cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Juanillo Esteban
Traxectoria
Tamén interveu no programa Fatal, fatal, fatal baixo o nome Juanillo Calamidad.
En 2019 dirixiu a Gala dos Premios María Casares xunto a Carlos Sante.
Santa Margarida
Santa Margarida pode referirse a varios artigos:
Ramziya al-Iryani
Ramziya Abbas al-Iryani (رمزية عباس الإرياني) ou al-Eryani, nada en Iryan (gobernación de Ibb) en 1954 e finada en Berlín (Alemaña) o 14 de novembro de 2013, foi unha escritora, diplomática e feminista iemení.
Traxectoria
Fixo os estudos secundarios en Taiz e cursou Filosofía na Universidade do Cairo, licenciándose en 1977. Fixo tamén un mestrado en literatura árabe. En 1980 converteuse na primeira muller en unirse ao corpo diplomático iemení. Foi presidenta da Unión de Mulleres Iemenís e membro da xunta directiva da Organización de Familias Árabes.
Comezou a publicar textos sendo adolescente. A súa novela Ḍaḥīyat al-Jasha ("A vítima da codicia", 1970) foi a primeira novela publicada por unha muller no seu país. En 1981 publicou o seu primeiro libro de contos, La'allahu ya'ud ("El quizais volverá"). Desde entón escribiu varios volumes máis de ficción, así como varios libros infantís. Tamén escribiu un libro sobre mulleres pioneiras iemenís, Raidat Yemeniyat (1990). Algúns dos seus relatos foron traducidos ao inglés nunha antoloxía de escritoras árabes.
Os seus escritos abordan cuestións de xénero nunha sociedade en boa medida patriarcal e islámica. Tamén escribiu sobre a importancia da educación para as mulleres na sociedade árabe. Tratou tamén as loitas políticas iemenís da época. Defendeu o feminismo no seu país, e alentou as mulleres a postularse para cargos políticos. En 2012, durante a celebración do Día Internacional da Muller, pronunciou un discurso de apertura como directora da Unión de Mulleres Iemenís.
Morreu durante unha operación cirúrxica. Foi soterrada en Saná, no cemiterio de al-Rahma. Foi sobriña do expresidente Abdul Rahman al-Iryani.
Campo Longo, Vilar, Pontedeume
Campo Longo é un lugar da parroquia de Vilar no concello coruñés de Pontedeume na comarca do Eume. Tiña 203 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 97 eran homes e 106 eran mulleres.
A Ribeira, Burgás, Xermade
A Ribeira é un lugar da parroquia de Burgás, no concello lugués de Xermade na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 28 habitantes (16 homes e 12 mulleres).
A Arredoada, Burgás, Xermade
A Arredoada é un lugar da parroquia de Burgás, no concello lugués de Xermade na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 26 habitantes (14 homes e 12 mulleres).
Castelanismos morfosintácticos
Os castelanismos morfosintácticos no galego poden ser clasificados segundo a clase ou subclase de palabra á que afecten:
Zas de Rei, Melide
San Xiao de Zas de Rei é unha parroquia que se localiza no oeste do concello de Melide na comarca da Terra de Melide. Segundo o padrón municipal de 2018 tiña 101 habitantes (51 mulleres e 50 homes) distribuídos en 13 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 170 habitantes.
Santa Margarida, O Barro, A Baña
Santa Margarida é un lugar da parroquia do Barro no concello coruñés da Baña na comarca da Barcala. O Instituto Nacional de Estadística, no 2010, non dispón de datos de poboación.
O Campo, O Barro, A Baña
O Campo é un lugar da parroquia do Barro no concello coruñés da Baña na comarca da Barcala. Tiña 12 habitantes no ano 2016 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 7 eran homes e 5 eran mulleres. No ano 2010 tiña 11 habitantes: 7 homes e 4 mulleres.
Chao de Vilar, Vilar, Pontedeume
É o lugar máis poboado da parroquia de Vilar e o segundo do concello despois do centro urbano debido en gran medida á Urbanización Olmo, construída na década de 1970 para as persoas que traballaban no estaleiro ASTANO e as súas familias. Así, dos 487 habitantes do lugar en 2010, 382 vivían nesta urbanización, dos que 186 eran homes e 196 eran mulleres.
Albixoi, Mesía
Santa Mariña de Albixoi é unha parroquia que se localiza no centro do concello de Mesía. Segundo o INE en 2021 tiña 125 habitantes (64 mulleres e 61 homes) distribuídos en 17 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 200 habitantes.
Patrimonio
Na aldea de Xestosa consérvanse os restos dun pequeno balneario en torno á Fonte da Veiga, á que se lle atribuían propiedades curativas para a reuma, fígado e úlceras...
O Caneiro, Burgás, Xermade
O Caneiro é un lugar da parroquia de Burgás, no concello lugués de Xermade na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 4 habitantes (2 homes e 2 mulleres).
Badoi, Burgás, Xermade
Badoi é un lugar da parroquia de Burgás, no concello lugués de Xermade na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2016 tiña 7 habitantes (4 homes e 3 mulleres).
O Viñal
O topónimo O Viñal pode referirse a varios lugares de Galicia:
O Sino, O Barro, A Baña
O Sino é un lugar da parroquia do Barro no concello coruñés da Baña na comarca da Barcala. Tiña 13 habitantes no ano 2016 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 7 eran homes e 6 eran mulleres. No 2010 eran 16 habitantes: 8 homes e 8 mulleres.
Campionato do Mundo de Baloncesto de 2019
O Campionato do Mundo de Baloncesto de 2019 foi a 18ª edición da Copa do Mundo de Baloncesto da FIBA. O torneo tivo lugar na China e moveuse do ano 2018 a 2019, sendo a primeira vez dende 1967 que non tivo lugar no mesmo ano que a Copa do Mundo de Fútbol, que tivo lugar en 2018. A fase de grupos pasou de 24 a 32 equipos.
Sorteo
As 32 seleccións foron divididas en 8 bombos, nos que os sete mellores clasificados da Clasificación FIBA e máis a anfitrioa China foron encadrados nos bombos 1 e 2. Os equipos dos bombos 1, 4, 5 e 8 remataron nos grupos A, C, E e G; mentres que os equipos dos bombos 2, 3, 6 e 7 remataron nos grupos B, D, F e H.
A distribución dos bombos en cada grupo foi a seguinte (entre paréntesis indícase o posto na Clasificación FIBA a febreiro de 2019).
Grupo A
Sede: Wukesong Arena, Pequín
Grupo B
Sede: Ximnasio Wuhan, Wuhan
Grupo D
Sede: Foshan International Sports and Cultural Center, Foshan
Grupo F
Sede: Parque Deportivo Olímpico Xuvenil de Nanjing, Nanjing
Grupo H
Sede: Dongguan Basketball Center, Dongguan
Grupo I
Sede: Foshan International Sports and Cultural Center, Foshan
Grupo J
Sede: Ximnasio Wuhan, Wuhan
Grupo K
Sede: Centro de Deportes da Bahía de Shenzhen, Shenzhen
Grupo L
Sede: Parque Deportivo Olímpico Xuvenil de Nanjing, Nanjing
Asistencias
{| class=" multicol" role="presentation" style="border-collapse: collapse; padding: 0; border: 0; background:transparent; width:100%;"
As Casas Novas, Burgás, Xermade
As Casas Novas é un lugar da parroquia de Burgás, no concello lugués de Xermade na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 7 habitantes (1 home e 6 mulleres).
Johannes V. Jensen
Johannes Vilhelm Jensen, nado en Farso, península de Xutlandia, o 20 de xaneiro de 1873 e finado en Copenhaguen o 25 de novembro de 1950, foi un escritor dinamarqués que recibiu o Premio Nobel de Literatura en 1944.
Bascoi, Mesía
Patrimonio
A igrexa parroquial de Santiago de Bascoi data do século XVII. No interior garda un coro de madeira elevado, situado aos pés, e un arco de triunfo que divide o presbiterio da nave.
A Capela de San Roque e a Virxe do Carme con elementos góticos e barrocos.
Boado, Mesía
Santiago de Boado é unha parroquia que se localiza no sur do concello de Mesía. Segundo o IGE en 2021 tiña 127 habitantes (63 homes e 64 mulleres) distribuídos en 12 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 215 habitantes.
Patrimonio
No lugar do Castro existen restos dun antigo castro distínguese as medorras que o formaban.
A igrexa parroquial de Santiago de Boado data de 1770, no exterior ten uns vistosos pináculos coroando unha espadana.
As Covas, Burgás, Xermade
As Covas é un lugar da parroquia de Burgás, no concello lugués de Xermade na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña un habitante, un home.
Detroit Lions
Os Detroit Lions son un equipo de fútbol americano profesional estadounidense da cidade de Detroit (Míchigan) que compite na National Football Conference (NFC) da National Football League (NFL).
Historia
A franquía con este nome foi fundada en 1929 en Portsmouth baixo o nome de Portsmouth Spartans, trasladándose en 1934 a Detroit e adoptando o nome actual.
Ao longo da súa historia os Lions gañaron a liga en catro ocasións (1935, 1952, 1953 e 1957), aínda que non disputaron nunca a final da Super Bowl
A cidade de Detroit tivo catro equipos nos primeiros anos da NFL antes dos Lions:
Castelanismos léxicos
Os castelanimos léxicos son aqueles que se deixan sentir no apartado léxico dentro da lingua galega.
Graos
Pódense establecer varios grupos de castelanismos léxicos:
Castelanismo adaptado á fonética galega
Influencias léxicas do castelán son as que consisten na introdución de formas castelás aínda que disfrazadas baixo a aparencia de formas galegas:
Castelanismo pleno
A substitución directa e errónea da forma galega pola castelá:
Castelanismos aceptados ou préstamos
Prestamismo son os castelanismos considerados correctos na norma estándar, algúns dos cales son internacionais:
Filmes de Honduras propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
Propostas
A Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas convidou as industrias cinematográficas de varios países a presentar os seus mellores filmes para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa dende o ano 1956. O Comité desta categoría supervisa todo o proceso e revisa tódolos filmes enviados. Despois disto, realízase unha votación secreta para determinar os cinco nomeados ó premio. A continuación amósase unha lista dos filmes que presentou Honduras para a súa valoración pola Academia co respectivo ano e cerimonia de entrega.
O Carballo Gallado, Burgás, Xermade
O Carballo Gallado é un lugar da parroquia de Burgás, no concello lugués de Xermade na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 7 habitantes (3 homes e 4 mulleres).
Pixies EP
Pixies é un EP da banda estadounidense de rock alternativo Pixies. Foi editado o 9 de xullo do 2002 pero as cancións que contén foron sacadas dunha gravación feita en marzo de 1987 para unha demo de 17 temas (que os seareiros coñecen coma "The Purple Tape"). Oito das cancións desas sesións foron editadas en 1987 como estrea da banda co Come On Pilgrim, e as nove restantes metéronse neste EP.
Gato bravo
O gato bravo, ou gato montés, Felis silvestris silvestris, é un mamífero placentario da orde dos carnívoros e familia dos félidos moi parecido ao gato doméstico. Recibe tamén os nomes de gato do monte, e gato fero.
Labrada
O topónimo galego Labrada pode referirse a:
Gato bravo
Felis silvestris silvestris é unha das das seis subespecies que na actualidade se recoñecen dentro da especie Felis silvestris.
A subespecie Felis silvestris silvestris é a que habita en case toda Europa; Felis silvestris cretensis está restrinxida á illa de Creta, e Felis silvestris lybica é a propia de África.
Características
Como xa se mencionou, o gato bravo é moi semellante ao gato doméstico, as diferenzas máis características son: o gato bravo é meirande có gato común, máis rexo, cunha cola grosa e peluda. A cabeza é máis larga, as orellas son pequenas e os ollos de cor ámbar ou averdada. A pelaxe agrisada, algo parda, con raias escuras por todo o corpo menos no ventre, que é de cor branca pardusca, ás veces con manchas negras.
A lonxitude da cabeza e do corpo está entre os 50 cm e os 80, e o rabo mide sobre os 25 cm e os 35. O seu peso é de 5 a 10 kg.
O gato bravo ten unha media de vida entre os 6 e 12 anos.
Alimentación
O gato bravo é un animal nocturno e solitario. Habita nos bosques e montes.
É un animal carnívoro, que se alimenta de roedores, paxaros, anfibios, réptiles e algúns insectos. Estímase que ten unhas necesidades alimenticias duns 500 gramos ao día.
Reprodución
O gato bravo aparéase entre febreiro e marzo, é polígamo, polo que unha femia pode ser apareada por varios machos.
A xestación dura entre 63 e 69 días, e en abril ou maio comeza a época de parto, a femia dá a luz no interior do tobo a unha camada de entre 1 a 8 cachorros, aínda que o habitual é de 3 a 4. Os gatiños ao naceren non abren os ollos ata os 10-12 días, e son amamantados durante 4 semanas. Aos 3-4 meses independízanse, aínda que seguen cazando coa nai unha temporada. Aos 10 meses alcanzan a madureza sexual, podéndose reproducir na seguinte temporada de celo.
Ameazas
En Europa o gato bravo está considerada unha especie en risco, unha das causas é que se está a mesturar co gato común.
Sven Hassel
Sven Hassel, nado o 19 de abril de 1917 e finado o 21 de setembro de 2012, foi un escritor dinamarqués famoso polas súas novelas pseudo-autobiográficas baseadas nas súas experiencias durante a segunda guerra mundial.
Traxectoria
Non hai acordo sobre a verdadeira biografía de Sven. El afirmaba ter nacido como Sven Pedersen en Frederiksborg, aínda que acabou adoptando o apelido da súa nai. Aos 14 anos uniuse á tripulación dun barco mercante e traballou nel ata que tivo que cumprir co servizo militar no seu país en 1936. Ao ano seguinte, ao non atopar traballo en Dinamarca, trasladouse a Alemaña para entrar no exército, aínda que só despois de adoptar a nacionalidade alemá puido entrar no Sétimo Rexemento de Cabalería e posteriormente na segunda división de Panzer estacionada en Eisenach. En 1939 participou como condutor de tanques na invasión de Polonia. En 1940 tentou desertar da súa unidade e foi transferido a unha unidade de castigo (sonderabteilung).
Serviu no 2º Rexemento de Cabalaría e máis tarde no 11º e 27º Rexemento de Panzer en todas as frontes, agás África do norte, e resultou ferido varias veces. Chegou ao grao de tenente e obtivo a Cruz de Ferro de 1º e 2º clase. Rendeuse ás tropas soviéticas en Berlín en 1945 e pasou varios anos en campos de internamento. Alí comezou a escribir o seu primeiro libro, Lexión dos damnificados (De Fordometes Legio).
Liberado en 1949, estaba pensando en entrar na Lexión estranxeira francesa cando coñeceu a Dorthe Jensen, con quen casou en 1951. Nesa época traballaba nunha fábrica de automóbiles para gañar a vida, pero a súa muller convenceuno de que publicase os seus escritos. En 1957 Sven Hassel sufriu un ataque de febre caucasiana, contraída durante a guerra, e estivo paralizado durante dous anos. En 1964 trasladouse a Barcelona, onde morreu. En total escribiu 14 novelas que se traduciron a 18 linguas. Do seu libro Døden på Larvefødder realizouse o filme The Misfit Brigade en 1987.
Xaén
Xaén (en castelán: Jaén) é a capital da provincia de Xaén, situada ao sur de España e no nordeste da Comunidade Autónoma de Andalucía. Ten unha poboación de 116.540 habitantes (2005, fonte INE), o que supón aproximadamente unha sexta parte da poboación de toda a provincia. Baixo o lema de Capital Mundial do Aceite de Oliva, a actividade económica da cidade, con todo, está baseada no sector servizos, a administración, a industria agrícola, a construción e un incipiente turismo cultural.
Historia
As orixes de Xaén remóntanse á etapa calcolítica, destacando o filón de Marroquís Baixos, unha macroaldea organizada en círculos concéntricos, cun sistema de valados e foxos de auga en cada un dos círculos, e unha superficie que oscila entre as 30 hectáreas seguras e as 100 probables.
Durante a etapa protohistórica destaca o oppidum ibérico de Puente Tablas, desmantelado polos romanos debido ao seu apoio a Cartago durante a segunda guerra púnica. Outro núcleo ibérico estableceuse na aba do Cerro de Santa Catalina, dando lugar máis adiante ao núcleo romano de Aurgi.
Trala etapa romana e visigoda, Aurgi pasou a ser sometida durante a invasión árabe, durante a cal recibiu o nome de Yayyan, "cruzamento de caravanas". A vitoria dos cristiáns na batalla das Navas de Tolosa (1212) supuxo a apertura do val do Guadalquivir para os exércitos cristiáns. Desta forma, a cidade foi reconquistada polo Reino de Castela baixo o reinado de Fernando III o Santo, no ano 1246, co nome de Iahen, que daría lugar ao topónimo actual.
Labradas
O topónimo galego Labradas pode referirse a:
Xaén
Cultura
Dentro do patrimonio histórico da cidade sobresaen a Catedral de Xaén, baixo a advocación da nosa Señora da Asunción, (onde se conserva o Santo Rostro), o Castelo de Santa Catalina, o Pazo de Villardompardo cos Baños Árabes e o Museo Internacional de Arte Naïf, a Capela de San Andrés ou o Museo Provincial de Xaén, cunha importante colección de restos arqueolóxicos iberos, como os importantes conxuntos escultóricos procedentes de Cerrillo Branco (Porcuna) ou do santuario heroico de El Pajarillo (Huelma). Na zona de expansión Norte da cidade sitúase o amentado asentamento calcolítico de Marroquís Baixos.
Dentro do mesmo municipio e a escasos minutos da capital, merece igual mención o conxunto arqueolóxico de Otíñar en plena Serra de Xaén, no cal destacan unha vintena de abrigos con pinturas rupestres, un dolmen e muralla da Idade de Bronce, unha fortaleza medieval e unha aldea do século XIX hoxe abandonada, a de Santa Cristina.
Festas
miniatura|Entrada ao recinto de A Vestida na [[Feira de San Lucas.]]
En outubro celébrase a Feira de San Lucas, cuxo día grande é o 18 de outubro. Esta feira adoita ter unha grande actividade, sendo costume as corridas taurinas, concertos de artistas de fama nacional, así como acudir ao recinto de A Vestida para montar nas atraccións ou bailar nas casetas. Ao ser unha das últimas feiras do ano en España, a afluencia de xente doutros municipios e das provincias limítrofes é bastante notable, malia ter fama de ser unha feira que atrae ás primeiras choivas do outono.
O 25 de novembro celébrase o día de Santa Catalina, patroa da cidade xunto a San Eufrasio, cunha romaría ás abas do castelo.
A Semana Santa de Xaén é unha das máis atractivas de Andalucía, con procesións tan recoñecidas como a de O noso Pai Xesús Nazareno, máis coñecida como A noite do Avó.
Durante o mes de maio, e con carácter bianual, na institución feiral, celébrase Expoliva, a Feira Internacional do Aceite de Oliva e Industrias Afines, referente a nivel mundial.
No mes de xuño teñen lugar as festas en honor á Virxe da Capela, co-patroa da cidade. Amais de concertos e festexos taurinos, un grande atractivo destas festas é a celebración do concurso nacional Lagarto Rock.
Lendas
Xaén é unha cidade referida en gran número de lendas. Sen ningunha dúbida, a máis coñecida é a lenda do Lagarto da Madalena (máis coñecido fóra da provincia como o lagarto de Xaén), un animal que atemorizaba aos pastores a finais do século XV comendo as súas ovellas.
Sobre o Castelo de Santa Catalina tamén versan varias lendas, a maioría relacionadas con pantasmas. Quizabes a máis coñecida delas sexa a da amante do Condestable Iranzo, en cuxa habitación seguen escoitando ruídos e queixumes, e que se di que se interpón cando alguén intenta retratar ao seu amado.
A catedral tamén posúe varias lendas. Unha das máis famosas fala dun neno duns seis ou sete anos, con roupa de fai medio século, que aparece brincando nos instantes previos á pechadura do templo. Personaxes notables como o ex-bispo de Xaén, Santiago García Aracil, afirman ter visto este neno.
Con respecto á Virxe da Capela e a Igrexa de Santo Ildefonso tamén existen lendas, algunhas relacionadas coa anterior do lagarto, cuxa pel supostamente foi exposta en dita igrexa.
Filmes de Camboxa propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
Camboxa presentou filmes para o Óscar ó mellor filme internacional por primeira vez no ano 1994. O premio é concedido anualmente pola Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas dos Estados Unidos de América a unha longametraxe producida fóra dos Estados Unidos e cuxo diálogo estea principalmente nunha lingua diferente do inglés. O galardón foi creado para a 28ª edición dos premios, sucedendo os premios honoríficos non competitivos que se presentaron entre 1947 e 1955 en recoñecemento dos mellores filmes en lingua estranxeira estreados nos Estados Unidos.
Até o ano 2022, Camboxa presentou once filmes para o Óscar ó mellor filme internacional, sendo nomeado ó premio só unha vez, co filme L'Image manquante (2013).
Propostas
A Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas convidou as industrias cinematográficas de varios países a presentar os seus mellores filmes para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa dende o ano 1956. O Comité desta categoría supervisa todo o proceso e revisa tódolos filmes enviados. Despois disto, realízase unha votación secreta para determinar os cinco nomeados ó premio. A continuación amósase unha lista dos filmes que presentou Camboxa para a súa valoración pola Academia co respectivo ano e cerimonia de entrega.
Os Currás, Burgás, Xermade
Os Currás é un lugar da parroquia de Burgás, no concello lugués de Xermade na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña un habitante, un home.
Hipergaleguismo
Afectan case exclusivamente á lingua escrita, e de forma moi especial aos rexistros cultos. Porén, tamén abundan nos rexistros informais e de nivel vulgar (mais a maioría son raros en falantes que teñen o galego por lingua materna):
Son hipergaleguismos e, por tanto, incorrectos, os seguintes exemplos:
Extended Play '07
Extended Play '07 é un EP recompilatorio da banda inglesa de rock alternativo Placebo, editado o 31 de xullo do 2007 polo selo Virgin Records. O EP contén cinco dos seus grandes éxitos e tamén tres cancións gravadas en directo.
A Escrita, Burgás, Xermade
A Escrita é un lugar da parroquia de Burgás, no concello lugués de Xermade na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 9 habitantes (3 homes e 6 mulleres).
Jan Timman
Jan Timman, nado en Ámsterdam o 14 de decembro de 1951, é un xadrecista neerlandés.
Traxectoria
Tivo os seus anos de esplendor nas décadas de 1970 e 80. Obtivo o título de Gran Mestre en 1974. Pese a súa vida disoluta chegou a ser un dos competidores máis fortes do mundo, considerado o mellor xadrecista non soviético dos anos 80 e 90. Entre os seus principais logros están o de chegar dúas veces á final da Copa do Mundo, perdendo as dúas veces contra Anatoly Karpov, e gañar 8 veces o campionato nacional dos Países Baixos entre outros moitos premio e campionatos.
Indianapolis Colts
Os Indianapolis Colts son un equipo profesional estadounidense de fútbol americano con sede na cidade de Indianápolis, Indiana. Os Colts compiten na División Sur da Conferencia Americana (AFC) da National Football League (NFL). Tras dúas décadas no RCA Dome, desde o ano 2008 xogan os seus partidos como local no Lucas Oil Stadium. Desde 1986 son, ademais, o equipo organizador da NFL Scouting Combine.
Desde a súa fundación en Baltimore en 1953, os Colts forman parte da NFL. De feito, son un dos tres equipos que se uniron ás franquías da American Football League (AFL) para formar a AFC despois da fusión en 1970 de ambas competricións. Durante os seus anos en Baltimore, o equipo xogou os playoffs en dez ocasións, gañand tres títulos da NFL: 1958, 1959 e 1968. Ademais, xogaron dúas Super Bowls mentres mantiveron a sede na cidade, perdendo ante os New York Jets a III e gañando aos Dallas Cowboys na V. A franquía mudouse a Indianápolis en 1984, onde gañaron dous títulos de conferencia e unha Super Bowls, vencendo aos Chicago Bears na XLI edición.
Historia
O equipo foi fundado en 1953 na cidade de Baltimore (Maryland) baixo o nome de Baltimore Colts, ata que en 1983 se trasladou á capital do estado de Indiana.
O equipo gañou cinco títulos de liga, incluíndo dúas Super Bowls, a máis recente en 2007, cando logo de proclamarse campión da AFC fronte aos New England Patriots por 38-34, venceu os Chicago Bears o 4 de febreiro por 29-17 en Miami, Florida.
Walt Disney Concert Hall
miniatura|dereita|Sala de concertos e arredores. A Walt Disney Concert Hall, localizada na cidade dos Ánxeles (California) é unha das estruturas máis coñecidas de entre as idealizadas e concibidas polo renomado arquitecto canadense Frank Gehry. O proceso de construción do Concert Hall levou 16 anos, abranguendo da ano 1987 ao 2003.
A Lagoa, Burgás, Xermade
A Lagoa é un lugar da parroquia de Burgás, no concello lugués de Xermade na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 13 habitantes (4 homes e 9 mulleres).
Filmes do Chad propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
O Chad presentou filmes para o Óscar ó mellor filme internacional por primeira vez en 2002. O premio é concedido anualmente pola Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas dos Estados Unidos de América a unha longametraxe producida fóra dos Estados Unidos e cuxo diálogo estea principalmente nunha lingua diferente do inglés. O galardón foi creado para a 28ª edición dos premios, sucedendo os premios honoríficos non competitivos que se presentaron entre 1947 e 1955 en recoñecemento dos mellores filmes en lingua estranxeira estreados nos Estados Unidos.
Propostas
A Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas convidou as industrias cinematográficas de varios países a presentar os seus mellores filmes para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa dende o ano 1956. O Comité desta categoría supervisa todo o proceso e revisa tódolos filmes enviados. Despois disto, realízase unha votación secreta para determinar os cinco nomeados ó premio. A continuación amósase unha lista dos filmes que presentou o Chad para a súa valoración pola Academia co respectivo ano e cerimonia de entrega.
Filmes de Costa do Marfil propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
miniatura|[[Jean-Jacques Annaud foi o director do primeiro filme nomeado e gañador do premio representando a Costa do Marfil.]] Costa do Marfil presentou filmes para o Óscar ó mellor filme internacional por primeira vez en 1976. O premio é concedido anualmente pola Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas dos Estados Unidos de América a unha longametraxe producida fóra dos Estados Unidos e cuxo diálogo estea principalmente nunha lingua diferente do inglés. O galardón foi creado para a 28ª edición dos premios, sucedendo os premios honoríficos non competitivos que se presentaron entre 1947 e 1955 en recoñecemento dos mellores filmes en lingua estranxeira estreados nos Estados Unidos.
Propostas
A Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas convidou as industrias cinematográficas de varios países a presentar os seus mellores filmes para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa dende o ano 1956. O Comité desta categoría supervisa todo o proceso e revisa tódolos filmes enviados. Despois disto, realízase unha votación secreta para determinar os cinco nomeados ó premio. A continuación amósase unha lista dos filmes que presentou Costa do Marfil para a súa valoración pola Academia co respectivo ano e cerimonia de entrega.
Whores Moaning
Whores Moaning é un EP da banda estadounidense de rock alternativo Sonic Youth, editado en febreiro de 1993 a través do selo Geffen Records. Lanzouse exclusivamente en Australia coincidindo coas datas da xira nese país e Nova Zelandia. O seu nome fai referencia ao EP que Nirvana lanzou un ano antes tamén na súa xira australiana e titulado Hormoaning.
A súa portada é unha fotocopia dunha das bonecas de Kurt Cobain feitas polo director de vídeos Kevin Kerslake. Na contraportada aparece un debuxo de Cobain.
Rally da Coruña
O Rally da Coruña é o nome xenérico co que se coñecen varias probas de rally que se disputan na cidade homónima desde o ano 1967.
Tanto o nome como as súas edicións crearon moita confusión debido que os distintos organizadores levaron pola súa conta o número de edicións e os seus sobrenomes. Nos seus primeiros anos tamén foi coñecido como Rally Rías Altas e era organizado pola Escudería Centollo de maneira intermitente; en 1983 a Escudería Coruña empezou a organizar o Critérium Mora Renault que até 1986 coincidiu co Rally da Coruña (contando este para o Campionato galego). En 1987 o Critérium pasou a chamarse Rally Cidade de Cristal que por tres anos máis (1988, 1989 e 1990) coincidiu de novo co Rally da Coruña. A partir de 1991 organizouse só unha soa proba na cidade, co nome de 9º Rallye Cidade da Coruña, ao ter en conta as edicións do Cidade de Cristal en lugar das 18º que levaba a outra proba. Ese mesmo ano a proba entrou no calendario da Copa de España e ao ano seguinte no Campionato de España de Rally. En 1997 formou parte do Campionato de Europa de Rally até 2001. Logo duns anos de ausencia a Escudería One Seven recuperou a proba incluíndoa no certame galego.
Germán Castrillón, Iván Ares e Víctor Senra son os pilotos máis laureados, con catro vitorias cada un, seguidos de Santiago Salido e Víctor Piñeiro, con tres.
Carlos Martel de Anjou
miniatura|Escudo de armas de Carlos Martel de Anjou Carlos Martel, nado en Nápoles o 8 de setembro de 1271 e finado na mesma cidade o 12 de agosto de 1295, coñecido como Carlos I Martel, Carlos Martel de Anjou ou, en italiano, Carlo Martello, foi o primoxénito do rei Carlos II de Nápoles da Primeira Dinastía Capetiana de Anjou-Sicilia e María de Hungría, filla do rei Estevo V de Hungría.
Pretendente ao Reino de Hungría
Aos 18 anos, en 1290, foi declarado polo Papa e polo partido eclesiástico como rei titular de Hungría como sucesor do seu tío materno Ladislau IV de Hungría, que morrera sen fillos e contra o cal o Papa xa declarara unha cruzada.
Rally da Coruña
Primeiros anos
En 1986 a proba suspendeuse despois dun accidente mortal ocorrido na primeira sección na que morreu un afeccionado que estaba a gravar o rally. Debido á pouca quilometraxe disputada e por respecto á vítima e aos seus familiares non se declarou gañador. Por razóns económicas non se celebrou en 1987 e foi retomada en 1988.
Carlos Martel de Anjou
Pretendente ao Reino de Hungría
Non obstante, nunca obtivo o goberno de Hungría onde reinaba de forma efectiva o seu curmán André III de Hungría, da dinastía Árpád.
Descendentes
Casou con Clemencia de Habsburgo, a filla de Rodolfo I do Sacro Imperio Romano, coa que tivo tres fillos:
Rally da Coruña
Primeiros anos
En 1990 e debido á falta de iniciativas da Escudería Centollo para continuar co rally, o grupo Senra Sport usou este nome para realizar un rally celebrado nos concellos de Muros, Carnota, Vimianzo e Dumbría, que máis tarde sería coñecido como Rali 1000 Vistas.
Carlos Martel de Anjou
Descendentes
Carlos Martel morreu novo, cos seus pais aínda vivos. O seu fillo, Carlos Roberto, recuperou os dereitos dinásticos ao trono de Hungría.
Rally da Coruña
Primeiros anos
Pero o realmente importante comezou en 1983 co 1º Critérium Mora Renault. A súa terceira edición pasou a formar parte da Copa de España de Rallys, unha segunda división do Campionato de España, mantendo o seu status nos anos posteriores a pesar de cambiar o nome a Rallye Ciudad de Cristal, en honra ao alcume da cidade onde se disputaba, e en 1991 a Rallye Ciudad de La Coruña cos dereitos de uso do devandito nome cedidos pola Escudería Centollo, que despois foi simplificado a Rallye Internacional de La Coruña ou simplemente Rallye de La Coruña.
Carlos Martel de Anjou
Descendentes
Parece que Carlos Martel era coñecido por Dante Alighieri, xa que cando aparece na súa Comedia do Paraíso de Venus, fala de xeito familiar co poeta florentino.
Rally da Coruña
Campionato de Europa
En 1993, celebrando o ano Xacobeo, a Escudería La Coruña conseguiu que o rally entrase por primeira vez no Campionato de España, coa responsabilidade de ser a última proba e a que ía decidir o campión. Despois da preinspección en 1996, accedeu ao Campionato de Europa aumentando o coeficiente, valor dado pola FIA a cada proba, a 5 nos últimos anos. Durante este tempo cada ano a presenza internacional foi aumentando con pilotos británicos, belgas e portugueses principalmente, pero tamén con peruanos, uruguaios, franceses, italianos e andorranos. O seu epicentro baseouse na praza de María Pita, escenario do parque pechado de todas as edicións agás unha, acompañado dun percorrido normalmente formado polos míticos tramos de Doroña, Monfero, Villozás, Aranga, Meirama e Soandres, ás que se foron sumando outros situadas cara ás comarcas de Ferrol e Bergantiños; dándolle máis quilómetros cronometrados.
A pesar de todo o esforzo realizado pola organización e aínda que para 2002 o rally ía ser de coeficiente 10 debido ao seu alto nivel, a seguinte edición non se puido celebrar por problemas económicos. A Escudería La Coruña non desistiu no seu intento de resucitar o rally, de feito tentouno sen éxito en 2009 cunha preinspección nacional co obxectivo de levar o Campionato Mundial de Rallyes a Galicia, ante as dúbidas sobre a continuidade do de Cataluña e co apoio de Luis Moya.
Regreso
Por outro lado a entidade One Seven tamén intentou recuperalo, pero a primeira edición celebrouse no concello de Carral, sen achegarse á Coruña; foi por iso que o rally chamouse inicialmente Rali One Seven, pero pasou a chamarse Rally da Coruña polo seu atractivo publicitario. Por desgraza este rally sería recordado polo accidente fatal no que sete espectadores perderon a vida; converténdose na peor traxedia da historia do deporte español. A pesar de todo, retomouse dous anos despois, esta vez no concello da Coruña, como o autodenominado Rally da Coruña, a pesar de non ter aínda os dereitos de uso do nome e as edicións da Escudería La Coruña.
Presión evolutiva
A presión evolutiva ou presión selectiva é a exercida por calquera causa que reduza o éxito reprodutivo dunha poboación nunha proporción significativa. Se se produce suficiente presión, nunha poboación poden xeneralizarse os trazos hereditarios que diminúen os seus efectos, incluso os que poderían ser nocivos noutras circunstancias. A presión evolutiva é a descrición cuantitativa da cantidade de cambio acontecido e procesos investigados pola bioloxía evolutiva, mais o concepto oficial aplícase con frecuencia a outras áreas da investigación.
Resistencia aos antibióticos
A farmacorresistencia nas bacterias é un exemplo de selección natural. Cando se utiliza un fármaco nunha especie de bacteria, as que non poden resistilo morren e non producen descendencia, mentres que as que sobreviven poden pasar o xene que as fai resistentes á seguinte xeración (transmisión xenética vertical). Por esta razón, a farmacorresistencia increméntase de xeración en xeración. Por exemplo, nos hospitais, créanse ambientes nos que patóxenos como o Clostridium difficile desevolven unha resistencia aos antibióticos. Esta resistencia aos antibióticos agrávase co uso indiscriminado destes fármacos, e actívase se se utilizan para tratar doenzas non bacterianas, ou se toman en cantidades excesivas ou durante un tempo distinto do indicado.
Infeccións nocosomiais
A bacteria Clostridium difficile, unha especie grampositiva que habita no intestino dos mamíferos, é unha das principais responsables das mortes por infeccións nosocomiais
Cando se perturban as poboaciones simbióticas da flora bacteriana, por exemplo, con antibióticos, o individuo queda máis exposto aos patóxenos. A rápida evolución da resistencia a antibióticos exerce unha forte presión selectiva sobre os alelos da resistencia que se transmiten ás futuras xeracións. A hipótese da Raíña Vermella mostra que a carreira evolutiva entre bacterias patóxenas e humanos é unha batalla constante para obter atributos que superen ao outro. A carreira entre os factores de virulencia das bacterias, de rápida evolución, e os tratamentos da medicina moderna, esixe que os biólogos especializados na evolución comprendan os mecanismos de resistencia nestas bacterias patóxenas, sobre todo considerando o crecente número de pacientes infectados nos hospitais. Os factores evolucionados de virulencia representan unha ameaza para os pacientes dos hospitais, en situación de inmunodepresión por enfermidade ou por tratamento con antibióticos. Os factores de virulencia son as características que as bacterias evolucionadas desenvolveron para incrementar a súa capacidade patóxena. Uns dos factores de virulencia do C. difficile que maior responsabilidade ten na súa resistencia aos antibióticos son as súas toxinas: a enterotoxina e a citotoxina. As toxinas producen esporas difíciles de desactivar e eliminar do ambiente, sobre todo nos hospitais, onde a habitación dun paciente infectado pode chegar a conter esporas da bacteria durante 20 semanas. Por tanto, a loita contra a rápida difusión destas infeccións depende de que as prácticas hixiénicas do hospital eliminen as esporas do ambiente. Un estudo publicado no American Journal of Gastroenterology concluíu que para controlar a propagación das infeccións hospitalarias, o uso de luvas e termómetros desbotables, a desinfección e a hixiene das mans son prácticas necesarias nas instalacións sanitarias. A virulencia deste patóxeno é considerable e pode provocar un cambio radical nos métodos de saneamento utilizados nos hospitais para controlar os gromos de infección.
Selección natural en humanos
O parasito da malaria pode exercer presión selectiva nas poboacións humanas. Esta presión levou á selección natural de persoas con eritrocitos que portan a mutación xenética que causa a anemia falciforme nas zonas onde a malaria representa unha seria ameaza para a saúde, porque a enfermidade provoca certa resistencia a esta enfermidade infecciosa.
Resistencia a herbicidas e pesticidas
De forma similar ao desenvolvemento de resistencia aos antibióticos nas bacterias, comezou a xurdir resistencia aos pesticidas e herbicidas máis comúns na agricultura. Por exemplo:
Feminacionalismo
Feminacionalismo ou femonacionalismo é un termo que describe a asociación entre un tipo de ideoloxía nacionalista e algúns postulados do movemento feminista con motivacións xenófobas.
As principais críticas a este fenómeno céntranse no uso parcial e sectario que se fai do movemento feminista para amparar fins baseados na intolerancia, obviando o propio sexismo e a falta dunha igualdade real na sociedade occidental no seu conxunto.
Lindano
miniatura|Representación dunha molécula de lindano. O lindano (nome químico: 1,2,3,4,5,6-hexaclorociclohexano) tamén coñecido como gama-hexachlorociclohexano, (γ-HCH), Gamexane, Gammaxene, Gammallin, é un haloxenuro de alquilo con fórmula molecular C6H6Cl6. Tamén se coñece comercialmente co nome de lindane.
Foi empregado como praguicida no pasado pero é unha substancia prohibida desde 2008 na Unión Europea.
Entre 1947 e 1964 a empresa Zeltia fabricou lindano no polígono de Torneiros no Porriño e desta actividade máis de 1.000 toneladas de residuos tóxicos foron vertidos na zona e noutros puntos.
De Delftse Pauw
De Delftse Pauw (en galego: "O pavo real de Delft") ou, na súa forma completa, Delft Pottery de Delftse Pauw, é unha fábrica de louza establecida no século XVII ao norte da cidade surholandesa de Delft, nos países Baixos.
Historia
miniatura|esquerda|Fabricación en De Delftse Pauw A fábrica fundouse no ano 1650 e localízase na zona de Delftweg no límite co concello de Rijswijk, ao pé da canle De Vliet. É un dos dous establecementos (xunto con Royal Delft) de fabricacioón de pezas cerámicas que continúa coa tradición da olaría de Delft, totalmente pintada á man, dos 32 que existían no século XVII.
O Delftse Pauw, atrae anualmente preto de 13.500 visitantes.
Ernesto Anido
Ernesto Anido Varela, nado na Coruña en 1970, é un político galego do PPdeG.
Traxectoria
Graduado social e empresario. Nas eleccións municipais de 2011 encabezou a candidatura do PPdeG á alcaldía de Sada e foi elixido alcalde co apoio do Partido Demócrata Sada Popular (PDSP) de Ramón Rodríguez Ares.
Silano
miniatura|170px|esquerda|Silano - Produto antigrafítico O silano é un composto químico de fórmula SiH4. É análogo ao metano (CH4), porén derivado do silicio. Suponse que a temperatura ambiente o silano é un gas pirofórico (entra en combustión espontaneamente en presenza do aire sen necesidade dunha fonte de ignición), aínda que hai quen di que o silano é estábel e que a formación natural dos silanos maiores durante a súa produción é a causa da súa piroforicidade. Por riba dos 420 °C o silano descomponse en silicio e hidróxeno, polo que pode ser empregado na deposición química de vapor de silicio.
De forma máis xeral, un silano é calquera composto de silicio análogo aos alcanos, neste caso derivados do silicio. Os silanos consisten nunha cadea de átomos de silicio unidos covalentemente a átomos de hidróxeno. A fórmula xeral dun silano é SinH2n+2. Os silanos tenden a ser menos estábeis que os seus análogos de carbono, pois a ligazón Si-Si é de menor enerxía que a ligazón C-C. O osíxeno descompón os silanos porque a ligazón Si-O é moi estábel.
Nomenclatura
Existe unha nomenclatura regular para os silanos. Cada nome dos silanos consiste na palabra silano precedida por un prefixo numérico (di, tri, tetra etc) correspondente ao número de átomos de silicio na molécula. Así Si2H6 noméase como disilano, Si3H8 como trisilano etc. Non existe prefixo para un, SiH4 é simplemente silano. Os silanos tamén poden ser nomeados como calquera outro composto inorgánico, así o silano é chamado tetrahidreto de silicio. Porén, para os silanos de maior cadea esta nomenclatura tórnase moi complicada.
Un "ciclosilano" é un silano na forma de anel, así como un cicloalcano é un alcano cíclico, na forma de anel.
Tamén existen os silanos ramificados. O radical SiH3- é chamado silil, Si2H5- é disilanil etc. Se hai un trisilano cun grupo silil unido a un átomo de silicio do medio, obtense un silil trisilano, de forma paralela aos alcanos ramificados.
Os silanos poden presentar os mesmos grupos funcionais ligados a cadeas saturadas de silicio, como ocorre cos alcanos. Por exemplo, co grupo OH formará un silanol. En teoría existe un análogo de silicio para cada alcano.
Produción
Industrialmente, o silano é producido do silicio metalúrxico nun proceso de dúas etapas. Na primeira etapa, reáxese o silicio con ácido clorhídrico nunha temperatura aproximada de 300 °C para producir triclorosilano, xunto con gas hidróxeno, de acordo coa ecuación química:
O triclorosilano é fervido sobre unha camada resinosa contendo un catalizador que promove a súa desproporcionación en silano e tetracloruro de silicio, de acordo coa ecuación química:
Xeralmente os catalizadores máis comúns usados neste proceso son os haluro de metal, particularmente o cloruro de aluminio.
Aplicacións
Diversas aplicacións industriais e médicas existen para os silanos. Os silanos úsanse como axentes de axustamento para adherir porcelana a un composto, en obturacións dentarias, para optimizar a adhesión de fibras de vidro ou fibras naturais a matrices poliméricas usadas na construción civil, mobeleira e de transportes. Tamén se usan para axustar unha capa bioinerte sobre implantes de titanio. Outras aplicacións inclúen: impermeabilizante de auga, con hidróxido de aluminio como retardador de chamas, como material de revestimento antigrafítico de formigón, pedra e cerámica, e selantes. A “Degussa AG” é a maior produtora comercial de silanos.
Unha das aplicacións máis de vangarda, actualmente en proceso de desenvolvemento, atópase na fabricación de nanobiosensores con especificidade molecular, empregándose técnicas de silanización para fixar anticorpos sobre a superficie dos nanosensores.
Ligazóns externas
硅烷
Gastroenterite
A gastroenterite é unha enfermidade caracterizada pola inflamación (-itis) do tracto gastrointestinal que está composto polo estómago (gastro-) e o intestino delgado (entero-). Os síntomas principais son diarrea, vómito, cólico abdominal e cambras. Aínda que non ten relación coa gripe, é tamén designada incorrectamente por gripe intestinal ou gripe gástrica.
A nivel mundial, a maioría dos casos de gastroenterite en nenos débese ao rotavirus. Nos adultos, as causas máis comúns son o norovirus e a Campylobacter. Hai causas menos comúns, como outros tipos de bacterias (ou as súas toxinas) e parasitos. A súa transmisión pode ocorrer mediante o consumo de alimentos preparados inadecuadamente, de auga contaminada ou a través do contacto físico con persoas infectadas.
O tratamento ten como base unha hidratación axeitada. Para os casos menos graves, isto normalmente faise con sales de rehidratación oral. Nos casos máis graves pode ser necesaria a administración de soro por vía intravenosa. A gastroenterite afecta sobre todo os nenos e nas rexións en vías de desenvolvemento.
Sintomas e sinais
A gastroenterite manifestase normalmente a través de diarreas e vómitos, e menos frecuente a través de tan só un destes síntomas. Poden tamén darse cólicos abdominais. Os síntomas normalmente inicianse entre as 12 e as 72 horas despois de contraer o axente infeccioso. Cando ten orixe viral, a enfermidade desaparece normalmente ao final dunha semana. Algúns axentes virais poden estar na orixe de síntomas asociados como febre, fatiga, dores de cabeza e dores musculares. No caso de que as feces conteñan sangue, é pouco probable que a causa sexa viral e moi probable que sexa bacteriana. Algunhas infeccións bacterianas poden estar asociadas a cólicos abdominais moi intensos e poden persistir durante varias semanas.
Preto do 1% dos infectados con especies de Campylobacter desenvolven artrite reactiva e 0,1% desenvolven a síndrome de Guillain-Barré. As infeccións por Escherichia coli ou especies de Shigella, produtoras de Shigelose poden dar orixe á síndrome hemolítico-urémico, que se manifesta pola baixa cantidade de plaquetas, insuficiencia renal e baixa cantidade de glóbulos vermellos. Os nenos están máis predispostos a contraer a síndrome que os adultos. Algunhas infeccións virais poden dar orixe a convulsións epilépticas infantís benignas.
Etioloxía
miniatura|[[Escherichia coli unha das causas da gastroenterite]] Os virus (particularmente o rotavirus) e as bacterias das especies Escherichia coli e Campylobacter son as causas principais da gastroenterite. Con todo, hai moitos outros axentes infecciosos que poden causar esta síndrome. Ocasionalmente víronse causas non infecciosas, pero son menos probables que a etioloxía viral ou bacteriana. O risco de infección é máis alto nos nenos debido á súa falta de inmunidade e a súa relativa pouca hixiene.
Viral
Entre os virus coñecidos como causantes da gastroenterite inclúense o rotavirus, o norovirus, o adenovirus e o astrovirus. O rotavirus é o causante máis común de gastroenterite nos nenos, e produce niveis de incidencia similares tanto nos países desenvolvidos como nos países en vías de desenvolvemento. Os virus causan ao redor do 70 % dos casos de diarrea infecciosa no grupo de idade pediátrica. O rotavirus é unha causa menos común nos adultos debido á inmunidade adquirida.