cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Copa do Mundo de Rugby 1999
Gales, o equipo anfitrión foi clasificado automaticamente, do mesmo xeito que só os tres mellores equipos da Copa Mundial anterior; os campións (Suráfrica), o subcampión (Nova Zelandia), e o terceiro posto (Francia). As outras 16 nacións dun total de 63, deberon clasificarse nas eliminatorias rexionais.
O torneo expandiuse a 20 equipos (de 16), dividido en cinco grupos de catro equipos, escenario que fixo necesario un play-off de cuartos de final que implica unha rolda cos cinco finalistas e o mellor equipo terceiro clasificado, para decidir quen se uniría aos gañadores de grupo nos cuartos de final. Foi a única vez que se usou o play-off en dita clasificación mundialista.
O campionato foi gañado por Australia que levantou a Copa Webb Ellis por segunda vez, ao derrotar na final ós Lles Blues por 35 a 12, demostrando a superioridade do hemisferio sur no deporte, sendo o primeiro en gañar dúas veces e a única en gañar o torneo clasificándose desde eliminatorias.
Virxe do Carme
miniatura|Mosaico da virxe no [[Templo Votivo do Mar de Panxón.]] miniatura|Imaxe da virxe na [[Escola Naval Militar de Marín.]] Nosa Señora de Monte Carmelo, referida comunmente e máis coñecida como Virxe do Carme, é unha das diversas advocacións da Virxe María.
Historia e características
A súa denominación procede do chamado Monte Carmelo, en Israel, un nome que deriva da palabra Karmel ou Al-Karem e que se podería traducir como xardín. A relación co lugar procede de que uns seguidores do profeta Elías acamparon alí, foi unha aparición axudoulles a decidir o seu rumbo e tras disto declarárona a súa padroeira. Represéntase co neno Xesús no seu colo á dereita, e con cadanseus dous escapularios.
En España é patroa do mar e da Armada Española, e en Colombia das Forzas Armadas, a Policía e os Bombeiros. Esta advocación dá nome a todas aquelas persoas que se chaman Carme, Carmela ou Carmelo, celebrando a súa onomástica o día da festa da virxe, o 16 de xullo.
Existen hoxe en activo ordes carmelitas repartidas por todo o mundo, masculinas e femininas, as cales viran ó redor desta figura mariana.
O nome de Carme é un dos máis populares en Galicia.
Pestana
Unha pestana é un dos pelos que medran ao final das pálpebras. As pestanas protexen o ollo de lixos e levan a cabo unha función semellante á das vibrisas nos gatos ou ratos, que son sensibles ao toque. Deste xeito proporciona o aviso de que un obxecto, como un insecto ou unha partícula de po, está preto do ollo, o cal se pecha por acto reflexo.
Origin
Origin pode facer referencia a:
Axila (homónimos)
Axila, á parte de ser sinónimo de sobaco, pode referirse a:
Angur
Angur, tamén chamada Angurboda é unha xigante da mitoloxía nórdica que, xunto ó deus Loki, foi nai do lobo Fenrir, a serpe Jörmungandr e a deusa da morte Hela.
A Bouciña, Rois, Rois
A Bouciña é un lugar da parroquia de Rois no concello coruñés de Rois, na comarca do Sar.
Martin Niemöller
Martin Niemöller, nado en Lippstadt (Renania do Norte-Westfalia) o 14 de xaneiro de 1892 e finado en Wiesbaden (Hesse) o 6 de marzo de 1984, foi un pastor luterano alemán.
Traxectoria
Graduouse como oficial naval e durante a Primeira guerra mundial comandou un submarino. Despois desa guerra comandaba un batallón no Ruhr e participou na represión contra os comunistas. Entre 1919 e 1923 estudou Teoloxía en Münster. Xa como pastor apoiou ao comezo a política anticomunista, antisemita e alemán nacionalista de Adolf Hitler.
O Aido, Rois, Rois
O Aido é un lugar da parroquia de Rois no concello coruñés de Rois, na comarca do Sar. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 65 habitantes (31 homes e 34 mulleres).
Martin Niemöller
Traxectoria
Niemöller fundou entón xunto con Dietrich Bonhoeffer, a Igrexa Confesante (Bekennende Kirche), que se opuxo á nazificación das igrexas alemás. Pola súa oposición ao control estatal nazi sobre as igrexas, Niemöller foi arrestado o 1 de xullo de 1937 e condenado o 2 de marzo de 1938 a sete meses de cárcere por unha corte especial; como xa cumprira a condena, ao saír foi apresado pola Gestapo e permaneceu retido nos campos de concentración de Sachsenhausen e Dachau, ata 1945. Logo incorporouse, ata a fin dos seus días, ao movemento pacifista; foi presidente do Consello Mundial de Igrexas en 1961 e desempeñou un papel importante na denuncia contra a guerra de Vietnam. Desde a década de 1980 é máis coñecido como o autor do poema "Cando os nazis viñeron polos comunistas".
Frases soadas
O seu mellor e máis coñecido poema Cando os nazis viñeron..., trata sobre consecuencias de non resistir ás tiranías nos primeiros intentos do seu establecemento. A orde exacta dos grupos e as palabras están suxeitas a disputa, xa que existen moitas versións, a maioría transmitidas oralmente. Martín Niemöller, o seu autor, menciona que non se trataba orixinalmente dun poema, senón dun sermón na Semana Santa de 1946 en Kaiserslautern, Alemaña Que dixera Xesucristo?. Erroneamente este poema atribúese, en moitos idiomas, ao dramaturgo e poeta alemán Bertolt Brecht.
Ortotipografía
A ortotipografía é o conxunto de convencións que ten unha lingua para darlle formato ós textos. Normalmente pasan desapercibidos polos lectores ata que chega o momento de escribir e/ou publicar. Os principais aspectos normativos da ortotipografía son: Por extensión aplícase tamén ás seguintes características: A ortotipografía destas últimas (e moitas outras cuestións) é normalmente prerrogativa dos editores.
El Foxo, Barcela, Negueira de Muñiz
El Foxo é un lugar da parroquia de Barcela, no concello de Negueira de Muñiz, na comarca da Fonsagrada, na provincia de Lugo. A finais da década de 1970 creouse neste lugar a comuna del Foxo. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2020 tiña 11 habitantes (6 homes e 5 mulleres).
Baixa Cerdanya
250px|dereita|miniatura|Localización da comarca en [[Cataluña]]250px|dereita|miniatura|Estanque de [[Puigcerdà.]] A Baixa Cerdanya é unha comarca da provincia de Xirona, en Cataluña. Está situada nos Pireneos e a súa capital é Puigcerdà. En 2009 tiña 18.656 habitantes. A comarca limita co Principado de Andorra polo norte, coa Alta Cerdanya (Francia) polo nordeste, co Ripollès e o Berguedà polo sur e co Alt Urgell polo oeste.
É un dos fragmentos nos que quedou dividido o territorio histórico da Cerdanya como consecuencia do Tratado dos Pireneos (1659). Oficialmente chámase simplemente Cerdanya, pero utilízase o nome de Baixa Cerdanya en contraposición á Alta Cerdanya.
Caribdis
miniatura|Ulises loitando contra Escila e Caribdis ([[Heinrich Füssli, 1794-1796)]] Na mitoloxía grega, Caribdis foi un horrible monstro mariño, fillo de Poseidón e Xea, que tragaba enormes cantidades de auga tres veces ó día e devolvíaas outras tres veces, provocando así a forma dun remuíño que devoraba a todo aquel que se poñía ó seu alcance.
Fol de Niu
Fol de Niu foi un grupo de folk galego fundado por Xosé Manuel Budiño en Vigo, en 1991.
Caribdis
Xunto a Escila, outro monstro mariño semellante, limitaba un estreito paso marítimo. Ámbolos lados do estreito estaban á distancia dun tiro de arco, tan próximos entre si que se os mariñeiros que intentaban cruzar o estreito evitando a Caribdis pasaban demasiado cerca de Escila, e viceversa. De aí que a expresión "entre Escila e Caribdis" ten o significado de estar entre dous perigos de tal xeito que tratar de evitar un leva a caer no outro.
Os argonautas de Xasón conseguiron evitar os dous perigos grazas a que Tetis, unha das 50 nereidas e nai de Aquiles, guiounos na travesía. Ulises, pola contra, seguiu os consellos de Circe e preferiu arriscarse con Escila, aínda que a costa de perder parte da súa tripulación, antes que perder o barco completo con Caribdis.
Xeografía
miniatura|200px|esquerda|Estreito de Mesina Caribdis sitúase, tradicionalmente, no estreito de Mesina, entre Sicilia e Calabria (Italia). Asóciase co remuíño que forman as correntes de auga que conflúen nesta zona, aínda que realmente non é perigoso. Outra posible localización, quizais máis verosímil, sitúano nas proximidades do cabo Skilla, no noroeste de Grecia. Porén, outros investigadores cren que se trata dun lugar puramente fabuloso imposible de identificar con ningún escenario real.
Þviti
Na mitoloxía nórdica,  Þviti é unha gran pedra do fondo da terra á que foi encadeado Fenrir para evitar que ameazase a existencia dos habitantes de Asgard.
Loki
miniatura|Ilustración de Loki nun manuscrito islandés do século XVIII Na mitoloxía nórdica, Loki é o deus das bromas e o engano, un ser malévolo e traizoeiro, que iniciaría o Ragnarök ademais de covarde, egoísta e luxurioso. Entrou en Asgard cando conseguiu facerse irmán de sangue de Odín.
Era fillo de xigantes e foi pai de bestas e chegou a estar preñado tras comer un corazón de muller e del naceu o cabalo de Odín.
Club Malvín
O Club Malvín é un equipo profesional de baloncesto uruguaio con sede no barrio de Malvín en Montevideo. O club é tamén coñecido de xeito habitual como Leones Basketball. Fundado en 1938, xoga na Liga Uruguaya de Basketball, competición da que posúe catro títulos, sendo o club máis laureado da historia competición.
Jenny Lind
Johanna Maria Lind (máis coñecida como Jenny Lind), nada o 6 de outubro de 1820 en Estocolmo (Suecia) e finada en Malvern (Inglaterra) o 2 de novembro de 1887, foi unha soprano sueca admirada pola súa axilidade e control vocais, así como pola pureza e naturalidade do seu canto. Con tan só 10 anos foi aceptada como alumna na Kungliga Operan (Real Ópera de Suecia) e adoptou o nome artístico de Jenny Lind. O debut de Lind tivo lugar na súa cidade natal en 1838 nunha representación de Der Freischütz, e logo de ser cantante na corte sueca e membro da Real Academia Sueca da Música, Lind marchou estudar a París con Manuel García en 1841. Lind era coñecida co sobrenome do "reiseñor sueco" e antes dos 30 anos xa triunfara nas grandes capitais de Europa.
En Chopin and The Swedish Nightingale, Cecilia e Jens Jorgensen afirman que a soprano sueca mantivo un romance co compositor polonés Frédéric Chopin durante a xira británica que Lind realizou en 1848 e que mesmo pensaron en casar na primavera do ano seguinte.
Residente en Londres co seu home, o pianista alemán Otto Goldschmidt, ambos foron unha peza fundamental na formación de The Bach Choir. En 1883 retirouse a Wynds Point, onde morreu catro anos despois, sendo enterrada no cemiterio de Great Malvern.
Rozadas, Barcela, Negueira de Muñiz
Rozadas é un lugar da parroquia de Barcela, no concello de Negueira de Muñiz, na comarca da Fonsagrada, na provincia de Lugo. Dende o ano 2009 tiña 0 veciños, despois de que no 2006 marchara, segundo o padrón de habitantes do Instituto Nacional de Estadística, a única persoa, un home, que habitaba o núcleo. En 2021, seguía sen habitantes.
Enforcamento
miniatura|270px|Enforcamento, [[gravado de Francisco de Goya.]] O enforcamento ou aforcamento é a suspensión dunha persoa por unha ligadura para producir a morte por suspensión do corpo dende o pescozo. A suspensión pódese facer nunha forca ou culquera outro punto de suxeición a altura dabondo e resistencia ó peso.
O enforcamento tamén foi empregado como un xeito de suicidio no cal a persoa aplica unha ligadura ó pescozo até que se presenta a inconsciencia e despois a morte por medio de suspensión parcial ou por mor do soporte do peso na ligadura. Este xeito foi máis adoito en prisións e outras institucións, onde é difícil levar a cabo unha suspensión completa. O primeiro uso coñecido nese sentido foi en 1325.
Eleccións municipais na Pontenova
Estes foron os resultados das eleccións municipais no concello da Pontenova dende 1979.
miniatura|dereita|[[Galería de imaxes de casas dos concellos de Galicia|Casa do concello da Pontenova]]
Composición das Corporacións
Corporacións democráticas na Pontenova desde a aprobación da Constitución de 1978.
Mahmoud Ahmadinejad
Mahmoud Ahmadinejad (, Mahmūd Ahmadinezhād, é un político iraniano que foi o sexto Presidente de Irán dende 2005 a 2013. Tamén foi o principal líder político da Alianza dos Construtores do Irán Islámico, unha coalición de grupos políticos conservadores do seu país.
A Casa do Porto, Rois, Rois
A Casa do Porto é un lugar da parroquia de Rois no concello coruñés de Rois, na comarca do Sar. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 29 habitantes (14 homes e 15 mulleres).
Bao (filme)
Bao é unha curtametraxe de animación de 2018 escrita e dirixida por Domee Shi e producida por Pixar Animation Studios. Foi estreada xunto a Incredibles 2 o 15 de xuño de 2018. O filme conta a historia dunha nai chinesa canadense, que afronta a síndrome do niño baleiro, que recibe unha segunda oportunidade como nai despois de que un dumpling bao se converta nun neno. A curtametraxe gaou o Oscar á mellor curtametraxe animada na 91ª edición dos premios.
El Republicano Gallego
El Republicano Gallego foi un periódico editado en Buenos Aires entre 1947 e 1948.
Traxectoria
Subtitulado Publicación Republicana, apareceu en 1947. Estaba dirixido por Manuel García Gerpe. Cesou a súa publicación en 1948.
Copa do Mundo de Rugby 1995
A Copa do Mundo de Rugby 1995 foi a 3ª edición da Copa do Mundo de Rugby, e disputouse en Suráfrica. O campionato comezou o 25 de maio do 1995 e rematou o día 24 de xuño de 1995 coa final xogada no estadio Ellis Park de Xohanesburgo. A selección anfitrioa, Suráfrica, participaba por vez primeira nun mundial despois do boicot sufrido durante anos por mor do apartheid. Na final enfrontáronse os locais de Suráfrica fronte a Nova Zelandia, con resultado final de 15 a 12, o que supuxo o primeiro título mundial para os Springboks.
Incredibles 2
Incredibles 2 é un filme de animación estadounidense de 2018 producido por Pixar Animation Studios e distribuído por Walt Disney Pictures. Escrito e dirixido por Brad Bird, é a secuela do filme de 2004 The Incredibles e o segundo título da franquía. O seu argumento é unha continuación directa dos eventos do primeiro filme e conta as aventuras da familia Parr e a súa busca do equilibrio entre a súa vida como superheroes e como unha familia civil normal. Conta coas voces de Craig T. Nelson, Holly Hunter, Sarah Vowell e Samuel L. Jackson, que retoman os seus papeis do primeiro filme, e coas incorporacións de Huckleberry Milner (que substitúe a Spencer Fox), Bob Odenkirk, Catherine Keener e Jonathan Banks (que substitúe a Bud Luckey). A banda sonora foi composta por Michael Giacchino, que xa compuxera a música do filme anterior.
Parietaria común
A parietaria Parietaria officinalis é unha especie de planta de flor pertencente á familia Urticaceae. Esténdese por Europa central e meridional, Asia occidental e norte de África. É unha planta moi común que medra nas paredes de edificios abandonados, vellos e ruínas, por sito ás veces recibe o nome de herba dos muros. Tamén se coñece co nome de paleiro.
Características
É unha planta herbácea perenne con moitas gallas cubertas de peliños rugosos. Ten os talos de cor vermella e acada unha altura de 70 centímetros. Ten as follas de cor verde escura e son de 3 cm de longo por 1.5 cm de largo, alternas, pecioladas, ovadas e recortadas polos extremos, con peliños só polo envés. As flores son averdadas ou abrancazadas e agroman nas axilas das follas sen pedúnculos e agrupadas de cinco en cinco formando glomérulos. O froito é un aquenio negro e brillante.
Propiedades
Modo de Emprego - Infusión: Pór 1 cullerada pequena de planta por cunca. Engadir auga a ferver, deixar repousar 5-10 minutos e filtrar. - Decocción (raíz, talos): Botas a planta en auga a ferver, ferver uns 2-5 minutos, deixar repousar 5-10 minutos e filtrar, na proporción dunha culler por cunca.
Cánabo
O cánabo é o nome de varias plantas da familia Cannabaceae que se corresponde coas especies Cannabis rudelaris, Cannabis indica e Cannabis sativa. Este artigo trata da Cannabis rudelaris.
Non confundir coa marihuana, na que o contido de Tetrahidrocannabinol (THC) é superior ao do cánabo, a pesar da similitude da especie.
É tamén o nome dun tecido obtido a partir das fibras desta planta. Alén de roupas, é utilizado na fabricación de papel e como forraxe animal.
Subida a Carballo
A Subida a Carballo foi unha carreira de montaña disputada en Carballo entre 1983 e 1987. Era puntuable para o Campionato de Galicia de Montaña.
Cánabo
Cultivo
Moi cultivado en varias partes do mundo, inclusive en Europa, onde a Unión Europea o legalizou e autorizou en 1998, e mesmo subsidiou ao liño de cánabo.
Subida a Carballo
Historia
A primeira edición tivo lugar o 18 de xuño de 1983, organizada pola Escudería La Coruña, e co percorrido situado na estrada que une Carballo con Razo. Esta foi dominada polos fórmulas dos pilotos asturianos Víctor Abraham, Naredo e Valentín, que ocuparon as tres primeiras posicións, seguidos de José Luis Vilanova co seu o Porsche 911 SC, sendo este o primeiro galego e o primeiro carrozado na liña de meta. Nesa primeira edición destacou a ausencia do pontevedrés Alberto González "Camba", quen si competiu na segunda, disputada en setembro de 1985, onde logrou a vitoria por diante de Abraham e Luis Barrio. Carlos Piñeiro (4º), José Mora (6º) e José Luis Vilanova (7º) foron os tres primeiros turismos clasificados.
Cánabo
Cultivo
Hai limitacións canto ao seu cultivo: permítese só en terreos de máis dunha hectárea, segundo normas da comisión agrícola europea.
Subida a Carballo
Historia
O Selex 2000 de Camba gañou tamén as seguintes edicións, en 1986 e 1987, acompañado no podio en ambos casos por José Luis Santos e Manuel Cavada.
Cánabo
Utilización
A industria téxtil tamén é un bo mercado para o cánabo, por este ser cinco veces máis resistente que o algodón, e cos seus longos feixes de ata 4,5 m é usado para fabricar cordas e amarras de navíos pois son bastante resistentes.
Da semente extráese un Aceite moi usado na industrias de cosméticos como base para cremas, xampús, aceites hidratantes etc; na industria mecánica para vernices, lubrificantes, combustíbeis, tinturas e outros usos, así como para a alimentación humana en aceites, margarina, flocos de cereais, petiscos e outros.
Produtores
Actualmente os maiores produtores son:
No que se refire a ampliación de sementeira agrícola, no ano 1999 pódese observar o crecemento na área de cultivo nalguns países como:
Os valores en 2005 permanecen case constantes.
Bartolomeo Platina
miniatura|upright=1.22| Sisto IV nomea a Platina prefecto da biblioteca do Vaticano, táboa de [[Melozzo da Forlì, 1477 (Pinacoteca Vaticana).]]
Bartolomeo Sacchi, coñecido coma «Bartolomeo Platina» (il Platina); nado en 1421 en Piadena, Cremona (de onde o nome latino, Platina, é a fonte do seu alcume) e finado en Roma o 21 de setembro de 1481, foi un humanista, escritor e gastrónomo do renacemento italiano.
Traxectoria
De mozo, comezou a carreira militar, mais cambiou moi cedo cara as humanidades, sendo o seu mestre Vittorino da Feltre.
Comezou a súa carreira no 1453 como preceptor dos fillos de Luís II Gonzaga. No 1457 trasladouse a Florencia para seguir os cursos de Xoán Argyropoulos e trabou amizade cos humanistas da cidade, sendo mestre na casa dos Medicis.
Non foi só un educador, senón uns dos humanistas do renacemento, estudando a literatura e as tradicións. A fins de 1461 marchou a Roma, ao servizo do cardeal Francesco Gonzaga como secretario, mudando ao servizo dos Papas Pío II e Paulo II cun éxito moderado: en 1467 foi encadeado e torturado baixo a acusación de complot contra o Papa e por riba, ser de ideas pagáns. Para vingarse, describiu moi desfavorablemente a Paulo II na biografía que lle escribiu dez anos despois.
Absolto no xuízo a comezos do ano 1469, volveulle a sorrir a sorte no pontificado de Sisto IV, quen o nomeou director da Biblioteca Vaticana no 1478, onde escribiu Liber de Vita Christi Pontificum, escolma de biografías dos Papas ata o seu tempo. Á vez, publicou varios libros: De principe, De vera nobilitate e De falso et vero et bono.
Como prefecto da Biblioteca do Vaticano, nunha carta de 1481, pouco antes da súa morte, recomenda ao escultor Andrea Bregno a Lourenzo de Medici co gallo de que poida transportar a través do territorio de Florencia ata Siena bloques de mármore para a capela como lle ordenara o cardeal de Siena. De feito, entre 1481 e 1485, traballou Bregno na Capela Piccolomini no altar maior na honra de Enea Silvio Piccolomini (Pío II), onde firmou «Opus Andreae Mediolanensis MCCCCLXXXV» no nome do cardeal Francesco Todeschini Piccolomini, de seguido elixido Papa co nome de Pío III.
Concurso España
O Concurso España   foi un torneo futbolístico por eliminación directa organizado pola Federación Española de Clubs de Foot-ball (FECF), antecesora da Real Federación Española de Fútbol (RFEF). Foi creado como unha nova competición na que se permitía a participación de xogadores estranxeiros, os cales foran previamente excluídos do Campionato de España a causa de disputas xurdidas entre os clubs durante o torneo de 1911. Só se disputou unha edición en 1912 e o gañador foi o Deportivo da Coruña. O 25 de marzo de 2023 a xunta directiva da Real Federación Española de Fútbol recoñeceu a oficialidade do torneo.
En 1913, a Real Unión Española de Clubs de Foot-ball (RUECF), unha escisión da FECF, organizou un torneo análogo denominado Copa España,   do que non se chegaría a disputar a fase final.
Prohibición de estranxeiros tralo Campionato de España de 1911
Durante o transcurso da Copa do Rei de 1911 estalou unha gran polémica no tocante á aliñación de xogadores estranxeiros. O Deportivo da Coruña e a Academia de Enxeñeiros retiráronse xa antes do comezo do torneo, pero o punto álxido chegou tralo encontro Fortuna de Vigo-Athletic Club que gañou o equipo vasco con tres ingleses na aliñación. A Real Sociedad denunciou a aliñación indebida de dous dos xogadores ingleses do Athletic, Sloop e Martin, alegando que non levaban residindo en España o tempo mínimo establecido para poderen participar segundo as normas federativas. A Federación Española de Clubs de Football (FECF) rexeitou a denuncia e a Real Sociedad retirouse do campionato en sinal de protesta. A disputa do torneo continuou convulsamente, co Athletic deixando de aliñar os dous devanditos xogadores pero negándose a repetir o partido fronte ao Fortuna, e con varios equipos como o FC Barcelona, a Gimnástica Española e a Academia de Cabalería retirándose do torneo por diversas razóns en medio do malestar xeral. O preito aínda continuaría nos despachos, coa Federación anulando o torneo para logo desfacer esta decisión e proclamar campión o Athletic. A partir deste evento o Athletic Club comezaría a súa política de fichar só xogadores vascos ou formados nos equipos vascos.
Para a Copa do Rei de 1912 a FECF decidiu non permitir a aliñación de xogadores estranxeiros. Concretamente no seu punto 7º das bases do torneo estableceu que: “os xogadores que formen os equipos para este campionato e os seus suplentes deberán ser españois, considerando como tales a quen o son segundo a Constitución do Estado español”. Esta decisión foi tomada na asemblea da FECF que tivo lugar en decembro de 1911.
Durante a citada asemblea tamén foi acordada a creación dunha nova competición na que se permitirían xogadores estranxeiros, en compensación pola súa exclusión do Campionato de España. En abril de 1912 corría o rumor de que a FECF planeaba celebrar este torneo na Coruña en verán.
Concurso España da Federación Española de Clubs de Foot-ball (1912-13)
Na asemblea da FECF de maio de 1912, oficializouse a creación dun novo torneo no que si estaba autorizada a participación de xogadores estranxeiros, outorgando como premio un trofeo doado pola propia Federación. Inicialmente este torneo íase disputar en Madrid, pero finalmente foi trasladado á Coruña. A competición, que se proxectaba disputar anualmente, foi denominada Concurso España. O premio para o gañador sería un trofeo de prata que era chamado Copa España, no cal se atopaba gravada a denominación Concurso España, nome oficial da competición. O devandito trofeo ficaría en propiedade do primeiro equipo que gañase o torneo dúas veces seguidas ou tres alternativas.
A inscrición estaba aberta a calquera club español afiliado a RFECF, pero finalmente non acudiron equipos de fóra de Galiza e soamente se inscribiron o Deportivo da Coruña, o Vigo e o Pontevedra Sporting, este último retirandose antes da celebración do torneo, deixando así a competición nun cara a cara entre o Deportivo e o Vigo. A final deu comezo o día 7 de setembro de 1912. Cando faltaban poucos minutos para o final, o encontro tivo que ser supendido, xa que anoitecera e non era posible continuar xogando pola falta de luz, polo que se acordou disputar o tempo restante o día seguinte. Naquela altura o resultado era de 4-3 a favor do Deportivo. Entón, xogáronse os minutos restantes o día 8, finalizado o encontro sen modificacións no marcador, ficando así o Deportivo campión do torneo. A continuación xogouse un partido amigable entre os mesmos equipos gañado polo Vigo por 3-2.
El Eco de Galicia criticou a ausencia de equipos do resto do estado e o xornal donostiarra Vida Sportiva falou de “fracaso” da federación.
O 25 de marzo de 2023 a xunta directiva da Real Federación Española de Fútbol recoñeceu a oficialidade do torneo.
Copa España da Real Unión Española de Clubs de Foot-ball (1913)
A recentemente constituída RUECF axiña comezou a organizar os seus propios torneos en paralelo, primeiro coa disputa do seu propio Campionato de España en 1913, e despois poñendo en marcha o seu torneo chamado Copa España aberto á participación de xogadores estranxeiros. A Coruña foi escollida como sede das finais por ser un equipo coruñés o gañador do ano anterior. O trofeo en disputa sería doado pola raíña Vitoria.
Os clubs inscritos foron o FC Barcelona, o Català Sport Club, o Pontevedra Auténtico, o Real Club Coruña, o Sporting de Irún, o Club Deportivo Bilbao e a Real Sociedad. Antes dos partidos finais, terían lugar partidos eliminatorios a nivel local. A eliminatoria galega gañouna o Pontevedra Auténtico e a catalá o Barcelona, que terían que xogar a fase final xunto coa Real Sociedad, vencedora da súa zona, na que estaban agrupados os equipos guipuscoanos e biscaíños. Cando se aproximaba a data sinalada para a fase final —25, 26 e 27 de xullo—, a RUECF adiou a celebración desta para finais de agosto, pero para entón a RUECF e a FECF xa estarían inmersas no proceso para a súa disolución e a formación da nova RFEF.
Torneos homónimos
Cómpre non confundir este torneo con outros que se chaman ou son coñecidos con nomes semellantes:
Axila
A axila, sobaco ou sobrazo é a parte do corpo imediatamente oposta á parte exterior do ombro, ou dito doutra maneira, a parte inferior da unión do brazo co tronco, exactamente na articulación.
Arteria axilar
A arteria axilar comeza a continuación da arteria subclavia no exterior das fronteiras da primeira costela, debaixo da media da clavícula.
Vea axilar
Artigo principal: vea axilar
A obstrución da vea axilar por un trombo, aínda que non é tan frecuente como nas veas da perna, ocasionalmente ocorre despois de infusión prolongada hiperosmótica de fluídos e/ou alimentación intravenosa. A consecuencia é un edema agudo do membro superior e, posibelmente, embolia pulmonar.
Sistema linfático
Os vasos linfáticos na axila son superficiais ou profundos. Medialmente os vasos linfáticos acompañan á vea subclavia e terminan nos ganglios axilares.
Nervio axilar
O nervio axilar xorde do fascículo posterior do plexo braquial á altura da axila.
Pelos axilares
Os pelos axilares comezan a aparecer na puberdade, e acaban ao final da adolescencia. A liberación de hormonas na axila nesta fase do desenvolvemento humano suxire unha asociación dos pelos no sobaco coa sexualidade.
Tres leis da robótica
Enunciado
O enunciado definitivo (feito por Asimov e o editor John W. Campbell ) destas leis quedou do seguinte modo:
1) Un robot non lle pode facer dano a un ser humano nin permitir tampouco que, por omisión, un ser humano resulte danado.
2) Un robot debe obedecer as ordes ditadas polos seres humanos, bardante no caso de que as devanditas ordes contraveñan a Primeira Lei.
3) Un robot debe protexer a súa propia existencia sempre e cando esa protección non contraveña a Primeira ou a Segunda Lei.
Codesidos, Rois, Rois
Codesidos é un lugar da parroquia de Rois no concello coruñés de Rois, na comarca do Sar.
Avelina Pérez Vázquez
Avelina Pérez Vázquez, nada en Cerdedo-Cotobade e finada na Coruña o 15 de xuño de 1924, foi unha mestra e pedagoga galega.
Traxectoria
Filla de Manuel Pérez e irmá de Severino Pérez Vázquez (1844-1915). Foi directora da Escola Normal de Pontevedra de 1864 practicamente ata a súa xubilación en 1918, aínda que foi suspendida no cargo en dúas ocasións (1891 e 1903).
Finou na Coruña aos 82 anos. Está enterrada no Cemiterio Municipal de San Amaro da Coruña.
Vida persoal
Casou con González Font. Foi nai de Castor (1874-1945, director do Orfeón La Artística de Pontevedra) e de Huberto González Pérez (1871-1923, violinista concertino do Teatro Real de Madrid e da Real Capela). Foi avóa de Alicia Crespí González.
Europa Universalis IV
Europa Universalis IV é un xogo de estratexia desenvolvido por Paradox Development Studio e publicado por Paradox Interactive. Foi anunciado en agosto de 2012 e púxose á venda o 13 de agosto de 2013.
O xogo mantén o mesmo estilo de xogo que as entregas anteriores, e a campaña principal comeza o 11 de novembro de 1444 e finaliza o 2 de xaneiro de 1821.
Características
O xogo está ambientado principalmente na era dos descubrimentos e a colonización do novo mundo. Comeza no contexto histórico do final da Guerra dos Cen Anos e a caída do Imperio Bizantino e continúa a través das revolucións americana e francesa, e conclúe tras as Guerras Napoleónicas. Con todo, durante o desenvolvemento do xogo, as decisións do xogador alterarán radicalmente o curso da historia, polo que cara ao final do xogo gran parte do mundo diferirá, en gran medida, da realidade. Centos de nacións deste período están dispoñibles, desde as superpotencias como España, Francia ou Inglaterra até as potencias rexionais como Persia e Baviera e outros grupos como os nativos americanos e as civilizacións orientais.
O mapa de xogo comprende o mundo enteiro (exceptuando as rexións polares), e os xogadores son libres para explorar e expandirse por practicamente todo o territorio explorado historicamente durante os anos nos que se desenvolve o xogo. Hai distintos escenarios históricos entre os cales o xogador pode elixir comezar a partida, como o descubrimento de América en 1492, a Guerra dos Trinta Anos ou a Guerra de Sucesión Española entre outros.
Conquest of Paradise
O 4 de novembro de 2013, Paradox anunciou a expansión Conquest of Paradise prevista para xaneiro de 2014. Unha expansión de contidos que dará a oportunidade ao xogador de explorar o Novo Mundo, á vez que nos permitirá encarnar a algunha das nacións nativas de América, coas súas propias mecánicas de xogo federais, ideas nacionais, construcións e eventos.
Wealth of Nations
A segunda expansión para Europa Universalis IV, engade melloras significativas ao comercio e ás repúblicas mercantes, ademais dun parche grande que fai correccións ao balance do xogo.
Art of War
Art of War é a cuarta expansión de Europa Universalis IV, trae novas melloras no apartado das frotas, habilitar a xogabilidade das revolucións e influír e cambiar as formas de goberno doutros países, a relixión católica (posibilidade de usar a influencia papal para conseguir prestixio, estabilidade...etc), unha profunda reforma no continente americano con novas provincias engadidas, ademais de nacións. Moitos países obterán ideas propias. O lanzamento da expansión é o 30 de outubro de 2014.
El Dorado
El Dorado é a quinta expansión de Europa Universalis IV, incluíndo mellorar no sistema de nacións de América Central e América do Sur, así como nas súas relixións. Tamén engade un novo e interesante sistema: O editor de Nacións, co cal se poden crear desde cero novas nacións, modificando todas as súas características, como a súa bandeira, o seu territorio, a súa forma de goberno ou as súas ideas. Foi lanzada o 26 de xaneiro de 2015.
The cossacks
The cossacks é a sexta expansión de Europa Universalis IV, nesta inclúense melloras na diplomacia, espionaxe e cambios culturais, políticas de acción cos nativos e un novo sistema de arrasamento de provincias e puntos de unión de horda (nas nacións nómades). Agora o tengrismo é unha relixión sincrética, e pode coexistir con outra.
Implantouse un novo sistema interno de clases sociais (burgueses, clero, nobres, dhimmis, tribos e cosacos) cos cales se debe interactuar e controlar a súa lealdade e influencia. Esta lanzouse o 1 de decembro de 2015.
Orlando
O antropónimo masculino Orlando pode referirse a:
Como topónimo pode referirse a:
Aeroporto de Ekaterimburgo-Koltsovo
O aeroporto internacional de Ekaterimburgo-Koltsovo é un aeroporto ruso que serve a Ekaterimburgo. Está situado a 16 quilómetros ao sueste da cidade. É o aeroporto máis grande do oblast de Sverdlovsk e tamén serve ás cidades próximas de Aramil, Sysert e Polevskoy, servindo a unha poboación de 4,3 millóns de persoas. É un centro de conexións para Ural Airlines, RusLine e Aviacon Zitotrans. Debido á súa situación no centro de Rusia, está incluído entre os "aeroportos prioritarios" na lista da Axencia Federal de Transporte de Rusia (Rosaviatsiya).
569
Outros
Historia ano a ano
Walk on Water
"Walk on Water" é un sinxelo da banda estadounidense de rock progresivo 30 Seconds to Mars, editado o 22 de agosto do 2017. Está sacado do seu quinto álbum e foi producido por Jared Leto.
Jason Robards
Jason Nelson Robards, Jr., nado o 26 de xullo de 1922 en Chicago e finado o 26 de decembro de 2000 en Bridgeport, Connecticut, foi un actor estadounidense.
Santalla, Barcela, Negueira de Muñiz
No ano 2009 tiña 6 habitantes, 2 homes e 4 mulleres, o que supón unha diminución no número de persoas en relación ao ano 2000, en que os veciños eran oito, catro de cada sexo.
Goi, Goi, Castroverde
Goi é un lugar da parroquia de Goi no concello lugués de Castroverde na comarca de Lugo. Segundo o IGE, en 2013 tiña 35 habitantes (21 homes e 14 mulleres).
Contimunde, Rois, Rois
Contimunde é un lugar da parroquia de Rois no concello coruñés de Rois, na comarca do Sar. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 49 habitantes (21 homes e 28 mulleres).
La madre muerta
La madre muerta é un filme vasco, o segundo como director de Juanma Bajo Ulloa.
Sinopse
O protagonista é Ismael, que cometeu varios asasinatos, un deles presenciado por Leire de nena, filla dunhas das súas vítimas. Leire, moitos anos despois, atópase ida nunha clínica mental, e Ismael, crendo que o pode recoñece, secuéstraa para matala, aínda que ao final non o dará feito e acabaraa devolvendo ao manicomio.
Festiclown
O Festival Internacional de Clown de Galicia, habitualmente coñecido coma Festiclown, é un festival de pallasos, circo e risoterapia que se celebra de xeito itinerante en diferentes cidades. O seu director é Iván Prado.
Descrición
Tras varias edicións en diferentes cidades de Galicia, coma Pontevedra, Vigo, Lugo ou Vilagarcía de Arousa, o festival espallouse por toda a xeografía mundial até o punto de celebrar varias edicións en Palestina.
Vilauxín, Barcela, Negueira de Muñiz
Vilauxín é un lugar da parroquia de Barcela, no concello de Negueira de Muñiz, na comarca da Fonsagrada, na provincia de Lugo. No ano 2009 tiña cinco habitantes (dous homes e tres mulleres), un home e unha muller menos ca en 2000. No 2021, eran 11 persoas, 5 homes e 6 mulleres.
Km 3
Km 3 é un barrio brasileiro da cidade de Santa Maria, Río Grande do Sur. O barrio está situado no distrito de Sede.
Illa Clavering
A illa Clavering é unha grande illa no leste de Groenlandia na Baía de Gael Hamkes, ao sur de Wollaston Foreland.
Km 3
Vilas
O barrio ten as seguintes vilas: Km 3, Vila Anacleto Corrêa, Vila Bilibiu, Vila Dr. Wautier, Vila Favarin, Vila Palmares.
Illa Clavering
A estación de radio e meteorolóxica de Eskimonaes (Eskimonæs) estaba nesta illa. Foi ocupada por persoal danés e capturada polas tropas alemás da Wehrmacht en 1943. O lugar onde instalouse a estación tamén fora a localización do último establecemento Inuit no nordés de Groenlandia ao redor de 1823..
Historia
A illa foi chamada así pola segunda Expedición Alemá ao Polo Norte 1869-70 como "Clavering Insel" para conmemorar a Douglas Charles Clavering (1794-1827), comandante do Griper na viaxe de 1823, que explorou a área e, na beira meridional desta illa fixo o primeiro (e último) encontro que os europeos fixeron cos extintos Inuit do nordés de Groenlandia.
A finais de agosto de 1823, Clavering e a tripulación do 'Griper' atopáronse cunha tribo de doce Inuit, incluíndo homes, mulleres e nenos. No seu diario, Clavering describiu a súa tenda de pel de foca, canoa, e roupa, os seus arpóns e lanzas con punta de óso e ferro meteórico, e o seu aspecto físico ("pel de cor cobriza", pelo negro e caras redondas; As súas mans e pés moi carnosos, e moi inchados"). Comentou a súa destreza en desollar unha foca, o costume de rociar auga sobre unha foca ou unha morsa antes de pelala, e o seu asombro ante a demostración de armas de lume para a caza.
Os visitantes europeos ao Nordeste de Groenlandia antes de 1823 reportaron evidencias dun extenso asentamento inuit na rexión, aínda que non atoparon humanos. As expedicións posteriores, comezando coa Segunda Expedición alemá ao Polo Norte en 1869, atoparon os restos de moitos antigos asentamentos, pero a poboación aparentemente extinguiuse durante os anos intermedios.
Os ósos de muskoxen atopáronse en sitios inuit na illa, pero ningún de tales animais foron divulgados por Clavering en 1823. Un número grande de ósos da lebre ártica suxiren que os Inuit víronse abrigados á caza menor despois da extinción dos bois almiscreiros (muskoxen) na zona. Despois da desaparición dos seres humanos, os bois almiscreiros volveron, e o primeiro par de muskoxen vivos traídos a Europa capturáronse na illa Clavering en 1899.
Eskimonaes
Durante a guerra, o nome de código usado para a Estación de Eskimonæs pola Garda Costeira dos Estados Unidos foi Bluie East Five, o mesmo nome de código usouse máis tarde para Mykbukta logo da destrución de Eskimonæs. O edificio principal de Eskimonaes foi queimado por unha patrulla militar alemá o 23 de marzo de 1943, e o sitio foi bombardeado pola Forza Aérea dos Estados Unidos o 14 de maio do mesmo ano. A estación queimada sería substituída pola estación de Dødemandsbugten, tamén coñecida como estación de Ny, que se construíu preto máis ao leste ese mesmo ano. A Dødemandsbugten sucedeuna en 1944 Daneborg e as ruíñas das dúas estacións anteriores están agora abandonadas e permanecen esencialmente inalteradas como un monumento conspicuo aos acontecementos dos tempos da guerra. Os esforzos da Patrulla de Zorra do Nordés do Groenlandia encabezada por Ib Poulson na Segunda Guerra Mundial narráronse logo da guerra polo escritor inglés David Armine Howarth no seu libro de 1951 The Sledge Patrol.
Xeografía
Illa Clavering é unha illa costeira, separada do continente por un estreito no Groenlandia Mar. O seu punto máis alto é o Ortlerspids de 1650 m de altura e a illa ten unha superficie de 1.534´6 km² e unha liña de costa de 165´4 km. O Halle Range (Hallebjergene) é unha cadea montañosa de 1.200 m de altura na parte sueste da illa Clavering. Chámase así por Lauge Koch durante a súa expedición de 1929 a 1930.
Algunhas illas pequenas localízanse preto, tales como as Illas Finsch ao sur e Illa Jackson ao sueste na boca da baía.
Cornes, Rois, Rois
Cornes é un lugar da parroquia de Rois no concello coruñés de Rois, na comarca do Sar. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 122 habitantes (58 homes e 64 mulleres).
Marquis Daniels
Marquis Antwane Daniels, nado o 7 de xaneiro de 1981 en Orlando, Florida, é un xogador profesional norteamericano de baloncesto que actualmente é axente libre.
Universidade
Antes de xogar na universidade, fíxoo no Insituto Edgewater en Orlando antes de ser transferido a Mt. Zion Christian Academy, a mesma escola á que asistiu Tracy McGrady. Na Universida de Auburn, Daniels fixo 18,4 puntos, 6,2 rebotes, 3,3 asistencias e 2,3 roubos de balón por partido no seu ano sénior, sendo nomeado no segundo quinteto da Southeastern Conference e MVP (tamén o foi nas súas tempadas de sophomore e júnior).
Dallas Mavericks
Tras non ser drafteado, Dallas Mavericks fichoulle como axente libre, converténdose nunha das sorpresas máis agradables da tempada. Don Nelson confiou nel, e con poucos minutos en cancha (18,6 de media), os seus números foron de 8,5 puntos, 2,6 rebotes e 2,1 asistencias en 56 partidos, 15 deles de titular. Nos once últimos partidos da tempada regular fixo máis de 20 puntos por noite, anotando por encima dos 30 puntos en tres ocasiones en pouco máis de tres semanas. O 2 de marzo de 2004 estivo preto de asinar o seu primeiro triplo dobre, anotando 14 puntos, 9 rebotes e 9 asistencias en 45 minutos ante Seattle SuperSonics. Na pretempada, asinou un contrato de 38 millóns por 6 anos cos Mavericks.
Indiana Pacers
O 6 de xullo de 2006, foi traspasado a Indiana Pacers a cambio de Austin Croshere. En Indiana, debido ás lesións só puido disputar 45 partidos, contando pouco para Rick Carlisle con 17.8 minutos en cancha. Nese tempo, os seus números foron de 7.1 puntos e 1.8 rebotes por partido.
Boston Celtics
O 1 de setembro de 2009, Daniels asinou un contrato cos Boston Celtics.
Eleccións municipais en Castro de Rei
Corporacións
miniatura|dereita|[[Galería de imaxes de casas dos concellos de Galicia|Casa do concello de Castro de Rei]]
Marquis Daniels
Boston Celtics
O 24 de febreiro de 2011, Daniels foi traspasado ós Sacramento Kings a cambio dunha elección protexida de segunda rolda do Draft de 2017. Este traspaso axudou ós Celtics a reducir o seu imposto de luxo, e axudou ós Kings a aumentar o seu límite salarial para cubrir o mínimo requirido pola liga. Este traspaso deulle ós Celtics ademais un trade exception e un óco no equipo. Daniels non chegou a xogar cos Kings, e converteuse en axente libre o 1 de xullo de 2011.
Eleccións municipais en Castro de Rei
Corporacións
Corporacións democráticas en Castro de Rei desde a aprobación da Constitución de 1978.
Marquis Daniels
Boston Celtics
Tras o remate do lockout da NBA de 2011, Daniels asinou de novo cos Celtics un contrato por un ano.
Milwaukee Bucks
O 25 de setembro de 2012, Daniels uniuse ós Milwaukee Bucks.
Winnie Harlow
Primeiros anos
Winnie Harlow é de ascendencia xamaicana e ten dúas irmás. Á idade de catro anos diagnosticóuselle a alteración crónica da pel caracterizada pola despigmentación de porcións da pel. Winnie foi vítima da intimidación doutros nenos e, segundo informa, foi chamada «vaca, cebra e toda clase de insultos» ao longo da súa infancia. O acoso verbal levouna a cambiarse de escola numerosas veces e abandonar a escola secundaria, despois do cal chegou a contemplar a posibilidade do suicidio.
Percorrido como modelo
Winnie foi descuberta pola presentadora de America's Next Top Model, Tyra Banks, en Instagram, e posteriormente converteuse nunha das catorce finalistas do ciclo 21 en 2014. Ela foi a primeira e única canadense que participou no concurso. Foi eliminada na segunda semana e participou nunha competición separada chamada a «serie de regreso», onde continuou participando nas sesións de fotos do ciclo xunto cos outras concursantes eliminadas, co obxectivo de regresar á competición. Despois de completar a «serie de regreso», revelouse que ela recibira a maior puntuación media de votos do público, polo que regresou. Foi eliminada novamente no episodio 13, quedando no sexto posto en xeral. miniatura|Harlow no Festival de Cannes 2017. Tras a súa eliminación de America's Next Top Model, Harlow traballou para a marca de roupa española Desigual e converteuse na representante oficial da marca. En setembro de 2014, camiñou e pechou para a marca de roupa Ashish para a súa colección primavera/verán 2015 na Semana da Moda de Londres. Tamén traballou con revistas de moda como i-D e Dazed, e para a páxina web de moda Showstudio.com. En 2015 colaborou coa marca de roupa italiana Diesel para a súa campaña primavera/verán 2015, que foi rodada polo fotógrafo de moda británico Nick Knight. Posou para as edicións españolas e italianas da revista Glamour e apareceu na edición de agosto-setembro de 2015 da revista Complex. Tamén foi presentada no número de agosto de 2015 de Cosmopolitan. Apareceu na páxina web de Vogue Italia nunha entrevista e unha sesión fotográfica. En agosto de 2015, Winnie apareceu na edición de setembro da revista Ebony, xunto á ex-concursante de America's Next Top Model, Fatima Siad. En 2016, apareceu nun anuncio para Sprite, e tamén nunha campaña para Swarovski. O mesmo ano, foi elixida como unha das 100 Mulleres da BBC.
Oradora pública
En xullo de 2011, Winnie publicou un vídeo de YouTube titulado Vitilixe: unha condición da pel, non un cambiador de vida, onde falou sobre a súa condición e respondeu a preguntas sobre a súa vida vivindo con vitilixe. En novembro de 2014, nunha presentación en TED, deu un discurso sobre a súa experiencia de vivir con vitilixe. En outubro de 2015, Harlow falou no panel Dove Self-Esteem Project no Cume Mundial de Mulleres 2015. Entregóuselle o premio «Modelo a seguir» no evento de 2015 de GQ, Home do Ano.
Outros traballos
Harlow apareceu en varios vídeos musicais, incluíndo «The One» de JMSN, «Guts Over Fear» de Eminem e «#WHERESTHELOVE» de The Black Eyed Peas.
Ela foi un dos moitos cameos notables no «álbum visual» de Beyoncé, Lemonade.
Premio Locus
O premio Locus é un premio literario creado en 1971 pola revista Locus. Actualmente existe unha cerimonia de carácter anual para a entrega deste premio. As obras galardoadas reciben un diploma de recoñecemento. Trátase dun galardón de gran reputación no mundo da ciencia ficción. Existe quince categorías distintas.
Lady and the Tramp (filme 2019)
Lady and the Tramp é un filme estadounidense de 2019 dirixido por Charlie Bean e escrito por Andrew Bujalski e Kari Granlund, e producido por Walt Disney Pictures. O filme é unha adaptación de acción en vivo do filme de animación de 1955 de Walt Disney, que á súa vez está baseado na historia da revista Cosmopolitan "Happy Dan, the Cynical Dog" creada por Ward Greene. O filme conta coas voces de Tessa Thompson, Justin Theroux, Janelle Monáe e Sam Elliott, e coas interpretacións humanas de Thomas Mann, Kiersey Clemons, Yvette Nicole Brown, F. Murray Abraham, Adrian Martinez e Ken Jeong. Está dedicado ó artista Chris Reccardi, que morreu o 2 de maio de 2019.