cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Reino de Montenegro
Historia
Nas Guerras balcánicas (1912 – 1913), Montenegro conseguiu estender o seu pequeno territorio tomando o Sandžak do Reino de Serbia o 30 de maio de 1913.
Isto supuxo a incorporación dunha poboación que non se identificaba cultural e historicamente co país.
A cidade recentemente tomada de Escútari (Shkodër en albanés) tivo que ser devolta ao novo estado de Albania por presións das grandes potencias a pesar de que os montenegrinos perderon 10.000 soldados na súa toma ás forzas otomás (albanesas) de Essad Bajá.
Durante a primeira guerra mundial (1914 – 1918) Montenegro estivo do lado das Potencias Aliadas. Do 15 de xaneiro de 1916 a outubro de 1918, o reino estivo ocupado polo Imperio austrohúngaro.
O 20 de xullo de 1917 asinouse a Declaración de Corfú, que declarou a unificación de Montenegro co Reino de Serbia, que se proclamou o 26 de novembro de 1918.
O rei Nicolao foi deposto, e a oposición á nova condición montenegrina continuou durante varios anos pola resistencia de guerrillas.
O seu único xefe de Estado foi Nicolao I de Montenegro, rei de 1910 a 1918.
San Martiño dos Peros, Abades, Baltar
San Martiño dos Peros é un lugar da parroquia de Abades no concello ourensán de Baltar na comarca da Limia. Tiña 40 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 20 eran homes e 20 mulleres. Iso supón unha diminución da poboación respecto a 2010 cando tiña 42 habitantes (20 homes e 22 mulleres).
Mezzosoprano
É unha voz de timbre rotundo e algo máis grave que a da soprano. O seu rexistro esténdese dende un La3 a un Fa5 (segundo o New Harvard Dictionary of Music). Porén, a tesitura varía moito segundo o matiz individual de cada papel. Unha mezzosoprano pode cantar algúns papeis de soprano ou de alto, mais o que diferencia unha mezzo dunha soprano ou unha alto é a cor da voz.
Clasificación
Dentro da voz de soprano atopamos tres rexistros:
Aeroporto de Læsø
O aeroporto de Læsø é un aeroporto situado na illa de Læsø, a 3 quilómetros ao norte do pobo de Byrum, na rexión Nordjylland de Dinamarca. Trátase dun aeródromo de propiedade e xestión municipal. Úsase principalmente para voos privados, pero nel tamén operan taxis aéreos cara Anholt e Roskilde.
Kosmos 275
Kosmos 275 (Космос 275 en ruso), tamén denominado DS-P1-I Nº 5, foi un satélite artificial soviético lanzado o 28 de marzo de 1969 mediante un foguete Kosmos 2I desde o cosmódromo de Plesetsk.
Características
Kosmos 275 foi o quinto membro da serie de satélites DS-P1-I, adicados a servir como obxectivos dos radares militares terrestres para a súa calibración. Foi lanzado por un foguete Kosmos 2I e inxectado nunha órbita inicial de 805 km de apoxeo e 284 km de perixeo, cunha inclinación orbital de 71,0 graos e un período de 95,2 minutos.
Kosmos 275 reentrou na atmosfera o 7 de febreiro de 1970.
Leo Esaki
Leo Esaki (en xaponés: 江崎 玲於奈, えさき れおな, Esaki Reona), nado en Osaca o 12 de marzo de 1925, é un físico xaponés galardoado co Premio Nobel de Física no ano 1973.
Traxectoria
Estudou física na Universidade de Toquio, licenciándose en 1947 e doutorándose en 1959. Tras traballar como investigador na empresa Sony, en 1960 trasladouse aos Estados Unidos onde foi contratado no centro de investigación da empresa IBM Thomas J. Watson Research Center.
Investigacións científicas
No ano 1973 foi galardoado co Premio Nobel de Física, xunto con Ivar Giaever e Brian David Josephson, polos experimentos ao redor de semicondutores e supercondutores.
Louredo, Louredo, Maside
Louredo  é un lugar da parroquia de Louredo no concello ourensán de Maside na comarca do Carballiño. Segundo o INE e o IGE en 2022 tiña 60 habitantes (30 homes e 30 mulleres).
Etimoloxía
O topónimo Louredo vén do latín (de, "loureiro") máis o sufixo abundancial -, polo que é un fitónimo que fai referencia a un lugar onde hai dita planta.
Vila Nova de Gaia
Vila Nova de Gaia é unha cidade portuguesa no Distrito do Porto, na Rexión Norte e subrexión do Grande Porto, con cerca de 273.100 habitantes. A cidade está localizada na marxe esquerda da foz do río Douro.
Pobo kayan (Myanmar)
Os kayan (ကယန်း) son un subgrupo dos karen vermellos (pobo karenni), unha minoría étnica tibetano-birmano de Myanmar. Os kayan están formados polos seguintes grupos: kayan lahwi (tamén chamados padaung), kayan ka khaung (gekho), kayan lahta, kayan ka ngan. Os kayan gebar, kayan kakhi e, ás veces, os bwe (kayaw) tamén son incluídos neste pobo. Son un pobo distinto e non deben confundirse co pobo kayan de Borneo.
O termo padaung (Yan Pa Doung) é unha palabra shan para os kayan lahwi (o grupo no cal as mulleres levan os aneis de latón no pescozo). Os residentes kayan na provincia de Mae Hong Son, no norte de Tailandia, refírense a si mesmos como kayan e rexeitan que se lles chame padaung. En The Hardy Padaungs (1967), Khin Maung Nyunt, un dos primeiros autores en utilizar o termo "kayan", di que os padaung prefiren chamarse kayan. Por outra banda, Pascal Khoo Thwe chama ao seu propio pobo padaung nas súas memorias de 2002, From the Land of Green Ghosts: A Burmese Odyssey.
Historia
Durante a década de 1990 debido ao conflito co réxime militar de Birmania moitos membros da tribo fuxiron a zonas fronteirizas de Tailandia. Padecendo os conflitos ao ser unha zona fronteiriza estes pobos estaban dispostos a sobrevivir coas esmolas que recibían dos turistas que pagaban por observar a aquelas mulleres da tribo que mantiñan a tradición tribal de levar un enfeite de latón en espiral arrodeándolles o pescozo e separando as vértebras cervicais dende a idade de 5 anos, engadíndolles co paso dos anos un elemento de maior lonxitude.
Segundo estudos antropolóxicos intúese que o abelorio serve para evitar mordedelas de tigres; Non obstante, a teoría máis probábel fala dun costume cultural co adobío como indicador de beleza.
O goberno birmano tratou de facer desaparecer o costume intentando mudar a imaxe de país pouco desenvolvido, de aí que moitas mulleres rachasen coa tradición; porén, vendo que os turistas nos últimos anos van buscando as famosas mulleres de pescozo de xirafa e que é un negocio rendíbel a tradición non chegou a perderse.
Pregamento de globina
miniatura|300px|Un exemplo de pregamento de globina é a proteína transportadora de oxíxeno [[mioglobina do molusco Aplysia limacina.]] O pregamento de globina é un pregamento tridimensional común nas proteínas. Este tipo de pregamento consiste tipicamente en oito hélices alfa, aínda que algunhas proteínas teñen extensións de hélices adicionais nos seus extremos. O pregamento de globina atópase nas proteínas de tipo globina como a hemoglobina e a mioglobina e nas proteínas ficocianinas. Como a mioglobina foi a primeira proteína da que se resolveu a estrutura, o pregamento de globina foi o primeiro pregamento proteico que se descubriu. Como o pregamento de globina contén só hélices, clasifícase como un pregamento proteico todo alfa.
Empaquetamento das hélices
As oito hélices do núcleo do pregamento de globina comparten unha estrutura non local significativa, a diferenza doutros motivos estruturais nos cales os aminoácidos están preto uns doutros na súa secuencia primaria e están tamén próximos no espazo. As hélices empaquétanse cun ángulo medio de aproximadamente 50 graos, que é significativamente máis inclinado que outros empaquetamentos helicoidais como o feixe de hélices (helix bundle). O ángulo exacto do empaquetamento das hélices depende da secuencia da proteína, porque o empaquetamento está mediado polas interaccións estéricas e hidrófobas das cadeas laterais dos aminoácidos próximos ás interfaces das hélices.
Conservación da secuencia
Aínda que o pregamento de globina está moi conservado evolutivamente, as secuencias que forman o pregamento poden ter unha identidade de secuencia de tan só o 16%. Aínda que a especificidade de secuencia do pregamento non é estrita, o núcleo hidrófobo da proteína debe manterse e debe evitarse que se formen parches hidrófobos situados sobre a superficie exposta ao solvente, a cal é en xeral hidrófila, para que así a estrutura permaneza estable e soluble. A mutación máis famosa no pregamento de globina é un cambio de glutamato por valina nunha das cadeas da hemoglobina, a cal crea un "parche hidrófobo" sobre a superficie proteica que promove a agregación intermolecular da hemoglobina, e isto dá lugar á anemia falciforme.
Sophie Turner
Sophie Turner, nada o 21 de febreiro de 1996 en Northampton, é unha actriz inglesa. No seu primeiro papel fronte as cámaras, Turner interpreta a Sansa Stark, a filla máis vella de Eddard Stark na serie de televisión Game of Thrones.
Televisión
miniatura|dereita|Turner en 2017.
Hush (filme de 2009)
Hush é un filme británico de terror dirixido por Mark Tonderai que foi estreado no 2009.
Sinopse
Cansado e irritable, Zakes Abbot conduce pola autoestrada coa súa moza, Beth, durmindo ó seu carón. De súpeto ve que no interior do camión de mercadorías de diante, unha muller engaiolada pide axuda.
Ordizia
Ordizia antigamente tamén chamada Villafranca de Oria, Villafranca de Ordicia ou Villafranca, é un municipio da provincia de Guipúscoa, País Vasco.
Grande evento
O 5 de decembro de 2007, por primeira vez, un xefe de estado visita Ordizia nos seus oito séculos de historia: A presidenta filipina Gloria Macapagal Arroyo e o presidente vasco Juan José Ibarretxe inauguraron oficialmente os actos do 500º Aniversario do nacemento do relixioso e navegante vasco Andrés de Urdaneta.
Eduarda Feijoo de Mendoza
Eduarda Feijoo de Mendoza, nada na provincia de Ourense cara a 1849 e finada en Madrid o 8 de maio de 1908, foi unha escritora galega en lingua castelá.
Vida persoal
Casou con Anselmo González Serrano (1838—Madrid, 20/03/1899).
Grupo Local
miniatura|dereita|250px|Mapa 3D do Grupo Local miniatura|dereita|250px|[[Sextans A é membro do Grupo Local de galaxias que inclúen as espirais de Andrómeda e a nosa propia Vía Láctea]]
Na astronomía, denominase Grupo Local ó grupo de galaxias na que se atopa a nosa, a Vía Láctea.
Está dominado por dúas galaxias espirais xigantes, Andrómeda e a Vía Láctea. O resto de galaxias, unhas 30, son máis pequenas; moitas delas son galaxias satélite (ver galaxia anana) dunha das máis grandes.
As galaxias libres xiran en torno ó centro de masas do grupo, situado entre Andrómeda e a Vía Láctea. Ademais, o noso Grupo Local está contido dentro do supercúmulo de Virgo, o seu centro gravitatorio é denominado Grande Atractor, cara ó cal se dirixe o Grupo Local.
Dentro do Grupo Local, coñécense tres sistemas dominados por galaxias masivas actuando coma centros de gravidade, e varias galaxias actuando coma satélites:
O futuro do Grupo Local
Tense observado que Andrómeda e a nosa galaxia se aproximan rapidamente a unha velocidade duns 500.000 km/h, o que fai pensar que poida producirse unha colisión entre ambas dentro duns 3.000 a 5.000 millóns de anos, segundo a masa que teñan estas galaxias. De producirse, tal choque non debe entenderse coma o que ten lugar entre dous corpos sólidos, senón que as galaxias atravesaríanse a unha á outra. Coma resultado, unha parte do material de ambas dispersaríase e o resto formaría unha nova galaxia, probablemente elíptica. Se en vez dun choque deste tipo o que ten lugar é unha aproximación, ambas galaxias deformaríanse e unha parte do material de cada unha delas escaparía ou se mesturaría, tanto máis, canto maior fose a aproximación, ata acabar tamén fundíndose os restos nunha galaxia elíptica, na que eventualmente acabarían as demais galaxias do grupo.
Galaxias do Grupo Local
A localización amosase primeiro en ascensión recta, despois a declinación e logo citase a constelación:
Red Bull Arena
Red Bull Arena pode facer referencia a varios estadios de fútbol:
Red Bull Arena (Leipzig)
O Red Bull Arena (anteriormente coñecido como Zentralstadion) é un estadio de fútbol da cidade de Leipzig, Saxonia, Alemaña. Construído en 1954, era o maior estadio de Alemaña Oriental. Actualmente serve de localía ao RB Leipzig. Ten capacidade para 44.345 espectadores.
Manzós, Louredo, Maside
Manzós é un lugar da parroquia de Louredo no concello ourensán de Maside na comarca do Carballiño. Segundo o INE e o IGE en 2020 tiña 14 habitantes, 9 homes e 5 mulleres.
No lugar hai un pequeno manancial do que brota auga a 17 °C.
Julian Draxler
Julian Draxler, nado en Gladbeck, Renania do Norte-Westfalia, o 20 de setembro de 1993, é un futbolista alemán que xoga como medio ofensivo para o Paris Saint-Germain FC da Ligue 1 francesa. En xaneiro de 2014 foi nomeado por The Guardian un dos 10 futbolistas máis prometedores de Europa.
Galería de imaxes da igrexa de San Xoán de Bouzoa
Igrexa de San Xoán de Bouzoa, parroquia de Bouzoa, Taboada
Victorino Novo García
Victorino Novo García, nado en Ferrol cara a 1855 e finado na Coruña o 27 de novembro de 1899, foi un escritor e xornalista galego.
Traxectoria
De novo emigrou a Cuba onde dirixiu o xornal Las Hijas de Eva e cando volveu a Galicia foi nomeado director de El Correo Gallego. Foi deputado provincial da Coruña e director do Gran Hospital de Compostela. É autor do prólogo de Poesías gallegas y castellanas (1889) de Francisco Añón e do de Recuerdos de Galicia (1896) de Teodosio Vesteiro Torres. miniatura|Romancero de Galicia, 1887. Finou por tuberculose na Coruña con 44 anos. Foi pai de Adelardo Novo Brocas.
Ben Nevis
miniatura|dereita|250px|Ben Nevis dende [[Banavie.]] Ben Nevis  (en Beinn Nibheis) é a máis alta montaña das Illas Británicas. Cunha altura de 1344m sobre o nivel do mar, está localizada na parte occidental dos Montes Grampianos, na área de Lochaber das Highlands, preto da vila de Fort William.
Muiris Ó Súilleabháin
miniatura|dereita|235px|Ruínas da casa na que Muiris Ó Súilleabháin medrou na [[Illa de Gran Blasket.]] Muiris Ó Súilleabháin, nado o 19 de febreiro de 1904 na Illa de Gran Blasket e finado o 25 de xuño de 1950 en Connemara, foi un escritor e Garda Síochána irlandés, famoso polas memorias da súa infancia na Illa de Gran Blasket e en An Daingean no Condado de Kerry.
São José do Rio Preto
São José do Rio Preto é unha cidade brasileira do estado de São Paulo. Está a 450 km ao norte da capital do estado. Ten unha área total de 434,1 km², e unha poboación estimada, no ano 2008, de 414.272 habitantes. É a cidade máis grande da rexión norte do estado e a décima primeira do estado.
miniatura|esquerda|Vista da cidade.
Benaocaz
Benaocaz é un municipio español da provincia de Cádiz, Andalucía. No 2005 tiña 745 habitantes. A súa extensión superficial é de 70 km² e encóntrase a 120 quilómetros da capital de provincia, Cádiz.
Localízase na Serra do Endrinal, ao sur do río Tavizna, e forma parte da Ruta dos Pobos Brancos. Practicamente a totalidade do seu termo atópase no Parque Natural da Serra de Grazalema.
Historia
Existen vestixios de presenza humana desde a prehistoria, e logo presenza ibérica e romana. Desa época é a calzada que comunica Benaocaz con Ubrique, das poucas que se conservan na zona.
Como aldea fundárona os árabes no ano 715 e foi tomada polos cristiáns en 1485 por Rodrigo Ponce de León, que tamén conquistou Archite, Ubrique, Grazalema e Villaluenga del Rosario e os dous castelos de Aznalmara (Tavizna) e Fátima ou Cardela. Todas estas vilas e castelos eran xa coñecidos antes da súa conquista cristiá pol"As Sete Vilas", pasándose a chamar "Señorío das sete Vilas". En 1490 pasou a ser propiedade do nobre Rodrigo Ponce de León dentro do señorío de Villaluenga que lle outorgaron os Reis Católicos.
Pantera (grupo musical)
Pantera foi un grupo musical de heavy metal procedente de Arlington, Texas (Estados Unidos), fundada polos irmáns Abott e que estivo activa dende a súa formación no 1981 ata a disolución do grupo no 2003. O estilo do grupo foi variando cos anos, pasando do hair metal e glam metal de finales dos anos 80 ata o groove metal e thrash metal, na década dos 90, período marcado pola publicación de Cowboys From Hell no 1990 que os catapultou á fama.
Benaocaz
Historia
Conserva os restos do barrio nazarí co seu antigo empedrado e foi declarado conxunto histórico.
Pantera (grupo musical)
A banda está considerada como unha das bandas fundamentais para asentar as bases do groove metal e unha das máis influentes formacións de metal da década dos 90. . Pantera foi incluída en numerosas listas de importancia dentro da historia do heavy metal e do hard rock, chegando ó quinto posto da lista da MTV das 10 mellores bandas de heavy metal da historia, así como aparecer no posto número 45 da lista de VH1 acerca das 100 mellores bandas de hard rock.
Benaocaz
Historia
miniatura|240px|Vista de Benaocaz.
Demografía
miniatura|Vista de [[Ubrique desde Benaocaz.]]
Pantera (grupo musical)
Infancia dos irmáns Abbott
Vince Paul Abbott e Darrell Abbott naceron en Dallas, Texas, EE.UU., no 1964 e 1966 respectivamente. Fillos de Jerry Abbott, un músico de country que posuía un estudio de gravación en Pantego, Texas, polo que ambos irmáns se acostumaron rapidamente ó mundo musical. Nun principio, Vincent, apodado Vinnie Paul, interesouse pola batería, polo que seus pais lle mercaron unha. Seu irmán Darrell sentiuse atraído á su vez pola batería do seu irmán, mais logo, ó ver a numerosos guitarristas de blues desfilando polos estudos de seu pai, preferiu a guitarra eléctrica. Ámbolos dous, amantes da música rock dos anos 70 e do nacente heavy metal, con grupos como Kiss ou Black Sabbath, decidiron formar un grupo musical que recollese estas influencias, unidas ó dominio que os Abbott ían tomando nos seus respectivos instrumentos. Este soño fíxose realidade no 1981.
Formación: os anos do glam e o hair metal (1981-1990)
Pantera foi formado en Arlington, Texas, no 1981, polo vocalista Donnie Hart, os guitarristas Darrell Abbott (apodado "Diamond Darrell" ou "Dimebag Darrell") e Terry Glaze (Terry "Terrence Lee" Glaze), o baixista Tommy Bradford e o batería Vinnie Paul, irmán de Darrell. Empezaron tocando versións de Kiss e Van Halen, así como material propio encadrado dentro do glam metal e o hair metal, en clubs nocturnos de Texas.
No 1982, Hart abandonou a banda, e o guitarrista Glaze tomou a parte vocal. Pouco tempo despois, Tommy Bradford tamén deixou a formación e foi substituído por Rex Brown ("Rexx Rocker"). Pantera converteuse nunha das bandas favoritas do underground, inda que as súas xiras rexionais nunca os levaron máis alá de Texas, Oklahoma e Louisiana. A banda comezou como abreconcertos doutros actos de heavy metal coma os de grupos coma Stryper, Dokken, e Quiet Riot, quen en cambio promoveron o debut de Pantera, Metal Magic. Este álbum foi lanzado polo selo propio da banda, co mesmo nome, no 1983, e foi producido polo pai dos irmáns Abbott, Jerry Abbott, nos estudos Pantego.
Logo, Pantera lanzou outros dous tamén desapercibidos álbums: Projects In The Jungle e I Am The Night, nos que seguía dominando o glam metal nas súas composicións, inda que se foron separando progresivamente das do seu disco antecesor. Este último disco, I Am the Night, vendeu unicamente 25.000 copias, polo que é na actualidade unha peza de coleccionista. Foi neste período cando gravaron os seus dous primeiros videoclips: "All Over Tonight" e "Hot And Heavy" relacionados cos dous anteriores discos respectivamente.
Cambio de estilo: thrash metal e groove metal (1990-2003)
Foi a partir deste entón cando a banda comeza o seu cambio (non só musical senón tamén estilístico), chegando a relegar os antigos discos ó ostracismo, xa que non aparecen na discografía presente na súa páxina oficial. É famosa a frase de Vinnie Paul "These magic clothes don't play music, we do. Let's just go out there and be comfortable—jeans, t-shirt, whatever—and see where it goes" (Estas máxicas roupas non fan música, nós facémola. Saiamos fóra e sintámonos confortables -pantalóns, camisetas, o que sexa- e logo veremos como vai).
Cowboys from Hell (1990-1992)
Pouco despois da edición de Power Metal, Dimebag Darrell presentouse ás audicións de Megadeth, para formar parte do grupo liderado por Dave Mustaine. Darrell puxera como condición que se unise tamén o seu irmán Vinnie Paul, pero ao ter Megadeth un batería estable como Nick Menza, Darrell non foi contratado, sendo elixido no seu lugar Marty Friedman. Ante a negativa, os irmáns Abott decidiron centrarse en Pantera
Despois de buscar durante un longo período de tempo un selo que acompañase a Pantera na gravación do seguinte disco da banda, Mark Ross, que traballaba para Atco Records, viu un concerto da banda nun local de Texas e convenceu á súa empresa para que fichase ao grupo. Atco aceptou, e a banda rematou o ano 1989 gravando o seu seguinte material nos estudos Pantego.
Cowboys From Hell (1990) marcou un cambio drástico na música de Pantera, que se decantou por un son máis aguerrido e poderoso deixando atrás o glam, condicionado pola voz augardentosa de Anselmo e os potentes riffs de guitarra de Dimebag Darrell. Editado o 24 de xullo de 1990, as súas cancións máis destacadas son a que dá nome ao disco, Cowboys From Hell, Psycho Holiday, Cemetery Gates, Domination e Primal Concrete Sledge. Moitos fans, e mesmo os membros mesmos da banda, consideraron este traballo como o seu debut oficial. Dimebag Darrell fixo os seus riffs e solos máis complexos e Anselmo adoptou un estilo vocal aínda máis abrasivo que en Power Metal. Para presentar adecuadamente o traballo, Pantera tocou durante un tempo na xira con Exodus e Suicidal Tendencies, antes de abrir para artistas do talle de Judas Priest, AC/DC ou Metallica, tocando ante unha multitude de máis de 500.000 persoas en Moscova para celebrar un dos primeiros concertos de música occidental desde a caída da Unión Soviética.
dereita|miniatura|200px|[[Phil Anselmo, segundo vocalista de Pantera, nun concerto con Superjoint Ritual o 14 de xullo de 2004.]]
Vulgar Display of Power (1992-1994)
Posteriormente chegou Vulgar Display Of Power (25 de febreiro de 1992), que presentou aínda maior madurez, máis personalidade e estilo propio. Nel cabe destacar a forza da liña "Groove", coa conseguinte substitución das voces en falsete do power metal en favor dun estilo máis agresivo, con influencias Hardcore e guitarras máis poderosas. Deste disco cabería destacar os temas Walk, Fucking Hostile, A New Level, This Love, Mouth For War e Hollow. Os fans e críticos consideraron este traballo como o maior esforzo da banda. Ademais, o público acompañou ao álbum, chegando ao 44º posto nas listas do Billboard grazas, entre outros motivos, á repercusión que tiveron algúns dos vídeos do disco na influente MTV.
Far Beyond Driven (1994-1995)
Tras Vulgar Display Of Power, en 1994 publicouse o disco Far Beyond Driven, lixeiramente máis directo e brutal que o seu antecesor, que debutou no primeiro posto do Billboard estadounidense e nas listas de Australia simultaneamente, converténdose no primeiro álbum de metal en conseguilo. Deste disco poderíanse destacar os temas I'm Broken (nomeada ao Grammy na sección de Mellor Interpretación de Metal en 1995), Becoming, 5 Minutes Alone e a versión realizada da canción de Black Sabbath Planet Caravan. Con este disco gañaron un gran respecto entre os fans máis acérrimos da música máis "brutal". Nun primeiro momento a portada do disco consistía nun trade perforando un ano, mais foi censurada e no seu lugar aparece a famosa cabeza sendo atravesada por un trade, que tamén causou un grande impacto na súa época.
Na xira de promoción do álbum, Pantera embarcouse nun tour por Suramérica e noutro dos festivais "Monsters of Rock". Foi neste último onde os irmáns Abott se enlearon nunha regueifa cuns xornalistas por publicar unhas caricaturas pouco favorecedoras do batería Vinnie Paul. Así mesmo, Anselmo tamén tivo os seus problemas coas autoridades, tendo que pagar 5000$ polas súas agresións a un axente de seguridade durante un concerto e máis tarde sendo condenado a 100 horas de traballos comunitarios.
As tensións internas e The Great Southern Trendkill (1995-1996)
Segundo os irmáns Abott, Anselmo comezou a distanciarse seriamente dos membros da banda cando volveron ó traballo no 1995. Mentres que os irmáns pensaban que a fama se lle subira á cabeza, Anselmo achacouno a unhas dores crónicas nas costas que lle impedían comportarse con normalidade. Para tentar solucionalos, Anselmo volveuse adicto ao alcol, algo que acabou distanciándoo inda máis dos seus compañeiros. Os médicos recomendáronlle pasar polo quirófano para solucionar os devanditos problemas, mais Anselmo negouse xa que debería pasar un ano en total repouso, polo que comezou a usar a heroína como antibiótico e analxésico, volvéndose adicto á devandita droga.
Orbiting Frog Otolith
OFO (acrónimo de Orbiting Frog Otolith) foi un experimento espacial levado a cabo con ras a bordo dunha cápsula da NASA lanzada o 9 de novembro de 1970 mediante un foguete Scout B desde Wallops Island.
Pantera (grupo musical)
As tensións internas e The Great Southern Trendkill (1995-1996)
En 1995, Anselmo creou un proxecto chamado Down, paralelo a Pantera, xunto co baixista Todd Strange, os guitarristas Pepper Keenan e Kirk Windstein e a batería Jimmy Bower. Down editou o seu primeiro disco en setembro do mesmo ano baixo o nome de NOLA. Para o segundo disco do grupo, Strange sería substituído polo baixista de Pantera, Rex Brown, quen gravaría Down II: A Bustle in Your Hedgerow, cuxo título é un dos versos da coñecida canción de Led Zeppelin Stairway to Heaven.
O seguinte álbum de Pantera, The Great Southern Trendkill, foi publicado en 1996 durante o final do auxe do grunge e a aparición do rapcore e o nu metal. Cabe destacar os temas Drag The Waters (o único single do álbum e unha das cancións máis famosas da banda), Floods (cun dos solos de guitarra máis complicados de Darrell), War Nerve e os complementarios Suicide Note Pt. I e Suicide Note Pt. II, adicados polo cantante Phil Anselmo á súa adicción á heroína. Anselmo gravou as súas partes vocais nun estudo de Nova York xunto con Trent Reznor de Nine Inch Nails, mentres o resto do grupo gravou o que restaba en Texas, unha proba máis do progresivo distanciamento que sufría Anselmo con respecto ao resto de integrantes de Pantera.
Orbiting Frog Otolith
Características
Os datos foron transmitidos a terra mediante telemetría. As ras viaxaron nun contedor especial cheo de agua e xunto coa electrónica e os sistemas necesarios para mantelas con vida durante o voo. Ao final do experimento a cápsula reentrou, destruíndose durante o descenso ao non terse previsto a recuperación da mesma.
O experimento foi pensado inicialmente para ser usado como parte do Programa de Aplicacións Apolo, unha extensión científica e tecnolóxica do programa Apolo, pero ao cancelarse foi preparado para voar como experimento independente.
Pantera (grupo musical)
Sobredose e Official Live:101 Proof (1996-2000)
O 13 de xullo de 1996, Anselmo sufriu unha sobredose de heroína unha hora despois dun concerto pertencente á xira que a banda estaba a realizar ao longo do estado de Texas. O seu corazón parouse durante cinco minutos, aínda que os médicos que o atendían administráronlle unha forte dose de adrenalina e foi enviado ao hospital. Despois de espertar, Anselmo agradeceu aos seus compañeiros de banda o apoio recibido durante a súa sobredose, inda que isto non fixo gran cousa no que respecta ao distanciamento de Anselmo cara o resto de membros, xa que os Abbott estaban avergoñados polo comportamento do vocalista.
En 1997 publican o disco en directo Official Live: 101 Proof, recompilando as mellores cancións dos seus catro discos anteriores tocadas na xira Tourkill entre 1996 e 1997, demostrando o seu brutal posta en escena e o seu son en directo, un dos puntos fortes do grupo. Tamén engadiron dous temas inéditos gravados en estudo, Where You Come From e I Can't Hide, ambas as gravadas en 1997. Dúas semanas antes da publicación de devandito álbum, a banda conseguiu o seu primeiro disco de platino da súa carreira por Cowboys from Hell. Apenas catro meses despois, Vulgar Display of Power e Far Beyond Driven conseguiron este premio tamén.
Durante 1997, Pantera tamén tocou no festival Ozzfest, sendo cabezas de cartel xunto con Ozzy Osbourne, Black Sabbath, Marilyn Manson, Type O Negative, Fear Factory ou Machine Head. Un ano despois repetirían a experiencia, tocando no Ozzfest de 1998 xunto con Ozzy Osbourne, Fear Factory, Slayer, Foo Fighters ou Soulfly.
Neste período Anselmo embarcouse en máis proxectos paralelos, entre os que hai que destacar a súa colaboración como guitarrista no álbum de Necrophagia: Holocausto de la Morte, e axudou aos grupos de black metal Viking Crown e Eibon. Pola súa banda, os irmáns Abbot e Rex Brown formaron Rebel Meets Rebel xunto co vocalista David Allan Coe, no que engadiron sons country ao son de Pantera.
Reinventing The Steel (2000-2003)
Tras os rumores de ruptura do grupo debido á gran cantidade de proxectos dos seus compoñentes, o grupo contraataca co que sería o seu último disco, Reinventing the Steel (2000), recuperando un son máis pesado onde as raíces de Black Sabbath se notan máis que nos seus últimos traballos. As cancións destacadas deste álbum son Goddamn Electric", Yesterday Don't Mean Shit, Revolution Is My Name (primeiro single e vídeo no que se pode ver aos compoñentes na súa preadolescencia pintados como os compoñentes de Kiss) e We'll Grind That Axe For A Long Estafe.
Este mesmo ano, Pantera volveuse a embarcar noutro Ozzfest xunto con Ozzy Osbourne, Incubus, Queens of the Stone Age ou Black Label Society. Unha vez finalizado o Ozzfest, a banda foi de xira por Australia, Estados Unidos, Corea do Sur e Europa. Con todo, os ataques do 11 de setembro de 2001 fixeron que a xira por Europa se cancelase, regresando os membros de Pantera aos seus fogares nos Estados Unidos. Unha vez en casa, os irmáns Abbott planearon compor e gravar outro disco con Pantera, algo que nunca puido levar a cabo. Durante esta época, Anselmo fundou novos proxectos, como Superjoint Ritual, e editou o segundo álbum de Down. O batería Vinnie Paul expresou que Anselmo dixéralle que non iría de xira durante o tempo que Pantera estivese parada, algo que supostamente rompeu o cantante ao organizar a xira de presentación do segundo traballo de Down e o disco de Superjoint Ritual. Con todo, e segundo declaracións de Anselmo, o descanso de Pantera e a realización das súas xiras con Down e Superjoint Ritual levaron a cabo "de mutuo acordo".
Ruptura e novos proxectos
A banda disolveuse oficialmente no 2003, cando os Abbott se deron conta de que Anselmo lles marchara e que non retornaría. A ruptura da banda non foi en absoluto amigable e transcendeu do mundo musical para chegar a informativos e xornais de tirada xeral. Mentres Darrell e Vinnie Paul, xunto cos técnicos de Pantera e demais axudantes, xuraron e perxuraron que tentaran contactar por teléfono con Anselmo, este aduciu que ninguén se interesou por el. Tal foi o enfrontamento entre Anselmo e os irmáns Abbott, que o vocalista, nunha entrevista á revista Metal Hammer, dixo: "Dimebag merece que lle peguen unha boa malleira". Anselmo diría despois que foi un comentario irónico, algo que Vinnie Paul non creu, empeorando máis se cabe as relacións entre os membros da xa desaparecida banda.
En xullo de 2004, Vulgar Display of Power alcanzou de novo o disco de platino, e The Great Southern Trendkill conseguiu a tamén devandita certificación.
Un ano despois da ruptura de Pantera, os irmáns Abbott fundaron Damageplan xunto con Bob Zilla ao baixo e Patrick Lachman como vocalista para editar un único disco, New Found Power, no 2004.
Asasinato de Darrell (2004)
dereita|miniatura|200px|[[Dimebag Darrell, o guitarrista asasinado o 8 de decembro de 2004 nun concerto con Damageplan.]] Durante a xira de presentación de New Found Power ocorreu a catástrofe. O 8 de decembro de 2004, exactamente 24 anos despois do asasinato de John Lennon, durante o concerto no local Alrosa Vila, en Columbus, Ohio, Dimebag Darrell foi asasinado por Nathan Gale, un suposto fan alienado da banda que foi despois abatido por un policía mentres portaba un refén. Á parte do malogrado Darrell, tres persoas máis sufriron feridas mortais: Nathan Bray, un fan da banda de 23 anos; Erin Halk, empregado do local de 29 anos de idade; e Jeffrey Thompson, xefe de seguridade de Damageplan, con 40 anos. Chris Paluska, preparador da xira, e John Brooks, técnico de son da batería, foron tamén feridos por Gale. Isto provocou un shock entre os fans metaleiros, convertendo a Dimebag Darrell nunha lenda. Aínda que Anselmo declarou pouco despois do asasinato de Darrell que estaba a meditar reunir a Pantera, Vinnie Paul dixo un ano despois que esa reunión "nunca pasará". Paul declarou tamén que era imposible unha reconciliación con Anselmo.
Aparicións na cultura popular
Pantera apareceu en multitude de actos e programas de entretemento. A serie animada Beavis and Butthead incluíu os vídeos das cancións "Mouth for War", "Psycho Holiday", "I'm Broken" e "This Love". En devandita serie, os seus protagonistas comentaban os vídeos mentres as interpretaban. Aínda que devanditos personaxes adoitan comentar de forma negativa a maioría dos vídeos que inclúen na súa serie, cos de Pantera realizan unha excepción ao comentalos relativa e favorablemente. "Walk" foi usada durante a retransmisión do programa de loita libre Extreme Championship Wrestling polo loitador Rob Van Dam. A música de Pantera apareceu tamén en multitude de videoxogos, entre os que destacan Doom (no que aparecen os temas "Rise", "Mouth for War", "Regular People (Conceit)" e "This Love", aínda que todas elas sen parte vocal), e Guitar Hero, no que a canción "Cowboys from Hell" é unha das máis difíciles de tocar.
Doutra banda, moitas cancións de Pantera que non aparecen en ningún álbum oficial da banda, si o fan nas bandas sonoras de, por orde cronolóxica, Buffy the Vampire Slayer, Contos da cripta, Strangeland, Detroit Rock City, Heavy Metal 2000, Dracula 2000 e A matanza de Texas (2003). Tamén unha canción parecida a "Death rattle" apareceu no capítulo Semana de prehibernación da serie Bob Esponxa.
Críticas
O estilo de Pantera foi numerosas veces sometido a crítica debido ao parecido deste co da banda Exhorder. Moitos fans da devandita banda acusaron a Pantera de roubar o seu estilo, o groove metal que logo popularizarían. A biografía presente en Allmusic di que, se Exhorder tivese un orzamento maior de gravación e unha gran compañía detrás, quizais se falou dunha "novos Pantera". Outro músico que cre nun posible plaxio de Pantera a Exhorder é Dave Mustaine, líder de Megadeth, quen o dixo nunha entrevista á canle MTV en 1994.
No polo oposto atópase o crítico musical Brian Davis, quen traballa para a emisora de radio de fala inglesa por internet, KNAC, ao dicir que existen algunhas similitudes entre o son de Exhorder e o de Pantera, pero que dicir que Pantera roubou o son de Exhorder é excesivo.
A pesar da controversia que houbo no seu día acerca dun posible plaxio entre as dúas formacións, o vocalista de Exhorder, Kyle Thomas, declarou que non lle importa a polémica que hai ao redor do seu estilo, argüindo que os membros de Pantera e os de Exhorder son grandes amigos e que lamentaba a morte de Darrell.
Portodemouros
Portodemouros é o nome que recibe:
Martín de Louredo, Louredo, Maside
Martín de Louredo é un lugar da parroquia de Louredo no concello ourensán de Maside na comarca do Carballiño. Segundo o INE e o IGE en 2016 tiña 9 habitantes (4 homes e 5 mulleres).
Matosinhos
Matosinhos é unha cidade portuguesa do Distrito do Porto, na Rexión Norte e subrexión do Grande Porto. Ten unha poboación de 175.478 habitantes (2011) e unha superficie de 62,30 km². O concello limita ao norte co municipio de Vila do Conde, ao nordés con Maia, ao sur co do Porto e ao oeste ten costa co océano Atlántico. O concello era chamado Bouças ata 1909. Ata o liberalismo constituía o Juzgado de Bouças.
Rip Van Winkle
miniatura|dereita|O retorno de Rip Van Winkle.
"Rip van Winkle" é un conto curto de Washington Irving, que forma parte dunha colección de contos titulado The Sketch Book of Geoffrey Crayon (1819). Recibe o título do protagonista do mesmo. O conto foi escrito mentres Irving vivía coa súa irmá Sarah e o seu cuñado Henry van Wart en Birmingham (Inglaterra), e está ambientado nos días anteriores da Guerra de Independencia dos Estados Unidos.
Argumento
Un aldeán de ascendencia neerlandesa escapa da súa dona, quen o rifaba seguido, e marcha para o bosque. Despois de varias aventuras, senta baixo a sombra dunha árbore e queda durmido. Esperta 20 anos despois e regresa á súa aldea. De inmediato métese en problemas cando gaba ao rei Xurxo III, sen saber que acontecera a Revolución estadounidense e que xa non era un súbdito dos británicos.
Outros
Á parte deste conto, "Rip van Winkle" pódese referir a alguén que dorme por un longo período, ou alguén que sen explicación ningunha non está ao tanto do que sucedeu.
Lutz Ilisch
Lutz Ilisch, nado en 1950 en Billerbeck, Renania do Norte-Westfalia, é un numismático alemán especialista na moeda medieval do mundo islámico.
É o irmán máis novo do tamén numismático e historiador Peter Ilisch.
Traxectoria
Logo da súa educación secundaria en Münster, Ilisch cursou Estudos Árabes, Prehistoria e Historia Temperá, así como Ciencias Auxiliares da Historia (especialidade de Numismática) na Universidade de Münster. En 1979 graduouse e recibiu o título de Magister Artium, cunha tese sobre moedas de ofrenda no mundo islámico. Finalmente, en 1985 acadou o seu doutoramento cunha tese sobre a historia do goberno dos artúquidas de Mardin entre mamelucos e mongois, de 1260 a 1410.
Como alumno de Peter Berghaus, participou temporalmente no desenvolvemento do proxecto Corpus Nummorum Saeculorum IX-XI qui in Suecia reperti sunt, de catalogación dos tesouros de época viquinga en Suecia, que contiñan importantes cantidades de moedas procedentes do mundo islámico.
Logo da súa graduación, IIlisch tivo contacto coa numismática desde o punto de vista comercial. En 1979 e 1980 colaborou co comerciante de moedas Holger Dombrowski e a partir de 1985 traballou na compañía Münzen und Medalen AG, en Basilea.
Nesa época compaxinou o traballo no sector privado coa docencia na Universidade de Basilea, en Suíza, e na Universidade de Friburgo, en Alemaña.
Posteriormente Ilisch ingresou como profesor de Numismática e de Estudos Islámicos na Universidade de Tubinga. Alí fundou o Centro de Investigación de Numismática Islámica, que dirixiu entre 1990 e 2018. Co apoio económico da Volkswagen Foundation, a universidade adquiriu en 1990 a colección completa de moeda islámica do estadounidense Stephen Album, con arredor de 30.000 exemplares. Baixo a dirección de Ilisch, a colección de moeda islámica instalouse no museo da universidade e foise incrementando ata se converter nunha das máis importantes do mundo no seu xénero, con arredor de 65.000 pezas. Esta colección foi publicada dentro da serie Sylloge Numorum Arabicorum Tübingen; os volumes dedicados ás moedas de Palestina e ás de Gazna/Cabul foron galardoados co premio á mellor publicación do ano tanto pola Royal Numismatic Society, de Londres, como pola American Numismatic Society, de Nova York.
Ilisch foi tamén asesor de numismática islámica na Comisión de Numismática dos Estados da República Federal de Alemaña.
Lévitha
Lévitha (Grego: Λέβιθα) ou Lebynthos é unha pequena illa situada ao leste do Mar Exeo, entre Cos e Paros, forma parte das illas do Dodecaneso. A poboación da illa en (2009) era de tres persoas, unha familia cun neno que tratan de levar unha forma de vida ecolóxica combinando o cultivo das terras co uso de enerxías renovables. A superficie total da illa é 9,2 km² e a súa lonxitude total de liña de costa é de 34 km.
Historia
Na antigüidade a illa tiña o nome de Levinthos (Λέβινθος). A illa é mencionada en dúas das obras de Ovidio, Ars Amatoria e Metamorfoses, en relación coa saga de Dédalo e Ícaro. Mentres escapan de Creta, Dédalo e Ícaro voaron sobre Lebynthos. Tamén é nomeada na Xeografía de Estrabón.
Identificáronse restos de antigos edificios que ao parecer estaban relacionados co desenvolvemento dun pequeno pobo de pescadores. Durante o período romano Levitha debido a súa localización remota foi usada como un lugar de exilio.
El Bosque
El Bosque pode referirse a:
Lugares:
Mary Edwards
Mary Edwards, nada arredor de 1750 e finada en setembro de 1815, foi unha calculadora humana que traballou para o British Nautical Almanac e foi unha das poucas mulleres pagadas directamente polo Board of Longitude, o que lle permitiu gañar a vida como científica.
Traxectoria
Edwards entrou no proxecto do almanaque grazas ao seu marido. John Edwards (c 1748–1784) traballara en tempo parcial como calculador para complementar os ingresos familiares e recibiu pago polo seu traballo de seis meses por cada un dos almanques de 1773 ata a súa morte en 1784. Sábese que Mary Edwards fixera moitos dos cálculos cando escribiu ao astrónomo real Nevil Maskelyne para preguntar se podería continuar ela co traballo para apoiala a ela e as súas fillas após a morte do seu marido.
O planeta menor 12627 Maryedwards foi nomeado na súa honra.
Eswatini nos Xogos Olímpicos
Eswatini participou por vez primeira nos Xogos Olímpicos en 1972. Non participou nos seguintes dous xogos mais regresou nos de 1984, e dende entón apareceu en cada edición dos Xogos de Verán. Fixeron a súa primeira aparición nos Xogos Olímpicos de Inverno en 1992. Ningún deportista de Eswatini conseguiu gañar unha medalla olímpica.
Imperio de Tesalónica
Imperio de Tesalónica é un termo historiográfico utilizado por algúns académicos modernos para se referiren ao efémero estado grego bizantino centrado na cidade de Tesalónica entre 1224 e 1246 e gobernado pola dinastía Comneno Ducas de Epiro. No momento da súa creación, o Imperio de Tesalónica baixo o capaz Teodoro Comneno Ducas rivalizaba co Imperio de Nicea e o Segundo Imperio búlgaro como o estado máis forte na rexión, e aspiraba á captura de Constantinopla, pondo fin ao Imperio latino, e restaurando o Imperio bizantino que se extinguira en 1204.
O ascenso de Tesalónica foi breve, xa que finalizou coa desastrosa batalla de Klokotnitsa contra Bulgaria en 1230, onde Teodoro Comneno Ducas foi capturado. Reducido a un vasalo de Bulgaria, o seu irmán e sucesor Manuel Comneno Ducas foi incapaz de evitar a perda da maior parte das conquistas do seu irmán en Macedonia e Tracia, mentres que o núcleo orixinal do estado, Epiro, foi separado baixo Miguel II Comneno Ducas. Teodoro recuperou Tesalónica en 1237, instalando ao seu fillo Xoán Comneno Ducas, e despois ao seu outro fillo, Demetrio Comneno Ducas, como gobernantes da cidade, mentres que Manuel, co apoio de Nicea, se apoderou de Tesalia. Os gobernantes de Tesalónica levaron o título imperial desde 1225/7 até 1242, cando se viron obrigados a renunciaren a iso e recoñeceren a soberanía do Imperio de Nicea. Os Comneno Ducas continuaron gobernando como déspotas de Tesalónica durante catro anos máis despois diso, pero en 1246 a cidade foi anexada por Nicea.
Campo das Mantas, Carnoedo, Sada
Campo das Mantas é un lugar da parroquia de Carnoedo no concello coruñés de Sada, na comarca da Coruña. Segundo o IGE, en 2011 tiña 64 habitantes (33 homes e 31 mulleres).
O Igrexario
Igrexario é o conxunto de terras que pertencen a unha igrexa, xeralmente a carón dela. O topónimo galego Igrexario pode referirse a:
Tortilla Flat
Tortilla Flat é unha novela escrita por John Steinbeck, con doses de drama.
Eugène Olivier
Traxectoria
Procedente dunha familia que por tres xeracións viña practicando a medicina, realizou a carreira médica e aprendeu de Louis Ombrédanne as bases da cirurxía e da anestesia. Desde 1912 foi o xefe da clínica cirúrxica anexa á Facultade de medicina de París. A súa memoria de licenciatura foi Anatomie topographique et chirurgie du thymus (1913). Durante a primeira guerra mundial traballou no Centre de Fistuleux Osseux du Mont-des-Oiseaux de Hyères, e no Centre de rééducation et d’appareillage des Tirailleurs Marocains de San-Salvadour. Nomeado en 1919 Cabaleiro da Lexión de Honra a título militar.
Obtivo o título de doutor en ciencias e agregado da Facultade de Medicina de París en 1923 coa tese Les rapports entre la morphologie du thymus et sa vascularisation artérielle. De 1923 a 1926 exerceu en Lille e despois en París. Desde 1932 exerceu como profesor universitario como profesor de anatomía do Instituto de Educación Física da Universidade de París, estando á cabeza dos traballos anatómicos da Universidade desde 1939, ano no que tamén foi promovido a Oficial da Lexión de Honra. En 1942 asumiu a dirección do Instituto de Educación Física, e foi profesor de anatomía da Facultade de Medicina de 1946 a 1952. Foi presidente da Sociedade Francesa de Historia da Medicina, escribiu varias obras médicas de referenci, entre elas Traité d’Ostéologie humaine (1946) en colaboración con Dufour, Anatomie de la tête et du cou (1936), Anatomie de l’abdomen (1945) e Anatomie du Thorax (1946). Foi elixido membro libre da Académie de Chirurgie en 1953.
Tortilla Flat
Trama
Foi levado ao cinema nos anos 1940 con Spencer Tracy no papel principal.
Eugène Olivier
Actividade deportiva
Durante os seus estudos de medicina practicou a esgrima de forma intensiva, foi membro do equipo francés (1905-1913) e foi un dos fundadores e primeiro presidente do Paris Université Club en 1906. Participou nos Xogos Olímpicos de 1908 de Londres onde logrou o ouro na proba de espada por equipos e o bronce no concurso individual. Derrotou o británico Robert Montgomerie, mais foi superado polos seus compatriotas Gaston Alibert e Alexandre Lippmann. Houbo participar nos Xogos Olímpicos de 1912 en Estocolmo pero horas horas antes de comezar a competición, Francia retirouse da esgrima por discordancias coas regras aplicadas.
Coleccionismo
Interesado pola heráldica xuntou unha ampla colección de encadernacións heráldicas e libros de armas e brasóns escribindo un Manuel de l’amateur de reliures armoriées françaises en 30 volumes publicado entre 1924 e 1931 coa colaboración de Georges Hermal e R. de Roton. Asemade fíxose cunha colección de máis de vinte e cinco mil ex libris. Foi presidente da Société française d'héraldique et de sigillographie de 1944 a 1951.
Coleccionista de marcas postais e selos postais. Foi presidente da Académie de philatélie de 1957 a 1964, posto desde o que puxo en marcha a revista Documents Philatéliques. Foi tamén membro da comisión de consulta para a emisión de selos postais do Ministerio de Correos e Telecomunicacións. Foi Oficial do Mérito Postal.