cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Anthriscus
Taxonomía
O xénero foi descrito por Christian Hendrik Persoon e publicado en Synopsis Plantarum 1: 320. 1805. A especie tipo é a Anthriscus vulgaris Pers. O nome pode provir do grego anthos (flor) e rischos (sebe) polo lugar onde habita, ou ben de antherix (cana) pola forma do seu pistilo.
Especies
A continuación dáse unha lista das especies do xénero  aceptadas até xullo de 2013, ordenadas alfabeticamente. Para cada unha indícase o nome binomial seguido do autor, abreviado segundo as convencións e usos.
Willyrex
Guillermo Díaz Ibáñez, nado o 9 de maio de 1993 en Madrid, é un youtubeiro e streamer español máis coñecido como Willyrex. Ten dúas canles de YouTube: Willyrex e TheWillyrex. En novembro de 2017, a súa canle de YouTube, TheWillyrex tiña máis de 12 millóns de subscritores e 4,35 billóns de visitas, sendo a terceira canle con máis seguidores en España e a 75 en todo o mundo.
Traxectoria
De acordo con Díaz, comezou orixinalmente a súa canle de YouTube para compartir gameplays cos seus amigos. O seu alcume Willyrex era un nome empregado en messenger cando tiña 11 anos. Escolleu willy por ser o diminutivo en inglés do seu verdadeiro nome e rex por ser o termo en latín para rei. Díaz comezou a estudar un grao en Administración de Empresas mais abandonou poucos meses despois de comezar co obxectivo de centrarse na súa canle de YouTube a tempo completo.
En 2014 mudouse ós Ánxeles. A principios de 2016 mudouse a Andorra.
Libros
Xunto co seu compañeiro youTuber Vegetta777, publicou unha serie de libros baixo o título Wigetta:
Xogos
Willyrex e os seus compañeiros Vegetta777 e sTaXx desenvolveron un xogo móbil para dispositivos Microsoft, Android e iOS chamado Karmarun,  que foi descargado máis de 2 millóns de veces.
Provincia de Gorizia
Gorizia (Gurize en friulano, Gorica en esloveno) é unha provincia da rexión do Friúl-Venecia Xulia, en Italia. A súa capital é a cidade de Gorizia.
Ten unha área de 466 km2, e unha poboación total de 136.477 habitantes (2001). Hai 25 municipios na provincia.
Máscaras africanas
miniatura|Máscara Baoulé da rexión Bouaké, Costa do Marfil. As máscaras africanas desempeñan un papel importante nas cerimonias tradicionais e danzas de teatro. Todas as máscaras africanas caen nunha de catro categorías: espíritos do antepasado, heroes mitolóxicos, a combinación do antepasado e o heroe, e os espíritos animais.
A máscaras en África son de gran importancia nas cerimonias de países dese continente (como tamén nalgúns de Asia, incluíndo Camboxa e Laos), especialmente durante as cerimonias funerarias. A palabra designa tanto á persoa que a porta como á máscara mesma.
A máscara é un obxecto de madeira tallada. Hai un bailarín, un traxe, un "espírito" ou un "xenio" que o habita. Trátase dun "ser sacro", un instrumento da harmonía social. Na sociedade tradicional, a máscara é unha institución relixiosa, política e social. É o mediador entre Deus e os antepasados dos homes. Intervén nas decisións políticas, acompaña a sementa e a colleita, castiga aos culpables, garante a continuidade dos coñecementos, recibe ao neno ao nacer, permítelle converterse en adulto, tráeo ao mundo da sabedoría e acompáñao na súa morte.
Na época colonial, as máscaras eran destruídas polos "misioneiros" que vían nelas unha competencia relixiosa perigosa.
Do mesmo xeito que a maioría de países de África, Costa do Marfil nunca autorizou a exportación de máscaras "auténticas". Por outra banda, unha resolución adoptada por Unesco prohibía desde principios dos anos 1990 quitar as máscaras e estatuas de África.
Para as culturas africanas, en termos xerais, a función sempre é preferible á forma, a beleza non é desexable en si mesma. O que os coleccionistas "do norte" chaman "a arte africana" en realidade refírese aos obxectos ordinarios ou culturais, profanados ou non utilizados hoxe en día, que se mostran ou se venden para colección.
Contaminación do medio hídrico
dereita|200px|Auga contaminada Enténdese por contaminación do medio hídrico a acción e o efecto de introducir materias ou formas de enerxía, ou inducir condicións na auga que, de modo directo ou indirecto, impliquen unha alteración prexudicial da súa calidade en relación cos usos posteriores ou cos os seus servizos ambientais.
Os principais contaminantes das augas son:
miniatura|dereita|200px|[[Refugallos na auga]]
Compostos orgánicos biodegradables
A súa orixe máis común dáse nos núcleos urbanos, industria agroalimentaria, industria química etc. se se verte a un río.
Ángulo inscrito
miniatura|O ángulo inscrito θ é a metade do ángulo central 2θ que subtende o mesmo arco no círculo. Así, os ángulos θ non mudan cando o seu vértice se move pola circunferencia. En xeometría, un ángulo inscrito é o ángulo formado no interior dun círculo cando dúas rectas secantes (ou, no caso límite, cando unha recta secante e unha recta tanxente á circunferencia) intersecta na circunferencia. Tamén pódese definir como o ángulo subtendido nun punto da circunferencia por dous puntos dados da circunferencia. Ao fixar estes puntos, todos os ángulos da mesma amplitude que subtenden a corda definida polos puntos están nun mesmo arco de circunferencia, que é o arco capaz.
Outra definición equivalente é a de que un ángulo inscrito está definido por dúas cordas que cordas do círculo que comparten un extremo.
Enunciado
miniatura|Para dous puntos fixos A e B, o conxunto de puntos M do plano para os cales o ángulo AMB é igual a α é o arco dunha circunferencia. A amplitude de ∠ AOB, onde O é o centro do círculo, é 2α. O teorema do ángulo inscrito expón que un ángulo θ inscrito nunha circunferencia ten a metade de amplitude que o ángulo central 2θ que é subtendido polo mesmo arco. Polo tanto, os ángulo non mudan cando o seu vértice é movido a diferentes posicións na circunferencia.
Ángulos inscritos onde unha corda é un diámetro
miniatura|Caso: Un corda é un diámetro Sexa O o centro da circunferencia, ao xeito do debuxo. Escollemos dous puntos na circunferencia, que serán V e A. Estendemos a recta VO de xeito que intersecta a circunferencia no punto B, que é diametralmente oposto ao punto V. Debuxamos un ángulo cuxo vértice é o punto V e cuxos costados pasan polos puntos A e B.
Contaminación do medio hídrico
Compostos orgánicos biodegradables
O río poderá absorber e eliminar mediante biodegradación estes contaminantes en maior ou menor medida en función das as súas características; un gran caudal, presenza suficiente de osíxeno (por axitación das augas) e presenza de microorganismos son factores que contribúen á degradación da materia orgánica. Esta característica é o que se denomina poder autodepurador do río
Ángulo inscrito
Ángulos inscritos onde unha corda é un diámetro
Debuxamos a recta OA. O ángulo BOA é un ángulo central e chamarémolo θ. As rectas OV e OA son dous raios do círculo, así que logo teñen a mesma lonxitude. Por tanto, o triángulo VOA é isóscele, de aí que o ángulo BVA (o ángulo inscrito) e o ángulo VAO son iguais; denotaremos ámbolos ángulos como ψ.
Contaminación do medio hídrico
Compostos orgánicos biodegradables
Dispoñemos de varios parámetros de control da materia orgánica como son a DQO, DBO5 e COT.
O Carballal, Santa María de Melide, Melide
O Carballal é un lugar da parroquia de Santa María de Melide, no concello coruñes de Melide, na comarca da Terra de Melide. Segundo o IGE, en 2018 tiña 16 habitantes (8 homes e 8 mulleres).
Ángulo inscrito
Ángulos inscritos onde unha corda é un diámetro
Os ángulos BOA e AOV son suplementarios, xa que suman 180° porque a recta VB que atravesa O é unha liña recta. Daquela, o ángulo AOV mide 180° − θ.
É un resultado coñecido que os tres ángulos dun triángulo suman 180°, e os tres ángulos do triángulo VOA son:
Daquela,
Restando 180° a ámbolos dous lados,
Contaminación do medio hídrico
Transmisión de bacterias patóxenas
miniatura|esquerda|243px|[[Escherichia coli]] As bacterias patóxenas que contaminan a auga e causan enfermidades encóntranse nas excrecións dos seres humanos e dos animais de sangue quente (mascotas, gando e animais silvestres). Poden transmitirse a través doa auga, dos alimentos, de persoa a persoa e de animais a seres humanos. As bacterias que máis afectan á saúde pública son Vibrio cholerae, causante do cólera; Escherichia coli, Campylobacter jejuni e Yersinia enterocolitica, causantes de gastroenterite agudas e diarreicas; Salmonella typhi, que produce febres tifoides e paratifoides; e Shigella, causante de disentería. As persoas enfermas de diarrea e con afeccións gastrointestinais eliminan un alto número de bacterias nas súas feces: ata 100 millóns de bacterias de Escherichia coli, 10 millóns de bacterias de Campylobacter, un millón de bacterias de Salmonella e un millón de bacterias de Vibrio cholerae. Estas bacterias chegan ós cursos de auga a través das descargas de augas residuais sen tratar ou con tratamento deficiente, da drenaxe de chuvias, das descargas provenientes de plantas de procesamento de carne de gando e aves, e de escorrentías que pasan polos currais de gando. Nas zonas rurais, a práctica da defecación a campo aberto tamén constitúe unha fonte de contaminación das augas superficiais. As bacterias patóxenas representan un serio risco para a saúde pública e é prioritario eliminalas da auga de consumo humano, debido a que a súa inxesta podería ocasionar un andazo con graves consecuencias para a saúde da poboación.
Ángulo inscrito
Ángulos inscritos onde unha corda é un diámetro
onde θ é o ángulo central subtendido polo arco AB e ψ é o ángulo inscrito subtendido polo arco AB.
Clemente VIII, papa
Ippolito Aldobrandini, nado o 24 de febreiro de 1536 e finado o 3 de marzo de 1605), foi un papa da Igrexa católica, elixido como tal o 30 de xaneiro de 1592, e tomando o nome de Clemente VIII.
Ángulo inscrito
Ángulos inscritos co centro do círculo no seu interior
miniatura|Caso: Centro no interior do ángulo Dado unha circunferencia cuxo centro é o punto O, escollemos tres puntos V, C, e D da circunferencia. Trazamos as rectas VC e VD, formando o ángulo inscrito DVC. Logo trazamos a recta VO estendéndoa pasando polo punto O e intersectando o circunferencia no punto E. O ángulo DVC está subtendido polo arco DC da circunferencia.
Clemente VIII, papa
Traxectoria
O indulxente perdón papal destilaba esencias políticas. Ningunha acción cabía esperar xa de Filipe II contra Inglaterra, e en Francia era innecesaria a súa intervención unha vez retornado o seu rei á obediencia da santa sé. Pola contra, o poder que acumulara o monarca español fíxose sentir no propio Vaticano e transcendía a Italia enteira. Como sucedera tantas veces en similares circunstancias, maquinaba o papa a forma de librarse dun incómodo protector e non atopou outra cá de trocar as alianzas. Clemente VIII viu en Henrique IV un valioso asociado na tarefa de sacudirse do xugo español, por iso, cando en 1595 o Borbón declarou formalmente a guerra a España, o papa apresurouse a levantar as penas eclesiásticas que pesaban sobre daquel.
Ángulo inscrito
Ángulos inscritos co centro do círculo no seu interior
Supoñemos que este arco inclúe o punto E dentro del. O punto E é diametralmente oposto ao punto V. Os ángulos DVE e EVC son tamén ángulos inscritos, mais estes ángulos teñen un costado que pasa polo centro do círculo, polo que podémoslle aplicar o teorema anterior.
Clemente VIII, papa
Traxectoria
Dous anos máis tarde tivo ocasión de poñer a proba a fidelidade do novo rei católico e sacar proveito da súa asociación. En outubro de 1597 morría sen descendencia Afonso II, duque de Ferrara, e presentóuselle ó papa unha ocasión única para anexionar a praza forte aos Estados Pontificios. España non compartía o proxecto de Clemente e manobrou para que César d'Este, un curmán ilexítimo de Afonso, dese continuidade á dinastía, pero o papa acudiu a Henrique IV que lle prometeu a axuda militar necesaria para levar a bo termo o seu plan. Filipe II non quixo abrir unha nova fronte de loita e desistiu da pelexa. As tropas pontificias puideron así entrar en Ferrara sen obstrución, ocupar a cidade e integrala nas posesións da igrexa. Conseguido o seu obxectivo, o papa Clemente mediou entre España e Francia para que desenvolvesen negociacións de paz que culminaron o 2 de maio de 1598 co Tratado de Vervins.
A execución de Giordano Bruno o 17 de febreiro de 1600, da que Xoán Paulo II pediu públicas escusas en nome da Igrexa, ensombrece a memoria do papa Clemente VIII.
Monopatinaxe
As persoas que practican este deporte son chamadas monopatinadores ou skaters e os obxectivos desta práctica son variados: o simple lecer, a arte e beleza plástica, a profesional, ou simplemente como medio de transporte. Nas interpretacións da monopatinaxe como actividade recreativa, artística e profesional, o obxectivo non é outro que o de procurar a beleza no manexo do monopatín executando manobras de diferente grao de dificultade.
Ángulo inscrito
Ángulos inscritos co centro do círculo no seu interior
logo sexan
Monopatinaxe
A monopatinaxe é unha práctica sobre todo urbana, razón pola cal se relacionou moi estreitamente coa cultura de rúa e urbana e, dado que os seus practicantes adoitan ser de idade moi nova, coa cultura xuvenil. É especialmente intensa a relación co mundo do punk, chegándose mesmo a desenvolver o denominado skate punk. Segundo un informe da American Sports Data de 2002 existían nese ano 18,5 millóns de monopatinadores, dos cales o 85% eran menores de 18 anos e o 74% de sexo masculino.
Ángulo inscrito
Ángulos inscritos co centro do círculo no seu interior
conque
Debuxamos as rectas OC e OD. O ángulo DOC é un ángulo central, mais tamén os ángulos DOE e EOC, e
Monopatinaxe
Historia
Os primeiros monopatíns manufacturados producíronse nunha tenda dos Ánxeles, propiedade de Bill Richard, que orixinalmente estaba adicada ao surf e que chegou a un acordo coa Chicago Roller Skate Company para produciren estes novos monopatíns. A práctica da monopatinaxe foise espallando axiña por todo o país aumentando a produción de monopatíns e de empresas adicadas á súa elaboración. Probas da popularidade desta actividade son que se crease en 1964 unha revista adicada a esta disciplina, o Skateboarder Magazine, e que en 1965 fose retransmitido pola TV un campionato internacional de monopatinaxe. A marca de monopatíns Makaha chegou á cifra de 10 millóns de dólares en vendas entre 1964 e 1965. Porén as vendas a partir dese ano comezaron a caer e o Skateboarder Magazine parou a súa publicación. A práctica da monopatinaxe quedou relegada á marxinalidade ata a década de 1970.
Década de 1970
A comezos desta década, Frank Nasworthy comezou a desenvolver unhas novas rodas para monopatín feitas con poliuretano. Con estes novos avances aumentouse a tracción e manobrabilidade dos monopatíns ao mesmo tempo que se reducía o seu peso, o que foi unha das causas determinantes no novo e rápido incremento da popularidade da monopatinaxe a partir de 1972. Pouco a pouco fóronse introducindo novas melloras en materiais, nos eixes ou en aspectos máis superficiais como a utilización de cores nos deseños de monopatíns.
Ángulo inscrito
Ángulos inscritos co centro do círculo no seu interior
Sexa
Monopatinaxe
Década de 1970
Ao mesmo tempo que as técnicas de fabricación foron evolucionando, tamén a propia práctica da monopatinaxe foi mudando. Novos monopatinadores entre os que habería que destacar a Ty Page, Bruce Logan, Bobby Piercy, Kevin Reed, e os Z-Boys desenvolveron novos trucos e acrobacias. A partir dese momento comezouse a tentar patinar sobre as paredes verticais de piscinas que foran deixadas baleiras. Inaugurábase así o coñecido como vert que incrementaba a velocidade acadada polos monopatíns e que, sumada á maior manobrabilidade que se conseguira, permitiu o desenvolvemento de trucos e manobras máis rápidas, acrobáticas e perigosas. Isto comportou, ao mesmo tempo, que se desenvolveran novas medidas de seguranza para protexer cabeza, xeonllos e cóbados e que se abandonase en moitos casos o estilo libre (freestyle) en favor de prácticas máis profesionalizadas. Algúns monopatinadores, debido ao caro que é dispor de ramplas para o vert, comezaron a construír as súas propias estruturas.
Peñón del Aguila
O Peñón del Águila é unha illa situada en Noja (Cantabria), na ría de Quejo, que separa Noja da localidade de Illa. Mide apenas dúas hectáreas, e está cuberta de herbazal, carecendo de calquera tipo de construción. Circundando a illa hai unha serie de illotes, dos cales o maior Peñón de Moja el Rabo é o único que alcanza a hectárea de extensión.
Pradedo de Abaixo, Vilameá, Guntín
Pradedo de Abaixo é un lugar da parroquia de Vilameá, no concello de Guntín, na comarca de Lugo. Segundo o IGE, en 2020 tiña 11 habitantes (6 homes e 5 mulleres).
André Pichot
André Pichot, nado en 1950, é un científico francés, investigador en epistemoloxía e historia da ciencia, no CNRS. É coñecido, sobre todo a partir dos anos 1960, polos seus escritos criticando asuntos relacionados coa xenética, en particular a influencia que a bioloxía moderna tivo nas ideoloxías que sosteñen a euxenesia e o racismo.
Historia da ciencia
No que se refira á historia da ciencia, Pichot, na súa Histoire de la notion de vie, pasa revista ás teorías sobre a vida que se sucederon desde a Antigüidade até a aparición da bioloxía moderna. Coa axuda de numerosas citas, trata de situar o significado destas teorías no contexto dos coñecementos e das ideas existentes na época en que se formularon.
Para o período moderno analiza particularmente as teorías de Lamarck, Claude Bernard, Darwin e dos fundadores do darwinismo (que, segundo el, habería que chamar weismannismo, do nome do que considera ser o seu principal teórico August Weismann). Pichot ocúpase en reavaliar os papeis de Lamarck e de Darwin. Así, segundo el, foi Darwin, e non Lamarck, quen elaborou a teoría da transmisión dos caracteres adquiridos e foi Lamarck, e non Darwin, quen construíu unha verdadeira teoría da evolución; Darwin buscaba de feito establecer unicamente o mecanismo polo cal as especies se diferenciaban, de aí, segundo Pichot, o título da obra de Darwin Da orixe das especies por medio da selección natural, ou a preservación das especies favorecidas na loita pola supervivencia.
Pichot móstrase moi crítico sobre a historia da bioloxía, sobre o seu ensino e a súa presentación ao gran público. Denuncia, nas súas obras, as omisións, os erros, mesmo as falsificacións dos biólogos e dos historiadores actuais, e as tomas de posicións "ambiguas" de certos científicos sobre o racismo, a euxenesia ou sobre as manipulacións xenéticas. (Véxase Des biologistes et des races (Os biólogos e as razas), ou Clonage: Frankenstein ou Pieds-Nickelés?
Ángulo inscrito
Ángulos inscritos co centro do círculo no seu interior
De modo que
André Pichot
Historia da ciencia
Segundo Pichot, a bioloxía moderna está nunha impasse teórica que enmascara coa axuda de operacións nos medios e de perversión tecnolóxica (Téléthon, anuncios falsos de terapias milagreiras, secuenciacón do xenoma humano etc). O dominio do neodarwinismo e da bioloxía molecular (dous "dogmas segundo certos biólogos, especialmente Francis Crick) terían, segundo Pichot, esterilizado case calquera tentativa de pensar o vivente doutra maneira que como unha máquina. A analoxía mecanicista remóntase ao século XVII e non é máis que unha metáfora cómoda, a falta doutras mellores; hoxe en día, segundo el, a máquina chegaría a ser o modelo exclusivo mediante o cal os científicos intentan apreender o vivente. Pero tal concepción do vivente é moi criticábel. Segundo Pichot non sairá nada bo da bioloxía moderna.
André Pichot defendeu as súas posicións no xornal Le Monde ou na revista Esprit, e presentouse como testemuña a favor de René Riesel en Montpellier en 2001 en ocasión do proceso intentado polo CIRAD contra as persoas que saquearan un laboratorio público de investigación no que se traballaba nun arroz transxénico.
O papel pouco relucente da bioloxía, segundo André Pichot
No libro La société pure, de Darwin à Hitler, Pichot considera que a euxenesia e o "darwinismo social" eran ideas compartidas polo conxunto dos biólogos antes da segunda guerra mundial, o que levou a certos países occidentais a adoptar leis euxénicas (especialmente nos Estados Unidos, Alemaña e Escandinavia). Como a aplicación de teorías euxénicas conduciu a eutanasia de centos de milleiros de persoas durante o III Reich, estes científicos, segundo André Pichot, esforzaríanse despois da guerra en facer esquecer a súa contribución a aqueles acontecementos.
Praza de touros de La Malagueta
250px|thumb|Vista xeral da praza. 250px|thumb|La Malagueta no ano [[1900.]] La Malagueta é a praza de touros da cidade de Málaga, en Andalucía (España). Atópase situada na zona que lle dá o seu nome, o barrio de La Malagueta, no Distrito Leste, xunto ao Paseo de Reding.
André Pichot
O papel pouco relucente da bioloxía, segundo André Pichot
En efecto, Pichot considera que baixo o impulso do darwinismo, a euxenesia e o racismo foron o obxecto de teorías científicas na fin do século XIX (por exemplo Ernst Haeckel) e na primeira metade do XX.
Praza de touros de La Malagueta
Historia
Foi construída en 1874 por Joaquín Rucoba, inaugurándose o 11 de xuño de 1876 con touros da gandería de Murube que foron lidados por Rafael Molina "Lagartijo", Antonio Carmona y Luque "El Gordito", e Manuel Rodríguez "Desperdicios".
Ángulo inscrito
Ángulos inscritos co centro do círculo no seu interior
Daquela, pola ecuación (1),
Ángulos inscritos co centro do círculo no seu exterior
miniatura|Caso: Centro entro exterior ao ángulo O caso anterior pode ser estendido para cubrir o caso onde a amplitude do ángulo inscrito é a diferenza entre dous ángulos inscritos, como se verá na primeira parte desta proba.
Dado unha circunferencia con centro no punto O, escollemos tres puntos V, C, e D da circunferencia. Trazamos as rectas VC e VD, definindo o ángulo inscrito DVC. Despois estendemos a recta VO a fin de que atravese o punto O e intersectando a circunferencia no punto E. Así, o arco DC subtende o ángulo DVC.
Supoñemos que este arco non inclúe o punto E nel. Sabemos que o punto E é diametralmente oposto a V. Os ángulos EVD e EVC son ángulos inscritos, mais ámbolos dous teñen un costado que pasa polo centro O, polo que se lles pode aplicar o teorema anterior
Daquela,
entón sexan
deste xeito
Trazamos as rectas OC e OD e formamos o ángulo  DOC, que é un ángulo central, como tamén o son EOD  e EOC, e""Sexa
Monopatinaxe
Década de 1970
A finais da década a monopatinaxe novamente comezou a decaer.
Contaminación do medio hídrico
Enfermidades por vectores relacionados coa auga
miniatura|dereita|[[Aedes aegypty, vector da febre amarela]] Existen enfermidades cuxos vectores se relacionan coa auga. Os vectores son os insectos (mosquitos, moscas) e outros animais que poden transmitir infeccións e que crían ou viven cerca de augas contaminadas ou limpas. Entre ditas enfermidades encóntrase o paludismo, a febre amarela, o dengue, a enfermidade do sono e a filaríase. Para previr estes males, é preciso eliminar os insectos que os orixinan, pero hai que ter coidado co tipo de praguicida que se empregue, porque se poden contaminar as fontes de auga e producir riscos á vida humana. É importante empregar métodos biolóxicos de control como depredadores naturais, evitar a presenza de charcos e durmir baixo mosquiteiros.
Pradedo
O topónimo Pradedo, pódese referir a:
Monopatinaxe
Década de 1980
Nesta década asistiuse a un afondamento da separación da monopatinaxe máis comercializada, con espectáculos patrocinados por grandes marcas, e a variedade afeccionada, que continuaba a desenvolverse na rúa ou en pistas de monopatinaxe públicas. Tamén se idearon novas manobras: flip, heelflip, hardflip, kickflip, casper, darkslide, rockslide, 50-50, body varial, nollieflip underflip, primo, reemo, varialflip, inward heelflip, 360 flip, fs flip, bs flip, varial heelflip, fs heelflip, bs heelflip,etc.
Tamén nesta época a monopatinaxe, en tanto que cultura urbana, se vencella, sobre todo en California, co movemento hardcore. Moitos dos mozos que acudían aos primeiros concertos de hardcore en California de bandas como Black Flag, Circle Jerks ou Minutemen eran monopatinadores e tamén surfeiros.
Os últimos anos
Desde os 80 a vertente dominante é a da monopatinaxe practicada na rúa, toda vez que a variedade de exhibición con grandes patrocinios económicos, aínda que se mantén, non ten os niveis de épocas anteriores. As innovacións técnicas e materiais continuaron aínda que sen se producir ningún gran salto tecnolóxico. Tampouco houbo novidades importantes no referente a manobras.
Contaminación do medio hídrico
Enfermidades por vectores relacionados coa auga
A incidencia de enfermidades transmitidas por vectores parece estar aumentando debido á resistencia dos mosquitos ó DDT, o insecticida de maior uso, e ós cambios ambientais, que crean novos lugares de cría. Ó parecer, a migración, o cambio climático e a creación de novos hábitats provocan que menos xente desenvolva inmunidade natural a estas enfermidades.
Monopatinaxe
Cultura
Durante os anos 80 esta imaxe de rebeldía dos monopatinadores coincidiu coa explosión do Hardcore en California polo que desde entón a cultura do monopatín estivo asociada ao movemento punk e a unha imaxe de mocidade inconformista e rebelde. Co tempo tamén se relacionou coas vertentes máis underground e politicamente concienciadas do hip hop, reggae e rock. Mesmo os habitantes de moitos barrios de diferentes vilas e cidades se chegaron a opor á construción de pistas de monopatinaxe pola imaxe asociada a estes mozos. Porén, co tempo, esta imaxe rebelde foise diluíndo sobre todo pola expansión da vertente comercial da monopatinaxe que incluía exibicións e competicións esponsorizadas por grandes marcas, aparecendo grandes estrelas da monopatinaxe que gravaban vídeos con música HC, punk, reggae, hip hop e rock, mais nas súas expresións máis comerciais e mercantilizadas, co que o espírito rebelde que a monopatinaxe aparellaba se perdeu.
Como exemplo disto pódese facer referencia a publicacións adicadas á monopatinaxe nas que se reflicte esta dualidade. Por un lado revistas coma Trasher retrata unha monopatinaxe sucia, rebelde e aínda vencellada ao punk, mentres que outras coma Transworld Skateboarding, ofrecen unha visión menos perigosa e máis asimilábel polo público xeral.
Contaminación do medio hídrico
Enfermidades parasitarias e a auga
Son enfermidades causadas por organismos acuáticos que pasan unha parte do seu ciclo vital na auga e outra parte como parasitos de animais. Os causantes destes males son unha variedade de vermes, tenias, miñocas intestinais e nematodos do tecido, denominados colectivamente helmintos, que infectan ó home. Algunhas destas enfermidades son a esquistosomiase e a dracunculose, que impiden ás persoas levar unha vida normal e diminúen a súa capacidade para traballar, inda que normalmente non son mortais. Para previr estes males, é necesario lavar ben as verduras con auga limpa, cociñar ben os alimentos e non ingresar a ríos ou lagoas infectados.
Monopatinaxe
Cultura
Filmes como Grind (Casey La Scala, 2003) ou Lords of Dogtown (Catherine Hardwicke, 2005) contribuíron a dar unha imaxe «positiva» da monopatinaxe amosándoa como unha sá competición deportiva e minimizando os trazos «conflitivos» dese mundo. Porén non se fai unha crítica seria da mercantilización de parte do mundo da monopatinaxe, mentres que a parte violenta ou perigosa é frivolamente retratada.
As Lamas, Corcoesto, Cabana de Bergantiños
As Lamas é un lugar da parroquia de Corcoesto no concello coruñés de Cabana de Bergantiños na comarca de Bergantiños. Tiña 8 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales eran 3 homes e 5 mulleres.
Monopatinaxe
Cultura
Outro director de cinema, Larry Clark, retratou nalgún dos seus filmes a mozos metidos dentro da cultura da monopatinaxe (aínda que non só se reflicta esta realidade) neles mestúrase o sexo explícito, a música, as drogas e a inmediatez da mocidade: Kids (1995) e Ken Park (2002).
Partes do monopatín
O monopatín está formado por oito partes, todas fundamentais para un bo funcionamento, estas son:
Shape
É a táboa de madeira que serve como base para as manobras. Composto por madeira leve e resistente disposto en follas. Existen varios tipos, con pouca ou moita inclinación, ou con pouca ou moita anchura, podendo escollerse o que máis se adecúa a cada tipo de manobras e estilo. A táboa posúe un nose e un tail, ambos son extremidades da táboa, sendo o nose a parte dianteira e o tail a parte traseira. O cóncave da táboa é a curvatura antes do tail e do nose, esa curvatura inflúe no tipo de estilo de preferencia da persoa. Tamén contén diversas formas de cortes.
Mesa
É a peza na cal o truck é encaixado, tamén é coñecido coma "base". Hai dúas mesas en cada monopatín. En cada unha das mesas ten unha cavidade onde se debe colocar as chupetas (parte integrante dos amortecedores).
Trucks
Son os eixos do monopatín, a parte onde se encaixan as rodas, os rolamentos e o amortecedor que absorbe os impactos de cada chimpo. Os trucks son xeralmente feitos en aluminio, mais poden ser de material plástico e até mesmo de poliuretano que é o mesmo material utilizado para confección de rodas de monopatín.
Rodas
Existen varios tipos de rodas, marcas e tamaños. Unha marca das máis utilizadas é a Moska porque dura moito, non escorrega demasiado e é ben redonda.
Rolamentos
Permítenlle ás rodas xiraren libremente e por tanto que o monopatín esvare polo chan. Son feitos con ligaduras de aceiro e existen diversas marcas. Hai unha clasificación dos rolamentos denominada ABEC. Esta, clasifica o rolamento en canto a súa precisión nas dimensións. Unha especie de certificado de enxeñaría. Esta certificación ABEC non clasifica os rolamentos por durabilidade e velocidade. Esas características dependen da calidade dos compoñentes: esferas, gaiolas, lubrificación etc.
É perfectamente posíbel que un rolamento ABEC 3 de determinada marca corra e dure máis ca un ABEC 7 doutra marca. Existen tamén rolamentos sen certificación ABEC, como os da "Bones". Esa clasificación é feita a partir de números impares de 1 até 11, por tanto os "ABECs" existentes son ABEC 1, ABEC 3, ABEC 5, ABEC 7, ABEC 9 e ABEC 11.
Parafusos
Responsábeis de fixar partes do monopatín. Son cinco en cada truck, sumando un total de dez parafusos: oito para prender as dúas mesas (catro en cada mesa) e dous parafusos centrais (kingpin) —son aqueles parafusos grandes onde son tamén encaixados dous amortecedores.
Granada nos Xogos Olímpicos
Granada nunca competiu nuns Xogos Olímpicos de Inverno. Despois de 28 anos participando nos Xogos de Verán, Granada gañou a súa primeira medalla nos Xogos de 2012 en Londres, cando Kirani James conseguiu un récord nacional de 43,94 o 6 de agosto de 2012 para gañar o ouro nos 400 metros lisos masculinos. Deste xeito converteuse no país máis pequeno da historia en gañar unha medalla de ouro nuns Xogos de Verán.
Praza de touros de La Malagueta
Historia
Actualmente pertence á Deputación Provincial de Málaga que a subarrenda por concurso público.
Granada nos Xogos Olímpicos
Nos Xogos Olímpicos de 2016, James gañou outra medalla, desta volta de prata, correndo cun tempo de 43,76 segundos. Como resultado, Granada converteuse no país máis eficiente dos Xogos de Río en canto a número de medallas conseguidas comparadas coa poboación do país.
Praza de touros de La Malagueta
Edificio
A Praza é de estilo neomudéxar, tendo forma dun hexadecágono. Tras a reforma levada a cabo en 2010 o coso posúe un aforamento para 9.032 espectadores. O rodo mide 52 metros de diámetro e as instalacións da praza inclúen 4 currais, 10 chiqueros, caballerizas, corraleta para a proba de cabalos, sala de toureiros, enfermería etc.
Nas súas dependencias atópase situado o Museo Taurino Antonio Ordóñez.
Esta praza, de 1ª categoría, é un recinto taurino de tempada, e entre os seus festexos cabe destacar as dúas corridas de touros en Semana Santa, que inclúen a denominada "Corrida Picassiana", a "Corrida de la Prensa" que se celebra no mes de xuño pola festividade dos Santos Patróns San Ciriaco e Santa Paula, os festexos durante a Feira de Agosto e a corrida de touros no mes de setembro coincidindo coa festividade da Virxe da Vitoria, patroa malagueña.
Vilar, Piñeira, Ribadeo
Toponimia
Parece que o seu nome vén do que se consideraba unha pequena vila formada por un agrupamento de dúas ou tres casas nas que había algún establecemento de carácter público, como unha tenda de comestibles, bar ou serraría, e unha gran pradería para os gandeiros, que incluso no transcurso da guerra civil española serviu de campo de aterraxe.
Monopatinaxe
Lixa
Fica adherida á superficie da táboa e fai que aumente a adhesión entre o calzado e a táboa do monopatín, posibilitando así a execución de manobras e impedindo que o calzado deslice involuntariamente sobre a táboa. Esa lixa é como un "adhesivo" e é pegado en riba da táboa.
Ángulo inscrito
Ángulos inscritos co centro do círculo no seu exterior
Temos que e, que combinas ámbolos dous resultados coa ecuación (2) obtemos
Vilar, Piñeira, Ribadeo
Toponimia
Na actualidade viuse transformada polas obras da autovía do Cantábrico e por estar cerquiña de Ribadeo. Isto comportou un aumento da poboación, con novas vivendas, talleres e industrias. A súa situación fai que medre e teña un crecemento importante debido tamén ás facilidades de comunicación que ten con Asturias, Lugo e A Coruña.
Ángulo inscrito
Corolarios
Por un argumento similar, o ángulo entre unha corda e a recta tanxente a unha dos puntos de intersección é igual a metade do ángulo central subtendido pola corda.
Dous resultados directos do teorema sería:
Aplicacións
O teorema do ángulo inscrito é utilizado en moitas probas de xeometría euclidiana no plano. Un caso especial é o do teorema de Tales, que expón que o ángulo subtendido polo diámetro é sempre un ángulo recto, 90º.
Outra consecuencia é que os ángulos de oposto de cuadrilátero cíclico suman 180° e ao revés, calquera cuadrilátero para o cal isto é certo é inscribíbel nunha circunferencia.
Par de arcos capaces
Pódese observar que os puntos A e B non comparten das propiedades do lugar xeométrico. Por exemplo, a circunferencia ten como unha das súas características ser un par de arcos capaces dos puntos que enxergan o seu diámetro AB a 90º, exceptuando-se os puntos A e B do propio diámetro.
Arcos menores do que 90º
Os pasos para a construción do par de arcos capaces dun ángulo α e un segmento AB son os seguintes:
O Lugar Grande, Corcoesto, Cabana de Bergantiños
O Lugar Grande é un lugar da parroquia de Corcoesto no concello coruñés de Cabana de Bergantiños na comarca de Bergantiños. Tiña 67 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales 34 eran homes e 33 mulleres.
Monopatinaxe
Street Style
Na monopatinaxe de rúa (street skate), os practicantes utilizan a arquitectura da cidade, por exemplo, bancos, escadas e pasamáns (elementos do mobiliario urbano) como obstáculos para executar as súas manobras e expresarse. É con distancia a modalidade máis difundida e popular da monopatinaxe.
Vert ou Vertical
A modalidade vertical é practicada nunha pista con curvas (transicións), con 3'40m ou máis de altura, tres metros de raio e corenta centímetros de verticalización, xeralmente posúen extensións. A pista, que presenta a forma de U, é chamada half-pipe e pode ser feita de madeira ou formigón.
Está considerado como unha das modalidades máis loucas de monopatinaxe, pois é practicado en piscinas baleiras, que coas súas paredes arredondeadas son verdadeiras pistas de monopatinaxe. Na realidade as pistas de forma cócava están inspiradas nas piscinas, que tiñan a transición redonda (o fondo redondo das piscinas americanas é para evitar problemas en caso de conxelación da auga). Na década de 1970, algúns monopatinadores de California, máis concretamente de Santa Mónica, aventuráranse a andar en piscinas baleiras, así foi criado o Pool Riding que actualmente é unha modalidade underground practicada por algúns monopatinadores con afección polas transicións rápidas. En 1999, a Vans (unha marca de calzado deportivo para monopatinadores) inaugurou unha das maiores pistas da América, onde a atracción principal é unha réplica da famosa piscina Combi Pool que estaba na extinta pista de Pipeline en Upland e xa promete outra pista en breve, sempre coa inclusión de piscinas no seu deseño.
Modalidade creada por Danny Way que foi adaptada e actualmente é a principal competición do X-Games. Trátase de crear pistas con obstáculos que verdadeiramente reproducen o que fan os monopatinadores de street. Modalidade onde o monopatinador descende unha ladeira facendo manobras a alta velocidade. Un dos inventores do downhill-slide foi Clifford Coleman, de Berkeley (California). El e os seus amigos crearon o Slide por volta de 1965, mais soamente en 1975 se encontraron nun evento no que puideran compartir as súas experiências vividas nestes 10 anos e exhibiron os primeiros slides en pé (Stand-up) dos que se ten noticia.
Co pasar dos anos, Cliff comezou a desenvolver outro tipo de Slide, o Slide de man, agachado, o cal podería ser executado en velocidades maiores proporcionando unha maior seguranza no Downhill, visto que este slide podería ser utilizado como unha especie de freo na descida de inclinación maiores. Desenvolvendo a habilidade dos monopatinadores de descer desniveis cada vez maiores e máis rapidamente.
Freestyle
Modalidade onde o monopatinador presenta varias manobras en secuencia, xeralmente no chan. O freestyle é considerado unha das primeiras modalidades da monopatinaxe. Cada monopatinador efectúa as súas combinacións de manobras nun tempo estipulado previamente. Hoxe, esta modalidade está volvendo con forza no mundo enteiro. Moitas manobras do street de hoxe en día veñen do freestyle.
Longboard downhill
Consiste en descer unha pendente executando manobras de slide, cun monopatín maior, chamado Longboard. Con características ben próximas á modalidade Downhill Slide, no long, o estilo clásico do "surf" é máis explorado, no aproveitamento dos laterais das pistas e da propia madeira (Shape). Hoxe, co desenvolvemento técnico, o longboard downhill consegue equilibrar agresividade, velocidade e o clásico ao mesmo tempo.
DownHill Stand-up (SPEED)
Ten como finalidade descer a ladeira ou pendente imprimindo velocidade, os equipamentos de seguranza necesarios para a práctica do Downhill speed son varios incluíndo casco e outras proteccións, alén dun monopatín especial para velocidade. O récord mundial de velocidade está en posesión do brasileiro Douglas (Dalua), chegando a 113 km/h na ladeira máis rápida do mundo no RS-teutônia en outubro de 2007.
Mini-ramplas
As mini-ramplas son populares en todo o mundo pois, debido á pouca altura que teñen, as manobras son executadas cunha maior facilidade. Nesta modalidade, hai unha mistura de street con vertical. Na realidade as mini ramplas son un mini half pipe, onde as paredes non chegan á vertical. Elas varían de 1 a 2 metros e 10 cm de altura. Son excelentes para aprender manobras. Estas pistas son facilmente construíbeis. O risco de se mancar nunha manobra é ben pequeno e é unha práctica necesaria na aprendizaxe de calquera monopatinador.
Manobras básicas
As manobras máis simples e primeiras en aprender son.
Ollie
Allan "Ollie" Gelfand revolucionou este deporte ao inventar a técnica de salto sen agarrar o monopatín coas mans, técnica que adoptou o seu nome: o ollie, que podía practicarse tamén na rúa, e que é a técnica de salto básica da monopatinaxe.
Monopatinaxe en Galiza
Un dos lugares de Galiza onde máis se expandiu a práctica da monopatinaxe é a área da Coruña, onde desde os anos 90 era habitual ver monopatinadores entre outros sitios na Praza Pontevedra ou na zona da estación de trens. Fóra da cidade tamén hai monopatinadores no Burgo e en Arteixo, onde foi construída unha pista para practicar este deporte.
Max von Sydow
Carl Adolf "Max" von Sydow, nado en Lund o 10 de abril de 1929 e finado en Francia o 8 de marzo de 2020, foi un actor sueco de cidadanía francesa.
Von Sydow apareceu en máis de cen filmes e series de televisión. Os seus papeis máis lembrados inclúen o cabaleiro Antonius Block en O sétimo selo de Ingmar Bergman (1957), o primeiro dos once filmes que realizou co director, e que inclúe as icónicas escenas en que a personaxe xoga ao xadrez coa morte.
Cinema
Von Sydow apareceu nos seguintes filmes:
Matt Sharp
Matt Sharp, nado o 22 de setembro de 1969 en Bangkok, Tailandia, é o baixista orixinal da banda de rock Weezer. Abandonou o grupo a principios do ano 1998 e actualmente ten a súa propia banda, The Rentals.
UIMP Galicia
UIMP Galicia é un dos centros da Universidade Internacional Menéndez Pelayo que programa cursos e seminarios en diversas localidades de Galicia desde 1982. A súa sede está na Coruña. O groso dos seus estudantes procede do ámbito galego, portugués e iberoamericano.
Historia e características
O número das súas actividades varía cada ano, aínda que se conseguiu unha media de 20 cursos e seminarios ou talleres, cunha asistencia media de máis de 600 alumnos en cada ano. A realización destas actividades viuse favorecida polo apoio e patrocinio das universidades e institucións públicas e privadas galegas.
No que se refire ás institucións locais, convén destacar o apoio das deputacións provinciais da Coruña e Pontevedra, que mantiveron de forma sistemática o patrocinio das actividades da UIMP Galicia. Outras institucións implicadas son a Xunta de Galicia, dende as súas diferentes consellerías, o Concello da Coruña e Novacaixagalicia. Tamén recibe o apoio de institucións locais, como concellos e deputacións, e de entidades financeiras.
Desde o ano 2003 UIMP Galicia organiza o seminario destinado á orientación formativa e investigadora dos estudantes que están entre os ciencuenta mellores expedientes de bacharelato de Galicia. Os directores da UIMP Galicia foron Ramón Villares desde 1998 até 2006, e Xosé Luís Barreiro Rivas, desde febreiro de 2006. Desde marzo de 2022 a directora é María Jesús Lorenzo Modia.
Gilbert Gottfried
Traxectoria
Gottfried naceu e criouse en Brooklyn, Nova York. Foi o fillo máis novo da súa familia. Participou en filmes de renome como Aladdin, Saturday Night Live, Superdetective en Hollywood II, Hot to Trot, Beavis e Butthead, The Ren & Stimpy Show, The Cosby Show, Duckman, Adventures in Wonderland, Bolsa Grande, MADtv, Clerks: The Animated Series, De volta ao Barnyard, Law & Order: SVU, Family Guy, Farce of the Penguins, Cyberchase, Robotomy, Superman: The Animated Series, ou Winnie the Pooh. Tamén foi a voz do pato de Aflac até o 14 de marzo de 2011, cando foi despedido por publicar bromas en Twitter sobre o terremoto do Xapón e foi substituído daquela por Daniel McKeague.
Manuel María Martínez
Manuel Silvestre Xosé Martínez González, nado en Baiona o 31 de decembro de 1891 e finado o 14 de novembro de 1975, foi un relixioso galego.
Traxectoria
En 1928 foi ao mosteiro de San Xosé de Padrón, dedicándose á prédica e demais ministerios sagrados. Comezou a interesarse en Bartolomé de Las Casas, amosando ao ano seguinte a súa primeira comunicación sobre esta persoa no Congreso de Historia Hispano-Americana celebrado en Sevilla. En 1930 trasladouse ao Convento da Nosa Señora de Atocha de Madrid. Despois estivo catro anos en Centroamérica como misioneiro. Ao regreso ao convento de Atocha, exerce as funcións de organista, ao tempo que publica dous artigos sobre o Padre Las Casas na revista Ciencia Tomista cos títulos "Las Casas Historiador" e "Valor Histórico de la Brevísima Relación de la Destrucción de las Indias", e intervén no XXVI Congreso Internacional de Americanistas celebrado en Sevilla no ano 1935.
Na guerra civil española os milicianos invadiron o Convento, do que logra fuxir a refuxiarse no Hotel Laris de Madrid. Alí coincide co Secretario da Legación de Guatemala, que coñecera na época da súa estanza en Centroamérica, que lle procurou un documento que o facía empregado da Legación de Guatemala, o que lle permitiu a libre circulación por Madrid. Tamén coñece e abrangueu unha grande amizade co Secretario da Embajada de Cuba, José María Chacón Calvo, e co cónsul do devandito país, e así, poder axudar a moita xente, chegando incluso, a obter pasaportes estranxeiros, salvando a vida a varias persoas. Unha delas foi o Padre Manuel Suárez, que logo chegou a ser Mestre Xeral dos Dominicos, para o que acadou do Cónsul de Cuba un pasaporte cubano.
En outubro de 1937 fuxiu cara a Francia, pasando por Valencia e Barcelona (onde permaneceu do 19 de decembro ao 13 de xaneiro de 1938) antes de chegar a Marsella e París. En febreiro regresa a España, á zona ocupada polas tropas nacionais, acolléndose no Convento de San Paulo de Valladolid. Dende alí pasou en varias ocasións á zona republicana, axudando a outras persoas.
Entre 1939 e 1959 estivo nos Conventos de San Paulo de Valladolid, Santo Estevo de Salamanca, San Xosé de Padrón e posteriormente en Santo Tomé de Aquino da rúa Cañizares de Madrid. Máis tarde pasou a ser capelán das Madres Dominicas de Casalarreina-Logroño e o seu derradeiro acougo foi no Convento de Santo Domingo de Caleruega-Burgos, para dedicarse na súa vellez dunha maneira exclusiva, a oración e ao estudo.
Finou por mor dun cancro de pulmón.
Catarismo
miniatura|[[Castelo de Montségur, fortaleza-santuario do catarismo.]] O catarismo é un movemento relixioso de tipo dualista que arraigou especialmente en Languedoc (Occitania) durante a Baixa Idade Media. Cátaro significa puro e os seus seguidores practicaban un gran rigorismo moral renunciando ás riquezas materiais, á sexualidade e afastándose da sociedade xerárquica eclesial co apoio da nobreza local, que vía neles un factor de deslexitimación do poder dos bispos da Igrexa Católica e do rei de Francia, que se disputaban o poder na nación occitana. Tamén son coñecidos como albixenses pola centralidade que para eles tivo a cidade de Albi nese país, hoxe parte da Francia actual.
Doutrina
Esta sostiña que o Deus creador non era o Deus Bo senón un malévolo demiúrgo de onde saen a corrupción e a morte. Sendo o corpo e a materia algo malo e perverso, Xesús de Nazaret non se tiña encarnado, nin tiña morto realmente na cruz, e sendo os sacramentos referentes a obxectos materiais, estes eran falsos e perniciosos agás a confesión. Vivían nunha rigorosa austeridade, rexeitaban a sexualidade e toleraban o matrimonio para aqueles que non tivesen aínda a condición de perfectos. A sexualidade bendicida mediante o sacramento do matrimonio era para eles unha aberración e un sacrilexio.