cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Raúl Grien
Traxectoria
Colaborou na revista Inquietudes da Coruña nos seus anos mozos. Foi locutor de radio en Radio Nacional de España, Radio Nederland (Holanda) e da BBC en Londres. Doutor en Ciencias Económicas pola Universidade Complutense de Madrid (1992). Foi finalista do premio Planeta en 1956 coa novela A fuego lento. En 1960 trasladouse a Venezuela, onde foi nomeado asesor xeral da República. Regresou a Galicia a pasar os seus últimos anos. Foi membro da Fundación Alfredo Brañas e correspondente da Real Academia Galega. Colaborou nos xornais La Voz de Galicia, ABC, El Nacional, El Universal, Expansión, El País, El Español e nas revistas Destino, Vida Gal e Letras.
Mulleres que (nos) dan que pensar
Mulleres que (nos) dan que pensar é un ensaio da escritora,  doutora en filosofía e profesora África López Souto publicado en 2019 no marco da colección Feminismos editado pola Editorial Galaxia.
Neste libro como sinala Carme Adán "a autora asume un reto difícil, a saber, guiarnos, ou máis ben acompañarnos, na agradábel tarefa de pensar “con” e “sobre” unha chea de mulleres variadas que percorren a Historia de Galicia". Dende Exeria a Ángeles Alvariño, dando a coñecer as primeiras universitarias e moitas máis.
Pedro Nunes (matemático)
Pedro Nunes, en ortografía latina Petrus Nonius, nado en 1502, en Alcacer do Sal e finado o 11 de agosto de 1578 de Coímbra foi un matemático e xeógrafo portugués.
Pedro Nunes é coñecido pola súa contribución á navegación, que floreceu en Portugal, unha das principais potencias marítimas dos séculos XV e XVI. Tamén inventou varios instrumentos de medición, incluído o nonio que leva o seu nome.
Traxectoria
Procedente dunha familia xudía bautizada, Nunes estudou na Universidade de Salamanca entre 1521 e 1522 e na Universidade de Lisboa, onde en 1525 se licenciou en Medicina. Tamén estudou Astroloxía/Astronomía e Matemáticas. Continuando estudando medicina, ao mesmo tempo ensinaba Moral, Filosofía, Lóxica e Metafísica na universidade.
Hoxe aínda quedan dúbidas sobre o curriculum e biografía de Pedro Nunes. Tamén se sabe que os seus netos Matthias Pereira e Pedro Nunes Nunes foron detidos, interrogados e condenados polo Santo Oficio acusados de xudaísmo entre 1623 e 1632.
En 1537 a universidade regresou de Lisboa a Coímbra, Nunes trasladouse alí e continuou ensinando matemáticas na universidade até 1562. Na Universidade de Coímbra, os matemáticos ocupábanse principalmente da navegación marítima. As matemáticas convertéronse nunha especialidade separada só en 1544.
Ademais de ensinar, Nunes serviu como Astrónomo Real desde 1547 até o final dos seus días.
En 1531 o rei Xoán III de Portugal encargou a Nunes que ensinase aos seus irmáns máis novos Luís e Henrique. Pedro Nunes participou máis tarde no ensino do neto real, o futuro rei Sebastián.
Contribución á ciencia
Pedro Nunes viviu un período de transición no que a ciencia se afastaba da análise dos traballos teóricos (onde o principal papel dos científicos era o de comentar os traballos dos autores anteriores), á achega de datos experimentais, tanto en forma de información. e como método de confirmación dos resultados das teorías existentes.
Nunes cría que o coñecemento científico debía ser compartido. Así, a súa obra foi impresa en tres linguas diferentes: portugués e latín -por achegamento á comunidade académica europea, e mesmo en castelán, o que algúns historiadores consideraron sorprendente, dado que a Coroa de Castela era entón o principal adversario do Reino de Portugal nos asuntos marítimos.
Gran parte da súa obra está relacionada coa navegación. Foi o primeiro en entender por que un barco que seguía unha ruta fixa non podería viaxar en liña recta, o camiño máis curto entre dous puntos da Terra, senón que seguiría unha "liña de rumbo" ao longo dunha ruta en espiral chamada loxodrómica. A invención posterior dos logaritmos permitiu a Gottfried Leibniz establecer unha ecuación alxébrica para o loxodromo.
Na súa obra Nas Cartas Náuticas, 300 anos antes de Mauritius Cornelius Escher, afirma que unha carta náutica debería ter círculos paralelos e meridianos debuxados como liñas rectas. Tamén foi quen de resolver todos os problemas que iso orixinaba, e esta situación continuou até que Gerardus Mercator desenvolveu a chamada " Proxección de Mercator", un sistema que aínda está en uso na actualidade.
Nunes resolveu unha serie de problemas prácticos de navegación asociados á corrección da ruta nun intento de desenvolver métodos máis precisos para determinar a posición do barco. Os seus métodos para determinar as latitudes e corrixir as desviacións das agullas magnéticas foron utilizados con éxito por D. João de Castro nas súas viaxes a Goa e ao Mar Vermello.
Creou o vernier para mellorar a precisión dos instrumentos. A súa adaptación ao cuadrante foi utilizada por Tycho Brahe, quen pronto resultou demasiado difícil. Máis tarde foi mellorado por Pierre Vernier na súa forma actual.
Pedro Nunes tamén traballou en diversos problemas mecánicos, dende o punto de vista matemático. Probabelmente foi o último gran matemático en facer melloras significativas no sistema tolemaico (o modelo xeocéntrico), pero este perdeu importancia debido ao novo modelo de Nicolás Copérnico, o heliocéntrico, que o substituíu.
Nunes coñecía a obra de Copérnico, pero só mencionou unha pequena referencia nas súas obras publicadas, afirmando que era matematicamente correcta. Ao mesmo tempo, tendeu a evitar a cuestión de se en teoría a Terra ou o Sol eran o centro do sistema.
Tamén resolveu o problema de atopar o día de menor solpor para calquera posición e duración. Este problema per se non tería grande importancia, pero serve para demostrar o xenio de Nunes, sendo utilizado máis dun século despois por Johann e Jacob Bernoulli con menos éxito. Puideron atopar unha solución para o día máis curto, pero non puideron determinar a súa duración, quizais porque perderan os detalles do cálculo diferencial, que era unha nova rama das matemáticas daquela. Tamén mostra que Pedro Nunes foi un pioneiro na resolución de problemas de máximo e mínimo, que só se popularizou no século seguinte mediante o cálculo diferencial.
South Sudan Oyee!
"South Sudan Oyee!" (Hurra Sudán do Sur! ) é o himno nacional do Sudán do Sur. O himno foi elixido pola Comisión Nacional do Sudán do Sur, creada polo Movemento de Liberación Popular do Sudán, ala política do Exército de Liberación Popular do Súdan, tras un concurso en agosto de 2010 para decidir o himno do novo estado futuro. O himno entrou en vigor tras o referendo de independencia do Sudán do Sur de 2011, cando este se tornou nun estado soberano o 9 de xullo de 2011.
Historia
O comité recibiu 49 propostas para o himno. O título provisional para a proposta gañadora foi "Land of Kush". O concurso emitiuse en directo na televisión no 2010.
A música gañadora foi composta por alumnos e profesores da Universidade de Juba.
Jesús María Lires López
Jesús María Lires López, alcumado Gallego, nado en Galicia o 20 de abril de 1920 e finado en Bogotá o 15 de abril de 1998, foi un futbolista e árbitro galego. Emigrado á Arxentina, xogaba de dianteiro e militou nese país nas filas do Quilmes e do Defensores de Belgrano. Con todo, a súa fama como futbolista chegoulle en Colombia, onde destacou no Independiente Santa Fe, club cuxo ataque liderou na conquista da primeira edición do campionato colombiano en 1948. Posteriormente xogou no Millonarios e no Universidad Nacional de Colombia.
Quilmes
Nado en Galicia, emigrou sendo neno coa súa familia á Arxentina. Alí comezou a xogar ao fútbol e en 1940 debutou na Segunda División co Quilmes Atlético Club, club no que militou ata 1944.
Defensores de Belgrano
Despois de catro anos defendendo as cores do Quilmes, en 1945 fichou polo Defensores de Belgrano, tamén da Segunda División, onde xogou durante unha tempada.
Independiente Santa Fe
No ano 1947 deixou a Arxentina e trasladouse a Colombia, onde comezou a xogar no Independiente Santa Fe da cidade de Bogotá en 1948. Ese mesmo deu inicio en Colombia o fútbol profesional, coa fundación da División Maior do Fútbol Colombiano (Dimayor) e a disputa da primeira edición do Campionato de Colombia. "Gallego" foi un dos xogadores máis destacados do seu equipo e formou unha frutífera dianteira xunto co arxentino Hermenegildo Antón. A dupla saíu a relucir no primeiro Clásico bogotano, no que o Santa Fe derrotou por 5-3 ao Millonarios cun triplete do galego e un gol do arxentino. Santa Fe coroouse como o primeiro campión colombiano e Lires López contribuíu como o máximo goleador do equipo con 20 goles, e o segundo do campionato, só por detrás de Alfredo Castillo. Foi tamén o primeiro xogador da historia do fútbol profesional colombiano que fallou un penalti, ante Deportes Caldas.
Para o ano 1949, Santa Fe fichou varios futbolistas arxentinos e Lires López tivo que competir por un posto cos seus compatriotas Hermenegildo Antón, Luis "Flaco" López, René Pontoni e Herraldo Ferreyro, así como co colombiano Rafael Humberto "Canoíta" Prieto. Esta histórica dianteira logrou marcar 102 goles en 26 partidos, e está considerada unha das mellores da historia do club. Con todo, o equipo bogotano non revalidou o título e só puido ser terceiro.
Millonarios
En 1950 fichou polo outro gran club de Bogotá, o Millonarios, que viña de ser campión. Alí xogou durante só un semestre, compartindo equipo con destacados futbolistas como Alfredo Di Stéfano ou Adolfo Pedernera.
Universidad Nacional
A mediados de 1950 deixou Millonarios e pasou a xogar no Club Universidad Nacional de Colombia, no que se retirou ese mesmo ano.
Carreira como árbitro
Despois da súa retirada como futbolista, comezou a súa carreira como árbitro profesional da División Maior do Fútbol Colombiano (Dimayor), labor que exerceu durante varios anos. Tras deixar a arbitraxe, instalouse na cidade de Bogotá, onde viviu ata a súa morte o 15 de abril de 1998 aos 78 anos.
21ª edición dos Premios Mestre Mateo
miniatura|300px|Auditorio Municipal de [[Ourense, onde se celebrou a gala.]] A 21ª edición dos Premios Mestre Mateo galardoou as producións audiovisuais de Galicia de 2022 e celebrouse o 11 de marzo de 2023. Durante a cerimonia, a Academia Galega do Audiovisual presentou os Premios Mestre Mateo en 26 categorías. A cerimonia celebrouse no Auditorio Municipal de Ourense e foi presentada por Lucía Veiga, Javier Veiga e Iolanda Muíños. Entregaron os premios Alba Mancebo, Arturo Fernández, Mayka Braña, Noelia Rey, Adrián Castiñeiras, María Mera, Trisha Fernández, Monti Castiñeiras, Isabel Naveira e Tito Asorey.
O corpo aberto, dirixido por Ángeles Huerta, gañou 12 galardóns, entre eles o de mellor filme, mellor director e mellor guión. A serie de televisión Rapa foi a seguinte produción con máis premios, sumando 4 galardóns, incluíndo mellor serie e mellor actriz.
Premios
miniatura|dereita|150px|[[Tamar Novas, mellor actor.]] miniatura|dereita|150px|[[Federico Pérez, mellor actor secundario.]] miniatura|dereita|150px|[[Berta Ojea, mellor actriz secundaria.]] Os gañadores son os que aparecen en primeiro lugar e destacados en letra grosa.
Angelines Fernández
María de los Ángeles Fernández Abad, nada en Madrid o 30 de xullo de 1924 e finada na Cidade de México o 25 de marzo de 1994, coñecida como Angelines Fernández, foi unha actriz e comediante mexicana. É lembrada por interpretar o personaxe de Doña Clotilde, La Bruja del 71, na serie El Chavo del 8 (1973).
Na súa mocidade foi guerrilleira e loitou xunto á República na guerra civil española. Tras a vitoria franquista, en 1947 decidiu emigrar a México, onde se converteu en actriz e obtivo a nacionalidade. Nos seus inicios no país participou no elenco de varias películas, entre elas El diario de mi madre (1958), Misterios de la magia negra (1958), El esqueleto de la señora Morales (1960), El padrecito (1964), Corona de lágrimas (1968) e El profe (1971). Con todo, logrou o éxito internacional cando comezou a traballar con Roberto Gómez Bolaños na serie de televisión El Chavo del 8, en que apareceu por primeira vez en 1972. Tamén participou noutras producións de Bolaños, como El Chapulín Colorado e Chespirito.
Traxectoria
Alí converteuse en actriz e traballou inicialmente en teleteatros, convidada polo seu compatriota Ángel Garasa, e na emisora de radio XEW. Traballou en filmes xunto a artistas destacados de México como Cantinflas e Arturo de Córdova. Con todo, o seu papel máis importante foi o de Doña Clotilde, la Bruja del 71, a eterna namorada de Don Ramón, personaxe representado polo actor Ramón Valdés, na serie Chespirito desde 1971 e en El Chavo del 8 a partir de 1973. Ese papel obtívoo xustamente grazas ao seu amigo, quen a presentou a Chespirito. Fernández traballou durante 20 anos con Chespirito, de 1971 a 1991.
Vida persoal e morte
Fernández tivo unha filla chamada Paloma Fernández. O 25 de marzo de 1994 Fernández faleceu aos 69 anos na Cidade de México. As causas da morte incluíron trastornos do ritmo cardíaco, insuficiencia respiratoria aguda e insuficiencia renal crónica. Na súa acta de defunción consta que a súa única nacionalidade era mexicana, polo que probabelmente perdera a nacionalidade española. Foi sepultada nunha cripta do cemiterio Mausoleos del Ángel, na Cidade de México.
O Caboxo, Riotorto, Riotorto
O Caboxo é un lugar da parroquia de Riotorto, no concello lugués de Riotorto, na comarca de Meira.
Diccionario geográfico-estadístico de España y Portugal
O Diccionario geográfico-estatístico de España y Portugal é unha obra magna publicada por Sebastián Miñano Bedoya entre 1826 e 1829 e composta por dez volumes.
Crítica
O xeógrafo Fermín Caballero criticou a Miñano polas carencias da obra. Entre outras deficiencias, criticaba que a principal fonte de información de Miñano seguían sendo, como en tempos de Filipe II (Relaciones topográficas), os curas párrocos «á cada uno de los cuales he escrito separadamente, pidiéndoles nociones ciertas y positivas de sus respectivos pueblos y de los inmediatos», e a quen agradece a súa axuda, ademais de ao director da Real Academia da Historia, Martín Fernández de Navarrete, e ao censor Juan Agustín Ceán Bermúdez.
Volumes
Está organizado por orde alfabética en 10 volumes.
Family office
As Family office son plataformas de investimento dedicadas a levar integramente grandes patrimonios: investimentos financeiros, inmobiliarias e empresariais, a fiscalidade, a sucesión, a planificación global etc. Son os encargados de xestionar o patrimonio dun único grupo familiar con elevado patrimonio, xeralmente maior a 100 millóns de dólares americanos.
O concepto tradicional de family office (FO) céntrase nunha empresa dirixida por e para unha soa familia. A súa función é centralizar a xestión do patrimonio familiar significativo. O obxectivo é a transferencia do patrimonio entre xeracións.
Os obxectivos principais de contar cunha plataforma de investimento Family Office son os seguintes: miniatura|Os servizos dunha family office multifamiliar Protección do Patrimonio
Crecemento do Patrimonio
Tamén hai FA multifamiliares.
O Alxibre, Riotorto, Riotorto
O Alxibre é un lugar da parroquia de Riotorto, no concello lugués de Riotorto, na comarca de Meira.
Francisco Caridad Mateo
Vida persoal
Casou con María Manzanero Salas.
Plegadis
miniatura|240px|Plegadis chihi Plegadis é un xénero de aves da orde dos pelecaniformes e familia dos tresquiornítidos que inclúe tres especies de mazaricos caracterizados polo seu longo peteiro falciforme e a súa plumaxe moura.
Descrición
O xénero foi descrito en 1829 polo paleontólogo e naturalista alemán Johann Jakob Kaup.
Etimoloxía
O nome científico Plegadis está tirado do grego antigo πληγας plēgas, "fouce", "gadaña", en alusión á forma do bico destas aves.
Sinónimo
Ademais de polo seu nome actualmente válido, o xénero coñeceuse tamén como:
Especies
miniatura|esquerda|240px|Plegadis ridgwayi Recoñécense tres especies viventes no xénero Plegadis:
Ademais coñécense dúas especies fósiles:
Chairas, Riotorto, Riotorto
Chairas é un lugar da parroquia de Riotorto, no concello lugués de Riotorto, na comarca de Meira.
Cornide, Riotorto, Riotorto
Cornide é un lugar da parroquia de Riotorto, no concello lugués de Riotorto, na comarca de Meira.
Paseo marítimo das Avenidas (Vigo)
O paseo marítimo das Avenidas é un paseo urbano de Vigo.
Historia
O 12 de agosto de 2018 tivo lugar o accidente do Marisquiño, un derrubamento da estrutura de madeira na parte norte do paseo durante a celebración dun concerto dentro do festival O Marisquiño. Tras tres anos pechado e após dun proceso de investigación, en abril 2022 produciuse a reapertura ao público, cunha pasarela renovada e un carril bici.
O Curral, Riotorto, Riotorto
O Curral é un lugar da parroquia de Riotorto, no concello lugués de Riotorto, na comarca de Meira.
A Grova, Riotorto, Riotorto
A Grova é un lugar da parroquia de Riotorto, no concello lugués de Riotorto, na comarca de Meira.
Labirintos de pedra na Illa Bolshoi Zayatsky
Os labirintos de pedra da illa Bolshoi Zayatsky son un grupo de 13 ou 14 labirintos da illa Bolshoi Zayatsky, unha das illas Solovetsky no Óblast de Arkhangelsk, Rusia. A falta de estudos arqueolóxicos estándar, un grupo de investigación de San Petersburgo teoriza que os labirintos teñen uns 2500 anos de antigüidade, segundo a súa orientación, o seu suposto uso ritual e os cambios na dirección do cénit no solsticio ao longo da historia. A maioría dos investigadores dubidan de que sexan tan vellos; a gran maioría dos labirintos desta zona datan máis cedo da Idade Media.
Ademais dos labirintos, hai máis de 850 montes de pedras na illa Bolshoi Zayatsky, ademais de moitos outros conxuntos de pedra, como un símbolo de pedra con raios radiais, posiblemente representando o sol. Todos os labirintos concéntranse nunha área de 0,4 km2 na parte occidental da illa. Outro enorme complexo de pedras no outeiro de Sopka, na parte leste da illa, non inclúe ningún labirinto.
En total, hai 35 labirintos (coñecidos como vavilons - "Babilóns" - no dialecto local) nas illas Solovetsky. Todos foron feitos de pedras locais. As escavacións nas moreas de pedra deron partes de ósos.
Características
miniatura| Un dos labirintos de menor tamaño.|esquerda|275x275px Medindo entre 6 e 25.4 metros de diámetro, os labirintos están feitos na súa maioría de pedras (c.30-40 cm de diámetro) colocados nunha fila.
De forma intermitente ao longo da espiral hai montóns de pedras máis grosos ou anchos; os extremos das espirais tamén son máis anchos.
As entradas están xeralmente nos lados sur dos labirintos, pero tamén se poden atopar nas partes suroeste, leste ou oeste.
Os labirintos teñen cinco tipos de escenarios, pero cada un só ten unha entrada que tamén serve de saída.
Finalidade
A función dos axustes de pedra non está clara. Unha suxestión é que poderían simbolizar unha fronteira entre este mundo e o inframundo e que o labirinto pode ser usado para rituais específicos para axudar ás almas dos mortos a viaxar a outro mundo. Outra hipótese é que as configuracións puideran servir de modelo para equipos de pesca complexos.
Roblox
Roblox é un MMORPG e MMOSG de mundo aberto, multiplataforma, que permite aos xogadores crear os seus propios mundos virtuais (experiencies en inglés, ou en galego experiencias) e deseñar as súas propias experiencias dentro da plataforma dixital.
Antecedentes (Pre-2003).
Antes de Roblox, os dous fundadores de Roblox (David Baszucki e Erik Cassel) crearan un programa 2D sobre un laboratorio de físicas simuladas chamado Interactive Physics, onde alí se coñecerían os dous. Neste período o xogo tería unha recepción bastante boa, con milleiros de estudantes utilizando o programa para estudar as físicas dun accidente de coche ou simular unha casa indestrutíbel entre outras cousas.
Despois do éxito de Interactive Physics, nas palabras de David "era incríble o que estes nenos e adolescentes estaban deseñando e queríamos levalo a un nivel moito maior". Comezaron o desenvolvemento de certos assets (modelos 3D) e texturas para a plataforma a partiren do 1996.
Inicios (2003-2006)
Roblox iniciou o seu lanzamento oficial o 1 de setembro do 2006, aínda que estiveran abertos ao público nas versións alpha e beta, nas que o nome de Roblox aínda non se decidira e tiña uns diferentes aos actuais.
O 2 de decembro do 2003 rexistraron o primeiro dominio: GoBlock.com, pero 10 días despois, o 12 de decembro rexistraran o novo nome: DynaBlocks.beta.
Ao final, o 30 de xaneiro do 2004 terminaran por cambialo nome finalmente ao actual, Roblox.
Nos meses posteriores, entre marzo e abril terminaran de asentarse, rexistrando Roblox como una marca rexistrada e compañía.
Bases de Roblox.
O 30 de xuño, a primeira conta de Roblox, admin, - que máis tarde sería borrada e volta a restaurar - foi creada, e a partir de aquí crearíase o resto das contas importantes.
O 1 e 2 de xullo crearíanse as contas de David e Erik respectivamente, e o 13 e o 23 dese mes tamén serían creadas a primeira conta non administradora e por debaixo da idade dos 13 anos, e en agosto o rexistro de contas sería cerrado.
Comunidade.
Despois de que Roblox se asentara en cuestións de desenvolvemento e usuarios base, por esa época tamén ocorreron outras cousas importantes.
O 12 de xullo serían creador os Roblox Forums, que moito máis tarde no 2017 serían eliminados por unha raid (ataque masivo) de usuarios cheando o foro de cousas inapropiadas.
Volodymyr Vakulenko
Volodymyr Vakulenko (en Володимир Володимирович Вакуленко), nado o 1 de xullo de 1972 e finado en 2022, foi un poeta, escritor de literatura infantil e wikipedista ucraíno, que tamén participou en voluntariado e activismo. Foi asasinado durante a ocupación rusa da área de Khárkiv, en Ucraína en 2022. Recibiu o Premio Literario Internacional Oles Ulianenko e foi laureado do Concurso Les Martovych.
Roblox
Comunidade.
Tamén se crearían por agosto os primeiros xogos e assets coñecidos, creados por David:
Lanzamento (2006-2008)
A partir do lanzamento no 2006, o xogo comezaría a xogarse máis (pois xa tiña unha base de xogos). En marzo dese mesmo ano lanzarían ao público o "Developer Enviroment" o cal máis tarde sería renomeado coma "Roblox Studio". Este sería un programa descargado a parte o cal permitiría aos usuarios desenvolver as súas propias experiencias. O 3 de xuño por fin o multixogador estaría dispoñible, mais só para os xogos creados por Roblox. O 27 de febreiro de 2007 a base de datos sería reiniciada e todos os xogadores rexistrados antes desa data pasarían a ter a data de rexistro nese día (exemplo: véxase as dúas primeiras contas de Roblox: 1 e 2). En marzo do 2007 comezaría a cumprir a lei de protección dos menores na Internet de EEUU coñecida coma COPPA engadindo unha censura ao chat de certas palabras aos usuarios menores de 13 anos. Neste ano tamén sería engadida a moeda secundaria de Roblox, os TIX, e o "Builders-Club" o cal era un conxunto membresías de pago os cales dábanlle certos beneficios aos usuarios. A mesma sería renomeada no 2019 a "Roblox Premium" e algunhas dos seus beneficios serían cambiados.
Volodymyr Vakulenko
Vakulenko foi secuestrado polos invasores rusos preto de Izium antes de ser asasinado durante a ocupación temporal da Óblast de Khárkiv. Así o informa PEN Ucraína, citando á exmuller de Vakulenko, Iryna Novytska, quen escribiu que "os pais de Vakulenko foron informados de que, tras os resultados de ADN, o corpo do seu fillo estaba na tumba №319".
Roblox
Lanzamento (2006-2008)
Neste ano o xogo máis xogado foi Yorick's resting place con 2500 visitas e sendo utilizado no 2008 para albergar o evento de samaín dese ano.
Volodymyr Vakulenko
A Vakulenko sobrevivírono o seu fillo Vitalii, de 7 anos, e os seus pais.
Roblox
Época antiga (2008-2012)
Roblox ten máis de 500.000 creadores de experiencia e 700 millóns de usuarios activos mensuais, que rexistraron máis de 300 millóns de horas de uso. O grupo de desenvolvemento de experiencias, Roblox Corporation, emprega a máis de 200 persoas en California.
En 2019, Roblox converteuse no "xogo" máis popular do mundo.
Olga Paredes
Olga Paredes, nada na Paz en outubro de 1984, é unha arquitecta e wikipedista boliviana. En agosto de 2022 foi nomeada Wikimedista do ano polo cofundador de Wikipedia, Jimmy Wales, durante o evento anual Wikimania 2022, polas súas achegas na divulgación do coñecemento libre e para reducir o nesgo de xénero en Wikipedia en castelán. É a primeira persoa de Latinoamérica en lograr devandito galardón.
Oferta pública inicial
Maiores IPOs
A saída a bolsa de Alibaba foi a máis grande de sempre no seu día. En 2019 ARAMKO de Arabia Sur converteuse na maior por 25,6 millóns de dólares
Antes de 2009, Estados Unidos era o principal emisor de IPO en termos de valor total. Desde entón, con todo, China (bolsas de Shangai, Shenzhen e Hong Kong) foi o principal emisor. Até finais de novembro de 2011 recadou 73.000 millóns de dólares. Isto foi case o dobre da cantidade do diñeiro recadado na Bolsa de Nova York e NASDAQ xuntos.
Máser
Termo
miniatura|300x300px|Máser de hidróxeno. A palabra deriva do acrónimo inglés MASER para Microwave Amplification by Stimulated Emission of Radiation. Na Unión Soviética foi proposto simultaneamente, pero o termo en todas as linguas provén do inglés. En ruso foi transcrito como mа́зер.
Os máseres modernos poden deseñarse para xerar ondas electromagnéticas non só en frecuencias de microondas senón tamén en frecuencias de radio e infravermellos. Por este motivo, Charles Townes suxeriu substituír "microondas" pola palabra "molecular" como primeira palabra no acrónimo (sería Molecular Amplification by Stimulated Emission of Radiation).
Fondo
O seu funcionamento baséase no fenómeno de emisión estimulada de radiación, enunciado por Albert Einstein en 1916. Na Universidade de Columbia, Estados Unidos, Charles Hard Townes propuxo a súa existencia en 1953, ao mesmo tempo que Nikolai Basov e Aleksandr Prokhorov na URSS. O primeiro foi construído en 1954. En 1964, Prokhorov, Basov e Townes foron galardoados co Premio Nobel de Física "polos traballos fundamentais no campo da electrónica cuántica, que levaron á creación de osciladores e amplificadores baseados no principio láser-máser".
Funcionamento
miniatura|300x300px| Esquema, en castelán, dun máser de hidróxeno. Cando unha molécula ou átomo está nun estado enerxético axeitado e pasa preto dunha onda electromagnética, isto pode inducilos a emitir enerxía en forma doutra radiación electromagnética coa mesma lonxitude de onda que reforza a onda que pasa e desencadea unha fervenza de fenómenos que levan a aumentar moito a intensidade do impulso orixinal.
Na natureza
Inicialmente, despois da invención, críase que o máser era unha creación puramente humana, pero máis tarde os astrónomos descubriron que algúns obxectos astronómicos funcionan como máseres. Nas enormes nubes de gas, de miles de millóns de quilómetros de tamaño, xorden as condicións para a xeración e a radiación cósmica serve como fonte de bombeo. Nalgunhas nubes de materia interestelar excitadas pola radiación das estrelas próximas, ocorre o mesmo fenómeno, que leva á formación dun intenso feixe de radiación cunha lonxitude de onda ben definida. Esta emisión de radiación dos máseres astrofísicos denomínase a miúdo como "emisión superradiante" para distinguila dos máseres de laboratorio.
Os máseres extremadamente poderosos, asociados con núcleos galácticos activos, coñécense como megamáseres, e son até un millón de veces máis poderosos que os máseres estelares.
O Hortovello, Riotorto, Riotorto
O Hortovello é un lugar da parroquia de Riotorto, no concello lugués de Riotorto, na comarca de Meira.
Vespa (xénero)
Vespa é un xénero de insectos himenópteros eusociais da suborde dos apócritos, que é o tipo da superfamilia dos	vespoideos, e da familia dos véspidos.
Comprende vinte e dúas especies, coñecidas popularmente como avespas e abázcaros ou abellóns, que están repartidas sobre todo pola Asia tropical e temperada, aínda que tamén ocupan de forma natural Europa e o norte de África.
Etimoloxía
O nome científico Vespa tomonuno Linneo de latín vespa, "avespa".
Características
Son avespas marróns ou negras e amarelas que constrúen niños de papel en forma de pelota en árbores, edificios ou baixo terra. Para fabricar o papel co que fan o niño, as avespas mastigan as fibras da madeira morta e forman unha pasta. Unha raíña soa comeza a construír o niño, pero pronto cede o traballo a un número crecente de obreiras. Os niños poden albergar até cinco mil obreiras e teren un diámetro de 80 cm. As obreiras morren en inverno, pero novas raíñas sobreviven até a primavera seguiente.
Especies invasoras
En tiempos recentes producíronse introducións accidentais dalgunhas especies: unha especie europea, o abázcaro (Vespa crabro), estendeu a súa área de dispersión a Norteamérica, e dúas de Asia tropical, Vespa velutina e Vespa bicolor establecéronse en Europa; a primeira delas é a especie alóctona que máis problemas causou.
Mundín, Riotorto, Riotorto
Mundín é un lugar da parroquia de Riotorto, no concello lugués de Riotorto, na comarca de Meira.
Fort Apache (filme)
Fort Apache é un filme estadounidense de 1948 dirixido por John Ford e protagonizado por John Wayne e Henry Fonda. Foi o primeiro título da "triloxía da cabalaría" e foi continuado por She Wore a Yellow Ribbon (1949) e Rio Grande (1950), ámbolos dous tamén protagonizados por Wayne. O guión está inspitado na historia curta de James Warner Bellah "Massacre" (1947). As fontes históricas de "Massacre" fóronlle atribuídas á historia real de George Armstrong Custer e a batalla de Little Bighorn e á batalla de Fetterman.
Estreouse subtitulado en galego o 16 de maio de 2020 a través da TVG.
Obaysch
right|miniatura|240px| Multitudes miran namentres Obaysch descansa no [[Zoolóxico de Londres nesta fotografía de 1852 tomada por Xoán, conde de Montizón.]] dereita|miniatura|240 px|Portada da Polca do hipopótamo. dereita|miniatura|240px|Adhela e Guy Fawkes. Obaysch, nado arredor de 1849 e finado o 11 de marzo de 1878, foi o primeiro hipopótamo visto en Gran Bretaña dende tempos prehistóricos, e o primeiro en Europa dende a Antiga Roma.
Vida
Obaysch foi capturado nunha illa no Nilo Branco cando tiña menos dun ano. O seu nome deriva do nome da illa.
O vicerrei otomán de Exipto, Abbas Paxá, estivo de acordo co cónsul xeral británico, Charles Murray (máis tarde coñecido como "Hippopotamus Murray") para intercambiar a Obaysch e algúns outros animais exóticos por algúns galgos ingleses e deerhounds. Obaysch foi enviado en barco polo Nilo ao Cairo, acompañado por un rabaño de vacas para proporcionarlle leite. Foi enviado por P&O nun barco de vapor a Southampton, e chegou ao Zoolóxico de Londres o 25 de maio de 1850. Foi unha sensación instantánea en Londres, atraendo até 10 000 visitantes cada día, e xerando un comercio de lembranzas de hipopótamos e mesmo unha Polca do hipopótamo (por L. St. Mars ). O número de visitantes ao zoolóxico en 1850 foi o dobre que o ano anterior.
Unha vez, Obaysch escapou do cativerio no zoolóxico de Londres e, segundo a lenda, utilizouse un coidador como cebo para atraelo ao seu recinto.
Descendencia
Despois dunha espera de máis de 16 anos, a parella finalmente tivo descendencia en 1871, pero a cría morreu dous días despois. Unha segunda cría tamén morreu ao ano seguinte, pero a terceira, nada o 5 de novembro de 1872, sobreviviu. Era unha femia que foi chamada Guy Fawkes. Adhela sobreviviu a Obaysch durante 4 anos, morrendo o 16 de decembro de 1882. Guy Fawkes morreu o 20 de marzo de 1908.
Richard e Maurice McDonald
Richard James «Dick» McDonald e Maurice James «Mac» McDonald foron dous irmáns empresarios orixinarios de Manchester (Nova Hampshire, Estados Unidos) que en 1940 fundaron o restaurante McDonald's en San Bernardino, California, ideando un sistema de servizo de comida rápida.
Biografía
Os irmáns McDonald comezaron no mundo dos negocios en 1937, cando abriron un local en Monrovia (California), inspirados por outro establecemente semellante de bocadillos de salchicha (hot dogs) que parecía ser o único negocio rendible da cidade, que atendía principalmente os clientes dun hipódromo. Con todo, o posto tivo pouca clientela fóra da tempada de carreiras.
Fernanda Monasterio
Primeiros anos e formación
Naceu nunha familia de militares, o seu pai Fernando Monasterio era militar da Segunda República e o seu avó Ricardo Monasterio, militar laureado que ademais foi libretista de zarzuelas. Ao pouco de nacer o seu pai foi destinado a Ferrol. Monasterio seguiu os estudos secundarios nun colexio de relixiosas en réxime de internado en Madrid. Durante a Guerra civil seguiu ao seu pai a Teruel, Valencia e Barcelona e ao termo da guerra foron ao exilio a Francia. O seu pai marchou a México e ela volveu a España. Comezou os seus estudos na Universidade de Santiago de Compostela que continou na Facultade de Medicina da Universidade Central onde alcanzou o grao de "doutora" coa tese Os síntomas depresivos na acromegalia, dirixida por Gregorio Marañón.
En 1941 viaxou a Berlín a recibir clases de psicofisioloxía do traballo. En 1943 na Xefatura de Sanidade de Madrid investigou sobre o traballo feminino e sobre a importancia das tarefas constitucionais nos accidentados. Entre 1949 e 1951 traballou como médica na beneficencia municipal no servizo médico cirúrxico de urxencias. En 1950 publicou Temas de Medicamento e Psiquiatría.
Richard e Maurice McDonald
Nacemento de McDonald's
En 1940 crearon a empresa McDonald's en California, co ideal dun novo negocio que renovase o concepto da comida rápida, promovendo a simplicidade e calidade dos seus alimentos, ademais dun sistema que permitise atender os clientes de maneira máis eficaz e rápida.
Fernanda Monasterio
América
En 1952 abandonou España para ocupar unha praza de profesor contratado de fisioloxía na Universidade de Cochabamba, en Bolivia; despois marchou Arxentina, á Universidade de Cuxo, onde estivo até 1956 e logo pasou a ensinar en Bahía Branca, na Universidade do Sur. Na Universidade Nacional da Prata, na Facultade de Humanidades e Educación entrou en contacto co profesor Alfredo Calcagno.
Richard e Maurice McDonald
Falecementos
Maurice McDonald morreu de insuficiencia cardíaca en Riverside, California, o 11 de decembro de 1971, á idade de 69 anos. Foi enterrado no Desert Memorial Park, en Cathedral City, California.
Fernanda Monasterio
América
En 1954 celebrouse o Primeiro Congreso Arxentino de Psicoloxía en San Miguel onde se aprobou unha declaración relativa á creación da carreira universitaria de psicóloxía profesional avalada por un grupo de profesores. Tras a caída de Perón produciuse unha reforma en profundidade dos estudos superiores que a partir de 1955 abríronse nos campos da filosofía e a psicoloxía. Nomeouse unha comisión especial co obxectivo de proxectar o plan de estudos da carreira de profesor en psicoloxía da que tomou parte Monasterio, xunto a Calcagno, Juan Cuatrecasas, médico español, que ensinaba antropoloxía na Prata, Anxo Garma, psicanalista español e promotor da Asociación Psicanalítica Arxentina, e Luís M. Ravagnan, profesor de filosofía e adxunto de Garma na Prata, máis orientado cara á fenomenoloxía.
Na creación da carreira de Psicoloxía, abriuse un debate entre a psicoloxía como ciencia natural sustentada por Monasterio, que se impuxo nunha primeira etapa, e a corrente psicanalítica defendida por Garma.
En 1959 iniciáronse os estudos de psicoloxía divididos nun ciclo común e outro de especialidade en clínica laboral e educación. Todos formaron parte do profesorado das materias do primeiro curso, Monasterio impartiu "Bioloxía humana" e compaxinouno coa dirección do Instituto de Psicoloxía.
Richard e Maurice McDonald
Falecementos
Richard McDonald morreu en Manchester, New Hampshire, o 14 de xullo de 1998, á idade de 89 anos e foi enterrado no cemiterio Mount Calvary en Manchester. A súa esposa Dorothy morreu pouco despois.
Fernanda Monasterio
América
Desta época Mosteiro dixo: “Eu perdín batallas, pero gañei moitas. A primeira, foi que a carreira se abrise como licenciatura (e xa non como profesorado)”. Iso significou que se crease a profesión, como persoa técnica capacitada para intervir en problemas persoais e sociais.
Richard e Maurice McDonald
Na cultura popular
Na película de 2016 The Founder, Nick Offerman interpreta a Richard McDonald e John Carroll Lynch interpreta a Maurice McDonald. Nela nárrase a historia da fundación de McDonald's e como Ray Kroc se apropiou da empresa, ofrecendo un pago de 2,7 millóns de dólares.
Fernanda Monasterio
Regreso a Madrid
En 1968 volveu a España fixando a súa residencia en Madrid apoiada por José Germain Cebrián. Exerceu como médica e psicóloga clínica e non se chegou a incorporar á universidade. Pero foi a fundadora e Directora do Programa dos Cursos de Psicoloxía Evolutiva do Neno e do Adolescente que se impartiu no Instituto Internacional de 1967 a 1981. En 1972 participou na homenaxe a Germain e en 1987 volveu escribir sobre el na homenaxe que se lle fixo tras o seu falecemento.
En 1975 colaborou no monográfico da revista El Urogallo conmemorando o Ano Internacional da Muller. Interveu no II seminario de Filosofía Española tendo como tema monográfico A crise de fin de século e a xeración de 1914, onde falou de Gregorio Marañón. En 1988 foi nomeada presidenta da Asociación Española de Médicos escritores e artistas. E en 1991 recibiu o Premio Muller do Ano na Ciencia. En 1992 foi convidada o congreso que se organizou con motivo dos 30 anos da primeira promoción da carreira de Psicoloxía na UNLP.
Vida persoal
Entre o seu círculo de amizades antes de marchar a América estiveron Carmen Laforet e Elena Fortún, que volvera do seu exilio. O seu nome aparece varias veces nas cartas que ambas se cruzaron antes da morte de Fortún. Na Arxentina coñeceu a Inés Field, tamén do círculo de Fortún. Ela foi quen lle puxo en contacto co Consello Arxentino de Mulleres de Delia Echeverry e quen lle presentou a Calcagno. En Bos Aires tamén coñeceu a Rosa Chacel, que escribiu unha das súas novelas mentres residía no seu domicilio.
Park Avenue
miniatura|250x250px|Park Avenue South a nivel da rúa 23. miniatura|250x250px|230 Park Avenue, Edificio Helmsley. Park Avenue (antes Fourth Avenue, en galego Cuarta Avenida) é unha ampla avenida de Nova York, que se estende de norte a sur de Manhattan. Está cortada pola Grand Central Station que delimita Park Avenue North con Park Avenue South. A avenida é na súa maior parte paralela a Madison Avenue, situada ao oeste e a Lexington Avenue situada ao leste.
Fernanda Monasterio
Legado
En 2007 Ruth Feldman, a súa herdeira, doou á biblioteca da Universidade Autónoma de Madrid, 7.000 volumes de psicoloxía, medicina e psiquiatría, educación, antropoloxía, filosofía, e historia ou literatura escritos ben en español, en inglés, ou en francés.
== Obra ==
Park Avenue
Descrición
Park Avenue North esta sobre todo considerada como barrio, de prezos inmobiliarios elevados, a nivel do Upper East Side. É a localización dun certo número de tendas de luxo que se instalaron na parte de Avenida Lexington.
Park Avenue North, até o nivel da rúa 90, pode ser considerado como a Avenida Foch de Nova York, debido ao seu verdor e a súa posición no centro de Manhattan. As dúas vías da avenida están separadas por unha fila de arbustos. Compostos de follas verdes e de flores, mantidos pola Fund for Park Avenue. A vía férrea de Grand Central, que é subterránea por Park Avenue, emerxe en Harlem ao norte da rúa 100.
O Teixeiro, Riotorto, Riotorto
O Teixeiro é un lugar da parroquia de Riotorto, no concello lugués de Riotorto, na comarca de Meira.
Park Avenue
Descrición
Park Avenue South, que enlaza Grand Central en Union Square é moito máis activo, sede de numerosas oficinas, bancos, hoteis e compañías como General Atlantic
A Pértega, Riotorto, Riotorto
A Pértega é un lugar da parroquia de Riotorto, no concello lugués de Riotorto, na comarca de Meira.
Doraemon e o misterio das nubes
Doraemon e o misterio das nubes (ドラえもん のび太と雲の王国) é un filme xaponés de animación de 1992 dirixido por Tsutomu Shibayama. Está baseado no décimo segundo volume da serie manga Doraemon Long Stories. É o décimo terceiro filme de Doraemon.
Lion Capital LLP
Lion Capital LLP é unha firma británica de capital privado especializada en investimentos no sector de consumo. As marcas que foron ou son propiedade de Lion, ou teñen significativas participacións, inclúen Weetabix, Jimmy Choo, wagamama, Kettle Foods, AllSaints, HEMA, Schweppes, Alain Afflelou ou Authentic Brands Group.
A firma ten a súa sede en Londres, Inglaterra, e emprega a 30 executivos de investimento nas súas oficinas de Londres e Los Ángeles.
Os directores da empresa investiron aproximadamente 6.000 millóns de euros en máis de 30 negocios e máis de 100 marcas de consumo.
En outubro de 2012, a oficina de América do Norte trasladouse de Nova York a Los Ángeles. En maio de 2016 anunciouse que Javier Ferrán substituiría a Franz Humer como presidente de Diageo a partir do 1 de xaneiro de 2017. Durante o verán de 2019, Lion Capital reduciu a súa participación en Authentic Brands Group para dar cabida ao accionariado maioritario de BlackRock.
Actividades
Lion Capital busca investir en empresas medianas e grandes que venden produtos de marca, o que inclúe roupa, artigos de luxo, alimentación e venda polo miúdo especializada. Os directores de Lion Capital rexeitaron a diversificación noutros sectores, alegando que a súa estratexia é saber máis sobre menos.
As Torrentas, Riotorto, Riotorto
As Torrentas é un lugar da parroquia de Riotorto, no concello lugués de Riotorto, na comarca de Meira.
1. Slovenska Košarkarska Liga
A '''1. Slovenska košarkarska liga, abreviada 1. SKL e coñecida por motivos de patrocinio como Liga Nova KBM''', é a máxima categoría do baloncesto profesional masculino en Eslovenia. Organizada pola Košarkarska zveza Slovenije (do esloveno: Federación de Baloncesto de Eslovenia), conta con once equipos. O club con máis títulos é o KK Cedevita Olimpija (anteriormente KK Olimpija).
Historia
A liga foi fundada en 1991, pouco despois da independencia de Eslovenia da República Federal Socialista de Iugoslavia. Antes da independencia, a Liga da República Eslovena xogábase como unha segunda ou terceira cateogoría do baloncesto iugoslavo. Olimpija, Ljubljana, Slovan, ŽKK Maribor, Lesonit e Branik Maribor foron os únicos equipos eslovenos que xogaron na Primeira Liga Federal Iugoslava.
Formato
Na primeira fase, dez equipos compiten nunha serie de ida e volta de ida e volta para un total de 18 partidos. O undécimo equipo entra automaticamente na fase de campionato pola participación en competicións internacionais. Todos os equipos pasan da temporada regular a unha das dúas fases de postemporada dependendo da súa posición na liga: a fase de campionato ou a fase de permanencia. Os cinco primeiros equipos da liga regular pasan á fase de campionato, mentres que os cinco últimos á de permanencia.
Na fase de campionato súmase tamén o sexto equipo que competiu en competicións internacionais. Estes equipos comezan a segunda fase desde cero, sen que inflúan os resultados da liga regular. Cada equipo xoga un total de 10 partidos nesta fase; como na tempada regular, utilízase un formato de liga de ida e volta. Por outra banda, os cinco últimos equipos noutra fase liga de ida e volta na que si inflúen os resultados da fase regular. Os dous primeiros equipos desta fase pasan a xogar as eliminatorias polo título, mentres que os dous equipos últimos descenden á 2. SKL. Por tanto, os seis equipos da fase de campionato e os dous primeiros da fase de descenso pasan xogar os playoffs polo título. Os playoffs comezan nunha eliminatoria de cuartos de final celebrada ao mellor de tres encontros. Os gañadores disptuan as semifinais, tamén ao mellor de tres. A final do campionato, porén, xógase ao mellor cinco, sendo os gañadores coroados campións de liga.
Equipos
Os seguintes son os equipos que compiten na temporada 2022−23 da Liga Nova KBM.
Notas
<references group="lower-alpha"/>
Treitas, Riotorto, Riotorto
Treitas é un lugar da parroquia de Riotorto, no concello lugués de Riotorto, na comarca de Meira.
Valverde, Riotorto, Riotorto
Valverde é un lugar da parroquia de Riotorto, no concello lugués de Riotorto, na comarca de Meira.
Músculos da face
miniatura|300x300px|Algúns músculos da cara lateral da cara, pescozo e cabeza. (en [[latín)]]Os músculos da face ou músculos da cara, da faciana ou do rostro contribúen á apertura e oclusión dos orificios da cara, á mastigación e á expresión mímica facial.
Tipos
Os músculos da cara pódense separar en dous grupos:
Músculo orbicular ocular
O músculo orbicularis oculi está situado diante da cavidade do ollo; En forma de anel, ancho, aplanado e delgado, formado por dúas porcións: unha orbitaria e outra palpebral.
Insírese, internamente, no tendón orbicular, que á súa vez insírese nos beizos anterior e posterior da canle lacrimal, no proceso ascendente do maxilar e no proceso orbitario interno do óso frontal e, externamente, na cara profunda da pel. O espasmo ou a parálise do músculo orbicularis oculi provoca a eversión da pálpebra, chamada ectropión.
É o único músculo capaz de pechar as pálpebras.
Piramidal do nariz ou músculo Prócer
O músculo piramidal do nariz está situado no dorso do nariz e entre as cellas, por debaixo do músculo frontal, separado pola liña aponerótica do seu homónimo no lado oposto.
Insírese nas cartilaxes laterais e nos bordos inferior e interno dos propios ósos do nariz; arriba na cara profunda dos tegumentos entre as cellas.
Está innervado polo nervio facial.
Función: move a pel frontal cara abaixo nun movemento uniforme
Transversal do nariz
Forma: aplanada, triangular e fina.
Localización: esténdese até a parte superior do dorso do nariz.
Descrición: dende o dorso do nariz, onde comeza, vai ao músculo inferior cara ao suco do alar do nariz e remata na pel e no músculo mirtiforme.
Función: abrir a á do nariz cara arriba e cara adiante. É un dilatador das fosas nasais.