cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Constelación
Os nomes das estrelas dunha constelación
Na antigüidade, só unhas poucas estrelas brillantes recibiron nomes propios (incluso algunhas eran consideradas constelacións en si mesmas). Posteriormente, os árabes, coa súa dedicación á observación astronómica, asignaron nomes a moitas outras. Na súa gran maioría respondían á posición que corresponde a cada astro dentro da súa constelación. Aldebarán, a estrela máis brillante de Taurus, provén do árabe an-Dabarab que significa o que segue (ás Pléiades). Nesa mesma constelación tamén se atopa Alnath (ou Elnath), do árabe an-Nath que significa (a punta de) o corno.
Ademais dos nomes propios tradicionais (de orixe grego, latino ou árabe), as estrelas reciben un nome formado por unha letra do alfabeto grego en minúscula, seguindo en orde decrecente da súa magnitude aparente (en termos xerais, aínda que a secuencia non se aplica nalgúns casos). Este sistema foi iniciado por Johann Bayer a comezos de século XVII. Máis tarde, John Flamsteed asignou números arábigos para identificar as estrelas de cada constelación. En ámbolos dous sistemas, ás letras ou números segue o xenitivo latino do nome da constelación. Así, Aldebarán e Alnath son tamén coñecidas como Alfa e Beta, Tauri no sistema de Bayer, ou 87 e 112 Tauri no sistema de Flamsteed, respectivamente. Tamén poden recibir outros nomes, dependendo dos diversos catálogos dos que formen parte. De tal forma, unha mesma estrela pode recibir moitas denominacións.
As estrelas dobres ou variables seguen outras nomenclaturas, de acordo aos seus respectivos catálogos. Igualmente, dentro dos límites das constelacións existen outros obxectos que non son estrelas (nebulosas planetarias, galaxias etc.) e que foron clasificados e denominados seguindo varios catálogos adicionais (Messier, NGC, IC). O primeiro que fixo unha clasificación desta índole foi Charles Messier; así, por exemplo, M31 designa á Galaxia de Andrómeda.
Lingua adele
Adele (Gidire, en adele) é unha lingua níxer-congo do grupo kwa, falada en Togo e Ghana.
Distribución xeográfica
En Togo fálase nunha pequena rexión do centro oeste fronteiriza con Ghana, Koué Mpotì e Yégué son as principais localidades adele. En Ghana fálase en Tutukpene e Nkwanta, próximas á fronteira de Togo
Falantes
27.300 (2003)
As Paredes, Barbadelo, Sarria
As Paredes é un lugar da parroquia de Barbadelo, no concello lugués de Sarria, na comarca de Sarria.
Camiño de Santiago
As Paredes é unha localidade da etapa Sarria-Portomarín do Camiño Francés a Santiago de Compostela.
Abragán
O topónimo Abragán pode referirse a:
Abruñedo
O topónimo Abruñedo pode referirse a:
Casa da Moeda de Perth
A Casa da Moeda de Perth (en inglés: Perth Mint) é unha ceca propiedade do Goberno de Australia Occidental dedicada á cuñaxe e á comercialización de moedas e lingotes de investimento en metais preciosos.
A compañía fundouse en 1899, como unha das tres filiais australianas da ceca real da metrópole, a Royal Mint de Londres (xunto coas extintas Sydney Mint e a Melbourne Mint), para se encargar da cuñaxe de soberanos e medios soberanos para o Imperio Británico.
A Casa de Moeda de Perth actúa en paralelo á Real Casa da Moeda de Australia, con sede en Camberra, que desde 1965 se encarga da cuñaxe da moeda circulante no país, do sistema do dólar australiano.
Historia
miniatura|esquerda|240x240px| Primeira pedra da filial da [[Royal Mint en Perth (actual Casa da Moeda de Perth), colocada en 1896. ]]
Logo da colocación da primeira pedra en 1896 por parte do primeiro gobernador da Australia Occidental, John Forrest, o edificio da casa de moeda, obra do arquitecto George Temple Poole, inaugurouse o día 20 de xuño de 1899, dous anos antes do establecemento da Federación de Australia, en 1901.
Naquel momento, a poboación da Australia Occidental estaba a crecer rapidamente (de 23.000 en 1869 a 180.000 en 1900) debido en gran parte á descuberta de diversas veas de ouro naquela zona, sinaladamente en Coolgardie e Kalgoorlie. Ao haber pouca moeda en circulación en Perth, os buscadores de ouro debían acudir á casa da moeda para converter o mineral bruto en moeda cuñada coa que adquiriren os bens que precisaban.
Aínda que a proclamación da Federación Australiana se produciu en 1901, a casa de moeda mantívose baixo xurisdición británica ata o 1 de xullo de 1970, cando pasou a constituírse como unha compañía dependente do Goberno de Australia Occidental.
Entre 1899 e 1931, a Casa da Moeda de Perth cuñou máis de 106 millóns de soberanos de ouro e arredor de 735.000 moedas de medio soberano (estas de xeito intermitente entre 1900 e 1920), para a súa circulación non só en Australia, senón en todo o Imperio Británico. En 1931 cesou a cuñaxe de soberanos cando o Reino Unido abandonou o padrón ouro e, a partir dese momento, a actividade da ceca seguiu centrada nos labores de refinaxe e na elaboración de barras e lingotes de ouro. Mais a partir de 1940, logo do inicio da segunda guerra mundial, a ceca retomou a cuñaxe de moeda e, ata 1973, produciu unha gran parte das moedas circulantes en Australia en metais básicos, correspondentes aos valores faciais máis baixos.
miniatura|248x248px| [[Lingote de ouro puro da Casa da Moeda de Perth. ]]
En 1987, unha lei estatal aprobada polo Parlamento creou a compañía pública Gold Corporation, que, en virtude dun acordo co Departamento do Tesouro da Commonwealth de Australia, autorizaba a Casa da Moeda de Perth a cuñar e a comercializar moedas de prata, de ouro e de platino destinadas ao coleccionismo numismático e ao investimento.
Ese mesmo ano de 1987 emitiuse a serie de moedas de ouro coñecida como Australian Gold Nugget, substituída en anos posteriores pola Australian Gold Kangaroo . Estas series foron seguidas por outras tan populares como a Australian Silver Kookaburra, de moedas de prata, ou a Australian Lunar, con moedas de ambos os metais.
En 2003, a compañía inaugurou unhas modernas instalacións de produción de 8.400 metros cadrados ao pé do orixinal edificio de pedra calcaria sede da corporación.
En outubro de 2011 a ceca anunciou a creación da moeda máis grande, máis pesada e máis valiosa do mundo, co que rachaba co anterior récord acadado en 2007 pola Real Casa da Moeda do Canadá. A moeda australiana, que amosa a data de 2012, mide aproximadamente 80 centímetros de diámetro e 12 de grosor, pesa máis dunha tonelada (1.012 quilogramos) e está feita en ouro puro, de 99,99 milésimas. No seu anverso amosa o busto da Raíña Isabel II e no reverso un canguro vermello, animal característico de Australia. Consonte a lei, a moeda é de curso legal en Australia, cun valor facial dun millón de dólares, aínda que no momento da súa emisión xa estaba valorada en 53 millóns e medio.
miniatura|160x160px| [[Moeda con valor facial dun millón de dólares e máis dunha tonelada de peso, fabricada en 2012 pola Casa da Moeda de Perth. ]]
A Casa da Moeda de Perth continúa a ofrecer servizos de refinaxe e outros relacionados coa produción de ouro, e fabrica unha diversidade de artigos numismáticos, coa mirada posta tanto nos coleccionistas como nos investidores. É a responsable da manufactura e da comercialización da maioría das moedas australianas cuñadas en metais preciosos, entre as que destacan as actuais series Australian Gold Nugget, Australian Platinum Koala , Australian Silver Kookaburra e Australian Swan (en ouro e prata) , así como de lingotes deses metais. En novembro de 2019, a ceca refinaba aproximadamente o 79% da produción de ouro do mercado australiano e o 30% da prata, nunhas instalacións dotadas de grandes medidas de seguridade situadas na periferia da cidade. A orixe do ouro manufacturado non só está en Australia, senón en diversos países do mundo, e supón un 10% da produción mundial. En 2018 vendeu moedas e lingotes de prata, de ouro e de platino por un valor de arredor de 19.000 millóns de dólares.
Ana Guevara
Ana Gabriela Guevara Espinoza, nada o 4 de marzo de 1977, é unha atleta mexicana, especialista en 400 metros.
Abuíme
O topónimo Abuíme pode referirse a:
Ana Guevara
Traxectoria
Gañou a súa primeira medalla de ouro nos Xogos Panamericanos de 1999 no Canadá. Nos Xogos Olímpicos de 2000 de Sydney quedou en 5º lugar. Despois diso gañou 28 carreiras consecutivas antes de ser segunda en Roma en xullo de 2004. Nos Xogos Olímpicos de 2004 de Atenas foi medalla de prata.
A Laxe, Torres, Vilarmaior
A Laxe é un lugar da parroquia de Torres no concello coruñés de Vilarmaior na comarca de Betanzos. Tiña 17 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE dos cales 10 eran homes e 7 eran mulleres.
Aceite vexetal
dereita|miniatura|250px|O [[aceite de oliva é o aceite vexetal máis popular en Galicia.]] dereita|miniatura|250px|[[Aceite de cacahuete]] miniatura|250px|Aceites vexetais en saquetas de plástico para a venda, na [[provincia de Samut Prakan, Tailandia.]] O aceite vexetal é un composto orgánico obtido a partir de sementes ou outras partes das plantas en cuxos tecidos acumúlase como fonte de enerxía.
Algúns non son aptos para consumo humano, como o de rícino ou o de algodón.
Sociedad Hispano-Marroquí de Transportes
A Sociedad Hispano-Marroquí de Transportes (Hisma) foi unha empresa fantasma constituída en Tetuán o 31 de xullo de 1936, controlada polo Partido Nazi tiña como finalidade servir de camuflaxe ao tráfico de armas cara o bando franquista durante a Guerra Civil española. O seu labor foi fundamental na operación para transferir unha parte do exército de África á Península Ibérica, tamén organizou o primeiro continxente alemán no bando franquista. As axudas de Hitler a Franco, que recibía Hisma eran compensadas por medio de exportacións a través doutra empresa ficticia alemá creada por orde de Hermann Göring, Rowak (Rohstoff und Wareneinkaufgesellschaft)
Aceite vexetal
Cosméticos e outros
Segundo o Departamento de Agricultura dos Estados Unidos o consumo mundial no ano 2007/08 de aceites vexetais foi:
Sociedad Hispano-Marroquí de Transportes
Johannes Bernhardt
Aceite vexetal
Uso alimentario
Moitos aceites vexetais son preferíbeis ás graxas animais para o consumo humano. Isto débese a que son ricos en ácidos graxos mono ou poliinsaturados, unha cualidade moi importante para a transformación de graxa no organismo humano. Porén, algúns aceites vexetais conteñen unha elevada proporción de graxas saturadas (coco e palma).
Outros usos
A maior parte dos aceites vexetais úsanse para alimentar o gando. O aceite vexetal máis usado para consumo humano é o de xirasol.
O aceite de palma, que é sólido a temperatura ambiente, usábase especialmente para xabóns e cosméticos, pero tamén está presente en gran número de alimentos.
A maior parte do aceite de colza producido en Europa úsase para produción de biodiésel, aínda que pode ser producido con outros como o de xirasol ou o de cánabo. Aínda que tamén se ten estendido o uso destes aceites vexetais como combustíbeis para os motores diésel.
O aceite vexetal tamén se pode utilizar como combustíbel en vehículos híbridos ou adaptados (melkin).
Obtención
O aceite vexetal pódese obter de xeito mecánico ou químico, e xeralmente úsase algunha combinación de ambas as dúas técnicas.
No método mecánico as sementes e froitos oleaxinosos sométense a un proceso de prensado. Os residuos deste prensado aprovéitase como alimento para o gando, por ser un produto moi rico en proteínas. Finalmente sométese o aceite extraído a outro proceso de refinamento.
O método químico utiliza disolventes químicos que resultan máis rápidos e baratos, ademais de dar mellor rendemento. O solvente xeralmente usado é o hexano.
Os aceites hidroxenados fórmanse a partir de aceite e hidróxeno. A combinación de ambos realízase en quente e a presións elevadas, de xeito que o aceite líquido transfórmase en graxas ou nunha substancia semisólida coa que se elaboran as margarinas. Estes aceites hidroxenados son perniciosos (nocivos) para a saúde, xa que contribúen ao aumento dos niveis de colesterol en sangue, moito máis que as graxas vexetais ou as animais; por mor do seu contido en ácidos graxos trans. Por este motivo, moitos nutricionistas e médicos, están en contra do seu uso na alimentación.
Lepus
Lepus ou Lebre é unha constelación, situada xusto ó sur de Orión, e posiblemente representa unha lebre que está sendo perseguida por Orión. Lepus foi unha das 48 constelacións de Tolomeo e tamén pertence ás 88 constelacións modernas.
Esta constelación non debe ser confundida con Lupus.
Mitoloxía
Aínda que a constelación de Lepus é antiga, ten pouca mitoloxía asociada, á parte do posible papel accidental no mito de Orión. Segundo Hixino, tratábase dunha lebre que fuxía do can de Orión. Eratóstenes engadía que Hermes puxéraa entre as constelacións debido á súa gran velocidade.
Juan Martínez Abades
Juan Martínez Abades, nado en Xixón o 7 de marzo de 1862 e finado en Madrid o 19 de xaneiro de 1920, foi un pintor, ilustrador e, en menor medida, músico asturiano.
Traxectoria
Alumno da Escuela de Bellas Artes de San Fernando de Madrid, completou estudos en Roma.
Foi ilustrador da revista Blanco y Negro.
Hai obra del, entre outros, no Museo do Prado, no Museo Carmen Thyssen, no Museo de Belas Artes da Coruña e na Pinacoteca Francisco Fernández del Riego.
Fosfatidilinositol (3,4,5)-trisfosfato
O fosfatidilinositol (3,4,5)-trisfosfato (PtdIns(3,4,5)P3, ou PIP3 ou PIP3), é un fosfoinosítido produto da fosforilación do fosfatidilinositol (4,5)-bisfosfato realizada polos encimas fosfoinosítido 3-quinases de clase I (PI 3-quinases). É un fosfolípido que está situado na membrana plasmática.
Descubrimento
En 1988, Lewis C. Cantley publicou un artigo describindo o descubrimento dun novo tipo de fosfoinosítido quinase que tiña a capacidade sen precedentes de fosforilar na posición 3' do anel de inositol, orixinando a formación de fosfatidilinositol 3-fosfato (PI3P). Traballando de forma independente, Alexis Traynor-Kaplan e colaboradores publicaron outro artigo que demostraba que nos neutrófilos humanos aparecía de forma natural un novo lípido, chamado fosfatidilinositol 3,4,5 trisfosfato (PtdIns(3,4,5)P3 ou PIP3), e os seus niveis incrementábanse rapidamente despois da estimulación fisiolóxica con péptidos quimiotácticos. Estudos posteriores demostraron que in vivo o encima que fora orixinalmente identificado polo grupo de Cantley prefería o PtdIns(4,5)P2 como substrato, orixinando o produto PtdIns(3,4,5)P3 (ou PIP3).
Función
O PtdIns(3,4,5)P3 funciona activando compoñentes das partes finais de vías de sinalización, o máis notable é a proteína quinase AKT, que activa as partes finais de vías de sinalización anabólicas que se requiren para o crecemento celular e a supervivencia.
O PtdIns(3,4,5)P3 é desfosforilado pola fosfatase PTEN na posición 3, xerando PtdIns(4,5)P2, e pola fosfatase SHIPs (inositol fosfatase que contén SH2) na posición 5' do anel de inositol, producindo fosfatidilinositol (3,4)-bisfosfato (ou PtdIns(3,4)P2).
O dominio PH que teñen varias proteínas únese ao PtdIns(3,4,5)P3. Entre esas proteínas están a Akt/PKB, a PDK1, a Btk1, e a ARNO. A xeración de PtdIns(3,4,5)P3 na membrana plasmática despois da activación das PI 3-quinases de clase I causa que estas proteínas se transloquen á membrana plasmática o que afecta á súa actividade.
Veteris
Veteris (tamén chamado Vitiris, Vheteris, Huetiris e Hueteris) é un deus celta atestado en numerosas inscricións da Bretaña romana. Os responsables das dedicacións eran individuos privados e exclusivamente homes. Durante o século III o seu culto era particularmente popular entre os membros do exército romano.
O nome de Veteris nunca foi vinculado a ningún deus clásico, pero si con outro deus local, Mogons, en Netherby.
La Soberanía Nacional
La Soberanía Nacional pode facer referencia a:
Radkov
Radkov é o nome de varios lugares da República Checa
Amadeo Goyanes
Traxectoria
miniatura|260x260px|Fotografía do artesán Faustino Santalices, mestre de Amadeo Goyanes. Foi o maior de nove irmáns, fillo de Salustiano e Demetria, labregos, que traballaban no campo e no muíño familiar preto do río Cinsa, onde Amadeo axudaba de pequeno. Durante as muiñadas elaboraba frautas de cana para tocar, iniciándose deste xeito a súa afección musical. Foi despois aprendiz de carpinteiro no obradoiro dun parente até o 1936 cando foi chamado ao servizo militar. Durante a guerra civil española foi ferido en Málaga. Debido á metralla aloxada na súa perna esquerda foi licenciado como militar mutilado e asignado a traballar como ferroviario en Monforte de Lemos. No 1940, rematada a guerra, casou con Amelia Casar Aceiro de Bóveda, e foi trasladado a Valladolid. Alí frecuentou unha taberna na que se xuntaban os galegos e na que se tocaba música do país, entre eles Faustino Santalices e Luís de Castro. No pequeno obradoiro que Santalices posuía na cidade, Goyanes aprendeu a fabricar gaitas, foi iniciado nos segredos da zanfona e asumiu a importancia da conservación e da transmisión da música tradicional galega.
No 1950 regresou a Monforte para traballar nas oficinas da RENFE na vila. No ano seguinte o seu mestre Faustino Santalices conseguiu, co patrocinio do empresario Antonio Fernández López, crear o obradoiro-escola de instrumentos galegos da deputación de Lugo. A este obradoiro, dirixido polo artesán Paulino Pérez, Santalices levou os seus calibres para a fabricación de gaitas e as súas zanfonas. Estes instrumentos foron reproducidos no obradoiro coa participación de Goyanes, nunha época na que existían moi poucos en Galicia, e na que as oportunidades para escoitar ou aprender a tocar unha zanfona eran case inexistentes.
Paralelamente Goyanes foi montando o seu propio obradoiro de gaitas en Monforte. Deste taller monfortino saían tamén palletas, punteiros, frautas, travesas e outros instrumentos. As súas pezas non ían inicialmente marcadas, máis adiante a súa sinatura consistía nun selo no que se podía ler na parte de arriba “A GOYANES” e na de abaixo “MONFORTE”. Vendía por encarga, non só na contorna, senón tamén para a exportación. As súas gaitas chegaban habitualmente á colectividade galega espallada por Europa e América.
Ademais da súa labor como artesán e músico, fundou e dirixiu varios grupos de gaiteiros, algúns deles incluían tamén o baile tradicional. Co grupo Os Agarimos actuou en diversos lugares de Galicia, León, Asturias e Francia. Así mesmo participou en numerosas feiras de artesanía, chegando a facer unha exposición na casa da cultura de Avilés. O 28 de xullo do ano 1966 foille concedida a medalla e o título de “artesán exemplar”.
No 1970, acabado de xubilar, viaxou a Confolens (Francia), para asistir a uns cursos que se realizaban no Festival de Interpretación de Vielles. A este festival regresou no 1972 co seu grupo de gaiteiros Os Agarimos. En xullo de 1977 Goyanes regresou a Francia para concursar agora nos Encontros Internacionais de Mestres-Luthiers de St. Charlier.
Durante estes anos propúxolle ao artesán Guillermo Álvarez "O Crego" facer unha zanfona a partir duns planos de Faustino Santalices que Goyanes obtivera do seu obradoiro en Lugo. A primeira destas zanfonas foi empregada por Antón Seoane no ano 1977 no premiado disco Milladoiro  e no Fonte do Araño de Emilio Cao, traballos pioneiros no uso da zanfona na música galega.
Amadeo Goyanes faleceu o dous de xullo de 1995 a idade de oitenta anos, a súa figura foi homenaxeada coa publicación dun libro-CD no ano 2015, centenario do seu nacemento, pola Central Folque.
WOS Festival
WOS Festival é un festival indoor radicado en Santiago de Compostela. A súa primeira edición tivo lugar en 2014. O seu programa inclúe, dependendo da edición, actividades de cinema, performance, mesas de debate e concertos.
Os espazos que forman ou formaron parte do seu programa inclúen o Centro Galego de Arte Contemporánea, a Cidade da Cultura de Galicia, a Fundación Eugenio Granell, o Teatro Principal, o Mercado de Abastos, o Salón Teatro, a Zona C, a sede da Fundación SGAE, a Sala Capitol, a Sala Malatesta, ou o cinema independente NUMAX. WOS recibiu o galardón ao mellor festival Indoor de 2018 nos European Festival Awards, o premio nacional á mellor promoción turística nos Iberian Festival Awards 2018, e foi destacado entre os dez mellores proxectos galegos de 2018 no Observatorio da Cultura da Fundación Contemporánea.
O festival conta con apoio e colaboración entre outros do Concello de Santiago de Compostela, a Deputación da Coruña, a Axencia Galega das Industrias Culturais da Xunta de Galicia a Cidade da Cultura de Galicia e patrocinadores privados.
Trofeo Teresa Herrera 1980
O Trofeo Teresa Herrera de 1980 foi a 35ª edición do torneo. Celebrouse na Coruña entre o 8 e o 10 de agosto de 1980. O campión foi o Real Madrid, que derrotou na final ao Sporting de Gijón, logrando o seu sétimo título, o terceiro consecutivo.
O porteiro do Sporting Jesús Castro, que parou tres lanzamentos dende os nove metros na quenda de penaltis contra o Flamengo (aínda que un deles tivo que ser repetido), foi elixido mellor xogador do torneo.
Abuín
O topónimo Abuín pode referirse a:
Trial (ciclismo)
dereita|miniatura|O ciclista francés Marc Caisso durante unha proba de trial de 26 polgadas nos [[Campionato do mundo de ciclismo de montaña e trial 2007|mundiais de ciclismo de montaña de 2007, en Fort William (Escocia).]] O trial é unha especialidade do ciclismo de forza e de equilibrio. Ten por obxectivo cubrir un pequeno circuíto de grandes obstáculos sen pousar o pé no chan e sen caer.
Orixe
Ten a súa orixe no trial de motociclismo, que consiste no mesmo pero co emprego dunha moto no canto dunha bicicleta.
Atlas III
Atlas III foi o nome dun foguete derivado do mísil Atlas e que tivo como antecesor ó Atlas II.
Características
O lanzador Atlas III derivou directamente do Atlas II, sendo o cambio máis significativo o uso dun motor ruso RD-180. Fabricáronse dúas variantes do foguete: o Atlas IIIA e o Atlas IIIB, diferenciándose na segunda etapa Centaur e sendo a do Atlas IIIB máis potente. Á súa vez o Atlas IIIB foi construído en dúas subversións: o Atlas IIIB-SEC e o Atlas IIIB-DEC.
.as
.as é o Dominio de Nivel Superior xeográfico (ccTLD) para a Samoa Americana.
Non hai restrición de nacionalidade para os rexistrantes, e moitos .as son empregados por xente, compañías e organización que non teñen ningunha conexión coa Samoa Americana, por exemplo, organizacións ligadas con Asturias. "AS" ou "A/S" é un sufixo que indica sociedade anónima nalgún países como Noruega, Dinamarca ou a República Checa, sendo usado este dominio por compañías desta clase. Tamén, algúns sistemas autónomos (en inglés Autonomous System) ou páxinas web que ofrecen información sobre estes ou BGP, como bgp4.as, rexistraron nomes con este dominio..
Ligazóns externas
Toppdomän
A Ermida, Chamosiños, Trasmiras
A Ermida é un lugar da parroquia de Chamosiños, no concello ourensán de Trasmiras na comarca da Limia. No ano 2022 tiña 1 habitante, 1 home.
Toponimia
O topónimo deriva do latín, que é unha igrexa pequena, polo xeral lonxe ou fóra dun núcleo de poboación, ou tamén pode facer referencia a un sitio ermo ou sen traballar.
Diniz Cabreira
Traxectoria
Estudou Física e Informática na Universidade de Santiago de Compostela, mais abandonou os estudos para se dedicar profesionalmente ao deseño gráfico, inicialmente como freelance e dende 2010 na Sacauntos Cooperativa Gráfica e Urco Editora.
Desde o departamento de deseño da Sacauntos criou o cabezallo do xornal Sermos Galiza, a imaxe corporativa de Sermos Galiza S.A. e, durante varios anos, diversos grafismos para esta, como as ilustracións do quinto aniversario ou a liña de monográficos. Traballou tamén para o Cuarteto Quiroga, redeseñou o logotipo da Associaçom Galega da Língua e capa da Revista Murguía, entre outros proxectos.
Artes marciais históricas
Iniciouse nas artes marciais orientais (Judo e Aikido), mais en 2008 virou para as artes marciais históricas europeas. Foi un dos fundadores da Sala Compostelá de Esgrima Antiga, despois renomeada Gallaecia in Armis. Fundou a súa propia escola Arte do Combate en 2017, centrada no estudo da Kunst des Fechtens do século XV.
Forma parte do comité da AGEA Editora, onde co-editou, traduciu ou ilustrou varios títulos sobre artes marciais ibéricas do barroco,     así como varios artigos sobre o tema.
En 2018 publicou Há uma única arte da espada, estudo e tradución en galego-portugués do manuscrito GNM HS 3227a de 1389.
Colabora internacionalmente con outras organizacións dedicadas ao estudo das artes marciais, especialmente no ámbito lusófono.
Impartiu aulas da Kunst des Fechtens para a federación galega AGEA, para a portuguesa HEMA-PT e para organizacións brasileiras.
Vida persoal
É fillo do escritor e xornalista Víctor Freixanes e de María Dolores Cabrera Iglesias.
Contagem
Contagem é un municipio brasileiro do estado de Minas Xerais. A súa poboación era estimada en 603 650 habitantes o 2007.
Fai parte da Rexión Metropolitana de Belo Horizonte.
Theodor Evertz
Theodor Evertz (fl. c. 1554) foi un compositor dos Países Baixos dos Absburgo, da época do Renacemento, pertencente á escola francoflamenga.
Contagem
miniatura|250px|esquerda|A cidade de Contagem.
Theodor Evertz
Traxectoria
Pouco se coñece hoxe acerca de Evertz. Tres das súas cancións holandesas consérvanse na antoloxía de cancións holandesas titulada Dat ierste boeck vanden nieuwe Duijtsche liedekens, publicada por Jacob Baethen en Maastricht en 1554. Son as seguintes : Non se conserva ningún conxunto completo de partituras da antoloxía de Jacob Baethen (falta a voz de soprano), mais unha das cancións para catro voces foi publicada por Petrus Phalesius na súa obra Een Duijtsch musijck boeck, en 1572, da que se conserva polo menos unha copia.
Século -XL
O século XL antes de nosa era comezou o 1 de xaneiro do ano 4000 a.C. e terminou o 31 de decembro de 3901 a.C. Durante o século XL a.C., a rexión do Mediterráneo oriental estivo no período Calcolítico (Idade do cobre), de transición entre a Idade de Pedra e a Idade do Bronce. O Noroeste de Europa atopábase no Neolítico. China estaba dominada pola cultura Yangshao do neolítico. As Américas estaban en fase de transición entre as etapas Paleo-Indias (Lítica) á etapa Meso-India (Arcaico). thumb| Jade [[bi (xade) | bi da cultura Liangzhu. O obxecto ritual é un símbolo de riqueza e poder militar.]]
Fernando Pessoa
Fernando António Nogueira Pessoa, nado en Lisboa o 13 de xuño de 1888 e finado na mesma cidade o 30 de novembro de 1935, foi un poeta e escritor portugués. O seu libro máis coñecido é  Mensagem. Pessoa é considerado, en conxunto con Camões, un dos máis importantes poetas de lingua portuguesa. O crítico literario Harold Bloom considerouno, no seu libro The Western Canon ("O canone occidental"), o máis representativo poeta do século XX, xunto con Pablo Neruda.
Traxectoria
Tiña ascendencia galega por parte materna, con raíces en Outes e Negreira. Aínda que naceu en Lisboa, Fernando Pessoa viviu toda a súa infancia e adolescencia en Durban, Suráfrica, o que lle proporcionou un profundo contacto coa lingua inglesa. Perdeu a seu pai, vítima de tuberculose, cando tiña cinco anos de idade e a súa nai casou novamente cando tiña sete. Terminou os seus estudos naquel país na Universidade do Cabo (onde recibirá o Queen Victoria Memorial Price ao mellor ensaio). Mentres estudaba, regresou a Portugal durante un ano para reencontrar as familias paterna (en Tavira) e materna (na Illa Terceira).
Regresou definitivamente a Lisboa en 1905, frecuentando durante dous anos o curso Superior de Letras da Universidade de Lisboa. Pasa a se dedicar, no entanto, á tradución de correspondencia comercial.
Na conmemoración do centenario do seu nacemento en 1988 o seu corpo foi trasladado ao Mosteiro dos Xerónimos, confirmando o recoñecemento que non tivo en vida.
Little Albert Boogie Band
Little Albert Boogie Band é un grupo galego de rhythm & blues, formado na Coruña en 2007. Nas súas actuacións combinan temas propios e versións de temas tanto en castelán como en inglés.
Fernando Pessoa
Obra
Considérase que a gran creación estética de Pessoa foi a xénese heteronómica practicada na súa obra. Os heterónimos, diferentes dos pseudónimos, son personalidades poéticas completas: identidades, que, en principio falsas, tórnanse verdadeiras a través da súa manifestación artística propia e diversa do autor orixinal. Entre os heterónimos, o propio Fernando Pessoa pasou a ser chamado ortónimo, xa que era a personalidade orixinal. Entre tanto, coa madureza de cada unha das outras personalidades, o propio ortónimo tornouse apenas máis un heterónimo entre os outros. Os tres heterónimos máis coñecidos (e tamén aqueles con maior obra poética) foron Álvaro de Campos, Ricardo Reis e Alberto Caeiro.
Little Albert Boogie Band
Historia
Little Albert Boogie Band formouse na Coruña en marzo de 2007 como un novo proxecto do cantante e guitarrista Alberto Rey Baamonde (Little Albert), que dous anos antes deixara a que era a súa banda, The Big Bottom Band, coa que publicou un LP, para iniciarse en solitario.
Fernando Pessoa
Ortónimo
A obra ortónima de Pessoa pasou por diferentes fases, mais envolve basicamente a procura dun certo patriotismo perdido, a través dunha actitude sebastianista reinventada. O ortónimo foi profundamente influenciado, en varios momentos, por doutrinas relixiosas como a teosofía e sociedades secretas como a masonaría. A poesía resultante ten un certo ar mítico, heroico (case épico, mais non na acepción orixinal do termo), e por veces tráxico.É un poeta universal, na medida en que nos foi dando, mesmo con contradicións, unha visión simultaneamente múltipla e unitaria da Vida. É precisamente nesta tentativa de ollar o mundo dunha forma múltipla (cun forte substrato de filosofía racionalista e mesmo de influencia oriental) que reside unha explicación plausible para ter criado os celebres heterónimos: Alberto Caeiro, Álvaro de Campos e Ricardo Reis, sen contarmos aínda co semiheterónimo Bernardo Soares.
Álvaro de Campos
Entre todos os heterónimos, Campos foi o único a manifestar fases poéticas diferentes ao longo da súa obra. Era un enxeñeiro de educación inglesa e orixe portuguesa, mais sempre coa sensación de ser un estranxeiro en calquera parte do mundo.
Comeza a súa traxectoria como un decadentista (influenciado polo Simbolismo), mais logo se adhire ao Futurismo. Despois dunha serie de desilusións coa existencia, asume unha vea nihilista, expresa naquel que é considerado un dos poemas máis coñecidos e influentes da lingua portuguesa, Tabacaria.
Ricardo Reis
O heterónimo Ricardo Reis é descrito como sendo un médico que se definía como latinista e monárquico. De certa maneira, simboliza a herdanza clásica na literatura occidental, expresa na simetría, harmonía, un certo bucolismo, con elementos epicúreos e estoicos. A fin inexorable de todos os seres vivos é unha constante na súa obra, clásica, depurada e disciplinada.
Segundo Pessoa, Reis mudouse para o Brasil en protesta á proclamación da República en Portugal e non se sabe o ano da súa morte.
José Saramago, en O ano da morte de Ricardo Reis continua, nunha perspectiva persoal, o universo deste heterónimo, despois da morte de Fernando Pessoa, cuxo fantasma establece un diálogo co seu heterónimo, sobrevivente ao criador.
Alberto Caeiro
Caeiro, polo seu lado, tería sido un campesiño sen estudos formais, mais considerado o mestre entre os heterónimos (polo ortónimo, inclusive). Tamén é coñecido como o poeta-filósofo, mais rexeitaba este título e pregaba unha "non-filosofía". Acreditaba que os seres simplemente son, e nada máis: irritábase coa metafísica e calquera tipo de simboloxía para a vida.
Posuía unha linguaxe estética directa, concreta e simples, mais aínda así, bastante complexa do punto de vista reflexivo. O seu ideario resúmese no verso Hai metafísica bastante en non pensar en nada. A súa obra está agrupada no compilatorio Poemas Completos de Alberto Caeiro.
Narrativa
Pessoa escribiu a novela curta O banqueiro anarquista (1922).
Nube de Oort
A Nube de Oort, nomeada polo astrónomo neerlandés Jan Oort e en ocasións chamada a Nube de Öpik–Oort, é unha nube teórica que estaría predominantemente composta de planetesimais volátiles que arrodearía ó Sol a unha distancia de entre as 2 000 e as 200 000 UA. A súa existencia postulouna por primeira vez o astrónomo estoniano Ernst Öpik no ano 1932. Divídese en dúas rexións: unha Nube interior de Oort en forma de disco coñecida como Nube de Hills, e unha Nube de Oort exterior esférica. Ámbalas dúas rexións atoparíanse máis aló da heliosfera, no espazo interestelar. En comparación, o Cinto de Kuiper e o disco disperso, os outros dous depósitos de obxectos transneptunianos, atópanse a menos dunha milésima parte de distancia do Sol que a Nube de Oort.
Praga (agricultura)
miniatura|dereita|Exemplar de toupiño, especie causante da praga de Castela e León. dereita|miniatura|200px|Avéspora atacada por unha larva de [[Anthrenus.]] O concepto de praga evolucionou co tempo desde o significado tradicional onde se consideraba praga a calquera animal que producía danos, tipicamente aos cultivos. Actualmente debe situarse ao mesmo nivel que o concepto de enfermidade de forma que debe entenderse como praga a unha situación na cal un animal produce danos económicos, normalmente físicos, a intereses das persoas (saúde, plantas cultivadas, animais domésticos, materiais ou medios naturais); da mesma forma que a enfermidade non é o virus, bacteria... senón a situación na que un organismo vivo (patóxeno) ocasiona alteracións * fisiolóxicas noutro, normalmente con síntomas visibles ou danos económicos.
Este novo concepto permite separar o concepto de praga da especie animal ou vexetal que a produce evitando establecer clasificacións de especies 'boas' e 'malas', e facilitando a explicación de porque unha especie é beneficiosa nun lugar e prexudicial noutro. Para explicar isto pódese pór o exemplo do coello (Oryctolagus cuniculus) moi importante en Europa por ser parte fundamental do ecosistema mediterráneo mentres que moi prexudicial en Australia; a praga non é o coello per se senón a situación que se produce en cada unha das rexións e os danos económicos que dela derivan.
A Serra, Barbadelo, Sarria
A Serra é un lugar da parroquia de Barbadelo, no concello lugués de Sarria, na comarca de Sarria. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 tiña 9 habitantes, dos cales 4 eran homes e 5 eran mulleres.
Nube de Oort
Os astrónomos conxecturaron que a materia que compoñería a Nube de Oort estaría formada preto do Sol e posteriormente quedaría espallada lonxe no espazo por mor dos efectos gravitacionais dos planetas xigantes nos comezos da evolución do Sistema Solar. Malia que non se realizaron observacións directas confirmadas da Nube de Oort, considérase que esta podería ser a fonte dos cometas de período longo e de tipo Halley que se adentran no Sistema Solar, así como de moitos dos cometas centauros e da familia de Xúpiter.
Expedición Malaspina
300px|miniatura|As corvetas Atrevida e Descubierta, as dúas naves que participaron na expedición. En setembro de 1788, Alessandro Malaspina, xunto co seu amigo José de Bustamante y Guerra, propoñen ao goberno español a organización dunha expedición político-científica ao redor do mundo co fin de visitar case todas as posesións españolas en América e Asia.
Esta viaxe deuse a coñecer polos promotores como "Viaje científico y recreativo alrededor del mundo". Durante a travesía foi coñecido popular e publicamente como "Expedición vuelta al mundo". Á chegada de volta a España, 1794, como non se regresara atravesando o océano Índico e o cabo da Boa Esperanza, como consecuencia da sobrevida guerra entre España e Francia, denominouse "Expedición ultramarina iniciada el 30 de julio de 1789". E cando se publicaron por primeira vez os traballos da expedición (en 1885) polo tenente de navío Pedro Novo, foi dada a coñecer como "Viaje recreativo-científico alrededor del mundo por las corbetas Descubierta y Atrevida, al mando de los Capitanes de navío don Alejandro Malaspina y don José Bustamante y Guerra desde 1789 a 1794". Posteriormene coñeceuse como Expedición Malaspina.
Paul D'Amour
Paul d'Amour, nado en Spokane (Estado de Washington) o 12 de maio de 1967, foi o baixista orixinal da banda de rock Tool. O seu son carácterízase polo ton agresivo que desenvolveu co seu baixo Rickenbacker 4001CS, que pode escoitarse claramente no álbum Undertow.
Nube de Oort
Hipótese
Existen dúas clases principais de cometas: os de período curto (tamén chamados cometas elípticos) e os de período longo (tamén chamados cometas case isotrópicos). Os cometas elípticos teñen órbitas relativamente pequenas, de menos de 10 UA, e seguen o plano da eclíptica, o mesmo no que se atopan os planetas. Tódolos cometas de período longo teñen órbitas moi grandes, da orde de miles de UA, e preséntanse en tódalas direccións do espazo.
Praga (agricultura)
Pódense atopar:
Expedición Malaspina
Na actualidade diversas institucións españolas puxeron en marcha unha gran expedición científica de circunnavegación que recibiu o nome deste mariño en recoñecemento ás súas achegas ao coñecemento xeográfico e científico: a Expedición Malaspina (2010-2011).
Paul D'Amour
Traxectoria
Orixinalmente tocaba a guitarra e foi invitado a Tool polo guitarrista Adam Jones. Ao igual que Adam, Paul estaba nos Ánxeles porque desexaba traballar no mundo do cine. Cando foi invitado a entrar na banda xa había tempo que non tocaba, e estaba pensando en deixar a música. Paul estaba a miúdo de mal humor, polo cal a música de Tool encaixou perfectamente con el.
Nube de Oort
Hipótese
A. O. Leuschner suxeriu en 1907 que moitos cometas dos que se cría que tiñan órbitas parabólicas, e que polo tanto pasarían unha única vez polo Sistema Solar, realmente tiñan órbitas elípticas e retornarían tras longos períodos de tempo. En 1932 o astrónomo estoniano Ernst Öpik postulou que os cometas de período longo tiñan a súa orixe nunha nube orbital no límite máis exterior do Sistema Solar. O astrónomo holandés Jan Oort reviviu esta idea de forma independente no ano 1950 como método para resolver un paradoxo:
Paul D'Amour
Traxectoria
En 1995, Paul deixou amigablemente Tool, xa que desexaba facer algo máis experimental. Despois da súa saída formou a banda de pop psicodélico Lusk con Brad Laner, Chris Pitman (agora en Guns N' Roses) e o ex-membro de Failure Greg Edwards (agora en Autolux). En 1997 editaron o seu único traballo ata a data, titulado Free Mars.
Pouco despois da súa saída de Tool, Paul tamén tocou a guitarra nun proxecto chamado Replicants, unha banda de versións que contaba con Ken Andrews e Greg Edwards de Failure, e tamén con Chris Pitman. Eles editaron un disco autotitulado en 1995, onde Maynard James Keenan fixo unha colaboración.
A principios do ano 2005 D'Amour estivo compoñendo e actuando co nome de Feersum Ennjin. Este está inspirado na novela de ficción científica Feersum Endjinn de Iain Banks, autor tamén da novela The Wasp Factory na que se inspirou Lusk. Co proxecto editou un EP auto-titulado a través do selo Silent Uproar Records.
Nube de Oort
Estrutura e composición
A Nube de Oort ocuparía un grande espazo comezando entre as 2 000 e 5 000 UA do Sol e chegando ata as 50 000 UA do mesmo. Algunhas estimacións sitúan o seu límite exterior entre as 100 000 e as 200 000 UA. Esta rexión subdivídese nunha Nube de Oort esférica exterior de entre 20 000 e 50 000 UA, e unha Nube de Oort interior con forma de toro de entre 2 000 e 20 000 UA. A nube exterior só estaría ligada de forma débil ó Sol e sería fonte de cometas de longo período para a órbita interior de Neptuno. A nube interior tamén se coñece como Nube de Hills, nomeada por Jack G. Hills, quen propuxo a súa existencia en 1981. Os modelos predín que a nube interior debería ter decenas ou centos de veces máis núcleos de cometas que o halo exterior,  e sería unha posible fonte de novos cometas para a nube exterior segundo se van reducindo os desta. A Nube de Hills explica a existencia continua da Nube de Oort tras miles de millóns de anos.
Expedición Malaspina
Antecedentes e preparativos
A intensa actividade de exploración do Pacífico desenvolvida por Francia e Inglaterra a finais do século XVIII provocou a reacción do Reino de España. Desde que a expedición de Magallanes e Elcano cruzara o Pacífico e descubrira as Filipinas, España considerara o Mar do Sur como da súa exclusiva propiedade, controlando as Filipinas no oeste e a case totalidade da súa beira leste, desde California até Chile. Pero a inxerencia doutras nacións non foi a principal razón desta expedición. Foi fundamentalmente o carácter científico das exploracións francesas e inglesas o que provocou unha resposta dos intelectuais ilustrados españois. Era evidente o desexo de emular as viaxes de Cook e La Pérouse a través dun océano que durante dous séculos e medio foi considerado como un mar español.
O historiador británico Felipe Fernández-Armesto sinalou que:
Os propósitos da expedición serían os seguintes: incrementar o coñecemento sobre ciencias naturais (botánica, zooloxía, xeoloxía), realizar observacións astronómicas e "construir cartas hidrográficas para las regiones más remotas de América". O proxecto recibiu a aprobación de Carlos III, dous meses exactos antes da súa morte.
A expedición, que contaba coas fragatas Atrevida e Descubierta, saíu de Cádiz o 30 de xullo de 1789, levando a bordo á flor e nata dos astrónomos e hidrógrafos da Mariña española, como Juan Gutiérrez de la Concha, acompañados tamén por grandes naturalistas e debuxantes, como o profesor de pintura José del Pozo, os pintores José Guío e Fernando Brambila, o debuxante e cronista Tomás de Suria, o botánico Luís Née, os naturalistas Antonio Pineda e Tadeo Haenke (a calidade da tripulación non se reducía á súa dotación científica: así mesmo participou na expedición, por exemplo, Alcalá Galiano, que morrería heroicamente en Trafalgar). Os navíos foron deseñados e construídos especialmente para a viaxe, e foron bautizados por Malaspina en honor dos navíos de James Cook Resolution e Discovery (Atrevida e Descuberta).
A expedición
Despois de fondear durante uns días nas illas Canarias, navegaron polas costas de Suramérica até o Río da Prata, chegando a Montevideo o 20 de setembro. De aí, seguiron até as illas Malvinas, recalando antes na Patagonia. Dobraron o cabo de Fornos e pasaron ao Pacífico (13 de novembro), explorando a costa e recalando na illa de Chiloé, Talcahuano, Valparaíso, Santiago de Chile, El Callao, Guayaquil e Panamá, para alcanzar finalmente Acapulco en abril de 1791. miniatura|Glaciar Malaspina, en [[Alasca.]] 250px|miniatura|O estreito de Juan de Fuca que, na actualidade, serve de fronteira entre a illa de [[Vancouver (Columbia Británica) e a península Olímpica (estado de Washington, EUA)]] 250px|miniatura|Illas Xeorxias do Sur e Illas Sandwich do Sur).
Praga (agricultura)
Non debe utilizarse a palabra peste para referirse ás pragas, xa que é unha tradución literal da palabra inglesa pest, que neste caso si significa praga.
Sarabela Teatro
Sarabela Teatro é unha compañía teatral fundada en 1980 por Ánxeles Cuña. Entre os seus integrantes ao longo do tempo estiveron, ademais da propia directora, Elena Seijo, Sabela Gago, Fernando Dacosta, Fina Calleja, Suso Díaz Seoane, Tito Asorey e Nate Borrajo.
Nube de Oort
Estrutura e composición
A Nube exterior de Oort podería conter billóns de obxectos de máis de entre 1 e 2 km de diámetro, e miles de millóns de obxectos con magnitudes absolutas máis brillantes ca 11 (correspondéndose a aproximadamente uns 20 km de diámetro), con obxectos veciños a decenas de millóns de quilómetros de distancia. Descoñécese a súa masa total, mais asumindo que o cometa Halley é un prototipo axeitado para os cometas da Nube exterior de Oort, a súa masa combinada sería de aproximadamente 325 kg, ou de forma equivalente, unhas cinco veces a masa da Terra. Inicialmente críase que sería máis masiva, chegando ata 380 veces a masa da Terra, mais a mellora no coñecemento da distribución de tamaños nos cometas de período longo deu lugar a estimacións máis baixas.
Sarabela Teatro
Historia da compañía
Como grupo de creación colectiva, ten tamén publicados os textos correspondentes a Tics, Os soños de Caín, a adaptación do Romance de Micomicón e Adhelala e A gata con botas, ademais do libro Sarabela Teatro 25 anos. A compañía tamén realiza actividade docente, traballos de animación á lectura, e participa da organización da MITEU (Mostra Internacional de Teatro Universitario de Ourense), da MOTI (Mostra de Teatro Infantil) e do FITO (Festival Internacional de Teatro de Ourense).
Montaxes
Listaxe das montaxes de Sarabela de maneira cronolóxica inversa.
Premios María Casares
Sarabela leva colleitado 36 premios María Casares.
Nube de Oort
Estrutura e composición
Considerando que a análise de cometas é representativa do conxunto, a gran maioría dos obxectos da Nube de Oort estarían compostos de volátiles como auga, metano, etano, monóxido de carbono e cianuro de hidróxeno. Porén, o descubrimento do obxecto, cunha aparencia consistente coa dun asteroide tipo D nunha órbita típica dun cometa de período longo, deu lugar á unha investigación teórica que suxire que a poboación da Nube de Oort está composta de aproximadamente entre o 1% e o 2% de asteroides. A análise das proporcións de isótopos de carbono e hidróxeno tanto nos cometas de período longo coma nos da familia Xúpiter demostra poucas diferenzas entre os dous tipos, malia a presunta grande separación entre as dúas rexións de orixe. Isto suxire que ámbolos dous tipos teñen a súa orixe na mesma nube protosolar orixinal, conclusión apoiada tamén polos estudos de tamaño granular nos cometas da Nube de Oort e polo estudo de impacto do cometa Tempel 1 da familia Xúpiter.
Sarabela Teatro
Premios María Casares
Ademais, foi nomeada a distintas categorías destes premios noutras 42 ocasións (ata 2010). As obras máis nomeadas foron A conxura dos necios (11, das que obtivo 2), a montaxe d'A esmorga de 2009 (11, das que obtivo 5), Así que pasen cinco anos (10, das que obtivo 6), O heroe (10, dos que obtivo 2) e O lapis do carpinteiro (10, dos que obtivo 8).
Expedición Malaspina
A expedición
En Acapulco, o vicerrei da Nova España ordenou a Malaspina recoñecer e cartografar o estreito de Juan de Fuca, ao sur de Nutka. Malaspina requisou dous pequenos navíos, a Sutil e a Mexicana, poñéndoos baixo o mando de dous dos seus oficiais, Dionisio Alcalá Galiano e Cayetano Valdés. Ditos barcos deixaron a expedición dirixíndose ao estreito de Juan de Fuca para cumprir a orde.
Sarabela Teatro
Premios Compostela
Sarabela colleitou seis premios Compostela, galardóns máximos do teatro galego, e que cando desapareceron foron substituídos polos María Casares. Foi ademais nomeada aos premios Compostela en seis ocasións máis, entre elas Cama (2x2 para 2) ao mellor espectáculo.