cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Historia de España
Guerra da independencia
No marco das guerras napoleónicas, as tropas francesas piden paso franco a través de España para chegaren a Portugal, (18 de outubro de 1807). Aproveitan a debilidade nese momento e a alianza con Carlos IV para quedarse en territorio español.
Debido ó descontento popular contra o rei Carlos IV e Godoy, un levantamento popular obrígao a abdicar en favor do seu fillo Fernando, que é a súa vez retido polas tropas francesas. Napoleón nunha hábil estrataxema, proponse para mediar entre pai e fillo a cuestión sucesoria.
O 2 de maio de 1808 o alcalde de Móstoles redacta un bando pedindo a colaboración cidadá para liberar o rei Fernando VII: ''A Patria está en perigo. Madrid perece vítima da perfidia francesa. Españois, acudide a salvala''. A insurxencia popular contra os franceses esténdese a Madrid e de alí a outras capitais.
Ante o clima violento que se respira neses momentos na capital, os xenerais españois non se deciden a facer nada, porén, un simple capitán de artillería, Daoíz, ao ver o pobo loitar na rúa contra os franceses, decide apoiar os seus compatriotas e levanta a súa guarnición. Só é apoiado por outro capitán, Velarde, que se une a el con outros 30 soldados e algunhas pezas de artillería. Este primeiro levantamento fracasa ante o moi superior exército de Murat.
O 4 de maio a revolta chega a Badaxoz. O Comandante Xeneral de Estremadura decide levantar a súa guarnición e enviar correos chamando á revolta. O día 9 de maio tódalas capitais de provincia rebélanse contra o exército francés.
A loita contra os franceses fíxose por medio de Xuntas Xerais, con independencia do poder rexio. Esta situación e mailo novo xeito de pensar do exército invasor que bebeu das ideas revolucionarias fan que as ideas liberais atopen o terreo disposto nun país tradicionalmente conservador como España. En 1812 proclámase en Cádiz a primeira Constitución (chamada popularmente como a 'Pepa'), que recolle os Dereitos do Home expresados pola Revolución Francesa. Trátase dunha constitución liberal moi ambiciosa.
Reinado de Fernando VII
Coa volta de Fernando VII a España (1814) restáurase o absolutismo, que estará presente en todo o seu reinado (agás un pequeno período de tres anos coñecido como Trienio Liberal, 1820-1823). O rei depón a Constitución de 1812 aprobada polas Cortes de Cádiz durante a guerra de independencia. Caracterízase este período por unha relativa paz internacional, e polas constantes loitas internas entre absolutistas e liberais, tomando partido Fernando VII polos primeiros. Remata o seu reinado cunha crise sucesoria (o rei só tiña unha filla), e trala súa morte en 1833 sería substituído pola súa filla Isabel II.
Desaparición das colonias
Poden citarse cinco causas como as fundamentais da emancipación das colonias continentais españolas:
O motivo principal sería a invasión de España por Napoleón. Esta provocou un levantamento revolucionario nas cidades americanas, que ó principio tivo carácter de lealdade á causa española.
Arxentina proclama a súa independencia no Congreso de Tucumán en 1816 da man do xeneral San Martín. En México sería Agustín de Itúrbide o emancipador, que tras proclamarse Emperador foi fusilado e proclamada a República Federal. América Central fíxose independente baixo forma de Confederación, as chamadas Provincias Unidas de Centroamérica. Uruguai, que proclamou a independencia en 1813, foi conquistada por Brasil, aínda que logo se independiza coa axuda Arxentina.
Guerras carlistas
O carlismo caracterízase pola defensa do lexitimismo ou dereito ao trono de España do infante Carlos de Borbón e dos seus descendentes, polo tradicionalismo político, relixioso e social e polo foralismo ou mantemento da organización administrativa tradicional.
Apoiaron o carlismo o clero e a fidalguía rural e tamén os campesiños das provincias vascas e de Navarra, prexudicados pola abolición dos privilexios xa que o sistema foral lles garantía a exención de impostos, autonomía administrativa e económica, limitación do poder real, restricións ao servizo militar... O exército, a burguesía e a meirande parte da poboación urbana non apoiaron o carlismo, senón os intereses isabelinos e liberais.
O levantamento carlista produciuse en setembro de 1833, a proclamación de Carlos de Borbón como rei só triunfou nas provincias vascas e Navarra e determinados lugares do norte de Castela, a Rioxa, o Maestrazgo e Cataluña. O exército carlista tivo como xefe a Zumalacárregui, que conseguiu sucesivas vitorias, pero fracasou e morreu ó intentar conquistar Bilbao. En 1839 o xeneral Maroto (carlista) e Espartero (isabelino) asinaron o Convenio de Vergara, no que se recomendaba ao Goberno que propuxese ás Cortes o mantemento ou a modificación dos privilexios forais, e tamén se recoñecían os empregos e graos dos militares do exército carlista; a cambio, os carlistas aceptaban a Constitución de 1837 e recoñecían a Isabel II, pero Carlos de Borbón non recoñeceu o acordo e a guerra continuou dirixida por Cabrera e en 1840 as derradeiras partidas carlistas abandonaron España camiño do exilio.
A segunda guerra carlista tivo lugar en 1846, pretendían a defensa dos dereitos ao trono de Carlos VI, os protagonistas non conseguiron os seus obxectivos e a represión foi moi dura.
O desastre do 98
Trala desaparición da meirande parte do imperio español no primeiro terzo do século XIX, só quedaban nos últimos anos do século as colonias africanas de Guinea, Río de Ouro e Marrocos, as americanas de Porto Rico e Cuba, e as do Pacífico Guam e Filipinas. Cuba e Porto Rico baseaban a súa economía na exportación de produtos non transformados á metrópole. A súa economía era anticuada e realizada principalmente por man de obra semi-escrava. No caso do Caribe, España apoiaba unha reducida oligarquía latifundista; no caso filipino, o poder e influencia residía nas ordes relixiosas e o exército colonial.
En 1895, prodúcense insurreccións independentistas en Filipinas e Cuba (José Martí). Estados Unidos apoiará a causa independentista debido a intereses económicos e estratéxicos (The back courtyard).
A guerra de Cuba iníciase co estoupido do acoirazado Maine (260 mortos), a prensa americana culpa a España e comezan as operacións militares. España é incapaz de loitar en diversos escenarios ó mesmo tempo cunha tecnoloxía desfasada fronte á americana. Prodúcense as batallas de Cavite e A Habana. España verase obrigada a recoñecer a súa derrota. En decembro de 1898 asínase a paz en París.
España perdeu así o seu imperio ultramarino e tivo que asumir a destrución de boa parte da súa frota oceánica. Pero non todo foron desgrazas. As consecuencias económicas do "desastre do 98" foron bastante boas debido a:
No entanto a perda de 50.000 vidas produce unha fonda sensación de derrota:
II República
O triunfo republicano nas eleccións locais en case tódalas grandes cidades o 12 de abril de 1931 provoca o exilio do rei Afonso XIII, e o 14 de abril proclámase a II República. Niceto Alcalá-Zamora preside o primeiro goberno provisional (formado por republicanos de esquerdas e dereitas, rexionalistas moderados e PSOE) encargado da redacción dunha constitución democrática. O presidente Alcalá-Zamora oponse ao artigo que fala da laicidade do estado e é substituído por Manuel Azaña. O 14 de outubro de 1931 apróbase unha nova constitución republicana.
Bienio reformista
O 16 de decembro, Manuel Azaña volveu ser elixido presidente e encabezou un goberno de coalición republicano-socialista. Este primeiro goberno tivo que loitar coa oposición da xerarquía católica e utilizar a forza pública contra os queimadores de igrexas. Pola súa banda, altos cargos do exército manifestaron a súa desconformidade co novo goberno que pretendía reducir o número de oficiais. En setembro de 1931 o proxecto de Estatuto Vasco, apoiado por carlistas e nacionalistas vascos, foi rexeitado nas Cortes Constituíntes por superar os límites constitucionais.
Bienio radical
O goberno disolveu a Cámara e convocou eleccións. Tras a vitoria dos radicais de Lerroux, gobernaron co apoio da CEDA (Confederación española de dereitas autónomas, de Gil-Robles). Continuou a axitación social. Paralizouse a reforma agraria. Gardas de Asalto expulsaron a xornaleiros das terras ocupadas. Amnistiáronse os militares participantes na sanjurjada de 1932. As xuventudes da CEDA ("Juventudes de Acción Popular") copiaron trazos claramente fascistas (brazo en alto en contraposición ó puño comunista).
1 de outubro de 1934, entraron tres ministros da CEDA no goberno. O PSOE convocou unha folga xeral. O presidente da Generalitat Lluís Companys (ERC) dirixiu unha insurrección contra a República. Represión do exército. A UXT e a CNT proclamaron a "revolución socialista" en Asturias. A Lexión ás ordes de Francisco Franco foi levada a Asturias: 1.300 mortos, 3.000 feridos, 30.000 detidos. Manuel Azaña, Lluís Companys, Largo Caballero (PSOE) e outros foron arrestados. O goberno suspendeu o Estatuto Catalán. As diferenzas entre os radicais e os extremistas da CEDA súmanse ós casos de corrupción. Foron convocadas novas eleccións para febreiro de 1936.
Fronte Popular
Nas eleccións de febreiro, a Fronte Popular gañou á Coalición de Dereitas. Alcalá-Zamora presidiu o goberno de Azaña. En abril produciuse unha crise de goberno. O presidente da República dimitiu. Manuel Azaña pasou a ser o novo xefe de Estado e o coruñés Santiago Casares Quiroga presidiu o goberno. Realizouse unha amnistía para os represaliados polo golpe de outubro de 1934.
O 12 de xullo prodúcese o asasinato do tenente da Guarda de Asalto Castillo, instrutor das Xuventudes Socialistas de España. O 13 de xullo aparece outro asasinato, este en represalia do deputado dereitista José Calvo Sotelo.
17 de xullo de 1936, fracasou o golpe de estado (Emilio Mola, Goded, Cabanellas, José Sanjurjo Sacanell, Francisco Franco, ...). O exército de África cruzou á península. O día 18 declarouse o estado de guerra en Sevilla e outras gornicións dos sediciosos. Comezou a guerra civil española.
Guerra civil
O 17 de xullo de 1936, a conspiración que se vía fraguando dende primavera faise realidade. A guarnición de Melilla sublévase anticipadamente contra o goberno central por mor de ser descuberto o golpe por axentes gobernamentais (o franquismo creará a figura da "Adiantada" para esta cidade). Seguidamente, os militares de resto do protectorado en Marrocos e o arquipélago de Canarias álzanse en armas contra a República. É nas illas Canarias onde se producen os primeiros enfrontamentos entre sindicalistas e elementos falanxistas. Ó día seguinte o golpe esténdese á península. En cidades como Barcelona as centrais sindicais comezan a pedir "armas para o pobo". Tanto o goberno de Casares Quiroga como a Generalitat néganse. Mantense á expectativa.
O golpe triunfou en: O golpe fracasou en:
Os sublevados conservaron divisións íntegras (as de Galicia, Castela e Andalucía), e sobre todo o Exército de África (Lexión Estranxeira, Regulares...). Pola outra banda, na zona republicana, as unidades do exército quedaron desarticuladas xa que tiveron que arrestar a gran parte da oficialidade por sublevarse. Así e todo, as Forzas Aéreas e a Armada permaneceron fieis á República.
Tralo fracaso parcial da sublevación, o bando rebelde obtén éxitos iniciais:
O 18 de outubro de 1936, os rebeldes chegaron a Madrid. En novembro iniciaríase a ofensiva encamiñada a toma-la capital e pór fin á guerra. Comeza a Batalla de Madrid. O goberno, partidos e sindicatos mobilizan á poboación civil baixo o lema "Non pasarán". Incorpórase á defensa de Madrid a "columna Durruti" con armamento comprado á Unión Soviética. Avións alemáns bombardean a capital de xeito indiscriminado. Combates en Cidade Universitaria, Casa de Campo e na Ponte dos franceses. Franco ordena parar a ofensiva. É a primeira "vitoria" do bando republicano: Madrid é inexpugnable. A continuación, os intentos de Franco por rodea-la capital tamén fracasan: batalla do Jarama (participan as brigadas internacionais) e batalla de Guadalaxara (na que combateron os italianos contra o Exército Popular). Malia todo, os sublevados toman Málaga.
A comezos de 1937 o peso da contenda trasládase ó norte. Unidades dirixidas dende Galicia abren o cerco a Oviedo. Cae Cantabria e País Vasco, prodúcese o bombardeo de Gernika por parte dos Stuka alemáns. Os republicanos fracasan en Aragón (batalla de Belchite).
En decembro de 1937 os republicanos liberan Teruel, que finalmente volve a caer en mans dos sublevados. O 15 de abril de 1938 os nacionalistas chegan ó Mediterráneo dende Aragón, a república queda partida en dous. En xullo de 1938, a república tentará recupera-la iniciativa no combate na batalla do Ebro, a meirande da guerra. Na que morren 100.000 persoas e mailas esperanzas da República. En inverno, os nacionalistas chegan a Barcelona. Prodúcese o maior exilio en masa da Historia de España.
En febreiro de 1939 cando os franquistas chegan á fronteira francesa, máis de medio millón de persoas fuxiran á Francia.
O coronel Casado dá un golpe de estado en Madrid, decidido a seguir combatendo a ultranza coa esperanza de que a guerra civil quedara ligada ó inminente conflito europeo que se aveciñaba entre fascistas e demócratas máis comunistas. Prodúcense conversas entre os dous bandos, pero Franco só quere a rendición incondicional. O 28 de marzo de 1939 as tropas sublevadas entran nunha capital destruída pola aviación alemá e famenta. O 1 de abril, Franco persoalmente redacta o derradeiro parte de guerra:
"En el día de hoy, cautivo y desarmado el Ejército rojo, han alcanzado las tropas nacionales sus últimos objetivos militares. La guerra ha terminado".
Ditadura franquista
A ditadura franquista foi un sistema antidemocrático que pretendía controlar a sociedade. Pero aínda que houbo intentos de encadrar ás masas en organizacións de apoio ao réxime -Movemento Nacional- estas nunca foron a base do sistema. A ditadura franquista foi unha ditadura militar que tivo a súa fundamentación ideolóxica no pensamento conservador e católico español pero que incorporaba elementos procedentes do fascismo italiano.
Todos os grupos políticos (falanxistas, carlistas e monárquicos) que apoiaban o réxime franquista, foron agrupados nunha única formación autorizada: o Movemento Nacional. Os sindicatos de clase foron suprimidos, creándose unha organización única para obreiros e patróns: o Sindicato Vertical.
As Leis Fundamentais tiñan un carácter constitucional e eran as normas básicas da organización do Estado, diferéncianse dous grupos: de carácter dogmático (Foro do traballo, Foro dos españois, Lei de principios do Movemento) e de carácter orgánico (Lei de Cortes, Lei de Referendo, Lei de Sucesión, Lei Orgánica do Estado).
Durante a segunda guerra mundial España declárase neutral, pero adopta unha política simpatizante cos países do Eixe, en 1940 Franco entrevístase con Hitler en Hendaia e en 1941 con Mussolini en Bordighera. En España organízase unha cruzada contra o comunismo a través dunha expedición de voluntarios destinada á fronte soviética: a División Azul, que se integrou no exército alemán.
Illamento internacional (1945-1953)
España non foi aceptada na ONU, ao tempo que se recomendaba aos países membros da organización que rompesen as relacións diplomáticas con España. Así comezaba o cerco internacional e a oposición no exilio abrigaba a esperanza de poder restablecer un réxime democrático. Nos anos seguintes España foi expulsada de numerosos organismos internacionais. Pero a situación cambia a partir de 1947 co inicio da guerra fría. As potencias occidentais buscaron o apoio de todos os países anticomunistas, iniciándose cambios que foron paseniñamente acabando co illamento, aínda que o réxime seguía a ser condenado pola maioría dos países democráticos.
Recoñecemento internacional (1953-1959)
O ano 1953 foi decisivo para o recoñecemento internacional do réxime de Franco grazas ao achegamento coa Santa Sé e o Pacto cos EE UU que supuxo un triunfo para o réxime ante a opinión pública; a cambio dunha importante axuda económica, instálanse en España bases militares (Morón, Rota, Zaragoza e Torrejón). O prezo pagado por España era alto xa que o territorio español, en caso de conflitividade na área, podía ser utilizado sen consultar co seu Goberno.
En 1955, España pedía a súa admisión na ONU e integrábase en organismos económicos coma o Fondo Monetario Internacional e o Banco Mundial.
Formulación económica
miniatura|dereita|250px|Cartilla de racionamento na posguerra española. Etapa de autarquía: Etapa que se caracteriza pola escaseza, a inflación e o estancamento da produción, cun importante desenvolvemento do mercado negro, que recibía popularmente o nome de estraperlo. Son anos de carestía a todos os niveis; como exemplos, as cartillas de racionamento para repartir e controlar os alimentos básicos e o emprego do gasóxeno como carburante substitutivo dos derivados do petróleo.
Nos anos cincuenta iníciase a recuperación económica. O Plan de Estabilización de 1959 pon en marcha unha política de estabilización, en conformidade coas directrices do Fondo Monetario Internacional. Os instrumentos para levar a cabo a planificación indicativa son os Plans de Desenvolvemento. O Primeiro plan -1963-67- crea os polos de promoción e desenvolvemento industrial; o Segundo 1968-71 pon a énfase na agricultura e o Terceiro -1972-75- que ve recortados os seus proxectos pola crise económica.
Alexánder Doval Expósito
Alexánder Doval Expósito, nado en Oroso o 8 de novembro de 1990, é un político e avogado galego, Alcalde de Oroso dende xuño de 2023 ata a actualidade.
Traxectoria
Nado en Oroso, fillo de pai periodista e nai economista, neto do músico Ricardo Doval Doldán, propietario da Orquesta Los Satélites durante máis de 40 anos.
Licenciado en Ciencias Políticas e da Administración pola Universidade de Santiago de Compostela e en Dereito pola Universidade da Coruña, mestrado en Asesoría Xurídica de Empresa nesta última universidade e MBA (Master Bussines Administration) no IECE.
Afiliado ao PPdeG dende o ano 2007, presidente de Novas Xeracións de Galicia en Oroso entre 2008 e 2017, e membro das Xuntas Directivas de Novas Xeracións provincial, rexional e nacional.
Concelleiro en Oroso dende o 2011, Portavoz dende o 2015, é membro da Xunta Directiva Provincial do Partido Popular da Coruña dende o 2011.
Nas eleccións municipais do ano 2023 obtivo un resultado histórico cunha ampla maioría absoluta recuperando á alcaldía de Oroso tras algo máis de dúas décadas de socialismo, convertíndose en xuño de 2023 en Alcalde de Oroso ata a acualidade.
Galería de imaxes de Esgos
Galería de imaxes do concello de Esgos na provincia de Ourense.
Ángel Álvarez Rego
Traxectoria
Formaba parte da IV Agrupación "Pasionaria" do Exército Guerrilleiro de Galicia, comandada por Marcelino Rodríguez Fernández (Marrofer). Avistado o seu grupo por unha contrapartida en Milreu, no concello de Aranga, o 26 de xuño de 1946, foi executado xunto cos guerrilleiros Marcelino Rodríguez Fernández, Lisardo Freijo López e José Doldán.
Kiril Kurtev
Kiril Kurtev (en Кирил Куртев), nado o 18 de xuño de 1891 en Dripchevo (Rumelia oriental, hoxe Bulgaria) e finado o 9 de marzo de 1971 en Kuklen (provincia de Plovdiv, R.P. de Bulgaria) foi un eclesiástico greco-católico búlgaro.
Traxectoria
Kiril Kurtev naceu nunha familia ortodoxa na vila de Dripchevo, entón parte de Rumelia oriental, baixo soberanía otomá. En 1901 comezou os seus estudos no mosteiro de Mustrakli, e posteriormente continuounos no colexio dos pais asuncionistas de İpsala até 1908. Posteriormente estudou no seminario de San León en Constantinopla, e o 8 de setembro de 1913 foi ordenado diácono polo arcebispo Mihail Mirov. O 1 de xuño de 1914 foi ordenado sacerdote polo bispo Mihail Petkov. Na primavera de 1924 foi nomeado axudante do administrador dos greco-católicos en Bulgaria, Yosafat Kozarov, e o 25 de xullo de 1926 foi nomeado polo papa Pío XII exarca apostólico de Sofía. Recibiu a consagración episcopal de mans do bispo de Sidón Azanasius Khuriati na basílica de San Clemente de Roma o 5 de decembro do mesmo ano. O 30 de maio de 1941 renunciou ao cargo, e foi sucedido por Ivan Garufalov, mais a morte deste en 1951 obrigoulle a retomar a súa tarefa: nese momento, ao ser o único bispo católico na República Popular de Bulgaria, polo que tamén tivo que atender aos católicos latinos das dioceses de Nikopol e Sofía e Podliv. En 1960 participou no Concilio Vaticano Segundo. Sufriu un infarto celebrando a liturxia en Kuklen o 7 de marzo de 1971, e finou dous días despois.
Pedra Padreiro, Muíño, Zas
Pedra Padreiro é un lugar da parroquia de Muíño no concello coruñés de Zas da Comarca da Terra de Soneira. Tiña 22 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 9 homes e 13 mulleres.
Comité Olímpico Nacional de Iraq
O Comité Olímpico Nacional de Iraq (en اللجنة الاولمبية الوطنية العراقية) é o Comité Olímpico Nacional responsábel da representación de Iraq nos Xogos Olímpicos. Foi estabelecido en 1948 e recoñecido polo Comité Olímpico Internacional ese mesmo ano. Foi oficialmente disolto en maio de 2003 por L. Paul Bremer.
O seu director actual é Tiras Odisho un asirio cristián e mestre de Kkrate que vive en Suecia.
Galería de imaxes de escritores en lingua galega
Galería de imaxes de escritores en lingua galega.
The Sims 3
The Sims 3 é un videoxogo de simulación social e estratexia da franquía The Sims, orixinalmente creado por Maxis e desenvolvido por Electronic Arts, para PC e Mac. Trátase da terceira entrega da popular serie The Sims (posterior ao videoxogo The Sims 2). Foi anunciado nunha entrevista de Electronic Arts en novembro de 2006 e lanzado o 2 de xuño de 2009 nos Estados Unidos, e o 26 de outubro de 2010 para as videoconsolas de sobremesa Xbox 360, PlayStation 3, Wii e Nintendo DS.
O videoxogo tivo un éxito inmediato. Foron vendidas máis de 1,4 millóns de copias na súa primeira semana, dominando todas as listas de vendas. As críticas foron na súa maioría positivas; The Sims 3 obtivo unha puntuación de 86% en Metacritic. Actualmente non está dispoñible en galego.
Creación de Sims
A ferramenta de creación dun sim redeseñouse respecto a entregas anteriores. Aumentando o nivel de detallismo á hora de definir os detalles faciais, cambiou o sistema de configuración do corpo. Mentres que en entregas anteriores á hora de creación dun sim só se podía escoller entre corpo intermedio e sobrepeso (no xogo podíase alcanzar tamén un corpo musculado), e eses tres modos eran idénticos para tódolos sims, nesta entrega cada sim pode ter un corpo diferente ao doutro. Existen tres deslizadores para os homes e catro para as mulleres que permiten configurar ao milímetro a complexión de cada sim. O primeiro deles fai referencia ao nivel de delgadeza ou gordura, o segundo fai referencia ao tamaño muscular. Antigamente estes dous eran os únicos deslizadores dispoñibles, pero nun parche posterior engadíronse os restantes deslizadores.
O apartado de roupa tamén sufriu un redeseño intensivo. Mentres que antes só era posible escoller pezas superiores e inferiores ou ben pezas do corpo completo a partir dun repertorio predeterminado, agora é posible escoller ademais diso os zapatos e complementos de todo tipo como lentes, calcetíns, medias, pulseiras etc., e ademais é posible definir un peiteado diferente para cada tipo de roupa, elixir entre informal, formal, roupa de durmir (o que inclúe tanto pixamas como roupa interior), roupa atlética e roupa de baño. Nun parche posterior engadiuse tamén a posibilidade de escoller a ropa para ir ao traballo. Á hora de escoller a roupa, tamén é posible definir a cor de forma totalmente dinámica a partir de todo o espectro de cor, e dependendo do tipo de roupa será posible escoller varias cores diferentes, e gardar o estilo creado para reutilizalo para outros sims en calquera momento. A diferenza da entrega anterior, toda a roupa está dispoñible para todos os sims en todo momento, sen ser necesario acudir a ningunha tenda a comprala.
Xogo no barrio
O sistema de humor foi rediseñado respecto a entregas anteriores. As necesidades básicas seguen estando presentes, pero agora o humor é resultado dos novos "estados de humor". Existen tres tipos, positivos, negativos ou neutrais. Os estados neutrais son simplemente informativos e non soben nin baixan o humor. Dentro dos positivos e negativos, hainos de diversas intensidades, que soben máis ou menos o humor que outros. Algúns estados de humor aparecen ao satisfacer ou non as necesidades dos sims. Outros son resultado de actividades relacionadas cos seus trazos ou as súas relacións sociais. Por exemplo, se un sim satisface a súa fame cunha comida cociñada nunha boa cociña por un sim con habilidade, aparecerá o estado de humor positivo "Boa comida", que aumentará o seu humor nalgúns puntos. En cambio, se se lle priva de comer por moito tempo, aparecerá o estado de humor negativo "Famento", que baixa uns puntos o humor, e se persiste, chegará a un punto no que o estado de humor pasará a "Morto de fame", que baixará máis dramaticamente o humor. Como en entregas anteriores, un sim de mal humor non se concentrará para facer determinadas tarefas ou renderá mal no traballo ou na escola.
Introdúcese ademais un novo sistema de desexos que substitúen os desexos e os medos da entrega anterior. Un sim ten un cadro polo que van desfilando diferentes desexos que se van acumulando e que tras un tempo desaparecen. Tamén dispón de catro cadros de promesa. Ao facer clic nun desexo recente, se hai algún cadro de promesa libre, ese desexo considerarase "prometido" e pasará a ese cadro. Ao cumprir un desexo prometido, o sim obterá puntos de felicidade e o estado de humor "Realizado". Os puntos de felicidade pódense aforrar e uns desexos ofrecen máis puntos que outros dependendo da súa dificultade ou transcendencia na vida do Sim (por exemplo, terminar de ler un libro da moitos menos puntos que ter un fillo). Ao reunir puntos suficientes pódese acceder a un catálogo de recompensas para o sim en forma de características directas do sim (por exemplo, non aburrir xamais) ou en obxectos especiais para o sim que toda a familia pode empregar (como localizadores de sementes ou teletransportadores).
Ademais, cada sim xove adulto ten un chamado "Desexo de toda a vida", que ao cumprilo lle proporcionará unha gran cantidade de puntos de recompensa e un estado de humor especial. Ese desexo de toda a vida escólleo o xogador ao crear o sim, ou ben pode elixilo durante o seu crecemento, en base a propostas que aparecerán marcadas distinguiblemente no cadro de desexos durante a infancia e adolescencia do sim (bebés e infantes non poden ter desexo de toda a vida). Se o sim chegara a xove adulto sen desexo de toda a vida, nese momento se lle obrigaría a escoller un desexo de toda a vida entre todo o repertorio dispoñible, destacando cinco propostas en base aos trazos do sim.
Os sims viven por un período de tempo (axustable polo xogador) e avanzan a través de varias etapas (bebé, infante, neno, adolescente, xove adulto, adulto e ancián). Os sims poden morrer de vellez ou poden morrer prematuramente por causas tales como incendios, fame, afogamento, electrocución etc. Despois da morte, convértense en fantasmas non xogables que se aparecerán aos demais sims da familia mentres a tumba siga en casa, aínda que hai misións que permiten converter o fantasma nun personaxe xogable, e incluso existe unha comida que pode resucitar a un fantasma ao comela, entre outras opcións.
Cada sim vai adquirindo trazos de personalidade ao longo da súa vida, ata un máximo de cinco (a expansión University Life permite aumentar este número a un máximo de sete). Os bebés e infantes comezan con dous trazos, e despois adquiren un trazo máis en cada etapa de idade ata chegar aos cinco de xove adulto, que xa conservan o resto da súa vida. Existe un amplo repertorio de trazos, e algúns son opostos entre si e non poden darse ao mesmo tempo nun mesmo sim (por exemplo "Bo" e "Malvado" ou "Valente" e "Covarde"). Ao crear un sim pódense elixir a vontade os trazos que terá tendo presente esa limitación. Se o facemos nacer e crecer no xogo, os trazos que adquira dependerán de diversos factores: se o sim tivo unha boa vida na fase de idade na que se encontra (salvo no paso de bebé a infante onde non hai cambios de trazos), o xogo permitirá escoller ao crecer o trazo novo que se engadirá; se, polo contrario, non fora así, serán asignados aleatoriamente. No caso dos bebés acabados de nacer, os seus trazos dependerán de que a nai tivera un bo embarazo. Os nenos terán trazo elixible se de infantes aprenderon todo o que deben aprender (a andar, a falar e a usar o ouriñal) e desenvolveron ben as súas habilidades con xoguetes. Os adolescentes e adultos novos dependerán sobre todo do seu rendemento na escola e de que logren un sobresaliente ao chegar ao seu aniversario. E en tódolos casos tamén inflúe o satisfacer frecuentemente as necesidades do sim, tanto as básicas como as de humor.
Tamén se rediseñou o sistema de habilidades. Mentres que nas dúas entregas anteriores existía unha lista de habilidades prefixada para tódolos sims, nesta entrega as habilidades que pode aprender un sim son incontables, e o seu número vai aumentando coas expansións. A diferenza de entregas anteriores, non hai ningunha lista para cada sim, senón que comezan coa pestaña en branco, e poden ir aprendendo habilidades novas pouco a pouco e engadíndoas dinamicamente a unha lista que irá crecendo co tempo. Para desenvolver as habilidades pode recorrerse a practicar a habilidade correspondente, estudar un libro acerca da materia ou facer que o sim acuda -previo pago- a unha clase. Os libros pódense adquirir na librería da cidade, e hainos de tres niveis, principiante para sims con niveis entre 0 e 3, intermedios para niveis entre 4 e 6, e avanzados para niveis superiores. Non sempre están dispoñibles tódalas opcións para tódalas habilidades, e de estar dispoñible, a opción de asistir a unha clase só se pode empregar unha única vez por sim.
Desenvolvemento
En 2005 comezouse a difundir o rumor sobre un futuro The Sims 3. Falábase que Electronic Arts estaba traballando no proxecto.
O 2 de novembro de 2006 Warren Jenson, responsable do departamento financeiro de Electronic Arts, confirmou a creación de The Sims 3, que ten unha data exacta de lanzamento: 2 de xuño de 2009 nos Estados Unidos, e Sam Player, xefe de produción para PC de The Sims 2: Seasons confirmou a creación de máis expansións para a franquía actual.
Emblema de Uzbekistán
O emblema de Uzbekistán é un dos símbolos oficiais do país. Foi adoptado o 2 de xullo de 1992. É semellante ó da antiga República Socialista Soviética de Uzbekistán.
The Sims 3
Desenvolvemento
O sitio web oficial de The Sims foi aberto o día 19 de marzo coas primeiras imaxes e información.
Subiuse o primeiro trailer de The Sims 3, no que se ve a varios sims facendo actividades como pescar ou facer footing libremente polo barrio. Ao final, vese a un sim tocando a guitarra nun concerto na praia. Curiosamente o vídeo está gravado orixinalmente en simlish e despois traducido a varios idiomas.
Segundo o sitio web oficial, os detalles da edición especial para coleccionistas foran anunciados na Convención de videoxogos de Leipzig.
Rod Humble, Director do Estudio de The Sims, comentou: "Estou entusiasmado de poder ofrecer a tódolos xogadores de The Sims o videoxogo bandeira da nova xeración da franquía. The Sims 3 Edición Coleccionista ofrecerá unha experiencia especial de The Sims a tódolos xogadores aficionados.”
No dito xogo, os xogadores van ter a opción de editar os obxectos, casas e persoas. Os traballos van ser máis variados que na últimas dúas entregas de xogos. Ao igual que en Nightlife poderán dispoñer de coche e personalizar a casa no terreo que desexen.
The Sims 3: World Adventures
Electronic Arts anunciou o 4 de agosto de 2009 a creación da primeira expansión do videoxogo. Titúlase The Sims 3: World Adventures e foi lanzada o 19 de novembro. A principal característica da expansión é a posibilidade de levar aos sims de vacacións a China, Francia e Exipto. En cada un dos destinos se ten dispoñible unha serie de misións que permiten entrar en templos, tumbas, pirámides etc. Ao cumprir as misións gáñanse moedas antigas que despois se usan para comprar obxectos exclusivos de cada cidade que non se poden encontrar en ningún outro lado e aumentar o nivel de visado. Dependendo do nivel de visado, pódese viaxar durante máis días ou comprar unha residencia de vacacións. Inclúe unha nova criatura xogable, a momia, novas receitas como bouillabaise, ancas de ra, falafel etc e as novas habilidades de artes marciais, produción de néctar e fotografía. Poderíase dicir que este xogo é unha versión renovada de The Sims: Vacation e The Sims 2: Bon Voyage.
The Sims 3: Ambitions
O 4 de marzo de 2010 EA publicou imaxes e confirmou a segunda expansión de The Sims 3, The Sims 3: Ambitions. Esas imaxes consistían no logotipo e seis capturas do xogo. Pouco despois, EA fixo público o trailer oficial.
Esta expansión céntrase nas profesións, engadindo algunhas como científico torpe, cazador de fantasmas, tatuador, arquitecto, bombeiro, deseñador de modas e outras. Tamén engade algo que os seguidores demandaban: poder controlar aos sims mentres están traballando. Engadiuse un novo sim xogable: o simbot. Lanzouse o 1 de xuño de 2010 nos Estados Unidos e desde o 4 de xuño está dispoñible para todo o mundo.
The Sims 3: Late Night
Electronic Arts anunciou o 20 de xuño a terceira expansión do videoxogo The Sims 3, The Sims 3 Late Night.
Basicamente é unha versión renovada de The Sims: SuperStar e The Sims 2: Nightlife. A súa principal característica é a introdución do mundo da noite. Poderemos levar aos sims ao Centro Urbano, onde poderán acudir a festas nocturnas a bailar ou a ligar. O centro urbano será un barrio novo, non de visita. Confirmouse que se engadirá a fama, así como carreiras de actor e director de cine, paparazzis como PNJs, outros novos traballos como músico na rúa, cocteleiro, barman ou membro de banda musical, metros subterráneos, apartamentos, ascensores, novas barras deslizadoras para os peitos das mulleres e músculos no modo Crear un sim, roupa subida de ton, bordos redondos para piscinas, jacuzzis, un novo trazo de personalidade vinculado á carreira de actor (posiblemente os sims dramaticen con todo ou sobreactúen sempre), porteiros de discoteca (que non sempre che dexarán pasar), a influencia avanzada (ao estilo de The Sims 2: University), máis instrumentos etc.
As novas criaturas, como xa o foran en The Sims 2, serán os vampiros, quen deberán beber sangue para sobrevivir. Se non, perderán cualidades "vampíricas", a necesidade de fame é substituída pola de sede. Estes sims crecerán máis lentamente, serán rexeitados pola sociedade e poderán traspasar os seus xenes de vampiro aos seus fillos. Se se desexa converter a un sim en vampiro é necesario iniciar amistad cun vampiro e persuadilo para que morda ao sim.
The Sims 3: Generations
Nesta expansión agréganse novas accións e interaccións para os Sims pertencentes á familia; por exemplo, os nenos poden acceder a unha casa na árbore e invitar aos seus amigos ou ter amigos imaxinarios; os adolescentes poden gastarlle bromas a outros sims (engádese un novo "set de química") e ter a posibilidade de asistir ao baile de graduación; os adultos poden pasar por unha crise de madurez, así como moitas outras accións dispoñibles como ir a vodas ou reunións sociais como despedidas de solteiro.
Segundo Scott Evans, director xeral, "The Sims 3: Generations inclúe novas experiencias de xogo e ofrece novedosas formas de expresar a creatividade dos teus sims, desde vodas, crises da mediana idade, organizar despedidas de solteiro e moito máis''".
Ademais disto, ponse en funcionamento un novo sistema de cámaras que permitirá tomar fotos dos personaxes e subilas á rede Facebook para desta maneira compartilas cos amigos.
Electronic Arts anunciou a súa data de lanzamento para o verán de 2011 nas súas versións para PC e Macintosh.
The Sims 3: Pets
Electronic Arts anunciou para o 20 de outubro de 2011 o lanzamento da quinta expansión, na que se introduciron as mascotas animais, polo que se trata dun remake The Sims: Unleashed e The Sims 2: Pets.
Cada plataforma (lanzouse como expansión para PC e como xogo independente para consolas) ten nesta expansión características exclusivas. Na versión PC/Mac introducíronse cabalos que se poden criar e utilizar para desprazarse en substitución do coche, ademais de introducirse unha tenda exclusiva de mascotas. Na versión Nintendo 3DS, introduciuse a posibilidade de intercambiar mascotas con outros xogadores. E nas versións para PlayStation 3 e Xbox 360, é posible controlar ás mascotas mediante comandos de voz, introducíndose ademais a posibilidade de utilizar estes mesmos comandos para manexar aos propios sims.
Ademais disto, La Oreja de Van Gogh gravou o videoclip de La Niña que Llora en sus Fiestas con escenas de The Sims 3: Pets.
The Sims 3: Showtime
Esta expansión, lanzada en marzo de 2012, invítanos a converter ao noso sim nunha grande estrela, xa sexa seguindo a carreira de música ou de mago, entre outras. Comparte elementos con The Sims: Superstar e The Sims 2: FreeTime. A cantante Katy Perry é a imaxe desta expansión, a cal inclúe contido especial, como vestimentas.
The Sims 3: Supernatural
Lanzada o 6 de setembro de 2012, é a sétima expansión de The Sims 3: Supernatural. Esta é unha versión renovada de The Sims: Makin'Magic, pero con moitas máis características, e tamén comparte un pouco de similitude cos The Sims 2: Apartment Life.
Nesta expansión inclúense criaturas sobrenaturais, como homes-lobo, magos, vampiros e fadas, e o sim poderá ser unha destas criaturas ou convivir con elas. Inclúense unha serie de habilidades, feitizos, pocións, poderes etc. Cun elixir, os sims poderanse converter en temibles zombis. Esta expansión inclúe un novo e escuro mundo chamado Moonlight Fall onde a noite, as fases da lúa e estas criaturas farán desta cidade unha vida tranquila ou arrepiante, para os sims comúns haberá unha carreira sobre ler o futuro e poderán aprender habilidades de vidente.
A edición limitada deste disco de expansión inclúe contido exclusivo de Plantas contra Zombis, que inclúe novos atuendos e un lanzachícharos.
The Sims 3: Seasons
O 2 de agosto de 2012 EA sacou o trailer da nova expansión que se lanzou á venda o 15 de novembro.
Esta nova expansión ten en conta as catro estacións do ano como en The Sims 2, pero nesta ocasión están presente máis días especiais do ano como Halloween co "Truco ou Trato", ou o Día de Pascua. Vén moito máis cargado que o anterior, con máis diversión, novas interaccións e actividades. Ademais, os sims ao fin poden bañarse no mar, e os rapaces da escola teñen as súas vacacións. Esta é a primeira expansión dos Sims 3 que conta coa presenza de alieníxenas.
The Sims 3: University Life
A novena expansión de The Sims 3 é University Life, e foi lanzada o 7 de marzo de 2013. Inclúe características de The Sims 2: University, como a posibilidade de levar aos sims, xa sexa xove, adulto ou da terceira idade, á universidade para que estude e saque unha carreira universitaria. Tamén trae novos grupos sociais como Deportista, Nerd e Rebelde, os cales poden pertencer, ademais dun renovado teléfono intelixente que substitúe o teléfono móbil que teñen tódolos sims.
The Sims 3: Island Paradise
Xusto despois de anunciar oficialmente University Life o pasado 8 de xaneiro, tamén se fixeron varios anuncios totalmente inesperados pola comunidade de xogadores, entre eles a décima expansión, The Sims 3 Island Paradise, para xuño do 2013. The Sims terán a oportunidade de explorar máis a fondo o mundo acuático engadindo interaccións de navegación bote ou iate, comprar e personalizar casas flotantes, posuír resorts e administralos a vontade do xogador. The Sims poderán visitar un novo mundo repleto de illas para visitar e descubrir novas actividades. A nova criatura ou estado de vida é a serea. Tamén inclúe o mundo Illa Paraíso.
The Sims 3: Into the Future
Anunciado o 8 de xaneiro de maneira moi sutil nun comunicado de prensa de EA Games, finalmente o 3 de xuño foi confirmada a undécima expansión de The Sims 3, chamada en inglés The Sims 3: Into the Future , na cal os sims poderán realizar viaxes no tiempo.
O 23 de xullo de 2013 publicouse o seu trailer na canle oficial de YouTube de The Sims 3, establecendo o 24 de outubro como data de lanzamento do xogo. Disporá ante o xogador a posibilidade de descubrir xunto aos seus sims as marabillas tecnolóxicas do futuro, como mochilas propulsoras, sintetizadores de alimentos e cápsulas oníricas. O usuario poderá viaxar a placer entre o futuro e o presente podendo observar os efectos das accións dos personaxes sobre o seu legado e os seus descendentes. Podera visitar e ver á súa familia no futuro e comprar casas no futuro etc.
The Sims 3: High-End Loft Stuff
O 4 de febreiro de 2010 saíu á venda o primeiro pack de accesorios para o videoxogo The Sims 3, que inclúe accesorios modernos e de alta tecnoloxía, tal e como o seu nome o indica. Para celebrar o décimo aniversario da saga The Sims, foron incluídos obxectos de xogos pasados, como a cama vibratoria, unha guitarra eléctrica e unha peceira moi grande.
The Sims 3: Fast Lane Stuff
Electronic Arts anunciou nun comunicado The Sims 3: Fast Lane Stuff, o primeiro paquete adicado aos vehículos que saíu á venda durante o outono. A descarga ofreceralle ao usuario elixir entre catro estilos de vida: carreiras, intriga, rock e luxo clásico. Engade peiteados, roupa e un novo trazo.
The Sims 3: Outdoor Living Stuff
The Sims 3: Outdoor Living Stuff é o terceiro pack de accesorios para The Sims 3. Foi lanzado o 1 de febreiro de 2011.
Por primeira vez, os Sims poden gozar do mellor en luxo de exteriores para as súas casas. Tanto se están decorando o patio como se queren poñer unha magnífica bañeira nova ou instalar unha sofisticada grella para preparar fabulosas barbacoas, a decoración de exteriores dos Sims subirá de nivel.
The Sims 3: Town Life Stuff
The Sims 3: Town Life Stuff é o cuarto paquete de accesorios para Sims 3. En Norteamérica a data de lanzamento foi o 26 de xullo, mentres que en España producirase o 1 de setembro, cinco semanas despois. O paquete introduce novos locais que permiten darlle un aire renovado á cidade dos Sims, así como obxectos para as súas casas, como unha nova e moderna biblioteca, un ximnasio exclusivo co último en alta tecnoloxía, un patio ou un novo cuarto da colada. Tamén inclúe novos lugares comunitarios que visitar, como o café O Bo Bocado.
The Sims 3: Master Suite Stuff
Master Suite Stuff é o pack número 5 de The Sims 3, lanzado o día 26 de xaneiro de 2012. Dito pack caracterízase por traer obxectos propios de dormitorios e baños, poidéndose crear incluso un balneario, así como novas pezas de roupa íntima e maiores accións e complementos para os encontros amorosos dos sims.
The Sims 3: Katy Perry's Sweet Treats
The Sims 3: Katy Perry's Sweet Treats é o sexto pack de The Sims 3, lanzado o 7 de xuño de 2012. Este pack inclúe accesorios como mobles, peiteados, roupa, tres novos lugares (parque, ocio... etc), todo con forma de doces inspirados na artista Katy Perry. Ademaos, inclúe a canción "Last Friday Night" en simlish.
The Sims 3: Diesel Stuff
The Sims 3: Diesel Stuff é o sétimo pack de accesorios de The Sims 3. O lanzamento do pack foi o 12 de xullo de 2012. Este pack inclúe nova roupa inspirada na marca italiana Diesel. O estilo é unha mestura entre look vaqueiro e moderno.
The Sims 3: 70s, 80s, & 90s Stuff
The Sims 3: 70s, 80s, & 90s Stuff é o oitavo pack de accesorios. Foi lanzado o 24 de xaneiro de 2013 e inclúe roupa e obxectos de estilo retro das décadas 1970, 1980 e 1990, ademais de novas emisoras de radio.
The Sims 3: Movie Stuff
É o noveno paquete de accesorios para The Sims 3 e saíu o 12 de setembro do 2013. Foi confirmado na retransmisión en vivo do 16 de abril. Ofrece decoración, mobiliario e roupa inspirados nas películas máis populares e máis vistas: unha arrepiante cripta, un sombreiro vaqueiro, vixiantes enmascarados... son só algúns dos elementos que se integran no xogo.
Aeroporto de Acapulco
O aeroporto internacional de Acapulco, oficialmente aeroporto internacional Xeneral Juan N. Álvarez, é o principal aeroporto que serve a Acapulco, no estado mexicano de Guerrero. Está situado a 26 quilómetros ao sueste da cidade. No ano 2016 pasaron polas súas instalacións un total de 718 493 pasaxeiros.
Inquisición española
A Inquisición, como tribunal eclesiástico, só tiña competencia xurídica sobre cristiáns bautizados. Porén, a súa xurisdición non se estendía aos indíxenas americanos, estivesen ou non bautizados, polos seus actos heréticos, posto que se consideraba que padecían erros derivados da ignorancia, e que o Santo Oficio non era o medio axeitado nin o organismo competente para arranxalos. As reducións e misións foron o mecanismo adoptado para este fin.
Precedentes
A institución inquisitorial non foi unha creación española. Foi creada por medio da bula papal Ad abolendam, emitida a finais do século XII polo papa Lucio III como instrumento para combater a herexía albixense no sur de Francia. Existiron tribunais da Inquisición pontificia en varios reinos cristiáns europeos durante a Idade Media. Na Coroa de Aragón operou un tribunal da Inquisición pontificia establecido por ditame dos estatutos Excommunicamus do papa Gregorio IX en 1232 durante a época da herexía albixense; o seu principal representante foi Raimundo de Peñafort. Co tempo, a súa importancia foise diluíndo, e a mediados do século XV era unha institución case esquecida, aínda que legalmente vixente.
En Castela nunca houbo tribunal de Inquisición pontificia. Os encargados de vixiar e castigar os delitos de fe eran os diferentes bispados, por medio da Inquisición episcopal. Non obstante, durante a Idade Media en Castela prestouselle atención ás herexías.