cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Concello de Vallentuna
O concello está situado na parte sur do landskap de Uppland e limita ao norte e ao nordés co municipio de Norrtälje, ao sueste co de Österåker, ao sur co de Täby, ao suroeste co de Upplands Väsby e ao noroeste co concello de Sigtuna, todos no condado de Estocolmo.
Administración histórica
A área do municipio correspóndese ás parroquias de Angarn, Frösunda, Kårsta, Markim, Orkesta, Vada, Vallentuna e Össeby-Garn. Coa reforma municipal de 1862 a partir desas parroquias formáronse os municipios rurais co mesmo nome.
Coa reforma municipal de 1952 os municipios fusionáronse nos municipio rurais de Vallentuna e Össeby.
O concello de Vallentuna fundouse coa reforma de 1971 a partir dos concellos rurais de Vallentuna e Össeby.
Dende a súa fundación ata o ano 1977 o concello pertenceu ao partido xudicial do oeste do condado de Estocolmo, dende 1977 ata o ano 2007 pertenceu ao partido xudicial de Södra Roslag, e dende entón ao de Attunda.
Jarrett Culver
Jarrett Culver, nado o 20 de febreiro de 1999 en Dallas, Texas, é un xogador de baloncesto profesional estadounidense que xoga nos Rio Grande Valley Vipers da NBA G League.
Traxectoria profesional
Culver foi escollido na 6ª posición do Draft da NBA de 2019 polos Phoenix Suns, e os seus dereitos foron traspasados ós Minnesota Timberwolves, a cambio de Dario Šarić e a 11ª elección dese Draft, nun traspaso que se fixo oficial o 6 de xullo de 2019. Dous días máis tarde, o 8 de xullo, Culver asinou cos Timberwolves. O 23 de outubro de 2019, Culver debutou na NBA, facendo catro puntos e dúas asistencias na vitoria dos Timberwolves por 127–126 contra os Brooklyn Nets.
O 25 de agosto de 2021, Culver e Juancho Hernangómez foron traspasados ós Memphis Grizzlies a cambio de Patrick Beverley.
O 12 de setembro de 2022, Culver asinou cos Atlanta Hawks. O 14 de xaneiro de 2023, os Hawks cortaron a Culver.
Wikipedia en ilocano
A Wikipedia en ilocano é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en lingua ilocana.
Esta versión da enciclopedia contén artigos e  usuarios, dos cales  son activos.
Historia
O 5 de marzo de 2015, contaba con 7 276 artigos e 7 368 usuarios rexistrados, o que a situou no posto 136 entre as edicións de Wikipedia segundo o número de artigos, e no posto 180 segundo o número de usuarios rexistrados.
A Pena, San Román de Vilaestrofe, Cervo
A Pena é un lugar da parroquia de San Román de Vilaestrofe no concello lucense de Cervo na comarca da Mariña Occidental.
Soiuz TMA-08M
Características
Soiuz TMA-08M, unha Soiuz modelo TMA-M cos cosmonautas Christopher Cassidy, Alexander Misurkin e Pavel Vinogradov a bordo, foi unha misión lanzada para acoplarse coa Estación Espacial Internacional e facer experimentos e mantemento durante un período de seis meses. A nave regresou o 11 de setembro de 2013 ás 2:58 GMT.
A tripulación de respaldo da Soiuz TMA-08M estaba formada por Michael S. Hopkins, Oleg Kotov e Sergei Riazanski.
Os Feás, San Román de Vilaestrofe, Cervo
Os Feás é un lugar da parroquia de San Román de Vilaestrofe no concello lucense de Cervo na comarca da Mariña Occidental.
Pierre Rodier
Pierre Rodier nado en París o 12 de xuño de 1939, e un medallista e deseñador de moedas francés que ocupou o cargo de vixésimo sexto gravador xeral de moedas de Francia entre 1994 e 2001.
No seu período como gravador xeral, Francia acometeu a transición do franco ao euro.
Sivil, Estraxiz, Samos
Sivil é un lugar da parroquia de Estraxiz no concello lugués de Samos na comarca de Sarria.
Pierre Rodier
Primeiros anos e formación
Pierre Rodier naceu no distrito 12 de París o 12 de xuño de 1939, fillo único dunha nai que traballaba nunha fábrica de cristal e dun pai que exercía como gravador na Monnaie de Paris, chamado Henri Rodier.
O Piñeiro, Reis, Teo
O Piñeiro é un lugar da parroquia de Reis no concello coruñés de Teo, na comarca de Santiago. Segundo o IGE, en 2022 tiña 9 habitantes (6 homes e 3 mulleres).
Pierre Rodier
Primeiros anos e formación
En 1953, aos seus 14 anos, ingresou na Escola Boulle, de París, tras aprobar o correspondente exame de acceso, e ingresou tamén no obradoiro de gravado en aceiro de Eugène Cannée, na mesma cidade. Logo da súa graduación na Escola Boulle en 1958, traballou na empresa Drago, dedicada á fabricación de insignias militares, entre 1958 e 1959.
A súa carreira artística viuse interrompida entre 1959 e 1961, cando Rodier fixo o seu servizo militar a Alxeria, feito que o influíu e que o inspirou para a creación dunha medalla para promover a paz.
O Vilar, Son, Navia de Suarna
O Vilar é un lugar na parroquia de Son, no concello de Navia de Suarna, na comarca dos Ancares. Desde o ano 2004 está deshabitado. Historicamente estiveron habitadas as casas da Rapega, a Pena, o Medio e a Ermida.
Pierre Rodier
Primeiros anos e formación
Ao seu regreso a Francia, entre novembro de 1961 e xuño de 1962 traballou na compañía en Duboc e formouse para participar nun concurso para un posto de gravador na Monnaie de París, similar ao que ocupou o seu pai de 1931 a 1968. A súa participación no concurso foi exitosa e Pierre Rodier ingresou o 1 de outubro de 1962 como gravador da ceca pública francesa.
Como recoñecemento ao seu traballo e á súa antigüidade no posto, en 1975 foi ascendido a mestre gravador, no equipo do daquela gravador xeral de moedas, Émile Rousseau, e o 3 de febreiro de 1994 foi nomeado como o seu sucesor no cargo, logo da xubilación de Rousseau. O símbolo que Rodier escolleu como marca persoal para inscribir nas moedas da súa responsabilidade foi o dunha abella estilizada.
Xermeade, Reis, Teo
Xermeade é un lugar da parroquia de Reis no concello coruñés de Teo, na comarca de Santiago. Segundo o IGE, en 2022 tiña 48 habitantes (24 homes e 24 mulleres).
Pierre Rodier
Primeiros anos e formación
O 14 de decembro de 1991, Pierre Rodier recibiu unha medalla honorífica do Salon dos Artistas Franceses.
Entre os mestres do gravado que maior influencia exerceron sobre el cabe mencionar a Pierre-Jean David d'Angers, un medallista e escultor de comezos do século XIX, así como algúns destacados antecesores seus no cargo de gravador xeral en etapas anteriores, como Rottiers, Dupré, Tiolier ou Barre.
Wikipedia en yiddish
A Wikipedia en yiddish (en יידיש-וויקיפעדיע) é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en lingua yiddish. Foi creada o 3 de marzo de 2004, e o primeiro artigo foi escrito o 28 de novembro dese mesmo ano.
Esta versión da enciclopedia contén artigos e  usuarios, dos cales  son activos.
Soiuz TMA-1
Soiuz TMA-1, tamén coñecida como Soiuz TM-35, foi unha misión espacial tripulada lanzada cara a Estación Espacial Internacional o 30 de outubro de 2002 mediante un foguete Soiuz FG desde o cosmódromo de Baikonur.
Características
Soiuz TMA-1, a primeira Soiuz modelo TMA en voar ao espazo, foi lanzada cos cosmonautas Frank De Winne, Iuri Lonchakov e Sergei Zaliotin a bordo para acoplarse coa Estación Espacial Internacional. A nave acoplouse ao módulo Pirs e a tripulación regresou aos dez días na Soiuz TM-34, coa TMA-1 quedando como bote salvavidas da ISS para o resto de astronautas. Finalmente a nave regresou o 4 de maio de 2003 con Ken Bowersox, Nikolai Budarin e Donald Pettit a bordo.
Estraxiz, Estraxiz, Samos
Estraxiz é un lugar da parroquia de Estraxiz no concello lugués de Samos na comarca de Sarria.
Octocoraliarios
miniatura|260px|Dendronephthya klunzingeri, un [[coral brando]] A dos octocoraliarios, cientificamente Octocorallia, tamén coñecidos como alcionarios (Alcyonaria), é unha subclase de cnidarios da clase dos antozoos.
Valiñas, Reis, Teo
Valiñas é un lugar da parroquia de Reis no concello coruñés de Teo, na comarca de Santiago. Segundo o IGE, en 2022 tiña 38 habitantes (17 homes e 21 mulleres).
Octocoraliarios
A sublase comprende ao redor de 3 000 especies de organismos formados por pólipos coloniais de simetría octogonal. Inclúee os corais brandos, o coral azul, e as gorgonias.
Descrición
A subclase foi descrita en 1866 polo filósofo e biólogo alemán Ernst Haeckel, na súa obra Generelle Morphologie der Organismen: allgemeine Grundzüge der organischen Formen-Wissenschaft, mechanisch begründet durch die von Charles Darwin reformirte Descendenz-Theorie.
Soiuz TMA-09M
Soiuz TMA-09M foi unha misión espacial tripulada lanzada cara a Estación Espacial Internacional o 28 de maio de 2013 mediante un foguete Soiuz FG desde o cosmódromo de Baikonur.
Octocoraliarios
Clasificación
A subclase subdivídese nas seguintes ordes:
Soiuz TMA-09M
Características
Soiuz TMA-09M, unha Soiuz modelo TMA-M cos cosmonautas Karen Nyberg, Luca Parmitano e Fiodor Iurchikhin a bordo, foi unha misión lanzada para acoplarse coa Estación Espacial Internacional e facer experimentos e mantemento durante un período de seis meses. A nave acoplouse ao módulo de investigación Rassvet (MRM1, Mini Research Module 1) e regresou o 11 de novembro de 2013 ás 2:49 GMT.
Octocoraliarios
Clasificación
Existindo ademais varios xéneros de octocoraliarios incertae sedis.
Soiuz TMA-09M
Características
A tripulación de respaldo da Soiuz TMA-09M estaba formada por Richard Mastracchio, Mikhail Tiurin e Koichi Wakata.
Octocoraliarios
Características
Estes organismos teñen un esqueleto interno calcario segregado pola mesoglea e pólipos con oito tentáculos.
Santomé, San Román de Vilaestrofe, Cervo
Santomé é un lugar da parroquia de San Román de Vilaestrofe no concello lucense de Cervo na comarca da Mariña Occidental.
Octocoraliarios
Características
Como ocorre con todos os cnidarios teñen un ciclo de vida complexo que inclúe unha fase móbil (que se considera como parte do plancto) e unha fase sésil característica posterior.
Rally do Albariño de 1997
O Rally do Albariño de 1997 foi a sexta edición de dito rally e a sexta proba da tempada 1997 do Campionato de Galicia de Rally. Celebrouse o 23 de agosto de 1997 e o vencedor foi Manuel Senra, sobre un Peugeot 306 Kit Car.
Vilar, Formigueiros, Samos
Vilar é un lugar da parroquia de Formigueiros no concello lugués de Samos na comarca de Sarria.
Vieiro, Reis, Teo
Vieiro é un lugar da parroquia de Reis no concello coruñés de Teo, na comarca de Santiago. Segundo o IGE, en 2022 tiña 2 habitantes (1 home e 1 muller).
Wikipedia en amhárico
A Wikipedia en amhárico é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en lingua amhárica. Foi creada en decembro de 2002.
A Senra, San Román de Vilaestrofe, Cervo
A Senra é un lugar da parroquia de San Román de Vilaestrofe no concello lucense de Cervo na comarca da Mariña Occidental.
Wikipedia en amhárico
Historia
En marzo de 2012, contaba con arredor de 11 500 artigos.
Vilaestrofe, San Román de Vilaestrofe, Cervo
Vilaestrofe é un lugar da parroquia de San Román de Vilaestrofe no concello lucense de Cervo na comarca da Mariña Occidental.
Vilar, San Román de Vilaestrofe, Cervo
Vilar é un lugar da parroquia de San Román de Vilaestrofe no concello lucense de Cervo na comarca da Mariña Occidental.
William Millward
William Millward, nado en Filadelfia, Pensilvania, o 30 de xuño de 1822 e finado en Kirkwood, Delaware, o 28 de novembro de 1871, foi un político estadounidnese membro do Partido Republicano na Cámara de Representantes e director da Casa da Moeda dos Estados Unidos (1866-1867).
Traxectoria
Millward naceu no antigo barrio de Northern Liberties, en Filadelfia, fillo de Sara Knight e de William e de William Willward. Logo de asistir a diversas escolas públicas, dedicouse inicialmente á produción de coiro.
O Partido Republicano escolleuno como candidato no 34º Congreso, e foi elixido representante polo terceiro distrito de Pensilvania, posto que ocupou entre o 4 de marzo de 1855 e o 4 de marzo de 1857. Non tivo o mesmo éxito cando se presentou á reelección como candidato do Partido Unionista en 1856, mais si que acadou a reelección, novamente como republicano, no 36º Congreso, no que foi novamente representante, esta vez polo cuarto distrito de Pensilvania, entre o 4 de marzo de 1859 e o 4 de marzo de 1861. Neste último período, Milward foi o presidente da Comisión de Patentes da Cámara de Representantes.
O presidente Lincoln nomeouno axente da orde para o distrito Leste de Pensilvania de 1861 a 1865, condición que aproveitou para confiscar e destruír xornais e de orientación demócrata.
En setembro de 1866 recibiu o seu nomeamento como director da Casa da Moeda dos Estados Unidos da man do presidente Andrew Johnson, mais o seu nomeamento non chegou a recibir a preceptiva confirmación polo Senado, polo que se viu obrigado a abandonar o posto logo de seis meses de servizo.
Vida familiar
Estivo casado con Ellen Anderson, con quen tivo unha filla e dous fillos.
Escanlar, Freixo, Samos
Escanlar é un lugar da parroquia de Freixo no concello lugués de Samos na comarca de Sarria.
Freixo, Freixo, Samos
Freixo é un lugar da parroquia de Freixo no concello lugués de Samos na comarca de Sarria.
Wikipedia en sindhi
A Wikipedia en sindhi (en سنڌي وڪيپيڊيا) é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en lingua sindhi. Foi creada o 6 de febreiro de 2006. Dende 2014, a enciclopedia experimentou un crecemento considerable nos seus contidos.
Rúa García Camba (Pontevedra)
Orixe do nome
A rúa está dedicada ao xuíz Miguel Gay García Camba, que ocupou relevantes cargos na cidade e que fora tamén presidente do Liceo Casino entre 1903 e 1907, que doou os terreos necesarios para a construción da rúa.
Wikipedia en sindhi
Esta versión da enciclopedia contén artigos e  usuarios, dos cales  son activos.
Rúa García Camba (Pontevedra)
Historia
A rúa García Camba foi aberta no ensanche da cidade no ano 1884 cando Miguel Gay García Camba e a súa familia doaron un terreo para a construción dunha nova rúa entre as céntricas rúas Oliva e Peregrina.
En 1915 empezouse a construír o novo edificio central de Correos na cidade na esquina das rúas García Camba e Oliva nun soar do marqués de Riestra, que pertencera a Miguel Gay García Camba.
Desde 1943 ata 1950 na galería do restaurante Urquin da rúa liderouse a reactivación do ámbito artístico na cidade, con exposicións de obras de pintores como Manuel Torres ou Carlos Sobrino Buhigas. A súa inauguración en 1943, na que actuou Antonio Machín, foi un acontecemento.
En 1944 o arquitecto municipal Juan Argenti Navajas deseñou o proxecto de prolongación da rúa García Camba, que finalmente non se levou a cabo.
Nas décadas seguintes inauguráronse na rúa establecementos comerciais senlleiros en Pontevedra tales como as pastelerías Capri, inaugurada en 1963 ou Los Castellanos. Tamén coñecidas librerías tiveron un espazo destacado na rúa. En 1973 abriu a librería Seoane no número 6, que pechou en 2003 e en 1987 abriu no local da anterior librería Luís Martínez Gendra no número 11 a librería Escolma.
En 1964 inaugurouse na esquina coa rúa Andrés Muruais o emblemático edificio Las Torres, o rañaceos por excelencia de Pontevedra, cuxo soar se vendeu o 18 de novembro de 1959.
O 18 de abril de 2001 a rúa García Camba pechouse á circulación do tráfico de paso desde a rúa Daniel de la Sota quedando só un acceso ao tráfico rodado desde a praza de Galicia a través da rúa Andrés Muruais.
Descrición
É unha rúa chaira en pleno centro da cidade cun trazado de 130 metros en liña recta. Ten unha anchura media de 15 metros.
É unha rúa céntrica no ensanche da cidade cun carril de circulación e dúas beirarrúas desde as rúas Peregrina e Andrés Muruais ata a rúa da Oliva. Toda a rúa está arborizada lonxitudinalmente a ambos os dous lados con camelias.
É unha das rúas principais da cidade e un dos centros neurálxicos da mesma, onde desde hai décadas atópase un bo número de sucursais bancarias polo que tamén é coñecida como rúa dos bancos.
En 2021 a rúa García Camba era a rúa máis cara para vivir na cidade e na que o 12% dos propietarios de vivendas son holandeses, británicos e australianos.
Edificios destacados
Na esquina noroeste da rúa García Camba coa rúa da Oliva situáse o histórico edificio central de Correos na cidade, sede da xefatura provincial de Correos. O edificio pertence ao estilo modernista que imperaba nos primeiros anos do século XX. A entrada principal preséntase no canto a xeito de chafrán con arcos repousando en columnas clásicas e escaleiras de pedra que dan acceso a un ástrago de entrada elevado. Consta de decoración de figuras xeométricas de pedra na fachada especialmente no nivel do faio con lucarnas, e xanelas xeométricas en cada un dos niveis. Coroando o nivel superior por riba da entrada principal atópase o escudo en pedra da cidade. No interior o edificio está artellado ao redor dun atrio central de operacións sobre un vestíbulo público, salientando o uso de materiais como o vidro, a madeira e a escaiola, así como a bóveda acristalada en cores.
No número 5 da rúa atópase a Casa Luciano Dazevedo, un edificio modernista deseñado polo arquitecto Andrés López de Ocáriz Robledo en 1914. En 1995 engadíronselle os catro pisos superiores. Os balcóns son idénticos aos do Palace Hotel, que estivo situado na praza de Galicia.
No número 8 da rúa sitúase o Edificio González Vega, o mellor exemplo do modernismo racionalista conservado na cidade, proxectado en xuño de 1939 polo arquitecto Eloy Maquieira. A fachada organízase simétricamente en catro partes iguais, das que as dúas centrais corresponden a ventás e as laterais a balcóns, aos que se abren xanelas e ollos de boi, excepto no quinto andar, onde o balcón é corrido. O edificio organízase interiormente mediante dúas vivendas por planta.
Couso, Freixo, Samos
Couso é un lugar da parroquia de Freixo no concello lugués de Samos na comarca de Sarria.
Rúa García Camba (Pontevedra)
Edificios destacados
No número 14 da rúa inaugurouse en 1964 o edificio Las Torres, deseñado polo arquitecto Alfonso Barreiro Buján. É o edificio máis alto de Pontevedra, con 16 andares e 60 metros de altura.
Myosotis nemorosa
Myosotis nemorosa (sin. Myosotis strigulosa) é unha planta herbácea anual do xénero Myosotis e da familia Boraginaceae.
Descrición
É semellante a Myosotis scorpioides L. pero o talo é anguloso e está provisto de pelos curvados cara abaixo na súa parte inferior, as follas inferiores ás veces están provistas deles tamén na súa parte inferior, as flores son máis pequenas (a corola, azul pálida, ás veces rosa é de 4 a 6 mm de diámetro). Floración de maio a xullo.
Distribución
Centro e sur de Europa.
Hábitat
Prados e bosques húmidos, lugares pantanosos, beiras de lagoas, regatos, gabias.
Etimoloxía
Myosotis: nome xenérico que deriva do grego: mys, myos, que significa "ratonciño" e otos, que significa "orella", aludindo á forma da folla nalgunhas das especies do xénero.
Emiliano Rodríguez
Emiliano Rodríguez Rodríguez, nado o 10 de xuño de 1937 nas San Feliz de Torío, León, é un ex-xogador profesional de baloncesto internacional español. Foi un dos xogadores máis destacados do Real Madrid e do baloncesto europeo da década de 1960. Xogaba na pocisión de ala cunha altura de 1,87 m.
Sancovade, Formigueiros, Samos
Sancovade é un lugar da parroquia de Formigueiros no concello lugués de Samos na comarca de Sarria. Segundo o IGE, en 2022 tiña 3 habitantes (1 home e 2 mulleres).
Alcionáceos
A dos alcionáceos, Alcyonacea, é unha orde de cnidarios antozoos da subclase dos octocoraliarios.
A maioría das súas especies denomínanse comunmente corais brandos, xa que no producen esqueletos de carbonato cálcico, polo que non contribúen á construción dos arrecifes coralinos, aínda que habitan neles.
Descrición
A orde foi descrita en 1812 polo biólogo francés Jean Vincent Félix Lamouroux, na súa obra "Extrait d'un mémoire sur la classification des Polypiers coralligènes non entièrement pierreux". Nouveau Bulletin des Sciences, publié par la Société Philomatique de Paris 3: 181–188.
Sinónimo
Ademais de polo seu nome actualmente válido, a orde coñeceuse tamén polo sinónimo:
Clasificación
A orde subdivídese nas seguintes subordes:
Características
Ademais dos corais brandos, esta orde inclúe as gorgonias, que substitúen o esqueleto dos corais duros, da orde das escleractinias, por estruturas semirríxidas compostas de calcita e/ou unha substancia que xeran chamada gorgonina.
Figueirido, Sargadelos, Cervo
Figueirido é un lugar da parroquia de Sargadelos no concello lucense de Cervo na comarca da Mariña Occidental.
Notarius grandicassis
Notarius grandicassis é unha especie de peixe actinopterixio da orde dos siluriformes, familia dos aríidos e subfamilia dos ariinos, unha das incluídas no xénero Notarius.
Sinónimos
Ademais de polo nome actualmente válido, a especie coñeceuse tamén polos sinónimos:
O Carballal, Frollais, Samos
O Carballal é un lugar da parroquia de Frollais no concello lugués de Samos na comarca de Sarria.
Glandora diffusa
Glandora diffusa, sin. Lithodora diffusa, Lithospermum diffusa, é unha especie de planta con flores da familia Boraginaceae. É unha planta perenne en forma de mata que crece até 15 cm de alto a 60 cm ou máis de ancho, con follas sempre verdes, peludas, de cor verde escura e masas de flores azuis ou brancas de 5 lóbulos. É adecuada para o cultivo nun xardín de rochas ou nun xardín alpino.
Aínda que existe unha variedade con flores brancas, ''G. diffusa var. alba'', as variedades de flores azuis son as máis apreciadas nos xardíns pola intensa cor azul das súas abundantes flores. Desenvolvéronse varios cultivares para uso en xardíns.
Glandora diffusa é resistente até -15 C, e require unha situación a pleno sol. Necesita un chan ácido ou neutro ben drenado, xa que é susceptible á pudrición da raíz. Require vernalización para florecer.
Etimoloxía
O antigo termo grego lithodora significa literalmente "agasallo de pedra", referíndose ao seu hábitat preferido. Diffusa significa "estenderse" e refírese ao hábito de crecemento da planta.
A Airexa, Formigueiros, Samos
A Airexa é un lugar da parroquia de Formigueiros no concello lugués de Samos na comarca de Sarria.
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, o lugar da igrexa.
Daniel Pérez López
Daniel Pérez López, nado en Erbecedo (Coristanco) en 1977, é un avogado laboralista e político galego do BNG, deputado no Parlamento de Galicia pola Circunscrición electoral da Coruña. miniatura|Papeleta das [[Eleccións ao Parlamento de Galicia de 2020.]]
Geri e Freki
miniatura|O deus Odín no trono rodeado polos lobos Geri e Freki e os corvos Hugin e Munin nunha ilustradción de 1882 de [[Carl Emil Doepler.|alt=]] Geri e Freki son na mitoloxía nórdica os dous lobos que acompañan ao deus Odín e figuran na Edda poética, na Edda prosaica —ámbalas dúas escritas e compiladas no século por Snorri Sturluson—, así como na poesía escáldica. Ámbolos dous personaxes foron comparados con outras figuras da mitoloxía grega, romana e védica; tamén foron asociados coas crenzas en torno ao mito xermánico dos «lobos guerreiros» ou Úlfheðinn, tamén coñecidos como berserker.
Daniel Pérez López
Traxectoria
É licenciado en Dereito pola Universidade da Coruña. Formou parte de Galiza Nova e foi concelleiro en Carballo. Nas Eleccións ao Parlamento de Galicia de 2020 foi de número seis da lista do Bloque Nacionalista Galego pola Circunscrición electoral da Coruña, obtendo acta de deputado autonómico.
Geri e Freki
Etimoloxía
De forma xeral, o significado dos nomes Geri e Freki en nórdico antigo, interpretouse como «voraz» ou «codicioso». O nome Geri pode ter a súa orixe no adxectivo protoxermánico geraz, relacionado co burgundio girs, o nórdico antigo gerr e o alto alemán antigo ger ou giri; en todos estes idiomas o significado é o de «codicioso». Para Bruce Lincoln, a orixe do nome atópase na raíz protoindoeuropea gher-, cuxa orixe é similar ao de Garm, nome do can que custodia o reino de Hela e que está intimamente relacionado cos eventos do Ragnarök. Freki pode remontarse ao adxectivo protoxermánico frekaz, ligado co gótico faihu-friks, o frec anglosaxón e o alto alemán antigo freh; o significado de todos pode ser «ambicioso», «avarento», «desexoso», «cobizoso», «larpeiro» e «audaz». John Lindow interpretou os dous nomes como adxectivos nominalizados do nórdico antigo.
Referencias
No poema Grímnismál da Edda Poética, Odín —disfrazado de Grímnir—proporciónalle ao mozo Agnarr Geirröðsson os mundos nórdicos, sobre Yggdrasil e sobre os compañeiros do propio. Nunha sección, Agnarr di que Odín alimenta a Geri e Freki cando o deus consome un tipo de viño específico. Alúdese tamén aos lobos a través do kenning Os cans de Vinðrir, no verso 13 da Helgakviða Hundingsbana I, onde se informa que eles andan no campo "ávidos dos corpos daqueles que caeran no campo de batalla" No capítulo 38 do libro Gylfaginning da Edda prosaica, a figura exaltada de Hár explica que Odín entrega, aos seus lobos, toda a comida da mesa. Para o deus, o viño substitúe a bebida e a comida, polo que non a necesita. No capítulo 75 do libro Skáldskaparmál hai unha lista de nomes de huargos e lobos, onde aparecen Geri e Freki.
Na poesía escáldica, Geri e Freki úsanse como nomes comúns para «lobo», especificamente no capítulo 58 do Skáldskaparmál —citados nalgúns traballos de Þjóðólfur úr Hvini e Egill Skallagrímsson—. Geri utilízase como sinónimo de lobo no capítulo 64 do Hattatal. No capítulo 58 do Skáldskaparmál, Geri é empregado en kennings para «sangue», e para «prea» no capítulo 60 dese texto. Esas acepcións aparecen nas obras As cervexas de Geri e Pedazo de Geri, escritas polos escaldos Þórðr Sjáreksson e Einarr Skúlason respectivamente. Freki forma parte dun kenning para «prea» no capítulo 58 do Skáldskaparmál.
Teorías
dereita|miniatura|Placa de [[bronce da Era de Vendel en Öland, Suecia. Nela represéntase un guerreiro cuberto cunha pel de lobo e unha espada acompañado dunha figura danzante.]] O nome Freki tamén se aplica ao lobo Fenrir no poema Völuspá, dentro da Edda poética. O folclorista John Lindow viu isto como unha ironía, xa que segundo a mitoloxía nórdica Fenrir mataría e devoraría a Odín durante o Ragnarok. O historiador Michael Spiedel relacionou a Geri e Freki con restos arqueolóxicos que representan figuras vestidas con peles de lobos, e frecuentemente atopados xunto a nomes relacionados con «lobo» entre os pobos xermánicos, incluíndo: Wulfhroc, Wolfhetan, Isangrim, Scrutolf, Wolfgang, Wolfdregil e Vulfolaic. Tamén poden estar ligados aos mitos sobre guerreiros-lobos da mitoloxía nórdica, como os berserker. Spiedel cre que isto apunta ao culto pan-xermánico dos guerreiros lobos, relacionado con Odín, e que diminuíu logo da cristianización.
Crese, tamén, que os lobos poderían ser deidades das relixións protoindoeuropeas. O especialista Jacob Grimm atopou unha suposta conexión entre Odin e o deus grego Apolo, para quen os lobos e os corvos eran sagrados. O filólogo Maurice Bloomfield relacionou a Geri e Freki cos dous cans de Iama pertencentes á mitoloxía védica temperá, que se interpretearon como unha adaptación xermánica do grego Cerberus. Michael Spiedel comentou a conexión entre os lobos e as figuras dun gran poderío: "Por iso Geri e Freki, os lobos que están ao lado de Odin, tamén estaban a carón dos tronos dos reis anglosaxóns. Os lobos guerreiros como Geri e Freki non eran simples animais, senón seres míticos; como compañeiros de Odin, eles forman parte do seu poder, e el fíxoos lobos guerreiros".
A Fionza, Sargadelos, Cervo
A Fionza é un lugar da parroquia de Sargadelos no concello lucense de Cervo na comarca da Mariña Occidental.
Frollais, Frollais, Samos
Frollais é un lugar da parroquia de Frollais no concello lugués de Samos na comarca de Sarria.
Diego Bará
Diego Bará Louro, nado en Pontevedra o 28 de xaneiro de 1997, é un poeta galego.
Traxectoria
Cursou o Bacharelato no IES Sánchez Cantón de Pontevedra, fixo un Ciclo Superior de Igualdade en Xénero e cursou estudos na Facultade de Ciencias da Educación e do Deporte, Campus Pontevedra da Universidade de Vigo.
É militante de Galiza Nova desde os 17 anos e en 2021 formaba parte do Consello Local do BNG.
Diego Bará é fillo de Luís Bará e irmán de Sabela Bará.
Notas
miniatura|Diego Bará en Pontevedra coas estatuas de [[Valentín Paz-Andrade, Carlos Casares e Ramón Cabanillas]]
Sundbyberg
Sundbyberg é un municipio sueco (kommun) do condado de Estocolmo. A administración municipal atópase no distrito de Hallonbergen, a onde se trasladou a casa do concello en outubro de 2013 dende a praza de Sundbyberg. As áreas densamente poboadas do concello están integradas na área urbana de Estocolmo. Sundbyberg é o concello con menor superficie de toda Suecia, e á súa vez é o de maior crecemento de poboación.
O municipio está no sur do landskap de Uppland e está formado principalmente por áreas que no pasado eran parte das parroquias de Bromma e Spånga, no härad de Sollentuna. Limita ao sur, oeste e norte co municipio de Estocolmo, ao norte tamén co de Sollentuna e ao leste co de Solna, todos no condado de Estocolmo.
Historia
A mediados do século XIX Sundbyberg era un pobo agrícola no rural formado por unhas poucas propiedades. Estas pertencían a Anders Petter Löfström (1831-1909), que mercou o terreo en 1863. Löfström vivía na granxa Sundbyberg e é considerado o fundador da localidade.
Cara a década de 1870 a industria aumentara en Estocolmo e moitos habitantes do rural sueco mudáranse á capital en busca de traballo. Debido a este feito existía unha gran necesidade de vivendas e Löfström decatouse de que os terreos agrícolas de Sundbyberg poderían ter un novo uso. En 1876 vendeu os seus primeiros terreos para a liña de ferrocarril Estocolmo-Västerås-Bergslagen.
En 1877 completouse o edificio da estación no centro de Sundbyberg e ese mesmo ano Löfström comezou a dividir os terreos en soares. Dende novembro de 1877 ata xaneiro de 1878 vendéronse máis de 40 soares de entre 440 e 880 metros cadrados. Para que as familias traballadoras puidesen ter cartos para pagar unha vivenda os prezos dos soares mantivéronse baixos.
A Ponte, Frollais, Samos
A Ponte é un lugar da parroquia de Frollais no concello lugués de Samos na comarca de Sarria.
Sundbyberg
Historia
Co tempo Sundbyberg comezou a industrializarse, construíndose fábricas e talleres entre os edificios residenciais. A poboación da localidade medrou nalgo máis de 1 000 habitantes en dez anos.
Sundbyberg comezou a colller forma como unha localidade de clase traballadora, onde as profesións dominantes eran as de albanel e traballador industrial. A localidade era un pequeno centro comecial para a zona e labregos ds arredores vendían alí os seus produtos. Coa rápida expansión Sundbyberg independizouse de Bromma, nacendo en 1888 o köping de Sundbyberg.
Sundbyberg fíxose coñecido durante os seus primeiros anos polos seus ölkaféer (cervexerías), as súas rúas enlamadas, o seu forte brandy e as súas acaloradas asembleas municipais. A localidade medrou e establecéronse industrias nos suburbios, entre elas Sieverts Kabelverk e Marabou.
No ano 1927 Sundbyberg converteuse na cidade número 113 de Suecia, aínda que íncluía tan só a parte máis antiga ao redor do ferrocarril. Sundbyberg foi medrando e no ano 1949 incorporáronse á cidade Lilla Alby, Lilla Ursvik, Ör, Hallonbergen, Rissne e Brotorp.
En 1949 o barrio de Duvbo foi transferido á cidade de Sundbybergs dende o concello de Spånga. O barrio de Storskogen construíuse con edificios de apartamentos nos anos 50, o de Ör nos 60, e o de Hallonbergen nos 70. Nos anos 80 comezou tamén a construírse Rissne e na década dos 2000 Stora Ursvik, o último distrito do concello en construírse.
Topografía e hidrografía
O aparentemente pequeno concello de Sundbyberg ten dous tipos de paisaxe completamente distintos. A parte sur do municipio está densamente poboada e ten unha paisaxe de val de fractura (sprickdalslandskap). Alí hai unha rica fauna de aves ao redor do lago Lötsjön. A parte norte está dominada por unha chaira arcillosa, a través da cal flúe o Igelbäcken, famoso pola súa poboación do raro peixe barbatula barbatula. No norte tamén se atopa a área de Kymlinge, rica en aves, ncluídas rapaces.
Pedra Chantada, Frollais, Samos
Pedra Chantada é un lugar da parroquia de Frollais no concello lugués de Samos na comarca de Sarria.
Jay W. Johnson
Jay Withington Johnson, nado en Bessemer, Míchigan, o 30 de setembro de 1943 e finado en Bristow, Virxinia, o 17 de outubro de 2009, foi un político e xornalista estadounidense, membro da Cámara de Representantes por Wisconsin de 1997 a 1999, e director da Casa da Moeda dos Estados Unidos entre 2000 e 2001.
Tamén presentou os informativos nas canles WFRV-TV e WLUK-TV en Green Bay, Wisconsin.
Primeiros anos e formación
Johnson naceu en Bessemer, Míchigan, o 30 de setembro de 1943, e cursou o seu ensino secundario na Bessemer High School. Posteriormente acadou un grao técnico en Locución no Gogebic Community College en 1963 e o título superior (Bachelor of Arts ) en Locución na Universidade do Norte de Míchigan, en 1965. En 1970 obtivo o seu mestrado en Artes da Radio e da Televisión, na Universidade Estatal de Míchigan.
Gundriz, Gundriz, Samos
Gundriz é un lugar da parroquia de Gundriz no concello lugués de Samos na comarca de Sarria.
Jay W. Johnson
Comunicación
Johnson era veterano da Guerra de Vietnam e entre 1966 e 1968 exerceu como especialista en información do Exército dos Estados Unidos.
Sorano de Éfeso o Vello
Sorano de Éfeso o Vello (en grego antigo Σωρανός, en latín Soranus) foi un médico grego nativo da cidade de Éfeso, fillo de Menandro e Febe.
Jay W. Johnson
Comunicación
Nesa época tamén colaborou e foi membro do consello directivo de diversas organizacións sen ánimo de lucro, como Easter Seals of WI, Libertas, United Way of America, e asociacións de axuda a afectados pola violencia familiar ou por doenzas como a distrofia muscular.
Sorano de Éfeso o Vello
Traxectoria
Exerceu a súa profesión inicialmente en Alexandría (Exipto) e posteriormente marchou a Roma no reinado de Traxano e Hadriano (no primeiro cuarto do século II). É mencionado por Suidas, quen di que compuxo varias obras excelentes. Segundo Fabricio, era da escola metódica e tería escrito De Coenotetis en polo menos dous libros. Algunhas obras de Sorano, non se sabe se pertencen a el ou a Sorano de Éfeso o Mozo (ver a lista de obras en Sorano de Éfeso o Mozo ).
Jay W. Johnson
Comunicación
No ámbito do xornalismo civil, Jay W. Johnson traballou desde 1964 como locutor e xornalista en Míchigan, Indiana e Florida, antes de se establecer en Green Bay, Wisconsin, onde traballou durante 16 anos nas cadeas de televisión WFRV-TV (1980-1986) e WLUK-TV (1987-1996).
Política
En 1996, Johnson foi elixido representante do oitavo distrito de Wisconsin, polo Partido Demócrata, no Congreso dos Estados Unidos, e logo dun mandato foi derrotado polo membro da Asemblea Estatal de Wisconsin Mark Green, en 1998, polo que só permaneceu no Congreso ata o 3 de xaneiro de 1999.
En agosto de 1999, Johnson foi nomeado director da Casa da Moeda dos Estados Unidos polo presidente Bill Clinton, en substitución de Philip N. Diehl, e foi confirmado polo Senado en maio de 2000. Ocupou o seu cargo durante pouco máis dun ano, xa que en agosto de 2001 o novo presidente nomeou a republicana Henrietta H. Fore como directora da ceca pública.
Comercio numismático
Logo do seu cesamento na US Mint, Johnson traballou por conta propia no sector do comercio por xunto de moedas de colección e converteuse no numismático principal da ceca privada The Franklin Mint. O 29 de xuño de 2009, a corporación Goldline International, Inc., dedicada ao comercio numismático e de metais preciosos, anunciou que Johnson exercería a partir de entón como voceiro da compañía.
Vida Familiar
Jay W. Johnson estaba casado con JoLee Johnson e tiña dous fillastros.
O 17 de outubro de 2009, Johnson morreu na súa residencia familiar de Bristow, en Virxinia, aparentemente por un ataque ao corazón. O seu corpo foi sepultado no cemiterio Stonewall Memory Gardens, no condado Prince William, de Virxinia.
Louis E. Eliasberg
Louis Edward Eliasberg, nado en Selma, Alabama, o 12 de febreiro de 1896 e finado en Baltimore, Maryland, o 20 de febreiro de 1976, foi un financeiro e coleccionista numismático estadounidense.
Eliasberg é coñecido por ser o único que reuniu unha colección completa das moedas emitidas nos Estados Unidos.
Primeiros anos e formación
Louis E. Eliasberg naceu en 1896 en Selma, Alabama, fillo de Hortense Rosalinde Schwartz e de Adolph Eliasberg. A familia desprazouse a Atlanta, Xeorxia, cara a 1900, e logo a Baltimore, en 1907. Durante a súa infancia en Selma comezou a súa afección polo coleccionismo de moedas.
Como consecuencia do falecemento do seu pai en 1915, asumiu o papel de cabeza de familia, como representante da súa nai e das súas irmás, na xestión da herdanza dos negocios familiares, para o que a xustiza lle recoñeceu a maioría de idade antes dos anos regulamentarios.
Negocios
Coa axuda financeira da súa familia, en 1919 el e uns socios investiron para tomar o control da compañía de Baltimore Capital Service Corporation, creada en 1917, á que axiña lle cambiaron o nome por The Finance Company of America. Eliasberg converteuse en presidente da nova compañía.
Á parte de The Finance Company of América, como primeiro foco da súa actividade empresarial, Eliasberg tivo tamén intereses noutras compañías, como a Seaboard Insurance Company, constituída en 1924 e vendida en 1926; a Colonial Mortgage Company, creada en marzo de 1928; a Gunther Brewing Company; a BPR Distilery; a Tom Moore Distillery; ou a Real Drug Company, entre outras. En 1933 foi un dos fundadores, principais investidores e director do Baltimore National Bank, convertido máis tarde no Maryland National Bank.
Simultaneamente á súa dedicación ao mmundo dos negocios, foi incrementando a súa colección numismática que comezara na súa infancia, sinaladamente a partir do momento en que se propuxo facerse cun exemplar de cada tipo recollido no que daquela era o catálogo de referencia para o coleccionismo da moeda estadounidense, o Record and Type' Table: United States Coins, publicado a partir de 1936 por Charles Elmore Green.
A Colección Eliasberg
miniatura|Moeda de 10 centavos de [[1873 sen frechas, da Ceca de Carson City.]] Eliasberg adquiriu a través da compañía Stacks a colección de moedas de ouro estadounidenses de John Clapp en 1942, por máis de 100.000 dólares. No seu momento, esta considerouse como a maior transacción en efectivo da historia da numismática. Aínda que este lote supuxo un forte avance na Colección Eliasberg, faltaban nela varias rarezas que tivo que ir conseguindo ao longo dos anos. A derradeira peza que conseguiu foi un exemplar dos 10 centavos Liberty Seated sen frechas de 1873 cuñada na Ceca de Carson City, o cal sucedeu en 1950, momento en que cumprir o seu propósito de dispor dunha moeda de cada tipo, ano e ceca, das emitidas nos Estados Unidos. Entre as pezas máis salientables da Colección de Eliasberg figura un exemplar dos 5 centavos Liberty Head de 1913, coñecido como o "espécime Eliasberg"; este exemplar foi adquirido posteriormente por un coleccionista californiano anónimo por 5 millóns de dólares, o 25 de abril de 2007. Tamén cabe destacar entre as pezas máis raras a antes citada de 10 centavos Liberty Seated de 1873-CC sen frechas; os 5 dólares de ouro de 1822, dos que só se coñecen tres exemplares, dous dos cales están na Colección Numismática Nacional dos EEUU, do Instituto Smithsoniano; e un exemplar do dólar de 1804 clase I —o coñecido como exemplar Stickney— que lle comprou a B. Max Mehl en 1946. No seu día tamén formou parte da colección unha moeda de 20 dólares Saint-Gaudens de ouro de 1933 —unha das tres que daquela se sabía que pertencían a coleccionistas privados, entre elos o rei Faruq de Exipto—, mais ao ter noticias de que o Goberno cría que esas moedas foran cuñadas irregularmente pola Casa da Moeda dos EEUU e as estaba a retirar, Eliasberg devolveu voluntariamente o seu exemplar ao Goberno cara a 1944 sen compensación ningunha, e se supón que este foi destruído pola Casa da Moeda, xunto con outros —mantivéronse só dous exemplares, que forman parte da Colección Numismática Nacional—. miniatura|260x260px|O coñecido como "espécime Eliasberg", da [[Moeda de 5 centavos de dólar Liberty Head de 1913|moeda de 5 centavos Liberty Head de 1933.]]A colección de Louis E. Eliasberg, con todo, non se limitaba á moeda estadounidense, xa que tiña tamén unha boa representación de papel moeda dese país e tamén moedas de ouro principalmente de México e doutros países latinoamericanos, así como moedas que Eliasberg consideraba "estrañas e curiosas".
Unha parte dos duplicados da colección foron vendidos por Stacks, baixo a denominación de Colección H. R. Lee, en 1947. Pola súa banda, New Netherlands Coin Company vendeu outro grupo de duplicados en xuño de 1957.
A Colección Eliasberg foi exposta no Instituto Smithsoniano entre o 1 de maio e o 31 de agosto de 1960, onde se calcula que foi vista por máis dun millón e medio de persoas. Tamén se expuxo na Ceca de Filadelfia en 1976 e, do mesmo xeito, nunha exposición itinerante en bancos de diversas cidades do país, entre elas Chicago, Dallas, Filadelfia e Nova York.
Finalmente, a colección quedou repartida entre os seus dous fillos de Eliasberg, que posteriormente venderon as 1.074 moedas de ouro por separado en tres poxas históricas levadas a cabo pola compañía Bowers & Ruddy Galleries, entre o 27 e o 29 de outubro de 1982, baixo o título de The United States Gold Coin Collection. O prezo acadado polas moedas de ouro foi de 13,5 millóns de dólares. Pola súa banda, o resto da colección, formado polas pezas de cobre, níquel e prata, mantívose inicialmente en mans da familia Eliasberg, e acabou sendo vendida en 1996 nunha poxa de Bowers & Merena. O prezo total da Colección Eliasberg logo da súa venda acadou os 60 millóns de dólares.
Louis E. Eliasberg foi membro da Comisión de Ensaios dos Estados Unidos en 1962.
Vida persoal
Eliasberg casou o 1 de xuño de 1927 con Hortense Miller Kahn, con quen tivo dous fillos: Louis e Richard Eliasberg. Logo do falecemento desta en decembro de 1949, casou en segundas nupcias con R. Lucille Jones, o 30 de setembro de 1974.
Louis E. Eliasberg morreu na súa casa de Baltimore o 20 de febreiro de 1976, vítima do cancro. Está soterrado no cemiterio Hebreo de Baltimore.
A Louza, Sargadelos, Cervo
A Louza é un lugar da parroquia de Sargadelos no concello lucense de Cervo na comarca da Mariña Occidental.
As Quintás, Sargadelos, Cervo
As Quintás é un lugar da parroquia de Sargadelos no concello lucense de Cervo na comarca da Mariña Occidental.
Carqueixeda, Gundriz, Samos
Carqueixada é un lugar da parroquia de Gundriz no concello lugués de Samos na comarca de Sarria.
Sorano de Éfeso o Mozo
Sorano de Éfeso o Mozo (en grego antigo Σωρανός, en latín Soranus) foi un médico grego nativo da cidade de Éfeso. Viviu no século II ou III.
Traxectoria
Segundo Suidas escribiu entre outras obras:
San Fiz, Loureiro, Samos
San Fiz é un lugar da parroquia de Loureiro no concello lugués de Samos na comarca de Sarria.
Sorano de Éfeso o Mozo
Traxectoria
De Methodo Medendi (Sobre o método da curación) escrito arredor de 178 sería outra obra dun Sorano, pero pola cronoloxía non encaixa ben nin con Sorano de Éfeso o Vello nin con Sorano de Éfeso o Mozo.
Outros traballos que poderían corresponder a calquera dos dous doutores Sorano de Éfeso:
O Rato, Sargadelos, Cervo
O Rato é un lugar da parroquia de Sargadelos no concello lucense de Cervo na comarca da Mariña Occidental.
Parque Nacional dos Everglades
O Parque Nacional dos Everglades é un parque nacional americano que protexe o vinte por cento do sur dos Everglades orixinais en Florida. O parque é o deserto tropical máis grande dos Estados Unidos e o deserto máis grande de calquera tipo ao leste do río Mississippi. Unha media dun millón de persoas visita o parque cada ano. Everglades é o terceiro parque nacional máis grande dos Estados Unidos continentais despois de Death Valley e  Yellowstone. A UNESCO declarouno Everglades & Dry Tortugas Biosphere Reserve en 1976 e listou o parque como Patrimonio da Humanidade en 1979, e o Convenio Ramsar incluíu o parque na súa lista de Zonas húmidas de importancia internacional en 1987. Os Everglades é un dos únicos tres lugares do mundo que aparecen nas tres listas. A maioría dos parques nacionais conservan características xeográficas únicas; O Parque Nacional dos Everglades foi o primeiro creado para protexer un fráxil ecosistema. Os Everglades son unha rede de zonas húmidas e bosques alimentados por un río que flúe 0´40 km. por día desde o lago Okeechobee, ao suroeste da baía de Florida. O parque é o caldo de cultivo máis significativo de aves zancudas tropicais de América do Norte e contén o maior ecosistemas de mangleiros do hemisferio occidental. Trinta e seis especies ameazadas ou especies protexidas habitan no parque, incluíndo a pantera de Florida, o crocodilo americano e o Manatí do Caribes, xunto con 350 especies de aves, 300 especies de peixes de auga doce e salgada, 40 especies de mamíferos e 50 especies de réptiles. a maioría da auga doce do sur de Florida, que almacénase no acuífero biscaino, recárgase no parque.
Os humanos viviron miles de anos nos Everglades ou arredor deles. En 1882 xurdiron plans para drenar os zonas húmidas e desenvolver o terreo para uso agrícola e residencial. A medida que avanzaba o século XX, o fluxo de auga do lago Okeechobee foise controlando e desviando cada vez máis para permitir o crecemento explosivo da área metropolitana do sur de Florida. O parque creouse en 1934, para protexer os Everglades que desaparecían rapidamente, e inaugurouse en 1947, cando iniciáronse grandes proxectos de construción de canles en todo o sur de Florida. Os ecosistemas do parque nacional dos Everglades sufriron de xeito significativo a actividade humana, e a restauración dos Everglades é un problema con carga política no sur de Florida.
Xeografía
O Parque Nacional dos Everglades abrangue 6,106.6 km², en todo o condado de  Dade, Monroe e Collier na Florida, no extremo sur da chaira costeira do Atlántico. A elevación normalmente oscila entre 0 e 2´4 m. por riba do nivel do mar, pero unha calusa construída na costa do golfo sobea 6´1 m. sobre o nivel do mar.