cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Les Restos du Coeur
As asociacións departamentais
Todas estas actividades de axuda á inserción, contribúen a facer, dos beneficiarios, persoas cos mesmos beneficios, dereitos e deberes que outra calquera.
Aínda que a axuda alimentaria é a actividade máis "visible" dos Restos, non é suficiente para sacar aos beneficiarios da exclusión social. De feito, a axuda á inserción considérase agora como prioritaria.
O acto Les Restos Demain (Os Restaurantes mañá), que reuniu en 1998-1999 a máis de 13.000 beneficiarios e voluntarios, confirmou esta necesidade de evolución e reforzou a vontade de chegar máis lonxe na cooperación voluntarios-beneficiarios.
Transparencia financeira
Os Restos du Cœur son prudentes co bo emprego dos fondos postos á súa disposición polos doadores e os colectivos públicos. Finánciase por ditos fondos e anímase polos voluntarios, ten poucos gastos xerais (ao redor dun 8% dos recursos), e os gastos superfluos son eliminados. O procedemento de chamada avisando de ofertas permite obter os mellores prezos; así máis do 90% dos recursos financeiros conságranse ás propias accións.
Como dita a lei, as contas da asociación revísanse por un interventor de contas. As faltas illadas que se constataron nalgúns grupos locais sancionáronse de acordo coa lei.
A asociación Les Restaurants du Cœur - Relais du Cœur é membro do Comité de Caridade, cuxo obxectivo é promover a confianza nas doazóns, e certificar a transparencia das actividades caritativas e a boa xestión e uso dos dons que recibe.
Dende 1987, os Restos benefícianse do Plan Europeo de Axuda aos máis Necesitados (Plan européen d’aide aux plus démunis, PEAD). Porén, a asociación está preocupada pola eliminación do plan, debido aos problemas de reconducción de fondos e as restriccións de acceso aos excedentes agroalimentarios europeos.
Os doadores
Hai varios tipos de doadores:
Os voluntarios
Dende a primeira campaña de Les Restos du Cœur lanzada por Coluche en 1985, os voluntarios eran 5.000; hoxe son máis de 40.000, en toda Francia, cun punto en común esencial: a fidelidade á xenerosidade, sen ter en conta a política ou a relixión. A súa formación realízase na propia asociación correspondente, que permite aos voluntarios adquirir todas as competencias e as técnicas necesarias para conseguir a súa misión. Dous formadores profesionais e voluntarios experimentados dan seminarios a voluntarios de todos os departamentos.
Os artistas
Coluche sabía que a mellor maneira de axudar ao funcionamento dos Restos, era a súa propia imaxe e a dos seus amigos. En inverno de 1985, constituíu os chamados Enfoirés.
O 26 de xaneiro de 1986, Coluche presentou un programa nunha cadea nacional, difundido toda a tarde; un plató excepcional que reuniu políticos de varios partidos, presentadores de todas as canles de televisión e radio, artistas de todos os xéneros e deportistas de todas as disciplinas.
Cada ano, o concerto dos Enfoirés une aos voluntarios dos Restos, e converteuse nun evento dos medios moi popular. En cada ocasión, relátase a acción da asociación e recórdase a onde poden dirixirse os donativos. Os Enfoirés manifestan o seu apoio á asociación doando os beneficios dos concertos e da venda de discos.
Soutomerille, Castroverde
San Salvador de Soutomerille é unha parroquia deshabitada que se localiza no concello de Castroverde. A igrexa parroquial, en ruínas, é prerrománica reconstruída no século XVII. No lugar de Gondar houbo un hospital para os peregrinos do Camiño de Santiago que pasa pola parroquia.
Patrimonio
Ademais da igrexa parroquial, en Soutomerille consérvanse as ruínas de dúas casas grandes, a Torre de Arriba e a Torre de Abaixo, catalogadas como bens de interese cultural. .
RTS 1
RTS1 (РТС1, "Први програм РТС-а", "Први канал РТС-а" ou "Први") é a primeira canle de televisión pública nacional de Serbia, dirixida polo grupo RTS.
Antigamente a RTS tiña como nome Televizija Beograd entre os anos 1958-1971, e entre o ano 1971 e o ano 1992 era coñecida como  TVB1.
Mesquita de Quba
A mesquita de Quba (Quba' Masjid ou Masjid al-Quba; en alifato árabe: مسجد قباء), sita nas aforas de Medina, Arabia Saudita, é a máis antiga das mesquitas do islam, e unha mesquita nacional de Arabia Saudita.
As súas primeiras pedras foron colocadas polo profeta Mahoma durante a súa Héxira ou emigración desde A Meca a Medina e foi acabada polos seus compañeiros. Mahoma agardou máis de 20 noites nesta mesquita, rezando qasr (un rezo curto), mentres chegaba Ali, que tiña a casa xusto detrás desta mesquita.
Durante un século, a mesquita de Quba sufriu transformacións, que fixeron imposíbel a conservación da vella estrutura. Actualmente comprende un conxunto que inclúe, entre outras, áreas residencias, espazos para as ablucións, e mesmo dúas bibliotecas.
As mesquitas Masjid-al-Haram (A Meca), Masjid al-Nabawi (Medina) e Masjid-al-Aqsa (Xerusalén), son os lugares máis santos do islam.
Michael Douglas
Michael Kirk Douglas, nado en New Brunswick (Nova Jersey) o 25 de setembro de 1944, é un actor e produtor estadounidense de cinema e televisión. É gañador de dous Premios Óscar e tres Globos de Ouro. É o fillo do tamén famoso actor Kirk Douglas e está casado coa actriz Catherine Zeta-Jones.
Nikaho
Nikaho (にかほ市, にかほし, Nikaho-shi) é un concello da prefectura de Akita no Xapón. Está situado ao suroeste da prefectura e no centro-oeste da rexión de Tōhoku, na illa de Honshū. Ten 240,63 km² de superficie, unha poboación de 28.192 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 117 h/km².
Michael Douglas
Biografía
Douglas naceu en New Brunswick, Nova Jersey, como o primeiro fillo do actor Kirk Douglas e actriz Diana Dill do arquipélago das Bermudas. Os seus avós paternos, Harry Demsky (nado Herschel Danielovitch) e Bryna Demsky (nada Sanglel), eran inmigrantes xudeus de Homieĺ en Belarús (na época parte do Imperio Ruso). A súa nai e avós maternos, o tenente coronel Thomas Melville Dill e Ruth Rapalje Neilson, eran nativos de Devonshire Parish, nas Bermudas. Thomas Dill serviu como fiscal xeral das Bermudas e foi comandante da Artillería Milicia das Bermudas. Douglas ten un irmán máis novo, Joel Douglas (nado en 1947), e dous medio-irmáns paternos, Peter Douglas (nado en 1955) e Eric Douglas (1958-2004). Asistiu a Escola Allen-Stevenson, da Escola Internacional de Xenebra, e graduouse na Eaglebrook School, en Deerfield, Massachusetts no ano 1960 e A Escola Choate (agora Choate Rosemary Hall) en Wallingford, Connecticut, en 1962. Recibiu o seu B.A. da Universidade de California, Santa Barbara, en 1966, onde é tamén o presidente honorario da Asociación Alumni UCSB.
Nikaho
O concello de Nikaho limita cos concellos de Yurihonjō (da prefectura de Akita); de Yuza e de Sakata (son da prefectura de Yamagata).
Festival Internacional da Canción de Benidorm
O Festival Internacional da Canción de Benidorm, coñecido ata 2003 como Festival Español da Canción de Benidorm, foi un certame musical anualmente organizado na cidade de Benidorm, na provincia de Alacant, que tivo lugar cada verán entre 1959 e 2006, aínda que faltou á súa cita en 1979, 1984 e entre 1986 e 1992.
Sesame Street
Sesame Street é un programa infantil de televisión estadounidense dirixido a nenos en idade preescolar, coñecido pola combinación de educación e entretemento, empregando uns monicreques coñecidos como the Muppets creados por Jim Henson, a animación, as curtas, o humor, e a utilización de referencias culturais.
En Galicia emitiuse desde 1979 e durante os anos oitenta do século XX en castelán e en Televisión Española cunha versión española chamada Barrio Sésamo. Na versión española, ademais dos monicreques internacionais: Big Bird (Caponata), Ernie and Bert (Epi e Blas), Elmo, Grover (Coco), Cookie Monster (Triqui ou Monstro das Galletas), Kermit the Frog (a Ra Gustavo), e Count von Count (o Conde) apareceron personaxes nacionais que acadaron gran sona, uns humanos e dous monicreques: O ourizo Espinete e o papagaio Don Pimpón.
Historia
O programa concibiuse en 1966 entre Joan Ganz Cooney e Lloyd Morrisett, vicepresidente da Fundación Carnegie co obxectivo de crearen un programa infantil que puidera "aproveitar a adición que xera a televisión para tirar proveito dela para axudar aos meniños a prepararse para a escola. Despois de dous anos de preparación creouse a Children's Television Workshop, cun orzamento de oito millóns de dólares procedente de Carnegie, a Fundación Ford e o goberno dos Estados Unidos, coa finalidade de crear e producir un novo programa de televisión dirixido ao público infantil. O primeiro programa emitiuse en canles da televisión pública o 10 de novembro de 1969, recibindo críticas positivas, algunha controversia e altas audiencias.
En 2009, Sesame Street era o programa infantil máis visto do mundo, con emisións dobradas ou adaptadas en 120 países, cunha alta reputación como avalan os seus oito Grammys e 118 Emmys
Formato
Na súa primeira época o formato de Sesame Street consistía nunha combinación de elementos da televisión comercial con técnicas educativas, coa colaboración entre conselleiros educativos, investigadores e produtores, desenvolvéndose o currículum inicial ao longo de seminarios celebrados en 1968 entre expertos da televisión e da educación que formaron a base dos obxectivos cognitivos, afectivos e de coñecemento do programa que se desenvolvía como unha revista de televisión, situado nunha rúa dunha cidade e a súa veciñanza, en 1998 cambiouse o formato a un máis narrativo.
Piollo de mar
Fisioloxía
De cor gris ou gris-acastañado, este parasito amosa o aspecto típico dos crustáceos isópodos (iso: igual, podos: patas), deprimido ventralmente. Un exemplo á nosa vista dun exemplar da mesma división é o Armadillidium vulgare, crustáceo terrestre que podemos atopar na humidade.
Presenta pequenas antenas na testa. Nas extremidades da anilocra, que están distribuídas en sete pares, pódese apreciar como se adaptaron estes crustáceos á alimentación parasitaria, posuíndo garfos para a fixación no peixe e a succión do sangue do mesmo, en troques de patas convencionais. No caso de se desprenderen do peixe, nadan até atopar un novo hospedador.
Xeralmente atópanse en parellas (macho e femia) e case sempre na cabeza do peixe, xa que isto garante a presenza de sangue e así evitan as escamas, máis duras de fender.
Os machos son pequenos, miden até un máximo de 2 centímetros. As femias son máis grandes e están adaptadas para conter os ovos, chegando a medir até 4 centímetros, sendo a miúdo máis escuras que os machos.
Federico Alejos Pita
Federico Alejos Pita Castellanos, nado en Ferrol o 6 de setembro de 1828 e finado en Collado Villalba (Comunidade de Madrid) o 17 de agosto de 1901, foi un xornalista e escritor galego.
Traxectoria
miniatura|page=70|[[Álbum de la Caridad.]] Funcionario na Coruña, colaborou en El Clamor de Galicia e Diario de Galicia e foi director do Diario de La Coruña. Trasladouse a Madrid e colaborou con El Museo Universal e La América e dirixiu El Correo de Las Antillas. Obtivo o primeiro accésit nos primeiros Xogos Florais da Coruña (1861) co poema "A la Religión".
Lidl
Lidl, pronunciado /ˈliːdəl/, é unha cadea de supermercados de desconto. A empresa é orixinaria da Alemaña e o nome completo da compañía é Lidl Stiftung & Co KG, pertencente ao grupo Schwarz.
Historia
miniatura|dereita|250px|Típico supermercado Lidl miniatura|dereita|250px|Interior dun supermercado Lidl Lidl foi fundado na década dos anos 30 do século XX, por un membro da familia Schwarz baixo o nome de Lidl & Lebensmittel Sortimentsgroßhandlung, como supermercados tradicionais. Os primeiros supermercados coa aparencia actual provén dos anos setenta.
Existen máis de cinco mil supermercados Lidl distribuídos por 17 países por todo o mundo. Actualmente, é a segunda empresa máis grande de supermercados de Alemaña, e é o principal competidor de Aldi, outra cadea similar.
Países con presenza de Lidl
Lidl ten a súa sede e centro loxístico para Galiza no polígono de Río do Pozo en Narón.
Polideportivo Fernando Martín
O Pabellón Polideportivo Municipal Fernando Martín é un pavillón polideportivo cuberto de Fuenlabrada (Comunidade de Madrid), inaugurado en setembro de 1991. . Conta cunha capacidade para 5 700 espectadores, e é utilizado principalmente para baloncesto, sendo o pavillón onde xoga como local o Baloncesto Fuenlabrada.
Isurus
Isurus é un xénero de condrictios elasmobranquios lamniformes (Lamniformes) da familia dos lámnidos (Lamnidae), coñecidos como marraxos azuis.
Comprende dúas especies, o marraxo azul (Isurus oxyrinchus) e o moi raro marraxo azul pequeno (Isurus paucus), ademais de varias especies extintas.
Miden entre 2,5 e 4,5 m de lonxitude, e alcanzan un peso máximo aproximado de 800 kg.
Especies
O xénero conta con dúas especies viventes:
E entre as fósiles están Isurus hastalis, I. retroflexus, I. desori, I. escheri e I. planus.
Antonio Taboada Tundidor
Antonio Taboada Tundidor, nado en Ourense o 15 de novembro de 1888 e finado en Madrid o 30 de decembro de 1959, foi un avogado e político galego.
Tudanca
Tudanca é un concello da comunidade autónoma de Cantabria situado na zona occidental da comunidade a 96 quilómetros da capital, Santander.
Localización e características
Tudanca atópase no val do Nansa, polo que pertence á comarca de Saja-Nansa. A súa altitude máxima é de 1.815 metros e, a mínima de 244 metros. Tudanca é tamén un dos núcleos de poboación que compoñen o municipio. É o máis poboado e atópase a 3,3 km ao sur de Santotís, a capital municipal. Limita polo norte con Rionansa, polo sur con Polaciones, polo leste con Cabuérniga e a Mancomunidade Campoo-Cabuérniga e polo oeste con Rionansa e Polaciones
Economía
Un 38,2% da poboación do municipio emprégase no sector primario, un 15,8% na construción, un 10,5% na industria e un 35,5% no sector servizos. Conta cunha taxa de actividade do 41,6% e unha taxa de paro do 17,4%. Predomina polo tanto o sector primario.
Patrimonio
Todo o casco do pobo de Tudanca está declarado ben de interese cultural, coa categoría de conxunto histórico.
Río Lethes
miniatura| [[Wilhelm Wandschneider, Lete, 1908]] Na Grecia antiga, Lete ou Lethe (en grego antigo λήθη; [ˈlεːt̪ʰεː], grego moderno: [ˈLiθi]) significa literalmente "esquecemento". O antónimo é a palabra grega para "verdade" - Alétheia.
Na mitoloxía grega, Lete é un dos ríos do Hades. Aqueles que bebían a auga ou incluso tocaban a súa auga experimentarían un esquecemento completo.
Lete é tamén unha das náiades, filla da deusa Eris, dama da discordia, irmá de Algos, Limos, Horcos e Ponos.
Algunhas relixións esotéricas ensinaron que había outro río, o Mnemósine, e beber das súas augas recordaríache todo e acadaríase a omnisciencia. Aos iniciados ensinábaselles que se se lles daba a opción de cal río beber despois da morte, deberían beber do Mnemósine en lugar do Lete. Os dous ríos aparecen en varios versos inscritos en placas de ouro a partir do século IV a.C., en Turium, no sur de Península italiana e en todo o mundo grego.
Río Lete
O río Lete (do grego Λήθη Lếthê, "esquecemento" ou "ocultación") é un río do Hades onde quen bebía das súas augas esquecían as súas vidas pasadas. Logo, Lete comezou a simbolizar o esquecemento.
A súa situación no Inframundo (dominios de Hades) é contraditoria. Nalgunhas versións, Lete está nos Campos Elisios, os seus habitantes quedarían no Paraíso durante 1.000 anos ata que rematou toda a terra deles, logo, bebendo das augas do Lete, esqueceron toda a súa vida e reencarnáronse ou realizaron a metempsicose (reencarnación, en seres da mesma ou outras especies). Noutras versións, Lete estaba no campo de Asfodelos no Inframundo, un lugar de melancolía, onde os mortos non sufrían tormentos. A súa situación máis aceptada está nos Campos Elisios.
O río Lete na Divina Comedia
Na Divina Comedia, de Dante Alighieri, mestúranse tradicións pagás gregas e tradicións católicas. Na segunda parte da obra, o Purgatorio, Lete aparece como un río de cuxas augas os pecadores tiveron que beber para borrar os seus pecados cometidos, e unha vez borrados polos castigos purificadores do Purgatorio, entrar no ceo.
Antonio Taboada Tundidor
Traxectoria
Fillo de Juan Taboada González e irmán de Carlos Taboada Tundidor. Licenciado en Dereito. Foi xuíz de primeira instacia do Carballiño, Quiroga (1914-1920), e Céuta. Militou no Partido Conservador, co que foi elixido deputado por Ourense nas eleccións de 1920 e 1923. Na ditadura de Primo de Rivera reingresou na carreia xudicial e foi nomeado xuíz de primeira instancia de Motilla del Palancar en 1924. Despois foi fiscal da Audiencia de Palencia en 1927, e da de Bilbao en 1928. Coa caída da ditadura foi nomeado Subsecretatario do Ministerio de Xustiza e Culto en febreiro de 1930, e actuou como Ministro de Graza e Xustiza interino do 22 de setembro ao 6 de outubro de 1930. Foi director xeral de Obras Públicas a finais de 1930. Unha vez proclamada a República, foi conselleiro do Banco de Crédito Local (1931-1932) e deputado pola provincia de Ourense polo Partido Agrario Español nas eleccións xerais de 1933 e nas eleccións xerais de 1936. Foi secretario do Congreso en 1934 e fiscal do Tribunal Supremo do 23 de decembro de 1935 ao 2 de xaneiro de 1936.
Padrones de Bureba
Padrones de Bureba é un concello español da provincia de Burgos (Castela e León). A súa poboación é de 49 habitantes (INE 2012).
Xosé Oliveira Blanco
Xosé Oliveira Blanco "O Moreno", nado no barrio do Sobreiro en Lavadores, en abril de 1915 e finado o 25 de xaneiro de 1991, foi un gaiteiro galego.
Era compoñente do cuarteto de gaiteiros Os Morenos de Lavadores, xunto o seu irmán Manuel, Olimpio Alonso e Xosé Suárez. Foi profesor de Ricardo Portela.
Ludwig Scotty
Ludwig Derangadage Scotty, nado en Anabar o 22 de xuño de 1948, é un avogado e político de Nauru, Presidente do seu país entre o 29 de maio e o 8 de agosto de 2003 e de novo entre o 22 de xuño de 2004 e 19 de decembro de 2007.
Traxectoria
Ludwig Scotty naceu e creceu no distrito de Anabar, onde estudou ata o secundario. Estudou Dereito na Universidade do Pacífico Sur en Fidxi. O 15 de marzo de 1983 foi elixido para o parlamento de Nauru, representando Anabar. Posteriormente foi director do Banco de Nauru e da compañía de aviación Air Nauru.
Despois da curta administración de Derog Gioura, Scotty foi elixido presidente de Nauru con 10 votos a favor e 7 en contra. En agosto de 2003, por un voto de desconfianza do parlamento, foi destituído.
Entre 2003 e 2004 retornou ao parlamento de Nauru e permaneceu na oposición. O 22 de xuño de 2004 retornou á presidencia cando un membro do goberno de Harris renunciou. Ludwig Scotty foi reelixido para o parlamento en outubro do mesmo ano, e a maioría dos seus aliados tamén. No seu segundo goberno tratou de reformar a economía.
Opérculo (gasterópodos)
miniatura|100px|Opérculo.
Ludwig Scotty
Traxectoria
O decembro de 2007 deixou novamente debido a un voto de desconfianza.
Opérculo (gasterópodos)
Nos gasterópodos, o opérculo é a peza da parte superior do pé, en forma de disco córneo ou calcificado, que encaixa exactamente no estoma ou boca a modo de tapadeira, cerrándoo ao retraerse o animal dentro da cuncha.
O metapodio nos prosobranquios é quen produce o opérculo nos gasterópodos.
Galinux
Galinux pode referirse a:
David de mármore (Donatello)
miniatura|David en mármore de Donatello. O David de mármore de Donatello é unha escultura da etapa de mocidade deste grande artista. Data de 1408-1409, é de mármore branco e mide 191 de altura, cunha base de 57,5 x 32 cm. Consérvase no Museo Nazionale del Bargello en Florencia, no mesmo cuarto que o famoso David de bronce, o traballo de plena madureza do artista.
Historia
En calquera caso, a estatua xa non se atopaba na Catedral dende 1416, cando foi comprada pola Signoria, para trasladalo ao Palazzo Vecchio. Importante é o significado político que se atribúe a David, como un símbolo de carácter indomable e libertario da República de Florencia, que, como é lóxico, tamén encargou a principios do século XVI, o famoso David de Michelangelo. Ten unha inscrición ao pé da escultura:
«PRO PATRIA FORTITER DIMICANTIBUS ETIAM ADVERSUS TERRIBILISSIMOS HOSTES DII PRAESTANT AUXILIUM». «Os deuses dan soporte á patria con audacia contra os combatentes inimigos máis temíbeis».
Descrición
miniatura|Detalle da cabeza de [[Goliat.]] David está representado no momento da vitoria e inmediatamente despois da derrota do xigante Goliat, cuxa cabeza se atopa aos seus pés, coa pedra inda no medio da fronte.
Os brazos son desproporcionadamente longos, pero xa se incorporaron elementos do repertorio clásico, coma algún detalle anatómico realista: as mans, o torso, a súa cabeza coroada de amaranto (símbolo profano). A expresión do rostro é un pouco inexpresiva, pero a pose e a actitude parecen expresar o orgullo da súa conciencia divina. O desprazamento do peso sobre a perna dereita co torso torcido cara ao lado oposto, indica a intención para crear un maior dinamismo co clásico contrapposto.
Northamptonshire
Northamptonshire é un condado do Reino Unido, situado no centro de Inglaterra. Ocupa unha área de 2.364 km², cunha poboación estimada en 2010 de 687.300 habitantes. A sede do goberno está no distrito de Northampton, a vila máis poboada do condado. Northamptonshire limita con Warwickshire, Leicestershire, Rutland, Cambridgeshire, Bedfordshire, Buckinghamshire, Oxfordshire e Lincolnshire.
Distritos
100px|miniatura|esquerda|Distritos de Northamptonshire.
Álvaro Rodríguez Eiras
Álvaro Rodríguez Eiras, nado en Meira o 4 de abril de 1932, é un político e empresario galego.
Traxectoria
Con só 29 anos, en 1961 foi designado alcalde do concello de Meira, posto que ocupou ata 1966. Unha década máis tarde, en 1971 crea a empresa que leva o seu nome, Álvaro Rodríguez Eiras, SL, coñecida polo seu acrónimo Aresa, dedicada á venda de fertilizantes e outros produtos agrícolas.
En 1975 funda o Club Político de Lugo, unha organización encargada de dar a coñecer as distintas ideoloxías da transición; neses anos preside a Confederación de Empresarios provincial de Lugo, da que é precisamente o seu primeiro presidentes. En 1981 impulsa, xunto con outros, a creación da Confederación de Empresarios de Galicia (CEG). É o presidente da patronal galega dende 1981 ata 1982, cando foi substituído por Emilio Pérez Nieto.
Andrés Precedo Ledo
Andrés Precedo Ledo, nado na Coruña o 14 de outubro de 1943 é un xeógrafo galego. Na actualidade ostenta a cátedra de Xeografía Humana da Universidade de Santiago de Compostela
Traxectoria
É profesor mercantil, licenciado en Filosofía e Letras e doutor en Historia. Exerceu a docencia nas universidades de Navarra e Barcelona como profesor de Xeografía Económica e de Urbanismo, antes de gañar a cátedra de Xeografía Humana e de Ordenación do Territorio da Universidade de Santiago de Compostela (USC).
É membro da Asociación Internacional de Planificadores Rexionais e Urbanos, da Asociación Internacional de Urbanistas, do grupo NUREC (Network Urban Research European Community) e do Instituto de Estudos Económicos de Galicia Pedro Barrié de la Maza. Formou parte de varias comisións da Unión Xeográfica Internacional relacionadas cos sistemas urbanos, o desenvolvemento rexional e a localización industrial. Colaborou en proxectos europeos para o desenvolvemento das rexións e as redes de cidades, tendo pronunciado conferencias en varios países sobre eses temas.
En 1990 incorporouse á Xunta de Galicia como responsábel do deseño e pulo do Plano de Desenvolvemento Comarcal de Galicia (PDC) que recibiu as loanzas do Consello de Europa. Froito deste Plano son as súas realizacións para a Sociedade para o Desenvolvemento Comarcal de Galicia: o Mapa Comarcal de Galicia, o Sistema de Información Territorial de Galicia (SITGA) e os Centros Comarcais. Así mesmo, dirixiu o mestrado en Desenvolvemento Local organizado por esta Sociedade, da que foi conselleiro delegado. En 1991 foi nomeado director do Gabinete de Planificación e Desenvolvemento Territorial da Presidencia da Xunta de Galicia, cargo no que cesa en 1997 para converterse en Secretario Xeral de Planificación e Desenvolvemento Comarcal de Galicia, onde permanece ata 2003.
Publicacións e produción científica
É autor, individual ou en colaboración, de medio centenar de libros e máis de 200 artigos relacionados coa demografía, o desenvolvemento local, o urbanismo, a ordenación do territorio e a planificación estratéxica urbana e rexional. É de salientar a súa serie sobre as cidades galegas publicada pola Fundación Caixa Galicia.
Maceira (homónimos)
Maceira é unha árbore do xénero Malus, concretamente a Malus domestica, a maceira doméstica cultivada nos pomares. O topónimo galego Maceira pode referirse a:
Fiúncho
miniatura|Foeniculum vulgare O fiúncho (do latín serodio fenuculum, diminutivo de fenum 'feo, herba seca'), funcho, fiollo ou fieiteiro (Foeniculum vulgare) é a única especie do xénero Foeniculum. Nativa da Europa meridional, en especial da costa do mar Mediterráneo, onde medra en estado silvestre, é unha herba perenne e sumamente aromática, cultivada polo seu emprego na cociña. Tamén medra en estado silvestre na costa do Atlántico, especialmente en Galiza, onde tradicionalmente son usadas as sementes para culinaria e medicina popular e os talos para alimento dos animais.
Descrición
O fiúncho é unha planta herbácea e erecta, dunha cor verde intensa, e pode chegar a acadar os dous metros de altura. As súas follas son longas e delgadas, acabando en segmentos en forma de agulla, que se endurecen exteriormente no verán para evita-la perda de auga. As flores aparecen en ramiños de 20 a 50 flores sobre pedúnculos curtos.
Empregos
A planta emprégase comunmente na cociña típica de Andalucía e sobre todo na confección de encurtidos, aliños e salsas, por aportarlle un típico arrecendo semellante á menta.
O fiúncho tamén é usado para cocer as castañas.
Propiedades
En herboristerías considérase unha planta con propiedades diuréticas; cultívase para extraer a parte inferior que ten unha especie de cebola.
Insulto italiano
Na actualidade, en Italia emprégase tamén o insulto finocchio cos significados de home efeminado ou homosexual. A orixe desta aldraxe provén da Idade Media, cando o Tribunal eclesiástico da Inquisición queimaba na fogueira ós homosexuais (entre outros e outras) e cubría á vítima coas follas frescas do fiúncho para que o suplicio durase máis tempo.
O fiúncho na cultura popular
En Beariz (Ourense) ou en Lalín (Pontevedra) tallan o mal de aire cun hisopo feito con fiuncho que mollan en viño tinto. Tamén se usa como protector contra o mal de ollo en Cambados. Noutros puntos, como en Xeve (Pontevedra), curan a ‘’erisipela’’ tocando na parte enferma cun tres poliñas de silva, outras tres de estruga e outras tantas de fiúncho.
Ademais o fiúncho é unha das sete herbas máxicas de San Xoán.
Nome común
Pé de boi, néboda, mexacán, herba de anís, funcho, fruncho, fonollo, fiúnxo, fiúnle, fiúncho, fionllo, fiollo, fiacha, teollo, feo, ciollo, canelo, brizo, anís fiollo, anís das castañas e anís.
Getxo Rugby Taldea
O Getxo Rugby Taldea, chamado Getxo Artea por razóns de patrocinio, é un club español de rugby da localidade de Getxo (Biscaia), fundado en 1975, que compite na División de Honra, a primeira categoría do rugby español. No seu palmarés salienta a presenza dun título de liga (1993) e catro títulos de copa (1990, 1991, 1992 e 1997).
O equipo xoga os seus partidos como local no terreo de xogo do Velódromo de Fadura, situado dentro da Cidade Deportiva Municipal de Fadura. As cores tradicionais do club son o amarelo e o negro.
Historia
O Getxo Artea Rugby Taldea, fundouse en 1975 co nome de Getxo Rugby Taldea, ao unirse tres xogadores do Gernika Rugby Taldea que vivían nesta localidade biscaíña. Durante os seus primeiros anos de vida nutriuse de todo o entramado deportivo deste municipio, principalmente dos remeiros de traíñas. Obtivéronse, dende moi cedo, grandes resultados deportivos, tanto en categoría sénior, coma nas categorías inferiores.
Na década dos '80, seguiu co seu crecemento ata conseguir avanzar dende a categoría rexional ata a División de Honra, a máxima categoría do rugby español. Nesta mesma década, en 1989 créase a sección feminina do club, que tamén se caracterizou, dende os seus inicios, por ter grandes resultados no ámbito deportivo, e por unha vocación de formación, tanto de deportistas como de persoas dentro dos valores do rugby.
Durante a década dos '90, o club vive a súa época dourada, acadando os seus maiores éxitos deportivos no equipo sénior masculino, coa consecución dun título de Liga de División de Honor, catro copas do Rei e chegou a tres finais máis desta última competición. Tras este período esplendoroso e cando xa parecía normal a súa presenza na máxima categoría do rugby español e a consecución de títulos, houbo unha crise de xogo que fixo perder tanto a categoría, coma a súa presenza nas finais de copa.
O século XXI, significa a recuperación dos bos resultados deportivos, primeiro votando á División de Honra, e máis tarde repetindo a súa participación na Final de Copa do Rei de 2005. Ademais, este século marca o comezo da profesionalización do club, etapa aínda non finalizada, mais obsérvase nun aumento progresivo do presuposto para cada tempada. Esta década tamén marca o comezo dos éxitos femininos en categoría nacional, xa que consegue gañar a Copa da Raíña de 2001 e de 2008 e acadou outra final desta competición en 2004. Ademais destes éxitos, no ano no que cumpría 20 anos a súa sección feminina, o 2009, e grazas a ter gañado a Copa da Raíña do ano anterior, enfrontouse na Final da Copa de Europa Feminina ao equipo francés do USA Toulouges, perdendo a final a dobre partido.
O 19 de abril de 2009 consumábase o descenso directo do Getxo á División de Honra B tras perder ante o líder, o CRC Madrid, e finalizar en última posición a tempada regular. Para a tempada 2009-2010, o equipo militou no Grupo 1 (Norte) da División de Honra B.
Na tempada 2010-2011, o equipo logrou rematar a tempada na primeira posición do Grupo 1 da División de Honra B. Para ascender tiña que derrotar nunha eliminatoria a ida e volta ó equipo valenciano de Les Abelles, que había rematado segundo no Grupo 2. No encontro de ida venceu o Les Abelles por 15-13 en Valencia. No encontro de volta o que venceu foi o equipo vasco, por 43 a 21, co cal Getxo RT acadaba o ascenso á División de Honra, na que militará durante a tempada 2011-2012.
Palmarés
''A División de Honra B existe dende a tempada 1998-99. Anteriormente a Primeira Nacional era a 2ª División do rugby español''.
Dead Can Dance
Dead Can Dance foi unha banda australiana formada en Melbourne en agosto de 1981. Os seus piares foron Lisa Gerrard e Brendan Perry. A banda trasladouse a Londres en maio de 1982 e separouse en 1998, pero reuniuse temporalmente para unha xira mundial en 2005. O seu álbum de 1996 Spiritchaser acadou o número 1 na lista Billboard Top World Music Albums Chart. No 2011 voltaronse formar, editaron o seu disco Anastasia no 2012 e volveron os escenarios, mantendo por agora unha actividade ininterrompida por case que todo o planeta.
O son das súas músicas é atmosférico, recorrendo a melodías medievais, cantos gregorianos, o iso intensivo de sintetizadores e órganos. Alternan momentos moi tranquilos e relaxados con outros con fortes percusións. Parte da súa influencia vén das músicas autoctonas do nordeste da Australia, feita con didgeridoo. Son parte dos precursores do novo movemento das 'músicas do mundo', na que se mestura músicas de diferentes culturas e tempos indiscriminadamente.
Estados Federados de Micronesia
Os Estados Federados de Micronesia (abreviado en inglés FSM e tamén coñecido simplemente como Micronesia) é un país insular en Oceanía asociado cos Estados Unidos. Consta de catro estados, de oeste a leste, Yap, Chuuk, Pohnpei e Kosrae, que se reparten polo oeste do Pacífico occidental. Xuntos, os estados comprenden ao redor de 607 illas (unha superficie combinada de aproximadamente 702 km² que cobren unha distancia lonxitudinal de case  xusto ao norte do ecuador. Atópanse ao nordeste de Nova Guinea, ao sur de Guam e ás Illas Marianas, ao oeste de Nauru e Illas Marshall, ao leste de Palau e Filipinas, aproximadamente  ao norte do leste de Australia, 3.400 km ao sueste do Xapón e a uns 4000 km ao suroeste das principais illas de Hawai.
Cada un dos seus catro estados céntrase nunha ou máis das principais illas altas, e todas menos Kosrae inclúen numerosos atois periféricos. Os Estados Federados de Micronesia están espallados por parte das Illas Carolinas na rexión máis ampla de Micronesia, que consiste en miles de pequenas illas repartidas entre varios países. O termo "Micronesia" pode referirse aos Estados Federados ou á rexión no seu conxunto.
Historia
Os devanceiros dos micronesios establecéronse fai 4.000 anos. Un primeiro sistema baseado en xefaturas descentralizadas finalmente evolucionou cara a un imperio relixioso e de economía máis centralizada con centro en Yap.
Os primeiros exploradores europeos foron os portugueses, en busca das illas das Especias (Indonesia), chegando logo os españois, que alcanzaron as Carolinas no século XVI, onde estableceron a súa soberanía. As illas foron vendidas a Alemaña tras o fin do imperio colonial español en 1899, e tras a primeira guerra mundial, o Xapón fíxose cargo do control das illas.
LU-652
A LU-652 é unha estrada da rede primaria complementaria galega que une Bóveda (LU-546) e o barrio da Estación da Pobra do Brollón (LU-933).
Estados Federados de Micronesia
Historia
Durante a segunda guerra mundial, unha porción significativa da frota xaponesa tivo a súa base na lagoa do atol Truk (Chuuk). En febreiro de 1944, a Operación Hailstone, unha das batallas máis importantes da guerra, levou a cabo en Truk, na que moitos barcos de apoio e avións xaponeses foron destruídos.
Tras o final da segunda guerra mundial, o territorio foi transferido aos Estados Unidos baixo os auspicios das Nacións Unidas en 1947, como parte do Territorio Fiduciario das Illas do Pacífico.
O 10 de maio de 1979, catro dos distritos do Territorio Fiduciario ratificaron unha nova constitución para converterse nos Estados Federados de Micronesia. Os EFM asinaron un tratado de Libre Asociación cos Estados Unidos de América, que entrou en vigor o 3 de novembro de 1986, o cal supuxo o cambio do status de Micronesia de territorio fiduciario a independente. A independencia concluíuse formalmente baixo o dereito internacional en 1990, cando as Nacións Unidas finalizaron oficialmente o estatuto de Tutela segundo a Resolución 683 do Consello de Seguridade. O Pacto foi renovado en 2004.
Surrealismo hispánico
O surrealismo na pintura hispánica
En España o surrealismo aparece en torno ós anos vinte non na súa vertente puramente vangardista senón mesturado con acentos simbolistas e da pintura popular. Amais de Joan Miró e Salvador Dalí, compoñen o surrealismo español Maruxa Mallo, Gregorio Prieto, Moreno Villa e Benjamín Palencia, amais dos neocubistas que se pasan ó surrealismo (Alberto Sánchez e Ángel Ferrant).
Estados Federados de Micronesia
Goberno e política
Os Estados Federados de Micronesia réxense pola Constitución de 1979 que entrou en vigor o 10 de maio, ademais de por o Tratado de Libre Asociación asinado con Estados Unidos en 1986 e revisado en 1999 que esixe aos Estados Federados seguir determinadas liñas de política exterior, e a cambio Estados Unidos encárgase da defensa do país e a asistencia económica.
Sociedad Pro-Monte de Santa Tecla
A Sociedad Pro-Monte Santa Tecla fundouse no ano 1912 como promotora das primeiras escavacións arqueolóxicas e estudo do castro de Santa Trega e é a encargada da xestión do museo actual. Contou entre os seus socios de mérito ao historiador e membro da Real Academia Española Juan Domínguez Fontela ou na súa presidencia a un persoeiro como o indiano Manuel Lomba Peña. Esta sociedade tamén foi a creadora das hoxe en día moi recoñecidas e multitudinarias Festas do monte de Santa Trega, festa creada no ano 1913 cunha “xuntanza campestre” dos socios da Sociedad Pro-Monte Santa Trega.
Surrealismo hispánico
O surrealismo na pintura hispánica
En Latinoamérica considéranse surrealistas, amais dos xa citados Matta e Lom, a Remedios Varo e Leonora Carrington.
Estados Federados de Micronesia
Goberno e política
Garántense os dereitos fundamentais e establécese un sistema de separación de poderes. O poder executivo está en mans do Presidente do Goberno, elixido pola Asemblea (poder lexislativo) composta por 14 membros elixidos mediante sufraxio universal 10 deles e un por cada un dos catro Estados que forman a Federación e entre os cales deben ser elixidos o Presidente e o Vicepresidente. Os catro Estados posúen ademais unha asemblea lexislativa propia.
Surrealismo hispánico
O surrealismo na literatura hispánica
O surrealismo foi seguido con interese polos intelectuais españois dos anos 30. O primeiro en adoptar os seus métodos foi José María Hinojosa, autor de A flor de California (1928), libro pioneiro de prosas narrativas e oníricas.
Estados Federados de Micronesia
Organización político-administrativa
Os Estados Federados de Micronesia están compostos por 607 illas, as cales divídense en catro estados: Yap, Chuuk, Pohnpei e Kosrae. A capital federal é Palikir, localizada na illa de Pohnpei.
Os catro estados da federación son:
Surrealismo hispánico
O surrealismo na literatura hispánica
Varios poetas da xeración do 27 se interesaron polas posibilidades expresivas do surrealismo. A súa pegada é evidente en libros como Sobre os anxos de Rafael Alberti, Poeta en Nova York de Federico García Lorca e Os praceres prohibidos de Luis Cernuda. Vicente Aleixandre definiuse a si mesmo como "un poeta superrealista", inda que matizando que a súa poesía non era en modo ningún produto directo da escrita automática.
Estados Federados de Micronesia
Organización político-administrativa
Estes estados, á súa vez, divídense en concellos.
Surrealismo hispánico
O surrealismo na literatura hispánica
Nas illas Canarias a afección polo surrealismo levou á formación nos anos 30 da Facción Surrealista de Tenerife, un grupo de entusiastas, ó modo do creado en Francia ó redor de André Breton. Os seus compoñentes (Agustín Espinosa, Domingo López Torres, Pedro García Cabrera, Óscar Domínguez, Eduardo Westerdahl e Domingo Pérez Minik) expuxeron as súas creacións e puntos de vista na revista Gaceta de Arte.
Inda que non se lle poida considerar un surrealista estrito, o poeta e pensador Juan Larrea viviu de primeira man a eclosión do movemento en París e reflexionou máis tarde sobre o seu valor e transcendencia en obras como Surrealismo entre vello e novo mundo (1944).
Estados Federados de Micronesia
Xeografía
miniatura|350px|dereita|Mapa dos Estados Federados de Micronesia
Os Estados Federados de Micronesia constan de 607 illas que se estenden ao longo do arquipélago das illas Carolinas, ao leste de Filipinas. Os catro grupos de illas que os constitúen son Yap, Chuuk (chamado Truk ata xaneiro de 1990), Pohnpei (chamado Ponape ata novembro de 1984), e Kosrae. A capital federal é Palikir, en Pohnpei. Practicamente a totalidade das illas son atois e arrecifes coralinos asentados sobre cordilleiras submarinas, e en moitos casos antigos volcáns como sucede en Chuuk, sendo o perímetro da lagoa de tal atol a urxencia de corais asentados sobre un cráter volcánico.
Economía
Artigo principal: Economía dos Estados Federados de Micronesia
A principal fonte de ingresos é a axuda externa, proveniente de Estados Unidos, país co que se atopa asociado libremente, e que achegou en 2001 109 millóns de dólares, que representan ao redor do 65 por 100 dos ingresos do Estado. Outros países con achegas significativas son Australia e Nova Zelandia.
O sector público representa aínda o 45 por 100 do conxunto da actividade económica, e o proceso de liberalización iniciado en 2002 non conseguiu situar a economía nos termos pactados cos Estados Unidos e o Banco Mundial.
Demografía
A poboación indíxena dos Estados Federados de Micronesia, que principalmente é de etnia micronesia, componse de varios grupos etnolinguísticos. O inglés é a lingua máis popular. A taxa de crecemento poboacional mantense nun 3% aínda que minorada pola crecente emigración. En Pohnpei son comúns os casos de extremo daltonismo, coñecido como acromatopsia.
Ligazóns externas
Goberno
Información xeral
Medios de comunicación
Mapas
Viaxes
Clima
Gema Buitrón
Gema Buitrón Cortiñas, nada nas Pontes o 19 de xullo de 1989, é unha arqueira galega. A súa especialidade é o arco recurvo.
Traxectoria
Comezou a practicar o tiro na súa vila natal, As Pontes, baixo a disciplina do Sílex, club no que milita aínda na actualidade. En 2002, na súa primeira participación, consegue o campionato de Galicia da súa categoría, que iría revalidando ano a ano, en todas as categorías polas que pasou, ata conseguir o campionato galego absoluto en 2006.
En 2007 participa por primeira vez nun campionato do mundo absoluto de tiro con arco, en Leipzig. Nese verán trasládase a Madrid para comezar a adestrar no centro de alto rendemento deportivo Joaquín Blume. En 2008 queda campioa de España de categoría universitaria e campioa de España absoluta por equipos, a canda as outras arqueiras galegas Iria Grandal e Margarita Beltrán. Nese ano tamén acada o bronce no campionato do mundo de categoría universitaria (parellas mixtas).
En febreiro de 2009 consegue en Alacant o seu primeiro campionato de España de tiro con arco na categoría individual absoluta (pista cuberta), así como a medalla de bronce por equipos. Nos campionatos de España ao aire libre, celebrados en Zaragoza repite a medalla de ouro así como a prata por equipos coa selección galega. Nese mesmo ano, nos mundiais de pista cuberta de 2009 celebrados en Rzeszow (Polonia) cae en dezaseisavos de final en categoría individual e en cuartos por equipos. Nos mundiais ao aire libre, celebrados en Ulsan (Corea do Sur), cae en trintaedousavos de final.
Vida persoal
Estudante de Publicidade, participou como actriz na rodaxe dun spot para unha campaña internacional da Wii Sports.
José Luis y su guitarra
José Luis Martínez Gordo, coñecido artisticamente como José Luis y su guitarra, nado en Xaén o 11 de xuño de 1935 e finado en Córdoba o 2 de febreiro de 2016, foi un cantante e actor español de grande éxito durante as décadas de 1950 e 1960 no Estado español.
Gran Premio de España de 1994
O Gran Premio de España de 1994 foi unha carreira de motor de Fórmula Un celebrada o 29 de maio de 1994 no Circuíto de Cataluña, Barcelona. Foi o 36º Gran Premio de España desde que se celebrou o primeiro en Guadarrama en 1913. Foi o cuarto que se celebrou no Circuíto de Cataluña. A carreira de 65 voltas foi a quinta rolda da tempada 1994 de Fórmula Un e foi gañada polo piloto británico Damon Hill, pilotando un Williams FW16, obtendo a súa primeira vitoria da tempada. Tamén foi a primeira vitoria da tempada para Williams, e un triunfo catártico para o equipo aínda conmocionado pola morte de Ayrton Senna unhas semanas antes no Gran Premio de San Marino de 1994. Hill gañou por 24 segundos sobre o piloto alemán Michael Schumacher, quen durante a maior parte da carreira quedou atrapado en quinta velocidade no seu Benetton B194. O terceiro foi o piloto británico Mark Blundell conducindo un Tyrrell 022. Sería o terceiro e último podio da carreira de Blundell e sería o momento culminante da tempada para o equipo de Tyrrell.
Pre-carreira
Esta foi a primeira carreira da recentemente formada Grand Prix Drivers Association (GPDA). Varios nomes de alto nivel, como Michael Schumacher, Damon Hill e Gerhard Berger, foron fundamentais na configuración e execución da GPDA, e tomaron a decisión de instalar unha chicana temporal na curva Nissan, para intentar frear os autos antes da forquita de La Caixa. Foi un intento de mellorar a seguridade, así como limitar as velocidades ao redor da pista, xa que a curva Nissan xeralmente tomábase con velocidades a tope.
Cualificación
Michael Schumacher logrou a segunda pole position seguida e a segunda da súa carreira. Damon Hill tamén aliñouse na primeira fila, o seu tempo fora superado por Schumacher por máis de medio segundo, e estaba só unha milésima de segundo por diante de Mika Häkkinen. Os respectivos compañeiros da parella Williams e McLaren se aliñaron oitavo e noveno, o McLaren de Martin Brundle na cuarta fila diante dun decepcionado David Coulthard no Williams. O compañeiro de equipo de Schumacher en Benetton, JJ Lehto, o fixera mellor e aliñárase en cuarto lugar. Rubens Barrichello no Jordan clasificou quinto, seguido polos dous Ferraris. O piloto de Tyrrell Ukyo Katayama foi o outro piloto entre os dez primeiros, mentres que na parte traseira Andrea Montermini estrelouse fortemente no Simtek pilotado previamente por Roland Ratzenberger e rompeuse os nocellos. Obviamente non puido establecer unha volta cronometrada na segunda sesión e non puido clasificar.