cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ichigo Kurosaki
Os Arrancar
Hirako revélalle ser un Vizard, un shinigami que espertou o seu hollow interior para obter máis poder e amósalle a súa máscara de hollow. Ichigo fica sorprendido á vez que Hirako lle pide a Ichigo que se una a eles, pois el tamén é un vizard.
Exexese
Exexese no dereito
No ámbito xurídico a exexese é un dos métodos de hermenéutica xurídica que tivo o seu auxe co Código napoleónico. Basicamente esta exexese pretende limitar a acción do xuíz, xa que despois da revolución francesa considérase que todos os homes son iguais. O xuíz na monarquía do Antigo réxime era un instrumento importante do poder, e tiña a capacidade de interpretar as normas ao seu gusto. Desde a revolución francesa, e a través da Declaración dos dereitos do home e do cidadán, considérase que a lei é a emanación da vontade xeral (concepto de Rousseau). Dada a igualdade dos individuos, o xuíz non debía interpretar a lei, pois isto sería darlle máis importancia á vontade particular del sobre a vontade xeral.
Os Porrás, Damil, Begonte
Os Porrás é un lugar da parroquia de Damil no concello lugués de Begonte na comarca da Terra Chá.
Exexese
Exexese no dereito
Finalmente, a exexese consiste en facer unha paráfrase directa do texto, é tomar case textualmente o que di a lei sen capacidade de sairse desta.
A exexese e o conceptualismo formaron parte do formalismo xurídico de principios do século XIX, e contémplase en todos os códigos europeos inspirados no napoleónico, como o español (exclúense os códigos do dereito saxóns, inspirados no dereito consuetudinario ) e chegou a Latinoamérica a través do Código civil chileno, realizado polo venezolano Andrés Bello (inspirado no Código napoleónico, nos tratados dos xuristas Domat e Pothier, e na tradición romana clásica).
Ichigo Kurosaki
Os Arrancar
Ichigo sorpréndese ao día seguinte ao ver a Hirako tranquilamente na súa clase e dille que se vaia, no entanto o vizard insiste e dille a Ichigo que é a única solución, posto que unha vez convertido en vizard non hai volta atrás: Só el e o seu grupo coñecen a forma de controlalo, senón, converterase en hollow e todos a quen el cre os seus amigos abandonarano.
O shinigami pensa sobre isto, cada vez sente máis ansiedade polo seu hollow interno, logo da súa pelexa con Byakuya Kuchiki sente que lle invade e que o domina cada vez máis.
Nese instante aparecen os Arrancar Ulquiorra Schiffer e Yammy en Karakura coa misión de investigar o shinigami substituto. Cando Ichigo chega ao lugar dos feitos moitas almas foron devoradas por Yammy, o brazo de Chad foi salvaxemente mutilado e Inoue está a piques de ser asasinada polo corpulento Arrancar.
Ichigo deteno e usa o seu bankai para derrotar os seus inimigos. Furioso, detén un ataque de Yammy e córtalle o brazo en pago polo de Chad, cando Yammy se prepara para combater e desenvaina o seu zampakutou, o hollow de Ichigo impídelle loitar. Incapaz de pelexar, ichigo é golpeado brutalmente por Yammy, cando está a piques de ser destruído, Urahara e Yoruichi interpóñense e logran poñer en xaque a Yammy. Con todo Ulquiorra ordenará retirada tras confirmar que Ichigo non é máis que "un pedazo de lixo polo cal Aizen non debe preocuparse".
Ichigo e Inoue serán curados por Urahara e os seus compañeiros. Entristecido e desesperanzado, Ichigo non saberá que facer. Nese intre chegan novos compañeiros ao seu instituto.
Bieito Rubido
Traxectoria
Iniciouse na prensa no Diario Informaciones de Madrid a finais da década de 1970. Levou a cabo proxectos de modernización en varias publicacións galegas, e en 1983 pasou á radio a través de Antena 3 Radio, chegando a ser director rexional da emisora. Co nacemento das televisións privadas, en 1995 foi nomeado director de Antena 3 en Galiza, desenvolvendo o primeiro telexornal territorial da cadea.
Ichigo Kurosaki
Os Arrancar
Serán reforzos enviados pola Sociedade de Almas para axudaren a Ichigo. Un grupo comandado polo capitán da Décima División, Hitsugaya Tōshirō, o seu tenente, Rangiku Matsumoto, o terceiro e quinto representantes da Undécima, Madarame Ikkaku e Yumichika Ayasegawa, o subcapitán da Sexta Renji Abarai e a súa vella coñecida Rukia Kuchiki. Faranse pasar por estudantes e integraranse como poidan no instituto de Ichigo.
Bieito Rubido
Traxectoria
Foi director de La Voz de Galicia entre 2000 e 2006, ao tempo que participou en faladoiros de programas como Herrera en la Onda, Ruedo Ibérico, 59 segundos ou ''Protagonistas.
En xaneiro de 2009 foi nomeado director editorial de Medios Rexionais de Vocento. En setembro de 2010 foi nomeado director do periódico ABC, substituíndo a Ángel Expósito. Ocupou o cargo durante unha década, ata que foi substituído en 2020 por Julián Quirós.
Ichigo Kurosaki
Os Arrancar
Nada máis chegar Rukia levarase a Ichigo pola forza e farao pelexar cun hollow, e malia o seu poder o shinigami ten problemas debido ao medo que ten a descontrolarse. Rukia esporearao para que se libere dos seus medos e trate de evitar perder o control. Ichigo reaccionará, acabará co hollow e pediralle perdón a Inoue por non poder defendela.
Tras isto os shinigamis dispersaranse pola cidade e instalaranse nas casas dos amigos de Ichigo (Matsumoto e Hitsugaya con Inoue, Renji irá ver a Urahara...) e Rukia quedarase con Ichigo como anteriormente, aínda que esta vez co beneplácito da súa familia.
Bieito Rubido
Traxectoria
No ano 2021 púxose á fronte do novo xornal dixital El Debate, creado pola Asociación Católica de Propagandistas como herdeiro do antigo xornal católico El Debate.
Ichigo Kurosaki
Os Arrancar
Cando apenas chegou a noite, Grimmjoww Jaggerjack e os seus seguidores Arrancar inician un ataque sorpresa e sen autorización sobre Karakura. Cada un dos seus seguidores se dispersan na procura de persoas con calquera nivel apreciable de reiatsu por moi baixo que sexa.
Pobo omaha
Os omaha son un pobo indíxena recoñecido federalmente como unha tribo, que reside na reserva india Omaha no nordeste de Nebrasca e o oeste de Iowa, nos Estados Unidos de América. A finais do século XVII, os omaha migraron dende a área do alto Missouri e as chairas até o val do río Ohio. Falan a lingua omaha, unha lingua síux moi semellante á fala dos ponca. Os ponca formaban parte dos omaha antes de separarse noutra tribo a mediados do século XVIII.
Candice DeLong
Candice DeLong, nada o 16 de xullo de 1950, é unha exaxente e criminóloga do FBI. DeLong foi a xefa de perfís crimimais en San Francisco, California, e traballou no caso Unabomber. É a presentadora dos programas de televisión de Investigation Discovery Deadly Women e Facing Evil with Candice DeLong.
Pobo omaha
Arredor do ano 1770, os omaha convertéronse no primeiro pobo das chairas do norte en adoptar a cultura ecuestre. Desenvolvendo "The Big Village" (Ton-wa-tonga) en 1775 no norte de Nebrasca, os omaha crearon unha gran rede de comercio cos primeiros colonos europeos e os exploradores francocanadenses. Controlaron o comercio da pel e o acceso a outras tribos do alto Missouri.
Bieito Rubido
Traxectoria
==Galardóns e recoñecementos ==
Candice DeLong
Traxectoria
Naceu e criouse en Chicago, Illinois, sendo filla dun contratista de construción e dunha ama de casa. DeLong declarou que o seu pai lle recomendou escoller unha carreira que fose práctica. Antes de entrar no eido criminal, DeLong traballou como enfermeira psiquiátrica no hospital da Universidade do Noroeste en Chicago, Illinois. Porén, cando tiña 28 anos divorciouse cun neno pequeno. Na busca dunha nova carreira, DeLong foi a Quantico, Virxinia en 1980 para asitir á academia de adestramento do FBI. Foi unha das únicas sete mulleres que foron recrutadas. DeLong traballou na oficina de Chicago do FBI despois de graduarse de Quantico. DeLong declarou que os seus tres obxectivos profesionais eran: "involucrarse nun caso criminal nacional de alto perfil, atrapar un asasino en serie e rescatar unha vítima de secuestro con vida".
Pobo omaha
Omaha, Nebrasca, a meirande cidade do estado, leva o seu nome por este pobo. Non se coñece que se ergueran en armas contra os Estados Unidos, e axudaron ó bando unionista na guerra civil estadounidense.
Ichigo Kurosaki
Os Arrancar
Ichigo e Rukia irán buscar a Yasutora Sado, cara ao que se dirixe un dos Arrancars, Diroy.
Ichigo detén a man do Arrancar xusto cando ía fendela de súpeto no peito de Chad. Ichigo repele o ataque e dille a Chad que é mellor que se vaia. Este decepciónase profundamente debido a que Ichigo o cre débil e vaise correndo, Rukia crúzase con el e ao decatarse do que Ichigo fixo desfaise do seu gigai e aparta a Ichigo da loita.
Rukia demostrará recuperar por completo os seus poderes ao liberar o seu Zanpakuto: Sode No Shirayuki e matar o Arrancar facilmente. Xusto ao acabar o combate aparece Grimmjow preguntándose quen é o máis forte.
Cando Rukia trata de falarlle a Ichigo resulta traspasada pola man de Grimmjow e desmáiase, Ichigo atacará ao Arrancar con Zangetsu pero será repelido facilmente pola técnica "Ferro" da Espada, que se burlará del. Ichigo verase forzado a usar o bankai.
A pelexa será desigualada, o aumento de velocidade que lle ofrece o bankai a Ichigo non é abonda para vencer a Grimmjow, que a diferenza do shinigami non pelexa con medo. Grimmjow golpeará repetidas veces a Ichigo fisicamente e ata deterá a Tensa Zangetsu coas mans: Cando Grimmjow comeza a estar aburrido da loita, Ichigo lanza por sorpresa un Kuroi Getsuga Tenshou que impacta no Arrancar e lle crea unha ferida no torso transversal, no brazo e na tempa. Porén non logra ferilo gravemente, o ollo de Ichigo comeza a tinguirse de negro simbolizando o control que o hollow comeza a exercer sobre el, Ichigo aumentou o proceso ao usar o bankai e unha técnica como o Kuroi Getsuga tenshou, que foi ideada polo hollow. Non poderá repetila máis de tres veces.
Poderes
Sen dúbida, a habilidade máis importante de Ichigo é a súa incrible rapidez de aprendizaxe. É capaz de aprender o oficio de shinigami en moi pouco tempo, e tamén sabe liberar a súa arma sen necesidade dunha longa carreira. Pero o máis sorprendente é o control que adquire ao poder invocar o bankai en tan só tres días, cando un capitán calquera adoita tardar polo menos dez anos, aos que se debe engadir outros centos para adquirir unha grande experiencia no combate.
A súa boa forma física contribúe moito á súa gran capacidade para combater. Estar no "dojo" desde neno, unido aos constantes ataques sorpresa do seu pai e a que aprendeu axiña a defenderse dos que se metían con el convertérono nun adolescente áxil e veloz cunha forza capaz de suxeitar unha arma tan pesada como a súa.
En canto a técnicas de ataque, Ichigo nunca foi adestrado como shinigami, e xa que logo descoñece o kidoh, e confía cegamente no combate corpo a corpo. Aínda cando aumentou en poder e estivo na Sociedade de Almas, non demostrou ningún interese polo kidoh, e a única técnica adicional que fixo súa foi o shunpo, que lle permite moverse a tanta velocidade que practicamente o fai invisible e capaz de teletransportarse.
Finalmente, un dos poderes mais peculiares que posúe Ichigo, é a capacidade de influenciar noutras persoas. Todos aqueles que teñen contacto continuo con el, adquiren habilidades paranormais; as persoas sen poderes adquírenos cando estiveron preto de seu e aqueles que posúen a capacidade de veren espíritos, ven como os seus poderes aumentan e modifícanse adquirindo habilidades especializadas respecto sexa a súa personalidade.
Zanpakutō
No momento en que Rukia traspasou os seus poderes a Ichigo, este converteuse en shinigami, e como tal tivo unha zanpakutō. Na súa forma inicial, a arma de Ichigo era dun tamaño enorme, tanto que ata a propia Rukia se abraia, posto que o tamaño dunha arma é proporcional á forza espiritual dun shinigami - salvo no caso dos shinigamis máis fortes, que poden modular o tamaño das súas espadas-. O Capitán Kuchiki destrúe a zanpakutō de Ichigo no seu primeiro encontro, o que provoca que no adestramento de Urahara o principal obxectivo sexa liberar a arma, é dicir, mostrala na súa forma orixinal. A espada de Ichigo materializada ten a aparencia dun home de mediana idade, sen afeitar e co pelo polos ombreiros, todo vestido de negro cun manto largo. Ichigo adoita chamalo "vello" ou "tío" (ou-san). Falouse moito sobre o parecido que é Zangetsu co pai de Ichigo, crese que estas similitudes teñen a súa explicación na identidade e o pasado real do seu pai.
Shikai: Zangetsu
O primeiro que un shinigami debe facer para poder liberar o seu zanpakutō é saber o seu nome. Durante o seu adestramento, Ichigo consegue pescudalo, activando por primeira e única vez en toda a serie a liberación primeira ou shikai, berrando simplemente o nome de Zangetsu (月, é dicir, Lúa cortante). A forma de Zangetsu activada, que acompañará xa sempre a Ichigo, é a dunha espada incompleta, sen vaíña nin garda, coa aparencia dun xigantesco coitelo envolto simplemente en tiras de tea de cor branca. Iso é, xa que a filosofía que dá sentido á existencia de Zangetsu é de sempre avanzar, abandonando o medo e as reservas, iso vese influenciado na súa forma, a cal carece do tsuba, que xeralmente axuda como parte da defensa, a envoltura da empuñadura ou tsuka, que amortece os impactos e da vaíña, que segundo a crenza oriental calma a espada e contén o seu poder e espírito.
Ata o momento só se coñece unha habelencia de Zangetsu, o Getsuga Tenshou (cabeiro lunar que penetra no ceo), que consiste en lanzar unha gran cantidade de enerxía concentrada en forma de lúa crecente cor azul, capaz de destruír todo o que se atope ao seu paso. Aínda que Ichigo prefire o combate corpo a corpo, ás veces utiliza esta habelencia, coa evidente sorpresa do adversario de quenda.
Ademais, o hollow interior de Ichigo manexa a Zangetsu dunha forma diferente e máis eficiente que o propio Ichigo, volteándoa no aire cunha das tiras de tea da súa empuñadura.
Bankai: Tensa Zangetsu
A liberación final de Zangetsu é realmente espectacular, e a forma última desta arma non ten ningunha comparación posible coa do resto de shinigamis. Cando Ichigo é capaz de invocar o bankai, a espada recibe o nome completo de Tensa Zangetsu (天鎖斬月, Cadeas celestiais que cortan a Lúa) e adquire a forma dunha catana completamente negra e de perfil firme e estilizada, todo o contrario das esaxeradas proporcións do shikai, xa que ata ten un tsuba en forma de svastica e a cinta do tsuka transfórmase nunha cadea. Xunto coa transformación da súa zanpakutō, as roupas de Ichigo tamén experimentan un cambio, e aparece sempre vestido polo longo abrigo negro que leva tamén a forma materializada de Zangetsu.
Os poderes do bankai de Ichigo son máis abstractos cos dos outros shinigamis. Como ben pensou o Capitán Kuchiki durante o seu enfrontamento, a forma final do zanpakutō de Ichigo era capaz de comprimir o seu inmenso poder espiritual en moi pouco espazo, adquirindo esa cor negra como o acibeche. Con iso, as habilidades de Ichigo vense moi incrementadas, sobre todo a súa axilidade e a súa forza. Tamén experimenta un cambio o Getsuga Tenshou, que se torna moito máis agresivo e de cor negra. Alén diso Ichigo pode usar o Shunpo dun xeito máis áxil, isto fica demostrado na batalla contra o mesmo Byakuya, cando este tenta atacalo co seu Zenbonsakura Kageyoshi; e Ichigo en menos dun pestanexo tenlle a punta da súa catana (Tensa Zangetsu) no seu pescozo, sorprendendo o mesmísimo capitán Byakuya. Así e todo, cómpre dicir que o bankai de Ichigo non está aínda o todo dominado e pode traer aínda máis sorpresas. Como Vizard o poder de Zangetsu aparenta ser o mesmo na súa forma inicial e no seu Bankai, o que cambia é o nivel de poder de Ichigo ao colocarse a máscara de Vizard.
A Seara, Insua, Ortigueira
A Seara é un lugar da parroquia de Insua no concello coruñés de Ortigueira na comarca do Ortegal. Non ten habitantes desde hai máis dunha década segundo datos do Instituto Galego de Estatística.
A Pulgueira de Arriba, Insua, Ortigueira
A Pulgueira de Arriba é un lugar da parroquia de Insua no concello coruñés de Ortigueira na comarca do Ortegal. Non ten habitantes desde hai máis dunha década segundo datos do Instituto Galego de Estatística.
Bar, Ucraína
Bar (Бар en ucraíno) é unha cidade de Ucraína, localízase na ribeira do río Rov na rexión histórica de Podolia. Ten 16 600 habitantes (2004).
Provincia de Inquisivi
miniatura|dereita|200px|Provincia de Inquisivi en Bolivia dereita|miniatura|200px|Provincias do departemento La Paz Inquisivi é unha das 20 provincias do departamento de La Paz en Bolivia. A súa capital é a cidade de Inquisivi.
Bar, Ucraína
A orixe da cidade foi un pequeno posto comercial chamado Row. No século XVI a raíña Bona Sforza fundou unha fortaleza nun outeiro sobre o río e denominouno Bar, como homenaxe á súa cidade natal, Bari en Italia. En 1540 o rei Sexismundo I deulle á cidade dereitos de cidade. En 1648 os cosacos capturaron a fortaleza, e como consecuencia Bar quedou deshabitada. En 1672 pasou a poder do Imperio Otomán ata 1674 no que o rei Xoán III reconquistouna despois de catro días de asedio.
O 29 de febreiro de 1768 fundouse na fortaleza a Confederación de Bar formada por nobres polacos que se opuñan ao expansionismo ruso e aos reformistas polacos. Logo da Primeira Partición de Polonia a cidade pasou a poder de Rusia, e dende 1991 a Ucraína.
Provincia de Los Andes, Bolivia
Los Andes é unha das 20 provincias do departamento de La Paz en Bolivia. A súa capital é a cidade de Pucarani.
Kōtō
Kōtō (江東区, こうとうく, Kōtō-ku) é un barrio especial da prefectura de Toquio, no Xapón. Está situada ó sur da rexión de Kantō e ó leste da prefectura, na parte leste da illa de Honshū. A súa superficie é de 39,94 km² e a poboación de 456.464 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 11.430 hab./km².
O barrio de Kōtō limita cos barrios de Chūō, de Sumida e de Edogawa.
Cristovo I de Alexandría
Cristovo I de Alexandría foi o patriarca Ortodoxo de Alexandría entre 817 e 841. Sucedeu a Eustacio de Alexandría. No 836 participou no Concilio de Xerusalén contra a iconoclastia. Sucedeuno Sofronio de Alexandría.
As súas obras forman parte Patrologia Graeca, de Jacques Paul Migne (tomo 100).
Venus Express
Venus Express foi unha sonda espacial da Axencia Espacial Europea lanzada nun foguete Soiuz FG desde o cosmódromo de Baikonur o 9 de novembro de 2005.
Características
Venus Express foi a primeira misión da ESA ao planeta Venus, orixinada nas propostas de reuso do deseño da sonda Mars Express. A sonda reutilizou varios instrumentos de reposto de Mars Express e da misión Rosetta. O obxectivo principal era estudar a atmosfera venusina, a súa contorna de plasma e a interacción co vento solar, así como examinar no posible a superficie.
A nave tiña unha masa ao lanzamento, incluíndo propelente, de 1240 kg (670 kg de masa en seco). O corpo principal tiña forma de caixa de 1,65 x 1,7 x 1,4 m. O motor principal da nave tiña un pulo de 415 N, con oito propulsores máis pequenos de 10 N para control de actitude, todos alimentados con tetróxido de nitróxeno e hidracina. Os dous paneis solares proporcionaban ata 1100 vatios de potencia que eran almacenados en tres baterías de ións de litio cunha capacidade cada unha de 24 Ah. As comunicacións tiñan lugar en banda X e banda S, con transmisores redundantes e velocidades de ata 262.000 Kbps. O control térmico conseguíase mediante radiadores, capas illantes de Kapton e cobertores reflectantes. Os datos podíanse almacenar nunha memoria de estado sólido de 12 Gb. Ao final da súa misión, Venus Express entrou na atmosfera de Venus, cesando as súas operacións o 28 de novembro de 2014.
Instrumentos
Venus Express levaba os seguintes instrumentos a bordo:
Nulles
Nulles é un concello de Cataluña, pertencente á provincia de Tarragona. Está localizado na comarca de Alt Camp.
DTM 2014
Sistema de puntuación
Este foi o sistema de puntuación que se empregou en todas as carreiras do campionato.
Campionato de Marcas
O campionato de marcas é un campionato no que gaña a marca de coches que máis puntos consegue. Para esta puntuación conta o resultado de cada piloto xa que as tres marcas teñen 8.
Piazza del Popolo
miniatura|A Piazza del Popolo, ollando cara o oeste dende Pincio. A Piazza del Popolo é a meirande praza urbana de Roma. O nome en italiano quere dicir "Praza do Pobo", pero historicamente deriva das árbores do xénero Populus (populus en latín, pioppo en italiano) das cales toma o seu nome a Basílica de Santa María del Popolo, no recuncho nordeste da praza.
A estiba
A estiba é unha serie galega de suspense, acción e drama, producida por Voz Audiovisual para a Televisión de Galicia, que xira ao redor das descargas ilegais que se cometen no porto da ficticia cidade de Ardora. Emitiuse por primeira vez o 22 de setembro de 2019 en horario de máxima audiencia. A primeira tempada constou de 17 episodios.
Piazza del Popolo
A piazza limita coa porta norte da murallas aurelianas, outrora a Porta Flaminia da Roma antiga, e hoxe chamada Porta del Popolo. Este era o punto inicial da Via Flaminia, a estrada cara a Ariminum (a moderna Rimini) e a máis importante ruta cara ó norte. Ademais, antes da era do ferrocarril, era a primeira vista do viaxeiro que chegaba a Roma. Durante séculos, a Piazza del Popolo foi un lugar onde se facían execucións, a derradeira das cales tivo lugar en 1826.
A estiba
Sinopse
No mesmo día no que Manuela Fortes (Melania Cruz) volve a Ardora, para substituír a seu pai Emilio (Luís Iglesia) á fronte da comisaría, un barco atraca no porto con toda a súa tripulación masacrada. Cando os axentes de policía tentan investigar o acontecido, atópanse con que no porto, controlado polo vello coñecido da policía César Longueira (Adrián Castiñeiras) rexe unha soa lei, a do silencio.
Labrar
miniatura|Calendario (l'aratura). Miniatura (c. 1000), Cotton ms. Tiberius B. V., f. 3r., [[Londres, The British Library.]] A labranza é a operación agrícola consistente en trazar surcos máis ou menos profundos na terra cunha ferramenta de man ou cun arado. A acción de labrar a terra mediante un arado é referida como «arar». A palabra «labrar» deriva do latín laborāre, que tiña o significado xenérico de traballar.
Entre as funcións da labranza atópanse facilitar a circulación da auga para unha rega correcta, destruír as malas herbas, facer menos compacta a terra adecuándoa así para a sementa agrícola, mellorar a estrutura e textura do chan, evitar a encharcada provocada por altas precipitacións pluviais e o uso como control biolóxico xa que os insectos e vermes quedan a nivel superficial e veñen os depredadores a alimentarse deles. Arar a terra varias veces, emparellando para formar superficie de plantación dáse en lugares onde as condicións climáticas non permiten preparar o chan previamente (temperaturas baixas, choivas etc.).
Isku Areena
300px|miniatura|Interior do pavillón. O Isku-areena (anteriormente coñecido como Lahden jäähalli) é un pavillón deportivo da cidade de Lahti, Finlandia. O uso principal do pavillón é a práctica do hóckey sobre xeo, xogando os seus partidos como local os Pelicans, equipo que compite na máxima categoría do hóckey sobre xeo finlandés, a SM-liiga. Foi inaugurado en 1973 e dende aquela sufriu varias remodelacións en 1980, 1998 e 2010 e a súa capacidade ampliouse en 2007 e 2010. Ten capacidade para 5.534 espectadores.
Teorema fundamental da aritmética
En matemáticas, e particularmente na teoría dos números, o teorema fundamental da aritmética ou teorema de factorización única afirma que todo número enteiro positivo maior que 1 é un número primo ou ben un único produto de números primos. Por exemplo,
Non existe ningunha outra factorización de 6936 e 1200 en números primos. Como a multiplicación é conmutativa, a orde dos factores é irrelevante; por esta razón, o teorema adoita enunciarse como factorización única agás na orde dos factores.
Representación canónica dun enteiro positivo
Todo enteiro positivo n > 1 pode ser representado “exactamente dun único xeito” como un produto de potencias de números primos:
onde p1 < p2 < ... < pk son primos e αi son enteiros positivos.
Esta representación chámase representación canónica de n, ou forma estándar de n.
Os factores p0 = 1 poden inserirse sen cambiar o valor de n (por exemplo, 1000 = 23•30•53). En efecto, calquera número positivo pode ser representado unicamente como un produto infinito tomado sobre todo o conxunto dos números primos,
onde un número finito de αp son enteiros positivos, e o resto son cero. Permitindo expoñentes negativos proporciónase unha forma canónica para os números racionais.
Importancia
O teorema establece a importancia dos números primos. Estes son as “pezas básicas” coas que se “constrúen” os enteiros positivos, no sentido de que todo enteiro positivo pode construírse como produto de números primos dun único xeito.
Coñecer a factorización en primos dun número permite atopar todos os seus divisores, primos ou compostos. Por exemplo, a factorización anteriormente dada de 6936 amosa que calquera divisor positivo 6936 debe ter a forma:, onde 0 ≤ a ≤ 3 (4 valores posibles), 0 ≤ b ≤ 1 (2 valores posibles), e 0 ≤ c ≤ 2 (3 valores posibles). Multiplicando o número de opcións independentes obtense un total de divisores positivos
Karijoki
Karijoki (en sueco Bötom) é un municipio de Finlandia situada na rexión de Ostrobotnia do Sur. En 2017 a súa poboación era de 1.335 habitantes. A superficie do termo municipal é de 186,54 km2, dos cales 0,78 km2 son auga. O concello ten unha densidade de poboación de 7,19 hab./km².
Teorema fundamental da aritmética
Importancia
Unha vez que se coñece a factorización en primos de dous números, pódense atopar facilmente o seu máximo común divisor e mínimo común múltiplo. Por exemplo, das factorizacións anteriores de 6936 e 1200 pódese deducir que o seu máximo común divisor é 2³ • 3 = 24. Porén, se non se coñece a factorización en primos, usar o algoritmo de Euclides en xeral require moitos menos cálculos que factorizar os dous números.
Karijoki
Limita cos municipios de Isojoki, Kauhajoki, Teuva e Kristinestad, este último na rexión de Ostrobotnia.
Teorema fundamental da aritmética
Importancia
O teorema fundamental implica que as funcións aritméticas aditivas e multiplicativas están completamente determinadas polos seus valores nas potencias dos números primos.
Karijoki
O concello é unilingüe en finés.
Teorema fundamental da aritmética
Importancia
Calquera número enteiro n maior que 1 pode escribirse de xeito únic, agás na orde, como un produto de números primos.
Demostración
O teorema foi demostrado por primeira vez por Euclides, aínda que a primeira demostración completa apareceu nas Disquisitiones Arithmeticae de Carl Friedrich Gauss.
Aínda que a primeira vista o teorema pareza obvio, non se cumpre en numéricos máis xerais, entre eles moitos aneis de enteiros alxébricos. Ernst Kummer foi o primeiro en decatarse disto en 1843, no seu traballo sobre o último teorema de Fermat. O recoñecemento deste fallo é un dos primeiros avances da teoría dos números alxébricos.
Descomposición en primos
Suponse que existe algún enteiro positivo que non pode representarse como produto de primos. Entón debe haber un mínimo número n con esa propiedade. Este número n non pode ser 1, pola convención anterior. Tampouco pode ser un primo, porque todo primo é o produto dun único número primo: el mesmo.
Polo tanto, n = ab, onde a e b son enteiros positivos menores que n. Como n é o mínimo enteiro positivo para o que falla o teorema, tanto a como b poden escribirse como produto de primos. Pero entón n = ab tamén pode escribirse como produto de primos, o que é contraditorio.
Unicidade
A demostración da unicidade apóiase no seguinte feito: se un número primo p divide un produto ab, entón divide a a ou divide a b (lema de Euclides). Para demostrar este lema, suponse que p non divide a, entón p e a son primos entre eles e pola identidade de Bézout existen x e y enteiros tales que px + ay = 1. Multiplicando por b obtense pbx + aby = b, e posto que os dous sumandos do lado esquerdo son divisibles por p, o termo da dereita tamén é divisible por p.
Dados dous produtos de primos que teñan igual resultado, tómase un primo p do primeiro produto. Divide o primeiro produto, e polo tanto tamén o segundo. Polo feito anterior, p debe dividir polo menos un factor do segundo produto; pero os factores son todos primos, logo p debe ser igual a un dos factores do segundo produto. Pódese entón cancelar p de ambos os produtos. Seguindo desta forma cancelaranse todos os factores de ambos os produtos, co que estes deben coincidir exactamente.
Demostración por descenso infinito
Outra proba da unicidade das factorizacións en primos dun enteiro dado utiliza o método do descenso infinito.
Demostración por álxebra abstracta
Sexa n un enteiro. Zn é un grupo finito, polo que ten unha serie de composición. Por definición, os factores nunha serie de composición son simples; polo tanto, na serie de Zn estes deben de ser da forma Zp para algún primo p. Como a orde de Zn é o produto das ordes dos factores da súa serie de composición, isto dá unha factorización de n en números primos. Pero o teorema de Jordan-Hölder afirma que unha serie de composición é única, e polo tanto a factorización de n debe de ser única.
Penaboa de Abaixo, Insua, Ortigueira
Penaboa de Abaixo é un lugar da parroquia de Insua no concello coruñés de Ortigueira na comarca do Ortegal. Non ten habitantes desde hai máis dunha década segundo datos do Instituto Galego de Estatística.
Tossa de Mar
Tossa de Mar é un concello catalán da comarca da Selva, na provincia de Xirona, chamado sinxelamente Tossa até 1985. Forma parte da coñecida como Selva Marítima, a carón das comarcas do Baix Empordà e o Gironès, limita cos concellos de Lloret de Mar, Vidreres, Caldes de Malavella, Llagostera e Santa Cristina d'Aro. Tossa de Mar é unha das poboacións senlleiras da Costa Brava. A beleza das súas praias e bosques e do seu patrimonio histórico e cultural, fan deste concello un punto de referencia para o turismo da comarca.
Espido Freire
Laura Espido Freire, nada en Bilbao o 16 de xullo de 1974, é unha escritora e columnista vasca en lingua castelá.
Traxectoria
Naceu en Bilbao, de pais galegos, e medrou en Llodio (Áraba). Dedicouse á música vocal durante a adolescencia e foi coa compañía de José Carreras por toda Europa, pero esa vocación imposta, que combinou cos estudos de Dereito, logo abandonados, orixinoulle unha profunda depresión que a levou a sufrir bulimia. Logrou saír da enfermidade deixando a música e consagrándose á literatura. Licenciouse en Filoloxía inglesa pola Universidade de Deusto, e na mesma cursou un Diploma en Edición e Publicación de Textos.
Colabora con varios medios de prensa nacionais, como El País, La Razón ou El Mundo. Traballa tamén como tradutora literaria e como colaboradora en radio (actualmente no espazo Te doy mi palabra, de Onda Cero, presentado por Isabel Gemio) e en televisión.
Castañazo Rock
O Castañazo Rock é un festival musical, principalmente de rock galego e en galego, que se celebra en Chantada en datas próximas ao magosto.
Espido Freire
Traxectoria
Activamente involucrada en talleres literarios durante os seus anos universitarios, e interesada na pedagoxía da creación máis tarde, impartiu cursos de creación literaria en diversas universidades españolas e internacionais, sendo un dos seus proxectos de futuro a fundación dunha escola de escritura cuxos títulos equivalerían ós estudos universitarios. Tamén, como ensaísta, mostrou unha interesante interpretación da última xuventude española, vítima do que ela chama mileurismo, unha barreira de ingresos que non pode superar a causa da resistencia da xeración anterior e que a condena a unha insatisfacción e esterilidade permanentes.
Castañazo Rock
Historia
A súa primeira edición celebrouse en 1994 baixo o nome de Festa Xoven, aínda que axiña adoptaría o nome que aínda se mantén hoxe. Naquel primeiro concerto participaron Heredeiros da Crus, Skornabois, Os Diplomáticos de Monte-Alto, Os Papaqueixos, Os Tabernícolas, Os Impresentables e Os Bochechiñas. Ao seu remate as distintas bandas asinaron o Manifesto de Viana.
Espido Freire
Traxectoria
A crítica saudouna coma a unha das voces máis interesantes da narrativa española, E as louvanzas que xurdiron con motivo da súa primeira obra continuaron nas súas seguintes novelas. Foi traducida ó francés, alemán, portugués, grego, polaco, neerlandés e turco, e a súa novela Irlanda recibiu en 1999 o premio francés "Millepage", que os libreiros conceden á novela revelación estranxeira. En maio de 2000 recibiu o premio Qué Leer á mellor novela española editada durante o ano anterior por Melocotones helados.
Castañazo Rock
Historia
O festival deixará de celebrarse a partir da súa cuarta edición, no 1997, por causas como o escaso apoio institucional por parte do Concello de Chantada, desde onde se lle chegou a cualificar de "música blasfema".
No 2007 a Asociación Cultural O Castañazo recupera a súa organización co V Castañazo Rock, que a partir do ano 2013 eliminará a numeración romana do nome.
Valinor
Valinor (que significa Terra dos Valar) é un lugar ficticio do legendarium de J. R. R. Tolkien, o reino dos Valar no continente de Aman. Tamén é coñecido como O Reino Custodiado.
Xeografía e habitantes
Valinor é o lar dos Valar, dos seus servos anxelicais (os Maiar) e de parte dos Elfos. O mar que se estende ao oeste da illa chámase Ekkaia, ou Mar Circundante, e rodea tanto a Valinor como á Terra Media.
No leste de Valinor erguíanse outrora as Dúas Árbores de Valinor, Telperion e Laurelin, ante as portas da capital do reino, Valimar, lugar de reunión dos Valar e morada dos espíritos Maiar e dos Elfos Vanyar. Máis cara ao leste está o Calacirya, o único paso practicábel a través das Pelóri, unha inmensa cordilleira montañosa que rodea a Valinor por tres dos seus lados, creada para impedirlle a entrada a Morgoth, o Vala maligno. No paso áchase Tirion, a cidade dos Elfos Noldor, construída sobre un outeiro. Á beira do mar e ao nordés de Tirion, sitúase Alqualondë, o porto dos Elfos Teleri. No extremo nororiental, alén das Pelóri, estivo unha vez o Helcaraxë, unha vasta capa de xeo que unía os continentes de Aman e a Terra Media antes de que Valinor fose alzado até os ceos para impedir que ninguén viaxase alí, após a Caída de Númenor. Amais, durante un tempo antes da ruína de Númenor, unha longa cadea de illas, chamadas as Illas Encantadas, percorría a costa leste do continente; foran erguidas para que ninguén, xa for mortal ou inmortal, chegase a Valinor por mar.
Historia
Valinor foi fundado no continente occidental de Aman cando Melkor, despois coñecido como Morgoth, destruíu o lar orixinal dos Valar, na illa de Almaren. Para defender esta terra de calquera ataque, alzaron as Montañas Pelóri. Tamén estabeleceron alí a capital Valimar, as Dúas Árbores e as súas moradas.
Máis tarde, os Valar ouviron que os Elfos espertaran na Terra Media, onde Melkor non tiña rival. Propuxeron traer aos Elfos á seguridade de Valinor, pero para facelo antes tiñan que eliminar a Melkor da ecuación. Librouse unha guerra, e Utumno, o bastión de Melkor foi completamente destruído. Logo moitos Elfos marcharon para Valinor e fundaron alí as súas cidades, co que comezou e idade da gloria de Valinor.
Con todo, houbo un problema: Melkor regresara a Valinor como prisioneiro, e pasadas tres Idades, foi liberado polos Valar ao creren, erroneamente, terlle extraído o mal pola forza. Logo da súa posta en liberdade, comezou a sementar a discordia nas mentes dos Elfos de Valinor, dicíndolles que os Valar os trouxeran alí co único propósito de controlalos e apropiarse dos seus dominios na Terra Media, e que eran prisioneiros dos Valar. Tamén dixo en segredo a cada unha das estirpes élficas que era superior ás demais estirpes, e crendo isto, os Elfos comezaron a pronunciarse os uns en contra dos outros.
Os Valar descubriron o que Melkor fixera, pero era tarde de máis para detelo. O propio Melkor, consciente de que fora descuberto, fora ao lar do Alto Rei dos Elfos Noldorin, Finwë e roubara as preciadas xoias dos Noldor, os Silmarils, matando o rei tamén. Mentres os Valar cavilaban en como evitar que os Elfos se enfrontasen entre si e en como deter a Melkor, este destruíu as Dúas Árbores de Valinor coa axuda de Ungoliant (o que sumiu a Valinor nunha noite sen fin), e fuxiu de volta á súa fortaleza da Terra Media, Angband.
As Dúas Árbores, única fonte de luz de Valinor e da Terra Media, morreran. A derradeira flor e o derradeiro froito delas foron entregados a dous dos Maiar para os transportaren en cadanseu barco, navegando arredor do mundo a diferentes horas do día, de xeito que nin Valinor nin a Terra Media permanecesen sumidos na escuridade para sempre. A flor converteríase no Sol, de intenso brillo amarelo, e o froito na Lúa, de luz branca e pálida.
O resultado da morte do rei Finwë foi que a meirande parte dos Noldor, guiados por Fëanor, creador dos Silmarils e fillo do monarca, rebeláronse abertamente e decidiron perseguir a Melkor (desde aquela coñecido como Morgoth) á Terra Media para recuperar as xoias e vingar ao seu rei. Os Noldor negáronse a escoitar a Manwë, o rei dos Valar, que lles explicara a través dun mensaxeiro que eles chegaran a Valinor voluntariamente, e que os Valar non tiñan ningunha intención de gobernalos nin controlalos. Pero o mensaxeiro de Manwë tamén dixo que se decidían marchar e loitar contra Melkor pola súa conta, os Valar non os axudarían, e pasarían grandes sufrimentos e coitas na súa viaxe.
Valinor non tomou parte nas loitas entre os Noldor e Morgoth, pero cando os Elfos foron derrotados por completo, o mariñeiro Eärendil convenceu os Valar para lanzaren un derradeiro ataque contra Morgoth. Un poderoso exército composto por Maiar, Vanyar e os Noldor que ficaban en Valinor, aniquilaron as inmensas hostes de Morgoth, destruíron Angband completamente e expulsaron a Morgoth ao Baleiro.
Durante a Segunda Idade, o único acto levado a cabo por Valinor foi a creación da illa de Andor como recompensa para os Edain (que combateran ao carón dos Noldor), que fundaron alí o reino de Númenor.
Durante a Terceira Idade, recoñecendo que un enfrontamento directo con Sauron (o Maia predilecto de Melkor) sería catastrófico, os Valar enviaron os magos Istari á Terra Media para que ofrecesen consello aos Homes na súa resistencia contra o crecente poder do Señor Escuro.
Obras citadas
Aman (Śródziemie)
Lingua omaha-ponca
A lingua omaha-ponca é unha lingua síux falada polo pobo omaha de Nebrasca e o pobo ponca de Nebrasca e Oklahoma. Os dous dialectos difiren minimamente mais son considerados linguas diferentes polos seus falantes.
Uso e esforzos de revitalización
Existen uns 60 falantes de omaha, dos cales 25 son falantes fluídos, e tamén existe unha presa de falantes semi-fluídos de Ponca.
A Universidade de Nebrasca ofrece clases en lingua omaha, e o seu proxecto "Omaha Language Curriculum Development Project" (OLCDP) achega materiais en liña para aprender a lingua. En febreiro de 2015, un artigo cifraba o número de falantes fluídos en 12, todos eles con máis de 70 anos, entre os cales había dous profesores cualificados. O consello tribal estima unhas 150 persoas con algunha habilidade coa lingua. A lingua é ensinada na Escola Pública Nacional Umónhon. Unha aplicación para iPhone en lingua omaha foi desenvolvida pola Omaha Nation Public Schools (UNPS) e o Omaha Language Cultural Center (ULCC). Os membros do pobo osage de Oklahoma expresaron o seu interese nunha colaboración como base para revitalizar a lingua osage.
Clasificación dos grupos simples finitos
A proba do teorema consiste en gran cantidade de escritos matemáticos, feitos en decenas de miles de páxinas de máis de 500 artigos escritos por máis de cen autores en revistas matemáticas, a maioría dos cales foron publicadas entre 1955 e 1983, provocando dúbidas sobre a demostración e a completitude da mesma, pola súa lonxitude e complexidade.
Teorema de clasificación
O teorema enúnciase da seguinte maneira:
Algúns consideran aos grupos Tit como grupos esporádicos debido a que non son estritamente grupos de Lie, pero esta diferenza non ten impacto no teorema de clasificación.
Os primeiros grupos esporádicos descubertos foron o cinco primeiros grupos de Mathieu, estudados en 1860 por Émile Mathieu. Os outros 21 grupos esporádicos foron atopados entre os anos 1965 e 1975. 20 dos 26 forman tres familias (un dos cales é a familia dos grupos de Mathieu), e son subgrupos ou grupos cociente dos grupos de Monster, que é o grupo esporádico coa orde máis alta. Os seis grupos esporádicos restantes definen unha clasificación chamada os grupos "paria".
O teorema de clasificación ten dispersas aplicacións en moitas ramas das matemáticas; preguntas sobre a estrutura dos grupos finitos (e a súa acción sobre outros obxectos matemáticos) poden ser reducidas a preguntas sobre grupos finitos simples. Grazas ao teorema de clasificación esas preguntas podes aclararse examinando só configuracións finitas, en particular, cada unha das infinitas familias a miúdo poden ser eliminadas por un único argumento.
Dúbidas sobre a proba
Existen algunhas dúbidas en canto a se a proba, que se estende por máis de 500 artigos, é completa e correcta, e esas dúbidas xustifícanse en gran medida cando se atopan obstáculos e "ocos" nalgúns argumentos. A pesar de todos os obstáculos que se atoparon partes da suposta proba permanecen inamovibles. Jean-Pierre Serre é un notable escéptico sobre a suposta proba deste enorme teorema.
Clasificación de segunda xeración
A proba do teorema, na súa forma actual, pode chamarse de primeira xeración. Debido á extrema lonxitude da proba da primeira xeración da proba, dedicouse moito esforzo á procura dunha proba sinxela, chamada proba de segunda xeración. Este esforzo, chamado "revisionismo", foi dirixido por Daniel Gorenstein.
A partir de 2005, publicáronse seis volumes da segunda xeración da proba. Estímase que a nova proba é de aproximadamente 5000 páxinas. Aschbacher e Smith escribiron os seus dous volumes dedicados ao caso quasithin, de tal xeito que os volumes poden ser parte da segunda xeración da proba.
Gorenstein e os seus colaboradores deron varias razóns polas que unha simple proba diso é posible:
Clasificación de terceira xeración
Aschbacher en 2004 denominou os traballos sobre o problema de clasificación feitos por Ulrich Meierfrankenfeld, Bernd Stellmacher, Gernot Stroth e algúns outros, como programa de terceira xeración.
Chiclayo
Chiclayo é unha cidade do noroeste peruano, capital da provincia homónima e do departamento de Lambayeque. É a cuarta cidade máis poboada do país, alcanzando oficialmente e segundo proxeccións do INEI do ano 2012, os 583.159 habitantes.
Foi fundada baixo o nome de Santa María de los Valles de Chiclayo en 1720; elevada á categoría de vila en 1827, por decreto do Presidente Mariscal José de La Mar; e en 1835, durante o goberno do Presidente Coronel Felipe Santiago Salaverry foille conferido o título de «Cidade Heroica».
Toponimia
Existen moitas versións sobre a orixe etimolóxica do nome Chiclayo. Unha das versións atribúe o nome a un indíxena chamado “Chiclayoc” ou “Chiclayep” que carrexaba xeso entre as primixenias cidades de Saña, Lambayeque e Mórrope. Outra versión sostén que cando a cidade se encontraba en proceso de formación, dábase en abundancia un froito de cor verde chamado “Chiclayep” ou “Chiclayop”, que en lingua mochica significa «verde que colga». Segundo outra versión a cidade toma o nome dunha especie de cabaza denominada «chiclayo» nas vilas da serra de Cajamarca. Outra denominación indica que é unha palabra traducida do mochica que deriva de «Cheqta» que significa «a metade» e «Yoc» que significa «propiedade de» compoñendo «terreo do medio de propiedade común». E outros indican que en lingua mochica hai palabras semellantes a Chiclayo, por exemplo, “Chiclayap” ou “Chekliayok”, que quere dicir «lugar onde hai ramas verdes».
Sergi Vidal
Sergi Vidal Plana, nado o 9 de abril de 1981 en Badalona é un ex xogador profesional internacional de baloncesto español que xogaba nas posicións escolta ou ala.
Traxectoria
Nado en Badalona, Sergi Vidal comeza a súa carreira nas categorías inferiores do Joventut de Badalona, entrando a formar parte do club en 1992. Tras ir ascendendo de categoría, consegue chegar á sección júnior en 1998. Tras xogar no equipo de Liga EBA, debuta co primeiro equipo da ACB na novena xornada ante o Adecco Estudiantes. No encontro, xogado no Palacio de Deportes da CAM, Vidal xoga case nove minutos nos que anota 9 puntos e rouba tres balóns. Tras a súa boa actuación nas cateogrías inferiores do club "verdinegro", no verán do ano 2000 asina polo Tau Cerámica de Vitoria. Na súa presentación co equipo declarou "Veño aquí a gañar títulos e non me irei até que non consiga gañalo todo con este equipo, e prometo aos seareiros que este ano seremos campións". Dito e feito, durante nove temporadas co equipo vasco consegeue gañar dúas Ligas ACB (2001−02 e 2007−08), catro Copas do Rei (2001−02, 2003−04, 2005−06 e 2008−09) e catro Supercopas (2005, 2006, 2007 e 2008), ben como dúas veces subcampión da Euroliga.
No verán de 2009 muda de equipo após pagar o Real Madrid 600.000 € pola súa fichaxe. Porén, debido a unha lesión no pulso, on puido debutar co equipo madrileño até o 23 de decembro desde mesmo ano. Ese día, entrando en substitución de Louis Bullock anotou 8 puntos e deu 3 asistencias. O seu paso polo Real Madrid estivo marcado por múltiples lesión, que lle impediron adquirir regularidade co equipo. Tras dúas temporadas, en 2011 asina polo Lagun Aro GBC, onde chega coa expectativa de superar a "peor etapa deportiva da súa carreira". Nesta temporada destaca até o punto de ser elixido MVP da Liga no mes de marzo e integrante do quinteto ideal da temporada. Tras acabar o seu contrato asina por dúas temporadas co Unicaja Málaga, para posteriormente en 2014 regresar o seu club de formación, o Joventut. No equipo badaloní convértese durante catro temporadas no líder do equipo, mesmo en 2017 e 2018 volvendo de novo a xogar coa selección española. Cómpre destacar que durante a temporada 2017−18 xogou o seu partido 600 en ACB, sendo o décimo cuarto xogador en conseguilo. O 14 de setembro de 2018, tras desvincularse do Joventut, anúnciase a súa fichaxe polo Cafés Candelas Breogán.
O 24 de setembro de 2019, anunciouse a súa fichaxe por un mes polo Baloncesto Fuenlabrada.
O 3 de novembro de 2019, Vidal asinou un contrato temporal co Bàsquet Manresa da Liga ACB, para cubrir a baixa por lesión de Pere Tomás.