cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Patxi Zabaleta
Herri Batasuna
Doutra banda, á parte de ser un personaxe de certo carisma en Navarra, era un dos principais avogados da organización. O mesmo ano do asasinato de Blanco, Zabaleta participara na defensa dos membros da Mesa Nacional, condenados polo Tribunal Supremo por colaboración con banda armada. Dous anos máis tarde, en 1999, formou de novo parte do equipo de avogados que logrou que as sentenzas ditadas por devandito Tribunal fosen anuladas polo Constitucional.
C++
Construtores
Tomando o exemplo da "clase punto", se desexamos que cada vez que se cree un obxecto desta clase as coordenadas do punto sexan igual a cero podemos agregar un construtor como se amosa a continuación:
Patxi Zabaleta
Herri Batasuna
Logo de ser concelleiro nas lexislaturas 1979-1983 e 1987-1991, foi deputado no Parlamento de Navarra durante dous períodos (1991-1995 e 1995-1999) para regresar ó consistorio pamplonés como concelleiro de Euskal Herritarrok, cargo do que dimitiu en xullo de 2001.
Aralar
Zabaleta foi un dos impulsores de Aralar, unha corrente crítica interna dentro de Euskal Herritarrok. Aralar tivo varios enfrontamentos coa dirección da organización. Os máis importantes tiveron lugar en 1999. O primeiro, ó longo da campaña electoral para as eleccións municipais, Aralar aproveitou para criticar novamente a política de incomparecencia dos cargos electos nas institucións para as que foran elixidos. Ese mesmo ano produciuse un enfrontamento máis grave, ó romper ETA a tregua unilateral que viña mantendo dende había un ano. Patxi Zabaleta afirmou entón que a violencia lastraba os obxectivos da esquerda abertzale e esixiu a súa desaparición total e definitiva. Algúns dirixentes de Herri Batasuna acusárono de manter unha estreita relación co PNV e de pretender debilitar á organización cuestionando a liña política adoptada. En marzo de 2001 apareceron nas rúas as primeiras pintadas de advertencia: Patxi, traiziorik ez ('Patxi, nada de traizóns').
C++
Construtores
Se compilamos e executamos o anterior programa, obteremos unha saída que debe ser similar á seguinte: \\Coordenada X:0 \\Coordenada Y:0 \\
Patxi Zabaleta
Aralar
A pesar diso, Aralar seguiu sendo unha corrente organizada dentro de EH até xuño de 2001. Nese momento constituíuse a partido Batasuna ('Unidade') nun proceso de refundación de Euskal Herritarrok e Herri Batasuna, e Aralar tomou a decisión de non integrarse, constituíndose como partido en setembro dese ano, razón pola cal Zabaleta rexeita o termo escisión. Patxi Zabaleta foi elixido coordinador xeral de Aralar e nas eleccións ó Parlamento de Navarra de 2003 —nas que Batasuna non puido participar ó ser ilegalizado— encabezou a candidatura do novo partido, que logrou 24.068 votos (8,02%) e catro escanos.
Nafarroa Bai
dereita|miniatura|Patxi Zabaleta o 26 de outubro de 2011. Despois de que en 2004 se puxese en marcha a coalición electoral Nafarroa Bai (NaBai) en Navarra, da que formaba parte Aralar xunto cos partidos Eusko Alkartasuna, Batzarre e PNV, foi elixido candidato á presidencia do Goberno de Navarra para as eleccións forais de 27 de maio de 2007, nas que NaBai obtivo a histórica cifra de 77.625 votos (23,6%) e 12 escanos no Parlamento de Navarra, converténdose na segunda forza política de Navarra, por diante do PSN e por detrás de UPN.
C++
Destrutores
Os destrutores son funcións membro especiais chamadas automaticamente na execución do programa, e que por tanto non deben ser chamadas explicitamente polo programador. O seu cometido: liberar os recursos computacionais que o obxecto de tal clase adquirira en tempo de execución ao expirar este. Os destrutores desaparecen da memoria ao acadaren o fin do ámbito no que está declarado o obxecto.
Patxi Zabaleta
Nafarroa Bai
En outubro de 2009 a súa filla Miren Zabaleta, foi detida por tratar de reconstruír a Mesa Nacional da ilegalizada Batasuna; sendo condenada a seis anos de prisión no denominado «caso Bateragune». Patxi Zabaleta declarou que a súa filla tiña «as súas propias conviccións políticas» e que estaba «a facer o seu propio percorrido político persoal».
C++
Funcións membro
Función membro é aquela que está declarada en ámbito de clase. Son similares ás funcións habituais agás que o compilador realizase o denominado Name Mangling: cambiase o nome da función engadindo un identificador da clase na que está declarada. Ademais, as funcións membro reciben implicitamente un parámetro adicional: O puntero this, que referencia o obxecto que executa a función.
Patxi Zabaleta
Nafarroa Bai
Nas eleccións ao Parlamento de Navarra de 2011, Zabaleta volveu ser a cabeza de lista dunha diminuída NaBai-2011, tras a saída da coalición de Eusko Alkartasuna e Batzarre. Aínda que a formación logrou ser a terceira forza política da comunidade foral, con 49.827 votos (15,41%), perdeu catro escanos quedando en oito. Trala expulsión en outubro de 2012 dos dous parlamentarios pertencentes a Geroa Bai, o grupo parlamentario quedou reducido a seis membros e adoptou o nome de Aralar-NaBai, comezando a traballar conxuntamente co de Bildu de face a constituír na seguinte lexislatura un grupo parlamentario único, Euskal Herria Bildu (EH Bildu).
C++
Modelos
Os modelos, ou "templates", son o mecanismo de C++ para implementar o paradigma da programación xenérica. Permiten que unha clase ou función traballe con tipos de datos abstractos, especificando máis adiante cales son os que se queren usar. Por exemplo, é posible construír un vector xenérico que poida conter calquera tipo de estrutura de datos. Desta forma pódense declarar obxectos da clase deste vector que conteñan enteiros, flotantes, polígonos, figuras, fichas de persoal etc. Anteponse   á estrutura de programación (clase, función etc.).
Patxi Zabaleta
Nafarroa Bai
Trala legalización de Sortu, Zabaleta mostrouse partidario da unificación de Aralar con devandito partido. Posteriormente considerou conveniente a creación dunha «fronte aberta de esquerda soberanista» unificando as estruturas de todas as formacións de EH Bildu (Eusko Alkartasuna, Alternatiba, Sortu e Aralar).
En novembro de 2014 celebrouse o VI Congreso de Aralar, no que Rebeka Ubera foi elixida secretaria xeral, substituíndo no cargo a Patxi Zabaleta que foi designado presidente honorífico.
Obra literaria
Membro da Real Academia da Lingua Vasca dende 1987, é tamén autor de varias novelas e libros de narrativa, poesía e historia que nos anos 1970 publicaba co pseudónimo de Gorka Trintxerpe.
C++
Biblioteca estándar de modelos (STL)
As linguaxes de programación adoitan ter unha serie de bibliotecas integradas para a manipulación de datos a nivel máis básico. En C++, ademais de poder usar as bibliotecas de C, pódese usar a nativa STL (Standard Template Library), propia da linguaxe. Proporciona unha serie de clases parametrizadas (véxase máis arriba modelos) que permite efectuar operacións sobre o almacenado de datos, procesado e fluxos de entrada/saída. A STL é máis un conxunto de bibliotecas ca unha soa. Desta forma unicamente se inclúen no ficheiro executable final aquelas que sexan necesarias para a aplicación que se estea programando, reducindo drasticamente o uso innecesario de memoria.
ostreams / istreams
Desta forma, para mostrar un punto, só teriamos que executar a seguinte expresión:
É posible formatear a entrada/saída, indicando o número de díxitos decimais a mostrar, se os textos se pasarán a minúsculas ou maiúsculas, se os números recibidos están en formato octal ou hexadecimal etc.
fstreams
Tipo de fluxo para o manexo de ficheiros. A definición previa de ostreams/istreams é aplicable a este apartado. Existen tres clases: ifstream (só lectura), ofstream (só escritura) e fstream (lectura/escritura).
Poden abrirse pasando ao construtor os parámetros relativos á localización do ficheiro e o modo de apertura:
Para pechar un ficheiro, pode usarse o método close, ou agardar a que o destrutor das clases o peche automaticamente.
sstreams
Destacan dúas clases, ostringstream e istringstream. Todo o anteriormente dito é aplicable a estas clases.
Contedores
Son clases modelos ("template") especiais utilizadas para almacenar tipos de datos xenéricos, sexan cales sexan. Segundo a natureza do almacenado, dispoñemos de varios tipos: Equivalen aos arrays de calquera linguaxe, con diversas excepcións. Teñen tamaño dinámico, co que se poden inserir elementos aínda que o vector estea cheo. A diferenza dos vectores clásicos a baixo nivel de C, tamén poden lanzar excepcións se se accede a un elemento co rango fóra do vector en cuestión, usando, en vez do operador [], o método at.
Métodos comúns e non comúns entre os contedores da STL.
Iteradores
Poden considerarse como unha xeneralización da clase de "punteiro". Un iterador é un tipo de dato que permite o percorrido e a busca de elementos nos contedores. Como as estruturas de datos (contedores) son clases xenéricas, e os operadores (algoritmos) que deben operar sobre elas son tamén xenéricos (funcións xenéricas), Stepanov e os seus colaboradores tiveron que desenvolver o concepto de iterador como elemento ou nexo de conexión entre ambos os dous. O novo concepto resulta ser unha especie de punteiros que sinalan aos diversos membros do contedor (punteiros xenéricos que como tales non existen na linguaxe).
Compiladores
Un dos compiladores de C++ máis completos é o de GNU : o compilador G++. Este é parte do proxecto Gcc, que engloba varios compiladores para distintas linguaxes.
Actualmente os compiladores máis comúns que se poden atopar para C++ no sistema operativo Windows son Visual C++ e MinGW. Visual C++ pertence a Microsoft e é de pago, mentres que MinGW é unha versión do compilador de GNU adaptada para este sistema operativo. Dev-C++ é un IDE de libre distribución para este compilador e pode ser descargado da súa web oficial Bloodshed gratuitamente.Tamén existe DJGPP, aínda que actualmente está en desuso.
Picnose
miniatura|dereita|300px|Características morfolóxicas da picnose e outras formas de destrución nuclear. miniatura|300px|[[Apoptose.]] A picnose (do grego pyknono, que significa "engrosar, pechar ou condensar") ou cariopicnose é a condensación irreversible da cromatina no núcleo dunha célula que está sufrindo necrose ou apoptose. Vai seguida da cariorrexe, ou fragmentación do núcleo. A picnose tamén se observa na maduración dos eritrocitos e nos neutrófilos. O metarrubricito en maduración (un estadio da maduración dos eritrocitos) condensa o seu núcleo antes de expulsalo da célula e converterse nun reticulocito. O neutrófilo en maduración condensa o seu núcleo en varios lóbulos conectados que permanecen na célula ata o final da vida da célula.
Na zona reticular da glándula adrenal poden verse a miúdo núcleos picnóticos.
Luke Skywalker
Luke Skywalker é un personaxe ficticio e o protagonista da triloxía orixinal da saga de ciencia ficción A guerra das galaxias creada por George Lucas. Interpretado por Mark Hamill, Skywalker fai a súa primeira aparición en A guerra das galaxias (1977) e nos filmes seguintes O imperio contraataca (1980) e O retorno do Jedi (1983). Tres décadas despois Hamill volve a interpretar o personaxe na triloxía de Star Wars, secuela da anterior, que empeza con Star Wars: The Force Awakens (2015) e Star Wars: The Last Jedi (2017). Esta previsto que o actor volva a interpretar a Luke Skywlker na vindeira película Star Wars: Episodio IX (2019).
Luke Skywalker representa o heroe arquetipo, "un mozo chamado a emprender a aventura, o heroe que se enfronta a dificultades e probas e regresa trala vitoria, acadando un gran beneficio para a comunidade". Luke Skywalker viviu dende neno en Tatooine con seus tíos Owen Lars e Beru onde traballaba como campesiño, axudando en tódalas tarefas na granxa de seus tíos. Tras abandonar o planeta con Ben Kenobi emprendeu unha grande aventura e terminou convertendose nun Cabaleiro Jedi.
José Antonio Vázquez Rey
José Antonio Vázquez Rey, nado en Campaña (Valga) o 14 de abril de 1888 e finado en Buenos Aires, foi un mestre e político galego.
Traxectoria
Mestre nacional en Brión e despois en Pontecesures. Afiliado ao PSOE. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e ingresou na prisión de Compostela. Un antigo alumno falanxista axudouno para saír en liberdade. Marchou a Suramérica e instalouse en Buenos Aires, onde traballou nunha entidade bancaria e na editorial EMC.
Peace, Love, Death Metal
Peace, Love, Death Metal é o álbum de estrea da banda estadounidense de garage rock Eagles of Death Metal, editado a través do selo AntAcidAudio o día 23 de marzo do 2004.
Listaxe de cancións
Todos os temas foron compostos por Jesse Hughes e Josh Homme, agás onde se indique.
Nas edicións británica e europea hai dúas cancións extra: "Miss Sanders" e "Just Nineteen". Unha versión re-gravada da última aparece no seguinte traballo da banda, Death By Sexy. A edición europea tamén contén o vídeo de "Midnight Creeper". O grupo tamén filmou vídeos para "I Only Want You" e "Speaking in Tongues". A melodía de "Kiss the Devil" está baseada na canción de folk tradicional "Sugar Baby".
-272
Mortes
Historia ano a ano
Basilio Rodríguez
Basilio Cobo Rodríguez, coñecido como Básico Rodríguez, nado no Barco de Valdeorras en 1956, é un escritor galego.
Traxectoria
Estudou Medicina en Santiago de Compostela, entre 1974 e 1980. Exerceu de médico rural en Sober. Actualmente vive en Lugo. É tamén editor de A Gracia-Veniais Edicións.
Foi finalista nos Premios Xerais do 2007 con Un sábado longo, polifonía dunha trasnada.
IndiGo
IndiGo é unha aeroliña de baixo custo india con sede en Gurgaon, no estado de Haryana. É a aeroliña máis grande do país en número de pasaxeiros transportados e tamaño de frota, co 40,9% do mercado doméstico en maio de 2018. Tamén é a aeroliña low-cost individual máis grande de Asia en termos de frota de reactores e pasaxeiros, e a sétima aeroliña máis grande do continente cuns 46 millóns de pasaxeiros transportados en 2017. A compañía voa a 51 destinos, tanto domésticos como internacionais. Ten o seu centro de conexións principal no aeroporto Indira Gandhi de Delhi.
A aeroliña fundouse en 2006 como unha compañía privada por Rahul Bhatia, de InterGlobe Enterprises, e Rakesh Gangwal, un expatriado indio baseado nos Estados Unidos. Recibiu o seu primeiro avión en xullo dese anos e comezou a operar un mes despois. A aeroliña converteuse na maior do país no ano 2012 e volveuse pública en novembro de 2015.
Frota
miniatura|Airbus A320neo miniatura|Airbus A320 En xuño de 2018 a frota de IndiGo estaba formada polos seguintes avións:
O Salgueiral, Sedes, Narón
O Salgueiral é un lugar da parroquia de Sedes no concello de Narón na provincia da Coruña. Tiña 58 habitantes no ano 2015 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 26 homes e 32 mulleres.
Boallo, Berdoias, Vimianzo
Boallo é un lugar da parroquia do Berdoias no concello coruñés de Vimianzo na comarca da Terra de Soneira. Tiña 17 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales eran 8 homes e 9 mulleres.
Dupondio
miniatura|380px|Dupondio de [[Moeda etrusca|Etruria (ca. 230 a. C. - 220 a. C.), do sistema de aes grave (peso: 237 g), coa cabeza bifronte de Xano no anverso]] O dupondio (en latín: dupondius) foi unha moeda da Antiga Roma, cuñada en diversas Aliaxes de cobre tanto durante a República como na época do Imperio, co valor de dous ases ou, o que é o mesmo, medio sestercio ou un oitavo de denario.
Na República
miniatura|180px|Dupondio [[Moeda etrusca|etrusco do século III a. C., coa característica roda, do sistema do aes grave (peso: 316 g)]] O dupondio foi introducido durante a República a finais do século IV a. C. como unha enorme premoeda fundida de bronce con forma de lingote, na época do aes grave, co valor de dous ases, malia non ter chegado nunca a ter o peso de dúas libras.
As primeiras moedas de dupondios republicanos levaban sempre nos seus seus anversos o busto dunha divindade, frecuentemente a deusa Roma, e unha roda con seis raios nos seus reversos.
No Imperio
miniatura|esquerda|Dupondio emitido no reinado de [[Tiberio, coa imaxe da súa nai, Livia, no anverso. As siglas do reverso responden a Senato Consulto. Diámetro: 35 mm. Peso: 9,40 g]] Coa reforma monetaria de Augusto no ano 23 a. C., o sestercio e o dupondio pasaron a cuñarse nunha aliaxe de cobre próxima ao latón que no contexto numismático se denomina oricalco, en tanto que as denominacións máis baixas se cuñaban en discos de cobre avermellado. Porén, na época de Augusto cuñáronse algúns dupondios integramente en cobre, aínda que o máis común era manter a asignación do oricalco para os dupondios e o cobre para os ases.
A diferenza de tamaño entre o ás e o dupondio non sempre era evidente nos seus diámetros. Para facilitar a identificación de ambas as moedas, os bustos dos emperadores, nesta época imperial, apareceron sempre cunha coroa con raios a partir do ano 66 d. C., durante o reinado de Nerón. De feito, o uso dunha coroa con raios para indicar o dobre do valor (neste caso, o dobre dun ás) tamén se usou no caso do antoniniano (dobre denario), introducido por Caracalla, e no do dobre sestercio. Como os dupondios cuñados antes do reinado de Nerón e na primeira época deste e, mesmo, ocasionalmente baixo algúns emperadores posteriores, carecen da coroa con raios, algunhas veces non é doado distinguirmos hoxe entre o ás e o dupondio, debido ás pátinas que adoito escurecen a cor orixinal das moedas.
En principio, ao se tratar duna moeda de metal non nobre, foi cuñada polos Triumviri Monetales, ás ordes do Senado, xa que a cuñaxe das moedas de ouro e prata (áureos e denarios) era competencia exclusiva do emperador. Aínda que non habitualmente, baixo Augusto, concedéuselles tamén a algunhas colonias e municipios o dereito a emitiren dupondios. A partir dos Antoninos, foron emitidos directamente pola administración imperial.
O dupondio deixou de cuñarse no século III d. C.
Cuñaxe en Galicia
miniatura|120px|Reverso dun dupondio [[Galicia|galego da caetra cuñado en Lucus Augusti]] No primeiro século antes de Cristo, con motivo das guerras cántabras e baixo a xurisdición do legado imperial da Lusitania, Publio Carisio, batéronse na Gallaecia as primeiras moedas ata hoxe coñecidas, con valores de sestercio, dupondio e ás, caracterizadas polo escudo defensivo celta, coñecido como caetra, que amosan nos seus reversos. A tese máis firme sobre a orixe destas moedas é a de que estarían destinadas á actividade comercial que apareceu en Galicia logo de rematada a guerra, favorecida pola Via Astvrica que Octavio Augusto mandou construír. Ademais, cómpre sinalar que tras a guerra floreceron as minas galegas de estaño, ouro e outros metais, creando unha infraestrutura case industrial en torno a elas, polo que xurdiu a necesidade urxente dun numerario para o pagamento dos traballadores e para as pequenas transaccións privadas que se realizaban entre os poboadores que se instalaron nestas áreas.
Sobre a localización exacta da ceca onde foron cuñadas estas moedas hai diversas hipóteses, aínda que a única defendida actualmente é a da cidade de Lugo, ou ben un obradoiro móbil con base nesa capital e que actuaría na súa área de influencia. Canto á datación, a práctica totalidade dos investigadores sitúan estas moedas entre os anos 25 e 23 a. C.
Citas en textos clásicos
O dupondio aparece citado, entre outros moitos, nos seguintes textos da literatura latina:
Donald Eric Capps
Donald Eric Capps, nado en Omaha o 30 de xaneiro de 1939, é un pastor luterano e teólogo estadounidense, antigo profesor de teoloxía pastoral no Seminario Teolóxico de Princeton.
Traxectoria
Capps estudou na Yale Divinity School e na Universidade de Chicago, onde realizou o doutoramento en 1970 cunha tese onde analizaba psico-historicamente a personalidade do teólogo inglés John Henry Newman, e particularmente as súas loitas vocacionais. Deu clases na Universidade de Chicago (1969-1974) e Universidade de Carolina do Norte (1974-1976), Universidade Phillips (1976-1981) e desde 1981 no Seminario Teolóxico de Princeton ata o seu retiro en 2009 pasando a ser profesor emérito. Foi editor do Journal for the Scientific Study of Religion entre 1983 e 1988, e de 1990 a 1992 he foi presidente da Society for the Scientific Study of Religion. Desde 1972 é pastor da Igrexa Evanxélica Luterana en América. Coñecido polos seus estudos biográficos de persoeiros destacados da teoloxía analizados tendo en conta a psicoloxía dinámica e por avogar pola importancia da poesía, os referentes biográficos e o humor para o labor pastoral
Other Animals
Other Animals é o álbum de estrea da banda estadounidense de indie rock Erase Errata, editado a través do selo Troubleman Unlimited o día 2 de outubro do 2001.
Corallorhiza trifida
Corallorhiza trifida é unha especie de orquídea de hábito terrestre. É nativa de Europa e de América do Norte.
Distribución e hábitat
miniatura|Infrutescencia Vive nos bosques de montaña, pantanos, dunas encharcadas e bosques de faias e de coníferas en alturas de ata 2300 msnm. Dáse en Groenlandia, Islandia, Gran Bretaña, Noruega, Suecia, Finlandia, España, Francia, Dinamarca, Alemaña, República Checa, Austria, Suíza, Italia, Grecia, Turquía, Bulgaria, Romanía, Polonia, Ucraína, Rusia, Siberia, Casaquistán, Kirguizistán, Mongolia, China, Corea, Himalaia, Paquistán, Nepal, Canadá e Estados Unidos de América (Alasca, Washington, Oregón, California, Utah, Idaho, Montana, Wyoming, Colorado, Novo México, Dakota do Sur, Minnesota, Wisconsin, Illinois, Indiana, Míchigan, Ohio, Virxinia Occidental, Pensilvania, Nova York, Nova Jersey, Delaware, Maryland, Washington DC, Massachusetts, Connecticut, Rhode Island, Nova Hampshire, Vermonte Maine),
Descrición
É unha especie de pequeno tamaño, que prefiere o clima frío ó fresco, é saprofita, de hábito terrestre, de cor amarelada co tallo envolto por 2 a 4 vaíñas con brácteas. Florece nunha inflorescencia laxa con 2 a 10 flores cativas de 1 cm de lonxitude, lixeiramente colgantes. A floración prodúcese na primavera e principios do verán.
Andrej Plenković
Andrej Plenković, nado en Zagreb o 8 de abril de 1970, é un político croata. Dende o 19 de outubro de 2016 é o Primeiro Ministro de Croacia.
Traxectoria
En 1992, graduouse en Dereito na Facultade de Dereito da Universidade de Zagreb. Mentres estivo na universidade, Plenković participou activamente na ELSA da que foi presidente en 1991. Como estudante, traballou no bufete de avogados de Londres Stephenson Harwood. No Ministerio de Asuntos Exteriores completou un programa para converterse nun diplomático e en 1992 pasou o exame de consulta na Academia Diplomática en Zagreb. Na Facultade de Dereito da Universidade de Zagreb terminou a súa mestría en dereito público e dereito internacional privado e obtivo unha mestría na Facultade de Ciencias Políticas na Universidade de Zagreb no ano 2002.
De 1994 a 2002 ocupou diversos cargos no Ministerio de Asuntos Exteriores, incluído o de xefe do Departamento de Integración Europea e asesor do ministro de Asuntos Europeos. De 2002 a 2005 traballou para a Unión Europea en Bruxelas. Tamén foi responsable de coordinar as actividades políticas e, posteriormente, até 2010, exerceu como embaixador adxunto en Francia, onde estivo involucrado en cuestións políticas e de organización. De 2011 a 2013 foi membro da Unión Democrática Croata para o Parlamento de Croacia.
Dave Catching
David (Dave) Catching, nado en Memphis (Tennessee) o 7 de xuño de 1961, é un músico estadounidense coñecido sobre todo polo seu traballo coas bandas Queens of the Stone Age e Eagles of Death Metal.
Traxectoria
Catching tocou a guitarra nas bandas de hard rock Eagles of Death Metal, Queens of the Stone Age, Tex and the Horseheads, The Ringling Sisters, earthlings? e Mondo Generator. Tamén é membro de Yellow#5 e The Gnarltones e aparece regularmente nos discos de The Desert Sessions. Toca a guitarra coa banda Masters of Reality e gravou guitarras e órganos nos dous álbums da Mark Lanegan Band. A principios dos 80 estivo nunha banda chamada Cock Rock.
Recentemente estivo asociado coa banda de country desert rock Smith & Pyle, gravanco para o seu primeiro álbum It's OK to be Happy, editado no ano 2008. Tamén é un dos donos e fundador do estudio The Rancho De La Luna, situado en Joshua Tree (California).
Gwyddelwern
miniatura|250x250px| Ty Mawr, Gwyddelwern miniatura|Igrexa de San Beuno Gwyddelwern é unha entidade de poboación de Denbighshire en Gales, antigamente pertencía ao distrito Edeirnion de Merionethshire. A aldea está situada na estrada principal A494 entre Corwen e Bryn Saith Marchog. A igrexa parroquial está so a advocación de san Beuno, que segundo a tradición viviu aquí por un tempo.
Nome
O nome deriva de gwyddeli, que significa arbustos, e gwern, ameneiro.
Historia
O señorío de Gwyddelwern era parte de Powys Fadog, e en 1400 está rexistrado que Tudur Gruffudd ap Fychan, o irmán máis novo de Owain Glyndŵr conquistouno. Había varias canteiras preto da aldea, incluíndo a canteira de granito Wern Ddu e a canteira de arenita Craig Lelo ao norte da aldea, así como canteiras de lousa e chumbo.
Gwyddelwern foi a primeira estación de ferrocarril no val de Edeirnion, inaugurada en 1864 dentro da liña Dinbych, Ruthun e Chorwen. A liña de pasaxeiros pechou en 1953 e a de mercadorías en 1957.
Censo de 2011
Datos do censo de 2011:
O Castro, Duancos, Castro de Rei
O Castro é un lugar da parroquia de Duancos no concello lugués de Castro de Rei na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 21 habitantes (13 homes e 8 mulleres).
José Benito Segade
José Benito Segade Torrado, nado en Boiro, foi un industrial e político galego.
Traxectoria
Fragueiro de profesión. Afiliado ao Partido Galeguista. Logo do triunfo da Fronte Popular en febreiro de 1936 foi nomeado terceiro tenente alcalde de Boiro en marzo de 1936, na corporación presidida por Juan Somoza Rebollido. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e ingresou na prisión de Compostela. Nos anos corenta estivo fuxido.
Os Barreiros, Sedes, Narón
Os Barreiros é un lugar da parroquia de Sedes no concello de Narón na provincia da Coruña na comarca de Ferrol. Tiña 27 habitantes no ano 2015 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 14 homes e 13 mulleres.
Teleomorfo
miniatura|250px|Diferentes tipos de [[ascomicetos.]] miniatura|250px|Diferentes tipos de [[basidiomicetos.]]
Os termos teleomorfo, e tamén anamorfo e holomorfo, refírense a partes dos ciclos de vida dos fungos das divisións (ou filos) dos ascomicetos e dos basidiomicetos.
Conceptos
Os grupos taxonómicos dos fungos que presentan un ciclo de vida con fases reprodutivas distintas presentan pleomorfismo, isto é, unha morfoloxía distinta para cada fase do seu ciclo vital, o que en moitos casos levou a que cada forma fose descrita como un organismo diferente. Cando se demostrou que eran formas do mesmo organismo, fíxose necesario adoptar unha designación para cada unha delas que permitise identificar univocamente a fase do ciclo de vida e o grupo taxonómico ao que pertencía. Os nomes adoptados son os que se relcionan a continuación.
Teleomorfos, anamorfos e a denominación dos fungos
Os fungos clasifícanse primariamente sobre a base das súas estruturas asociadas coa reprodución sexual, que é a que tende a ser evolutivamente conservada. Porén, moitos fungos reprodúcense só asexualmente con éxito, non sendo fácil de situalos nunha clasificación que ten como base os caracteres sexuais; e tamén algúns producen tanto estadios asexuais como sexuais.
Estas especies difíciles de encaixar nesas clasificaciones son frecuentemente membros dos ascomicetos, pero tamén se encontran entre os basidiomicetos. E hai tamén fungos que se reproducen tanto sexual como asexualmente, e frecuentemente só se observa neles un método reprodutivo nun punto específico do tempo ou baixo condicións específicas. Adicionalmente, os fungos crecen tipicamente en colonias mixtas onde algunhas esporulan e outras non.
Por iso faise moi difícil reunir os varios estadios dunha mesma especie. Na actualidade, o "artígo 59" do Código Internacional de Nomenclatura Botánica permite ao micólogo dar nomes separados para as formas asexuais (anamorfos) e as sexuais (teleomorfos). Cando se teñen ambos os nomes específicos para os seus estadios anamorfos e teleomorfos do mesmo fungo, o holomorfo pode tomar o do teleomorfo, ou aínda pode, nalgunhas circunstancias, tomar o nome do anamorfo se subsecuentemente se asocia o seu nome cun teleomorfo.
Aos fungos aos que non se lles coñece a produción dun teleomorfo historicamente se colocaban nun filo ou dovisión artificial, o dos deuteromicetos, coñecido tamén como Fungi Imperfecti (fungos imperfectos), simplemente por conveniencia. Este sistema de nomeamento dual pode confundir aos inexpertos. Resulta esencial para investigadores en fitopatoloxía, taxónomos, micólogos, médicos e microbiólogos da alimentación, campos onde se encontran comunmente as formas asexuais de reprodución.
Anna de Anglia Oriental
Anna, finado en 653-654, foi un rei de Anglia Oriental desde 633 até a súa morte.
Traxectoria
Anna pertencía á familia dos Wuffingas, a dinastía gobernante en Anglia Oriental. Foi un do tres fillos de Eni que gobernou Anglia Oriental, que logo foi sucedido tempo despois por Ecgric de Anglia Oriental, morto en batalla por Penda de Mercia. Anna casou cunha muller procedentes posibelmente de Essex. Alcanzou gran renome pola súa devoción e a santidade da súa familia: o seu fillo Jurmin e todas as súas fillas (Sexburga de Ely, Eteldreda de Ely, Etelburga de Faremoutiers e posibelmente, Wihtbuga) foron canonizadas. A súa conversión e fe naceron posibelmente grazas á misión gregoriana encabezada por Agostiño de Canterbury no territorio próximo a Ely.
Sabemos pouco da vida e reinado de Anna, xa que dispomos de pouco rexistros do período. En 631 puido estar en Exning, preto de Devil's Dyke en Cambridgeshire. En 645 Cenwalh de Wessex refuxiouse no territorio de Anna tras ser expulsado de Wessex por Penda de Mercia e converteuse ao cristianismo durante o seu exilio no reino cristián de Anglia Oriental. En 651, o territorio que rodeaba Ely foi incorporado por Anglia Oriental tras o matrimonio de Eteldreda, filla de Anna. Ese mesmo ano, Penda de Mercia atacou o mosteiro de "Cnobheresburg", que Anna dotara ricamente e forzou a Anna a se exiliar, posibelmente ao reino occidental de Magonsæte. Anna regresou en 653, pero pouco despois Penda atacou novamente e derrotou ao exército de Anglia Oriental en Bulcamp, onde tanto Anna como o seu fillo Jermin perderon a vida. O mosteiro de San Botulf en Iken foi construído posibelmente en conmemoración do rei. Tras o seu reinado, Anglia Oriental foi aos poucos eclipsada por Mercia, o seu poderoso veciño
Primeiros anos. Matrimonio
alt=Colour photograph|dereita|miniatura|Devil's Dyke, preto de Exning. Anna puidese estar en Exning en 631. Anna era fillo de Eni, membro da familia real, os Wuffingas, e sobriño de Raedwald, rei de Anglia Oriental entre 600 e 624. Anglia Oriental era un antigo e lonxevo reino anglosaxón cunha dualidade manifesta entre o norte e o sur, correspondendo aos modernos condados ingleses de Norfolk e Suffolk.
Antes de ascender ao trono, Anna contraeu matrimonio cunha muller descoñecida, pero posibelmente chamada Sæwara, que tiña unha filla dunha unión previa, Sæthryth, mencionada na Historia ecclesiastica gentis Anglorum de Beda, Na Vida de San Botulf do abade Folcard, escrita no século XI, Botulf é descrito como capelán das irmás dun rei, Ethelmund, cuxa nai levaba por nome Sæwara. Noméase a dous dos parentes de Saewara - Æthelhere e Æthelwold - suxerindo que ela era a esposa do seu irmán (Anna). Steven Plunkett propuxo que o nome completo de Anna puido ser realmente Æthelmund. En ocasións a raíña de Anna foi identificada con Hereswigha, irmá de Hilda, a abadesa de Whitby e nai de San Sæthryth.
Juan Manuel Fuentes
Juan Manuel Fuentes, nado en Ordes o 13 de novembro de 1977 é un exfutbolista galego que xogaba na demarcación de defensa ou centrocampista defensivo.
Anna de Anglia Oriental
Primeiros anos. Matrimonio
En 631, Anna achábase probabelmente na aldea de Exning, Suffolk, un importante asentamento con conexións reais, e segundo o Liber Eliensis, unha crónica do século XII escrita en Ely non totalmente fiabel, o lugar de nacemento da súa filla Eteldreda. A tradición di que Eteldreda foi bautizada nun estanque chamando o Pozo de San Mindred. Exning estaba estratexicamente situado no lado de Anglia Oriental no Devil's Dyke, unha obra, en terra, que se estendía entre o bordo dos Fens e a cabeceira do río Stour. O Devil's Dyke fora construído para defender Anglia Oriental dun posíbel ataque. Un antigo cemiterio anglosaxón descuberto na zona suxire a existencia dun importante lugar nos arredores, posibelmente un territorio real ou rexio.
Juan Manuel Fuentes
Comezou a xogar no filial do SD Compostela no ano 1996 pasando ao filial do Ponferradina ao ano seguinte, club en cuxa primeira aliñación desenvolverá toda a súa carreira futbolística ata o seu retiro no ano 2010 despois de 299 partidos xogados e 4 goles marcados no equipo ponferradino.
Anna de Anglia Oriental
Ascensión e goberno
Durante 632 ou 633, Edwin de Northumbria, rei cristián situado ao norte do río Humber, foi derrotado. Edwin foi asasinado e Northumbria saqueada por Cadwallon ap Cadfan, que contaba co apoio do rei merciano, Penda. Os mercianos puxeron as súas miras agora en Anglia Oriental e o seu rei Ecgric. En 640 ou 641 derrotaron ao exército de Anglia Orienta e Ergric e o seu predecesor, Sigeberht resultaron mortos. Esta batalla marcou o fin da liña real de Anglia Oriental que descendían directamente de Raedwald. Tempo despois da vitoria de Penda, Anna converteuse en rei de Anglia Oriental. Non sabemos con exactitude a data de comezo do seu reinado (fontes posteriores que sitúan a súa ascensión ao trono en 635 ou 636 son posibelmente pouco fidedignas): é probábel que se convertese en rei coa axuda dos Anglos do norte. Durante o seu reinado, Anna viuse obrigado a enfrontarse á presión merciana e a apoiar aos seus aliados contra Penda. Foi durante o seu goberno cando os mercianos comezaron a se cristianizaren, quizais baixo os auspicios de Anglia Oriental, que proporcionou un bispo aos anglos medios nunha época en que os mercianos eran aínda pagáns.
Anna conseguiu acordar un importante matrimonio entre a súa filla Sexburga e Earcomberto de Kent, o que fortaleceu a alianza entre ambos os reinos. A través destes matrimonios concertados, os reis de Anglia Oriental puideron conectarse con outras dinastías reais. Non todas as fillas de Anna estiveron dispostas a participar: durante a década dos 40, Ethelburga e a súa fillastra Saetrid foi enviada á Abadía de Faremoutiers na Galia para entrar na vida relixiosa de man de Santa Fara. Segundo D. P. Kirby, a presenza de princesas de Anglia Oriental tomando os hábitos en Galia evidencia a orientación pro-franca do reino de Anna na época, iniciada polo seu predecesor Raedwald. dereita|miniatura|O reino de Anglia Oriental durante a primeira fase do dominio sajón En 641 Oswald de Northumbria morreu na batalla de Maserfield contra Penda. Como consecuencia, Northumbria dividiuse en dous estados. O norte, Bernicia, aceptou ao irmán de Oswald, Oswiu como rei, mentres que o sur, Deira, opúñase e elixía como rei a Oswine, da casa real deirana. Pouco despois, o rei Cenwalh de Wessex, irmán da viúva de Oswald e casado cunha irmá de Penda, renunciou á súa esposa. Penda expulsou a Cenwahl de Wessex, que en 645 buscou refuxiou na corte de Anna, onde había permanecer tres anos. Durante este tempo converteuse ao cristianismo, regresando a Wessex en 648 como rei cristián.
O control do límite occidental do reino, que bordeaba as terras dos Fens ao redor da illa de Ely, viuse reforzada polo matrimonio en 651 da súa filla Eteldreda e Tondberht, príncipe de Gwyrne do sur, un pobo que vivía nos fens ao sur da área de Crowland. Etheldreda, acompañada polo seu ministro Owine, viaxou de Ely a Northumbria cando casou por segunda vez con Ecgfrith de Northumbria.
Exilio
alt=Monochrome drawing|dereita|miniatura|Ruínas de Burgh Castle, posíbel localización do mosteiro de Cnobheresburg, segundo gravado de 1845. Durante o seu reinado, Anna dotou ao mosteiro de Cnobheresburg con edificios e bens. O mosteiro foi construído en 633 por San Fursa, un monxe irlandés. Co tempo, Fursa abandonou Anglia Oriental para sempre, deixando o mosteiro ao seu irmán Foillan. Cando en 651 Penda atacou o mosteiro, Anna e os seus homes chegaron e conseguiron facer retroceder aos mercianos. Isto proporcionou a Foillan e os seus monxes tempo para escaparen cos seus libros e obxectos valiosos, pero Penda derrotou a Anna e obrigouno a se exiliar, posibelmente a Merewalh dos Magonsætan, en Shropshire occidental. Anna regresaría a Anglia Oriental en 654.
Morte e enterramento
San Botulf comezou a construír o seu mosteiro de Icanho, hoxe identificado como Iken, Suffolk o ano da morte de Anna, posibelmente en conmemoración do rei. Anna foi sucedido polos seus dous irmáns Æthelhere e Æthelwold. É posíbel que Ethelhere fose un rei muñicreque imposto por Penda ou o seu aliado, xa que foi un do trinta duces que acompañaron a Penda no seu ataque contra Oswiu de Northumbria na batalla de Winwaed en 655 ou 656. Penda morreu durante a batalla tras incrementar o seu poder durante trece anos. Ethelhere (que faleceu tamén en Winwaed) e Ethewold foron sucedidos polos descendentes do irmán máis novo de Anna, Ethelric. .
Descendentes
Anna tivo tres fillas e un fillo, todos canonizados tras a súa morte. A maior, Santa Sexburga de Ely estivo casada con Eorcenberht de Kent que gobernou en Kent desde 664 e foi sucedido polo seu fillo Ecgberht. A súa irmá, Santa Eteldreda fundou a abadía de Ely segundo a Crónica anglosaxoa en 673. Outra filla, Santa Etelburga pasou a súa vida no convento de Faremoutiers. O fillo de Anna, San Jurmin faleceu en batalla.
A tradición afirma que Anna tivo unha cuarta filla, Santa Wihtburga, abadesa en Dereham (ou West Dereham), onde houbo un mosteiro real. Poida que nunca exista: Beda non a menciona e a súa primeira aparición nun calendario data de finais do século X no Bosworth Psalter. Pode ser un personaxe creado especificamente pola comunidade relixiosa de Ely, onde repousaron os seus restos tras ser roubados de Dereham e usados posteriormente como proba visual da incorruptibilidade do corpo dun santo, substituta da súa irmá Etheldreda, cuxo corpo debía permanecer na súa tumba sen examinar. Certa información contida na Crónica Anglosaxoa permitiu aos historiadores situar a morte de Wihtburga en torno ao ano 743, trinta e seis anos despois da morte de Etheldreda (nada en 636): se estas datas foren correctas, ambas as mulleres non poderían ser irmás.
Satrapía de Capadocia
miniatura|Satrapía de Capadocia no imperio aqueménida Capadocia (do antigo persa Katpatuka) foi unha satrapía (provincia) do Imperio Aqueménida para administra-las rexións máis aló das montañas Tauro e o río Éufrates.
A satrapía
A satrapía pertenceu ao terceiro distrito de imposto e pagaba un estimado 360 talentos cada ano de tributo. O primeiro sátrapa (gobernador) de nome coñecido foi Ariaramnes, quen gobernou ao principio do reinado de Darío o Grande. Os seus sucesores son descoñecidos, a pesar de que Gobryas, un irmán de Xerxes I, gobernou o territorio polo 480 a.C.
Durante o reinado de Artaxerxes II, Capadocia foi dividida: entre Paflagonia e a Capadocia propiamente. Nesta última, Datames (denominación abreviada de Datamitra) converteuse no seu sátrapa; participou con outros sátrapas nunha revolta contra Artaxerxes II, mais foi asasinado no 362 a.C. Tralo asasinato de Datames (no 362 a.C.), posiblemente durante o ascenso de Artaxerxes III (358-338 a.C.), e como resposta ao poder que Datames acumulara durante o seu goberno e para mellorar a eficacia da administración, Capadocia foi dividida en dúas satrapías, unha a parte costeira do norte, que chegará a ser incorporada ao reino do Ponto, e a Capadocia do sur.
O derradeiro sátrapa da Capadocia do sur no imperio aqueménida foi Mitrobuzanes que morreu no 334 a.C., loitando contra o invasor Alexandre o Grande, na batalla do río Gránico. Este, nomeou a Abistamenes (chamado Sabictas para os gregos) no seu sitio para remprazalo pero non puido establecer a súa autoridade sobre este novo territorio conquistado e desapareceu, posteriormente, na escuridade.
A Capadocia do norte, seguiu a ser un punto importante da resistencia aqueménida e tamén foi usada como proba para unha campaña para conseguir conquistar Anatolia occidental e foi gobernada por Ariarates I do 340 a.C até o 331 a.C. Estivo á fronte da defensa do territorio contra a invasión macedonia de Alexandre o Grande, e loitou tamén na batalla de Gaugamela con Darío III, o derradeiro rei aqueménida. Coa desaparición do imperio aqueménida, Ariarates seguiu a loitar contra Alexandre e creou o Reino de Capadocia, establecendo a dinastía Ariátida. Finalmente foi capturado e, posteriormente, executado polo xeneral macedonio Pérdicas, que tivo que intervir, no 322 a.C., para que Eumenes de Cardia puidera anexionar o territorio.
Wembley Stadium
O Wembley Stadium é un estadio de fútbol da cidade de Londres, en Inglaterra. Está situado no lugar do antigo Wembley, o estadio máis famoso de toda Inglaterra e un dos máis coñecidos de todo o mundo. O novo Wembley é o estadio local da Selección de fútbol de Inglaterra.
Tras a demolición no ano 2002 do vello Wembley abríase a porta a un novo súper estadio cunha capacidade de 90.000 espectadores, que terminou de construírse no ano 2007. O custo do proxecto roldou os 757 millóns de libras esterlinas (1097 millóns de euros).
Estaba previsto que o estadio nacional inaugurásese o 13 de maio de 2006 coa final da FA Cup, pero debido a problemas coas empresas construtoras Multiprex e WNSL, fixouse un novo prazo previsto para setembro de 2006, co primeiro partido da clasificación para a Eurocopa 2008, que debía enfrontar a Inglaterra contra Andorra. Con todo, de novo tívose que atrasar a inauguración, ata o ano 2007. O día 24 de marzo de devandito ano o estadio por fin foi inaugurado nun partido entre as seleccións sub-21 de Inglaterra e Italia.
O estadio estará conectado coas estacións de metro de Wembley Park e Wembley Central vía "White Horse Bridge".
A construción do novo Wembley é parte do proxecto para os Xogos Olímpicos de Londres 2012, que albergará tanto partidos de fútbol feminino como masculino e as finais de ambos.
Galería de imaxes
600px|miniatura|centro|Panorámica do estadio de Wembley.
Aeroporto de Norwich
O aeroporto de Norwich é un aeroporto internacional menor inglés en Hellesdon, Norfolk, a 5,2 quilómetros ao norte de Norwich. No ano 2017 foi o 26º aeroporto máis concorrido do Reino Unido e o máis concorrido da rexión de Anglia Oriental con 533 663 pasaxeiros.
Xunto cunha longa historia de voos cara Ámsterdam-Schiphol con KLM Cityhopper, o aeroporto ofrece voos a varios destinos no Reino Unido e Europa. Ademais das operacións regulares, Norwich tamén opera voos chárter. Bristow Helicopters, DanCopter e Babcock Mission Critical Services Offshore transporta persoal ás plataformas de gas do mar do Norte e SaxonAir opera servizos con avións executivos e voos chárter con helicópteros.
O aeroporto instalouse no mesmo lugar que unha antiga base da Royal Air Force a comezos dos 70 baixo a propiedade das autoridades locais. Posteriormente foi vendido a mans privadas.
Bar-sur-Seine
Bar-sur-Seine é unha poboación e comuna francesa, na rexión de Champaña-Ardenas, departamento de Aube, no distrito de Troyes e cantón de Bar-sur-Seine.
José Antonio Urbiola
José Antonio Urbiola Machinandiarena, nado en Agoitz o 13 de setembro de 1937 e finado en Pamplona o 4 de abril de 2019, foi un político vasco de ideoloxía nacionalista. Membro da executiva do Partido Nacionalista Vasco (Euskadi Buru Batzar) e presidente do consello rexional de devandito partido en Navarra (Napar Buru Batzar) entre 1992 e maio de 2004. Tamén foi membro de Herri Batasuna, formación coa que chegou a ser vicepresidente do Parlamento Foral de Navarra en 1980.
Traxectoria política
Licenciado en Dereito en 1962, un ano antes xa era membro da executiva navarra do PNV e en 1964 formou parte do EBB, máximo órgano dese partido. En 1973 foi detido polo seu labor como avogado, sendo o último avogado que sufriu detención polo seu labor durante o franquismo, tras o que se exiliou, primeiro no País Vasco francés, de onde foi expulsado polas autoridades francesas en febreiro de 1974, e posteriormente en Venezuela, país no que permaneceu até 1976, para despois regresar á actividade política tras a reinstauración democrática ocupando postos dirixentes en Herri Batasuna.
As gravacións á emisora da policía que realizou como radioafeccionado dos tráxicos sucesos dos Sanfermines de 1978 nas que se ouvía as ordes da policía de "ir matar si é necesario" constitúen unha das probas fundamentais de devanditos feitos e foron recollidas en diversos documentais.
En 1980 foi elixido vicepresidente do primeiro Parlamento Foral de Navarra, cargo que ocupou até 1981 e no exercicio do cal foi detido por unhas presuntas manifestacións realizadas no seo dunha comisión parlamentaria, sen que se chegase a iniciar proceso algún contra el.
Voz disidente dentro de Herri Batasuna logo de manifestarse publicamente contra ETA en 1983, foi ameazado e partiu por segunda vez ó exilio, non regresando até 1988. Tralo seu regreso ingresou de novo no PNV e en 1992 foi elixido presidente de devandito partido en Navarra. Urbiola ocupou este cargo até maio de 2004, cando foi substituído por José Ángel Aguirrebengoa.
Crío (mitoloxía)
Na mitoloxía grega, Crío (en grego antigo Κρεῖος ou Κρίος) era un dos Titáns, fillos de Urano (o Ceo) e Xea (a Terra). Xunto ós seus irmáns foi derrotado na Titanomaquia, guerra na que non tivo ningunha intervención destacable, e foi desterrado con eles ó Tártaro, no máis profundo do inframundo.
Casou con Euribia, filla de Xea e Ponto (o Mar), coa que tivo tres fillos: Astreo, Palas (ou Palante) e Perses. Astreo uniuse con Eos (a Aurora) e tivo a Eósforo (o planeta Venus), as outras Estrelas e os catro Ventos (Céfiro, Bóreas, Euro e Noto) ; tamén se lle fai pai dos outros planetas coñecidos na Antigüidade: Phainón (Saturno, Phaethón (Xúpiter), Pyroeís (Marte) e Stilbón (Mercurio). Perses uniuse con Asteria, coa que tivo varios fillos, entre eles a deusa Hécate.
Nacimiento
O topónimo castelán Nacimiento pode referirse a:
Pedro Huarte Iribarren
Pedro Jesús Huarte Iribarren, nado en Pamplona o 21 de decembro de 1972, é un político navarro, militante de Aralar. Foi alcalde de Zizur Nagusia (Navarra) entre 2007 e 2011 pola coalición Nafarroa Bai.