cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Trevor Ariza
NBA
En xullo de 2009, Ariza asinou cos Houston Rockets un contrato de 33 millóns de dólares por 5 anos, deixando os Lakers na procura de máis protagonismo. Nun dos seus primeiros partidos co equipo texano, o 31 de outubro, anotou 33 puntos ante Portland Trail Blazers. NA mesma temporada, en abril, conseguiu o seu primeiro triplo-dobre. O seguinte verán foi traspasado aos New Orleans Hornets, nun traspaso a catro bandas con Indiana Pacers e New Jersey Nets. Nos playoffs de 2011, Ariza fixo unha media de 15,5 puntos e 6,5 rebotes. Os Hornets caerían ante Los Angeles Lakers en 6 partidos. Na temporada, foi regular no seu rendemento, mais a marcha de Chris Paul debilitou moito aos Hornets que non conseguiron clasificarse a Playoffs.
Calígula
Caio Xulio César Augusto Xermánico, (en latín  Gaius Julius Caesar Augustus Germanicus; nado en Antium (hoxe Anzio) o 31 de agosto do 12 e finado en xaneiro do ano 41, tamén coñecido como Caio César ou Calígula, foi emperador romano desde o 16 de marzo de 37, ata o seu asasinato o 24 de xaneiro de 41. Foi o terceiro emperador do Imperio romano e membro da dinastía Xulio-Claudia, instituída por Augusto. Sucedeu ó seu avó adoptivo Tiberio no trono imperial romano co nome de Caio Xulio César Xermánico. O sobrenome de Calígula vén dos seus tempos mozos (significa calzado pequeno).
Trevor Ariza
NBA
En xuño de 2012, Ariza e Emeka Okafor foron traspasados aos Washington Wizards en troques de Rashard Lewis. Na temporada, é vital para que o equipo volva aos playoffs e venza en primeira rolda aos Chicago Bulls por 4-1. Con todo, na seguinte rolda caerían ante os Indiana Pacers. Tanto na tempada regular como nos playoffs, Ariza mostrou un gran nivel, grazas sobre todo á súa capacidade para facer canatras triplas (en especial desde as esquinas onde estivo entre os líderes da liga) e á súa defensa perimetral. No verán de 2014, volve aos Houston Rockets nun acordo de firma e traspaso de tres bandos que involucrou aos Wizards e os New Orleans Pelicans.
Ciclo bioxeoquímico
Ciclos importantes
Hai moitos ciclos bioxeoquímicos que se empezaron a estudar recentemente debido a que os cambios climáticos e ao impacto humano están cambiando drasticamente a súa velocidade, intensidade, e equilibrio. Entre eles están: o ciclo do mercurio, ou o da atrazina.
Calígula
Traxectoria
Acadou o poder absoluto matando sucesivamente ós seus pais, ós seus irmáns máis vellos e, logo de ser emperador, por se acaso mandou cortar a cabeza a Tiberio Xemelgo, o único que podía disputarlle o trono.
Trevor Ariza
Vida persoal
O irmán máis novo de Ariza, Tajh Ariza, morreu aos 5 anos de idade en Caracas, Venezuela, o 18 de marzo de 1996 despois de precipitarse pola xanela dun apartamento do piso 16 do Hotel Anauco Hilton, mentres Trevor Ariza estaba a ver un partido do seu padrasto cos Cocodrilos de Caracas. O seu primeiro fillo leva o nome do seu defunto irmán.
Ciclo bioxeoquímico
Ciclos importantes
Os ciclos bioxeoquímicos implican sempre estados de equilibrio: un balance no ciclo dos elementos entre compartimentos. Porén, o balance global pode implicar compartimentos distribuídos a escala mundial.
Calígula
Traxectoria
Porén, os seus primeiros meses de reinado foi un dirixente querido polo pobo. As continuas xornadas de xogos en Roma e as súas célebres reparticións de comida ós máis necesitados volvérono querido e admirado en toda Roma.
Trevor Ariza
Vida persoal
O seu padrasto, Kenny McClary, xogou nos Florida Gators a finais dos anos 1980. Ariza ten ascendencia da República Dominicana, a través do seu avó Osvaldo Ariza, nativo de Porto Prata, e de Turks e Caicos a través a súa nai Lolita, unha ex-Miss Turks e Caicos nativa da Illa Gran Turca. Ariza considerou a mudanza de cidadanía para xogar coa selección de baloncesto da República Dominicana. Porén, descartou a opción despois de aceptar unha invitación ao campo de adestramento da selección de baloncesto dos Estados Unidos.
Ciclo bioxeoquímico
Ciclos importantes
Como os ciclos bioxeoquímicos describen os movementos de substancias en todo o globo e afecta a distintos aspectos, o estudo destes é multidisciplinar. O ciclo do carbono pode ser estudado, por exemplo, en ecoloxía ou nas ciencias atmosféricas. A dinámica bioxeoquímica está tamén relacionada cos campos da xeoloxía e pedoloxía (estudo do solo).
Calígula
Traxectoria
Pero tras unha crise mental, o benquerido Calígula perdeu o control: nomeou o seu cabalo (Incitatus) senador e malgastou a fortuna estatal en absurdas campañas militares. Convencido de ser un deus en vida, mandou as lexións a Ostia a combater o deus Neptuno. Imitando a Xúpiter (Zeus), practicoulle un aborto á súa muller, Drusila (tamén era a súa irmá), e comeu o rapaz.
En xaneiro do 41 d. C., os oficiais Casio Querea e Cornelio Sabino acabaron coa súa vida, matando tamén á súa filla Xulia Drusila e á súa esposa Caesonia.
As Cavancas, Quembre, Carral
As Cavancas é un lugar da parroquia de Quembre no concello coruñés de Carral na comarca da Coruña. Tiña 35 habitantes no ano 2016 segundo datos do INE dos cales 18 eran homes e 17 eran mulleres.
A Pousa, Armariz, Xunqueira de Ambía
A Pousa é un lugar da parroquia de Armariz, no concello ourensán de Xunqueira de Ambía, na comarca de Allariz - Maceda. Segundo o IGE, en 2018 tiña 37 habitantes (17 homes e 20 mulleres).
Francisco Lamas López
Francisco Lamas López, nado en Lugo en 1905 e finado en Madrid en febreiro de 1987, foi un médico e político galego.
Traxectoria
Fillo de Francisco Lamas Díaz e Manuela López Vázquez. Orfo de pai aos nove anos, ten que poñerse a traballar. Xa desde unha idade moi temperá se tiña iniciado na lectura dos autores clásicos galegos, fundamentalmente Rosalía de Castro, cuxos versos lía xunto cun grupo de amigos en reunións arredor da muralla de Lugo. Esta paixón inicial polos clásicos motivou a invitación para impartir unha conferencia organizada pola Asociación de Estudiantes del Instituto de Lugo (que titulou “Rosalía de Castro y Curros Enríquez”) cando tiña só dezaseis anos. Pouco despois iniciou a súa traxectoria no mundo do xornalismo e as colaboracións en periódicos como La Provincia, revistas e proxectos editoriais, época á que se fai referencia nas súas memorias:
En 1931 participou, xunto con Lorenzo Varela e outros intelectuais lucenses, na fundación do Ateneo Popular de Lugo, do que foi nomeado secretario primeiro, mais o proxecto non chegará a bo termo, sinalando Lamas, entre outros factores, a desidia e a indiferenza manifestadas polos propios socios. O Ateneo xogaba un papel oposto ao do Círculo de las Artes, cuxas actividades culturais e membros considerábanse en exceso institucionalizadas e burocratizadas. Neste momento o grupo do Ateneo comezou a organizar algunhas actividades xunto con grupos culturais (formais ou non) de Santiago de Compostela.
Colaborou e impulsou diferentes empresas do ámbito cultural, participou con Ánxel Fole, Xosé Gayoso Veiga e outros autores do grupo lugués en proxectos como Guión e Yunque, que codirixiu xunto con Fole. Xunto con eles un grupo de escritores e xentes do mundo das artes lucenses comezaron a pór en marcha diversas iniciativas culturais (cine-club, conferencias...).
Sobre Yunque comenta Lamas López nas súas memorias:
No eido político organizou Acción Republicana, foi secretario de Izquierda Republicana e alcalde de Lugo xusto antes do estoupido do levantamento militar que conduciu á guerra civil. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o 24 de xullo e ingresou no cuartel de San Fernando con Roberto Ouro e despois na cadea. Xulgado en Lugo en consello de guerra acusado de traizón, foi condenado a cadea perpetua e multa mancomunada de 1,5 millóns de pesetas. Conmutada a 30 anos, estivo preso no Fuerte San Cristóbal de Pamplona dende o 23 de decembro de 1936 ata o 31 de decembro de 1941 cando saíu en liberdade provisional. Instalouse como médico privado en Vilagarcía de Arousa. Logo foi profesor do Instituto Cajal (1947-1948), da Facultade de Medicina (1956-1959) e da Escuela de Terapia Ocupacional. Colaborador en distintos medios de comunicación, foi autor dos traballos El medio ambiente en el hospital de hoy e El médico ante la frontera de la muerte.
Campionato do Mundo de Atletismo
O Campionato do Mundo de Atletismo é unha competición deportiva de atletismo de carácter internacional organizada pola Federación Internacional de Atletismo (IAAF) dende 1983. Nun principio disputábase cada catro anos, pero debido á grande importancia económica e nos medios que tiña a competición, a partir da terceira edición, en 1991, pasa a se disputar cada dous anos.
Sernande
O topónimo Sernande pode referirse a:
Vicente Fraiz Andón
Vicente Fraiz Andón, nado en Silleda en 1859 e finado en Santiago de Compostela o 1 de xullo de 1919, foi un mestre e pedagogo galego.
Traxectoria
Logo de exercer algún tempo o maxisterio, marchou á Habana, onde realizou o doutoramento en Filosofía e Letras, organizou as ensinanzas do centro de ensino Concepción Arenal do Centro Galego e puxo en marcha diversas iniciativas a favor da cultura galega. Regresou a Galicia, fixando a súa residencia en Compostela, e gañou a praza de director da Escola Normal de Santiago de Compostela. Organizou o Certame Pedagóxico de 1906, o Congreso Nacional de Ensino Primario en 1909 e desenvolveu un amplo labor para a mellora das escolas rurais e de formación de mestres.
Vicente Fraiz presidiu a principios dos anos dez a comisión para obter recursos e achegas de cara á construción do monumento a Rosalía de Castro, que se inaugurou na Ferradura o 25 de xullo de 1917.
É autor dun número importante de obras relacionadas co ensino e colaborou en diversas publicacións pedagóxicas.
Eduardo Álvarez
Co nome de Eduardo Álvarez podemos referirnos a:
Cazatesouros
Cazatesouros (en Relic Hunter) é unha serie de televisión protagonizada por Tia Carrere e Christien Anholt. A actriz Lindy Booth tamén é protagonista nas dúas primeiras tempadas e Tanja Reichert substitúe o seu papel na terceira. A serie está inspirada na saga de videoxogos Tomb Raider. O actor galego Tacho González aparece no episodio número 62 titulado "Faux Fox", interpretando ó Rei Carlos IV de España.
O Tellado
O topónimo O Tellado pode referirse a varios lugares de Galicia:
Keros
Keros (Κέρος) é unha illa grega deshabitada. Pertence ao arquipélago das Cícladas, máis concretamente ás Cícladas menores, e está situada a uns 10 quilómetros ao sueste de Naxos. É unha das Cícladas menores xunto a Irakleia, Schoinoussa, Antikeros, Giaros e Kuofonisi. Administrativamente forma parte da comunidade de Koufonisia.
Trátase dunha illa montañosa, de clima seco, caloroso no verán e amornado no inverno. Ten unha superficie de 15 km² e o seu punto máis elevado é o Monte Keros, de 432 metros sobre o nivel do mar.
Na actualidade a illa atópase deshabitada, aínda que en distintas escavacións atopáronse restos da antiga civilización cicládica que floreceu sobre o ano 2500 a.C. O habitante máis soado da illa foi Athenasagoras. Keros é especialmente coñecida polas estatuas de mármore de face plana que posteriormente inspiraron a Pablo Picasso e Henry Moore. Agora está prohibido desembarcar en Keros.
miniatura|left|Cabeza da figura dunha muller, 2700 aC-2300 aC, da cultura Keros
Tesouro de Keros
O "Tesouro de Keros" é un depósito moi grande de figuras das Cícladas que se atopan na illa de Keros.
Durante o período 2006-2008, o Proxecto Cambridge Keros, co-dirixido por Colin Renfrew con outros, fixeron escavacións en Kavos na costa oeste da illa. Esta zona en xeral crese que é a orixe do chamado "Tesouro de Keros" de figurillas cicládicas fragmentarias. O material escavado en 2006-2008 inclúe figuritas das Cícladas, vasos e outros obxectos de mármore, todo roto previamente a súa deposición e o máis probable roto noutro lugar e levado a Kavos para tiralo. A falta de unión dos fragmentos demostra que só unha parte do material roto foi depositado aquí, mentres que os estudos en curso da cerámica e outros materiais mostran que o material foi traído desde múltiples fontes para a deixalo aquí.
miniatura| Músico de arpa de Keros, 2600 adC [[Museo arqueolóxico nacional, Atenas]] En 2007-2008, o mesmo proxecto identificou e escavou un substancial asentamento do período ciclaico na próxima illa de Dhaskalio. Foi escavada unha gran superficie, revelando un edificio sólido de 16 metros de longo e 4 metros de ancho, o máis grande deste período nas Cícladas,dentro do cal descubriuse o "tesouro Dhaskalio" que comprende un cicel, unha machada e unha machada co orificio do eixe de cobre ou bronce. Ademais da escavación, o estudo do illote mostrou que a maior parte da súa superficie un total de 7000 m² foi ocupada durante a Idade de Bronce, facendo deste o sitio máis grande das Cícladas. Estudos especializados de xeomorfoloxía, xeoloxía, petroloxía, petroloxía cerámica, a metalurxia e aspectos medioambientais (restos botánicos e faunísticos, fitólitos) estaban en curso. Non estaban previstos máis traballos de campo antes da publicación final do resultado das tempadas de 2006 a 2008. A publicación deste importante traballo estaba en marcha e esperábase aparecera en catro volumes en 2012 e 2013.
Fragmoplasto
miniatura|300px|Formación do fragmoplasto e da placa celular durante a citocinese da célula das plantas. Esquerda: Fórmase o fragmoplasto e a placa celular empeza a ensamblarse no centro da célula. Cara á dereita: O fragmoplasto aumenta de tamaño tomando forma de donut cara á periferia da célula, deixando detrás no céntro a placa celular madura incompleta. A placa celular transfórmase na nova parede celular ao completarse a citocinese.
O fragmoplasto é unha estrutura específica das células das plantas en división formada por compoñentes do citoesqueleto celular e vesículas, que aparece durante a citocinese. O fragmoplasto serve como armazón para a ensamblaxe da placa celular, que é a estrutura precursora da parede celular divisoria, que separará as dúas células fillas.
Os microtúbulos e filamentos de actina do fragmoplasto serven de guía ás vesículas que levan o material da parede celular á placa celular en crecemento. Estas vesículas proceden do aparato de Golgi e fusiónanse formando a placa, e levan as moléculas precursoras que se ensamblarán na placa formando pectina, hemicelulosa e outros compoñentes da parede celular primaria. Os filamentos de actina están posiblemente tamén implicados en guiar o fragmoplasto ao lugar onde se localizaba a previa banda da preprofase na parede celular parental. A medida que a placa celular medra, algúns elementos do retículo endoplasmático quedan atrapados nel, e máis tarde servirán para formar os plasmodesmos, que conectarán as dúas células fillas.
Distribución na natureza
O fragmoplasto só pode observarse nas Embriófitas, grupo no que se inclúen as plantas Briófitas (carrizas) e as plantas vasculares (fentos, anxiospermas e ximnospermas) e tamén un grupo de algas verdes moi evolucionadas chamado Coleochaete da División Charophyta. Algunhas algas utilizan outro tipo de organización dos microtúbulos durante a citocinese chamada ficoplasto.
O Cepedo, Quembre, Carral
O Cepedo é un lugar da parroquia de Quembre no concello coruñés de Carral na comarca da Coruña.
Cortegadela, Cortegada, Silleda
Cortegadela é un lugar dentro da parroquia de Cortegada no concello de Silleda, provincia de Pontevedra. No ano 2011 tiña 12 habitantes, 8 homes e 4 mulleres.
Casanova, O Mato, Palas de Rei
Casanova é un lugar da parroquia do Mato, no concello lugués de Palas de Rei, na comarca da Ulloa. Segundo o IGE, en 2021 tiña 7 habitantes (2 homes e 5 mulleres).
Por esta aldea discorre o camiño francés.
Kanye West
Kanye Omari West, nado o 8 de xuño de 1977 en Atlanta, é un produtor musical e rapeiro estadounidense. O seu primeiro álbum foi The College Dropout en 2004, seguíronlle Late Registration en 2005, Graduation en 2007 e 808s & Heartbreak en 2008. Todos eles recibiron premios, logrou doce Premios Grammy, recoñecemento da crítica e todos eles constituíron grandes éxitos comerciais.
West creceu en Chicago, seu pai Kay West era membro das Panteras Negras e a súa nai Dora era profesora de inglés na Universidade de Chicago. Mentres acudía ó instituto xa producía para artistas locais, xa antes de se dar a coñecer como cantante era un coñecido produtor da Roc-A-Fella Records a partir do seu traballo no álbum de Jay-Z The Blueprint e en sinxelos de artistas como Alicia Keys, Ludacris e Janet Jackson. En 2004 West funda o seu propio selo discográfico GOOD Music, producindo para artistas como John Legend, Common e outros menos coñecidos como Consequence, GLC ou Fonzworth Bentley.
Na actualidade está casado con Kim Kardashian e a parella ten tres fillos.
Ein Augenblick Freiheit
Ein Augenblick Freiheit é un filme franco-austríaco de 2008 escrito e dirixido polo director austríaco-iraniano Arash T. Riahi. Foi escollido como candidato de Austria para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 82ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
Exipto, Cesullas, Cabana de Bergantiños
Exipto é un lugar da parroquia de Cesullas no concello coruñés de Cabana de Bergantiños na comarca de Bergantiños. Tiña 4 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales 2 eran homes e 2 mulleres.
Triosa
As triosas son monosacáridos de tres átomos de carbono. Segundo a definición tradicional, son os glícidos ou carbohidratos de menor tamaño (pero actualmente fálase tamén de diosas de 2 carbonos). Só existen tres triosas e dúas delas son enantiómeros: L-gliceraldehido, e D-gliceraldehido, e a dihidroxiacetona.
O gliceraldehido é unha aldosa porque leva o seu carbonilo (C=O) no extremo da molécula formando un grupo aldehido. O seu carbono 2 é asimétrico, polo que o OH pode estar orientado á esquerda ou á dereita, orixinando os seus dous isómeros D e L. De feito, as series de isómeros D e L dos monosacáridos determínanse por comparación da orientación do OH do seu último carbono asimétrico coa posición do OH do gliceraldehido.
A dihidroxiacetona carece de carbonos asimétricos, polo que non ten isómeros D e L. É unha cetosa, xa que leva o carbonilo (C=O) nun carbono interior da molécula, o 2, formando un grupo cetona. Ademais do seu papel metabólico, tamén se usa na industria cosmética dos bronceadores.
As triosas e os seus derivados fosfatados son moléculas importantes no metabolismo. Interveñen na glicólise, xa que a frutosa-1,6-difosfato (hexosa) rompe encimaticamente orixinando gliceraldehido-3-fosfato e dihidroxiacetona-fosfato. Un encima isomerase, chamado triosa-fosfato isomerase, pode transformalos un no outro, e na glicólise a dihidroxiacetona-fosfato isomerízase a gliceraldehido-3-fosfato. No ciclo de Calvin da fase escura da fotosíntese orixínanse tamén triosas, que dan lugar á glicosa que sae do ciclo como produción neta de azucre, e á vez serven para rexenerar a ribulosa-1,5-bifosfato, que pode iniciar un novo ciclo.
Quintela, Xunqueira de Ambía, Xunqueira de Ambía
Quintela é un lugar da parroquia de Xunqueira de Ambía, no concello ourensán de Xunqueira de Ambía, na comarca de Allariz - Maceda. Segundo o IGE, en 2018 tiña 7 habitantes (4 homes e 3 mulleres).
Ōsakasayama
Ōsakasayama (大阪狭山市, おおさかさやまし, Ōsakasayama-shi) é un concello xaponés da prefectura de Osaca. Está situado no centro-sur da prefectura, na zona sur da provincia histórica de Kawachi, no centro da rexión de Kinki, no centro da illa de Honshu. A súa superficie é de 11,86 km² e a poboación de 58.096 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 4.900 hab./km².
O concello de Ōsakasayama limita cos concellos de Sakai, Tondabayashi e Kawachinagano.
Categoría Primera A
A Categoría Primera A é a primeira división da liga profesional de fútbol que se disputa en Colombia, organizada pola División Mayor del Fútbol Colombiano "Dimayor", que pertence á Federación Colombiana de Fútbol.
A primeira edición do campionato colombiano disputouse no ano 1948, composta por 12 equipos; con 2 equipos de Bogotá, 2 de Cali, 2 de Medellín, 2 de Manizales, 1 de Barranquilla e 1 de Pereira; resultando campión o Santa Fe CD de Bogotá. Dende 1948 até 2022 15 clubs teñen acadado polo menos 1 título de campión, sendo os máis laureados o Atlético Nacional de Medellín, con 17 títulos, o Millonarios FC de Bogotá e o América de Cali con 15 títulos cada un. O actual campión é o Deportivo Pereira.
Dende 2002 dispútanse dous torneos por tempada, Apertura e Finalización, saíndo dous equipos campións cada ano. Cada torneo componse por unha tempada regular de 18 xornadas, nas que cada equipo enfróntase unha vez cos outros 17, mais un encontro extra de rivalidade rexional. Trala tempada regular os 8 primeiros equipos da táboa clasificatoria dispútanse o título nas eliminatorias finais. As eliminatorias polo título parten da rolda de cuartos de final, e son a ida e volta, incluída a propia final.
Os equipos campións do torneo Apertura e do torneo Finalización, así como o restante equipo que máis puntos acada na suma dos 2 torneos, teñen dereito a disputar a Copa Libertadores no ano seguinte.
A representación dos equipos da liga colombiana na máxima competición continental ó longo da historia foi pouco salientable. Dende 1960 até 2016 houbo 10 finais da Copa Libertadores con presenza de equipos desta liga, das cales só 3 remataron coa vitoria colombiana, en 1989 e 2016 (Atlético Nacional), e 2004 (Once Caldas).
Equipos 2012
270px|miniatura|dereita|Estadio Pascual Guerrero de [[Cali.]] 250px|miniatura|dereita|Estadio Nemesio Camacho en [[Bogotá.]] Na táboa de equipos que participarán polo título do torneo Apertura 2012 cabe salientar a ausencia do CD América, que descendeu de categoría en 2011.
Palmarés
Na seguinte táboa amósase o palmarés da liga colombiana de fútbol segundo o número de títulos acadados por cada club. No caso de igual número de campionatos obtidos, vai en primeiro lugar o equipo con máis subcampionatos. Así, Junior ten 10 subcampionatos, mentres Santa Fe ten 6.
Ulano
miniatura|166px|dereita|Os ulanos polacos. Un ulano era orixinariamente un soldado polaco de cabalaría lixeira armado con lanza. A consideración deses soldados fixo que no século XIX gran parte dos exércitos europeos creara unidades militares semellantes que na súa maior parte foron denominadas lanceiros aínda que nos exércitos alemáns, austríacos e rusos mantiveron a designación orixinal.
Claudio
miniatura|Busto no [[Ny Carlsberg Glyptotek, Copenhague.]] miniatura|Busto de Claudio como [[Xúpiter (deus)|Xúpiter en mármore, arredor do ano 50.]]
Tiberio Claudio Nerón Druso Xermánico (en latín Tiberius Claudius Nero Drusus Germanicus), nado en Lugdunum (actual Lión, en Francia) o 1 de agosto do ano 10 e finado o 13 de outubro do 54, foi un emperador e historiador romano.
Membro dunha poderosa gens romana (era neto de Marco Antonio e tío avó de Calígula) nunca foi preparado para a política debido a súa invalidez (hoxe en día se cre que era debida a polio). Tralo asasinato de Calígula a mans da Garda Pretoriana, foi encontrado agochado no palacio imperial. Ante a ausencia dun aspirante mellor a Garda Pretoriana presentouno como novo emperador ante o Senado que non tivo máis remedio que aceptalo. O seu mandato lémbrase con benevolencia. O Imperio Romano estendeuse a Britania (actual Inglaterra) e Mauritania. Fundou Colonia Claudia Ara Agrippinensis (actual Colonia, Alemaña). Construíu o acueduto Claudiano e baixo o seu mandato a institución imperial asentouse, tomando máis poder e centralizando os asuntos de estado. Ao parecer a súa morte débese a que foi envelenado pola súa muller, Agripina a menor.
Galería de imaxes das Pontes de García Rodríguez
Galería de imaxes do concello das Pontes de García Rodríguez na provincia da Coruña.
Terceira posición
Terceira Posición, ou Terceira Vía, é o nome dunha ramificación ideolóxica que tenta realzar a súa oposición tanto ao comunismo como ao capitalismo. O nome "Terceira Vía" deriva da escola de pensamento que se considera "nin de esquerdas nin de dereitas" e "alén do capitalismo e do comunismo".
O nome Terceira Vía ten sido utilizado ao longo dos tempos por varios movementos políticos que pouco ou nada teñén que ver uns con outros:
Cimadevila, Quembre, Carral
Cimadevila é un lugar da parroquia de Quembre no concello coruñés de Carral na comarca da Coruña. Tiña 31 habitantes no ano 2016 segundo datos do INE dos cales 17 eran homes e 14 eran mulleres.
Anglos
Os anglos foron un pobo xermánico que no século V invadiu e emigrou a Gran Bretaña, xunto cos xutos e os saxóns, moi relacionados étnica e lingüisticamente con estes últimos. Os anglos vivían no que hoxe é o norte de Alemaña, entre o río Rhin e o Elba e en parte do istmo de Xutlandia, en Schlewing.
A súa lingua é unha das bases do inglés xunto coa antiga lingua saxoa, sendo moi semellante a esta. En Gran Bretaña fundaron os reinos de Mercia, Northumbria e Anglia Oriental, e chegaron a unha mestura cultural cos saxóns, dando forma ó concepto anglosaxón e sendo a palabra da que deriva o nome do país, Inglaterra, England ou Terra Anglorum en latín.
Soiuz 40
Soiuz 40 foi unha misión espacial tripulada soviética lanzada o 14 de maio de 1981 mediante un foguete Soiuz U desde o cosmódromo de Baikonur.
Características
Soiuz 40, unha Soiuz modelo 7K-T cos cosmonautas Leonid Popov e Dumitru Prunariu (o primeiro cosmonauta de Romanía) a bordo, foi unha misión Interkosmos lanzada para acoplarse coa estación espacial Saliut 6. A tripulación adicouse a facer diversos experimentos ata o seu regreso, o 22 de maio de 1981 ás 13:58.
O Picón, Cesullas, Cabana de Bergantiños
O Picón é un lugar da parroquia de Cesullas no concello coruñés de Cabana de Bergantiños na comarca de Bergantiños. Tiña 17 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales 8 eran homes e 9 mulleres.
Opistódomo
miniatura|350px|Exemplo de opistódomo no [[Templo de Apolo de Figalia.]] miniatura|right|200px|Partes dun templo co opistódomo destacado O opistódomo (en grego antigo ὀπισθόδομος, que significa literalmente cuarto traseiro) é o elemento espacial situado na parte posterior dos templos gregos. Xunto co pronao e o naos conformaba a maioría dos templos de importancia, aínda que o opistódomo non era tan usado como os dous anteriores. Ás veces, tamén podía facer a función de áditon.
Bartolo da Sassoferrato
Traxectoria
Naceu en Venatura, preto de Sassoferrato, nas Marcas. Estudou nas universidades de Perugia e Boloña e doutorouse en leis en 1334. En 1339 comezou a dar clases en Pisa, e en 1343 trasladouse a Perugia, onde tivo como alumno a Baldo de Ubaldis. En 1355 o emperador Carlos IV nomeouno consiliarius, logo de participar nunha embaixada en Pisa para el.
Obra
Bartolo escribiu comentarios de case todas as partes do Corpus Iuris Civilis. De fluminibus seu Tyberiadis é un libro sobre as leis relativas aos ríos. De Insigniis et Armis, recolle os aspectos legais da heráldica Ademais desenvolveu moitos conceptos legais novos, que se converteron en parte da lei civil, entre eles o que fai referencia ao conflito entre leis.
Gargamala, Mondariz
Santa María de Gargamala é unha parroquia que se localiza no concello de Mondariz. Segundo o padrón municipal de 2013 tiña 337 habitantes (180 mulleres e 157 homes), distribuídos en 6 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 530 habitantes.
Patrimonio
En Gargamala hai diversos petróglifos, recoñecidos como Ben de Interese Cultural, mais dous deles, os de Escornabois e Campo Redondo, foron danados en outubro de 2018 polo lume forestal. Hai dous poboados fortificados: O Castro Chouso e o Coto da Cidade ou Coto do Cerquido, así como un foxo de lobo e muíños
A igrexa parroquial, situada no lugar do Barro, é barroca, construída en 1752. No testeiro da capela maior, de forma ameada, ten un escudo coas armas dos Condes de Salvaterra. No interior ten pinturas murais.
Na parroquia hai unha escultura en homenaxe a Celso Emilio Ferreiro, que na súa obra Longa noite de pedra incluíu o "Romance incompleto", que comeza cos versos "Fuco Pérez sin segundo, / veciño de Gargamala". A escultura, instalada en agosto de 2017, foi feita polo alumnado da Escola de Cantaría da Deputación de Pontevedra.
Tabanera de Valdavia
Tabanera de Valdavia é un concello español da provincia de Palencia (Castela e León). A súa poboación é de 119 habitantes (INE 2012).
Metro do Cairo
O metro do Cairo (en árabe: مترو أنفاق القاهرة, romanizado: Metro Anfāq al-Qāhirah) é a rede de metro da cidade do Cairo en Exipto inaugurada o 27 de setembro de 1987, consta de dúas liñas operativas con 65.5 km e unha terceira en construción desde setembro de 2008, o servizo opérao a Autoridade Nacional de Tuneis e transporta 2 millóns de pasaxeiros ao día. Os vagóns 4 e 5 de cada tren están reservados ás mulleres ata a tardiña.
Chamaecyparis thyoides
miniatura|250px|Follaxe e conos brancos.
Chamaecyparis thyoides é unha especie de conífera da familia das cupresáceas (Cupressaceae), subfamilia das cupresoideas (Cupressoideae), unha das seis incluídas no xénero Chamaecyparis.
Propia da costa do Océano Atlántico de Norteamérica, distribúese desde o estado de Maine até o sur do de Xeorxia, cunha poboación illada no Golfo de México, e pola costa da Florida, até o río Mississippi.
Crece en lugares húmidos, nas chairas costeiras a altitudes desde o nivel do mar até os 50 m e, máis raramente, no sopé dos montes Apalaches até os 460 m de altitude.
Características
É unha árbore perennifolia que alcanza entre os 20 e os 28 m de altura (raramente chega aos 35 m), con follaxe plumosa moderadamente aplanada, de cor que pode ir da verde á verdeazulada. As folla son escamentas, de 2 a 4 mm de longo, as máis delas cunha  glándula resinífera dorsal, e se presentann en pares opostos en brotes algo aplanados. As piñas ou conos son subglobosas, pequenas, de 4 a 9 mm de diámetro, con de 6 a 10 escamas, verdes ou moradas, que tornan a cor parda cando maduran, de 5 a 7 meses despois da polinización. As piñas con pole son de cor purpúrea ou parda, de entre 1,5 e 3 mm de longo e de 1 a 2 mm de ancho, liberando o seu polen amarelo en primavera.
A copa é flamíxera (en forma de chama), estreitándose cara á cima, arredondada. A casca dos troncos é de cor parda escura ou parda agriusada apagada, fendéndose en capas de longas láminas verticais.
Descrición
A especie foi orixinalmente descrita en 1753 por Carl von Linné na páxina 1003 do volume 2 da súa obra Species Plantarum, baixo o nome de Cupressus thyoides. En 1888, no catálogo preliminar de Anthophyta and Pteridophyta, foi rexistrada como crecendo espontaneamente ao redor dunhas cen millas na contorna de Nova York por Nathaniel Lord Britton, Emerson Ellick Sterns e Justus Ferdinand Poggenburg, que a reclasificaron dentro do xénro Chamaecyparis.
Sinónimos
Ademais de polo seu nome actual, e polo basónimo (nome que lle adxudicou Linnaeus cando a describiu por primeira vez, a especie tamén se comeceu polos seguintes sinónimos:
Subespecies
Recoñécense dúas subespecies, xeograficamente illadas, tratadas por algúns botánicos como especies distintas, mentres que outros considéranas como unha soa variedade:
Cultivo e usos
Chamaecyparis thyoides é unha especie de relativa importancia para a horticultura como árbore de xardín, con varios cultivares segundo o método de cultivo que se seleccionara para a plantación, lográndose espécimes de diferentes tamaños e formas da copa, taxas de crecemento e cor das follas. Entre estes cultivares están 'Aurea' (con follaxe amarela), 'Heatherbun' (anana, de cor púrpura en inverno), 'Andelyensis' (anana, con follaxe densa), 'Ericoides' (con follaxe xuvenil), e 'Glauca' (con follaxe glauca intensa).
Nalgúns lugares, particularmente no condado de Mobile, Alabama, esta árbore cultívase como árbore de Nadal.
En Galicia
En xardíns e parques de Galicia esta especie e pouco abundante, pero pódense ver exemplares dela no Parque de Castrelos de Vigo e no Campus Sur da Universidade de Santiago.
Nome en galego
Posíebeis nomes en galego poderían ser falso ciprés branco americano ou camecíparis branco americano.
Variedade (xeometría)
miniatura|400px|Nunha [[esfera, a suma dos ángulos dun triángulo non é igual a 180°, pois a superficie dunha esfera non é un espazo euclidiano. Porén, localmente, as leis da xeometría euclidiana son boas aproximacións. Este exemplo ilustra como a esfera pode representarse por unha colección de mapas bidimensionais. A esfera é, polo tanto, unha variedade, en concreto, unha variedade riemanniana.]] Nas matemáticas, unha variedade é o obxecto xeométrico que xeneraliza a noción intuitiva de curva (1-variedade) e de superficie (2-variedade) a calquera dimensión e sobre corpos diversos (non necesariamente o dos reais); máis formalmente, pódese dicir que unha variedade de dimensión n es un espazo que se parece localmente a.
Hai varios tipos de variedades, de acordo coas propiedades que posúen. As mais usuais son as variedades topolóxicas e as variedades diferenciábeis. As variedades son de interese no estudo da xeometría, da topoloxía, e da análise.
Motivación
Considérese a opinión de que a Terra é plana en contraste coa evidencia moderna de que é aproximadamente esférica. A discrepancia vén esencialmente do feito de que nas escalas pequenas que vemos a terra parecer ser plana. Xeneralizando, calquera obxecto que sexa case "plano" en escalas pequenas é unha variedade. As variedades constitúen unha xeneralización dos obxectos que poden ser considerados planos, arredor dun punto dado.
Construción xeral
miniatura|Catro cartas dun [[círculo.]] A idea xeral común aos varios tipos de variedades consiste na descomposición dun conxunto en varios anacos do mesmo tipo, de modo que estes anacos se xunten ben.
Formalmente, considérese un espazo topolóxico X\, e un grupo G\, de homeomorfismos de abertos de X\,. Unha variedade modelada no par (X,G)\, é un espazo topolóxico M\, dotado dun conxunto de homeomorfismos, onde U_i\, e V_i\, son abertos de M\, e X\,, respectivamente tales que: Cada función \phi_i\, é chamada unha carta, e a colección de todas as cartas chámase atlas.
Clases de variedades
miniatura|230px|right|A [[lemniscata (coa topoloxía herdada do plano) non é unha variedade, pois na veciñanza do punto dobre parécese a unha cruz.]] Existen diversas variantes, empregadas segundo o dominio particular considerado:
Exemplos
O exemplo básico dunha variedade é o propio espazo euclidiano; moitas das súas propiedades recaen sobre as variedades. Alén diso, todo o límite plano dun subconxunto do espazo euclidiano, como o círculo ou a esfera, é unha variedade.
Paréceme que sei o que berrastes o último venres 13
Paréceme que sei o que berrastes o último venres 13 (en Shierk If You Know What I Did Last Friday the Thirteenth) é un filme estadounidense de comedia dirixido por John Blanchard. Numerosos filmes de terror adolescente de mediados dos 1990s son parodiados, como os filmes Scream (1996), Friday the 13th (1980), Halloween (1978), A Nightmare on Elm Street (1984), e I Know What You Did Last Summer (1997).
Estreouse en galego na TVG o 25 de maio de 2008.
Sinopse
En tódolos filmes de medo sempre hai un teléfono a piques de soar, un asasino agardando, e a única clave para sobrevivir é manterse afastado do asasino, aínda que sexa un incompetente. Agora, unha sexy reporteira e o seu equipo están investigando xunto cun policía local os asasinatos do grupo "guay" do Instituto Bulimia.
A Campanilla, O Mato, Palas de Rei
A Campanilla é un lugar da parroquia do Mato, no concello lugués de Palas de Rei, na comarca da Ulloa. Segundo o IGE, en 2013 tiña 15 habitantes (7 homes e 8 mulleres). Por esta aldea discorre o Camiño Francés.
Pilsener
miniatura|Vasos da orixinal [[Pilsner Urquell.]] A pilsener (tamén pilsner ou simplemente pils) é un tipo de cervexa lager pálida. Debe o seu nome a que foi elaborada no século 19 na cidade de Plzeň, actualmente na República Checa.
Orixe
A Bürger Brauerei contratou o cervexeiro bávaro Josef Groll (1813–1887) quen, usando novas técnicas e as novas maltes pálidas dispoñíbeis, presentou a súa pilsener o 5 de outubro de 1842. A combinación da cor pálida das novas maltes, a auga particularmente branda de Pilsen, o lúpulo de Saaz (dende 1918 Žatec) e a elaboración ao estilo bávaro produciron unha cervexa clara e dourada que foi unha sensación.
A mellora dos transportes e das comunicación implicou que en pouco tempo esta nova cervexa se espallara por toda Europa Central, e o estilo de elaboración Pilsner Brauart foi moi cedo imitado. En 1859, “Pilsner Bier” foi rexistrado como nome na Cámara do Comercio de Pilsen. En 1898, creouse a marca Pilsner Urquell para facer énfase en que esa era a cervexaría orixinal.
Pilseners modernas
A invención da moderna refrixeración por Carl von Linde fixo que desaparecese da elaboración da cervexa a necesidade de empregar covas para almacenar (lager) a cervexa. Porén, até pouco máis de mediados do século XX a cervexaría Pilsner Urquell aínda fermentaba a súa cervexa en bocois abertos que se almacenaban en sotos preto das instalacións. A tecnoloxía cambiou no ano 1993, xusto no instante no que se introduciron os tanques-contedor cilíndricos, nacendo deste xeito o concepto do que se pode denominar a «moderna pilsener».
As modernas pilseners son cervexas lixeiras, claras de cor que adoitan ir dende o pale (‘pálido’) até o marelo dourado, e posúen un refinado aroma e sabor a lúpulo. As pilseners checas adoitan tender a ter un sabor máis suave, sendo bos exemplos disto Pilsner Urquell, Gambrinus e Staropramen, namentres que as cervexas alemás presentan un sabor máis amargo. Exemplos distintivos das cervexas pilseners alemás son: Flensburger, Beck's, Bitburger, Fürstenberg, Herrenhäuser, König, Krombacher, Radeberger, St Pauli Girl, Veltins, Jever e Wernesgrüner. Unha versión canadense destas cervexas é o Labatt Blue.
Juan Villavicencio Llorente
Juan Villavicencio Llorente, nado cara a 1860 e finado en Vigo o 9 de xuño de 1948, foi un avogado e xornalista galego.
Traxectoria
Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela. Foi fiscal municipal de Vigo en 1887 e funcionario do Concello de Vigo. Foi redactor e despois director de La Concordia. Finou en Vigo con 87 anos.
Vida persoal
Casou con Vicenta Pereira Rodríguez-Yáñez e foi pai de María de la Concepción, María Luisa, Emilio e Juan Villavicencio Pereira.
Schnauzer
miniatura|200px|Un schnauzer mediano pedrés miniatura|200px|Schnauzer xigante negro nunha exposición
O schnauzer é un tipo de can de orixe alemá. A Federación Cinolóxica Internacional (FCI) encadrou todas as razas schnauzer no grupo 2, sección 1, subsección 2. Divídense en tres tamaños:
Nos tres talles preséntanse dúas cores: a negra, e a pedresa, que é característica deste tipo de cans. No schnauzer pequeno existen tamén a mestura de cor negra e prata, mentres que a FCI recoñece tamén a branca, que non é aceptada polo outro gran organismo internacional, o American Kennel Club. A clasificación da FCI establece as cores de cada tamaño como razas independentes, co que poden competir nos eventos caninos de forma separada as oito variedades recoñecidas baixo a denominación de schnauzer.
Historia
O schnauzer e outras razas actuais, como algúns tipos de pinscher e os affenpinscher, comparten orixe común. No século XIX coñecíase este tipo de cans pois empregábanse como excelentes cans de garda nas cortes pola súa habelencia como cazadores de roedores.
No ano 1895 fúndase o Pinscher Klub, hoxe en día coñecido como Pinscher Schnauzer Klub (PSK), que comeza a clasificar e traballar pola cría e mellora destes cans. Os que deron lugar á raza schnauzer nomeáronse inicialmente como rauhhaarige pinscher, que serían os primeiros exemplares rexistrados nos libros de cría do PSK como schnauzers. Estes exemplares tiñan un tamaño algo menor cós medianos actuais, e coa selección de cruzamentos entre os cans deste tipo máis pequenos darían lugar ao schnauzer pequeno.
Cima de Vila, A Abeleda, Xunqueira de Ambía
Cima de Vila é un lugar da parroquia da Abeleda, no concello ourensán de Xunqueira de Ambía, na comarca de Allariz - Maceda. Segundo o IGE, en 2018 tiña 25 habitantes (13 homes e 12 mulleres).
Óso lacrimal
O óso lacrimal, tamén chamado ungüe, é un óso da faciana, que contribúe a formar a órbita e as fosas nasais.
Estrutura do óso
É un óso pequeno, con dúas caras e catro bordos.
Insercións musculares
Só se insiren dous músculos:
Shingū
Shingū (新宮市, しんぐうし, Shingū-shi) é un concello da prefectura de Wakayama no Xapón. Está situada ao sur da rexión de Kinki, ao sueste da prefectura, na illa de Honshū. A súa superficie é de 255,43 km² e a poboación de 31.943 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 125 h/km².
O concello de Shingū limita cos concellos de Tanabe, de Kozagawa, de Nachikatsuura (son da prefectura de Wakayama); de Kumano, de Kihō (son da prefectura de Mie); e de Totsukawa (da prefectura de Nara).
Asociación de Escritores de Galicia
A Asociación de Escritores de Galicia foi unha asociación constituída en 1936 que representaba aos escritores galegos e que apenas tivo actividade.
Historia e características
Tras diversos chamamentos de Antón Vilar Ponte aparecidos na prensa, e logo da súa morte en febreiro de 1936 a iniciativa de Álvaro das Casas constituíuse o 29 de marzo de 1936 en Santiago de Compostela, elixíndose unha xunta directiva con Gonzalo López Abente de presidente e Álvaro das Casas de secretario xeral e establecendo a sede provisional nos locais da Editorial Nós, en total á AEG pertencían 72 escritores. A Guerra Civil española coutou as actividades que tiña en proxecto, e na práctica tan só puido organizar unha das conferencias dun ciclo previsto en Radio Vigo, concretamente a de Eugenio López Aydillo o 16 de xullo de 1936. A AEG foi o primeiro intento de crear un organismo que representase os intereses dos escritores galegos, aínda que houbo un precedente, a Asociación de Escritores Gallegos constituída en xullo de 1930 por iniciativa de Álvaro das Casas en Ourense pero que esmoreceu sen chegar a realizar actividade ningunha.
A Eirexa, Quembre, Carral
A Eirexa é un lugar da parroquia de Quembre no concello coruñés de Carral na comarca da Coruña. Tiña 14 habitantes no ano 2016 segundo datos do INE dos cales 7 eran homes e 7 eran mulleres.
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, o lugar da igrexa.
Fondevila, Cortegada, Silleda
Fondevila é un lugar dentro da parroquia de Cortegada no concello de Silleda, provincia de Pontevedra. No ano 2011 tiña 20 habitantes, 7 homes e 13 mulleres.
Pandemia de COVID-19
A resposta das autoridades sanitarias en todo o mundo inclúe medidas como as restricións de viaxes, corentenas, toques de queda e peches de colexios. Isto supuxo a corentena de toda Italia e da provincia chinesa de Hubei; toques de queda na China e en Corea do Sur;  métodos de detección en aeroportos e estacións de tren; e advertencias de viaxes a rexións con transmisión comunitaria. As escolas foron pechadas a nivel local ou nacional en máis de 190 países, afectando a máis do 90% dos estudantes do mundo.
Os efectos mundiais da epidemia implicaron inestabilidade política e social, xenofobia e racismo contra persoas de ascendencia chinesa ou de Asia oriental,     e a difusión en liña de desinformación e teorías da conspiración sobre o virus e a súa orixe.
Historia
miniatura|300px|upright=1.8|Casos confirmados por país trazado nunha escala logarítmica Existen diversas teorías sobre onde apareceu o primeiro caso, ou paciente cero. O primeiro caso coñecido data o 1 de decembro de 2019 na cidade chinesa de Wuhan
Unha teoría, sen confirmar, citando documentos gobernamentais chineses, suxire que a primeira vítima foi un home de 55 anos que enfermou o 17 de novembro de 2019 No mes seguinte o número de casos de coronavirus en Hubei aumentaron gradualmente a un par de centos, antes de experimentar un rápido incremento en xaneiro de 2020. O 31 de decembro de 2019, o virus causara os suficientes casos dunha pneumonía descoñecida como para informar ás autoridades sanitarias en Wuhan, a capital da provincia de Hubei, para iniciar unha investigación. Na súa maior parte os casos estaban relacionados co mercado para grosistas de produtos do mar de Huanan, onde tamén se vendían animais vivos; xa que logo pénsase que teña unha orixe zoonótica.
O 10 de xaneiro, seguindo informes das autoridades chinesas, a OMS aconsellou os viaxeiros tomar precaucións ao viaxar a ou dende a área afectada, entón a cidade de Wuhan aínda que desaconsellou aplicar restricións comerciais ou turísticas coa China. O 12 de xaneiro, seguindo información da Comisión Nacional de Saúde chinesa, a OMS informou que non existía evidencia de transmisión entre humanos. O 24 de xaneiro, a OMS recomendou controis de saída e entrada pero amosouse en contra da aplicación de restricións do tráfico internacional.
O 30 de xaneiro a OMS declarou a epidemia Emerxencia de Saúde Pública de Ámbito Internacional. O 24 de febreiro o director da OMS Tedros Adhanom avisou que o virus podería virar en pandemia global polo aumento de casos fóra da China.
O 11 de marzo a OMS declarou oficialmente pandemia á epidemia de coronavirus tras un período de aumento sostido da transmisión en múltiples rexións do mundo. O 13 de marzo a OMS declarou que Europa era o novo centro da pandemia logo que a velocidade de novos casos europeos superara o das outras rexións do mundo, agás China. O 19 de marzo, China informou da aparición de novos casos locais mentres o número de mortes en Italia superaba ás da China.
A 13 de agosto de 2020 había máis de 20 millóns de casos confirmados no mundo, máis de 750 000 mortos e máis de 13 millóns de recuperados. Os Estados Unidos convertéronse en abril no primeiro país en casos confirmados do mundo, superando á China e a Italia.
Restricións das viaxes
miniatura|300px|upright=2.27|Países que prohibiron a entrada de visitantes estranxeiros (en vermello) Como resultado da pandemia, moitos países e rexións impuxeron corentenas ou prohibicións de entrada para cidadáns ou visitantes das zonas máis afectadas pola enfermidade.
A Unión Europea rexeitou a idea de suspender a zona de libre circulación e introducir controis fronteirizos con Italia, polo que recibiu críticas por parte de dalgúns políticos europeos. Despois dalgúns estados membros pecharen totalmente as súas fronteiras nacionais a cidadáns foráneos a presidenta da Comisión Europea, Ursula von der Leyen afirmou que determinados controis poderían estar xustificados pero que en xeral a prohibición de viaxar non semellaba o máis efectivo segundo a OMS. Os Estados Unidos suspenderon a circulación de persoas procedentes da zona Schengen e posteriormente tamén da Common Travel Area.