cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
James Cook
Traxectoria
Despois de traballar en barcos mercantes no mar Báltico, onde escalou rapidamente na mariña mercante ata chegar a comandante do Bergantín Friendship. Porén pouco despois enrolouse coma voluntario na Royal Navy para medrar socialmente, ante o inminente enfrontamento entre Gran Bretaña e Francia, que derivaría na guerra dos Sete Anos e que acabaría afectando a media Europa e ás súas colonias en América e Asia.
No conflito internacional participou no sitio do Quebec antes da Batalla da Planicie de Abraham en 1759. Demostrou talento no recoñecemento de lugares e en cartografía e foi responsábel do levantamento de planos da entrada do Río Saint Lawrence durante o asedio. O seu dominio no recoñecemento serviu durante a década de 1760 para o levantamento de planos da enrevesada costa de Terra Nova, o que o puxo no punto de mira da Royal Society.
Primeira viaxe (1768-1771)
En 1768 foi escollido para dirixir o navío HMS Endeavour co rango de Lugartenente, no que debía levar os membros da Royal Society ao Tahití, para observar o tránsito de Venus, na primeira expedición científica polo Pacífico. En 1768 partiu de Plymouth, rodeou o Cabo de Fornos e cruzou o Pacífico ata chegar a Tahití o 13 de abril de 1769.
A observación do fenómeno astronómico levouse a cabo pero as conclusións non foron todo o satisfactorias que se podía agardar, xa que as diferentes medicións levadas a cabo polo propio Cook, os astrónomos Charles Green e Daniel Solander diferían máis alá do erro asumibel. Unha vez completada a primeira parte da viaxe Cook proseguiu con obxectivos de exploración. Chegou ata Nova Zelandia, cartografando toda a costa e descubrindo o Estreito de Cook, que separa a illa norte da illa sur.
Despois dirixiuse a Batavia (actual Iacarta), capital das Indias Orientais Holandesas para facer reparacións. A causa desta escala gran parte da tripulación sucumbiría á malaria e a disentería, entre eles o guía tahitiano Tupaia, o secretario finés de Banks, o astrónomo Charles Green, o ilustrador Sydney Parkinson e o científico finés Herman Spöring, na honra deste último e do seu traballo durante a viaxe Cook bautizou unha illa, a Illa Söring.
Ao seu regreso a Gran Bretaña Cook publicou os seus diarios, co que se adquiriu gran popularidade entre a comunidade científica, porén a maior parte da fama levouna Joseph Banks,
Segunda viaxe (1772-1775)
miniatura|esquerda|250px|Réplica do HMS Endeavour. Tralo seu regreso foi ascendido a Comandante e asignóuselle o mando de dúas naves, a HMS Resolution e HMS Adventure, co fin de atopar a Terra Australis, xa que pese ao tamaño continental da terra atopada por Cook na súa primeira viaxe grazas á súa labor cartográfica críase que dita Terra Australis estendiase cara o sur. Con esta misión parte en 1772, tomando el o temón da Resolution e deixando nas mans de Tobias Furneaux o da Adventure.
Toda a expedición trascurriu a unha latitude sur moi nunca acadada ata entón, chegando ata (70°10 '' S) e cruzando así o Círculo Polar Ártico o 17 de xaneiro de 1773. Na néboa antártica os dous barcos separáronse, Furneaux foi primeiro cara Nova Zelandia e despois de regreso a Gran Bretaña. Mentres Cook seguiu explorando a Antártida, de feito case chega a descubrir o continente xeado pero volveu cara o norte, en dirección a Tahití para realizar reparacións, volvería a intentar un segundo achegamento pero foi infrutuoso.
Elio de Angelis
Elio de Angelis (nado o 26 de marzo de 1958 en Roma, finou o 15 de maio de 1986 en Le Castellet) foi un piloto de carreiras italiano que participou en Fórmula 1 entre e, correu cos equipos Shadow, Lotus e Brabham. Morreu nun accidente mentres probaba o Brabham BT55 no Circuíto Paul Ricard, preto da 'comuna' de Le Castellet, Francia, en 1986, de Angelis foi un piloto competitivo e moi popular na Fórmula Un durante a década de 1980, e ás veces coñécese como o "último cabaleiro piloto" da Fórmula Un.
James Cook
Segunda viaxe (1772-1775)
Na viaxe de retorno pasou polas Illas Friendly, Illa de Pascua e Vanuatu desmontando case totalmente o mito da Terra Australis. Nesta viaxe descrubironse as Illas Cook e empregouse exitosamente o cronómetro K1, que permitía a medición da lonxitude dunha maneira máis precisa.
Terceira viaxe (1776-1779)
miniatura|180x180px|James Cook no [[anverso do medio dólar do Sesquicentenario de Hawai (1928).]] Trala segunda viaxe Cook acadou o rango naval de Capitán e concedéuselle un retiro coma capitán do Hospital de Greenwich, porén preferiu seguir navegando, asumindo a misión de atopar o Paso do Noroeste, cruzando o Pacífico e cruzando por este paso ao Océano Atlántico, mentres que outra misión tentaría o proceso inverso, cruzar dende o Atlántico ao Pacífico.
Elio de Angelis
Andaina
De Angelis naceu en Roma. O seu pai Giulio era un piloto de motonáutica, que gañou moitos campionatos nos anos 1960 e 1970.
James Cook
Terceira viaxe (1776-1779)
Con esta misión en 1776 toma o mando dos navíos HMS Resolution e o HMS Discovery, na que sería a súa terceira viaxe ao Pacífico. El tomaría outra vez a dirección do Resolution namentres que o Discovery estaría ás ordes do Capitán Charles Clerke.
Elio de Angelis
Andaina
miniatura| left | De Angelis pilotando un [[Team Lotus|Lotus no Gran Premio do Reino Unido de 1981]]
James Cook
Terceira viaxe (1776-1779)
A primeira etapa da viaxe foi ata Tahití, collendo despois rumbo norte e chegando ata as actuais Illas Hawaii, que el bautizou como Illas Sandwich polo IV Conde de Sandwich, John Montagu, por aquel entón máximo responsable da Royal Navy. Tras varios problemas que fixeron máis longa do previsto a estancia en dito arquipélago, Cook seguiu rumbo leste para explorar e cartografar a costa oeste de América do Norte, dende California ata o Estreito de Bering. Porén non foi quen de atravesar o estreito malia os varios intentos que fixo, desfacendo o camiño e volvendo a Hawai. Chega de novo a Hawai en 1779 e pouco despois, o 14 de febreiro, cométese un roubo, uns nativos rouban un bote pertencente a Cook. A practica común en Tahití e noutras illas era tomar reféns ata que apareza o roubado pero Cook planea tomar como refén ao rei de Hawaii, Kalaniopuu, o que produce un gran altercado no que se dispara contra os nativos e estes matan a Cook.
Elio de Angelis
Andaina
Logo dun breve paso polo karting, pasou a gañar o Campionato de Italia de Fórmula Tres en 1977. En 1978 correu en Fórmula Dúas con Minardi e logo para o Equipo ICI británico de F2, tamén competiu na primeira rolda do Campionato británico de Fórmula 1 de 1978 e gañou a carreira de F3 de Mónaco.
O seu debut na Fórmula Un foi na tempada de con Shadow. Terminou sétimo no seu Gran Premio inaugural en Arxentina e 15º no campionato con tres puntos.
James Cook
Terceira viaxe (1776-1779)
Trala morte de James Cook Charles Clerke fíxose cargo da expedición e realizou un último intento de cruzar o Estreito de Bering, porén en 1780 estaban de volta en Londres sen conseguir o obxectivo.
Elio de Angelis
Andaina
En cambiou a Lotus e, á idade de 21 anos, case se converteu no máis novo gañador dun Gran Premio de todos os tempos, cando terminou segundo no Gran Premio do Brasil de 1980 en Interlagos.
A súa primeira vitoria chegou no Gran Premio de Austria de 1982 en Österreichring, só con 0´05 segundos de vantaxe sobre o Williams do futuro Campión do Mundo de Keke Rosberg. A vitoria foi a última celebrada por Colin Chapman co famoso acto de lanzar a súa gorra de tea ao aire. Chapman morreu en decembro dese ano e Peter Warr converteuse no novo director do equipo Lotus.
Festival de Eurovisión 2016
O LXI Festival da Canción de Eurovisión celebrouse no Globen Arena da cidade de Estocolmo, Suecia os días 10, 12 e 14 de maio de 2016, logo de que o seu representante Måns Zelmerlöw obtivese a vitoria coa canción «Heroes» na edición de 2015. Foi a sexta vez que Suecia organizou un Festival de Eurovisión, sendo a anterior ocasión a edición de 2013. Foi por outra banda a terceira vez de Estocolmo como cidade anfitrioa tras os festivais de 1975 e 2000. O evento foi presentado de novo pola anfitrioa da edición de 2013, Petra Mede, e o gañador da edición anterior Måns Zelmerlöw.
James Cook
Legado
A distinción de Cook e a súa grande habilidade poden ser atribuídas á combinación da excelente arte no mar, a súa superior capacidade de recoñecemento e soltura no levantamento de planos, coraxe na exploración de lugares perigosos para confirmar os datos (por exemplo: baixou numerosas veces até o círculo polar antártico e explorou a Gran Barreira de Coral) e o seu sangue frío xunto coa procura das cadencias nas súas exploracións e o ir máis aló das instrucións dadas dende o Almirantado.
Festival de Eurovisión 2016
Nesta edición participaron 42 países. Bosnia e Hercegovina, Bulgaria, Croacia e Ucraína regresaron ao festival, e Australia volveu despois de debutar como país invitado na edición pasada; por outra banda, Portugal foi o único país retirado respecto da edición anterior. Nun primeiro momento ía participar Romanía porén, trala expulsión da TVR da Unión Europea de Radiodifusión, o país perdeu o dereito a participar nesta edición.
James Cook
Legado
Cook ficou coñecido pola preocupación coa saúde e a alimentación da súa tripulación, obrigándoos a comer cítricos e chucrut, aínda que non se sabía porque estes alimentos evitaban a enfermidade. Na súa primeira viaxe, ningún membro da tripulación morreu de escorbuto, doenza causada pola falta de ácido ascórbico no organismo e responsábel da morte de moitos mariñeiros até o século XVIII. É considerado o pai da Oceanía.
miniatura|centro|600px|As rutas do capitán James Cook. A primeira viaxe en cor  vermella , a segunda viaxe en cor  verde  e a terceira viaxe en  azul . A ruta da tripulación de Cook seguida despois da súa morte en liña descontinua en azul.
Festival de Eurovisión 2016
O festival foi notable por ser a primeira vez desde 1975 na que o procedemento de votación cambiou de xeito considerable: cada país outorgou 1-8, 10 e 12 puntos en dúas ocasións, unha polo xurado profesional e outra polo televoto. Na final, as votacións do televoto de todos os países anunciáronse de forma conxunta, unha vez que os portavoces de todos os países anunciaron os votos do xurado do xeito tradicional. O peso do xurado e televoto foi do 50% respecto ao resultado global respectivamente.
Organización
As datas provisionais do certame foron anunciadas o 16 de marzo en Viena, Austria. As semifinais tiveron lugar o 10 e o 12 de maio de 2016, e a final o día 14 de maio de 2016.
Sede do Festival
Unha vez finalizado o festival de 2015, a televisión sueca SVT comezou cos preparativos para a seguinte edición. O 24 de maio de 2015, a SVT expresou que a primeira opción para albergar o Festival do 2016 era o Tele2 Arena de Estocolmo. Porén, tamén anunciou que se abriría un prazo en semanas sucesivas para recibir propostas doutras cidades e estadios. O Scandinavium en Gotemburgo, ademais do Friends Arena no distrito de Solna, e o Globen Arena en Estocolmo optaron a ser a sede para albergar o Festival. Pola outra banda, o Malmö Arena de Malmö, que acolleu a edición de 2013, anunciou a súa negativa a optar a ser sede para 2016. A decisión final sería comunicada pola SVT a mediados do xullo o principios de agosto.
AS Monaco Basket
O Association Sportive de Monaco é un equipo de baloncesto profesional con sede na cidade de Fontvieille, Mónaco. O equipo, parte do club polideportivo AS Monaco, compite actualmente na LNB Pro A, a máxima categoría do baloncesto francés, e na Euroliga. Disputa os seus partidos como local na Salle Gaston Médecin, un pavillón con capacidade para 4 090 espectadores.
Elio de Angelis
Andaina
En Lotus pasou do motor Cosworth DFV que estiveran utilizando desde, aos motores turbo de Renault, pero foi unha tempada decepcionante. O mellor resultado de Angelis foi un quinto lugar no Gran Premio de Italia de 1983.
En de Angelis tivo unha mellor tempada, anotando un total de 34 puntos e terminou terceiro na clasificación con tres podios. O seu mellor resultado foi un segundo posto no Detroit Grand Prix. De Angelis foi o único piloto en terminar no top 5 en 1984 sen lograr unha vitoria na pista, mostrando as súas actuacións consistentes durante toda a tempada coa mellora de Lotus-Renault.
En, De Angelis tivo como compañeiro en Lotus a Ayrton Senna que saíra do equipo Toleman. A segunda vitoria de De Angelis chegou na terceira carreira da tempada, no GP de San Marino logo de que Alain Prost fora descualificado porque o seu McLaren MP4 / 2B estaba 2 kg de peso por baixo do peso mínimo. De Angelis tamén conseguiu a súa última pole position na Fórmula Un dese ano en Canadá. Terminou quinto no campionato, con 33 puntos, cinco puntos por detrás do seu compañeiro de equipo. Con todo, de Angelis optou por abandonar Lotus ao final da tempada, frustrado porque os esforzos do equipo estábanse centrando principalmente en Senna.
De Angelis pilotou en para Brabham, substituíndo ao dobre campión do mundo Nelson Piquet, que se trasladou a Williams para unirse ao ex compañeiro de equipo de De Angelis en Lotus Nigel Mansell. O italiano Riccardo Patrese foi o compañeiro de equipo de Elio. Patrese regresaba ó equipo propiedade de Bernie Ecclestone logo de dous anos infelices con Alfa Romeo.
AS Monaco Basket
Historia
En 1928, uns catro anos despois de que se fundase o club deportivo AS Monaco, é creada a súa sección de baloncesto. Un dos seus primeiros éxitos chegou na temporada 1949−50, ano no que finalizaron como subcampións do Championnat de France de basket-ball, máxima competición do baloncesto galo. O equipo, tras finalizar primeiro do Grupo B e chegar á final do campionato, perdeu no partido definitivo xogado o 23 de abril de 1950 en París por 52−40 ante o ASVEL. Tras descender a cateogrías inferiores, en 1973 o equipo consegue finalizar primeiro da Segunda División. Tras o ascenso á máxima categoría, no seu primeiro ano finalizan en noveno lugar, sendo invitados para xogar na seguinte temporada a Copa Korać. Con todo, son eliminados na fase de grupos ante o ASVEL, o Levski Sofia e o AMG Sebastiani.
Elio de Angelis
Andaina
miniatura| De Angelis pilotando para [[Team Lotus no Gran Premio de Alemaña de 1985]]
AS Monaco Basket
Historia
Na década de 1980 o equipo de Mónaco convértese nun dos contendentes ao título, chegando a ser subcampións de Francia en 1983, tras perder na final por 96−81 ante o Limoges CSP. Esa mesma temporada volveran xogar na Copa Korać, onde perderon no Top 16 ante o Dinamo Moscova. En 1985 chega ao equipo o ex-NBA Robert Smith, que chega a ser omeado MVP do All-Star da liga francesa en 1987. Despois da saída de Smith do club, o Monaco descende de categoría, primeiro á Segunda Divisón e pouco despois á Nationale 1. Tras vagar pola Nationale 2, cuarta división, o equipo ascende desde 2012 até 2015 de forma consecutiva até regresar á Pro A. Nos seus tres primeiros anos após o retorno á elite, o equipo finaliza e terceiro, quinto e segundo lugar. Ademais, volve a xogar de novo en Europa, finalizando terceiro e segundo nas dúas primeiras edicións da Basketball Champions League. Na temporada 2020−21 o club consegue o seu primeiro gran título europeo ao gañar a EuroCup. Este título permitiu o debut do club na Euroliga, onde acadou na súa primeira participación o sétimo posto, sendo eliminados nas eliminatorias de cuartos de final polo Olympiacos por 3−2.
Elio de Angelis
Andaina
O Brabham-BMW de, o Brabham BT55, foi unha creación a longo prazo do deseñador de Brabham Gordon Murray. O BT55 era un coche de liña baixa cun área frontal reducida, coa idea de ter un fluxo de aire máis limpo no coche para crear máis carga aerodinámica, mentres que ao mesmo tempo reducía a fricción do coche. O chasis demostrou a súa eficacia, a diferenza do motor turbo 4cyl de BMW que tiña que estar inclinado nun ángulo de 72°. Isto causou unha maior falta de resposta do acelerador. Aínda que o equipo traballou duro para superar estes problemas, era evidente desde o inicio da tempada que Brabham abandonara o grupo de cabeza.
AS Monaco Basket
Títulos
Eurocup
Elio de Angelis
Morte e herdanza
Durante as probas no circuíto de Paul Ricard en Francia, o alerón traseiro do BT55 de De Angelis desprendeuse a alta velocidade que resultou na perda de carga aerodinámica nas rodas traseiras, o que provocou unha viravolta sobre unha barreira sidetrack, facendo que o coche préndase lume. O impacto en se non matou a de Angelis, pero non foi capaz de saír do coche sen axuda. A situación viuse agravada pola falta de comisarios de pista no circuíto que lle puideran proporcionar asistencia de urxencia. Pasaron 30 minutos antes da chegada dun helicóptero e de Angelis morreu 29 horas máis tarde, no hospital de Marsella, onde fora trasladado, por inhalación de fume. As lesións producidas polo impacto só foran unha clavícula crebada e queimaduras leves nas costas. As tráxicas circunstancias da súa morte e as cantidades crecentes de diñeiro que empresas como Honda e Renault investiran en facer os coches turbo máis rápido, provocou cambios radicais presentados polo entón Presidente Jean-Marie Balestre nos meses posteriores ao seu accidente, ata que finalmente anunciou o fin da era turbo alimentado na Fórmula Un.
AS Monaco Basket
Títulos
Segunda División de Francia
Elio de Angelis
Morte e herdanza
A morte de De Angelis tamén supuxo o final na Fórmula Un da pista de 5´81 quilómetros do Circuíto de Paul Ricard. No que moitos viron unha reacción instintiva de FISA, a F1 viuse obrigada a utilizar os 3´812 quilómetros da versión "Club" do circuíto, eludindo as curvas Verriere onde estrelouse o Brabham, e recortando a lonxitude da recta Mistral de 1´8 a 1 km. de lonxitude. A medida foi impopular entre moitos dos pilotos, aínda que a maioría fíxoo pola redución da lonxitude da recta, xa que era máis fácil para os motores.
AS Monaco Basket
Títulos
Supercopa de Francia
Elio de Angelis
Morte e herdanza
De Angelis foi o último piloto en morrer nun coche de Fórmula Un ata a morte de Roland Ratzenberger durante a cualificación para o Gran Premio de San Marino en Imola oito anos máis tarde. O día logo da morte de Ratzenberger, o excompañeiro de equipo Lotus Angelis (e para entón, triplo campión do mundo) Ayrton Senna morreu na sétima volta cando o seu Williams - Renault estrelouse contra o muro da curva de Tamburello a máis de 290 km/h.
O piloto franco italiano Jean Alesi, que debutou no deporte en, levaba un casco que facía xogo co deseño do de Angelis, en homenaxe o seu semi-compatriota.
De Angelis era tamén un pianista de nivel profesional, e son famosas as súas actuación diante dos seus compañeiros pilotos de Fórmula Un cando se encerraron nun hotel de Johannesburgo antes do Gran Premio de Suráfrica de 1982 en Kyalami cando a Asociación de Pilotos de Grandes Premios realizaron unha folga en protesta polas condicións da nova superlicencia impostas polo órgano de goberno da FISA.
Festival de Eurovisión 2016
Sede do Festival
O 8 de xullo de 2015, deuse a coñecer o resultado do proceso de licitación e con el a cidade sede do festival, Estocolmo; informándose ademais que o recinto sede sería o estadio Globen Arena que conta cunha capacidade de 16.000 espectadores. Así mesmo, o Holvet albergaría as diferentes delegacións de periodistas dos diversos países, mentres que o Annexet aloxaría ás delegacións dos países participantes e convidados. Esta foi a terceira ocasión en que a capital sueca acolleu o Festival de Eurovisión (tras as edicións 1975 e 2000), e a segunda vez que se celebra no Globen Arena (tras a edición 2000).
A cadea de televisión estatal SVT fixo público o presuposto co que conta para realizar o certame desta edición. O tope máximo imposto pola cadea son 125 millóns de coroas suecas, que ao cambio son aproximadamente 13 millóns de euros.
Países participantes
A poucos días de finalizar o festival de 2015, o Gran Ducado de Luxemburgo, por medio da cadea RTL, anunciou un ano máis a súa ausencia no Festival. Pouco despois Andorra fixo o mesmo, seguido por Mónaco; países que están ausentes desde 1993, 2009 e 2006 respectivamente.
Existieron rumores acerca do retorno de Eslovaquia, país ausente desde a edición de 2012. Porén, a cadea de televisión RTVS confirmou que non regresarían nesta edición. A TRT, a cadea de Turquía, informou que non regresarían ao festival debido ao actual sistema de votación e a clasificación directa do coñecido como "Big Five". Líbano, pola súa banda, deu a sorpresa este ano afirmando que estaban valorando debutar no certame, unha posibilidade que finalmente non puido concretarse.
Por outra banda, delegacións de Kosovo e China anunciaron a súa intención de participar. Porén, a UER descartou un probable debut do primeiro por non ser considerado como un Estado con recoñecemento internacional á vez que a súa empresa de radiotelevisión, a RTK non é un membro activo ou asociado. Respecto á China, a UER respondeu que a posibilidade está aberta e sempre están na busca de novos elementos, existindo a posibilidade dun debut en edicións sucesivas á presente. .
Participación de Australia e o futuro de Eurovisión
O 17 de novembro de 2015, na cidade de Glasgow, Escocia, o supervisor executivo do Festival, Jon Ola Sand, anunciou que o Grupo de Referencia da UER, o órgano reitor do Festival de Eurovisión, votou por unanimidade a favor da participación de Australia. A invitación a participar non é só para este ano e esténdese para facelo de xeito continuado e pasando polas semifinais ao igual que o resto de países, coa excepción do Big Five.
Sorteo de semifinais
Os compoñentes do Big Five (Alemaña, España, Francia, Italia e Reino Unido) e o anfitrión Suecia teñen garantido o seu pase á final de Eurovisión 2016 que se celebrará o 14 de maio.
Os outros 37 países terán que gañar este posto nas semifinais. Os dez máis votados de cada semifinal conseguirán o pase á gran final. O sorteo para decidir en que semifinal actuará cada candidatura e en que metade (primeira ou segunda), levarase a cabo o 25 de xaneiro de 2016. Para o sorteo, os participantes serán repartidos en cinco bombos en razón ao seu lugar xeográfico e tendencia nas votacións. Cabe destacar que Israel solicitou a UER participar na segunda semifinal para que a súa participación non coincida coa festividade do Yom Hazikarón, día nacional dos caídos. Do mesmo xeito, Alemaña votará na segunda semifinal debido a razóns de estrita programación.
Semifinais
miniatura|dereita|O ruso [[Sergey Lazarev resultou vencedor na primeira semifinal .]] A primeira semifinal tivo lugar o 10 de maio e a segunda o 12 de maio de 2016. Os clasificados de ambas as semifinais uniranse na final do 14 de maio co país anfitrión, Suecia e os do Big Five (Alemaña, España, Francia, Italia e Reino Unido).
Durante unha reunión do Grupo de Referencia da UER en Berlín, acordouse que a partir da presente edición os países do chamado Big Five presentarían as súas cancións na semifinal na que lles correspondese votar, pero mantendo o seu pase directo á Gran Final. Esta norma tamén se aplicará ao país anfitrión, neste caso Suecia.
Segunda semifinal
A Romanía asignóuselle orixinalmente actuar no posto 12º, pero tras ser expulsado do certame por débedas coa UER, aos países que debían actuar tras o posto 13º asignóuselles o posto anterior na orde de saída.
Expulsión de Romanía
A UER deu un ultimato á cadea pública romanesa, TVR, para que efectuase o pago da súa débeda acumulada de aproximadamente 15 millóns de euros, baixo risco de perder a subministración de contidos e servizos que esta lle proporciona, entre os que se encontra o Festival de Eurovisión. A rede europea expresou á canle de xeito verbal que a súa participación no certame deste ano podía ser a súa primeira penalización, negando ademais o sinal por satélite. Tamén se puxo en contacto co goberno do país, o Ministerio de Economía e o parlamento romanés para que se comprometese formalmente ao pago o antes posible.
A pesar disto, tras a crise financeira pola que atravesa a cadea estatal e ante o silencio do goberno romanés ao pago da débeda, a UER decidiu o 22 de abril de 2016 a expulsión de Romanía da competición. Este país ía estar representado por Ovidiu Anton e a canción "Moment of silence", estando previsto que actuase no posto 12.º da segunda semifinal, logo de Eslovenia e antes de Bulgaria. A directora xeral da UER, Ingrid Deltenre, expresou o seguinte: "Parécenos lamentable vernos obrigados a tomar esta medida. Estamos decepcionados, porque todos os nosos intentos de resolver este asunto non tiveron ningunha resposta por parte do goberno romanés. Durante as últimas semanas, contactamos co Ministerio de Economía para suxerir que a televisión pública romanesa inicie un proceso de insolvencia, que derive nunha profunda reestruturación da cadea. A UER é unha asociación sen ánimo de lucro que representa a 73 organismos de radiodifusión en 56 países, e o continuo endebedamento da TVR pon en perigo a nosa propia estabilidade financeira".
Con esta medida, Romanía tamén perde o acceso e emisión non só de grandes eventos como Eurovisión, a Eurocopa 2016 ou os Xogos Olímpicos de 2016, senón tamén outras retransmisións deportivas, intercambio de imaxes de informativos, lexislación e normativa europea do sector, coproduccións, formación e reunións profesionais, entre outras vantaxes.
Censura no uso de bandeiras
Para evitar mensaxes de contido político entre o público asistente do Globen Area, o 28 de abril de 2016 a organización do festival (SVT) emitiu un comunicado prohibindo utilizar bandeiras que non sexan de Estados Soberanos, así como calquera tipo de bandeira rexional, provincial ou local. A modo de exemplo, difundiuse unha lista entre as cales se atopaban as de Kosovo, o Estado Islámico, Palestina e o País Vasco. Isto orixinou que o Goberno Vasco protestase ante o embaixador de Suecia en España pola equiparación da ikurriña á bandeira do Estado Islámico (tamén coñecida como organización terrorista ISIS) e propuxo unha posible retirada de España do concurso como forma de protesta; de igual xeito o presidente do Congreso dos Deputados de España, Patxi López, cualificou a prohibición da ikurriña como algo "inadmisible" e a Vicepresidenta do Goberno en funcións, Soraya Sáenz de Santamaría, afirmou en roda de prensa tras unha reunión do Consello de Ministros, que a ikurriña é unha bandeira "constitucional, legal e lexítima" e que o Executivo "defenderaa onde faga falta". Pola súa banda Televisión Española (TVE) solicitou unha explicación inmediata á UER do motivo da decisión adoptada polo país anfitrión.
Por outra banda, o Goberno de Kosovo e Radio e Televisión de Kosovo (RTK) fixeron o propio manifestando a súa desconformidade con esta medida, alegando que son unha nación pacífica, actualmente recoñecida como estado independente por 102 países, dos cales 30 participarán na competencia, considerando incluso a prohibición como un insulto ao seu país e os seus cidadáns; así mesmo, os executivos da canle estatal indicaron que isto lles xera preocupación, máis aínda se se produce a poucos días da reunión co Grupo de Referencia da UER onde se debatería o seu probable debut na edición 2017. Ás poucas horas, a UER ordenou á SVT que eliminase inmediatamente o documento que incluía os exemplos de bandeiras e que publicase no seu lugar o documento oficial sen os exemplos, rectificando deste xeito o erro cometido e pedindo desculpas ás nacións e territorios que se sentiron ofendidos por parte dos organizadores deste ano, agregando que nos próximos días se realizaría unha conferencia de prensa explicando detalladamente os incidentes ocorridos.
Pese a iso, Palestina emitiu un comunicado de protesta a través do Ministerio de Cultura, indicando que: "A decisión do país organizador debe ser considerada como unha humillación á historia, a cultura e os dereitos do pobo palestino, que ten o dereito a izar a súa bandeira en eventos e festivais internacionais, como o fan todos os países do mundo. Esta decisión vai en contra dos esforzos internacionais para lograr a estabilidade e a xustiza para o noso pobo, que ten o dereito a vivir en paz e con dignidade, sobre todo despois de que Palestina se unise oficialmente ás Nacións Unidas e a súa bandeira se eleve fronte á súa sede"; instando á UER a que ofreza unha desculpa pública.
Finalmente, o 6 de maio, o Grupo de Referencia da UER decidiu relaxar a política de bandeiras e permitir as bandeiras rexionais e provinciais dos artistas participantes (como a bandeira de Laponia pola orixe saami da representante de Noruega, ou a de Gales pola orixe galesa dun dos representantes británicos), así como tomar un enfoque máis tolerante co resto de bandeiras, sempre que a audiencia asistente respecte a "natureza non política" do certame e non obstrúa a visión das cámaras "deliberadamente".
Álvaro Peña Herrero
Álvaro Peña Herrero, coñecido habitualmente como Álvaro Peña, nado o 24 de outubro de 1991 en Bilbao, Biscaia, é un futbolista profesional vasco da canteira do Athletic Club, que xoga como centrocampista no Real Racing Club de Santander da Segunda División B.
Traxectoria
Nado en Bilbao, Biscaia, Peña uniuse ás categorías inferiores do Athletic de Bilbao en 2006, cando tiña 15 anos. Tras xogar dous anos no Bilbao Athletic, filial do club vasco na Segunda División B, as súas boas actuacións levárono a xogar o 28 de novembro de 2012 co primeiro equipo, saíndo como titular na Europa League ante o Hapoel Ironi Kiryat Shmona israelí, partido gañado polos bilbaínos por 0-2.
Aaron Spelling
Aaron Spelling, nado en Dallas (Texas) o 22 de abril de 1923 e finado nos Ánxeles (California) o 23 de xuño de 2006, foi un produtor estadounidense de filmes e series de televisión.
Infección
Infección é o termo clínico para a colonización dun organismo hóspede por microorganismos. Na utilización clínica do termo infección, o organismo colonizador é prexudicial para o funcionamento normal e supervivencia do hóspede, polo que se cualifica ó microorganismo como patóxeno. Unha infección pode causar lesión celular local por metabolismo competitivo, produción de toxinas ou por reaccións antíxeno-anticorpo.
Características
Aínda que tódolos organismos pluricelulares son colonizados nalgún grao por especies exteriores, a inmensa maioría destas habitan nunha relación simbiótica ou sen consecuencias para o hóspede. Un exemplo do anterior, son as especies de bacterias anaerobias que colonizan o colon dos mamíferos; outro exemplo son as distintas especies de estafilococos existentes na pel humana.
Unha infección activa é o efecto dunha loita na cal o organismo infectante trata de utiliza-los recursos do hóspede para se multiplicar, a costa do mesmo. O estado da infección é, de maneira frecuente, simplemente cuestión das circunstancias. Case todo organismo, nas condicións adecuadas, pode volverse patóxeno e case ningún organismo, se está presente en pequenas cantidades e en áreas ben protexidas polo sistema inmunitario do hóspede, pode levar a cabo unha infección comprometedora.
Exemplos
Como exemplo, as especies de estafilococos presentes na pel mantéñense inofensivas na mesma, pero cando se presentan nun espazo normalmente estéril, como é a cápsula dunha articulación ou o peritoneo, multiplicaranse sen resistencia e crearán unha gran carga para o hóspede.
O Carril, O Carril, Vilagarcía de Arousa
O Carril é un lugar da parroquia do Carril no concello pontevedrés de Vilagarcía de Arousa, na comarca do Salnés. Tiña 1 661 habitantes no ano 2016 segundo datos do IGE, dos que 853 eran mulleres e 808 homes, o que representa un aumento respecto ós anos 2010, cando eran 1 539 veciños, e 2005, cando eran 1 524.
Álvaro Peña
Álvaro Peña pode referirse a:
Covelo (homónimos)
O topónimo galego Covelo pode referirse a:
Bartolomé de las Casas
Traxectoria
Foi un dos primeiros europeos en asentarse no Novo Mundo e como o resto dos colonos participou en atropelos e atrocidades contra a poboación nativa pero un cambio de rumbo levouno a se opoñer a estas prácticas, liberando os seus escravos indios e renunciando ás súas encomendas e defender diante o rei Carlos I de España os dereitos da poboación nativa. Nos seus primeiros escritos, avoga polo uso de escravos africanos para substituíren os indíxenas, polo que algúns fano responsable do comezo do comercio transatlántico de escravos, pero posteriormente chegou ao convencemento de que todas as formas de escravitude eran malas. En 1522 intentou establecer un colonialismo pacífico na costa de Venezuela, mais foi un fracaso e las Casas entrou na Orde Dominicana como frade, deixando a escena pública durante unha década e dedicouse á evanxelización por medios pacíficos entre os maias da actual Guatemala e participou en debates e controversias con relixiosos mexicanos sobre o mellor xeito de achegar a fe cristiá aos nativos. Volveu e España para recrutar máis misioneiros, e alí continuou pedindo a abolición da encomenda, logrando que se aprobasen as coñecidas como Novas Leis en 1542. Nomeado bispo de Chiapas, serviu durante un curto período de tempo antes de ter que volver a España debido á resistencia dos encomendeiros ás Novas Leis e a conflitos cos colonos españois polas súas políticas proindias. Pasou o resto da súa vida na Corte española, logrando grande influencia nos asuntos relacionados coas Indias, logrando moitas melloras no status legal dos nativos, e que se debatese sobre a ética do colonialismo. En 1550 participou no debate de Valladolid no que Juan Ginés de Sepúlveda argumentou que os indios eran menos que humanos e requirían dos españois para se converter en civilizados, las Casas pola contra mantivo que eran totalmente humanos e que subxugalos era totalmente inxustificable.
El Obrero
El Obrero foi o nome de varias publicacións:
Bandidos de lenda
Bandidos de lenda (en The Long Riders) é un filme estadounidense de 1980 dirixido por Walter Hill. Foi producido por James Keach, Stacy Keach e Tim Zinnemann e conta coa banda sonora orixinal de Ry Cooder. Cooder gañou o premio de mellor música nos premios da Asociación de Críticos dos Ánxeles. O filme participou no Festival de Cannes de 1980.
Estreouse en galego o 28 de xuño de 1992 a través da TVG.
Cleopatra (filme de 1917)
Cleopatra é un filme de 1917 dirixido por J. Gordon Edwards e coa vampiresa do momento (Theda Bara), con Fritz Leiber o pai (1882 - 1949) como Xulio César e con Thurston Hall (1882 - 1958) como Marco Antonio.
Mara Carfagna
Maria Rosaria (Mara) Carfagna, nada o 18 de decembro de 1975 en Salerno, é unha política italiana, antiga showgirl, modelo e presentadora de televisión.
Traxectoria
Fixo estudos de dereito, compaxinándoos coa súa participación concursos de misses, chegando á final de Miss Italia en 1997, conseguindo o título de Miss Cinema, logo seguiu unha carreira na televisión, copresentou os programas Domenica in (1997-1998) e La domenica del villaggio (2000-2004), sen deixar os seus estudos, no ano 2001 defendeu a súa tese sobre o dereito de información nos sistemas radiotelevisivos. No ano 2004 pasou a presentar Piazza Grande e no ano 2006 comezou a súa carreira política, como deputada nas listas de Forza Italia. De 2008 ata 2011 foi ministra para a Igualdade de Oportunidades no gabinete de Silvio Berlusconi.
Cleopatra (filme de 1917)
Foi unha das producións máis elaboradas de Hollywood até entón, con decorados e vestiarios moi traballados. Segundo indicaba o estudo, a película custou 500 000 dólares e empregou case 200 persoas.
A historia deste filme mudo está baseada na obra de William Shakespeare Antonio e Cleopatra. Theda Bara aparece cunha gran cantidade de fantásticos vestidos bastante ousados para a época. O filme tivo un grande éxito.
Anos despois, as normas de Hollywood xulgaron este filme como demasiado impúdico para ser visto, e as últimas dúas copias foron destruídas nos incendios dos Estudos Fox. Só algúns fragmentos, hoxe en mans do Museo de Arte Moderna de Nova York, sobreviviron até os nosos días.
Elenco de actores
esquerda|miniatura|Theda Bara como Cleopatra. esquerda|miniatura|Fragmento da película
Suevos, Arteixo
San Martiño de Suevos é unha parroquia que se localiza no norte do concello de Arteixo na comarca da Coruña. Segundo o IGE en 2016 tiña 482 habitantes (250 homes e 232 mulleres) distribuídos en 2 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 577 habitantes.
Festas
A festa patronal é o San Martiño o 11 de novembro. O 1º domingo de agosto celébranse as Festas do Verán. Tamén se festexa, no mes de marzo, San Gregorio.
Pomba de Basilea
dereita| Pomba de Basilea (Basler Taube en alemán) é o nome que recibe o primeiro selo postal que emitiu o cantón suízo de Basilea o 1 de xullo de 1845. Foi o terceiro cantón en emitir selos, tras Zürich e Xenebra. O selo tivo validez ata o 30 de setembro de 1854.
O selo tiña un valor de 2 1/2 rappen e foi o primeiro selo multicolor (branco, vermello e azul claro) e en relevo. O selo representa unha pomba branca nun escudo vermello enmarcado polas letras STADT-POST-BASEL (correo urbano de Basilea), xa que eran selos locais só válidos para o envío de correos dentro do cantón. O selo foi deseñado polo arquitecto Melchor Berri pero produciuno a compañía alemá Krebs, con sede en Frankfurt do Main.
Existe tamén un selo de cores vermella, verde e negra, que se emitiu como ensaio sen validez postal.
O Castro, O Carril, Vilagarcía de Arousa
O Castro é un lugar da parroquia do Carril no concello pontevedrés de Vilagarcía de Arousa, na comarca do Salnés, segundo consta no Nomenclátor de Galicia. Non obstante, o IGE non rexistra habitantes neste lugar no censo de 2016, polo que non se poden achegar datos da súa poboación.
Aeroporto de Nanjing-Lukou
O aeroporto internacional de Nanjing-Lukou é o principal aeroporto que serve a Nanjing, a capital da provincia chinesa de Jiangsu, e á conurbación do delta do Yangtzé. Está situado no distrito suburbano de Jiangning, a uns 35 quilómetros ao sur do centro da cidade.
Nanjing é o centro de conexións para China Eastern Airlines, e é unha cidade focal para Shenzhen Airlines. China Southern Airlines e Xiamen Airlines tamén operan un considerable número de voos no aeroporto. Nanjing é a principal base para China Postal Airlines, con servizos de carga a todas as grandes cidades da China, manexando correo urxente e carga para China Post.
Arzúa, Arzúa
Santiago de Arzúa é unha parroquia que se localiza no centro do concello coruñés de Arzúa na comarca de Arzúa. Segundo o IGE en 2013 tiña 2.728 habitantes (1.339 mulleres e 1.389 homes) distribuídos en 5 entidade de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 2.364 habitantes.
Romancero gitano
O Romancero gitano é unha obra poética de Federico García Lorca, publicada en 1928. Está composta por dezaoito romances co nexo común da cultura xitana, pero abarcando temas como a noite, a morte ou a paixón.
Lorca cualificouna como:.
Análise
Espazo da obra: Ambientado en Andalucía, nos barrios xitanos.
Recursos: Metáforas, personificacións, comparacións, repeticións.
Contido e estrutura
Lorca estiliza o mundo xitano, alongado do costumismo e tipismo folclórico.
O Romancero pódese estruturar en dúas partes: unha primeira que comprende desde o poema 1 ata o 15, que poden ser cualificados como os Romances propiamente xitanos, e unha segunda que comprende do poemas 16 ao 18, que adoitan ser coñecidos como os Romances históricos.
Romances propiamente xitanos
O xitano, polas súas crenzas e códigos, choca con dúas realidades: o amor e os "outros". Estes invaden os seus dereitos ou prestixio, e poden ser xente da súa propia raza ou a sociedade que os marxina e oprime e conta co brazo armado da Garda Civil, o que adoita desembocar en sangue e morte. O amor, o dereito persoal, as crenzas, levan á morte ou ferida moral de difícil curación.
O Romancero comeza co Romance de la luna, luna, unha especie de "romance prólogo", que xa anuncia o mundo tráxico no que se moven os xitanos narrando a historia dun neno que morre en ausencia dos seus pais. Foi publicado por primeira vez en El Norte de Castilla o 9 de abril de 1926.
Esta parte do Romancero pódese subdividir, deixando á beira os romances dedicados aos tres arcanxos que simbolizan a Córdoba (San Rafael), Granada (San Miguel) e Sevilla (San Gabriel), en dúas series:
Romances históricos
A segunda parte do Romancero consta tan só de tres poemas, referidos a personaxes históricos que sofren un proceso de xitanización:
Simbolismo da obra
O Romancero gitano contén gran cantidade de símbolos. Os principais, xunto co seu significado, son:
Filemón e Baucis
miniatura|300px|[[Peter Paul Rubens|Rubens, Filemón e Baucis.]]
Filemón e Baucis foron dúas personaxes mitolóxicas, os habitantes máis compasivos do seu pobo. O poeta latino Ovidio cóntanos a historia da parella no libro VIII das súas Metamorfoses. Eles acolleron a Zeus e a Hermes disfrazados con farrapos e déronlles acubillo. Por iso Zeus permitiulles traballar para el e, no momento de morrer, fixérono os dous ao mesmo tempo para que ningún sufrise polo outro, transformados en árbores.
Mito
Filemón e Baucis foron unha parella moi pobre que vivían na zona de Frixia. Zeus observaba que por aqueles territorios existía un gran número de familias que vivían en humildes chozas, pero eran pouco hospitalarios cos visitantes que por alí pasaban. Anoxado pola falta de amabilidade destes, decidiu investigar un pouco. Disfrazouse, xunto co seu axudante Hermes, cuns horribles farrapos vellos para dar un aspecto o máis pobre posible, e así foron visitando todas as casas, obtendo sempre un trato desagradable, excepto nunha das chozas, a de Filemón e Baucis.
Eles acolleron o máis amablemente posible a estes farrapentos que chamaron á súa porta. Déronlles auga para lavarse e o banquete máis suntuoso que podían ofrecerlles. Mentres transcorría a comida, os esposos observaron con admiración como os alimentos nunca se esgotaban. Entón a parella deduciu que os seus hóspedes eran, en realidade deuses inmortais. Despois do ágape, Zeus e Hermes mostráronse co seu auténtico aspecto e conduciron ao matrimonio ao máis alto dun outeiro, desde o que se enxergaba toda a rexión. Dende alí puideron ver como a súa choza se transformaba nun grande pazo, que serviría de templo para os deuses. Ademais, en agradecemento, Zeus díxolles a Filemón e á súa muller que lles concedía todo canto quixeran, e estes pediron converterse en sacerdotes do templo. Por outra parte, Zeus enviou un gran diluvio á rexión, cuxos habitantes pereceron totalmente, salvo a parella.
Zeus cumpriulles os seus desexos, viviron ao coidado do templo moito tempo e, á hora de morrer, transformáronse en árbores á vez: a Filemón en carballo e a Baucis en pexego. Dende entón, ambos permaneceron xuntos para sempre coas pólas entrelazadas.
Vozvrashchenie v 'A'
Vozvrashchenie v 'A' (en Возвращение в «А»; en А-ға оралу) é un filme casaco-ruso de 2011 dirixido por Egor Konchalovsky. O filme foi escollido como candidato de Casaquistán para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 84ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
Asepsia
Asepsia é un termo médico que define o conxunto de métodos aplicados para a conservación da esterilidade. A presentación e emprego correcto de roupa, instrumental, materiais e equipos estériles, sen contaminalos en todo o procedemento cirúrxico coñécese como asepsia. Tamén se chama asepsia á acción que se realiza ó limpar unha área determinada. Foi desenvolvida por Ernst von Bergmann, despois dos traballos de Joseph Lister na antisepsia, esterilizando non só o campo operatorio, senón tamén os instrumentos, vestimentas e partes do corpo dos cirurxiáns que estivesen en contacto co paciente. A asepsia cirúrxica consiste na esterilización completa e a ausencia total de bacterias nunha área.
Guillán, O Carril, Vilagarcía de Arousa
Guillán é un lugar da parroquia do Carril no concello pontevedrés de Vilagarcía de Arousa, na comarca do Salnés, segundo consta no Nomenclátor de Galicia. Non obstante, o IGE non rexistra habitantes neste lugar no censo de 2016, polo que non se poden achegar datos da súa poboación.
Santa María de Arzúa, Arzúa
Santa María de Arzúa é unha parroquia que se localiza no centro do concello de Arzúa na comarca de Arzúa. Segundo o IGE en 2013 tiña 345 habitantes (178 mulleres e 167 homes) distribuídos en 19 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 334 habitantes.
Celso Vila Rodríguez
Celso Vila Rodríguez, nado en Ourense o 13 de novembro de 1912, foi un mestre e político galego.
Traxectoria
Mestre no Viso (Cudeiro). Pertenceu a Asociación de Trabajadores de la Enseñanza de Orense e á Federación de la Juventud Socialista Unificada de Galicia. Foi secretario xeral da FETE da UGT. Colaborou en Escuela del Trabajo. Coa folga xeral revolucionaria de 1934 estivo preso cinco días. Ingresou na Agrupación Socialista de Ourense en xaneiro de 1936. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 estivo agochado até xullo de 1939. Foi xulgado en Ourense por rebelión militar e declarado en rebeldía. Cruzou a fronteira portuguesa por Vilardevós o 18 de xullo de 1939, pasou a Trabancas e posteriormente chegou a Lisboa onde embarcou como súbdito cubano no barco Colonial o 30 de setembro rumbo a México; a onde arribou o 19 de outubro de 1939. Foi sancionado polo Tribunal Regional de Responsabilidades Políticas da Coruña con 8 anos de inhabilitación especial para o desempeño de cargos públicos. En México formou parte do Grupo Socialista Galego e da Alianza Nazonal Galega, da que foi secretario de mocidades.
Rock FM
Rock FM é unha cadea de radio española, especializada en música rock, operada por Radio Popular S.A., que comezou as súas emisións como Rock & Gol no 2004. Baseábase en dous piares únicos, a música rock, de tódolos tempos, combinada con programas de tertulias e boletíns cada hora de novas de deportes, até que en 2011 cambiou o seu nome e formato ao actual.
O formato musical de Rock FM é coñecido por bloques de unha hora de música sen publicidade durante a radiofórmula, intercalados con descansos publicitarios de 6 minutos entre bloque e bloque.
Pertence ao grupo Radio Popular tamén chamado Grupo COPE, ao que pertencen tamén outras emisoras de radio e televisión: a radio xeneralista COPE e as emisoras de radio Cadena 100 e MegaStar FM.
É a quinta emisora de radio temática máis escoitada de España con 1.107.000 oíntes, segundo o 3ª informe do EXM de 2019. Pódese sintonizar a través da radio FM, TDT, internet e aplicación para dispositivos móbiles.
Jason Collins
Jason Paul Collins, nado o 2 de decembro de 1978 no barrio de Northridge nos Ánxeles (California), é un xogador americano de baloncesto profesional que actualmente é axente libre.
Traxectoria profesional
Collins foi elixido na 18ª posición do Draft da NBA de 2001 polos Atlanta Hawks. Na súa tempada coma rookie, tivo un papel importante na primeira clasificación da historia dos Nets para as Finais da NBA, en 2002 contra Los Angeles Lakers.