cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Coccinella septempunctata
Bioloxía
Aínda que C. septempunctata é principalmente afidófaga tamén come Thysanoptera, Aleyrodidae, larvas de Psyllidae e Cicadellidae, e come ovos dalgúns escaravellos e bolboretas. Prodúcense unha ou dúas xeracións por ano. Os adultos pasan o inverno en beiras de bosques, parques con follas caídas, xardíns e baixo codias de árbores e rochas.
Lobeira (homónimos)
Amais, como apelido, Lobeira pode referirse a:
Coccinella septempunctata
Anatomía e fisioloxía
Os adultos poden ter unha lonxitude corporal de 7,6 a 10,0 mm. Os seus puntos distintivos e atractivas cores parece que a fan pouco atractiva para os seus predadores. A especie pode segregar un fluído polas articulacións das patas que lle dá mal sabor. Unha maruxiña que se sente ameazada pode facerse a morta e segregar a substancia dedsagradable para protexerse. Sintetiza o alcaloide tóxico N-oxido coccinelina e a súa base libre precoccinelina. Parece ser que dependendo do sexo e a dieta, o tamaño dos seus puntos e coloración poden proporcionar aos seus potenciais depredadores certa indicación do nivel de toxicidade á que chega o individuo.
Distribución
Pode encontrarse en Europa, Norte de África, Australia, Chipre, Rusia europea, o Cáucaso, Siberia, o oriente distante ruso, Belorrusia, Ucraína, Moldavia, Transcaucasia, Casaquistán, centro de Asia, Asia occidental, Oriente Próximo, Afganistán, Mongolia, China, as Coreas, Paquistán, Nepal, norte da India, Xapón e sueste de Asia. Actualmente pode encontrarse tamén en Norteamérica (como especie introducida, con poboacións establecidas desde 1973) e en África tropical.
Predadores
Os seus principais depredadores son pequenos roedores, paxaros e certas arañas. Ademais, certos insectos como a barbantesa ou certos chinches como Rhynocoris iracundus, devoran as maruxiñas en todas as etapas da súa vida.
Cargo (filme de 2006)
Cargo é un filme británico de 2006 dirixido por Clive Gordon. Foi producido por Andrea Calderwood e Juan Gordon e o guión é obra de Paul Laverty. Está protagonizado por Peter Mullan, Daniel Brühl, Luís Tosar, Samuli Edelmann e Gary Lewis. A rodaxe realizouse nun barco abandonado do porto de Barcelona.
Sinopse
Chris é un mozo ó que lle gusta viaxar por todo o mundo con só unha mochila. Neste caso viaxa a África para vivir novas aventuras, mais a súa viaxe trúncase de súpeto ó roubar un brazalete nun mercado. Logo dunha algueirada coa policía, queda sen pasaporte e sen medios para volver a casa.
Coccinella septempunctata
Subespecies
Recoñécense como válidas as seguintes subespecies:
Cargo (filme de 2006)
Sinopse
O único xeito de volver ó seu país é facendo de polisón nun cargueiro e refúxiase nun que leva unha carga ilegal a Europa.
AC-221
A AC-221 é unha estrada convencional pertencente á rede secundaria da Xunta de Galicia. Une as localidades coruñesas de San Pedro de Nós (Oleiros) e Marcés (Mabegondo, Abegondo), logo de 13 quilómetros.
Percorrido
A estrada inicia o seu percorrido arredor do km 7,5 da AC-12 no Seixal en San Pedro de Nós (Oleiros), para dirixirse cara aos lugares da Veiga, O Vilar e Vilanova para pasar despois aos Vilares na parroquia de Iñás. Neste punto crúzase coa estrada DP-1707 (que une o núcleo de Oleiros co lugar de Carballas en Pravio, nas inmediacións da vila de Cambre). A continuación entra no concello de Cambre no lugar do Pombo en Pravio e no lugar de Catro Camiños crúzase coa estrada AC-214 (que une Guísamo en Bergondo con Sigrás) para pasar despois baixo a AP-9 e entrar na parroquia de Cecebre no lugar de Quintán, dirixíndose cara a literaria Fraga de Cecebre e o lugar de Apeadeiro, pasando baixo a vía férrea (liña León–A Coruña). Neste lugar atópase o acceso ao apeadoiro de Cecebre. A vía continúa no lugar de Galiñeiros e pasa sobre a presa de Cecebre para entrar na parroquia de Bribes polo lugar de Nebrixe. Neste punto parte a DP-0102 cara a estrada DP-1704 (que une Cambre con Carral) pasando pola igrexa parroquial de San Cibrán de Bribes. Tras cruzar o encoro pola ponte sobre o río Barcés (que pertence como todo o encoro ao concello da Coruña) entra no concello de Abegondo no lugar de Orto de Arriba en Orto. A estrada segue pola parroquia de Crendes, pasando polos lugares de Tras da Igrexa e Vilar para continuar na parroquia de Mabegondo polos lugares de Lamansián e Marces, onde finaliza na estrada AC-542 arredor do km 7.
Prado, A Veiga
Santo Estevo de Prado é unha parroquia que se localiza no concello da Veiga. Segundo o padrón municipal de 2004 tiña 32 habitantes (19 homes e 13 mulleres), distribuídos en 1 entidade de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 40 habitantes. Segundo o IGE, no 2014 a súa poboación descendera ata os 31 habitantes, sendo 18 homes e 13 mulleres.
Prada, A Veiga
Historia
Co asolagamento da parroquia de Alberguería en 1958 pola construción do encoro de Prada, do río Xares, os seus terreos pasaron a Prada.
Pradolongo, A Veiga
San Pedro de Pradolongo é unha parroquia que se localiza no concello da Veiga. Segundo o IGE en 2014 tiña 27 habitantes (15 homes e 12 mulleres), 5 menos ca en 2004 (18 homes e 14 mulleres), e 13 menos ca en 1999. Ten un só núcleo de poboación.
Aurora Vidal Martínez
Aurora Vidal Martínez, nada en Pontevedra o 28 de agosto de 1910 e finada na mesma cidade o 10 de maio de 2005, foi unha mestra e escritora galega.
Traxectoria
miniatura|Placa na súa casa natal. Estudou Maxisterio na Escola Normal de Pontevedra. Logo de graduarse en 1931 exerceu nas Illas Canarias, a provincia de Castellón e Galicia.
Colaborou nas revistas Vida Gallega e Sonata Gallega. En 1949 impulsou o grupo Teatro Experimental de Arte, do que foi directora. En 1952 foi nomeada membro correspondente da Real Academia Galega a proposta de Leandro Carré Alvarellos, Antonio Couceiro Freijomil e Francisco Vales Villamarín.
Foi irmá do tamén escritor Xoán Vidal Martínez. En 1953 casou en Salcedo co mestre e pintor Marcial Pantín Folgar. miniatura|Lápida no [[Cemiterio de Santo Amaro de Pontevedra.]]
A Ponte, A Veiga
Santa María Madalena da Ponte é unha parroquia do concello da Veiga, na provincia de Ourense. Eclesiasticamente pertence á diocese de Astorga. Segundo o padrón municipal (INE) en 2011 tiña 40 habitantes (22 homes e 18 mulleres), tres menos ca no ano anterior. Ten unha soa entidade de poboación.
Características
O lugar ten unha estrutura concentrada de estreitas rúas e construcións de pedra con teitos de lousa. Os edificios encostados están imbricados de vivendas, leñeiros e palleiras, nunha continuidade simple e práctica ao mesmo tempo. Das fachadas das casas moitas veces sobresaen os fornos onde os seus veciños antigamente facían o seu propio pan.
A poboación divídese a ámbalas dúas beiras do río Xares. A igrexa está no lado dereito do val e a antiga Casa-Escola está xunto ao río na marxe esquerda.
A Ponte viviu no século XX da gandeira, da agricultura de autoconsumo no val do río Xares, e na primeira metade do século das explotacións mineiras do volframio.
A pedra na Ponte
Encóntranse diversas esculturas á vista ao longo do lugar, aínda que a construción máis rechamante é a Casa dos Baqueiros/Vaqueiros que mostra nas paredes exteriores figuras gravadas e outras en relevo nas pedras sen unha organización clara e de difícil datación. Parecen pezas aproveitadas doutras construcións de natureza incerta, posibelmente algunha edificación ritual ou relixiosa. Entre as figuras, pódense observar figuras de seres humanos a cabalo, animais como un cervo e mesmo símbolos do Sol, a Lúa e unha vieira. Tamén se aprecian grafías e trazos diversos.
Contorno
No contorno de Ponte, pódese practicar o sendeirismo, a astronomía, a pesca, principalmente no río Xares, e a caza. Desde Ponte, saen dous camiños sinalizados: o PR-G 199 Ruta Pena Trevinca polo Sestil Alto (18 km, ida e volta; se se vai até o pico de Pena Trevinca, esténdese até os 21,6 km; dificultade alta; duración de 7 horas) e o PR-G 200 Ruta das lagoas glaciares da Serpe e de Ocelo (14 km, ida e volta; dificultade media-alta; duración de 5 horas). Desde 2015, Trevinca é un Destino Turístico Starlight, por tanto un lugar recomendado para a observación nocturna do ceo.
Glándula salivar
miniatura|350px|Glándulas salivares: (1) Parótides, (2) Submaxilares, (3) Sublinguais As glándulas salivares son as glándulas que segregan a saliva. Sitúanse enriba e debaixo da boca, estando tamén conectadas a ela. A saliva producida nelas é a que axuda a abrandar o alimento inxerido.
Entremés
miniatura|[[Entremés famoso sobre da pesca do río Miño.]] Un entremés é unha obriña teatral nun só acto que se caracteriza pola brevidade (150-1000 liñas), pola comicidade e, ademais pola dependencia, ó representarse nos descansos entre actos dunha obra principal.
A trama e o conflito son mínimos. O tempo e o espazo están só vagamente aludidos. O número de figuras oscila entre tres e cinco. Os personaxes son tipos máis ou menos estereotipados de estratos sociais baixos e populares, que se mostran en situacións insólitas, absurdas e grotescas para provocar comicidade.
Dani Bouzas
Daniel Bouzas Pan, nado en Arteixo o 21 de xaneiro de 1974, é un exfutbolista galego. Xogaba na demarcación de mediocentro.
Traxectoria
Fixo o seu debut no fútbol profesional en 1994 co Sporting de Xixón despois de pasar polas súas categorías inferiores. Despois de dúas tempadas moi irregulares ficha en xaneiro de 1997 polo Albacete Balompié de Segunda División
No ano 1999 ficha polo Rayo Vallecano pero so disputa cinco encontros nos dous anos que está en Madrid e tras unha cesión ao Toledo ficha polo Castellón. Despois pasa por equipos da Segunda División, Segunda División B e Terceira, destacando o Logroñes, Linares e Deportivo Alavés. Retírase no ano 2011 no Móstoles.
Atol Ailinglaplap
Ailinglaplap é un atol de 56 illas no Océano Pacífico, e forma un distrito lexislativo da cadea Ralik nas Illas Marshall. Atópase a 152 km. ao noroeste do atol Jaluit. A súa superficie total é de só 14´7 km², pero encerra unha lagoa interior de 750 km². A economía do atol está dominado polas plantacións de coco. A poboación do atol era de 1.959 habitantes en 1999. A illa Jabat atópase na costa de Ailinglaplap. O expresidente das Illas Marshall, Kessai Note naceu na illa Jeh.
"Ailinglaplap" tradúcese como "atol moi grande" ('aelon' (atol)+'laplap' (sufijo superlativo)), debido ao tamaño das illas. Os tres principais centros de poboación en Ailinglaplap son os asentamentos de Woja, no extremo oeste do atol, Jeh no nordés, e Airok Bouj no sur.
A poboación do atol é de 1.959 persoas (1999). O actual presidente das Illas Marshall, Kessai Note naceu aquí.
Historia
Ailinglaplap foi reclamada polo Imperio Alemán xunto co resto das Illas Marshall en 1884. Varias estacións comerciais europeas establecéronse nas illas Ailingkaplap como parte do comercio de copra. Despois da primeira guerra mundial, a illa caeu baixo o Mandato do Pacífico Sur do Imperio xaponés. Tras o final da segunda guerra mundial, quedou baixo o control dos Estados Unidos, como parte do Territorio en Fideicomiso das Illas do Pacífico ata a independencia das Illas Marshall en 1986.
Hai 3 aeroportos no atol, servidos por Air Marshall Islands cando as súas aeronaves están en funcionamento:
Auto sacramental
O auto sacramental é unha peza teatral de carácter relixioso propia de España que se representaba o día do Corpus Santo desde o século XVI ata a súa prohibición en 1765. Baseábase nunha tradición dramática-teatral litúrxica e relixiosa medieval, os misterios, e desenvolve nun acto episodios bíblicos ou haxiográficos e accións alegóricas sobre conceptos morais, transmitindo a cosmovisión católica de xeito edificante. A Eucaristía é o centro do auto sacramental.
JEFF the Brotherhood
JEFF the Brotherhood é un dúo estadounidense de garage rock formado polos irmáns Jake e Jamin Orrall, procedentes de Nashville, Tennessee. O seu estilo foi descrito polos xornalistas musicais como contedor de elementos do rock psicodélico, o garage rock, o punk e o pop. Ademais dos seus traballos, teñen discos compartidos con artistas como Ty Segall, Best Coast e Screaming Females. A banda xirou extensamente tando polos Estados Unidos como internacionalmente.
Chris Bosh
Christopher Wesson Bosh, nado o 24 de marzo de 1984 en Dallas, Texas, é un xogador americano de baloncesto profesional.
Na súa época no instituto foi nomeado "Mr. Basketball" en Texas, e deixou a universidade de Georgia Tech despois de xogar unha tempada para entrar no Draft da NBA de 2003. Foi seleccionado na cuarta posición polos Toronto Raptors nunha promoción moi competitiva. En Toronto, converteuse nunha das novas estrelas da liga. Alí se converteu no xogador franquía dos Raptors, foi elixido 5 veces All-Star, foi incluído unha vez no segundo equipo All-NBA, e xogou coa selección dos Estados Unidos, coa cal gañou a medalla de ouro nos Xogos Olímpicos de Pequín 2008. Na tempada 2006-07, Bosh levou ós Raptors á súa primeira clasificación para Playoffs en cinco anos, e ó seu primeiro título de división da historia. Deixou Toronto en 2010 coma líder histórico da franquía en puntos, rebotes, tapóns, dobres-dobres, tiros libres intentados e anotados, e minutos xogados.
Na súa etapa en Miami foi elixido All-Star noutras catro ocasións e chegou a tres Finais da NBA. Na primeira ocasión, na 2010-11, perderon 4-2 contra os Dallas Mavericks; na segunda, Bosh gañou o seu primeiro título da NBA con Miami, despois de gañar ós Oklahoma City Thunder por 4-1, na tempada 2011-12; na terceira ocasión, na tempada 2012-13, conseguiu o seu segundo anel consecutivo despois de que os Heat gañaran por 4-3 ós San Antonio Spurs.
Toronto Raptors (2003-2010)
miniatura|esquerda|upright|Bosh lanzando un tiro libre durante un partido na tempada 2005-06.
A nova esperanza dos Raptors (2004-06)
miniatura|Bosh e os seus compañeiros nun partido da tempada 2005-06 contra os [[Milwaukee Bucks. Dende a esquerda: Pape Sow, Bosh, Mike James e Morris Peterson.]] Coa marcha do xogador franquía do equipo, Vince Carter, en decembro de 2004, Bosh converteuse automaticamente no novo líder do equipo, arredor de quen Toronto construiría o equipo. Nos partidos restantes tras a marcha de Carter, o ala-pivote acadou 18.4 puntos, 9.5 rebotes, 1.6 tapóns e 38.1 minutos por partido, mellorando en todas as apartado das estatísticas. Gañou o seu primeiro premio ao xogador da semana da Conferencia Leste polos partidos xogados entre o 3 e o 9 de xaneiro de 2005. Mentres se achegaba o remate da tempada, os analistas consideraron a Bosh coma un futuro All-Star. Bosh rematou a tempada 2004-05 coma líder en anotación e en rebotes capturados do equipo.
Antes da tempada 2005-06, Bosh foi nomeado coma un dos capitáns do equipo. Bosh continuou traballando o seu xogo, liderando ao equipo en anotación, rebotes, e porcentaxe de tiros de campo na primeira metade da tempada. O 9 de febreiro de 2006, por primeira vez na súa carreira, foi seleccionado para xogar o NBA All-Star Game de 2006 en Houston, Texas, coma xogador reserva da Conferencia Leste. Foi o terceiro Raptor en converterse en All-Star, tras Carter e Antonio Davis. A elección de Bosh produciuse tres días despois de ser nomeado xogador da semana da Conferencia Leste por segunda vez na súa carreira. En marzo de 2006, tras unha lesión que lle fixo perder o resto da tempada, os Raptors conseguiron unha marca de 1-10 sen Bosh. Isto puxo en evidencia a importancia coma peza clave do ataque dos Raptors, así coma o seu papel como líder do equipo. Os Raptors remataron a tempada con 27-55, e Bosh fixo 22.5 puntos, 9.2 rebotes e 2.6 asistencias por partido.
Malia o gran cambio no equipo dos Raptors, incluíndo a marcha dos seus amigos Mike James e Charlie Villanueva, Bosh asinou unha extensión de contrato por tres anos con opción do xogador a un cuarto, o 14 de xullo de 2006. O acordo fíxose por valor de 65 millóns de dólares en 4 anos. esquerda|miniatura|Bosh mellorou os seus números en puntos e rebotes por partido na [[Tempada 2006-07 da NBA|tempada 2006-07.]]
Campións de división (2006-07)
Tras un comezo bastante inseguro na tempada 2006-07, os Raptors pasaron do 50% de vitorias ó chegar ó parón do All-Star Weekend. O xogo e o liderado de Bosh foron fundamentais para a boa xeira do equipo, e como recoñecemento ás súas habilidades, o 25 de xaneiro de 2007, foi nomeado titular para a Conferencia Leste no All-Star. Bosh recibiu o segundo máximo número de votos entre todos os aleiros e ala-pivotes da Conferencia Leste. Esta foi a primeira vez de Bosh coma titular no All-Star, e a súa segunda aparición no partido. En xaneiro de 2007, foi nomeado xogador do mes da Conferencia Leste, debido ao seu gran momento de forma. Nese mes, liderou aos Raptors con 25.4 puntos e 9.1 rebotes por partido, levando a Toronto a unha marca de 10 vitorias e 5 derrotas. O 7 de febreiro de 2007, Bosh anotou a maior anotación da súa carreira ata entón, con 41 puntos, facendo que os seus seareiros lle dedicaran cánticos de "MVP", un feito sen precedentes no Air Canada Centre. Dous días máis tarde, anotou 29 puntos e colleu 11 rebotes contra os Los Angeles Lakers, anotando 10 tiros de 10 intentos na segunda parte.
Miami Heat (2010-presente)
miniatura|upright|Bosh xogando cos Miami Heat. Tras o remate da 2009-10, había unha grande expectación sobre onde ían xogar axentes libres do nivel de LeBron James, Dwyane Wade ou Bosh na seguinte tempada. O 9 de xullo de 2010, Bosh completou oficialmente un sign-and-trade para irse ós Miami Heat, e formar equipo con Wade e James. Bosh deixou Toronto non só liderando practicamente todas as estatísticas, senón que tamén foi un dos tan só tres xogadores na liga en facer 10.000 puntos, 4.500 rebotes e 600 tapóns nas súas sete tempadas cos Raptors.
Malia ser considerados coma favoritos ó campionato, os Heat comezaron cunha marca de 9-8, e o rendemento de Bosh estaba por debaixo do que se agardaba. Porén, os Heat conseguiron unha xeira de 21-1, e loitaban cos Boston Celtics e cos Chicago Bulls pola primeira posición na Conferencia Leste ó chegar ó ecuador da tempada. Miami rematou a tempada regular con 58 vitorias e se enfrontaron ós Philadelphia 76ers na primeira rolda dos playoffs. Miami gañou a serie en cinco partidos, e tamén gañaron en cinco partidos as semifinais contra Boston. Nas Finais de Conferencia contra Chicago, Bosh foi particularmente importante, acadando 23.2 puntos por partido, para levar ós Heat á vitoria nas series por 4-1. Nas Finais contra os Dallas Mavericks, Bosh tivo unha porcentaxe de tiro de menos dun 30% de acerto nos dous primeiros partidos, pero anotou a canastra gañadora no terceiro partido, para darlle a Miami unha vantaxe de 2-1. Ese foi o último partido que gañou Miami, xa que Dallas conseguiu gañar os tres seguintes, para conseguir o primeiro campionato da NBA da súa historia.
Na tempada 2011-12, os Heat partían outra vez coma favoritos ó título. Sen facer grandes cambios no seu equipo, quedaron segundos na Conferencia Leste con 46 partidos gañados, só por detrás dos Chicago Bulls. Na primeira rolda eliminaron os New York Knicks por 4-1. No primeiro partido das semifinais de conferencia contra os Indiana Pacers, Bosh lesionouse na primeira parte, e a predicción apuntaba a que se perdería o resto das series. Grazas ó gran traballo de Wade e James, os Heat conseguiron gañar a serie por 4-2. Bosh volveu no quinto partido das finais de conferencia contra os Celtics, pero a súa axuda non foi suficiente para evitar a derrota de Miami, que suporía o 3-2 no global da serie a favor de Boston. Miami conseguiu finalmente gañar a serie por 4-3, en parte grazas a un gran partido de Bosh no sétimo encontro, e accederon por segunda vez consecutiva ás Finais da NBA. Desta vez conseguiron gañar por 4-1 ós Oklahoma City Thunder, e Bosh conseguiu o seu primeiro anel da NBA, segundo na historia dos Heat.
Traxectoria internacional
miniatura|left|Bosh nos Xogos Olímpicos de Pequín 2008. A carreira internacional de Bosh comezou no ano 2002 cando foi seleccionado coma membro da selección estadounidense para o Campionato do Mundo Júnior, que conseguiu a medalla de bronce cunha marca de 4-1.
Tras o comezo da súa carreira na NBA, Bosh foi elixido en marzo de 2006 para formar parte do equipo nacional na xira previa ó Campionato do Mundo, e axudou ó equipo a alcanzar un récord de 5-0. En agosto de 2006, Bosh foi elixido no equipo estadounidense para o Mundial do Xapón de 2006. Xunto a outros compañeiros da súa mesma promoción de 2003 coma Dwyane Wade, LeBron James, Carmelo Anthony e Kirk Hinrich, conseguiron a medalla de bronce, tras derrotar á selección da Arxentina. Bosh quedou na sexta posición en porcentaxe de tiros de campo.
Tras a tempada 2006-07, Bosh foi elixido para competir no Campionato FIBA Americas de 2007. Porén, unha lesión nun pé apartouno do equipo. O 23 de xuño de 2008, foi incluído no equipo que competiría nos Xogos Olímpicos de Pequín 2008. Durante o torneo, Bosh foi o substituto principal do pívot Dwight Howard. Os Estados Unidos remataron invictos tras oito partidos e conseguiron a medalla de ouro, derrotando á selección española na final. Bosh acadou 9.1 puntos por partido, e liderou ó equipo en rebotes, con 6.1 por partido.
O 29 de xuño de 2012, Bosh chamou ó adestrador do equipo nacional Mike Krzyzewski e ó presidente Jerry Colangelo para comunicarlles a súa intención de non participar nos Xogos Olímpicos de Londres de 2012 debido ó proceso de recuperación da lesión que lle mantivo fóra durante varios partidos dos Playoffs de 2012.
Sainete
miniatura|Mal de moitos, Ferrol, 1915, de [[Euxenio Charlón|Charlón e Sánchez Hermida.]] Un sainete é unha peza teatral breve, evolucionada do entremés que, coma este, consta dun só acto dividido en escenas, é breve (20 ou 30 minutos, máis longo có entremés) ten intencionalidade cómica, as personaxes están escasamente caracterizadas
Unión Africana
A Unión Africana (UA), foi creada en 2002 como sucesora da Organización para a Unidade Africana (OUA).
Sainete
As diferenzas co entremés son as seguintes:
Unión Africana
Baseada no modelo da Unión Europea (pero actualmente con poderes máis próximos ó da Commonwealth británica), axuda a promoción da democracia, dereitos humanos e desenvolvemento de África, especialmente o aumento dos investimentos estranxeiros no programa New Partnership for Africa's Development (NEPAD). O primeiro presidente da UA foi o surafricano Thabo Mbeki.
Obxectivos
Os obxectivos da Unión Africana son:
Estados membros
Tódolos países africanos das Nacións Unidas son ou foron membros da Unión Africana, ao igual que a República Árabe Saharauí Democrática, cuxo recoñecemento internacional aínda está en disputa. Marrocos decidiu saír da Unión Africana de xeito unilateral, mentres que a República Centroafricana está actualmente suspendida. España, que no continente africano mantén a soberanía sobre Ceuta e Melilla, así como as Illas Canarias, é un país acreditado na Unión Africana.
Membros suspendidos
miniatura|[[Rexións da Unión Africana
]]
Presidentes
miniatura|[[Muammar al-Gaddafi saudando ao presidente de Tanzania Jakaya Kikwete despois de asumir a presidencia.]]
Beautiful Plateau
"Beautiful Plateau" é un sinxelo promocional do álbum recompilatorio da banda de rock alternativo estadounidense Sonic Youth The Destroyed Room: B-sides and Rarities. Foi editado no ano 2006 a través do selo Interscope Records. "Beautiful Plateau" é un tema instrumental descartado das sesións do seu álbum de estudio do ano 2004 Sonic Nurse, e foi incluído como canción extra na edición xaponesa do mesmo.
Requeixo, A Veiga
Santo André de Requeixo é unha parroquia que se localiza no concello da Veiga. Segundo o padrón municipal de 2004 tiña 31 habitantes (17 homes e 14 mulleres), distribuídos en 1 entidade de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 40 habitantes. Segundo o IGE, no 2014 a súa poboación descendera ata os 25 habitantes, sendo 16 homes e 9 mulleres.
Martin Weinek
300px|dereita|miniatura|Martin Weinek (á dereita) con Denise Zich e [[Kaspar Capparoni]] Martin Weinek, nado en Leoben en 1964, é un actor, dobrador, director, viticultor, enólogo e empresario austríaco.
Traxectoria
Traballa no mundo do cine, o teatro e a televisión. É coñecido entre o público polo papel do Inspector Fritz Kunz en Komissar Rex.
Illa Scrub, Illas Virxes Británicas
Illa Scrub das illas Virxes Británicas no Caribe é unha parte das pequenas Antillas, un grupo de illas que son illas volcánicas ou coralinas xoves. É a casa de Scrub Island Resort Marina e Spa.
Xeografía
A illa Scrub está situada aproximadamente a 119 km. ao leste de Porto Rico (leste de Fajardo, Porto Rico a illa Scrub), 45 km.ao NE de Charlotte Amalie, San Tomé nas Illas Virxes Estadounidenses 2´67 km ao norte da baía de Trellis (peirao da baía de Trellis e o porto marítimo de illa Scrub).
Historia
Os primeiros habitantes que remaron desde Suramérica rexistráronse hai uns 5000 anos na illa Scrub. Nese momento, Scrub estaba conectado presuntamente coa illa Gran Camanoe e o Caio Marina porque o nivel do mar era significativamente menor. O primeiro rexistro de habitantes no territorio e o dos indios Arauacos que deixaron rastros da cerámica arauaca ao redor do 200 a.C., e foron precedidos por indios Sibonei que se asentaron na próxima San Tomé no 300 a.C.
O descubrimento europeo da Illa Virxe Británica é atribuído a Cristovo Colón. Durante a súa segunda viaxe, o 2 de novembro de 1493, descubríronse pequenas illas coñecidas como as Pequenas Antillas, unha das cales era a illa Scrub. Durante moitos anos despois do descubrimento, as illas estaban intactas ata que corsarios, piratas e bucaneiros usaron a illa como refuxio. Unha evidencia concreta que intenta demostrar a existencia de tesouros piratas soterrados. Durante os primeiros anos do século XVII, os holandeses manifestaron o seu interese polas minas de cobre descubertas, pero debido ao interese dos holandeses pola piratería e a un ataque español, a empresa fracasou economicamente. En 1672, os británicos tomaron o control. Na actualidade, illa Scrub está ocupada polo Scrub Island Resort Marina e Spa, que se desenvolveu nas Illas Virxes Británicas nos últimos 15 anos.
A finais de 2013 o Scrub Island Resort entrou en concurso de acredores nos Estados Unidos, Saíu do concurso en novembro de 2015.
Scrub Island Resort, Spa & Marina
miniatura|Scrub Island Resort, Spa & Marina
Scrub Island Resort, Spa & Marina é un complexo de illas privadas de luxo construído en 2010 e foi o primeiro complexo que se construíu nas Illas Virxes Británicas en máis de 15 anos. Conta con 52 aloxamentos para hóspedes, así como unha colección de vilas de dous, tres e catro cuartos, Ixora Spa, restaurantes, tres praias privadas e un porto deportivo de 55 metros. O plan mestre planificado deseñouno a empresa de arquitectura OBM International USA para Mainsail Development International.
A illa Scrub esta bordeada por tres praias que se abren ao mar Caribe. Presenta calas protexidas, rutas naturais e paisaxes. A illa está case libre de vehículos e as lanzadeiras dos resorts serven como principal forma de transporte.
Deportes acuáticos / Marina
O porto deportivo de Scrub Island Resort ofrece 55 amarres dispoñibles para alugueiro ou atraque transitorio, incluíndo cinco para mega iates de ata 51 metros. miniatura|Marina Scrub Island Resort, Spa & Marina
Kaizu
Kaizu (海津市, かいづし, Kaizu-shi) é un concello da prefectura de Gifu no Xapón. Está situado no centro da rexión de Chūbu e da rexión de Tōkai, e ao sur da prefectura, na zona da provincia histórica de Mino, no centro da illa de Honshū. A súa superficie é de 112,31 km² e a poboación de 38.066 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 339 h/km².
Illa Scrub, Illas Virxes Británicas
Deportes acuáticos / Marina
As augas poco profundas que rodean a illa Scrub son usadas polos mergulladores ​​polos rasoiros da illa Scrub, así como moitas calas próximas, baías, arrecifes e enseadas.
Kaizu
O concello de Kaizu limita cos concellos de Yōrō, de Wanouchi, de Hashima (son da prefectura de Gifu); de Aisai, de Inazawa (son da prefectura de Aichi); de Inabe e de Kuwana (son da prefectura de Mie).
Illa Scrub, Illas Virxes Británicas
Deportes acuáticos / Marina
miniatura|Mergullo nas IVB, Scrub Island Resort, Spa & Marina
Restaurantes e comidas
O Resort conta cunha serie de restaurantes.
Quebra
O 1 de novembro de 2013, o prestamista principal, FirstBank, solicitou unha orde do tribunal comercial nas Illas Virxes Británicas que designase un administrador sobre o Resort debido ao fallo do Resort de pagar o reembolso de máis de 100 millóns de dólares de préstamos. O Resort non cumpriu a orde, senón que buscou protección contra a bancarrota nos tribunais estadounidenses. O Resort parecía que chegara a un acordo co banco en relación coa reestruturación das débedas, pero ese acordo se derrumbou a finais de 2014 co banco alegando que fora materialmente enganado. O recurso saíu da bancarrota en novembro de 2015.
Venda
En decembro de 2015, anunciouse que o Resort vendería o lado máis grande, actualmente sen desenvolver, denominado polo Resort como Big Scrub.
Viaxe a Illa Scrub
O aeroporto internacional máis conveniente para viaxar á illa Scrub é San Xoán, Porto Rico. Desde San Xoán, os hóspedes poden tomar un voo de conexión con Liat, Cape Air, Air Sunshine ou Island Birds Air Charters ata Illa Beef / Tórtola (aeroporto código: EIS). A illa Scrub está a 7 minutos de Tórtola nos transbordadores privados do complexo. As opcións adicionais inclúen voos cara a San Tomé cun 45 minutos de viaxe en transbordador a Tórtola ou a San Martiño ofrecendo conexións convenientes. Illa Scrub tamén ten a disposición dos hóspedes dous heliportos.
miniatura|Transbordador Resort Scrub Island Resort, Spa & Marina
Ministerio de Economía e Empresa
O Ministerio de Economía e Empresa de España é o actual departamento ministerial con competencias en economía e empresa. O seu titular é Nadia Calviño.
Historia
Este Ministerio créase por primeira vez con este nome coa chegada á Presidencia do Goberno do socialista Pedro Sánchez durante a segunda metade da XII Lexislatura. Corresponde ao Ministerio de Economía e Empresa o exercicio de competencias que exercían na primeira metade da lexislatura o Ministerio de Economía, Industria e Competitividade (as relacionadas con Economía) e o Ministerio de Enerxía, Turismo e Axenda Dixital (as que teñen que ver coa Axenda Dixital), deixando de ser responsable dos asuntos relacionados con Ciencia, que pasan a ser responsabilidade do novo Ministerio de Ciencia, Innovación e Universidades, e dos temas relacionados con Comercio, dos que se encarga o Ministerio de Industria, Comercio e Turismo.
Funcións
Segundo o Real Decreto 355/2018, de 6 de xuño, polo que se reestruturan os departamentos ministeriais, corresponde ao Ministerio de Economía e Empresa a proposta e execución da política do Goberno en materia económica e de reformas para a mellora da competitividade, de desenvolvemento industrial, de telecomunicacións e sociedade da información, de desenvolvemento da Axenda Dixital así como a política de apoio á empresa, e o resto de competencias e atribucións que lle confire o ordenamento xurídico.
Estrutura orgánica básica
Este Ministerio estrutúrase nos seguintes órganos superiores:
Referencias
O contido deste artigo incorpora material publicado no Boletín Oficial do Estado, que se atopa no dominio público de conformidade ao disposto no artigo 13 da Lei de Propiedade Intelectual española.
Atol Aur
Aur é un atol de 42 illas no Océano Pacífico, forman un distrito lexislativo da cadea Ratak pertencente ás Illas Marshall e cunha poboación de 438 persoas.
A súa superficie total é de só 15 km², pero encerra unha lagoa cunha superficie de 620 km². Está situado ao sur de Maloelap.
Historia
Aur foi reclamado polo Imperio Alemán xunto co resto das Illas Marshall en 1884. Despois da primeira guerra mundial, a illa caeu baixo o Mandato do Pacífico Sur do Imperio Xaponés. Tras o final da segunda guerra mundial, Aur quedou baixo o control dos Estados Unidos, como parte do Territorio en Fideicomiso das Illas do Pacífico. En 1986 converteuse en parte da República das Illas Marshall.
Montes de Galicia
Os montes son uns dos lugares máis referenciais de Galicia, dado que o relevo galego e moi accidentado e case todos os concellos posúen un outeiro, unha peneda, ou unha montaña emblemáticos. Na tradición oral de lendas e historias os montes galegos teñen grande importancia, así coma os ríos e os animais, o que demostra o respecto e admiración que os nosos antergos sentían pola natureza.
Cómpre ter presente que a cuarta parte do territorio galego, é dicir, máis de 700.000 hectáreas, corresponde a monte veciñal en mancomún, xestionada por 2800 comunidades de montes. Isto non só pon de relevo a importancia desta figura como sinal de identidade e cultura do país, senón tamén como un claro indicador económico e produtivo.
Manuel Domínguez Santamaría
Manuel Domínguez Santamaría, nado na Arnoia en 1908 e finado en 1979, foi un autor e director teatral e activista cultural galego do Uruguai. miniatura|O fidalgo de [[Xesús San Luís Romero.]]
Traxectoria
Emigrou a Montevideo aos sete anos de idade, onde cursou os estudos universitarios. Anarquista, participou na creación da Universidade Popular en 1931. Fundou e dirixiu o "Teatro del Pueblo" en 1937 e foi director da primeira escola de arte dramática do país. En varios centros impartiu clases e cursos de Arte Escénica, Psicoloxía, Expresión Dramática e Historia do Teatro. Foi xerente da compañía do gas de Montevideo. Colaborou en varias publicacións. Foi redactor de Alma Gallega na súa terceira etapa. Dirixiu a representación de O fidalgo, drama en tres autos, verso galego de Xesús San Luís Romero con Antón Crestar. Impulsou "La Comedia Nacional" e, en 1962, o "Teatro Popular Galego". Presidiu o Centro Republicano Español de Montevideo. Exerceu a dirección escénica e actuou como asesor artístico en varias institucións.
Claudio López Garrido
Claudio López Garrido, nado en Vigo o 20 de abril de 1948, é un economista e político galego.
Traxectoria
Investigador no Centro de Investigacións Agrarias de Mabegondo. Militante do PSG, nas eleccións autonómicas de 1981 foi elixido deputado do Parlamento de Galicia pola coalición electoral BNPG-PSG, pero foi expulsado da Cámara autonómica por negarse a acatar a Constitución española de 1978. Foi subdirector xeral de Formación e transferencia tecnolóxica da Consellería de Medio Rural (2005-2009).
Soliloquio
Non debe confundirse co monólogo -discurso do personaxe que non espera resposta, alocución na cal non existe intercambio verbal, é unha reflexión en voz alta, un discurso dunha personaxe que fala consigo mesma-, pois o termo monólogo non debe aplicarse á totalidade dunha obra teatral ou cinematográfica.
Adóitase empregar no teatro.
Xoana
O antropónimo Xoana (variante feminina de Xoán) pode referirse a:
Johanne Johana Juana Johanna Jeanne ジャンヌ Joana Johanna Joanna Joana Jana Johanna
Provincia de Poni
Departamentos
A provincia componse de dez departamentos:
Lingua gujarati
O guxarati ou gujarati é un idioma propio do estado de Gujarāt, no oeste da India. É unha lingua indoeuropea, da familia indoaria, falada por uns 46 millóns de persoas en todo o mundo, sendo así a vixésima terceira lingua máis falada do mundo. De todos eles, aproximadamente 45,5 millóns residen na India, 250.000 en Tanzania, 150.000 en Uganda, 100.000 en Paquistán e 50.000 en Kenya.
Escríbese gujarati (pronunciado guyarati) en inglés.
É a lingua principal do estado de Gujarāt, así como dos territorios adxacentes de Damán e Diu e Dadra e Nagar Haveli. Hai unha gran cantidade de poboación gujarati diseminada polo mundo, desde África, Oriente Próximo, até o Reino Unido e os Estados Unidos. En Inglaterra, dúas áreas populares con poboación gujarati son Leicester (Terras Medias) e Wembley (norte de Londres). E nos Estados Unidos, atópanse especialmente en estados como Nova Jersey, Nova York, California e Texas.
Espazo Socialista Galego
Orixe
O Espazo Socialista Galego foi fundado en 2008 como unha escisión de Esquerda Nacionalista (EN), cuns 85 dos 300 militantes de EN, entre os seus militantes tamén hai persoas que anteriormente non militaran no BNG. Defínese como un partido defensor do dereito de autodeterminación e do desenvolvemento sostible, laicista, republicano, multiculturalista, nacionalista gallego e socialista.
Integrado na plataforma Máis BNG de cara á Asemblea do BNG de 2009, posteriormente converteuse nun dos membros e apoios da corrente Máis Galiza. Abandonou o BNG á vez que Máis Galiza, sendo o seu líder, Xoán Bascuas, o actual líder de Máis Galiza.
Notas
Esquerda Nacionalista se escinde en dos partidos, publicado en El País o 8 de novembro de 2008
Atol Arno
Arno é un atol de 133 illas no Océano Pacífico. É un distrito lexislativo das Illas Marshall na cadea Ratak. O territorio abarca 13 quilómetros cadrados de terra firme. A diferenza da maioría dos outros atois, Arno inclúe tres diferentes lagoas, unha gran lagoa central, e dúas máis pequenas no norte e o leste. A súa lagoa principal inclúe unha superficie de 338´7 km². A unha distancia de só 20 km, é o atol máis próximo á capital das Illas Marshall, o atol Majuro, e pódese ver mirando cara ao leste desde Majuro nun día claro. Atópase aproximadamente a 47 km. ao leste de Ujae.
A poboación do atol Arno era de 2.069 segundo o censo de 1999. Os illotes máis poboados son Ajeltokrok, Kobjeltak, Rearlaplap, Langor e Tutu. O pobo máis grande é Ine, Arno.
Os habitantes de Arno son ben coñecidos pola súa produtividade na fabricación de copra (a carne seca de coco, da que é extraído o aceite de coco). As mulleres de Arno son famosas pola produción da Bolsa de Kili, un popular bolso tecido a man, o nome doutra illa nas Illas Marshall (á que a poboación do atol Bikini foi finalmente trasladada como consecuencia das probas nucleares dos Estados Unidos que se levaron a cabo no seu atol). En Arno supostamente había unha tradicional "escola de amor".
Atol Bikar
Bikar é un atol que está composto por 7 illas que abarca medio quilómetro cadrado, rodeando unha lagoa central de 37 km², nas Illas Marshall. O atol non está habitado. Os seus illotes principais son Bikar, Jabwelo e Almani.
Debido ao seu relativo illamento das illas principais do grupo, Bikar ten unha flora e fauna en gran medida intacta que existe nun estado relativamente primitivo.
Xeografía
Atópase a 579 km. ao norte do atol de Majuro, a capital das Illas Marshall, 320 quilómetros ó SSE de Bokak, e 115 km. ao norte de Utirik, o atol máis próximo habitado. A superficie é de 0´5 km², cunha lagoa de ao redor duns 37´4 km².
Referendo escocés de 1979
Preguntas
O referendo escocés de 1979 era unha consulta poslexislativa que tivo lugar unicamente en Escocia e onde se valoraban os contidos da Lei de Escocia de 1978. Nesta proposta de lei, recuperábase a existencia dunha cámara lexislativa escocesa, pero negábaselle a capacidade ás autoridades escocesas de xestionar a súa propia economía establecendo distintos sistemas impositivos, que foi un tema que monopolizou a campaña electoral
Ás escocesas e aos escoceses preguntóuselles daquela por unha única cuestión:
Posicionamentos
A complexa estrutura do referendo levou a tamén unha complexa campaña, onde os apoios e os rexeitamentos non estaban claros. O Partido Laborista e o Partido Nacional Escocés apoiaban oficialmente a devolución, pero no seu interior estaban divididos. Entre os laboristas, porque non todos crían na devolución e moitos preferían que a capacidade lexislativa estivese toda concentrada en Westminster. E entre os nacionalistas, porque uns entendían que ese era un paso máis cara á independencia e outros pensaban que era unha manobra de distracción.
Ademais, o feito de que o novo parlamento non tivese capacidade para xestionar os seus propios impostos restáballe credibilidade e circulou amplamente a idea de que só suporía un gasto maior de burocracia.
Resultados
O resultado da pregunta foi afirmativo.
Resposta do goberno
Aínda que a maioría dos escoceses votou a prol dese proxecto de Lei de Escocia, o goberno rexeitou o referendo porque non se cumpriu unha cláusula sobre a participación: os votos afirmativos debían superar os negativos, e ademais debían ser máis do 40% do electorado. Cunha abstención do 37,2% iso era practicamente imposible: deberían de acharse nunha proporción de 5 a 2. Seguidamente, o Parlamento británico rexeitou a Lei de Escocia por 301 votos contra 206.
Adiante
Adiante pode referirse a:
Ministerio de Cultura e Deporte de España
O Ministerio de Cultura e Deporte de España é o departamento ministerial encargado da promoción, protección e difusión do patrimonio histórico español, dos museos estatais e das artes, do libro, a lectura e a creación literaria, das actividades cinematográficas e audiovisuais e dos libros e bibliotecas estatais, a promoción e difusión da cultura en español, así como o impulso das accións de cooperación cultural e, en coordinación co Ministerio de Asuntos Exteriores, Unión Europea e Cooperación, das relacións internacionais en materia de cultura. Así mesmo corresponde a este Ministerio a proposta e execución da política do Goberno en materia de deporte.
O Ministerio de Cultura é un dos ministerios máis importantes do Goberno de España debido ao gran patrimonio cultural que posúe, e por iso decidiuse unificar todos os ámbitos culturais nun só ministerio en 1977. Esta autonomía mantívose até 1996, cando o goberno de Jose María Aznar fusionouno co ministerio de Educación e mantívose así até 2004, cando o Presidente Zapatero devolveulle a súa autonomía.
Esta situación foi revertida de novo en 2011, co goberno de Mariano Rajoy que o volveu a fusionar co ministerio de educación, dando lugar ao Ministerio de Educación, Cultura e Deporte.
Coa chegada do socialista Pedro Sánchez á presidencia, o ministerio recuperou a autonomía, pois era intención do Presidente devolverlle o protagonismo que perdera desde a súa fusión con educación.
Desde as súas orixes, as competencias en deportes estiveron sempre ligados a este ministerio, salvo contadas excepcións.
Funcións
Segundo o Real Decreto 817/2018, de 6 de xullo,, corresponde ao Ministerio de Cultura e Deporte:
Así mesmo e, en coordinación co Ministerio de Asuntos Exteriores, Unión Europea e Cooperación, correspóndelle a este Departamento as relacións internacionais en materia de cultura.
Estrutura orgánica
1. O Ministerio de Cultura e Deporte estrutúrase nos seguintes órganos directivos:
Organismos adscritos
Adscríbense ao Ministerio de Cultura e Deporte estes organismos:
Titulares
Desde a súa creación en 2018:
Notas
O contido deste artigo incorpora material publicado no Boletín Oficial do Estado, que se atopa no dominio público de conformidade ao disposto no artigo 13 da Lei de Propiedade Intelectual española.
-436
Outros
Historia ano a ano
Cesáreo Saco
Cesáreo Saco López, nado en Ousende (O Saviñao) o 9 de decembro de 1905 e finado en Monforte de Lemos o 28 de outubro de 1994, foi un avogado e político galego.
Traxectoria
Ingresou canda o seu irmán Camilo no Seminario Menor de Monterroso. En 1919 pasaron ao Seminario Maior de Lugo onde fixeron catro anos de estudos eclesiásticos. Cara a 1923 deixan o Seminario e pasan a estudar o Bacharelato no Instituto de Lugo. En 1928 trasladouse a Ourense para traballar como profesor ao tempo que estudaba na Escola Normal, onde obtivo o título de mestre en 1933. Ingresou no Partido Galeguista en 1931. Aprobou as oposicións ao Maxisterio en 1934 e despois duns meses destinado en Palas de Rei, obtivo destino na escola de Ousende. Foi presidente das Mocedades Galeguistas e do PG de Monforte de Lemos.
Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o 20 de xullo e encarcerado, xunto ao seu irmán Camilo no cárcere de Lugo. Foron xulgados por rebelión na causa 176/36 e condenados a cadea perpetua. O 20 de marzo de 1937 foron trasladados ao cárcere da Coruña onde desenvolveron un intenso labor pedagóxico entre os presos. En liberdade, dende 1940 dedicouse ao ensino privado en Monforte de Lemos. En 1944 foi detido e confinado en Bóveda por un ano e en 1946 tivo que fuxir de Monforte debido a unha nova orde de detención, pero foi apresado en Madrid, xunto con Ramón Piñeiro, e encerrado no cárcere de Alcalá de Henares, no que permaneceu ata 1948. As clases de galego que deu aos presos en 1947, no cárcere de Yeserías, son as primeiras das que se ten constancia en toda a historia da lingua. Despois da súa posta en liberdade, rematou a carreira de Dereito na Universidade de Oviedo e asentouse en Monforte como avogado.
Vida persoal
Casou con Cristina Nuevo Fernández.
Mizunami
Mizunami (瑞浪市, みずなみし, Mizunami-shi) é un concello da prefectura de Gifu no Xapón. Está situado no centro da rexión de Chūbu e da rexión de Tōkai, e ao sueste da prefectura, na zona da provincia histórica de Mino, no centro da illa de Honshū. A súa superficie é de 175,00 km² e a poboación de 41.280 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 236 h/km².
O concello de Mizunami limita cos concellos de Toki, de Mitake, de Yaotsu, de Ena (son da prefectura de Gifu); e de Toyota (da prefectura de Aichi).
Riomao, A Veiga
San Tomé de Riomao é unha parroquia que se localiza no concello da Veiga. Segundo o padrón municipal de 2004 tiña 9 habitantes (7 homes e 2 mulleres), distribuídos en 1 entidade de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 10 habitantes. Segundo o IGE, no 2014 a súa poboación mantivérase nos 10 habitantes, sendo 8 homes e 2 mulleres.
Manuel Rodríguez Lago
Manuel Rodríguez Lago, coñecido como Roxo, nado en Viveiro cara a 1913 e finado no Escamplero (Les Regueres) en 1937, foi un mineiro e sindicalista galego.
Traxectoria
Mineiro. Secretario do Sindicato Único de Oficios Varios de Viveiro da CNT e directivo do Sindicato Mineiro da Silvarosa. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 organizou con Jesús Bellas Cao a requisa de armas e camións para a defensa da República. Fuxiu á zona leal e foi miliciano do Batallón Galicia. Foi xulgado en Lugo por rebelión militar e declarado en rebeldía ao estar fuxido. Morreu loitando co exército republicano na batalla do Escamplero.
-842
Outros
Historia ano a ano