Lenin
Múnic, Londres e Xenebra (1900-1905)
Acabados os seus tres anos de exilio, a Vladimir prohibíuselle regresar a San Petersburgo, polo que se asentou en febreiro de 1900 en Pskov, unha pequena cidade a dúas horas de viaxe en tren dende a capital. Porén, a súa esposa, que non cumprira a totalidade da súa condena, mantívose no exilio en Ufa onde caeu enferma. Coa intención de fundar un xornal a través da cal podía defender as súas posicións contra os revisionistas marxistas, o Partido Social-Revolucionario e o goberno, Vladimir e Struve comezaron a recadar fondos para a publicación de Iskra (do ruso: A Faísca), un novo órgano do movemento marxista ruso, que agora faise chamar Partido Obreiro Socialdemócrata Ruso (POSDR). Despois de visitar á súa esposa en Ufa, o 29 de xullo de 1900 partiu dende Rusia cara a Europa occidental. En Suíza e Alemaña mantivo conversacións con veteranos marxistas como Axelrod, Plekhanov e Potresov e deu conferencias sobre a situación en Rusia. O 24 de agosto de 1900, celebrouse unha conferencia de marxistas rusos na cidade suíza de Corsier (cantón de Xenebra) para discutir sobre desenvolvemento de Iskra, mais tanto Potresov como Vladimir quedaron impactados pola natureza controladora de Plekhanov, especialmente cando lle deu un arrebato antisemita, polo que perderon todo o respecto que lle tiñan ao "pai do marxismo ruso", un home ao que sempre admiraran. Finalmente, acordouse que o xornal se producise en Múnic, onde sería máis difícil para Plekhanov, que vivía en Suíza, controlalo. Vladimir trasladouse á cidade bávara en setembro de 1900. A primeira edición foi impresa na véspera do Nadal, e contiña un artigo escrito por Vladimir denunciando a intervención europea no Levantamento dos bóxers. Unha segunda publicación do POSDR, titulada Zarya (Amencer), apareceu en marzo de 1901 e duraría catro números, mais Iskra tiña moito máis éxito; introducíase de contrabando e distribuíase ilegalmente en Rusia, converténdose na publicación clandestina rusa con máis éxito durante cincuenta anos. Contiña achegas de figuras como a polaca Rosa Luxemburg, o checo-xermano Karl Kautsky e un mozo marxista ucraíno, Lev Trotski, quen se converteu nun colaborador habitual desde o outono de 1902. left|miniatura|300px|Primeiro número de Iskra editado por Vladimir Lenin dende [[Xenebra, Suíza|Xenebra en Suíza.]] Vladimir Ulianov adoptou o nome de guerra de "Lenin" en decembro de 1901, seguramente tomando como base ao río Lena, co que imitaba a forma en que Plekhanov adoptara o pseudónimo de "Volgin" por mor do Volga. En 1902, publicou un panfleto político Que facer? (Что делать?) (nome influído pola novela de Chernyshevsky) baixo este nove pseudónimo. Foi a súa publicación máis influente até a data, onde trataba as súas ideas sobre a necesidade de formar un partido de vangarda que liderara ás clases traballadoras á revolución. Cando a súa esposa terminou a súa condena no exilio, saíu tamén de Rusia cara a Múnic, onde a parella volveuse a reunir. Nadya converteuse na súa secretaria persoal, axudándolle na produción de Iskra. Xuntos continuaron a súa axitación política, con Lenin escribindo artigos adicionais para a redacción de Iskra e o programa para o POSDR, atacando os disidentes ideolóxicos e críticos externos. A pesar de seguir sendo un marxista ortodoxo, comeza a aceptar puntos de vista do Partido Social-Revolucionario sobre o poder revolucionario do campesiñado ruso, escribindo un panfleto en Xenebra en 1903 titulado Para os pobres da vila, no que trataba de convertelos á causa marxista.