cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Historia do viño
O viño no "Novo Mundo"
No ano 1765, Benjamin Franklin decide usar o Almanaque do pobre Ricardo (Poor Richard's Almanack ) para promover o cultivo de variedades autóctonas da uva americana, reforzado desta forma a produción de viño nas colonias. Un dos amigos de Franklin, Benjamin Gale, estableceu que se bebese viño de colleitas coloniais, ou ningunha outro en absoluto; esta opinión pareceu prevalecer nas colonias desde 1764 ata a Revolución. Thomas Jefferson (1743-1826), terceiro presidente de EE. UU., foi embaixador en Francia e cando regresou ao seu país, tivo destacados intentos de promover a viticultura. Da mesma forma John Adlum de York, Pensilvania publica libros e desenvolve estudos sobre as variedades de vide americanas. Por estes traballos é considerado J. Adlum como "o pai da viticultura americana", chegando a introducir unha variedade denominada Catawba. Benjamin Rush demostra que o alcol produce modificacións psicolóxicas e fisiológicas, dando a entender que unha "vida sa" non vai acompañada dun consumo excesivo de alcol.
Ein deutsches Requiem
Historia
No seu propio catálogo, Brahms indica unha única etapa de composición do seu Requiem: «Verán de 1866, Zuric e Baden-Baden». Non obstante, a xénese da obra foi longa, prolongándose dende 1854 ata 1868.
Historia do viño
O viño no "Novo Mundo"
Entre as décadas de 1850 e 1860 o colono de orixe húngara Agoston Haraszthy iniciou actividades viticultoras na zona de California. É considerado polos seus esforzos o "pai da moderna viticultura en California" Fundou o Buena Vista winery (coñecido hoxe en día como Buena Vista Carneros no val de Sonoma). En 1842 Nicholas Longworth IV planta vides coa variedade Catawba e realiza o primeiro viño espumoso de América. Comezan a proliferar en EE. UU. os movementos antialcohólicos como son o American Temperance Movement (ATM), as Anti-Saloon Leagues (Ligas Antibares), promovendo a emenda XVIII (coñecida como a Lei seca) da constitución.
Ein deutsches Requiem
Historia
A nai de Brahms morreu en febreiro de 1865, unha perda que provocou nel moita dor e ben puido ter inspirado Ein deutsches Requiem. Os prolongados sentimentos despois da morte de Robert Schumann en xullo de 1856 puideron ser tamén motivacións, aínda que a súa reticencia sobre estes feitos faino incerto.
Historia do viño
Australia
dereita|miniatura|[[Arthur Phillip]] O descubrimento de Australia (Nova Holanda) polo navegante Willem Janszoon que avistou a costa oeste da península do Cabo York no ano 1606. Cando o almirante Arthur Phillip faise gobernador de Nova Gales do Sur a finais do século XVII fai ver aos seus compatriotas a idoneidade das terras e do clima para o cultivo da vide. Rose Hill (coñecido hoxe en día como Parramatta) foi un dos primeiros asentamentos australianos que cultivou a vide nesas terras. É coñecido que no ano 1788, a denominada primeira frota (en inglés denominado: First Fleet) xa levaba entre as súas cargas sementes de clarete ás colonias de Australia. Nos primeiros anos non había un exceso de interese por parte dos colonos europeos no viño, os convictos que poboaban as terras tiñan padais pouco afeitos ao viño (apenas sabían cultivalo) e preferían outras bebidas fortes como podía ser o ron. A pesar destas preferencias maioritarias, pronto se foron cultivando vides en diferentes zonas de Nova Gales do Sur (Hunter Valley é renombrado ata na actualidade) e chegáronse a publicar libros acerca do seu cultivo, principalmente dirixidos aos colonos, un dos máis afamados foi escrito por un dos pioneiros do viño en Australia: James Busby.
Ein deutsches Requiem
Historia
A súa idea orixinal era a dunha obra de seis movementos; de acordo cos seus lugares eventuais na versión final, estes eran os movementos 1–4 e 6–7. A finais de abril de 1865, Brahms rematara xa o primeiro, segundo e cuarto movementos. O segundo movemento empregaba algo de material musical abandonado que escribira en 1854, o ano do colapso mental e intento de suicidio de Schumann, e o traslado de Brahms a Düsseldorf para axudar a Clara Schumann e os seus fillos pequenos.
Brahms rematou toda a obra agás o que agora é a quinta parte en agosto de 1866. Johann Herbeck dirixiu os tres primeiros movementos en Viena o 1 de decembro de 1867. Esta estrea parcial foi mal dibido a un malentendido coa puntuación da partitura de timbal. As seccións marcadas como pf foron tocadas como f ou ff, afogando ao resto da orquestra na sección fugada do terceiro movemento. A primeira interpretación dos seis movementos foi estreada na Catedral de Bremen seis meses despois no Venres Santo, o 10 de abril de 1868, baixo a dirección do propio compositor e con Julius Stockhausen como barítono solista. A interpretación foi un grande éxito e marcou un punto de inflexión na súa carreira.
Historia do viño
Australia
En 1800 enviáronse desde Francia dous prisioneiros de guerra: Antoine Landrien e Francois de Riveau (ambos de Nantes) para que promovesen o cultivo da vide na zona e chegaron a escribir artigos nas gacetas de Sidney. En 1822 Gregory Blaxland (1778-1853) é o primeiro colono en exportar viño de Australia e o primeiro en conseguir un premio por iso. James Busby inicia unha viaxe por España (seis semanas, polo sur) e Francia coa intención de colleitar as mellores variedades de uva e poder ofrecer unhas variedades máis adaptadas ao terreo, unha das variedades levadas foi a "White Hermitage", uva de rei, unha moscatel denominada 'gordo branco' etc., chegando a colleitar ata case 400 variedades. A colección plantouse no que hoxe en día é o Xardín Botánico Nacional de Australia. Este esforzo de James, xunto coa chegada progresiva aos asentamentos de colonos libres europeos con coñecementos de viticulra, fixo que a calidade dos viños fose mellorando progresivamente ao longo do século XVIII e XIX. James Busby continuou posteriormente o seu labor en Nova Zelandia (na súa residencia de Waitangi, Northland). Pronto aparecerían viticultores afamados como Sir William Macarthur que escribiu libros (baixo o psudónimo Maro) que chegaron a ser moi afamados na época como: "Letters on the Culture of the Vin, Fermentation, and the Management of the Cellar". As febres do ouro en Australia en 1852, fixo que decaera temporalmente a industria debido á falta de man de obra.
Ein deutsches Requiem
Historia
En maio de 1868 Brahms compuxo un movemento adicional, que se convertería no quinto movemento na versión final. O novo movemento, que foi escrito para soprano solista e coro, foi cantado por primeira vez o 12 de setembro de 1868 en Zürich por Ida Suter-Weber, baixo a batuta de Friedrich Hegar á fronte da Tonhalle Orchester Zürich. A versión final de sete movementos de Ein deutsches Requiem foi estreada en Leipzig o 18 de febreiro de 1869 pola Gewandhausorchester Leipzig e coro, dirixidos por Carl Reinecke e con Emilie Bellingrath-Wagner e Franz Krükl como solistas. Posteriormente interpretouse por toda Europa, e Brahms comezou a ser considerado como un compositor de importancia.
Historia do viño
Australia
A enfermidade do oídio ataca en 1876 e a Phylloxera comeza en 1876 detectada e reportada por primeira vez polo viticultor Phillip Bay un ano despois. O sur de Australia queda fóra do ataque da Phyllosera. Nova Zelandia é afectada pola praga moito máis que Australia a comezos da década de 1890.
Ein deutsches Requiem
Historia
A partitura foi publicada por Rieter-Biedermann en Leipzig en novembro de 1868.
Características
Trátase dun híbrido entre a cantata e o oratorio, onde a sensibilidade está moi próxima á misericordia, a compaixón e o optimismo, o que a afasta do réquiem no sentido litúrxico, así como da Misa de defuntos ou dunha intencionalidade sacra. Neste sentido, Brahms afástase da tradición católica, e se sitúa na órbita das ensinanzas do luteranismo ao seleccionar textos bíblicos que eluden referencias á vida eterna, ao xuízo final ou a un Deus castigador.
Historia do viño
Suráfrica
No ano 1925 o enólogo surafricano Abraham Perold cruza dúas variedades da vitis vinifera: Pinot Noir e Cinsaut (esta uva era denominada por aquel entón Hermitage en Suráfrica). O cruzamento entre as uvas Pinot Noir con Hermitage denominouse: Pinotage. O novo tipo de uva converteuse na variedade cultivar máis identificativa de Suráfrica, plantáronse tamén con posterioridade noutras rexións como Nova Zelandia, California.
Época moderna
Os viños do século XVII empezan a ter a súa aparencia moderna e aos poucos empezan a ser máis estables. En Austria por mor das revoltas cidadás contra o monopolio da venda de alimentos, o 17 de agosto de 1784 o emperador Xosé II de Habsburgo emitiu un edicto no que permitía a cada cidadán vender alimentos, viño e mosto cultivados por eles mesmos, desta forma naceu o popular Heuriger austríaco (local onde se degusta viño). En 1852 o Marqués de Murrieta planta os primeiros viñedos na Rioxa, sendo este o primeiro viño fino da zona, no morgado do Duque da Vitoria. En España instáurase no século XVIII a figura do gardaviñas (posición que perdura ata 1960), que fai un papel fundamental na vixilancia dos viñedos, facendo que o gando non paste nas viñas.
Ein deutsches Requiem
Partes
Gravacións de The Holden Consort Orchestra and Choir.
Historia do viño
Época moderna
Coa ocasión de celebrarción da Exposición Universal de París de 1855, o emperador Napoleón III pediu un sistema de clasificación para os mellores viños de Bordeus (Francia) que ían mostrarse aos visitantes de todo o mundo. O Sindicato de Negociantes do Viño catalogaron os viños segundo a reputación do château (casa solariega) e o prezo de mercado, que naquela época relacionábase directamente coa calidade. O resultado foi a Clasificación Oficial do Viño de Bordeus de 1855.
Andión
O topónimo galego Andión pode referirse a:
Historia do viño
Época moderna
No ano 1863 o emperador francés Napoleón III inquiró ao químico francés Louis Pasteur para que estudase as razóns polas que se estragaban os viños, causando á economía francesa grandes danos. Tres anos despois Pasteur publicou "Etudes sur lle vin" (Estudos sobre o viño ) demostrando por vez primeira como existían seres vivos microscópicos denominados fermentos que gobernaban os precesos de fermentación alcohólica, o control destes organismos facía que se puidese controlar a degradación do viño. Pasteur foi o primeiro en determinar o papel central do osíxeno na elaboración do viño. Esta nova visión fundamentou que a enoloxía empezase a cobrar unha visión científica acerca dos seus procesos.
Andión
Amais, como apelido pode referirse a:
Historia do viño
Época moderna
miniatura|Botella de viño de vidro do 1740. Un longo camiño para chegar á forma actual. As dúas variedades de uva máis antiga nos viñedos franceses son a chasselas da rexión de Fontainebleau e a chaselas de Moissac. A mellora das variedades de uva para sobremesa comezouse en Francia na época do Renacemento, baixo o reinado de Francisco I. No ano 1532 o rei tiña viñedos de Cahors e de Mireval plantadas en Thomery preto de Fontainebleau. Estas dúas variedades conxugáronse no que os franceses da época denominaban Treille du Roi (a viña real) e a comían en forma de froita de sobremesa. O químico francés Jean-Antoine Chaptal na época de Napoleón Bonaparte puido comprobar que engadindo azucre no proceso inicial de fermentación do viño (chaptalización) o resultado final era un viño con maior concentración alcohólica. Pronto se regularía este proceso, e ata foi prohibido nalgúns países. Os viños bebense en festas e algúns deles gozan de gran popularidade, por exemplo os viños de uva malvasía (variedade procedente de Monemvasia no Peloponeso) que segundo Lourenzo de Medici eran unha panacea para todos os males.
O tapón e a botella de cristal
Dúas innovacións aparecen nesta época unha delas é a botella de viño que nos seus comezos tiña unha aspecto máis redondo que alargado, debido a que é máis fácil obter esta forma ao tratar o vidro soprado (técnica da época). As melloras sobre a composición do vidro que xa facía a escola veneciana no século XIII fai que se empecen xa construír no século XVII botellas de vidro resistentes ao transporte de longas distancias, con formas homogéneas. A aparición dos viños espumosos necesitaba de melloras técnicas na construción de botellas que puidesen resistir a presións de gas (CO2) que se xeraba na segunda fermentación dentro da botella. As botellas de cristal desta época roldaban entre os 700 ml aos 800 ml debido a que era a cantidade máis fácil de poder ser transportadas por unha persoa. Aproximadamente no ano 1720 empezáronse a construír botellas máis alargadas, as impurezas do vidro facíaas de cor verde ou ata escuras (o que favorecía a conservación do viño). En 1821 Ricketts & co. Glassworks Bristol patentou unha forma de elaborar mecanicamente botellas da mesma forma, así naceu a actual botella de viño.
A segunda inovación veu acompañada do uso da botella de cristal. As botellas tapábanse con cera, lacre, xeso ou outros medios dispoñibles, ata que alguén empezou a empregar tapóns de cortiza da sobreira (quercus suber), isto supuxo a segunda mellora no viño o que afectou á comercialización deste. O tapón aisla o viño do osíxeno da atmosfera e permite desta forma que vaia adquirindo un bouquet (aroma) característico.
Nacemento de novos viños
Os viños do século XVII empezan a tomar a experesión que conocenos hoxe en día. O emprego de dióxido de sulfuro nos barrís fai que teñan unha maior vida, estendendo o seu potencial uso. A primeira referencia documentada do seu uso como fumigante data dun informe publicado en Rottenburg (Alemaña) e data do 1487. Empezan a aparecer os viños húngaros denominados Tokaji. Os viños espumosos fan a súa aparición debido aos avances na incorporación de rollas na selaxe das botellas de viño, agora xa parecen máis robustas e a súa elaboración é bastante máis barata que nos tempos de outrora. Este desenvolvemento permite que na zona do Champaña-Ardenas un monxe denominado Pierre Pérignon elabore un viño espumoso que posteriormente se dá a coñecer mundialmente como champagne. O monxe determina un procedemento que denomina método champenoise (método clásico) fundamentado no efecto da fermentación na botella. O método fora investigado con anterioridade polo físico Christopher Merret. A popularidade crece cando esta bebida é adoptada pola realeza como no caso de Filipe II de Orleans.
Séculos despois o cava comézase a producir a partir das investigacións que realiza Instituto Agrícola Catalán de San Isidro (Institut Agrícola Català de Sant Isidre) que empregou o método tradicional pero empregando variedades de uvas brancas autóctonas do Penedés. Por mor desta investigación Josep Raventós i Fatjó produciu, en 1872, as primeiras botellas de cava na masía de can Codorníu, en Sant Sadurní d'Anoia. En Francia establécese un sistema de leis que defendan a denominación dos viños, este é o primeiro país viticultor en establecer lexislación respecto diso. Toma máis de 30 anos na evolución e a definición do aparello legal (1905-1935).
Catástrofe mundial
miniatura|Unha [[Tira cómica da época que retrata á Phylloxera bebéndose os mellores viños ("Times", agosto 1844).]] miniatura|Durante a promulgación da [[lei seca en EE. UU. pecháronse moitos locais.]] O mundo da viticultura enfróntase desde mediados do século XIX (cunha duración dun século) a unha serie de catástrofes mundiais en forma de pragas mortíferas, guerras mundiais e crises económicas, leis secas que puxeron en serio perigo a produción mundial de viño. En 1845 as vides do mundo empezan a ser atacadas por un fungo da orde Erysiphales que producen nas follas das vides unha erupción mortal denominada oídio (Uncinula necator). Finalmente a enfermidade é controlada mediante diversos axentes químicos. A primeira Guerra Mundial que comeza en 1914 devasta viñedos en Europa, a Gran Depresión que comezada en outubro de 1929 fai diminuír a niveis perigosos a demanda mundial de viño, pechando moitas industrias.
Pero de todas as desgrazas que sofre o viño e a vide na súa historia, a máis recordada pola industria vinícola actual, marcando unha fronteira entre o antes e o despois é, a praga da mosca áfida denominada Phylloxera vastratix. En América do Norte cultívanse variedades autóctonas como a vitis labrusca, a vitis rotundifolia, a Vitis munsoniana etc. que resultan de interese aos viticultores europeos e que deciden exportar a mediados do século XIX cara a Europa. En 1862 diferentes cortes destas variedades chegan ao porto de Bordeus e pronto son incorporadas aos viñedos franceses, entre estas mostras había larvas da phyllosera. A enfermidade comeza cunha pequena mosca de cor verde (apenas 2 mm) que posúe un complicado mecanismo de reprodución, no outono unhas larvas comen as raíces ata causar a morte da vide. Poden viaxar grazas aos ventos, podendo chegar ata os 20 km. Os viñedos do mundo víronse afectados por esta praga durante ua década. A primeira alarma saltou en 1863 en Languedoc e nos seguintes 15 anos destruír case o 40% da produción francesa, a praga despregábase rápido. Crese que o verdadeiro problema orixinouse debido á velocidade que desenvolvían os barcos de vapor que eran capaces de cruzar o Atlántico nun tempo que permitía "sobrevivir" as larvas nas adegas, xa que antes as viaxes duraban máis tempo e facíase unha especie de corentena natural durante a viaxe.
Durante un instante de crise, o goberno francés puxo unha recompensa de medio millón de francos a quen fose capaz de outorgar unha solución da Phylloxera. Intentáronse moitas solucións, algunhas delas pasaron por importar a Europa unha poboación de insectos capaces de inxerir Phylloxera, todos os intentos fracasaron.
Experimento de Meselson e Stahl
300px|miniatura|dereita|experimento de Mendelso e Stahl
Historia do viño
Catástrofe mundial
Un dos botánicos que detectou nos seus primeiros instantes a praga foi Jùlès Émilè Plánchón que pronto intenta coa asistencia do colega botánico Pierre Marie Alexis Millardet e do entomólogo estadounidense Charles Valentine Riley atopar unha solución. Finalmente logran obter resultados ao introducir dúas especies americanas: Vitis riparia e Vitis rupestris aos viñedos franceses para realizar enxertos, co que se logrou facer ás plantas francesas fosen resistentes a Phylloxera. Hoxe en día mantense sen controlar a phyllosera, a única variedade europea autóctona e resistente inicialmente ao ataque da phylloxera é a Assyrtiko orixinal de Santorini, é por iso que é obxecto de investigación.
Experimento de Meselson e Stahl
O experimento de Meselson e Stahl, realizado en 1958, permitiu demostrar que o mecanismo de replicación do ADN segue un modelo semiconservativo, descartando así os modelos conservativo e dispersante que se propuxeran até o momento.
Club Deportivo Don Benito
O Club Deportivo Don Benito é un club de fútbol español da localidade estremeña de Don Benito, na provincia de Badaxoz. Fundouse en 1928 e compite na Segunda División B de España.
Experimento de Meselson e Stahl
Experimento
Para iso criaron células de Escherichia coli en presenza de nitróxeno-15, un isótopo do nitróxeno máis pesado do que adoita. Así, o isótopo incorporouse ás cadeas de ADN que se ían sintetizando, facéndoas máis pesadas.
Unha vez acadado o primeiro obxectivo, as células foron transferidas a un medio que contiña nitróxeno-14, é dicir, un medio máis lixero, onde continuaron o seu crecemento (división celular, que require a replicación do ADN). Purificouse o ADN e analizouse mediante unha centrifugación en gradiente de cloruro de cesio, onde hai máis densidade no fondo del tubo ca na parte media do mesmo.
Historia do viño
Tras as Guerras Mundiais
Nos Estados Unidos a emenda XVIII da Constitución dos Estados Unidos coñecida como a Lei seca foi ratificada en 1919, derrogada en 1933 e ratificada a súa derrogación coa XXI emenda da Constitución norteamericana. Nalgúns estados de maioría puritanos como Indiana prohíbese a venda de alcol os domingos, desde 1816 ata hoxe en día, e que se denomina Blue Law (lei azul). Outros países enfróntanse á prohibición a comezos do século XX, como son os países nórdicos (coa excepción de Dinamarca). Todos estes eventos prohibicionistas afectaron á demanda mundial de viño, no entanto a industria vitivinícola non podía afrontar unha forte demanda tras a devastación das pragas da Phylloxera e oídio. O final da primeira guerra mundial trouxo a Francia unha nova revolución vitivinícola.
No ano 1927 varios países produtores de viño reúnense para formar a International Wine Ouffice (IWO) co obxectivo de harmonizar as prácticas vitivinícolas, promover a investigación, pór en común unhas prácticas estándares. Establécense normas de dereito alimentario co obxecto de evitar fraudes na elaboración do viño, refórzanse as denominacións de orixe dos viños. Empézase a empregar como almacenamento do viño o Tetra Brik (denominado tamén tetra pack), en 1951 a empresa suíza AB Tetra Pak empeza a comercializar o produto.
No ano 1939 estala a segunda guerra mundial e a Alemaña nazi rompe no ano 1940 a Liña Maginot penetrándo no territorio de Francia, con este suceso a produción de Francia pasou a mans alemás. Durante o desenlace dalgunhas batallas os aliados intentaron evitar o bombardeo artilleiro de viñedos. Tras a guerra Francia modernizou os seus viñedos e pronto apareceron os viños de Beaujolais (que se alcumaba coa palabra novo: Beaujolais nouveau) e saturaban os bistrots franceses onde era moi popular. Na zona de Beaujolais empezouse a mediados de século XX unha nova forma de fermentación denominada maceración carbónica.
A finais do século XX incorpóranse nos viñedos as recolectoras automáticas, teñen o problema de actuar tan só en superficies chairas. Se automatizan así mesmo procesos como o embotellado. Descóbrense procesos que estabilizan e someten a un mellor control o viño e as súas calidade final.
Hoxe en día
Gran parte das melloras mecánicas introducidas nas industrias viticultoras Europeas e Americanas tras a segunda Guerra Mundial fai que aos poucos os viños de finais do século XX vaian gañando adeptos no mundo debido á súa mellora na calidade. Nos Estados Unidos créase nos anos 70 a Área Vitivinícola Americana -American Viticultural Area (AVA) - coa intención de achegar a súa propia denominación xeográfica ás variedades que alí se crean. Empezanse a publicar revistas especializadas cuxo tema monográfico céntrase nas tarefas vitivinícolas, un exemplo é a americana Wine Spectator. Estas publicacións crean o concepto de "viño do ano" como expresión de popularidade entre os enólogos máis prestixiosos. En Europa establécese a Unión Europea de países, pondo un marco común a regulación do viño, convertendo así á Unión no maior exportador e produtor do mundo (Francia, Italia e España). O viño faise moi popular nos anos 1980 en continentes que tiveron pouca tradición vitivinícola como é a India, chegando a incrementar a súa demanda. Invéntanse novos conceptos asociados co mundo do viño, tal e como a viñoterapia. Invéntanse novos conceptos de elaboración de viño como o Penfolds Grange de Australia que é desenvolvido inicialmente por Max Schubert e que logra a Premier Cru fóra de Bordeus. Empréganse novos sistemas de rega por goteo que estabilizan a produción vitícola.
No ano 1979 realízase en París unha gran cata de viños (Sentenza de París), na cata cega dos chardonnay e cabernet sauvignon inténtase ver a calidade contrastada dos viños franceses en comparación co viño californiano e sorprendentemente estes últimos dan moi boas puntuacións. Xorden profesións como crítico de viño, un dos máis influentes a finais do século XX e comezos do XXI é Robert M. Parker. Nun mundo máis conectado emerxe un novo concepto enolóxico e é a globalización do viño no que os expertos, grazas á capacidade de transporte aéreo de hoxe endía, son capaces de vixiar varios viñedos do mundo case nunha semana, así téñense enólogos como Michel Rolland capaces de controlar 13 viñedos repartidos en diversos países. Entre as curiosidades actuais acerca do viño atópase a denominada paradoxo francés xurdida a finais do século XX con obxecto de pór en dúbida parte das concepcións nutricionais actuais.
Experimento de Meselson e Stahl
Resultados
300px|miniatura|dereita|Modelos de replicación do DNA
Na primeira xeración (figura 2.b) obtívos unha única banda de ADN con densidade intermedia. Na segunda xeración (figura 2.c) obtivéronse dúas bandas, unha con densidade lixeira e outra con densidade intermedia ou híbrida. Na terceira xeración obtivéronse dúas bandas, unha lixeira (cunha abundancia do 75%) e outra intermedia (co 25% restante).
A banda intermedia ou híbrida representa unha molécula de ADN que contén unha cadea pesada (orixinal) e outra lixeira (de nova síntese). As cadeas lixeiras representan unha molécula de ADN na que as dúas cadeas foron sintetizadas (non existían aínda cando as células foron postas en presenza de nitróxeno-15.
O feito de que cada vez haxa máis moléculas lixeiras e se manteña o número de moléculas intermedias amósanos que a replicación do ADN é semiconservativa. Se fose conservativa, aparecería sempre unha banda pesada e o resto lixeiras (figuras 1.a, 1.b, 1.c). Se fose dispersante só aparecerían bandas híbridas de densidade intermedia en todas as xeracións.
Lockheed Constellation
O Lockheed Constellation foi un avión de pasaxeiros estadounidense moi popular durante os anos 50. Realizou o seu primeiro voo o 9 de xaneiro de 1943 como transporte militar baixo a denominación C-69, ao ser requisados os primeiros avións fabricados polos militares debido á segunda guerra mundial.
Deseño
O Constellation foi deseñado polo enxeñeiro de Lockheed Kelly Johnson, aínda que estaba baseado nun deseño semellante mercado ao construtor británico Fairey. A Lockheed construíuno segundo especificacións da aeroliña TWA, que nese tempo era propiedade do famoso Howard Hughes.
A segunda guerra mundial comezou para os Estados Unidos antes de que o prototipo fixese o seu primeiro voo, e os primeiros aparatos en saír da factoría foron requisados e entregados á USAAF, que os usou coa denominación C-69. O primeiro prototipo seguiu lucindo as cores da TWA con motivos publicitarios, a pesar de pertencer aos militares, e foi usado por Hughes para bater unha marca de voo transcontinental en 1944.
A súa primeira versión civil, o L-049 Constellation, entrou en servizo en 1946, despois de rematada a guerra, coas aeroliñas estadounidenses TWA, que financiou gran parte do seu desenvolvemento, e Pan Am, a cal realizou os primeiros servizos transatlánticos co Constellation. Este modelo inicial tiña unha capacidade de entre 43 e 60 pasaxeiros. Versións posteriores, o L-649 e o L-749, tiveron unha capacidade de pasaxe, unha potencia e unha autonomía maiores, e a partir delas desenvolveuse o L-1049 Super Constellation.
O Super Constellation tiña unha fuselaxe máis longa e o seu prototipo (o mesmo prototipo do C-69 transformado) realizou o seu primeiro voo o 13 de outubro de 1950. Entrou en servizo en 1951 coa aeroliña Easter Airlines. Desta variante tamén foron xurdindo novas versións entre as que destacaron a L-1049G Super G con novos motores e tanques de combustible nas puntas das ás; a L-1049H que podía facer a función de cargueiro ou transporte de pasaxeiros cunha capacidade de ata 109 prazas; e o último desenvolvemento do Constellation, o L-1649A Starliner, que foi posto en voo en 1956 e tiña un novo deseño das ás, unha maior lonxitude e máis capacidade de combustible, o que lle permitía facer voos transatlánticos sen escalas.
Especificacións
right|300px
Escudo de Ecuador
O escudo de Ecuador foi adoptado oficialmente na súa forma actual en 1900. O seu deseño está baseado na versión de 1845.
O Castro, Artes, Ribeira
O Castro é un lugar da parroquia de Artes no concello coruñés de Ribeira, na comarca da Barbanza. Segundo o padrón municipal (INE 2012) ten 9 habitantes (3 homes e 6 mulleres).
Santuario da Nosa Señora do Corpiño
Historia
A arquitectura actual do inmoble data de finais do século XIX. Porén, a localización do actual santuario foi escollida arredor do século XII, pois di a lenda que preto de alí, nunha pequena ermida ofrecida a Santo Hadrián, vivía un personaxe que presentaba unha gran devoción pola figura da Virxe, á que lle dedicaba numerosos sermóns que eran recibidos de grado polos veciños da zona. A lenda di que co paso do tempo o home apareceu morto mais co seu corpo incorrupto, o que se interpretou como un milagre que a Virxe obrara. En resposta a tal suceso, os veciños levantaron unha capela na súa honra, onde agora se atopa o templo actual. A lenda tamén conta que Almanzor destruíu o templo, feito nunca probado historicamente, e que dende aquela a ermida caeu no esquecemento, ata que unha parella de pastoriños, mentres se refuxiaban dunha tormenta presenciaron a aparición da Virxe co neno no colo. Dende entón o lugar retomaría o culto.
A romaría
As peregrinacións de crentes sucédense todo o ano, aínda que alcanzan o seu punto álxido na romaría celebrada arredor do 23-24 de xuño. Estas congregan a centos de romeiros que buscan un remedio para as súas doenzas, particularmente a xente afectadas de doenzas relacionadas co máis alá, como feitizos, meigallos, tolemias ou posesións demoníacas, quizais unha forma de denominar enfermidades mentais ou nerviosas pouco coñecidas. O Corpiño é tamén un dos poucos lugares da península onde aínda se practican exorcismos para sacar o demo ou o meigallo fóra do corpo de fieis “posuídos”. Deste xeito relixión e bruxería confúndense nun único espazo coma únicos culpables ou remedios daquelas doenzas ás que a medicina supostamente non foi capaz de dar solución ou explicación.
Durante estas datas do mes de xuño centos de fieis chegan durante a mañá co fin de presentarlle as súas ofrendas á Virxe en forma de exvotos de cera, cirios, nun intento por deixar un sinal da súa relixiosidade e devoción. Trala misa das doce, os peregrinos arrexúntanse formando unha fila ao redor do templo, para que a figura da Virxe en procesión sexa levada por riba das súas cabezas. Nese momento os crentes fregan panos contra os pés da Virxe co fin de cargalos dalgún tipo de poder curativo ou apotropaico, para levalos á casa e protexer aqueles enfermos que polas súas doenzas non puideron acudir á romaría.
O santuario do Corpiño constitúe xunto con Santo André de Teixido e os Milagres de Amil un dos sitios máis populares deste tipo de crenzas relixiosas.
Ano Santo Xubilar Mariano
O 24 de xuño do 2017, na misa solemne, á cal asistiron Alfonso Carrasco Rouco, bispo da diocese de Lugo, e o vicario Mario Vázquez Carballo, fíxose público a concesión do Ano Santo Xubilar Mariano, o cal rematou o 24 de xuño do 2018 coa Coroación Pontificia concedida pola Penitenciaría Apostólica, por mandato do papa Francisco. Esta concesión carrexa poder conseguir a Indulxencia Plenaria de todos os fieis cristiáns que acudan o Santuario e ante a venerada imaxe participen nalgún acto sagrado ou exercicio de piedade mariana, oren e mediten por un tempo ante dita imaxe ao longo de todo o Ano Santo.
Historias do San Valentín
Historias do San Valentín (en Valentine's Day) é un filme estadounidense de comedia romántica dirixido por Garry Marshall que foi estreado no ano 2010. O guión e a historia foron escritos por Katherine Fugate, Abby Kohn e Marc Silverstein. O filme conta cun numeroso elenco de actores e actrices entre os que se inclúen Jessica Alba, Kathy Bates, Jessica Biel, Bradley Cooper, Eric Dane, Patrick Dempsey, Héctor Elizondo, Jamie Foxx, Jennifer Garner, Topher Grace, Anne Hathaway, Ashton Kutcher, Queen Latifah, Taylor Lautner, George Lopez, Shirley MacLaine, Emma Roberts, Julia Roberts, Carter Jenkins e Taylor Swift, no seu debut no cinema. Malia as malas críticas foi un grande éxito de recadación.
Congostro, Aranga, Aranga
Congostro é un lugar da parroquia de Aranga no concello coruñés de Aranga na Comarca de Betanzos. Tiña 7 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 4 eran homes e 3 mulleres.
O Bidueiro, O Alto de Xestoso, Monfero
O Bidueiro é un lugar da parroquia do Alto de Xestoso no concello coruñés de Monfero na comarca do Eume. Tiña 8 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 3 eran homes e 5 eran mulleres.
Pavón
O pavón (Pavo cristatus) é unha das dúas especies de aves pertencentes ao xénero Pavo, que dende tempos antigos destacou entre os animais admirados polo ser humano por mor do extraordinario abano policromado que constitúe a cola dos machos.
Trátase dunha especie cun dimorfismo sexual moi acentuado que vive arredor dos 15 anos, aínda que se coñecen casos de exemplares que viviron en catividade máis de 20 anos. Trátase dun animal omnívoro, cuxa alimentación está composta principalmente por sementes, froitas, bagas, plantas, verduras, insectos, ras e pequenos réptiles.
Mitoloxía
Segundo a mitoloxía grega, o pavón era o animal consagrado e representativo de Hera, a esposa de Zeus. O mito conta que Zeus seduciu á mortal Ío e, para que non o descubrise Hera, converteuna nunha vaca branca. Pero Hera soubo do conto e pediulle a vaca a Zeus, poñéndoa baixo a vixilancia de Argos, un xigante coñecido como Argos Panoptes por ter ollos por todo o corpo. Zeus mandoulle a Hermes que lle roubase a vaca pero, como non puido facelo en segredo, matou a Argos, uns din que dunha pedrada e outros que o degolou. Hera, agradecida a Argos polo seu sacrificio, tomou os seus ollos e colocounos na cola do pavón, dándolle o aspecto que ten hoxe.
Galería de imaxes da Muxueira, Riotorto
San Lourenzo da Muxueira é unha parroquia que se localiza no concello de Riotorto.
1362
Mortes
Historia ano a ano
Batalla dos Campos Cataláunicos
miniatura A batalla dos Campos Cataláunicos tivo lugar o 20 de setembro de 451, e nela enfrontáronse dunha banda o Imperio Romano de Occidente en alianza cos visigodos, fronte ao exército de Atila formado por hunos, xépidos, ostrogodos, hérulos, turinxios, alanos e burgundios. Aconteceu nos campos Cataláunicos, na Galia.
Vicente Araguas
Vicente Araguas Álvarez, nado en Xuvia (Neda) o 24 de setembro de 1950, é un músico e escritor galego, un dos fundadores en 1968 do grupo Voces Ceibes.
Traxectoria
Participou no histórico recital do 26 de abril de 1968 na Facultade de Medicina de Santiago de Compostela, 2000 persoas, con Xavier del Valle, Xerardo Moscoso, Benedicto e Guillermo Rojo. Vicente Araguas interpretou Comunión, A cea e Eles non sabían cantar. Participou na reunión do Hotel Compostela de Santiago na que xorde Voces Ceibes. Tamén participou no recital do 1 de decembro de 1968 no cine Capitol de Santiago.
No curso 1972-1973 deu clases de lingua castelá en Glasgow, e foi alí onde comezou a escribir os seus primeiros poemas que formarán Paisaxe de Glasgow. Desde setembro de 1974 reside en Madrid en Majadahonda.
Gran Premio da Arxentina de 1955
O Gran Premio da Arxentina de 1955 foi unha carreira de automobilismo de Fórmula Un, celebrada o 16 de xaneiro de 1955 no circuíto de Autódromo 17 de outubro. Foi a primeira carreira da tempada de.
Vicente Araguas
Traxectoria
É profesor emérito no centro educativo Logos (en Las Rozas de Madrid). Comparte este labor co de crítico literario en Leer e Revista de Libros e columnista en Diario de Ferrol, La Región e El Correo Gallego. Por esta última actividade acadou o Premio Reimóndez Portela de Xornalismo. Os seus poemas están en diferentes escolmas de poesía galega, a última, Poetízate, tendo sido traducido ao italiano por Emilio Coco e Sabrina Lembo, ao catalán por Manuel Costa-Pau e ao inglés por Mike Warren-Piper. Acadou igualmente o Premio Patrimonio Musical de Galicia. Dirixe a revista OLGA, de Poesía Galega en Madrid, fundada por Sabino Torres e comandada por Rafa Yáñez e Manuel Pereira Valcárcel. No curso 2017-2018 imparteu un ciclo monográfico na Universidad Complutense sobre "El adulterio femenino en la novela del XIX". Ditando no curso 2018-2019, tamén na UCM, outro acerca de "Mayo del 68: la música y la letra".
IES Laxeiro
O Instituto de Ensinanza Secundaria Laxeiro é un centro de ensinanza secundaria, bacharelato e ciclos formativos pertencente á rede pública de institutos da Xunta de Galicia, situado en Lalín.
Oferta educativa
No IES Laxeiro impártense todos os cursos da Educación Secundaria Obrigatoria, e ofrece as modalidades de Humanidades e Ciencias Sociais, e a de Ciencias da Natureza e da Saúde para o Bacharelato, dispondo habitualmente de tres liñas en cada curso da ESO, e outras dous para cada modalidade do Bacharelato.
Imparte tamén Educación Básica para Adultos e Bacharelatos en réxime de adultos.
Conta con tres ciclos formativos de Grao Medio: Xestión Administrativa, Equipos e Instalacións Electrotécnicas e Electromecánica de Vehículos, e dous ciclos formativos de Grao Supeiror: Administración e Finanzas e Mantemento de Equipo Industrial.
Pequeno Segredo
Pequeno Segredo é un filme brasileiro de 2016 dirixido por David Schurmann. O filme inspirouse nunha historia real sobre a irmá adoptada de Schurmann. Estreouse no Brasil en novembro de 2016. Foi escollido como candidato do Brasil para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 89ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
Hekinan
Hekinan (碧南市, へきなんし, Hekinan-shi) é un concello da prefectura de Aichi no Xapón. Está situado na parte Tōkai da rexión de Chūbu, e ó suroeste da prefectura, na zona da provincia histórica de Mikawa, no centro da illa de Honshū. A súa superficie é de 35,86 km² e a poboación de 72.719 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 2.030 h/km².
O concello de Hekinan limita cos concellos de Taketoyo, de Handa, de Takahama, de Anjō e de Nishio.
A Devesa, Artes, Ribeira
A Devesa é un lugar da parroquia de Artes no concello coruñés de Ribeira, na comarca da Barbanza. Segundo o padrón municipal (INE 2012) ten 11 habitantes (5 homes e 6 mulleres).
Black Liberation Army
O Black Liberation Army ou BLA (Exército Negro de Liberación en galego) foi unha organización nacionalista negra de inspiración marxista e carácter clandestino que operou nos EUA entre 1971 e 1981. Composto na súa maior parte por membros do Black Panther Party (Partido das Panteras Negras), tiña por obxectivo iniciar a loita armada co fin de conseguir a liberación e autodeterminación da xente negra nos Estados Unidos (liberation and self-determination of black people in the United States). Deste xeito o grupo protagonizou atentados con bombas, expropiacións e fugas do cárcere.
1453
Outros
Historia ano a ano
Black Liberation Army
Formación
As orixes da organización non parecen a día de hoxe moi claras. Aínda así é comunmente aceptado que a Black Liberation Army foi fundada por membros que abandonaron o Black Panther Party logo da expulsión de Eldridge Cleaver do Comité Central do Partido. A escisión fíxose inevitábel tras as acusacións de Cleaver ao Partido de adoptar un programa social reformista máis que revolucionario.
Jet2.com
Jet2.com é unha aeroliña de baixo custo británica baseada no aeroporto de Leeds Bradford. Jet2.com é a cuarta aeroliña de voos regulares máis grande do Reino Unido. Ademais da súa base principal en Leeds Bradford, ten outras nos aeroportos de Manchester, Belfast-International, Edimburgo, Newcastle, East Midlands, Glasgow, Alacant, Birmingham e Londres-Stansted. A aeroliña ten unha licenza de operación tipo A, que lle permite transportar pasaxeiros, carga e correo en avións con 20 asentos ou máis. Jet2.com tamén ofrece servizos chárter a través da súa marca Jet2charters.
Frota
En agosto de 2017 a frota de Jet2.com estaba formada polos seguintes avións:
Black Liberation Army
Formación
O BLA cría que o carácter reformista está baseado nunha cínica colaboración de clase co noso inimigo e establecía os seguintes principios:
1363
Mortes
Historia ano a ano
Black Liberation Army
Teoría
O Black Panther Party disolveuse como consecuencia dunha serie de factores entre os que se poden citar a presión policial e do FBI (COINTELPRO), o asasinato dalgúns dos seus líderes como Fred Hampton, a infiltración, o sectarismo e tamén a falta de solidariedade ou axeitada coordinación cos movementos revolucionarios ou de esquerda brancos. Este panorama levou a moitos militantes á conclusión de que o paso á clandestinidade era inevitábel, asumindo ao mesmo tempo a apeertura dun novo período de represión violenta.
É deste xeito que os membros do BLA asumen a clandestinidade pasando a realizar acción encubertas, que non sempre eran de carácter violento, até que a situación política lles permitise volver a aparecer publicamente. Neste sentido poderíase relacionar co Weatherman.
Actividades
De acordo cun informe do Departamento de Xustiza dos Estados Unidos, o BLA foi sospeitoso de estar involucrado en máis de 60 actos de violencia entre 1970 e 1976. O Fraternal Order of Police culpabiliza á organización da morte de 13 axentes de policía.
O 22 de outubro de 1970, o BLA supostamente colocou unha bomba nunha igrexa en San Francisco na que se celebraba o funeral por un policia morto en acto de serizo. Non houvo feridos imortantes.
O 21 de maio de 1971, prodúcese un tiroteo no que dous axentes de policia de Nova York falecen. Cinco homes son detidos en relación a estes acontecementos: Anthony Bottom (tamén coñecido como Jalil Muntaqim), Albert Washington, Francisco Torres, Gabriel Torres, e Herman Bell.
O 29 de agosto de 1971, un axente de policia foi asasinado. Dous días despois o San Francisco Chronicle recibiu unha carta asinada polo BLA no que reivindicaba a autoría dos feitos. En xaneiro de 2007 oito homes, coñecidos como San Francisco 8, foron acusados da autoría deste atentado.
O 3 de novembro de 1971 un axente de policia foi asasinado en Atlanta. Os dou sospeitosos foron Twymon Meyers, asasinado pola policia en 1973, e Freddie Hilton (tamén coñecido como Kamau Sadiki) quen non sería capturado até 2002.
Noutro incidente varios militantes entre os que estarían: Joanne Chesimard (Assata Shakur), James Coston (Zayd Shakur) e Clark Edward Squire (Sundiata Acoli), mantiveron un tiroteo en Nova Jersey cun grupo de militares reservistas durante o cal morreron un dos militares e Shakur. Chesimard foi capturada pola policia e durante o seu cativerio foi golpeada e torturada. Finalmente foi encontrada culpábel da morte non só do militar, senón tamén do seu compañeiro Shakur. En 1979 conseguiu fuxir de prisión coseguindo asilo político en Cuba en 1984. Pola súa parte Acoli foi sentenciado a cadea perpetua.
O BLA estivo activo cando menos até 1981 cando se produciu un roubo con apoio de membros do Weatherman e que rematou coa morte dun garda e dous policías. Varios membros do BLA, así como os Weatherman Kathy Boudin e David Gilbert, foron arrestado en relación a estes feitos.
Membros e asociados
Membros do BLA que permanecen en prisión (a xaneiro de 2006):
Outros membros do BLA:
Vilachá, O Alto de Xestoso, Monfero
Vilachá (do latín Villam Planam, 'vila situada nun lugar plano') é un lugar da parroquia do Alto de Xestoso no concello coruñés de Monfero na comarca do Eume. Tiña 5 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 2 eran homes e 3 eran mulleres.
Tupolev Tu-16
O Tupolev Tu-16 (alcumado Badger pola OTAN) foi un bombardeiro medio a reacción da Unión Soviética. Entrou en servizo no ano 1955 e dende entón fabricárose ao redor de 2.000 unidades dunhas 12 variantes distintas. Exportáronse algunhas unidades a Exipto, Indonesia, Iraq e Libia, e foi fabricada unha variante na China baixo a denominación local Xian H-6.
O Tu-16 foi a base para o desenvolvemento do Tupolev Tu-104, o primeiro reactor de pasaxeiros en entrar en servizo, do que conserva os motores, as ás e a cola.
Emmanuelle Chriqui
Emmanuelle Chriqui (/ɨˈmænjuːl ˈʃriːki/), nada o 10 de decembro de 1977 en Montreal (Quebec) é unha actriz canadense.
Traxectoria
Filla de emigrantes marroquís de relixión xudía naceu no Canadá, é a menor de tres irmáns. De cativa a súa familia trasladouse a Toronto, crecendo ás aforas da cidade, súa nai morreu sendo ela moi nova.
A súa primeira actuación foi nun anuncio de McDonald's.
Rede
miniatura|222px|Rede de pesca.
O termo rede pode referirse a:
A Gándara, Artes, Ribeira
A Gándara é un lugar da parroquia de Artes no concello coruñés de Ribeira, na comarca da Barbanza.
Unicode
miniatura|dereita Unicode é un estándar de codificación e exhibición de caracteres que foi proxectado para facilitar o tratamento informático, transmisión e visualización de textos en variadas linguaxes e sistema de escrita, cuxo contido posúe conxuntos de gráficos de código para referencia visual, un método de codificación e unha táboa para caracteres estándar, un conxunto de arquivos de datos da referencia e un número de elementos atinentes ós código, como propiedades, regras para normalización, descomposición, colación, exposición, e orde de exhibición bidireccional (para amosar de forma correcta o texto, tanto os escritos da esquerda para dereita coma os de dereita para esquerda).
O desenvolvemento foi polo Unicode Consortium e o Universal Coded Character Set (UCS). Represéntase con tres tipos de codificación, UTF-8, UTF-16 e UTF-32, segundo o número de bits necesarios para identificar cada carácter. Unicode asigna un número (e un nome) a cada carácter de xeito independente ao programa, plataforma ou lingua. Unicode cobre case todas as escritas en uso, ademais das escritas históricas xa extintas e símbolos en especial os matemáticos e os musicais. A primeira versión (1991), baseada na codificación de 16 bit tiña capacidade para codificar 65.536 caracteres, mentres que a Unicode 4.1 aproxímase ao millón. Hai dezasete planos e 262 bloques, nos que se atopan os signos.
Maria João Pires
Traxectoria
Sendo moi noviña aprendeu a tocar o piano. Aos cinco anos deu o seu primeiro recital e aos sete tocou publicamente concertos de Mozart. Con nove anos recibiu o premio da Xuventude Musical Portuguesa. Entre 1953 e 1960 estudou co Profesor Campos Coelho no Conservatorio de Lisboa. Proseguiu os estudos musicais na Alemaña, primeiro na Musikakademie na cidade de Múnic con Rosl Schmid e despois en Hannover con Karl Engel.
Maria João Pires foi recoñecida internacionalmente ao vencer o concurso internacional do bicentenario de Beethoven en 1970, que se realizou na cidade de Bruxelas (Bélxica).
Ao longo da súa carreira realizou numerosas digresións onde interpretou obras de Bach, Beethoven, Schumann, Schubert, Mozart, Brahms, Chopin e moitos outros compositores dos períodos clásico e romántico. Maria João Pires foi convidada con regularidade polas grandes orquestras mundiais para tocar nas mellores salas de concerto de Europa, Canadá, Xapón, Israel e dos Estados Unidos.
Dáctilo (zooloxía)
miniatura|250px|Patas dun [[crustáceo (gnatópodo ou maxilípedo (pata con función trófica) e pereiópodo (pata marchadora), mostrando os segmentos: os distais son os dáctilos.]] miniatura|250px|Tentáculo da [[lura Illex illecebrosus co dáctilo tentacular distal.]]
Maria João Pires
Traxectoria
A pianista ten realizado actuacións tanto a nivel individual (recitais, concertos, gravacións) como en música de cámara: dos numerosos éxitos discográficos, destacan as gravacións "Moonlight", con Sonatas de Beethoven; "Le Voyage Magnifique", integral dos Impromptus de Schubert; Nocturnos e outras obras de Chopin; Sonatas de Grieg; e os Tríos de Mozart con Augustin Dumay (violín) e Jiang Wang (violoncello).