cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Forze Hydrogen Electric Racing Team Delft
Fórmula Zero
miniatura|Podio da Fórmula Zero en Rotterdam, onde o equipo acadou o primeiro posto na sesión de 2008 O equipo comezou a competir no Campionato de Fórmula Zero de 2008, o primeiro campionato mundial de pila de combustible de hidróxeno. Dada a importancia da vindeira economía do hidróxeno e tendo en conta o cambio climático e os problemas relacionados co petróleo, o proxecto atraeu moita atención dos medios internacionais.
A primeira tempada limitouse a un evento no centro da cidade de Rotterdam, ao pé da ponte Erasmus. A segunda tempada consistiu nunha Copa de Europa e un gran premio separado no centro da cidade de Turín. A terceira tempada, novamente, tivo unha soa carreira, que se celebrou no centro da Haia.
Fórmula Student
A competición de Fórmula Zero non medrou o que se esperaba durante os primeiros anos. O equipo continuou a innovar e pasou á Fórmula Student, cos vehículos Forze IV e Forze, construídos especificamente para esta competición, na que compite tamén o equipo galego UVigo Motorsport, da Universidade de Vigo. Hoxe en día, Forze segue a ser o único equipo de estudantes que competiu cun kart de pilas de combustible.
Cara a unha nova etapa
miniatura|O Forze VII en febreiro de 2017 Logo de competir na Fórmula Student dúas veces, Forze deu un gran paso cara ao mundo das carreiras profesionais. O seguinte coche, o Forze VI, converteuse no primeiro coche de carreiras de tamaño completo impulsado por hidróxeno. Por mor da falta dunha licenza da FIA para o Forze VI, o rexistro para as carreiras oficiais foi difícil, e o coche non competiu en ningunha competencia promovida por esa federación. Para evitar este problema, na última versión da formación Forze, Forze VII, o equipo comprou un LMP3-monocasco con licenza FIA. Con el, o equipo espera construír o primeiro coche de carreiras de hidróxeno para competir contra os combustibles fósiles nunha carreira oficial. O Forze VII é o último modelo de Forze e competirá no Supercar Challenge 2017 durante as xornadas de Gamma Racing no circuíto TT Assen.
It's a Big Big World
It's A Big Big World foi un programa infantil que se emitu no bloque PBS Kids das estacións afiliadas á PBS entre 2006 e 2012. Orixinalmente formou parte, ata 2007, do espazo de Miss Lori and Hooper. Realizábase nos Wainscott Studios en Wainscott (Nova York)
Contido
É un programa de monicreque que xira arredor dun grupo de animais na selva, o principal protagonista é Snook, un preguiceiro. Cada un dos episodios comezaba coa canción de apertura It's a Big, Big World, seguida por unha historia curta (10-12 minutos) na que participaban algúns ou todos os caracteres, logo viña outra canción, "Curve of the World", cantada por todos á que seguía unha segunda historia, que tiña relación coa primeira sen ser unha continuación, e para rematar, Snook cantaba o tema de peche, Try to Touch the Sky, ás veces seguida por un ou dos breves fragmentos nos que Snook remata algunha actividade ou dá algunhas noticias curiosas sobre as varias especies de animais que viven alí.
Serrape, Carbia, Vila de Cruces
Serrape é un lugar da parroquia de Carbia, no concello pontevedrés de Vila de Cruces, na comarca do Deza. Segundo o INE, en 2008 tiña 64 habitantes (32 homes e 32 mulleres), o que supón unha diminución de 4 habitantes con respecto ao ano 2000.
Guillermo Carbajo
Guillermo Carbajo Martínez, nado en Pontevedra en 29 de outubro de 1986, é un actor galego. Traballou en televisión, teatro e publicidade.
Traxectoria
Comezou no mundo audiovisual con só doce anos na exitosa serie Pratos combinados, onde participaría interpretando o personaxe de Roi Barreiro entre 1999 e o fin da serie en 2006. Tras isto interpretou no 2007 o papel de Martiño Bugallal na teleserie diaria Valderrei, e posteriormente apareceu en Matalobos como Carlos.
Tamén participou en diversas curtametraxes como Habitación dobre no ano 2000.
Donepedre, Castelo, Culleredo
Donepedre é un lugar da parroquia de Castelo no concello coruñés de Culleredo na comarca da Coruña. Tiña 18 habitantes no ano 2016 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales 9 eran homes e 9 mulleres.
Rugby Calvisano S.r.l.
O Rugby Calvisano é un club de rugby italiano da localidade de Calvisano, na Provincia de Brescia (Lombardía). O club foi fundado en 1970 por un grupo de xogadores encabezados por Tonino Montanari, Gianluigi Vaccari e Alfredo Gavazzi. En 1992 o club pasouse a denominar Rugby Calvisano Srl. Actualmente compite na Serie A, a segunda categoría do rugby italiano.
Historia
O Calvisano foi fundado por un grupo de xogadores en 1970, en 1992 o club pasouse a denominar Rugby Calvisano Srl. A primeira clasificación do club para disputar unha competición europea foi na tempada 1999-00, cando competiron na European Challenge Cup, xogando un total de seis partidos, mais sen chegar a gañar ningún. Clasificouse por primeira vez para disputar a Heineken Cup na tempada 2001-02.
En 2005 gañáronlle ao Benetton Treviso por 25-20 en Padua para gañar o seu primeiro campionato. Anteriormente chegaran a disputar a final en catro ocasións, perdendo en todas. O equipo foi forzado a abandonar o Super 10 na tempada 2009-10 para competir na Serie A.
Doutoramento
O doutoramento é o grao académico do nivel máis alto. Tradicionalmente, a concesión dun doutoramento implica o recoñecemento dun candidato como igual por parte da facultade da universidade na que estudou. Esencialmente hai tres tipos de doutoramento:
Tipos
O doutoramento máis común é o que outorga o título de Ph.D. (Philosophiæ Doctor), o doutor en filosofía. O Departamento de Educación dos Estados Unidos recoñece os seguintes graos doutorais en igual nivel que o Ph.D. (non todos eles están dispoñibles, nin son recoñecidos, no mundo castelanfalante):
Os principais doutoramentos profesionais son:
Airco DH.4
O Airco DH.4 foi un biplano británico de dúas prazas usado como bombardeiro diario na primeira guerra mundial. Foi deseñado por Geoffrey de Havilland (de aó o "DH") para Airco, e foi o primeiro avión destas características británico en ter un armamento defensivo efectivo. Voou por vez primeira en agosto de 1916 e entrou en servizo co Royal Flying Corps (RFC) en marzo de 1917. A meirande parte dos DH.4 foron realmente fabricados como un biplaza multipropósito nos Estados Unidos, para servir coas forzas estadounidenses en Francia.
O DH.4 foi probado con varios motores, dos cales o mellor foi o Rolls-Royce Eagle. O armamento estaba formado por unha metralladora Vickers de 7,7 mm para o piloto e un canón Lewis de 7,7 mm nunha montaxe de anel para o observador. Podía levar dúas bombas de 100 kg ou catro de 51 kg. O DH.4 entrou en servizo o 6 de marzo de 1917 co Escuadrón 55 en Francia.
Bieito Alonso
Bieito Alonso Fernández, nado en Ourense en 1958, é un profesor e historiador galego.
Traxectoria
Foi profesor de xeografía e historia no ensino secundario, traballando no Lycée International de Saint-Germain-en-Laye (Francia) e en Rabat.
É autor de traballos en obras de carácter colectivo e artigos en revistas especializadas.
Luces da cidade
Luces da cidade, pode referirse a:
Renfe Proximidades
300px|miniatura|Vista do interior dos novos trens Civia. 300px|miniatura|Trens de Proximidades estacionados en Blanes ([[Xirona).]] Renfe Proximidades (en castelán: Renfe Cercanías, en valenciano: Renfe Rodalia, en éuscaro: Renfe Aldiriak) é unha división da compañía ferroviaria española Renfe Operadora, dedicada á xestión e explotación de redes de proximidades, que unen os diferentes núcleos dunha área metropolitana mediante liñas de alta capacidade e frecuencia.
Naqueles núcleos que contan con lingua cooficial, Renfe usa adaptacións da marca xeral ás devanditas linguas xunto á marca nacional. Así, o servizo recibe tamén o nome de Renfe Rodalia na Comunidade Valenciana​ e Renfe Aldiriak no País Vasco ; así mesmo, ata 2010 tamén usou a marca Renfe Rodalies en Cataluña.
Renfe Proximidades é a maior das dúas divisións da empresa matriz que operan este tipo de transporte, sendo a outra Renfe Feve. Fóra da liña C-9 da súa rede madrileña, Proximidades ofrece todos os seus servizos por trazados ferroviarios de ancho ibérico, á vez que todos os traxectos de Feve realízanse por redes de ancho métrico.
Redes
Actualmente, Renfe Proximidades xestiona e opera en exclusiva os núcleos de proximidade de Cádiz, Madrid, Málaga, Sevilla e Zaragoza. ​ Só xunto a Renfe Feve opera tamén varias liñas dos núcleos de Asturias e Cantabria, e está presente, xunto a outras compañías públicas autonómicas, nos núcleos de proximidade de Bilbao, Murcia/Alacant, Donostia, Cataluña, Valencia e Córdoba. Naquelas rexións onde non opera en exclusiva, Renfe Proximidades ten a súa propia rede, do mesmo xeito que os outros operadores, sen compartir vías ou liñas. Nalgúns dos núcleos existen entes públicos que exercen de autoridades de transporte; é habitual que estes ofrezan billetes integrados que permiten o transbordo entre diferentes transportes, entre os que se adoitan incluír aqueles ofrecidos por Renfe.
Renfe tamén xestionaba e operaba o núcleo denominado Proximidades Barcelona, formado por unha vasta rede ferroviaria suburbana que serve á capital catalá e á súa provincia, estendéndose tamén a algunhas poboacións de Tarragona e Xirona. O 1 de xaneiro de 2010, a competencia de xestión foi transferida á Generalitat de Catalunya, pero mantense a explotación das liñas por parte da compañía, agora baixo o mando do réxime autonómico. O núcleo integrouse no novo servizo unificado Rodalies de Catalunya, que aglutina todas as liñas de proximidade do territorio catalán, incluíndo aquelas operadas pola compañía autonómica Ferrocarrils de la Generalitat de Catalunya (FGC). Expúxose a posibilidade de estender a rede explotada por Renfe Proximidades, como no caso de Lleida.
Nos núceos de Ferrol, León e Cartaxena, opera en exclusiva baixo a marca Renfe Feve.
Material móbil
Nos servizos de Proximidades Renfe empréganse as seguintes series:
Queco Piña
Sergio Piña Cousillas, coñecido como Queco Piña, nado na Coruña o 18 de xullo de 1980, é un exfutbolista galego, que xogaba de porteiro.
É fillo do histórico defensa do Deportivo, Ramón Piña.
Traxectoria
Queco Piña formouse na Escola de Porteiros de La Torre, tutelada polo Orillamar, club coruñés no que xogaría nos seus inicios ata debutar co primeiro equipo da entidade na Rexional Preferente. Na tempada 1997–98 Queco ficha polas categorías inferiores do Deportivo, para incorporarse aos equipos xuvenís da entidade branquiazul.
Na tempada 2000–01 Queco Piña ficha polo Celta de Vigo B, filial olívico co que volvería lograr o ascenso á Segunda División B tras concluír a liga regular como campión do grupo I de Terceira. Na tempada 2002–03 Queco ficha polo CD Ourense, equipo galego tamén do grupo I da Segunda División B.
Queco Piña tivo un comezo moi prometedor, porque en Galicia e co Club Deportivo Lalín conseguiu o Zamora da Terceira División, aínda que e foi no Racing de Ferrol onde máis rendemento deu.
Na tempada 2004–05 ficha polo Racing de Ferrol co que xogaría durante as 4 campañas seguintes nas que disputaría un total de 7.933 minutos en 88 partidos xogados, 87 como titular, encaixando 85 goles e recibindo 8 cartóns amarelos.
En maio de 2010 tras as baixas dos gardametas donostiarras Asier Riesgo e Claudio Bravo anunciouse que o galego asinaría coa Real Sociedad nos cinco partidos que restaban para o final da Liga Adelante, aínda que finalmente a súa fichaxe frustrouse debido a problemas á hora de tramitar a ficha.
En xaneiro de 2014 firmou polo Leganés.
Casar de Palomero
Casar de Palomero é un concello español, na comunidade autónoma de Estremadura. Está situado ao norte da provincia de Cáceres, pertencendo historicamente á comarca de Tierra de Granadilla, aínda que hoxe intégrase na mesma mancomunidade que os concellos de Las Hurdes. O concello ten a súa capital na localidade homónima de Casar de Palomero.
Historia
Coa caída do Antigo Réxime a localidade, constitúese en concello, incorporando a primeiros do século XX o núcleo de Rivera Oveja.
Nunha casa de Casar de Palomero pasou a noite Afonso XIII na súa visita á comarca en 1922.
Ronald Reagan
Ronald Wilson Reagan, nado o 6 de febreiro de 1911 e finado o 5 de xuño de 2004, foi o cuadraxésimo presidente dos Estados Unidos, de 1981 a 1989, e o 33 gobernador do estado de California, de 1967 a 1975. Antes de entrar en política, foi actor.
Traxectoria
esquerda|miniatura|140x140px|Ronald Reagan no [[anverso dun dólar presidencial de 2016.]]
Nado en Illinois, Reagan mudouse ós Ánxeles, California, en 1928, onde traballou como actor, foi presidente do Screen Actors Guild (Sindicato de Actores de Pantalla ou SAG polas súas siglas en inglés) e voceiro da compañía multinacional de infraestruturas, servizos financeiros e medios de comunicación, General Electric (GE). Os seus comezos na política producíronse durante o seu traballo en GE; orixinalmente membro do Partido Demócrata, cambiou ó Partido Republicano en 1962 á idade de 51 anos. Despois de facer un entusiasta discurso en apoio á candidatura presidencial de 1964 de Barry Goldwater, foi persuadido para acadar a gobernación de California, gañándoa dous anos despois e por segunda vez en 1970. Foi vencido na súa carreira polo nomeamento republicano presidencial en 1968 e en 1976, pero gañou tanto o nomeamento como as eleccións en 1980, converténdose en Presidente dos Estados Unidos de América.
Como presidente introduciu novas e ousadas iniciativas políticas e económicas. A súa política económica, encadrada na chamada economía da oferta, fíxose famosa baixo o nome de "reaganomics", caracterizada pola desregularización do sistema financeiro e polas rebaixas substanciais de impostos postos aprobados en 1981. No seu primeiro período, sobreviviu un intento de asasinato, marcou unha liña dura contra os sindicatos e ademais ordenou accións militares na independente illa caribeña de Granada, achegada á costa de Venezuela. Foi reelixido cunha gran maioría nas eleccións de 1984. O segundo período de Reagan estivo marcado principalmente por asuntos estranxeiros, sendo os máis salientables o fin da Guerra Fría, o bombardeo de Libia e a revelación do escándalo Irán-Contra. Previamente, o presidente ordenara un masivo incremento militar para a loita estreita contra a Unión Soviética (URSS), deixando atrás a estratexia da détente. Describiu publicamente á URSS como o "imperio do mal" e apoiou movementos anticomunistas en todo o mundo a través da chamada Doutrina Reagan. Negociou o Tratado INF para o desarme nuclear co secretario xeral soviético Mikhail Gorbachev, logrando a redución dos arsenais nucleares de ámbolos dous países.
Reagan deixou o cargo en 1989. En 1994, o expresidente revelou que lle diagnosticaran a doenza de Alzhéimer a comezos dese ano. Faleceu dez anos despois, á idade de noventa e tres, sendo un dos expresidentes máis lonxevos do país.
Alberto Martínez Tíscar
Alberto Martínez Tíscar, nado en Pontevedra cara a 1895 e finado en Bueu o 6 de setembro de 1936, foi un avogado e político galego.
JL Bourg
O Jeunesse laïque de Bourg-en-Bresse, máis coñecido como JL Bourg, é un club profesional de baloncesto francés con sede na cidade de Bourg-en-Bresse (Auvernia-Ródano-Alpes). Actualmente xoga na Ligue Nationale de Basket Pro A (LNB), a máxima categoría do baloncesto galo. Fundando en 1910, o JL xoga os seus partidos como local no Ekinox, un pavillón inaugurado en xaneiro de 2014 con capacidade para 3.548 espectadores.
Alberto Martínez Tíscar
Traxectoria
Estudou Dereito na Universidade Central de Madrid. Foi oficial da Deputación de Pontevedra e secretario da Xunta provincial de Beneficencia de Pontevedra. Foi elixido concelleiro monárquico de Pontevedra en 1931, evolucionou cara ao centrismo de Manuel Portela Valladares o que fixo aparecer rumores sobre a súa pertenza á masonería. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido a noite do 6 de setembro de 1936 na súa casa do Covelo (Samieira) por un grupo de gardas civís, falanxistas e cívicos, acusado de prestar axuda á esquerda nas eleccións de febreiro. Conducido a Pontevedra, foi introducido nunha camioneta con outros detidos; logo de ser torturados, foron paseados ás aforas de Bueu e fondeados no mar. O seu cadáver apareceu corenta días despois na beira do mar en P. do Muíño (Beluso). Ao día seguinte da súa desaparición, a familia obrigou os fillos a ir ao Instituto vestidos de falanxistas.
JL Bourg
Historia
O club Jeunesse laïque de Bourg-en-Bresse foi fundado en 1910 por Henri Mamet, quen foi o seu primeiro presidente. Inicialmente club deportivo, a sección de baloncesto non foi creada até en 1947. O primeiro título do club chega en menos dunha década, coa consecuación do campionato do departamento de Ain. Cinco anos máis tarde, en 1961, é a quenda do primeiro título nacional, após vencer ao Nantes na final do UFOLEP (Union française des œuvres laïques d'éducation physique, do francés: Unión francesa de asociacións laicas de educación física). O club chega ao baloncesto profesional en 1996 ao ascender á Segunda División (en 1991 xogaba na quinta división). DEsde o ano 2000 até 2007 o JL xogou na Primeira División, regresando a ela en 2014. Ese mesmo ano, en febreiro, inaugúrase o seu novo pavillón, o Ekinox. Na temporada 2015−16 o equipo descende de novo, mais regresa á máxima categoría en tan só dous anos despois de finalizar primeiros na temporada 2016−17 da Pro B.
Alberto Martínez Tíscar
Traxectoria
Anos despois un seu irmán falanxista denunciou os feitos, e abriuse unha causa na que eran acusados o comandante da Garda Civil Joaquín Velarde, o gobernador civil Ricardo Macarrón Piudo e o deputado de Renovación Española e xefe da Garda Cívica Víctor Lis Quibén; entre os participantes directos na detención e feitos posteriores, noméanse varios falanxistas de Lalín e Vilaboa, ademais dos cívicos pontevedreses Borrajo, Mirón “O Cheira”, José Estévez “O Raña” e Avelino Fraga “O Chalán”. A causa foi sobresida.
Vida persoal
Casou coa mestra Vicenta Hevia Marinas, irmá de Remigio Hevia Marinas, en 1919, e foi pai de Vicente Martínez Hevia, que chegou a xeneral durante a ditadura franquista.
JL Bourg
Pavillóns
Os seguintes son os pavillóns que ten utilizado o JL Bourg como local:
Títulos
Segunda División de Francia
Leaders Cup
Folgueira, Castelo, Culleredo
Folgueira é un lugar da parroquia de Castelo no concello coruñés de Culleredo na comarca da Coruña. Tiña 83 habitantes no ano 2016 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales 43 eran homes e 43 mulleres.
Peter Schmeichel
Peter Bolesław Schmeichel, nado en Gladsaxe o 18 de novembro de 1963, é un exfutbolista danés. Xogaba de gardameta e foi internacional coa selección danesa.
== Palmarés ==
Xogador
Brøndby
Manchester United
Sporting CP
Lei orgánica xeral do sistema educativo
A Lei orgánica xeral do sistema educativo (LOXSE) foi unha lei educativa española.
Foi promulgada polo goberno socialista e aprobada o 3 de outubro de 1990 (publicada no BOE do 4 de outubro). Substituíu a Lei Xeral de Educación e Financiamento da Reforma Educativa de 1970, e foi derogada pola Lei Orgánica de Educación no ano 2006.
Carreira universitaria
Popularmente, adóitase chamar carreira universitaria tanto ós títulos de diplomatura, arquitectura técnica e enxeñería técnica (carreiras medias ou de ciclo curto) coma ós de licenciatura, arquitectura e enxeñería (carreiras superiores ou de ciclo longo), acadados nunha universidade. Non se debe confundir con niveis académicos superiores coma os títulos de mestrado ou doutoramento (estudos de posgrao).
Cando o alumno supera unha carreira universitaria consegue unha titulación superior (ou título superior). Tamén se denomina a este certificado titulación universitaria superior, titulación superior universitaria, título universitario superior ou título superior universitario (nestas catro formas ása veces exclúense as carreiras medias ou se inclúen os doutoramentos).
Netflix
Netflix, Inc. é unha empresa comercial estadounidense de contidos multimedia que proporciona mediante unha tarifa plana mensual, series e filmes en streaming, baixo demanda por internet e DVD-por-correo, onde os DVD se envían mediante Permit Reply Mail. A compañía foi fundada en 1997 e ten a súa sede en Los Gatos, California. Comezou o seu servizo baseado en subscrición en 1999. Para o ano 2009, Netflix estaba a ofertar unha colección de 100 000 títulos en DVD e posuía máis de 10 millóns de clientes subscritores. O 25 de febreiro de 2007, Netflix entregou o DVD número mil millóns. En abril de 2011, Netflix superou a cifra de 23 millóns de subscritores, que se converteron en máis de 60 millóns no ano 2015.
O 20 de outubro de 2015, Netflix chegou a Galicia. En xaneiro de 2016, a empresa expandiuse pola maioría dos países do mundo, chegando a máis de 190.
Netflix estreou internacionalmente a primeira serie en lingua galega distribuída pola plataforma o 29 de marzo de 2019: O sabor das margaridas.
Tras a invasión rusa de Ucraína en 2022, o 4 de marzo de 2022, Netflix anunciou que puxo en pausa todos os futuros proxectos e adquisicións de Rusia. Dous días despois, o 6 de marzo de 2022, Netflix anunciou que suspendería o seu servizo en Rusia.
Orontes
O termo Orontes pode referirse a dúas realidades distintas:
Juan Viaño
Juan Manuel Viaño Rey, nado en Boqueixón o 4 de xullo de 1955, é un matemático galego, que ocupou o posto de reitor da Universidade de Santiago de Compostela.
Traxectoria
Licenciado de Matemáticas,é catedrático de Matemática aplicada na Universidade de Santiago de Compostela. Na universidade, foi xefe do departamento de Matemáticas aplicadas entre 1986 e 1992, decano da facultade de Matemáticas entre 2001 e 2009 e vicerreitor no equipo de goberno de Senén Barro, entre 2002 e 2010.
Politicamente defínese como socialdemócrata e foi concelleiro do PSdeG en Boqueixón. miniatura|Inauguración das xornadas Abril Oteriano 2018 no Salón de Pleno do [[Colexio de Fonseca.]] Candidato a reitor nas eleccións de 2014, impúxose ao outro candidato, Antonio López Díaz, para suceder a Juan Casares Long por unha estreita marxe de 1.988 votos a 1.914, cunha diferenza de unicamente 25 votos ponderados. En 2018 volveu postularse para a re-elección como reitor, pero foi derrotado nesta ocasión polo xurista Antonio López Díaz.
Saga Sturlunga
A Saga Sturlunga (Sturlunga saga) é unha recompilación de sagas realizada por volta de 1300, recolle sagas realizadas por varios autores no século XII e XIII. As sagas, recollidas por orde cronolóxica, están relacionadas coa familia dos Sturlunga que tivo un papel central na historia islandesa ata o punto de coñecerse como a Era dos Sturlunga (Sturlungaöld) a ese período da historia islandesa e a Saga Sturlunga constitúe o principal referente da historia de Islandia entre os séculos XII e XIII.
A recompilación comeza en 1117 con Þorgils saga ok Hafliða, outras inclúen Sturlu saga, Prestsaga Guðmundar Arasonar e Íslendinga saga, esta última cobre a metade da recompilación e cobre o período 1183–1264.
Game of Thrones (tempada 8)
A oitava e derradeira tempada da serie de televisión de drama e fantasía Game of Thrones estreouse en HBO o 14 de abril de 2019. A rodaxe da mesma comezou oficialmente o 23 de outubro de 2017 e rematou en xullo de 2018.
Ó contrario que as primeiras seis tempadas, que tiñan dez episodios cada unha, e da sétima tempada que tiña sete episodios, a oitava só ten seis. Ó igual que a tempada anterior, gran parte do contido orixinal non se atopa na saga A Song of Ice and Fire de George R. R. Martin e é unha adaptación das revelacións de Martin ó equipo de rodaxe de da serie sobre o contido das seguintes novela de Martin, The Winds of Winter e A Dream of Spring. A tempada foi adaptada para a televisión por David Benioff e D. B. Weiss.
Thourie
Thourie (en Tourig) é unha comuna francesa do departamento de Ille e Vilaine, na Bretaña.
Airco DH.16
O Airco DH.16 foi un avión comercial biplano de catro asentos da década de 1910, deseñado por Geoffrey de Havilland, o deseñados xefe de Airco.
Historia
O DH.16 foi un redeseño do Airco DH.9A cunha fuselaxe máis ancha, acomodando unha cabina pechada para catro pasaxeiros, ademais do piloto nunha cabina aberta. En marzo de 1919 o prototipo realizou o seu primeiro voo no aeródromo de Hendon. Fabricáronse nove avións, sendo entregados oito deles a Aircraft Transport & Travel Limited (AT&T). AT&T usou o primeiro deles para voos de placer, e posteriormente o 25 de agosto inaugurou un servizo entre Londres e París. Un avión foi vendido á River Plate Aviation Company da Arxentina, para operar entre Buenos Aires e Montevideo.
AT&T operou o servizo de Londres a París, ademais dun entre o aeroporto de Croydon e Ámsterdam en nome de KLM. O 17 de maio de 1920 un DH.16 de AT&T (G-EALU) realizou o primeiro servizo de KLM entre Londres e Amsterdam. En decembro de 1920 AT&T pechou e os sete avións superviventes foron almacenados. Dous deles serían usados posteriormente para voos de entrega de xornais, e os outros cinco foron desgüazados. O 10 de xaneiro de 1923 un dos dous que seguían voando tivo un accidente mortal e os DH.16 serían retirados e desgüazados.
Galería de imaxes de Pías, Ponteareas
Santa Mariña de Pías é unha parroquia que se localiza no concello de Ponteareas.
Cartaxena de Indias
Cartaxena de Indias (en castelán: Cartagena de Indias) é unha cidade da costa caribeña de Colombia, capital do departamento de Bolívar. Fundada por Pedro de Herrera en 1533, contaba no ano 2006 con 1 076 000 habitantes e é o principal destino turístico do país. Conta cun casco vello amurallado, da época colonial, que foi declarado pola UNESCO Patrimonio da Humanidade.
Xacobe Martínez Antelo
Xacobe Martínez Antelo, nado en Santiago de Compostela en 1976, é un músico galego.
Traxectoria
Membro do trío de jazz Sumrrá, toca tamén en quinteto con Marcelino Galán, en diversos tríos e no grupo Marful con Ugia Pedreira. Cursou estudos nos conservatorios de Santiago e Vigo e na Estudio Escola de Música de Santiago, tocou en bandas de Rock como Martelo, ou blues, mais é fundamentalmente un músico de jazz.
É irmán de Iñaki Martínez Antelo, director do Museo de Arte Contemporánea de Vigo.
Discografía
Como líder:
Marcelino Galán
Orontes (pobo)
Os orontes foron un pobo de Asiria citado por Plinio o Vello, que di que vivían ao leste de Gaugamela. Corresponderíanse coa moderna tribo kurda dos Rowandi.
Gran Premio do Reino Unido de 1995
O Gran Premio do Reino Unido de 1995 (oficialmente XLVIII Gran Premio do Reino Unido) foi unha carreira de motor de Fórmula 1 celebrada o 16 de xullo de 1995 no Circuíto de Silverstone, Silverstone, Northamptonshire, Inglaterra. Foi a oitava rolda da tempada de Fórmula Un de. A carreira de 61 voltas gañouna Johnny Herbert para o equipo Benetton despois de que comezase desde a quinta posición. Jean Alesi terminou segundo nun Ferrari, con David Coulthard terceiro nun Williams. As posicións restantes nos puntos foron ocupadas por Olivier Panis (Ligier), Mark Blundell (McLaren) e Heinz-Harald Frentzen (Sauber). A vitoria de Herbert foi a súa primeira na Fórmula Un, e a quinta da tempada do equipo Benetton.
Carreira
miniatura|right|[[Mika Häkkinen usou unha nova especificación do motor Mercedes para establecer o tempo máis rápido na sesión de quecemento.]]
A carreira estivo dominada, pola pelexa entre Michael Schumacher (Benetton) e Damon Hill (Williams). Hill, quen comezou desde a pole position logo das sesións clasificatorias celebradas en condicións climáticas variables, mantivo o seu liderado durante as etapas iniciais da carreira, mentres que Schumacher, que estaba xunto a el na grella de saída, quedou atrás Alesi na carreira logo da primeira curva. Malia estar retido detrás do Ferrari máis lento ata que fixo unha parada en boxes, Schumacher utilizou unha estratexia dunha parada, máis favorable, para adiantar a Hill, quen fixo dúas paradas en boxes para repostar combustible e cambiar pneumáticos, na volta 41. Catro voltas máis tarde, Hill intentou pasar a Schumacher, pero os dous chocaron e víronse obrigados a retirarse da carreira. Isto deixou a Herbert e Coulthard, que loitaban polo terceiro posto, na loita polo liderado. Coulthard superou a Herbert, pero caeu á terceira posición, detrás de Alesi, logo de incorrer nun stop and go por exceso de velocidade no pit lane.
Babesiose
miniatura|Babesia spp. A babesiose (ou babesíase) é unha enfermidade parasitaria similar á malaria, provocada por protozoos do xénero Babesia e que adoita afectar aos animais domésticos, en especial aos cans. O seu nome estableceuse na honra do biólogo romanés Victor Babeş, que foi o primeiro en illar ao axente patóxeno.
Epidemioloxía
A babesiose é a típica enfermidade que se transmite a través dun organismo vector, xeralmente a carracha (Ixodes dammini); de feito, é o mesmo que transmite a enfermidade de Lyme e, a miúdo, ambas van asociadas. Hai zonas do planeta nas que a babesiosis está tan estendida que pode transmitirse por transfusións de sangue.
A babesiose é chamada «malaria do nordés» na costa atlántica do norte de Estados Unidos, debido a que a súa morbilidade e os seus síntomas son similares aos da malaria auténtica. En realidade, sábese moi pouco da babesiose naqueles lugares nos que a malaria está moi estendida, porque se parecen tanto que é fácil confundilas.
Algunhas veces, a infección con parasitos da babesia pode ser asintomática ou causar unha enfermidade leve non específica; o enfermo a miúdo nin sequera se dá conta. Nos casos máis leves, esta enfermidade pode provocar febrícula e algo de anemia, pero nos casos agudos a temperatura corporal pode alcanzar os 40 graos e provocar fallos orgánicos, como a insuficiencia respiratoria, cefaleas, nauseas, vómitos, mialxias e hemólise. As persoas máis ameazadas son os mozos, os anciáns ou os que teñen o sistema inmunolóxico máis débil e, dado que o bazo é unha das vísceras que combaten a enfermidade, aqueles aos que lles foi extirpado son máis vulnerábeis. miniatura|500px|centro|Ciclo biolóxico do protozoo Babesia
Fisiopatoloxía
Os parasitos de Babesia reprodúcense nos propios glóbulos vermellos, onde son identificábeis debido á súa anómala división celular cruciforme; ademais, do mesmo xeito que a malaria, provocan anemia hemolítica. Pero, a diferenza do seu axente patógeno, o Plasmodium, a Babesia non ataca ao fígado, pois non se desenvolve fóra dos eritrocitos.
Diagnóstico
A babesiose é fácil de diagnosticar se se sabe o que se está buscando. Aínda que non hai un protocolo de actuación, se se habita nunha zona onde a enfermidade é habitual ou a persoa foi picada por un carracho, presentando anemia hemolítica e febre, con esa orientación, o médico pode localizar o organismo invasor por medio de diversos tipos de análises de sangue: xa sexa seroloxía, unha reacción en cadea da polimerasa, un reconto de plaquetas ou un hemograma.
Tratamento
Os casos máis leves de babesiose resólvense sen tratamento, xa que o sistema inmunolóxico é capaz de neutralizalo. Para os pacientes con casos máis agudos tradicionalmente viñan administrándose dous tipos de fármacos: a quinina e a clindamicina; pero non era raro que esta combinación provocase rexeitamento nos doentes, polo que os estudos máis actualizados suxiren a combinación de atovaquone e azitromicina, en xeral máis tolerados polo organismo. Ademais, as transfusións de sangue permiten substituír os glóbulos vermellos danados por outros sans.
Vilaverde, Castelo, Culleredo
Vilaverde é un lugar da parroquia de Castelo no concello coruñés de Culleredo na comarca da Coruña. Tiña 89 habitantes no ano 2016 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales 42 eran homes e 47 mulleres.
Warabi
Warabi (蕨市, わらびし, Warabi-shi) é un concello da prefectura de Saitama no Xapón. Está situada ao centro da rexión de Kantō e ao sueste da prefectura, na parte leste da illa de Honshū. Ten 5,10 km² de superficie e unha poboación de 70.869 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 13.900 h/km².
O concello de Warabi limita cos concellos de Toda, de Saitama e de Kawaguchi.
Solar Anomalous and Magnetospheric Particle Explorer
SAMPEX (acrónimo de Solar Anomalous and Magnetospheric Particle Explorer), tamén coñecido como Explorer 68, é un observatorio espacial da NASA pertencente ó programa Explorer e lanzado o 3 de xullo de 1992 mediante un foguete Scout G1 desde a base Vandenberg da Forza Aérea.
Características
O satélite estabilízase nos tres eixos, co eixo de elevación apuntando ó Sol. Os paneis solares proporcionaban unha potencia de 16,7 vatios e o sistema de telemetría emitía en banda S a unha velocidade de ata 1,5 Mbps. Os instrumentos científicos apuntaban cara o cénit local para poder observar optimamente o fluxo de raios cósmicos.
Instrumentos
SAMPEX levaba catro instrumentos a bordo:
Make It or Break It
Make It or Break It é unha serie televisiva norteamericana de xénero dramático emitida por ABC Family que xira arredor das vidas de dez ximnastas adolescentes que adestran para competiren nos Xogos Olímpicos, a serie creouna Holly Sorensen que é o seu produtor executivo xunto con Paul Stupin.
Desenvolvemento
A súa estrea foi o 22 de xuño de 2009 achegándose aos 2.5 millóns de telespectadores, consitía orixinalmente en 10 episodios, pero contratáronse outros dez que comezaron a emitirse o 4 de xaneiro de 2010. O 28 de xuño de 2010 comezou a segunda tempada.
Casimiro Hernández Calvo
Traxectoria política
Foi senador por Salamanca na III lexislatura (1986-1989), por Alianza Popular (dentro de Coalición Popular), obtendo 68.025 votos e sendo o 4º senador máis votado por Salamanca. Desempeñou os cargos de vogal da Comisión de educación, universidades, investigación e cultura, vogal da comisión de regulamento e vogal da comisión mixta para as relacións co tribunal de contas.
Na IV Lexislatura (1989-1993, polo Partido Popular), obtivo 85.027 votos, sendo o senador máis votado por Salamanca. Desempeñou os cargos de vogal da comisión de obras públicas, ordenación do territorio e medio ambiente, urbanismo, transportes e comunicacións. Vicepresidente 2º da comisión de asuntos iberoamericanos.
Na V Lexislatura (1993-1996, polo Partido Popular), obtivo 107.891 votos, sendo o senador máis votado por Salamanca. Desempeñou os cargos de vogal da comisión de defensa, secretario 2º da comisión de obras públicas, medio ambiente, transportes e comunicacións. Membro de relatorios para informar sobre textos legislativos e vogal da comisión de asuntos iberoamericanos.
Na VI Lexislatura (1996-2000, polo Partido Popular), obtivo 122.405 votos, sendo o 2º senador máis votado por Salamanca. Desempeñou os cargos de vogal da comisión de obras públicas, medio ambiente, transportes e comunicacións. Viceportavoz da comisión de asuntos iberoamericanos.
Foi alcalde de Vilvestre antes de 1979 como alcalde franquista, entre 1979 e 1983 por Unión de Centro Democrático, e entre 1983 e 1987 por Alianza Popular. Nas eleccións de 1987 obtivo os 7 concelleiros por Alianza Popular. Nas eleccións de 1991 obtivo 6 dos 7 concelleiros polo Partido Popular.
Tamén foi vicepresidente primeiro da Deputación Provincial de Salamanca entre 1979 e 1992.
Vida persoal
Foi profesor de EXB e director do Colexio Público de Vilvestre. Está casado e ten dous fillos.
Ensino superior
A expresión educación superior (ou ensino superior, estudos superiores) refírese ao proceso, os centros e as institucións educativas que están despois da educación secundaria ou media.
Nela pódese obter unha titulación superior (ou título superior).
Polo xeral o requisito de ingreso a calquera centro de ensino superior é ter 18 anos como mínimo, o que supón que se completaron a educación primaria e a educación secundaria antes de ingresar.
É común que existan mecanismos de selección dos postulantes baseados no rendemento escolar da secundaria ou exames de selección. Segundo o país, estes exames poden ser de ámbito estatal, local ou universitario. Noutros sistemas, non existe ningún tipo de selección.
Cómpre salientar tamén que cada vez máis institucións de ensino superior permiten, ou mesmo animan, o ingreso de persoas adultas sen que tiveran necesariamente éxito na educación secundaria; isto aplícase especialmente ás universidades abertas.
Preparación
miniatura|260px|[[Universidade de Cambridge.]] A preparación que ofrece a educación superior é de tipo profesional ou académica. Distínguese entre estudos de pregrao, grao (carreira universitaria) e posgrao (mestrado e doutoramento) segundo o sistema de titulación profesional e graos académicos. Os establecementos de educación superior foron tradicionalmente as universidades, pero ademais considéranse outros centros educativos coma institutos, escolas profesionais ou escolas técnicas, centros de formación do profesorado, escolas ou institutos politécnicos etc. (as denominacións dependen do sistema educativo do país en particular).
Outras funcións
Unha función importante, á parte do ensino, na educación superior son as actividades de investigación nos distintos niveis do saber. Outra importante función é a que corresponde a actividades de extensión, nas que se procura a participación da poboación e vólcanse cara a ela os resultados.
Rol na sociedade
O papel xogado pola educación superior na sociedade cambia segundo a cultura do país; por exemplo, en moitos países do sur de Europa enténdese que o estudante vai á universidade para obter un diploma que lle asegurará un bo traballo, mentres que en varios países do norte de Europa o período de estudos á universidade é tamén un momento no que o estudante aprende a ser autónomo emocional e economicamente, aprende a se mesturar con xente de diferentes orixes, e se desenvolve como persoa. Nestes países, o estudante estuda nunha cidade máis ben lonxe do seu pobo natal.
En España
O ensino superior en España, o a ensinanza universitaria en España está regulada por:
Adaptación ao EEES
Por outra parte, o Real Decreto 1393/2007, de 29 de outubro, que entrou en vigor o día seginte á súa poblicación no BOE, establece a ordenación das ensinanzas universitarias oficiais concretando a progresiva harmonización dos sistemas universitarios exixida polo proceso de construción do Espazo Europeo de Educación Superior (EEES), iniciado en 1999 coa Declaración de Boloña e a conseguinte interacción operada entre tales sistemas polas diversas normativas nacionais sucesivamente promulgadas, que dotou dunha dimensión e dunha axilidade sen precedentes ao proceso de cambio emprendido polas universidades europeas. Segundo esta estrutura divídese a ensinanza universitaria en graos, mestrado (ou máster), e programas de doutoramento.
Os títulos oficiais de Educación Superior (incluída a formación profesional) toman como medida da carga lectiva o crédito. Os créditos identifícanse coa sigla ECTS que se correspondente a European Credit Transder System (Sistema Europeo de Transferencia de Créditos) e é o sistema adoptado por todas as universidades do Espazo Europeo de Educación Superior para garantir a homoxeneidade, a calidade, a equivalencia, a transferencia e o recoñevcemento dos estudos que ofrecen.
En Galicia
'''
Formación profesional de grao superior
A Lei Orgánica 3/2020 de Educación establece que o terceiro grao da formación profesional (grao superior), que dá acceso ao título de Técnico Superior de Formación Profesional, é educación superior. Por tanto, hai títulos de educación superior non universitarios. '''
Estrutura anterior
Antes do Real Decreto de 2007, a ensinanza universitaria organizábase da seguinte maneira:
Copa Libertadores
A CONMEBOL Libertadores é a máxima competición continental de clubs de fútbol en Suramérica, organizada pola Confederación Suramericana de Fútbol, e que se disputa na primeira metade do ano dende 1960. Este torneo é o equivalente en Suramérica á Liga de Campións da UEFA en Europa.
O equipo con máis títulos da Copa Libertadores é o Independiente de Avellaneda con 7. O actual campión é o Palmeiras de São Paulo que gañou as edicións de 2020 e 2021, contra Santos e Flamengo respectivamente.
O equipo gañador da Copa Libertadores acada o dereito a disputar a Recopa Suramericana e a representar á Conmebol na Copa Mundial de Clubs da FIFA.
Formato da competición
Anteriormente a final da Copa Libertadores xogábase a dobre encontro, ida e volta, nos estadios que elixían os propios equipos, que ás veces eran os seus propios, e outras veces eran estadios próximos cunha maior capacidade para acoller ós seareiros. No caso de empate, o campión decidíase nos lanzamentos de penaltis. Dende 2019 xógase a partido único nun estadio neutral escollido pola Conmebol.
Palmarés
É importante sinalar que no caso de producirse un empate nunha final da Copa Libertadores, non se aplica a norma do valor dobre dos goles marcados fóra da casa, como se fai en Europa en competicións como a Liga de Campións da UEFA ou a Copa do Rei. Se se tivese aplicado esa norma, moitos dos campións da Copa Libertadores non o terían sido. Por exemplo, na final da edición 2008 houbo un 4-2 en Quito a prol do LDU Quito e un 3-1 no Río de Xaneiro a prol do Fluminense FC. De terse empregado a "norma do valor dobre dos goles marcados fora da casa en caso de empate", o campión sería o equipo brasileiro, pero a final decidiuse nos penaltis, e o campión foi o equipo de Ecuador. Esta situación tamén sucedeu no ano 2000. Ata 1987 a norma era que se cada equipo gañaba un encontro (polo resultado que fora) había que desempatar a final e no 1987 tivo que xogarse un partido de desempate a pesar de que no primeiro encontro da final o CD América venceu por 2-0 en Cali ó CA Peñarol, e no encontro de volta o CA Peñarol venceu por 2-1. Xa no 1988, houbo unha prórroga despois do segundo xogo final entre Nacional de Montevideo e Newell's Old Boys e o Nacional tivo vantaxe por mellor 'goal average' (3-1 no total da final) e co empate de 0-0 na prórroga gañou a Copa pola terceira vez. Un total de 12 finais tiveron un 3º encontro de desempate, algunhas delas a pesar de non existir empate a goles no global dos 2 primeiros encontros da final. 250px|miniatura|dereita|Imaxe da final [[2011 entre Santos e Peñarol.]]
250px|miniatura|dereita|O [[Club Estudiantes de La Plata|Estudiantes a finais dos anos 60.]] 250px|miniatura|dereita|O [[Club Atlético Peñarol|Peñarol, gañador a comezos dos anos 60.]]
Fabien Barthez
Fabien Alain Barthez, nado en Lavelanet o 28 de xuño de 1971, é un exfutbolista francés. Xogaba de gardameta e foi internacional coa selección francesa.
Chambray
miniatura|250px|Vista de Chambray. Chambray é unha localidade e comuna francesa situada na antiga rexión da Alta Normandía, no departamento de Eure, no distrito de Évreux e no cantón de Vernon-Nord.
Fabien Barthez
Xogador
Olympique de Marsella
AS Monaco
Manchester United
Xalo, Castelo, Culleredo
Xalo é un lugar da parroquia de Castelo no concello coruñés de Culleredo na comarca da Coruña. Tiña 37 habitantes no ano 2016 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales 20 eran homes e 17 mulleres.
Fabien Barthez
Xogador
Francia
Carballal, Cumeiro, Vila de Cruces
Carballal é un lugar da parroquia de Cumeiro, no concello pontevedrés de Vila de Cruces, na comarca do Deza. Segundo o INE, en 2008 tiña 34 habitantes (17 homes e 17 mulleres), o que supón unha diminución de 15 habitantes con respecto ao ano 2000.
Antioquia
Antioquia é un departamento da rexión andina de Colombia. A súa capital é Medellín. Ten 126 concellos, unha superficie de 63.612 km² e unha poboación de 5 682 276 (segundo o censo de 2005).
Nauplio (fillo de Poseidón)
Nauplio foi o fillo de Poseidón coa ninfa Amimone, unha das cincuenta fillas de Dánao.
A lenda conta que un sátiro intentou violar á danaide Amimone mentres cazaba, ou ben mentres ía coas súas irmás a buscar auga, dada a seca que padecía o país de Argos. Ela pediu auxilio e acudiu Poseidón, que axotou ó sátiro lanzándolle o tridente, pero este esquivouno e o tridente cravouse nunha rocha. A seguir, xaceu con Amimone e enxendrou a Nauplio. Estrabón engade que Poseidón fixo abrollar alí mesmo unha fonte, da rocha na que se cravara o tridente, que se chamou fonte de Lerna e da que nace o río Amimonio.
Este Nauplio foi un dos Argonautas. Tivo dous fillos: Damastor, o avó de Polidectes e de Dictis, e Preto, avó de Náubolo. Un dos bisnetos de Preto recibiría tamén o nome de Nauplio, polo que para diferencialos coñecerase como Nauplio II, pero o certo é que se pode comprobar cómo os mitógrafos confúndennos en ocasións.
Segundo Pseudo-Apolodoro, Heracles seduciu a Auxe, filla de Aleo, e tivo un fillo, Télefo. Para que o pai non se decatara, deixouno nun templo de Atenea, pero Aleo terminou sabéndoo e abandonou ó meniño no bosque, onde foi criado por unha cerva, e entregou a Auxe a Nauplio para que a vendera como escrava. Pero Nauplio, no canto de vendela, entregoulla a Teutrante, rei de Teutrania, quen casou con ela.
A mitoloxía grega considérao o fundador da cidade de Nauplia (no golfo Argólico, na costa leste do Peloponeso).
Suso Seixo
Traxectoria
miniatura|Entrevista en 2017. Estudou bioloxía na Universidade de Santiago de Compostela, pero non demoraría en entrar no mundo sindical. A súa forte vinculación co mundo sindical comezou en 1978, como un dos membros fundadores da Intersindical Nacional dos Traballadores Galegos (INTG). Militou nesta organización até 1994, cando o sindicato se fusionou coa Confederación Xeral de Traballadores Galegos-Intersindical Nacional (CXTG-IN), dando lugar á Confederación Intersindical Galega (CIG), episodio que se considera como a superación da ruptura que se produciu en 1985 no sindicalismo nacionalista.
Foi secretario xeral da CIG desde o ano 2001, sucedendo no cargo a Fernando Acuña, até o VII Congreso Confederal, celebrado en 2017 e no que foi relevado por Paulo Carril. Na actualidade, é o presidente da Fundación Moncho Reboiras para o estudo e divulgación da realidade social e sindical na Galiza.
Dirixente da Unión do Povo Galego, é militante do Bloque Nacionalista Galego desde a súa fundación no 1982.
Donato Gama da Silva
Donato Gama da Silva, nado en Río de Xaneiro o 30 de decembro de 1962, é un exfutbolista hispano-brasileiro, que xogaba nas posicións de centrocampista e defensa central. Xogador histórico do Deportivo da Coruña, disputou 393 partidos coa súa camiseta, sendo o quinto futbolista con máis encontros na historia do club, a pesar de que ingresou nel xa con 30 anos. É, xunto a Fran e Mauro Silva, un dos tres únicos xogadores que estiveron presentes na conquista dos seis títulos oficiais da historia do club (unha liga, dúas Copas do Rei e tres Supercopas de España).