cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
José Antonio Arán Trillo
Actividades na medicina
Especializado en obstetricia e xinecoloxía abriu unha consulta particular en Santiago. Con ideas avanzadas da súa especialidade —mostourse sempre partidario do control da natalidade e dos medios anticonceptivos—, recoñecía ter contabilizado até moi a principios da década dos anos 1990 todos e cada un dos partos que atendera, e daqula eran vinte mil en máis de trinta anos de profesión. Tamén desempeñou cargos directivos no Colexio Médico a na Academia Médico Cirúrxica de Santiago, así como no Consello Xeral do Colexio Médico de España.
Actividades na política
Despois da morte de Franco, Arán foi unha das figuras claves da política galega da transición, aínda que se mantivo en primeira liña da súa profesión pese ás dificultades, por el mesmo recoñecidas, de dedicarse a ambas as actividades. Hai uns anos recordaba, nunha entrevista, ese difícil equilibrio, e non se arrepentía deixar a política «tal como está evolucionando, encóntrase un moito mellor fóra». O protagonismo de Arán Trillo na política galega desenvolveuse sempre no centrismo. Foi un dos homes da máxima confianza de Adolfo Suárez en Galicia, primeiro a Unión de Centro Democrático, partido do que foi presidente en Santiago, e despois no Centro Democrático e Social, como máximo responsábel en Galicia. Na última etapa do CDS, coa figura política do expresidente do Goberno en decadencia e tras sucesivos reveses electorais que, segndo el mesmo recoñeceu, deixárlle «un poso de decepción», Arán Trillo abandonou a política pese a ter ofertas para continuar en activo noutras formacións.
Vida familiar
José Antonio Arán Trillo estivo casado con Isabel Romero García coa que tivo catro fillos: Eduardo (médico), Javier (biólogo), Jorge (piloto) e Sabela (actriz).
Duga mračna noć
Duga mračna noć é un filme croata de 2004 dirixido por Antun Vrdoljak e protagonizado por Goran Višnjić. Foi escollido como candidao de Croacia para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 77ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
Jurassic World Camp Cretaceous
Jurassic World Camp Cretaceous é unha serie de televisión estadounidense de animación e ciencia ficción desenvolvida por Zack Stentz. Baseada na novela Jurassic Park de Michael Crichton, a serie estreouse en Netflix o 18 de setembro de 2020, como parte da franaquía de Parque Xurásico, e está ambientado antes, durante e despois dos eventos do filme Jurassic World. Está protagonizado por Paul-Mikél Williams, Sean Giambrone, Kausar Mohammed, Jenna Ortega, Ryan Potter e Raini Rodriguez no papel dos seis adolescentes que se perder na illa Nublar logo de que varios dinosauros escapasen dos seus hábitats. Jameela Jamil, Glen Powell, Stephanie Beatriz, Bradley Whitford e Angus Sampson compoñen o resto do elenco, e a serie conta con música composta por Leo Birenberg.
Lingua cupeña
O cupeño é unha lingua morta da familia uto-azteca, a cal foi falada anteriormente polo pobo cupeño do sur de California. Roscinda Nolasquez (finada en 1987) foi a derradeira falante nativa de cupeño. O pobo cupeño fala exclusivamente inglés. O nome nativo da lingua, kupangaxwicham, quere dicir 'xente do lugar para durmir' referíndose á súa terra natal tradicional, anterior a 1902, de Ktipa (na base de Warner's Hot Springs). Unha aldea máis pequena estaba situada ao sur de Ktipa, chamada Wildkalpa.
Ao longo da década de 1890 debateuse sobre se se debería ou non permitir que os cupeños seguisen vivindo no territorio tradicional cupeño. Despois de moitos anos de protestas públicas, a Corte Suprema de California decidiu trasladar o pobo cupeño á reserva de Pala.
O cupeño ten influencia lingüística tanto das linguas que o precederon como das yumanas faladas polos ipai, que comparten a súa fronteira sur.
Chrysler
Chrysler (oficialmente FCA US,LLC.) é un fabricante de automóbiles con sede nos Estados Unidos. Son un dos fabricantes de automóbiles máis antigos do mundo. Posúen outras compañías de automóbiles como Dodge e Jeep. Desde 2021 forma parte do grupo Stellantis.
Historia
Foi creada por Walter P. Chrysler en 1925 cando cambiou o nome de Maxwell Motor Company. De 1998 a 2007, Chrysler formou parte de DiamlerChrysler, unha grande empresa alemá. Despois foi propiedade de Cerberus Capital Management. Chrysler declarou a bancarrota do capítulo 11 o 30 de agosto de 2009. En 1979, Chrysler tivera problemas similares. Conseguiron 1.500 millóns de dólares do goberno dos Estados Unidos. Lee Iacocca converteuse en CEO. Entón, Chrysler creou a plataforma K-car, inventou a minivan e vendeu moitos camións ao exército. Chrysler adquiriu American Motors en 1988 e cambiou a denominación da empresa de automóbiles como Eagle. Recuperáronse aos poucos. No seu momento álxido, Chrysler era propietario de Dodge, Jeep, Plymouth, DeSoto, Valiant, Imperial e Eagle (AMC). Só Chrysler, Dodge e Jeep sobreviviron. En 2010 Chrysler anunciou que transformaría os camións Ram na súa propia división e Dodge centrarase no estado de rendemento.
Fusións
Chrysler é hoxe propiedade da automoción italiana Fiat, as dúas compañías fusionáronse formando Fiat Chrysler Automobiles ou FCA para abreviar. A compañía aínda opera como Chrysler nos Estados Unidos.
FCA e PSA Peugeot Citröen fusionáronse en xaneiro de 2021 no grupo Stellantis, con sede nos Países Baixos. O nome "Stellantis" úsase exclusivamente para identificar a entidade corporativa, mentres que as marcas e os logotipos do grupo permanecen inalterados. A compañía ten 400.000 empregados, con presenza en máis de 130 países e con fábricas en 30 países. O grupo planeaba ter 39 vehículos eléctricos a finais de 2021.
Crysler-Barreiros
Na década de 1960, Eduardo Barreiros pensou en aliarse cun fabricante estranxeiro que lle dese cobertura financeira e á vez continuar a produción de vehículos industriais. Tras probar con Jaguar, Mercedes-Benz e GM, contactou con Chrysler. O acordo escondía unha serie de "compras atadas" (de vehículos descatalogados e de patentes), pero Barreiros viu no acordo unha solución financieria e a posibilidade de ampliar a oferta de turismos. En xuño de 1964 o 35% de Barreiros Diésel pasou a mans de Chrysler cun grande investimento que levou a vendas descoñecidas na época, cunha facturación superior aos 7000 millóns de pesetas. En 1966 acadouse a máxima expansión da empresa e o recoñecemento internacional de Eduardo Barreiros, o New York Times incluíuno entre os seis empresarios non americanos máis importantes do mundo. Levantáronse novas plantas para fabricar o Simca 1000 e o Dodge Dart e a cifra de traballadores de todas as empresas do grupo superou os 25000. Realizáronse exportacións a máis de 25 países. miniatura|Simca 1000
Por baixo da imaxe que transcendía ao público, librábase unha batalla entre a familia Barreiros e o Grupo Chrysler, pois os criterios de organización e os obxectivos diferían cada vez máis. En 1967 as vendas caeron por baixo das previsións, as necesidades financeiras afloraron de novo e a participación dos norteamericanos saltou do 40 ao 77%, perdendo Barreiros o control da empresa.
A partir de entón, Chrysler reduciu drasticamente o investimento en vehículos industriais. Prometeran a Barreiros poder utilizar toda a rede mundial de Chrysler e Simca coa asistencia técnica precisa, pero iso nunca foi así. O bloqueo económico que estableceu Estados Unidos a distintos países do Sur de América, principal mercado de exportación de Barreiros, obrigou ao empresario español ao cesamento desa actividade e deste xeito, todo o esforzo do empresario pasou a ser aproveitado por Chrysler para adquirir un 97,53% do capital. Barreiros converteuse nunha filial de Chrysler Europe, e pouco despois pasou a denominarse Chrysler España S. A., aínda que se mantivo o nome comercial de Barreiros durante bastantes anos nos produtos industriais. En 1978 Chrysler Europa foi vendida a PSA Peugeot Citröen, e posteriormente renomearon tódolos modelos de Chrysler/Simca que fabricaba como modelos de Talbot (por exemplo, o Chrysler 150 renomeouse como Talbot 150 ).
Vassil Evtimov
Vassil Illiev Evtimov (en bulgaro: Васил Илиев Евтимов), alcumano Vasco Evtimov, nado o 30 de maio de 1977 en Sofía, é un ex-xogador profesional internacional de baloncesto búlgaro con pasaporte francés. Desenvolvíase nas pocisións de ala-pivote e pivote cunha altura de 2,08 m. Foi o máximo reboteador da Liga ACB co Caja San Fernando na temporada 2003−04 con 10,8 rebotes por partido. A nivel internacional xogou tanto para a selección búlgara como para a francesa, sendo o único xogador en disputar un Eurobasket con dúas seleccións diferentes.
Os malvados de Firecreek
Os malvados de Firecreek (en Firecreek) é un filme estadounidense de 1968 dirixido por Vincent McEveety e protagonizado por James Stewart e Henry Fonda, no seu segundo papel como antagonista ese ano xunto con Ata que chegou a súa hora de Sergio Leone. O filme é semellante a Só ante o perigo e o resto do elenco está composto por Inger Stevens, Dean Jagger, Ed Begley, Jay C. Flippen, Jack Elam e John Qualen.
Estreouse en galego o 5 de agosto de 2012 a través da TVG.
Mosteiro da Visitación das Salesas Reais
Características
O edificio é de estilo rexionalista, igual que outras do arquitecto do Porriño. Así, segundo a visión de Palacios, recupera certas trazas da arquitectura galega tradicional, especialmente da Idade Media.
Shi Jing
miniatura| Un poema do Shi Jing, escrito a man polo emperador Qianlong, xunto cunha pintura. O Shi Jing (chinés tradicional: 詩經 ; Chinés simplificado: 诗经 ; pinyin: Shi Jing, Wade-Giles: Shih Ching), traducido como Clásico da Poesía, Libro dos cánticos, Libro das Odas e As Odes, é a colección máis antiga de cancións e poemas chineses. Consta de 305 poemas e cancións, algunhas probabelmente escritas no ano 1000 a.C. É un dos textos chineses que integran o conxunto coñecido como Cinco Clásicos.
Tópicos
esquerda|miniatura|309x309px| Tira número 22 de Kǒngzǐ Shīlùn (孔子诗论), unha primeira discusión do Clásico de poesía. Tinta en tiras de bambú, que se remonta ao [[período dos Reinos Combatentes (475-221 a.C.). Colección do Museo de Shanghai.]] As Odas foron coñecidas como Jing, ou "clásicas", no sentido canónico, como parte da adopción oficial do confucianismo por parte da dinastía Han como principio reitor da sociedade chinesa ao longo do século I d.C. A palabra "shi " é a mesma palabra que máis tarde se converteu no termo xenérico de "poesía".
O Clásico da Poesía é unha antoloxía recompilada a partir das obras de varios autores anónimos. Os diversos traballos recollidos están xeralmente asociados a períodos cronolóxicos específicos, como a dinastía Zhou, e/ou asociados aos estados específicos dese período de tempo; non obstante, existen moitas incertezas, sobre todo en canto ás datas dos poemas máis antigos.
Máis da metade dos poemas probablemente fosen orixinalmente cancións populares. Contan problemas humanos básicos como o amor, o matrimonio, o traballo e a guerra. Outros inclúen poemas da corte e contos lendarios que louvan aos fundadores da dinastía Zhou. Tamén se inclúen os himnos utilizados nos rituais de sacrificio, e as cancións utilizadas pola aristocracia nas súas cerimonias de sacrificio ou nos banquetes.
Estilo
Os poemas de poesía clásica tenden a ter certos patróns típicos de rima e ritmo, e a facer moito uso de imaxes, moitas veces derivadas da natureza. Os diversos versos individuais tamén tenden a ser curtos: o estilo destas letras contribuíu ao desenvolvemento dunha poesía chinesa máis posterior (especialmente o estilo "shi" fronte aos estilos "ci" ou "fu").
O Shi Jing foi un clásico confucianista venerado desde a dinastía Han, e foi estudado e memorizado durante séculos por eruditos na China. As cancións populares víronse como unha forma de entender os problemas da xente común, e adoitaban lerse como alegorías; por exemplo, as queixas contra os amantes eran vistas como agravios contra gobernantes infieis.
A afirmación de Confucio de que o Shi Jing forma parte dos Cinco Clásicos foi recoñecido oficialmente durante a dinastía Han. Estes cinco libros, ou partes deles, foron comentados, compilados ou editados polo propio Confucio.
Autoría
Aínda que o Shi Jing non especifica os nomes dos autores en asociación cos traballos enumerados, dous estudosos modernos hipotetizaron a autoría. O Clásico da Historia di que o poema "Coruxa" (chinés: 鸱鸮) nas Odas de Bin foi escrito polo duque de Zhou. Moitas das cancións parecen ser cancións populares Ademais, moitas das cancións parecen estar escritas por mulleres, ou desde a perspectiva dunha muller.
Amblin Television
Amblin Television é unha produtora de televisión, división de Amblin Partners. Foi creada en 1984 por Amblin Entertainment como unha produtora para a pequena pantalla co obxectivo de producir a serie antolóxica Amazing Stories de Steven Spielberg, emitida na NBC. A compañía tamén produciu series de televisión como Tiny Toon Adventures, Animaniacs, SeaQuest DSV, ER, Falling Skies e The Americans.
En 2012, DreamWorks Television, produtora de series como Spin City, Taken, Band of Brothers, The Pacific, United States of Tara, Smash e o filme de HBO All the Way, foi fusionada con Amblin Television. Dende entón, a compañía combinada produciu series de televisión como The Borgias, Under the Dome, The Haunting e Roswell, New Mexico.
Clarice E. Phelps
Clarice E. Phelps, de solteira Salone, é unha química nuclear afroamericana do Laboratorio Nacional de Oak Ridge (ORNL), que estivo implicada no programa nuclear da Mariña dos Estados Unidos. Forma parte do equipo que descubriu o elemento 117, o Ténnesso, sendo a primeira muller afroamericana que contribuíu ao descubrimento dun elemento da Taboa Periódica. Traballa como xefa de proxectos para o uso industrial de isótopos e como investigadora no campo dos elementos radioactivos transuránicos como o plutonio 238 e o californio 252.
Traxectoria
Clarice E. Phelps obtivo unha licenciatura en Química pola Universidade Estatal de Tennessee. Tamén participa no Tennessee Aquatic Project and Development Group, unha organización non gobernamental para o desenvolvemento da mocidade.
Mariña dos Estados Unidos
Clarice Phelps traballa no Programa Nuclear da Mariña dos Estados Unidos, que xestiona e mantén reactores nucleares para buques e portaavións. Pasou catro anos e medio no portaavións USS Ronald Reagan (CVN-76). Durante o seu servizo, estudou enerxía nuclear, teoría dos reactores e termodinámica.
Laboratorio Nacional de Oak Ridge
En 2009, Phelps uniuse ao Laboratorio Nacional de Oak Ridge, onde foi xefa de proxecto na rama de ciencia e enxeñería nuclear para o programa de isótopos industriais de níquel-63 e selenio-75. Ademais da súa función como directora de proxectos, é membro do equipo de investigación e desenvolvemento do grupo de procesamento de materiais nucleares de Oak Ridge, onde traballa cos isótopos transuránicos "superpesados" que se producen pola transmutación nuclear. Tamén é membro do grupo " investigación e industria médica”, onde realiza investigacións sobre elementos como actinio, lantano, europio e samario.
Premios e recoñecementos
En 2019, a Unión Internacional de Química Pura e Aplicada ( IUPAC) incluíu a Phelps na Táboa Periódica de Químicos Novos en recoñecemento a "o seu destacado compromiso coa investigación e o compromiso público, así como por ser unha importante defensora da diversidade". Foi unha das dúas investigadoras do Laboratorio Nacional de Oak  Ridge así galardoadas. Phelps está asociada nesta táboa periódica honorífica co elemento einsteinio (nótese que ela, xunto con outros, entre eles Julie  Ezold, investigou a purificación do  einsteinio-254) e o seu compañeiro premiado, o investigador  posdoctoral Nathan  Brewer, da División de Física do laboratorio  Oak  Ridge, está asociado co elemento  tennesso. A súa inclusión prodúcese tras un concurso da IUPAC e a Rede Internacional de Químicos Novos ( IYCN). No TEDxNashvilleWomen do 6 de decembro de 2019, Phelps presentou a charla " How I  Claimed a Seat  at  the  Periodic  Table" (Como reclamei un asento na Táboa Periódica), na que, segundo TED  Talks, "desmontou o mito do xenio solitario e desafiou o  elitismo institucional compartindo historias de mulleres de cor que se abren camiño na ciencia".
Artigo de Wikipedia
En setembro de 2018, a física británica Jessica Wade creou un artigo na Wikipedia en inglés sobre  Phelps, pero este foi eliminado o 11 de febreiro de 2019. O 12 de abril, The Washington Post publicou un artigo de opinión sobre, en parte, a falta de cobertura da Wikipedia en inglés dada á contribución de  Phelps ao descubrimento do elemento 117. A columna, coescrita por  Wade, denunciaba as discusións entre os editores voluntarios do sitio que deron lugar á eliminación do artigo sobre  Phelps, segundo un artigo publicado en xullo de 2019 en  Chemistry World, No caso de  Phelps, o seu nome non apareceu nos artigos que anunciaban o descubrimento da  tennessina. Non foi perfilada polos principais medios de comunicación. A maioría das mencións do seu traballo atópanse no sitio web do seu empregador, unha fonte que non está clasificada como independente segundo os estándares de Wikipedia e, por tanto, non é admisible á hora de establecer a notabilidade. O consenso da comunidade [de Wikipedia] foi que a súa biografía tiña que desaparecer. A eliminación foi impugnada en múltiples ocasións. En xaneiro de 2020, houbo un consenso para restaurala, xa que para entón había novas fontes dispoñibles.
Svjedoci
Svjedoci é un filme croata de 2003 dirixido por Vinko Brešan. Foi escollido como candidato de Croacia para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 76ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
Ringeten SM-sarja
A Ringeten SM-sarja é a máxima categoría do ringette en Finlandia. A liga fundouse na tempada 1987-88 e está organizada pola Federación Finlandesa de Bandy e Ringette (en finés Suomen Kaukalopallo- ja Ringetteliitto).
Lamparte, Vilar de Donas, Palas de Rei
Lamparte é un lugar da parroquia de Vilar de Donas no concello lugués de Palas de Rei, na comarca da Ulloa. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 tiña 6 habitantes, dos cales 2 eran homes e 4 eran mulleres.
Lingua luiseña
O luiseño é unha lingua uto-azteca de California falada polo pobo luiseño, un pobo indíxena que no momento do primeiro contacto cos europeos no século XVI habitaba na área costeira do sur de California, dende o Condado dos Ánxeles até o Condado de San Diego, California. O pobo foi chamado "luiseño", debido á súa proximidade coa Misión San Luis Rey de Francia.
A lingua está moi ameazada, mais conta cun activo proxecto de revitalización lingüística, co apoio de lingüistas da Universidade de California en Riverside. A tribo Pechanga ofrece clases para nenos, e en 2013, "a tribo ... comezou a financiar unha clase de posgrao en luiseño na Universidade Estatal de California, San Bernardino, un dos poucos cursos universitarios de linguas indíxenas con créditos do país". En 2012, creouse un videoxogo en luiseño para a Nintendo DS orientado a ensinar a lingua aos mozos.
O dialecto juaneño, falado polo pobo acjachemen, está extinto.
Amblin Partners
miniatura|250px|Logo de Amblin Partners. Storyteller Distribution Co., LLC, coñecido con fins comerciais como Amblin Partners, é unha empresa de entretemento estadounidense, contraparte de DreamWorks, e compañía de produción liderada por Steven Spielberg, que desenvolve e produce filmes cos selos Amblin Entertainment e DreamWorks Pictures, así como series de televisión a través de Amblin Television. Os socios de investimento da compañía inclúen a Reliance Entertainment de Reliance Group, Entertainment One de Hasbro, Alibaba Pictures de Alibaba Group e Universal Pictures de NBCUniversal/Comcast. Os filmes producidos por Amblin Partners son maioritariamente distribuídos por Universal en América do Norte e algúns territorios internacionais escolldos e por terceiros distribuidores a través de Mister Smith Entertainment en Europa, Oriente Medio e África
Amblimation
Amblimation foi unha produtora de animación británica, subsidiaria de Amblin Entertainment. Foi creada por Steven Spielberg en maio de 1989, logo do éxito de Quen enganou a Roger Rabbit? (1988), e despois de rachar a relación de traballo con Don Bluth por mor de diferenzas creativas. Tiña a súa sede no que orixinalmente foi a fábrica D. Napier & Son en Acton, Londres, e tiña un equipo de 250 de membros de 15 nacións diferentes. Só produciu tres longametraxes: An American Tail: Fievel Goes West (1991), We're Back! A Dinosaur's Story (1993) e Balto (1995), todos os cales foron compostos por James Horner e distribuídos por Universal Pictures. A mascota da compañía, Fievel Mousekewitz, aparece no logo da produtora. O estudio pechou logo de só 8 anos de actividade e converteuse nun local de almacenaxe chamado Access Self-Storage. Os 250 membros do equipo de Amblimation uníronse a DreamWorks Animation, que logo foi adquirida en 2016 pola empresa matriz de Universal NBCUniversal por 3,8 mil millóns.
Televisión
Nota: As dúas series de televisión foron coproducidas con Universal Animation Studios.
USC Shoah Foundation
miniatura|250px|Logo da fundación. USC Shoah Foundation – The Institute for Visual History and Education, anteriormente coñecida como Survivors of the Shoah Visual History Foundation, é unha organización sen ánimo de lucro dedicado a crear contido audiovisual a través de entrevistas a superviventes e testemuñas do Holocausto (que en hebreo recibe o nome Shoah) e outros xenocidios, unha voz convincente para a educación e a acción. Foi creado por Steven Spielberg en 1994, un ano despois de rematar A lista de Schindler. O obxectivo orixinal do instituto era rexistrar testemuñas de sobreviventes e outras testemuñas do Holocausto como unha escolma de entrevistas gravadas en vídeo. En xaneiro de 2006, a fundación asociouse e trasladouse á Universidade do Sur de California (USC) e foi renomeada como USC Shoah Foundation – The Institute for Visual History and Education. En marzo de 2019, o instituto celebrou a grande inauguración da súa nova sede mundial no campus de USC.
DreamWorks Television
DreamWorks Television foi unha compañía produtora e distribuidora de televisión que foi unha división de DreamWorks. Fusionouse con Amblin Television en 2013.
Bodhidharma
Bodhidharma  foi un semilendario monxe budista que viviu durante os séculos V ou VI. Está considerado tradicionalmente como o tranmisor do budismo chan á China, e como o primeiro patriarca chinés. Segundo a lenda chinesa, tamén comezou a adestrar fisicamente os monxes do mosteiro shaolin que levou á creación do kungfu shaolin. No Xapón é coñecido como Daruma. O seu nome significa "dharma do espertar (bodhi)" en sánscrito.
DreamWorks Television
Historia
DreamWorks Television foi creada en decembro de 1994 como DreamWorks Pictures cun acordo de produción conxunto de sete anos por valor de 200 millóns de dólares con Capital Cities/ABC. A compañía creouse para producir series para canles de retransmisión, canles de cable e sindicación de contidos de ABC Network, mais sos incentivos financeiros favoreceron a ABC. A primeira serie, Champs, estaba prevista como unha substitución de metade de tempada para a canle ABC. Dan McDermott foi nomeado xefe executivo da división en xuño de 1995. O primeiro éxito de DreamWorks Television foi Spin City en ABC. The Walt Disney Company mercou Capital Cities/ABC en febreiro de 1996.
Bodhidharma
Existe escasa información biográfica contemporánea sobre Bodhidharma, e os textos posteriores enchéronse de lendas e detalles incribles.
Segundo as principais fontes chinesas, Bodhidharma era orixinario das rexións occidentais, que se refire á Asia Central, mais pode incluír tamén o subcontinente indio, e era "persa da Asia Central" ou "indio do sur [...] terceiro fillo dun gran rei indio". Na arte budista, Bodhidharma é representado como unha persoa non chinesa irritable, con gran barba e ollos profundos. Nos textos Chan é mencionado como "O bárbaro de ollos azuis" (碧眼胡, Bìyǎnhú).
DreamWorks Television
Historia
En 2002, finalizou o acordo de empresa conxunta da compañía con ABC. Este acordo foi substituído por un acordo de desenvolvemento con NBC cunha cláusula de primeira vista, financiamento para as recoleccións en serie por parte da rede mentres toma unha participación financeira no programa. DreamWorks Television podería financiar programas vendidos a outros medios, e NBC pagoulle unha tarifa anual.
Bodhidharma
Á parte dos relatos chineses, existen varias tradicións sobre as orixes de Bodhidharma.
As fontes tamén difiren na data da súa chegada, coa máis antiga indicando que chegou durante a dinastía Liu Song (420–479) e outras durante a dinastía Liang (502–557). Bodhidharma estivo activo principalmente no territorio de Wei Setentrional (386–534). Os estudosos modernos dátano arredor do principio do século V.
As ensinanzas e as prácticas de Bodhidharma centráronse na meditación e no Laṅkāvatāra Sūtra. A Antoloxía do Salón Patriarcal (952) identifícao como o 28.º patriarca do budismo nunha liña ininterrompida que se estende ata o propio Gautama Buda. Bodhidharma tamén é coñecido como "O brahmin do grande ollar".
Marronteiro, Vilar de Donas, Palas de Rei
Marronteiro é un lugar da parroquia de Vilar de Donas no concello lugués de Palas de Rei, na comarca da Ulloa. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 tiña 6 habitantes, dos cales 2 eran homes e 4 eran mulleres.
Luxilde, Vilar de Donas, Palas de Rei
Luxilde é un lugar da parroquia de Vilar de Donas no concello lugués de Palas de Rei, na comarca da Ulloa. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 tiña 3 habitantes, dos cales 1 era home e 2 eran mulleres.
Scelarcis perspicillata
Scelarcis perspicillata é unha especie de lagarto da familia dos lacértidos, subfamilia dos lacertinos, e tribo dos Lacertini, a única do xénero Scelarcis.
Xénero
O xénero Scelarcis foi descrito en 1843 polo zoólogo austríaco Leopold Fitzinger.
Especie
A especie describírona en 1839 polo zoólogo e naturalista francés André Marie Constant Duméril e o seu campatriota Gabriel Bibron, zoólogo especializado en herpetoloxía, baixo o nome de Lacerta perspicillata.
Sinónimos
Ademais de polo nome actualmente válido, a especie coñeceuse tamén polos sinónimos:
Nota taxonómica
A súa clasificación foi incerta durante moito tempo, e situouse nos xéneros Teira, Podarcis, Lacerta e, finalmente, Scelarcis.
Subespecies
Recoñécense tres subespecies:
Distribución
Scelarcis perspicillata encóntrase no noroeste de África, principalmente nas montañas de Marrocos, pero tamén até o nivel do mar en Alxeria. Rexistrouse por primeira vez en Menorca en 1928.
Características
Scelarcis perspicillata é un lagarto de tamaño mediano e de corpo bastante aplanado que pode alcanzar unha lonxitude de 6 cm, cunha cola que mide aproximadamente 1,7 veces a lonxitude do corpo desde o fociño até a fendedujra cloacal. Existen varias formas de varias cores. En Marrocos adoita ser de cor parada agrisada, moitas veces con dúas franxas anchas e pálidas ao longo das costas. En Menorca a cor é pálida, gris ou verde-agrisada, densamente cuberta de manchas escuras, tipo rede. En todas as áreas de diistribución, a cola adoita ser azulada, especialmente nos individuos máis pequenos. Pódese distinguir doutros lagartos similares pola presenza dunha "xanela" transparente na súa pálpebra inferior. As partes inferiores son brancas ou azuladas. Ocasionalmente aparecen individuos de cor completamente escura.
Bioloxía
Scelarcis perspicillata é unha especie áxil e atópase trepando por rochas, paredes, cantís e pedras, e sobre troncos de árbores, no chan entre matogueiras e nos arredores de edificios. Aliméntase tanto no chan como nas rochas. A súa cola é bastante fráxil, e moitas veces pódense ver individuos con colas rexeneradas. As femias poñen niñadas pequenas, de un a tres ovos, que miden de 12 a 17 mm por 6 a 8 mm.
Presenza en Menorca
A presenza desta especie en Menorca coñécese desde 1928, e acéptase que os fundadores da poboación menorquina poderían proceder do porto de Orán ou dos seus arredores, onde aínda a especie é relativamente común. De feito, algunhas análises preliminares de secuencias de ADN mitocondrial mostran que estes lagartos de Menorca e os que proceden do noroeste alxeriano son practicamente idénticas. De confirmarse esta posibilidade, a data máis probábel da chegada á illa podería situarse entre os anos 1782 e 1791, un curto período durante o que Menorca e o Presidio de Orán coincidiron baixo a soberanía da Coroa de España, chegando a manter un intenso intercambio de bens civís e militares. Actualmente é unha especie relativamente común en Ciutadella ―probábel porto de entrada da especie― e o oeste da illa, aínda que tamén colonizou outras localidades menorquinas, como Mahó e Cap Cavalleria. Falta por completo no centro e no leste da illa. As súas densidades de poboación poden chegar a seren elevadas a nivel local, e a especie pode vivir en sintopía con Podarcis siculus (tamén introducida), aínda que, cando isto ocorre, ambas as especies mostran unha clara segregación espacial.
Historia de Galicia (Vicetto)
Historia de Galicia é unha colección de libros en lingua castelá (sete tomos) do historiador galego Benito Vicetto, publicada entre 1865 (Tomo I) e 1873 (Tomo VII), en Ferrol, no establecemento tipográfico de Nicasio Taxonera.
Muíño da Devesa, Vilar de Donas, Palas de Rei
Muíño da Devesa é un lugar da parroquia de Vilar de Donas no concello lugués de Palas de Rei, na comarca da Ulloa.
Historia de Galicia (Vicetto)
Descrición
A obra narra a historia de Galicia cunha perspectiva propia do romanticismo da época, abranguendo un período temporal que vai da prehistoria até o reinado de Isabel II.
Dynastes hercules
Dynastes hercules, coñecido na literatura como escaravello hércules, é unha especie de escaravello da subfamilia Dynastinae nativo das selvas de América Central, América do Sur e as Antillas Menores. É unha das especies de insectos vivas máis grandes e das máis grandes voadoras.
Historia de Galicia (Vicetto)
Reedicións
Xa postumamente, reeditouse na imprenta de La Colonia Española de Montevideo, en dous volumes, en 1880 (v. 1) e 1882 (v. 2), o primeiro incluíndo os tomos I, II, III e IV e o segundo incluíndo os tomos V, VI e VII.
Dynastes hercules
Etimoloxía
Dynastes hercules é coñecido pola súa tremenda forza dentro dos insectos e foi nomeado así polo heroe da mitoloxía grega Hércules, famoso pola súa forza. Dynastes é o nome dun fillo que tivo Hércules con Erato, e en grego significa 'mestre, señor, gobernante' (a raíz está relacionada coa palabra dinastía).
Historia de Galicia (Vicetto)
Reedicións
En 1979 foi editada en facsímile por Alvarellos Editora. Tamén en 1979, foi editada, conxuntamente coa Historia de Galicia de Manuel Murguía nun total de 14 volumes, pola editorial da Gran Enciclopedia Vasca, co patrocinio da Real Academia Galega.
Dynastes hercules
Taxonomía
D. hercules ten unha complexa historia taxonómica e foi coñecido por varios sinónimos. É un escarabeido que se clasifica na subfamilia Dynastinae (á que pertencen os escaravellos rinoceronte). Hai varias subespecies de D. hercules e outras sete especies no xénero Dynastes.
Descrición
O tamaño do corpo adulto (sen incluír o corno torácico) varía entre 50 e 85 mm de longo e 29 e 42 mm de largo. Os machos de D. hercules poden chegar aos 173 mm de lonxitude (incluíndo o corno), o que o fai a especie de escaravello máis longa do mundo, se incluímos o corno e as sobresaíntes mandíbulas. O tamaño do corno é naturalmente variable, máis que as variacións no tamaño de patas, ás ou no conxunto do corpo. Esta variabilidade é o resultado dos mecanismos de desenvolvemento que coinciden coas predisposicións xenéticas en relación coa nutrición, estrés, exposición a parasitos e as condicións fisiolóxicas.
Dynastes hercules é moi dimórfico sexualmente, e algúns machos mostran os cornos característicos (un na cabeza e outro moito máis longo no protórax). O corpo dos machos é negro coa excepción dos élitros, que poden ter tons verde oliva. Teñen unha sutura negra con manchas negras distribuídas espalladamente nos élitros. Ten unha coloración lixeiramente iridiscente nos élitros, que varía de cor entre espécimes e pode verse afectado pola humidade do ambiente local no cal vivan. Con humidade baixa os élitros son verde oliva ou amarelos, pero fanse máis escuros ou negros con alta humidade debido ás súas propiedades higrocrómicas.
As femias de D. hercules teñen élitros punteados que normalmente son totalmente negros, pero ás veces teñen o último cuarto dos élitros coloreados do mesmo xeito que os machos.
Distribución e hábitat
As poboacións de D. hercules poden encontrarse desde o sur de México a Bolivia en selvas de terras baixas e montañas. Coñécense poboacións nas Antillas Menores, Trinidad e Tobago, Brasil, Ecuador, Colombia e Perú. As análises cromosómicas mostraron que o xénero Dynastes orixinouse en América do Sur.
Ciclo de vida
miniatura|upright|Larva de D. hercules
Dieta
As larvas do escaravello hércules son saproxilófagas, é dicir, comen madeira podre; viven nela durante a súa fase de desenvolvemento de dous anos. O escaravello hércules adulto aliméntase de froita fresca e podre, xunto con zume das árbores. Os adultos poden esculpir a madeira usando as súas mandíbulas síncronas para acceder doadamente ao zume interno das árbores. Cando estas mandíbulas se pechan, fórmase unha abertura estreita que pode actuar como unha palla que lle permite tomar o zume das árbores. Observáronse alimentándose de pexegos, peras, mazás, uvas, bananas e mangas en catividade.
Comportamento
Nos seus hábitas selváticos nativos os escaravellos adultos, que son nocturnos, buscan froitas para comer de noite e agóchanse ou entérranse no leito de follas caídas durante o día. Os adultos poden xerar un son 'soprante', xerado por estridulación do seu abdome contra os élitros para servir como advertencia aos predadores. Como na maioría dos insectos, a comunicación entre as especies é unha mestura de quimiorrecepción, visión e percepción mecánica. Os experimentos feitos con D. hercules mostraron que un macho situado na veciñanza dunha femia oriéntanse inmediatamente cara a ela e trata de localizala, o que suxire unha comunicación química por medio de fortes feromonas sexuais.
Forza física
Hai informes que indican que os D. hercules poden transportar pesos de ata 850 veces a súa masa corporal. As medidas reais en especies de escaravellos Dynastinae moito menores (e relativamente fortes: ver a lei cuadrático-cúbica) mostran unha capacidade de carga de só unhas 100 veces a súa masa corporal, e chegados a ese punto apenas poden xa moverse. O fantástico deste indicador do D. hercules non é aceptado por todos, que o sitúan en 100 veces a masa corporal.
Relacións cos humanos
Os Dynastes hercules non afectan negativamente ás actividades humanas, nin como praga agrícola nin como vector de enfermidades. Estes escaravellos poden terse como animais de compañía. Os excrementos das larvas conteñen β-mananase, que é un encima bacteriano que hidroliza a hemicelulosa que pode ser usado en produtos de limpeza baseados en encimas. O encima resiste os surfactantes. A β-mananase foi extraída con éxito e clonada da materia fecal larvaria, suxerindo que a produción de produtos de limpeza con bioaditivos pode ser factible.
Relacións co medio ambiente
Dynastes hercules contribúe beneficamente ao ecosistema selvático, primariamente durante a súa fase larvaria, na que é saproxilófago. Ao alimentarse de madeira podre axuda á biodegradación e á reciclaxe dos nutrientes no medio ambiente.
Tamara Montero
Tamara Montero, nada en Santiago de Compostela en 1985, é unha xornalista galega.
Traxectoria
Licenciouse en xornalismo na Universidade de Santiago. Foi bolseira en El País, Radio Obradoiro, Radio Nacional de España.
En 2008 comezou a traballar en La Voz de Galicia.
Piñeiro, Vilar de Donas, Palas de Rei
Piñeiro é un lugar da parroquia de Vilar de Donas no concello lugués de Palas de Rei, na comarca da Ulloa. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 tiña 3 habitantes, dos cales 1 era home e 2 eran mulleres.
Áiax (misioneiro ariano)
Áiax foi un misioneiro ariano dos suevos do Reino de Galicia que os converteu ao cristianismo ariano en 464 ou 466.
Traxectoria
Áiax foi enviado por Teodorico II, rei dos visigodos en Tolosa, para converter aos suevos ao arianismo. Os bárbaros arianos mostraron un fervor misioneiro maior ca os católicos no século V. A acción de Teodorico puido ser o resultado da reapertura da diplomacia suevo-gótica baixo o mandato do rei suevo Remismundo, quen casou cunha princesa gótica e converteuse en "fillo de armas" de Teodorico. Pode que fose enviado a petición de Remismundo.
A empresa misioneira de Áiax tivo un éxito maioritario, especialmente entre a nobreza. O máis probable é que non fose o único misioneiro ariano enviado a Gallaecia polos visigodos; aínda que, sen dúbida, organizou alí unha igrexa influínte.
A Pintureira, Vilar de Donas, Palas de Rei
A Pintureira é un lugar da parroquia de Vilar de Donas no concello lugués de Palas de Rei, na comarca da Ulloa. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 estaba despoboado.
Propelente hipergólico
miniatura|Unha instalación de purificación e almacenaxe de hidracina nos Estados Unidos. Unha combinación de propelentes hipergólicos usados nun motor foguete é aquela cuxos compoñentes entran en ignición espontaneamente ao contactar un co outro.
As combinacións hipergólicas máis típicas son o tetróxido de nitróxeno con hidracina, monometilhidracina (MMH) ou dimetilhidracina asimétrica (UDMH).
Historia
A mediados da década de 1930 en Alemaña ata a segunda guerra mundial os investigadores traballaron con combinacións hipergólicas, acuñandose o término hipergol na Universidade Técnica de Brunskick polo doutor Wolfang Nöggerath.
Os primeiros mísiles balísticos, como o R-7 soviético e o SM-68 Titan estadounidense, usaban queroseno e osíxeno líquido. Aínda que esta é unha boa combinación para foguetes espaciais, as dificultades de almacenamento dun propelente crioxénico como o osíxeno líquido nun mísil que debe permanecer en espera durante meses ou anos levaron a cambiar o tipo de propelente a hipergólicos. Uns dos primeiros mísiles en usalos foron o Titan II americano e o R-36 soviético. Así e todo, a corrosividade, toxicidade e tendencia ás explosións fixeron que estes propelentes foran substituídos por propelentes sólidos nos mísiles de ambos bandos.
O módulo lunar do programa Apollo usou propelentes hipergólicos, así como o usaron nalgunhas das súas etapas os foguetes Ariane 1 a Ariane 4, moitos dos lanzadores chineses Longa Marcha (foguete) e varios foguetes soviéticos e rusos, como o Proton.
Vantaxes
Os motores foguetes que empregan propelentes hipergólicos adoitan ser simples e fiables ao non necesitar mecanismos de ignición. Aínda que algúns dos motores hipergólicos máis grandes usan turbobombas o habitual é que a maior parte usen alimentación de propelente por simple presión: mediante un gas, normalmente helio, presurízanse os tanques de propelente para empuxalo a través de válvulas cara a cámara de combustión onde, ao entrar en contacto, entran en ignición espontánea.
Os propelentes hipergólicos máis habituais (hidracina, MMH e UDMH) e combustible máis típico (tetróxido de nitróxeno) son líquidos a temperatura e presión ambiente, polo que tamén se lles adoita denominar propelentes líquidos almacenables e son adecuados para misións con duracións de anos.
Dado que os foguetes hipergólicos non necesitan dun sistema de ignición poden acenderse calquera número de veces simplemente abrindo as válvulas que poñen o propelente en contacto.
Desvantaxes
En relación coa súa masa, os propelentes hipergólicos tradicionais son menos enerxéticos que as combinacións crioxénicas, como o osíxeno líquido co hidróxeno ou metano líquidos, polo que se necesita máis cantidade (e maior peso) para lanzar unha determinada masa. Tamén adoitan ser corrosivos, tóxicos e carcinóxenos, polo que deben manipularse con coidado extremo. A súa manipulación sen as debidas medidas de precaución pode levar a accidentes como a catástrofe de Nedelin, na que un mísil soviético R-16 estoupou en 1960 na rampla de lanzamento durante unhas probas matando a decenas de persoas.
Ramil, Vilar de Donas, Palas de Rei
Ramil é un lugar da parroquia de Vilar de Donas no concello lugués de Palas de Rei, na comarca da Ulloa. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 tiña 3 habitantes, un home e dúas mulleres.
Northeastern University
Northeastern University (Universidade do Nordeste, NU) alcumada Huskies, é unha universidade de investigación científica, privada e sen ánimo de lucro, situada en Boston, Massachusetts. Ten ademais campus en Charlotte, Carolina do Norte e en Seattle, Washington. Forma parte do Grupo Compostela de Universidades.
Alumnado
Conta cuns 16.000 estudantes de graos universitarios e case 8.000 estudantes de posgrao.
Alumnos destacados
Algúns exalumnos distinguidos inclúen a Nikesh Arora, antigo vicepresidente sénior de Google; os xogadores de baloncesto José Juan Barea e Reggie Lewis; o ex CEO de Kodak Jeff Clarke; e actriz de Saturday Night Live, Jane Curtin; a maratoniana Beatie Deutsch; o ex embaixador dos EUA en Irlanda Richard Egan; a gobernadora de New Hampshire Maggie Hassan; a gobernadora de Massachusetts, Maura Healey; o cofundador de Napster, Shawn Fanning; o cineasta e músico Michael J. Epstein; os músicos Toby Fox, John Geils ou Alan Catello Grazioso; a directora e guionista Courtney Hunt; o astronauta do transbordador espacial Challenger Gregory Jarvis; o profesor de neurocirurxía Elad Levy; Marc Raibert, CEO e fundador de Boston Dynamics; o cofundador de Twitter, Biz Stone; o surfista campión do mundo Shaun Tomson ou a piloto de carreiras profesional Reema Juffali.
Historia
miniatura| O YMCA de Huntington Avenue arredor de [[1920, sede do "Evening Institute for Younger Men"]] Fundado en 1898 como o "Evening Institute for Younger Men" no YMCA de Huntington Avenue, a primeira clase nocturna celebrouse o 3 de outubro de 1898. A primeira facultade de dereito foi creada ese ano coa axuda dun Comité Asesor, coa Facultade de Dereito da Universidade de Harvard e a Facultade de Dereito da Universidade de Boston, e o xuíz James R. Dunbar. En 1916, o Northeastern College incorporouse legalmente ao sistema universitario. En marzo de 1922, o nome da universidade cambiou de Northeastern College a Northeastern University.
Despois da Segunda guerra mundial, Northeastern comezou a admitir mulleres. A principios dos anos 80, tiña case 60.000 estudantes. A comezos da década dos 90 reducíronse a uns 2.800 alumnos. Actualmente conta con máis de 20.000
Estrutura
Northeastern está categorizada como RU/H Research University (alta actividade de investigación) pola Carnegie Classification of Institutions of Higher Education. En 2011, Northeastern abriu o Instituto de Investigación George J. Kostas para a Seguridade Nacional. O seu orzamento é de 616,6 millóns de dólares.
Facultades e escolas
Os centros enumerados inclúen escolas, facultades e títulos ofrecidos:
Investigación
Os centros e institutos de investigación do nordeste inclúen:
Tiúlfe, Vilar de Donas, Palas de Rei
Tiúlfe é un lugar da parroquia de Vilar de Donas no concello lugués de Palas de Rei, na comarca da Ulloa. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 estaba despoboado.
Reboredo, Vilar de Donas, Palas de Rei
Reboredo é un lugar da parroquia de Vilar de Donas no concello lugués de Palas de Rei, na comarca da Ulloa. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 estaba despoboado.
Elena Donaldson-Akhmilovskaia
Elena Donaldson-Akhmilovskaia, nada como Elena Bronislavovna Akhmilovskaia (Елена Брониславовна Ахмыловская) en Leningrado o 11 de marzo de 1957 e finada en Kirkland (Estados Unidos de América) o 18 de novembro de 2012, foi unha xadrecista estadounidense nada na Unión Soviética. En 1977 a FIDE outorgoulle o título de Gran Mestra Feminina. Ao gañar o Torneo Feminino de Candidatas en 1986, ese ano xogou contra Maia Chiburdanidze en Sofía polo título de Campioa Mundial Feminina, mais perdeu por 8½–5½. dereita|miniatura|Akhmilovskaia, [[Nona Gaprindashvili|Gaprindashvili, e Alexandria na 27º Olimpíada de Xadrez, celebrada en Dubai en 1986.]]
Traxectoria
Donaldson-Akhmilovskaia naceu en Leningrado nunha familia dedicada ao xadrez. En 1969 a familia mudouse a Krasnoiarsk, onde se iniciou no círculo de xadrez do Pazo de Pioneiros local. Viviu en Sochi e posteriormente en Tbilisi de 1979 até 1988. Ese ano fuxiu aos EUA tras casar con John Donaldson, o capitán do equipo estadounidense, nas Olimpíadas de xadrez de Tesalónica (Grecia), de quen se divorciou posteriormente. Dende 1990 viviu na área de Seattle co seu novo marido, Georgi Orlov, Mestre Internacional, o seu fillo e a súa filla, froito dun matrimonio anterior. Gañou o Campionato Feminino de Xadrez dos Estados Unidos en 1990 e 1994. En 1993 compartiu o premio con Irina Levitina. En 2010 recibiu o título de Instrutora FIDE.
Lingua névome
A lingua névome (tamén chamada pima bajo ou pima da montaña) é unha lingua indíxena mexicana da pola pimana da familia uto-azteca, falado por unhas 1000 persoas no norte de México. A lingua é chamada o'ob no'ok polos seus falantes. As linguas relacionadas máis próximas son o o'odham (pima e papago) e o o'othams. Hai tres comunidades principais na rexión de O'ob No'ok (Yepáchic, Maycoba e Yécora), pero moitas das persoas viven en pequenas aldeas periféricas e en ranchos familiares illados.
A Vila, Vilar de Donas, Palas de Rei
A Vila é un lugar da parroquia de Vilar de Donas no concello lugués de Palas de Rei, na comarca da Ulloa. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 tiña 3 habitantes, dous homes e unha muller.
Hiroshi Amano
Hiroshi Amano (天野 浩), nado en Hamamatsu, o 11 de setembro de 1960, é un físico, enxeñeiro e inventor xaponés especializado no eido da tecnoloxía dos semicondutores. Polo seu traballo foi galardoado co Premio Nobel de Física de 2014, xunto con Isamu Akasaki e Shuji Nakamura pola "invención de diodos emisores de luz azuis eficientes permitiron fontes de luz branca brillantes e que aforran enerxía".
Everglades
ligazón=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cd/Everglades_ecoregion.jpg/300px-Everglades_ecoregion.jpg|dereita|miniatura|332x332px| Mapa dos Everglades, xusto ao sur da península de [[Florida, Estados Unidos de América|Florida: imaxe de satélite da NASA.]] ligazón=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e5/Kissimmee_River_Restoration.jpg/300px-Kissimmee_River_Restoration.jpg|miniatura|300x300px| Os Everglades. Everglades é unha ampla rexión do estado de Florida, no sur dos Estados Unidos, así como o nome dunha cidade do condado de Collier no mesmo estado. O termo everglade provén da lingua inglesa e significa "clareamento perpetuo " en galego.
Ecoloxicamente, os Everglades son unha rexión pantanosa subtropical situada no sur da Florida, cunha gran relevancia ecolóxica. A zona alberga varias especies nativas e actualmente está protexida polo Parque Nacional dos Everglades (Everglades National Park).
Greater Miami (a área metropolitana de Miami) recibe gran parte da auga dos Everglades.
Alberte II de Namur
Biografía
Casou con Rexelinda, filla de Gotelón I de Verdún, duque da Alta e Baixa Lotarinxia, e tivo a seguinte descendencia: