cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ellezelles
Evolución demográfica
A seguinte gráfica mostra a evolución da poboación residente o 1 de xaneiro de cada ano.
Nota: as cifras dos anos 1846, 1900 e 1947 comprenden as cifras dos antigos cocellos fusionados.
Historia
O municipio comprende as localidades de Ellezelles, La Hamaide e Wodecq. Limítrofe coa Rexión de Flandres, existe unha minoría de habitantes de fala neerlandesa.
Ellezelles é coñecida por ser, supostamente, o lugar de nacemento do popular detective Hércules Poirot, creado pola escritora británica Agatha Christie.
miniatura|centro|600px|Panorámica de Ellezelles e a súa contorna.
Fórmula de Chézy
A fórmula de Chézy, desenvolvida polo enxeñeiro francés Antoine de Chézy, coñecido internacionalmente pola súa contribución á hidráulica dos canais abertos, é a primeira fórmula de fricción que se coñece. Foi presentada en 1769. A fórmula permite obter a velocidade media na sección dunha canle e establece que:
onde:
Bibliografía
משוואת מנינג
Hidróxido de calcio
O hidróxido de calcio é un composto químico de fórmula Ca(OH)2. É unha substancia incolora, cristalina, que reducida a po ten cor branca, e obtense por reacción do óxido de calcio (chamado  cal viva ) coa auga. Pode obterse tamén mesturando unha disolución acuosa de cloruro de calcio e unha disolución acuosa de hidróxido de sodio.
Un nome tradicional para o hidróxido de calcio é o de cal apagada ou de cal hidratada . Se quentamos hidróxido de calcio sofre unha descomposición química dando o óxido de calcio e auga. Unha suspensión de partículas finas de hidróxido de calcio en auga, chamada auga de cal (o leite de cal), é unha base moderadamente forte que reacciona violentamente cos ácidos.
Usos
O hidróxido de calcio debido á súas características básicas fortes, ten varias aplicacións, por exemplo:
Riscos para a saúde
Unha sobredose de hidróxido de calcio pode dar lugar a síntomas perigosos incluíndo:
GNU GRUB
GRUB é un software libre. Permite a inicialización de sistemas GNU/Linux, Windows, BSD ou Solaris polo que é moi utilizado en casos de multiarrinque. GRUB é configurable dende a súa propia interface mediante comandos nun arquivo de configuración, tendo o usuario acceso a personalizar o arrinque da computadora en múltiples parámetros.
Grub debe ser capaz de recoñecer todos os sistemas de arquivos que poden chegar a ser necesarios para facer o boot. É por esta razón moito máis voluminoso que LILO, o bootloader clásico de sistemas GNU Linux, que só recoñece sistemas de arquivos ext nativos de Linux.
Funcionamento
miniatura|GNU GRUB en MBR, particionado do disco duro e unidades. miniatura|GNU GRUB en GUID Partition Table dereita|miniatura|300x300px
GRUB versión 1
O MBR xeralmente contén a sección 1 do GRUB, mais pode tamén conter outro bootloader que pode enlazar a sección 1 de GRUB con outro sector de arrinque, tales como o principio doutro disco ou unha partición lóxica do tipo DOS. Debido ao pequeno tamaño do MBR, a parte 1 conténtase con cargar a sección seguinte do GRUB (que pode ser situada en calquera lugar dentro dos primeiros 1024 cilindros do disco). A sección 1 pode directamente cargar a segunda, ou cargar a sección 1.5, que se atopa nos 30 kilobytes seguintes ao master boot record. Esta sección 1.5 carga logo a parte  2.
GRUB versión 2
Esta versión é semellante á versión 1 do GRUB, o boot.img é almacenado no MBR ou sector de arranque do volume como parte primeira do disco, con todo, pode cargar un sector de calquera LBA48. GRUB 2 carga o primeiro sector do core.img (xerado a partir de diskboot.img), que é entón utilizado para cargar o resto do arquivo. O ficheiro core.img é normalmente situado na mesma localización que a sección 1.5 tendo polo tanto os mesmos problemas. Secasí, pode ser desprazado a unha partición ou sistema de ficheiros diferentes.
Unha vez executado, o ficheiro core.img carga os ficheiros de configuración e os restates módulos necesarios.
GRUB cargado
En canto GRUB é cargado, presenta unha interface que permite ao usuario escoller que sistema operativo utilizar, por medio normalmente dunha cotorna de menú gráfico. Se esta contorna non está dispoñible ou se o usuario prefire un control máis directo, GRUB ten o seu propio sistema de comandos. O usuario pode daquela precisar manualmente os parámetros de posta en marcha. GRUB pode ser cofigurado para cargar automaticamente un determinado módulo de kernel despois dun tempo de espera definido polo usuario.
Unha vez as opcións de inicio definidas, GRUB carga o kernel escollido en memoria e cédelle o control. GRUB pode pasar o control do inicio a un outro cargador, utilizando a carga en cadea. É este método o que é usado para cargar en memoria sistemas operativos como Windows, que non soportan multiboot. Deste xeito GRUB non ten problemas en ceder o traballo ao Windows Boot Manager.
Instalación
A diferenza de LILO, GRUB non ten que ser reinstalado no MBR cada vez que se modifica o ficheiro  .conf
Nun sistema GNU/Linux, o comando grub-install é unicamente utilizado para instalar a sección 1 de GRUB dentro do MBR ou nunha partición. Os ficheiros de configuración de GRUB  deben ser situados nunha partición utilizable, caso contrario a sección primeira executa automaticamente o intérprete de comandos.
O nome e a localización do ficheiro de varía dun sistema a outro. Por exemplo, na distribución Debian GNU/Linux, este ficheiro está situado en, de xeito que Fedora pon en   (este último utiliza unha ligazón simbólica para a localización   e que apunta a   por razóns de compatibilidade).
Ademais, GRUB pode ser instalado nun dispositivo extraíble, como un disquete ou memoria USB formateada, para cargar un sistema que non podería arrincar dende o seu propio disco.
Configuración básica
A configuración non é moi complexa, é necesario coñecer :
hd0 : corresponde ao primeiro disco, hd1 : corresponde ao segundo disco, hd0,2 : corresponde ao primeiro disco, terceira partición Grub Legacy, segunda partición Grub2
No ficheiro /boot/grub/menu.lst atópanse os elementos de cores e timeout para o menú. Con posterioridade son definidos os núcleos dos sistemas operativos que poden ser cargados, ficando nunha lista uns encima dos outros. default 0 timeout 5 # foreground = ffffff background = 000000 # splashimage=(hd0,1)/boot/grub/leaf_splash.xpm.gz # title Gentoo root (hd0,1) kernel /boot/vmlinuz root=/dev/sda2 quiet # title Windows root (hd1) chainloader +1 Para o sistema propietario de Microsoft non hai ruta que leve a un núcleo para cargar en memoria. O truco consiste en escoller o primeiro disco e despois iniciar sobre o primeiro octeto dese disco vía « chainloader +1 ». O comando «boot» ten a utilidade de lanzar a execución.
Desenvolvemento
O termo "GRUB" xeralmente refírese a GRUB Legacy. Esta versión segue a recibir parches, pero ningunha nova función é engadida. Os desenvolvedores de GRUB decidiron concentrarse no GRUB 2, unha completa reformulación do programa para facelo máis seguro, máis limpo, máis poderoso e máis robusto.
GNU GRUB 2
É a nova versión por defecto adoptada progresivamente por numerosas distribucións Linux. Os desenvolvedores quixeron con esta nova versión:
Variantes
Outros proxectos procuran as súas propias versións (forks) do código de GRUB. Isto inclúe a Super Disco Grub (cuxos novos comandos inclúen "setgrubdevice" e "usbshift") e GRUB4DOS. OpenSolaris utiliza unha versión modificada do GRUB Legacy que soporta os nomes para os discos, a selección automática de sistemas de 64 bits, e o inicio desde ZFS (con compresión e ambientes de multi-arrinque),. O proxecto Syllabe OS fixo unha versión modificada de GRUB para cargar o sistema dende o sistema de ficheiros AtheOS.
World Book Club
World Book Club  é un programa de radio da BBC World Service. Cada edición do programa, que é emitido o primeiro sábado de cada mes e que se repite o seguinte luns, trata sobre un autor de sona e debátese co público sobre unha das súas obras, a miúdo a máis coñecida. Dende que o programa comezou a emitirse no ano 2002, foi presentado por Harriett Gilbert.
O Bidral, Arcos, Outeiro de Rei
O Bidral é un lugar da parroquia de Arcos no concello lugués de Outeiro de Rei, na comarca de Lugo. Segundo o IGE, en 2013 tiña 3 habitantes (2 homes e 1 muller).
Fundación José Saramago
A Fundación José Saramago é unha institución cultural privada con sede na Casa dos Bicos, na cidade de Lisboa, aínda que tamén conta cunha delegación en Azinhaga, vila natal do escritor José Saramago. Constituída polo propio escritor en xuño de 2007, ten como obxectivos a defensa e difusión da Declaración Universal dos Dereitos Humanos, a promoción da cultura en Portugal e no mundo, e a defensa do medio ambiente.
A Casa dos Bicos, sede da institución, ofrece unha exposición permanente adicada á vida e obra de José Saramago, titulada A semente e os frutos, así como outras actividades culturais como presentacións de libros, representacións de obras de teatro, concertos, conferencias e coloquios.
En Tías, Lanzarote, pódese visitar A Casa José Saramago, residencia do escritor e Pilar del Río ata 2010.
Masahiko Nishimura
Masahiko Nishimura (西村 雅彦), nado en Toyama o 12 de decembro de 1960, é un actor xaponés de teatro e cine. É coñecido por interpretar papeis cómicos.
José Romero Carreira
José Romero Carreira, nado en Solbeira (Viana do Bolo), foi un aviador militar e intérprete galego.
Traxectoria
Dirixente de UGT en Ourense. Na guerra civil española alistouse no Partido Comunista e foi comisario político do V Rexemento. Foi enviado polo goberno da República á URSS a formarse como piloto de aviación, e combateu contra os alemáns na segunda guerra mundial. Estivo interno nun campo de concentración da URSS, e en 1952 foi xulgado por sumarse a unha folga de fame. Foi liberado en 1954, e embarcou no buque Semiramis dende o porto de Odesa xunto a membros da División Azul.
Regresou a Galicia e marchou vivir a Madrid e fíxose intérprete nunha axencia de viaxes. Logo foi funcionario do Instituto Nacional de Previsión.
Fernando I de Portugal
Fernando I, nado en Lisboa o 31 de outubro de 1345 e finado na mesma cidade o 22 de outubro de 1383, foi un nobre portugués, noveno rei de Portugal. Era fillo do rei Pedro I de Portugal e súa dona, a princesa Constanza de Castela. Fernando sucedeu a seu pai no ano 1367 e morreu o 22 de outubro de 1383. Foi alcumado O Fermoso ou O Belo (pola beleza física que numerosas fontes atestan) e, alternativamente, como O Inconsciente ou O Inconstante (debido á súa desastrosa política exterior que levou a tres guerras coa veciña Castela, e até ao perigo, logo da súa morte, de que o trono puidese recaer en mans estranxeiras).
Comezos do reinado
O comezo do reinado de Fernando estivo marcado pola política exterior. Cando o rei Pedro I de Castela morreu asasinado sen herdeiros directos en 1369, Fernando, como bisneto de Sancho IV de Castela por vía feminina, declarouse herdeiro do trono. Outros interesados eran os reis de Aragón e Navarra, ou mesmo o duque de Lancaster, por estar casado con Constanza, a filla máis vella de Pedro de Castela. Entre tanto, Henrique de Trastámara, irmán bastardo e asasino de Pedro, declarárase rei.
Ese mesmo ano, a nobreza galega, que non dá por lexítima a dinastía tratamarista do devandito rei de Castela, decide proclamar a Fernando I rei de Galicia. Malia que esta alianza non durou máis de tres meses, a corte do rei Formoso chegou a se instalar na Coruña co apoio de Nuno Freire de Andrade. Ao saber desta alianza, Henrique II convocou o seu exército e marchou sobre Galicia. Fernando I fuxiu da Coruña por mar ante o avance das tropas castelás, deixando a defensa a Freire de Andrade e a Xoán Fernández de Andeiro.
Trala derrota galega na batalla do Porto dos Bois, que pon fin a esta primeira guerra fernandina, as partes aceptan a intervención do papa Gregorio XI e en 1371 asinan o tratado de Alcoutim. Nel estipulábase o casamento do rei portugués con Leonor de Trastámara, filla do rei castelán, compromiso que sería revogado ao ano seguinte polo Tratado de Tui.
Fernando namorárase apaixonadamente de Leonor Teles de Meneses, muller dun dos seus cortesáns. Logo da rápida anulación do primeiro casamento de Leonor Teles, Fernando casa con ela. Este acto valeulle unha forte contestación interna, mais non provocou reacción por parte de Henrique de Castela, xa que Fernando tamén renunciaba aos territorios arraianos casteláns acordados en Alcoutim, e axiña desposou a filla con Carlos III de Navarra.
Tetraodóntidos
miniatura|dereita|Canthigaster valentini desinchado. miniatura|dereita|Peixe globo espiñoso inmaturo inflado capturado nunha rede de arrastre de [[neuston: Moitos peixes globo xuvenís viven nas masas flotantes de algas Sargassum]]Os tetraodóntidos (Tetraodontidae) son unha familia de peixes principalmente mariños e de estuario e uns poucos de auga doce da orde Tetraodontiformes coa capacidade de incharen o seu corpo. A esta familia pertencen os peixes globo. Son morfoloxicamente similares aos relacionados diodóntidos, que teñen grandes espiñas externas (o que os diferenza das espinas máis delgadas ocultas dos tetraodóntidos, que son só visibles se o peixe se incha). O nome científico Tetraodontidae fai referencia aos catro longos dentes, fusionados nunha placa inferior e outra superior, que usan para esnaquizar as cunchas e exoesqueletos de moluscos e crustáceos, que son as súas presas naturais.
A maioría das especies de peixes globo son tóxicas e algunhas están entre os vertebrados máis velenosos do mundo. En certas especies os órganos internos, como o fígado e ás veces a pel, conteñen tetrodotoxina e son moi tóxicos para a maioría dos animais que os coman; non obstante, a carne dalgunhas especies considérase unha delicadeza culinaria no Xapón (onde lle chaman 河豚, fugu), Corea (복 bok ou 복어 bogeo) e a China (河豚 hétún), que debe ser preparada por cociñeiros debidamente adestrados que coñecen as partes do animal que son seguras e en que cantidades. Outras especies de peixes globos con carne non tóxica, como Sphoeroides maculatus da baía de Chesapeake, son tamén moi aprezados.
Descrición
Son de tamaño normalmente pequeno ou medio, aínda que unhas poucas especies poden chegar a lonxitudes de arredor de 100 cm.
Distribución
Son máis diversos nas zonas tropicais, relativamente raros nas zonas temperadas e están completemente ausentes das augas frías.
Ecoloxía e historia vital
Aínda que a maioría das especies viven en augas costeiras ou de estuario, hai 29 especies que pasan toda a vida en augas doces. Estas especies encóntranse en zonas tropicais separadas de Suramérica (unha especie), África central (tres especies) e sueste de Asia (25 especies).
Defensas naturais
As defensas naturais exclusivas e distintivas dos peixes globo compensan a súa lenta locomoción. Nadan combinando o movemento das aletas pectoral, dorsal, anal e caudal, o que fai a súa natación moi maniobrable pero moi lenta e, por tanto, son un obxectivo comparativamente fácil para a predación. A súa aleta caudal úsana principalmente como temón, pero poden usala para dar unha rápida aceleración evasiva. A visión dos peixes globo é excelente, e combinada coa súa capacidade de dar grandes aceleracións, é a principal defensa contra os predadores.
O seu mecanismo de defensa de reserva é o que os fai famosos e consiste en poder inchar o seu corpo considerablemente. Úsano se son perseguidos e alcanzados e consiste en encher o seu extremadamente elástico estómago de auga (ou aire se os sacan fóra da auga) ata facer que o animal sexa moito máis grande e case de forma esférica como un globo. Todos os peixes globo teñen espiñas agudas, aída que non son visibles cando o peixe globo non está inchado, polo que un predador famento pode atoparse intentando comer unha bóla con pinchos intragable, o que o fai desistir. Os predadores que non fan caso a esta advertencia (ou que son o suficientemente "afortunados" de poder capturalo repentinamente antes de que inche) poden morrer asfixiados, e os predadores que conseguen tragar ao peixe globo están inxerindo tetrodotoxina, que fai que os peixes globo sexan unha presa desagradable e posiblemente letal. Esta neurotoxina encóntrase principalmente nos ovarios e fígado, aínda que teñen pequenas cantidades nos intestinos e a pel, e cantidades traza nos músculos. Non sempre teñen efectos letais nos grandes predadores como os tiburóns, pero poden matar os seres humanos.
Non todos os peixes globo son necesariamente velenosos; a carne do Sphoeroides maculatus non é tóxica (pero certa cantidade de veleno pode atoparse nas súas vísceras) e é un alimento moi apreciado en Norteamérica. A especie Takifugu oblongus, por exemplo, é un fugu que non é velenoso, e o nivel de toxina varía moito nas especies que si son velenosas. Unha neurotoxina de peixe globo non é necesariamente máis tóxica para outros animais que para os humanos, e os peixes globo son cazados rutineiramente por especies como os sinodóntidos e o tiburón tigre. Ademais, acuicultores xaponeses crían peixe fugu non velenoso controlando as súas dietas.
Os peixes globo poden mover os ollos independentemente un do outro, e moitas especies poden cambiar de cor ou a intensidade dos seus patróns de coloración en resposta aos cambios ambientais. Aínda que a maioría dos peixes globos son de cores apagadas, moitos teñen brillantes cores e marcas distintivas, e non intentan agocharse dos seus predadores. Este é probablemente un exemplo de aposematismo honesto.
Reprodución
miniatura|upright|Un peixe globo inchado en [[Costa Rica.]] Moitos peixes globo mariños pasan por un estado peláxico no que viven no océano aberto. A desova ocorre despois de que os machos empurran lentamente as femias á superficie da auga ou se unen a femias xa presentes. Os ovos son esféricos e flotantes. A eclosión ocorre pasados uns catro días. As crías son diminutas, pero coa forma recoñecible dun peixe globo. Teñen unha boca funcional e ollos e deben empezar a comer en poucos días. Os peixes globo de augas salobres poden aparearse en baías de maneira similar ás especies mariñas ou noutros casos de xeito similar ás especies de auga doce, cando se moven a gran distancia río arriba.
A reprodución nas especies de auga doce varía bastante. No cortexo de Carinotetraodon travancoricus os machos seguen as femias, posiblemente mostrando as cristas e quillas características deste subgrupo de especies. Unha vez que a femia acepta as iniciativas do macho, leva ao macho entre plantas ou outra cobertura onde poida liberar os ovos para a fertilización. O macho pode axudarlle fretándose contra a parte lateral dela. Isto observouse en catividade, e esta é a única especie de peixe globo que desova con normalidade en catividade.
Fernando I de Portugal
Administración interior
Durante o reinado de Fernando ampliáronse tamén as relacións mercantís co estranxeiro, como relatou o cronista Fernão Lopes sobre a presenza en Lisboa de numerosos mercadores de diversas nacionalidades. O desenvolvemento da mariña foi, por isto, moi apoiado, con varias medidas notábeis como a autorización da talla nas fragas reais para a construción de navíos a partir de certa tonelaxe, a exención total de dereitos sobre a importación de ferros e aparellos para navíos, ou a exención total de dereitos sobre a adquisición de navíos xa feitos. Moi importante, sen dúbida, foi a creación da Compañía das Naos (Companhia das Naus), na que tiñan que se rexistrar tódolos navíos, pagando unha porcentaxe das ganancias de cada viaxe para a caixa común da compañía. Servían despois estes fondos para pagar os danos de navíos que se afundisen ou sufrisen avarías.
Tetraodóntidos
Reprodución
Outros peixes globo chegaron ás veces a desovar en acuarios, e seguen un mesmo comportamento de cortexo excepto o despregamento de cristas e quillas. Porén, os ovos son depositados nun cacho plano de lousa ou outro material duro liso no cal se adhiren. O macho custodia os ovos ata que eclosionan, e sopra chorros de auga coidadosamente sobre eles regularmente para manter os ovos en boas condicións. O seu labor acaba cando eclosionan as crías, que se valen de seu.
Fernando I de Portugal
Administración interior
A partir do casamento, Leonor Teles tornouse cada vez máis influente no rei, revelando a súa intervención política nas relacións exteriores, e asemade máis impopular. A isto engadíuselle a presenza e maior influencia do seu favorito, Xoán Fernández de Andeiro, o fidalgo galego premiado por Fernando I polos seus servizos aos intereses de Portugal, con honores como o condado de Ourém. Aparentemente, Fernando mostrouse incapaz de manter unha dirección forte e o ambiente político interno resentíuse diso, con intrigas constantes na corte. En 1382, polo tratado de Salvaterra de Magos, que asentaba a fin da guerra con Castela, estipulouse que a única filla lexítima de Fernando, Beatriz de Portugal, casase co rei Xoán I de Castela. Esta opción significaba a anexión futura de Portugal en Castela e non foi ben recibida pola clase media e parte da nobreza portuguesa.
Tetraodóntidos
Reprodución
A información sobre o apareamento de especies determinadas é moi escasa. Tetraodon nigroviridis desovou artificialmente en condicións de catividade. Crese que desova en baías de maneira similar ás especies de auga slagada, xa que os seus espermatozoides soamente son móbiles en condicións de salinidade mariñas, pero un apareamento na natureza nunca se observou. Conseguiuse que Xenopterus naritus criase artificialmente en Sarawak, Borneo en xuño de 2016, co propósito de desenvolver a acuicultura da especie.
En 2012, os machos da especie Torquigener albomaculosus foron observados deixando marcadas grandes estruturas xeométricas circulares na area do leito do mar en Amami Ōshima, Xapón. Estas estruturas serven aparentemente para atraer as femias e proporcionar un lugar seguro para que elas poñan os ovos.
Fernando I de Portugal
Problemas sucesorios
Cando Fernando morre, no 1383, a liña da dinastía de Borgoña chega á súa fin. Leonor Teles é nomeada rexente en nome da filla e de Xoán I de Castela, mais a transición non será pacífica. Respondendo aos chamamentos de gran parte dos portugueses para manter o país independente, Xoán, mestre de Avís e irmán bastardo de Fernando, declarouse rei de Portugal. O resultado foi a crise de 1383-1385, un período de interregno no que dominou o caos político e social. Xoán tornouse no primeiro rei da dinastía de Avís en 1385.
Tetraodóntidos
Evolución
miniatura|[[Arothron hispidus en Hawai.]] miniatura|Espécime [[taxidermia|disecado de 1710.]] Estímase que os tetraodóntidos diverxiron dos diodóntidos hai entre 89 e 138 millóns de anos. Durante o Cretáceo hai entre 80 e 101 millóns de anos diverxiron catro clados principais. O xénero de peixes globo máis antigo coñecido é Eotetraodon, da época Lutetiana do Eoceno medio europeo, cuxos fósiles se atoparon en Monte Bolca (Italia) e o Cáucaso. As especies de Monte Bolca, E. pygmaeus, coexistiron con outros tetraodontiformes, incluíndo unha especie extinta de diodóntido, uns Ostraciidae primitivos (Proaracana e Eolactoria) e outras formas totalmente extintas, como Zignoichthys e os Spinacanthidae. O xénero extinto Archaeotetraodon coñécese desde o Mioceno de Europa. Dentes fósiles dun posible tetraodónntido (denominado "Pekinosaurus hyperostosis") atopáronse na Formación Pekin triásica de Carolina do Norte, o que posiblemente amplía o seu rango temporal.
Envelenamento
O peixe globo pode ser letal se non se prepara da forma axeitada. O envelenamento por fugu está causado polo consumo de sopa de fugo incorrectamente preparada, fugu chiri, ou ocasionalmente carne crúa de fugu, sashimi fugu. Aínda que é máis probable que o chiri cause a morte, o sashimi fugu a miúdo causa intoxicación, mareos e sensación de beizos durmidos e pode ser tamén moi perigoso. A tetrodotoxina do peixe globo adormece a lingua e os beizos e induce mareos e vómitos, seguido de entumecemento e formigo polo corpo, taquicardia, descenso da presión arterial e parálise muscular. A toxina pode paralizar o músculo diafragma e detén a respiración da persoa que a inxeriu, polo que pode ser mortal. As persoas que logran vivir con estes síntomas máis de 24 horas normalmente sobreviven, aínda que poden permanecer en coma varios días.
Fernando I de Portugal
Problemas sucesorios
Os restos mortais de Fernando I estiveron no Convento de San Francisco de Santarém. Despois, foron trasladados para o Convento do Carmo en Lisboa.
Tetraodóntidos
Envelenamento
Debateuse moiso sobre cal é a fonte que produce a tetrodotoxina no peixe globo, pero cada vez se acepta máis que son as bacterias que viven no intestino do peixe as que a producen.
En certos peixes globos pode encontrarse tamén saxitoxina, que é a toxina que causa o envelenamento por toxina paralizante dos moluscos durante as mareas vermellas.
O tratamento consiste na descontaminación do tracto gastrointestinal cun lavado gástrico e carbono activado. Recoméndanse agonistas alfa adrenérxicos ademais de fluídos intravenosos para combater a hipotensión; tamén se propuxeron axentes anticolinesterase pero aínda "non foron comprobados adecuadamente".
Fábrica Nacional de Moneda y Timbre
A Fábrica Nacional de Moneda y Timbre-Real Casa de la Moneda é a ceca e a imprenta do selo en España. Naceu en 1893 pola fusión da Casa de la Moneda de Madrid e a Fábrica del Sello y Timbre.
En 1940 comezou a fabricar billetes de banco e en 1952 papel de seguridade. En 1964 deu comezo a fabricación dos DNI e os pasaportes. Tamén se encarga da fabricación de billetes da Lotería Nacional, a certificación electrónica e tarxetas intelixentes. Conta con fábricas en Madrid e Burgos.
Entre outras federacións e entidades internacionais, a FNMT forma parte da Federación Internacional da Medalla de Arte (FIDEM).
Publishers Weekly
Publishers Weekly (tamén coñecida como PW) é unha revista estadounidense de publicación semanal destinada a editores, bibliotecarios e axentes literarios. Fundada en 1841 por Frederick Leypoldt, a énfase do exemplar son as recensións de libros.
Dentalíidos (familia)
A dos dentalíidos (Dentaliidae) é unha familia de moluscos escafópodos da orde do mesmo nome, dentalíidos (Dentaliidae), que comprende numerosas especies coñecidas vulgarmente como dentalios.
Familias
Segundo o WoRMS, a familia comprende os seguintes xéneros:
Salon (páxina web)
miniatura|250px|Logotipo de Salon. Salon.com (a miúdo chamado simplemente Salon), é unha revista dixital, con contido actualizado todos os días da semana. Forma parte de Salon Media Group. A política dos Estados Unidos é o seu principal obxectivo, pero abrangue unha gran variedade de temas. Os comentarios e artigos sobre música, libros e filmes tamén son unha característica salientable do sitio. A sede de Salon atópase no centro de San Francisco. O seu actual editor en xefe é Joan Walsh.
Contido
A revista Salon abrangue unha variedade de temas. A política dos Estados Unidos é un dos principais temas nos que se centra. Ten recensións e artigos sobre música, libros, e filmes. Tamén conta con artigos acerca da "vida moderna", incluídas as relacións e o sexo. Abarca tamén á tecnoloxía, con especial atención ós movementos de software libre/código aberto.
Salón foi sempre un sitio interactivo en certa medida. O concepto "salon" é levado á práctica en dous foros de debate abertos exclusivamente ós subscritores en liña, Salon Table Talk e WELL.
Cernamoura, Seixas, As Somozas
Cernamoura é un lugar da parroquia de Seixas no concello coruñés das Somozas, na comarca de Ferrol. Segundo o IGE, en 2011 estaba despoboado.
Dentalíidos (homónimos)
O termo dentalíidos pode referirse a:
Golpe de Estado en Tailandia en 2006
miniatura|dereita|200px|Carros de combate vixiando a capital, [[Bangkok durante a noite do 19 de setembro de 2006.]] O golpe de estado en Tailandia en 2006 tivo lugar o 19 de setembro, e foi levado a termo por un grupo de militares pertencentes a forzas especiais integradas no Real Exército Tailandés durante a ausencia do Primeiro ministro, Thaksin Shinawatra, e logo dunha lenta crise larvada desde xaneiro polas operacións financeiras persoais de Thaksin. O golpe de estado produciuse un mes antes da convocatoria de eleccións xerais que estaba prevista para o día 15 de outubro. A xunta militar suspendeu a Constitución, disolveu o Parlamento e o Tribunal Constitucional e decretou a lei marcial.
Os golpistas declararon a súa lealdade ao rei Bhumibol Adulyadej e a creación dun "Consello Administrativo para a Reforma" que asumiu os poderes executivos e lexislativos e que foi recoñecido oficialmente como «goberno provisional» polo Rei o 22 de setembro. Entre as demais medidas adoptadas polas autoridades militares encontrábase a creación dunha Comisión Anticorrupción dirixida polo Presidente do Tribunal Supremo de Tailandia, que investigaría as operacións económicas e financeiras do gabinete deposto e dos seus familiares, con capacidade para formular acusacións e requisar bens. Detivéronse varios ministros que ficaron no país, así como dirixentes do partido do Primeiro Ministro, Thai Rak Thai.
A comunidade internacional reaccionou condenando o golpe de estado de maneira case xeral, aínda que con distintos matices. Estados Unidos, a Unión Europea e Rusia mostráronse contrarios e solicitaron un inmediato restablecemento da legalidade e regreso á democracia; China manifestou que, conforme á súa política de non inxerencia, non se pronunciaba sobre a situación; as Nacións Unidas, a través do seu Secretario Xeral, Kofi Annan, pediron o retorno á normalidade democrática.
A Bolsa de Nova York e outras da zona asiática reaccionaron con baixas xeneralizadas no primeiro día do golpe de estado, aínda que estas estabilizaron no transcurso da semana seguinte. O Fondo Monetario Internacional e o Banco Mundial amosaron a súa preocupación, mais descartaron un impacto notábel sobre a economía da zona.
As organizacións de dereitos humanos como Human Rights Watch, a Comisión Asiática de Dereitos Humanos e Amnistía Internacional, criticaron con dureza o golpe e a consecuente limitación de dereitos fundamentais como a liberdade de prensa e a liberdade de expresión.
No ámbito interno, os resultados das enquisas elaboradas os días inmediatamente posteriores á asonada, daban un masivo apoio da poboación á mesma, aínda que tamén se produciron manifestacións, limitadas máis ben á capital, Bangkok. Activistas procedentes de distintas universidades contrarios ao golpe, pero tamén ao propio Thaksin, opuxéronse á sublevación e aos recortes das liberdades públicas. A economía tailandesa viuse afectada por un descenso continuado da bolsa de valores de Bangkok desde o día 21 de setembro e a depreciación da moeda, o baht, se ben os analistas destacaron que a situación só mantería efectos negativos no cuarto trimestre do ano 2006, esperándose tamén que fose menor que nas anteriores crises políticas do país. Todas as previsións apuntaban cara a unha recuperación no 2007.
O 1 de outubro aprobouse unha Constitución provisional que foi asinada e ratificada polo Rei e nomeouse Primeiro Ministro interino ao xeneral retirado, Surayud Chulanont, quen dirixiu o goberno provisional.
Rumores antes do golpe de estado
Os días e meses anteriores ao golpe de estado —desde a celebración das eleccións do 2 de abril, máis tarde invalidadas polos tribunais— circularon rumores sobre un posíbel intento militar. En maio, o xeneral Sonthi Boonyaratglin aseguraba que os militares non intervirían na situación política. O 20 de xullo, unha centena de oficiais leais ao Primeiro Ministro Thaksin, que lle manifestaron a súa adhesión, foron reasignados en diferentes destinos polo Alto Mando, o que acentuou as sospeitas de que se estaban dividindo aos membros segundo a súa lealdade ao Goberno. En agosto, producíronse movementos de tanques onda Bangkok, pero os militares indicaron que eran simples manobras de rutina. A principios de setembro, a policía detivo a cinco militares tras interceptar a un deles cunha bomba no interior dun vehículo. O mesmo 14 de setembro, o xeneral Sonthi reiteraba a súa posición contraria á intervención militar.
19 de setembro
Desde o inicio das operacións militares ás 18:30, até a toma da capital, o control das institucións públicas e a comunicación á poboación do golpe de estado pasaron, aproximadamente, catro horas e media.
Creouse un Consello para a Reforma Democrática baixo a Monarquía Constitucional (posteriormente denominado simplemente Consello para a Reforma Democrática ) para evitar suspicacias con respecto á situación da Monarquía, ante o que debían presentarse ao día seguinte todas as altas autoridades dos ministerios e funcionarios de maior rango, e que asumía o poder executivo colexiado até a transición política. O portavoz do Exército comunicaba que o xeneral Sonthi asumía todas as facultades como Primeiro Ministro interino.
Segundo diversas fontes, ese mesmo día os xefes dos tres exércitos (Terra, Aire e Armada) reuníronse co Rei para propor un gabinete co xeneral Surayud Chulanont, home de confianza do conselleiro real Prem Tinsulanonda, como Primeiro Ministro interino. miniatura|150px|Un soldado tailandés armado.
20 de setembro
Durante a madrugada do 19 ao 20 de setembro emitiuse un terceiro comunicado do Consello para a Reforma Democrática no que se decretaba, agora de forma colexiada, a lei marcial, disolvíase o Parlamento e o Tribunal Constitucional, abolíase a Constitución de 1997 e confirmábase a detención dos ministros Chitchai e Thammarak.
Cerberus (filme)
Cerberus é un filme estadounidense dirixido por John Terlesky que foi estreado no 2005.
Golpe de Estado en Tailandia en 2006
20 de setembro
Na mañá do mércores, 20 de setembro, as páxinas web dos diarios máis importantes do país (Bangkok Post, The Nation e Thai Rath) daban a noticia do golpe de estado con aparente normalidade de funcionamento (Bangkok Post e The Nation mantiñan duras críticas periodísticas contra o goberno de Thaksin). A web de Daily News en Tailandia incluía unha ampla cobertura gráfica das operacións militares, o que suxería nun primeiro momento que non fora imposta ningún tipo de censura xornalística. Pero horas máis tarde, os canais de noticias de medios en inglés, como CNN e BBC, non puideron seguir dándolle información á poboación tailandesa e todos os medios do país foron sometidos a censura.
Cerberus (filme)
Sinopse
A doutora Samantha Gaines, unha especialista en mitos históricos, é secuestrada para que localice a mítica espada de "Atila", a cal ten o poder de volver invencible a aquel que a teña. O único problema, é que se a espada é roubada do cadaleito de "Atila", a bestia coñecida como Cérbero espertará e perseguirá a todo aquel que profanara a tumba.
Golpe de Estado en Tailandia en 2006
20 de setembro
O xeneral Sonthi asegurou, pola mañá, durante unha conferencia televisiva, que a duración do novo goberno sería de tan só dúas semanas, tempo no que se elaboraría unha nova Constitución, aínda que non se especificou como ía ser. Afirmou que, ao final de dito prazo, daríase paso a un goberno provisional por determinar e que ficaba suspendida durante un ano a celebración de comicios, previstos para o 15 de outubro. Sonthi explicou que as funcións executivas as estaba a exercer o Consello de Reforma Administrativa que el mesmo presidía e anunciou que o anterior Primeiro Ministro, «podería ser perseguido pola xustiza».
Mentres que se lle comunicaba á poboación as primeiras medidas do Consello e a intención do mesmo de permanecer só dúas semanas no poder, suxeriuse desde The Nation e outros medios, que o Gobernador do Banco de Tailandia, Pridiyathorn Devakula, que se encontraba en Singapur nunha reunión do Fondo Monetario Internacional, podía ter aceptado ser o Xefe do Goberno provisional.
Esa tarde, o xeneral Sonthi anunciou que fora nomeado oficialmente polo Rei como Xefe do Consello para a Reforma Democrática, prometendo a restauración da democracia.
Tamén pola tarde, o deposto Primeiro Ministro Thaksin voou de Nova York a Londres, para instalarse na súa residencia de Kensington. Antes de partir declarou que non predicira estes acontecementos, e que chegara aos Estados Unidos como Primeiro Ministro e que se ía como un desempregado.
21 de setembro
miniatura|200px|Lazos amarelos (cor símbolo do rei Bhumibol) enfeitan a boca dos fusís dos soldados. Despois da xornada festiva do día anterior, decretada pola Xunta Militar, os comercios, entidades financeiras, empresas e transportes internacionais funcionaban con normalidade. O Exército reduciu a súa presenza nas rúas de Bangkok, e nos arredores da residencia do Primeiro Ministro só permanecían catro carros de combate da decena do día anterior.
A Xunta Militar prohibiu todas as actividades políticas, así como a creación de novos partidos de calquera signo ou orientación.
O Consello destituíu e ordenou o arresto do director dos servizos de intelixencia, do subxefe da policía nacional, así como do terceiro oficial do poder policial; comunicou a detención do secretario do gabinete do derrocado Primeiro Ministro e ordenou que acudiran á sede do Consello situada na sede do Alto Mando os ministros Newin Chidchob e Yongyuth Tiyapairat. Do mesma xeito, a Xunta Militar considerou que posuía facultades para a promulgación de leis, co que asumiu o poder lexislativo do disolto Parlamento.
Desde Londres, o Primeiro Ministro deposto instou á convocatoria de eleccións xerais canto antes: «Esperamos que o novo réxime prepare sen demora novas eleccións xerais e que preserve os principios da democracia» e asegurou descoñecer nos días previos ao 19 de setembro que se preparaba un golpe de estado.
O papel do Rei
miniatura|200px|Efixie do rei Bhumibol Adulyadej. O seu apoio ao golpe de estado lexitimou o réxime militar. A maioría dos medios de comunicación internacionais sostiveron que o Rei Bhumibol tiña coñecemento previo do golpe de estado. Entre os argumentos feitos valer para manter dita opinión destacaban que o día 18 de setembro o Rei reunírase con oficiais das Forzas Especiais que, procedentes da provincia de Lopburi, foron os que levaron a cabo o golpe ao día seguinte.
Tamén as palabras do comunicado do Rei de lexitimación do xeneral Sonthi como xefe do Consello golpista, usando os poderes extraordinarios que como monarca lle concedía a constitución, e animando á poboación a seguir as instrucións dos golpistas, reforzaron o parecer de conivencia do monarca, que se acentuou o día 22 de setembro ao nomear á xunta militar como «goberno provisional» mediante decreto real e sen ter realizado ningunha manifestación contraria ao golpe. Non obstante, non existen evidencias que demostren sen lugar a dúbidas o apoio previo do monarca ao golpe de estado.
Moitos analistas tailandeses consideraron, como por exemplo Thitinan Pongsudhirak, da Universidade de Chulalongkorn, que o papel do Rei foi determinante na crise, elixindo a opción menos prexudicial logo de saber que o exército estaba disposto a tomar o poder. «A xente quería a Thaksin, pero ama ao rei», manifestou. No mesmo sentido, Sulak Sivaraksa, un coñecido crítico social, dixo que «sen a súa participación (a do rei), o golpe tería sido imposible».
Durante o seu reinado, o Rei Bhumibol interveu directamente nas protestas dos estudantes de 1973, permitíndolles entrar no Palacio Real e nomeando reitor da universidade ao entón Primeiro Ministro. Tamén fixo valer a súa autoridade apoiando o golpe militar de 1992. Cando a situación social debilitou a ditadura, o Rei convocou en audiencia oficial, retransmitida por cámaras de televisión en directo, ao líder da oposición e ao xeneral Suchinda Kraprayoon. Na retransmisión viuse como Kraprayoon se axeonllaba ante o Rei, e ao día seguinte dimitiu.
Antecedentes
miniatura|150px|O derrocado [[Thaksin Shinawatra durante unha visita a Estados Unidos.]] En xaneiro de 2006, Ample Rich, unha compañía rexistrada nas Illas Virxes Británicas propiedade do fillo e filla máis vella de Thaksin, e membros de familia Damapong (familia da esposa Thaksin) venderon o 49,6% das accións de Shin Corporation. A venda realizouse á compañía Temasek Holdings, propiedade pública do Goberno de Singapur. Temasek fixo uso de testaferros locais para adquirir estas e máis accións, pois a lexislación tailandesa non permitía o alleamento dunha cantidade igual ou superior ao 50% das accións de empresas locais. Ademais, a venda, por un valor de 1.880 millóns de dólares realizouse sen mostrar ganancias de capital, aplicándose a exención total de impostos derivados da transmisión. As protestas sucedéronse ao coñecer os feitos e o amplo beneficio fiscal que se deducía do alleamento. Shinawatra decidiu entón disolver o Parlamento en febreiro e convocar eleccións para o 2 de abril. O boicot da oposición ás eleccións baseouse en que a proposta electoral de Shinawatra trataba, no seu xuízo, de dar validez ás vendas e exencións ilegais que directamente lle afectaban. Presentado recurso, o Tribunal Constitucional resolveu o 8 de maio anular o resultado e fixar para o 15 de outubro nova convocatoria electoral.
O último golpe de estado en Tailandia tivera lugar en 1992, contra o goberno do Primeiro Ministro Chatichai Choonhavan, pero a partir ds morte o ano seguinte de activistas partidarios da democratización, os militares fóronse apartando gradualmente da política.
Apoios
miniatura|180px|Grupos de cidadáns mostrándolle o seu apoio aos militares e fotografándose con eles. Unha enquisa elaborada o 20 de setembro entre a poboación tailandesa lanzaba unha porcentaxe de apoio ao golpe de estado do 83,19% do total de 2.019 enquisados. Tres cuartas partes dos mesmos confiaban en que a asonada fose unha oportunidade para a reforma política das institucións públicas. Só o 5% do total de entrevistados condenaron o golpe. A sondaxe foi publicada o 21 de setembro polo Bangkok Post e destacaba que só un 20,2% da poboación consideraba que a situación social e política permanecería igual e un 4,7% que o golpe empeoraría o estado das cousas.
Moitos cidadáns de Bangkok e das zonas limítrofes saíron á rúa desde o primeiro día para expresarlle o seu apoio ao Exército. Incluso os tanques foron en moitas ocasións decorados, e entregáronlle aos soldados rosas marelas, cor símbolo da Monarquía tailandesa. Os soldados foron reclamados como atractivo turístico para posar en fotografías xunto a nenos e adultos. Alumnos da Universidade de Rajamangala trataron de convencer aos seus compañeiros das universidades de Thammasat e Chulalogkorn de que non se opuxeran aos golpistas.
Protestas
miniatura|200px|esquerda|Manifestantes contrarios ao golpe no centro de [[Bangkok o 22 de setembro.]] O mesmo día, o Vicepresidente da Unión de Estudantes da Universidade de Thammasat comunicou que estaba en contacto con agrupacións de estudantes doutras universidades para preparar unha resposta ao golpe. O grupo de sátira política da mesma universidade mostrou un gran cartel de protesta no Rangsit Center da capital.
Opinións contrarias ao golpe da clase política e social
miniatura|170px|Centro comercial Siam Paragon. A terraza aberta que comunica os centros comerciais Siam Discovery e Siam Paragon foi escena dunha das primeiras protestas. Entre influentes tailandeses da clase política e social manifestáronse certas posturas contrarias ao golpe de estado, algunhas delas matizadas pola crise previa do país.
O ex Primeiro Ministro, Chuan Leekpai, comentou que ''«como políticos, non podemos darlle o noso apoio a ningún tipo de golpe, pero durante os pasados cinco anos, o goberno de Thaksin creou moitas das condicións que forzaron aos militares dar o golpe. Thaksin foi o causante da crise no país»''.
Abhisit Vejjajiva, líder do Partido Demócrata de Tailandia, manifestou que non se lle podían dar apoios a este tipo de solucións fóra da Constitución, pero tamén lle pedía á Xunta Militar que levantase o antes posible as restricións aos dereitos e liberdades. Indicou tamén que non había necesidade de redactar unha nova Constitución, bastando reformar a de 1997 nun prazo curto.
As dúas asociacións de xornalistas máis importantes, a Thai Journalists Association e a Broadcast Journalists Association, non condenaron o golpe de estado nin as restricións impostas aos medios de comunicación aínda que lle reclamaron á Xunta Militar nun comunicado feito público o 25 de setembro que transferira o poder ao pobo tan pronto como fose posible e advertía da necesidade de que a nova Constitución mantivese os dereitos e liberdades previstos na abolida.
Situación do Goberno deposto
O deposto Primeiro Ministro atopábase en Londres tras abandonar precipitadamente Nova York, onde acudira para participar na Asemblea Xeral de Nacións Unidas xunto ao Viceprimeiro Ministro Surakiart Sathirathai, promovendo a súa candidatura para Secretario Xeral de Nacións Unidas. Este último permaneceu nos Estados Unidos. Aínda que nun primeiro momento creuse que a esposa de Thaksin fuxira o día do golpe cara Singapur, máis tarde sóubose que ela e o seu fillo máis novo se encontraban en Tailandia e que partiran para Londres o 25 de setembro.
Dos restantes membros do gabinete, o Ministro de Defensa, Thamarak Isarangura, que se cría fóra do país, foi un dos detidos xunto a Chitchai Wannasathit, ex Primeiro Ministro, e Prommin Lertsuridej, Secretario Xeral da Oficina do Primeiro Ministro, con rango de Viceministro.
Somkid Jatusripitak, Ministro de Comercio, encontrábase en París, pero regresou a Tailandia o día 21. En Francia encontrábase tamén Kantathi Suphamongkhon, Ministro de Asuntos Exteriores, que se desprazou despois a Londres. O Ministro de Finanzas, Thanong Bidaya, atopábase en Singapur na reunión anual do FMI e o Banco Mundial. O Ministro de Agricultura, Sudarat Keyuraphan, fuxiu a París coa súa familia e o Ministro de Interior, Kongsak Wantana, fíxoo á Alemaña tamén cos seus familiares.
Do Ministro de Industria, Suriya Jungrungreangkit, e do ministro Watana Muangsook, informouse de que poderían estar en Tailandia nun lugar descoñecido.