cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Harry Potter
Orixes e publicación
O segundo libro, Harry Potter e a Cámara dos Segredos foi publicado orixinalmente no Reino Unido o 2 de xullo de 1998 e en Galicia en novembro de 2002 coa tradución de Eva Almazán. Harry Potter e o preso de Azkaban foi publicada un ano despois no Reino Unido o 8 de xullo de 1999 e en Galicia en xuño de 2004 tamén coa tradución de Eva Almazán. Harry Potter e o Cáliz de fogo publicouse o 8 de xullo de 2000 á vez por Bloomsbury e Scholastic, mentres que Galaxia o fixo o propio en novembro de 2005 trala tradución feita novamente por Eva Almazán. Harry Potter e a Orde do Fénix é o libro máis longo da saga con 766 páxinas na versión británica e 892 páxinas na versión galega de Laura Sáez. Publicouse en todo o mundo en inglés o 21 de xuño de 2003 e en galego en decembro de 2008. Harry Potter e o misterio do príncipe publicouse o 16 de xullo de 2005 e vendeu 9 millóns de copias nas primeiras 24 horas tralo seu lanzamento. A Galicia chegou en novembro de 2008 da man de Carlos Acevedo. A sétima e derradeira novela, Harry Potter e as reliquias da morte, foi publicada en inglés o 21 de xullo de 2007, e sete meses despois e de xeito simultáneo en galego, traducida por Laura Sáez, en castelán e catalán o 21 de febreiro de 2008. O libro vendeu 11 millóns de copias nas primeiras 24 horas trala súa posta á venda.
Traducións
A saga traduciuse a 67 linguas, situando a Rowling entre os autores máis traducidos na historia. Os libros adaptáronse ao inglés estadounidense para facelos máis entendibles á audiencia moza norteamericana. Posteriormente, os libros víronse traducidos a diversas linguas como a coreana, armenia, ucraína, árabe, urdú, hindi, bengalí, búlgara, galesa, afrikaans, albanesa, letoa e vietnamita. O primeiro volume foi traducido ao latín e mesmo ao grego antigo, converténdoa na obra máis longa publicada en grego antigo dende as novelas de Heliodoro de Émesa no século III. O segundo volume tamén foi traducido ao latín.
Por motivos de manter o segredo do contido dos libros, as traducións só podían comezar cando os libros se puñan á venda en inglés; por iso existía un intervalo de tempo de varios meses ata que as traducións estaban dispoñibles. Isto deu pé a que se vendesen máis copias das edicións inglesas nos países de fala non-inglesa. Por exemplo, tales foron os devezos por ler o quinto libro que a versión en lingua inglesa se converteu no primeiro libro escrito en inglés en figurar na lista dos libros máis vendidos en Francia.
dereita|miniatura|Marilar Aleixandre encargouse da tradución ao galego do primeiro volume da saga. Algúns dos tradutores contratados para traballar na tradución dos libros eran ben coñecidos antes do seu traballo en Harry Potter, como Viktor Golyshev, que supervisou a tradución rusa do quinto libro. A versión turca do segundo libro ao sétimo libro levouna a cabo Sevin Okyay, unha crítica literaria e comentarista cultural. Ocorre o mesmo coa versión galega do primeiro libro, que foi traducido por Marilar Aleixandre, unha coñecida escritora en lingua galega, ademais de tradutora doutras obras como A caza do Carbairán, de Lewis Carroll (incluída na Lista de Honra do IBBY). No caso da tradución ao galego, Marilar Aleixandre sinalou que Editorial Salamandra, que posúe os dereitos de reprodución para todas as linguas de España, non permitiu que se fixesen adaptacións na onomástica ao galego.
Finalización da saga
En decembro de 2005, Rowling publicou a seguinte declaración no seu sitio web: "2006 será o ano no que escribirei o libro final da saga Harry Potter". As posteriores actualizacións do seu diario en liña seguiron a crónica do progreso da escritura de Harry Potter e as reliquias da morte, con data de lanzamento en inglés o 21 de xullo de 2007. O libro rematouno o 11 de xaneiro de 2007 no Hotel Balmoral de Edimburgo, onde deixou a seguinte mensaxe na parte traseira dun busto de Hermes: "J. K. Rowling rematou de escribir Harry Potter e as reliquias da morte neste cuarto (552) o 11 de xaneiro de 2007".
Rowling comentou que completara o derradeiro capítulo do último libro (de feito, o epílogo) "ao redor de 1990". En xuño de 2006, Rowling, nunha aparición no programa de charlas británico Richard & Judy, anunciou que modificara o capítulo xa que un personaxe "fora indultado" e outros dous que previamente sobrevivían finalmente acabaron finando.
En setembro de 2012, Rowling mencionou nunha entrevista que existe a posibilidade de que regrese nalgún momento e realice a "versión do director" de dous libros da saga.
Personaxes
Ao longo de todos os libros que conforman a saga aparecen numerosos personaxes que teñen maior ou menor relevancia para o desenvolvemento da trama do argumento. Estes son os máis importantes:
Películas
miniatura|A locomotora que aparece como dianteira do [[Expreso de Hogwarts nos filmes.]] En 1998, Rowling vendeu os dereitos cinematográficos dos primeiros catro libros de Harry Potter á Warner Bros. por 1 millón de libras esterlinas. Rowling pediu que o elenco principal fose estritamente británico, non obstante permitiu a inclusión de actores irlandeses como Richard Harris para o papel de Dumbledore e a elección de actores franceses e da Europa Oriental en Harry Potter e o Cáliz de fogo para aqueles personaxes do libro que tiñan as devanditas procedencias. Despois de considerar a varios directores como Steven Spielberg, Terry Gilliam, Jonathan Demme e Alan Parker, designouse a Chris Columbus o 28 de marzo de 2000 como director de Harry Potter e a pedra filosofal, con declaracións da Warner Bros. citando a súa obra noutros filmes familiares como Só na casa e Mrs. Doubtfire e a súa probada experiencia en dirixir nenos como influencias para a súa decisión.
Tras a selección dun extenso elenco, a gravación comezou en outubro de 2000 nos Leavesden Film Studios e en Londres, e a produción finalizou en xullo de 2001. A pedra filosofal estreouse o 14 de novembro de 2001. Tan só tres días despois da estrea da primeira película, comezou a produción de Harry Potter e a Cámara dos Segredos, tamén dirixida por Columbus. A filmación rematou no verán de 2002 e o 15 de novembro de 2002 foi o seu lanzamento. Daniel Radcliffe encargouse de interpretar a Harry Potter en todas as películas.
Columbus declinou dirixir Harry Potter e o preso de Azkaban, aínda que seguiu actuando como produtor. O director mexicano Alfonso Cuarón relevouno no seu cargo, e logo de rodar en 2003, o filme estreouse o 4 de xuño de 2004. Debido a que o comezo da produción da cuarta película se produciu antes da estrea da terceira, Mike Newell foi elixido director de Harry Potter e o Cáliz de fogo, cuxo lanzamento foi o 18 de novembro de 2005. Newell foi o primeiro director británico da saga, seguido do director de televisión británico David Yates, que foi a escolla para Harry Potter e a Orde do Fénix. Este filme empezou a súa produción en xaneiro de 2006 e tivo a súa estrea o 11 de xullo de 2007. Despois de que os executivos estivesen "realmente encantados" co seu traballo no filme, Yates foi seleccionado para dirixir tamén Harry Potter e o misterio do príncipe, que foi lanzada o 15 de xullo de 2009.
miniatura|322x322px|O Banco Gringotts visto nas películas.
En marzo de 2008, o presidente e xefe de operacións da Warner Bros. Alan F. Horn anunciou que a última entrega da saga, Harry Potter e as reliquias da morte, sería dividida en dúas películas, con datas de estrea fixadas o 19 de novembro de 2010 para Harry Potter e as reliquias da morte (1ª parte) e o 15 de xullo de 2011 para Harry Potter e as reliquias da morte (2ª parte). A produción de ámbalas dúas partes comezou en febreiro de 2009 e o último día de rodaxe da fotografía principal foi o 12 de xuño de 2010, contando novamente con Yates nos labores de dirección das dúas.
Rowling tivo o contol creativo dos filmes, supervisando o proceso de creación d’a pedra filosofal e exercendo como produtora nas dúas partes d’as reliquias da morte, xunto a David Heyman e David Barron. Os filmes de Harry Potter tiveron un enorme éxito cinematográfico, coas oito películas na lista das películas con maior recadación en todo o mundo. A pedra filosofal foi a película con maior recadación da saga ata a estrea da última entrega d’as reliquias da morte, namentres que o preso de Azkaban foi a película que colleitou menos diñeiro. Amais de seren un éxito de recadación, os filmes recibiron unha boa acollida por parte dos críticos de cine.
Tebaida leonesa
Coñécese como Tebaida leonesa, situada ao sueste da bisbarra do Bierzo, na provincia de León, na que se estableceron, a partir do século IV, numerosos dos primeiros ermitáns cristiáns buscando o retiro para dedicarse á oración e a meditación.
Harry Potter
Películas
As opinións sobre as películas están xeralmente divididas entre os seguidores da saga, cun grupo que prefire o enfoque máis fiel dos primeiros dous filmes e outro grupo que opta polo enfoque máis estilizado dos personaxes das demais películas. Rowling mostrou constantemente a súa opinión favorable sobre as películas e avaliou as reliquias da morte como "a súa favorita" da saga. Ademais, sobre os cambios no traslado dos libros aos filmes escribiu na súa páxina web que "é simplemente imposible incorporar absolutamente todas as liñas argumentais nun filme de menos de catro horas de duración. Obviamente os filmes teñen restricións, pois as novelas non teñen que preocuparse polo tempo e o orzamento; eu podo crear efectos cegadores confiando en nada máis que a interacción entre a miña imaxinación e a imaxinación dos meus lectores".
Tebaida leonesa
O nome, acuñado na época romántica, provén da similitude cos templos da antiga Tebas exipcia, tanto en cantidade coma en beleza e illamento, aínda que os desta fosen no deserto e estes se encontren rodeados dunha natureza exuberante.
Harry Potter
Precuela derivada
O 12 de setembro de 2013, Warner Bros. confirmou que Rowling estaba en proceso de escribir un guión baseado no seu libro Fantastic Beasts and Where to Find Them que relataría as aventuras do seu autor ficticio Newt Scamander. A estrea mundial da película homónima o 18 de novembro de 2016 supuxo o primeiro traballo de Rowling como guionista e o inicio dunha nova saga cinematográfica. Inicialmente, en outubro de 2014, o estudio anunciou que o primeiro filme sería o comezo dunha triloxía, con datas de estrea fixadas o 16 de novembro de 2018 e o 20 de novembro de 2020. Con todo, en outubro de 2016, Rowling confirmou que a saga comprendería cinco filmes.
Tebaida leonesa
Xeografía
Abrangue os seguintes vales: Val do Oza, os vales de Compludo, Val de las Tejadas e Paradasolana, Val de Meruelo, Val do Real, Val de Montealegre (mosteiro de San Xoán de Montealegre) e outras aldeas próximas coma San Pedro Castañero no concello de Castropodame e as aldeas do sur do concello de Ponferrada que non atópanse no Val de Oza (Lombillo de Los Barrios, Salas de Los Barrios e Villar de los Barrios, Campo de Ponferrada, Otero de Ponferrada e San Lorenzo del Bierzo).
Harry Potter
Xogos
Existen trece videoxogos baseados en Harry Potter. Oito deles corresponden aos filmes e libros e os outros cinco derivan dalgún xeito da saga. Os xogos relacionados directamente cos filmes e libros están producidos por Electronic Arts, así como tamén Harry Potter: Quidditch World Cup. A versión en videoxogo d’a pedra filosofal lanzouse no mercado en novembro de 2011 e converteuse nun dos videoxogos mellor vendidos de PlayStation. Os videoxogos puxéronse á venda coincidindo coas estrevas dos respectivos filmes e conteñen escenarios e detalles das películas e o ton e espírito dos libros. A historia e mais o deseño dos xogos seguen o argumento e mais as caracterizacións das versións cinematográficas, e Electronic Arts traballou coa Warner Bros. para incluír escenas dos filmes. O último xogo dividiuse en dúas partes ao igual que as películas e foron os primeiros en contar cun estilo de xogo de tipo disparos en terceira persoa. Pola outra banda, os videoxogos derivados da saga Lego Harry Potter: Years 1–4 e Lego Harry Potter: Years 5–7 foron desenvolvidos por Traveller's Tales e publicados por Warner Bros. Interactive Entertainment, namentres que os xogos Book of Spells e Book of Potions foron desenvolvidos por SIE London Studio e fan uso do periférico Wonderbook da consola PlayStation 3, un libro de realidade aumentada deseñado para empregarse canda os sistemas PlayStation Move e PlayStation Eye. O universo de Harry Potter tamén fai a súa aparición en Lego Dimensions.
Tamén se comercializaron xogos de mesa, como o Cluedo Harry Potter Edition, o Scene It? Harry Potter e o Lego Harry Potter, todos eles influenciados tanto polas novelas como polos filmes.
Tebaida leonesa
Ben de Interese Cultural
miniatura|Cova de San Xenadio, un dos principais ermitáns da Tebaida leonesa.
Harry Potter
Audiolibros
As versións en lingua inglesa dos sete libros de Harry Potter tamén foron lanzados integramente en forma de audiolibro. As versións británicas están lidas por Stephen Fry, mentres que nas norteamericanas a voz pertence a Jim Dale.
Obra de teatro
O 20 de decembro de 2013, Rowling anunciou que estaba a traballar nunha obra teatral baseada en Harry Potter, e da que sería produtora canda os produtores de teatro británicos Sonia Friedman e Colin Callender.
O 26 de xuño de 2015, no aniversario do lanzamento do primeiro libro, Rowling revelou a través da súa conta no Twitter que o título da obra sería Harry Potter and The Cursed Child. Os billetes para os catro primeiros meses de representación vendéronse poucas horas despois de poñerse á venda. O 10 de febreiro de 2016 anunciouse a través do sitio web Pottermore que o guión podería mercarse en formato libro ao día seguinte da estrea da obra teatral, constituíndo o oitavo libro da saga, dado que os acontecementos transcorren dezanove anos despois do capítulo final de Harry Potter e as reliquias da morte.
The Wizarding World of Harry Potter
miniatura|right|O castelo de Hogwarts presente en The Wizarding World of Harry Potter, localizado en Island of Adventure do Universal Orlando Resort. Tralo éxido dos libros e filmes, Universal e Warner Brothers anunciaron a creación de The Wizarding World of Harry Potter, unha expansión temática do parque temático Islands of Adventure situado no Universal Orlando Resort de Florida. Esta expansión do parque abriu ao público o 18 de xuño de 2010 e inclúe unha recreación de Hogsmeade e diversas atraccións. A principal atracción é Harry Potter and the Forbidden Journey, que se atopa dentro dunha recreación de Hogwarts. Outras atraccións presentes son Dragon Challenge, un par de montañas rusas invertidas, e Flight of the Hippogriff, unha montaña rusa familiar.
Catro anos despois, o 8 de xullo de 2014, Universal abriu unha área temática de Harry Potter no parque Universal Studios Florida. Esta área inclúe unha recreación da travesa Diagon e unha pequena sección do Londres muggle. A principal atracción é a montaña rusa Harry Potter and the Escape from Gringotts. Universal tamén engadiu unha recreación plenamente operativa do Expreso de Hogwarts que conecta a estación de King's Cross dos Universal Studios Florida coa estación de Hogsmeade de Islands of Adventure. Tanto Hogsmeade como a travesa Diagon conteñen moitas tendas e restaurante das novelas, como a tenda de trangalladas de broma dos xemelgos Weasley ou o Caldeiro Pingón.
O 15 de xullo de 2014, The Wizarding World of Harry Potter abriu no parque temático Universal Studios Japan situado en Osaca, no Xapón. Tamén inclúe a vila de Hogsmeade, a atracción Harry Potter and the Forbidden Journey e a montaña rusa Flight of the Hippogriff.
O 7 de abril de 2016, The Wizarding World of Harry Potter abriu no parque temático Universal Studios Hollywood localizado preto dos Ánxeles (California).
Nitroamina
miniatura|dereita|150px|Estrutura do grupo nitroamino. As nitroaminas son compostos orgánicos que conteñen un grupo nitro unido a unha amina. Os compostos inorgánicos parentais das nitroaminas son as nitramidas, nas cales R1 = R2 = H, polo que a súa fórmula xeral é H2N–NO2.
Algúns exemplos de nitroaminas son os explosivos HMX, RDX, trinitrotriazina e tetril. A pesar de teren un grupo amino, non son básicas, senón ácidos febles, debido ao efecto de atracción de electróns do grupo funcional nitro.
Brión de Abaixo, Roo, Outes
Brión de Abaixo é un lugar da parroquia de Roo no concello coruñés de Outes, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 89 habitantes (44 homes e 45 mulleres).
Matías Tudela Perret
Matías Tudela Perret, nado o 6 de outubro de 1984 en Valencia (España), é un xogador de rugby, internacional coa selección absoluta, e capitán do equipo nacional de rugby a 7 que disputou os Xogos Olímpicos de 2016 en Río de Xaneiro. A nivel de club, despois de varios anos xogando en Madrid e Ordizia, dende 2015 xoga e adestra no Tatami Rugby Club da División de Honra B, equipo no que se formou dende cativo. O seu irmán máis novo Joan Tudela Perret tamén e internacional absoluto coa selección española de rugby.
Traxectoria
Matías Tudela comezou a xogar ó rugby con sete anos de idade no Tatami Rugby Club da súa cidade natal, club no que xa xogara o seu pai Jose Luis Tudela "Jim", que tamén foi adestrador do primeiro equipo. En 2004 deixou o seu club de toda a vida, que competía en ligas rexionais, e botou unha tempada no Club de Rugby Les Abelles acabado de ascender á segunda división. Un ano despois marchou a Escocia e xogou unha tempada no Heriot's Rugby Club de Edinburgh, un dos equipos máis importantes da Scottish Premiership. Xa en 2006 volveu a España e uniuse ó proxecto do Club de Rugby CRC Pozuelo (o antigo Real Canoe da capital española) e nese equipo xogou durante catro tempadas, acadando o título de liga en 2008/09 ás ordes do adestrador francés Regis Sonnes despois do subcampionato en 2006/07, e dúas Copas do Rei en 2007/08 e 2008/09, así como a primeira e única edición da Liga Superibérica coa franquía dos Gatos de Madrid. Durante a súa estancia no CRC tamén debutou coa selección nacional na tempada 2007/08, e xogou na segunda competición continental como parte do Olympus XV, franquía creada en 2009/10 pola Federación Española de Rugby para esa competición. Os problemas económicos levaron ó CRC a un descenso administrativo trala tempada 2009/10, e como consecuencia moitos xogadores marcharon, entre eles Matías Tudela, que asinou co Ordizia Rugby Elkartea. No equipo guipuscoano xogou entre os anos 2010 e 2013, acadando dous subcampionatos de liga en 2010/11 e 2011/12, e dúas Copas do Rei en 2011/12 e 2012/13. Neses anos foi un membro fixo do equipo nacional de rugby a 7 que participou nas Series Mundiais durante dúas tempadas (2012/13 e 2013/14). Nesa tempada 2013/14 Tudela uniuse ó Club de Rugby Cisneros da capital española, levando ó equipo ós seus mellores resultados en 25 anos, e xogando a final da Copa do Rei 2014/15. En 2015 volveu ó seu club de orixe, o Tatami, ocupando o cargo de xogador e adestrador do primeiro equipo, que acadou ese mesmo ano o ascenso á División de Honra B. En 2016 sucedeu a Pablo Feijoo no posto de capitán do equipo nacional de rugby a 7, que o 19 de xuño de 2016 acadou a clasificación para disputar os Xogos Olímpicos de 2016 en Río de Xaneiro. No torneo olímpico acadou o décimo posto.
A Laxa, A Arnoia, A Arnoia
A Laxa é un lugar da parroquia da Arnoia no concello ourensán da Arnoia na comarca do Ribeiro. Segundo o INE e o IGE en 2011 tiña 90 habitantes (42 homes e 48 mulleres), dous máis ca en 2010, cando tiña 88 habitantes (40 homes e 48 mulleres).
Julen Bollain
Julen Bollain Urbieta, nado en Éibar o 28 de marzo de 1990, é un economista, político e investigador vasco especializado en renda básica incondicional. Foi electo nas eleccións autonómicas do 25 de setembro de 2016 por Elkarrekin Podemos na XI lexislatura do Parlamento Vasco.
Traxectoria
Naceu en Éibar o 28 de marzo de 1990 no seo dunha familia de clase media, vencellada historicamente coa industria eibarresa.
Carreira universtaria
Cursou estudos de licenciado en Administración e Dirección de Empresas na póla de recursos humanos na Universidade do País Vasco en Bilbao e na Université Saint-Louis en Bruxelas. Nada máis rematar a licenciatura completou con mérito un máster en Xestión Internacional e Relacións Internacionais na Oxford Brookes University (Inglaterra).
Ó ano seguinte de rematar a súa estadía en Oxford, obtivo o Goethe-Zertifikat de alemán polo Instituto Goethe, dominando así o éuscaro, o castelán, o inglés, o francés e o alemán.
No ano 2015 comezou un doutoramento en Integración Económica baixo a dirección de Daniel Raventós e Jesús Ferreiro sobre a renda básica incondicional, escribindo varios artigos, impartindo parolas e formacións e asistindo a congresos tanto nacionais e como internacionais.
Carreira profesional
Logo de ter rematado o máster e dando así por finalizada a súa estadía en Oxford en setembro de 2013, comeza a súa carreira profesional na empresa privada. Durante dous anos exerce os labores de director de exportacións nunha empresa do sector metalúrxico.
Traxectoria política
Participou no movemento 15M, nas asembleas realizadas en Bilbao no 2011, e na Marcha Popular Indignada o 8 de outubro do mesmo ano en Bruxelas.
Forma parte de Podemos dende os seus comezos e é o secretario xeral deste partido en Éibar dende o 2 de xaneiro de 2015 logo de ter sido elixido pola militancia cun 55% dos votos.
Presentouse ás eleccións autonómicas do País Vasco de 2016 por Elkarrekin Podemos, obtendo o acta de parlamentario o 21 de outubro de 2016. Converteuse no parlamentario máis novo da XI lexislatura.
Brión de Arriba, Roo, Outes
Brión de Arriba é un lugar da parroquia de Roo no concello coruñés de Outes, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 72 habitantes (36 homes e 36 mulleres).
Panellet
miniatura|Panellets. miniatura|Panellets de café. Os panellets son uns pasteis pequenos, e de varias formas, feitos a base de mazapán e outros ingredientes que lles dan un sabor e aroma característicos. Son doces típicos do día de Todos os Santos en Cataluña, Eivissa e o País Valenciano.
Historia
Os panellets como tal datan do século XVIII, cando se usaban como comida bendicida para compartir logo das celebracións relixiosas (panellets de San Marcos e panellets da Santa Cruz). Crese que teñen a súa orixe no norte de Europa, onde a consecuencia do intenso frío facíase necesario un alimento rico en calorías para soportar mellor a longa noite de defuntos, pero seguramente proceden da repostería árabe, dada a súa composición a base de améndoas e a influencia da cultura árabe.
Ao ser unha comida moi enerxética (como as castañas, tamén consumidas ese día) resultaban moi útiles para comer o Día de Todos os Santos ou Día de Defuntos, nos que se tocaban a mortos nas campás das igrexas durante toda a noite, polo que gran parte da poboación facía vixilia.
Características
Elabóranse cunha masa doce feita con azucre, améndoa crúa moída, ovo e pel de limón, para que teña unha textura máis esponxosa. Polo exterior recóbrense con clara de ovo, que fai de adherente para colocar unha capa de piñóns. O conxunto métese no forno e déixase arrefriar. Actualmente existe unha ampla gama de panellets: de coco, chocolate, café, marmelo etcétera.
A Vide, Monforte de Lemos
San Cibrao da Vide é unha parroquia do concello de Monforte de Lemos na comarca da Terra de Lemos, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 118 habitantes, deles 59 eran homes e 59 eran mulleres.
Limita ao norte coas parroquias de San Salvador de Moreda e Seoane, ao leste con Monforte de Lemos, ao sur con Piñeira, Distriz e Mañente, e ao oeste con Toldaos e San Romao de Moreda.
Duster
Parton tamén toca co seu proxecto paralelo Eiafuawn e toca a batería coa banda de punk rock El Buzzard. Albertini ten a súa propia banda, Helvetia, que publicou varios discos a través do selo de Parton, The Static Cult Label, e toca os teclados e a batería con Mike Johnson. Parton e Amber tamén dirixen o estudio de gravación Low Earth Orbit.
Economía de San Vicente e as Granadinas
O crecemento económico de San Vicente e as Granadinas reduciuse o 2008, despois de medrar durante 10 anos seguidos. Posibelmente o 2009 a caída continuará, coa desaceleración económica mundial, aínda que continúe superior á media da América Latina. A economía do país está ameazada por tempestades tropicais, que durante os anos de 1994, 1995 e 2002 prexudicaron significativamente as plantacións.
O turismo superou a exportación de plátano como principal fonte de ingresos do país o 1993. O 2007 o país recibiu máis de 200 mil turistas. A maior parte da man de obra traballa no cultivo de plátanos ou na actividade turística.
O Cruceiro de Roo, Roo, Outes
O Cruceiro de Roo é un lugar da parroquia de Roo no concello coruñés de Outes, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 108 habitantes (56 homes e 52 mulleres).
Europeana
Europeana é un repositorio cultural a nivel europeo.
Iniciativa da Unión Europea, é financiada pola European Union’s Connecting Europe Facility e os Estados membros da Unión Europea. Os servizos prestados son operados por un consorcio liderado pola Fundación Europeana baixo un contrato de servizo coa Comisión Europea.
A 27 de marzo de 2019 daba acceso a 58 207 042 arquivos dixitalizados —libros, música, material gráfico etc.— de coleccións culturais europeas, dispoñendo de ferramentas de procura propias. As diversas coleccións que compoñen o conxunto tamén teñen de xeito interno galerías multimedia, blogs e exposicións ad hoc.
Ligazóns externas
Portal web de Europeana
Óscar Romero
miniatura|250px|Placa do Monumento a Monseñor Romero en San Salvador.
San Óscar Arnulfo Romero y Galdámez, máis coñecido como Monseñor Romero, nado en Ciudad Barrios o 15 de agosto de 1917 e finado en San Salvador o 24 de marzo de 1980, foi un relixioso salvadoreño, arcebispo metropolitano de San Salvador.
miniatura|Monseñor Óscar Romero [pastel _ papel]
Traxectoria
Realizou estudos na Universidade Gregoriana de Roma, alí foi alumno de Giovanni Batista Montini (o futuro Paulo VI). Tras servir como párroco, foi nomeado secretario da conferencia episcopal do Salvador en 1968. Dous anos despois foi designado bispo auxiliar de San Salvador. En 1974, foi nomeado bispo do diocese de Santa María no departamento de Usulután. Finalmente, o 3 de febreiro de 1977 foi nomeado arcebispo de San Salvador.
Nogueiredo, A Arnoia, A Arnoia
Nogueiredo é un lugar da Arnoia no concello ourensán da Arnoia na comarca do Ribeiro. Segundo o INE e o IGE en 2011 tiña 17 habitantes (8 homes e 9 mulleres), os mesmos ca en 2010.
Óscar Romero
Traxectoria
O 5 de marzo, unha asemblea especial de bispos nomeaba a Óscar Romero vicepresidente da conferencia episcopal e preparaba un comunicado denunciando a violación dos dereitos humanos e a persecución da Igrexa. A resposta non se fixo esperar: o 12 de marzo o sacerdote amigo persoal de Óscar Romero e comprometido coa organización dos campesiños, Rutilio Grande, foi asasinado na cidade de Aguilares xunto a dous labregos. O acabado de nomear arcebispo ordenou a celebración dunha única misa como manifestación multitudinaria de protesta contra o crime.
Óscar Romero empezou a denunciar publicamente nas homilías os crimes da organización dereitista dos escuadróns da morte, as prácticas represivas das forzas de seguridade e a política do goberno militar. Reclamaba reformas xustas en beneficio do campesiñado e dos indíxenas e pedía que se investigaran as desaparicións e as mortes.
O Domingo 23 de marzo pedía aos membros do exército e da Guardia Nacional que deixaran de matar, nun discurso que ao tempo que denunciaba directamente as matanzas dos campesiños por parte das forzas armadas, ordenaba en nome da Lei de Deus que se desobedeceran ás ordes de represión e morte.
Ao día seguinte era asasinado mentres celebraba misa dun tiro no corazón.
En 1993, a comisión creada como consecuencia dos Acordos de Paz de Chapultepec concluíu que o asasinato fora planeado por sectores civís, militares e empresariais da dereita salvadoreña.
A arquidiocese do Salvador solicitou permiso para iniciar os trámites de canonización. Tras o exame e aprobación do expediente realizado pola Congregación da Doutrina de Fe, presidida polo cardeal Joseph Ratzinger, o proceso segue o seu curso. O 14 de outubro de 2018 foi canonizado polo papa Francisco.
Irlanda nos Xogos Olímpicos
Irlanda participou por vez primeira nos Xogos Olímpicos en 1924, na edición de Verán, e participa nos Xogos Olímpicos de Inverno dende 1992. Está representada pola Federación Olímpica de Irlanda que foi formada en 1922, durante a administración provisional antes do estabelecemento formal do Estado Libre Irlandés. A Federación Olímpica de Irlanda afiliouse ao Comité Olímpico Internacional (COI) xusto a tempo para os xogos de París de 1924. Existe certa controversia sobre se o equipo nacional representa á República de Irlanda ou a toda a illa de Irlanda, que abrangue tanto á República como a Irlanda do Norte, xa que os atletas norteirlandeses poden escoller se representar á República ou ao Reino Unido.
A Anta, Santa María de Ois, Coirós
A Anta é un lugar da parroquia de Santa María de Ois no concello coruñés de Coirós, na comarca de Betanzos. O lugar esténdese, con igual topónimo, pola parroquia contigua de Feás no concello de Aranga. Segundo o IGE, a parte de Santa María de Ois en 2011 tiña 37 habitantes (22 homes e 15 mulleres).
The Returned (serie de televisión)
The Returned é unha serie de televisión estadounidense desenvolvida por Carlton Cuse que está baseada na serie de televisión francesa Les Revenants. A adaptación estadounidense conta a historia dos residentes dunha pequena vila cuxas vidas cambian cando persoas que morreron hai tempo regresan como se nada tivese cambiado na súa ausencia. Cuse escribiu o episodio piloto e produciu a serie xunto con Raelle Tucker. Estreouse o 9 de marzo de 2015 e foi cancelada por A&E despois da primeira tempada, o 15 de xuño de 2015, sen remate.
Era cuaternaria
miniatura|200px|Pintura dun [[bisonte na cova de Altamira, de hai uns 14 000 anos.]]
A era cuaternaria ou Cuaternario é unha era xeolóxica que se estende dende o final do Noexeno, é dicir, hai 2,588 ± 0,005 millóns de anos ata os nosos días (a IUGS cambiou recentemente o anterior límite de 1,64 millóns de anos). Coñécese esta era tamén como antropozoica (iniciada hai 1 millón de anos) por ser nela cando apareceron os homínidos. O Cuaternario divídese en dous períodos, Plistoceno e Holoceno. Actualmente négaselle a cualificación de era xeolóxica, preferindo referirse ao cuaternario como un sistema xeolóxico (xunto co Terciario), dentro da era cenozoica.
Climaticamente caracterízase polo enfriamento xeral da Terra, durante as glaciacións que son o fenómeno climático máis importante deste longo período e nas que o norte de Eurasia e América estaban cubertas cunha gran capa de xeo. Considérase que se produciron catro principais, cos seus consecuentes interperíodos. Estas glaciacións foron denominadas (seguindo a escola clásica que toma como referencia Europa central) co nome dos afluentes do río Danubio onde se determinaron as primeiras observacións: Glaciación de Günz, glaciación de Mindel, glaciación de Riss e glaciación de Würm.
Os depósitos continentais e costeiros xunto cos fondos mariños permítennos un coñecemento dos fenómenos que ocorreron, como o desenvolvemento das formacións morénicas, fluvioglaciais, lacustres e eólicas (loess) ou a formación dos últimos relevos alpinos.
Respecto da flora, os fósiles que quedaron ofrécennos unha curiosa similitude coa actual. Máis cambios aconteceron na fauna, onde se aprecia a desaparición dalgunhas especies como os proboscídeos, o oso das cavernas ou o megacero. Pero a grande innovación na vida animal que se produce no Cuaternario é o desenvolvemento do xénero Homo.
Fervenza de Jägala
miniatura|250px|Vista da fervenza. miniatura|Vídeo da fervenza de Jägala en 2022. A fervenza de Jägala (en Jägala juga) é a maior fervenza natural de Estonia, (a máis alta é a fervenza de Valaste que posúe 30,5 metros).
A fervenza posúe unha altura de entre 7,8 a 8,1 metros e un ancho de 50 metros. Debido á forza da auga o bordo de pedra calcaria retrocede 3 cm ó ano, por isto creouse un val de 300 metros de longo e unha profundidade de 12 a 14 metros. O máximo volume de auga alcánzase na primavera e verán, mentres que no inverno a fervenza xéase.
A fervenza salva o paso do río dende a meseta de Harju ó norte da chaira costeira do norte de Estonia. A meseta de Harju formada no cámbrico está composta por rochas sedimentarias calcarias a chaira en cambio está formada no ordovícico. Este desnivel forma parte do escarpe chamado Klint Báltico que vai dende a illa de Öland en Suecia até o Óblast de Leningrado en Rusia. Nos arredores da fervenza pódense atopar algúns fósiles como os cefalópodos.
Sacramento River Cats
Os Sacramento River Cats son un equipo de béisbol estadounidense das Ligas Menores (Minor League Baseball) con sede en West Sacramento, California. . O club, de clase Triple-A, compite na West Division da Pacific Coast League (PCL). Desde 2015 están afiliados aos San Francisco Giants da Major League Baseball. Anteriormente, entre o 2000 e 2014, estaban afiliados aos Oakland Athletics. O equipo xoga os seus xogos como local no Sutter Health Park (até 2019 coñecido como Raley Field), un estadio con capacidade para 10.624 espectadores sentados, ampliábel até os 14.014. En 2016, Forbes clasificou ao equipo como o máis valioso das ligas menores cun valor de 49 millóns de dólares.
A Berbecha, Santa María de Ois, Coirós
A Berbecha é un lugar da parroquia de Santa María de Ois no concello coruñés de Coirós, na comarca de Betanzos. Segundo o IGE, en 2011 tiña 7 habitantes (3 homes e 4 mulleres).
Mars M-73
miniatura|Mars 6, unha sonda de tipo Mars M-73. Mars M-73 ou Mars M73 foi o nome de dous modelos de sondas espaciais soviéticas que se lanzaron cara Marte no ano 1973 para obter datos e imaxes do planeta. Debido á aliñación desfavorable entre Marte e a Terra ese ano, deciduse lanzar por separado dous orbitadores (Mars 4 e Mars 5) e dous aterrizadores (Mars 6 e Mars 7) cos seus correspondentes módulos de cruceiro que non entrarían en órbita. As catro sondas foron lanzadas con éxito, pero unha remesa de chips defectuosos (durante as probas previas ós voos foron tratados con helio, danandoos) non puideron completar con éxito os seus cometidos.
Juana de Aizpuru
Juana Domínguez Manso, coñecida como Juana de Aizpuru, nada en Valladolid o 22 de agosto de 1933, é unha galerista de arte española, pioneira do coleccionismo de arte contemporánea en España, que desenvolveu o seu labor principalmente en Andalucía e Madrid.
Foi a creadora e directora de ARCO, a feira de arte contemporánea máis importante a nivel estatal, dirixíndoa desde a súa creación en 1982 até 1986. Presidiu a Asociación Española de Galerías de Arte Contemporánea e é membro da Xunta Directiva da Federación Española de Galerías de Arte. En 2003 creou a Bienal Internacional de Arte Contemporánea de Sevilla (BIACS), sendo a súa primeira directora.
É Filla Predilecta de Andalucía, conta coa Medalla de Ouro ao Mérito nas Belas Artes tamén foi nomeada Cabaleiro da Orde das Artes e as Letras de Francia.
Traxectoria
Naceu en Valladolid e trasladouse na súa infancia a vivir a Madrid. En 1955 contraeu matrimonio con Juan Aizpuru, trasladándose a vivir a Sevilla, onde en 1970 abriu a galería Juana de Aizpuru, que mantivo durante máis de trinta anos até que a pechou en 2002. Entre 1977 e 1983 realizou un labor de axuda e mecenado a novos artistas andaluces, creando a bolsa Juana de Aizpuru.
En 1979 propuxo a Ifema facer unha Feira, inaugurada en febreiro de 1982 co nome de ARCO, Feira Internacional de Arte Contemporánea de Madrid. Foi a súa directora até 1986, cando dimitiu, e foi relevada por Rosina Gómez Baeza. En 1983 abriu a súa galería en Madrid e en 1991 foi elixida presidenta da Asociación Española de Galerías de Arte Contemporánea (actualmente chamado Consorcio de Galerías de Arte Contemporánea) e membro da Xunta Directiva da Federación Española de Galerías de Arte.
En 2004, creou a Bienal Internacional de Arte Contemporánea de Sevilla (BIACS) e dimitiu en 2005 por mor de desacordos con varias decisións da Fundación que a dirixía. Finalmente, a Bienal houbo de pechar na súa terceira edición a causa das débedas e, aínda que a galerista, que era Presidenta de Honor do Padroado, foi exculpada, varios xestores e patróns foron inhabilitados durante dous anos por mala xestión.
En 2012, realizou unha doazón da varias obras de artistas andaluces para seren expostas no Centro Andaluz de Arte Contemporánea (CAAC) de Sevilla.
Frank Black (álbum)
Frank Black é o primeiro álbum en solitario do músico estadounidense de rock alternativo Frank Black, publicado o 9 de marzo de 1993 a través do selo 4AD. O disco foi gravado en 1993 e lanzouse tras a separación dos Pixies.
O álbum ten un estilo semellante, tanto musical como lírico, co anterior disco dos Pixies, Trompe le Monde. Frank Black caracterizouse por centrarse en OVNIs e ciencia ficción. En 1993 publicáronse dous sinxelos do álbum, "Los Angeles" e "Hang on to Your Ego".
Obras variadas para piano só (Rachmaninov)
miniatura|Rachmaninov, fotografado aquí con dez anos, escribiu a maioría das pezas que non están na súa lista de opus antes dos catorce anos. O compositor ruso Sergei Rachmaninov escribiu varias pezas para piano que se perderon, non foron publicadas ou non lles foi asignado un número de opus. Aínda que frecuentemente son desprezadas como parte do repertorio concertístico, son con todo parte da súa obra. Compuxo dezaseis pezas deste tipo e o resto non chegou aos nosos días. Dez destas pezas foron compostas antes de que finalizara o Concerto para piano n.º 1, o seu primeiro opus, e o resto foron intercaladas durante o resto da súa vida. Nestas obras ocasionais, pode apreciarse a influencia doutros compositores, tales como Frédéric Chopin e Tchaikovski. As obras máis importantes, os Tres Nocturnos e as Catro Pezas, son series de pezas moi elaboradas que foron os seus primeiros intentos de lograr unha estrutura cohesiva entre varias pezas. O Bosquexo Oriental e o Preludio en re menor, dúas pezas compostas ao final da súa vida, son obras curtas que exemplifican o seu estilo como compositor maduro. Aínda compostas sendo un neno ou un adulto, estas pezas cobren un amplo espectro de formas musicais mantendo o seu característico estilo ruso.
Obras
Durante o outono de 1885, Rachmaninov, que contaba con doce anos, entrou na casa de Nikolai Zverev para recibir clases privadas de piano e a finais de maio de 1886, Zverev levou os seus estudantes a Crimea, onde Rachmaninov continuou os seus estudos, esperando entrar na clase de harmonía de Antón Arénski no Conservatorio de Moscova. Durante este período Rachmaninov creou a súa primeira composición, unha obra de dúas páxinas chamada Estudio en fa sostido menor (o manuscrito non chegou aos nosos días). Logo de ser admitido na clase, produciu máis exercicios, sendo o primeiro deles un Lento en re menor; e a única peza que sobreviviu das dez que se cre que compuxo.
As Catro pezas de 1887 son quizais as primeiras obras integradas de Rachmaninov. Cada unha ten un obxectivo claro e un método para acadalo, e todas amosan unha fluidez notablemente máis avanzada que nos nocturnos. A romanza inicial, en fa díese menor, lembra a tenrura de Frédéric Chopin. O preludio en re bemol menor é unha peza sen nada especial pero ben pensada. A terceira, unha melodía en re maior, é bastante expresiva, mais a gavota en re maior é, aínda que repetitiva, a peza máis enérxica e vigorosa. Foron publicadas postumamente en Moscova en 1948 sen número de opus.
En 1890, logo dunhas vacacións en Ivanovka, a residencia de verán da familia, Rachmaninov escribiu unha carta a Natalia Skalon, unha amiga da familia de Moscova, contándolle que tiña que escribir unha fuga para a clase de Arenski, «unha circunstancia desagradable, non importa como a mires». Non obstante, chegou a parecer máis un canon que unha fuga e foi publicada en 1949 como Canon en re menor. Aínda que foi escrita como un exercicio, a peza transmite a impresión non dun exercicio académico de contrapunto, senón dun vivo arrebato. A textura e a harmonía amosan o suficiente avance sobre as súas anteriores Catro Pezas para indicar que se mostrara sensato ao non publicalas como o seu opus n.º 1.
Pasou a maior parte dos anos seguintes escribindo as súas pezas orquestrais, entre elas Utes (1893) e o Caprice Bohémien (1895). A súa volta á composición pianística a principios de 1896 estivo marcada pola súa contribución ás Catro improvisacións, unha colaboración con Antón Arénski, Aleksandr Glazunov e Sergei Taneiev. Logo de completar os Six moments musicaux en 1896, Rachmaninov compuxo unha única peza titulada Morceau de Fantaisie en sol menor o 11 de xaneiro de 1899. Subtitulouna «Delmo», con todo non se sabe o que isto significa realmente. Escrita en dúas páxinas, caracterízase por un enfático e curto clímax. Tamén compuxo unha Fughetta en fa maior en febreiro dese ano, que tamén é curta e ten un contrapunto limpo. Compuxo a maior parte das súas obras publicadas durante este período, empezando coas Variacións sobre un tema de Chopin.
Despois dos nove Études-Tableaux, Op. 39, Rachmaninov compuxo varias obras de menor tamaño en 1917. O Bosquexo oriental é unha peza rápida chea de semicorcheas. A peza non está relacionada con nada oriental; o título foi idea do editor. O Preludio en re menor, unha peza escura con movidos acordes rápidos e trémolos que en repetidas ocasións baixan ao rexistro grave, é unha manifestación do seu descontento coa Revolución de Outubro. O manuscrito sobreviviu e foi publicado por primeira vez en 1973. A súa penúltima obra para piano (só as Variacións sobre un tema de Corelli virían despois), foi unha peza dunha páxina titulada Fragmentos, unha peza curta nostálxica dos seus últimos días en Moscova. Foi publicada por primeira vez na revista The Etude, en 1919.
En 2003, mentres procuraba materiais sobre Rachmaninov na Biblioteca do Congreso, o pianista australiano Scott Davie descubriu un bosquexo de dúas páxinas dunha anteriormente descoñecida peza para piano de Rachmaninov en re menor. Aínda que foi capaz de facer unha copia a lapis, non foi ata máis tarde que se decatou de que o bosquexo estaba completo. Logo de obter permiso, Davie gravou e publicou a peza en ABC Classics no seu CD Pictures from an Exhibition. Dende entón a peza foi tamén gravada por Vladimir Ashkenazy e publicada por Decca.
César Carballeira
Traxectoria
Xogou nas categorías inferiores do HC Liceo da Coruña dende os tres anos. Debutou co primeiro equipo do Liceo en outubro de 2012, aos 16 anos de idade, nun partido da OK Liga fronte ao PAS Alcoi. Xogou varias tempadas co primeiro equipo, gañando unha liga, unha Supercopa, unha Copa Continental e unha Intercontinental.
En 2018, despois de 18 anos no club liceísta, fichou polo Reus Deportiu. Estivo dúas tempadas no club catalán, fracturando na segunda delas a tibia e o peroné, motivo polo que estivo case tres meses de baixa.
En maio de 2020 volveu ao HC Liceo. Marcou 14 goles na liga 2020/21, na que o seu equipo acabou subcampión, e fixo tamén tres goles na Copa do Rei, un deles na final contra o FC Barcelona en Riazor, contribuíndo así de xeito importante a que o Liceo conquistase o título copeiro 17 anos despois.
En xuño de 2022 proclamouse de novo campión de liga, despois de rematar segundo na fase regular e vencer na final ao Reus de forma contundente, en só 3 partidos.
Selección española
Xogou en varias categorías inferiores da selección española e liderou en 2018 á selección sub-23 na súa conquista da Copa Latina en Francia. En 2019 debutou coa selección absoluta, coa que participou na 68ª Copa das Nacións. Debutou na derrota por 3-4 fronte á selección de Angola. No 2021 disputou o Campionato de Europa en Paredes, marcando na final contra Francia o gol do empate que forzou a prórroga, na que España acabou proclamándose campioa.
An Inconvenient Truth
miniatura|dereita|350px|Temperatura terrestre nos últimos 2000 anos Unha verdade incómoda (An Inconvenient Truth) é un documental sobre o cambio climático centrado especificamente no quecemento global. Está baseado principalmente nunha exposición multimedia que Al Gore foi desenvolvendo ao longo de varios anos como parte dunha campaña de educación sobre o quecemento global.
O documental foi publicado en DVD por Paramount Home Entertainment o 21 de novembro do 2006 en Estados Unidos.
Resumo
miniatura|esquerda|150px|Al Gore é o relator do documental
O documental explora a información e as predicións relativas ao cambio climático entrelazados con experiencias do propio Al Gore. Por medio das notas e exposicións que presentou por todo o mundo, Al Gore revisa a evidencia científica do quecemento global, discute os seus aspectos políticos e económicos e describe as consecuencias que cre que o cambio climático global provocará se os gases de efecto invernadoiro producidos polo ser humano non son drasticamente reducidos nun período de tempo moi curto. Tamén se intenta concienciar a humanidade dos perigos que isto causa mediante a exposición de impactantes vídeos que mostran o que sucederá.
Base científica
miniatura|dereita|260px|Perda da plataforma de xeo Larsen B na [[Antártida. Esta plataforma de xeo tiña unha área equivalente á do estado americano de Rhode Island.]]
A base da argumentación de Al Gore é que o quecemento global é real e producido pola actividade do ser humano durante moitos anos. Esta argumentación está sostida por investigacións actuais.
Fervenza de Keila
miniatura|Fervenza de Keila. miniatura|Vídeo da fervenza en 2022. A fervenza de Keila (en Keila juga) é unha fervenza do norte de Estonia que se atopa no río Keila. É a terceira fervenza máis importante de Estonia despois de Narva e Jägala. Ten 6 metros de altura e entre 60 e 70 metros de ancho.
An Inconvenient Truth
Base científica
A Associated Press contactou con máis de 100 prestixiosos climatólogos e preguntoulles sobre a veracidade do documental. Debido a que o documental aínda non fora publicado amplamente, moitos destes investigadores non o viran nin leran o libro, pero os 19 científicos que xa o fixeran dixeron que Al Gore interpretara correctamente as ideas científicas. O comité de medioambiente e traballos públicos do Senado dos Estados Unidos, presidido polo senador Jim Inhofe, un escéptico sobre o quecemento global que recibiu máis dun millón de dólares das compañías de petróleo e gas en 2002, convocou unha conferencia de prensa criticando este artigo. A afirmación de Inhofe que di que "o quecemento global é o maior hoax que nunca se perpetrou contra o pobo dos Estados Unidos" aparece no documental.
Solucións que se propoñen
miniatura|Algunhas causas do [[cambio climático: petróleo, carbón, gas natural e cemento]] Al Gore ofrece 14 consellos para reducir o cambio climático: