cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cessna 172
Medindo a súa lonxevidade e popularidade, a Cessna 172 é o avión máis exitoso da historia. Cessna entregou o primeiro exemplar de produción en 1956 e cara 2015 a compañía e os seus asociados fabricaran máis de 43 000 unidades.
Os principais competidores do Skyhawk foron o Beechcraft Musketeer, a serie Grumman AA-5 (ningún dos dous hoxe en día en produción), o Piper Cherokee, e, máis recentemente, o Diamond DA40 e o Cirrus SR22.
Deseño e desenvolvemento
O Cessna 172 xurdiu como unha variante con tren de triciclo do Cessna 170. En xaneiro de 1955 Cessna voou unha versión mellorada do Cessna 170, un 170C con motor Continental O-300-A, elevadores máis grandes e unha deriva máis angulosa. Aínda que a variante foi probada e certificada Cessna decidiu modificala cun tren de aterraxe en triciclo, e o 170C modificado voou novamente o 12 de xuño de 1955. Para reducir o tempo e custos de certificación, o tipo foi engadido ao certificado do Cessna 170 como o Model 172. Posteriormente a Cessna 172 tería o seu propio certificado. A 172 converteuse rapidamente nun éxito de vendas e en 1956, o seu primeiro ano de produción, fabricáronse ao redor de 1 400.
As primeiras 172 eran semellantes en aparencia ás 170, coa mesma fuselaxe traseira e as súas altas pernas do tren de aterraxe, aínda que a 172 tiña unha cola recta mentres que na 170 a deriva e os estabilizadores eran redondeados. En 1960 a 172A incorporou un tren de aterraxe revisado e unha cola cun ángulo cara atrás que aínda se segue usando a día de hoxe.
O desenvolvemento estético final, atopado na 172D de 1963 e en todos os modelos posteriores, era unha cuberta traseira máis baixa que permitía unha fiestra na popa da cabina. Cessna publicitou esa visibilidade traseira engadida como "Omni-Visión". [13]
A súa fabricación detívose a mediados da década dos 80, pero reanudouse en 1996 co Cessna 172R Skyhawk de 160 cabalos de potencia. Cessna complementou ao 172R co 172S Skyhawk SP de 180 cabalos en 1998.
Matelo, Corneda, O Irixo
Matelo é un lugar da parroquia de Corneda no concello ourensán do Irixo na comarca do Carballiño. Segundo o INE e o IGE en 2011 tiña dez habitantes (dous homes e oito mulleres).
Economía da República Dominicana
A economía da República Dominicana dependeu durante moitos anos da exportación de azucre, café e tabaco, pero nos últimos anos o sector de servizos superou a agricultura como a principal fonte de empregos do país. O turismo converteuse nunha fonte importante de ingresos desde mediados dos anos noventa. No ano 2000 o turismo representou ingresos de máis de 1000 millóns de dólares, mentres que o envío de remesas de parte dos dominicanos residentes nos Estados Unidos de América, Europa e Porto Rico representa máis de 2000 millóns de dólares. O país é moi dependente dos Estados Unidos: case 40% das importacións e 60% das exportacións ten como cliente aquel país.
Logo da recesión económica durante a segunda metade dos 80 e principios dos 90, durante a cal o PIB contraeuse un 5% e a inflación alcanzou un 100%, a República Dominicana entrou nun período de crecemento moderado e diminuínte inflación ata 2002, logo do cal, a economía entrou en recesión. O PIB contraeuse un 1% en 2003, mentres a inflación disparouse por encima do 27%.
A pesar dun crecente déficit comercial, o turismo e as remesas axudaron a obter reservas en moeda estranxeira. Na actualidade, as remesas provenientes dos Estados Unidos, Europa e outros países, constitúen parte da economía nacional.
Segundo o Informe Nacional de Desenvolvemento Humano do Programa de Nacións Unidas para o Desenvolvemento, PNUD, República Dominicana 2005,[1]establece que este país inseriuse na economía mundial de xeito social e politicamente excluínte, coñecendo taxas de crecemento económico media anual nos últimos anos por encima do 5%. Con todo, o carácter excluínte do modelo económico que se impuxo, non reverteu este crecemento ao benestar da poboación. Ante o contrario, sinala o Informe, República Dominicana, ao ano 2002 era o país número 13 (dun total de 177 no mundo) que menos aproveitara para mellorar o posicionamento no Índice de Desenvolvemento Humano (IDH). Con isto pódese falar dun fracaso das elites políticas dos últimos 50 anos en conducir á súa poboación a estadios de benestar e seguridade. Por igual, o Informe deixa claramente establecido, que o problema da economía dominicana non é de inserción en mercados, senón de estratexias de competitividade que debesen estar asociados ao benestar da súa poboación.
En decembro de 1996, o entón entrante presidente Leonel Fernández, presentou un paquete de reformas - incluíndo a depreciación do peso, redución nas tarifas de importación e incremento no prezo dos combustibles - nun intento de crear unha economía orientada ao mercado que poida competir internacionalmente.
Entre 2000 e 2004, o goberno de Hipólito Mejía co PRD á cabeza, introduciu cambios que impactaron á economía dominicana. Relegación de reformas que estaban en curso, desaceleración da oferta exportable (algo que xa comezara no anterior goberno de Fernández), e sobre todo, a crise cambiaria e bancaria (o terceiro banco e grupo financeiro do país: o BANINTER; e dous grupos financeiros bancos máis, coñeceron unha quebra que ascendeu a cerca do 15-20% do PIB anual), unido á corrupción administrativa xeneralizada e asociada a estas quebras, e debido á acentuación da crise do sector eléctrico, compendian un cambio de natureza nunca vista na economía dominicana. A magnitude da crise fixo colapsar sectores completos da economía, e estímase, que entre un 12 a un 15% da poboación pasou de ser pobre a moi pobre ou indixente. Isto significa preto de 2 millóns de persoas.
Aínda que a economía comezou a crecer baixo a nova administración de Fernández que se iniciou en agosto de 2004, construción, turismo e telecomunicacións son os sectores que están á vangarda.
Con todo, non hai que esquecer o sostido polo Informe Nacional de Desenvolvemento Humano 2005 do PNUD/RD, cando sinala que o modelo actual de turismo non constitúe, a pesar do seu vigor, unha proposta sostible, e que se o mesmo "non se modifica, esgótase". Polo cal, queda como materia pendente no país, que o liderado nacional discuta a fondo cal será esa modificación que hai que facerlle a este sector puxante da economía dominicana.
Segundo o citado Informe, as externalidades negativas relacionadas con: a inseguridade cidadá, a deterioración ambiental (que vai desde desmonte de áreas protexidas, destrución de hábitats de especies endémicas, ata o uso de fontes de auga para propósito de refugallos e destrución de mangleiros e de ámbitos mariños), a especulación inmobiliaria, e sobre todo, a exclusión da poboación dominicana e o seu valor agregado ao contexto da actividade turística, son factores de mediano e longo prazo que "farán insostible no tempo esta actividade". Máis aínda, coa forte competencia que o mesmo entraña no ámbito caribeño.
Resultou paradoxal, irónico e sorprendente no ámbito nacional e internacional, que apenas a dous meses de publicado o Informe do PNUD, no que se demostraba tecnicamente a inviabilidade deste modelo de turismo a longo ou mediano prazo, baixo o subtítulo no capítulo III de "O Turismo: Se Non se Modifica, Esgótase" o propio Ministerio de Turismo (Secretaría de Estado), lanzase unha campaña internacional de promoción turística na cal, o seu slogan principal di: "República Dominicana: Inesgotable".
A actual administración está traballando para incrementar a capacidade de produción de enerxía eléctrica, peza clave para o crecemento económico continuado, aínda que o seu problema principal non é de xeración senón de financiamento. A compañía eléctrica estatal, foi privatizada, logo de numerosos atrasos. Proceso que se iniciou na pasada Administración de Fernández, e que na de Mejía, tomou forma e executouse, non sen infundirle o seu particular selo a devandita execución.
Con todo, logo de múltiples atrasos, pospóndose solucións, de préstamos internacionais (Banco Mundial e outros), a superación do déficit da subministración enerxética, parece estar aínda moi afastada. O Acordo de Madrid, mediante o cal, o país re-comprou as empresas distribuidoras de enerxía, e expúxose a longo prazo o pago das débedas no sector eléctrico (ao 2015), non deixan mentir respecto ao feito de que as medidas actuais, son apenas un paliativo á difícil situación do sector.
O PIB nominal da República Dominicana no 2005 foi de 29.333 millóns de dólares e (3247 dólares per cápita). Posúe unha economía sumamente estadounidentizada (norteamericanizada). O salario mínimo achégase aos 240 dólares mensuais. A República Dominicana é un territorio dedicado á colleita de produtos agrícolas, explotación de xacementos xeolóxicos mineiros, turismo, gandería e industria cervexeira.
A economía dominicana é particularmente dependente dos fluxos de capital desde EE.UU., representando este o primeiro rubro de intercambio comercial (87.5% nas exportacións 2000 e preto dun 61% nas importacións), e co próximo RD-CAFTA prevese que ambos os índices increméntense aínda máis entre ambos (98% en exportacións e preto dun 75% nas importacións) e expresando unha cifra de aproximadamente 32.000 millóns de dólares. Outra fonte moi importante de ingresos son as remesas recibidas dos familiares de dominicanos residentes no estranxeiro, principalmente en Nova York, Boston, Rhode Island e España.
Realizáronse numerosos esforzos ata lograr un acordo co Fondo Monetario Internacional para superar a recesión. As negociacións co FMI e o BID foron iniciadas polo goberno de Hipólito Mejía, cuxas concesións finais termináronse no seguinte período de goberno, o cal encabeza o actual presidente Leonel Fernández.
A partir de mediados de 2004, os indicadores económicos mostran maior estabilidade, destacándose a apreciación do peso dominicano fronte ao dólar estadounidense e a diminución da inflación. Aínda que a finais do terceiro trimestre do 2005 estanse manifestando posibles alzas nos indicadores financeiros. O dólar estadounidense (US$), sufriu flutuacións entre os 28,75 e 32,80 RD$ por US$ (previamente e durante un semestre mantívose entre 27,50 e 28,30 RD$ por US$), así como un incremento progresivo dos prezos dos hidrocarburos (os cales ascenderon un 20% en dúas semanas levándoos a niveis antes nunca vistos e especúlanse maiores alzas para unha terceira semana) e por primeira vez desde o ano 2004 prevese unha inflación positiva.
Estímase que o Produto Interno Bruto nominal exceda os RD$ 800.000 millóns (ou 28.000 millóns de dólares) en 2005, e un Poder de Paridade Adquisitiva con auxe dun 5%, afianzándolle como a primeira economía da zona centroamericana (inmediata logo de Porto Rico, 38.000 millóns de dólares) e unha das economías máis activas de Latinoamérica. E adxunto a este índice, sobresae un factor que determinará o futuro do PIB de RD, e este é o actual CAFTA-RD, que é un tratado de libre comercio que o goberno dominicano xestionou cos EE.UU. e América Central.
A Cámara de Representantes do Congreso dos Estados Unidos aprobou o 28 de xullo do 2005 o CAFTA-RD, asinado logo polo presidente dos Estados Unidos o 2 de agosto de 2005. Este acordo xerou opinións divididas na poboación con respecto a se beneficiará ou prexudicará a produtores locais e á poboación en xeral.
Estado
Un Estado é unha organización política constituída por un conxunto de institucións burocráticas estables, a través das cales exerce o monopolio do uso da forza (soberanía) aplicada a unha poboación dentro duns límites territoriais establecidos.
Aethelwealh de Sussex
Æthelwealh, fl. c. 660 e finado c. 685, (tamén escrito Aedilualch, Aethelwalch, Aþelwold, Æðelwold, Æþelwald, ou Ethelwalch) foi o primeiro rei histórico de Sussex.
Estado
Moitas sociedades humanas foron gobernadas por estados durante milenios; con todo, a maioría das persoas na prehistoria vivían en sociedades sen estado. Os primeiros estados xurdiron hai uns 5500 anos xunto co rápido crecemento das cidades, a invención da escritura, e a codificación de novas clases de relixión. Co tempo, desenvolveuse unha variedade de formas diferentes de estados, empregando unha variedade de xustificacións para a súa existencia (como o dereito divino, a teoría do contrato social etc.). Hoxeen día, con todo, o estado-nación moderno é a forma predominante de estado a que están sometidas as persoas.
Aethelwealh de Sussex
Traxectoria
Æthelwealh converteuse no primeiro rei cristián de Sussex e era rei cando Sussex foi convertida ao cristianismo no ano 681. No ano 661, Æthelwealh recibiu os territorios de Meonwara, actualmente Hampshire, e a Illa de Wight do seu padriño, Wulfhere, rei de Mercia. Æthelwealh foi asasinado ao redor de 685 por Cædwalla, naquela época príncipe de Gewisse, no actual Oxfordshire, que estivera actuando como bandido en Sussex.
Toda a información coñecida acerca del provén de breves mencións na Vida de Wilfrid, de Estevo de Ripon, a Historia ecclesiastica gentis Anglorum de Beda, e a Crónica anglosaxoa. Æthelwealh foi o terceiro gobernante do que se ten rexistro dos saxóns do Sur en Sussex.
Estado
O concepto de estado
A definición non é fácil pois depende da orientación ideolóxica ou científica de cada autor. Porén, a maior parte coinciden nos trazos esenciais. Hai tres grandes orientacións de fondo das que depende en cada caso a definición de estado.
Aethelwealh de Sussex
Traxectoria
Algúns historiadores consideran que Æthelwealh foi instalado por Penda en 645, cando Cenwalh foi expulsado do seu reino por Penda por se ter divorciado da súa irmá. Cenwalh privara á irmá de Penda do seu status real, e como xusta recompensa, cando Penda invadiu Wessex privaría a Cenwalh da súa condición de rei en Sussex.
Estado
Deontolóxicas
O Estado caracterízase pola finalidade que cumpre e polos valores que realiza. Non importa tanto o que é como o que deber ser ou facer o Estado. Na tradición clásica o Estado está orientado e xustificado pola idea do Ben Común.
Aethelwealh de Sussex
Traxectoria
Æthelwealh converteuse ao cristianismo durante a súa estancia en Mercia, onde o seu rei Wulfhere, foi o seu padriño de bautismo. Nesa época a xente de Sussex eran pagáns.
Estado
Sociolóxicas
A referencia fundamental non é a finalidade senón o mesmo fenómeno do poder. O substancial é que o estado é unha estrutura de dominación e que consegue, polas razóns que sexan, a obediencia dos cidadáns. Constatase e descríbese o ser, non o deber ser.
Xurídicas
Enmarcanse dentro do tipo das construcións xurídico-formais que fan unha análise da realidade política en termos estritamente xurídicos ou normativos. A figura máis destacada desta corrente formalista é Hans Kelsen. Para este autor, o estado non é senón a totalidade do ordeamento xurídico, que constitúe un sistema e que se basea nunha norma hipotética fundamental. Os cidadáns son suxeitos xurídicos sobre os que recae a norma e o territorio o ámbito espacial de vixencia da orde xurídica.
Aethelwealh de Sussex
Traxectoria
Æthelwealh casou con  Eafe (tamén escrito Eabae ou Ebba), filla de Eanfrith (Eanfrid ou Eanfridi ), un gobernante do reino cristián dos Hwicce.
Estado
Elementos esenciais
A doutrina tradicional sostén que para que exista estado teñen que coincidir ao mesmo tempo e interrelacionados tres elementos básicos: territorio, poboación e poder.
Casarellos
O topónimo galego Casarellos pode referirse a:
Aethelwealh de Sussex
Traxectoria
Wilfrid, o bispo exiliado de York, chegou a Sussex en 681 e converteu á súa poboación ao cristianismo coa aprobación de Æthelwealh. Æthelwealh entregou a Wilfrid terreos en Selsey onde fundou a abadía de Selsey. Wilfrid, no entanto, coñeceu a Caedwalla, un príncipe de Gewisse que vivía como bandido en Sussex, co que chegou a un acordo para apoiarse mutuamente. Segundo Beda, en 686, Cædwalla invadiu Sussex e matou a Æthelwealh. Cædwalla foi entón expulsado por dous dos ealdormen de Æthelwealh, Berhthun e Andhun. Cando Cædwalla se converteu en rei dos saxóns do oeste, ao ano seguinte, conquistou Sussex e parece nomear a Ecgwald como vicerrei (segundo proba documental).
Estado
Territorio
O territorio é o elemento físico do estado, o seu soporte material. En canto tal é unha porción de superficie de terra ( o "chan") e a zona do espazo aéreo que a esta correspóndelle segundo as leis de Dereito Internacional. Inclúe tamén o subsó, as augas interiores, ríos e mares, ademais dos buques de guerra, avións e sedes diplomáticas no estranxeiro. O territorio defínese por tres notas:
Aethelwealh de Sussex
Traxectoria
Segundo a tradición, Cædwalla invadiu Sussex e enfrontouse a Æthelwealh en South Downs xusto ao sueste de Stoughton, preto da fronteira con Hampshire, onde Æthelwealh foi vencido e morto. Segundo a mesma tradición, Æthelwealh xace enterrado no túmulo sur.
Estado
Poboación
É a base humana do estado. Un primeiro concepto pode ser o seguinte: conxunto de individuos que se encontran sometidos á xurisdición do estado. Compre distinguir tres conceptos: poboación, pobo e nación.
Poder
Para que ese pobo constitúase como estado fai falta que exista un poder independente, unha instancia de autoriade última e suprema que conte coa lexitimidade suficiente e polo tanto coa capacidade exixida para suscitar e atopar obediencia entre os cidadáns.
O poder do estado é:
Diferenzas con nación
A distinción entre nación e estado ten que ver coa distinción entre gobernantes e gobernados. Os gobernantes ocupan os postos de mando das institucións. Os gobernados son o conxunto de cidadáns ou nación a quen van dirixidos os mandatos, normalmente por medio de normas, pero que ao mesmo tempo poden contribuír participando de xeito directo ou indirecto na creación mesma das normas.
Recoñecemento dos estados
O recoñecemento é un acto discrecional da predisposición dos suxeitos preexistentes. Este acto ten efectos xurídicos, sendo considerados ambos suxeitos internacionais, o que recoñece e o que é recoñecido, de igual a igual posto que se crea un vínculo entre os dous.
Hoxe en día a doutrina aceptada para o recoñecemento dos estados é a doutrina Estrada, pragmática en tanto en canto un suxeito non sexa molesto para a sociedade internacional non vai ter dificultade para ser recoñecido. Enténdese que se un suxeito recoñece a outro vanse producir contactos entre ambos, polo que no momento no que se inician os trámites para o establecemento de relacións diplomáticas suponse que existe un recoñecemento internacional mutuo. Porén, a ruptura destas relacións diplomáticas non supón a perda do recoñecemento. Igualmente, unha simple declaración formal tamén é válida para recoñecer a outro estado sen iniciar relacións diplomáticas.
Etimoloxía
A palabra estado e os seus cognados (equivalentes lingüísticos)noutras linguas europeas (stato en italiano, estado en castelán, état en francés, staat en alemán) derivan en última instancia da palabra latina status, que significa "status" ou "condición".
Co renacemento do dereito romano en Europa no século XIV, utilizouse este termo latino para referirse ao status social das persoas (como os distintos "estamentos" - nobreza, clero e terceiro estado), e, en particular, ao papel do rei. A palabra tamén estivo asociada ás ideas romanas (que datan dende Cicero) sobre o "status rei publicae", o "estado dos asuntos públicos". Co tempo, a palabra perdeu o significado de pertenza a determinados grupos sociais e pasou a asociarse co ordenamento xurídico da sociedade no seu conxunto e co sistema para o seu cumprimento.
As obras escritas a comezos do século XVI polo italiano Machiavelli (especialmente O príncipe) tiveron un importante papel á hora de popularizar a utilización da palabra "estado", nun significado similar ao actual.
Evolución histórica
Os primeiros estados coñecidos creáronse, entre outros lugares, no Antigo Exipto, Mesopotamia, India, China, e a civilización inca), porén, non foi ata fai relativamente pouco cando os estados desprazaron, case por completo e a nivel global, ás formas alternativas alternativas de organización de sociedades sen estado. Os grupos nómades de cazadores-recolectores e incluso grupos tribais de considerable tamaño e complexos baseados na agricultura existiron sen unha organización estatal permanente, estas formas de organización política sen estado prevaleceron durante toda a prehistoria e gran parte da historia da especie humana.
Ao principio os estados apareceron en lugares nos que unha cultura e un conxunto de leis se impuxeran pola forza ou mediante unha burocracia civil ou militar. Porén, na actualidade, isto non sucede na maioría dos casos, xa que hai estados multinacionais, estados federados e rexións autónomas.
Dende finais do século XIX, practicamente a totalidade do mundo atópase dividida en zonas con fronteiras máis ou menos definidas reclamadas por varios estados. Anteriormente, moitas grandes areas de terra non foran reclamadas ou estiveran inhabitadas, ou habitadas por pobos nómades que non estaban organizados en estados. No obstante, incluso nos estados actuais hai grandes zonas virxes, como a selva amazónica, que está habitada na súa maioría por pobos indíxenas, algúns dos cales aínda non contactaron con representantes gobernamentais. Ademais, hai estados que non teñen un control real sobre toda a súa extensión reclamada. Hoxe en día, existen na comunidade internacional uns 200 estados soberanos, que están representados na súa maioría nas Nacións Unidas.
Sociedades sen estado prehistóricas
Durante a maior parte da historia da humanidade, a xente viviu en sociedades sen estado, caracterizadas pola falta dunha autoridade centralizada, e a ausencia de grandes desigualdades, tanto na parte económica coma no poder.
O antropólogo estadounidense Robert L. Carneiro comentou:
Período Neolítico
Durante o período Neolítico, as sociedades humanas viviron grandes cambios, tanto culturais como económicos, entre os que destacaron o desenvolvemento da agricultura, a formación de sociedades sedentarias e asentamentos permanentes, o incremento da densidade de poboación e a utilización da cerámica e ferramentas máis complexas.
Que a agricultura pasara a ser sedentaria levou a que se desenvolvera o concepto de propiedade, a sociedade patriarcal e a domesticación de animais e plantas. Tamén sentou as bases para forma centralizada de estado, pola produción de grandes cantidades de excedentes de alimentos, que crearon unha división do traballo máis complexa, que permitiu que a poboación se especializara en tarefas distintas da produción de alimentos. Os primeiros estados estiveron caracterizados por unha alta estratificación da sociedade, cunha clase dominante, privilexiada e rica, que estaba subordinada en última estancia a un monarca. Estas clases diferenciáronse coa práctica de formas culturais distintas ás das clases traballadoras.
Estado na Antigüidade clásica
miniatura|dereita|275px|Pintura dos senadores romanos arredor de [[Xulio César.]] Aínda que as formas de estado primitivas xa existían antes de que aparecerado imperio da Grecia Antiga, os gregos foron os primeiros en formular explicitamente unha filosofía política sobre o estado, ademais, analizaron de forma racional as institucións políticas. Anteriormente, os estados describíanse e xustificábanse polos mitos relixiosos.
Varias das innovacións políticas máis importantes que se produciron na Antigüidade clásica orixináronse nas cidades-estado gregas e na República Romana. Estas cidades-estado xa garantiron, antes do século IV os dereitos de liberdade dos cidadáns, e en Atenas a estes dereitos sumóuselle unha forma de goberno de democracia directa.
Estado feudal
Durante a Idade Media, en Europa o estado estaba organizado segundo os principios feudalismo, polo a relación entre vasalos e señores se converteron na principal forma de organización social. Este feudalismo provocou o aumento das xerarquías sociais.
A formalización das disputas sobre o sistema tributario entre o monarca e o resto da poboación (especialmente a clase nobiliaria e as cidades) deu lugar ao coñecido como Standestaat, ou estado de estados, caracterizado polos parlamentos nos que os grupos sociais máis importantes negocian co monarca os asuntos económicos e xurídicos. Estes estamentos ás veces convertéronse en parlamentos, pero outras perderon o seu poder en favor do monarca, o que aumentou a concentración do poder na súa persoa. A comezos do século XV, este proceso centralizador deu lugar ao estado absolutista.
Estado moderno
A homoxeneización cultural e nacional tivo un importante papel na aparición do sistema estatal moderno. Dende o período absolutista, os estados organizáranse só nun ámbito nacional. Porén, o concepto de estado nacional non é o mesmo que o de estado nación. Incluso nas sociedades máis homoxéneas culturalmente, non se dá sempre unha correspondencia entre estado e nación, polo tanto, o estado adopta a miúdo un papel activo na promoción do nacionalismo, a través da exaltación dos símbolos e a identidade nacional.
Crítica ao estado
O estado é un dos poucos seres institucionais que sobrevive sen unha evolución importante na súa estrutura e funcionamiento, con excepción do seu crecemento. O estado moderno apareceu coa revolución industrial, pero o mundo e a dinámica da sociedade cambio moito dende o século XIX. Por exemplo, mentres a industria moderna, que foi creada durante a revolución industrial, cambiou segundo a demanda do mercado, pero os estados non cambiaron as súas leis da mesma forma.
Ademais, o enfoque crítico difire entre o institucionalismo e o clasismo como factor determinante da natureza do estado. Algunhas concepcións como o anarquismo consideran necesario a total desaparición dos estados, en favor do exercicio soberano da liberdade individual a través de asociacións e organizacións libres. Outras concepcións aceptan a existencia do estado, con maior ou menor autoridade ou potestade, pero difiren en canto cal debera ser a súa forma de organización e o alcance das súas facultades:
Anarquismo
O anarquismo sostén que o estado é unha estrutura de poder que pretende ter o monopolio da utilización da forza sobre un territorio e a súa poboación, e que é recoñecido como tal polos estados veciños. Os elementos máis aparentes que sinalan o poder do estado son:
Critícaselle a falsa ostentación da seguridade, defensa, protección social e xustiza da poboación; exercendo en realidade un goberno obrigatorio e violentando a soberanía individual e a non coacción. Os anarquistas sinalan que o estado é unha institución represora que mantén unha orde económica e de poder vinculado ao poder público. Atribúenlle ao estado boa parte dos males que afectan á sociedade, como a pobreza, as crises económicas, as guerras, a inxustiza social etc.
Marxismo
O marxismo afirma que calquera estado ten un carácter de clase, e que só é o executor no plano armado e administrativo dos intereses da clase social dominante. Polo tanto, aspiran á conquista do poder político por parte da clase traballadora, a destrución do estado burgués e a construción dunha necesaria Ditadura do proletariado como paso de transición cara o socialismo e o comunismo, unha sociedade onde a longo prazo non debería haber estado, por terse superado as contradicións e a loita entre as clases sociais. Discútese a viabilidade da eliminación das condicións da existencia burguesa, como suposto para o paso á sociedade comunista.
Liberalismo
Desde o liberalismo deféndese a redución ao mínimos necesario (estado mínimo), dende un sentido civil para o respecto das liberdades básicas, é dicir o estado debería encargarse da seguridade (exército e policía para garantir as liberdades cidadás) e da xustiza (poder xudicial independente do poder político). Segundo esta ideoloxía, en ningún caso o estado debe intervir para distribuír a renda, e deben ser os axentes económicos os que regulen o mercado a través do sistema de prezos, asignando a cada cousa o seu valor.''
Nieves Loperena
María de las Nieves Loperena de Saá, nada en Baiona, é unha editora, fotógrafa, deseñadora, maquetadora, libreira e dinamizadora cultural galega.
Traxectoria
É delegada en Galicia da editorial asturiana Nigra Trea. Como fotógrafa participou en varias exposicións e as súas imaxes apareceron en varios libros. Rexenta unha librería de vello de máis de 40 000 volumes, localizada nunha antiga escola unitaria no Castro de Gaxate, A Lama (de 2011 a 2016 en Sabarís, Baiona ), O Mercado da tía Ni, así como unha librería móbil (a Furgolibro), periodicamente presente en varias feiras e outros eventos da xeografía galega.
O Outeiro, San Miguel de Reinante, Barreiros
O Outeiro é un lugar da parroquia de San Miguel de Reinante no concello lugués de Barreiros na comarca da Mariña Oriental. Segundo o IGE, en 2011 tiña 12 habitantes (6 homes e 6 mulleres).
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, que é unha parte alta ou elevación do terreo.
Choi, Romariz, Abadín
Choi é un lugar da parroquia de Romariz no concello lugués de Abadín na comarca da Terra Chá. Non tiña habitantes en 2015 segundo datos do IGE, o mesmo que en 2010.
Lista de países por poboación
miniatura|300px|Mapa da poboación mundial por países en millóns de habitantes. A continuación amósase unha lista de países e terrritorios dependentes por poboación, cuxa inclusión na lista está baseada no estándar ISO 3166-1. Non se reflicten as diferenzas de poboación nos países que non contan nos seus censos aos habitantes que non posúen a nacionalidade. Algúns países como Tailandia non reportan a poboación total, xa que contan exclusivamente os cidadáns nacionalizados.
Nesta lista inclúense os estados soberanos, os terrritorios dependentes e, nalgúns casos as nacións constituíntes de estados soberanos. Por exemplo, o Reino Unido considérase como un estado soberano cunha entidade única na lista, mentres que os estados soberanos do Reino dos Países Baixos atópanse separados.
Tamén se dá en porcentaxe a poboación de cada país en comparación coa poboación mundial, que as Nacións Unidas estimaba en 2022 en 7.954 millóns.
Países e dependencias por poboación
Nota: Atribúeselles un rango numerado aos 193 estados membros das Nacións Unidas, máis os dous estados observadores da Asemblea Xeral das Nacións Unidas. Os territorios dependentes e os países constituíntes que forman parte de estados soberanos teñen asignado un rango numerado entre parénteses. Ademais, inclúense os estados soberanos con recoñecemento limitado, pero asígnaselles un rango de número entre paréntese. Tódolos territorios dependentes se amosan en cursiva.
Guillerme de Malmesbury
Traxectoria
O seu pai era normando e a súa nai inglesa. Pasou toda a súa vida en Inglaterra, traballando como monxe na abadía de Malmesbury.
Escribiu unha historia que está dividida en dúas partes: A Gesta regum anglorum (Feitos dos reis ingleses (449-1127)) escrita cara a 1120, e a Historia Novella (Nova historia (1128-1142)), escrita cara ao 1141. Esta segunda parte, relativa a feitos contemporáneos e a guerra civil entre Estevo I e a raíña Matilde, é bastante imparcial, a pesar de ser escrita baixo o auspicio directo de Robert de Gloucester, quen foi un participante directo nos acontecementos.
Tamén escribiu a Gesta pontificum anglorum (Feitos dos bispos ingleses) en 1125. Logo escribiu sobre materias teolóxicas.
C-25
A C-25 ou Eix Transversal é unha autovía que atravesa Cataluña, unindo as Terres de Ponent coa AP-7 sen pasar por Barcelona. É titularidade da Generalitat de Cataluña e ten 154 km de lonxitude entre Cervera e Riudellots de la Selva.
O Eix Transversal inaugurouse entre 1993 e 1997 como estrada convencional, entrando en servizo o seu último treito o 12 de decembro de 1997. A alta ocupación e as taxas elevadas de mortalidade na estrada fixeron que se desdobrara en autovía a partir de 2008. O 4 de xaneiro de 2013 completáronse as obras.
Atol Vairaatea
Vairaatea (antes San Miguel Arcanxo, Lord Egmont e Industriel) é un atol das Tuamotu, na Polinesia francesa. Administrativamente é unha comuna asociada á comuna de Nukutavake. Está situado a 180 km ao sueste de Hao.
Xeografía
O atol está formado por dous illotes, cun único paso navegable á lagoa interior. A superficie total é de 3 km². A vila principal é Ahurua, e a poboación total era de 70 habitantes no censo de 1996.
Historia
Foi descuberto por Pedro Fernández de Quirós en 1606, que o chamou San Miguel Arcanxo. Outros nomes históricos son: Lord Egmont e Industriel.
Bombardier Dash 8
A Bombardier Dash 8 ou Q-Series, anteriormente coñecida como de Havilland Canada Dash 8 ou DHC-8, é unha serie de bimotores turbohélice de alcance medio. Introducidos por de Havilland Canada (DHC) en 1984, na actualidade están producidos por Bombardier Aerospace. Ao redor de 1.000 Dash 8 de todos os modelos foron fabricados, e Bombardier ten previsto producir 1.192 avións de todas as variantes ata o ano 2016.
Arratzua-Ubarrundia
250px|miniatura|Igrexa de Arroiabe Arratzua-Ubarrundia é un concello de Áraba, no País Vasco. Pertence á cuadrilla de Zuia e tiña en 2015 unha poboación de 997 habitantes.
Este municipio xurdiu a raíz da fusión das antigas hermandades e municipios de Arratzua e Ubarrundia. Está composto por unha decena de pequenas localidades situados ao norte da capital provincial, Vitoria. Neste municipio atópase a presa de Ullibarri-Ganboa, que abastece de auga a Bilbao e Vitoria, e serve ademais para practicar deportes náuticos e bañarse.
Os dez concejos que compoñen o municipio son: Arroiabe, Arzubiaga, Betolatza, Dura (capital do municipio), Landa, Luko, Mendibil, Ullibarri Ganboa, Ziriano e Zurbao. Tamén forma parte do concello Langara Ganboa, pertencente antigamente a Gamboa, e que foi anexionado a finais da década de 1950, cando este municipio desapareceu a raíz da construción do pantano.
As Pasadas, San Miguel de Reinante, Barreiros
As Pasadas é un lugar da parroquia de San Miguel de Reinante no concello lugués de Barreiros na comarca da Mariña Oriental. Segundo o IGE, en 2011 tiña 73 habitantes (32 homes e 41 mulleres).
Henrique de Huntingdon
Henrique de Huntingdon, nado c. 1080 e finado en 1160, foi un historiador inglés do século XII e arcediago de Huntingdon.
Traxectoria
A Henrique coñéceselle principa lmente polo seu traballo chamado Historia Anglorum (Historia dos Ingleses), que abarca desde a conquista romana do ano -43 até a entronización de Henrique II en 1154. Estímase que o setenta por cento deste traballo foi extraído directamente doutros textos a través de citas directas, traducións e resumos. De devandita porcentaxe, aproximadamente o corenta por cento provén da Historia ecclesiastica gentis Anglorum de Beda. Os datos pertencentes ao período 1126-1154 son orixinais. O propio Henrique foi testemuña dalgúns feitos importantes que se desenvolveron durante o dito período, como son o reinado de Henrique I e Henrique II e a anarquía do reinado de Estevo I. Os seus relatos están cheos de historias dramáticas, sendo moi popular na súa época e influíu noutros historiadores. A súa popularidade, non evitou que se siga crendo que a "Historia dos Ingleses" é un traballo rigoroso, nin tampouco a súa contribución aos debates políticos actuais acerca da pertenza étnica, nacionalidade e a xustificación do goberno sobre Inglaterra e Gales.
Henrique dividiu a Historia inglesa segundo cinco grandes invasións sufridas nas illas: a de romanos, pictos e escotos, anglosaxóns, viquingos e normandos. "Historia dos Ingleses" estaba estruturada, na versión de 1135, en sete libros titulados: Posteriores versións incluíron tres libros máis, sobre a vida dos santos e outros milagres (incluíndo unha espectacularmente sanguenta descrición da descomposición do corpo de Henrique I), e un resumo dalgunhas partes de Historia Regum Britanniae de Godofredo de Monmouth.
Henrique foi o precursor da periodización do termo Heptarquía.
Saturday Superhouse
"Saturday Superhouse" é unha canción da banda escocesa de rock alternativo Biffy Clyro, editada como primeiro sinxelo físico do seu álbum Puzzle o día 5 de marzo do 2007.
Listaxe de cancións
Cancións e letras por Simon Neil. Música por Biffy Clyro.
Ernesto Brambilla
Ernesto 'Tino' Brambilla nado en Monza o 31 de xaneiro de 1934 e finado na mesma cidade o 3 de agosto de 2020, foi un piloto de motocicletas e automobilismo italiano. Foi irmán do tamén piloto Vittorio Brambilla.
Traxectoria
Na tempada de carreiras de motos de Grand Prix de 1959, terminou en décimo lugar na tempada de motociclismo na categoría de 350cc. Na tempada de carreiras de motos de Grand Prix de 1961, acabou de novo no décimo lugar da clase 350cc.
Resultados nos Grandes Premios de Motociclismo
Fonte:
(clave) (Carreiras en grosa indican pole position; carreiras en cursiva indican volta rápida)
Resultados completos na Fórmula Un
(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.
Fonte:
Das Versprechen
Das Versprechen é un filme alemán de 1995 dirixido por Margarethe von Trotta. Foi unha coprodución internacional entre Alemaña, Suíza e Francia. Conta a historia de dous namorados en Berlín que están separados polo muro. O filme foi escollido como candidato de Alemaña para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 67ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
Samede, Ambroa, Irixoa
Samede é un lugar da parroquia de Ambroa no concello coruñés de Irixoa, na comarca de Betanzos. Segundo o IGE, en 2011 tiña 13 habitantes (6 homes e 7 mulleres).
Batzoki
miniatura|Batzoki vello de [[Barakaldo.]] Os batzokis son as sedes sociais do Partido Nacionalista Vasco.
Características
A palabra batzoki significa "lugar de reunión" en lingua éuscaraéuscaro. O primeiro batzoki foi creado en Bilbao no 1894, inaugurado por Sabino Arana, creando a sociedade "Euskeldun Batzokija" pouco antes da creación do Partido Nacionalista Vasco.
Hoxe o PNV conta con case douscentos batzokis en todo o histórico País Vasco e nos continentes de Asia e Suramérica.
Sartirana Lomellina
Sartirana Lomellina é unha comuna da provincia de Pavía, Italia. Ten 16 km² e 1.900 habitantes, é famoso polo seu castelo construído no século XIV.
Yakovlev Yak-42
O Yakovlev Yak-42 é un reactor de pasaxeiros trimotor de 100/120 asentos e alcance medio. Foi deseñado para substituír a varios reactores obsoletos de Aeroflot para distancias medias. Foi o primeiro avión de pasaxeiros producido na Unión Soviética en ser equipado por modernos motores turboventilador.
Germán Fernández
Co nome de Germán Fernández podemos referirnos a:
Mesoplodon ginkgodens
Mesoplodon ginkgodens, coñecido na bibliografía internacional, entre outios, cos nomes de zifio de Ginkgo e zifio xaponés, é unha especie de mamífero cetáceo odontoceto da familia dos zifíidos e subfamilia dos zifioideos, unha das quince integradas hoxe no xénero Mesoplodon.
Antigamente identificada como outras especies do xénero, distribúese en augas tropicalis e temperadas dos océanos Índico e Pacífico.
Descrición
A especie foi descrita en 1958 polos ictiólogos xaponeses M. Nishiwaki e T. Kamiyano seu traballo "A beaked whale Mesoplodon stranded at Oiso Beach, Japan". The Scientific Reports of the Whales Research Institute, Tokyo 13: 53-83.
Etimoloxías
Para a do xénero, ver Mesoplodon.
O epíteto específico, ginkgodens, foi outorgado polos científicos que describiron a especie, que relacionaron a forma dos dosu únicos dentes que posúe (presentes soamente na mandíbula dos machos), coa forma das follas da árbore Ginkgo biloba xaponés, coa adición do nome latino dens, "dente". Literalmente, "o de dentes de ginkgo".
Sinónimos
Adenias de polo nome actualmente válido, a especie coñeceus tamén polos sinónimos.
Características
As principais características de Mesoplodon ginkgodens son:
Especies similares
Mesoplodon densirostris ten máis pronunciada a comisura da boca, cun claro arco. Mesoplodon peruvianus é máis pequeno e ten o corpo máis pálido. Ademais, ambas as especies presentan o corpo cuberto con numerosas ou poucas manchas e raias pálidas.
Distribución
Esta especie coñécese tan só a partir dunhas poucas ducias de varamentos e capturas amplamente dispersos (sen avistamentos confirmados) en augas temperadas e tropicais dos océanos Índico e Pacífico, desde Sri Lanka ao leste até as costas de América do Norte (California) e as illas Galápagos. Hai tamén algúns rexistros en Nova Zelandia e Australia, o que indica que tamén habita no sur do Pacífico. A maioría dos rexistros proveñen dos mares do Xapón. Tamén houbo avistamentos do que puido ser esta especie no mar Arábigo. En xeral, plantéxae a hipótese de que a súa área de distribución é continua no Pacífico e, polo menos, até o leste do Índico, pero até que a especie poida identificarse de maneira confiábel no mar, a súa verdadeira distribución probabelmente seguirá sendo descoñecida.
Hábitat
Mesoplodon densirostris encóntrase nas augas tropicais e temperadas da rexión Indo-Pacífica. Ao igual que outras especies do xénero, crese que se atopa principalmente en augas profundas de mar adentro.
Bioloxía
A diferenza de todos os demais membros coñecidos dos zifíidos, non hai evidencias de que os machos teñan comportamentos agresivos e participen en combates, xa que non presenta marcas ou cicatrices no corpo produto de pelexas, aínda que isto pode deberse a un tamaño de mostra limitado. Probabelmente aliméntase principalmente de luras, pero tamén pode capturar algúns peixes. Non se coñecen outras informacións.
Ameazas
Estes zifios foron capturados ocasionalmente por baleeiros xaponeses e taiwaneses, dos que algúns foron enmallados en redes de deriva en augas profundas. Esta especie, ao igual que outros zifios, é probábel que sexa vulnerábel a ruídos antropoxénicos fortes, como os xerados polos sónares da Mariña e polas exploracións sísmicas. O uso do sonar activo desde embarcacións militares relacionouse con varamientos masivos deste zifio.
A evidencia de individuos varados de varias especies similares indica que tragaron artigos de plástico desbotados, o que eventualmente pode conducir á morte, polo que esta especie tamén pode estar en risco.
Os impactos previstos do cambio climático global no medio mariño poden afectar a esta especie, aínda que a natureza dos impactos non está clara.
Estado de conservación
A Unión Internacional para a Conservación da Natureza e dos Recursos Naturais (UICN), tendo en conta que non hai información sobre a abundancia ou as tendencias da poboaciónen desta especie pero, como especie relativamente pouco común, é potencialmente vulnerábel a ameazas de baixo nivel, e non se pode descartar unha redución global do 30 % en tres xeracións, cualifica o seu status como DD (datos insuficientes).
Pumarín, San Miguel de Reinante, Barreiros
Pumarín é un lugar da parroquia de San Miguel de Reinante no concello lugués de Barreiros na comarca da Mariña Oriental. Segundo o IGE, en 2011 tiña 46 habitantes (22 homes e 24 mulleres).
El Adoptivo
El Adoptivo foi un periódico editado en Becerreá entre 1918 e 1919.
Historia e características
Boletín decenal que apareceu en novembro de 1918. Segundo manifesta no editorial do seu primeiro número, naceu coa misión de "cooperar al fomento de los intereses morales y materiales de la comarca". En agosto de 1919 publicou un número extraordinario dedicado a Eduardo Rosón López con motivo de ter sido nomeado gobernador civil de León.
Sociedade Civil e Democracia
Sociedad Civil y Democracia (SCD) foi un partido político español rexistrado legalmente no Ministerio do Interior o 20 de xuño de 2011 impulsado por Mario Conde; a súa última presidenta foi a empresaria galega María Jamardo.
Ideoloxía
No seu relatorio de acción política, SCD manifesta o seu obxectivo de iniciar un proceso constituínte para elaborar unha nova Constitución que reforce as liberdades e soberanía cidadá. Para este proceso sería necesaria a súa aprobación por 2/3 do Congreso dos Deputados e por, cando menos, o 50% do censo en referendum. Tamén propón que a organización territorial de España se someta a referendum igualmente, establecéndose claramente as competencias estatais e autonómicas.
Tamén avoga polo recoñecemento como sistema lexislativo a iniciativa lexislativa popular, e o uso de ferramentas dixitais que faciliten a participación política dos cidadáns. O seu programa tamén propón unha nova lei electoral e a supresión do financiamento por parte do Estado de partidos políticos, sindicatos, organizacións empresariais e fundacións dependentes dos anteriores, sometendo as súas contas a auditoría do Tribunal de Contas. Igualmente se eliminarían as subvencións a medios de comunicación e televisións autonómicas, de cara a garantir a súa independencia.
SCD propón ademais a eliminación do Tribunal Constitucional e o traspaso das súas competencias a unha Sala de Garantías e a outra de Conflitos do Tribunal Supremo, para evitar a súa politización. O Senado tamén sería suprimido, pasando a un sistema unicameral, así como os entes públicos inútiles ou excesivos. As persoas propostas para dirixir órganos e institucións estatais deberán comparecer ante o Congreso para demostrar a súa idoneidade, profesionalidade e independencia.
No ámbito do poder xudicial, propón regular o acceso á carreira xudicial para garantir a súa independencia, impedir a cargos xurídicos que acceden á política volver á súa carreira xudicial antes de pasados 5 anos, que o Fiscal xeral do Estado sexa elixido polo Congreso dos Deputados, que os delitos de prevaricación de xuíces e fiscais se xulguen por xurado popular, e a creación dun corpo de interventores que auditen as contas públicas cada tres anos.
No seu ideario tamén figura a defensa da Nación española e as súas institucións e símbolos, a modificación do sistema financeiro español, a revisión do sistema de pensións e do sistema educativo, sendo este último competencia exclusiva do Estado e propoñendo a fusión de Universidades, e o apoio á investigación científica e técnica.
Adhesións
O novo partido recibiu a migración de militantes do Partido Popular: a Plataforma Democracia e Liberdade anunciou o abandono do PP (que implica a saída de preto de 2.000 afiliados e 10.000 simpatizantes).
Despois dunha etapa inicial liderada por Mario Conde, o ex banqueiro galego decidiu pasar á segunda fila e foi substituído, logo dun proceso de primarias, pola empresaria pontevedresa María Jamardo (8 de setembro de 2013).
Eleccións
O SCD presentouse ás eleccións de Galiza do 21 de outubro de 2012, coa candidatura do famoso empresario Mario Conde. Acadou uns 16.000 votos.