwán, e o aeroporto de Nagoya, no Xapón.
O 26 de abril de 1994 o Airbus A300B4-622R que operaba a ruta estaba aproximándose a Nagoya cando chocou contra o chan, matando 264 das 271 persoas a bordo.
Ata a data é o peor accidente da historia de China Airlines, e o segundo con máis vítimas mortais en chan xaponés, tras o voo 123 de Japan Airlines.
Accidente
O 26 de abril de 1994 o Airbus A300B4-622R estaba completando a aproximación cando, xusto antes de aterrar en Nagoya, o primeiro oficial premeu sen querer o botón Takeoff/Go-around (tamén chamado TO/GA e que en galego viría ser "engalaxe/motor e ao aire") o que aumentou a posición do acelerador ata situarse na mesma que nas engalaxes e nas manobras de motor e ao aire.
Os pilotos intentaron corrixir manualmente a situación reducindo os aceleradores e empurrando os mandos cara abaixo. O piloto automático actuou entón en contra das accións dos pilotos (como estaba programado que fixese no caso de que o botón TO/GA estivese activado), causando que o nariz se inclinase bruscamente. O nariz alto, combinado coa diminución da velocidade do aire debido á potencia insuficiente, levou a unha perda aerodinámica do avión. Cunha altura insuficiente para recuperalo desa condición, o aparello esnafrouse matando 264 dos 271 ocupantes do avión.
O accidente, que esnaquizou o avión (entregado menos de 3 anos antes), foi atribuído a un erro da tripulación por non ser capaz de corrixir os controis e a velocidade do aire. Nove meses antes Airbus advertira os seus clientes de facer unha modificación no sistema de voo que podía desconectar completamente o piloto automático "cando se aplicaban certas entradas a controis manuais na roda de control do modo go-around", que incluiría o movemento cara adiante da columna de control que os pilotos fixeron no voo. O avión accidentado tiña que recibir a actualización a seguinte vez que necesitase unha parada longa de mantemento, debido a que "China Airlines xulgou que as modificacións non eran urxentes". Considerouse que eses factores incidiron no accidente, despois de que o erro primario dos pilotos de facerse co control da situación comezase.
Brainiac
Brainiac (ás veces escrito como 3RA1N1AC) foi unha banda estadounidense de indie rock formada en 1992 en Dayton, Ohio. O grupo separaríase en 1997 tras a morte repentina do seu vocalista Tim Taylor.
Historia
Brainiac formouse en Dayton, Ohio, en xaneiro de 1992 co vocalista, guitarrista e teclista (principalmente de sintetizadores Moog) Tim Taylor, o baixista Monostereo (Juan Monasterio), a guitarrista Michelle Bodine e o batería Tyler Trent. O 12 de marzo dese ano a banda realizou o seu primeiro concerto na cafetería da Wright State's University co nome de We'll Eat Anything.
Tras un feixe de sinxelos, o grupo publicou o seu ábum de estrea, Smack Bunny Baby, a través de Grass/BMG Records en 1993. Bonsai Superstar, agora con John Schmersal na guitarra en lugar de Bodine, foi editado no ano seguinte. En 1995 o grupo tocou no festival de Lollapalooza e gravou catro cancións no Reino Unido nunha Peel Session da BBC Radio 1. A banda fichou por Touch and Go Records e editou o EP Internationale, producido por Kim Deal (dos Pixies). O ano seguinte editaron o seu terceiro álbum, Hissing Prigs in Static Couture, a través do selo Touch and Go. Os seus tres álbums foron producidos por Eli Janney (de Girls Against Boys).
Götterdämmerung
Götterdämmerung (en galego O ocaso dos deuses, ou literalmente O crepúsculo dos deuses) é unha ópera en 3 actos cun prólogo, con música e libreto de Richard Wagner. É a última das catro óperas que compoñen o ciclo Der Ring des Nibelungen (O anel do Nibelungo). Tivo a súa estrea no Bayreuth Festspielhaus de Bayreuth o 17 de agosto de 1876, dentro da primeira representación completa da tetraloxía.
O título é unha tradución ao alemán da expresión Ragnarök, que en antigo nórdico e no contexto da mitoloxía xermánica se refería á profetizada guerra entre os deuses que conduciría á fin do mundo. Porén, como no resto das óperas do ciclo, a narración da apocalipse que fai Wagner, difire significativamente das antigas fontes nórdicas.
É a terceira xornada do anel chamada "Götterdammerung". Aquí os personaxes mitolóxicos que sostiveron a acción das xornadas anteriores ceden o seu posto aos homes, que proseguen na terra a loita iniciada na segunda escena de Das Rheingold, ao saber Wotan, polo relato de Loge, da existencia dos tesouros do Nibelungo. O mesmo título mostra que, aínda que Wotan non aparece en escena, tamén aquí a acción principal é a que se desenvolve na alma do deus, e tanto a música (co leitmotiv de Wotan, o da súa lanza, e o do poder dos deuses) coma os relatos dos personaxes, nos lembran permanentemente a presenza do deus.
Esta ópera segue no repertorio, aínda que non está entre as máis representadas; nas estatísticas de Operabase aparece no posto nº 59 das cen óperas máis representadas no período 2005-2010, sendo a 16ª en Alemaña e a oitava de Wagner, con 75 representacións.
Instrumentación
200px|miniatura|dereita|Unha trompa wagneriana. A partitura de Wagner require da utilización de:
Illas Senkaku
dereita|miniatura|250x250px|Localización das illas Senkaku dereita|miniatura|250x250px|As illas, Kitakojima (esquerda) e Minamikojima. As illas Senkaku (en xaponés: 尖閣諸島 | Senkaku-Shotō ou Diaoyutai; en chinés: 釣魚台及其附屬島嶼 釣魚台列島 Diàoyútái Lièdǎo) son un grupo de illas situadas no extremo occidental do arquipélago xaponés, que están en disputa entre o Xapón, a República Popular da China e a República da China (Taiwán) desde hai xa varias décadas.
Historia
Xapón, logo de abolir e anexionarse en 1879 o Reino de Ryukyu (actaumente prefectura de Okinawa), exerceu máis influencia sobre os territorios con que limitada. De feito, despois da vitoria sobre a China na I Guerra Sino-Xaponesa nos anos 1894 e 1895, tomou posesión dos territorios da illa de Taiwán e dos seus arquipélagos adxacentes.
En 1895, Xapón tomou o control das illas Senkaku/Diaoyu alegando o principio do dereito internacional de terra nullius. Baixo a administración nipoa, desde 1895 a 1940, houbo alí unha fábrica de katsuobushi (bonito secado) e establecéronse preto de 200 residentes xaponeses nas illas. Co fin da segunda guerra mundial, as illas pasaron a estar baixo o control dos países aliados, nun tempo en que a China sostiña unha guerra civil. Os Estados Unidos administraron as illas e a súa Armada usou Kuba-jima e Taisho-jima como zonas de manobra militar. En 1971 descubriron a posibilidade de reservas de gas e petróleo e, a continuación, China e Taiwán comezaron a reivindicar o dominio do arquipélago. En 1972 o arquipélago de Okinawa foi devolto ao Xapón e, nese marco, os Estados Unidos cederon tamén ao Xapón a administración das illas Senkaku/Diaoyu.
En 1978, un grupo nacionalista xaponés construíu un faro en Uotsuri Jima, que o goberno nipón tomou baixo o seu control en 2005. Esta construción foi moi contestada polos gobernos de Taiwán e da China.
O día 7 de outubro de 1996, algúns manifestantes colocaron as bandeiras de Taiwán e da República Popular da China na illa principal, pero axiña foron evacuados polos xaponeses e as bandeiras foron retiradas.
En setembro de 2012, o goberno xaponés anunciou a compra, feita por cidadáns xaponeses, de tres das illas, o que provocou novamente reaccións por parte dos outros dous países. A Armada chinesa enviou dúas patrulleiras ata preto de 400 metros das illas, é dicir, dentro xa das augas de xurisdición nipoa. O Goberno anunciou que se preparesen para unha posible guerra.
Xeografía
O arquipélago está formado por cinco illas volcánicas: E tres penedos:
As illas están situadas a 140 km do illote Pengjia, de Taiwán, e a 170 km ao norte da illa de Ishigaki, do Xapón. dereita|miniatura|250x250px|Vista aérea de Diaoyu Dao ou Diaoyu Tai Jima Uotsuri. Diaoyu Dao/Uotsuri Jima, a illa máis grande, ten un grande número de especies endémicas, como Mogera uchidai e as formigas Okinawa-kuro-oo-ari, pero estas especies están ameazadas por cabras domésticas introducidas na illa no ano 1978.
Provincia de Chiang Mai
Chiang Mai (en tai: ) é unha provincia (changwat) do Norte da Tailandia, a segunda provincia máis grande. A súa capital é a cidade de Chiang Mai.
As provincias tailandesas coas que limita son, empezando polo nordeste e seguindo o sentido das agullas do reloxo: Chiang Rai, Lampang, Lamphun, Tak, e Mae Hong Son. Polo norte limita con Shan, de Birmania.
Xeografía
Chiang Mai atópase a uns 700 km de Bangkok, situada na cunca do río Mae Ping e a uns 300 msnm. Rodeada de cadeas montañosas, cobre unha área de aproximadamente 20.107 km². Está cuberta de montañas, principalmente seguindo a dirección sur a norte. O río Ping, un dos maiores tributarios do río Chao Phraya, nace nos Montes Chiang Dao. A montaña máis alta de Tailandia, o Doi Inthanon, de 2.565 metros de alto, áchase na provincia. Na provincia tamén se poden atopar varios parques nacionais: Doi Inthanon, Doi Suthep-Pui, Mae Ping, Sri Lanna, Huay Nam Dang, Mae Phang, Chiang Dao.
O terreo montañoso é principalmente xungla, que está chea de flora e fauna salvaxes, como tamén de tribos propios do lugar.
Historia
En 1599 o reino perdía a súa independencia e pasou a formar parte do Reino Ayutthaya, finalizando a dinastía fundada polo Rei Meng Rai 300 anos antes. Os birmanos tiveron moita influencia na arquitectura do lugar, a cal aínda se pode apreciar actualmente. A finais do século XVIII os birmanos foron totalmente botados polo rei Taksin.
En 1932 a provincia Chiang Mai tornouse subdivisión de Tailandia cando se abandonou a unidade administrativa Monthon Phayap, que emulaba o Reino Lanna.
Demografía
dereita|220px|miniatura|Tribe Girls O 13.4% da poboación pertence ás Xentes dos Outeiros (tribos dos altos) como son os hmong, yao, lahu, lisu, akha e karen.
Símbolos
miniatura|Selo provincial O selo da provincia mostra un elefante branco sobre un pavillón de cristal. O elefante é un símbolo real de Tailandia, e represéntase como lembranza da ofrenda dun elefante branco do Rei Rama II ao gobernador de Chiang Mai. O pavillón simboliza a importancia do budismo na rexión, especialmente cando en 1477 as ensinanzas de Buda, o Tripitaka, foron revisadas.
A árbore e flor da provincia é a Butea monosperma. O lema da provincia é: Á sombra do monte Doi Suthep, bendito de arroz, costumes e tradicións, fermosas flores silvestres, magnífico Nakhon Phing'''.
Distritos
A provincia está subdividida en 22 distritos (amphoes) e 2 subdistritos (king amphoes). Os distritos e subdistritos son á súa vez divididos en 204 comunas (tambons) e estas en 1915 poboados (moobans).
esquerda|miniatura|250px|Distritos da provincia.
Población de Campos
Población de Campos é un concello español da provincia de Palencia (Castela e León). A súa poboación é de 136 habitantes (INE 2012).
Candy Apple Grey
Candy Apple Grey é un álbum da banda estadounidense de rock alternativo Hüsker Dü, publicado en marzo de 1986. Foi o seu primeiro disco a través dun grande selo, Warner Bros. Records, aínda que esta discográfica xa presionara ao grupo para editar Flip Your Wig, que finalmente lanzou SST Records. Candy Apple Grey tamén marca o final da transición da banda do hardcore punk a un estilo máis redondeado que posteriormente sería coñecido como rock alternativo ou rock universitario. Como viña sendo normal, Bob Mould e Grant Hart compuxeron as cancións do álbum individualmente. Aínda que o primeiro estilo máis frenético do grupo é evidente, Candy Apple Grey tamén conta con material máis introvertido e atenuado, incluíndo unha cantidade relativamente grande de guitarras acústicas.
Os sinxelos editados para este traballo foron "Sorry Somehow" e "Don't Want To Know If You Are Lonely", ámbalas dúas compostas e cantadas por Hart. O último foi caompañado por un vídeo promocional que chegou a aparecer na MTV. Candy Apple Grey foi o primeiro álbum de Hüsker Dü en entrar na lista Billboard 200, pero aínda que apareceu na radio e na MTV non baixou do posto 140.
Vilacova, Vilacova, Lousame
Vilacova é un lugar da parroquia de Vilacova no concello coruñés de Lousame, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 73 habitantes (37 homes e 36 mulleres).
BMW Z3
O BMW Z3 e un automóbil deportivo fabricado por BMW entre os anos 1996 e 2002. Trátase dun bipraza de motor dianteiro lonxitudinal e tracción traseira, con dúas posibles configuracións de carrocería: convertible de teito de lona ("Z3 Roadster") e pechado de teito rixido ("Z3 Coupé"). A versión roadster foi a primeira en saír ao mercado e polo tanto a de maior éxito comercial xa que estivo en produción durante máis tempo que a versión Coupe, que apareceu nos dous últimos anos de produción. Fabricaronse arredor das 220.000 unidades da versión Roadster fronte a unhas escasas 11.000 unidades da versión Coupe. Aínda que cun lapso de tempo duns 5 anos este vehiculo e o sucesor do BMW Z1, co que a marca bávara inagurou a súa serie Z (Zukunft palabra alemá para futuro). O igual que o Z1 o concepto deste deportivo biplaza inspirase no BMW 507 de 1955-58, deseñado polo conde Albrecht Goertz, que é considerado por moitos coma un dos automóbiles mais fermosos da Historia. A súa presentacion ao publico tivo lugar cunha breve aparicion na película GoldenEye de James Bond. As patentes de deseño foron presentadas o 2 de abril de 1994 en Alemaña e o 27 de setembro do mesmo ano nos Estados Unidos.
A súa ensamblaxe faciase na planta que BMW ten na localidade de Greer, South Carolina, EE.UU. (BMW US Mfg. Comp.).
Descrición
O Z3 foi deseñado por Joji Nagashima, membro do equipo de BMW Desing, en 1993 coma un desenvolvemento a partir da plataforma do E36 da 3 Series. A plataforma resultante foi denominada co código interno de BMW E36/7 para a versión Roadster e E36/8 para a versión Coupé. Nesta nova plataforma substituíase a suspensión multibrazo do E46 por unha de brazo tirado dipoñble no E30. Nun primeiro momento o BMW z3 foi equipado soamente co motor 1.900 cc M44B19 de catro cilindros en liña, pero que non cumpría as expectativas da marca nin dos usuarios no que a potenza se refire. Ademais diso detalles coma poden ser o feito de dispor dunha luneta traseira plástica e uns interiores relativamente pobres para os standares de BMW, facía que outros vehículos similares e de prezo claramente inferior coma pode ser o Mazda MX5 (Miata) fosen máis atractivos dende un punto de vista comercial.
miniatura|left|250px|BMW Z3 No ano 1997 substituiuse o motor de 1.900 cc e 4 cilindros por un 6 clidndros de 2.800 cc. O motor de 2.800 cc (M52B28), similar ao do BMW M52 6 en liña, do 328i pero co bloque e culata en aluminio. A versión M Roadster apareceu en 1998 co motor 3.200 cc S52B32. No 1999, o motor de 1.900 cc e 4 cilindros foi substituído polo 2.500 cc e 6 cilindros en liña M52TUB25 170 cv (130 kW), nos Estados Unidos, mentres que no resto do mundo substituiuse polo 2.0 de 6 cilindros de 148 cv (110 kW).
O preparador alemán AC Schnitzer sacou unha versión do Z3 cun motor V8 de 4.4L na versión Roadster e 5.0L na versión Coupé, chamado Hartge Z3 MQP V8).
Berango
miniatura|Localización do concello en Biscaia Berango é un concello vasco da provincia de Biscaia. A súa poboación é de 6812 habitantes (2011).
BMW Z3
Descrición
miniatura|right|Vista lateral dun BMW Z3 coa capota quitada A gama completa de motores foi cambiada no ano 2000 pasando a usarse os motores de 2.2 L M54B22 (só fora dos EEUU), 2.5 L M54B25, 3.0 L M54B30, e (para o M Roadster) 3.2 L S54B32. Estes 3 motores de 6 cilindros en liña sobreviviron ata o final da vida de produción do vehiculo.
V
O V (uve) é a vixésimo primeira letra do alfabeto galego, e representa o fonema oclusivo bilabial sonoro.
Usos
Na numeración romana representa ó número 5. En química, V é a abreviatura do elemento químico vanadio. En electricidade é o símbolo do voltio.
Vogal
dereita|miniatura|[[Cadro vocálico.]] dereita|miniatura|[[Espectrograma das vogais da lingua galega.]]
En fonética, unha vogal (do latín vocalis) é un son da lingua falada que se produce ó expulsar aire, habitualmente mais non necesariamente facendo vibrar asemade as cordas vocais, e ó modificar o timbre, sen oclusión nin fricación, mediante a distinta posición que adopten os órganos da boca e do nariz no caso das vogais nasais e nasalizadas.
As consoantes, pola súa banda, diferéncianse das vogais por unha constrición ou pechazón nun ou varios puntos do tracto bucal e/ou nasal.
Tamén se pode definir a vogal como núcleo silábico. Esta definición permite non só opolas ás consoantes, que son marxes silábicas, senón tamén ás semiconsoantes ou semivogais (vogais pechadas que actúan coma marxe nun ditongo).
Así a todo, nalgunhas linguas é posible que as consoantes sonoras, laterais ou vibrantes, formen núcleo silábico como o l de table en inglés (o -e final non se pronuncia) ou o son r' (vrba) en checo.
En definitiva, as vogais son articulacións abertas, nas cales o aire sae ó exterior sen obstrucións e sen que se produza ningún ruído no tracto vocal. Durante a súa emisión os órganos articulatorios deixan unha canle máis ou menos ampla sen que ningún órgano se interpoña na corrente de aire en vibración.
Para o estudo dos sons vocálicos téñense en conta os trazos de abertura, localización, labialización e nasalidade.
Lugares de Pontevedra
miniatura|dereita|[[Casa do concello de Pontevedra.]] Galicia → Parroquias de Galicia → Lugares de Galicia → Lugares de Pontevedra
Gramón
O gramón (Stenotaphrum secundatum) é un céspede popular en xardíns de rexións tropicais, subtropicais e zonas con seca estival, como o sur de Galiza. Con el obtense unha superficie realmente ornamental, coma unha alfombra grosa, cando se logra manter unha boa cobertura. Densidade media, textura grosa, cor verde media, apto para localizacións de media sombra. É máis xoto ca o céspede tradicional inglés, máis fino. O único inconveniente é que pode verse moi afectado polas xeadas, aínda que ás veces regroma.
Actualmente atópase moi espallado polo mundo, levado polo ser humano, xa que, ademais das súas características de aparencia e a súa tolerancia á seca, tamén é tolerante ao esmagado. Pódese plantar de esgallo, despois el vaise espallando grazas aos estolóns.
Coñécese tamén co nome de grama de santo Agostiño.
Características
Atura pleno sol ou media sombra e considérase unha das especies máis tolerantes á sombra. Atópase na natureza en solos calcarios ou silicosos preto da costa; cultivada dáse ben nunha gran variedade de solos, desde arxilosos até lixeiramente areentos. Medra ben en solos de pouco a moi fértiles, con pH de 5 a 8,5 e tamén en solos con salinidade de até 15 dS/cm. Tamén tolera salinidade traída pola airexa do mar.
En canto á temperatura, non tolera as xeadas nin o frío. Por baixo dos 10 °C deixa de medrar e vira nunha cor marrón. Dáse mellor ente os 20 e 30 °C. Con todo pode volver a agromar na primavera.
Aínda que é tolerante a seca moderada, prefire os lugares húmidos, e o seu hábitat natural está en rexións húmidas tropicais.
Distribución
Stenotaphrum secundatum é nativo en varios países da costa atlántica, parte central e costa leste de África, algúns estados do sueste de México, algunhas partes dos Estados Unidos, América Central e América do Sur. países do sueste asiático, illas do Pacífico e Australia. Nas zonas onde é nativo adoita atoparse na beiramar ou preto de regos, lagoas e lagos.
Usos
Amplamente usado coma céspede, tamén se utiliza para pastoreo e para preservar o chan arredor das árbores. Por mor á súa resistencia á salinidade úsase tamén en sitios onde outros pastos non medrarían: preto das praias, beiramar en xeral.
Lingua masai
A lingua masai é unha lingua nilótica oriental falada no sur de Kenya e o norte de Tanzania polo pobo masai. Está estreitamente relacionado con outras linguas maa, como o samburu (a lingua do pobo samburu de Kenya central), ou o chamus, falado no sur e sueste do Lago Baringo. Os masais, samburu, il-chamus e parakuyu están todos relacionados e todos chaman ás súas linguas ɔl Maa. Dunha forma máis precisa, "maa" refírese á lingua, e a cultura e o pobos son os "maasai" ("os que falan maa").
Vía
Unha vía é un camiño, ou vial; dá nome aos seguintes conceptos:
Población de Cerrato
Población de Cerrato é un concello español da provincia de Palencia (Castela e León). A súa poboación é de 119 habitantes (INE 2012).
Castro de Nós
O castro de Nós, tamén chamado Alto das Gobernas, ou Monte do Castro, ou Castro de Sarro, ou Castro Iñás, é un castro situado na parroquia de San Pedro de Nós, no concello coruñés de Oleiros.
Morfoloxía
Consta dun recinto fortificado de planta elíptica. Ten unhas dimensións de 160 metros no eixo este-oeste e 80 metros no eixo norte-sur.
As defensas están formadas por un talude na parte norte, cun terraplén exterior cunha altura de case 4 metros, case vertical na súa cara exterior pero de pendente lene na cara interior. Na zona oeste preséntanse un foxo e un parapeto que salvan un desnivel de ata 8 metros. O lado meridional está defendido pola caída natural do terreo, pechándose tan só cun terraplén.
Arqueoloxía
Non se ten noticia de que se realizasen campañas arqueolóxicas.
Craig Santos Perez
Craig Santos Perez, nado en Mongmong-Toto-Maite o 6 de febreiro de 1980, é un escritor e profesor estadounidense de ascendencia chamorra.
Traxectoria
Nado nun contexto bilingüe en Guam, en 1995 mudouse coa súa familia a California. A través da poesía mantivo o contacto coa súa herdanza cultural chamorra. É profesor asociado de literatura pacífica e escritura creativa na Universidade de Hawaiʻi en Mānoa. En 2011, canda a Brandy Nālani McDougall, fundou a editorial Ala Press, especializada na literatura e cultura das illas do océano Pacífico.
Poesía
En 2008 comezou a publicación da súa serie de obras interconectadas, from unincorporated territory, co seu primeiro poemario, hacha. A súa poesía céntrase na vida no Pacífico, na inmigración aos Estados Unidos de América, na historia colonial das Illas do Pacífico, e nas diversas diásporas dos seus habitantes.
Jerry Stackhouse
Jerry Darnell Stackhouse, nado o 5 de novembro de 1974 en Kinston, Carolina do Norte, é un ex xogador profesional de baloncesto estadounidense. Actualmente traballa como adestrador asistente dos Toronto Raptors da National Basketball Association (NBA).
Universidade
Asistiu a Universidade de Carolina do Norte dende 1993 até 1995, onde xogou con Rasheed Wallace. Cos Tar Heels pasou dúas tempadas, facendo na última 19,2 puntos e 8,2 rebotes por partido. Por entón eran inevitables as comparacións con Michael Jordan e dicíase que Stackhouse era o seu sucesor.
NBA
Foi elixido por Philadelphia 76ers na terceira posición do Draft da NBA de 1995. Na súa primeira campaña, Stackhouse liderou ao seu equipo en anotación con 19,2 puntos por partidos, sendo nomeado no mellor quinteto de rookies. Na tempada 1996-97, o equipo "drafteou" a Allen Iverson. Combinados, ambos os fixeron 44,2 puntos por partido para os 76ers.
A mediados da tempada 1997-98, foi traspasado a Detroit Pistons con Eric Montross por Theo Ratliff e Aaron McKie. Na 1999-2000, a súa segunda campaña completa cos Pistons, Stackhouse fixo 23,6 puntos por noite. Un ano máis tarde, explotou até os 29,8, anotando 57 puntos a Chicago Bulls na última xornada da liga.
Durante o verán de 2002, Stackhouse foi enviado a Washington Wizards nun traspaso que implicaba a seis xogadores e que mandaba a Richard Hamilton a Detroit. Na súa primeira tempada nos Wizards, Stackhouse liderou ao equipo en anotación con 21,5 puntos por partido. Debido a unha artroscopia no seu xeonllo dereito, Stack perdeuse 26 partidos da campaña seguinte.
Empresa pública
Denomínase empresa pública ou empresa estatal a toda aquela que é propiedade do Estado, sexa no ámbito nacional, rexional, municipal ou de calquera outro estrato administrativo. A gran maioría dos estados controla empresas con diferentes fins, que poden por exemplo prover servizos públicos, incentivar a produción do país ou xerar emprego. Teoricamente unha empresa pública procura a rendibilidade social sobre a rendibilidade económica típica das empresas privadas, aínda que isto pode non ser así.
Jerry Stackhouse
NBA
Na pretemporada de 2004, Stackhouse foi traspasado xunto con Christian Laettner e unha primeira rolda a Dallas Mavericks a cambio de Antawn Jamison. Stackhouse serviu aos Mavericks no seu novo rol de sexto home, converténdose nun dos mellores da liga. O 8 de xullo de 2009 foi traspasado a Memphis Grizzlies nun troco a catro bandas. Con todo, un día despois da fichaxe foi liberado polos Grizzlies, asinando o 17 de xaneiro de 2010 cos Milwaukee Bucks para o resto da tempada. A seguinte tempada, o 23 de outubro, Stackhouse asinou un contrato para xogar en Miami Heat. O 23 de novembro, foi cortado por Miami para facerlle oco a Erick Dampier.
Empresa pública
Historia
Coa aparición do Estado de benestar en Europa e o populismo en América Latina logo da segunda guerra mundial, fíxose moi común a estatización ou nacionalización de empresas privadas que pasaron á órbita pública; ata mediados da década dos 70 do século XX houbo en case todos os países do mundo gran cantidade de empresas públicas no marco do denominado Estado empresario. Naqueles países cun sistema económico socialista e unha economía planificada como o foi a Unión Soviética e o é Cuba, o Estado controla a totalidade da economía ou gran parte dela, polo que practicamente calquera empresa existente é estatal.
Jerry Stackhouse
NBA
O 9 de decembro de 2011, Stackhouse asinou cos Atlanta Hawks. Tras unha tempada en Atlanta, asinou cos Brooklyn Nets un contrato dun ano o 11 de xullo de 2012. En 2013 abandona a súa carreira como profesional, pasando en 2015 a formar parte do grupo de adestradores asistentes dos Toronto Raptors.
Empresa pública
Historia
Non obstante, así como se di que as empresas públicas procuran o ben da sociedade, son branco de críticas por parte da ortodoxia económica e a doutrina neoliberal, que as describe como ineficientes por natureza, por mor da burocracia administrativa e a falla de estímulo dos traballadores, indicando ademais que a libre competencia mellora a produtividade. Co auxe desta serie de teorías a finais dos anos '70 a súa posterior hexemonía nos '80 e '90, moitas antigas empresas do estado foron privatizadas e convertidas en empresas privadas, dando lugar ao chamado libre mercado.
América Latina e Europa do Leste (despois da desarticulación da Unión Soviética) foron un campo de probas para as privatizacións, promovidas polo FMI e a OMC, entre outros organismos internacionais. Porén, houbo diferenzas no grao de privatización da economía entre os diferentes países. Mentres que na Arxentina as empresas do Estado foron case todas vendidas ou disolvidas, como Ferrocarriles Argentinos e a petroleira YPF, o seu veciño Uruguai conservou unha gran cantidade delas, como a telefónica ANTEL e a petroleira ANCAP.
Francisco Narla
Francisco Javier Fernández Vázquez, máis coñecido como Francisco Narla, nado en Friol en 1978, é un piloto e escritor galego en lingua castelá.
Empresa pública
Historia
Nalgúns países, como Nova Zelandia, foron corporatizadas; isto é, mantívose a propiedade do Estado sobre a empresa pero o seu funcionamento faise en forma autárquica como se fora unha empresa privada común e corrente.
Francisco Narla
Traxectoria
Naceu en Friol e ao longo da súa vida residiu en Santiago de Compostela, Madrid, Os Ánxeles e Barcelona.
Empresa pública
Historia
A maioría dos países europeos conservan moitas empresas do estado, como a RENFE española ou a British Railways británica, esta última coa particularidade de ser privatizada e logo reestatizada. Por razóns estruturais, a maioría dos países africanos retiveron tamén as empresas públicas. Nos Estados Unidos de América as empresas públicas sempre foron poucas, polo que o avance do neoliberalismo como doutrina económica non implicou moitos trocos.
Francisco Narla
Traxectoria
Entre as súas publicación atópanse relatos, poesía e textos sobre areodinámica aplicada, relacionado coa súa profesión, piloto profesional dunha aeroliña. En 2009 publicou a súa primeira novela Los lobos del centeno.
Exerce tamén como orador en diferentes foros, como centros universitarios ou programas de radio e televisión: Cuarto milenio, El guardián de la noche ou Milenio. Comprometido tamén coa defensa da cultura en proxectos como Lendaria, destinado a recuperar, protexer e divulgar a tradición máxica de Galicia.
Koko
Hanabiko "Koko", nada o 4 de xullo de 1971 e finada o 21 de xuño de 2018, foi unha Gorilla gorilla gorilla coñecida por aprender un gran número de sinais dunha versión modificada da lingua de sinais americana. A súa coidadora, Francine "Penny" Patterson, afirma que Koko era quen de entender máis de 1 000 sinais do que Patterson chama "lingua de sinais gorila" (GSL). En contraste con outros intentos experimentais de ensinar a lingua de sinais a primates, Patterson expuxo ó mesmo tempo a Koko ó inglés falado dende moi cativa. A vida de Koko e o seu proceso de aprendizaxe foi recollido por Patterson e algúns dos seus colaboradores en libros, artigos, publicacións e na súa páxina web.
Ó igual que noutros experimentos lingüísticos con grandes primates, conforme Koko foi dominando e demostrando estes sinais, a súa habilidade foi discutida nun estudo publicado en 1999. Mais está xeralmente aceptado que non empregaba sintaxe ou gramática, e que o seu coñecemento da lingua non supera o que pode ter un neno moi pequeno.
Koko naceu no Zoolóxico de San Francisco e viviu a meirande parte da súa vida en Woodside, California, malia que o traslado a un santuario de Maui, Hawaii foi proposto dende a década de 1990. O nome Hanabiko (花火子) é en lembranza do seu aniversario, que cadrou o 4 de xullo, día nacional americano. Koko tamén gañou notoriedade cando adoptou un gato.
Medios
Koko e o traballo da doutora Patterson foron obxecto de varios libros e documentais.
Muskiz
miniatura|Localización do concello en Biscaia miniatura|Muskiz desde Gallarta Muskiz é un concello vasco da provincia de Biscaia. A súa poboación é de 7.048 habitantes (2011).
Alfred Fouillée
Alfred Jules Émile Fouillée, nado en A Pouëze o 18 de outubro de 1838 e finado en Lión o 16 de xaneiro de 1912, foi un filósofo francés do Positivismo espiritualista.
José Manuel González Gómez
José Manuel González Gómez, nado en Arteixo o 17 de abril de 1991, é un futbolista galego, que xoga de defensa no Covadonga, da Primeira Galicia.
Alfred Fouillée
Como filósofo adoita ser clasificado dentro do Positivismo espiritualista pregoado por Wundt. É o creador do concepto de ideas-forza, "que integran en unidade indisoluble os elementos aparentemente antagónicos da actividade e da pasividade, da acción e da intelixencia, da liberdade e do determinismo" (José Ferrater Moura).
Eleccións municipais na Pobra do Brollón
Estes foron os resultados das eleccións municipais no concello da Pobra do Brollón dende 1979. miniatura|dereita|[[Galería de imaxes de casas dos concellos de Galicia|Casa do concello da Pobra do Brollón]]
Composición das Corporacións
Corporacións democráticas na Pobra do Brollón desde a aprobación da Constitución de 1978.
Arabella
Tivo a súa estrea no Semperoper de Dresden baixo a batuta de Clemens Krauss o 1 de xullo de 1933. A dona de Krauss, a soprano Vioreca Ursuleac interpretou o papel principal.
Elizabeth Smither
Elizabeth Edwina Smither, nada en New Plymouth o 15 de setembro de 1941, é unha escritora e bibliotecaria neozelandesa.
Provincia de Sassari
A provincia de Sassari (en sardo: Provìntzia de Tàtari) é unha provincia da Sardeña, conta con 4.282 km² e 336.374 habitantes, sendo a segunda rexión máis poboada da rexión. Consta de 66 comunas. Ao leste limita coa provincia de Olbia-Tempio, ao sueste coa provincia de Nuoro, ao sur coa de Oristano e ao norte e ao oeste co mar Mediterráneo.
Municipios
A provincia de Sassari está dividida en 55 comuni ou concellos:
Xestoso, Vilacova, Lousame
Xestoso é un lugar da parroquia de Vilacova no concello coruñés de Lousame, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 26 habitantes (13 homes e 13 mulleres).
Pobo iupik de Alasca central
Os iupik de Alasca central, tamén chamados polo seu nome ancestral yup'ik, son un pobo indíxena esquimó que habita no oeste e suroeste de Alasca. É un dos catro pobos iupik que habitan en Alasca e Siberia, estreitamente relacionados cos alutiiq, cos iupik de Siberia da Illa St. Lawrence e cos naukan de Rusia. A súa lingua chámase yup'ik. Do total de 34 000 persoas deste pobo, arredor de 10 000 falan a lingua.
Glicano
Os glicanos son polímeros de monosacáridos. O termo utilízase na práctica con dous significados: En primeiro lugar, a IUPAC considera que o termo é sinónimo de polisacárido, e defíneos como "compostos que constan dun grande número de monosacáridos unidos glicosidicamente". En segundo lugar, na práctica o termo aparece na literatura utilizado para referirse tamén á porción formada por carbohidratos dun glicoconxugado, como unha glicoproteína, un glicolípido, ou un proteoglicano, mesmo cando o carbohidrato non é moi longo e habería que consideralo un oligosacárido. Xeralmente os glicanos constan só de monosacáridos unidos por enlace O-glicosídico. Por exemplo, a celulosa é un glicano (do tipo dos glucanos concretamente) composto por unidades de D -glicosa unidas por enlace β-1,4, e a quitina é un glicano composto por unidades de N-acetil- D -glicosamina unidas por enlace β-1,4. Os glicanos poden ser homo- ou heteropolímeros de residuos de monosacáridos (homoglicanos e heteroglicanos), e poden ser liñais ou ramificados.
Glicanos e glucanos
Aínda que, tal como recomenda a Academia, para o nome dos glícidos en galego se utiliza normalmente a raíz glic (do grego glykys, doce), aínda que tamén está aceptada a raíz gluc, neste caso cómpre distinguir entre parellas como glucano e glicano, que se refiren a tipos de moléculas distintos, o que se fixo aquí seguindo os usos internacionais (por exemplo, inglés glucan = galego glucano, e inglés glycan = galego glicano).
Cómpre non confundilos, xa que os glicanos son polímeros de monosacáridos formados por calquera tipo de monosacárido unido por enlace glicosídico, polo que o termo é sinónimo de polisacárido. Glucano é un termo máis restritivo, xa que son un tipo de glicano, concretamente son glicanos que están formados especificamente por glicosa. Por tanto, os glucanos están incluídos dentro dos glicanos.
Glicanos e proteínas
Os glicanos poden encontrarse unidos a proteínas formando glicoproteínas e proteoglicanos. En xeral, atópanse na superficie exterior das células. Os glicanos enlazados por O ou N son moi comúns en eucariotas pero poden encontrarse, aínda que menos comunmente, en procariotas.
Introdución
Os glicanos enlazados por N (ou N-ligados) están unidos no retículo endoplasmático ao nitróxeno (N) da cadea lateral da asparaxina no chamado sequon, que é a secuencia Asn-X-Ser ou Asn-X-Thr, na cal X é calquera aminoácido agás a prolina, e o glicano pode estar composto por N-acetilgalactosamina, galactosa, ácido neuramínico, N-acetilglicosamina, frutosa, manosa, fucosa, e outros monosacáridos.