cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Virxinia
1789 - 1865
En 1831, o escravo Nat Turner liderou a maior revolta escrava na historia dos Estados Unidos. El, xuntamente con outros 40 escravos, foron casa por casa, matando tódolos brancos que podían atopar e liberando os escravos que atoparon. A rebelión durou dous días, e no total, 55 brancos morreron. Turner e outros 200 escravos, moitos inocentes, foron posteriormente executados.
Ao longo da década de 1830 e de 1840, moitos habitantes do noroeste de Virxinia estaban descontentos coa falta de representación no goberno do estado. Isto forzou a adopción dunha nova constitución en 1830. Porén, os principais líderes do estado continuaron a ser políticos do oriente do estado. Ata entón só os donos de terras podían votar e o gobernador do estado era escollido pola Asemblea Xeral. En 1851, as emendas á constitución estendían o poder de voto a tódolos brancos do sexo masculino, e eleccións populares para gobernador. En canto isto, dous nativos máis de Virxinia chegarían a presidentes dos Estados Unidos durante a década de 1840: William Henry Harrison e Zachary Taylor. En 1847 o anaco de terra que Virxinia cedera o ao goberno americano para a creación do Distrito de Columbia pasou a novamente a facer parte de Virxinia.
En 1860 sete estados suristas, de cuño escravista, separáronse dos Estados Unidos, e formaron os Estados Confederados de América. Virxinia, tamén de cuño escravista, inicialmente, continuou na Unión. Porén, o 17 de abril de 1861, a través dunha decisión do estado e dos resultados dunha elección popular, Virxinia tamén se separou dos Estados Unidos. Richmond tornouse a capital do novo país, e así foi ata próximo ao fin da guerra, en abril de 1865. En canto isto, a poboación do noroeste do estado, que eran na súa maioría abolicionistas, e descontentos cos resultados da elección, resolveron tamén separarse de Virxinia. O 20 de xuño de 1863, 48 condados do noroeste de Virxinia formaron o que actualmente constitúe o estado americano da Virxinia Occidental. Outros dous condados uniríanse en novembro.
O 9 de abril de 1865, o xeneral Lee rendeuse ás forzas americanas lideradas polo xeneral Grant en Appomattox. Lee fallara na súa misión de defender a capital. Esta rendición marca oficialmente a fin da Guerra Civil Estadounidense, que como a Revolución Americana de 1776, tamén tivo o seu final en Virxinia.
1865 - Actualidade
Despois da fin da Guerra Civil Estadounidense, Virxinia foi ocupada por forzas da Unión. En 1867, o estado aprobou unha nova constitución, que abolía oficialmente o traballo escravo no estado, e daba aos afroamericanos do sexo masculino o poder de voto. Virxinia foi readmitida na Unión o 26 de xaneiro de 1870.
Virxinia, que ata entón era primariamente agraria, dependente do algodón que era vendido para países europeos, pasou gradualmente a industrializarse. Porén, a altísima débeda do estado, de máis de 50 millóns de dólares, fixo que a economía do estado ficase estancada por décadas, ata a década de 1930. Soamente na década de 1920, máis de 400.000 persoas deixaron o estado. A maioría eran afroamericanos buscando mellores condicións de vida no norte, máis industrializado. En 1912, Woodrow Wilson converteuse no presidente dos Estados Unidos até 1921. El foi o oitavo e último nativo de Virxinia en presidir o país.
A Gran Depresión, que se iniciara en 1929, afectou negativamente á xa fráxil economía do estado. Porén, o goberno inmediatamente tomou medidas para minimizar o problema. O estado instituíu plans de axuda social, iniciou a construción de enormes construcións para a xeración de empregos e fundou varias fábricas, a maioría téxtiles, que tamén pasaron a xerar emprego. Un período de rápida industrialización comezaba no estado. A industrialización aumentou co inicio da segunda guerra mundial. Millares de persoas emigraron dos campos para as cidades, e por volta da década de 1950, o estado tiña máis habitantes vivindo nas cidades que no campo.
O proceso de industrialización continúa ata hoxe en Virxinia. O estado atraeu, por causa de menores custos operacionais, empresas produtoras de produtos químicos e empresas téxtiles. Durante a década de 1970 e 1980, o estado iniciou esforzos para a limpeza da entón altamente contaminada Baía de Chesapeake. En 1989, Lawrence Douglas Wilder converteuse no primeiro afroamericano en ser electo gobernador de estado en toda a historia dos Estados Unidos. En 1990, Virxinia asinou con Maryland un tratado conxunto que pretende facer a limpeza da baía de Chesapeake. Espérase que este programa teña termo en 2010.
Xeografía
250px|dereita|miniatura|Mapa de Virxinia e dos seus 43 condados.
Virxinia está situada na rexión Sur dos Estados Unidos. Limita ao norte con Virxinia Occidental, Maryland e o Distrito de Columbia, coa Baía de Chesapeake e o Océano Atlántico ao leste, con Carolina do Norte e Tennessee ao sur, e Kentucky e Virxinia Occidental ao oeste. A baía de Chesapeake divide o estado en dous, sendo a pequena porción oriental un enclave completamente separado do estado. Esta porción oriental, parte da península Delmarva, e limita unicamente con Maryland ao norte, cercada por auga ao leste, sur e oeste.
Virxinia está dividida en cinco rexións. As tres primeiras forman parte da cadea dos Apalaches.
250px|dereita|miniatura|Mapa topográfico de Virxinia. As listas paralelas marróns que acompañan a fronteira do estado no noroeste son as Cadeas e Vales do Apalache, en canto a lista única marrón que corre máis no interior do estado son as montañas Blue Ridge.
Clima
O clima de Virxinia é temperado, con catro estacións, con veráns quentes, e invernos relativamente fríos. A proximidade do estado co Océano Atlántico fai que as temperaturas no inverno sexan máis agradábeis ao longo do litoral. As rexións montañosas da cadea dos Apalaches, especialmente aquelas próximas a Blue Ridge, rexistran as temperaturas máis baixas do estado o ano enteiro.
A temperatura media do estado no inverno é de 5 °C no litoral e de 0 °C na cadea dos Apalaches. No verán, as maiores temperaturas tamén son rexistradas ao longo do litoral. A temperatura media, no verán, no litoral é de 26 °C, de 24 °C no suroeste e de 20 °C no sueste. A temperatura máis alta rexistrada en Virxinia é de 43 °C, rexistrada o 5 de xullo de 1900, en Columbia; e a temperatura baixa rexistrada no estado é de -30 °C, rexistrada o 22 de xaneiro de 1985. As máximas varían entre 20 °C e 38 °C no verán e entre -15 °C e 10 °C no inverno. As mínimas varían entre 14 °C no verán ata -25 °C no inverno.
A precipitación media anual (choiva e saraiba) é de 104 centímetros. As maiores medias son rexistradas na rexión metropolitana de Pittsburgh e no leste do estado, onde a media é de 130 centímetros. Xa o centro-norte e o oeste do estado posúen as menores medias de precipitación, de apenas 98 centímetros. A precipitación media anual de neve varía entre 50 centímetros no suroeste a 230 centímetros no noroeste de Virxinia.
Política
250px|dereita|miniatura|Vista do capitolio de Virxinia.
A actual Constitución de Virxinia foi adoptada en 1971. Outras constitucións máis antigas foran implantadas en 1776, 1830, 1851, 1869 e 1907. Para que as emendas á constitución propostas polo Poder Lexislativo de Virxinia sexan aprobadas precisan recibir polo menos dous terzos dos votos do Senado e da Casa dos Delegados do estado, e logo dous terzos dos votos da poboación electoral de Virxinia. A capital do estado é Richmond.
O Poder Lexislativo do estado reside no Senado e na Casa dos Delegados. O nome oficial do Poder Lexislativo é Asemblea Xeral de Virxinia, que é a institución de Poder Lexislativo máis antiga aínda en funcionamento nos Estados Unidos. O Senado ten un total de 40 membros, en canto que a Casa dos Delegados ten un total de 100 membros. Virxinia está dividida en 40 distritos senatoriais e 100 distritos delegativos. Os electores de cada distrito elixen un senador/delegado, que representará tal distrito no Senado/Casa dos Delegados. O termo dos senadores é de 4 anos e o termo dos delegados é de 2 anos.
O tribunal máis alto do Poder Xudicial de Virxinia é o Tribunal Supremo de Virxinia. Os seus sete xuíces son escollidos polos membros da Asemblea Xeral de Virxinia para mandatos de ata 12 anos de duración. Despois disto, non poden volver ser escollidos. O Tribunal Supremo de Virxinia está liderada polo xuíz con máis anos de experiencia profesional no Tribunal Supremo. Despois da fin do seu termo de oficio, outro xuíz, aquel con máis anos de experiencia no Tribunal, substitúeo.
O estado está dividido en 95 condados. Virxinia posúe 39 cidades primarias. Todas as cidades primarias en Virxinia son cidades independentes, significando que non fan parte de ningún condado. Para que unha cidade secundaria (town) poida ser elevada á categoría de cidade primaria (city), cómpre unha poboación dun mínimo de 5.000 habitantes e realizar unha votación no municipio na que a poboación votará a favor ou en contra da elevación de categoría. Máis da metade do orzamento do estado vén de impostos estatais, o resto vén de verbas recibidas do goberno nacional.
Demografía
De acordo co censo nacional de 2000, a poboación de Virxinia en 2000 era de 7.078.515 habitantes. Unha estimativa realizada en 2004 aumenta este número até 7.196.750. O 9,1% da poboación do estado (679.500 habitantes) non naceron nos Estados Unidos. Destes, estímase que 100 mil sexan inmigrantes ilegais. Entre 1990 e 2000, a poboación do estado creceu un 13,8%. Entre 1990 e 2004, a poboación do estado creceu preto do 15,7%.
Os cinco maiores grupos étnicos en Virxinia son: afroamericanos (que compoñen o 19,6% da poboación do estado), alemáns (11,7%), americanos (11,2%), ingleses (11,1%) e irlandeses (9,8%).
Relixión
Porcentaxe da poboación de Virxinia por relixión:
Principais cidades
250px|dereita|miniatura|[[Richmond.]]
Preto do 73% da poboación de Virxinia vive en cidades, e máis do 80% da poboación do estado vive nunha das 11 rexións metropolitanas do estado.
Sobre as actuais leis de Virxinia, tódolos municipios que son cidades primarias (cities) son cidades independentes, é dicir, non fan parte de condado ningún. Das 43 cidades independentes dos Estados Unidos, 39 están localizadas en Virxinia. As catro maiores cidades do estado son, en orde decrecente, Virginia Beach, Norfolk, Chesapeake e Richmond. A quinta maior área urbana é o Condado de Arlington, localizado á beira do río Potomac, inmediatamente ao sur de Washington DC, que a pesar de estar completamente urbanizado, é oficialmente un condado.
Cidades secundarias (towns):
Economía
250px|dereita|miniatura|Vista da moeda estatal de 25 centavos de [[dólar estadounidense.]]
O produto interno bruto de Virxinia foi de 261.000 millóns de dólares no 2001, e a súa renda per cápita é de aproximadamente 37.000 dólares, o décimo-oitavo maior do país.
O sector primario representa o 1% do PIB de Virxinia. A agricultura fora no pasado a maior fonte de renda de Virxinia. Exportaba tabaco e algodón en grandes cantidades para países europeos ata a Guerra Civil Estadounidense. Porén, o estado pasou a industrializarse axiña nos anos da Gran Depresión, durante a década de 1930, grazas a incentivos fiscais e ás fábricas construídas polo goberno. Actualmente, a agricultura representa o 0.93% do PIB de Virxinia. O estado posúe 49.000 facendas, e emprega preto de 105.000 persoas. Tabaco e algodón continúan a ser os principais produtos cultivados no estado, e son usados primariamente no estado. Virxinia tamén cultiva cana de azucre. O estado posúe rabaños considerábeis de gando no oeste, aínda que destaque pola avicultura. A industria madeireira e a pesca representan o 0,07% do PIB, e empregan case 2.000 persoas.
O sector secundario representa o 17% do PIB. O valor total dos produtos fabricados no estado é de 56.000 millóns de dólares. Os principais produtos industrializados fabricados no estado son bebidas alcohólicas e cigarros, produtos químicos, navíos, equipos electrónicos e alimentos procesados. A industria da manufactura representa no total o 12% do PIB, empregando aproximadamente a 420.000 persoas. A industria da construción, que emprega 282.000 persoas, representa o 4,4% do PIB. O principal recurso natural mineral en Virxinia é o carbón. No total, a minería representa o 0,% do PIB,
O sector terciario representa o 82% do PIB. Cerca do 23% do PIB vén de servizos comunitarios, persoais e comerciais. Este sector emprega a preto de 1,5 millóns de persoas. Os servizos gobernamentais responden polo 18 % do PIB, empregando aproximadamente a 810.000 persoas. As finanzas representan o 18 % do PIB, e empregan a case 318.000 persoas. A capital financeira do estado é Richmond. Virxinia é un gran polo turístico, posuíndo varias atraccións como centros históricos e praias que atraen millóns de turistas anualmente. O comercio por atacado e variado representa o 14 % do PIB do estado, e emprega aproximadamente a 900.000 persoas. Os transportes e as telecomunicacións empregan a 215.000 persoas, e representan o 8 % do PIB.
Educación
250px|dereita|miniatura|Vista dun dos campus da [[Universidade de Virxinia.]]
A primeira escola pública dos Estados Unidos de América foi fundada en 1635 en Hampton. O estado instituíu un sistema estatal de escolas públicas en 1810, cando verbas foron destinadas para a construción e a manutención de escolas públicas. Actualmente, como no resto dos Estados Unidos, cada cidade administra o seu propio sistema escolar público. No caso das pequenas vilas e condados, que posúen poucas condicións de arcar cos gastos de manutención de escolas, e onde a poboación estudantil destas subdivisións é pequena, as escolas públicas son administradas polos condados onde tales vilas ou cidades están localizadas. Os sistemas de educación pública municipal reciben fondos provenientes de certos impostos municipais e do goberno de Virxinia. A educación é obrigatoria entre os 5 e 17 anos.
Practicamente toda cidade e vila posúe polo menos unha biblioteca pública municipal. As bibliotecas municipais, como as escolas, son administradas pola cidade ou, no caso de pequenas áreas urbanas, polo condado onde están localizadas. A primeira biblioteca pública do estado foi fundada en 1794.
Virxinia posúe preto de 60 universidades e facultades.
Transportes e telecomunicacións
Virxinia posúe cerca de 115.000 quilómetros de estradas e rodovías. Un túnel de 29 quilómetros de lonxitude conecta a Península Delmarva co resto de Virxinia. Ambas están separadas pola Baía de Chesapeake. A provincia posúe preto de 7.000 quilómetros de ferrovías, administradas por 11 empresas ferroviarias diferentes.
O aeroporto máis importante do estado é o Aeroporto Doméstico Ronald Reagan, localizado en Alexandría. Outros aeroportos están localizados en Arlington, Dulle, Richmond, Newport News, Norfolk e Roanoke.
Virxinia tamén posúe un sistema extensivo de rotas hidroviarias. O centro portuario máis importante do estado é o porto de Norfolk, líder nacional na fabricación de grandes navíos.
Galería de imaxes de ábsidas románicas de Galicia
Ábsidas románicas de Galicia.
Articulacións interfalánxicas da man
As articulacións interfalánxicas da man son un conxunto de articulacións que artellan as falanxes entre si, unindo a falanxe proximal coa falanxe intermedia e esta coa falanxe distal. As articulacións máis superiores ou proximais (falanxe proximal e intermedia) son moi semellantes ás inferiores ou distais (falanxe intermedia e distal), pero posúen unha maior mobilidade.
Permiten movementos de flexión e extensión. A flexión prodúcea o músculo flexor común fondo dos dedos da man ao actuar sobre a articulación proximal e distal e a través do músculo flexor común superficial actuando sobre a falanxe proximal. O dedo polgar flexiónao o músculo flexor longo do polgar.
A flexión prodúcena nos dedos II a V os músculos interóseos da man e os músculos lumbricais. No caso do dedo polgar, exténdeo o músculo extensor longo do polgar.
Círculo arterial periescapular
O círculo arterial periescapular é unha formación arterial do membro superior, disposta en torno á escápula. Une a arteria subclavia coa arteria axilar.
A partir deste círculo derivan:
Miguel I Rangabé
Traxectoria
Elixido co apoio do partido ortodoxo da Igrexa, Miguel perseguiu con dureza aos iconoclastas nas fronteiras setentrional e oriental do Imperio, pero ao mesmo tempo permitiu que os búlgaros saqueasen gran parte de Macedonia e Tracia. Cando decidiu enfrontarse a eles no campo de batalla na primavera de 813, foi derrotado preto de Versinikia e León V o Armenio sería elevado ao trono no verán. Miguel foi enviado como monxe á illa de Prote, onde viviu máis de trinta anos, ata a súa morte en 844.
León V o Armenio
miniatura|360px|Moeda contemporánea de León V. León V, chamado o Armenio, nado no 775 e finado o 24 de decembro do 820, foi emperador bizantino entre 813 e 820, tras distinguirse como xeneral durante os reinados de Nicéforo I e Miguel I.
Traxectoria
Tras prestar un gran servizo ao emperador Miguel I na guerra contra os árabes en 812, foi chamado en 813 para loitar na campaña contra Bulgaria. Aproveitando o descontento das tropas, deixou ao emperador na estacada na batalla de Adrianópolis e a continuación puxo en marcha unha revolta contra el. León xustificou a súa usurpación derrotando sucesivamente aos búlgaros que pretendían asediar Constantinopla (814-817).
As súas enérxicas medidas represivas contra os bogomilos e os iconódulos deron lugar a unha importante oposición, e logo de abortar unha conspiración liderada polo seu amigo Miguel Psello, co encarceramento deste último, León foi asasinado na capela de palacio o día de noiteboa de 820.
Brian Cox
Brian Denis Cox, nado o 1 de xuño de 1946 en Dundee, é un actor de cine e televisión escocés. É coñecido polo seu traballo coa Royal Shakespeare Company, onde acadou gran reputación pola súa interpretación do Rei Lear. Tamén apareceu en numerosas producións de Hollywood como Rushmore e X2. Foi o primeiro actor en interpretar a Hannibal Lecter no filme de 1986 Manhunter.
Enma González Bermello
Enma Rosa González Bermello, nada en Ourense o 21 de setembro de 1931 e finada en Vigo o 14 de xaneiro de 2014, foi unha política galega.
Traxectoria
Pertencente a unha familia de pequenos empresarios e comerciantes do sector dos electrodomésticos, Enma González Bermello trasladouse a vivir a Vigo aos 3 anos. Nos últimos anos do franquismo escollérona concelleira nesa cidade polo terzo familiar, onde se ocupou de parques e xardíns. En xaneiro de 1976, e como consecuencia do cambio de réxime, prodúcese unha renovación das alcaldías: os alcaldes designados polo gobernador civil dimitían e uns días despois volvían ser elixidos polo conxunto da corporación. Nesa situación, Enma González Bermello foi a primeira alcaldesa dunha cidade de Galicia, en substitución de Joaquín García Picher, aínda que fose unicamente durante dúas semanas, do 15 ao 25 de xaneiro de 1976.
En 1978, trala dimisión de Joaquín García Picher, e antes das primeiras eleccións municipais democráticas, foi elixida alcaldesa entre os demais concelleiros. Volveu de novo a ocupar o asento de alcaldesa, poucos meses antes do que o fixese Berta Tapia na Coruña. Durante ese tempo a crispación política no concello de Vigo fora moi importante: sete concelleiros (un terzo da corporación), e viviuse unha folga de funcionarios municipais. González Bermello mantívose no cargo até as eleccións de 1979.
Nas primeiras eleccións galegas, Enma González concorreu na lista da UCD pola provincia de Pontevedra, e saíu elixida deputada. Foi unha das tres primeiras parlamentarias galegas canda Carmen Lovelle e Flora Veiga, e xurou o seu cargo vestida de traxe tradicional. Na segunda lexislatura foi reelixida, neste caso nas listas de Alianza Popular, mais en 1987 múdase a Coalición Galega. En 1989 abandonaría a vida política.
Vida persoal
Apartada da vida política, padeceu de alzheimer, morreu en 2014 aos 82 anos.
Bandeira de Camboxa
A bandeira de Camboxa (ទង់ជាតិកម្ពុជា) foi adoptada oficialmente o 23 de setembro de 1993, cando foi restablecida a monarquía dese país. A bandeira está formada por tres franxas horizontais sendo a central, de cor vermella, o dobre de ancha que as outras dúas de cor azul. No centro da franxa vermella sitúase unha representación en cor branca da entrada principal ao templo de Angkor Wat con tres torres.
Historia
A primeira bandeira de Camboxa como tal remóntase á época do dominio francés sobre Indochina. O reino de Camboxa mantívose como un protectorado desde 1863 e a bandeira utilizada foi similar á actual, só que no canto de franxas superiores e inferiores en azul, existía un bordo do mesmo ton.
En 1942, o Imperio do Xapón ocupou o territorio de Indochina durante a segunda guerra mundial coa aprobación da Francia de Vichy. Até 1945, utilizouse unha bandeira de fondo vermello con catro cadrados de cor branca situados nas esquinas do bordo dun cadrado no centro da bandeira, de igual cor. En 1945, coa derrota xaponesa, os franceses retomaron a administración de Camboxa, pero o país comezara a esixir maiores graos de autonomía. En 1948, o país declarouse independente e adoptou a bandeira usada na actualidade.
Afonsín
O topónimo Afonsín pode referirse a:
ZAZ
miniatura|esquerda|ZAZ-968 na cidade de Lviv, Ucraína.
Produción a escala completa
miniatura|ZAZ-965 Zaporoshez. miniatura|ZAZ Sens. miniatura|dereita|ZAZ Forza.
Montaxe para outras marcas
(Para a venda en Ucraína.)
Afonsín, Barcia, Lalín
Afonsín é un lugar da parroquia de Barcia, no concello pontevedrés de Lalín, na comarca do Deza. Segundo o IGE, no 2011 tiña 4 habitantes (1 home e 3 muller), un aumento de 2 habitantes en relación ao ano 2000.
Illa de Beiro
A Illa de Beiro é un illote deshabitado galego da Ría de Arousa, a medio camiño entre a Illa da Toxa e a costa do municipio de Cambados. Ten 6 hectáreas de superficie e é totalmente chaira, e baixa, cunha praia na súa costa norte e roquedal cara ao sur e oeste. Cóbrea vexetación halófila e cando as mareas son baixas pode chegar a quintuplicar o seu tamaño. Atópase situada dentro da área protexida Complexo Intermareal Umia-Grove-A Lanzada.
Proton K/DM2
Proton K/DM2 (non confundir co Proton K/DM-2) é o nome dunha variante do modelo de foguete espacial Proton K pertencente á familia de foguetes Proton, tamén coñecidos como UR-500.
Características
O Proton K/DM2 foi unha mellora do Proton K/DM na que se usaba unha etapa Block DM2 en lugar da Block DM e un adaptador especial para lanzar satélites Iridium. Esta variante foi usada tres veces para lanzar 21 satélites Iridium.
Bandeira da China
Bandeira da China pode referirse a:
Galería de imaxes de capiteis románicos de Galicia
Chapiteis románicos de Galicia
Pastafarismo
miniatura|250px|Simbolo do Pastafarismo, evidente parodia do ' [[Ichthys cristián.]] miniatura|250px|Monstro de Espaguete Voador de peluche. miniatura|250px|Colgachaves pastafariano. miniatura|250px|Monstro de Espaguete Voador, ou Monesvoa.
O pastafarismo ou relixión do Monstro de Espaguete Voador (do idioma inglés: Flying Spaghetti Monster (FSM), neoloxismo derivado de pasta e rastafarismo), é unha parodia de relixión, que xurdiu a xeito de campaña de protesta social nos Estados Unidos de América para denunciar e opoñerse á difusión da hipótese do deseño intelixente, impulsada por sectores políticos e relixiosos conservadores durante os mandatos do Presidente George W. Bush, e ás correntes de opinión que pretendían a súa equiparación con teorías aceptadas pola comunidade científica, como a da evolución.
Ao igual que o movemento a favor do deseño intelixente, o ideario de Henderson emprega referencias ambiguas a un denominado Deseñador Intelixente non especificado, co fin de evitar os mandatos xudiciais que prohiben o ensino da relixión e o creacionismo nas clases de ciencias dos centros educativos públicos estadounidenses.
A parodia alcanzou certa popularidade grazas á súa difusión polos medios de comunicación, especialmente internet.
Antecedentes
Nos Estados Unidos, onde existe unha separación de Igrexa e Estado, está prohibido ensinar nas escolas públicas a teoría teocéntrica da orixe do universo tal como se predica na Biblia.
En 1999, moitos grupos de presión fundamentalistas cristiáns empezaron a argumentar que o evolucionismo debía ser considerado como unha forma máis de relixión, polo que, para compensar, debería ensinarse tamén o creacionismo nas escolas públicas, como punto de vista alternativo. Ao mesmo tempo, empezou a abandonarse o uso do termo creacionismo en favor do deseño intelixente, nun intento de conxugar filosoficamente as probas da evolución coa creación divina, pero sen aludir a ningunha relixión en concreto.
Orixes
En xuño de 2005 Bobby Henderson mandou unha carta aberta protestando pola norma que obrigaba a impartir nas clases o deseño intelixente e a evolución biolóxica en igualdade de condicións, considerando que o primeiro era tan só unha forma encuberta de ensinar o creacionismo na clase de bioloxía sen mencionar de forma explícita a palabra "Deus". Desta maneira, ao non mencionarse unha deidade concreta, respectábase a letra pero burlábase o espírito da lei que prohibe o ensino de calquera relixión nas escolas públicas dos Estados Unidos.
Afirmando falar tanto no seu nome como no doutros dez millóns de cidadáns preocupados, pediu formalmente que a súa sarcástica redución ao absurdo, denominada "pastafarismo", recibira o mesmo trato, e que se ensinara a súa versión do deseño intelixente, e non só a incluída até entón, para que se ensinara tamén como alternativa á teoría da evolución. Así expuxo a súa teoría de que o universo fora creado por unha especie de bóla xigante de espaguetes con albóndegas voadora, á que chamou Monstro do Espaguete Voador (Flying Spaghetti Monster), exixindo que se lle dedicara o mesmo tempo lectivo ao ensino das tres teorías:
"'Creo que todos podemos esperar con entusiasmo o momento en que estas tres teorías reciban o mesmo tempo na nosas clases de ciencias por todo o país e, finalmente, do mundo; un terzo do tempo para o Deseño Intelixente, un terzo para o Monstro do Espaguete Voador, e un terzo para as conxecturas lóxicas baseadas nunha abrumadora cantidade de probas observábeis'."
miniatura|250px|Representación do Monesvoa entregando ao capitán Mosey as táboas cos "Realmente preferiría que non" no monte Prebe.
Nos dous meses seguintes, a medida que o enfrontamento entre Henderson e o Consello foi gañando notoriedade, o tráfico no sitio web do Monstro de Espaguete Voador medrou de maneira constante. A popularidade do sitio desatouse en agosto, cando o Monstro de Espaguete Voador apareceu en varios blogs e sitios de noticias e humor de internet (como Boing Boing, Something Awful, Uncyclopedia e Fark.com), atraídos polo ton sarcástico do argumento de Henderson. Pronto lle seguiron artigos nos principais medios de comunicación. E así o Monstro de Espaguete Voador converteuse nun símbolo da loita contra a ensinanza do deseño intelixente nos colexios públicos.
Grupos de ateos e agnósticos, denominados polos pastafaris "espagnósticos", consideran o argumento do "Monstro de Espaguete Voador" como unha versión adaptada das teorías da teteira de Russell ou a do Unicornio rosa invisíbel.
Na sección de últimas novas do sitio web de Henderson sinala que o presidente dos Estados Unidos George W. Bush e o senador Bill Frist apoiaron publicamente a ensinanza das teorías non evolucionistas, do que Henderson deduce (humoristicamente) que apoian as ensinanzas do pastafarismo. (Porén, ningún dos dous mandatarios manifestou publicamente a súa posición sobre o pastafarismo).
Motivacións
O mesmo Henderson mostrouse moi sorprendido polo éxito do seu argumento, declarando que "escribín a carta principalmente para divertirme".
Noutra entrevista, Henderson declarou que "non teño problemas coa relixión. O que me amola é que nos queiran vender a relixión coma unha ciencia. Paréceme ben que se ensine o creacionismo nas escolas, pero non como parte da materia de Ciencias Naturais. A ciencia é o estudo de fenómenos naturais e observábeis. Se existe un Deus, e é intelixente, creo que tería moito sentido do humor".
Desenvolvemento posterior
En agosto de 2005, en resposta ao reto dunha lectora que desafiou en setembro de 2005 na bitácora Boing Boing, de Henderson, dicindo que "darei 25.000 dólares á persoa que poida probar empiricamente a teoría da evolución", contestou: "Nós daremos 250.000 dólares (posteriormente aumentados a un millón de dólares) á persoa que poida probar empiricamente que Xesús non é o fillo único do Monstro Voador de Espaguete". O reto era unha réplica a un equivalente feito polo creacionista da Nova Terra Kent Hovind, no que este ofrecía un premio de 250.000 dólares a calquera que puidera demostrar que a evolución "é a única forma" pola que xurdiron o universo e a vida.
En novembro de 2007 tiveron lugar tres conferencias sobre o Monstro do Espaguete Voador na reunión anual da Academia Americana de Relixión, celebrada en San Diego (California). As charlas incluíron títulos como "Sagrada Pasta e Auténtico Prebe: as enredadas implicacións do Monstro de Espaguete Voador para teorizar sobre a relixión." A pesar de que a súa inclusión no programa sen dúbida produciu moitas risas, xerou un debate serio sobre a esencia da relixión, explorando cuestións como: require a relixión unha auténtica crenza teolóxica, ou simplemente un conxunto de rituais e unha comunidade que se une como forma de representar as súas alianzas culturais? Ou, dito doutro xeito, é unha antirrelixión como o espaguetemonsterismo realmente unha relixión?
En decembro de 2007 o diario The Ledger informou que varios membros da web da Igrexa do Monstro de Espaguete Voador mandaran correos electrónicos aos membros do Consello de Educación de Polk County, Florida, sobre o tema do deseño intelixente.
Nesta web Henderson afirmou que "máis de 10 millóns de persoas foran tocadas polo seu "apéndice tallarinesco". Tamén xurdiron outras webs de fans co obxectivo declarado de promover o espaguetemonsterismo.
Crenzas
miniatura|150px|Garfo crucificado, un dos símbolos do pastafarismo.
Moitas das "crenzas" propostas por Henderson foron elixidas con intención de parodiar os argumentos comunmente usados polos defensores do deseño intelixente:
Código de conduta
miniatura|350px|dereita|Pastafaris, vestidos de [[piratas, acompañando ao Grande Espaguete durante a cabalgata do solsticio de verán de 2011, en Fremont, Seattle (EE.UU.).]]
Beneficios da conversión
Henderson deu as seguintes razóns para converterse ao pastafarismo:
Argumentos a prol da existencia do MVE
Segundo Brian D. Rabern, profesor do departamento de Filosofía da Universidade de California en Santa Bárbara, pódense presentar varios argumentos ontolóxicos e cosmolóxicos a prol da existencia do Monstro Voador de Espaguete:
Argumento ontolóxico do MVE
(Parafraseando as premisas ontolóxicas de Santo Anselmo de Canterbury)
O argumento cosmolóxico do MVE
(Estilo Kalam)
Apéndice: Carta Aberta de Henderson ao Consello de Educación de Kansas
A Carta Aberta ao Consello de Educación de Kansas é moi representativa das reivindicacións e as ideas de Bobby Henderson e dos opoñentes ao deseño intelixente:
Neste texto dáse conta de toda a forza satírica e intelixíbel da crítica ao creacionismo.
Manifestacións pastafaris en España
En 2011 Jesús Castizo Mantas, seguidor da igrexa pastafari dirixiuse a Correos para solicitar a impresión dun selo adicado ao gran Monesvol polo servizo "Tu sello" que permite mercar selos de correo personalizados baixo pedido. A petición foi denegada sen máis explicacións que o incumplimento das normas do servizo. A decisión foi recorrida na Xunta Arbitral do concello da capital de provincia (Sevilla). A cal tamén se declarou non competente por ter residencia noutra localidade o recorrente (Alcalá de Guadaira) e foi remitido á Xunta Abitral Provincial da Deputación. Correos aceptou someterse a esta arbitraxe.
Na xuntanza de arbitraxe Correos alegou :
O 30 de agosto de 2012 ditou resolución a xunta de arbitraxe :
Correos editou os selos pero advertindo que era só nese caso e non era unha sentenza vinculante xa que non faría selos para ninguén máis. Outro seareiro de Pamplona volveu repetir o proceso e solicitou a impresión de selos pastafaris. Correos enviou a tres representantes á xunta arbitral na cal alegou: adorar a una gran bola de espaguetis es ofensivo para un gran número de españoles. A xunta arbitral rexeitou a solicitude de selos personalizados coa imaxe de Monesvol.
O Pazo de Irixoa, Irixoa, Irixoa
O Pazo de Irixoa é un lugar da parroquia de Irixoa no concello coruñés de Irixoa, na comarca de Betanzos. Segundo o IGE, en 2017 tiña 36 habitantes (13 homes e 23 mulleres).
Estauracio
Estauracio (m. 11 de xaneiro de 812) foi un emperador bizantino, fillo de Nicéforo I.
Resultou paralizado pola ferida producida por unha espada durante a loita cos búlgaros na batalla de Pliska (26 de xullo de 811), na que morreu o seu pai. Estauracio foi salvado pola Garda imperial que o retirou do campo de batalla, protexéndoo en tanto que herdeiro da coroa. Por mor das súas feridas, foi coroado formalmente en Adrianópolis (a actual Edirne), e foi a primeira vez, desde a deposición do último emperador de Occidente en 476, que un emperador era coroado fóra de Constantinopla. Durante o seu curto reinado tivo lugar unha constante pugna na corte imperial pola sucesión. As irmás de Estauracio trataron de influírlle para que elixise aos seus maridos. Finalmente conseguiuse impoñer un dos seus cuñados Miguel I Rangabé, que depuxo a Estauracio o 2 de outubro de 811. Estauracio retirouse a un mosteiro, onde morreu cinco meses despois.
O Igrexario, Doso, Narón
O Igrexario é un lugar da parroquia de Doso no concello de Narón na provincia da Coruña.
Ópera de París
miniatura|A sala do [[Ópera Garnier|Palais Garnier, París.]]
A Ópera de París (en Opéra de Paris) é a principal compañía de ópera da cidade de París. Foi fundada en 1669 por Luís XIV de Francia como Académie d'Opéra, e pouco despois foi posta baixo o liderado de Jean-Baptiste Lully e oficialmente renomeada como Académie Royale de Musique, mais continuou a ser coñecida sinxelamente como a Ópera. O ballet clásico tal e como o coñecemos no presente xurdiu na Ópera de París como Ballet de l'Opéra National de Paris e mantívose como unha parte integral e moi importante da compañía. No presente é chamada Opéra National de Paris, e produce principalmente óperas na moderna Ópera da Bastilla que abriu en 1989, e ballets algunhas óperas clásicas no Palais Garnier que abriu en 1875. Obras de pequena escala e contemporáneas son representadas na Ópera da Bastilla.
Parachutes
O disco tivo bastante éxito comercial e tivo críticas positivas. Despois da súa edición chegou rapidamente ao número 1 no Reino Unido, e dende entón foi certificado 7 veces platino. Nos Estados Unidos acadou o número 51na lista Billboard 200, e foi certificado 2 veces platino dende entón nese país. O disco gañou o premio Grammy ao mellor álbum de música alternativa no ano 2002 e o Brit ao mellor álbum británico no ano 2001.
Sticky Fingers
O disco adoita a ser considerado un dos mellores dos Rolling Stones, e contén cancións como a exitosa "Brown Sugar" e a influenciada polo folk "Wild Horses", xunto cos de 2 partes con inspiracións latinas "Can't You Hear Me Knocking". O álbum sería certificado triplo platino nos Estados Unidos.
Listaxe de cancións
Todos os temas compostos por Mick Jagger e Keith Richards, agás onde se indique.
Lista de episodios de Dragon Ball
Dragon Ball é un manga e anime, creado por Akira Toriyama. A seguir lístanse os episodios serie animada coas súas datas de emisión no Xapón.
Amboade, Barcia, Lalín
Amboade é un lugar da parroquia de Barcia, no concello pontevedrés de Lalín, na comarca do Deza. Segundo o IGE, no 2011 tiña 15 habitantes (9 homes e 6 mulleres), o que supón unha diminución de 8 habitantes con respecto ao ano 2000.
Lucí, Teo
Santa Mariña de Lucí é unha parroquia que se localiza no leste do concello de Teo. Segundo o IGE en 2018 tiña 972 habitantes (505 homes e mulleres e 467 homes). Ten 5 entidades de poboación en 3,3 km²,
Sistema Europeo de Transferencia e Acumulación de Créditos
O Sistema Europeo de Transferencia e Acumulación de Créditos (ECTS, polas siglas do inglés European Credit Transfer and Accumulation System) é un sistema utilizado polas universidades europeas para validar materias e, dentro do denominado proceso de Boloña, cuantificar o traballo relativo ao estudante que traballa baixo os graos auspiciados polo Espazo Europeo de Educación Superior (EEES). Aínda que podería parecer que os créditos deste tipo se crearon a partir do devandito proceso de converxencia europea, en realidade xa se utilizaron en iniciativas de mobilidade estudantil anteriores como, por exemplo, o programa Erasmus.
Cómpre salientar que os créditos ao abeiro da Lei orgánica 11/1983, de reforma universitaria (LRU) só cuantifican o número de horas de traballo do alumnado na aula, mentres que os ECTS fan referencia ao traballo na clase e fóra dela; é dicir, indican canto tempo ten que dedicar o alumno a unha materia para poder aprendela (e aprobala).
Baseándose na idea de que cada curso universitarios debe constar de 60 créditos ECTS, faise unha equivalencia en relación á cantidade de horas anuais que o alumno debe estudar (arredor de 1.500 ou 1.800 horas), do que o resultado é 25 ou 30 horas de traballo relativo ao estudante por cada crédito.
Amboade
O topónimo Amboade pode referirse a:
Equuleus
Características notables
Equleuus non é unha constelación particularmente destacada. A súa estrela máis brillante é α Equulei (Kitalpha), de magnitude 3,92.
Hai poucas estrelas variables en Equuleus. Só cerca de 25 son coñecidas, a meirande parte delas son escuras. γ Equulei é unha variable Alfa2 Canum Venaticorum, cun brillo que varía entre magnitude 4,58 e 4,77 cun período de case 12½ minutos. R Equulei é unha variable Mira cun brillo que oscila entre magnitude 8,0 e 15,7 nun período de preto de 261 días.
Equuleus contén algunhas estrelas dobres de interese. γ Equulei está formada por unha estrela primaria cunha magnitude de preto de 4,7 (lixeiramente variable) e unha estrela secundaria de magnitude 11.6, separadas por 2 segundos de arco. ε Equulei está formada por catro compoñentes. As tres máis brillantes son de magnitudes 6,0, 6,3, e 7,2. δ Equulei é unha estrela binaria cunha órbita periódica de 5,7 anos, este período orbital é o máis curto dos períodos orbitais para unha estrela do tipo binaria visual que se teña datado ata o momento. A separación das dúas compoñentes do sistema nunca supera os 0,35 segundos de arco.
Obxectos Notables do espazo profundo
Debido a que é de tamaño pequeno e a súa distancia do plano da Vía Láctea, Equuleus non contén obxectos notables de espazo profundo. Son notables as galaxias NGC 7015, NGC 7040, NGC 7045 e NGC 7046.
Día Mundial da Concienciación sobre o Autismo
O Día Mundial da Concienciación do Autismo celébrase cada ano o 2 de abril, conforme á resolución da Asemblea Xeral da Organización das Nacións Unidas 62/139, aprobada o 18 de decembro de 2007, proposto polos representantes do Estado de Qatar, e apoiada por todos os estados membros.
Resolucións
A resolución tiña tres compoñentes principais:
O Secretario Xeral da ONU, Ban Ki-moon, eloxiou a iniciativa do Qatar e da familia real do país, un dos maiores incentivadores da proposta de creación do día, polos esforzos en chamar a atención sobre dito trastorno.
No evento de 2009, a ONU declarou que, segundo especialistas, a doenza atinxia cerca de 35 millóns de persoas en todo o mundo, afectando á súa comunicación e interacción.
Lampai, Teo
Santa María de Lampai é unha parroquia que se localiza no oeste do concello de Teo. Segundo o padrón municipal de 2004 tiña 286 habitantes (146 homes e 140 mulleres) distribuídos en 5 entidades de poboación en 4,3 km², o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 297 habitantes.
Patrimonio
A igrexa de Santa María de Lampai é de orixe románica e conserva a base estrutural: unha ábsida case cuadrangular e unha nave rectangular. A porta, situada na fachada, está rodeada dunha dobre arcada de medio punto volteada sobre columnas próximas. Tamén son destacables os arcos lobulados da arcada superior.
No interior da igrexa destaca a capela maior cuberta cunha bóveda de canón sostida por dúas arcadas de medio punto, subliñando o arco triunfal de entrada que se voltea sobre as columnas de capiteis vexetais.
En Mosteiro, a mesma aldea onde está a igrexa, existiu o mosteiro de San Paio, que dá nome ao lugar e que foi incendiado polos veciños en rebelión polos abusos sufridos polos monxes.
Dá nome ao couto de Lampai, un terreo pertencente actualmente á veciña parroquia de Cruces (Padrón), doado en 1156 polo rei Afonso VII ao plebeo Sancho Eanes.
Partido Comunista de España Unificado
O Partido Comunista de España Unificado (PCEU) foi un partido comunista español creado en 1980 pola fusión do Partido Comunista de los Trabajadores e o Partido Comunista de España (VIII-IX Congresos).
En 1984 participou nun congreso da unidade dos comunistas que deu orixe ao Partido Comunista, axiña denominado Partido Comunista de los Pueblos de España.
Amasia
miniatura|Casas típicas da cidade a carón do río Yesil Amasia (Amasya en turco) é unha cidade de Turquía, capital da provincia de Amasia, con 80.000 habitantes, está situada nas beiras do río Yesil a 390 metros sobre o nivel do mar. Na antigüidade foi a capital do Reino do Ponto co nome de Amasia (Αμασεια), unha das cidades máis importantes de Asia Menor e cidade natal de Estrabón, un xeógrafo grego da antigüidade.
Gran Premio de Bélxica de 1978
O Gran Premio de Bélxica de Fórmula 1 de disputouse en Zolder o 21 de maio de 1978. Foi a sexta carreira da tempada de Fórmula Un de, o 36º Gran Premio de Bélxica e a quinta, que se celebrou no Autódromo de Zolder. A carreira disputouse sobre 70 voltas nos catro quilómetros do circuíto para unha distancia de carreira de 280 quilómetros.
Resumo da carreira
As primeiras 40 voltas foron sen incidentes ata que Villeneuve sufriu unha picada nunha roda e tivo que entrar en boxes, que o fixo caer á quinta posición, e un par de voltas máis tarde Peterson tamén entrou nos pits para poñer pneumáticos novos deixando a Reutemann segundo por diante de Jacques Laffite de Ligier. Peterson cos novos pneumáticos era moito máis rápido e foi capaz de pasar aos dous nas últimas voltas, e Laffite intentou pasar Reutemann na última volta pero chocou e Laffite quedou fóra. Andretti logrou unha vitoria sen problemas, con Peterson logrando para Lotus un 1-2, e Reutemann completando o podio.
Partido Comunista de España (VIII-IX Congresos)
O Partido Comunista de España (VIII-IX Congresos) foi un partido comunista español fundado en 1968 polo que era entón secretario de organización do PCE Agustín Gómez tras a condena que a dirección do PCE fixera da invasión de Checoslovaquia polo Pacto de Varsovia.
Traxectoria
O partido formábano unhas poucas ducias de militantes residentes na URSS e noutros países do leste. En 1980 fusionouse co Partido Comunista de los Trabajadores para formar o Partido Comunista de España Unificado que en 1984 participou nun congreso de unificación dos comunistas que deu lugar ao Partido Comunista de los Pueblos de España.
Permacultura
Concepto
A verba "permacultura" aludía inicialmente á "agricultura permanente", pero pasou tamén a equivaler a "cultura permanente", xa que se entendía que os aspectos sociais eran unha parte conformante dun sistema verdadeiramente sostible tal e como referenciaba a filosofía de agricultura natural de Masanobu Fukuoka.
Conta con diversas ramas que inclúen, se ben non se limitan a, deseño ecolóxico, enxeñería ecolóxica, deseño ambiental, e construción. A permacultura tamén inclúe a xestión integrada dos recursos hídricos que desenvolven a arquitectura sostible, e hábitat rexenerativo e autorregulado así como sistemas agrícolas modelados a partir de ecosistemas naturais.
En palabras de Mollison:"A permacultura é unha filosofía de traballar con, e non contra a natureza; de observación prolongada e ben meditada en vez dun labor longo e desconsiderado; e de observar todas e cada unha das funcións propias das plantas e dos animais, en lugar de tratar calquera área como un sistema de produción única."
Os doce principios
Os 12 principios da permacultura que máis asiduamente se sinalan foron descritos inicialmente por David Holmgren no seu libro Permaculture: Principles e Pathways Beyond Sustainability (2002), traducible como "Permacultura: Principios e Camiños máis alá da Sostibilidade. Inclúen:
Zonas
miniatura|260x260px|Diagrama das zonas da permacultura As zonas son unha forma de organizar de forma intelixente a contorna humana conforme ás súas necesidades. As zonas máis frecuentadas ao longo do día débense emprazar próximas ao fogar (a zona 0), é dicir, nas zonas 1 e 2, e as que son visitadas menos frecuentemente nas zonas da 3 á 5.
Historia
En 1929, Joseph Russel Smith tomou un termo anterior como subtítulo para Tree Crops: A Permanent Agriculture (Cultivos de Árbores: Unha Agricultura Permanente), un libro no que resume a longa experiencia de experimentación tanto con froitas e froitos secos como con cultivos para a alimentación humana e animal.
Smith vía o mundo como un todo interrelacionado e suxeriu sistemas mixtos de árbores e cultivos debaixo. Este libro inspirou a moitos individuos decididos a acadar unha agricultura máis sostible, tales como o cultivo dos montes no Xapón da década de 1930, do que foi pioneiro Toyohiko Kagawa. A definición de agricultura permanente, como a que pode ser sostida indefinidamente, foi apoiada por P.A. Yeomans, australiano que escribiu Water for Every Farm, do inglés, Auga para todas as granxas. Yeomans introdiciu un enfoque baseado na observación do uso da terra na súa Australia natal na década de 1940, e o Deseño Keyline como unha forma de xestionar a subministración e distribución hídrica na década de 1950.
En observacións de Holmgren, os traballos de Stewart Brand foron unha influencia temperá. Outras inspiracións iniciais inclúen a Ruth Stout e a Esther Deans, quen foron pioneiras na xardinería sen escavación e Masanobu Fukuoka, quen a finais de 1930 no Xapón comezou a decantarse por hortos de sementeira directa (labranza cero), xardíns e agricultura natural.