cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Moedas do Xubileu de Vitoria do Reino Unido
Continuación na circulación
Vitoria aproveitou a oportunidade, cando inspeccionaba os cambios propostos para o xilin en xuño de 1888, para lle pedir a Goschen que incluíse o seu título de emperatriz da India nas moedas —INDIAE IMPERATRIX, abreviado como IND. IMP.—. Dado que a lei que lle permitía a Vitoria asumir o devandito título lle impedía a un tempo utilizalo no Reino Unido, Groschen non lle deu curso á petición da raíña. Así e todo, Vitoria acadou o seu propósito na seguinte serie de moedas, a partir de 1893, xa que o Goberno determinou en 1891 que a abreviatura podería aparecer nas moedas británicas que tamén circulasen nas colonias.
En 1889, ambas as faces do xilin sufriron uns lixeiros axustes: a raíña aprobou unha versión meirande da súa efixie realizada por Boehm e introducíronse tamén pequenos cambios no reverso. No entanto, en setembro de 1889, Vitoria escribiu: "á raíña desgústalle moito a nova moeda e desexaría que se seguise a utilizar a anterior, e que a nova ficase gradualmente en desuso, e logo cuñar unha nova". En resposta, Goschen prometeulle consultar coas autoridades da Royal Mint acerca das opcións posibles.
Substitución e fin da serie
Convocouse un concurso e pedíuselles a varios escultores invitados que presentasen dúas propostas para un novo anverso das moedas antes do 31 de outubro. O deseño elixido foi un dos presentados por Thomas Brock, que representaba a Vitoria cun diadema e un velo. O comité decidiu manter o deseño de San Xurxo e o Dragón creado por Pistrucci nas moedas en que xa aparecía, así como amplialo á moeda de medio soberano. Tamén se determinaron os novos modelos para os reversos, algúns do propio Brock e outros de Poynter, para o resto das moedas de 6 peniques e superiores, e o comité recomendou que o valor aparecese en todas as moedas desde os 3 peniques ata a media coroa.
O 30 de xaneiro de 1893 proclamouse unha disposición real pola que se aprobaban as novas moedas, que gozaron dun acollemento favorable. Algúns soberanos de 1893 cuñáronse aínda co deseño de Boehm nas sucursais da Royal Mint en Australia, e cuñáronse medios soberanos dese mesmo tipo tanto en Londres como en Australia. Con respecto ás moedas de prata, cuñáronse en Londres algunhas moedas de 6 peniques e de 3 peniques en 1893, pero polo demais, as cuñaxes da serie do Xubileu da raíña Vitoria chegaron á súa fin.
Ambreixo, Ambreixo, Palas de Rei
Ambreixo é un lugar da parroquia de Ambreixo no concello lugués de Palas de Rei, na comarca da Ulloa. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 tiña 8 habitantes, dos cales 5 eran homes e 3 eran mulleres.
Cobra de Esculapio
A cobra de Esculapio (Zamenis longissimus) é unha especie de cobra da familia Colubridae. A súa zona de distribución forma parte do Paleártico de Europa e do occidente de Asia. Cunha lonxitude de até 2 metros, atópase entre as meirandes cobras europeas, aínda que non é tan masiva como Elaphe quatuorlineata ou a cobra rateira. A serpe de Esculapio tivo unha grande importancia cultural e histórica polo seu papel na antiga mitoloxía grega e romana e o simbolismo derivado destas.
Distribución
Habita en gran parte da metade sur de Europa: dende a costa atlántica até os Balcáns, chegando a algunhas zonas de Turquía e tan lonxe como Irán. Na península Ibérica só se atopa na zona dos Pireneos e nalgunhas zonas da Cordilleira Cantábrica.
Comportamento
Carente de veleno, depreda sobre roedores, ovos, aves e outros réptiles, aos que afoga mediante constrición. As femias producen 5-8 ovos en xuño ou xullo.
Simbolismo
O seu nome vernáculo débese a que historicamente se representou a Asclepio, deus grego da medicina, cun caxato sobre o cal se enrolaba un exemplar da especie. Este caxato, denominado caxato de Esculapio, difire do caduceo de Hermes, deus das viaxes e o comercio, no cal aparecen dous exemplares e non só un.
Queidores, Bugarín, Ponteareas
Queidores é un lugar da parroquia de Bugarín no concello pontevedrés de Ponteareas, na comarca do Condado. Segundo o IGE, en 2022 tiña 94 habitantes (44 homes e 50 mulleres).
Iris Apfel
Iris Apfel, de solteira Barrel, nada o 29 de agosto de 1921 no barrio de Astoria, Queens, na cidade de Nova York, é unha empresaria estadounidense, deseñadora de interiores e icona da moda. Apfel, xunto co seu home, Carl, liderou unha empresa téxtil entre 1950 e 1992, a cal incluíu un contrato coa Casa Branca durante nove presidencias. Xa xubilada, obtivo unha grande acollida cunha exposición en 2005 no The Costume Institute do Metropolitan Museum of Art. Nela presentou a súa colección de xoias e deseños en manequíns que ela mesma vestiría. Deveu nunha icona da moda ao asinar un contrato coa axencia IMG en 2019 con 97 anos. En 2014 interveu no documental Iris, de Albert Maysles.
A Quintenla, Bugarín, Ponteareas
A Quintenla é un lugar da parroquia de Bugarín no concello pontevedrés de Ponteareas, na comarca do Condado. Segundo o IGE, en 2022 tiña 21 habitantes (14 homes e 7 mulleres).
Iris Apfel
Vida temperá
Iris Barrel naceu en Astoria, Queens, Nova York, o 29 de agosto de 1921. É a única filla de Samuel Barrel, cuxa familia posuía unha empresa de vidro e espellos, e a súa dona Sadye, de orixe rusa, quen rexentaba unha boutique. Tanto a nai como o pai eran xudeus. Malia ser criada nunha granxa polos seus pais e avós, viaxaba acotío no metro para explorar Manhattan, onde ficou prendada de Greenwich Village. Xa mercaba en tendas de antigüidades sendo aínda unha nena, e así comezou a coleccionar xoias extraordinarias todo o mundo.
Estudou historia da arte na Universidade de Nova York e asistiu á escola de artes da Universidade de Wisconsin-Madison.
Traxectoria profesional
De moza, Apfel traballou como redactora para a revista Women's Wear Daily por 15$ á semana, e para o deseñador de interiores Elinor Johnson, decorando pisos para revender e perfeccionando o seu talento para conseguir artículos inusuais. Tamén foi axudante do ilustrador Robert Goodman.
O 22 de febreiro de 1948 casou con Carl Apfel (4 de agosto de 1914 – 1 de agosto de 2015). En 1950 fundaron a empresa téxtil Old World Weavers, que dirixiron até xubilárense en 1992. O matrimonio, especializado en reproducir tecidos dos séculos XVII, XVIII e XIX, viaxaba a Europa dúas veces ao ano na procura de tecidos que non había nos EUA. O seu estabelecemento en Nova York estaba situado no número 115 da East 57th Street en Manhattan. Durante a súa carreira, Iris Apfel participou en diferentes proxectos de restauración. Chegou a traballar na Casa Branca para nove presidentes: Harry S. Truman, Dwight D. Eisenhower, John F. Kennedy, Lyndon B. Johnson, Richard Nixon, Gerald Ford, Jimmy Carter, Ronald Reagan e Bill Clinton. Consideraba que os traballos na Casa Branca estaban entre as encomendas máis sinxelas da da empresa, pois, polo xeral, solicitaban réplicas. A única excepción foi Jacqueline Kennedy. Apfel dixera:
Durante os anos que tiveron a empresa, viaxaron por todo o mundo. Iris Apfel mercaba roupa artesanal de países non occidentais que vestía nas festas da súa clientela da alta sociedade.
En 2016 apareceu nun anuncio televisivo para o modelo DS 3 de Citroën, e foi a imaxe de marca de roupa australiana Blue Illusion. En marzo de 2016, Apfel anunciou unha colaboración coa startup de tecnoloxía WiseWear cunha liña de xoiaría intelixente. En 2018 publicou unha biografía coa editora HarperCollins titulada Iris Apfel: Accidental Icon. En 2019, con 97 anos, asinou un contrato como modelo coa axencia IMG. Ao ver que tiña propostas decote pola súa imaxe, Tommy Hilfiger animouna a asinar cunha representación formal.
Retrospectivas museísticas
O 13 de setembro de 2005, o The Costume Institute do Metropolitan Museum of Art de Nova York estreou unha exposición sobre o estilismo de Iris Apfel: Rara Avis (Rare Bird): The Irreverent Iris Apfel. Foi a primeira exposición do museo sobre roupa e accesorios dunha persoa viva que non era deseñadora. O éxito da exposición, comisariada por Stéphane Houy-Towner, tivo como consecuencia unha versión itinerante da mesma no Norton Museum of Art en West Palm Beach (Florida), o Nassau County Museum of Art en Roslyn Harbor (Nova York) e no Peabody Essex Museum en Salem, Massachusetts.
O Museum of Lifestyle & Fashion History de Boynton Beach, Florida, deseñou un edificio cunha galería dedicada a roupa, accesorios e mobiliario de Apfel.
Aspectos académicos
En 2012, con 90 anos, Apfel foi profesora visitante na University of Texas at Austin, no Departamento de Téxtil e Vestimenta.
Tamén dá conferencias sobre estilo e outros temas de moda. En 2013 foi incluída na lista das "50 persoas mellor vestidas maiores de 50 anos" do xornal The Guardian.
Documentais
Apfel é a personaxe principal de Iris, un documental de Albert Maysles. Foi estreado no New York Film Festival en outubro de 2014. En 2015 foi adquirido por Magnolia Pictures para ser proxectado nos cinemas dos EUA.
Apfel tamén apareceu no documental If You're Not in the Obit, Eat Breakfast, un telefilme estreado en 2017.
Boneca Barbie
En 2018, Mattel creou unha boneca Barbie de Apfel. É, así, a persoa máis vella cunha Barbie coa súa imaxe e en recibir a maior condecoración de dita marca. A boneca, lanzada xunto co libro de Apfel, non estaba á venda. Con todo, Mattel comercializou dúas Barbies “estilo Iris Apfel".
Premios
O 7 de xuño de 2016, Iris Apfel recibiu o Women Together Special Award of the Year, na 12ª Gala Anual de Women Together celebrada na sede central da ONU en Nova York. Canda ela, tamén recibiron galardóns, entre outros, a actriz de Hollywood Rosario Dawson, a Fundación Punta Cana e a Fundación Loewe. Apfel recibiu o premio de mans de Malu Edwards Hurley, membro da directiva de Women Together e mestre de cerimonias do evento xunto con Carlos Jiménez, representante de España na sede central da ONU en Bruxelas.
En novembro de 2016, Apfel recibiu o Pioneer Award da Women's Entrepreneurship Day polo seu traballo no eido da moda na sede da ONU en Nova York.
Tamén foi homenaxeada pola The New Jewish Home na gala de 2017 como unha das "Eight over Eighty", que conmemora oito persoas motivadoras e exemplares maiores de 80 anos.
Vida persoal
O matrimonio Apfel non tivo fillos, en parte debido á cantidade de viaxes que requiría o seu traballo. Iris non quería ter fillos para que fosen criados por unha neneira. Apfel e o seu home Carl tiñan en común un perfume favorito: Yatagan de Caron.
Despois de 67 anos de matrimonio, Carl finou o 1 de agosto de 2015, con 100 anos. Iris celebrou o seu centenario o 29 de agosto de 2021.
Rally do Lacón de 1990
O Rally do Lacón de 1990 foi a 24ª edición de dito rally e a terceira proba da tempada 1990 do Campionato de Galicia de Rally. Celebrouse o 19 de maio de 1990 e o vencedor foi o berciano Antonio Garrido, sobre un Ford Sierra Cosworth. Foi a súa primeira e única vitoria no campionato.
Itinerario
Constou de 10 treitos, que sumaron 75,6 km cronometrados (254 contando os enlaces). A primeira sección do rally consistiu en dúas pasadas polos treitos de Esposende e Beiro e unha por Cabanelas, rematando no parque de traballo de Ribadavia. Na segunda parte deuse unha nova pasada por Beiro, e dúas por Cabanelas e Xendive-Parada de Labiote.
Pray Away
Estreouse internacionalmente no Festival de Cinema de Tribeca o 16 de xuño de 2021. Estreouse en liña o 3 de agosto de 2021 a través de Netflix.
Castro, Ambreixo, Palas de Rei
Castro é un lugar da parroquia de Ambreixo no concello lugués de Palas de Rei, na comarca da Ulloa. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 estaba deshabitado.
Pokémon: Indigo League
Pokémon: Indigo League (orixinalmente retransmitido co título Pokémon) é a primeira tempada da serie anime Pokémon e a primeira tempada de Pokémon the Series: The Beginning, coñecido no Xapón como Pocket Monsters (ポケットモンスター). Emitiuse orixinalmente no Xapón a través de TV Tokyo dende o 1 de abril de 1997 até o 21 de xaneiro de 1999. A tempada conta as aventuras dun adestrador Pokémon, Ash Ketchum (voz en xaponés de Rika Matsumoto) e do seu compañeiro Pikachu (voz en xaponés de Ikue Ōtani) no seu camiño para obter Medallas de Ximnasio na rexión de Kanto co obxectivo de competir na Liga Pokémon en Indigo Plateau.
Castro, Mosteiro de Devesa, Palas de Rei
Castro é un lugar da parroquia de Mosteiro de Devesa no concello lugués de Palas de Rei, na comarca da Ulloa. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 tiña 9 habitantes, dos cales 4 eran homes e 5 eran mulleres.
A Areosa, Ambreixo, Palas de Rei
A Areosa é un lugar da parroquia de Ambreixo no concello lugués de Palas de Rei, na comarca da Ulloa. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 tiña 1 habitante, un home.
Crecemento económico
miniatura|300px|Crecemento económico dende o ano 1 até o ano 2003 por zonas zeográficas e mundial. O crecemento económico é o aumento da renda ou valor de bens e servizos finais producidos por unha economía (xeralmente dun país ou dunha rexión) en determinado período (xeralmente nun ano).
Aritmética de crecementos parciais
O crecemento total nun período composto de varios períodos parciais é lixeiramente superior á suma dos crecementos dos períodos parciais. Exemplos:
Principais factores do crecemento económico
O crecemento económico é causado por diversos cambios na economía. Nun período de tempo, algún dos factores poden ser máis importantes que outros. Os principais factores do crecemento económico son: recursos naturais, recursos humanos, acumulación de capital, cambio tecnolóxico, innovación e estabilidade socio-política.
Aínda que os recursos naturais afectaron fortemente o crecemento económico pasado, actualmente o seu impacto na variación do produto é limitado. Nas economías actuais o factor máis importante é o capital humano enfocado na innovación que produza (ou adopte) novos avances e efectúen un cambio tecnolóxico que aumente a produtividade.
Lingua cofán
Malia que o cofán é unha lingua ameazada, está clasificada como lingua en desenvolvemento con arredor de 1400 a 2400 falantes. Existen dúas variedades de cofán: o aguarico (falado en Ecuador) e o San Miguel (falado principalmente en Colombia). Arredor do 60% dos falantes de cofán en Ecuador están alfabetizados na súa propia lingua.
O uso do cofán en Ecuador está conectado co uso da lingua en documentos de dereitos de propiedade da terra e ao ensino bilingüe nas escolas. En Colombia, o cofán está máis ameazado por mor da violencia, os desprazamentos e o matrimonio interracial.
Marca Leyenda
O Marca Leyenda é un premio que o xornal Marca outorga aos que considera os mellores profesionais da historia do deporte. Desde a súa creación en 1997, máis de 70 persoas relacionadas co mundo do deporte recibiron este galardón.
O Viñal, Bugarín, Ponteareas
O Viñal é un lugar da parroquia de Bugarín no concello pontevedrés de Ponteareas, na comarca do Condado. Segundo o IGE, en 2022 tiña 61 habitantes (34 homes e 27 mulleres).
Amelloramento de Navarra
Foi aprobada polo Parlamento Foral de Navarra e posteriormente entrou en vigor o 16 de agosto de 1982 unha vez aprobada polas Cortes Xerais como lei orgánica.
Antecedentes
O Amelloramento do foro é unha actualización, con apoio na disposición adicional da Constitución española de 1978, do réxime foral recoñecido para Navarra na Lei de Modificación de Foros de 1841 promulgada polas Cortes Españolas de acordo co previsto na Lei de Confirmación de Foros de 1839.
O réxime foral recoñecido para Navarra na Lei Paccionada supoñía a liquidación en Navarra do Antigo Réxime no marco do abandono do absolutismo monárquico e a implantación do estado constitucional liberal en España á morte de Fernando VII.
A cuestión navarra na Transición
Coa recuperación da democracia en España tras o fin da ditadura franquista e a convocatoria para a elección das cortes constituíntes de 1977 iníciase en Navarra un virulento debate político, xurídico e identitario sobre a maneira de abordar a democratización das institucións forais (Deputación Foral de Navarra e Consello Foral Administrativo) e a regulación da cuestión do réxime foral de Navarra no novo texto constitucional.
Os sectores nacionalistas vascos, co apoio do PSOE, apostaron pola adhesión de Navarra ao proxecto de comunidade autónoma do País Vasco logrando o beneplácito inicial do goberno do presidente Adolfo Suárez. Esa aposta gobernamental á constitución dunha autonomía conxunta entre as tres provincias vascas e a de Navarra foi rexeitada polos sectores foralistas navarros e pola UCD de Navarra que defendían o proxecto autonómico foral independente para Navarra.
Como fórmula de compromiso chegouse ao acordo de que a Constitución recoñecería o réxime foral de Navarra mediante a Disposición adicional primeira (que recoñece os dereitos históricos dos territorios) e o mantemento para Navarra (en contraposición á súa derrogación para as demais provincias vascas) da vixencia das leis de confirmación e modificación de foros de 1839 e 1841 sustentadoras do réxime foral. Ademais, resolveuse diferir o tema da adhesión de Navarra ao proceso autonómico vasco para máis adiante cando as institucións forais democratizáronse regulando na Disposición transitoria cuarta da Constitución un procedemento para que Navarra fose incorporada á comunidade autónoma do País Vasco.
A pesar de todo, este compromiso político sobre a maneira de abordar constitucionalmente a cuestión navarra non foi aceptado por un sector da UCD navarra que descontento coa introdución no texto constitucional do mecanismo de incorporación de Navarra ao País Vasco decidiu abandonar a formación centrista e fundar un novo partido, Unión del Pueblo Navarro (UPN).
Aprobada e promulgada a Constitución, en xaneiro de 1979 un real decreto creou o Parlamento Foral de Navarra (precedente inmediato do actual Parlamento de Navarra) como cámara normativa de representación democrática da cidadanía navarra. Os resultados das eleccións a este Parlamento Foral celebradas en abril de 1979 e na que tamén se elixiron aos membros da Deputación Foral, deron ás forzas políticas UCD, UPN e PSOE (que variara a súa inicial aposta pola autonomía conxunta coas demais provincias vascas ao apoio á autonomía propia para Navarra) unha maioría de máis do 60% dos votos e de máis do 75% de escanos da cámara que ditas formacións utilizaron para abrir as negociacións co Goberno para, con apoio na Disposición adicional primeira da Constitución que establecía que a actualización xeral dos dereitos históricos recoñecidos para os territorios forais se levaría no marco da Constitución.
Negociación e tramitación parlamentaria
Para a negociación co Goberno sobre o texto e modo de actualizar o réxime foral formouse unha comisión negociadora composta por 7 membros que representaban aos partidos favorables á vía autonómica propia de Navarra: UCD, AP e PSOE. As negociacións prolongáronse durante máis de 2 anos, celebrándose un total de 12 reunións oficiais coa comisión homóloga elixida polo Goberno. Alcanzado un acordo final, acordouse tramitalo como unha lei orgánica das previstas na Constitución para regular o réxime xeral das comunidades autónomas.
Do mesmo xeito que os estatutos das demais comunidades autónomas que non accederon á autonomía a través do artigo 151 da Constitución (todas, excepto País Vasco, Cataluña, Galicia e Andalucía) o Amelloramento do foro non precisou de referendo para a súa entrada en vixencia.
Contido
O Amelloramento do foro está integrado por un título preliminar, e outros tres títulos máis. Totaliza 71 artigos, tres disposicións adicionais, 7 disposicións transitorias e unha disposición final.
Como norma institucional básica da Comunidade Foral, o Amelloramento regula as institucións de Navarra, as súas competencias, así como aspectos conexos de organización institucional.
O seu título preliminar declara a Navarra como Comunidade Foral, fixando o seu territorio no dos meiriñados históricos de Pamplona, Tudela, Estella, Sangüesa e Olite e outorga a Pamplona a capitalidade.
Recoñece ao castelán como lingua oficial de Navarra, pero atendendo á situación de pluralidade lingüística que se dá historicamente na parte norte de Navarra garante ao éuscaro tamén o carácter de oficial nas zonas vascoparlantes en base ao principio legal de predominio lingüístico.
O título primeiro está dedicado ás institucións de Navarra. Establécese nel que as institucións de Navarra son 3:
O seu título segundo está dedicado ás competencias e facultades de Navarra. Nel especifícanse as distintas competencias da Comunidade Foral.
Así mesmo, o artigo 70 establece a facultade de Navarra, dentro do marco constitucional, de subscribir de convenios e acordos de colaboración coas comunidades limítrofes (País Vasco, Aragón e A Rioxa).
O seu título terceiro está dedicado á reforma do amelloramento, cuxa iniciativa se recoñece tanto ao Goberno da Nación como ao Goberno de Navarra, que deberán presentar ao Parlamento de Navarra e ás Cortes Xerais o texto de modificación que acorden.
Por último, na súa disposición adicional segunda, o Amelloramento establece que o órgano competente ao que alude a Disposición transitoria cuarta da Constitución con potestade para poñer en marcha o procedemento para a incorporación de Navarra ao País Vasco é o Parlamento de Navarra, órgano que tamén é declarado como competente para separar a Navarra do País Vasco unha vez producida a incorporación.
Significado
A vía elixida para a súa negociación e promulgación como lei orgánica supuxo a concepción do Amelloramento como unha verdadeira actualización do réxime foral recoñecido para Navarra na Lei Paccionada do 16 de agosto de 1841 e a tal fin denominóuselle precisamente "amelloramento" en uso do tradicional e medieval termo navarro para aludir á actualización normativa. Con todo, a natureza e carácter xurídico do Amelloramento segue sendo un tema polémico.
Así, segundo algúns autores, o Amelloramento é debedor dun concepto xurídico complexo na súa constitución, pois se ben como os Estatutos de Autonomía serían produto dunha concesión da Constitución, "o Foro supoñería un dereito anterior á propia norma que sería recoñecido por esta e que estaría baseado no concepto de liberdade civil". Ademais, relacionaríase co concepto de "autonomía orixinaria" do pobo navarro, a pesar de que nin o Amelloramento nin a doutrina adoita utilizar comunmente o concepto de "nacionalidade" previsto constitucionalmente e prefírese a denominación de "comunidade foral".
Hai autores que negaron que o Amelloramento teña natureza de Estatuto de Autonomía, sinalando que se trataría dun pacto entre Navarra e o Estado que vén actualizar o contido da Lei de Modificación de Foros de 1841. Mentres outros autores opinan que o Amelloramento ten unha natureza bifronte: dunha banda é un auténtico Estatuto de autonomía que organiza a Navarra como comunidade autónoma e doutra banda é tamén un pacto foral e por iso Navarra non é unha comunidade autónoma, senón que ten un carácter singular e por iso denomínase "comunidade foral".
Pola súa banda outros sectores, entre os que se atopan historiadores como Bartolomé Clavero, opinan que o pobo de Navarra é "suxeito de soberanía" e está recoñecido na Disposición adicional primeira do texto constitucional e só a el lle corresponde libremente decidir o seu status e identidade, sen que estea determinado por feitos históricos anteriores.
A Rasela, Bugarín, Ponteareas
A Rasela é un lugar da parroquia de Bugarín no concello pontevedrés de Ponteareas, na comarca do Condado.
Cervus elaphus corsicanus
Cervus elaphus corsicanus é unha subespecie do cervo común que habita unicamente nas illas de Córsega e Sardeña.
Características
Caracterízase por ter os cornos máis rectos que outras variedades do cervo vermello, e pola súa menor envergadura (80-100 centímetros). Porén ten un bradido moito máis potente có dos seus conxéneres. Pénsase que chegou ás illas nas que habita sobre o 1200 A.C., moito antes incluso có ser humano, tratándose do mamífero máis grande que habita nestas illas.
Veiga, Ambreixo, Palas de Rei
Veiga é un lugar da parroquia de Ambreixo no concello lugués de Palas de Rei, na comarca da Ulloa. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 tiña 2 habitantes, dous homes.
Veiga, Meixide, Palas de Rei
Veiga é un lugar da parroquia de Meixide no concello lugués de Palas de Rei, na comarca da Ulloa.
Rurouni Kenshin (filme)
Rurouni Kenshin (るろうに剣心) é un filme xaponés de 2012 dirixido por Keishi Ōtomo. É un drama de acción aventuras baseado no manga homónimo escrito e ilustrado por Nobuhiro Watsuki. Está protagonizado por Takeru Satoh e Emi Takei.
Caxigo (rede social)
Descrición
Foi fundada en xaneiro de 2013 por Marcos Suárez, un emprendedor galego. O seu obxectivo era crear un espazo virtual onde os galegos e galegas poderían expresarse e compartir as súas inquedanzas, vivencias e ideas en lingua galega.
A rede social comezou como Vituin, pero en 2014 mudou o seu nome a Caxigo. En 2016, a propiedade da rede social foi transferida á Asociación APRODIGA (Asociación para a Promoción e Dignificación do Galego), mantendo o seu equipo orixinal.
Caxigo baséase na idea de ser un espazo libre e sen ataduras para que os usuarios poidan expresarse e intercambiar as súas inquedanzas, vivencias e ideas. A rede social permite aos usuarios crear perfís, publicar contido, seguir a outros usuarios e comunicarse entre eles. Ademais, enfócase en proporcionar contido exclusivo relacionado coa cultura e a lingua galega, como novas, eventos e outras informacións.
A Viña, Ambreixo, Palas de Rei
A Viña é un lugar da parroquia de Ambreixo no concello lugués de Palas de Rei, na comarca da Ulloa. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 tiña 9 habitantes, dos cales 6 eran homes e 3 eran mulleres.
Castro, Vilar de Donas, Palas de Rei
Castro é un lugar da parroquia de Vilar de Donas no concello lugués de Palas de Rei, na comarca da Ulloa. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 estaba despoboado.
Copa da Coruña
A Copa da Coruña é unha competición futbolística por eliminatorias organizada pola Federación Galega de Fútbol na que historicamente teñen participado os equipos de afeccionados das ligas da capital, As Mariñas e Arteixo.
Orixe
Durante as primeiras décadas do século XX foron disputados na Coruña unha serie de campionatos locais coma, por exemplo, o campionato local organizado en 1912 polo Real Club Coruña, o campionato de terceira categoría para sociedades non federadas organizado polo Emden en 1924  ou o campionato para equipos non federados organizado polo semanario El Balón en 1928.
En 1929 os equipos modestos da cidade crearon a Federación Local de Clubs de Foot-ball,  que tomou o relevo na organización dos campionatos locais. En 1934 non se puido organizar o campionato, razón pola cal o Deportivo da Coruña organizou xunto co Comité da devandita Federación Local un torneo por eliminatorias titulado Copa da Coruña, do que resultou gañador o Unión Sporting de Santa Lucía.
En 1937, durante a Guerra Civil, o Deportivo da Coruña volve organizar, esta vez en solitario, outro torneo de fútbol afeccionado titulado Copa da Coruña do que se proclamou campión o Independencia F.C.
Joaquín González de la Peña
Joaquín González de la Peña, nado o 10 de setembro de 1836 e finado en Madrid o 6 de abril de 1908, foi un avogado e político español, ministro de Graza e Xustiza durante o reinado de Afonso XIII.
Traxectoria
Faleceu repentinamente en Madrid o 6 de abril de 1908. Foi enterrado no cemiterio de San Justo, nesta mesma cidade.
Vida familiar
Foi irmán de Ángel González de la Peña, subgobernador do Banco de España. Casou coa baronesa de Forna, María del Pilar de la Encina, que faleceu o 9 de febreiro de 1909 , e foi pai do barón de Forna, Joaquín González-de la Peña de la Encina.
Xerografía
miniatura|Esquema do proceso de fotocopiado xerográfico. A xerografía é un proceso de impresión que emprega electrostática en seco para a reprodución ou copiado de documentos ou imaxes. A palabra xerografía deriva do grego ξηρός (xeros), que significa ‘seco’, e -γραφία (grafía), que significa ‘escritura’.
Mélange (xeoloxía)
En xeoloxía, unha mélange é unha brecha a grande escala, un corpo de rocha cartografiable caracterizado pola falta de leito continuo e a inclusión de fragmentos de rocha de todos os tamaños, contidos nunha matriz deformada de gran fino. A mélange normalmente consiste nunha mestura de grandes bloques de litoloxías variadas. Tanto os procesos tectónicos como os sedimentarios poden formar mestura.
Xerografía
Lanzamento comercial pola Xerox
En 1947, unha pequena empresa do norte de Nova York, creada no mesmo ano de nacemento de Carlson, apostou polo descubrimento adquirindo os dereitos para desenvolver e comercializar a xerografía. A empresa chamábase The Haloid Company, e en 1961 renomearíase Xerox Corporation. A compañía seguiu desenvolvendo a tecnoloxía até lanzar unha copiadora automática de papel para oficinas, a Xerox 914, que facía copias en branco e negro en papel común, en forma simple e rápida.
Mélange (xeoloxía)
As aparicións de mélange están asociadas con terranes con falla de pulo nos cintos oroxénicos. Unha mestura fórmase no prisma de acreción por riba dunha zona de subdución. As secuencias de ofiolitas ultramáficas que foron obducidas na codia continental están normalmente sustentadas por unha mestura. Tamén se poden producir mesturas localizadas a menor escala en zonas de cizallamento ou fallas, onde a rocha coherente foi interrompida e mesturada por forzas de cizallamento. miniatura| Mestura de matriz de [[xisto con de arenito e pedra verde en Marshall's Beach, San Francisco, EUA.]] As mesturas a grande escala formadas en zonas de marxe continental activas consisten xeralmente en material da codia oceánica alterada e en bloques de sedimentos de ladeira continental nunha matriz de lodo cisallado. Os mecanismos de mestura en tales escenarios poden incluír forzas de cizallamento tectónico, fluxo dúctil dunha matriz cargada de auga ou deformable (como a serpentinita), acción sedimentaria (como afundimento, fluxo por gravidade e acción olistostromal ou algunha combinación destes. Algúns bloques de rocha máis grandes poden ter até 1 km a través.
Antes da aparición da tectónica de placas a principios dos anos 70, era difícil explicar as mesturas en termos de mecanismos xeolóxicos coñecidos. Un paradoxo especialmente preocupante foi a aparición de bloques de esquistos azuis (rochas metamórficas de baixa temperatura e alta presión) en contacto directo con greywacke (un arenito groso con fragmentos líticos) que se depositou nun ambiente sedimentario.
Xerografía
Lanzamento comercial pola Xerox
A revista Fortune denominouna «o produto máis exitoso de todos os tempos comercializado nos Estados Unidos de América».
Mélange (xeoloxía)
Exemplos
Os exemplos inclúen o complexo franciscano (Franciscan Complex) ao longo das cordilleiras costeiras do centro e norte de California e o complexo de ofiolitas da baía das illas (Bay of Islands) en Terra Nova. O Gwna Mélange no Reino Unido esténdese por Anglesey e a península de Llŷn até a illa Bardsey, no norte de Gales. A mélange de Palawan do Norte distribúese na illa Miniloc de Filipinas, costa oeste da illa de Inabamalaki, costa oeste de El Nido; Cudugman Point na baía de Bacuit e no grupo de illas Cuyo. Consiste nun revolto de varios tipos de rochas contidas nunha matriz de lodo e limo de lousa gris-verdosa.
Xerografía
Lanzamento comercial pola Xerox
A xerografía é a tecnoloxía base das actuais fotocopiadoras, impresoras láser e impresoras dixitais de produción. Estímase que en 2004 realizáronse 4 billóns de páxinas en produtos que hoxe existen grazas a esta tecnoloxía, o que a converte no método máis usado para imprimir documentos nas oficinas.
Mélange (xeoloxía)
Exemplos
O deserto oriental de Exipto forma parte do escudo árabe-nubio neoproterozoico e mostra diferentes aparicións de mesturas ofiolíticas neoproterozoicas. As mesturas conteñen bloques e fragmentos exóticos e nativos de tamaños e tipos variables situados nunha matriz volcaniclastica cisallada e xistosa. Os principais bloques exóticos son ofiolíticos e inclúen rochas ultramáficas metamorfoseadas, metagabros, metabasaltos masivos e almofadas e rochas sedimentarias peláxicas. En función do modo de aparición dos compoñentes ofiolíticos e dos procesos de formación de mesturas, as mesturas ofiolíticas do deserto central oriental clasifícanse e mapeáronse en mestura tectónica, olistostroma e mestura olistostromal. Tanto os procesos tectónicos como os sedimentarios xogaron un papel importante durante a formación da mestura nun escenario de arco posterior ou entre arcos.
Etimoloxía
O termo mélange en inglés é unha palabra prestada do francés, usada para significar unha mestura de compoñentes dispares. A súa derivación, e polo tanto en certa medida a súa connotación, é semellante á mêlée. Mélange é a forma moderna do substantivo francés antigo meslance, que provén do infinitivo mesler, que significa "mesturar".
Xerografía
Lanzamento comercial pola Xerox
Outra inmensa vantaxe deste proceso é que, a diferenza do chorro de tinta, o tóner non se corre por líquidos como auga, entre outros. E ademais, tamén posúe terminación ou calidade moi superior ao sistema "ink jet" mencionado. Por exemplo en textos, os bordos das letras son moito máis definidos.
Funcionamento
Unha superficie é cargada con electricidade estática en forma uniforme e é exposta a luz que descarga ou destrúe a carga eléctrica, ficando cargadas só aquelas áreas onde hai sombra. Un pigmento de po (tinta seca ou tóner) fíxase nestas áreas cargadas facendo visíbel a imaxe, que é transferida ao papel mediante un campo electrostático. O uso de calor e presión fixan a tinta ao papel.
Julia Arrojo Suárez
Julia Arrojo Suárez, nado en Becerreá cara a 1899, foi unha mestra e política galega.
Traxectoria
Irmá de Claudio Arrojo Suárez. Veciña de Eixibrón. Foi mestra en Rubaíño (Muras) e As Revoltas (Begonte). Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi destituída. Xulgada en Lugo por rebelión militar, o proceso foi suspendido por internamento psiquiátrico no Hospital de Lugo. Foi recluída no Manicomio de San Luis en Palencia en 1937. Sometida a depuración, foi confirmada no seu posto en decembro de 1940.
Rally Botafumeiro de 1990
O Rally Botafumeiro de 1990 foi a 5ª edición de dito rally e a cuarta proba da tempada 1990 do Campionato de Galicia de Rally. Celebrouse o 1 de xullo de 1990 e o vencedor foi o vascofrancés Marc Etchebers sobre un Ford Sierra Cosworth.
Resumo
O equipo formado polo vascofrancés Marc Etchebers e o ferrolán Humberto González gañou con facilidade o rally ao marcar o mellor tempo en todos os treitos cronometrados, excepto nos dous últimos, que foron para Sergio Vallejo e José Manuel López Parada. A segunda praza estivo moito máis disputada e tras o abandono por problemas mecánicos de Manuel Senra, que marcara o segundo mellor tempo no primeiro treito, a loita deuse entre Vallejo, Parada, "Peitos", Antonio Trelles e Antonio Garrido. Ao remate dos seis treitos diúrnos era "Peitos" o que ocupaba a segunda praza, seguido moi de preto polos demais. Con todo, na sección nocturna os irmáns Vallejo rodaron rápido e subiron ata a segunda praza final. "Peitos" quedou finalmente cuarto (e primeiro no Trofeo Citroën), ao verse adiantado ao final tamén polo vigués Trelles, que subiu ao podio en terceira posición e gañou na Copa Renault.
Bustomeao, O Cadramón, O Valadouro
Bustomeao é un lugar da parroquia do Cadramón, no concello lucense do Valadouro na comarca da Mariña Central.
Pedro López Lolo
Pedro López Lolo, nado en Pedrafita do Cebreiro e finado en Costantín (Baralla) o 22 de setembro de 1936, foi un político galego.
Traxectoria
Veciño de Chan de Pena. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e paseado en Constantín. Inscrito inicialmente coma descoñecido, foi identificado o 3 de novembro de 1936.
Escirtoideos
Os escirtoideos (Scirtoidea) son unha superfamilia de escaravellos polífagos. Considérase tradicionalmente que consta de catro familias: Clambidae, Decliniidae, Eucinetidae e Scirtidae. Porén, os estudos xenéticos suxeriron que Clambidae e Eucinetidae pertencen a unha familia separada, Clamboidea, que tamén integra a Derodontidae. Scirtoidea e Clamboidea son dúas das liñaxes de Polyphaga vivos que diverxeron máis temperanmente.
Tamén se asignaron a este grupo dúas familias extinguidas:
Camoira, Augas Santas, Palas de Rei
Camoira é un lugar da parroquia de Augas Santas no concello lugués de Palas de Rei, na comarca da Ulloa. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 tiña 7 habitantes, dos cales 2 eran homes e 5 eran mulleres.
Rurouni Kenshin: Kyoto Taika-hen
Rurouni Kenshin: Kyoto Taika-hen (るろうに剣心 京都大火編) é un filme xaponés de 2014 dirixido por Keishi Ōtomo e baseado na serie manga Rurouni Kenshin. É a secuela do filme Rurouni Kenshin, e foi seguido con Rurouni Kenshin: Densetsu no Saigo-hen estreado pouco despois ese mesmo ano.
Rauw Alejandro
Raúl Alejandro Ocasio Ruiz, nado en San Xoán o 10 de xaneiro de 1993, máis coñecido polo seu nome artístico Rauw Alejandro, é un cantautor, bailarín e produtor discográfico portorriqueño.
Traxectoria
Naceu en San Xoán, e foi criado en Carolina (Porto Rico). Do mesmo xeito ca el, os seus pais tamén son artistas, e influenciárono con cantantes como Elvis Presley e Michael Jackson. O seu pai é Raúl Ocasio, un guitarrista; e a súa nai é María Ruiz, unha corista. Durante varios anos viviu nos Estados Unidos, onde foi influído polos xéneros R&B e dancehall.
2014-2017: Inicios
Comezou a súa carreira en 2014 coa canción «Inevitable» e mantívose nos anos seguintes lanzando cancións como «Eso que tienes», «Días así», «No me hagas esperar» e «I.D.G.F.» en 2015 e «Pa' serio», «Como nunca», «Mala miña», «Back To Sleep» e «Misiones» en 2016. Lanzou o seu primeiro mixtape titulado Punto De Equilibrio en 2016, o cal contou coas colaboracións de Myke Towers, Álvaro Díaz, Joyce Santana e Rafa Pabön.
Lanzou cancións en 2017 como «Las oportunidades», «Las justas », «Ahora dice», «Tómalo», «Luz roja», «Ta' moja», «Estamos mal», «Se hace tarde» e «Toda» xunto a Alex Rose, o cal contou cunha remestura en 2018 con Cazzu, Lenny Tavárez e Lyanno. Esta remestura conta con máis de 100 millóns de reproducións en Spotify e máis de 1.000 millóns en YouTube.
En 2018, publicou a súa versión da canción «Tú te imaginas» de De la Ghetto co que gañou recoñecemento. Participou en cancións como «Pa' tu casa» e «Luz apaga», coas que logrou consolidarse aínda máis. Porén, co lanzamento dos sinxelos «Que le dé» con colaboración de Nicky Jam, as sinxelo «Fantasías» con Farruko, «El efecto» xunto a Chencho Corleone de Plan B, ademais da súa remestura que contou con Bryant Myers, Dalex, Kevvo e Lyanno, lanzárono ao recoñecemento en todo o continente a finais do ano 2019.
Publicou o seu primeiro EP titulado Trap Cake en 2019.
En 2020, publicou o seu primeiro álbum de estudio titulado Afrodisíaco, o cal contou coas colaboracións de Anuel AA, J Balvin, Zion & Lennox, Sech, Wisin & Yandel, Arcángel, Randy, Trippie Redd, entre outros.
En 2021, sacou un dos seus temas máis exitosos «Todo de ti». Este tema cultivou seis discos de platino nos Estados Unidos, catro en España e múltiples discos de ouro, algúns na Arxentina ou México. A raíz do éxito deste sinxelo, lanzou o seu segundo álbum de estudio Viceversa, un álbum que conseguiu o número 1 en España, ademais de obter a certificación de platino no país anglosaxón tras superar as 60.000 unidades de devandito material. Noutros países como Colombia ou o Perú, obtivo a certificación de platino e ouro, sendo o álbum máis vendido do cantante até a data.
Discografía
Mixtapes
EP
Álbums en directo
Alvite, Augas Santas, Palas de Rei
Alvite é un lugar da parroquia de Augas Santas no concello lugués de Palas de Rei, na comarca da Ulloa. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 tiña 3 habitantes, dos cales 1 era home e 2 eran mulleres.
O Campo, O Cadramón, O Valadouro
O Campo é un lugar da parroquia do Cadramón, no concello lucense do Valadouro na comarca da Mariña Central.
Lingua tinigua
A lingua tinigua (ou tiniguas) é unha lingua indíxena seriamente en perigo que se fala en Colombia. No ano 2000, o tinigua só tiña dous falantes nativos, ámbolos dous varóns, no departamento de Meta, entre os ríos Guayabero e Yari. En 2013, o número reduciuse a só un. O tinigua pertence á pequena familia lingüística tinigua-pamigua xunto coa exinta lingua pamigua.
Carballedo, Cuíña, Palas de Rei
Carballedo é un lugar da parroquia de Cuíña no concello lugués de Palas de Rei, na comarca da Ulloa.
Hydrophiloidea
Hydrophiloidea (hidrofiloideos), é unha superfamilia de escaravellos coñecidos na literatura como escaravellos acuáticos preeiros. Ata recentemente comprendía só unha única familia, Hydrophilidae, pero varias das subfamilias da anterior foron ascendidas ao nivel de familia dentro desta superfamilia. Os Hydrophiliidae seguen sendo con grande diferenza os máis nemerosos do grupo, con case 3000 especies descritas. As outras familias non teñen máis de 400 especies. Os Histeroidea están estreitamente emparentados e ás veces son considerados parte duns Hydrophiloidea sensu lato. A maioría do clado é acuático, que se pensa que é a ecoloxía ancestral do grupo, pero algunhas liñaxes como Sphaeridiinae fixéronse secundariamente terrestres. Os representantes modernos do grupo apareceron durante o Xurásico tardío.
Comprende as familias seguintes:
Carballedo, Augas Santas, Palas de Rei
Carballedo é un lugar da parroquia de Augas Santas no concello lugués de Palas de Rei, na comarca da Ulloa. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 tiña 14 habitantes, dos cales 6 eran homes e 8 eran mulleres.
Bouzachás, Augas Santas, Palas de Rei
Bouzachás é un lugar da parroquia de Augas Santas no concello lugués de Palas de Rei, na comarca da Ulloa. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 tiña 6 habitantes, dos cales 2 eran homes e 4 eran mulleres.
Associação de Amizade Galiza-Portugal
A Associação de Amizade Galiza-Portugal - AAG-P é unha asociación cultural sen ánimo de lucro que defende a unidade lingüística da lingua portuguesa en Galiza.
A AAG-P, a Associaçom Galega da Língua (AGAL) e o Movimento Defesa da Língua (MDL) son tres entidades nacionais galegas que defenden o carácter lusófono de Galiza e a non segregación da lingua na comunidade europea.
Acordo Ortográfico de 1990
Unha delegación de observadores galegos, formada por António Gil Hernández e José Luís Fontenla, asistiu aos traballos de elaboración do Acordo Ortográfico de 1990. Galiza, ao non ser membro da CPLP, non participou nas reunións nas que se debateron, aprobaron e asinaron os protocolos modificativos.
Paulino Pardo de Neyra
Paulino Carlos María Pardo de Neyra, ou Pardo Neira, nado en Baralla en 1898 e finado en Santiago de Compostela o 27 de novembro de 1990, foi un funcionario e político galego.
Traxectoria
Organizou con Evaristo Correa Calderón, Casiano Díaz Moreno e Faustino Cela a Irmandade da Fala de Baralla en 1917. Ingresou no Corpo de Prisións e pediu a excedencia en 1924. Foi funcionario do Corpo de telégrafos destinado en Palas de Rei. Na ditadura de Primo de Rivera foi xefe local da Unión Patriótica de Palas de Rei. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 encerrouse con varios homes armados na casa do Concello de Palas de Rei. Foi detido e condenado sen xuízo a pena de morte. Por intercesión familiar conseguiron a anulación da pena. Foi desterrado a Leganés e multado con 5.000 ptas. Despois foi funcionario de telégrafos de Santiago. Reingresou no Corpo de Prisións nos anos corenta. Foi destinado como funcionario á prisión do partido de Santiago de Compostela en 1950, da que foi xefe de Administración dende 1952. En 1958 foi nomeado director da prisión de Santiago de Compostela. Finou en Santiago de Compostela o 27 de novembro de 1990.
Vida persoal
Casou con Marina Soto Viña, foi pai de María del Carmen, Alfonso, Esther e José Pardo Soto, e avó de Xulio Pardo de Neyra.
Chocha, O Cadramón, O Valadouro
Chocha é un lugar da parroquia do Cadramón, no concello lucense do Valadouro na comarca da Mariña Central.
Cortegaza, O Cadramón, O Valadouro
Cortegaza é un lugar da parroquia do Cadramón, no concello lucense do Valadouro na comarca da Mariña Central.
Dascilloidea
Dascilloidea (dasciloideos) é unha superfamilia de escaravellos polífagos, que comprende as seguintes familias: Dascillidae e Rhipiceridae.
As Cancelas, O Cadramón, O Valadouro
As Cancelas é un lugar da parroquia do Cadramón, no concello lucense do Valadouro na comarca da Mariña Central.
Antônio Houaiss
miniatura| Edición do Vocabulario Ortográfico da Lingua Portuguesa pola [[Academia Brasileira de Letras, que foi organizada por Houaiss.]] Antônio Houaiss, nado no Río de Xaneiro no 15 de outubro de 1915 e finado ibídem no 7 de marzo de 1999, foi un destacado intelectual brasileiro - filólogo, crítico literario, tradutor, diplomático, enciclopedista e ministro de Cultura do Brasil no goberno de Itamar Franco.
Corvelle, O Cadramón, O Valadouro
Corvelle é un lugar da parroquia do Cadramón, no concello lucense do Valadouro na comarca da Mariña Central.
Antônio Houaiss
Autor de dezanove libros, Houaiss organizou e elaborou dúas das enciclopedias máis importantes xamais feitas no Brasil, a Delta-Larousse e a Mirador Internacional. Publicou dous dicionarios bilingües inglés-portugués, organizou a primeira edición do Vocabulario Ortográfico da Lingua Portuguesa (VOLP), pola Academia Brasileira de Letras. Entre os seus traballos de tradución destaca a novela Ulises, de James Joyce. Ocupou varios cargos importantes como presidente da Academia Brasileira das Letras, ministro de Cultura no goberno do presidente Itamar Franco e membro da Academia das Ciencias de Lisboa. A revista Veja mesmo o definiu como o "maior estudoso das palabras en lingua portuguesa dos tempos modernos".
En febreiro de 1986 iniciou o proxecto do Gran Dicionário Houaiss da lingua portuguesa, a súa obra mestra. Houbo unha interrupción de cinco anos, por falta de recursos económicos, desde 1992 até marzo de 1997, cando fundou o Instituto Antônio Houaiss de Lexicografía e Banco de Datos da Lingua Portuguesa S/C Ltda, con Francisco Manoel de Mello Franco e Mauro de Salles Villar. Antônio Houaiss morreu o 7 de marzo de 1999 e o traballo lexicográfico foi rematado polo Instituto en decembro de 2000. O Gran Dicionario Houaiss da lingua portuguesa saíu á luz en 2001.