cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
São José dos Campos
Tamén é a sede de Embraer, coa terceira pista de avións máis longa do mundo. No sector aeroespacial destaca o Centro de Tecnoloxía de Aeronáutica (CTA), responsábel do programa aeroespacial brasileiro, o Instituto Nacional de Pesquisas Espaciais (INPE) e outros. É a sétima cidade do Estado en poboación total. Ademais, ten un comercio e uns servizos modernos e diversificados.
180px|esquerda|miniatura|A cidade de São José dos Campos.
Segundo o estudo das Nacións Unidas de 1999, São José dos Campos foi clasificada como unha das 25 mellores cidades do Brasil en canto a calidade de vida. Coa súa alta renda per cápita, grande esperanza de vida e infraestrutura de alto nivel, é unha cidade segura, que ofrece unha gran variedade de comercios e servizos.
Historia
thumb|left|180px|A sede da [[Embraer (Empresa Brasileira de Aeronáutica) e a súa primeira fábrica no Brasil sitúanse en São José dos Campos.]]
O grande poboamento e a pequena distancia da capital paulista atraeron máis empresas e máis xente para poboar a cidade. Hoxe, ademais da Presidente Dutra, hai tamén a Estrada Carvalho Pinto, que a une a São Paulo. A cidade comunícase tamén directamente co litoral do Estado (a cidade portuaria de São Sebastião) pola estrada dos Tamoios. A cidade posúe tamén un bo sector hoteleiro e alberga universidades, o Instituto de Tecnoloxía Aeronáutica (ITA, a primeira facultade de enxeñería aeronáutica do Brasil), moitas escolas públicas e privadas, centros de lecer e cultura, e seis centros comerciais de medio e gran tamaño.
Guntimil, Guntimil, Xinzo de Limia
Guntimil é un lugar da parroquia de Guntimil, no concello ourensán de Xinzo de Limia, na Comarca da Limia. No ano 2022 tiña 41 habitantes, dos cales 23 eran homes e 18 mulleres.
Situación
miniatura|Antigo forno de Guntimil. miniatura|Pazo de Guntimil. A aldea atópase ao pé do monte do Castelo e a uns cinco quilómetros da vila de Xinzo de Limia. Ó seu arredor están as aldeas de Gudes, Mosteiro e Lamas.
Patrimonio
Tamén conta cun pazo tradicional, que a día de hoxe están restaurando para alugar como casa rural para turistas e co antigo forno que xa non se lle da uso pero que se conserva como monumento antigo.
Economía
A economía da poboación baséase principalmente na gandaría xa que hai diversas granxas de ovellas e porcos, máis unha industria do sector da maquinaria e a metalurxia. Tamén unha pequena parte da poboación son serradores.
Festas
As festas parroquiais celébranse na fin de semana máis próxima ao 24 de xuño, día de san Xoán. O sábado faise unha sardiñada no campo da festa, acompañada de música, e o domingo hai unha procesión levando os santos dende a igrexa, dando volta pola aldea do lado e ó regresar celébrase unha misa.
John Lindley
John Lindley, nado en Catton, preto de Norwich, Inglaterra, o 8 de febreiro de 1799 e finado en Turnham Green, Londres, o 1 de novembro de 1865, foi un paleontólogo, naturista, e botánico británico.
1349
Mortes
Historia ano a ano
John Lindley
Traxectoria
Seu pai, George Lindley, que rexentaba un xardín-viveiro, foi o autor de A Guide to the Orchard and Kitchen Garden (Unha guía para hortas e xardíns).
En 1821 contribuíu con dous traballos: Monographia Digitalium, e Observations on Pomaceae á Sociedade Linneana de Londres ("Linnean Society").
Establécese pouco despois en Londres onde traballa como empregado para John Claudius Loudon (1783-1843) para redactar as partes descritivas de Encyclopaedia of Plants (Enciclopedia das Plantas).
Durante este traballo, que publica en 1829, vólvese un convencido da superioridade do sistema natural de Antoine Laurent de Jussieu (1748-1836) con relación ao sistema empregado por Carl von Linné (1707-1778).
A súa convicción tomou unha forma máis definida en A Synopsis of British Flora, arranged according to the Natural Order (Unha Sinopse da Flora Británica, clasificación de acordo á Orde Natural) (1829) e en An Introduction to the Natural System of Botany (Unha Introdución ao Sistema Natural da Botánica) (1830).
En 1829, Lindley obtén a cátedra de Botánica no University College de Londres, posto que conserva até 1860. En 1822, é nomeado secretario da Sociedade de horticultura. Lindley é laureado da Medalla Royal en 1857.
Lindley dá conferencias a partir de 1831 na Royal Institution e a partir de 1836 no Xardín Botánico de Chelsea. Lindley é o autor de numerosas obras e artigos, tanto científicos como vulgarizadores. Contribúe frecuentemente ao Botanical Register. Participa na fundación da revista Gardener's Chronicle sendo o seu primeiro editor. Ocúpase tamén da sección consagrada á horticultura.
Renata Sabljak
Renata Sabljak, nada o 2 de xuño de 1977 en Zagreb, é unha actriz e cantante croata.
O voo do moscardo
O voo do moscardo (coñecido tamén como "O voo do abellón", título orixinal en ruso, Полёт шмеля, Poliot shmelyá) é un interludio orquestral escrito por Nikolai Rimskii-Korsakov para a súa ópera O conto do tsar Saltán, composto entre 1899 e 1900. A peza pecha o Acto III, Cadro I, xusto despois de que a Ave-Cisne máxica lle dá ao príncipe Gvidón Saltánovich (o fillo do Tsar) instrucións de como transformarse nun insecto, entón pode voar para visitar a seu pai, quen non sabe que el segue vivo. Aínda que na ópera a Ave-Cisne canta durante a primeira parte do "Voo", a súa liña vocal é melodicamente desenvolta e facilmente omitida; este feito, combinado co feito de que o número decisivamente pecha a escena, crea unha fácil extracción que fai posible a peza orquestral.
Vista xeral
Este é o texto da escena na que a Ave-Cisne canta durante esta peza: Aínda que o "Voo do moscardo" non ten título na partitura da ópera, a súa común tradución en moitos idiomas provén do título en ruso (Полёт шмеля = O voo do abellón). Esta peza non constitúe un dos movementos da suite para orquestra que o compositor derivou da ópera para os concertos.
Dous leitmotivs empregados no voo están asociados co príncipe de Gvidón anteriormente na ópera. A notación musical está ilustrada aquí:
A música deste número repítese de forma modificada no cadro seguinte (Acto III, Táboa 2), nos momentos en que aparece o abellón en escena: pica ás dúas irmás malvadas na testa, cega a Babarija (o instigador da trama que engana a Saltán ao principio enviando á súa muller lonxe) e, en xeral, fai estragos ao final do cadro. No poema orixinal de Aleksandr Pushkin no que se basea esta ópera Gvidón fai tres viaxes ao reino de Saltán, cada un dos cales require a transformación nun insecto diferente.
"O voo do mosquetón" é recoñecible polo seu ritmo frenético ao que é tocado ata o tempo, con carreiras case ininterrompidas de semicorcheas cromáticas. Non é tanto a altura nin o rango das notas que se tocan o problema para o músico, senón simplemente a capacidade de moverse o suficientemente rápido, esta peza require mans extremadamente cualificadas para a súa interpretación.
Na cultura popular
O programa de radio The Green Hornet usaba "O voo do moscardo" como o seu tema principal, mesturado cun zunido de abázcaro creado nun theremin. A música identificouse tanto co programa e o personaxe que foi conservada como tema da serie de TV. Esta versión foi orquestrada por Billy May e conducida por Lionel Newman, cun solo de trompeta de Al Hirt en estilo jazz alcumado "Green Bee" (abella verde). Anos despois, a música apareceu nunha escena clave da película de 2003, Kill Bill, Vol. 1. A melodía ten aparecido en moitas escenas de persecución no cine e na televisión. A serie Merlí (2015-2016) de Tv3 ten esta melodía como tema principal, interpretada polo violinista Frédéric Descargues, ao piano Anna Cassú e ao violonchelo François Ragot.
Ademais, o grupo de heavy metal Manowar gravou esta canción cun solo de baixo de Joey DeMaio. O grupo Extreme utlilizouna no álbum "Pornograffitti" como introdución ao seu tema "He-Man Woman Hater", interpretado por Nuno Bettencourt, que tamén o interpreta habitualmente nos concertos. O grupo español " La Trinca " tomou a peza musical para gravar a canción "El IVA hecho fácil" tanto en catalán como en español e aparece no seu álbum de 1986 "Trinca, Sexo y Rocanrol".
Foi mesturada xunto aos temas "Na gruta do rei da montaña" de Edvard Grieg e o tema principal dos xogos de Sonic the Hedgehog para a introdución da serie Adventures of Sonic the Hedgehog.
O 23 de abril de 2011, o guitarrista John Taylor logrou un novo récord mundial do libro Guiness dos Récords, interpretando este tema a 600 BPM.
Axis
Axis é o nome dos seguintes personaxes da Grecia Clásica:
As Teixoeiras de Arriba, Os Freires, Ortigueira
As Teixoeiras de Arriba é un lugar da parroquia dos Freires no concello Coruñés de Ortigueira na comarca do Ortegal. Tiña 5 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 2 homes e 3 mulleres, o que non supón ningún cambio con relación ao ano 2000 cando contaba cos mesmos habitantes.
Pé da Serra, O Alto de Xestoso, Monfero
Pé da Serra é un lugar da parroquia do Alto de Xestoso no concello coruñés de Monfero na comarca do Eume. Tiña 4 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 3 eran homes e 1 era muller.
-250
Asia
miniatura|esquerda|250px|O reino de Bactriana ca. 220 a. C.
Filipinas nos Xogos Olímpicos
Filipinas competiu por vez primeira nos Xogos Olímpicos en 1924, e dende entón participou en cada edición dos Xogos de Verán agás en 1980, cando se uniu a un boicot liderado polos Estados Unidos. Os deportistas filipinos tamén competiron nos Xogos Olímpicos de Inverno en cinco ocasións dende 1972.
Laguiño, Abragán, O Corgo
Laguiño é un lugar da parroquia de Abragán no concello lugués do Corgo, na comarca de Lugo. Segundo o IGE, en 2013 tiña 19 habitantes (13 homes e 6 mulleres).
1354
Mortes
Historia ano a ano
Entrada
O termo entrada pode facer referencia:
Handa
Handa (半田市, はんだし, Handa-shi) é un concello da prefectura de Aichi no Xapón. Está situado na parte Tōkai da rexión de Chūbu, e ó suroeste da prefectura, na zona da provincia histórica de Owari, no centro da illa de Honshū. A súa superficie é de 47,24 km² e a poboación de 118.535 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 2.510 h/km².
O concello de Handa limita cos concellos de Taketoyo, de Tokoname, de Agui, de Higashiura, de Takahama e de Hekinan.
Juventus F.C.
A Juventus Football Club S.p.A. é un club italiano de fútbol con sede en Turín. Fundouse o 1 de novembro de 1897 e compite na Lega Calcio Serie A. É tamén coñecida como "Juve" ou "La Vecchia Signora (A Vella Señora)". Os seus maiores rivais son: Torino FC, AS Roma, AC Milan e Inter de Milán.
1355
Mortes
Historia ano a ano
Verbos galegos valer, poder e querer
Os verbos valer, poder e querer presentan irregularidades no presente:
Vexamos algúns exemplos que utilizan estes verbos:
Topoloxía en estrela
A topoloxía en estrela é aquela que ten un aparello central dedicado a xestionar as comunicacións. Por el pasa toda a información ata as puntas da estrela, onde se atopan os outros aparellos.
Outros artigos
Topologie (Rechnernetz)
O Portolago, O Alto de Xestoso, Monfero
O Portolago é un lugar da parroquia do Alto de Xestoso no concello coruñés de Monfero na comarca do Eume. Tiña 8 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 4 eran homes e 4 eran mulleres.
Dominio Gla
O dominio Gla, dominio GLA ou dominio carboxilación dependente de vitamina K/gamma-carboxiglutámico (en inglés vitamin K-dependent carboxylation/gamma-carboxyglutamic domain) é un dominio proteico que contén modificacións postraducionais de moitos residuos de glutamato producidos por carboxilación dependente de vitamina K que se transformarom en γ-carboxiglutamato (Gla). As proteínas con este dominio denomínanse informalmente proteínas Gla. Os residuos Gla son responsables da alta afinidade de unión para os ións calcio.
Resolveuse a estrutura tridimensional de varios dominios Gla. Os ións calcio inducen cambios conformacionais no dominio Gla e son necesarios para que o dominio Gla se pregue debidamente. Unha característica estrutural común dos dominios Gla funcionais é o agrupamento de residuos hidrófobos N-terminais nun parche hidrofóbico que media a interacción coa membrana da superficie celular.
Actualmente, as seguintes proteínas humanas que conteñen o dominio Gla (proteínas Gla) foron caracterizadas ata o nivel da estrutura primaria: os factores de coagulación II (protrombina), VII, IX, e X, as proteínas anticoagulantes C e S, e a proteína Z que se une ao factor X. A proteína Gla ósea osteocalcina, a proteína Gla da matriz (MGP) inhibidora da calcificación, a proteína "detención do crecemento específica do xene 6" (GAS6, do inglés "growth arrest specific gene 6" protein) reguladora do crecemento celular, a periostina (un factor necesario para a migración e adhesión de células epiteliais), dúas proteínas Gla transmembrana (TMGP), e dúas proteínas Gla ricas en prolina (PRGP), de función descoñecida.
En todos os casos nos cales se coñecen as súas funcións, a presenza de residuos Gla nestas proteínas considérase esencial para a súa actividade funcional.
Proteínas humanas que conteñen este dominio
Nesta lista só se indican as funcións coñecidas principais, xa que o seu coñecemento é incompleto.
Casás
O topónimo galego Casás pode referirse a:
O Campo, Os Freires, Ortigueira
O Campo é un lugar da parroquia dos Freires no concello coruñés de Ortigueira na comarca do Ortegal. Tiña 5 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 3 homes e 2 mulleres, o que non supón ningún cambio con relación ao ano 2000 cando contaba cos mesmos habitantes.
Arxemil, Arxemil, O Corgo
Arxemil é un lugar da parroquia de Arxemil no concello lugués do Corgo, na comarca de Lugo. Segundo o IGE, en 2013 tiña 71 habitantes (37 homes e 34 mulleres).
Toponimia
O topónimo pode significar as terras de, antropónimo gótico.
Portapena, O Alto de Xestoso, Monfero
Portapena é un lugar da parroquia do Alto de Xestoso no concello coruñés de Monfero na comarca do Eume. Ten 11 habitantes no ano 2013, dos cales 5 son homes e 6 son mulleres.
1356
Mortes
Historia ano a ano
O Grande Circo Místico
O Grande Circo Místico é un filme brasileiro de 2018 dirixido e escrito por Cacá Diegues, sendo o seu primeiro filme logo de 12 anos. É unha coprodución entre o Brasil, Francia e Portugal. Estreouse no Festival Internacional de Cinema de Cannes de 2018 e foi escollido como candidato do Brasil para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 91ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
Amanishakheto
Amanishakheto foi unha raíña (kandake) de Kush (Nubia). Estímase que reinou desde a década do 10 a. C. ata. 1 d. C., aínda que a maioría das datas da historia nubia antes da Idade Media son bastante incertas.
Testemuños da súa época
miniatura|Brazalete de Amanishajeto atopado na súa tumba en Nubia.
O nome de Amanishakheto está gravado en varios monumentos, destacándose no templo de Amón, en Kawa, tamén aparece nun ronsel de Meroe, nas inscricións dun palacio en construción atopado en Wad ban Naqa, en dous ronseis atopados en Qasr Ibrim e en Naqa, e na súa pirámide en Meroe (o número seis). Tamén é citada na Biblia, nos Feitos dos Apóstolos.
Amanishakheto é coñecida polos seus tesouros de xoiaría, descubertos en 1832 polo explorador italiano Giuseppe Ferlini. O seu palacio foi un dos máis grandes ata agora identificados, pois medía arredor de 61 metros de longo e ocupaba preto de 3.700 metros cadrados. As pezas rescatadas atópanse custodiadas no Museo Exipcio de Berlín e o Museo Exipcio de Múnic.
Abdelaziz Djerad
Abdelaziz Djerad, nado en Jenchela o 12 de febreiro de 1954, é un politicólogo e profesor de relacións internacionais. O 28 de decembro de 2019 foi nomeado primeiro ministro de Alxeria polo presidente Abdelmadjid Tebboune.
Traxectoria
Orixinario de Jenchela, na zona de Aurés, licenciouse na Facultade de Ciencias Políticas e Relacións Internacionais da Universidade de Alxer en 1976 e completou un doutoramento na Universidade París X Nanterre (1981). Foi membro da FLN, da que formou parte da administración nos anos noventa.
Foi director da Escola Nacional de Administración de Alxer de 1989 a 1992, conselleiro diplomático da Presidencia da República de 1992 a 1993 xunto ao presidente Ali Kafi e un ano despois foi nomeado secretario xeral da presidencia da República (1993-1995 ) cargo que ocupou durante o primeiro ano do mandato do presidente Liamine Zéroual (1994-1999), tamén orixinario da zona de Aurés e de quen foi considerado próximo. De 1996 a 2000 foi director xeral da Axencia Alxeriana de Cooperación Internacional e de 2001 a 2003 asumiu a secretaría xeral do Ministerio de Asuntos Exteriores durante o primeiro mandato de Abdelaziz Buteflika, que finalmente o cesou. Membro do Comité Central do FLN en 2004 apoiou a Ali Benflis nas eleccións presidenciais.
Politicólogo e profesor de relacións internacionais na Facultade de Ciencias Políticas de Alxeria e da Escola Nacional de Administración, o 28 de decembro de 2019, foi nomeado primeiro ministro polo presidente Abdelmadjid Tebboune, en substitución de Sabri Boukadoum, ministro de Asuntos Exteriores que fora nomeado primeiro ministro interino tras a dimisión de Nureddine Bedui o 19 de decembro, día da inauguración de Tebboune como novo xefe de Estado.
Dende que comezaron as protestas en Alxeria, Djerad realizou varias intervencións radiofónicas apoiándoas e esixindo que Bouteflika e os seus aliados renunciaran ao poder.
Rebordochao, O Alto de Xestoso, Monfero
Rebordochao é un lugar da parroquia do Alto de Xestoso no concello coruñés de Monfero na comarca do Eume. Tiña 5 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 2 eran homes e 3 eran mulleres.
For Whom the Bell Tolls
For Whom the Bell Tolls (en galego Por quen dobran as campás) é unha novela de Ernest Hemingway, publicada en 1940 e representada posteriormente en forma de película. A súa trama desenvólvese na guerra civil española, onde el participou como correspondente de guerra.
O título procede da "Meditación XVII" de Devotions Upon Emergent Occasions obra do poeta metafísico John Donne publicada en 1624: John Donne, Devotions Upon Emergent Occasions
Sinopse
A trama lévase a cabo durante a guerra civil española. Robert Jordan é un profesor universitario de lingua castelá nos EUA, especialista en explosivos das Brigadas Internacionais. O xeneral Golz encárgalle a destrución dunha ponte para evitar a contraofensiva do bando Nacional durante a batalla de Segovia.
Jordan chega á zona, situada tralas liñas inimigas, guiado por un vello, Anselmo. Alí atópase con que o xefe da banda de guerrilleiros que debe axudalo a voar a ponte, Pablo, é un borracho acovardado. Pero tamén coñece a María, unha moza violada por falanxistas da que enseguida namora, e a Pilar, a muller de Pablo. Pilar é unha muller ruda, pero afouta e dunha gran vontade; ten unha gran lealdade á República e axuda moito a Jordan tanto na misión da ponte como no persoal con María.
Durante os días precedentes ao momento acordado do ataque, Jordan descobre o amor e a importancia da vida, pero tamén entende que seguramente morrerá e non poderá ir a Madrid con María.
Alusións a feitos e personaxes reais
A acción da novela ten lugar en xuño de 1937, durante a preparación da batalla de Brunete.
A batalla de Guadalajara, o caos imperante e, de xeito máis xeral, o tráxico destino da causa republicana, serven de fondo á novela. Robert Jordan fai constar que segue aos comunistas non tanto por ideoloxía, senón pola súa disciplina nunha alusión implícita ás diverxencias e loitas internas dentro das distintas faccións do bando republicano.
A escena descrita no décimo capítulo no que Pilar narra a execución de varios fascistas da súa vila ten similitudes con feitos acaecidos en Ronda en 1936. Aínda que anos despois Hemingway declarou que inventara a escena, en Ronda uns 500 simpatizantes do bando sublevado foron despeñados polo canón que rodea a vila desde unha casa situada á beira.
No libro aparecen personaxes reais, como:
Arribas, Artes, Ribeira
Arribas é un lugar da parroquia de Artes no concello coruñés de Ribeira, na comarca da Barbanza. Segundo o padrón municipal (INE 2012) ten 14 habitantes (6 homes e 8 mulleres).
Arshak II de Iberia
Arshak II de Iberia (არშაკ), Arsuk (არსუკ) ou Artaxias (Αρταξίας), falecido no 1 a. C., foi un rei de Iberia da dinastía Nimrodida, entre os anos 20 a. C. e 1 a. 1|C.
Traxectoria
De acordo aos antigos relatos medievais de Xeorxia, foi un descendente de Nimrod e de Parnavaz I de Iberia a través do seu pai Mirian II de Iberia, e polo lado da súa nai, foi membro da dinastía Arshakuniani. Arshak fixo fronte ao regreso de Aderki, príncipe parnabazida que se atopaba no exilio e que era fillo adoptivo de Bratman. Nesta batalla, Aderki saíu vitorioso e converteuse en rei.
Zhu Xi
miniatura|300px|Estatua de Zhu xi na Academia White Deer Grotto en Lushan Mountain
Zhū​ Xī​ ou Chu Hsi (chinés: 朱熹, Pinyin: Zhū Xī, Wade-Giles: Chu Hsi), nado o 18 de outubro de 1130 en Youxi, provincia de Fujian, China e finado o 23 de abril de 1200 na China, foi un sabio confucianista da Dinastía Song que chegou a converterse na principal figura da Escola do Principio e o máis influente racionalista do neo-confucianista. Reconstruíu a famosa "Academia da Cova do Cervo Branco" (白鹿洞书院，白鹿洞書院，Báilùdòng Shūyuàn)), unha das catro máis importantes da antiga China. Zhu Xi tamén tivo influencia no Xapón, onde os seus seguidores foron chamados a escola Shushigaku (朱子学, Zhūzixué, "a escola do mestre Zhu"), e en Corea, onde a súa filosofía é coñecida como Jujahak (주자학). Durante a dinastía Song as súas ensinanzas foron consideradas heterodoxas.
Boelle, Arxemil, O Corgo
Boelle é un lugar da parroquia de Arxemil no concello lugués do Corgo, na comarca de Lugo. Segundo o IGE, en 2013 tiña 4 habitantes (2 homes e 2 mulleres).
Zhu Xi
Xunto con outros eruditos codificóu o que agora é coñecido como o canon confuciano de textos clásicos: os Sìshū (四书, 四書, en galego, Catro Libros): o Dà Xué (en galego Gran Saber), a Zhōng yōng (en galego Doutrina da medianía), as Analectas de Confucio, e Mèngzǐ (en galego Mencio) e os Wǔjīng (五经, 五經, en galego Cinco Clásicos). Tamén escribiu extensos comentarios sobre todos eses textos que, a pesar de non ser recoñecidos polos seus contemporáneos, foron despois aceptados como exemplares. Articulou o que máis tarde se convertería na interpretación ortodoxa confuciana dalgunhas crenzas do Taoísmo e o Budismo.
Traxectoria
Zhu Xi, cuxa familia era orixinaria do condado de Wu-yuan na prefectura de Hui (徽州婺源县, localizada actualmente na provincia de  Jiangxi), naceu en Fujian, onde seu pai traballaba coma alguacil da subprefectura. O mesmo Zhu Xi desde a infancia demostrou habilidades extraordinarias e comezou a recibir unha educación clásica aos catro anos baixo a supervisión da nai. Logo de que seu pai fose despedido por mor da súa oposición á política de apaciguamento da Dinastía Jurchen en 1140, Zhu Xi foi instruído por seu pai na casa.
Logo da morte de seu pai en 1143, estudou cos amigos de seu pai Hu Xian, Liu Zihui e Liu Mianzhi. En 1148, aos 19 anos, Zhu Xi pasou o Exame Imperial e converteuse en doutor. O primeiro traballo oficial de Zhu Xi foi coma rexistrador da subprefectura de Tong'an (同安县主簿), no que serviu de 1153 a 1156. Desde 1153 comezou a estudar con Li Tong, que seguía a tradición neoconfuciana de Cheng Hao e Cheng Yi e converteuse oficialmente no seu alumno en 1160.
En 1179, logo de non traballar coma funcionario público desde 1156, Zhu Xi foi nomeado Prefecto do distrito militar de Nankang (南康軍), onde reviviu a Academia da Gruta do Cervo Branco (白鹿洞書院). e foi degradado tres anos despois por criticar a incompetencia dalgúns oficiais influentes.
Incluso aínda que as súas ensinanzas foron atacadas por figuras relevantes, case mil persoas asistiron ao seu funeral. En 1208, oito anos despois da súa morte, o emperador Ningzong dos Song rehabilitou a Zhu Xi e honrouno co título póstumo de Wen Gong (文公), que significa “Venerable cabaleiro da cultura”. Arredor de 1228, o emperador Lizong dos Song honrouno co título nobiliario póstumo de Duque de Hui (徽国公). En 1241, colocouse unha placa en conmemoración súa no Templo Confuciano, elevándoo así á santidade confuciana. Hoxe, Zhu Xi é idolatrado coma un dos "Doce Filósofos" (十二哲) do Confucianismo. Os sinoloxistas modernos adoito refírense a el coma Zhu Wen Kung (朱文公).
Ensinanzas
miniatura|Carta de Zhu Xi (1194) instruíndo a un oficial subordinado sobre asuntos do goberno local, despois de que deixara o seu cargo de Administrador de [[Tanzhou por ser nomeado para ensinar na corte imperial.]]
Os Catro Libros
Durante a dinastía Song, as ensinanzas de Zhu Xi foron consideradas non ortodoxas. En lugar de centrarse no I Ching como outros neoconfucionistas, elixiu destacar os Catro Libros:  A Gran Ensinanza, A metade invariable, Analectas de Confucio e o Libro de Mengzi, como programa para aspirantes a funcionarios. Para todos estes clásicos escribiu comentarios extensos que non se recoñeceron na súa época, pero que logo se converteron nos comentarios aceptados como estándar. Os Catro Libros serviron como base para os exames da función pública ata 1905, e o ensino clásico a miúdo comezou con comentarios de Zhu Xi, que tamén era a pedra angular para a súa comprensión.
Forza Vital (txi 气), principio (li 理), e o Último Supremo (taiji 太极)
Zhu Xi afirmaba que todas as cousas existen pola unión de dous aspectos universais da realidade: txi, ás veces traducido como forza vital (ou física, material), e li, ás veces traducido como principio racional (ou lei). A fonte e a suma de li o taijí (Wade-Giles: T'ai Chi), é dicir, o Fundamento Supremo. A fonte de txi (Wade-Giles: ch'i) non é exposta tan claramente por Zhu Xi, un feito que levou a algúns estudosos a consideralo metafísico monista e a outros a cualificalo de metafísico dualista.
Segundo a teoría de Zhu Xi, cada obxecto físico e cada persoa ten o seu li e, por tanto, ten contacto na súa esencia metafísica do taijí. O que se coñece como a alma humana, a mente ou o espírito enténdese como o taijí, ou o principio creador supremo, posto que se abre camiño nunha persoa.
Qi e li operan xuntos en mutua dependencia. Estes dous aspectos maniféstanse na creación de entidades substanciais. Cando a actividade é crecente (rápida ou extensiva), este é o modo de enerxía yang. Cando a súa actividade vai minguando (lenta ou contractiva), este é o modo de enerxía yin As fases yang e yin interaccionan constantemente, gañando e perdendo cada un o dominio sobre o outro. No proceso de crecemento e decrecemento, a alternancia destas vibracións fundamentais, os chamados cinco elementos (lume, auga, madeira, metal e terra) evolucionou. Zhu Xi sostén que o li existía mesmo antes que o Ceo e a Terra.
En termos de li e qi, o sistema de Zhu Xi aseméllase moito ás ideas budistas do li (de novo, o principio) e o shi (asuntos), a pesar de que Zhu Xi e os seus seguidores sostiñan firmemente que non copiaban as ideas budistas. En cambio, sostiveron que estaban a utilizar conceptos xa presentes moito antes do Yijing.
A súa meditación non requiría o cesamento de todo pensamento como no caso do budismo, senón que se caracterizaba por unha introspección que axudaba a equilibrar varios aspectos da personalidade de cada un, permitindo o pensamento enfocado e a concentración. A súa forma de meditación era por natureza confuciana, no sentido que estaba preocupada pola moralidade. El cría que este tipo de meditación achegaba máis á humanidade e achegáballe harmonía.
A natureza humana
Zhu Xi consideraba que o antigo confucián Xunzi era un herexe por apartarse da idea de bondade humana innata de Menci. A pesar de que as persoas mostran un comportamento inmoral, o principio regulador supremo era bo. A causa dos actos inmorais é o qi. A metafísica de Zhu Xi é que todo contén li e qi. O li é o principio que está en todo e goberna o universo. Cada persoa ten un li perfecto. Por tanto, as persoas teñen que actuar en perfecta conformidade coa moralidade. Con todo, mentres que o li é a estrutura subxacente, o qi é tamén parte de todo. O qi escurece a nosa natureza moral perfecta. A tarefa do cultivo moral é limpar o noso qi. Se o noso qi está claro e equilibrado, entón actuaremos dunha maneira perfectamente moral.
Corazón / mente
A claridade da mente e a pureza de corazón son ideais na filosofía confuciana. No seguinte poema, "Reflexións mentres lemos - 1" Zhu Xi ilustra este concepto mediante a comparación da mente cun espello, que se mantén cuberta ata que se necesita, que simplemente reflicte o mundo que o rodea, e que se mantén clara coas augas que flúen (un símbolo do Tao). En chinés, á mente ás veces denomínase "o centímetro cadrado", que é a tradución literal do termo ao cal se alude no comezo do poema. Un pequeno estanque cadrado, un espello descuberto onde a luz solar e as nubes permanecen e saen Pregunteille como se mantén tan claro díxome que a auga da fonte segue fluíndo.
Coñecemento e acción
De acordo coa epistemoloxía de Zhu Xi, o coñecemento e a acción son compoñentes inseparables da actividade verdadeiramente intelixente. A pesar de que fixo unha distinción entre a prioridade de saber, xa que a acción intelixente require previsión, e a importancia da acción, xa que produce un efecto discernible, Zhu Xi dixo que "o coñecemento e a acción sempre se necesitan mutuamente. É como unha persoa que non pode andar sen pernas, a pesar de que ten ollos, e que non pode ver sen os ollos a pesar de que ten as pernas. En canto á orde, o coñecemento é o primeiro, e en canto á importancia, a acción é máis importante".
A investigación das cousas e a ampliación dos coñecementos
Zhu Xi avogou polo Gewu, a investigación das cousas. Como investigar e que son estas cousas é a fonte de moitos debates. Para Zhu Xi, as cousas son principios morais e a procura implica prestar atención a todo en ambos os libros e asuntos porque "os principios morais son forza inesgotable".
1357
Mortes
Historia ano a ano
Zhu Xi
Relixión
Zhu Xi non sentía afección polas ideas tradicionais dun Deus-Ceo (Tian), a pesar de que falou de como as súas propias ideas reflectían os conceptos tradicionais. Alentou unha tendencia agnóstica dentro do confucianismo, porque cría que o taiji é un principio racional, e falou del como un ser intelixente e vontade ordenadora detrás do Universo (á vez que afirmaba que "o Ceo e a Terra non teñen mente propia" e promovía que a súa única función era producir cousas. Se isto pode considerarse unha vontade consciente ou intelixente é claramente asunto de debate). Non promoveu o culto aos espíritos e ofrendas ás imaxes.
Meditación
Zhu Xi practica unha forma diaria de meditación chamada jingzuo similar, pero non igual, á budista dhyana ou chan ding (Wade -Giles:ch'an-ting).
Sobre o ensino, a aprendizaxe e a creación dunha academia
Zhu Xi centrou moito as súas enerxías no ensino, e afirmou que a educación é a única vía á sabedoría. Lamentou as técnicas de impresión máis modernas e a proliferación de libros que lle seguiron. Isto, a parecer seu, fixo ós estudantes menos agradecidos e máis centrados nos libros, simplemente porque había máis libros para ler que antes. Por tanto, tratou de redefinir como os estudantes teñen que aprender e ler. De feito, decepcionado polas escolas locais na China, estableceu a súa propia academia, a Academia da Gruta do Cervo Branco, para instruír os estudantes correctamente e da maneira adecuada.
Influencia daoísta e budista en Zhu Xi
Zhu Xi escribiu o que se convertería na interpretación confuciana ortodoxa dunha serie de conceptos sobre o taoísmo e o budismo. A pesar de que parecía adoptar algunhas ideas destes sistemas da competencia de pensamento, a diferenza dos neoconfucianistas anteriores atívose estritamente á doutrina confuciana do cultivo da moral activa. Consideraba que os principios budistas escurecían e enganaban a mente orixinal e tamén destruían as relacións humanas.
Zhu Xi e a arte da caligrafía
Zhu Xi seguira, desde moi novo, a mestría do seu pai e dun gran número de calígrafos na práctica desta arte. Nun primeiro momento aprendeu do estilo de Cao Cao, pero máis tarde seguiu o tipo de trazo regular de Zhong Yao e o tipo de cursiva de Yan Zhenqing.
Aeroporto de Alta
O aeroporto de Alta é un aeroporto internacional que serve a Alta, unha cidade e municipio no condado de Finnmark, en Noruega. Está situado en Elvebakken, a 4 quilómetros ao nordes de Alta. Ten unha única pista de aterraxe, con 2 253 metros de lonxitude e numerada 11/29, It has a single, 2,253-meter (7,392 ft) runway numbered 11/29, que se atopa na ribeira sur do Altafjord. O aeroporto de Alta é propiedade e está operado pola empresa estatal Avinor e durante o ano 2016 foi usado por 367 134 pasaxeiros, converténdoo no máis concorrido de Finnmark.
Atrox
Atrox é un grupo avant-garde metal de Trondheim (Noruega).
Zhu Xi
Zhu Xi e a arte da caligrafía
Dado que nunca deixou de practicar, chegou a lograr un nivel excelente nesta arte, que se caracteriza por unha gran forza. Desde entón, a pesar de que os manuscritos que nos chegaron son fragmentarios e incompletos, foron considerados dun valor inestimable e son obxectivo dos coleccionistas. Desgraciadamente, a pesar de ser moi recoñecido ao longo da historia, a maior parte da súa produción perdeuse. A súa fama no ámbito da filosofía foi tan grande que mesmo a súa brillantez ocultou a calidade da súa caligrafía. Foi habilidoso en calquera dos estilos de escritura, e especialmente destacaba nos grandes caracteres. Os poucos fragmentos que nos chegaron consisten principalmente en notas curtas escritas e poucas veces son exemplos de escritos en grandes caracteres.
O manuscrito Thatched Hut Hand Scroll contén tres partes:
Estilo caligráfico
A caligrafía de Zhu Xi foi aclamada como o estilo das dinastías Han e Wei. Foi habilidoso nas pinceladas, que eran suaves e redondas, cun trazo constante, cuns movementos que flúen sen ningún rastro de frivolidade e brusquidade. En efecto, a súa caligrafía posúe a estabilidade e ten estilo na construción, indicativa dunha arte que brota dun fluxo continuo de enerxía. Sen tentar ser pretencioso ou intencional, os seus caracteres escritos están moi equilibrados, son naturais e nada convencionais. Dado que era un patriarca do confucianismo, é comprensible que a súa aprendizaxe impregnase todos os seus escritos co respecto cara ás normas tradicionais. Sostivo que, a pesar de que existían normas que se teñen que observar para cada unha das palabras, ten que existir espazo para a tolerancia, a multiplicidade e a naturalidade. Noutras palabras, a caligrafía ten que respectar as normas e ao mesmo tempo, non está obrigada por elas para poder expresar a calidade do que é natural.
É sorprendente a influencia que estendeu sobre personalidades moi relevantes. A súa caligrafía foi moi apreciada, ao longo dos séculos, por grandes personaxes:
Certo é que o Mestre Zhu herdou o ensino ortodoxo e propagouno ao reino dos sabios. Aínda así, era tamén un experto na arte da escritura cursiva, sobre todo nos grandes caracteres. O seu manexo do pincel era coidadoso e con estilo. Pero fragmentarios e illados, os seus manuscritos foron moi solicitados e apreciados.
As pinceladas na súa caligrafía eran rápidas, sen coidar especialmente a formalidade, e ningún dos seus trazos e puntos non estaban en conformidade coas regras da caligrafía.
O Mestre Zhu foi leal, sabio e un gran erudito a través dos séculos. Foi excelente en caligrafía a pesar de que non escribiu moito na súa vida e, por tanto, poucas veces se observa en idades posteriores. Este rolo foi conservado por Wong Sze Ma durante moito tempo e ao final apareceu no mundo. Tiven a sorte de velo unha vez e ao mesmo tempo arrepentinme do feito que eu non tratase de estudar de forma intensiva até agora. Tiven a sorte de velo de novo na sala de estudo do meu amigo. Isto demostrou que estou destinado a ver os manuscritos do mestre Zhu. Por iso escribín este prefacio da miña intención.
Legado de Zhu Xi
Desde a dinastía Yuan, a súa escola de filosofía foi adoptada como a ideoloxía oficial da China. A súa filosofía non só influíu profundamente no pensamento e a e a cultura tradicional chinesa, senón tamén o exerceu fóra da China. Foi aclamado como un dos dez principais filósofos da escola confuciana.
Desde o 1313 ao 1905, os comentarios de Zhu Xi aos Catro Libros formaron a base dos exames ao servizo civil da China. Os seus aprendices terían que dominar os neoconfucianos, por exemplo Wang Fuzhi, aínda que os disidentes aparecerían máis tarde, por exemplo Wang Yangming e a Escola da mente dous séculos e medio despois.
A súa filosofía sobreviviu á Revolución Intelectual de 1917, e posteriormente Feng Youlan interpretaría a súa concepción de li, qi, e taiji nunha nova teoría metafísica.
Foi tamén influente no Xapón coñecido como Shushigaku (朱子学, Escola de Zhu Xi), e en Corea como Jujahak (주자학).
A revista Life considera a Zhu Xi como a corenta e cinco persoa máis importante do último milenio.
Eurafrasia
miniatura|Eurafrasia miniatura|300px|right|Eurafrasia sen illas miniatura|300px|right|Eurafrasia con illas
Verbos galegos ver, vir e ter
Estes tres verbos presentan algunhas irregularidades na súa conxugación:
Vexamos algúns exemplos con estes verbos:
Eurafrasia
Localízase no hemisferio oriental e inclúe África e Eurasia (este último formado por Europa e Asia). Tamén chamado Vello Mundo ou Antigo Continente, abarca máis de 84 millóns de km², dun total de terra emerxida de case 150 millóns en todo o planeta, á vez que alberga cerca do 85 % da poboación mundial, estimada en 7.010 millóns de seres humanos en 2011.
Eurafrasia está composta por:
Moledo
O topónimo Moledo pode referirse a:
Mar de Filipinas
O Mar de Filipinas é un mar marxinal ó leste e norte de Filipinas, que ocupa unha superficie estimada de 5 millón km², situado na parte norte e oeste do Océano Pacífico. Está delimitado polo arquipélago filipino (Luzón, Samar, Leyte e Mindanao) polo suroeste; por Palau, Yap e Ulithi (das Illas Carolinas) polo sueste; polas Illas Marianas, incluíndo Guam, Saipan e Tinian, polo leste; as Ogasawara e Iwo Jima polo nordeste; as illas xaponesas de Honshu, Shikoku e Kyūshū polo norte; as Illas Ryukyu polo noroeste; e Taiwán polo oeste.
Meixido, Os Freires, Ortigueira
Meixido é un lugar da parroquia dos Freires no concello Coruñés de Ortigueira na comarca do Ortegal. Tiña 2 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 1 home e 1 muller, o que non supón ningún cambio con relación ao ano 2000 cando contaba cos mesmos habitantes.
Neste lugar está o Museo Etnográfico de Meixido, propiedade de Narciso Luaces Pardo, no que se recollen máis de 3000 pezas tradicionais do agro do Ortegal.
GUNNM (filme de 1993)
GUNNM (tamén coñecido como Battle Angel Alita na versión inglesa), é unha OVA (Original Video Animation) dirxida por Hiroshi Fukutomi. É unha adaptación do manga xaponés homónimo creado por Yukito Kishiro, considerado un dos máis importantes da historia do manga xaponés, xunto a obras como Ghost in the Shell ou Akira.
Sinopse
Atopámonos nun futuro afastado e indeterminado onde existen dous mundos: a cidade flotante onde viven os mellores seres humanos entendidos como unha raza superior, e a cidade do lixo, que é a Terra, onde vai a parar tóDolos refugallos da cidade flotante e onde habitan os yonkis, renegados, androides, e o resto de humanos de terceira. No mundo dos desperdicios un doutor e mecánico de robots chamado Ido atopa unha cabeza de androide con cerebro humano á que chama Alita (Gally) e lle proporciona un corpo. A partir dese intre convivirán xuntos, case como pai e filla, pero Alita non lembra nada do seu pasado e no máis profundo de seu ser sabe que está destinada a empregar a súa forza e bondade para axudar á xente. Alita ten a aparencia dunha rapaciña leda e inocente, e pouco a pouco irá descubrindo cousas do seu pasado que farán que ela tente cambiar as cousas.
Lateralidade
O concepto de lateralidade foi modificándose ó longo dos anos, polo que hai moitos autores que van dar definicións sobre ela. Segundo Fernández (2014) a lateralidade defínese como a preferencia dun lado do corpo respecto a outro ou a preferencia da metade do corpo, tendo en conta a prioridade dos membros superiores, do ollo, do oído e dos membros inferiores.
Tipos de lateralidade
Dentro da lateralidade podemos diferenciar certos tipos.
Encontramos a lateralidade harmónica, que se divide en dous tipos:
Dominancias laterais
Ademais dos tipos de lateralidades tamén se teñen que establecer os tipos de dominancias laterais:
Trastornos da lateralidade
Segundo Casaprima (2011) unha lateralidade construída de maneira inadecuada pode producir trastornos na lateralidade. Pódense dividir do seguinte xeito:
Os Samartiños, O Alto de Xestoso, Monfero
Os Samartiños é un lugar da parroquia do Alto de Xestoso no concello coruñés de Monfero na comarca do Eume. Tiña 2 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 1 era home e 1 era muller.
Televisión Dixital Terrestre en Portugal
miniatura|Televisión Dixital Terrestre en Portugal. A Televisión Dixital Terrestre en Portugal é considerado un servizo público de radio e televisión en Portugal de titularidade do Estado. A súa xestión faise de forma direta polo propio Estado e dun xeito indirecto, a través das concesión administrativas aos particulares.
Radio en Portugal
A Radio e Televisión de Portugal (RTP) ten tamén tres emisoras de radio: Antena 1, Antena 2 e Antena 3. Ademais, existen tres emisoras privadas, das cales as máis antigas e recoñecidas son Rádio Renascença, Rádio Comercial e Rádio Clube Português.
1358
Mortes
Historia ano a ano
A Pradia, Os Freires, Ortigueira
A Pradia é un lugar da parroquia dos Freires no concello Coruñés de Ortigueira na comarca do Ortegal. Tiña 1 habitante no ano 2009 segundo datos do Instituto Galego de Estatística que era 1 muller, o que non supón ningún cambio con relación ao ano 2000 cando contaba co mesmo habitante.
Rede informática
Unha rede informática é unha interconexión de dispositivos, coa intención de poder intercambiar información. A máis coñecida e global é Internet, unha rede a nivel mundial (WAN), na que se comunican ordenadores, servidores etc. Por extensión, tamén se chama rede informática ou net (rede) ao conxunto de equipos interconectados.
As redes poden ter diferentes topoloxías; en anel, bus, estrela... Pero todas elas teñen en común a existencia dunha serie de ordenadores (ou outros dispositivos) conectados, cunha (ou máis, dependendo do número de tarxetas de rede) IP.
Primeiro paso
dereita|miniatura|300px|Tarxeta de Interface de Rede (NIC) Cada dispositivo debe contar con polo menos unha tarxeta de rede. A esta conectase un cable LAN, ou nada se a tarxeta é wireless. Por cada tarxeta de rede, haberá unha IP. Estas poderán ser:
Cada día é un problema maior a falta de IP, polo que o formato antigo de 4 bytes (4 números entre 0 e 255), cambiará por un novo chamado IPv6 (as IP actuais denomínanse IPv4). Por iso, a existencia de IP locais ou privadas, a tradución no router, permitindo que varios PC usen a mesma IP pública etc. son medidas que axudan ó aforro de IPs.
A existencia de redes locais faise especialmente útil, non só pola posibilidade de que tódolos equipos poidan acceder a Internet, senón por poder intercambiar información de maneira interna, cousa moi útil en empresas, bancos...
Segundo paso
centro|miniatura|700px|exemplo de rede local
O bus deberá ir conectado a un dispositivo que "cerre" a rede e poida comunicala co exterior. No exemplo, suponse que directamente, tralo router accedese xa a Internet. O común é que haxa máis redes, por iso é común o uso de switchs (conmutadores), hubs (concentradores) ou máis routers (enrutadores).
Cada ordenador debe ter configurada:
Resumo
Entón, diremos que Internet non é máis cunha maraña de aparellos interconectados e identificados por uns números chamados IP. Serán os routers os encargados de decidi-lo paso de cada información, seleccionando o camiño (saída por un dos seus portos), grazas a unhas táboas de encamiñamento.
Toyohashi
Toyohashi (豊橋市, とよはしし, Toyohashi-shi) é un concello da prefectura de Aichi no Xapón. Está situado na parte Tōkai da rexión de Chūbu, e ó sueste da prefectura, na zona da provincia histórica de Mikawa, no centro da illa de Honshū. A súa superficie é de 261,35 km² e a poboación de 377.341 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 1.440 h/km².
Susaído, Os Freires, Ortigueira
Susaído é un lugar da parroquia dos Freires no concello Coruñés de Ortigueira na comarca do Ortegal. Tiña 28 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 16 homes e 12 mulleres, o que supón unha diminución con relación ao ano 2000 cando tiña 53 habitantes.
Toyohashi
O concello de Toyohashi limita cos concellos de Tahara, de Kozakai, de Toyokawa, de Shinshiro (son da prefectura de Aichi); de Hamamatsu e de Kosai (son da prefectura de Shizuoka).
San Martiño, Arxemil, O Corgo
San Martiño é un lugar da parroquia de Arxemil no concello lugués do Corgo, na comarca de Lugo. Segundo o IGE, en 2013 non tiña habitante algún.
Xuncal
O topónimo Xuncal pode referirse a varios lugares de Galicia:
Anna Odobescu
Anna Odobescu é unha cantante moldova. Representará ao seu país no Festival de Eurovisión 2019 coa canción "Stay". Gañou a selección O melodie pentru Europa o 2 de marzo de 2019.
Audrieu
Audrieu é un concello do departamento francés de Calvados, na rexión de Baixa Normandía. En 2012 tiña 1039 habitantes, e sitúase a 18 km de Caen.
Satoru Iwata
Satoru Iwata (岩田 聡), nado en Sapporo o 6 de decembro de 1959 e finado en Quioto o 11 de xullo de 2015, foi un programador de videoxogos e o cuarto presidente e director executivo de Nintendo, así como director executivo de Nintendo en América.