cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fiannamail ua Dúnchado
Fiannamail ua Dúnchado foi rei dos Escotos de Dalriada dende o ano 698 até o 700. Neto de Dúnchad mac Conaing e fillo de Conall Cael mac Dúnchad, falecido en Kintyre no ano 681. Provén dunha póla dos Cenél nGabráin, quen entraron en combate contra os Cenél Loairn despois do asasinato de Eochaid mac Domangairt no 697, descendente directo de Domnall Brecc.
Traxectoria
Toma o trono despois da expulsión de Ainbcellach mac Ferchair quen é enviado en cativerio a Irlanda. Os Anais de Úlster revélannos que foi asasinado dous anos despois, no 700 sen dúbida por Selbach mac Ferchair, irmán de Ainbcellach e que posteriormente sobe ao trono.
No 697, aparece como un dos asinantes da Lex Innocentium, promulgada por San Adomnan.
A súa familia estabelécese en Kintyre, xogando un papel importante na vida política da rexión durante corenta anos. Nesta familia aparece un tal Becc Ua Dúnchada quen puido ser o seu irmán e que será asasinado no 707. Tamén figura un aparente fillo, Dunchad Becc, rei de Kintyre quen venceu a Selbach mac Ferchair na batalla naval de Ard Nesbi, o 6 de setembro ou de outubro do 719 e que morrería no ano 721.
Indrechtach, fillo de Fiannamail que non é recoñecido como rei de Dalriada nos Anais de Ulster, foi vencido na batalla de Druin Cathmail logo de falecer, no mesmo ano, o seu irmán Conall e "moitos máis" na cidadela de Forboros, en mans do rei picto Óengus I no 741.
Filipe III de Navarra
Filipe III de Navarra, tamén coñecido como Filipe de Évreux ou Filipe o Nobre, nado o 27 de marzo de 1306 e finado en Jerez de la Frontera o 16 de setembro de 1343, conde de Évreux e de Longueville, e rei de Navarra (por jure uxoris).
Foi o terceiro vástago e segundo varón de Luís de Évreux e de Margarida de Artois. A través do seu pai era descendente do rei San Luís de Francia e, a través da súa nai, de Luís VIII de Francia.
Traxectoria
En 1319, a morte de seu pai converteu o seu irmán máis vello, Carlos, en herdeiro do Condado de Etampes, mentres que el herdaría o de Évreux, en Normandía. No ano anterior, con data 18 de xuño, e co beneplácito do seu primo o rei Filipe V de Francia, contraeu nupcias coa orfa Xoana II de Navarra, filla de Luís X de Francia e da súa primeira esposa Margarida de Borgoña, que fora afastada da sucesión ao trono francés en virtude da lei sálica (e das sospeitas de bastardía que recaían nela), pero á cal as Cortes de Navarra si recoñeceran como herdeira.
As Cortes de Navarra admitiron que Filipe exercese o goberno, aínda que debería cederllo ao seu primoxénito cando cumprira os 21 anos. Pero máis interesados nos asuntos e a política francesa, sobre todo en canto ao que significase Normandía, os novos monarcas non tardaron en abandonar Pamplona, gobernando o reino por intermedio de lugartenentes franceses.
Antes de ser coroados na capital do reino pirenaico, Filipe de Évreux combateu na campaña flamenga de Filipe VI e tamén participou na batalla de Cassel. Igualmente estivo presente canda o rei francés en Amiens, cando o fillo da súa prima Isabel de Francia, Eduardo III de Inglaterra, rendeu homenaxe a Filipe VI polas súas posesións en Aquitania.
En 1331 o rei de Navarra visitou Aviñón onde, co rei de Francia, ambos os dous recibiron a cruz do papa para ir á cruzada xunto co rei de Aragón e o de Bohemia. Porén, esta cruzada nunca se realizaría.
Iniciada a guerra dos Cen Anos púxose de parte de seu primo Filipe VI de Francia, e co rei escocés (David II) e o bohemio (Xoán I) loitaron en Tournai e Cambrai.
A súa muller Xoanana continuou reinando soa.
A Estación, Frontón, Pantón
A Estación é un lugar da parroquia de Frontón, no concello de Pantón. En 2020 tiña unha poboación de 3 habitantes, 2 homes e 1 muller.
Ben Roy Mottelson
Ben Roy Mottelson, nado en Chicago, Illinois (EUA) o 9 de xullo de 1926 e finado o 13 de maio de 2022, foi un físico danés, de orixe estadounidense, galardoado co Premio Nobel de Física do ano 1975.
Traxectoria
Estudou física na Universidade de Purdue en 1947 e doutorouse na Universidade Harvard en 1950.
En 1948 iniciou as súas colaboracións no Instituto Niels Bohr de Dinamarca, á beira de Aage Niels Bohr e Leo James Rainwater, ao redor da estrutura do núcleo atómico cousa que lles permitiu describir a mecánica cuántica do nucleón. En 1971 conseguiu a cidadanía danesa, e en 1975 foi galardoado co prestixioso Premio Nobel de Física, xunto cos seus colaboradores, "pola súa procura na descrición cuántica dos nucleóns".
Rally Ribeira Sacra de 2013
O Rally Ribeira Sacra de 2013 foi a 2º edición e a oitava rolda da tempada 2013 do Campionato de Galicia de Rally. Disputouse o 5 de outubro. O gañador foi Sergio Vallejo a bordo dun Porsche 997 GT3 mentres que o segundo clasificado Luis Vilariño proclamouse campión de Galicia, grazas en parte o abandono de Iván Ares, piloto co que se pelexaba polo título.
Jack
Jack é un filme estadounidense dirixido por Francis Ford Coppola que foi estreado en 1996. Está protagonizado por Robin Williams, que interpreta a Jack Powell, un neno que medra catro veces máis rápido do normal como resultado dunha enfermidade similar á proxeria.
Sinopse
Jack é un neno atrapado nun corpo de adulto: sofre unha estraña enfermidade que fai que o seu crecemento físico se cuadriplique mentres que o seu cerebro, que se desenvolve con normalidade, é o dun neno de dez anos. Non é doado adaptarse a unha vida que vai a ser moi curta e isto reflíctese nas relacións coa súa familia e cos amigos do colexio.
Duruelo de la Sierra
Duruelo de la Sierra é un concello español da provincia de Soria (Castela e León). A súa poboación é de 1.297 habitantes (INE 2012) e ocupa unha superficie de 44,84 km².
Rodman
Rodman é un estaleiro galego con sede en Vigo, aínda que tamén conta con outra fábrica na parroquia de Meira (Moaña) e outras dúas en Portugal.
Tomé Preljubović
Tomé Preljubović (en serbio: Тома Прељубовић/Toma Preljubović; grego: Θωμάς Κομνηνός Παλαιολόγος, Thōmás Komnēnós Palaiólogos), finado o 23 de decembro de 1384, foi gobernante de Epiro en Ioánina desde 1366 até a súa morte. Tamén ostentou o título de «asasino de albaneses» (Αλβανοκτόνος albanoktónos).
Orixes
Tomé era o fillo do César Gregorio Preljub (en grego: Γρηγόριου Πρελούμπου), o gobernador serbio de Tesalia, que faleceu a finais de 1355 ou comezos de 1356. A súa nai Irene era unha filla de Estevo Uroš IV Dušan de Serbia e Helena de Bulgaria.
Vida
miniatura|Localización aproximada dos territorios dominados por Preljubović e doutros señores serbios nos séculos xiv e xv. Despois da violenta morte do seu pai, a pretensión de Tomé por Tesalia foi impugnada pola súa nai Irene, pero víronse obrigados a fuxir a Serbia polo avance de Nicéforo II Orsini en 1356. Aí, Irene casou con Radoslav Hlapen, o gobernante de Vodena, que tomou baixo a súa protección a Tomé.
Durante a ausencia do novo gobernante de Tesalia, Simeón Uroš, no Despotado de Epiro en 1359-1360, Hlapen invadiu Tesalia, tratando de gañalo para o seu fillastro. Aínda que Simeón logrou conter a invasión, viuse obrigado a ceder Kastoriá a Tomé e a que casase coa súa filla María. Durante os seguintes anos, Simeón Uroš recoñeceu que non podía exercer a súa autoridade efectiva sobre a maior parte de Epiro e delegou o poder en Arta e Angelokastro aos xefes locais albaneses. En 1366 os cidadáns de Ioánnina, a última fortaleza importante que permanecía baixo o control de Simeón, envioulle unha petición para nomear un gobernador que puidese protexelos das incursións dos clans albaneses.
Simeón Uroš respondeu mediante a designación do seu xenro como o seu gobernador. Tomé entrou en Ioánnina nalgún momento entre 1366 ou 1367. O seu reinado en Epiro é reflectido con moito detalle na chamada Crónica de Ioánnina, que ten prexuízos e hostilidade contra Preljubović. Represéntano como un cruel e caprichoso tirano. Tomou varias propiedades da Igrexa de Ioánnina e concedeullas aos seus partidarios serbios. En 1382 un novo designado para o arcebispado local, Mateo, foi enviado desde Constantinopla, e investiu a Tomé co título de déspota en nome do emperador bizantino Xoán V Paleólogo. Con todo, despois entrou en conflito co arcebispo e exiliouno de Ioánnina.
Tomé tamén foi acusado de perseguir á nobreza local, que inspirou unha serie de revoltas contra o seu goberno. Ademais de apoderarse dos bens eclesiásticos e privados, estableceu novos impostos e monopolios en diversos produtos, incluíndo peixe e froita. Ademais de confiar nas súas forzas militares para facer cumprir estas impostas, Tomé emprendeu unha guerra continua contra os albaneses de Arta e Angelokastron.
Pouco despois de tomar posesión de Ioánnina, foi cercado sen éxito por Pedro Losha de Arta. Tomé casou á súa filla co fillo de Losha en 1370, satisfacendo aos albaneses e pondo fin aos conflitos. En 1374, Pedro morreu de peste en Arta, despois do cal Xoán Spata se fixo cargo da cidade. Nese momento Xoán non estaba obrigado polos acordos con Tomé; puxo sitio a Ioánnina e arrasou o resto do país. Tomé trouxo a paz cando casou á súa irmá Helena con Xoán Spata ao ano seguinte. Con todo, os ataques á cidade continuaron, polos malacasios, que foron derrotados dúas veces por Preljubović (1377 e 1379). En maio de 1379, Xoán Spata devastou o país.
Continuamente acosado, Tomé pediu axuda aos seus veciños francos e logo otománs. Este último respondeu rapidamente e enviou unha forza auxiliar en 1381. Tomé puxo esta forza a bo uso e conquistou moitas fortalezas inimigas en 1381-1384. Os seus implacábeis éxitos valéronlle o epíteto de «asasino de albaneses» (Αλβανοκτόνος, Albanoktónos).
Descendencia
Cunha amante descoñecida, Tomé Preljubović tivo unicamente unha filla:
Clematis vitalba
Clematis vitalba é unha especie de clemátide (xénero: Clematis, na familia das ranunculáceas); unha planta rubideira orixinaria de Europa. Aparece nos bosques galegos. thumb|250px|Vista xeral da planta cos froitos. thumb|240px|Detalle da planta cos froitos.
Descrición
É un arbusto rubideiro que acada a altura das árbores (até 15 0u 20 metros), caracterizado por unha casca que se desprende a fitas. Ten follas compostas con pecíolo volúbel. As flores son apétalas recendentes de cor branca (tamén azul ou violeta) formadas por catro sépalos (formando falsos pétalos), reunidas en panículas.
Distribución e hábitat
É natural de Europa onde medra nos bosques, clareiros, estremeiros e derregas onde prefire dos terreos calcarios.
Miguel Muñoz
Miguel Muñoz Mozún, nado en Madrid o 19 de xaneiro de 1922 e finado na mesma cidade o 16 de xullo de 1990, foi un futbolista e adestrador de fútbol, que xogaba na demarcación de dianteiro.
Clematis vitalba
Distribución e hábitat
En Galiza a herba doncela encóntrase nas rexións máis orientais das provincias de Lugo e Ourense.
Miguel Muñoz
Como xogador
Comezou a xogar nos primeiros anos da posguerra en varios equipos de Madrid, como a Ferroviaria, o Girod ou o Imperio. En 1943 tarde xoga no CD Logroñés mentres facía o servizo militar pero o equipo descende a Terceira División e ao rematar a tempada ficha polo Racing de Santander
Anatomía dun hospital
Anatomía dun hospital (en The Hospital) é un filme estadounidense dirixido por Arthur Hiller que foi estreado en 1971. Está protagonizado por George C. Scott como Dr. Herbert Bock. Anatomía dun hospital foi escrito por Paddy Chayefsky, que foi galardoado co Oscar ó mellor guión orixinal na 44ª edición dos premios. Chayefsky tamén narrou o filme e foi un dos seus produtores.
Miguel Muñoz
Como xogador
En 1948 foi traspasado ao Real Madrid, xunto á outra estrela do equipo Pahiño. Permanece no club madrileño dez tempadas, marcando o primeiro gol do equipo en competición europea e participando na conquista das tres primeiras Copas de Europa do club amais doutros títulos.
Clematis vitalba
Propiedades
Pode producir dermatite de contacto. O zume das follas ten unha acción vesicante, e incluso pode producir ulceracións. A protoanemonina absórbese tamén por vía cutánea, polo que poden producirse fenómenos de intoxicación xeneralizados. Se se inxire provoca gastroenterite con diarreas, náuseas, lesión renal e incluso a morte por parálise respiratoria. thumb|250px|Froito. thumb|Sementes.
Miguel Muñoz
Como xogador
Foi internacional coa Selección de fútbol de España en sete ocasións, debutando o 20 de xuño de 1948 ante Suíza.
Anatomía dun hospital
Estreouse en galego a través da TVG o 29 de marzo de 2014.
Miguel Muñoz
Como xogador
Retirouse no Real Madrid no ano 1958.
Anatomía dun hospital
Sinopse
Nun hospital onde os pacientes morren debido a medicamentos equivocados e neglixencia xeneralizada, o doutor Herbert Bock, abandonado pola súa esposa e os seus fillos, pensa seriamente no suicidio. Quen o salva, mesmo da impotencia, é Barbara, por quen se apaixona. Barbara desexa levar o pai Edmund, ingresado no hospital, de volta a unha aldea indíxena onde posúen unha clínica. Mentres tanto, un misterioso asasino está a eliminar membros do corpo docente.
Miguel Muñoz
Como adestrador
Un ano despois da súa retirada asumiu o cargo de adestrador do Real Madrid, gañando ese mesmo ano a Copa de Europa e converténdose así no primeiro en gañala como xogador e adestrador.
Clematis vitalba
Taxonomía
Clematis vitalba foi descrita por Carl von Linné e publicado en Species Plantarum 1: 544, no ano 1753. Números cromosomáticos de Clematis vitalba (Fam. Ranunculaceae) e táxones infraespecificos: 2n=16 Clematis: nome xenérico que provén do grego antigo klɛmətis. (klématis) "planta que gabea".
Miguel Muñoz
Como adestrador
Dirixiu ao Real Madrid durante 13 anos, nun total de 601 encontros de Liga, gañando 9 veces o campionato ligueiro, dúas a Copa do Xeneralísimo, dúas a Copa de Europa e 1 Copa Intercontinental.
Tras deixar ao equipo madrileño dirixiu ao UD Las Palmas, co que chegou á final da Copa en 1978, encontro que perdeu ante o FC Barcelona por 3-1.
Adestrador da Selección de fútbol
Afan Ferddig
Afan Ferddig (que viviu probabelmente no século VII) foi un bardo galés. A palabra 'Berddig' significa "bardo pequeno" ou "bromista"; existe outra referencia a un bardo do século XI que se chamaba Berddig, bardo na corte de Gruffudd ap Llywelyn en Gwent. .
Clematis vitalba
Taxonomía
vitalba: epíteto latino que significa "de cor viño branco".
Miguel Muñoz
Como adestrador
Tralo Mundial de Fútbol España 1982 foi nomeado adestrador da Selección de fútbol de España dirixíndoa ata 1988. Nestes anos clasificou ao equipo para a Eurocopa de Fútbol Francia 1984 no famoso encontro contra Malta, no que tiña que gañar por unha diferenza de 11 goles e que rematou cun 12-1. Finalmente España sería subcampioa da Eurocopa por detrás da anfitrioa, Francia.
Tamén dirixiu o equipo no Mundial de Fútbol no que alcanzou os cuartos de final, sendo eliminada por Bélxica.
Afan Ferddig
Os Gogynfeirdd admirárono como un gran bardo, por exemplo Cynddelw Brydydd Mawr dicía que era habitual nel cantar ao xeito de Afan Ferddig:
Miguel Muñoz
Como adestrador
O último torneo que dirixiu Miguel Muñoz foi a Eurocopa de Fútbol Alemaña Occidental 1988, na que quedou eliminada na fase de grupos.
É o adestrador que máis encontros dirixiu ao Real Madrid e o terceiro adestrador con máis encontros dirixidos en Liga, so por superado por Luís Aragonés e Javier Irureta, e o que máis títulos de Liga gañou, 9.
Premios Octubre
Os Premios Octubre son uns certames literarios convocados desde 1972 en Valencia por Edicions Tres i Quatre. Os premios convócanse o 28 de outubro de cada ano cun intenso programa de conferencias, mesas rodondas e outras actividades que se pechan de maneira festiva cunha cea.
Inicialmente foron constituídos en 1972 para o premio de ensaio Joan Fuster, a iniciativa de Enric Tàrraga, e máis tarde incluíron o Premio Vicent Andrés i Estellés de poesía e o Premio Andròmina de narrativa. Anos máis tarde, a revista El Temps convocou o Premio de periodismo de investigación Ramon Barnils.
San Pedro, Pombeiro, Pantón
San Pedro é un lugar da parroquia de Pombeiro, no concello de Pantón. En 2020 estaba deshabitado.
O lugar sitúase a 150 m de altitude, xunto ao encoro de San Pedro do río Sil. O núcleo atópase xunto á liña de ferrocarril Monforte-Redondela e hai un pequeno apeadoiro que conta con servizos de media distancia.
Trofeo Pichichi
O Trofeo Pichichi é o premio que outorga cada ano o xornal deportivo español Marca ao máximo goleador da Primeira división da Liga española de fútbol. Por extensión, en España adoita utilizarse de forma xenérica o termo Pichichi para referirse ao máximo goleador de cada torneo futbolítisco.
Ao premio chámaselle así como homenaxe ó famoso xogador do Athletic Club de Bilbao Rafael Moreno "Pichichi", que destacou pola súa gran capacidade goleadora ó longo dos anos 1910 e 1920, antes da creación da Liga española de fútbol.
O premio non ten en conta as actas arbitrais. O trofeo correspondente para o gardameta menos goleado é o Trofeo Zamora.
Historia
O 18 de febreiro de 1953, a Delegación Nacional de Deportes, presidida polo xeneral Moscardó, autorizou á Federación Española de Fútbol a instaurar o premio, cuxa creación foi iniciativa dos xornais Marca e do xa desaparecido Arriba. O Trofeo Pichichi entregouse por primeira vez a tempada 1952-53, sendo Telmo Zarra o primeiro gañador.
A tempada 2002-03, con motivo do 30º aniversario do trofeo e a 75ª edición da liga española, Marca entregou un premio especial commemorativo, Pichichi de ouro, a Telmo Zarra e Quini, por ser os dous futbolistas españois, vivos, con máis goles na Primeira División.
Na tempada 2005-06 Marca, a imaxe e semellanza do Trofeo Pichichi, creou o Trofeo Zarra para premiar ao máximo goleador español da tempada.
Ata a tempada 2010/11, Telmo Zarra e Hugo Sánchez tiñan a honra de establecer a marca anotadora para gañar o Pichichi, con 38 goles nunha tempada. O español é o segundo que máis veces logrou a distinción, seis, e o mexicano o segundo con máis trofeos consecutivos, catro. Tamén hai que recordar que Telmo conseguiu os seus 38 goles en tan só 30 partidos mentres que Hugo conseguiuno en 38, polo que Telmo era considerado o rei dos "Pichichis".
En 2011, Cristiano Ronaldo bateu a marca dos dous históricos, conseguindo o seu primeiro Pichichi con 41 goles. Con todo, o arxentino Lionel Messi bateu todas as marcas, logrando oito trofeos, cinco deles consecutivos, e marcando ata 50 goles nunha tempada (2011-12).
Lingua wyandot
miniatura|Falante de wyandot gravado nos [[Estados Unidos de América|Estados Unidos.]] A lingua wyandot é unha lingua iroquesa falada tradicionalmente polo pobo wyandot ou hurón, descendentes dos wendat. Foi falado polos membros das comunidades de Oklahoma, nos Estados Unidos e do Quebec, no Canadá. O wyandot "morreu" como lingua falada hai un século, malia que hai iniciativas que pretenden a súa revitalización. A Nación Wyandotte de Oklahoma está ofrecendo clases de wyandot nas Escolas Públicas Wyandotte, graos K–4, e tamén no programa preescolar "Turtle-Tots" da Nación Wyandotte. A comunidade Wendat do Quebec está ofrecendo clases para nenos e adultos en lingua wyandot no colexio de Wendake.
O Virxiniano
O Virxiniano (en The Virginian) é unha serie de televisión emitida pola Televisión de Galicia. Producida pola NBC, estreouse orixinalmente no ano 1962, durou en antena ata setembro de 1970. Inspirada no medio rural americano, relata o día a día dun vaqueiro sen nome alcuñado "O Virxiniano".
Historia
O Virxiniano foi a primeira serie de televisión cunha duración de noventa minutos, mentres as demais series, como Bonanza, duraban setenta e cinco. Logo dun episodio piloto de hora e media no 1958 e co mesmo actor principal, James Drury, a cadea de televisión non lle gustou o formato e decidiu non arriscar no proxecto. Así e todo, a nova ondada de series de televisión baseadas no oeste americano animaron a NBC a investir nela, aínda que con cambios. Pese a ser o 'remake' da novela homónima de Owen Wister, a personaxe do vaqueiro de Virxinia sufriu variacións do texto orixinal e das películas predecesoras para adaptala ó formato televisivo e ós gustos da audiencia. Mentres que na novela o argumento principal versaba sobre o amor entre unha profesora e o vaqueiro, na serie omitiuse para tratar temas cotiáns e os valores tipicamente americanos coma a xustiza, os prexuízos e as relacións entre os habitantes de Medicine Bow. A serie converteuse nun grande éxito para a cadea e durou en antena oito anos entre cambios de personaxes, mais James Drury e Doug McClure, o seu amigo Trampas, permaneceron ata o final da serie.
Sinopse
A serie arranca no ano 1980 nunha pequena vila de Wyoming chamada Medicine Bow onde chega un misterioso vaqueiro ó que chaman 'O Virxiniano' e é contratado polo xuíz local, Henry Garth (interpretado por Lee J. Cobb) como capataz do seu rancho de Shiloh. Alí coñecerá a filla adoptiva do xuíz, Betsy Garth, e unha periodista do diario local chamada Molly Wood. Na novela orixinal, Molly Wood era a profesora coa que casaría pero este dato foi modificado polos guionistas. Afastándose do estilo das demais producións sobre o oeste, cada episodio trataba un tema diferente profundizando na personalidade das personaxes fuxindo dos tópicos do xénero. Tódolos capítulos seguían a liña de introdución, nó e desenlace, cunha ensinanza sobre a xustiza ou as relacións humanas. Ó final da serie os produtores cambiaron o nome da serie, 'O Virxiniano', polo de 'Os homes de Shiloh'.
Elenco
Á parte de James Drury e Doug McClure, tódalas personaxes de Medicine Bow foron interpretadas por diferentes actores. Algúns dos actores de renome que fixeron aparicións especiais ou cameos foron: Charles Bronson, Bette Davis, Lee Marvin, Brandon De Wilde e George C. Scott. A outros coma Robert Redford e Leonard Nimoy serviulles de trampolín ó éxito.
Eparquía ortodoxa rusa de Amur
A eparquía de Amur é unha sé da Igrexa Ortodoxa Rusa, parte da metrópole de Priamursk.
Territorio
A eparquía ten xurisdición sobre os raions de Vanino, Verkhnebureinsk, Komsomolsk, imeni Poliny Osipenko, Solnechnyi e Ulch, no krai de Khabarovsk, en Rusia. A sé eparquial está na cidade de Komsomolsk-na-Amure. O territorio está dividido en 16 parroquias.
Historia
Foi estabelecida por decisión do Sínodo da Igrexa Ortodoxa Rusa o 5 de outubro de 2011, en terreos da eparquía de Khabarovsk. O mesmo día, pasou a formar parte da metrópole de Priamursk.
Zendal
Zendal é un grupo empresarial galego adicado á industria biofarmacéutica de proxección internacional, líder na fabricación de produtos veterinarios. Está localizado no Porriño. Está formado polas empresas CZ Vaccines, Biofabri, Petia, Vetia, Probisearch e Zinereo Pharma.
Historia
Zendal naceu en 1993 a través da venda por parte de Zeltia da filial Cooper-Zeltia, tomando orixinariamente o nome de CZ Veterinaria. No ano 2018 a empresa pasou a chamarse Zendal, en honra á enfermeira galega Isabel Zendal Gómez, a primeira que participou nunha misión sanitaria internacional.
A Fontecativa, Filgueira de Traba, Oza-Cesuras
A Fontecativa é un lugar da parroquia de Filgueira de Traba no concello coruñés de Oza-Cesuras, na comarca de Betanzos. Segundo o IGE, en 2011 tiña 13 habitantes (7 homes e 6 mulleres).
Mahadevi Varma
Mahadevi Varma, nada o 26 de marzo de 1907 en Farrukhabad e finada o 11 de setembro de 1987 en Alwa, foi unha activista e escritora india. Como poetisa en lingua hindi está considerada a "Meera moderna".
Traxectoria
Naceu no seo dunha familia "kayastha" de avogados. Educouse en Jabalpur, casou na súa infacia, como era costume na época, con Swarup Narain Varma en Indore e quedou cos pais mentres o home estudaba en Lucknow. Ela completou a súa educación na Universidade de Allahabad, graduándose en sánscrito en 1933. Despois da morte do seu marido, en 1966, radicou en Allahabad e viviu alí ata a súa morte. Mahadevi foi directora do Allahabad (Prayag) Mahila Vidyapeeth, dedicado ao ensino de educación cultural e literaria a mozas en lingua hindi. Comezou a escribir poemas xunto con outra compañeira de escola, Subhadra Kumari Chauhan, enviándolles composicións a revistas literarias, que publicaron algúns dos seus poemas. Mahadevi está considerada unha poeta destacada do movemento Chhayavaadi (1914-1938) da literatura hindi , canda Suryakant Tripathi 'Nirala', Jaishankar Prasad e Sumitranandan Pant. Tamén escribiu relatos, como Gillu, Neelkanth ou Gaura ou a súa memoria da infancia, Mero Bachpan Ke Din.
Baldomero Cores
Baldomero Cores Trasmonte, nado en Cee o 14 de outubro de 1929 e finado en Santiago de Compostela o 24 de decembro de 2014, foi un avogado, xornalista, sociólogo, catedrático e escritor galego.
Traxectoria
Natural do concello de Cee, trasladouse a Santiago de Compostela aos dez anos de idade, alí realizou estudos de dereito na Universidade de Santiago de Compostela, na Escola Social de Santiago de Compostela e en Madrid estudou políticas na Universidade Central, foi profesor de socioloxía na Facultade de Ciencias Políticas da Complutense e catedrático de socioloxía na Universidade de Porto Rico (1968-1983).
En 1983 retornou da súa prolongada emigración para ser o primeiro letrado do recentemente creado Parlamento de Galicia, participando plenamente no desenvolvemento da lexislación galega.
Loudenvielle
Loudenvielle é un pequeno concello occitano, situado no departamento de Altos Pireneos, que pertence á rexión de Mediodía-Pireneos.
Xeografía
Loudenvielle é unha pequena aldea de 261 habitantes conforme o censo de 1999, situada na base dos Pireneos. A altitude do núcleo é de 960 m, pero nalgúns puntos o concello acada os 3.130 m. A extensión é de 42,65 km².
Loudenvielle está localizada no val de Louron, que lle dá nome á estación de esquí, e dentro do País de Aura e a 60 km de Banhèras. A estación de esquí de Val-Louron, localizada no concello, ten 18 pistas de esquí de fondo (15 km) e 11 remontes. Tamén próximo ao lugar de Loudenvielle está o lago de Génos, tamén chamado lago de Génos-Loudenvielle.
Historia
Esta aldea e mais a estación de esquí foron meta de varias tiradas do Tour de Francia:
Windows 2000
O Windows 2000 (coñecido tamén como Windows NT 5.0) foi un sistema operativo de Microsoft dirixido a empresas na mesma liña que Windows NT, saíu ao mercado o 17 de febreiro de 2000, en catro versións: Professional, Server, Advanced Server e Datacenter Server. No ano 2001 apareceu Windows 2000 Advanced Server- Limited Edition que podía correr en microprocesadores Intel Itanium de 64 bit.
Unha importante característica é a total compatibilidade con versións anteriores do Windows 95 e Windows 98, e xunto coa súa estabilidade (non superior a do GNU Linux) fixo quedar en segundo plano a Windows ME
Ignacio Polanco
Ignacio Polanco Moreno, nado en Madrid o 5 de novembro de 1954, é un empresario español do sector das comunicacións.
Carreira profesional
Licenciado en Ciencias Económicas pola Universidade Complutense de Madrid e MBA polo Instituto de Empresa de Madrid, iniciou a súa actividade profesional no Grupo Timón, e en 1993 incorporábase ao consello de administración do Grupo PRISA, sendo vicepresidente de ambas as empresas. É membro ademais dos consellos de administración de El País, Unión Radio, a Cadena SER, Sogecable e Promotora de Publicaciones (PROPU).
O 26 de novembro de 2006 o consello de administración de PRISA acordaba que, á morte do seu pai, o presidente do grupo Jesús de Polanco, Ignacio Polanco asumiría a presidencia. Jesús de Polanco faleceu o 21 de xullo de 2007 e o 23 de xullo Ignacio Polanco era nomeado presidente.
Chicken Little
Chicken Little é un filme de animación estadounidense dirixido por Mark Dindal que foi estreado no 2005.
Igalia
miniatura miniatura| Igalia é unha empresa galega adicada ó desenvolvemento de software, coñecida polas súas contribucións ó proxecto GNOME, o seu traballo nas plataformas Maemo e MeeGo, e o proxecto WebKitGTK+.
Philippine Airlines
Philippine Airlines (PAL), tamén coñecida historicamente como Philippine Air Lines, é a aeroliña nacional de Filipinas. Ten a súa sede no PNB Financial Center na cidade de Pásay. A compañía fundouse en 1941 e é a primeira e máis vella aeroliña comercial de Asia operando co seu nome orixinal. Dende os seus centros de conexión no aeroporto Ninoy Aquino, no aeroporto de Clark e no aeroporto de Mactan-Cebú, Philippine Airlines serve a 33 destinos domésticos e 42 internacionais en Asia, Oriente Medio, Oceanía, Norteamérica e Europa.
Frota
A frota de Philippine Airlines está formada por avión de fuselaxe ancha e estreita de catro familias (agás a frota de PAL Express): Airbus A320, Airbus A330, Airbus A340 e Boeing 777. En febreiro de 2018 a súa frota estaba composta por 64 avións.
Fracción
A palabra fracción fai referencia a:
Eganet
Eganet, acrónimo de Empresas Galegas Adicadas a Internet e ás Novas Tecnoloxías, é unha asociación empresarial que aglutina a empresas e profesionais galegos do sector de internet e as novas tecnoloxías. Existen os premios Eganet, con sete edicións de historia; estes premios recoñecen o labor de profesionais e empresas galegas que traballan con tesón no desenvolvemento do sector TIC en Galicia.
Bizén Fuster
Bizén Fuster Santaliestra, nado en Naval, Huesca o 4 de decembro de 1959 é un político aragonés.
Traxectoria
Licenciado en Xeografía e Historia, diplomado en Ciencias Políticas e mestrado en Xestión Ambiental; profesionalmente, é funcionario con praza como Secretario-Interventor de Concello. Foi un dos fundadores en 1986 da Chunta Aragonesista (CHA), da que foi vicepresidente de 1988 a 1995 e presidente dende 1995 até 2008, permanecendo no Consello Nazional, onde exerceu como Secretario de Infraestruturas e Urbanismo até 2012 e, como Secretario Territorial de Zaragoza, de 2012 a 2016.
Foi deputado pola provincia de Huesca nas Cortes de Aragón de 1999 a 2011, (eleccións a Cortes de Aragón de 1999, 2003 e 2007) e presidente do grupo parlamentario de Chunta Aragonesista. Tamén foi Secretario Primeiro das Cortes de Aragón de 1999 a 2003. Foi cabeza de lista por Zaragoza nas eleccións xerais de 2000, 2004 e 2008, xunto a José Antonio Labordeta.
The Social Network
The Social Network é un filme americano dirixido por David Fincher que foi estreado no 2010. Escrita por Aaron Sorkin baseado no libro "The Accidental Billionaires" de Ben Mezrich. Conta a historia da creación da rede social Facebook.
Grupo de Estados de África, Caribe e Pacífico
miniatura|Estados membros O Grupo de Estados de África, Caribe e Pacífico (ACP) é un grupo de países de África, o Caribe e o Pacífico que se creou a raíz da Convención de Lomé en 1975, e que ten como obxectivos principais o desenvolvemento sustentable, a redución da pobreza e unha maior integración dentro da economía muncial. Todos os estados membros, agás Cuba, son signatarios do Acordo de Cotonou de 2000 coa Unión Europea. O número de países membros pasou de 46 en 1975 a 79 en 2012. As linguas oficiais son o inglés, francés, portugués e castelán.
Rescate financeiro
Rescate financeiro (bail-out en inglés) é o termo que se lle atribúe á acción de concederlle unha axuda económica a unha empresa ou a un Estado que estea sufrindo unha seria dificultade financeira ou unha situación de quebra. Este termo tamén pode ser utilizado para referírmonos ao feito de permitir que unha empresa en situación próxima á ruína quebre sen que se produza contaxio financeiro. Un rescate pode evitar un proceso de insolvencia, aínda que isto non acontece sempre.
O termo procede do vocabulario de ámbito marítimo e significa "achicar auga dun barco que se está a afundir utilizando un balde pequeno". O termo bail-out (rescate) diferénciase do termo bail-in (rescate interno), acuñado ao redor de 2010, en que os propietarios de bonos ou os depositantes de institucións financeiras sistemicamente importantes a nivel mundial (en inglés G-SIFI: Systemically Important Financial Institution) son obrigados a formar parte do proceso, mais os contribuíntes supostamente non. Algúns gobernos teñen autoridade para participar no proceso de insolvencia: un exemplo disto foi cando o goberno dos Estados Unidos interveu no rescate a General Motors entre os anos 2009 e 2013.
Resumo
Os rescates de emerxencia realizados polo Estado poden ser controvertidos. Por exemplo, en 2008 xurdiron debates de se rescatar ou non o sector automobilístico estadounidense que estaba fracasando e de como facelo. Os contrarios, coma o neoliberal Hugh Hewitt, viron este rescate como algo totalmente inaceptable para os contribuíntes. Hewitt censuraba calquera rescate para as denominadas Big Three (as tres principais empresas de automoción americanas: Ford, General Motors e Chrysler) argumentando que a mala xestión fora a causante da quebra destas empresas e, polo tanto, merecían ser desmanteladas organicamente polas forzas do mercado libre para que os empresarios puidesen xurdir das súas cinsas; afirmaba, así mesmo que o rescate crea normas máis permisivas para as grandes empresas ao incentivar o risco financeiro, que á súa vez xera risco moral, xa que garante a existencia dunha rede de seguridade (outros pagarán) que non debería ser considerada nas ecuacións de negocios, mais, desgraciadamente, si que a é; por último, o rescate promove a burocracia centralizada ao permitir que os poderes do goberno determinen as súas condicións. Outros, como o economista Jeffrey Sachs, caracterizan este rescate particular como un mal necesario e argumentan que a probable incompetencia da xerencia das empresas de automoción non é unha razón suficiente para deixalos fracasar completamente, co risco de perturbar a delicada situación económica (actual) dos EUA, onde tres millóns de persoas dependen da solvencia das Big Three e a situación xa é sombría abondo. De calquera xeito, para representar as cuestións de forma simple, pódense xeneralizar os puntos de discordia neste caso maiormente, as virtudes da iniciativa privada en comparación coas da planificación central, e os perigos da volatilidade dun mercado libre fronte aos perigos dunha burocracia socialista. Alén diso, os rescates realizados polos gobernos son criticados por considerarse medidas que garanten o benestar das empresas, incentivando a irresponsabilidade empresarial e permitindo o risco moral. Os gobernos de todo o mundo teñen rescatado empresas dos seus países con certa frecuencia desde o inicio do século XX. Polo xeral, as necesidades das entidades rescatadas son subordinadas ás necesidades do Estado.
Práctica
A diferenza entre rescate (bailout) e rescate interno (bail-in) percibiuse por primeira vez durante a crise financeira de Chipre entre 2012 e 2013. Dous bancos chipriotas foron expostos a un recorte á alza dun 50% no 2011, durante a crise da débeda de Grecia, a cal provocou o temor a un colapso dos bancos chipriotas. Os rumores circularon durante un tempo ata que a principios de 2013 acadaron un punto crítico. O 25 de marzo de 2013, a Troika, unha pouco clara coalición entre a Unión Europea, o Banco Central Europeo e o Fondo Monetario Internacional, anunciou un rescate de 10 mil millóns de euros coa condición de que Chipre accedese a pechar o seu segundo banco máis importante, o Banco Popular de Chipre (tamén coñecido como o Laiki Bank). Os chipriotas tiveron que aceptar a confiscación de todos os depósitos que estaban sen asegurar, e posiblemente en torno a un 40% dos depósitos non asegurados do Banco de Chipre (o maior banco da illa). Ningún depósito sen asegurar igual ou inferior a 100 000 € se vería comprometido.
San Leonardo de Yagüe
San Leonardo de Yagüe é un concello español da provincia de Soria (Castela e León). A súa poboación é de 2.274 habitantes (INE 2012) e ocupa unha superficie de 60,58 km².
Até 1952 chamouse San Leonardo, mais nese ano recibiu o seu nome actual trala morte do xeneral e falanxista Juan Yagüe, nado neste concello.
Joël Egloff
Traxectoria
Despois de rematar o bacharelato de letras en 1988 no instituto J.-V. Poncelet de Saint-Avold, Egloff continuou os seus estudos de historia en Estrasburgo e máis tarde matriculouse na escola de cinema ESEC (École supérieure libre d’études cinématographiques) en París.
Escribiu guións e traballou como axudante de dirección. Tamén é autor de cinco novelas, incluíndo L'Étourdissement, pola que obtivo o Premio do Libro Inter no ano 2005.
Na súa obra L’Homme que l’on prenait pour un autre (Buchet-Chastel, 2008) combina poesía e humor negro. En 2017, a súa primeira novela, Edmond Ganglion & fils foi adaptada para o cinema baixo o título de Grand Froid, por Gérard Pautonnier.
Lambda Stream
Lambda Stream é unha empresa galega, fornecedora de produtos software e servizos para IPTV, TV móbil, InternetTV, Fogar Dixital Conectado, sinalización dixital, vídeovixilancia, redes de distribución de contidos, entre outros. A empresa ten sede na Coruña e oficinas en Dubai e Zúric.
Morayo Soluade
Morayoninuoluwa Chukwemeka Soluade, máis coñecido como Morayo "Mo" Soluade, nado o 12 de xullo de 1995 en Londres, Inglaterra, é un xogador profesional de baloncesto internacional británico. Formado na canteira do Unicaja Málaga, cunha altura de 1,96 m xoga na posición de base. Actualmente xoga para os London Lions da British Basketball League.
Traxectoria
Nado en Londres, Soluade chegou a Málaga como júnior de primeiro ano en 2011. Tras a súa formación ascende até o filial do Unicaja Málaga na Liga LEB, o Clínicas Rincón. Na temporada 2014−15 debuta na Liga ACB e na Euroliga, xogando cinco e catro xogos respectivamente. Con todo, a súa falta de oportunidades no primeiro, lévao a asinar polo Gipuzkoa de ACB en 2016. Ao ano seguinte xoga para o San Pablo Burgos, equipo co que consegue o ascenso á Liga ACB. En 2017 regresa ao Unicaja para xogar en ACB. Tras non dispor de moitos minutos viaxa a Polonia para xogar no Legia Warszawa, onde é campión do concurso de mates da PLK. O 26 de xullo de 2019 anúnciase a súa fichaxe polo Leite Río Breogán da Liga LEB.
Condado de Jekabpils
O condado de Jekabpils (letón: Jēkabpils rajons) é un condado situado no sueste de Letonia entre os condados de Vidzeme e Latgale. Polo sur fai fronteira con Lituania, polo norte fai fronteira co condado de Madona, polo oeste co condado de Aizkraukle, e polo leste cos condados de Preili e Daugavpils.
Morayo Soluade
Traxectoria
O 23 de xullo de 2021, anunciouse a súa fichaxe polo Club Básquet Coruña da Liga LEB Ouro.
Condado de Jekabpils
O condado ten unha superficie de 2998 km², e unha poboación de 57.812 habitantes, sendo o quinto maior condado en poboación e en terreo.
O Couto de A, Ramil, Castro de Rei
O Couto de A é un lugar da parroquia de Ramil, no concello lugués de Castro de Rei, na comarca da Terra Chá. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2019 tiña 27 habitantes (17 homes e 10 mulleres), o que supón un aumento repecto de 2016, cando tiña 25 habitantes.
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, que é un "(lugar) cercado", para poder defendelo mellor.
Patrimonio
No Arquivo do Reino de Galicia consérvanse dous documentos de 1599 relativos a Magdalena de Andión, un relativo ao pago de vasalaxe con Álvaro de Navia, e outro en relación coa xustiza. No Diccionario geográfico-estadístico-histórico de España y sus posesiones de Ultramar de Pascual Madoz aparece citado simplemente como A, indicando que é un couto redondo.
A aldea, atravesada pola estrada N-640, está entre o castro de Viladonga e o río Azúmara.
Forzas especiais
miniatura|200x200px|Un membro dos Navy SEALs dos Estados Unidos en Afganistán, ano 2002. miniatura|299x299px|Rangers nun helicóptero MH-6 Little Bird do 160.º Rexemento de Aviación de Operacións Especiais dos Estados Unidos miniatura|200x200px|Os GROM de Polonia e os Navy SEALs dos Estados Unidos xuntos nuns exercicios de adestramento en [[Gdańsk|Gdansk (Polonia).]] As forzas especiais, forzas de operacións especiais ou forza de elite, son unidades militares áxiles e versátiles adestradas e formadas para levar a cabo unha serie de tarefas específicas, que van dende as «operacións especiais» dentro dun conflito convencional ás que implican a guerra non convencional. Polo xeral, as forzas especiais teñen unha formación máis ampla e con frecuencia equipos máis avanzados que as forzas convencionais. Adáptanse para operar como forzas asimétricas e son quen de operar de forma independente, ou en apoio directo de calquera das forzas militares convencionais ou doutros elementos gobernamentais. Son activos de alto valor, comandados a nivel estratéxico e que ofrecen importantes resultados non proporcionais co seu reducido tamaño.
O Alto de Xestoso, Monfero
Santa María do Alto de Xestoso é unha parroquia que se localiza no leste do concello de Monfero. Segundo o IGE en 2018 tiña 243 habitantes (119 homes e 124 mulleres) distribuídos en 40 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 385 habitantes.
Forzas especiais
Unha unidade de forzas especiais está adestrada para levar a cabo misións de combate de acción directa e indirecta. As operacións de acción directa son operacións ofensivas e cobren un amplo espectro de operacións. As operacións indirectas son habitualmente de recoñecemento, destinadas á obtención de información. Operan sobre a base de grupos pequenos, dependendo da misión, con grande autonomía.
O Alto de Xestoso, Monfero
Historia
Até 1897 só existía a parroquia de Xestoso, mais nese ano ficou dividida en dúas: o propio Alto de Xestoso e mailo Val de Xestoso.
Forzas especiais
Escolla e adestramento
O proceso de escolla para os homes de operacións especiais é normalmente rigoroso e intensivo. Pode incluír algúns dos seguintes aspectos: 1- Selección: 2- Adestramento:
Capacidades
As capacidades principais das forzas especiais inclúen:
Mari Lwyd
miniatura|Fotografía antiga do Mari Lwyd, na Biblioteca Nacional de Gales (Photo Album 929 A) O Mari Lwyd é unha celebración que forma parte das tradicións do Nadal e aninovo de Gales e que se conserva nalgunhas zonas, en particular en Llangynwyd e Maesteg, recuperándose recentemente noutras localidades.
Etimoloxía
A orixe do nome Mari Lwyd non está clara pero existen dúas explicacións posibles, podería vir do inglés mare, egua, e llwyd é gris. A outra explicación sería que Mari fose María e lwyd equivalería a santo segundo o modelo de Duw lwyd (Deus Santo), unha forma literaria da Idade Media.
Características
O Mari Lwyd consiste nunha caveira de cabalo fixada no cabo dunha abaloira de madeira; axúntase unha saba branca á base da caveira para que tape a abaloira é a persoa que leva o Mari Lwyd. Os ollos fanse con arandelas nas que se meten vidros de botella ou simplemente con botóns. Engádense, como adobío, cintas de cores.
Durante a cerimonia unha cuadrilla leva en procesión polas rúas a caveira parando nas casas para cantaren cancións tradicionais, establecéndose unha especie de regueifa, coñecida como pwnco, entre os habitantes da casa e os cuadrilleiros. A composición desta cuadrilla variaba nas distintas localidades, en Glamorgan formábana o Mary Lwyd, o Mordomo, o Sarxento, o Pallaso e un Xan e unha Xana. Unha vez que os habitantes da casa lles permitían o paso, o Mari Lwyd perseguía ás mulleres novas, o Pallaso tocaba o violín e a Xana facía que varría o chan, cando acababan as cántigas e os bailes dábanlle comida e bebida aos cuadrilleiros, ao marchar desexábanlles á familia saúde e felicidade durante todo o ano.
Véxase tamén
Konik (obrzęd) Вождение коня
My Sister = My Clock
My Sister = My Clock é un EP da banda belga de rock alternativo dEUS, editado en abril de 1995 cos temas que non entraron no seu álbum Worst Case Scenario, aparecido en 1994. A gravación está nunha única pista que dura case 26 minutos.
Río Wouri
O Wouri (tamén grafado Vouri ou Vuri) é un río do Camerún, que desemboca no océano Atlántico despois de percorrer 160 km.
Percurso
O Wouri está formado pola confluencia doutros dous ríos, o Ykam e o Makombé, que se xuntan 32 km ao nordeste da cidade de Yabassi. O Wouri flúe a partir de aí por 160 km, en dirección sueste, até formar o seu estuario á par da cidade de Douala, o porto máis importante e o principal centro industrial do Camerún, no suroeste do país, sobre o golfo da Guinea.
Exploración e nomes
Cóidase que foi o explorador e navegante portugués Fernão do Pó, ou Fernando Poo, o primeiro europeo que se achegou ao estuario do río Wouri, arredor do ano 1472. El e os seus acompañantes notaron a abundancia de camarónss e langostíns que había no río, polo que o denominaron Rio dos Camarões, de aí procede, precisamente, o nome do país: Camerún. miniatura|esquerda|250px|A ponte de Bonabéri
A ponte Bonabéri
Na década de 1950, durante o período colonial, os franceses construíron unha ponte sobre o Wouri, que ligaba a cidade de Douala coa de Bonabéri. Dita ponte tornouse nun dos eixos máis importantes para a economía do oeste camerunés, polo intenso tráfico que soporta. En 2004 a ponte sufriu importantes obras de rehabilitación.
Indución matemática
miniatura|300x300px|Unha descrición informal da indución matemática pode ser ilustrada polo [[efecto dominó, onde ocorre unha reacción en cadea cunha secuencia de pezas de dominó caendo unha detrás da outra.]] En matemáticas, a indución é un razoamento que permite demostrar proposicións que dependen dunha variable n\, que toma unha infinidade de valores enteiros. En termos simples, a indución matemática consiste no seguinte razoamento:
A demostración está baseada no axioma denominado principio da indución matemática.
Historia
No Parmenides, diálogo de Platón do 370 a.C, quizais se pode identificar un temperán exemplo dunha explicación implícita de proba indutiva. A máis antiga pegada da indución matemática pódese atopar na demostración de Bhaskara I que empregando o «método cíclico» proba a infinidade dos números primos.
Electo Carballo Matos
Electo Carballo Matos, nado no Portádego (Rutis, Culleredo) o 5 de agosto de 1892 e finado o 18 de xullo de 1949, foi un político galego.
Indución matemática
Historia
Unha técnica oposta, contando regresivamente en lugar de ascendentemente, pódese atopar no paradoxo sorites, onde se argumenta que se 10.000.000 de grans de area forman unha morea e removendo un gran da morea este continúa a ser unha morea, entón, un só gran (incluso ningún gran de area) forma unha morea.
Electo Carballo Matos
Traxectoria
Estudou o bacharelato na Coruña. Despois marchou a Arxentina. Retornou e fundou en 1910 a Sociedad Recreativa La Verdad de la Villa de Rutis, da que foi elixido presidente. Rexentou un taller de reloxería. Militante da Organización Republicana Gallega Autónoma, foi elixido alcalde de Culleredo en febreiro de 1932, logo do cesamento de Manuel Lastres Abente. Permaneceu no cargo até marzo de 1936. Cando se produciu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 estivo agochado durante un tempo.
Vida persoal
Casou en Vilaboa con Josefa Naya Seijas en 1911.
Indución matemática
Historia
Unha demostración implícita da indución matemática para secuencias aritméticas foi introducida por Al-Karaji na obra Al-Fakhri escrita ao redor do 1000 d. C., empregado para probar o teorema binomial e propiedades do triángulo de Pascal.
Ningún destes antigos matemáticos explicitou a hipótese indutiva. Outro caso similar foi o de Francesco Maurlico no seu Arithmeticorom libri duo (1575), que empregou a técnica para probar que a suma dos n primeiros enteiros impares é igual a n^2.