cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Xantoma
Xantoma tuberoeruptivo
O xantoma tuberoeruptivo (ILDS E78.210) caracterízase clinicamente pola aparición de pápulas e nódulos que aparecen inflamadas e tenden a coalescer. Os xantomas tuberosos son considerados similares, e dentro do mesmo espectro de enfermidades como o xantoma eruptivo.
Outros tipos
Outros tipos de xantomas identificados en dicionarios médicos son:
Anson
Anson pódese referir a:
Miguel Sande
Traxectoria
dereita|miniatura|[[Antonio Reigosa, Afonso Becerra, Silvia Penas e Miguel Sande no congreso Nós tamén navegar. 40 anos de poesía galega, no Pazo da Cultura de Pontevedra.]]
Xornalista de profesión, foi delegado de La Voz de Galicia na Mariña lucense e no Occidente de Asturias. Vive en Viveiro.
O seu primeiro libro publicado é Á alba pide comigo vivir, co que quedou finalista do Premio Nacional de Teatro Calderón de la Barca no ano 1984, convocado polo Instituto das Artes Escénicas, do Ministerio de Cultura. En 1998, publicou a segunda obra de teatro, Ninguén chorou por nós, premiado co Rafael Dieste, foi estreado en setembro de 1999 no Teatro Colón de Vigo nunha adaptación libre da compañía Teatro Bruto. No 2000 publicou 39 veces chao, un monólogo a través dun teléfono móbil.
Como poeta publicou o libro A palabra soterrada, escrito no deserto do Sáhara, entre Tunisia e Alxeria.
Ebba Grön
Ebba Grön foi unha banda sueca de punk rock formada en Estocolmo en 1977. O grupo estaba composto por Joakim Thåström (voces, guitarra) Gunnar Ljungstedt (batería) e Lennart Eriksson (baixo, coros). Thåström, Ljungstedt e Eriksson tamén eran coñecidos como Pimme, Gurra e Fjodor. Tras a publicación do seu segundo álbum en 1981 uníuselles un cuarto membro, Anders Sjöholm, tamén coñecido como Stry Terrarie, nos teclados. A banda separaríase no ano 1983.
Unha das cancións máis famosas que gravaron é unha versión de "Den ena handen vet vad den andra gör" da banda sueca de progg Blå Tåget. Rebautizada como "Staten och kapitalet", a canción expresa un sentimento anti-capitalista sobre como o estado (staten) e o capitalismo controlan as corporacións (kapitalet) e escravizan á clase obreira.
Historia
Durante unha festa en decembro de 1977 en Rågsved, un suburbio de clase obreira de Estocolmo, Thåström, Gurra e Fjodor formaron unha banda chamada The Haters. Uns poucos días despois cambiaron o nome para Ebba Grön por unha palabra en clave usada pola policía na Operación Leo.
Unha das primeiras cancións interpretadas por Ebba Grön foi a controvertida "Skjut en snut" (Dispara a un policía), a cal nunca foi oficialmente gravada. Na primavera de 1978 gravaron o seu primeiro sinxelo, "Antirock", composto polas cancións "Profit" e "Ung & sänkt". A banda fíxose coas 500 copias e as vendeu na rúa. Tras un concerto en Långholmsparken, que foi gravado pola radio nacional, contactaron co selo Mistlur Records que lles ofreceu un contrato para reeditar o sinxelo.
Ebba Grön comezou un axitado período de xira por toda Suecia, durante o cal editaron dous sinxelos máis. En 1978 chegou o seu álbum de estrea, We're Only In It For The Drugs, con cancións sobre a dura e aburrida vida da xente nova nos suburbios de clase traballadora. As letras anarquietas foron moi controvertidas na súa época, e as do tema "Beväpna er" (Tomar as armas), sobre tmar as armas contra o goberno, a burguesía e a familia real sueca, non foron impresas no libreto do disco. O grupo tamén comezou a conseguir reputación por concertos problemáticos con vandalismo e pelexas. Nun dos seus concertos a banda foi atacada por neonazis e Fjodor usou o seu baixo para loitar con eles.
Ebba Grön tamén versionaron "White Riot" de The Clash e "Born to Be Wild" de Steppenwolf (que tamén foi gravada en estudio) nalgúns dos seus concertos.
En 1980 Ebba Grön publicou un sinxelo que se convertería na súa cancións máis famosa, unha versión do tema de Blå Tåget "Den ena handen vet vad den andra gör" (Unha man sabe o que a outra está facendo), retitulada como "Staten och kapitalet" (O estado e o capital), con letras anticapitalistas. O su segundo álbum, Kärlek & Uppror (Amor e rebelión) editouse o seguinte ano, afastándose a súa música lixeiramente do punk rock. As melodías pegadizas e a imaxe de Ebba Grön como mozos rebeldes apelaron tanto aos punks como a un público máis amplo, facendo do disco un grande éxito.
Posteriormente nese mesmo ano recrutaron ao teclista Stry traéndo con el novas influencias. O sinxelo "Scheisse" foi lanzado en 1981 ao mesmo tempo que un sinxelo editado polo proxecto paralelo formado por Thåström, Gurra e Stry chamado Rymdimperiet, que posteriormente se convertería en Imperiet.
Durante a gravación do seu segundo álbum e a xira posterior a banda foi seguida por Johan Donner, que estaba facendo un documental sobre o grupo. Ebba the Movie foi estreado nas grandes pantallas en 1982.
O seu terceiro disco, Ebba Grön, apareceu en 1982 e a influencia de Stry fíxose máis obvia. A banda posteriormente dixo que intentaran facer un álbum ao estilo dos Rolling Stones; unha versión do tema dos Stones "Happy" foi gravada pero finalmente non incluída. O traballo ten teclados e ventos, e é máis melódico que os seus predecesores afastándose do punk.
Cando Fjodor terminou na cadea duranto catro meses por negarse a facer o servizo militar foi o principio do fin para Ebba Grön. Aínda así, sen Fjodor, a banda permaneceu viva como Rymdimperiet, que publicou o seu primeiro traballo en 1983. Musicalmente este traballo continua o desenvolvemento fóra do punk dos últimos discos de Ebba Grön. But Rasera, o primeiro álbum de Imperiet, é considerado como o derradeiro álbum de Ebba Grön. Imperiet tivo un bo comezo e foi a banda líder na escena do rock sueco durante os anos 80.
En 2003, pouco despois da morte de Joe Strummer, Mick Jones (guitarrista de The Clash) viaxou a Suecia para realizar un concerto tributo a Strummer con Ebba Grön.
Satélite de Coleta de Dados
Satélite de Coleta de Dados ou SCD foi unha serie de satélites artificiais do Brasil.
Características
Os satélites SCD foron satélites para probar tecnoloxías de comunicación e para recoller datos científicos e meteorolóxicos.
SCD 1
SCD 1 iba equipado para recoller e transmitir datos de estacións meteorolóxicas e medioambientas en terra ou en boias oceánicas. Foi construído polo INPE e tiña forma de prisma octogonal cunha masa de 115 kg. Foi lanzado o 9 de febreiro de 1993 mediante un foguete Pegasus desde Cabo Cañaveral.
SCD 2 e 2A
SCD 2 era similar a SCD 1, cunha masa de 115 kg, forma de prisma octogonal e construído tamén polo INPE. A súa misión foi semellante pero cunha maior eficiencia na recollida de datos grazas ao deseño máis avanzado de SCD 2. O satélite estabilizábase mediante xiro a entre 32 e 36 r.p.m. Foi lanzado o 23 de outubro de 1998 mediante un foguete Pegasus H para substituír a SCD 2A, lanzado o 2 de novembro de 1997 a bordo do primeiro foguete VLS 1, que non chegou a acadar órbita.
El Cabo Ortegal
El Cabo Ortegal foi un semanario editado en Ortigueira entre 1890 e 1894.
Historia e características
Subtitulado Semanario Liberal, apareceu o 28 de novembro de 1890, logo da desaparición de El Ortegal. Dirixido por Federico Maciñeira Pardo de Lama, o administrador era Manuel Blanco. Editábase na imprenta de A. Amenedo Ponte. Despois do número 67, aparecido o 10 de xaneiro de 1892, pasou a denominarse El Ortegal, subtitulado Semanario político independiente. Editou 23 números máis, cesando a súa publicación o 5 de agosto de 1894.
Puberdade
miniatura|350px|Ciclos de retroalimentación hormonais. 1.- [[Hormona estimulante dos folículos|hormona foliculoestimulante -, 2.- hormona luteinizante - LH, 3.- proxesterona, 4.- estróxeno, 5.- hipotálamo, 6.- 2glándula pituitaria, 7.- ovario, 8.- embarazo - hCG (gonadotropina coriónica humana - hCG), 9.- testosterona, 10.- testículo, 11.- incentivos, 12.- prolactina PRL. Véxase tamén Sistema endócrino e retroalimentación negativa endócrina.]] miniatura|Fases da puberdade nunha adolescente. A puberdade é un período no que ocorren mudanzas biolóxicas e fisiolóxicas. É neste período cando o corpo se desenvolve física e mentalmente tornándose maduro e o adolescente queda capacitado para xerar fillos. Non debe ser confundida como sinónimo da adolescencia, xa que a puberdade forma parte da adolescencia.
Nesta fase, obsérvanse mudanzas tales como: crecemento de pelos, crecemento dos testículos e aparición dos seos, aumento de cadeiras nas rapazas e tórax nos rapaces. O marco principal da puberdade para os homes é a primeira exaculación, que ocorre de media ós 13 anos. Para as mulleres, é o inicio da menstruación, que ocorre de media entre 12 e 13 anos. No século XXI, a idade media na que os nenos acadan a puberdade é menor en comparanza co século XIX, cando era de 15 anos para as rapazas e 16 para os rapaces. Isto pode deberse ós produtos químicos dos alimentos ou a unha mellor nutrición.
As hormonas sexuais difiren para os homes e as mulleres, mais non son totalmente exclusivos de cada sexo. Nos homens, os testículos secretan entre outras hormonas a testosterona e nas mulleres o ovario fabrica o estróxeno. As gónadas e as glándulas suprarrenais de ámbolos dous sexos producen o estróxeno e a testosterona, mas é variábel a cantidade. As características biolóxicas son universais e ocorren de xeito semellante en tódolos seres humanos.
A puberdade tamén axita as emocións dos adolescentes e afecta no seu comportamento, principalmente no seu desexo sexual. Tanto nos rapaces coma nas rapazas, as mudanzas da puberdade non son tanto físicas como psicolóxicas. As alteracións hormonais espertan a sensibilidade sexual e, consecuentemente, é neste período que moitos adolescentes comezan esporadicamente a ter relacións sexuais.
Puberdade precoz
A puberdade precoz ocorre cando as características pertencentes ás rapazas ocorren antes dos 9 anos de idade e nos rapaces antes dos 10 anos. Porén, este período está chegando cada vez máis cedo na rapazas. Un estudo dinamarqués sinala que as rapazas están a entrar nesta fase antes dos dez anos. No século XIX a idade era de 15 anos para as rapazas e 17 anos para os rapaces.
Puberdade atrasada
Nalgunhas rapazas a partir dos 13 anos de idade e nos rapaces a partir dos 14 anos de idade, ocorre a ausencia de calquera característica de desenvolvemento físico ou sexual, neste caso é considerada a puberdade atrasada. Algúns especialistas aconsellan a procura dun profesional axeitado para acompañar os casos de puberdade.
Nalgunhas rapazas a aparición das mamas pode demorar en chegar, o normal é que veña dos 10 ós 14 anos de idade. A partir dos 15 anos, é aconsellábel a procura dun especialista.
No caso dos rapaces, a puberdade pode demorar en chegar até os 15 anos de idade. Os rapaces quedan relativamente menores que as rapazas, máis despois dun tempo, é común que as superen en altura.
Transformacións
Nos rapaces, as transformacións comezan un pouco máis cedo, por volta dos 10 ós 13 anos, mais son moito máis demoradas que nas rapazas. Os primeiros sinais desa transformación son, basicamente, o aumento no tamaño dos órganos xenitais, o nacemento da barba e a aparición de pelos na rexión púbica, nas pernas, nos brazos e no peito. miniatura|dereita|A [[noz de Adán ou nó da gorxa.]]
Ereccións indesexadas
As exaculacións durante o sono son coñecidas popularmente como polución nocturna. O pene pode quedar erecto regularmente durante o sono, e os homes poden acordar cunha erección. Unha vez que un rapaz acada certa idade, as ereccións ocorren con moita máis frecuencia por mor da puberdade. As ereccións poden ocorrer espontaneamente a calquera hora do día, e poden ocorrer até mesmo ó se vestir. As ereccións son comúns tamén en nenos e bebés, e poden mesmo ocorrer antes do nacemento. As espontáneas son normais, mais poden ser embarazosas se acontecen en público, como nunha aula ou sala de estar.
Transformacións
A puberdade feminina comeza, polo xeral, entre os 11 e os 14 anos, variando ese período de persoa a persoa. En xeral, a puberdade comeza coa primeira menstruación, que coincide cunha serie de transformacións do corpo que xa se viñan manifestando na fase coñecida como pre púbere.
Xeralmente, a partir dos dez anos a rapaza crece varios centímetros en pouco tempo, a súa cintura estreitase, as súas cadeiras medran, os seos comezan a medrar e xorde unha leve pilosidade na pube e nas axilas.
Paralelamente, as glándulas sudoríparas desenvólvense, tornando o cheiro do corpo máis intenso e provocando maior suor nas axilas. Esas mudanzas, causan unha certa sensación de inseguranza e inquietude na rapaza, que culminan coa primeira menstruación. Durante os dous anos seguintes á primeira menstruacións os ciclos poden ser aínda irregulares, máis longos ou máis curtos.
As transformacións que se verifican no período pre púbere son resultados da actividade dos ovarios, sobre a cal actúa a hipófise. Ó nacer, a rapaza ten no ovario entre douscentos mil e catrocentos mil óvulos, dos cales só preto de catrocentos serán empregados ó longo de todo o período fértil (até os 50-55 anos).
Menstruación
O primeiro sangrado menstrual é coñecido como menarca. No Canadá, a idade media da menarca é 12,72 e no Reino Unido é 12,9. O tempo entre períodos menstruais non é sempre regular nos dous primeiros anos após a menarca. A ovulación é precisa para a fertilidade, mais pode ou non acompañar as primeiras menstruacións. O comezo da ovulación após a menarca non é inevitábel. A alta proporción de rapazas con irregularidade continuou nos anos de ciclo menstrual de varias menarca continuaron a ter irregularidade prolongada e anovulación, e están en maior risco para a fertilidade reducida. A nubilidade é empregado para designar a realización da fertilidade.
Madureza sexual
A madureza sexual abrangue o desenvolvemento das gónadas, órganos de reprodución e caracteres sexuais secundarios. Existe unha ampla variación normal da idade de inicio e da velocidade de progresión da matureza sexual dentro dunha poboación. Na maioría das veces os estados de maturación sexual ocorren nunha secuencia constante.
No sexo masculino os sinais de madureza sexual adoitan ocorrer na seguinte secuencia: aumento dos testículos e da bolsa escrotal (media ós nove e dez anos de idade), crecemento de pelos na pube (arredor dos 11, 12 anos de idade), pelos na axila, pelos sobre o beizo superior, na faciana e noutras partes do corpo, mudanzas da larinxe e da voz e crecemento do pene. A mudanza na voz ocorre de media entre 11 a 15 anos de idade.
Os Currás, Santa María de Neda, Neda
Os Currás é un lugar da parroquia de Santa María de Neda no concello coruñés de Neda, na comarca de Ferrol.
1190
Mortes
Historia ano a ano
Freire Shipyard
Construcións Navais Paulino Freire (Freire Shipyard) é un estaleiro galego situado na parroquia de Bouzas (Vigo); a súa actividade é a construción, transformación e reparación de todo tipo de buques de casco de aceiro de até 155 metros de eslora.
Magdaleniano
miniatura|240px|Talla magdaleniana dunha cabeza de cabalo. O Magdaleniano (noutras fontes madaleniano ou Madalenense ) refírese a unha das culturas mais tardías do Paleolítico superior europeo, comprendida entre arredor de 15.000 e 9.000 anos antes da nosa era. O nome foi proposto por Gabriel de Mortillet a partir do asentamento prehistórico epónimo de La Madeleine, en Dordoña, Francia.
Freire Shipyard
Historia
Durante os anos 20 o estaleiro especializouse na construción de buques pesqueiros de madeira para Portugal; estes buques ademais incluían equipos propulsores e auxiliares de vapor que fabricaba o propio estaleiro.
Gaspar van Weerbeke
miniatura|Partitura de Missa brevis, de Gaspar van Weerbekestart Gaspar van Weerbeke, nado arredor de 1445 na diocese belga de Tournai e finado despois de 1516, foi un compositor de música dos Países Baixos borgoñóns da época do Renacemento pertencente á escola francoflamenga. Da mesma xeración que Josquin des Prés, foi, con todo, único pola súa forma de combinar o estilo italiano da época co da escola de borgoña de autores como Guillaume Dufay.
Freire Shipyard
Historia
No ano 1945, ao pouco de rematar a segunda guerra mundial o estaleiro continua coa súa expansión comercial en portos de todo o mundo grazas á empresa de efectos navais Efectos Navales P. Freire.
Magdaleniano
Condicións climáticas e ambientais
miniatura|esquerda|250px|Paisaxe actual de taiga, con alerces, en Kolima, Siberia. O Magdaleniano corresponde a unha etapa fría da glaciación de Würm, concretamente Würm IV, que á súa vez se subdivide en fases distintas: Dryas I (fría), oscilación de Bölling (temperada), Dryas II (fría), oscilación de Alleröd (temperada e húmida) e por último Dryas IV, sinala a etapa de cambio cara ao período actual, co desenvolvemento paulatino dos bosques e as praderías, ao tempo que algúns animais como o reno emigra cara a terras boreais. Nestas distintas fases os especialistas diferencian aínda períodos intermedios.
Freire Shipyard
Historia
A mediados do século XX o estaleiro comeza a construír buques en aceiro; sendo o primeiro destes buques Puente Castrelos, cuxa construción se iniciou no ano 1958 e rematou no 1961.
Gaspar van Weerbeke
Traxectoria
A carreira italiana deste crego da rexión de Tournai (clerico tornacense) comezou, a máis tardar, no inverno de 1471 a 1472, cando chegou á corte dos Sforza en Milán.
Magdaleniano
Condicións climáticas e ambientais
En conxunto predominou o clima moi frío, de caracteres árticos ou polares, con paisaxes de tipo tundra, cunha capa subterránea xeada, o permafrost, e de taiga, con predominio de bosques de coníferas e caducifolios. Formas correntes de vexetación de tundra dominaban a flora: liques, xuncos, ericáceas e salgueiros ananos.
Freire Shipyard
Historia
En 1974 debido á forte demanda de buques da época, Freire Shipyard amplía as súas instalacións coa compra da factoría de Coia. No ano 1986 a dirección da empresa decide apostar tamén pola enxeñaría naval e é por iso que o estaleiro incorpora a súa propia oficina técnica.
Gaspar van Weerbeke
Traxectoria
Moitos elementos da vida de Gaspar van Weerbeke son hoxe descoñecidos, comezando pola súa data e o lugar de nacemento exactos. Sábese que foi fillo de solteira nalgún lugar da diocese de Tournai, xa que logo no Condado de Flandres, e que fixo os seus estudos nos antigos Países Baixos, probablemente no seo da igrexa de San Walburgo de Oudenaarde.
Malia coñecermos pouco sobre as dúas primeiras décadas da súa vida, suponse que foi alumno de Ockeghem. Demostrouse, con base en criterios estilísticos, que el coñecía a Dufay e outros autores relacionados con el, como Johannes Regis, na corte borgoñoa de Carlos o Temerario.
Magdaleniano
Condicións climáticas e ambientais
O animal típico da fauna magdaleniana é o reno (Rangifer tarandus), que constituíu o herbívoro máis apreciado polos seres humanos do período: entre un 85 e un 90% das pezas capturadas no conxunto da Europa occidental. Outros herbívoros típicos eran os mamuts (Mammuthus primigenius), bisontes (Bos priscus), uros (Bos primigenius), cabalos, cervos (Cervus elaphus), alces etc.; animais de montaña como a cabra montesa (Capra pyrenaica), o corzo (Capreolus capreolus) e o rebezo; un roedor de augas frías, como a auganeira (Arvicola amphibius). O litoral subministra diversos gasterópodos presentes no xacementos: son correntes diversos tipos de lapas (Patella vulgata, Patella lusitanica, Patella vulgata sautuolai), mais tamén especies árticas, hoxe desaparecidas no sur de Europa: Pecten islandicus, Cyprina islandica. Dos cursos fluviais obtéñense principalmente salmóns e troitas. Lobos, leopardos, leóns das cavernas, oso das cavernas (Ursus spelaeus) e osos pardos (Ursus arctus) e raposo (Vulpes vulpes) son os grandes carnívoros e preeiros, que conviven con outros menores. As focas mesmo aparecen representadas na arte de covas mediterráneas.
Freire Shipyard
Historia
Durante os anos 80 e principios dos 90; a práctica totalidade das novas construcións do estaleiro foron buques arrastreiros conxeladores, principalmente para armadores de España e Marrocos.
Gaspar van Weerbeke
Traxectoria
En 1471 marchou a Milán, onde se converteu en membro do coro da capela dos Sforza, e alí tomou contacto con compositores como Johannes Martini e Alexander Agricola. miniatura|Retreto de Galeazzo Maria Sforza, duque de Milán, en cuxa corte traballou Gaspar van Weerbeke O seu nome aparece mencionado por primeira vez nos rexistros da corte o 29 de abril de 1472, cando o duque Galeazzo Maria Sforza o mandou de volta a Flandres e a Borgoña para atopar novos cantantes. Documéntase tamén unha segunda viaxe coa mesma finalidade, con moito éxito, en xaneiro de 1473. A raíz dela, o número de cantantes no coro dobrouse co ingreso de vinte novos membros, e o duque pasou a ter unha das capelas musicais máis importantes de Italia e mesmo de Europa. Os rexistros do coro do 15 de xullo de 1474 dan conta dun equipo formado por 18 cantantes de cámara, baixo a dirección de Van Weerbeke como viceabade, e 22 cantantes de capela, dirixidos polo abade Antonio Guinati. Entre os cantantes estaban Loyset Compère e Johannes Martini. Ocupando unha posición de confianza e con moita estima, Van Weerbeke recibiu moitos beneficios do duque, entre eles, en 1473, unha pensión de 40 ducados. miniatura|Retrato do papa Sixto IV, en cuxo coro pontificio estivo integrado Gaspar van Weerbeke Con todo, o asasinato do duque de Milán, que tivo lugar o 26 de decembro de 1476, marcou a fin deste próspero período e a maioría dos cantantes acabou dispersándose; moitos deles atoparon un emprego en Ferrara. Van Weerbeke permaneceu catro anos en Milán, ata que no inverno de 1480 a 1481 se trasladou a Roma, onde se integrou no coro pontificio, durante os pontificados de Sisto IV e de Inocencio VIII. O 19 de maio de 1483, do mesmo xeito que outros cantantes pontificios, Van Weerbeke afiliouse á Confraría Romana do Santo Espírito e de Santa María, de Saxonia. En Roma, foi compañeiro de Josquin des Prés e de Marbrianus de Orto, a quen probablemente coñecese dos tempos de estudante, antes de partir para Italia.
Freire Shipyard
Historia
No ano 1999 Freire Shipyard consegue uns dos maiores fitos da súa historia; xa que ese mesmo ano ten lugar a botadura do buque Willem van der Zwan, que cos seus 142 metros de eslora era o maior buque pesqueiro do mundo da época.
A principios do século XXI o estaleiro especialízase na construción de buques patrulleiros (durante eses anos a empresa constrúe tres buques da Clase Chilreu para a Armada Española).
Magdaleniano
Medios
miniatura|esquerda|250px|Reconstrución de tenda magdaleniana en Pincevet, ca. -12.000. Xunto co desenvolvemento da tecnoloxía de instrumentos, debeu multiplicarse a tecnoloxía de "medios". Sábese que os magdalenianos dispuñan de vestimentas, semellantes ás dos esquimós. En canto ás vivendas, o habitual son as covas e abrigos, especialmente nas entradas, onde se construían habitacións semellantes a alpendres, sostidos con postes, e cubertos, ou ben preparaban directamente o chan da caverna. Dispuñan de tendas portátiles: Leroi-Gourhan escavou varias chozas temporais do Magadaleniano recente, desde 1964, en Pincevent, non lonxe de París, reconstruíndo tendas cónicas erguidas sobre pértegas, cubertas con peles; contiñan unha lareira central e restos reconstruídos como camas de peles. Edificacións máis complexas téñense decuberto nas chairas de Europa Oriental e Siberia. Aquí, no sitio de Malta, a uns 100 km do lago Baikal, nun horizonte correspondente ao Magadaleniano europeo-occidental, aparecen tres tipos de habitacións: tendas duns 4 m de diámetro, con lar central, semellantes á de Pincevent; cabanas rectangulares, de 4x3 m como media, semienterradas no chan, con fogar elevado, afirmadas con laxes de pedra, e cubertas seguramente con peles fixados con hastas de reno; "casas grandes", unha de 14 m de longo x 6 m de ancho, construídas de xeito semellante ás anteriores, con varias lareiras. Unha construción maior aparece no estrato superior de Kostenski, nas beiras do río Don, na chaira central rusa, con datación de 12.000 a. de C.; trátase dunha cabana de 36 x 18 m, con varias lareiras en liña, e provista de foxos de almacenamento; o principal material de construción eran grandes ósos de mamut. miniatura|dereita|250px|Gravado rupestre con cervo ferido por azagaias, [[Cova da Peña (Candamo, Asturias)]]
Gaspar van Weerbeke
Traxectoria
Ata 1495, a vida de Van Weerbeke caracterizouse polas duradeiras relacións co coro da corte de Filipe o Fermoso, arquiduque de Austria e duque de Borgoña. Entre ese ano e 1498, foi tamén cóengo na igrexa de San Donaciano de Bruxas. É probable que fose durante este período cando entrou en contacto co ambiente musical francés e con Guillaume Dubois, a quen menciona Van Weerbeke no seu lamento pola morte de Ockeghem, de 1497.
Freire Shipyard
Historia
No ano 2011 prodúcese a botadura do iate de luxo Pegaso (posteriormente Naia), o cal é a embarcación de recreo máis grande construída en España. thumb|250x250px| O buque clase HMAS Adelaide (LHD 01) soldado sobre a cuberta da plataforma semi-somerxible MV Blue Marlin (traballo realizado polo estaleiro en decembro de [[2013). ]] En decembro do ano 2013, traballadores do estaleiro efectuaron na Ría de Vigo os traballos de soldadura para a ensamblaxe e apontoamento do casco do buque de clase Canberra HMAS Adelaide (LHD 01) da Real Armada de Australia (construído en Navantia Ferrol) á cuberta do buque plataforma semi-somerxible MV Blue Marlin, para poder realizar o seu traslado a Australia.
Magdaleniano
Cazadores-recolectores
Caza, pesca e recolección constituíron as actividades económicas principais dos magadalenianos. Ocuparon practicamente toda Europa occidental. Os asentamentos principais foron colocados en puntos estratéxicos de ríos, por onde nas súas proximidades deberían pasar os grandes herbívoros que se movían en busca de pastos nos cambios de estacións (ou alternativamente entre a montaña e o val), especialmente renos, pero tamén outros, como o mamut, caso de Kostenski, e tamén para aproveitaren o paso fluvial das especies migradoras como salmóns ou anguías.
Gaspar van Weerbeke
Traxectoria
Con todo, parece que nunca abandonou totalmente a súa relación coa corte milanesa. Cara á fin do período que pasou ao servizo de Filipe o Fermoso, recrutou novos cantantes para o ducado de Milán.
Freire Shipyard
Historia
A finais do ano 2014 parte da actividade de Freire Shipyard expándese ao estranxeiro, grazas ao contrato asinado coa Secretaría da Mariña de México, o estaleiro encargarase da construción na cidade de Guaymas Sonora (México) de tres buques abastecedores multipropósito. A tarefa de Freire Shipyard nestas tres construcións, é a da subministración do paquete completo de deseño, materiais e equipos.
Magdaleniano
Cazadores-recolectores
Os métodos de caza irían desde o acoso até un foxo ou un barranco ou cantil, até o uso de trampas diversas, e para os animais máis pequenos trampas axeitadas e lazos. Pero un dato seguro é que o animal grande era alanceado con azagaias, disparadas directamente pola man do cazador ou por medio de propulsores. En canto á pesca son seguros os métodos de pesca á man, lanzamento con arpóns e a pesca con anzois (consérvanse anzois variados de materiais óseos). É posíbel que existisen redes, pero non temos probas directas, o mesmo que da existencia de caneiros ou pesqueiras. Nos asentamentos de litoral fican probas abundantes do consumo de moluscos de diverso tipo. Sabemos tamén da caza e do consumo de aves.
Gaspar van Weerbeke
Traxectoria
Van Weerbeke volveu a Roma, onde aparece documentado nos rexistros pontificios como cantante de 1500 a 1509.
Magdaleniano
Cazadores-recolectores
A recolección de vexetais debeu ter menos importancia neste período do que se afirma para primitivos actuais, dada a abundancia de caza. Bordes indica que con seguridade se consumiron landras, amorodos, ameixas, framboesas, arandos, amoras, castañas de auga, cenorias silvestres, acedas etc.
Freire Shipyard
Instalacións
Freire Shipyard conta con dúas factorías separadas entre si medio quilómetro (unha en Bouzas e outra en Coia); na factoría que se atopa situada en Bouzas atópase a sede principal da empresa, a oficina técnica, o taller de prefabricado, o taller de tubaxe, o taller de elaboración, un guindastre pórtico e dúas bancadas destinadas ás novas construcións que realiza o estaleiro. E nas instalacións que o estaleiro posúe en Coia; atópanse o taller de aceiros, o taller mecánico, o almacén, dous peiraos de 120 metros de lonxitude e unha bancada varadoiro. Nestas instalacións é onde se realizan os traballos de armado e instalación de equipos nos buques de nova construción tras a súa botadura e tamén é onde se realizan os traballos de reparación e transformación naval en xeral. En total ambas factorías contan cun espazo de 42 000 m².
Filoloxía catalá
A filoloxía catalá é a rama da filoloxía que se ocupa do estudo da lingua catalá. Esta titulación fornece un ensino literario e lingüístico relacionada co contexto catalán. Impártese en Cataluña, Illas Baleares, Comunidade Valenciana e Andorra. A Universidade de Perpiñán (Universitat de Perpinyà Via Domícia), a través do Institut Franco-Català Transfronterer (IFCT) ofrece un grao de lingua catalá e mais un máster de estudos cataláns que ofrecen estudos de lingua e literatura xunto con outros de historia, economía e xeografía do territorios de fala catalá. Ademais existe oferta de lingua catalá, minors e graos de estudos cataláns en universidades de ámbito estatal e internacional. En Galiza no grao de Filoloxía galega da Universidade de Santiago de Compostela, inclúese a área de coñecemento de filoloxía catalá.
Freire Shipyard
Accionariado
Actualmente o 100 % do accionariado da empresa é de capital privado e segue pertencendo á familia Freire.
Gaspar van Weerbeke
Traxectoria
Naquel tempo, uniuse á Confraría do Cemiterio Alemán e Neerlandés (Fraternità del Campo Santo di Teuctoni e dei Fiamminghi) en Roma, quizais co fin de reservar un lugar de enterramento a carón da basílica de San Pedro, pero como o seu nome non aparece nos rexistros de falecementos desta confraría suponse que morreu lonxe de Roma. Dos derradeiros anos da súa vida non hai apenas datos; a última proba da súa existencia suxire que volveu á súa rexión natal, xa que en 1515 aparece como clasificado en segundo lugar na orde de sucesión nas dioceses de Cambrai e Tournai polo papa León X, que lle deu un beneficio de 200 ducaods de ouro ao ano como recompensa por servizos prestados como chantre e capelán no coro pontificio. E hai tamén un documento de 1517 que testemuña que ocupou un posto de cóengo na igrexa de Sainte-Marie-aux Marchas en Maguncia, en 1517.
Magdaleniano
Organización social
Dado o bo nivel de alimentación, é indubidábel un aumento da vida media e do tamaño dos grupos sociais. A partir de paralelos etnográficos os tamaños das "bandas", a agrupación inmediatamente superior á familia tense estimado en 20 a 30 membros, mais para calquera das tendas de Pincevent, calcúlase que acollerían entre 10 e 15 individuos. Para a vivenda de Kostenski, citada arriba, revélase a existencia dunha decena de lareiras, e posteriormente A. N. Rogatchev escavou outra semellante a escasos metros da primeira.
Freire Shipyard
Produtos
Construcións Navais Paulino Freire dedícase á fabricación de buques e estruturas flotantes de gran tonelaxe. Está especializada principalmente na construción dos seguintes tipos de buques: arrastreiros ,  atuneiros , buques escola, dragas, goletas, mercantes, oceanográficos, offshore, patrulleiras, portacontedores, remolcadores, sísmicos, iates de luxo, etc.
Gaspar van Weerbeke
Obra
Weerbeke combinou o estilo italiano con algunhas das antigas técnicas da escola de Borgoña. El era o único da escola francoflamenga que fuxía do estilo polifónico suave e imitativo que se desenvolvía nese momento, cuxo máximo representante era Josquin des Prés.
Magdaleniano
Organización social
Isto fai supor agrupacións sociais relativamente grandes, de feito seguramente en casos aldeas fixadas por períodos quizais de varias xeracións. Alonso del Real, logo dun extenso excurso sobre as dificultades para fixar datos demográficos concretos, con suma cautela, insinúa os seguintes valores para todo o Paleolítico superior: a) pequenas familias de 5 ou 6 membros; b) veciñanzas dun centenar; unidades de traballo e culto de varios centenares; unidades de poboación, laxas, pero intercomunicadas, de varios miles de membros; a difusión "universal" de estilos de arte ofrecería unha proba.
Seventeen Seconds
Seventeen Seconds é o segundo álbum de estudio da banda inglesa The Cure, editado en abril de 1980 polo selo Fiction Records. É o único álbum da banda onde aparece o teclista Matthieu Hartley. O disco acadou o posto número 20 nas listas británicas de álbums e aparece no libro 1001 Albums You Must Hear Before You Die (1001 álbums que debes escoitar antes de morrer).
O disco foi re-editado no ano 2005 como parte da serie "Deluxe Edition" de Universal. Esta edición contaba co disco orixinal re-masterizado e un segundo disco con demos e cancións ao vivo.
Magdaleniano
Organización social
Non pode negarse a especialización de funcións de certos individuos. Polo menos para as artes visuais hai un xeral acordo de que algunhas obras foron realizadas por verdadeiros especialistas, o que non implica que fose un artista puro. O mesmo pódese inferir respecto doutros saberes.
Seventeen Seconds
Historia
Ao final da xira de The Cure de 1979 polo Reino Unido como abreconcertos de Siouxsie and the Banshees, Robert Smith falaba cada vez menos co baixista Michael Dempsey. As primeiras versións de "Play for Today" e "M" foran interpretadas nalgúns concertos, pero a Dempsey non lle gustaba a nova dirección musical que Smith quería coller. Smith comentou: "Penso que a gota que desbordou o vaso chegou cando lle toquei a Michael as demos para o seguinte álbum e odiounas. Quería que fósemos a segunda parte de XTC e - de ser algo - eu quería que fósemos a segunda parte dos Banshees. Así que marchou". Tocar a guitarra cos Banshees durante dous meses e aprender as súas cancións abriu o horizonte de Smith. "Permitíume pensar máis aló sobre o que estabamos a facer. Quería ter unha banda que fixese o que Steven Severin e Budgie fan, onde só teñen unha liña de baixo e unha parte de batería e Siouxsie laméntase". Os discos que Smith escoitou con frecuencia durante a composición do álbum foron Five Leaves Left de Nick Drake, Isle of Wight de Jimi Hendrix, Astral Weeks de Van Morrison e Low de David Bowie. Smith compuxo as letras e a música da meirande parte do disco na casa dos seus pais, usando un órgano Hammond cunha gravadora incorporada. Nunha entrevista en 2004, o produtor Mike Hedges non lembraba ningunhas pistas demo, tocando normalmente a banda o tema no estudio antes de colocar unha pista de acompañamento e de engadirlle overdubs.
Magdaleniano
Arte
Ao período magdaleniano pertencen algunhas das mellores obras de arte xa non só da Prehistoria, senón da historia da Humanidade en conxunto. Nesta época realizáronse os complexos rupestres de Lascaux, Niaux, Font de Gaume, Tito Bustillo ou Altamira. Para Leroi-Gourhan supón a apoteose da arte prehistórica.
Seventeen Seconds
Historia
Dous membro de The Magazine Spies, o baixista Simon Gallup e o teclista Matthieu Hartley, pasaron a formar parte do grupo. Gallup substituíu a Dempsey, o cal aliviou a Smith xa que pensaba que as liñas de baixo de Dempsey eran demasiado pomposas. O traballo cos sintetizadores de Hartley engadiu unha nova dimensión ao novo son etéreo da banda, aínda que posteriormente chocaría con Smith pola complexidade; a Hartley gustábanlle os acordes complexos pero Smith quería notas sinxelas.
Magdaleniano
Arte
Pero as representacións artísticas non só se efectuaron nas paredes de covas senón tamén en pezas móbiles: placas, bastóns de mando, azagaias, arpóns, estatuíñas etc.
Seventeen Seconds
Historia
Debido a restricións económicas, o álbum gravouse e mesturouse en sete días cun presuposto de entre 2 000 e 3000 libras, polo que a banda traballou de 16 a 17 horas por día. Smith dixo que como resultado, o tema "The Final Sound", que tería que ser moito máis longo, quedou reducido a 53 segundos porque a cinta acabouse durante a gravación e a banda non puido gravar outra vez. O álbum, principalmente unha colección de temas pesimistas, presente voces ambientais con ecos e coa dirección sónica levada polo son da batería.
Lista de cancións
Nota
Magdaleniano
Arte
Está fóra de dúbida que as obras e as técnicas artísticas circularon ás veces entre lugares moi distantes. A caverna de Kapova, ao sur dos montes Urais, presenta temas e solucións similares ás das grutas occidentais sitas a uns 3.000 km de distancia. Máis sorprendentes resultan as estatuíñas de Venus de Krasni-Iar, preto do lago Baikal, que amosan en vulto solucións esquematizadas semellantes ás representadas en gravados da cova de La Roche, na Dordoña, Francia.
Gaspar van Weerbeke
Obra
Compuxo música sacra (misas, motetes, ciclos de motetes, magníficats e unha serie de lamentacións) e tamén algunhas cancións profanas, aínda que a maioría da súa obra é música sacra vocal. A atribución das cancións ten certa controversia, xa que algúns estudosos sosteñen que foron compostas por outros compositores, como Josquin des Prés ou Jean Japart.
No relativo ao estilo, gran parte dos seus motetes son homofónicos e incorporan algo da lixeireza da música profana italiana da época. A maior parte das súas misas están baseadas en melodías de cancións, o que se aprecia claramente na voz do tenor, e o resto das voces adoitan moverse dun xeito simple, ocasionalmente paralelas, á maneira de Dufay e os demais compositores borgoñóns. Ás veces, Weerbeke usa a imitación pero nunca como o fai Josquin des Prés nin os derradeiros compositores francoflamengos. O seu estilo de composición das misas é case arcaico, en comparación cos seus coetáneos.
A súa música era moi apreciada, sobre todo en Italia, onde representaba a estética popular en oposición á contrapuntística
Listaxe de obras
Todas a catro voces, agás que se indique doutro xeito.
Ciclos de motetes relixiosos
-- --
Chelsea F.C.
O Chelsea Football Club é un equipo profesional de fútbol de Inglaterra, con sede na zona oeste de Londres. Fundado en 1905, xoga na Premier League e ten pasado a meirande parte da súa historia na elite do fútbol inglés. O Chelsea posúe catro títulos da liga inglesa, ademais de sete FA Cups, catro League Cups, catro Community Shields, dúas Ligas de Campións, unha Europa League, dúas Recopas de Europa e unha Supercopa de Europa.
O primeiro grande éxito do club foi na tempada 1954-55, cando gañaron o seu primeiro campionato de liga, gañando outras varias competicións entre os anos 1960 e 1970, mais dende aquela non volveron gañar ningún título até 1997. Con todo, a última década converteuse no período máis frutuoso da historia do Chelsea, gañando catro títulos da Premier League, dous deles consecutivos nas tempadas 2004-05 e 2005-06, e chegando ás súas dúas primeiras finais da Liga de Campións, caendo na final da edición 2007-08 fronte ó Manchester United, e vencendo na edición 2011-12 fronte ó Bayern Múnic.
Stamford Bridge, situado no barrio londiniense de Fulham, ten capacidade para 41.841 espectadores e é o estadio do Chelsea dende a súa fundación. A sede social do club atópase nas aforas da freguesía de Kensington e Chelsea, no distrito de Hammersmith e Fulham. No ano 2003, o club foi mercado polo magnate do petróleo ruso Roman Abramovich.
As cores tradicionais do uniforme do Chelsea son o azul da súa camiseta e dos seus pantalóns e o branco das medias. O escudo do club trocou varias veces ao longo da súa historia, tentando modernizar ou cambiar a marca. O actual emblema consta dun león cerimonial cun bastón, sendo unha versión modificada do escudo que se adoptou por primeira vez na década de 1950. O club ten a quinta media de espectadores por partido máis elevada da historia do fútbol inglés. A media durante a tempada 2008-09 foi de 41.464 espectadores (o 99% da capacidade do estadio), a quinta máis alta da Premier League.
Fundación, modernización e éxitos
miniatura|esquerda|250px|Primeiro equipo do Chelsea en [[1905.]] O Chelsea Football Club foi fundado o 14 de marzo de 1905 no pub The Rising Sun, actualmente The Butcher's Hook polo empresario Gus Mears, xunto co seu irmán Joseph Mears e, pouco despois da súa fundación, foi elixido para participar na Football League. Os primeiros anos do club viron pouco éxito, xa que o máis preto que estivo de gañar un campionato importante nese entón foi cando chegou á final da FA Cup en 1915, onde o Chelsea foi derrotado 3-0 polo Sheffield Wednesday. Con todo, Chelsea gañou unha gran reputación pola sinatura de xogadores de renome e por mostrar espectáculo durante os partidos, aínda que causou moi pouco impacto durante os anos de guerra.
O ex-dianteiro do Arsenal F.C. e da selección inglesa, Ted Drake, converteuse en adestrador do Chelsea en 1952 e procedeu a modernizar ao club. Eliminouse o escudo do Pensionista de Chelsea e mellorouse a canteira do club e a forma de adestrar do equipo, levando ao Chelsea ao seu primeiro campionato de liga na tempada 1954-55. A tempada seguinte, a UEFA creara a primeira Copa de Campións de Europa, pero despois de obxeccións por parte da Football League e da FA, o Chelsea viuse obrigado a retirarse do torneo antes de que este comezase.
A década de 1960 viu o xurdir de talentosos mozos baixo o mandato de Tommy Docherty, que loitaron por consagrarse nalgún torneo durante toda a década, mais soportando moitos fracasos. O equipo estaba en camiño a conseguir un triplete na tempada 1964-65 coa First Division, FA Cup e Football League Cup, mais finalmente só gañou esta última, non chegando a consagrarse coma campión nas outras dúas competicións. Nas tres tempadas seguintes os "Blues" foron eliminados nas semifinais de varias competicións importantes, logrando soamente un subcampionato da FA Cup. Non foi senón até 1970 cando o Chelsea logrou a Copa de Inglaterra por primeira vez na súa historia, superando ao Leeds United por 2-1 no desquite da final. Un ano despois, o Chelsea logrou consagrarse na súa primeira competición europea, cando gañou a Recopa de Europa noutra final de desquite, ao derrotar ao Real Madrid por 2-1 en Atenas.
Período turbulento
miniatura|Progreso do Chelsea na Liga. miniatura|A construción da bancada leste case leva á ruína ao club. A finais dos anos 70 e durante a década de 1980 comezou un período turbulento para o Chelsea. Unha ambiciosa modernización de Stamford Bridge puxo en perigo a estabilidade financeira do club e os xogadores estrelas foron vendidos, sendo relegado o equipo á Second Division. Outros problemas foron causados polo xurdir dos grupos de hooligans, os cales foron a praga do fútbol inglés durante toda a década. En 1982, no medio dunha forte crise financeira, Ken Bates comprou ao Chelsea pola incrible suma de £1, aínda que despois a plena propiedade do Stamford Bridge foi vendida a promotores inmobiliarios, o que significaba que o club podía perder o seu estadio. No campo de xogo as cousas melloraron un pouco, pero a irregularidade aínda estaba presente. Estiveron preto de descender á Third Division na tempada 1982-83, pero coa chegada de John Neal púidose armar un bo equipo cun desembolso mínimo, co que o Chelsea gañou o título da Second Division en 1983-84, logrando logo establecerse na First Division, antes de descender novamente en 1988. Con todo, o club logrou ascender un ano despois con outro título da Second Division para non volver descender outra vez.
Despois dunha longa batalla legal, Bates logrou reunir a plena propiedade do estadio co club en 1992 logo de chegar a un acordo cos seus acredores despois de que os promotores inmobiliarios se foran á quebra por unha caída do mercado. A nova forma de xogar do Chelsea na Premier League era pouco convincente a pesar de que chegou á final da FA Cup en 1994. Non foi senón até o arrivo en 1996 de Ruud Gullit como xogador-adestrador cando a sorte do club cambiou. Gullit engadiu varios xogadores de clase mundial ao equipo, dándolle a súa segunda FA Cup en 1997 e levándoo novamente a ser un dos mellores equipos en Inglaterra. Logo, Gullit foi substituído por Gianluca Vialli, quen levou ao equipo a conseguir a Football League Cup, a Recopa de Europa e a Supercopa de Europa en 1998; a FA Cup no 2000 e a clasificación á súa primeira Liga de Campións da UEFA o mesmo ano. Vialli logo foi substituído por outro italiano, Claudio Ranieri, quen levou ao Chelsea á final da FA Cup no 2002 e á clasificación da Liga de Campións un ano despois.
Chegada de Abramóvich
miniatura|Roman Abramovich, dono do club dende [[2003.]] En xuño de 2003, Bates vende o club ao millonario ruso Roman Abramóvich por £60 millóns, completando o que nese entón foi considerada a venda máis cara dun club na historia do fútbol inglés. Máis de 100 millóns de libras destináronse na contratación de novos xogadores, pero aínda así Ranieri non puido conseguir ningún trofeo, polo que foi substituído polo adestrador portugués José Mourinho. Baixo o mando de Mourinho, o Chelsea converteuse no quinto equipo inglés en gañar un bicampeonato de liga dende a segunda guerra mundial, 2004-05 e 2005-06, ademais de gañar a FA Cup no 2007 e dous títulos de Football League Cup no 2005 e 2007. En setembro de 2007 Mourinho foi substituído polo israelí Avram Grant, quen levou ao equipo á súa primeira final de Liga de Campións no 2008, onde foi derrotado en penaltis polo Manchester United. Grant foi despedido días despois e substituído polo brasileiro Luiz Felipe Scolari en xullo de 2008.
Scolari soamente durou sete meses no cargo antes de ser despedido polos malos resultados. O adestrador da Selección de fútbol de Rusia, Guus Hiddink, foi nomeado adestrador interino até o fin da tempada 2008-09. Esta tempada finalizou coa obtención da FA Cup despois dunha vitoria 2-1 sobre o Everton FC o 30 de maio de 2009. Dous días despois, o adestrador italiano Carlo Ancelotti foi contratado como novo adestrador do equipo.
Escudo
160px|miniatura|O primeiro escudo do club inspirouse nos Pensionistas de Chelsea. Dende a fundación do club o Chelsea tivo catro escudos, todos eles con pequenas modificacións. No ano 1905, Chelsea adoptou como primeiro escudo a imaxe dun Pensionista de Chelsea, que obviamente contribuíu ao alcume do equipo por eses anos, The Pensioners, mantido preto de cincuenta anos. Con todo, este escudo nunca apareceu nos deseños das camisetas. Como parte do plan de modernización do club, levado a cabo por Ted Drake dende o ano 1953 en diante, decidiuse trocar o escudo do pensionista para lavar a imaxe do club e poder adoptar un novo escudo. Decidiuse crear un emblema temporal que foi utilizado só durante un ano, e que consistiu soamente nas iniciais C.F.C. No ano 1953, o emblema foi cambiado a un león mirando cara atrás e sostendo un bastón, emblema que se mantivo polo seguintes trinta anos.
Este escudo estaba baseado nos elementos do escudo de armas do Distrito Metropolitano de Chelsea; o león rampante mirando cara atrás tomado das armas do entón presidente do club, o Vizconde de Chelsea e o bastón das armas dos Abades de Westminster, antigos Señores de Chelsea. Tamén se vían representadas tres rosas vermellas, aludindo a Inglaterra, e dous balóns de fútbol. Este foi o primeiro escudo en aparecer na indumentaria oficial dende que a política de pór os emblemas nas camisetas foi adoptada ao comezo dos anos 1960.
Freire Shipyard
Produtos
Outra das actividades importantes do estaleiro á parte das novas construcións, é a reparación e transformación de todo tipo de buques e embarcacións.