cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ferdinand Christian Baur
Traxectoria
Naceu en Schmiden, preto de Canstatt. Estudou no seminario de Blaubeuren e despois na Universidade de Tübingen, nun primeiro momento baixo a influencia da antiga escola de Tübingen, pero a influencia dos filósofos Immanuel Fichte e Friedrich Schelling xa se comezaba a facer notar. En 1817 volta ao seminario de Blubeuren como profesor. En 1824 publicou o seu primeiro traballo importante Symbolik und Mythologie oder die Naturreligion des Altertums ("O simbólico e a mitloxía na relixión natural dos antigos"), xa cunha forte influencia de Schelling e sobre todo de Friedrich Schleiermacher e por mor del chamárono para dar clases en Tübingen como profesor de teoloxía. Por esa época adoptou a filosofía hegeliana da historia e estudou a historia do cristianismo e das doutrinas da Biblia dende ese punto de vista, rexeitou a autenticidade de moitos libros bíblicos empregando técnicas literarias e filosóficas. En 1831 publicou Das manichäische Religionssystem ("O sistema relixioso maniqueo") e en 1835 Die christliche Gnosis ("Gnose cristiá") e Uber das Christliche im Platonismus oder Socrates und Christus ("A cristianidade no platonismo: Sócrates e Cristo") en 1837.
{{ORDENAR:Baur, Ferdinand Christian]]
29346 Mariadina
29346 Mariadina é un asteroide do Cinto de asteroides, descubriuno Maura Tombelli o 25 de febreiro de 1995. Presenta unha excentricidade de 0.2322358 e un período orbital de 1659.83 días (4,55 anos). A súa magnitude absoluta é de 14.1, a inclinación de 12.04648º e localízase a 2.1064115 AU do Sol
Ramón Lira Castro
Ramón Lira Castro de Boan, foi un comerciante e profesor galego.
Traxectoria
Foi propietario de El Tambre de Noia (1879). Foi nomeado arquitecto municipal de Noia e director da Escola de Debuxo en 1880. Logo foi secretario do concello de Lousame até 1902. Realizou un plano da vila de Noia en 1907.
Koi No Yokan
Koi No Yokan é o sétimo álbum da banda estadounidense de metal alternativo Deftones, publicado o 12 de novembro de 2012 no Reino Unido e o día seguinte nos Estados Unidos a través do selo Reprise Records. O disco tivo unha recepción positiva entre os críticos tras o seu lanzamento. Estreouse no número 11 das listas da Billboard cunhas vendas de 65.000 copias. Segundo Nielsen Soundscan o álbum vendeu ao redor de 180.000 unidades ata a data nos Estados Unidos.
María Bazán
María de Bazán, nada a mediados do século XV, foi unha aristócrata leonesa. Casou co conde de Lemos, Pedro Álvarez Osorio despois de que este enviuvase da súa primeira muller Beatriz Henríquez de Castro. A morte do conde levou a María de Bazán a reclamar todo o patrimonio do seu finado marido, entrando en conflito con Rodrigo Henríquez de Castro, quen finalmente por intervención dos Reis Católicos sería despoxado da súa herdanza en favor de María.
San Xoán, Segovia, O Corgo
San Xoán é un lugar da parroquia de Segovia, no concello lugués do Corgo na comarca de Lugo. Segundo o IGE, en 2016 tiña 4 habitantes (3 homes e 1 muller).
Trobo, Begonte
Santa María de Trobo é unha parroquia do concello de Begonte na comarca da Terra Chá. Segundo o padrón municipal de 2004 tiña 171 habitantes (90 homes e 81 mulleres), distribuídos en 6 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 182 habitantes. Segundo o IGE, no 2014 a súa poboación descendera ata os 143 habitantes, sendo 80 homes e 63 mulleres.
Historia
En 1834 foille concedido o Vizcondado de Trobo ao Mariscal Rodil, nado alí. A el pertenceu o pazo de Trobo, así como á súa filla Rita e mailos seus herdeiros.
Otto Porter
Otto Porter Jr., nado o 3 de xuño de 1993 en St. Louis, Missouri, é un xogador de baloncesto profesional estadounidense que xoga nos Toronto Raptors da National Basketball Association (NBA).
Traxectoria profesional
O 27 de xuño de 2013, Porter foi elixido na 3ª posición do Draft da NBA de 2013 polos Washington Wizards.
O 6 de febreiro de 2019, Porter foi traspasado ós Chicago Bulls a cambio e Jabari Parker, Bobby Portis e unha elección da segunda rolda do Draft de 2023.
O 25 de marzo de 2021, Porter foi traspasado xunto a Wendell Carter Jr. e dúas futuras eleccións da primeira rolda do Draft ós Orlando Magic, a cambio de Nikola Vučević e Al-Farouq Aminu.
O 6 de agosto de 2021, Porter asinou cos Golden State Warriors.
O 6 de xullo de 2022, Porter asinou un contrato de dous anos cos Toronto Raptors.
Sven Hannawald
Sven Hannawald, nado o 9 de novembro de 1974, é un antigo saltador de esquí alemán.
Traxectoria
Hannawald naceu en Erlabrunn, aínda que a súa infancia pasouna na localidade próxima de Johanngeorgenstadt. Desde os doce anos estudou nunha escola especial para deportistas novos en Klingenthal. En 1991 a súa familia trasladouse a Jettingen-Scheppach preto de Ulm e el pasou a estudar en Furtwangen im Schwarzwald.
Carreira deportiva
En 1998 Hannawald gañou unha medalla de prata nos Campionatos do Mundo de Oberstdorf e nas Olimpiadas de Nagano conseguiu outra medalla de prata en trampolín grande por equipos.
No ano 2000 gañou o Festival de Esquí de Holmenkollen. Na tempada 2000/2001 Hannawald acadou un ouro no trampolín grande por equipos e un bronce no salto normal por equpos nos Campionatos de Esquí Nórdico de 2001 en Lahti.
A tempada 2001/2002 foi a mellor da súa carreira, gañou os catro títulos individuais do Torneo dos Catro Trampolíns, foi o primeiro en o facer. Revalidou o seu título de Campión do Mundo de salto de esquí. Nos Xogos Olímpicos de Salt Lake City gañou un ouro en trampolín grande por equipos e prata en salto normal individual.
Nas tempadas 2002/2003 e 2003/2004 os resultados estiveron por baixo das expectativas persoais de Hannawald, como consecuencia retirouse prematurametne da competición e en abril de 2004 revelou que sufría a síndrome de Burnout e precisaba recibir tratamento psiquiátrico. Retirouse definitivamente da competición profesional o 3 de agosto de 2005 despois de superar a súa enfermidade.
Vilaceleiro, Segovia, O Corgo
Vilaceleiro é un lugar da parroquia de Segovia, no concello lugués do Corgo na comarca de Lugo. Segundo o IGE, en 2016 tiña 31 habitantes (15 homes e 16 mulleres).
Dinomys branickii
Dinomys branickii é unha especie de roedor histricomorfo da familia Dinomyidae, orixinaria de Suramérica. O seu aspecto lembra ó de Cuniculus paca, aínda que máis robusto, coa cabeza máis grande e un rabo máis longo. É o único membro vivo da familia Dinomyidae.
Características
Rolda entre os 10 e os 18 kg, e mide 73 a 90 cm de lonxitude, sen a cola, a cal mide entre 15 e 20 cm. O pelo é de cor castaña escura a negra e canosa, con dúas bandas de manchas brancas que cruzan as costas lonxitudinalmente. As patas son anchas e en cada unha teñen catro dedos con unllas longas e fortes. As orellas son curtas e redondeadas; o beizo superior presenta unha incisión e as vibrisas son longas.
Distribución
Atópase en bosques tropicais de América do Sur nos países de Colombia, o Perú, Ecuador, Bolivia, o oeste do Brasil e nos contrafortes dos Andes de Venezuela. Tamén se atopa en vales boscosos e ladeiras de montañas a altitudes de 250 - 3200 msnm.
Primeira división española 1988/89
A tempada 1988/89 da Primeira división española de fútbol, que foi a 58ª edición do campionato, comezou o 3 de setembro de 1988 e rematou o 25 de xuño de 1989.
O Real Madrid proclamouse campión por cuarta tempada consecutiva. O equipo madrileño logrou, ademais, o cuarto dobrete da súa historia, ao conquistar tamén a Copa do Rei.
Participantes
Tomaron parte na competición 20 equipos.
Trofeo Pichichi
Tras lograr o Trofeo Pichichi de Segunda División a tempada anterior co Celta de Vigo, Baltazar repetiu en Primeira División, agora nas filas do Atlético de Madrid. O dianteiro brasileiro foi o máximo goleador da categoría co segundo mellor rexistro da historia, 35 goles, tras os 38 de Telmo Zarra en 1951. O rexistro permitiulle tamén obter a Bota de Bronce como terceiro maior goleador das ligas europeas esta tempada.
Trofeo Zamora
Tras varios anos de ostracismo no Real Madrid, José Manuel Ochotorena reivindicouse no Valencia CF, gañando o Trofeo Zamora como porteiro menos goleado do campionato. miniatura|200px|[[Andoni Zubizarreta quedou a un gol de conseguir o seu segundo Zamora.]] Para optar a este premio do Diario Marca foi necesario disputar 60 minutos en, como mínimo, 28 partidos.
Ángel Guirado
Ángel Guirado Aldeguer, nado en Málaga o 9 de decembro de 1984, é un futbolista hispano-filipino. Xoga de centrocampista ou dianteiro e o seu equipo actual é o Olímpic de Xàtiva.
Traxectoria
Xogador do Córdoba CF, firmou no verán de 2006 por dous anos co Deportivo da Coruña e, pese as ganas do xogador de triunfar en Primeira División, foi cedido ao UD Vecindario, club onde non tivo moita fortuna e viuse relegado ao banquiño. En decembro de 2008 e estando sen equipo tras o seu paso dunha tempada polo CD Lugo, firmou co PD Santa Eulalia, tras rexeitar unha oferta do CF Palencia, para disputar a segunda parte do campionato. En xullo de 2009 firmou co Orihuela CF, da Segunda División B.
Chris Shiflett
Christopher Aubrey Shiflett, nado o 6 de maio de 1971, é guitarrista da banda de rock alternativo Foo Fighters. Uniuse á banda despois da edición do seu terceiro traballo, There Is Nothing Left to Lose. O primeiro álbum no que tocou foi One by One. É irmán do baixista Scott Shiflett.
Traxectoria
Shiflett comezou a súa carreira musical nunha banda chamada Lost Kittenz, con actuais membros de Sugarcult. Antes de unirse aos Foo Fighters, Shiflett foi guitarrista na banda de punk rock No Use for A Name. Foo Fighters perdera aos seus dous guitarristas anteriores, Pat Smear (que tocara en The Germs e fora guitarrista de xira de Nirvana) e o seu substituto na banda, o compañeiro de Dave Grohl en Scream Franz Stahl, convocando unha audición para un novo guitarrista. Vendo unha oportunidade que non podía deixar pasar, Chris deixou a súa banda e realizou a audición.
A súa saída foi difícil, xa que No Use for a Name estaba a piques de comezar unha xira para presentar o seu recente álbum More Betterness!. Finalmente foi substituído por Dave Nassie, guitarrista durante moito tempo da banda Suicidal Tendencies.
Na actualidade toca na banda de versións punk rock Me First and the Gimme Gimmes, no seu propio proxecto paralelo Jackson United e en Viva Death co seu irmán Scott. En varios proxectos Shiflett actuou baixo o nome de Jake Jackson.
No ano 2009 tocou nunha banda chamada The Real McCoy, fundada por Andy McCoy, guitarrista do desaparecido grupo finés Hanoi Rocks. A banda separouse despois de dar só tres concertos. En 2010 Shiflett creou un novo proxecto paralelo orientado cara o country, Chris Shiflett & the Dead Peasants, co que leva editado un álbum auto-titulado.
John van de Ruit
John Howard van de Ruit, nado en Durban o 20 de abril de 1975, é un escritor e actor surafricano coñecido pola súa colaboración no espectáculo satírico Green Mamba con Ben Voss. Estudou arte dramática na Universidade de Natal.
-38
Outros
Historia ano a ano
Uriz, Begonte
Santo Estevo de Uriz é unha parroquia que se localiza no concello de Begonte. Segundo o padrón municipal de 2004 tiña 92 habitantes (49 homes e 43 mulleres), o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 88 habitantes. Segundo o IGE, no 2014 a súa poboación descendera ata os 86 habitantes, sendo 43 homes e 43 mulleres.
Lugares e parroquias
miniatura|esquerda|Casas na [[A Ponte, Uriz, Begonte|Ponte.]]
São Joaquim
São Joaquim é unha cidade do estado brasileiro de Santa Catarina considerada a máis fría do país, con temperaturas medias anuais de 13 °C. Situase na rexión da Serra Catarinense a 1.353 metros sobre o nivel do mar.
No inverno, as frentes frías poden derribar a temperatura a punto de caer neve. A máis baixa temperatura xa rexistrada foi 10 °C abaixo de zero.
As principais actividades económicas da cidade son a agricultura, principalmente de froitas de clima frío, como a mazá, e o turismo, principalmente de brasileiros, nos meses de inverno.
miniatura|esquerda|255px|Neve en São Joaquim.
Clinton Davisson
Clinton Joseph Davisson, nado en Bloomington (Illinois) o 22 de outubro de 1881 e finado en Charlottesville o 1 de febreiro de 1958, foi un físico estadounidense, gañador do Premio Nobel de Física en 1937 xunto a George Paget Thomson.
Traxectoria
En 1902 graduouse na escola secundaria de Bloomington, e entrou, grazas a unha bolsa na Universidade de Chicago. Grazas á recomendación de Robert A. Millikan, en 1905 Davisson foi contratado na Universidade de Princeton como profesor de física. En 1908 obtivo o seu Bachelor of Sciences no cal traballou principalmente durante os veráns, xa que durante o resto do ano traballaba en Princetown. Mentres traballaba como mestre nesa mesma universidade, fixo a súa tese doutoral con Owen Richardson. En 1911 obtivo o seu doutoramento en física pola universidade de Princeton; o mesmo ano no que casou con Charlotte, irmá de Richardson coa que tivo catro fillos.
É coñecido polas investigacións que levou a cabo nos campos da electricidade, o magnetismo e a enerxía radiante.
De 1916 a 1946 traballou no departamento técnico de Telephone Bell Laboratories. En 1927, en colaboración con Lester Halbert Germer, descubriu a difracción dos electróns polos corpos cristalinos, o que serviu para confirmar experimentalmente as teorías da mecánica ondulatoria.
Por estes traballos foi galardoado en 1937 co premio Nobel de Física, compartido con George Paget Thomson.
Christian de Portzamparc
miniatura|Embaixada francesa en [[Berlín.]] Christian de Portzamparc nado o 5 de maio do 1944 en Casablanca (Marrocos), é un arquitecto e urbanista francés. Gañou o Premio Pritzker no ano 1994.
Karkkila
Karkkila (en finés) ou Högfors (en sueco) é unha cidade de Finlandia. Está situada ao sur do país, na rexión de Uusimaa.
Xeografía
A paisaxe é accidentada, formada polas glaciacións. A altitude mínima do concello está situada a 80 metros sobre o nivel do mar, mentres que o máis alto é o outeiro Loukkumäki, que cos seus 174 metros é o punto máis elevado da rexión de Uusimaa.
Está situada a 66 km da capital finlandesa, Helsinqui, á cal está unida pola valtatie 2 (nacional 2). O número de habitantes que se desprazan diariamente ao traballo é aínda baixo, mais está a experimentar un notable ascenso. Por outra banda, a valtatie 2 continúa ata Pori (situada a 178 km) pasando por Forssa (a 48 km).
Limita cos concellos de Vihti ao sur e ao leste, Nummi-Pusula ao suroeste, con Tammela (na rexión de Tavastia Propia) ao noroeste, e con Loppi ao norte.
Poboación
Segundo o censo de 2013, Karkkila ten unha poboación de 9.125 habitantes. Dende a metade dos anos '90 o concello está a experimentar un constante ascenso demográfico, despois do descenso de poboación que sufriu durante a crise económica de principios dos anos '90 do século XX:
Lähde: Tilastokeskus
Núcleos de poboación
Ahmoo, Alimmainen, Haavisto, Järvenpää, Karkkila, Nyhkälälä, Siikala, Tuorila, Vaskijärvi, Vattola e Vuotinainen.
Historia
A zona na que se localiza o concello de Karkkila estaba escasamente poboada antes do descubrimento das minas de ferro de Rautamäki a principios do século XIX. A explotación destas minas levou á instalación dunha fundición próxima, nun lugar chamado Högfors, en 1822. As décadas seguintes viron o desenvolvemento dunha cidade industrial en miniatura, máis rica que as comunas agrícolas veciñas, e a cidade conserva aínda hoxe unha tradición industrial. A poboación fíxose independente baixo o nome de Pyhäjärvi Uudenmaan lääni (Pyhäjärvi de Uusimaa) en 1869, e posteriormente fundouse Karkkila en 1932 a partir desta poboación rural, entes de converterse en cidade en 1977.
As industrias sufriron unha grande crise durante 1993, a cidade viu entón medrar a súa taxa de desemprego e diminuír a súa poboación. Hoxe en día, a súa relativa proximidade a Helsinqui permitiulle gañar poboación.
Política
No plano político, os partidos de esquerda dominan o debate político, máis particularmente a Vasemmistoliitto (Alianza de Esquerda), o antigo partido comunista, caso estraño hoxe en día en Finlandia. As últimas eleccións municipais deixaron a seguinte composición na cámara municipal:
Lingua
O concello é unilingüe en finés:
Provincia de Groninga
Groninga (en neerlandés, Groningen, e en baixo saxón, Grunnen) é unha das doce provincias que conforman o Reino dos Países Baixos. Do mesmo xeito que as demais provincias, está gobernada por un comisario designado polo monarca e unha cámara lexislativa elixida mediante sufraxio universal. A capital é a cidade de Groninga. Limita coas provincias de Drenthe e Frisia, o Estado federado alemán de Baixa Saxonia e o mar de Wadden.
As fontes de ingresos predominantes son a agricultura e a extracción de gas natural, principalmente na vila de Slochteren. A extracción ás veces causa pequenos tremores de terra. E tamén coñecida como Stad en Ommelanden, que siginifica "cidade e terras circundantes". Algúns groningueses falan dialectos do baixo saxón.
Otto Stern
Otto Stern, nado en Sohrau o 17 de febreiro de 1888 e finado en Berkeley o 17 de agosto de 1969, foi un Físico alemán, nacionalizado estadounidense.
Traxectoria
Stern naceu no seo dunha familia xudía en Sohrau (Żory) daquela parte do Imperio Alemán de Prusia (hoxe en día Polonia).
Estudou na Universidade de Breslau, sendo, posteriormente, profesor na Escola Técnica de Zürich, na Universidade de Frankfurt e na Universidade de Hamburgo. En 1933 dimitiu como profesor nesa universidade, trasladándose aos EUA, onde obtivo o cargo de profesor de investigación de física no Instituto Carnegie de Tecnoloxía (hoxe Universidade Carnegie Mellon) en Pittsburgh, Pensilvania.
Cody Zeller
Cody Allen Zeller, nado o 5 de outubro de 1992 en Washington, Indiana, é un xogador americano de baloncesto profesional que xoga nos Miami Heat da National Basketball Association (NBA).
Linguas mixes
As linguas mixes son unha das dúas pólas das linguas mixe-zoque que se falan no sur de México. As linguas desta póla fálanse principalmente en Oaxaca, onde se chaman xenericamente mixe, e tamén en Veracruz onde se chaman popoluca. O termo popoluca é un pouco confuso porque hai unha lingua na póla zoque que tamén se chama popoluca. Antigamente, en Chiapas tamén se falaba a lingua tapachulteca que era outra lingua independente da póla mixe.
Cody Zeller
Traxectoria profesional
Ó remate da súa segunda tempada na universidade, decidiu presentarse ó Draft da NBA xunto ó seu compañeiro de equipo Victor Oladipo. O 27 de xuño de 2013, Zeller foi elixido na 4ª posición do Draft de 2013 polos Charlotte Bobcats.
San Xoán, San Xoán de Lóuzara, Samos
San Xoán é unha aldea da parroquia de San Xoán de Lóuzara, no concello de Samos, provincia de Lugo.
Linguas mixes
Clasificación
As linguas mixes teñen un tempo de diversificación estimado duns 13 séculos. A póla mixe está formada propiamente polas seguintes variedades:
San Xoán, San Xoán de Lóuzara, Samos
Localización
Está situada a 780 m. de altitude media. A aldea máis próxima é Campos.
Cody Zeller
Traxectoria profesional
O 4 de agosto de 2021, Zeller asinou cos Portland Trail Blazers. Foi cortado polos Blazers o 8 de febreiro de 2022.
Bell 8000
miniatura|Un [[Agena D, cun motor Bell 8096.]] Bell 8000 é a denominación dunha familia de motores foguete fabricados por Bell para os foguetes Agena e que utilizaban ácido nítrico e UDMH como propelente.
Bell 8048 (LR81-B-1)
Foi usado nos Agena A. Trátase dun motor refrixerado rexenerativamente que voou por primeira vez en 1959.
Bell 8081 (XLR81-BA)
Foi usado nos Agena B, á súa vez usado como etapa superior xunto con foguetes Thor ou Atlas. Era capaz de ata 2 reencendidos.
Bell 8096 (YLR81-BA)
Foi usado nos Agena D, á súa vez usado como etapa superior xunto con foguetes Thor, Atlas e Titan. Era capaz de ata 8 reencendidos.
Bell 8247 (XLR81-BA-13)
Foi o motor usado vehículo-obxectivo Agena para o programa Gemini, cunha capacidade de 15 reencendidos. Voou por primeira vez en 1963.
Maizuru
Maizuru (舞鶴市, まいづるし, Maizuru-shi) é un concello xaponés da prefectura de Quioto. Está situado ao norte da rexión de Kinki e ao norte da prefectura, na zona da provincia histórica de Tango, no centro-oeste da illa de Honshu. Ten 342,15 km² de superficie e unha poboación de 89.939 habitantes (2009), e unha densidade de poboación de 263 hab./km².
O concello de Maizuru limita cos concellos de Miyazu, Fukuchiyama e Ayabe (da prefectura de Quioto); e Takahama (da prefectura de Fukui).
The Last Legion
Sinopse
Caída do Imperio Romano, ano 476. A véspera da coroación de Rómulo Augústulo, Odoacro, rei dos hérulos (Peter Mullan), chega a Roma para pechar un acordo con Orestes (Ian Glen), pero este rexeita as súas esixencias. O día da coronación, Ambrosino (Ben Kingsley), mentor e titor de Rómulo, adiviña un gran perigo. Orestes, preocupado pola seguridade do seu fillo, designa a Aurelio (Colin Firth), da cuarta lexión, para que o protexa.
Psettodes bennettii
Psettodes bennetti é unha especie de peixe teleósteo da orde dos pleuronectiformes, suborde dos psetodoideos e familia dos psetódidos, unha das tres do xénero Psettodes, coñecida en galego como linguado espiñoso.
Trátase dunha mariña, demersal, de certa importancia comercial, que vive en augas tropicais pouco profundas das costas do Atlántico oriental, desde o Sáhara Occidental até Liberia.
Lingua mixe de Totontepec
O mixe de Totontepec, tamén chamado mixe alto do norte (segundo Wichmann, 1995), é unha lingua mixe falada no sur de México, na cidade de Totontepec Villa de Morelos, no estado de Oaxaca.
MKV
O 7 de xaneiro de 2009 anunciouse que a compañía Divx ofrecerá apoio ao formato Matroska no seu novo produto audiovisual Divx 7.
A denominación Matroska está inspirada no concepto de boneca rusa ou matrioska, que son as bonecas tradicionais rusas baleira por dentro que no seu interior albergan máis bonecas.
Historia
O proxecto foi anunciado o 7 de decembro de 2002, como unha bifurcación do Colector de Formato Audiovisual (MCF, nas súas siglas en inglés), despois dos desacordos entre o desenvolvedor principal Lasse Karkkainen e o que sería, inmediatamente despois, fundador de Matroska, Steve Lhomme, sobre o uso do Meta Linguaxe Binaria Extensible (EBML polas súas siglas en inglés) en lugar doutro formato binario. Este período coincidiu cunha longa pausa na programación do MCF polo seu desenvolvedor principal, o que provocou que a maior parte da comunidade migrara rapidamente a este novo proxecto.
Metas e obxectivos
Os desenvolvedores do proxecto Matroska cren que o uso de EBML achégalles unha serie de vantaxes, incluíndo unha maior posibilidade de ampliar o formato no futuro, probablemente décadas, conforme as novidades fáganse presente e/ou os obxectivos do proxecto tamén.
Reprodutores
A listaxe seguinte corresponde a unha serie de programas, ou software, que presentan soporte nativo Matroska.
miniatura|250px|Kaffeine. miniatura|250px|VLC Media Player.
Licenza
Matroska é un proxecto de estándares abertos. Isto significa que se pode utilizar libremente e que as especificacións técnicas, que describen o fluxo de bits, están dispoñibles e son accesibles para calquera persoa, incluíndo aquelas empresas que lles gustaría ofrecer apoio Matroska nos seus produtos.
The Song of the Western Men
The Song of the Western Men (en córnico Kan an Dus a'n Howlsedhes) é o himno de Cornualla. Tamén é coñecido polo de "Trelawny".
MKV
Licenza
O código fonte das bibliotecas desenvolvidas polo Equipo de Desenvolvemento de Matroska está licenciado baixo licenza GNU LGPL.
The Song of the Western Men
Letra
A good sword and a trusty hand! A faithful heart and true! King James's men shall understand What Cornish lads can do! And have they fixed the where and when? And shall Trelawny die? Here's twenty thousand Cornish men Will know the reason why!
Chorus
Out spake their Captain brave and bold: A merry wight was he: Though London Tower were Michael's hold, We'll set Trelawny free! 'We'll cross the Tamar, land to land: The Severn is no stay: With "one and all," and hand in hand; And who shall bid us nay?
And when we come to London Wall, A pleasant sight to view, Come forth! come forth! ye cowards all: Here's men as good as you. 'Trelawny he's in keep and hold; Trelawny he may die: Here's twenty thousand Cornish bold Will know the reason why
Tradución ó córnico
Hai dúas versión da canción en córnico. A primeira foi escrita por Henry Jenner en 1905:
Sastamala
Sastamala é unha cidade da rexión de Pirkanmaa, Finlandia. En 2017 a súa poboación era de 24.823 habitantes. A superficie do termo municipal é de 1.531,75 km2, dos cales 96,14 km2 son auga. O concello ten unha densidade de poboación de 19,22 hab./km². O concello foi creado en 2009, cando se fusionaron os concellos de Vammala, Äetsä e Mouhijärvi nunha única cidade.
Limita cos concellos de Hämeenkyröp, Ikaalinenp, Kankaanpääs, Kokemäkis, Pori e Ulvila, pertencentes á rexión de Satakunta, e Huittinen, Nokia, Punkalaidun, Urjala e Vesilahti, na súa mesma rexión.
O concello é unilingüe en finés.
Cidades irmandadas
Sastamala está irmandada con:
2'-O-metilación
miniatura|2'-O-metil-adenosina, unha [[adenosina modificada.]] A 2'-O-metilación é unha modificación de nucleósidos común que se dá no ARN, na cal se engade un grupo metilo ao grupo hidroxilo en posición 2' do azucre ribosa dun nucleósido. Os nucleósidos 2'-O-metilatdos encóntranse principalmente no ARN ribosómico e no ARN nuclear pequeno e aparecen nas rexións funcionalmente esenciais do ribosoma e o espliceosoma. Ademais, a 2'-O-metilación da adenosina no ARN impide que o encima adenosina desaminase a modifique converténdoa en inosina.
Recentemente publicouse un novo método para mapar as 2'-O-metilacións de ribosa por secuenciación de alto rendemento. O método é cuantitativo e pode mapar todas as modificacións nun só experimento.
Travis Fimmel
Travis Fimmel, nado o 15 de xullo de 1979 en Echuca, Victoria (Australia) é un actor e modelo australiano. Coñecido por se-la imaxe de roupa interior de Calvin Klein e protagonizar a serie de televisión Vikings.
Traxectoria
Criouse nunha granxa produtora de leite en Lockington, preto de Echuca, no estado de Victoria, en Australia entre Melbourne e Sydney. Mudouse a Melbourne sendo adolescente para xogar profesionalmente ao Fútbol australiano, porén ao comezo da tempada rompeu a perna nun accidente.
Comezou os estudos de Arquitectura comercial e enxeñaría na Universidade de Melbourne pero deixou os estudos para viaxar ao estranxeiro.
Coma modelo
Comezou a traballar coma modelo cando foi descuberto nun ximnasio dos suburbios de Melbourne por Matthew Anderson, da axencia Chadwick Models. No ano 2002 asinou coa axencia L.A. Models para despois converterse no primeiro modelo do mundo en concertar un acordo de seis cifras de exclusividade con Calvin Klein. Ese mesmo ano foi nomeado como un dos solteiros máis sexies do mundo pola revista People.
Jorge Andrade
Jorge Manuel Almeida Gomes de Andrade, nado o 9 de abril de 1978 en Lisboa, é un exfutbolista e adestrador portugués. Xogaba de defensa e foi internacional coa selección portuguesa.
Traxectoria
Jorge Andrade chegou en 2002 ao Deportivo da Coruña procedente do FC Porto portugués, vivindo a mellor época europea do club coruñés, chegando a xogar a primeira semifinal da UEFA Champions League contra o FC Porto de José Mourinho, no que foi expulsado tras unha acción co seu excompañeiro de equipo Deco.
En 2007, foi traspasado por unha cifra en torno aos 10 millóns de euros ao Juventus FC italiano, onde non chegaría a triunfar polas continuas lesións de xeonllo que o perseguiron durante o resto da súa carreira deportiva.
Fútbol Indoor
Xogou en varias ocasión na Liga Fertiberia de fútbol indoor co Dépor de Veteráns, que acadaou o título no ano 2008 e 2010.
Gaspard Musabyimana
Gaspard Musabyimana, nado en Nyamugali (Ruhengeri) o 12 de marzo de 1955, é un escritor de Ruanda residente en Bélxica. Ten unha formación multidisciplinar.
Félix Likiniano
miniatura|Anagrama de ETA, deseñado por Likiniano, na praza dos Foros de Alsasua (Navarra). Félix Likiniano Heriz, nado en Eskoriatza (Guipúscoa) o 14 de xaneiro de 1909 e finado en Biarritz (Pireneos Atlánticos) o 22 de decembro de 1982, foi un militante anarquista vasco.
Traxectoria
Era «un excelente escultor e artista, sobre todo na talla en madeira». Foi castigado a 15 anos de cárcere por organizar durante o seu servizo militar unha revolta contra os oficiais da armada española, e a outros tantos por solidarizarse cos mineiros asturianos en 1934.
Ideoloxicamente foi anarquista. Na guerra civil española militou na CNT e participou na defensa militar de Donostia e nas milicias armadas de Aragón e Cataluña. Tras o triunfo da sublevación militar franquista na resistencia francesa á ocupación nazi e nos grupos guerrilleiros que operaban ao longo da fronteira franco-española coñecidos como maquis.
É coñecido por ser o creador do anagrama "Bietan jarrai", o machado, que representa a forza, e a serpe, símbolo do sixilo. Na década dos 60 coñeceu e axudou a membros de ETA. O citado anagrama foi posteriormente utilizado por esta organización.
Trans-Continental Hustle
Trans-Continental Hustle é o quinto álbum da banda de gypsy punk Gogol Bordello, editado por American Recordings o 27 de abril de 2010, e foi producido por Rick Rubin.
Fudbalski Klub Crvena Zvezda
O Fudbalski Klub Crvena Zvezda (en galego Fútbol Club Estrela Vermella) é a sección de fútbol da Sportsko Društvo Crvena Zvezda (Sociedade Deportiva Estrela Vermella), da cidade de Belgrado, en Serbia. Foi fundado o 4 de marzo de 1945 coas outras seis seccións deportivas do club: a sección de baloncesto, a de atletismo, a de natación, a de remo, a de voleibol e a de xadrez. O equipo competiu durante décadas na Primeira Liga de Iugoslavia, e actualmente disputa a SuperLiga Serbia.
Trátase do equipo máis laureado do fútbol serbio, cun total de 25 ligas e 22 copas, por diante do seu máximo rival, o FK Partizan. En 1991 pasou á historia ó gañar a Copa de Europa, con xogadores como Darko Pančev, Siniša Mihajlović, Vladimir Jugović, Miodrag Belodedici, Dejan Savićević e Robert Prosinečki, batendo naquela final nos penaltis ó Olympique Marsella de Jean-Pierre Papin.
O equipo xoga os seus encontros como local no Stadion Crvena Zvezda (en galego Estadio Estrela Vermella), inaugurado o 1 de setembro de 1963, que ten capacidade para acoller a 55.538 seareiros nas súas bancadas. Este estadio acolleu a final da Copa de Europa 1972-73 que enfrontou ó Ajax de Amsterdam co Juventus FC con vitoria para os neerlandeses. Tres anos despois foi un dos 2 estadios que acolleron a organización da Eurocopa de Fútbol Iugoslavia 1976, sendo a sede da final que enfrontou a Checoslovaquia coa Alemaña Federal, con vitoria dos primeiros. 400px 15px 15px .Situación do club en Belgrado.
Internacional
Subcampión da Copa da UEFA en 1979, e subcampión da Supercopa de Europa en 1991.
Xogadores
350px|miniatura|dereita|O pequeno Maracaná, alcume do Stadion Crvena Zvezda.
Autoidentificación
Autoidentificación foi un concepto acuñado por Manuel Fraga Iribarne na súa primeira lexislatura como Presidente da Xunta de Galicia, nun intento por acadar unha síntese constitucionalista do pensamento galeguista non soberanista.
Pretendeu constituílo nunha alternativa dialéctica ao concepto de autodeterminación defendido naqueles momentos por forzas presentes no Parlamento de Galicia como o PSG-EG de Camilo Nogueira Román ou o Bloque Nacionalista Galego liderado daquela por Xosé Manuel Beiras.
Definición e características
Definiuno como o dereito que ten o cidadán galego fronte aos dirixentes da comunidade autónoma e dos estados e organismos internacionais ao recoñecemento da personalidade propia de Galicia segundo os seus sinais de identidade colectiva e ao respecto desta mediante unha integración equilibrada na unidade político-administrativa superior.
Trataba de realizar e desenvolver o dereito a autonomía recoñecido no artigo 2 da Constitución de 1978, de maneira que Galicia non teña que deixar de se-lo que foi, o que é e mailo que quere chegar a ser. Buscaba o paralelismo na expresión Aufhebung utilizada por Hegel para o proceso de integración dos estados alemáns: unha subsunción que non fose absorción senón que permitise dialécticamente un desenvolvemento pleno aberto á participación activa e creadora en unidades máis amplas: o Estado español ou a Unión Europea.
Nese sentido o concepto, ademais dun dereito, tradúcese nun principio informador das políticas públicas para ser deseñado e desenvolvido polo goberno de Galicia.
Neste sentido o concepto, segundo el, debía plasmarse na normalización lingüística como política transversal e de consenso, no apoio aos medios de comunicación galegos e ao mundo editorial, na recuperación do pasado histórico como antigo Reino (recompilación por parte da Xunta de Galicia en varios tomos das actas da Xunta do Reino de Galicia, nomeamento de Emilio González López como cronista oficial do Reino de Galicia o 4 de outubro de 1991...), na divulgación e exaltación da súas forzas creadoras a través da arte e a cultura material (Proxecto Galicia no Tempo, impulsado por Daniel Barata Quintas), a recuperación e actualización dos camiños e empresas que fixeron de Galicia catalizadora da cultura Europea (Xacobeo 93 coordinado por Víctor Manuel Vázquez Portomeñe) e universal (proxecto Santiago e América en colaboración co Consello da Cultura Galega), a rehabilitación do patrimonio cultural para novos usos (rehabilitación do mosteiro de Santo Estevo de Ribas de Sil, rehabilitación do mosteiro de San Clodio impulsadas por Aurelio Miras Portugal...) a revitalización das relacións con Portugal a través da creación da Comunidade de Traballo Galicia-Norte de Portugal, o afondamento no principio de autonomía a través da proposta de Administración Única ata os límites constitucionalmente posibles , a protección do territorio a través da creación de parques naturais como o Parque Natural do Xurés, o Parque Natural das Fragas do Eume, o Parque Natural das Dunas de Corrubedo, o Parque Natural da Serra de Enciña da Lastra e a Lei de Ordenación Urbanística e Protección do Medio Rural, impulsada por Xosé Cuíña.
Outras visións
Para o nacionalismo soberanista o concepto era un mero sucedáneo e unha estratexia de lexitimación. Así o deputado do Partido Socialista Galego-Esquerda Galega Xoán López Facal escribía:
Para o catedrático de Historia Contemporánea Xusto Beramendi a autoidentificación supuxo:
Para o premio nacional de literatura e articulista Suso de Toro:
Erronkari
Erronkari (tamén oficial en Roncal) é un concello español da Comunidade Foral de Navarra, situado no meiriñado de Sangüesa, na comarca de Roncal-Salazar e a 90 km da capital da comunidade, Pamplona. A súa poboación en 2013 foi de 241 habitantes (INE), o seu termo municipal ten unha superficie de 38,8 km² e a súa densidade de poboación é de 6,21 hab/km².
Xeografía
250px|dereita|Roncal
Situación
A localidade de Erronkari está situada na parte Nordés da Comunidade Foral de Navarra, dentro da rexión xeográfica da Montaña de Navarra, a comarca xeográfica dos Vales Pirenaicos Orientais, no centro do val de Roncal e a unha altitude de 720 msnm. O seu termo municipal ten unha superficie de 38,8 km² e limita ó norte cos concellos de Uztarroze, Urzainki e Izaba, ó leste co de Garde, ó sur co de Burgi e ó oeste co de Bidankoze.
Barrios
Arana, Castillo, Iriartea, Iriondoa e San Juan.
Demografía
A evolución da poboación dende 1900 foi inicialmente ascendente até o censo de 1910 que acadou o máximo de 572 habitantes, a partir do cal foi descendendo paseniño. Dende o ano 1900 até o ano 2014 o descenso foi do -5,4%.
Cultura
Nesta localidade viviron os derradeiros falantes do uskara ou roncalés, variedade local do éuscaro.
Festas
As festas patronais de Erronkari celébranse do 14 ó 18 de agosto, na honra da Nosa Señora do Castelo.
Volta ao País Vasco 2016
A 56ª edición da Volta ao País Vasco (en éuscaro: 2016ko Euskal Herriko Itzulia) foi unha carreira ciclista celebrada no País Vasco entre o 4 e o 9 de abril de 2016.
Erronkari
Gastronomía
Son típicas as migas do pastor, así como os "calderetes" de cordeiro (guiso de cordeiro con patacas). O produto típico con denominación de orixe é o queixo Roncal.
Volta ao País Vasco 2016
A carreira consistiu en cinco etapas en liña e unha contra reloxo individual final. Comezou en Etxebarria, na provincia de Biscaia e tras 852,2 quilómetros de percorrido finalizou na vila guipuscoana de Éibar. A etapa raíña foi a quinta, a tradicional etapa con subida final ao Santuario da Virxe de Arrate en Éibar, que nesta edición partía dende a vila costeira de Orio.
Erronkari
Economía
A economía baséase nunha fábrica de queixo, así coma na gandería e o turismo rural. Asemade, dispón de oficinas bancarias, comercios, biblioteca e un Centro de Interpretación da Natureza, onde se representa a fauna e flora do Val de Roncal, así como se describen as formas de vida.
Volta ao País Vasco 2016
A volta foi a novena carreira do UCI WorldTour 2016. O gañador foi Alberto Contador que logrou o xersei amarelo na contra reloxo final logo de superar ao colombiano Sergio Henao que chegaba líder e rematou segundo e vencer ao tamén colombiano Nairo Quintana.
Nas demais clasificacións, Diego Rosa logrou a vitoria na clasificación da montaña, Sergio Henao conseguiu o xersei da regularidade, Nicolas Edet venceu na clasificación das metas voantes e o Team Sky gañou entre os equipos.
Equipos
Na Euskal Herriko Itzulia do 2016 participaron 18 equipos: os 18 obrigados do UCI WorldTour e 2 Profesionais Continentais.
Clasificación xeral
A seguinte táboa mostra aos dez mellor clasificados da xeral despois da fin da carreira:
Kosmos 3M
Kosmos 3M ou Cosmos 3M, código GRAU 11K65M, foi o nome dun modelo de foguete espacial soviético que comezou os seus lanzamentos en 1967 e que deriva do Kosmos 3.
Características
Kosmos 3M foi lanzado un total de 446 veces, con 20 fallos.
K65M-RB
O K65M-RB foi unha variante usada no programa de avións espaciais soviéticos, probados en lanzamentos suborbitais non tripulados. Lanzouse dez veces, todas cos avións espaciais BOR-4 e BOR-5 (este último un avión de probas precursor do Buran).
Estevo I de Inglaterra
Estevo de Inglaterra ou Estevo de Blois, nado en 1096 e finado o 25 de outubro de 1154 en Dover, foi rei de Inglaterra de 1135 a 1144, salvo entre abril e decembro de 1141.
Traxectoria
Estevo foi o cuarto fillo home de Estevo II de Blois, conde de Blois, e de Adela de Normandía, filla de Guillerme o Conquistador.
No 1111 foi enviado a Inglaterra á corte do seu tío, o rei Henrique I, sendo nomeado conde de Mortain en 1115. Tras a morte do rei en 1135, consegue que os Baróns do reino o proclamen rei, en lugar da lexítima herdeira, Matilde.
En 1141 Matilde desembarcou en Inglaterra e na batalla de Lincoln, o rei Estevo foi capturado. Estando Estevo en prisión, Matilde foi recoñecida raíña de Inglaterra e a súa coroación foi fixada para finais dese ano. Porén, a intransixencia de Matilde á hora de reducir os impostos e a súa incapacidade para dar unha solución rápida á falta de cartos do goberno, significaron a súa deposición en novembro dese mesmo ano, antes da súa coroación. Víndose obrigada a liberar a Estevo, perdeu a coroa e un ano máis tarde volveu a Francia.
En 1144 perde o ducado de Normandía, ao ser tomado por Godofredo V de Anjou, esposo de Matilde. Ao finar o seu herdeiro Eustaquio IV, Estevo decide pactar coa casa de Plantagenet e firma o Tratado de Wallingford, polo cal designa como sucesor ao fillo de Matilde e de Godofredo V, Enrique, convertido á súa morte en Henrique II.
Finou na cidade de Dover, o 25 de outubro de 1154, aos 57 anos de idade, sendo sepultado na abadía de Faversham, en Kent.
O reinado de Estevo estivo marcado pola anarquía xeral no país e polas incesables loitas contra os partidarios de Matilde.
Matrimonio e descendentes
En 1125, Estevo casou na abadía de Westminster con Matilde de Boloña, condesa de Boloña e de Lens, única filla lexítima e herdeira de Eustaquio III de Boloña.
Deste matrimonio naceron cinco fillos:
Frank Marshall
Frank James Marshall, nado o 10 de agosto de 1877 en Nova York e finado o 9 de novembro de 1944, foi o gañador do Campionato dos Estados Unidos de xadrez desde o ano 1909 ata o ano 1935, e foi un dos grandes xadrecistas de principio do século XX.
Traxectoria
Marshall viviu en Montreal, Canadá, desde os 8 anos ata os 19. Aprendeu a xogar ao xadrez aos 10 anos e en 1890 xa era un dos xadrecistas destacados de Montreal. Gañou o campionato americano en 1904, pero non aceptou o título porque Harry Nelson Pillsbury non competiu. En 1906, Pillsbury morreu e Marshall non aceptou o título de campión ata que non o gañou en competición en 1909.
En 1907 disputou o Campionato do mundo de xadrez a Lasker para o título. Celebrouse en Nova York, Filadelfia, Wáshington, D.C., Baltimore, Chicago e Memphis desde o 26 de xaneiro ata o 8 de abril de 1907. Perdeu 8, non gañou ningunha partida e empatou 7.
En 1909 disputou un match cun novo xadrecista cubano. Ante a sorpresa xeneralizada, o mozo Capablanca venceu o match. Marshall perdeu 8 encontros, empatou 14 e unicamente gañou unha partida. Logo deste revés, Marshall insiste en dar o seu apoio a Capablanca para que se lle invite ao torneo internacional de Donostia en 1911. San Sebastián era un torneo elitista da época, onde só invitaban a grandes xogadores. Capablanca non só deu o talle, senón que se adxudicou o torneo.
En San Petersburgo en 1914, Marshall formou parte dos primeiros 5 grandes mestres. Os outros 4 eran Lasker, Capablanca, Alekhine e Tarrasch. En 1915 inaugurou o Club de xadrez Marshall en Nova York.
En 1936 perdeu o seu título de campión americano. Este torneo disputouse en Nova York, no club de xadrez Marshall. O club doou o trofeo e o primeiro gañador foi Samuel Reshevsky. Marshall mantivo durante 29 anos o título de campión americano.
Na década dos 30, Marshall capitaneou o equipo americano nas olimpíadas de xadrez, conseguindo 4 medallas de ouro en 4 olimpíadas. Logo dunha rolda, volveu ao taboleiro e viu como tres compañeiros seus pactaran táboas co rival. Ao finalizaren a súa partida reprendeu aos seus compatriotas. Nunca máis os equipos americanos repetiron as grandes xestas do combinado capitaneado por Marshall.
Táctica e estratexia
Marshall dominaba o xogo táctico. Aínda que na actualidade non se aprecia a súa habilidade polos finais, na súa época recoñecéuselle este mérito.
Frank Marshall dá nome a un bo número de variantes de xadrez. Logo de 60 anos seguen vixentes dúas variantes teóricas. Unha delas é o Ataque Marshall da apertura Ruy López (1.e4 e5 2.Cf3 Cc6 3.Bb5 a6 4.Ba4 Cf6 5.O-O Be7 6.Te1 b5 7.Bb3 O-O 8.c3 d5 en notación alxébrica). O ataque Marshall é moi popular tanto para xogadores mediocres, como de alto nivel. É tal o ataque incisivo das negras, que o propio Garry Kasparov rexeitou entrar no ataque Marshall.
Un importante gambito na defensa semieslava é tamén chamado Marshall. O "gambito Marshall " empeza 1.d4 d5 2.c4 c6 3.Cc3 e6 4.e4!?
Gaña contra Capablanca con negras
Aínda que Marshall presentaba unha estatística negativa contra Capablanca ( +2 -20 =28), era un dos poucos xogadores que venceu con negras ao cubano. O encontro disputouse na Habana en 1913
1. e4 e5 2. Cf3 Cf6 3. Cxe5 d6 4. Cf3 Cxe4 5. d4 d5 6. Bd3 Bg4 7. O-O Cc6 8. c3 Be7 9. Cbd2 Cxd2 10. Bxd2 O-O 11. h3 Bh5 12. Te1 Dd7 13. Bb5 Bd6 14. Ce5 Bxe5 15. Dxh5 Bf6 16. Bf4 Tae8 17. Te3 Txe3 18. fxe3 a6 19. Ba4 b5 20. Bc2 g6 21. Df3 Bg7 22. Bb3 Ce7 23. e4 dxe4 24. Dxe4 c6 25. Te1 Cd5 26. Bxd5 cxd5 27. De7 Dc8 28. Bd6 h6 29. Tf1 f6 30. Te1 Td8 31. Bc5 Rh7 32. Df7 Df5 33. Be7 Dd7 34. Rf1 Tf8 35. De6 Dxe6 36. Txe6 Te8 37. Te2 Rg8 38. b3 Rf7 39. Bc5 Txe2 40. Rxe2 f5 41. Rd3 Re6 42. c4 bxc4 43. bxc4 g5 44. g4 f4 45. Bb4 Bf6 46. Bf8 dxc4 47. Rxc4 f3 48. d5 Re5 49. Rd3 Rf4 50. Bd6 Be5 51. Bc5 Rg3 52. Re4 Bf4 53. d6 f2 0-1
Capablanca raramente perdía un final.
Virís, Begonte
Santa Helena de Virís é unha parroquia que se localiza no concello de Begonte. Segundo o padrón municipal de 2004 tiña 94 habitantes (47 homes e 47 mulleres), o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 87 habitantes. Segundo o IGE, no 2014 a súa poboación descendera ata os 75 habitantes, sendo 34 homes e 41 mulleres.
As festas patronais son o 18 e 19 de agosto.
Dropdead
Dropdead é unha banda do xénero Power Violence de Providence, Rhode Island. A banda expón letras anarquistas e o seu son descríbese como crust punk, D-beat, grindcore, thrashcore, e powerviolence. Dropdead leva en activo na escena hardcore dende 1991.
O seu nome deriva do álbum Drop Dead da banda tamén estadounidense de Siege.
Sapoconcho riscado
O sapoconcho riscado ou sapoconcho leproso (Mauremys leprosa) é unha especie de tartaruga da familia Geoemydidae semiacuática de auga doce, que vive en ríos e pantanos. É unha das dúas tartarugas acuáticas (sapoconchos) autóctonos da Península Ibérica, xunto co sapoconcho común (Emys orbicularis). Abunda sobre todo no sur de España, e vive tamén en Galicia (esencialmente no Baixo Miño), onde é moi escasa. Ademais de na Península, pode encontrarse tamén no norte de África no Magreb. A súa conservación enfróntase aos problemas da degradación do seu hábitat, da súa captura como mascota e da competencia de especies introducidas polo ser humano como a Trachemys scripta elegans.
Antes considerábase unha subespecie de Mauremys caspica (tamén chamada Clemmys caspica), polo que recibía o nome de Mauremys caspica leprosa, pero agora considérase unha especie separada.
É carnívora: aliméntase basicamente doutros animais (ras, tritóns, caracois, insectos, vermes, pequenos crustáceos, pequenos peixes, sambesugas etc.) aínda que pode inxerir alimento de orixe vexetal. Só adoitan saír da auga para tomar o sol.
Taxonomía
Describíronse dúas subespecies: