cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ciberpunk
miniatura|dereita|Gibson, autor ligado ao ciberpunk. Ciberpunk, ou cyberpunk no orixinal inglés, é un subxénero da ciencia ficción, coñecido pola súa atención posta na "alta tecnoloxía e o baixo nivel de vida". Así, toma o seu nome da combinación de cibernética e punk. Mestura ciencia avanzada, como as tecnoloxías da información e a cibernética, xunto con algún grao de desintegración ou cambio radical na orde social. De acordo con Lawrence Person:
The Oprah Winfrey Show
miniatura|Estudios onde se realiza o programa The Oprah Winfrey Show é un talk show estadounidense que se emite en sindicación producido e presentado por Oprah Winfrey. Desde que comezou en 1986 dominou durante máis de vinte anos os índices de audiencia da televisión en horario daytime.
Historia e características
O programa emíteno a maioría das canles afiliadas á ABC, outras emíteno a través da distribuidora CBS Television Distribution e ten un alto grao de influencia na cultura popular estadounidense. Así os libros que presenta nos seu Book Club, un segmento mensual do programa, adoitan ver aumentadas as súas vendas nas semanas seguintes ; internacionalmente emíteno moitas canles de lingua inglesa en todo o mundo. O 19 de novembro de 2009 anunciouse que o programa rematará o 9 de setembro de 2011 para comezar un novo talk show nunha futura canle que levará o seu nome, OWN: The Oprah Winfrey Network. Segundo TV Guide é un dos 50 mellores programas da televisión estadounidense de todos os tempos.
Premio Álvaro Cunqueiro de narrativa
O premio Álvaro Cunqueiro de narrativa foi un premio literario que convocaban conxuntamente os concellos de Vigo e Mondoñedo.
Creouse no ano 1991 a través dun convenio entre os concellos de Vigo e Mondoñedo. Tivo carácter bianual cunha dotación económica de dous millóns de pesetas. En 2017 levaba anos sen se convocar.
Socuéllamos
Demografía
Evolución da poboación de Socuéllamos desde a década dos 30 ata agora:
Javier Rodríguez Pérez
Javier Rodríguez Pérez, coñecido como Javi Rodríguez, nado no Porriño o 22 de abril de 1979, é un ex-xogador e adestrador profesional de baloncesto internacional galego. Como xogador, ocupaba a posición de base cunha estatura de 1,89 metros. Actualmente é o adestrador do Movistar Estudiantes da LEB Ouro.
Merlin Stone
Merlin Stone, nada como Marilyn Jacobson en Brooklyn, Nova York, o 27 de setembro de 1931 e finada o 23 de febreiro de 2011, foi unha autora, escultora e profesora de arte e historia da arte. Foi unha salientable pensadora da teoloxía feminista e da Deusa nai máis coñecida polo libro que escribiu, When God Was a Woman (1976).
Traxectoria
Merlin Stone comezou a interesarse pola arqueoloxía e a relixión antiga a partir dos seus estudos en historia da arte. Deu clases na Universidade de Nova York.
A autora pasou unha década pescudando antes de escribir o libro entón titulado The Paradise Papers e despois na edición norteamericana como When God Was a Woman (1976). A obra describe a teoría sobre como os hebreos suprimirían a suposta relixión baseada no culto á Deusa nai, que sería practicada en Canaán, e como esa estrutura de relixión matriarcal e matrilinear moldearía a estrutura da relixión xudaica e polo tanto, do cristianismo.
Noutra obra, Ancient Mirrors of Womanhood engadiu historias, mitos e oracións arredor da figura da deusa nunha ampla variedade de relixións. A hipótese de Stone é radical e desafiadora para as visións normalmente aceptadas sobre a antigüidade e como tales son controvertidas. É autora tamén de moitos ensaios, como por exemplo "3,000 Years of Racism."
A obra When God Was a Woman tivo un profundo impacto na emerxente cultura do culto á Deusa dos anos 70 e 80 nos Estados Unidos. É escrito de forma clara e sinxela, especialmente para mulleres criadas nunha tradición xudaico-cristiá e propiciou por iso que o tema dunha divindade feminina fose máis accesíbel.
David Rodríguez Estévez
David Rodríguez Estévez, nado en Manzaneda en 1978, é un músico e político galego de En Marea.
Traxectoria
Operario do servizo de prevención e extinción de incendios, empezou a militar en Galiza Nova aos 18 anos, ao mesmo tempo que entraba na banda Cuchufellos. Formou parte das lista do BNG en 2007 como número dous, e chegou á alcaldía en outubro de 2009 trala dimisión por enfermidade do anterior alcalde nacionalista, Xosé Antonio Núñez Domínguez, co apoio do PSdeG-PSOE. En 2011 encabezou a lista electoral do BNG e foi reelixido alcalde cun 45% dos votos e maioría absoluta.
Exposición (fotografía)
Matematicamente: exposición = iluminancia x tempo.
Como indica a fórmula anterior, a exposición mídese en lux segundo, sendo logo unha combinación do tempo e o nivel de iluminación recibido polo material fotosensible.
Control da exposición
Nunha cámara, o tempo de exposición queda controlado pola velocidade de obturación e o nivel de iluminación pola apertura do obxectivo. Estes dous últimos factores (velocidade de obturación e apertura) únense nun só número chamado valor de exposición, EV.
Exposición correcta
A exposición correcta depende do como se queira fotografar. Unha aproximación a unha exposición correcta dánola a regra sunny 16: nun día soleado, cunha apertura f/16, obteremos unha exposición correcta cunha velocidade de obturación de 1/sensibilidade usada. Por exemplo, se empregamos unha sensibilidade ISO 100, e unha apertura f/16, unha velocidade de obturación axeitada sería 1/100 de segundo.
CNT (periódico)
O CNT é un periódico que edita o sindicato Confederación Nacional do Traballo (CNT), sendo o principal medio de expresión desta organización anarcosindicalista. Ten unha periodicidade mensual.
Dirección do xornal
Elíxese a súa dirección e localidade de residencia nun congreso ou pleno nacional da CNT. A dirección ocúpase da distribución, impresión, venda, administración das subscricións e recepción de artigos para o periódico. O director elixido para o periódico acode ás reunións do comité nacional da CNT con voz pero sen voto. O secrerario xeral da CNT é o encargado de redactar a editorial do periódico.
Licenza
O CNT edítase cunha licenza Creative Commons de carácter copyleft, e ademais de en papel, pódese ler en Internet. O seu número ISSN é 1135-173X.
Rede privada virtual
alt=VPN overview|miniatura|Visión xeral da conectividade VPN Rede privada virtual, do inglés virtual private network (VPN), é unha rede de comunicacións privada construída sobre unha rede de comunicacións pública (como por exemplo, a Internet). O tráfico de datos é levado pola rede pública utilizando protocolos padróns, non necesariamente seguros. En resumo, crea unha conexión segura e criptografada, que pode ser considerada como un túnel, entre o seu computador e un servidor operado polo servizo VPN.
Unha VPN é unha conexión estabelecida sobre unha infraestrutura pública ou compartida, usando tecnoloxías de tunelamento e criptografia para manter seguros os datos trasfegados. As VPN seguras usan protocolos de criptografía por tunelamento que fornecen a confidencialidade, autenticación e integridade necesarias para garantir a privacidade das comunicacións requiridas. Algúns deses protocolos que son normalmente aplicados nunha VPN están: Layer 2 Tunneling Protocol (L2TP), L2F, Point-to-Point Tunneling Protocol (PPTP) e o IP Security Protocol (IPsec). Cando se aplican adecuadamente, estes protocolos poden asegurar comunicacións seguras a través de redes inseguras.
Debe ser notado que a escolla, posta en funcionamento e uso destes protocolos non é algo trivial, e poden atoparse varias solucións de VPN inseguras no mercado. Advírteselles aos usuarios para que investiguen con coidado os produtos que fornecen as VPN.
Para se configurar unha VPN, é preciso utilizar servizos de acceso remoto, tal como o Remote Access Service (RAS), encontrado no Microsoft Windows 2000 e en versións posteriores, ou o Secure Shell (SSH), encontrado nos sistemas GNU/Linux e outras variantes do Unix.
Funcionamento
Cando unha rede quere enviar datos para a outra rede a través da VPN, un protocolo, exemplo IPsec, fai o encapsulamento do cadro normal co titular IP da rede local e adiciona o titular IP da Internet atribuída ao router, un titular AH (titular de autenticación) e o titular ESP (titular que prove integridade, autenticidade e criptografía á área de datos do paquete).
Cando eses datos encapsulados chegan á outra extremidade, é feito o desencapsulamento do IPsec e os datos son encamiñados ao referido destino da rede local.
Seguranza
De seren adecuadamente aplicados, estes protocolos poden asegurar comunicacións seguras a través de redes inseguras. As VPN son usadas para conectar de forma segura filiais dunha organización separadas xeograficamente, creando unha rede cohesiva. Diversas empresas interligan as súas bases operacionais a través dun VPN en Internet. Usuarios individuais de Internet tamén se benefician da VPN para prover seguranza en conexións sen fío, para contornar xeorrestricións e censura, ou para se conectar a servidores proxy coa finalidade de protexer a identidade e localización persoal. No entanto, algúns sitios web de Internet bloquean o acceso a coñecidas tecnoloxías VPN para evitar a evasión das súas xeorrestricións.
Un sistema de comunicación por VPN ten un custo de posta en funcionamento e mantemento insignificantes, de se comparar aos antigos sistemas de comunicación física, como o frame relay, por exemplo - que ten un custo exorbitante e seguranza moi dubidosa. Por este motivo, moitos sistemas de comunicación están sendo substituídos por unha VPN que, alén do baixo custo, ofrece tamén unha alta confiabilidade, integridade e dispoñibilidade dos datos trasfegados.
Intranet VPN
Unha Intranet VPN é unha VPN que liga as oficinas rexionais e remotas á rede interna da matriz a través dunha infraestrutura compartida coa utilización de conexións dedicadas. Unha Intranet VPN difire da extranet VPN dado que só permite o acceso aos funcionarios da empresa.
Extranet VPN
Unha extranet VPN é unha VPN que liga os asociados empresariais á rede da matriz a través dunha infraestrutura compartida coa utilización de conexións dedicadas. Unha extranet VPN difire da intranet VPN dado que só permiten o acceso aos usuarios externos á empresa.
Soporte remoto
Remote Access VPN é o nome dado a unha rede privada virtual (VPN) que pode ser accesada remotamente a través dun provedor de acceso. Esta tecnoloxía permite o acceso á Intranet ou Extranet dunha empresa, por funcionarios localizados remotamente, a través dunha infraestrutura compartida. Unha Remote Access VPN pode utilizar tecnoloxías analóxicas, de discaxe (liña discada), ISDN, DSL (Digital Subscriber Line), IP móbil e de cabo, para facer a conexión segura dos usuarios móbiles, telecomputadores e filiais.
Ribeseya
Ribeseya (oficialmente: Ribadesella/Ribeseya ) é un concello do Principado de Asturias. Limita ao norte co mar Cantábrico, ao leste con Llanes, ao sur con Cangas de Onís e Parres e ao oeste con Caravia. Fundada por Afonso X o Sabio. Foi un dos principais portos asturianos do século XIX. Segundo o INE, contaba cunha poboación de 5 779 habitantes en 2017 (2 755 homes e 3 024 mulleres).
O concello conta tamén con numerosas empresas dedicadas ao deporte de aventura, como piragüismo, espeleoloxía ou escalada. O primeiro sábado de agosto despois do día 2 celébrase o famoso Descenso Internacional do Sella, onde acoden deportistas de todo o mundo e celébrase unha gran festa local.
Tamén este concello destaca pola variedade turística que ofrece, e sobre todo polas actividades que rodean á Cova de Tito Bustillo, famosa polas súas pinturas prehistóricas.
Galería de imaxes da alameda de Santiago de Compostela
Na alameda de Santiago de Compostela está o paseo da Ferradura.
Barkhad Abdi
Barkhad Abdi (en Barkhad Cabdi, en برخد عبدي), nado en Mogadixo o 10 de abril de 1985, é un actor e director de cine somalí-estadounidense. Fixo o seu debut como actor no 2013 co filme Captain Phillips, cuxa interpretación lle valeu varios nomeamentos, incluíndo un nomeamento ó Oscar ó mellor actor secundario, ós Globos de Ouro e ós BAFTA como actor secundario, gañando este último.
María del Mar Rominguera Salazar
María del Mar Rominguera Salazar, nada en Ceuta o 18 de xuño de 1966, é unha política española membro do Partido Socialista Obrero Español. Foi senadora pola Provincia de Zamora na IX lexislatura e deputada pola mesma demarcación na Xª, XIª, XIIª e XIIIª lexislaturas.
Traxectoria
É licenciada en dereito, avogada e secretaria xeral da agrupación socialista local de Zamora.
En agosto de 2011 substituíu no Senado a Ana Sánchez Hernández. O 20 de novembro dese mesmo ano, nas Eleccións xerais, foi elixida deputada pola Provincia de Zamora ao Congreso dos Deputados. Foi reelixida nas Eleccións xerais de 2015, nas Eleccións xerais de 2016 e nas Eleccións xerais de abril de 2019.
No Congreso foi voceira da Comisión de Fomento.
Brian Stowell
Brian Stowell, nado en Douglas (Illa de Man) o 6 de setembro de 1936 e finado o 18 de xaneiro de 2019, foi un dos principais activistas da recuperación da lingua manx e realizou numerosas gravación de anciáns falando esta lingua. Tamén participou nas emisións de Manx Radio.
Brian Stowell publicou obras en lingua manx, incluíndo Contoyryssyn Ealish ayns Cheer ny Yindyssyn unha tradución de Alicia no país das marabillas publicada en 1990. En marzo do 2006 publicouse Dunveryssyn yn Tooder-Folley (Os asasinos de vampiros) - a primeira novela completa en lingua manx.
No Tynwald Day do 2010, o Dr Stowell foi recoñecido co Tynwald Honour, o maior recoñecemento que o Tynwald pode outorgar a un cidadán.
Assab
Assab é unha cidade de 21.300 habitantes de Eritrea, situado na costa no sueste do país, é un dos principais portos eritreos.
Cráter volcánico
Os cráteres volcánicos son depresións circulares causadas por actividade volcánica. Funcionan como abertura ou boca de erupción de moitos volcáns e están situados xeralmente nos seus cumes.
Características
O cráter adoita adoptar a forma dun cono invertido escavado polas erupcións na parte superior do volcán. Ás veces está localizado nun flanco do edificio volcánico, cando este ten un cono adventicio, e entón o cráter é cualificado de lateral ou parasito. Tamén pode ocorrer que o volcán careza de cono ben definido, como nos volcáns de tipo hawaiano, que son escudos volcánicos, e entón o cráter é unha cavidade no chan da parte alta do escudo na cal gurgulla e se axita a lava, que se desborda durante as erupcións.
Existen volcáns que, dependendo da súa orixe, poden chegar a conter máis dun cráter, pero sempre teñen un cráter principal. Estes cráteres poden ter dimensións diferentes desde uns metros a quilómetros.
Nos cráteres poden formarse brechas durante unha erupción, debido a explosións ao á saída da lava, ou por erosión lateral. Nos cráteres con brecha, o bordo do cráter é máis baixo por un lado.
Nos volcáns de tipo peleano é frecuente que o cráter estea taponado por un domo ou un pitón de rocha. Durante as erupcións, este tapón pode estoupar e poden orixinarse grandes nubes de piroclastos.
Nas erupcións fisurais non se orixina cráter.
É frecuente que nos cráteres se formen lagos.
Ás veces ás caldeiras volcánicas se lles chama cráteres, pero a súa orixe e características son diferentes.
miniatura|center|500px|Vista panorámica do cráter do [[Cotopaxi (volcán)|Cotopaxi, Ecuador.]]
Roy Thomas Baker
Roy Thomas Baker, nado en Hampstead (Londres) o 10 de novembro de 1946, é un produtor musical, compositor e arranxador inglés. É directivo da Recording Academy e gañador de múltiples premios. Produciu diversos discos de rock e pop que chegaron a ser disco de ouro e disco de platino desde a década de 1970 ata hoxe.
Traxectoria
Baker comezou a súa carreira en Decca Records, en Inglaterra, aos 14 anos. Alentado polo produtor musical Gus Dudgeon, axiña cambiou a Trident Studios, onde traballou con grandes produtores musicais, como Gus Dudgeon, Tony Visconti, Mick Jagger e Keith Richards, e Frank Zappa, e con grupos como The Rolling Stones, David Bowie, The Who, Gasolin', Nazareth, Santana, Mothers Of Invention, Be Bop Deluxe, Free e T. Rex.
Logo de cofundar Neptune (compañía de gravación de Trident), Baker coñeceu un grup que sería coñecido como Queen. Comezou unha relación de traballo que acabou con cinco álbums e moitos premios, incluíndo un Grammy e o premio Récord Guiness ao mellor sinxelo: "Bohemian Rhapsody".
Vida persoal
Baker vive nos Ánxeles e no seu estudio de gravación en Arizona. Está casado coa executiva do entretemento e exactriz Tere Baker.
Marco de Canaveses
Marco de Canaveses é unha cidade do Distrito do Porto, na Rexión Norte e Subrexión de Támega (Portugal). Conta cunha poboación de aproximádamente 10.500 habitantes e é, dende 1852, a capital dun concello de 53.450 habitantes (2011) que engloba a cidade de Marco de Canaveses e a Vila de Alpendurada. O seu concello ten unha extensión de 201,89 km² e está subdividido en 31 freguesías 31.
O concello de Marco de Canaveses limita ao norto co concello de Amarante, ao leste co de Baião, ao sur co de Cinfães, ao suroeste co de Castelo de Paiva e ao oeste co concello de Penafiel.
Freguesías
O concello de Marco de Canaveses está integrado polas seguintes 31 freguesías:
Madre de Deus
Xeografía
O concello está localizado nunha illa. A súa ligazón co continente é a través dos concellos de Candeias e São Francisco do Conde. Unha ponte construída no final dos anos cincuenta une a illa co continente, aínda que coa marea baixa é posíbel atravesar a pé dun lado ao outro. A illa sitúase na Baía de Todos os Santos, a maior do Brasil. O concello antes pertencía a Salvador e emancipouse nos anos oitenta. Alén do terminal marítimo de Petrobras, outras actividades son a pesca artesanal e o turismo, pois trátase da praia máis próxima da rexión. É unha rexión marcada por fortes agresións ecolóxicas, oriúndas da industria petrolífera, sendo relevantes na historia do concello os derramamentos de petróleo de 1992 e 1999.
Este concello está subdividido en dúas áreas: a Illa de Madre de Deus e a Illa de Maria Guarda. A Illa de Madre de Deus, á súa vez, divídese nos barrios do Centro, Suape, Cação, Marezinha, Mirim, Alto do Paraíso, Apicum, Nova Madre de Deus e Quitéria, Alto da Matriz, Alto do Santo Antônio, Alto da Boa Vista, Cururupeba, Malvinas e Nova Brasília.
Deporte
200px|miniatura|esquerda|[[Estadio Municipal de Madre de Deus]] O concello é lar do club de fútbol Madre de Deus Sport Clube, fundado o 22 de xaneiro de 2002, que en 2008 venceu de forma invicta a Segunda División Baiana.
Entroido
O entroido de Madre de Deus é unha festa na rúa no que diversas persoas van detrás dun trío eléctrico. Existe a tradición de vestirse con fantasías que cobren o corpo enteiro, as chamadas "caretas".
Galería de imaxes de sobremesas de Galicia
Galería de imaxes de sobremesas de Galicia.
Audrey
Audrey é unha banda sueca de post-rock formada en Henån no ano 2001. O grupo está composto por Victoria Skoglund (guitarras e voces), Anna Tomlin (batería e voces), Emelie Molin (cello, teclados e voces) e Rebecka Kristiansson (baixo e voces). Ata a data levan publicados dous álbums de estudio e varios EPs e sinxelos.
Benito Serantes Echegaray
Benito Serantes Echegaray, finado en Ourense o 16 de xaneiro de 1959, foi un xornalista e político galego.
Traxectoria
Foi redactor de El Derecho e dirixiu Heraldo de Galicia. Militante do Partido Conservador, foi elixido deputado provincial en 1917.
Vladimir Nabokov
miniatura|Monumento a Vladimir Nabokov en [[Montreux.]] Vladimir Nabokov, nado en San Petersburgo o 23 de abril de 1899 e finado en Montreux (Suíza) o 2 de xullo de 1977, foi un novelista, poeta e crítico estadounidense de orixe rusa. É considerado unha das principais figuras da literatura universal.
Traxectoria
Nabokov naceu no seo dunha familia aristocrática. En 1919, a familia abandonou o país para escapar da Revolución Rusa. Tres anos máis tarde, Nabokov graduouse na Universidade de Cambridge coa máxima cualificación. Empezou a escribir para os diarios dos emigrantes rusos en Berlín (onde viviu de 1923 a 1937), baixo o pseudónimo de "Vladimir Sirin"). A súa novela sobre xadrez, Zashchita Luzhina (1930), consagrouno como un dos principais valores da xove xeración de escritores emigrados de Rusia. Durante os cinco anos seguintes escribiu catro novelas e un conto, entre as que destacan Desesperación e Convidado a unha decapitación. Do ano 1936 ao 1938 viviu en Francia, onde comezou a escribir en inglés. En 1940, trasladouse aos Estados Unidos e, cinco anos máis tarde, adoptou a nacionalidade estadounidense. Alí publicaría, en 1947, a súa primeira novela en inglés, Bend Sinister. Porén, a súa fama literaria foi discreta ata a publicación en París de Lolita (1955), obra que supuxo a súa consagración como escritor e que narra a intensa e obsesiva relación dun home maduro cunha adolescente, e que pode considerarse un estudo do amor e do desexo sexual. Xunto con esta obra, a que a seguiu, Pale Fire (1962), foi tamén moi eloxiada.
Éxito das súas obras
Durante a década de 1960 traducíronse a diversas linguas algunhas das súas primeiras novelas escritas en ruso, coma a obra Convidado a unha decapitación. En 1964 publicou, en edición crítica, a súa tradución ao inglés da novela de Alexander Pushkin, Eugene Onegin, en 4 volumes. Speak, Memory (1966) é un nostálxico relato da súa infancia na Rusia imperial e a súa vida posterior ata 1940; as memorias publicáronse orixinalmente en forma abreviada en 1951, baixo o título de Conclusive Evidence. Korol' Dama Valet, escrita en Berlín e publicada en ruso e alemán en 1928, é unha parodia dunha novela tradicional. En 1969 apareceu Ada or Ardor: A Family Chronicle, un exemplo claro da súa obra. En 1973 publicou dous libros: A Russian Beauty and Other Stories, e o ensaio Strong Opinions. En 1959 Nabokov estableceuse en Suíza, onde viviu recluído ata o 2 de xullo de 1977. O territorio exclusivo de Nabokov é a traxicomedia complexa, na que o tempo e o espazo condénsanse ou se expándense, e as metáforas e os símiles entremestúranse nun xogo incesante. Como dixera o propio autor: "Aínda que camiño sempre á beira da parodia, ten que haber, por outra parte, un abismo de seriedade". miniatura|200px|Lápida de Elena Nabokova, nai de Vladimir
Obras
Novelas escritas en ruso:
Novelas escritas en inglés:
Manuel Bosch
Manuel Bosch Rodríguez, nado o 3 de marzo de 1956 en Badalona, Barcelona, é un ex xogador profesional de baloncesto internacional que xogou durante gran parte da súa carreira no Joventut de Badalona e no CAI Zaragoza. Cunha altura de 1,84 xogaba na posición de base.
Galería de imaxes de Tui
Galería de imaxes do concello de Tui na provincia de Pontevedra.
Esther Cervera
Esther Cervera Barriga, nada en Ceuta o 26 de abril de 1973, é unha xornalista española.
Traxectoria
Licenciada en Ciencias da Información pola Universidade de Madrid. Iniciou a súa carreira profesional na Cadena SER como redactora e locutora de radio de deportes en SER Deportivos, El larguero, Hora 14 Fin de Semana e Carrusel Deportivo, onde foi responsable da produción do mesmo.
En novembro de 1998 formou parte do equipo fundacional de CNN+ como editora e presentadora de deportes. Despois incorporouse ó persoal de presentadores de informativos da canle de noticias.
Coa posta en marcha de Cuatro pasou a presentar e editar a información deportiva en Noticias Cuatro Fin de Semana. En abril de 2007 regresou a CNN+, onde presentou a edición matinal de fin de semana até o peche da canle o 28 de decembro de 2010. Nos últimos anos compaxinaba o seu traballo coa investigación doutoral universitaria.
Saipan
A 200 km do norte de Guam, ten uns 20 km de longo e 9 de ancho. O seu punto máis alto é o monte Tapochau (474m), considerado por algúns un volcán extinguido.
Dominio do Imperio xaponés
En 1899, logo da Guerra Hispano-Estadounidense, España decidiu vender as Marianas, as Carolinas e as Marshall aos Estados Unidos, pero o goberno de William McKinley considerou elevada a suma de diñeiro solicitada. Todas estas illas, incluíndo a Saipán, foron vendidas finalmente ao Imperio Alemán por uns 4 millóns de dólares estadounidenses da época. O dominio alemán prolongouse ata o final da primeira guerra mundial e en 1922 o Imperio xaponés tomou o control da illa baixo o Mandato do Pacífico Sur da Liga de Nacións. Os xaponeses desenvolveron as industrias pesqueiras e do azucre.
Durante o mandato xaponés, os nenos nativos foron obrigados a asistir a escolas xaponesas durante seis anos, e despois podían optar por seguir unha carreira de especialización agrícola. A principal produción agrícola da illa foi a cana de azucre. A Compañía de Desenvolvemento do Mar do Sur, de orixe xaponesa, controlaba a maior parte da produción da illa, e moitos empregados xaponeses asentáronse nela.
Segunda Guerra Mundial
O 15 de xuño de 1944, durante a segunda guerra mundial, os marines dos Estados Unidos de América desembarcaron nas praias do suroeste da illa e pelexaron durante tres semanas na Batalla de Saipán para liberala dos xaponeses. A batalla foi levada ao cine por John Woo na película Windtalkers.
En marzo de 1943, durante a segunda guerra mundial, Saipán converteuse nos cuarteis xerais da Segunda Frota de Escoltas de convois, uns 16 destrutores, 5 fragatas costeiras e 5 torpedeiros. O 3 de marzo de 1944, o America maru partiu cara ao Xapón levando a 1700 pasaxeiros, a maioría familiares de empregados da Compañía de Desenvolvemento do Mar do Sur. Abandonaban a illa seguindo unha orde de repatriación de todos os anciáns, mulleres e nenos. Tres días despois, o submarino estadounidense USS Nautilus torpedeou o cargueiro e como resultado morreron 655 persoas.
Unión aos Estados Unidos de América
As Illas Marianas uníronse aos EUA en novembro de 1986. Durante as negociacións entre ambas as partes acordouse que as Illas Marianas estarían eximidas de certas leis federais, incluíndo algunhas sobre o traballo e sobre inmigración. Un resultado foi un aumento do número de hoteis e do turismo. Con todo, ducias de fábricas de roupa abriron e a fabricación de pezas de vestir converteuse na industria máis importante das illas, empregando por centos de traballadores estranxeiros, ao mesmo tempo que etiquetan as pezas con "made in the USA". Estas pezas de baixo custo véndense maioritariamente no mercado estadounidense e están exentas de aranceis.
Demografía
En 1941 vivían en Saipán 30.000 persoas e menos de 4.000 deles eran nativos; a poboación aumentou ata as 62.392 persoas segundo o censo do ano 2000, dos cales case 12.000 son nativos. Habitan na illa gran número de estranxeiros (debido á alta contratación de traballadores) da China, Bangladesh, Filipinas, Tailandia, Vietnam e Camboxa. Ademais, unha alta porcentaxe da poboación da illa inclúe inmigrantes de primeira xeración do Xapón, China e Corea, así como doutros estados de Micronesia. A distribución por sexos indica que o 54,8% son mulleres e o 45.2% son homes. A media de idade dos habitantes da illa é de 28,7 anos, que é maior que na maioría de rexións pacíficas debido ao seu volume de traballadores estranxeiros. O idioma máis falado é o inglés aínda que unha minoría (ao redor dun 20%) tamén fala chamorro, lingua tamén oficial no país.
Svenska hockeyligan
A Svenska hockeyligan é a liga profesional de hóckey sobre xeo de Suecia, creada en 1975, que se compón de 12 equipos. Está considerada unha das ligas máis importantes do mundo neste deporte, tan só por detrás da National Hockey League norteamericana e a Kontinental Hockey League do leste europeo. Existen outras ligas europeas profesionais dun nivel comparable ó que ten a Elitserien, como son as ligas checa, finesa, alemá, suíza e eslovaca.
Formato
Cada tempada da Elitserien comeza en setembro e remata en abril do ano seguinte. Nela, cada un dos 12 equipos disputa 55 encontros de liga regular, é dicir, 5 encontros fronte a cada rival. Os encontros duran 60 minutos divididos en 3 tempos de 20 minutos. Se ó remate dun encontro persiste o empate, xóganse ata 5 minutos de tempo engadido con morte súpeta. Os equipos puntúan do seguinte xeito: Cando esta fase de liga regular remata, os 8 primeiros equipos da táboa pasan a disputar as eliminatorias polo título. Tódalas eliminatorias, tanto de cuartos de final, de semifinais e as finais, decídense ó mellor de 7 encontros, de xeito que o gañador de cada emparellamento e aquel equipo que gaña 4 dos enfrontamentos. Por outra banda, os 2 últimos equipos da táboa disputan unha liguiña de promoción cos 4 mellores equipos da segunda división, chamada Hockeyallsvenskan.
Equipos 2014-2015
250px|miniatura|dereita|Adestradores dos 12 equipos participantes na tempada 2011-12 coas camisolas do uniforme.
Palmarés
250px|miniatura|dereita|Encontro de liga do [[Djurgården IF Hockey|Djurgården IF.]] 250px|miniatura|dereita|Pavillón do [[Färjestad BK.]] 250px|miniatura|dereita|Encontro no pavillón do [[Modo Hockey.]] 250px|miniatura|dereita|O [[Scandinavium, o maior pavillón da competición e fogar do Frölunda HC.]] Antes de 1975 existía outra competición nacional de liga que comezara a disputarse en 1922, é dicir, tan só 2 anos despois de que o hóckey sobre xeo fose introducido no país polo director de cine norteamericano Raoul Le Mat. Aquel campionato tivo varios nomes: Klass 1, Svenska serien, Division I etc. Dende 1944 constaba de dous grupos, un Norte e outro Sur. A seguinte lista amosa os campións suecos anteriores á creación da Elitserien: 250px|miniatura|dereita|Equipo do [[IK Göta que foi campión en 1922.]] 250px|miniatura|dereita|O capitán do [[Frölunda HC recibindo o Trofeo Le Mat tralo campionato acadado en 1965.]] Dende 1922 até a actualidade, o equipo que acada o título de campión de Suecia na liga de hóckey sobre xeo recibe o "Trofeo Le Mat". Este trofeo de prata é o máis antigo do deporte profesional sueco. No seu momento foi doado polo director de cine norteamericano Raoul Le Mat e a Metro-Goldwyn-Mayer. De seguido amósase unha táboa coa cantidade de trofeos Le Mat que ten gañou cada equipo dende 1922. Os anos que están en letras grosas fan referencia ós campionatos da era Elitserien, é dicir, dende 1976:
Carmen Cerdeira
María del Carmen Cerdeira Morterero, nada en Ceuta o 27 de setembro de 1958 e finada ibídem en 2007, foi unha política española pertencente ó PSOE. Foi delegada do goberno en Ceuta, eurodeputada, senadora, concelleira e avogada.
Traxectoria
Naceu no seo dunha familia de gran tradición republicano-socialista. O seu pai, Clemente Cerdeira García de la Torre, foi un histórico do socialismo da cidade, o seu avó paterno Clemente Cerdeira Fernández foi un dos diplomáticos máis activos da Segunda República para abortar o golpe militar de 1936 desde a retagarda africana, e o seu avó materno, Justo Morterero Felipe, membro de FETE-UXT, foi asasinado polos falanxistas ó comezo da guerra civil en Écija (Sevilla). Era, asemade, bisneta de Joaquín García de la Torre y Almenara, alcalde de Ceuta nos anos 20, sobriña-neta de David Valverde Soriano, alcalde republicano de Ceuta asasinado en 1937, e de Emilio Millán Rivero, asasinado trala guerra civil pola súa militancia socialista.
Licenciouse en Dereito pola Universidade de Sevilla, e foi profesora-titora de Dereito Civil do Centro Asociado da UNED de Ceuta (1981-1985), localidade onde exerceu de avogada. Nunca chegou a darse de baixa no Colexio de Avogados de Ceuta, xa que o exercicio da avogacía foi unha das súas grandes paixóns xunto á familia e a política.
Afiliada ao PSOE e á UXT, nas eleccións municipais de 1983 foi elixida concelleira de Ceuta, a súa cidade, pola lista socialista encabezada por Francisco Fraiz, sendo durante devandita lexislatura tenente de alcalde. Non chegou a finalizar o seu mandato xa que sería elixida senadora da III Lexislatura (1986/1989), repetindo na seguinte (IV Lexislatura 1989/1993). Unha das iniciativas máis salientables presentadas por Cerdeira ante o Pleno do Senado foi a proposición de lei para a reforma do Código Civil en aplicación do principio de non discriminación por razón de sexo en 1989. Dende o Senado, foi membro das Asembleas Parlamentarias do Consello de Europa e da UEO (1990/1993).
Xeomancia
miniatura|Instrumento xeomántico do [[Antigo Exipto|Exipto ou de Siria (1241-1242). Museo británico.]] miniatura|Detalle do instrumento de arriba. miniatura|As dezaseis figuras xeománticas.
Carmen Cerdeira
Traxectoria
No XXXIV Congreso Federal do PSOE (1997) foi elixida secretaria de movementos sociais na candidatura encabezada por Joaquín Almunia, desde onde desenvolveu unha serie de iniciativas que finalmente cristalizarían durante o goberno de José Luis Rodríguez Zapatero en materia de igualdade, como o apoio ás persoas homosexuais, e transexuais.
Xeomancia
Xeomancia é unha técnica de adiviñación fundada na análise de figuras compostas pola combinación de catro puntos simples ou duplos. Estes puntos obtéñense pola observación de pedras ou outros obxectos guindados sobre unha superficie plana ou situados nun espazo determinado, por lanzamento de dados, pola observación de trazos debuxados na area cun pau, ou sobre un papel, ou mesmo pola observación de elementos dispostos na natureza sen intervención humana.
Os oráculos xeománticos baséanse nunha serie de 16 figuras, cada unha composta de catro liñas de puntos, pares ou impares. Por diferentes combinacións simples, as figuras desenvólvense nun diagrama ou grafo destinado á interpretación. O significado das figuras xeománticas, as súas posicións no grafo obtido, e as relacións no interior do grafo das figuras (repeticións, oposicións etc...) téñense en conta para a interpretación.
Carmen Cerdeira
Traxectoria
Tras a súa etapa no Senado, foi designada asesora executiva do Ministerio de Xustiza, sendo nomeada en 1994 Delegada do Goberno en Ceuta, a segunda vez que dita responsabilidade ostentábaa unha muller despois de María de Eza no século XVI, da que cesaría tras as eleccións xerais gañadas polo PP en 1996. A crise máis complexa que tivo que xestionar durante o seu mandato foi a revolta dun grupo de inmigrantes de outubro de 1995 nas Murallas Reais do Ángulo, que se saldou con decenas de feridos e o axente da Policía Nacional Antonio Arrebola Alcántara, grave por ferida dunha bala que partira dunha arma oficial do calibre 9.
Xeomancia
Practicada pola xente de todas as clases sociais, foi unha das máis populares formas de adiviñación en África e Europa na Idade Media e no Renacemento, publicándose libros e tratados de xeomancia até o século XVII. Recentemente xurdiu un novo interese por ela nas obras de John Michael Greer e outros practicantes.
Existen varias prácticas africanas, algunhas próximas a prácticas de influencia árabe, pero tamén unha expresión que está na orixe do vodú a través do deus Fa (ou Ifa) deus da adiviñación. Nesta versión, as dezaseis figuras considéranse por pares, o que dá 256 combinacións. Parece que máis que un sistema de adiviñación, trátase dun sistema moi elaborado de pedagoxía subministrado polo deus Fa e algunhas outras divindades destinado a pobos que non tiñan escritura e nos que todo debía conservarse na memoria. Hai que sinalar que estas divindades se superpoñen aos deuses propiamente animistas.
Carmen Cerdeira
Traxectoria
Nas Eleccións Europeas de 1999 (e até 2003) foi elixida deputada ao Parlamento Europeo polo seu partido, sendo membro da Comisión de Liberdades, Xustiza e Asuntos de Interior.
Xeomancia
Etimoloxía
O termo está tirado directamente do baixo latín geomantia ('adiviñación pola terra') préstamo do grego γεωμαντεία, tradución da palabra árabe ‛ilm al-raml, ou 'ciencia da area'. Outros nomes árabes da xeomancia son khatt al-raml e darb al-raml.
Carmen Cerdeira
Traxectoria
En 2004 foi nomeada presidenta da Sociedade Estatal para a Acción Cultural Exterior (SEACEX), responsabilidade que mantería até o seu falecemento.
Xeomancia
Etimoloxía
Esta palabra difúndese en Europa a principios do século XIV, especialmente a través dun dos relatos das viaxes de Marco Polo (capítulo CLXXIV do Devisement du monde ou O libro das marabillas do mundo.
Carmen Cerdeira
Traxectoria
Faleceu o 2 de agosto de 2007 ós 48 anos de idade na súa cidade natal por mor dun cancro que padecía dende había varios anos.
Xeomancia
Etimoloxía
O termo era, porén, coñecido anteriormente, porque apareceu cedo en francés, contra 1333, na forma geomancie, na tradución manuscrita do Miroir Historial de Vincent de Beauvais redactada por Jean de Vignay a petición do rei de Francia Filipe VI de Valois.
Historia
A xeomancia ten as súas raíces no Oriente Medio cando os comerciantes árabes retornaban, a través da ruta da seda, do Extremo Oriente, e os nomes orixinais das súas figuras son árabes (desde a Idade Media, úsanse as traducións latinas destes nomes).
Os estudosos europeos comezaron a traducir do árabe textos e tratados na Idade Media, entre eles os de xeomancia. Isidoro de Sevilla cita a xeomancia na súa listaxe de métodos de adiviñación, como piromancia, hidromancia, aeromancia e necromancia, sen describir a súa aplicación ou os seus métodos. O poema Experimentarius, atribuído a Bernardus Silvestris e escrito a mediados do século XII, é unha tradución en verso dunha obra de xeomancia astrolóxica.
Naquela época, moitos eruditos europeos estudaban e aplicaban a xeomancia, escribindo moitos tratados sobre ela. Heinrich Cornelius Agrippa, Christopher Cattan, e John Heydon elaboraron tratados de xeomancia, como outros filósofos, ocultistas e teólogos até o século XVII, cando o interese polo ocultismo e adiviñación comeza a decaer debido ao xurdimento da revolución científica.
A xeomancia tivo un rexurdimento no século XIX, cando un renovado interese no ocultismo aparece debido ás obras de Robert Thomas Cross, Edward Bulwer-Lytton e Franz Hartmann, que publica o seu texto The Principles of Astrological Geomancy, o cal estimula un novo interese polos sistemas de adiviñación. Baseada neste e nalgúns textos antigos, a Orde Hermética da Alba Dourada comeza o labor de recompilación de coñecementos de xeomancia e outras ciencias ocultas.
Galería de imaxes da Festa da filloa da pedra na Baña
Galería de imaxes da Festa da filloa da pedra na Baña.
Marne
Marne (51) é un departamento francés situado no nordeste de Francia, que pertence á rexión de Alsacia-Champaña-Ardenas-Lorena. Debe o seu nome ao río Marne, principal afluente do Sena.
José María Suárez Núñez
José María David Suárez Núñez, nado en Santiago de Compostela o 17 de xullo de 1932 e finado na mesma cidade o 4 de xuño de 1987, foi un médico e político galego.
Traxectoria
Estudou o bacharelato en Santiago de Compostela e licenciouse en Medicina en 1955, tamén na Universidade de Santiago de Compostela (USC). Durante o trienio posterior, ata 1958 realizou diversas viaxes a Inglaterra, Francia, Bélxica ou Portugal, como parte da súa especialización en estomatoloxía. En 1966 obtén a cátedra de Anatomía na Universidade de Granada, en 1968 consegue tamén por oposición a cátedra na Universidade Complutense de Madrid, e en 1969 consegue o traslado da cátedra á Universidade de Santiago. Alí ocupou a dirección da escola de Enfermería, ao ano seguinte a secretaría da Facultade de Medicina en 1975 o vicedecanato da mesma e en 1976 o vicerreitorado de Extensión Universitaria da USC.
Nas eleccións xerais de 1977 resultou elixido senador pola UCD, na provincia da Coruña. Ao ano seguinte, 1978 foi designado polo daquela ministro de Educación, Íñigo Cavero, reitor da Universidade de Santiago de Compostela. En 1981 soou o seu nome como candidato da UCD á presidencia da Xunta de Galicia nas primeiras eleccións autonómicas, pero finalmente non concorreu. Permaneceu no reitorado ata 1984, cando nas primeiras eleccións universitarias foi derrotado por Carlos Pajares.
Presidente do consello de administración da editorial que publicaba El Correo Gallego, formaba parte do Grupo Diego de Muros de planificación universitaria e era membro tamén da Real Academia de Medicina e Cirurxía de Galicia.
Arthur Evans
Arthur John Evans, nado en Nash Mills o 8 de xullo de 1851 e finado en Boars Hill o 11 de xullo de 1941, foi un arqueólogo e numismático inglés. Descubriu a civilización que denominou minoica, da que quedara un moi feble recordo.
Traxectoria
Era o fillo de Sir John Evans, un fabricante de papel e arqueólogo afeccionado de ascendencia galesa. Estudou en Harrow e no Brasenose College, Universidade de Oxford, e na Universidade de Göttingen e, tendo herdado do pai o interese pola arqueoloxía, Arthur foi conservador do Ashmolean Museum de Oxford entre 1884 e 1908.
O obxecto especial do seu interese era a illa grega de Creta, e durante moito tempo foi o encargado das escavacións da cidade-palacio de Knossos, centro principal da civilización minoica. Ademais de descubrir estes restos e publicalos en catro volumes, The Palace of Minos at Knossos (1921-1935), un clásico da arqueoloxía, restaurounos e, en parte, reconstruíunos, utilizando algúns materiais estraños como o formigón, que escandalizou os puristas, pero axudou os visitantes a entender o sitio. Para entender isto cómpre lembrar que mentres que Evans estaba traballando en Knossos no período entre 1899 e 1935, moitos dos seus contemporáneos se interesaban só en apañar obxectos de interese nos asentamentos que descubrían.
Aínda que sempre se lle escapou o desciframento e a tradución dos textos atopados, deuse de conta de que houbera dúas escritas, que chamou "Lineal A" e "Lineal B."
Evans foi nomeado cabaleiro en 1911 polos seus servizos á arqueoloxía. A escavación no sitio arqueolóxico de Knossos (que el adquiriu para a súa conservación), é continuada hoxe en día pola British School of Archaeology de Atenas.
Como numismático, ademais das numerosas publicacións acerca de achados de moedas, é de salientar o seu papel como presidente da Royal Numismatic Society, da que ademais foi receptor da súa prestixiosa medalla en 1902.
Jan Asselyn
miniatura|Paisaxe italiana coas ruínas dunha ponte romana e un acueduto. Jan Asselyn, nado en Diepen contra 1610 e finado en Ámsterdam en 1652, foi un pintor neerlandés.
Traxectoria
Formouse con Esaias Van de Velde e destacou sobre todo pintando paisaxes e animais, aínda que tamén destacan as súas pinturas históricas e de batallas. Viaxou moito por Francia e Italia.
Foi un dos primeiros pintores holandeses que introduciron unha maneira fresca e clara de pintar paisaxes ao estilo de Claude Lorrain, e o seu exemplo foi seguido por outros artistas. Os cadros de Asselyn eran moi valorados en Ámsterdan, e varios deles están nos museos daquela cidade. Vinte e catro, pintados en Italia, foron gravados.
Nir Yaniv
Nir Yaniv (en ניר יניב), nado en  Xerusalén no 1972, é un escritor, músico e editor israelí adscrito aos xéneros da ciencia ficción e fantasía. En 2000 fundou o webzine da Israeli Society for Science Fiction and Fantasy, da que foi o seu editor xefe durante sete anos; posteriormente pasou a ocupar o mesmo cargo na revista Chalomot Be'aspamia en 2007.
Cantiaci
miniatura|Tribos celtas no sur de Inglaterra. Os Cantiaci ou Cantii eran un pobo celta britónico ou belga da illa de Bretaña antes da conquista romana. Deron o seu nome a unha civitas da provincia romana de Bretaña. Vivían no Cantium, logo Kent, ao sueste de Inglaterra, e falaban o bretón antigo, chamado tamén britónico, lingua próxima do galo. A súa capital era  Durovernum Cantiacorum, logo Canterbury.
Galería de imaxes de filloas de Galicia
Galería de imaxes de filloas de Galicia.
A filloa é un produto gastronómico típico da sobremesa en Galicia.
Alfredo o Grande
Alfredo o Grande (Aelfred), nado en Wantage no 849 e finado en Winchester o 26 de outubro do 899 foi un rei de Wessex que loitou contra os viquingos.
Traxectoria
Foi o quinto fillo de Aethelwulf, rei de Wessex. Sucedeu no trono ao seu irmán Aethelred I. Deu pulo á edificación de numerosos castelos e a construción dunha frota para frear o avance dos normandos. Trala súa vitoria de Elington, conquistou Londres no ano 885.
Realizou un importante labor de compilación de leis e como lexislador. Tendo sona de defensor dos febles, segundo o cronista celta Asser, fundou unha primeira escola pública. Propiciou a tradución de obras históricas e morais como as de Beda o Venerable, Boecio ou Paulo Orosio.
Vilarmao
O topónimo Vilarmao pode referirse a:
Noceda, O Incio
San Xoán de Noceda é unha parroquia do concello do Incio na comarca de Sarria, na provincia de Lugo. Segundo o IGE en 2011 tiña 87 habitantes, deles 41 eran homes e 46 eran mulleres, o que supón unha diminución respecto do ano 1999, cando tiña 132 habitantes.
África de las Heras
África de las Heras Gavilán, nada en Ceuta o 27 de abril de 1909 e finada en Moscova o 8 de marzo de 1988, foi unha militante comunista española nacionalizada soviética e unha destacada espía do KGB cuxo nome en clave era Patria, aínda que adoptou os nomes de María Luisa de las Heras de Darbat en París, María de la Sierra en México, Patricia, a subcomandante Ivonne na guerrilla de Ucraína durante a Segunda guerra mundial, María de las Heras na súa estancia no Río da Prata, a limpadora Znoi na oficina da Gestapo de París ou María Pavlovna cando residiu en Moscova.
Primeiros anos
Naceu no seo dunha familia acomodada. O seu pai era Julián Francisco de las Heras, avogado e alcalde de Ceuta. O seu tío, Manuel de las Heras Jiménez, Xeneral de División, faleceu en 1930 en Jaca tras ser disparado ó conter unha rebelión republicana. Casou en 1928, cun tenente da Lexión, con quen tivo un fillo que morreu aos poucos anos e do que se separou decontado coa proclamación da República.
Gran Premio de Francia de 1965
O Gran Premio de Francia de fórmula 1 de celebrouse no circuíto de Clermont Ferrand o 27 de xuño de 1965.
África de las Heras
Primeiros anos
Pouco tempo despois, participou activamente na Revolución de outubro de 1934 en Asturias, actuando como enlace, onde coñeceu o histórico dirixente comunista Santiago Carrillo.
En 1936, ao estourar a Guerra civil, estaba en Barcelona e se integrou nas Juventudes Socialistas Unificadas (JSUC) e no Partido Socialista Unificado de Cataluña (PSUC). Un ano máis tarde comandou unha das patrullas cidadás de Barcelona con sede no náutico da cidade e dirixiu os interrogatorios dunha checa na rúa de san Elías. Nesta época casou con Luis Pérez García-Lago. Ese ano, 1937, regresou a Ceuta por última vez para avisar ó seu tío do perigo que corría.
Marcha á URSS
En 1937, en Barcelona, foi recrutada por varios axentes da NKVD en España —Leonid Eitingon, o húngaro Ernő Gerő e o ruso Alexander Orlov— e enviada a Moscova para a súa pertinente instrución.
Crese que a encargada de introducir na espionaxe a África foi Caridad, a nai de Ramón Mercader (o asasino de Trotski), quen dirixía un comando de choque xunto co seu amante Pável Sudoplátov. Tras a instrución, encomendóuselle a súa primeira misión, polo que se trasladou a Noruega.