Miquel_de_Palol
El Troiacord
En 2001, Palol publicou El Troiacord, unha novela total, unha novela de ideas e unha obra mestra da literatura catalá, así como da literatura occidental. (Ver Editorial Moll, Contes en forma de L). Este é o proxecto literario máis ambicioso do autor. De feito, Consulta a Ripseu (onde Ripseu é un anagrama de Espriu, homenaxeando así a Salvador Espriu, con quen Palol mantivo unha amizade, contado en Dos Poetes), é un conto filosófico publicado en 1997, que é o pórtico de entrada a El Troiacord. El Troiacord consta de cinco volumes e máis de 1.300 páxinas (Tres passos al sud, Una altra cosa, Les ales egípcies, Leandre no s'hi ha negat, El combat amb l'àngel). Aínda que El Quincorn e El legislador publicáronse antes de El Troiacord, en realidade escribíronse máis tarde. El Quincorn e El Legislador, son dúas novelas estreitamente relacionadas con El Troiacord, tanto en personaxes como en temas. De feito, segundo o autor, El Quincorn podería considerarse un sexto volume de El Troiacord. En 1992 publicouse Amb l'Olor d'Àfrica, unha colección de relatos nos que destaca especialmente, porque é un dos piares fundamentais de El Troiacord, unha "historia" que o autor chama Fragments d'una Epifania; discurs d'ingrés a l'Acadèmia de Bones Lletres del Dr. Sebastià Rombí. A maioría das obras que compoñen os exercicios no punto de vista non son máis que unha extensión do mundo de El Troiacord. Pódese interpretar toda a obra do autor como unha gran novela que integra todas as súas obras e personaxes. Palol creou un universo inmenso e cada novela é unha pequena parte deste mundo. El Troiacord fai referencias a anécdotas, personaxes, historias, obxectos e ideas das obras anteriores e posteriores de Palol, como El jardí dels set crepuscles, Ígur Neblí, Grafomàquia, Contes en forma de L, L'àngel d'hora en hora, El Legislador etc. A obra de Miquel de Palol podería compararse coa Comèdia Humana de Balzac. A novela El Troiacord narra a historia de personaxes que forman un grupo de poder moi importante, ou unha seita, segundo como se mire, e que son descendentes e herdeiros de antigas loxas que se dedicaron a actividades pouco coñecidas e que se converteron arredor dun xogo chamado "Xogo da Fragmentación" e dunha entelequia metafísica chamada "El Triacord". Dende os seus inicios estiveron rodeados do máis absoluto segredo. Está na historia de Fragments d'una Epifania, discurs d'ingrés a l'Acadèmia de Bones Lletres del Dr. Sebastià Rombí, que explica algúns acontecementos clave para o futuro da historia, acontecidos a finais do século XVIII e cuxas consecuencias se estenden ata o presente da novela. Todos os individuos relacionados co Troiacord forman un grupo moi pechado, do que é practicamente imposible saír unha vez que alguén entrou nel e pretenden alcanzalo. A obra segue unha estrutura xeométrica que se identifica cun pentágono estrelado incluído nun dodecaedro, onde cada vértice do pentágono indica unha das diferentes escenas da narración, cunha curiosa relación espazo-tempo. Esta complexidade estrutural xustifica a duración da obra, que tamén se pode identificar cun fractal pola repetición da estrutura do pentágono estrelado nunha historia dentro da mesma novela. Non obstante, El Troiacord, un artefacto literario de alta precisión, define un novo concepto de novela.