cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Era viquinga
Francia
Os reis carolinxios adoptaron políticas contraditorias que tiveron severas consecuencias. No ano 867 Carlos o Calvo asinou o Tratado de Compiègne, segundo o cal cedía a península do Cotentín ó rei bretón Salomón, coa condición de que xurase lealdade e loitase como aliado contra os viquingos. Porén, no 911, o líder viquingo Hrolf Ganger forzou ó rei Carlos o Simple a asinar o Tratado de Saint-Clair-sur-Epte, baixo o cal, dáballe Ruán e a zona da Alta Normandía a Hrolf Ganger, establecéndose así o Ducado de Normandía. En troques, deulle a palabra ó rei de Francia de que sería o seu vasalo en 940, así como ser bautizado e defender os estuarios do Sena dos ataques viquingos.
A colonización escandinava levouse a cabo por dinamarqueses, aínda que houbo noruegueses tamén e uns poucos suecos estiveron presentes. A fusión dos escandinavos coa poboación nativa contribuíu a crear un dos estados feudais máis poderosos de Europa Occidental. A habilidade naval dos normandos permitiulles conquistar Inglaterra, el sur de Italia e xogar un importante papel nas Cruzadas.
Galicia
miniatura|Estatua en lembranza das incursións viquingas, en [[Catoira.]] A presenza de viquingos en Galicia tivo lugar entre os séculos VIII e XII, cando estes se tornan unha potencia naval e militar, lanzando expedicións de saqueo e conquista polo océano Atlántico e subindo polo leito dos ríos até as cidades que pretendían saquear. Galicia era denominada por eles Jakobsland (Terra de Santiago).
Marcela Lagarde
María Marcela Lagarde y de los Ríos, nada en Cidade de México o 30 de decembro de 1948, é unha académica, antropóloga e investigadora mexicana, especializada en etnoloxía, representante do feminismo latinoamericano. O feminismo, segundo Lagarde, constitúe unha afirmación intelectual, teórica e xurídica de concepcións do mundo, modificacións de feitos, relacións e institucións. Asociada fundadora da Rede de Investigadoras pola Vida e a Liberdade das Mulleres, é o maior referente do feminismo en Latinoamérica. Activista e teórica, dedicouse ao estudo antropolóxico da condición feminina, realizou diversas publicacións non impresas, tratando temas como o cativerio, coidado, sexualidade, amor, poder, traballo, violencia, subxectividade, relixión, dereito, maternidade, sororidade etc. É autora de numerosos artigos e libros sobre estudos de xénero, feminismo, desenvolvemento humano e democracia, poder e autonomía das mulleres etc.
Traxectoria
É catedrática da Universidade Nacional Autónoma de México. Na súa mocidade, Marcela Lagarde foi militante do Partido Comunista. Presentouse ás eleccións como candidata independente nas listas do Partido da Revolución Democrática (PRD) e foi escollida deputada no Congreso Federal mexicano entre 2003 e 2006. Durante a lexislatura destacou o seu traballo a favor dos dereitos das mulleres.
Acuñou o termo feminicidio para describir a situación en Ciudad Juárez, México e logrou a creación dunha Comisión Especial de Feminicidio no Congreso para investigar o asasinato de mulleres en Ciudad Juárez. Dirixiu a Investigación Diagnóstica sobre Violencia Feminicida na República Mexicana, pola cal se descubriu que o feminicidio non é exclusivo de Ciudad Juárez.
Promoveu o delito de feminicidio no Código Penal Federal e da Ley general de acceso de las mujeres a una vida libre de violencia, vixente en México desde o 2 de febreiro de 2007. O título da súa tese de doutoramento é Los cautiverios de las mujeres: madresposas, monjas, putas, presas y locas.
Era viquinga
España
En Al-Ándalus, os cronistas árabes recollen os ataques dos viquingos que atacaron Cádiz e remontaron o río Guadalquivir, e posteriormente, atacaron Sevilla.
Marcela Lagarde
Traxectoria
Durante a súa lexislatura, os seus logros máis importantes foron o impulso á Ley general de acceso para las mujeres a una vida libre de violencia e a promoción da tipificación do delito de feminicidio por mor dos asasinatos en Ciudad Juárez, que grazas ao seu impacto nos medios propiciou levalo ao Parlamento, tamén impulsou a Ley de protección de los derechos de niñas, niños y adolescentes, a Ley federal para prevenir y eliminar la discriminación, a Ley para prevenir y sancionar la trata de personas e a Ley general para a igualdade entre mulleres e homes.
Participou como perita no caso Campo Algodonero, no que a Corte Interamericana de Dereitos Humanos xulgou varios asasinatos en Ciudad Juárez, no que xunto con 70 colaboradoras, elaborou a metodoloxía adecuada para analizar os asasinatos excluíndo prexuízos e salientando as circunstancias que sustentan a violencia extrema.
Era viquinga
América do Norte
Cara o ano 986, chegaron a Norteamérica Bjarni Herjólfsson, Leif Ericson e Thorfinn Karlsefni dende Groenlandia. Estableceuse un pequeno asentamento ó norte da Illa de Terra Nova, preto de L'Anse aux Meadows, pero os enfrontamentos cos habitantes nativos e as penosas condicións nas que se atopaban, obrigáronos a marchar de alí.
Anna Favella
Anna Favella, nada en Roma o 21 de setembro de 1983, é unha actriz italiana.
Logrosa
O topónimo galego Logrosa pode referirse a:
Knockaround Guys
Knockaround Guys é un filme canadense-estadounidense dirixido por Brian Koppelman e David Levien que foi estreado no 2001.
Sinopse
Os catros fillos (Vin Diesel, Seth Green, Barry Pepper, Andrew Davoli) dos grandes capos da mafia de Brooklyn deben unir as súas forzas para recuperar unha bolsa chea de cartos nunha pequena cidade de Montana gobernada por un sheriff corrupto. Todo comeza cando Matt Demaret (Pepper) se encarga de entregar os cartos de parte do seu pai (Dennis Hopper) por consello do seu tío (John Malkovich); pero as cousas non saen segundo o previsto.
Pedrosa de Duero
Pedrosa de Duero é un concello español da provincia de Burgos (Castela e León). A súa poboación é de 472 habitantes (INE 2012).
Difret
Difret (en ድፍረት) é un filme etíope de 2014 escrito e dirixido por Zeresenay Berhane Mehari. O filme estreouse na competición do Festival de Cinema de Sundance de 2014 onde gañou o Premio World Cinematic Dramatic Audience. Angelina Jolie exerceu como produtora executiva do filme.
O título tradúcese literalmente como "coraxe", "audacia", pero pode ser un eufemismo para "o acto de ser violado".
Xiao, O Val de Xestoso, Monfero
Xiao é un lugar da parroquia do Val de Xestoso no concello coruñés de Monfero na comarca do Eume. Tiña 23 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 13 eran homes e 10 eran mulleres.
Bangui
Bangui é a capital da República Centroafricana. No ano 2005 tiña 684 190 habitantes. É sede da Universidade de Bangui. A cidade localízase na ribeira norte do río Ubangui, preto dunha serie de rápidos que limitan o transporte dos produtos comerciais, na outra beira do río está a cidade de Zongo, xa na República Democrática do Congo.
Penadexo, Saa, A Pobra do Brollón
Penadexo é unha aldea da parroquia de Saa, no concello da Pobra do Brollón, provincia de Lugo. En 2008 tiña 6 habitantes (3 homes e 3 mulleres).
Luísa de Francia (1515-1518)
Luísa de Francia, nada o 19 de agosto de 1515 e finada o 21 de setembro de 1518 foi a primeira filla do rei Francisco I de Francia e a súa esposa Claudia de Francia. O seu pai ofreceuna en matrimonio ó seu rival, o emperador Carlos V, levando como dote os dereitos de Francia sobre o reino de Nápoles, pero a súa morte prematura evitou a unión.
Penadexo, Saa, A Pobra do Brollón
Está situada a 805 m de altitude na Serra do Courel, preto do regueiro da Travesa. Accédese desde un desvío da pista que une A Pousa co O Busto logo de pasar Lourente ou desde un desvío da estrada que une A Pousa coa Veneira, logo de pasar a capela do San Vitoiro e o desvío a Teixeira.
Bangui
Historia
A cidade fundouse en 1889 como capital da colonia francesa de Ubangui-Chari.
Ficobilisoma
Os ficobilisomas son complexos proteicos con pigmentos captadores de luz que funcionan como antenas do fotosistema II na fotosíntese das cianobacterias, algas vermellas e glaucófitas.
Estrutura xeral
Os ficobilisomas son complexos proteicos (de ata 600 polipéptidos) ancorados ás membranas dos tilacoides. Están feitos de moreas de proteínas ligadas a un cromóforo, chamadas ficobiliproteínas, e os seus polipéptidos asociados de enlace. Cada ficoobilisoma consta dun núcleo central feito de aloficocianina, da cal hai varias barras orientadas cara a fóra feitas de discos amoreados de ficocianina e (se é o caso) de ficoeritrina(s) ou ficoeritrocianina. As propiedades espectrais das ficobiliproteínas están ditadas principalmente polos seus grupos prostéticos, que son tetrapirroiss liñais chamados ficobilinas entre as que están a ficocianobilina, ficoeritrobilina, ficourobilina e ficobiliviolina. As propiedades espectrais dunha ficobilina dada están tamén influenciadas polo seu ambiente proteico.
Función
Cada ficobiliproteína ten un máximo de absorción específico e de emisión de fluorescencia no rango visible da luz. Por tanto, a súa presenza e o arranxo particular de cada ficobilisoma permite a absorción e transferencia unidireccional de enerxía luminosa á clorofila a do fotosistema II. Deste modo, as células toman vantaxe de poder utilizar as lonxitudes de onda de luz das que poden dispoñer (no rango de 500-650 nm), as cales son inaccesibles ás clorofilas, e utilizar as súas enerxías para a fotosíntese. Isto é especialmente vantaxoso nas zonas profundas da columna de auga, onde a luz con lonxitudes de ondas máis longas penetra menos e, por tanto, está menos dispoñible de forma directa para a clorofila.
A disposición xeométrica dun ficobilisoma é moi elegante e ten como resultado un 95% de eficiencia na transferencia de enerxía.
Evolución e diversidade
Hai moitas variacións na estrutura xeral dos ficobilisomas. A súa forma pode ser hemidiscoidal (en cianobacterias) ou hemielipsoidal (en algas vermellas). As especies que carecen de ficoeritrina teñen polo menos dous discos de ficocianina por barra, o que é dabondo para unha fotosíntese máxima.
As ficobiliproteínas mostran pouca evolución nas secuencias debido á súa función tan restrinxida (absorción e transferencia de lonxitudes de onda de luz específicas). Nalgunhas especies de cianobacterias, cando están presentes tanto a ficocianina coma a ficoeritrina, o ficobilisoma pode sufrir unha reestruturación significativa como resposta á cor da luz. Con luz verde as porcións distais das barras están constituídas por ficoeritrina vermella, a cal absorbe a luz verde mellor. Con luz vermella, isto é substituído pola ficocianina azul, que absorbe mellor a luz vermella. Este proceso irreversible coñécese como adaptación cromática complementaria. É o compoñente do sistema fotosintético das cianobacterias, funcionando como unha partícula coa cal están ligadas varias estruturas, como o tilacoide, membranas etc.
Aplicacións
Os ficobilisomas poden utilizarse en técnicas de fluorescencia, citometría de fluxo, a técnica do Western blot e micromatrices proteicas. Algúns ficobilisomas teñen un perfil de absorción e emisión similar a Cy5, e poden utilizarse en moitas das mesmas aplicacións, pero poden ser ata 200 veces máis brillantes, cun grande desprazamento de Stokes, que proporciona un sinal máis intenso por cada evento de unión. Esta propiedade permite a detección de moléculas diana de baixo nivel ou eventos raros.
Golden Hits Of The 5.6.7.8's
Golden Hits Of The 5.6.7.8's é o décimo álbum, e o segundo recompilatorio, do grupo xaponés de rock and roll chamado The 5.6.7.8's lanzado o mercado no Xapón o 1988, baixo o selo Hara e producido polo propio grupo.
Lueiro
O topónimo galego Lueiro pode referirse a:
Amais, como apelido pode referirse a:
Saa, Lugo
Santiago de Saa é unha parroquia do concello de Lugo na comarca de Lugo, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 194 habitantes, deles 105 eran homes e 89 eran mulleres, o que supón unha diminución de 8 habitantes en relación ao ano anterior, 2006.
Rubiás, Lugo
San Xillao de Rubiás é unha parroquia do concello de Lugo na comarca de Lugo, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 135 habitantes, deles 72 eran homes e 63 eran mulleres, o que supón un aumento de 2 habitantes en relación ao ano anterior, 2006.
Características
Está situado a oito quilómetros de Lugo pola estrada da Veiga. Conta cunha igrexa de estilo románico, de planta rectángular cunha pequena cancela na entrada. Está situada na Vila de Abaixo. Amais, na parroquia hai un circuíto de motocrós que foi modificado varias veces.
El Padul
miniatura|Localización do concello de El Padul El Padul é un concello de 89 km² e 7.961 habitantes (2007) situado no extremo suroccidental de Serra Nevada, no centro da provincia de Granada.
Na zona existen restos prehistóricos que denotan a antigüidade do asentamento humano na zona. Os árabes déronlle o nome Al-Badul.
Melibe leonina
Melibe leonina, é unha especie de depredador nudibranquio da familia Tethydidae.
Descrición
esquerda|miniatura|Melibe leonina en Santa Cruz, California. O corpo de M. leonina é translúcido e adoita ser incoloro ou de amarelo a verde pálido. As dimensións do corpo roldan os 102mm de longo e os 25mm de ancho. Ten unha gran cavidade bocal ampliable, con dúas filas de cirros. A cavidade bocal ten uns 51mm de ancho. Esta especie de Melibe carece de mandíbulas ou rádula.
Pedrosa de Río Úrbel
Pedrosa de Río Úrbel é un concello español da provincia de Burgos (Castela e León). A súa poboación é de 263 habitantes (INE 2012).
Melibe leonina
Descrición
Ten un só par de rinoforos na cavidade que conteñen de catro a seis láminas. Dúas fileiras que conteñen de tres a seis pares de planos, e unha cerata en forma de paleta percorren o longo do corpo. A cerata varía de tamaño, sendo meirande a cerata da fronte. A cerata son quen de autotomía. O ano e o nefroprocto están situados antes do segundo ceras. Tódolos outros membros do xénero Melibe teñen placas chitinosas no estómago, porén, están ausentes en M. leonina.
Distribución
A especie habita no leste do océano Pacífico dende Alasca até Baixa California. M. leonina é o único membro do xénero Melibe que se atopa na costa pacífica de América do Norte.
Charlie Airlines
Charlie Airlines, operando como Cyprus Airways, é unha aeroliña chipriota baseada no aeroporto de Larnaca. A compañía colleu o seu nome da quebrada Cyprus Airways despois de gañar os dereitos para poder usalo. O logotipo da aeroliña incorpora unha póla de olivo, o principal símbolo de Chipre.
Historia
No ano 2016 anunciouse que S7 Airlines planeaba lanzar unha aeroliña chipriota co nome Charlie Airlines. No mes de xullo anunciouse que a compañía gañara unha compatición polos dereitos de uso da marca Cyprus Airways durante unha década.
O 4 de marzo de 2017 a aeroliña realizou o seu voo de proba dende o aeroporto de Larnaca ao aeroporto de Heraclión cun Airbus A319, como parte do procedemento para obter o seu certificado de operador.
O 14 de marzo de 2017 anunciouse que a aeroliña obtivera o seu certificado de operador aéreo do Departamento de Aviación Civil de Chipre.
Frota
En maio de 2018 a frota de Charlie Airlines estaba formada polos seguintes avións:
Olveira da Igrexa, Olveira, Ribeira
Olveira da Igrexa é un lugar da parroquia de Olveira no concello coruñés de Ribeira, na comarca da Barbanza. Segundo o padrón municipal (INE 2012) ten 262 habitantes (132 homes e 130 mulleres).
Chalcides
Chalcides é un xénero de lagártos escíncidos entre os que están incluídos as dúas especies de esgonzos presentes en Galicia, o esgonzo común (Chalcides striatus) e o esgonzo ibérico (Chalcides bedriagai).
Xeralmente o xénero clasifícase na subfamilia Scincinae (= Scincidae sensu Hedges 2014), un clado monofilético de esgonzos fundamentalmente africanos.
O nome do xénero procede do grego "chalcides", que significa "cobre".
Especies
As seguintes especies son recoñecidas como válidas actualmente (as que teñen entre paréntese o nome da autoridade binomial quere dicir que a especie foi descrita orixinalmente noutro xénero):
Ramil
O topónimo Ramil pode referirse a:
Ademais, como apelido pode referirse a:
Gambit
Gambit é un personaxe de banda deseñada, un superheroe de Marvel Comics, membro dos X-Men. Creado polo escritor Chris Claremont e o artista Jim Lee.
Publicación
O carácter fixo a súa primeira apararición, breve, en Uncanny X-Men Annual nº 14 (1990), unhas semanas despois apareceu no número 266 de Uncanny X-Men correspondente a agosto de 1990. Tivo durante dous períodos a súa propia serie, a primeira entre 1998 e 2001 e a segunda entre 2004 e 2005. (agosto 1990), tamén protagonizaou dúas miniseries, en 1993 e 1997. Na serie Age of Apocalypse Gambit ten o seu propio equipo, os X-Ternals.
Características
Gambit, que ten como verdadeiro nome Remy Etienne LeBeau, é un mutante que ten a habilidade de manipular a enerxía cinética, tamén é habilidoso na loita corporar e no manexo das cartas, ademais ten poderes hipnóticos e é sedutor coas mulleres, mantén con Rogue unha longa e intermitente relación, tamén foi un dos maiores fumadores de Marvel ata a implementación dunha política antitabaco por parte de Joe Quesada, redactor xefe de Marvel desde o 2000. En orixe era un ladrón profesional e poucos X-Men confiaban nel cando se uniu ó grupo, esa pouca querenza aumentou ó se coñecer a súa relación co malevo Mister Sinister, así e todo algúns dos X-Men aceptárono ó considerar que buscaba a redención. No filme de 2009 X-Men Origins: Wolverine interprétao Taylor Kitsch.
La Sénia
La Sénia é un concello da provincia de Tarragona, na comarca de Montsià. En 2022 tiña 5475 habitantes. Ao longo do século XX e ata a actualidade, Cenia foi recoñecida pola súa destacada industria do moble.
Boa
O termo boa pode referirse a:
Como topónimo pode referirse a:
Intolerancia á trehalosa
A intolerancia á trehalosa ou intolerancia aos cogomelos é unha enfermidade pouco coñecida, debida á falta do enzima trehalase no intestino delgado.
Ao non existir este enzima, a trehalosa (un disacárido) non pode ser desdobrado nas dúas moléculas de glicosa que o forman. A falta deste enzima nas vilosidades do intestino delgado provoca que a trehalosa pase sen dixerir ao intestino groso, onde é fermentada polas bacterias, producindo gases, malestar, diarreas etc.
É unha doenza moi difícil de diagnosticar, xa que os síntomas son moi similares a outras intolerancias e pátoloxías dixestivas máis comúns, como a enfermidade celíaca, a intolerancia á lactosa, a síndrome de intestino irritábel, a enfermidade de Crohn etc.
Unha forma de diagnosticala é efectuar unha biopsia intestinal, tomar unha mostra das vilosidades intestinais e analizar a cantidade de enzima presente.
Alberto Alcocer y Ribacoba
Biografía
Nado en Orduña (Biscaia), foi alcalde de Madrid en dúas ocasións: de 1923 a 1924, durante a ditadura de Primo de Rivera e de 1939 a 1946, durante a ditadura de Francisco Franco. Doutor en Dereito, foi distinguido coa Medalla de Ouro de Madrid en 1946. En 1949, foi nomeado Secretario Xeral do Banco de España. Faleceu en Madrid o 30 de maio de 1957.
Ficourobilina
A ficourobilina é un tetrapirrol de cor laranxa que intervén na fotosíntese de cianobacterias e algas vermellas como pigmento captador de luz. Este cromóforo é unha ficobilina que está unida a proteínas formado a ficobiliproteína ficoeritrina, o compoñente distal do sistema captador de luz das cianobacterias e algas vermellas (que forma agrupacións chamadas ficobilisomas).
Cando se une á ficoeritrina, a ficourobilina mostra un máximo de absorción arredor de 495 nm. Este cromóforo é sempre un cromóforo doante das ficoeritrinas, xa que o seu aceptor é sempre a ficoeritrobilina. Pode estar tamén ligado a polipéptidos de enlace do ficobilisoma, no cal a súa misión exacta non está clara.
A ficourobilina encóntrase en organismos mariños que conteñen ficobilisomas, o que lles permite absorber eficientemente a luz azul-verdosa. É a ficobilina máis común nas augas profundas. Na ubicua cianobacteria mariña Synechococcus, a cantidade de ficourobilina nos ficobilisomas está correlacionada co nicho ecolóxico no que vive a célula: as Synechococcus de mar aberto son bastante máis ricas en ficourobililina, mentres que os Synechococcus costeiros conteñen moi pouca ou ningunha ficourobilina. Isto representa unha adaptación destacada do sistema captador de luz das cianobacterias, xa que as augas oceánicas abertas son máis ricas en luz azul (nas zonas profundas) que as augas costeiras menos profundas.
Obre
O topónimo galego Obre pode referirse a:
Palau Reial Major
miniatura|250px|Fachada do Palau Reial Major, na plaça del Rei, co [[palau del Lloctinent na esquerda da imaxe, o saló del Tinell ó fondo, a capela de Santa Àgata á dereita e o miradoiro do rei Martí enriba á esquerda.]] O Palau Reial Major de Barcelona foi a residencia dos condes de Barcelona e dos reis de Aragón. Atópase no centro del barrio gótico da cidade, na plaça del Rei e componse basicamente de catro recinteos: o Saló del Tinell, feito construír polo rei Pedro IV de Aragón entre os anos 1359 e 1362 ó mestre de obras Guillem Carbonell. A capela palatina de Santa Àgata, do ano 1302, por ordes do rei Xaime II de Aragón e a súa esposa Branca de Nápoles. No seu interior está o retablo do condestable Pedro de Portugal, do pintor Jaume Huguet (1465). O Palau del Lloctinent, do ano 1549, encargo do rei Carlos V a Antoni Carbonell. É a sede do Arquivo Xeral da Coroa de Aragón (única do ano 1836 até 1994 e sede institucional dende entón). O Verger, xardín con soportais e dependencias ó redor, comunicado co Tinell. Foi sede do tribunal da Inquisición e hoxe é a sede do Museo Frederic Marès. Tamén forma parte do conxunto o chamado Mirador del Rei Martí, torre con cinco pisos de galerías edificada en 1555, entre o Palau del Lloctinent e o Tinell. Tense documentación do nome de Palau Major por primeira vez no ano 1116, e foi chamado así para diferencialo do Palau reial menor, que se erguía a carón da plaça de Sant Miquel, detrás da Casa de la Ciutat, e foi derrubado en 1847.
Formiato
miniatura|150px|estrutura do formiato. O formiato (ou formato) ou metanoato é o anión derivado do ácido fórmico. A súa fórmula represéntase xeralmente como HCOO−. É o produto da desprotonación do ácido fórmico. É o anión carboxilato máis simple. Tamén se denominan formiatos aos compostos que son sales ou ésteres do ácido fórmico.
Bioquímica
O formiato prodúcese en grandes cantidades nas mitocondrias das células hepáticas das células embrionarias e nas células cancerosas polo ciclo do folato.
O formiato oxídase reversiblemente pola acción do encima formiato deshidroxenase:
Ésteres e sales de formiato
Os sales de formiato teñen a fórmula M(O2CH). Eses sales teñen tendencia á descarboxilación. Por exemplo, o sal formiato de níquel hidratado, descarboxílase a aproximadamente 200 °C para dar un po fino de metal níquel: Estes finos pos son útiles como cataliadores de hidroxenación.
Pedrosa del Páramo
Pedrosa del Páramo é un concello español da provincia de Burgos (Castela e León). A súa poboación é de 101 habitantes (INE 2012).
Metro de Oslo
O metro de Oslo (en noruegués: Oslo T-bane ou Oslo Tunnelbane, tamén coñecido simplemente como T-banen) é un sistema de ferrocarril metropolitano que serve á área metropolitana de Oslo, operado pola empresa Sporveien T-banen. Está composto por cinco liñas e 101 estacións, das cales 17 son subterráneas e 84 en superficie.
Dexo
O topónimo galego Dexo pode referirse a:
María Isbert
María Vicenta Ysbert Soriano, coñecida como María Isbert, nada en Madrid o 21 de abril de 1917 e finada en Villarrobledo o 25 de abril de 2011, foi unha actriz española de teatro e cinema que participou en máis de 250 filmes. Foi filla de Pepe Isbert.
Portland Trail Blazers
Os Portland Trail Blazers son un equipo de baloncesto profesional, da cidade de Portland, Oregon). Forman parte da División Noroeste da Conferencia Oeste da National Basketball Association (NBA). Os Trail Blazers xogaban os seus encontros coma local no Memorial Coliseum antes de trasladarse ó Moda Center (chamado Rose Garden ata 2013) en 1985.
A franquía entrou na liga en 1970, e chegou ás Finais da NBA en tres ocasións, conseguindo o seu único campionato en 1977. As súas outras Finais disputadas foron nos anos 1990 e 1992. Os Blazers clasificáronse para os playoffs en 31 tempadas, incluíndo unha xeira de 21 tempadas consecutivas entre os anos 1983 e 2002, a segunda xeira máis longa da historia da NBA.
Santa Comba (homónimos)
O nome de Santa Comba pode referirse a varias santas do cristianismo:
Portland Trail Blazers
Seis xogadores incluídos no Hall of Fame xogaron para os Trail Blazers: Lenny Wilkens, Bill Walton, Clyde Drexler, Dražen Petrović, Arvydas Sabonis, e Scottie Pippen. Bill Walton é un xogador máis galardoado da franquía, tras conseguir o Premio Bill Russell ao MVP das Finais da NBA en 1977, e o premio ó MVP da Tempada ó ano seguinte. Catro rookies dos Blazers conseguiron o galardón ó Rookie do Ano da NBA: Geoff Petrie, Sidney Wicks, Brandon Roy e Damian Lillard. Dous adestradores do Hall of Fame adestraron ós Blazers, Lenny Wilkens e Jack Ramsay, e outros dous conseguiron o galardón ó Adestrador do Ano da NBA, Mike Schuler e Mike Dunleavy.
Santa Comba (homónimos)
Como haxiónimo, está relacionado co culto á primeira santa. Pode referirse a:
Portland Trail Blazers
Dorsais retirados
1 Ramsay non xogou para o equipo; o número representa o campionato da NBA de 1977 que conseguiu adestrando ós Blazers.
Hall of Fame
miniatura|150px|[[Dražen Petrović, elixido no Draft polos Trail Blazers, foi elixido para o Naismith Memorial Basketball Hall of Fame e para o FIBA Hall of Fame.]]
Líderes da franquía
En letra grosa os xogadores que xogan actualmente nos Blazers. En cursiva os xogadores en activo actualmente, pero non nos Blazers.
Puntos anotados (tempada regular) (a 5 de abril de 2015)
Outras estatísticas (tempada regular) (a 5 de abril de 2015)
Minutos xogados
Rebotes
Asistencias
Roubos
Tapóns
Triplas anotadas
Galardóns individuais
MVP da Tempada da NBA
Rookie do Ano da NBA
Sexto Home do Ano da NBA
Adestrador do Ano da NBA
Executivo do Ano da NBA
Segundo Equipo All-NBA
Terceiro Equipo All-NBA
Primeiro Equipo Defensivo da NBA
Segundo Equipo Defensivo da NBA
Primeiro Equipo de Rookies da NBA
Segundo Equipo de Rookies da NBA
Maldecrimente, O Val de Xestoso, Monfero
Maldecrimente é un lugar da parroquia do Val de Xestoso no concello coruñés de Monfero na comarca do Eume. Tiña 5 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 1 era home e 4 eran mulleres.
John Banim
John Banim, nado en Kilkenny en 1798 e finado en 1842, foi un escritor irlandés.
Traxectoria
Estudou en Kilkenny e Dublín. Tras rematar os seus estudos volveu a Kilkenny onde ensinou debuxo. Namorado dunha das súas alumnas, os pais dela conseguiron que tivera que marchar da cidade, pero a rapariga morreu, o que causou unha fonda impresión en Banim.
En 1820 asentouse en Dublín e alí publicou o seu primeiro libro de poemas, The Celt's Paradise e a traxedia Damon and Pythias (1821). En colaboración co seu irmán Michael escribiu unha serie de contos ilustrativos da vida irlandesa. John Banim marchou a Londres, onde sobreviviu escribindo en revistas.
En 1829 trasládase a Francia por motivos de saúde. En 1835, xa inválido, aséntase preto de Kikenny, onde pasará o resto da súa vida.
Campo de concentración de Monowitz
Auschwitz III Monowitz foi o maior dos campos de traballo auxiliares instalados no complexo de Auschwitz, estreitamente relacionados coa industria alemá, principalmente nas areas militar, metalúrxica e mineira. Iniciou as súas operacións en maio de 1942. A intervalos regulares facíanse revisións sanitarias por parte do persoal médico de Auschwitz II, co gallo de enviar enfermos e débiles ás cámaras de gas de Birkenau: para isto, os nazis construíron este terceiro campo de concentración, tamén coñecido como "Auschwitz III" ou "Auschwitz-Monowitz".
O complexo que funcionaba en torno de Auschwitz estaba composto por un grupo de campos de concentración, con diferentes graos de importancia, todos subordinados ao Campo Central de Auschwitz I, o principal, situado aproximadamente a 4 quilómetros da localidade de Auschwitz (Oswieciem en polaco, de aí a orixe do nome). Foi erguido e constantemente ampliado a partir dunha antiga instalación militar, nun punto xeográfico que, antes da primeira guerra mundial, marcaba os límites do Imperio Austro-Húngaro, da Rusia e da propia Alemaña: por esta razón era coñecido naqueles tempos como esquina dos tres imperios, traducindo ao pé da letra do alemán.
Baixo a xurisdición de Auschwitz I estaban Birkenau (Auschwitz II), Monowitz (Auschwitz III) e outros próximos, menores, como Gleiwitz, Katowice, Zator, por citar algúns. Destinado na súa orixe a presos políticos polacos, a localización central foi un dos motivos que o converteu en pouco tempo no principal e maior complexo de exterminio dos nazis. A estrutura de funcionamento de Auschwitz obedecía a criterios xerárquicos que, tanto do lado da SS e Gestapo, coma do lado das vítimas, contribuían para evitar calquera tipo de resistencia. Daban soporte e reforzaban o control total dos prisoneiros. Tadeusz describe a xerarquia que sustentaba aquel sistema, que tanto podía favorecer como diminuír as oportunidades de supervivencia cada un:
The Divine Comedy
Traxectoria
A súa música combina influencias de grupos como The Smiths ou Electric Light Orchestra coa tradición crooner de Scott Walker, Jacques Brel e o pop barroco de The Beach Boys ou Burt Bacharach. Do mesmo xeito, a variada instrumentación e os arranxos orquestais das súas cancións tamén toman como referencia a música de compositores como Ravel, Stravinsky, John Barry, Michael Nyman ou Philip Glass. Malia estas influencias, o grupo foi criticado en ocasións por publicar como discos sinxelos as súas cancións máis orientadas ao easy listening.
As letras de Neil Hannon caracterízanse por retratar ironicamente a vida moderna e por incluíren referencias ao amor, o sexo ou a vinganza.
San Mamede dos Anxos, Lugo
miniatura|Igrexa parroquial de San Mamede dos Anxos.
San Mamede dos Anxos é unha parroquia do concello de Lugo na comarca de Lugo, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 129 habitantes (63 homes e 66 mulleres), doce máis ca en 2006. O nome da parroquia procede de Mamede de Capadocia, mártir da Igrexa Católica, do século III, venerado o 17 de agosto.
As festas patronais celébranse o primeiro domingo do mes de setembro na honra á Virxe do Rosario.
Toponimia
Esta freguesía tivo o nome de San Mamede de Cucos, Sancti Mametis de Cucus anteriormente en documentos do século XII.
Damian Marley
Damian Robert Nesta "Jr. Gong" Marley, nado en Kingston o 21 de xullo de 1978, é un artista xamaicano de música reggae. Damian é o fillo máis novo de Bob Marley. Damian só tiña dous anos cando o seu pai morreu, e foi o único fillo entre Marley e Cindy Breakspeare, Miss Mundo en 1976. O alcume de Damian, Junior Gong deriva do alcume do seu pai, Tuff Gong. Damian actúa dende os 13 anos.
El Salto
El Salto é un xornal de actualidade, investigación, debate e análise con formato diario web e revista mensual en papel editado en España. É un medio de información independente fundado en 2017 a partir da converxencia de varias decenas de medios de comunicación.
Historia
El Salto xurdiu en 2016 por iniciativa do periódico Diagonal co fin de cooperar con outros medios españois de comunicación crítica e independente.
O 1 de marzo de 2017 lanzou o seu primeiro número en papel.
Edicións rexionais
El Salto conta cunha edición impresa de tirada nacional (El Salto). Ademais nalgunhas autonomías españolas incorpora contidos rexionais redactados por medios locais asociados. As edicións rexionais edítanse en Andalucía, Aragón, Galiza (O Salto), A Rioxa, Navarra (Hordago) e Valencia.
Tecido conxuntivo
miniatura|Sección de [[epidídimo. O tecido conxuntivo (azul) rodea ao tecido epitelial (púrpura)]] O tecido conxuntivo, tamén chamado tecido conectivo é un conxunto de tecidos orgánicos que serven de sostemento ao resto de tecidos e órganos. Cohesiona, separa e dá soporte aos paquetes vasculonerviosos. Deriva do mesoderma.
Os tecidos conxuntivos pódense agrupar en tecidos especializados e tecidos non especializados. O tecido conxuntivo non especializado, á súa vez, pode dividirse en tecido conxuntivo laxo e denso:
O tecido conxuntivo especializado abrangue o tecido adiposo, o tecido cartilaxinoso, o tecido óseo, o tecido hematopoético e o tecido sanguíneo.
Elementos do tecido conxuntivo
Hai tres compoñentes principais neste tecido: a substancia fundamental, as febras diversas (ambas constitúen a matriz extracelular) e unha serie de células. A matriz extracelular é moi abondosa nestes tecidos, mentres que as células distribúense de xeito máis ou menos disperso na matriz e son as responsabeis da secreción local desta.
Substancia fundamental
A substancia fundamental é un compoñente básico do tecido conxuntivo, de consistencia xelatinosa. Rodea e serve coma recheo para as células e febras do tecido. Permite o transporte de nutrientes e outras substancias cara as células.
Está composto por proteínas e glicosaminoglicanos (condroitín sulfato, heparán sulfato, queratán sulfato e ácido hialurónico). Os glicosaminoglicanos están formados por polisacáridos unidos a proteínas, posteriormente con reacción ácida. Posúen numerosos anións, que captan sodio e arrastran auga por solvatación.
Para a preparación histolóxica non pode producirse lavando con auga. Hai que optar por:
As tincións máis axeitadas son: ácido periódico de Schiff, ferro coloidal etc.
Fibras
No tecido conxuntivo a matriz extracelular é rica en diversos polímeros de estrutura fibrosa, sendo estas fibras as que soportan as tensións no tecido.
Existen diferentes tipos de febras: fibras de coláxeno, fibras elásticas e microfebras. As fibras de coláxeno existen en diversos tecidos e achegan grande estabilidade e resistencia ao tecido. Particularmente áchanse elevadas cantidades destas fibras nos tendóns, fascias e outras estruturas fibrosas. As fibras elásticas, compostas pola proteína elastina, conforman unha rede que confire ao tecido unha gran elasticidade, limitada polas fibras inelásticas de coláxeno para previr roturas.
Células
A familia de células do tecido conxuntivo reciben diferentes nomes segundo o tipo de tecido: fibroblastos, osteoblastos ou osteocitos (tecido óseo), condrocitos (tecido cartilaxinoso) ou adipocitos (tecido adiposo), sendo os fibroblastos as células menos especializadas e capaces de transformarse en calquera dos outros membros da familia. Todos estes tipos celulares teñen unha orixe común e teñen un alto grado de interconversión, é dicir, pódense transformar unhas noutras en certo grado. Están especializadas na secreción da matriz extracelular, polo que teñen un papel principal tanto na construción do soporte arquitectónico do corpo dos vertebrados coma na reparación da maior parte dos tecidos e órganos en resposta a lesións.
Maianca
O topónimo galego Maianca pode referirse a:
Galegos no Giro de Italia
miniatura|350px|[[Vicente López Carril.]] Tralo Giro de Italia 2014, só en 21 das 97 edicións disputadas houbo representación de ciclistas galegos no Giro de Italia. A primeira delas foi no Giro de Italia 1954, cando o ponteareán Emilio Rodríguez foi seleccionado entre os 7 integrantes do equipo español, téndose que retirar antes do remate da proba. Dende entón outros 17 corredores galegos teñen participado na segunda carreira ciclista máis importante do mundo, salientando os resultados acadados por Vicente López Carril e Marcos Serrano, que conseguiron rematar entre os 10 primeiros da clasificación xeral (cuartos e oitavo). A única vitoria de etapa acadouna López Carril na edición de 1971 no ascenso ó Gran Sasso. Na edición de 2009 houbo a maior participación galega na proba italiana con cinco ciclistas por mor da presenza do equipo Xacobeo Galicia.
De seguido amósase unha lista cos datos sobre os corredores, colocados segundo a posición acadada na súa mellor participación:
Marcos Serrano Rodríguez
Marcos Serrano (1972- ) competiu en 2 edicións do Giro de Italia, completando a proba só na primeira ocasión, na que rematou oitavo, sendo o primeiro ciclista español da clasificación xeral. Lenda: "-" Non participou. "Ab." Abandono da carreira.
Óscar Pereiro Sío
Óscar Pereiro (1977- ) competiu nunha edición do Giro de Italia no seu primeiro ano no equipo Phonak, completando a proba no posto 11 da clasificación xeral. Lenda: "-" Non participou. "Ab." Abandono da carreira.
José Luis Sánchez de la Rocha
José Luis Sánchez (1972- ) competiu nunha edición do Giro de Italia, completando a proba no posto 61 da clasificación xeral. Lenda: "-" Non participou. "Ab." Abandono da carreira.
Gustavo Miguel Otero Gómez
Gustavo Otero (1973- ) competiu en 2 edicións do Giro de Italia, completando a proba nunha ocasión, na que rematou no posto 62 da clasificación xeral. Lenda: "-" Non participou. "Ab." Abandono da carreira.
José Ángel Vidal Martínez
José Ángel Vidal (1969- ) competiu en tres edicións do Giro de Italia, completando a proba nas dúas últimas ocasións. A súa mellor clasificación xeral foi no posto 78. Lenda: "-" Non participou. "Ab." Abandono da carreira.
Gonzalo Rabuñal Ríos
miniatura|320px|[[Xacobeo Galicia participou na edición 2009 do Giro.]] Gonzalo Rabuñal (1984- ) competiu nunha edición do Giro de Italia, completando a proba no posto 115 da clasificación xeral. Lenda: "-" Non participou. "Ab." Abandono da carreira.
Delio Fernández Cruz
Delio Fernández (1986- ) competiu nunha edición do Giro de Italia, completando a proba no posto 124 da clasificación xeral. Lenda: "-" Non participou. "Ab." Abandono da carreira.
José Manuel Oliveira Boga
José Manuel Oliveira (1967- ) competiu nunha edición do Giro de Italia, completando a proba no posto 140 da clasificación xeral. Lenda: "-" Non participou. "Ab." Abandono da carreira.
Serafín Martínez Acevedo
Serafín Martínez (1984- ) competiu nunha edición do Giro de Italia, completando a proba no posto 142 da clasificación xeral. Lenda: "-" Non participou. "Ab." Abandono da carreira.
Gustavo César Veloso
Gustavo César Veloso (1980- ) competiu nunha edición do Giro de Italia, completando a proba no posto 145 da clasificación xeral. Lenda: "-" Non participou. "Ab." Abandono da carreira.
Jesús Rodríguez Carballido
Jesús Rodríguez Carballido (1962- ) competiu nunha edición do Giro de Italia, completando a proba no posto 158 da clasificación xeral. Lenda: "-" Non participou. "Ab." Abandono da carreira.
Burj Khalifa
Burj Khalifa (en árabe, برج خليفة) é un rañaceos da cidade de Dubai, nos Emiratos Árabes Unidos. Con 828 metros de altura, é dende 2010 a construción máis alta realizada polo ser humano.
Historia e características
A súa construción comezou o 21 de setembro de 2004 e a súa inauguración oficial foi o 4 de xaneiro de 2010. O arquitecto redactor principal do proxecto foi Adrian Smith, que traballou xunto á firma Skidmore, Owings and Merrill (SOM) de Chicago ata 2006. A construción do Burj Khalifa contou cun orzamento estimado de máis de 4.000 millóns de dólares, que se incrementou ata os 20.000 millóns para o desenvolvemento completo do Downtown Burj Khalifa. Parte do custo do edificio foi financiado pola familia do emir Mohammed bin Rashid Al Maktoum, entre os que destaca o seu sobriño Fuad bin Rashid Al Maktoum de tan só 20 anos, que financiou 25 millóns de dólares do proxecto.
Galegos no Giro de Italia
Emilio Rodríguez Barros
Emilio Rodríguez (1923-1984) competiu nunha edición do Giro de Italia, tendo que abandonar a carreira. Lenda: "-" Non participou. "Ab." Abandono da carreira.
Burj Khalifa
Historia e características
O 21 de xullo de 2007 o Burj Dubai superou ó que era ata entón o edificio máis alto do mundo, o Taipei 101 de 509 metros. O 17 de xaneiro de 2009 o edificio acadou a súa altura máxima, 828 metros.
Galegos no Giro de Italia
Manuel Carrera Punzón
Manuel Carrera (1962- ) competiu nunha edición do Giro de Italia, tendo que abandonar a carreira. Lenda: "-" Non participou. "Ab." Abandono da carreira.
Xiao
Xiao é unha variante do antropónimo masculino Xián.
Galegos no Giro de Italia
David García Dapena
David García (1977- ) competiu nunha edición do Giro de Italia, tendo que abandonar a carreira. Lenda: "-" Non participou. "Ab." Abandono da carreira.
Burj Khalifa
Localización
O edificio forma parte dunha zona en desenvolvemento de 2 km² chamada Downtown Burj Dubai nas proximidades do distrito de negocios de Dubai, onde tamén está o Burj al-Arab. O presuposto da obra é de 4 mil millóns de dólares para o rañaceos e 20 mil millóns para todo o centro.
Xiao
Variantes
O nome conta coas variedades Xillao, Xullán, Xuiao e Xulián. O feminino é Xiana coa variante Xuliana. Comparten raíz cos cos nomes Xulio e Xulia. Relaciónase cos significados xuvenil, rexo, vizoso e de raíces fortes ou perennes. O apelido Xiao tamén existe en chinés, e tamén hai galegos chamados Xiao vinculados coa orixe asiática.
Topónimos
Como topónimo galego Xiao pode referirse a:
Como topónimo chinés Xiao pode referirse a:
I Could Live in Hope
I Could Live in Hope é o primeiro álbum de estudio da banda estadounidense de indie rock Low, publicado o 2 de decembro de 1994 a través do selo Vernon Yard Recordings.
Antecedentes e composición
O disco foi unha reacción á agresividade do rock alternativo de principios dos 90, cando o grunge tiña unha gran popularidade, polo que Low "evitou a composición tradicional en favor dos estados de ánimo e o movemento". Influenciada por Brian Eno e Joy Division, a banda, traballando co produtor Mark Kramer, favoreceu as composicións con ritmos lentos, unha instrumentación minimalista e unha economía da linguaxe.
Legado
Presentando un "ritmo sen precedentes no entón florecente underground", I Could Live in Hope axudou a crear o xénero coñecido como slowcore, que incluíu a artistas dende Bedhead ata Codeine ao longo dos 90.
En 1999 Pitchfork situou a I Could Live in Hope no número 49 da súa lista dos mellores álbums dos 90. Ese mesmo ano o crítico Ned Raggett púxoo no número 37 da súa lista dos 136 mellores discos dos noventa para Freaky Trigger. En 2004 o álbum foi incluído na lista dos 50 anos do Rock'n'Roll de Les Inrockuptibles. En 2018 Pitchfork situouno no 22 da súa lista dos 30 melores álbums de dream pop.
Saudia
Saudia (árabe: السعودية‎‎ as-Suʿūdiyyah), tamén coñecida como Saudi Arabian Airlines (الخطوط الجوية العربية السعودية), é a aeroliña nacional de Arabia Saudita con sede en Jeddah. A súa principal base de operacións atópase no aeroporto Internacional Rei Abdulaziz, ademais de ter centros de conexión secundarios no aeroporto Internacional Rei Khalid de Riad e no aeroporto Internacional Rei Fahd de Dammam. É a terceira aeroliña máis grande de Oriente Medio en termos de beneficios, tras Emirates e Qatar Airways. Realiza voos regulares domésticos e internacionais a uns 120 destinos de Oriente Medio, África, Asia, Europa e Norteamérica. Saudia é membro da Organización de Aeroliñas Árabes e uniuse á alianza SkyTeam o 29 de maio de 2012.
Frota
En decembro de 2016 a frota de Saudia estaba formada polos seguintes avións:
San Martiño de Piñeiro, Lugo
San Martiño de Piñeiro é unha parroquia do concello de Lugo na comarca de Lugo, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 62 habitantes, deles 26 eran homes e 36 eran mulleres, o que supón un aumento de 3 habitantes en relación ao ano anterior, 2006.
Gran Premio do Canadá de 1972
O Gran Premio do Canadá de 1972 foi unha carreira de Fórmula 1, celebrada no Circuíto de Mosport Park, Bowmanville, Ontario, Canadá o 24 de setembro de 1972. A carreira, foi a undécima carreira da tempada de. Como o circuíto de Mont Tremblant pechara debido a unha disputa coas autoridades locais de carreiras, Mosport Park converteuse na única sede do Gran Premio do Canadá. O circuíto foi reformado para cumprir cos estándares de carreiras modernos. Jackie Stewart gañou a carreira.
La Torre de Fontaubella
La Torre de Fontaubella é un concello de Cataluña, pertencente á provincia de Tarragona. Está localizado na comarca de Priorat.
Sergio Álvarez de Villamil
Sergio Álvarez Rodríguez de Villamil, ou de Villaamil, nado en Madrid o 14 de marzo de 1889, e finado ibídem o 7 de maio de 1960, foi médico e político español, alcalde de Madrid durante a Segunda República.
Traxectoria
Accedeu ó concello de Madrid en outubro de 1934, ó facerse cargo do concello unha xestora tras os sucesos revolucionarios de devandita data, con Rafael Salazar Alonso como alcalde. Villamil substituíu a Salazar (que dimitiu por mor do escándalo do "estraperlo") en outubro de 1935 e ocupou o cargo de alcalde até o triunfo da Fronte Popular nas eleccións de febreiro de 1936, que restauraron a corporación municipal destituída en 1934.
Dá nome á estación do tren lixeiro Álvarez de Villamil no PAU de Sanchinarro de Madrid.
Bangka
Bangka é unha illa situada fronte á costa sueste de Sumatra, en Indonesia. Ten 11 910 km² e 789 809 habitantes (2003), a maioría da poboación é chinesa, historicamente traballadores nas minas de estaño.
Hai unha pequena illa adicional chamada Pulau Bangka no norte das Célebes, Indonesia.
Xeografía
Separada de Sumatra polo estreito de Bangka, ao norte limita co Mar da China Meridional, ao leste coa illa de Belitung a través do estreito Gaspar e ao sur co Mar de Xava. A principal cidade da illa e capital da provincia de Bangka-Belitung é Pangkalpinang. Sungailiat é a segunda cidade máis grande da illa de Bangka. Muntok é o porto principal no oeste. A cidade máis importante na rexión meridional é Toboali, Koba un importante centro mineiro de estaño, tamén situada na parte sur da illa, e Belinyu unha cidade famosa polos seus produtos do mar. Hai 4 portos de mar en Bangka, Muntok no afastado oeste, Belinyu no extremo norte, Sadai no extremo sur, e Pangkal Balam é o máis próximo a Pangkal Pinang.
A maioría das zonas xeográficas da illa están formadas por chairas baixas, pantanos, pequenos outeiros, praias, campos de pementa branca e explotacións mineiras de estaño.