cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gamma Ray
Historia
Despois diso habería novos cambios na formación. Thomas e Jan deixaron a banda e Dirk Schlächter cambiou a guitarra polo baixo. Incorporaríanse Dan Zimmermann (batería) e Henjo Richter (guitarra). Con estes compoñentes gravaron o álbum conceptual Somewhere Out In Space, editado en 1997. En 1999 lanzaron Power Plant, considerado un dos mellores polos seareiros da banda. No ano 2000 aparecería o recompilatorio Blast from the Past, composto por temas escollidos polos propios seareiros e cantados todos por Kai Hansen.
No ano 2001 a banda editou o álbum No World Order, un disco conceptual que fala sobre a nova orde mundial e un ano despois apareceu un disco duplo en directo, Skeletons in the Closet. No 2005 editarían Majestic e no 2007 Land of the Free II, que representa a continuación conceptual de Land of the Free de 1995. Ese ano saíron de xira con Helloween e Axxis na Hellish Rock Tour 2007/08, despois de reconciliarse cos membros do seu antigo grupo. Nesa xira gravouse o concerto de Barcelona, celebrado o 16 de xaneiro do 2008, para ser incluído como extra no DVD ''Hell Yeah! The Awesome Foursome'', lanzado o 27 de outubro dese ano.
O día 29 de xaneiro do 2010 Gamma Ray editou o seu último álbum ata a data, titulado To The Metal.
A Cruz de Oleiros, Oleiros, Oleiros
A Cruz de Oleiros é un lugar da parroquia de Oleiros no concello coruñés de Oleiros.
Xoane da Estrada, Goiáns, Carballo
Xoane da Estrada é un lugar da parroquia de Goiáns no concello coruñés de Carballo na Comarca de Bergantiños. Tiña 194 habitantes no ano 2019 segundo datos do Instituto Galego de Estatística, dos cales eran 97 homes e 97 mulleres.
Modo de fonación
O modo de fonación é, en fonética e fonoloxía, a clasificación que se fai aos sons dunha lingua segundo se ao producilos hai vibración ou non das cordas vocais.
Motril Club de Fútbol
O Motril Club de Fútbol foi un club de fútbol andaluz da cidade de Motril, na provincia de Granada. Foi fundado en 1984 e desapareceu por problemas económicos en agosto de 2012.
Estadio
O estadio ten unha capacidade para 4.500 espectadores e recibe o nome de Escribano Castilla en honra dun alcalde da cidade. Nos anos 1990 pasou a chamarse Estadio Municipal de Motril, aínda que finalmente o consistorio decidiu que volvese ter o seu nome anterior.
Foi remodelado con motivo dun ascenso do Motril CF á Segunda División B. A inauguración tras as obras realizouse cun encontro amigable fronte ao Real Madrid.
Carapucha 5'
miniatura|dereita|350px|Estrutura da carapucha 5′.
En bioloxía molecular, a carapucha 5′ ou carapucha 5 prima (moitas veces utilízase a denominación inglesa 5' cap ou 5'-cap) é un nucleótido especialmente alterado situado no extremo 5' do ARN mensaxeiro precursor e algúns outros transcritos primarios atopados en eucariotas. Tamén se pode denominar carapucha 7-metilguanosina ou carapucha m7G, carapucha G ARN m7 ou caparuza 5'. O proceso de formación da carapucha 5' é vital para crear ARNm maduro, que pode experimentar despois a súa tradución a proteínas. A formación da carapucha asegura a estabilidade do ARNm durante a tradución, e é un proceso moi regulado que ocorre no núcleo celular exclusivamente, polo que os ARNm de mitocondrias e cloroplastos non teñen carapucha 5'.
Estrutura da carapucha 5′
miniatura|Molécula de 7-metilguanosina con carga positiva no N. A carapucha 5′ encóntrase no extremo 5' dunha moécula de ARNm e consiste nunha molécula dun nucleótido con guanina unido ao ARNm por medio dun enlace 5′-5′ trifosfato pouco común. Esta guanosina é metilada in vivo no nitróxeno en posición 7 directamente despois da formación da carapucha por unha metil transferase, o que crea unha carga positiva en dito nitróxeno. Por iso tamén se denomina carapucha 7-metilguanosina ou 7-metilguanilato, abreviada m7G.
Posteriores modificacións son a posible metilación dos grupos hidroxilo 2' das dúas primeiras ribosas do extremo 5' do ARNm. A metilación de ambos os grupos hidroxilo móstrase no primeiro diagrama.
A carapucha 5′ parécese ao extremo 3' dun ARN (o carbono 5′ da ribosa da carapucha está enlazado, e o 3' non). Isto proporciónalle á molécula unha significativa resistencia ás exonucleases 5'.
As moléculas de ARNm poden perder a súa carapucha 5' nun proceso chamado "descarapuchado" do ARNm ou decapping.
Os ARNs nucleares pequenos conteñen carapuchas 5' peculiares. Os ARN nucleares pequenos da clase Sm presentan carapuchas con 5'-trimetilguanosina, mentres que os da clase Lsm teñen carapuchas con 5'-monometilfosfato.
Formación da carapucha
O punto de comezo para a formación da carapucha ou "carapuchado" (capping) é o extremo 5' inalterado dunha molécula de ARNm. Este presenta un nucleótido final unido a tres grupos fosfato polo carbono 5'.
Encimas implicados
Os encimas para a formación da carapucha soamente poden unirse á ARN polimerase II asegurando así a especificidade para só eses transcritos, que son case exclusivamente ARNm.
Función da carapucha 5′
A carapucha 5′ ten 4 funcións principais:
A exportación nuclear do ARN está regulada polo complexo de unión á carapucha (cap binding complex, CBC), que se une exclusivamente aos ARN con carapucha. O CBC é recoñecido despois polo complexo dos poros nucleares e exportado. Unha vez no citoplasma despois da primeira rolda de tradución do ARNm, o CBC é substituído polos factores de transcrición eIF-4E e eIF-4G. Este complexo é despois recoñecido pola outra maquinaria de iniciación da tradución incluído o ribosoma.
A carapucha 5' impide a degradación do ARN de dúas maneiras. En primeiro lugar, como se mencionou antes, impídese a degradación do ARNm polas exonucleases 5′ porque funcionalmente o extremo 5' con carapucha semella un extremo 3'. En segundo lugar, o CBC e o factor eIF-4E/eIF-4G bloquean o acceso á carapucha dos encimas que eliminan a carapucha (decapping). Isto incrementa a vida media do ARNm, esencial nos eucariotas, xa que o proceso de exportación leva bastante tempo.
A eliminación da carapucha dun ARNm está catalizada por un complexo formado por polo menos Dcp1 e Dcp2, o cal debe competir con eIF-4E para unirse á carapucha. Así, a carapucha 5' é un marcador dos ARNm en activa tradución e as células utilízano para regular as vidas medias dos ARNm en resposta a novos estímulos. Os ARNm non desexables envíanse aos corpos P para o seu almacenamento temporal ou para a eliminación da carapucha, proceso do que non se coñecen os detalles.
Aeroporto de Hrodna
O aeroporto de Hrodna é un aeroporto que serve a Hrodna, Belarús. Está situado a uns 15 quilómetros ao sueste do centro da cidade.
Pêr Denez
Pêr Denez (en Pierre Denis), nado en Rennes o 3 de febreiro de 1921, e finado en Romillé o 30 de xullo de 2011, foi un escritor bretón. Grazas ás súas contribucións no xénero das novelas, ós ensaios e obras sobre lingüística, contribuíu a preservar e potenciar a lingua bretoa escrita.
Traxectoria
Traballou como mestre de inglés en Douarnenez e foi profesor de bretón na Universidade de Alta Bretaña Rennes-2. En 1981, grazas ás súas peticións, creouse a licenciatura de lingua bretoa por decisión persoal do daquela presidente da República Francesa, François Mitterrand.
Foi presidente do Consello científico e de animación do Instituto Cultural da Bretaña dende 1984 e tamén presidente da federación de asociacións da lingua bretoa, Kuzul ar Brezhoneg. Ademais exerceu como Presidente do Comité de apoio a Unión Democrática Bretoa nas eleccións rexionais de 1998. En marzo de 1999 provocou unha forte polémica cando o xornal Armor Magazine lle preguntou polo nome dos personaxes máis significativos da Bretaña dos trinta últimos anos, e deu os nomes de Jean-Michel Kernaleguen e Christian Le Bihan, militantes da Fronte de Liberación da Bretaña.
Fundou as revistas bretoas Kened, Ar Vro (1959) e Hor Yezh, das que foi director, así como a editorial Mouladurioù Hor Yezh. En 1989 recibiu a Orde do Armiño, e en 1993 recibiu a Creu de Sant Jordi da Generalitat de Cataluña.
Feira do Cabalo de Xerez da Fronteira
Orixes
miniatura|200px|Faroliños cubrindo o teito dunha caseta. Xurdiu a partir do comercio equino na idade media, no que os gandeiros se reunían para pechar tratos, como di Jose María Pemán no seu poema Feria de Abril en Jerez: "¡Rumbo y elegancia de esta raza vieja que gasta diez duros en vino y almejas vendiendo una cosa que no vale tres!" ("¡Rumbo e elegancia desta raza vella que gasta dez duros en viño e ameixas vendendo unha cousa que non vale tres!").
Zamalek
miniatura|300px|Vista aérea mirando cara ao sur dos barrios de Zamalek e Gezira na [[Illa Gezira, rodeados polo Nilo.]]
Feira do Cabalo de Xerez da Fronteira
Orixes
A feira actual nace da unión da feira de gando de Dehesa de Caulina e a feira lúdica aberta ao cidadán en 1903.
Zamalek
Zamalek (en árabe exipcio, الزمالك, AFI: [ez.zæˈmæːlek]), termo que procede orixinariamente do turco üzümlük, que significa "viñedo)" é un acomodado barrio do oeste do Cairo, Exipto, que ocupa a parte norte da illa Gezira no río Nilo.
Feira do Cabalo de Xerez da Fronteira
Orixes
Durante moitos anos do século XX foi unha das dúas feiras que se celebraban en Xerez xunto á Feira da Vendima (que era en setembro), aínda que actualmente non se celebra.
Zamalek
A illa está conectada coas ribeiras do río mediante tres pontes en cada un dos lados leste e oeste da illa, entre os que se encntran a Ponte Qasr al-Nil e a Ponte do 6 de Outubro, e tivo varias fases de crecemento poboacional debidas a eventos económicos e políticos, o que conduciu ao aumento da densidade de poboación nalgunhas partes da illa e a grandes reducións das zonas verdes do barrio de Zamalek, aínda que se conserva un gran cinto verde no centro da illa que divide os duos barrios.
Feira do Cabalo de Xerez da Fronteira
Feira actual
miniatura|Caseta. A Feira do Cabalo celébrase unha semana tras celebrarse a Feira de Abril en Sevilla (que á súa vez se celebra en función da Semana Santa) e antes da Romaría de El Rocío. Durante as festas e entre semana, (a feira ten normalmente unha duración de sete días, aínda que os últimos anos durou nove ao incorporar a fin de semana previa) desfilan cabalos cos seus xinetes que, como outrora, séguense vendendo. Durante toda a semana, só durante o día, hai un gran desfile de coches de cabalos polas rúas centrais.
A Feira celébrase actualmente no Parque González Hontoria, un parque que combina grandes zonas de árbores con partes axardinadas. A porta principal de devandito parque úsase como portada da Feira. A Feira contou en 2005 con ao redor de 250 casetas, cada unha co seu particular ambiente e especialidades gastronómicas. A maior parte das casetas compiten nos concursos de mellor tapa e mellor decoración.
Zamalek
Descrición
As rúas tranquilas e arboradas e os bloques de apartamentos e vilas do século XIX fano unha das zonas máis atractivas da cidade e unha zona residencial privilexiada para moitos expatriados europeos no Cairo. Tamén é un barrio que contén moitos restaurantes, bares e cafetarías elegantes, incluídos ahwas tradicionais ao aire libre e bares europeos. A zona da illa Gezira tamén é activa culturalmente: contén galerías de arte e museos, incluído o Museo de Cerámica Islámica, e dúas das salas de concertos e artes escénicas máis importantes do Cairo, a espaciosa Ópera de El Cairo e o El Sawy Culturewheel Centre.
Historia
miniatura|200px|A Torre do Cairo e a Opera Square pola noite. Baixo o mandato de Ismail Paxá (1863 - 1879) a illa chamábase Jardin des Plantes (Xardín das Plantas) debido á súa gran colección de plantas exóticas procedentes de todo o mundo. O deseñador paisaxista francés De la Chevalerie deseñou o paisaxismo da illa, con xardíns e viveiros. Na ribeira leste construíu un quiosco para atender á illa e supervisar o seu desenvolvemento.
O quiosco foi substituído en 1869 polo Palacio de Gezirah, unha mansión de verán con forma de "U" deseñada por Julius Franz Paxá e decorada por Karl Von Diebitsch. O palacio foi construído para os hóspedes que asistiron á inauguración do Canal de Suez en 1869. O emperador Francisco Xosé I de Austria e a emperatriz Eugenia de Montijo foron algúns dos hóspedes do palacio. Na actualidade, o Palacio de Gezirah é a parte central do Hotel Marriott O Cairo, cuxa azotea ten un teatro ao aire libre fronte ao Nilo.
Tamén se construíron outros palacios en Zamalek, incluído o palacio do príncipe Sa'id Toussoun, que actualmente contén oficinas do Consello de Ministros de Exipto, e o palacio do príncipe Amr Ibrahim (1924), que alberga actualmente o Museo de Cerámica Islámica.
En 1882 construíuse o Gezira Sporting Club na zona sur da illa. Posteriormente, o capitán británico Stanley Flower construíu en Zamalek un xardín acuático coñecido como Grotto Garden, que contaba cunha destácabel colección de peixes africanos.
Feira do Cabalo de Xerez da Fronteira
Costumes
miniatura|Zona de atraccións na Feira 2009 desde a nora. É costume na Feira vestir con traxe de curto, se se monta dacabalo, e traxe de xitana (ou traxe de flamenca) para as mulleres, e de media etiqueta durante a noite.
Zamalek
Historia
Varios personaxes notábeis exipcios viviron en Zamalek, incluída a "Señora da Canción Árabe", Umm Kalzum. Así mesmo é a localidae natal da famosa escritora e antropóloga cultural británica, de orixe sefardí, Claudia Roden.
Feira do Cabalo de Xerez da Fronteira
Costumes
As bebidas típicas da feira de Xerez son o oloroso e o viño fino, que os menos puristas gustan de mesturar este último con sodas de lima, combinación coñecida como rebujito.
A comida é moi variada, pero centrándose no pescaíto frito e guisos típicos, como o rabo de touro, as tagarninas esparragás, o miúdo, verza jerezana e por suposto os mellores mariscos e chacinas.
Peculiaridades
miniatura|200px|Feira de noite.
Tras a prohibición do alcalde Pedro Pacheco da existencia no Real da Feira de casetas privadas, a mítica caseta de González Byass foi derrubada e o resto das casetas pasaron a ser públicas, facilitando a diversión a todas as persoas que non sexan da zona.
A diferenza da maioría de feiras, que manteñen un deseño uniforme de todas as súas casetas, a Feira do Cabalo permite que cada caseta teña un deseño distinto. É máis, o concello realiza varios concursos de casetas en cada edición: mellor caseta de empresa, mellora caseta de asociación, mellor caseta de esquina (pola dificultade de decorar dous flancos) etc.
Nas últimas edicións o luns reservouse como día do xubilado e fanse descontos nas atraccións para que as persoas maiores poidan levar aos seus netos a elas. Así mesmo, as atraccións custan a metade o luns. Ademais, o mércores reservouse como día para as mulleres.
Actos paralelos
miniatura|Praza de touros. Durante a celebración da Feira é normal que se desenvolvan corridas de touros (e rejoneo), así como exhibicións hípicas que adoitan incluír a entrega de galardóns, como o Caballo de oro ou o Campeón de campeones.
Rañas, Valongo, Cerdedo-Cotobade
Rañas é un lugar da parroquia de Valongo, no concello pontevedrés de Cerdedo-Cotobade. Segundo o IGE, en 2015 tiña 19 habitantes (5 homes e 14 mulleres), o que supón unha diminución respecto ó ano 2005, cando tiña 24.
The Accused (filme de 1988)
The Accused é un filme estadounidense dirixido por Jonathan Kaplan e escrito por Tom Topor que foi estreado en 1988. É un drama protagonizado por Kelly McGillis e Jodie Foster.
Patricio Montojo
Patricio Montojo y Pasarón, nado en Ferrol o 7 de setembro de 1839 e finado en Madrid o 30 de setembro de 1917, foi un almirante da Mariña española célebre pola súa participación na batalla de Cavite en 1898, decisiva na guerra hispano-estadounidense. Era fillo do astrónomo, matemático e mariño militar Saturnino Montojo.
Vilanova, Goiáns, Carballo
Vilanova é un lugar da parroquia de Goiáns no concello coruñés de Carballo na Comarca de Bergantiños. Tiña 8 habitantes no ano 2019 segundo datos do Instituto Galego de Estatística, dos cales eran 6 homes e 2 mulleres.
Patricio Montojo
Traxectoria
Montojo estudou na Escola Naval de Cádiz, na que obtivo o título de Gardamarina en 1855. Cara 1860 chegou a ser subtenente e loitou contra os Moros de Mindanao en Filipinas antes de regresar a España en 1864. Montojo combateu no combate de Abtao e na batalla de El Callao baixo as ordes do Almirante Casto Méndez Núñez contra o Perú. Foi ascendido ao rango de capitán de navío en 1873. Os seus novos deberes incluíron o comandar varios navíos de guerra na Estación naval da Habana, así como os do Río de la Plata.
Montojo regresou ás Filipinas de novo como Contraalmirante, servindo como Comandante Xeneral de tódalas estacións navais de Filipinas. Ao estalar a guerra hispano-estadounidense, Montojo estivo ao mando da escuadra española que foi destruída polo Escuadrón asiático dos Estados Unidos na batalla de Cavite, o 1 de maio de 1898. Montojo resultou ferido nesta batalla, na que un dos seus fillos tamén participou.
As forzas navais estadounidenses, baixo as ordes do comodoro George Dewey, venceron a Frota Española do Pacífico na baía de Manila, como xa anticipara Montojo que ocorrería, onde a maioría das naves españolas foron afundidas ou obrigadas a renderse. Montojo, para contrarrestar o pouco alcance dos canóns dos buques españois, ordenou sacar da auga algunhas naves e encher os seus canóns de metralla pesada para conseguir así multiplicar o efecto dos disparos. Contan as crónicas da época que ao ver Montojo a inminencia do fracaso na batalla, mandou queimar e afundir o resto das naves que aínda se encontraban a flote para impedir que fosen tomadas polos americanos.
A Hedreira, Oleiros, Oleiros
A Hedreira é un lugar da parroquia de Oleiros no concello coruñés de Oleiros. Segundo o padrón municipal (INE 2012) ten 170 habitantes (84 homes e 86 mulleres).
Patricio Montojo
Traxectoria
O Comandante americano George Dewey chegou a recoñecer a Montojo que, a pesar da antigüidade dos barcos españois, sabía defenderse moi ben cos poucos medios dos que dispoñía.
Gran parte da súa descendencia, en calquera das súas ramas, seguira a tradición familiar, chegando a haber entre ela grandes mariños e oficiais de terra relevantes en distintas épocas da historia de España. Na actualidade os descendentes do almirante George Dewey e os do almirante Montojo que seguen coa tradición militar das súas familias seguen mantendo o trato amigábel que estableceran os seus antepasados.
Marquesados
Á familia Montojo correspóndenlle na actualidade diferentes títulos nobiliarios entre os que se encontran os Marquesados da Ensenada, de Almenara, de Casa Montalvo e outros títulos como o condado de Areny ou a baronía de Claret.
Telegrama do Almirante Montojo
Texto do comunicado telegráfico que o almirante Montojo enviou ao ministro de Mariña, Bermejo, no que da conta da derrota naval de Filipinas:
Rafael García Sampayo
Traxectoria
Fillo de Manuel García Moreiras e irmán de Manuel García Sampayo. A familia trasladouse a Portarís na parroquia de Lois en Ribadumia. Militante de Falange, co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 presentouse voluntario en Pontevedra para ser enviado á fronte de Guadarrama en agosto. Combateu na guerra civil. A Garda Civil detívoo en xuño de 1942 por dispararlle a Cándido Betanzos Charlín, médico de Meis, que se opuña a que mantivera relacións cunha filla súa. Foi alcalde de Ribadumia entre 1943 e 1944. Renunciou como alcalde por negarse a subornos e presións na distribución dos recursos do racionamento. Instalouse na Coruña dende finais dos anos coarenta e desenvolveu a súa actividade como pequeno industrial fabricando brochas de barbear en Hércules Industrial Brochera. Finou na Coruña o 11 de decembro de 1998.
Vida persoal
Casou coa filla do médico de Meis, Angélica Encarnación Betanzos Millán, e foi pai de María Pilar, María Encarnación, Jesús, María Gema, María del Socorro, Rafael e Gabriel García Betanzos. Foi avo do escritor galego José António Lozano.
Os tres poetas tráxicos
Os tres poetas tráxicos é unha enumeración canónica coa que se pondera, desde a Antigüidade, aos tres principais autores (Esquilo, Sófocles e Eurípides) que cuñaron o xénero da traxedia grega na Atenas do século -V (o século de Pericles), superando as limitadas convencións da orixe do teatro grego (Tespis).
O Regueiro, Valongo, Cerdedo-Cotobade
O Regueiro é un lugar da parroquia de Valongo, no concello pontevedrés de Cerdedo-Cotobade. Segundo o IGE, en 2015 tiña 2 habitantes (dúas mulleres), unha menos que no ano 2005.
Os tres poetas tráxicos
A expresión úsase polo menos desde Heráclides, que titula un dos seus Diálogos como Dos tres poetas tráxicos.
Miraflores, Oleiros, Oleiros
Miraflores é un lugar da parroquia de Oleiros no concello coruñés de Oleiros.
Agramaior, Lema, Carballo
Agramaior é un lugar da parroquia de Lema no concello coruñés de Carballo na comarca de Bergantiños. Tiña 5 habitantes no ano 2019 segundo datos do IGE, dos cales eran 2 homes e 3 mulleres.
Canelita Medina
Canelita Medina, nada en La Guaira o 6 de marzo de 1939, é unha artista musical venezolana que se destaca cantando o son montuno. Entrou na música por medio dun programa radiofónico de talentos en Radio Continente. Logrou ao cabo dun tempo acadar un certo éxito nacional e internacional. Recibiu diversos premios e recoñecementos.
Gasparillo
Xeografía
Gasparillo esta en realidade composta por dúas pequenas illas separadas por varios metros de rocas. No entanto, a segunda illa é moi pequena e non ten un nome propio. A illa principal ten un pouco máis de 200 metros de longo, pero é moi estreita, con menos de 50 metros no seu punto máis largo, aproximadamente de 8.000 m² de superficie.
É igual que a maioría das illas de ao redor da Península de Paria, a illa está composta de bosque seco, e covas de pedra calcaria. Varias especies de aves aniñan na illa, en especial na parte oriental da illa.
Historia
O nome Gasparillo obtívose debido ao seu tamaño pequeno en relación coa moito máis grande illa Gaspar Grande, situada xusto ao sur da mesma. Tamén foi chamada illa Escorpion e Illa Cempés debido á natureza da súa fauna. Nalgún momento do século 19, foi tamén coñecida como Gopee, derivado dun dos seus propietarios apelidado Guppy, un naturalista de Trindade.
No século XX foi comprada ou arrendada por un empresario, C.C. Stollmeyer, coa intención de explotar as canteiras de pedra calcaria da illa. Con todo atopouse que a composición da illa non era favorable á empresa debido á súa falsidade. Posteriormente arrendou a illa máis pequena á familia Gransaull que construíu unha casa de vacacións. O goberno recuperou a posesión da illa cando os Estados Unidos alugou zonas de Trindade no marco do acordo de Bases para Destrutores en 1940 durante a segunda guerra mundial.
Imprecación
A imprecación ou imprecatio é unha figura retórica de pensamento coa que se piden males para os demais. Con ela enfatízase a emoción do discurso e exprésase ira, indignación ou desprezo. A miúdo se salienta a relación da imprecación coa traxedia, pero esta figura non está limitada a este xénero.
Anthony Dudley
Anthony Edward Dudley (1967) é un barrister xibraltareño, e un dos dous xuíces da Corte Suprema de Xibraltar. Está casado e ten dúas fillas.
Biografía
Dudley foi admitido como avogado en 1989. Despois de traballar varios anos no sector privado, foi nomeado Registrar da Corte Suprema de Xibraltar, e despois maxistrado estipendiario e Xuíz de instrución. Despois de ser nomeado xuíz adicional, converteuse en presidente da Corte Suprema en funcións en setembro de 2007, despois da suspensión do expresidente da Corte Suprema (Derek Schofield, envolvido en acusacións de corrupción).
Controversias
Dudley foi acusado de presuntamente ter beneficiado Inna Gudavadze, viúva do filántropo xeorxiano Badri Patarkatsishvili, nun caso relacionado co control da herdanza. O multimillonario morreu en Londres en febreiro de 2008, en circunstancias non esclarecidas, e houbo acusacións de que el fora vítima dunha trama de asasinato entre Gudavadze e o magnate Boris Berezovsky, un antigo socio de Patarkatsishvili.
En abril de 2011, baixo a dirección de Dudley, a Corte Suprema de Xibraltar determinou que o sexo consensual (tanto para heterosexuais coma para os homosexuais masculinos) se consideraría legal dende a idade de 16 anos. Anteriormente, os homes gay só se lles permitía legalmente ter relacións sexuais (anais) a partir da idade de 18 en diante. Tamén, a Corte Suprema declarou que a penalización das relacións sexuais anais consentidas entre heterosexuais era inconstitucional. Ambas as dúas decisións foron moi criticadas por algúns sectores da sociedade civil xibraltareña, sobre todo pola Asociación de Mulleres de Xibraltar e da Alianza Evanxélica. Con todo, o goberno deixou claro que a cuestión aínda dependía dun referendo a ser realizado en data indeterminada.
Tiburcio Faraldo
Tiburcio Faraldo Asorey, nado en Betanzos e finado en Shanghai en novembro de 1875, foi un escritor e diplomático galego.
Traxectoria
Fillo de Feliciano Vicente Faraldo e de Francisca Asorey Canda, irmán de Antolín Faraldo. Estudou no Colexio Insigne de la Natividad de Viveiro. Licenciado en Leis pola Universidade de Santiago de Compostela. Fundou, xunto con Vicente Manuel Cociña, o periódico El Centinela de Galicia (1843). Foi redactor de El Oriente, de Madrid (1853), órgano do novo partido Unión Liberal, dirixido por Vicente Manuel Cociña. Foi cónsul e Ministro Plenipotenciario de España na China.
Agave americana
A agave americana ou pita americana (Agave americana) é unha planta amarilídea orixinaria de México, pero hoxe cultivada en todo o mundo.
As follas, dispostas nunha gran roseta, son de cor verde son duras e espiñentas nas beiras e acadan os 2 m de longo, as flores son amarelas, dáse en terreos areeiros e secos, pode chegar a acadar unha altura de 2'5 m. Cultívase para extraer as fibras, co que se fan cordas, cabos e sacos e do seu zume faise o pulque, do que se elabora o tequila. O zume da planta (xarope de agave) emprégase como adozante e substitutivo do mel en dietas veganas.
5-Metilcitidina
A 5-metilcitidina é un nucleósido modificado derivado da 5-metilcitosina. Encóntrase en ácidos ribonucleicos de orixe animal, vexetal e bacteriano.
The Simpsons (temporada 14)
Esta é unha lista dos episodios que compoñen a duodécima curta temporada da serie de animación The Simpsons.
Primeira división española 1935/36
A tempada 1935/36 da Primeira división española foi a oitava edición do torneo. Celebrouse entre o 10 de novembro de 1935 e o 19 de abril de 1936.
O Athletic Club conquistou o seu cuarto título de liga.
Ascenso a Primeira División
O Celta de Vigo ascende a Primeira División tras resultar campión de Segunda División, xunto co Real Zaragoza, que foi subcampión.
Critérium du Dauphiné
A Dauphiné Libéré (oficialmente Critérium du Dauphiné Libéré) é unha carreira ciclista que ten lugar na zona meridional de Francia. Adoita situarse a principios de xuño, co que supón un importante preludio que permite coñecer a situación dos ciclistas de cara ó Tour de Francia que terá lugar en xullo.
Os máis laureados nesta carreira son Nello Lauredi, Luis Ocaña, Bernard Hinault, Charly Mottet e Chris Frome, todos eles con tres vitorias. Ademais esta é a única carreira que gañaron os catro pentacampións do Tour de Francia. Estes son Jacques Anquetil, Eddy Merckx, Bernard Hinault e Miguel Indurain.
Red Joan
Red Joan é unha película británica de drama e espías, dirixida por Trevor Nunn, a partir dun guión de Lindsay Shapero. A película é protagonizada por Stephen Campbell Moore, Sophie Cookson, Tom Hughes, Ben Miles, Nina Sosanya, Tereza Srbova e Judi Dench.
Red Joan tivo a súa estrea mundial no Festival Internacional de Cinema de Toronto o 7 de setembro de 2018. Foi estreada o 19 de abril de 2019 por Lionsgate no Reino Unido.
Sinopse
Red Joan baséase nunha novela do mesmo nome escrita por Jennie Rooney, inspirada na vida de Melita Norwood. Norwood traballou como secretaria na Asociación Británica de Investigación de Metais Non Ferrosos e forneceu á Unión Soviética segredos, cos cales os soviéticos desenvolveron tecnoloxía de bombas nucleares.
Joan Stanley é unha moza que estuda física na Universidade de Cambridge, pero que ao coñecer a Sonya (Tereza Srbova) e Leo (Tom Hughes) involúcrase coas ideas comunistas. A súa historia, que se remonta a 1938, lémbrase en flashbacks cando Joan na vellez é interrogada pola Special Branch.
Produción
A película é protagonizada por Judi Dench e Sophie Cookson, e é dirixida por Trevor Nunn. David Parfitt é o produtor, e o guión é de Lindsay Shapero.
Estrea
A película tivo a súa estrea mundial no Festival Internacional de Cine de Toronto o 7 de setembro de 2018. Pouco despois, IFC Films adquiriu os dereitos de distribución da película nos Estados Unidos. Foi estreada nos Estados Unidos e no Reino Unido o 19 de abril de 2019.
As Pedreiras, Oleiros, Oleiros
As Pedreiras é un lugar da parroquia de Oleiros no concello coruñés de Oleiros. Segundo o padrón municipal (INE 2018) tiña 138 habitantes (63 homes e 75 mulleres).
The Shannara Chronicles
The Shannara Chronicles ou As crónicas de Shannara é unha serie de ciencia ficción e fantasía estadounidense que foi estreada o 5 de xaneiro de 2016 na cadea MTV. A serie está baseada na serie de libros co mesmo nome "Shannara" de Terry Brooks.
A serie está desenvolvida por Alfred Gough e Miles Millar, e segue as aventuras, guerras e o mal que ocorre ao largo da historia das Catro Terras.
Historia
Unha árbore élfica coñecida como "Ellcrys" está morrendo; a mala nova é que a árbore é a única peza de maxia que protexe as Catro Terras ("Four Lands" no inglés orixinal) dos demos, que foron encerrados milenios atrás. A princesa Amberle Elessedil é unha das Elixidas encargadas de coidar a Ellcrys, e é a única que pode salvar a árbore, pero para iso ten que desbloquear a maxia que os elfos non utilizaron en milleiros de anos. Coa axuda de Wil Ohmsford, semielfo e descendente da liñaxe Shannara, e Allanon, o último dos druídas, viaxarán para intentar encontrar a maxia perdida e restaurar a Ellcrys. Porén, a tarefa non vai ser doada, xa que os demos e o seu líder, Dagda Mor, antigo druída élfico corrompido pola maxia escura, farán todo o posible para evitalo e poder volver a ser libres para arrasar o mundo.
Episodios
A primeira tempada está conformada por 10 episodios.
Produción
Sonar Entertainment adquiriu os dereitos de televisión para o universo de "Shannara" no 2012. En decembro do 2013 anunciouse que unha serie baseada no segundo libro publicado titulada The Elfstones of Shannara, estaba sendo producida por MTV.
A rodaxe dos 10 episodios da primeira tempada da serie comezou en Nova Zelandia en xuño de 2015 e o primeiro trailer debutou o 10 de xullo de 2015. A serie é desenvolvida por Alfred Gough e Miles Millar, e está baseada na serie de novelas "Shannara".
Illa Huevos
A Illa Huevos (ovos) é unha das illas que conforman a República de Trinidad e Tobago no Mar Caribe, posúe unha superficie estimada en 1´01 km² é unha das chamadas "illas Bocas" que se atopan nas Bocas do Dragón entre Trindade e Venezuela.
Dalcahue
Dalcahue é unha comuna chilena da Rexión dos Lagos, localizada na Provincia de Chiloé, no arquipélago do mesmo nome. A súa capital é o pobo de Dalcahue, localizado nas coordenadas, na ribeira da canle homónima.
Illa Huevos
Rochas Parasol
Os Parasol Rocks, tamén coñecidos como os Umbrella Rocks, son unha serie de pequenas formacións rochosas situadas a menos de 50 metros ao leste de Huevos. O 10 de agosto de 1800 A nave de quinta categoría da Royal Navy, HMS Dromedary naufragou nas rochas con 500 pasaxeiros. Todos os pasaxeiros e a tripulación foron rescatados.
The Shannara Chronicles
Produción
A serie conta coa participación dos directores Brad Turner, Jonathan Liebesman, James Marshall e Jesse Warn.
Dalcahue
As súas principais actividades económicas son a agricultura (patacas), a gandaría ovina e bovina, o comercio, o turismo e a industria procesadora de produtos marítimos.
The Shannara Chronicles
Produción
Tamén conta co apoio dos escritores Terry Brooks, Alfred Gough, Miles Millar, Evan Endicott, Josh Stoddard e April Blair.
Dalcahue
Dentro da comuna atópanse 3 das 16 igrexas de madeira do Arquipélago de Chiloé que foron declaradas Patrimonio da Humanidade pola Unesco: en Dalcahue, San Juan e Tenaún.
Historia
En tempos prehistóricos, o sitio no que actualmente se atopa a poboación de Dalcahue era moi visitado polos chonos e estaba habitado por huilliches, a causa de ser a parte máis angosta da canle de Dalcahue e, polo tanto, o balseo máis natural cara á illa de Quinchao. Cando chegaron os conquistadores españois, tamén se asentaron neste lugar por idénticas razóns. O mesmo significado da palabra Dalcahue revela esta importancia, xa que no mapudungun de Chiloé, Dalkawe significa lugar de dalcas, é dicir, da embarcación de tres táboas que usaban orixinalmente os chonos e que se difundiu a todas as culturas do arquipélago, incluída á española.
Durante a época colonial, Dalcahue considerábase unha vila de españois e indios, baixo o nome de Dalcapulli ou Dalcahue.
Demografía
miniatura|150px|dereita|Fachada da [[Igrexa (arquitectura)|igrexa de Dalcahue.]] A comuna posúe un patrón de poboamento moi desigual. A entidade de poboación de Dalcahue ten 4.933 habitantes, que corresponden o 38,41 por cento do total comunal. A poboación restante, un 61,39%, habita en áreas rurais e a maior parte deles vive na zona chamada localmente La Costa, unha liña costeira á beira do mar interior de Chiloé que corre de oeste a leste, entre Dalcahue e Tenaún. Nesta zona atópanse as poboacións de Téguel, Quíquel, Quetalco, Puchaurán, Colegual, San Juan, Calen, e Tenaún. Ademais existe o casarío de Mocopulli, na Estrada Panamericana, Astilleros, xusto ao suroeste de Dalcahue, e a aldea de Tocoihue, xunto ao esteiro e cascada do mesmo nome, no que segundo as crenzas populares, os bruxos sacaban o bautismo. Entre a Panamericana e o Océano Pacífico, practicamente non hai habitantes, xa que é unha zona de montes que maiormente corresponde aos terreos do sector Anay (sur) do Parque Nacional Chiloé.
Disnomia (lúa)
Disnomia, satélite do planeta anano Eris. Oficialmente denominado como (136199) Eris I Disnomia. A primeira denominación foi S/2005 (2003 UB313) 1 ata a súa designación oficial por parte da Unión Astronómica Internacional como Disnomia.
Descuberto o 10 de setembro de 2005 por Michael Brown e o seu equipo no Observatorio Keck en Hawai. Recibiu o nome debido a que Disnomia é a filla da deusa grega Eris. Co seu descubrimento resultou que tres dos catro principais obxectos do Cinto de Kuiper dispuñan dun satélite natural (2003 UB313, 2003 EL61 e Plutón; só 2005 FY9 semella non ter satélite).
Propiedades
O satélite é unhas 60 veces máis pequeno que Eris, cun diámetro estimado duns 150 km. De acordo coas observacións efectuadas cos telescopios Keck e Hubble, estimáronse os seus parámetros orbitais, cun período de algo máis de 15 días, nunha distancia a Eris duns 37 370 km., polo que a masa do sistema sería 1,27 veces a de Plutón.
Parámetros orbitais
Igual que respecto ó seu tamaño, o satélite semella cerca de sesenta veces menos luminoso có propio planeta anano ó que orbita; polo que, asumindo que o albedo dos dous corpos sexa idéntico, o diámetro de Disnomia pode ser estimado en torno ós 350 km, cerca dun oitavo do de Eris.
O semieixo maior da súa órbita parece andar entre os 30 000 e os 36 000 km, cun período orbital de 14 días. Estimacións máis precisas dos parámetros orbitais permitirán, nun futuro, unha determinación máis precisa da masa do satélite e do planeta.
Cambre, Lema, Carballo
Cambre é un lugar da parroquia de Lema no concello coruñés de Carballo na comarca de Bergantiños. Tiña 57 habitantes no ano 2019 segundo datos do IGE, dos cales eran 28 homes e 29 mulleres.
Margaret Booth
Margaret Booth, nada nos Ánxeles o 16 de xaneiro de 1898 e finada na mesma cidade o 28 de outubro de 2002, foi unha montadora de cinema estadounidenses.
Traxectoria
Nada nos Ánxeles, comezou a súa carreira en Hollywood como "patcher" ("facedora de parches"), montando filmes de D. W. Griffith, arredor de 1915. O seu irmán era o actor Elmer Booth. Máis adiante, traballou para Louis B. Mayer cando era un produtor de cinema independente. Cando Mayer se xuntou con outros para formar a Metro-Goldwyn-Mayer en 1924, traballou como axudante de dirección nesa compañía. Montou varios filmes protagonizados por Greta Garbo, incluído Camille (1936).
Booth montou filmes tan diferentes como Wise Girls (1929), Mutiny on the Bounty (1935, polo que foi candidata ao Oscar á mellor montaxe), A Yank at Oxford (1938), The Way We Were (1973), The Sunshine Boys (1975), The Goodbye Girl (1977), The Cheap Detective (1978) e Seems Like Old Times (1980). Foi supervisora de montaxe e produtora asociada en varios filmes do produtor Ray Stark, culminando cun crédito como produtora executiva en The Slugger's Wife (1985) cando tiña oitenta e sete anos.
Porén, a súa listaxe oficial de créditos representa só unha parte do traballo cinematográfico de Booth. No seu papel como montadora supervisora na MGM entre 1939 e 1968, o xornal The Village Voice describiuna como "a autoridade final en cada filme que fixo o estudio durante trinta anos". Trala súa morte, The Guardian escribiu: "todos os cineastas tiñan que pasar por ela para ter unha montaxe final de son e visión aproba", ademais de describir o seu enfoque:
Recibiu un Oscar Honorífico da Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas en 1978 polo seu traballo na montaxe. En 1983, recibiu o Women in Film Crystal Award outorgado ás mulleres destacadas que, mediante a súa resistencia e excelencia no seu traballo, axudaron a expandir o papel das mulleres na industria do entretemento.
Víctor Espasandín
Víctor Manuel Espasandín Facal, nado en Santa Comba, A Coruña, o 16 de marzo de 1985, coñecido deportivamente como Espasandín é un futbolista español, que actúa como defensa no AC Omonia da Primeira División Chipriota.
Historial
Espasandín formouse nas categorías inferiores do SD Compostela, onde militou até categoría xuvenil. Entón fichouno o Real Valladolid, militando no seu equipo filial, o Valladolid B, onde tivo un alto rendemento, o que lle levou a ser convocado polo primeiro equipo. A tempada 2006/07 foi cedido á SD Ponferradina para xogar en Segunda División.
O verán de 2007, o Valladolid traspasouno ao FC Barcelona, que o incorporou ao seu segundo equipo, o Barcelona B, adestrado por Pep Guardiola, e que logrou o ascenso a Segunda División B.
O 9 de febreiro de 2008 foi convocado por primeira vez polo primeiro equipo do FC Barcelona por Frank Rijkaard para a disputa do encontro de Liga de Primeira División contra o Sevilla FC, aínda que non chegou a xogar.
Durante o verán de 2009 foi un dos 11 xogadores do filial elixidos por Guardiola para realizar a pretemporada en Londres co primeiro equipo.
Ao finalizar o seu contrato co equipo barcelonés, o 30 de xuño de 2010, fichou polo AC Omonia, campión da Primeira División de Chipre.
Olivia Colman
Sarah Caroline Olivia Colman, nada en Norwich o 30 de xaneiro de 1974, é unha actriz inglesa, gañadora dun Oscar, catro premios da BAFTA, catro British Independent Film Awards e dous premios Globo de Ouro.
Traxectoria
Graduada Bristol Old Vic Theatre School, Colman acadou a popularidade polo seu traballo na televisión. Destacou como Sophie Chapman na serie de televisión Peep Show (2003–2015). Outros papeis cómicos en televisión inclúen Green Wing (2004–2006), Beautiful People (2008–2009), Rev. (2010–2014), Twenty Twelve (2011–2012) e Fleabag (2016). Tamén interpretou varios papeis en That Mitchell and Webb Look (2006–2008), xunto cos seus compañeiros de Peep Show David Mitchell e Robert Webb.
No cinema, Colman recibiu boas críticas pola súa interpretación no drama de Paddy Considine Tyrannosaur (2011). Os outros grandes papeis inclúen Doris Thatcher en Hot Fuzz (2007), Carol Thatcher en The Iron Lady (2011), a raíña Isabel en Hyde Park on Hudson (2012), Bethan Maguire en Locke (2013), Margaret Lea en The Thirteenth Tale (2013) e a directora de hotel de The Lobster, de Yorgos Lanthimos (2015). A súa interpretación de Ana de Gran Bretaña en The Favourite (2018) valeulle múltiples premios, incluíndo o Oscar á mellor actriz.
Os dous poetas épicos
A composición da Eneida equiparou ao latino Virxilio co grego Homero, co que a partir de entón adóitanse citar emparellados.
A renovación do xénero a partir do Renacemento, fixo que a expresión se estendese a outras parellas: como Ariosto e Tasso (os dous poetas épicos italianos) ou Camões e Ercilla (os dous poetas épicos ibéricos ).
Talavera Fútbol Sala
O club foi fundado en 1990 e herdou a estrutura do Castilla-La Mancha Fútbol Sala (campión de Liga en 1992 e 1997) cando desapareceu no ano 2000. O novo club estivo dirixido dende aquela por un grupo de empresarios locais.
Historia
O Talavera Fútbol Sala foi fundado en 1990 e comezou a xogar en Primeira Nacional "B", daquela terceira categoría do fútbol sala español. O equipo logrou o seu ascenso a Primeira Nacional "A" na tempada 1991-92, categoría na que permaneceu ata 1999. En 1995 produciuse a chegada do Castilla-La Mancha Fútbol Sala de Toledo a Talavera de la Reina, e dende esa tempada o Talavera FS se converteu no seu filial.
Na súa primeira tempada na División de Honra o máximo accionista do club, Benjamín Ramos, prescindiu do modelo empresarial empregado ata aquela, logo de que marcharan os catro membros da Xunta Xestora do club por desavinzas coa xestión. A Organización Impulsora del Discapacitado (OID) converteuse no patrocinador no ano 2010.
Pobo ruso
Os rusos (en русские, russkiye) son un grupo étnico eslavo oriental nativo de Europa Oriental. A maioría dos rusos habitan no estado nación de Rusia, tendo notables minorías noutros estados veciños como Ucraína, Casaquistán e Belarús. Unha grande diáspora rusa está presente en todo o mundo, con poboacións importantes nos Estados Unidos, Alemaña, Israel e o Canadá. Os rusos son o meirande grupo étnico de Europa.
Mentira
miniatura|[[Pinocchio (personaxe)|Pinocchio, figura literaria ligada culturalmente á mentira.]] Unha mentira é unha declaración realizada por alguén que sabe, cre ou sospeita que é falsa en todo ou en parte, esperando que os oíntes o crean, de forma que se oculte a realidade en forma parcial ou total. Unha certa oración pode ser unha mentira se o interlocutor pensa que é falsa ou que oculta parcialmente a verdade. En función da definición, unha mentira pode ser unha falsidade xenuína ou unha verdade selectiva, esaxerar unha verdade, se a intención é enganar ou causar unha acción en contra dos intereses do oínte. As ficcións, aínda que falsas, non se consideran mentiras. Mentir é dicir unha mentira. Ás persoas que din unha mentira, especialmente aquelas que as din frecuentemente, cualifícanse de mentireiras. Mentir implica un engano intencionado e consciente. Ten como sinónimos parciais: alburgada, bouba, embuste, loia, loiada, trola, falacia ou farol.
Concepto
Tamén é mentira o acto da simulación ou o finxir. Por exemplo, se alguén atropela unha persoa e foxe do lugar sen ser identificado e, despois dun tempo, regresa e mestúrase cos curiosos e finxe indignación polo ocorrido, está a mentir a todos aqueles ante quen simula ou finxe inocencia. Noutras palabras, para mentir non se necesita dicir palabra algunha.
Outra forma de mentira non verbal constitúea o feito de facerse pasar por discapacitado físico co fin de obter algún "favor" en proveito propio (esmolas, por exemplo).
Moralidade de mentir
Mentir está en contra dos canons morais de moitas persoas e está especificamente prohibido como pecado en moitas relixións. A tradición ética e os filósofos están divididos sobre se se pode permitir ás veces unha mentira (pero xeralmente sitúanse en contra): Platón dicía que si, mentres que Aristóteles, santo Agostiño e Kant dicían que nunca se pode permitir.
En función das circunstancias, enténdese que mentir para protexer persoas dun opresor inmoral adoita ser permisible. É o caso, por exemplo, das vítimas dunha guerra.
Mentir dunha forma que intensifica un conflito, no canto de atenualo, xeralmente considérase o peor pecado.
Unha mentira graciosa, é un engano con propósito humorístico, cando a falsidade se entende, non se considera inmoral e é unha práctica utilizada amplamente por comediantes e humoristas.
O filósofo Leo Strauss acentuou a necesidade de mentir para ocultar unha posición estratéxica, ou para axudar á diplomacia. Así o fixeron tamén os representantes da filosofía política, desde Maquiavelo até a "mentira nobre" de Platón.
Que as mentiras desaparezan completamente do ámbito da política, da xustiza, da diplomacia, do xornalismo e doutros moitos ámbitos da vida social é algo virtualmente imposible, tal e como non poden ser excluídas das guerras que estas mesmas actividades, supostamente, deberían previr.
Santo Agostiño distingue oito tipos de mentiras: as mentiras no ensino relixioso; as mentiras que fan dano e non axudan a ninguén; as que fan dano e si axudan a alguén; as mentiras que xorden polo mero pracer de mentir; as mentiras ditas para compracer os demais nun discurso; as mentiras que non fan dano e axudan a alguén; as mentiras que non fan dano e poden salvar a vida de alguén, e as mentiras que non fan dano e protexen a "pureza" de alguén. Por outra banda, santo Agostiño aclara que as "pequenas mentiras" non son en realidade mentiras.
Tomás de Aquino, pola súa banda, distingue tres tipos de mentiras: a útil, a humorística e a maliciosa. Segundo Tomás de Aquino, os tres tipos de mentira son pecado. As mentiras útiles e humorísticas son pecados veniais, mentres que a mentira maliciosa é pecado mortal.
Jirō Akagawa
Jirō Akagawa (赤川 次郎), nado en Fukuoka o 29 de febreiro de 1948, é un escritor xaponés de novelas.
Mentira
Moralidade de mentir
O tipo máis grave de mentira é a calumnia, xa que con isto se imputa sempre a algún inocente unha falta non cometida en proveito malicioso.