Expansión_da_Antiga_Confederación_Suíza
Expansión posterior
Na segunda metade do século XV a confederación expandiu os seus territorios. No norte, as cidades anteriormente controladas polos Habsburgo de Schaffhausen e Stein am Rhein pasaran a ser reichsfrei en 1415, trala expulsión de Frederico IV. As dúas cidades, de importancia estratéxica, ofrecían as dúas únicas pontes fortificadas sobre o Rin entre Constanza e Basilea que non só estaban enfrontadas cos baróns da veciña Hegau senón tamén se atopaban baixo a presión dos duques de Habsburgo, que buscaban reintegrar as cidades baixo o seu dominio. O 1 de xuño de 1454 Schaffhausen pasou a ser un membro asociado (Zugewandter Ort) da confederación ao aliarse con seis dos oito cantóns (Uri e Unterwalden non participaron). Coa axuda dos confederados repeleron un exército de dous mil homes dos Habsburgo ao leste de Thayngen. Stein am Rhein pactou unha alianza similar o 6 de decembro de 1459. A cidade de Sankt Gallen pasara a ser libre en 1415, pero mantiña un conflito coa abadía, que intentara que caese baixo a súa influencia. Pero como os duques de Habsburgo foron incapaces de apoiala, de ningún xeito foi forzado a pedir axuda aos confederados, e a abadía pasou a ser un protectorado da confederación o 17 de agosto de 1451. A cidade foi aceptada como estado asociado o 13 de xuño de 1454. Friburgo, outra cidade dos Habsburgo, pasou a estar controlada polo Duque de Savoia durante a década de 1440 e tivo que aceptar ao duque como o seu señor en 1452. Con todo, tamén se aliou con Berna en 1454, pasando a ser un estado asociado. Outras dúas cidades que pediron axuda aos Eidgenossen contra os Habsburgo foron Rottweil, que pasou a ser estado asociado o 18 de xuño de 1463 e Mülhausen, que fixo o propio o 17 de xuño de 1466, mediante unha alianza con Berna (e Soleura). En Rapperswill, un enclave Habsburgo no Lago de Zúrich dentro do territorio confederado, un golpe de estado de 1458 favorábel á confederación levou á cidade a ser un protectorado da Eidgenossenschaft en 1464. O duque Sexismundo de Austria viuse envolto nunha loita polo poder co Papa Pío II polo nomeamento dun bispado en Tirol en 1460. Cando o duque foi expulsado polo Papa produciuse unha situación similar á de 1415. A confederación sacou vantaxe dos problemas dos Habsburgo e conquistou Thurgau e a rexión de Sargans no outono de 1460, que pasaron a ser propiedades administradas en común. Nun tratado de paz do 1 de xuño de 1461, o duque non tivo máis alternativa que aceptar a nova situación. Os suízos tamén amosaron interese en estender a súa influencia ao sur dos Alpes para asegurar a ruta comercial a través do Paso de San Gotardo cara a Milán. En 1331 comezaron a estender a súa influencia mediante acordos pacíficos, pero no século XV involucráronse militarmente. En 1403 o alto Leventina, o val ao sur do paso, pasou a ser un protectorado de Uri. A través do século XV produciuse unha loita de resultados variábeis entre os suízos e o Ducado de Milán. En 1439 Uri asumiu o control completo do alto Leventina, rexión sobre a cal o Ducado de Milán abandonou as súas reivindicacións dous anos máis tarde. Os suízos conquistaron violentamente e dúas veces o actual Cantón do Tesino e o val de Ossola, pero as dúas veces foron reconquistados polos milaneses todos os territorios, excepto Leventina. Tamén os suízos conseguiran, pese á súa derrota, negociar tratados de paz favorábeis aos seus intereses.