cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Michèle de Saint Laurent
Traxectoria
Michèle casou en 1950, tomando o nome de Michèle Dechancé, e a súa filla Odile naceu nese mesmo ano. Estudou bioloxía na Universidade de París (A Sorbona) con Pierre-Paul Grassé, obtendo a súa licenciatura (Diplôme de Licence) en 1954. Comezou os seus traballos de investigación científica antes de licenciarse, durante un período que pasou no Instituto Pasteur baixo a dirección de Robert Deschiens, onde investigou o efecto dos sales de ferro nos moluscos que transmiten a esquistosomíase. O artigo que publicou, fixo que persoal do Museo Nacional de Historia Natural de Francia, en París, contactase con ela; alí Jacques Forest suxeriulle que estudase as larvas dos cangrexos ermitáns. A partir de 1955, e até 1960, traballou no Centre national de la recherche scientifique (CNRS), no seu laboratorio de Banyuls-sur-Mer. A continuación regresou ao Museo de París.
En 1965, Michèle divorciouse e volveu usar o seu nome de solteira. Retirouse o 1 de outubro de 1992, dividindo o seu tempo entre as súas actividades de investigación que continuou e a pasar temporadas na súa casa na Bretaña. Durante moitos anos sufrira por mor dunha hepatite C e, en 2001, diagnosticáronlle cancro de fígado. Faleceu o 11 de xullo de 2003.
Traballos
miniatura|esquerda|260px|[[Neoglyphea inopinata, un fósil vivente dos glifeoideos descrito por Michèle de Saint Laurent e Jacques Forest.]] O primeiros traballos de Michèle de Saint Laurent centráronse na sistemática dos cangrexos ermitáns. A finais de 1960 revisou a familia dos pagúridos, describindo varios novos xéneros nuevos. Así mesmo, participou na descrición dos cangrexos ermitáns da expedición do Calypso pola costa atlántica de América do Sur, e estivo a bordo do Jean Charcot e o Thalassa durante varias viaxes científicas.
Tamén investigou sobre outros crustáceos decápodos, particularmente sobre os Thalassinidea, unha das sete infraordes da suborde dos pleociemados, que eran pouco coñecidos porque ningunha das súas especies ten interese comercial. Como resultado deste traballo, foi invitada en 1974 pola Smithsonian Institution para que estudase os talasinideos das súas coleccións. Durante este traballo, mostráronlle un exemplar non identificado polo carcinólogo Fenner A. Chace, Jr. (1908–2004) e que fora capturado na expedición Albatros en 1908. Ela, e Jacques Forest, déronse de conta de que era un parente vivo dos Glypheoidea, unha superfamilia dos astacideos que se cría que estaba extinguida desde o eoceno. Ambos os dous describiron o xénero en 1975, denominándoo Neoglyphea.
Abreviaturas
As abreviaturas de Saint Laurent e de Saint Laurent-Dechancé empréganse para recoñecer a como autoridade na descrición e sistemática en zooloxía.
Bursa
Moitas veces denomínase á cidade como Yeşil Bursa ("Bursa verde"), en referencia aos numerosos parques e xardíns do centro da cidade, así como aos bosques que se estenden por toda a rexión.
Cerca da cidade álzase a montaña Uludağ, que conta cunha estación de esquí moi popular entre os habitantes. Tamén se encontran en Bursa os mausoleos dos sultáns otománs, así como numerosos edificios construídos durante o Imperio otomán.
A fértil chaira que rodea a cidade, os baños termais, o museo de arqueoloxía, entre outros, e o ordenado crecemento urbano son algúns dos elementos que caracterizan a Bursa.
Bursa tamén conta coa Universidade de Uludağ, e a súa poboación ten un dos máis altos niveis educativos de Turquía. Tradicionalmente acolleu a numerosos inmigrantes dos Balcáns, en ocasións en gran número.
En 2014, a Unesco elixiu a denominación Bursa e Cumalıkızık: nacemento do Imperio otomán como Patrimonio da Humanidade.
Xeografía
Situada a unha altitude media de 100 msnm o municipio ocupa unha superficie de 1 036 km².
É a cuarta cidade máis grande de Turquía, ademais dunha das máis industrializadas.
Historia
miniatura|left|250px|Bursa en [[1890]] O lugar máis antigo que se coñece é a cidade de Cío, que cedeu Filipo V de Macedonia ao rei de Bitinia Prusias I no ano 5 202 a.C. pola súa axuda contra Pérgamo (a Heraclea Póntica, actualmente Karadeniz Ereğli). Prusias cambioulle o nome en honor a si msmo, Prusa.
Bursa foi evanxelizada por Santo André, apóstolo de Bitinia que, acompañado probabelmente polo seu irmán San Pedro, exerceu o seu apostolado por estas terras. Bursa foi un dos focos de irradiación do cristianismo primitivo. Despois de 128 anos baixo o poder de Bitinia, Nicomedes IV, o último rei de Bitinia, legou o reino ao Imperio romano no 74  a.C.
Un tesouro romano temperán, formado por artigos de lavabo en prata dunha muller, encontrouse nas proximidades de Bursa pricipios do século XX. Hoxe está no Museo Británico.
Posteriormente, Bursa adquiriu grande importancia debido á súa situación no extremo occidental da Ruta da Seda. Converteuse na capital do Imperio otomán cando foi conquistada ao decadente Imperio bizantino en 1326.
A conquista de Edirne (Adrianopole) en 1365 fixo que esta cidade tamén destacase, aínda que Bursa seguiu sendo un importante centro administrativo e comercial, incluso cando perdeu o seu status de capital. Pouco despois de que os otománs a conquistaran, estes abriron unha escola teolóxica en Bursa. Dita escola atraeu a numerosos estudosos musulmáns de todo o Oriente Próximo, e continuou a súa actividade despois de que Bursa deixase de ser a capital.
Economía
miniatura|250px|Koza Han (Bazar da seda) Bursa é o centro da industria automobilística de Turquía. Durante décadas, os Grupos Fiat e Renault (hoxe reunidos, canda outros, en Stellantis) tiveron importantes instalacións de produción en Bursa.
Tamén destacan a industria téxtil e a alimentaria; Coca Cola, Pepsi Cola e outras marcas de bebidas, así como diferentes fábricas de alimentos frescos e envasados, encóntranse nas zonas industriais da cidade.
Tradicionalmente Bursa foi famosa polas súas fértiles terras e a agricultura, aínda que esta encóntrase en retroceso debido á grande industrialización da cidade.
Bursa tamén é un gran centro turístico: algunhas das mellores pistas de esquí están situadas nol monte Uludağ, a tan só uns qiilómetros da cidade. Os seus baños termais utilizáreonse desde o Imperio romano con fins terapéuticos.
Ademis dos baños situados nos hoteis, a Universidade de Uludağ conta c un centro fisioterapéutico onde se utilizan as augas termais.
Transporte
Bursa ten un sistema de metro, o Bursaray, e de autobuses complementado coa rede de taxis. O aeroporto de Bursa, ol Yenişehir, encóntrase a uns 30 km do centro da cidade. Os cidadáns de Bursa tamén dispoñen do Aeroprto Atatürk de Istambul e do Aeroprto Internacional de Sabiha Gökçen para traxectos internacionais, debido á súa proximidade coa metrópole. Hai adicionalmente buses e ferri entre as dúas cidades.
Educación
A Universidade de Uludağ encóntrase en Bursa e é unha das máis importantes da Rexión de Mármara. Fundouse en 1975 co nome de Universidade de Bursa e, no ano de 1982 cambouse ao nome actual.
Durante o ano académico 2005-2006, a universidade contou con 47 000 alumnos.
Deportes
Bursa conta cun club de fútbol profesional, Bursaspor, que xoga na Segunda División. Os seus futbolistas coñécense como os "Yeşil Timsahlar" ("Caimáns Verdes") e xogan no Estadio Atatürk de Bursa. En [[baloncesto], o Tofas Bursa compite na segunda división europea, a Eurocup.
Tamén destaca a navegación con catamaráns construídos na cidade.
Minarete
miniatura|Minaretes da mesquita de Asuán O minarete, ou alminar , é o nome co que se coñecen ás torres das mesquitas, procede do árabe منار minār ou manār, o segundo directamente con adición do artigo árabe al- e o primeiro do francés minaret, tomado do turco, minare, que á vez tomouno do árabe. A verba árabe minar significa en realidade «faro», xa que no pasado adoitábase pendurar luces nos minaretes para orientar aos viaxeiros cara a cidade. En árabe a palabra que designa máis axeitadamente ao minarete é مئذنة mi'dhana, é dicir, lugar dende onde realízase o  أَذَان adhan ou chamada da oración.
O seu principal labor é, polo tanto, facilitar que a máxima cantidade de xente posible oia cada unha das cinco chamadas diarias á oración. Para iso adoita ter na súa parte máis alta un balcón que o rodea, dende o cal o muecín ou almuédano (مُؤَذِّن mu'aḏḏin -"gritador"-) realizaba tradicionalmente a chamada á oración (صلاة salat) mediante a voz. Na actualidade, o almuédano foi substituído con frecuencia por un megáfono.
A forma dos minaretes varía segundo as zonas. No Magreb, as mesquitas adoitan ter só un, de planta cadrada, o exemplo máis fermoso é o antigo minarete da Gran Mesquita de Kairuán en Tunes. No oriente musulmán son habituais as mesquitas con máis dun, xeralmente dous ou catro, e de forma variable. Son característicos nos lugares de influencia otomá os esveltos minaretes de sección circular, cun balcón sobresaínte e un tellado cónico. miniatura|alt=alminar|Minarete da [[Gran Mesquita de Kairuán]]
Solidaridad Española
Solidaridad Española foi un partido español de extrema dereita formado desde o cárcere por Antonio Tejero en 1982 tras o intento de golpe de estado do 23-F para concorrer ás eleccións xerais de 1982, pero logo dos malos resultados conseguidos, 28.451 votos (0.14%) acabou desaparecendo en novembro de 1984 após integrarse en Juntas Españolas.
Olympia Dukakis
Olympia Dukakis, nada en Lowell (Massachusetts) o 20 de xuño de 1931 e finada en Nova York o 1 de maio de 2021, foi unha actriz estadounidense.
Traxectoria
Os seus pais eran emigrantes gregos e o seu primo Michael Dukakis foi gobernador de Massachusetts e candidato do Partido Demócrata á presidencia en 1988.
Patrick Blackett
Patrick Maynard Stuart Blackett, nado en Londres o 18 de novembro de 1897 e finado na mesma cidade o 13 de xullo de 1974, foi un físico inglés galardoado no ano 1948 co Premio Nobel de Física.
Traxectoria
Graduouse na Universidade de Cambridge o ano 1921 pasando a traballar posteriormente durante dez anos no Laboratorio Cavendish. En 1933 ingresou na Universidade de Londres e despois na de Manchester. Entre 1965 e 1970 foi presidente da Royal Society británica.
Investigacións científicas
Interesado desde ben novo sobre os raios cósmicos conseguiu, grazas á utilización da cámara de Wilson, confirmar a existencia do positrón e descubrir a produción de xiros atopados entre o positrón e o electrón. Este traballo, así como o realizado na eliminación da radiación, vano converter no primeiro investigador da antimateria.
Durante a segunda guerra mundial foi un dos principais impulsores da fundación do campo de estudo coñecido como Investigación de operacións, que mellorou as probabilidades matemáticas. Durante a Guerra discutiu fortemente contra as tácticas do bombardeo estratéxico, usando a "investigación de operacións" para demostrar que non tiña os efectos que os comandantes militares pensaban, é dicir, que "non romperon a vontade" do inimigo nin obstaculizou perceptiblemente as súas capacidades de produción. Esta opinión púxoo en contra da autoridade militar existente e foi expulsado de varios círculos de comunicacións. Tras a Guerra o estudo sobre o bombardeo estratéxico aliado probou que Blackett tiña razón.
En 1947 introduciu unha teoría para explicar o campo magnético da terra en función da súa rotación, coa esperanza que unificaría a forza electromagnética e a forza da gravidade. pasou un número de anos desenvolvendo magnetómetros de alta calidade para probar a súa teoría, rexeitándoa finalmente. O seu traballo sobre o tema, con todo, conduciu Blackett no campo da xeofísica, onde axudou a procesar datos referentes ao paleomagnetismo e axudou casualmente a proporcionar a evidencia forte para a idea da Deriva continental.
Ideoloxía política
A finais dos anos 40 Blackett chegou a ser coñecido polas súas opinións políticas radicais, que incluíron a crenza que o Reino Unido non estaba en condicións de desenvolver as armas atómicas e que o país tiña unha obrigación de mellorar as situacións científicas e tecnolóxicas nas súas colonias anteriores, especialmente a India.
Arabidopsis suecica
Arabidopsis suecica é unha especie de plantas nativa do norte de Europa, que se orixinou por hibridación das especies Arabidopsis thaliana e Arabidopsis arenosa.
Descrición
É unha planta de 14 a 40 cm de altura de flores actinomorfas de 4 pétalos brancos coa base amarela e sépalos amarelos, que dan froitos con forma de vaíña longa. As follas son alternas case sen pecíolo no talo, e na base ten follas en roseta pecioladas, que sobreviven ao inverno. Crece sobre todo en afloramentos rochosos e patios.
Xenética
A. suecica é un alopoliploide de 26 cromosomas (2n=26) que comprede dous conxuntos de cromosomas procedentes das plantas que a orixinaron por hibridación, que son 10 cromosomas da especie diploide A. thaliana (2n=2x=10) e 16 da especie tetraploide A. arenosa (2n=4x=32, tamén chamada Cardaminopsis arenosa). A orixe parental dos cromosomas de A. suecica demostrouse por secuenciación de ADN e hidridación in situ. Estudando loci microsatélites nucleares estimouse que a especie se creou por hibridación hai pouco tempo, entre 13.000 e 300.000 anos, seguramente máis ao sur que as zonas do norte de Escandinavia onde pode vivir, e despois colonizou o norte cando se retiraron os xeos da glaciación.
Comprobouse o nivel de variacións xenéticas nesta planta e nas súas plantas parentais e o menor nivel dáse en A. suecica e o maior en A. arenosa, mentres que A. thaliana ten valores intermedios. A suecica só tiña 16 fenotipos no polimorfismo estudado e a maioría da variación producíase entre poboacións, polo que se cre que é autógama na natureza.
José María Díaz Díaz-Villamil
José María Díaz Díaz-Villamil, nado no Cerdeiral (Vilaoudriz, A Pontenova) en 1898 e finado en Lugo o 25 de setembro de 1936, foi un avogado e político republicano galego.
Traxectoria
Estudou Maxisterio e traballou como mestre en Vilameá. Despois exerceu como Inspector de Primaria en Lugo e estudou Dereito. Durante a ditadura de Primo de Rivera foi encarcerado en Madrid por ser o presidente da Sociedade de Estudantes de Dereito.
Foi un dos asinantes do Pacto de Barrantes en setembro de 1929, polo que se creaba a Federación Republicana Gallega dirixida por Santiago Casares Quiroga, que despois adoptaría o nome de ORGA. Como membro destacado deste partido, organizou a Asemblea Rexional de Lugo de maio de 1932 pola cal a ORGA adoptou o nome de Partido Republicano Gallego, e pouco despois foi nomeado gobernador civil de Huesca e Málaga, e en marzo de 1933 de Zaragoza, sendo Casares Quiroga ministro da Gobernación. En 1934 dimitiu do cargo e exerceu como avogado en Vilalba e Lugo, e pouco despois foi un dos encargados de integrar o PRG na nova Izquierda Republicana, da que será vocal por Lugo.
Nas eleccións xerais de febreiro de 1936 foi elixido deputado pola provincia de Lugo na candidatura da Fronte Popular, sendo o terceiro candidato máis votado na provincia e o primeiro na cidade de Lugo. Ocupou interinamente o cargo de gobernador civil desta provincia durante uns meses. Cando estalou a sublevación militar que deu paso á guerra civil española o 19 de xullo de 1936 organizou a resistencia na cidade de Lugo con Rafael de Vega Barrera e Jacinto Calvo.
Ocultouse nas inmediacións da súa casa natal, en Batinote (A Pontenova), agardando a que o trasladaran a un porto desde onde embarcar rumbo a Cuba. Na madrugada do 25 de setembro de 1936 mantivo unha entrevista cun cómplice nun lugar próximo ao seu refuxio. O colaborador recomendoulle que desistise e retornara ao seu agocho porque non se daban as condicións para a fuga. Detectado o seu regreso por un grupo de gardas civís e falanxistas apostado á espreita, resultou ferido dun disparo e foi rematado cando pretendía fuxir saltando por unha xanela da palleira. Aínda con vida foi trasladado a Vilaoudriz e morreu no hospital de Lugo. O seu domicilio e despacho en Lugo foi asaltado e desvalixado. Foi o único deputado lucense asasinado sen que tivese lugar un simulacro de xuízo.
Vida persoal
Casou con Elena Villamil Santalla.
José Manuel Parada
Traxectoria
Sendo aínda neno trasládase coa súa familia a Ponferrada, na provincia de León. Tras estudar Maxisterio e Xornalismo, comeza a traballar no mundo da radio, primeiro en Ourense e máis tarde en Barcelona. Terminaría fichando pola Cadena COPE.
En 1989 incorpórase a Radio Nacional de España onde presenta o espazo nocturno La radio de las sábanas blancas (1989-1994) e Parada en la 1 (1994-1997).
A súa carreira en televisión estivo sempre vinculada a Televisión Española. Debuta en 1988 no espazo musical Contigo, presentado por Norma Duval.
Despois virían El salero (1990), Arco de triunfo (1991), con Isabel Gemio, Ay vida mía (1992-1993), con Mary Carmen y sus muñecos, Hale Bopp (1997), un programa de descubrimento de novos talentos, Curso del 99 (1999) e Amigos en la noche (2001), con Isabel Pantoja.
En 1991 incorpórase ao equipo que dirixe María Teresa Campos en Pasa la vida, o magazine diario en TVE. Cando en 1996 Campos e a maior parte dos seus colaboradores fichan por Telecinco, Parada decide permanecer na cadea pública. O 10 de xullo de 1995 comezaron as emisións do programa co que máis éxito alcanzaría: Cine de barrio, un espazo emitido a tarde dos sábados no que se programaba unha película española dos anos 60 ou 70, e charlábase cun ou varios dos seus intérpretes, vellas glorias do cine nacional.
Fixo un pequeno papel en Hostal Royal Manzanares, xunto a Lina Morgan, interpretando o papel de Stéfano. En marzo de 1999 creou a súa propia produtora, Sil Producciones S.L., a través da cal financia o seu propio programa e outros e que comeza a facturar a TVE importantes sumas de diñeiro.
Parada estivo á fronte do programa ata finais de 2003. Ese ano, tras o escándalo provocado pola emisión dun vídeo gravado para o programa no que, nun iate, a folclórica Marujita Díaz mostrou un espido integral, TVE decide non renovar o seu contrato alegando o elevado custo da produtora e é substituído pola actriz Carmen Sevilla. En 2007 volveu a televisión, colaborando como colaborador no programa de actualidade Está pasando, que presentan Emilio Pineda e Lucía Riaño en Telecinco.
Recibiu o Premio Antena de Ouro (1999) polo seu labor á fronte de Cine de barrio.
Carballos Altos, Lema, Arzúa
Carballos Altos é un lugar da parroquia de Lema no concello coruñés de Arzúa, na comarca de Arzúa. Segundo o Instituto Nacional de Estadística en 2010 tiña 18 habitantes (9 homes e 9 mulleres).
Freebird Airlines
Freebird Airlines (turco: Hürkuş Havayolu Taşımacılık ve Ticaret A.Ş.) é unha aeroliña chárter turca con sede en Florya, Bakirköy, Istanbul. A súa base principal atópase no aeroporto de Istanbul-Atatürk, con bases secundarias nos aeroportos de Antalya e Dalaman.
Historia
A aeroliña fundouse en xuño do ano 2000 e comezou a operar o 5 de abril de 2001 cun servizo entre Istanbul e Lión usando un avión McDonnell Douglas MD-83. En novembro de 2003 a compañía recibiu o seu primeiro Airbus A320-200 e a día de hoxe toda a súa frota está formada por avións dese modelo.
Frota
thumb|[[Airbus A320-200]] En maio de 2018 a frota de Freebird Airlines estaba formada polos seguintes avións:
Ramón Beade Méndez
Ramón Beade Méndez, nado en Tiobre (Betanzos) o 7 de abril de 1900 e finado na mesma parroquia o 3 de xullo de 1956, foi un político socialista galego.
Traxectoria
Foi un activo dirixente agrario, secretario da Asociación de Agricultores de Tiobre, masón, militante do PSOE galego e líder da Federación Comarcal de Betanzos da UGT. Nas eleccións municipais de 1931 foi un dos 16 concelleiros republicanos do Concello de Betanzos. Na Segunda República foi elixido deputado pola provincia da Coruña nas eleccións xerais de 1931 e 1936. Participou na elaboración do proxecto de Estatuto de Autonomía para Galicia en 1932, xunto aos membros da ORGA, pero a chegada da CEDA ao poder en 1933 aparcou o proxecto. Foi alcalde de Betanzos do 30 de maio de 1933 ao 18 de outubro de 1934. En 1934 protagonizou con Xoán Xesús González e Xaime Quintanilla unha escisión no PSOE galego que deu lugar á Unión Socialista Galega (USG). En 1936 volveu á disciplina do PSOE. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 permaneceu fuxido ocultándose nun alboio de Touriñao na súa parroquia de Tiobre, mentres a familia facía crer que se atopaba exiliado en México.
Desde o seu agocho constiuiu unha organización socialista clandestina xunto co exalcalde de Paderne, José Pérez, Tomás Pérez do Porto, Antonio Gabín, Ricardo Lagares e outros militantes das sociedades agrarias. O 8 de setembro de 1945 convocou unha reunión nos montes de Obre, con cita previa no cemiterio de Obre para despois trasladarse ao monte, á que acudiron dez compañeiros, e na que se elixiu un Comité Pro-presos para recoller axuda económica para estes. Compuñan o comité Tomás Pérez do Porto, Ricardo Lagares e os irmáns Germán e Manuel Castro Naveira. O diñeiro recadado levávase á Coruña e entregábase a Manuel Rodríguez, un compañeiro asturiano que vivía refuxiado nun bar do barrio de Catro Camiños, que se encargaba de facelo chegar aos compañeiros presos ou ás súas familias. A organización foi desarticulada pola policía o 10 de maio de 1946, os seus compoñentes foron detidos e torturados e Manuel Rodríguez foi asasinado. Entregouse en 1947, foi xulgado na Coruña por rebelión e condenado a 20 anos de prisión. Finou en Tiobre o 3 de xullo de 1956 con 56 anos.
Vida persoal
Casou con Consuelo Dopico Méndez e foi pai de Andrés, Manuel, Dolores, Socorro, Consuelo, Ramón, Marsina e Carmen Beade Dopico.
Helmer Alexandersson
Helmer Alexandersson, nado o 16 de novembro de 1886 en Estocolmo e finado na mesma cidade o 24 de decembro de 1927, foi un compositor e violinista sueco, irmán da actriz Karin Alexandersson.
Salgueiras, A Agualada, Coristanco
Salgueiras é un lugar da parroquia da Agualada no concello coruñés de Coristanco na Comarca de Bergantiños. Tiña 10 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales eran 2 homes e 8 mulleres.
Chave de Carballo, Bastavales, Brión
Chave de Carballo é un lugar da parroquia dos Bastavales no concello coruñés de Brión na comarca de Santiago. Tiña 79 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 38 eran homes e 41 eran mulleres.
Carme da Silva Méndez
María Carme da Silva Méndez, nada en Pontevedra o 26 de decembro de 1966, é unha política galega do Bloque Nacionalista Galego.
Traxectoria
É licenciada en química pola Universidade de Santiago de Compostela. En 2012 foi deputada da VIII Lexislatura do Parlamento de Galicia. Concelleira do BNG en Pontevedra e tenenta de alcalde dende 2015, en 2016 foi elixida membro da Executiva Nacional do BNG.
É co-autora do libro ''Pontevedra, outra mobilidade, outra cidade. A experiencia de transformación 1999-2015'' da Fundación Pons.
Nas Eleccións xerais de abril de 2019 foi candidata do BNG número un ao Congreso dos Deputados pola Provincia de Pontevedra e menos dun mes despois foi de número 6 na lista do BNG ao concello de Pontevedra nas eleccións municipais do mesmo ano. De novo no mesmo ano, foi candidata número un do BNG nas Eleccións xerais de novembro e repetiu candidatura e posto na lista do BNG nas Eleccións xerais do 23 de xullo de 2023. Ao igual que nas anteriores convocatorias estatais, non tivo os suficientes votos para obter escano, porén, aos poucos días dos comicios, foi nomeada senadora por designación autonómica do Parlamento de Galicia.
Carta de natureza
A carta de natureza é un medio de adquisición da nacionalidade, que consiste no outorgamento da condición de "nacional" polo goberno do Estado, normalmente atendendo a circunstancias excepcionais que concorren no interesado, ponderadas de xeito discrecional, e por medio de decreto.
A institución da carta de natureza responde ao criterio de que a posesión da nacionalidade é un beneficio para o suxeito, ou un premio do que o adquirente da nacionalidade é merecente polos seus servizos ao Estado ou por calquera outra circunstancia.
Simiocracia
Simiocracia: Crónica de la Gran Resaca Económica é un libro de banda deseñada creado polo catalán Aleix Saló sobre a crise económica española.
Traxectoria editorial
Simocracia foi publicado por Random House Mondadori no seu selo "DeBolsillo" o 12 de abril de 2012, tanto en castelán como en catalán.
Alfie Allen
Alfie Evan Allen, nado o 12 de setembro de 1986 en Hammersmith, Londres, é un actor inglés de cinema, televisión e teatro.
Traxectoria
É fillo do tamén actor e músico Keith Allen e da produtora de cinema Alison Owen. A súa irmá máis vella é a cantante Lily Allen. Allen é principalmente coñecido por interpretar o papel de Theon Greyjoy na serie de televisión da HBO Game of Thrones.
Os Teixedais, Bogo, A Pontenova
Os Teixedais é un lugar da parroquia de Bogo no concello lugués da Pontenova, na comarca da Mariña Oriental. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 16 habitantes (8 homes e 8 mulleres).
Epenow
Epenow (tamén chamado Epanow) foi un Nauset de Martha’s Vineyard, Massachusetts que se converteu nun símbolo de resistencia cara os exploradores ingleses e escravistas do século XVII.
Captura
En 1611, Epenow e Coneconam foron secuestrados polo Capitán Edward Harlow nunha illa do sur do Cabo Cod referida como "Capoge" ou "Capawick" (agora chamada Martha's Vineyard). O capitán Harlow xa aprendera a tres nativos americanos en Monhegan (Pechmo, Monopet e Pekenimne, mais Pechmo saltou ó mar e escapou nun bote roubado), e en Nohono (Nantucket), secuestrou a Sakaweston (que viviu durante moitos anos en Inglaterra antes de loitar nas guerras de Bohemia). En total, dixeron que foron 29 os nativos americanos a bordo de navío negreiro de Harlow, cando este chegou a Inglaterra.
Catividade en Inglaterra
Os cativos foron levados a Londres para vendelos como escravos en España, mais Harlow logo descubriu que os españois consideraban ós escravos nativos americanos como "non aptos para os seus usos". Por ese motivo, Epenow converteuse nunha "marabilla", un espectáculo de exhibición pública constante en Londres. 300px|miniatura|Representación artística do ataque ó barco do Capitán Nicholas Hobson por guerreiros [[Pobo wampanoag|wampanoag en 1614.]] O espectáculo de Epenow en Londres foi a inspiración do "indio estraño" mencionada por Shakespeare en Henry VIII:
Gorges describiu a Epenow como un home "dunha estatura considerábel, forte e ben proporcionado", así como "un home fermoso, dun aspecto valente, forte, e sobrio no seu comportamento."
Adquirido por Gorges, Epenow foi aloxado xunto con outro nativo cativo, Assacumet, que fora capturado polo capitán George Weymouth en 1605, en Maine, e con quen puido comunicarse non sen algunha dificultade inicial. Coa axuda de Assacumet, Epenow comezou a adquirir fluidez co seu inglés.
Fuxida
Artellando o seu plan para escapar, Epenow convenceu ós seus raptores da existencia dunha mina de ouro en Martha’s Vineyard. Crendo a historia de Epenow, Gorges planificou unha viaxe cara Martha's Vineyard en 1614, capitaneada por Nicholas Hobson, e contando con Epenow como guía e tradutor e os seus compañeiros Assacomet e Wanape. Wanape morreu pouco despois de chegar ó Novo Mundo. Ao chegar á illa natal de Epenow, o buque foi pacificamente saudado por un grupo de wampanoags, incluíndo algúns dos irmáns e curmáns de Epenow, que rápida e silenciosamente conspiraron contra os ingleses. O capitán Hobson entretivo ós visitantes na súa nave, e convidounos a volver ó día seguinte con bens para poder comerciar. Non confiando en Epenow, Hobson fixo que fose acompañado en todo momento por tres gardas, e que vestise roupas longas que puideran ser doadamente agarradas.
Legado
Epenow converteuse nun importante símbolo da resistencia contra os ingleses cando os colonos de Plymouth chegaron seis anos máis tarde, e hai evidencias de que se converteu nun sachem (xefe).
Epenow coñeceu ó capitán inglés Thomas Dermer en 1619 nun encontro pacífico en Martha's Vineyard, e riu mentres contaba a historia da súa fuxida. Mais na segunda visita de Dermer en 1620, pouco antes da chegada do Mayflower, os guerreiros de Epenow atacaron ó capitán e ós seus homes, e tomou cativo ó seu guía, o famoso Squanto, antes de entregarllo a Massasoit (o líder dos wampanoag).
Na ficción
O actor Eric Schweig interpretou a este histórico personaxe no filme non animado de Disney de Squanto: A Warrior's Tale.
Alison Pill
Alison Courtney Pill, nada o 27 de novembro de 1985 en Toronto, Ontario, é unha actriz canadense. Pill comezou a súa carreira con 12 anos, aparecendo en numerosos filmes e series de televisión. É coñecida polos seus papeis nos filmes Milk (2008), Scott Pilgrim vs. the World (2010) e Midnight in Paris (2011) e nas series de televisión In Treatment (2009), The Pillars of the Earth (2010) e The Newsroom (2012).
Xava
Xava (En indonesio: Jawa), é unha illa de Indonesia. Cunha poboación de 135 millóns (excluíndo os 3´6 millóns de Madura, que se administra como parte de Xava), é a illa máis poboada do mundo, e unha das rexións máis densamente poboadas do mundo. É a residencia do 60% da poboación de Indonesia. A capital de Indonesia, Iacarta, está no oeste de Xava. Gran parte da historia de Indonesia levouse a cabo en Xava, que foi o centro de poderosos imperios hindú- budistas, sultanatos islámicos, o centro colonial das Indias Orientais Neerlandesas, e foi o centro da campaña pola independencia Indonesia. A illa domina a vida social, política e económica indonesia.
Matt Harpring
Matthew Joseph Harpring, nado o 31 de maio de 1976, en Cincinnati, Ohio, foi un xogador profesional estadounidense de baloncesto que xogou 12 tempadas na National Basketball Association (NBA) dende 1998 até o ano 2009, sendo o seu último equipo os Utah Jazz.
Xava
Conta con tres linguas principais, aínda que o xavanés é dominante e é a lingua materna de 60 millóns de persoas en Indonesia, a maioría dos cales viven en Xava. A maioría dos residentes son bilingüe, co Indonesio como a súa primeira ou segunda lingua. Aínda que a maioría da poboación de Xava é musulmá, Xava ten unha mestura diversa de crenzas relixiosas, etnias e culturas.
Xeografía
miniatura |esquerda| Os volcáns [[Semeru|Monte Semeru e Bromo en Xava Oriental]] Xava é a 13ª illa máis grande do mundo e a quinta illa máis grande de Indonesia, atópase entre Sumatra ao oeste e Balí ao leste. Borneo atópase ao norte e a Illa de Nadal ao sur. Xava está rodeado polo mar de Xava no norte, o estreito de Sunda no oeste, o océano Índico no sur e o estreito de Balí e estreito de Madura no leste.
Matt Harpring
Traxectoria profesional
En agosto do ano 2000, Harpring foi traspasado ós Cleveland Cavaliers a cambio do pivote Andrew DeClercq. Estivo tan só unha tempada en Cleveland, onde acadou 11.1 puntos e 4.3 rebotes en 56 partidos. En agosto de 2001, foi traspasado ós Philadelphia 76ers xunto a Cedric Henderson e Robert Traylor a cambio de Tyrone Hill e Jumaine Jones. Durante a tempada 2001-02, Harpring xogou 81 partidos, nos que acadou 11.8 puntos e 7.1 rebotes por encontro.
Xava
Xeografía
Xava é case na súa totalidade de orixe volcánica, contén trinta e oito montañas que forman unha columna vertebral de leste para oeste, e que nun momento ou outro foron volcáns en estado activo. O volcán máis alto de Xava é o monte Semeru (3676 m). O volcán máis activo de Xava e tamén de Indonesia é o monte Merapi (2968 m).
Matt Harpring
Traxectoria profesional
En agosto de 2002, asinou coma axente libre cos Utah Jazz, onde coincidiu con grandes estrelas coma Karl Malone ou John Stockton. En Utah pasou os mellores anos da súa etapa coma profesional. O 29 de novembro de 2002, conseguiu a maior anotación nun partido da súa carreira, ó anotar 33 puntos contra os Minnesota Timberwolves.
Xava
Xeografía
As montañas máis altas axudan a dividir o interior nunha serie de rexións relativamente illadas adecuadas para o cultivo do arroz; os arrozais de Xava atópanse entre os máis ricos do mundo. Xava foi o primeiro lugar onde cultivouse o café de Indonesia a partir de 1699. Hoxe en día, o café arábico cultívase na meseta de Ijen en pequenas e grandes plantacións.
Matt Harpring
Traxectoria profesional
Antes do comezo da tempada 2003-04, Malone e Stockton deixaron o equipo, e Jerry Sloan elixiu a Harpring coma capitán do equipo. Tras xogar 31 partidos, nos que acadou 16.2 puntos e 8.0 rebotes por encontro, a súa tempada rematou debido a unha lesión nun xeonllo. Harpring volveu a xogar á tempada seguinte, pero viu reducida a súa contribución debido á chegada de Andrei Kirilenko. En 2009, tras sufrir varias lesións, Harpring anunciou que non ía volver a xogar na NBA, malia que non se retirou oficialmente.
Xava
Xeografía
A superficie de Xava é de aproximadamente 139.000 km². O río máis longo da illa é o río Solo de 600 km de longo. O río nace na súa fonte no centro de Xava no volcán Lawu, e logo flúe cara ao norte e cara ao leste ata a súa desembocadura no mar de Xava preto da cidade de Surabaia. A temperatura media en todo o ano é de 22 °C a 29 °C e a humidade media do 75%. As chairas costeiras do norte son xeralmente máis quentes, media de 34 °C durante o día na estación seca. A costa sur é xeralmente máis fría que o norte, e as zonas altas do interior son tamén máis frescas. A tempada de choivas comeza en outubro e finaliza en abril durante a cal a choiva cae principalmente nas tardes e de forma intermitente durante o resto do ano. Os meses máis chuviosos son xaneiro e febreiro.
Matt Harpring
Traxectoria profesional
O 22 de decembro de 2009, os Jazz mandaron a Harpring e a Eric Maynor ós Oklahoma City Thunder, a cambio dos dereitos do Draft de Peter Fehse, pero os Thunder cortaron a Harpring o 22 de febreiro de 2010 sen sequera chegar a debutar.
Xava
Xeografía
Os destinos turísticos máis populares inclúen a cidade de Yogyakarta, un gran monumento budista en forma de pirámide coñecido como Borobudur e o templo hindú máis grande de Xava, o Prambanan. miniatura| [[Parahyangan as terras altas preto de Buitenzorg, ca. 1865-1872.]]
Administración
Xava divídese en 4 provincias:
1 rexión especial * (istimewa daerah):
1 ** capital especial do distrito da cidade (ibukota khusus daerah):
San Xiao de Mos, Castro de Rei
San Xiao de Mos é unha parroquia que se localiza no concello de Castro de Rei. Segundo o IGE en 2014 tiña 207 habitantes (107 homes e 100 mulleres), 35 menos que no padrón municipal de 2004 (124 homes e 118 mulleres), distribuídos en 9 entidades de poboación. En 1999 tiña 263 habitantes.
Rexístranse aquí os primeiros exemplares da raza da galiña de Mos.
Juan Antonio Saco y Arce
Juan Antonio Saco y Arce, nado no Outeiro (Alongos, Toén) o 8 de marzo de 1835 e finado en Ourense o 14 de setembro de 1881, foi un escritor e lingüista, autor da primeira Gramática da lingua galega.
Limba noastră
Limba noastră é o himno nacional da República de Moldavia dende 1994. A letra foi escrita polo poeta romanés (nado en Besarabia) Alexei Mateevici (1888-1917) e a música foi composta por Alexandru Cristea (1890-1942). O poema orixinal contén doce estrofas, das cales cinco foron usadas para o himno. Están marcadas en letra grosa.
Juan Antonio Saco y Arce
Traxectoria
Fillo de José María Saco y Noguerol e de Juana Justa de Arce y Burriel, e neto de Juan Antonio Saco y Taboada e María Noguerol, e de José María de Arce Calderón de la Barca e María Salomé Burriel. Fixo estudos no Seminario de Ourense, e posteriormente estudou Filosofía e Letras e Teoloxía en Santiago de Compostela. Exerceu a cátedra de lingua grega nos institutos de bacharelato de Pontevedra, Ourense, e logo de Castelló de la Plana. No ano 1863 tomou posesión da praza da mesma materia no Instituto de Ourense, onde exercería como profesor de grego e logo de Retórica e Poética.
Limba noastră
Antes de 1994, o himno da República de Moldavia foi o mesmo que o himno de Romanía. As autoridades comunistas usaron o poema como letra do himno, argumentando que non se especifica se se trata de romanés ou de moldovo, aínda que o concepto de "lingua moldava" non existía no tempo de Mateevici.
Juan Antonio Saco y Arce
Traxectoria
Coa chegada da Gloriosa Revolución, Saco tivo dificultades, pois negouse a xurar a nova constitución, a primeira realmente democrática en España, feito que o levou a ser separado da súa cátedra. Mais durante a Primeira República, en 1873, Saco foi reincorporado ao corpo de profesores do bacharelato. Morreu oito anos despois.
Obra
miniatura|páxina=5|Gramática Gallega (en [[PDF).]]
En 1868 publicou en Lugo a primeira gramática da lingua galega. Certo, que catro anos antes, un aínda hoxe descoñecido Francisco Mirás, publicara en Santiago, o titulado Compendio de Gramática Galega-Castellana, mais dada a súa escasa calidade e o carácter rotundamente incompleto, mal se podería cualificar de primeira gramática do galego, se non fose compasivamente.
Saco cultivou tamén a poesía, publicando en 1878, en Ourense, Poesías, volume de algo máis de 400 páxinas, das que só nove poesías están redactadas en galego, e a maioría en castelán. Seis delas son poesías de creación, e tres traducións do latín; todas de carácter relixioso. O tema resultaba novo dentro da literatura galega.
Fóra desas dúas obras, publicou un curto artigo Poesía gallega contemporánea: sus defectos más comunes, nun xornal ourensán, en 1876.
Tivo un grande interese pola literatura popular, botando man dela a fin de ilustrar determinadas pasaxes da súa gramática galega, así como tamén tirou proveito dunha boa escolma de refráns a modo de apéndice. No ano 1881, o do seu pasamento, comezou a publicar algúns dos materiais que recollera baixo o título de Literatura Popular de Galicia, obra que ficou interrompida. Algúns dos materiais recollidos apareceron, de xeito disperso, no Cancionero popular gallego de José Pérez Ballesteros, co que debeu manter amizade, xa que de novo en 1878, prologoulle os Versos en dialecto gallego. Parte do material que permanecía inédito foi logo publicado no Boletín da Comisión de Monumentos da Provincia de Ourense entre 1910 e 1929, e algo máis no ano 1939.
A Cruz de Pastoriza, Lema, Arzúa
A Cruz de Pastoriza é un lugar da parroquia de Lema no concello coruñés de Arzúa, na comarca de Arzúa. Tiña 10 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 5 eran homes e 5 eran mulleres.
Adebayo Faleti
Adebayo Faleti, nado en Agbooye en 1930, é un escritor, produtor, actor e director de filmes e teatro nixeriano.
Traxectoria
Estudou francés na Universidade de Dakar e filoloxía inglesa na Universidade de Ibadán. Foi profesor en Nixeria, director de programas da Radio de Oyo e profesor de yoruba nas universidades de Ilfe e Ibadán.
Viejo calavera
Viejo calavera é un filme boliviano de 2016 dirixido por Kiro Russo. Foi escollido como candidato de Bolivia para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 90ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
Lema de Abaixo, Lema, Arzúa
Lema de Abaixo é un lugar da parroquia de Lema no concello coruñés de Arzúa, na comarca de Arzúa. Tiña 39 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 17 eran homes e 22 eran mulleres.
Euzko Gaztedi Indarra
Euzko Gaztedi Indarra-EGI (en éuscaro Forza Xuventude Vasca é o órgao xuvenil do Partido Nacionalista Vasco (PNV). Segundo os seus estatutos defínese como unha organización vasca, democrática, plural, participativa, independentista e humanista. Declárase de vocación europeísta e humanista. O seu ámbito de actuación é o da xuventude e, seguindo a ideoloxía do seu partido matriz, ten como obxectivo a soberanía do País Vasco desexando lograr un marco de respecto á identidade dos pobos e ós dereitos humanos.
Historia
Foi fundada o 14 de febreiro de 1904, tres meses despois da morte de Sabino Arana, fundador do PNV, recollendo as súas ideas sobre nacionalismo e liberdade. Nun principio contou cuns 400 membros e destacou como asociación xuvenil nacionalista ata a guerra civil española.
Despois da guerra foi refundada en Venezuela onde quedou integrada na estrutura política do partido no exterior. A partir de 1960 intégrase na resistencia contra a ditadura de Franco. Destas accións de resistencia xurdiría unha fugaz relación con Ekin.
En 1952 organízase un grupo de estudo universitario co nome Ekin (emprender en vasco) en Bilbao. A partir de 1953 o grupo toma contacto coa organización xuvenil do PNV, Euzko Gaztedi Indarra (EGI). É en 1956 cando ambas asociacións fúndense. En 1958 comezan a vislumbrar tensións no interior da asociación que levan á escisión de ambos grupos. EKIN se converte en ETA o 31 de xullo de 1959.
EGI seguiu a realizar accións reivindicativas nacionalistas como a posta dunha ikurriña na punta dunha das torres da catedral de Burgos o día da Hispanidade e a participación en accións conxuntas con outras asociacións nacionalistas xuvenís europeas.
Despois da morte do ditador en 1975 aproveitou a apertura democrática para medrar, xunto ó partido matriz. Na actualidade realiza as funcións que o partido lle ecomenda de carácter revindicativo e de extensión das ideas nacionalistas vascas pola xuventude do País Vasco así como a difusión da cultura vasca.
Relacións internacionais
EGI mantén relacións e contactos con varias organizacións e partidos doutros pobos de España e doutros países. Entre estas oranizacións están:
Actos anuais
Entre os diferentes actos que a organización organiza (charlas, saídas e excursións, xornadas dedicadas a direfentes temas...), ademais da participación en todos aqueles que o PNV realiza, destacan o EGI eguna (día de EGI) que consiste nunha acampada a fin de semana anterior ó Aberri Eguna, a acampada do Alderdi eguna (día do partido) e o EGIko Plaza (praza de EGI), unha xornada onde se mestura o deporte, a política e a festa (este unicamente realízase en Biscaia).
Feitos recentes
En novembro de 2005, e xunto con outras organizacións xuvenís nacionalistas, acordaron crear un Consello da Xuventude. Udalbiltza e Batasuna felicitaron o paso dado polos xoves e desexaron que poidan dar froitos no futuro.
Carlos Branco Ansoar
Carlos Branco Ansoar, nado en Boiro o 26 de maio de 1966, é un político galego do BNG.
Traxectoria
Foi concelleiro do BNG de Boiro. En 2016 foi elixido membro da Executiva do BNG.
Aidan Gillen
Aidan Gillen, nado como Aidan Murphy o 24 de abril de 1968 en Dublín, é un actor irlandés de cinema, teatro e televisión. É principalmente coñecido polo seu traballo en series de televisión como Queer as Folk, The Wire ou Game of Thrones.
Partido Comunista de Bulgaria
O Partido Comunista de Bulgaria foi un partido político búlgaro de ideoloxía marxista-leninista que gobernou a República Popular de Bulgaria en carácter de partido único entre 1946 e 1990, cando se renomeou a si mesmo como Partido Socialista Búlgaro. Dende 1954 ata 1989, dirixiu o partido Todor Zhivkov, un gran defensor da Unión Soviética que mantivo estreitas relacións con ese país durante o mandato de Leonid Brezhnev. O seu goberno logrou unha relativa estabilidade política e un aumento nos niveis de vida.
No ámbito das Revolucións de 1989, Zhivkov presentou a súa dimisión, sendo substituído por Petar Mladenov. O partido adoptou unha posición máis moderada, abandonando o marxismo-leninismo en 1990 e renomeándose como Partido Socialista Búlgaro.
Vilarxuane, Bogo, A Pontenova
Vilarxuane é un lugar da parroquia de Bogo no concello lugués da Pontenova, na comarca da Mariña Oriental. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 21 habitantes (11 homes e 10 mulleres).
Cefalorrinquinos
A dos cefalorrinquinos (Cephalorhynchinae) é unha subfamilia de cetáceos odontocetos da familia dos delfínidos.
Taxonomía
A subfamilia conta con tres xéneros e un total de nove especies:
O Batán, Santa Baia de Castro, Coristanco
O Batán é un lugar da parroquia de Santa Baia de Castro no concello coruñés de Coristanco na comarca de Bergantiños. Tiña 4 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales eran 2 homes e 2 mulleres.
O Peteiro, San Fiz de Monfero, Monfero
O Peteiro é un lugar da parroquia de San Fiz de Monfero no concello coruñés de Monfero na comarca do Eume. Estaba despoboado no ano 2010 segundo datos do INE.
Lista de grupos que participaron no Rock in Cambre
Esta é unha lista dos grupos e artistas que participaron no festival Rock in Cambre.
2007 (16ª edición)
11 de agosto de 2007
2008 (17ª edición)
14 de agosto de 2008
2009 (18ª edición)
14 de agosto de 2009
2010 (19ª edición)
13 de agosto de 2010
2011 (20ª edición)
14 de agosto de 2011
2012 (21ª edición)
12 de agosto de 2012 Esta edición estivo encadrada no Festival Brincadeira Rock in Cambre (do 9 ao 12 de agosto, sendo o último día gratuíto).
2013 (22ª edición)
3 de agosto de 2013
2014 (23ª edición)
2 de agosto de 2014
2015 (24ª edición)
8 de agosto de 2015
Revolucións de 1917-1923
As revolucións de 1917-1923 foron un período de descontento político e revoltas arredor do mundo inspirado polo éxito da revolución rusa de 1917 e as desordes xurdidas como consecuencias da primeira guerra mundial. Os levantamentos foron principalmente de natureza socialista ou anticolonialista e na súa maioría tiveron pouca repercusión, non logrando un impacto duradeiro. De toda a actividade revolucionaria deste período, a vaga revolucionaria de 1917-1923 refírese principalmente ao descontento causado pola primeira guerra mundial en Europa.
Arte chinesa
miniatura|Peza decorativa de xade da cultura [[Sanxingdui (2050-1250 a.c)]] Dende as orixes das historia chinesa creáronse obxectos en bronce, xade e óso, que recolleron o espírito e efecto buscado nos rituais chamanistas.
Estas formas en bronce e xade amosna por primeira vez un dos principios esenciais da arte chinesa: a síntese entre o espírito creador artístico e a función social e xerárquica á que estaban destinados dende a súa concepción. O primeiro deles mostrábase na exquisitez das formas, na orixe dos temas decorativos tomando como paradigma as forzas da natureza e a súa acción sobre o espírito humano, e no gran coñecemento técnico dos materiais que caracterizaron a tódalas formas artísticas.
Como complemento tanto a diversificación das formas como a iconografía coa que se adornaban correspondían ós principios de xerarquización social e uso ritual que caracterizou os inicios da civilización chinesa coa Dinastía Shang e a Dinastía Zhou. Nesta última dinastía xorden as escolas de filosofía que afondaron na relación do individuo co seu contorno e a consideración social do mesmo, establecendo os fundamentos teóricos sobre que se desenvolvería a teoría chinesa da arte séculos máis tarde.