cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Torcuato Fernández-Miranda
Retirada
Retirado da política, tras varios desencontros con Adolfo Suárez, atopábase en Londres ultimando os detalles para a creación dunha empresa de consultoría xurídica cando sufriu un ataque cardíaco. Morreu o 19 de xuño de 1980 nun hospital da capital británica.
Arteria interósea común do antebrazo
miniatura|250px|Arterias do antebrazo A arteria interósea común do antebrazo é unha arteria do membro superior, derivada da arteria cubital á altura da tuberosidade radial. Mide aproximadamente un centímetro e discorre por detrás da membrana interósea que se sitúa entre radio e cúbito. Posúe dúas ramas terminais, unha anterior e unha posterior.
Vila Nova de Famalicão
125px|dereita dereita Vila Nova de Famalicão (coñecida frecuentemente apenas como Famalicão) é unha cidade portuguesa no distrito de Braga, rexión Norte e subrexión do Ave, con cerca de 30.188 habitantes. Sitúase a unha altitude media de 97 metros.
É sede dun municipio con 201,85 km² de área e 127.567 habitantes (2001), subdividido en 49 freguesías. O municipio limita ao Norte co municipio de Braga, ó Leste con Guimarães, ao Sur con Santo Tirso e Trofa, ó oeste con Vila do Conde e Póvoa de Varzim e ó Noroeste con Barcelos. Foi creado en 1835, desmembrándose de Barcelos.
Obtivo o título oficial de cidade en 1985.
Escádebas, Lagostelle, Guitiriz
Escádebas é un lugar da parroquia de Lagostelle no concello lugués de Guitiriz na comarca da Terra Chá. Tiña 23 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 10 homes e 13 mulleres, o que supón un aumento con relación ao ano 2000 cando tiña 21 habitantes.
Samil, Oín, Rois
Samil é un lugar da parroquia de Oín no concello coruñés de Rois, na comarca do Sar. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 84 habitantes (42 homes e 42 mulleres).
Wonder Woman
Basicamente, a Muller Marabilla é unha muller caucasiana de cabelo negro (curto, longo, encaracolado e liso nas diferentes historias), usando unha tiara dourada cunha estrela, un traxe que combina bustier vermello cunha aguia dourada como símbolo (sendo substituída por un duplo "W" nos anos 1980), pantalón curto azul con estrelas brancas e botas de cano longo vermellas. Despois da guerra civil en que súa nai foi deposta do trono das Amazonas, deixou de usar a tiara.
Jesús Sanjuás
Jesús Sanjuás Mera, nado en Codeso (Boqueixón) en 1957, é un político galego do PPdeG.
Traxectoria
Foi concelleiro en Boqueixón dende 1993. Logo da dimisión de Adolfo Gacio foi elixido alcalde de Boqueixón en outubro de 2012. Permaneceu no cargo até xuño de 2015.
Bashtata
Bashtata (en Бащата) é un filme búlgaro de 2019 dirixido por Kristina Grozeva e Petar Valchanov. Foi escollido como candidato de Bulgaria para o Óscar ó mellor filme internacional na 93ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
O Sanguiñedo, Lagostelle, Guitiriz
O Sanguiñedo é unha aldea da parroquia de Lagostelle no concello lugués de Guitiriz na comarca da Terra Chá. Segundo o Instituto Galego de Estatística en 2007 tiña 30 habitantes (16 homes e 14 mulleres), un máis ca en 2000.
Gloria Cámara
Gloria Cámara Rubio, nada en Vigo o 2 de abril de 1945, é unha actriz galega.
Traxectoria
Tras estudar peritaxe mercantil, a súa actividade profesional iniciouse diante das cámaras de Televisión Española, da man de Fernando García de la Vega no programa musical Escala en hi-fi, desde 1961. A popularidade alcanzada permitiulle intervir noutros espazos da cadea pública como Teledomingo (1963), La tortuga perezosa (1963) ou Escuela de maridos (1964), con Elvira Quintillá.
Dende mediados dos setenta, centrou a súa carreira na dobraxe. Pon voz aos personaxes femininos nas series de debuxos animados D'Artacán y los tres mosqueperros (1982) e La vuelta al mundo de Willy Fog (1984) nas versións en lingua castelá, así como as voces das actrices Cybill Shepherd e Jacqueline Bisset.
Arteria interósea recorrente
miniatura|250px|Arterias do antebrazo A arteria interósea recorrente é unha arteria do membro superior, situada no antebrazo, que xorde da arteria interósea posterior. Discorre entre o epicóndilo lateral e o olécrano, por encima do músculo supinador longo, en estreita relación co músculo ancóneo. Anastomósase coa arteria colateral media.
Illas Virxes Estadounidenses
As Illas Virxes dos Estados Unidos están formadas por catro illas principais (San Tomé, San Xoán, Santa Cruz e Water Island) e outras 50 illas menores e caios. A superficie total do territorio é de 133,73 sqmi. A capital do territorio é Charlotte Amalie na illa de St. Thomas.
Coñecidas anteriormente como Indias occidentais danesas do Reino de Dinamarca–Noruega (de 1754 a 1814) e o independente Reino de Dinamarca (de 1814 a 1917). foron vendidos aos Estados Unidos por Dinamarca por 25.000.000 dólares no Tratado das Indias occidentais danesas de 1917 e desde entón foron un organizado e non incorporado dos Estados Unidos. Territorio dos Estados. As Illas Virxes dos Estados Unidos están organizadas baixo a Lei Orgánica Revisada das Illas Virxes de 1954 e desde entón celebraron cinco convencións constitucionais.
Historia
As Illas Virxes estiveron habitadas por diversos grupos indíxenas, especialmente os ciboney, os caribes e os arauacos. O navegante Cristovo Colón divisou estas illas en 1493 durante a súa segunda viaxe, e chamounas en honra de Santa Úrsula e as súas virxes. Nos trescentos anos posteriores, a administración destas illas recaeu en diversos colonizadores europeos: España, o Reino Unido, os Países Baixos, Francia, a Orde de Malta e Dinamarca.
A Compañía Danesa das Indias Occidentais chegou á illa de San Tomé (Saint Thomas) en 1672 e a San Xoán (Saint John) en 1694. En 1733, os daneses compraron a illa de Santa Cruz (Saint Croix) aos franceses. En 1754, as illas convertéronse nunha colonia do Reino, chamada Jomfruøerne. A colleita da cana de azucre por escravos dominou a economía das illas nos séculos XVIII e XIX, ata a abolición da escravitude decretada polo gobernador Peter von Scholten, o 3 de xullo de 1848.
Durante a fase da guerra de submarinos na primeira guerra mundial, os Estados Unidos, temendo unha posible captura das Illas Virxes por parte de Alemaña para usalas como base naval, premeu ao Reino de Dinamarca para que vendese este territorio. Temendo que se Alemaña invadise Dinamarca, Estados Unidos conquistaría as illas, o país nórdico aceptou a oferta. O 17 de xaneiro de 1917, Estados Unidos comprou o territorio das Indias Occidentais Danesas por 25 millóns de dólares, tomando posesión o 31 de marzo. En 1927, Estados Unidos decretou a cidadanía a todos os habitantes das illas.
Goberno e política
As Illas Virxes dos Estados Unidos son un territorio organizado non incorporado a Estados Unidos. A pesar de que son cidadáns estadounidenses, non poden votar nas eleccións presidenciais dos Estados Unidos.
Os principais partidos políticos son o Partido Demócrata das Illas Virxes, o Movemento de Cidadáns Independentes e o Partido Republicano das Illas Virxes. Candidatos adicionais postúlanse como independentes.
A nivel nacional, escollen un delegado ao Congreso dos Estados Unidos. Con todo, o delegado elixido non ten dereito ao voto no Congreso. miniatura|300px|dereita|Mapa das Illas Virxes dos Estados Unidos A nivel territorial, quince senadores - sete do distrito de Saint Croix, sete do distrito de Saint Thomas e Saint John, e un senador que debe ser residente de Saint John - son elixidos por un termo de dous anos á Lexislatura unicameral das Illas Virxes dos Estados Unidos. As illas elixiron un gobernador territorial cada catro anos desde 1970. Antes os gobernadores eran escollidos polo Presidente dos Estados Unidos.
As illas teñen un Tribunal do Distrito e un Tribunal Superior. Os xuíces son escollidos polo Presidente e o Gobernador respectivamente. O Congreso dos Estados Unidos organizou varios referendos locais para axudar na autodeterminación das illas. Como con Porto Rico, os residentes tiveron a opción da independencia, statu quo, ou a opción de ser Estado; con todo, estas medidas fallaron, e iso fixo que sigan co status actual.
Organización político-administrativa
Non existe unha división política de primeira orde establecida polo goberno; pero existen tres illas na segunda orde: Santa Cruz, San Xoán e San Tomé.
Administrativamente, as Illas Virxes dos Estados Unidos están divididas en dous (2) distritos: o distrito San Tomé e San Xoán e o distrito de Santa Cruz. Non obstante, a Oficina do Censo dos Estados Unidos divide cada unha das tres illas principais en 3 entidades estatísticas diferentes (que se dividen aínda en vinte (20) subdistritos máis). A continuación móstrase o modelo de división da Oficina do Censo dos Estados Unidos.
frameless|upright=2.75|center
Xeografía
miniatura|dereita|250px|As Illas Virxes dos Estados Unidos vistas desde o espazo
As illas Virxes dos Estados Unidos están localizadas entre o Mar Caribe e o Océano Atlántico, a 80,5 km ao leste de Porto Rico. O territorio consiste de catro illas principais: Saint Thomas (San Tomé), Saint John (San Xoán), Saint Croix (Santa Cruz) e Water Island, así como unha ducia de pequenas illas.
Son coñecidas polos seus praias de area branca, incluíndo Magens Bay e Truk Bay, e portos estratéxicos, incluíndo Charlotte Amalie e Christiansted. Moitas das illas, incluíndo Saint Thomas, son de orixe volcánico e montañoso. O punto máis alto é Crown Mountain (474m) en Saint Thomas. Saint Croix, a máis grande das illas, atópase ao sur e ten un terreo plano. O Servizo Nacional de Parques posúe máis da metade da illa de Saint John, ao redor de toda a illa Hassel, e varios acres de arrecifes de coral. (Véxase tamén Parque Nacional Illas Virxes, Monumento Natural do Arrecife de Coral de Illas Virxes, Monumento Nacional do Arrecife da illa Buck, Sitio Nacional Histórico de Christiansted e a Reserva Ecolóxica e Parque Nacional Histórico da baía de Salt River).
Abraham Simpson
Abraham Jebediah "Abe" Simpson II, máis coñecido como Avó, é un personaxe principal da serie de televisión de animación The Simpsons. Fixo a súa primeira aparición no episodio titulado "Grampa and the Kids", unha curta dos Simpsons dun minuto no programa The Tracey Ullman Show, antes do debut do programa de televisión en 1989.
Illas Virxes Estadounidenses
Xeografía
As illas atópanse no límite da Placa norteamericana e a Placa do Caribe. Ocorren fenómenos naturais como terremotos, furacáns e tsunamis.
Abraham Simpson
Abraham Simpson ten a voz de Dan Castellaneta, que tamén expresa o seu fillo, Homer Simpson. No número 1.000 de Entertainment Weekly, Grampa foi seleccionado como o avó de "The Perfect TV Family". Abraham Simpson é un veterano da Segunda Guerra Mundial e agricultor retirado que Homer enviou máis tarde ao castelo de xubilación de Springfield. É coñecido polas súas longas historias e senilidade, moitas veces incoherentes e irrelevantes.
Illas Virxes Estadounidenses
Economía
O turismo é a actividade económica primaria. As illas normalmente reciben dous millóns de visitantes por ano, moitos que veñen de cruceiros. O sector manufactureiro consiste en refinación de petróleo, téxtiles, electrónica, destilación de ron, farmacéutica, e plantas de ensamblaxe de reloxos. A agricultura é reducida, isto levou que a comida sexa importada. Negocios internacionais e servizos financeiros son reducidos pero está volvéndose nun compoñente en crecemento da economía. Un das refinaría máis grandes do mundo está localizada en Saint Croix.
Abraham Simpson
Traxectoria
É o pai de Homer Simpson e avó paterno de Bart, Lisa e Maggie Simpson.
Illas Virxes Estadounidenses
Economía
As illas están sometidas por tormentas tropicais e furacáns. Recentemente, os furacáns Hugo en 1989 e Marilyn en 1995 produciron danos económicos.
Demografía
A poboación de culto cristián protestante é a maioritaria, destacándose a Igrexa Bautista (42%) e a Igrexa Episcopal (17%). Entre as minorías relixiosas a Igrexa católica é a máis importante (34%).
O idioma oficial, máis estendido e desenvolvido é o inglés, que comprende aproximadamente o 80% da poboación. Pola súa banda, o idioma español é falado por ao redor do 15% (por inmigrantes de Porto Rico e a República Dominicana), e existen inmigrantes das illas de Dominica e Santa Lucia que falan linguas crioulas derivadas do francés. A maioría da poboación tamén falan unha crioula derivada do inglés.
Río Pequeno, río Grande
O río Pequeno é un río da provincia de Lugo. É un afluente do río Grande.
Nace no lugar de Cereixido (A Devesa). Transcorre enteiramente polo concello de Ribadeo, a través das parroquias de Covelas e Ove, desembocando no Río Grande nas proximidades do lugar de Reme (coordenadas ).
A súa corrente ten movido varios muíños dos que só queda funcionando (aínda que sen actividade) o 'muíño do Carboeiro'. A esta altura recibe ó Rego da Rata, e todo o percorrido ata onde desemboca preto da Ría de Ribadeo ten varias ruínas doutros muíños nun contorno pasadío e fermoso.
Labrego, labrega
miniatura|[[Des glaneuses (Jean-François Millet, 1857)]] Un labrego ou unha labrega, ou campesiño ou campesiña, é unha persoa que ten como oficio traballar as terras. O labrego tradicionalmente é definido en socioloxía como o membro dunha comunidade nunha sociedade agraria ou rural. Cando o labrego se atopa illado en grandes propiedades do seu dominio, ou manexa a súa produción cunha considerable orientación comercial, transfórmase nun granxeiro.
Os labregos teñen os coñecementos que lles deu a xestión do medio de produción, a terra, e a experiencia acumulada, con éxitos e fracasos, ó longo de xeracións.
Parada da Serra, Castrelo do Val
San Lucas de Parada da Serra é unha parroquia do concello ourensán de Castrelo do Val na comarca de Verín. Segundo o IGE en 2015 tiña 38 habitantes (20 homes e 18 mulleres) establecidos nunha única entidade de poboación.
Desde o punto de vista eclesiástico, xunto cos dous lugares da parroquia homónima do concello da Gudiña, forma a parroquia eclesiástica de Parada da Serra.
Airiños do Parque de Castrelos
Airiños do Parque de Castrelos era un grupo de gaitas que interpretaba música tradicional galega, fundado na parroquia de Castrelos (Vigo) en 1943.
Traxectoria
Desde 1970 é un grupo fixo nas celebracións do Día da muiñeira en Vigo, evento anual que xorde dunha idea do líder do grupo, "Polo". Nesa década convértese nun dos grupos máis activos da música rexional, un tempo no que a música folclórica gravada en disco e en casete pasa por un momento de grande expansión. Producen cinco gravacións, case sempre sen máis título que o nome do grupo, nos que inclúen temas de composición propia e mais pezas populares. Carlos Núñez salientou que o grupo Airiños do Parque de Castrelos era experto en incorporar os ritmos cubanos, como se evidencia na súa rumba "Cinco mariñeiros". ​
En 1978 o grupo participou por primeira vez no Festival Intercéltico de Lorient xunto coa Escola de Gaitas de Ortigueira, Coral Casablanca e mais o grupo lugués Fuxan os Ventos. Os compoñentes de Airiños lembran o grande descoñecemento que na Bretaña había naquel momento de Galicia. Volve participar nese festival en 1981, desta vez canda Milladoiro e Xocaloma, o grupo Novos Ventos (gaiteiros de Beluso), a Coral de Ruada de Ourense, entre outros grupos galegos. Por mor do acordo de irmandade asinado ese mesmo ano entre as cidades de Lorient e Vigo, que establecía, entre outras aspectos, a invitación permanente dun grupo musical vigués ao Festival Intercéltico, volveu actuar nas edicións de 1982, 1984 e 1985. O 9 de setembro de 1979 interveñen no Autunno Musicale en Como (Italia), nunha edición dedicada á gaita tradicional en Europa na que tamén tocaron Paddy Keenan (cornamusa irlandesa) e Agostino Troiano (surdulina). Consérvase a gravación no Centro di Dialettologia e di Etnografia de Bellinzona (Suíza). ​ En 1980 participaron na terceira edición do Festival de Ortigueira. ​
En 1993 recibiron o galardón Vigués distinguido como homenaxe aos seus cincuenta anos en activo. Ese mesmo ano publicouse o disco Grupo Tradicional Airiños do Parque de Castrelos e mais o libro conmemorativo Grupo de gaitas "Airiños do Parque de Castrelos": 1943-1993, que documenta a historia do grupo e inclúe partituras e unha ampla galería fotográfica.​
Juan González foi un gaiteiro recoñecido polo seu mestrado entre instrumentistas máis novos e impulsou grupos como Semilleiro (do que formou parte Patricia Cela, artesá e integrante do Cuarteto Caramuxo) e Os Kilovatios. Foi recoñecido como Vigués distinguido en 2006. ​
Desde o 13 de xuño de 1993 o grupo aparece no rueiro de Vigo na Alameda dos Gaiteiros de Airiños do Parque de Castrelos. ​
Discografía
A súa discografía está composta por discos propios e algúns temas recompilados en traballos de musicoloxía tradicional europea. Os títulos dos temas renden homenaxe á toponimia das Rías Baixas e, ocasionalmente, a figuras da música tradicional, como o gaiteiro Ricardo Portela e o artesán e gaiteiro Basilio Carril. As portadas dos discos abundan na iconografía rexionalista pois retratan ao grupo sempre vestido co traxe tradicional, en lugares emblemáticos das Rías Baixas, con elementos típicos como canastros e cruceiros.​
A Peruca
A Peruca é un topónimo que pode referirse a varios lugares de Galicia:
Abdul Ahad Mohmand
Abdul Ahad Mohmand, nado en Sardah (Afganistán) en 1959, foi o primeiro cosmonauta afgán. Formou parte das misións Soiuz TM-5 e Soiuz TM-6.
Entralgo, Río de Porto, Negueira de Muñiz
Entralgo é un lugar da parroquia de Río de Porto, no concello de Negueira de Muñiz, na comarca da Fonsagrada, na provincia de Lugo. No ano 2008 tiña 9 habitantes (5 homes e 4 mulleres), un menos ca no ano 2000.
Betume
miniatura|Betume natural. miniatura|Betume. O betume é unha mestura de substancias orgánicas altamente viscosa, negra, de alta densidade completamente soluble en disulfuro de carbono e composta principalmente por hidrocarburos aromáticos policíclicos. É un nome xenérico de varias substancias, compostas principalmente de carbono e hidróxeno, que se atopan na natureza e arden con chama, fume mesto e cheiro peculiar. A maioría dos betumes contén xofre e varios metais pesados como níquel, vanadio, chumbo, cromo, mercurio e tamén arsénico, selenio e outros elementos tóxicos. Os betumes poden acadar unha boa conservación de plantas e animais, que forman fósiles nas rochas. O betume tamén se atopa nos meteoritos, rochas arcaicas, mineralizacións de cobre e zinc, e en covas. É posible que o betume sexa o principal material formado durante a acreción da terra e fora procesado polas bacterias que consomen hidrocarburos.
El Despertar
El Despertar foi o nome de varias publicacións:
Galería de imaxes do mosteiro de San Nicolao de Cis
Mosteiro de San Nicolao de Cis, Cis, Oza-Cesuras.
Óscar á mellor actriz
O Óscar á mellor actriz é unha das categorías dos Premios Óscar que cada ano entrega a Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas nos Ánxeles. Entrégase a unha actriz que tivese unha interpretación nun papel principal na industria do cinema. Tradicionalmente, o premio é presentado polo gañador do Óscar ao mellor actor na edición anterior.
A cerimonia da 1ª edición dos Óscar tivo lugar en 1929, e nela Janet Gaynor gañou o permio polas súas interpretacións en 7th Heaven, Street Angel e Sunrise. Actualmente, as candidaturas determínanse mediante voto singular transferible entre os membros da rama de intérpretes da Academia. As gañadoras elíxense mediante voto plural entre todos os membros con dereito a voto da Academia. Nas primeiras tres edicións dos premios, as actrices eran candidatas por todo o seu traballo durante o período (ata por tres filmes nalgúns casos). Porén, durante a 3ª cerimonia, de 1930, só se citou un filme no premio final, aínda que a gañadora tivese varios filmes na candidatura.
O ano seguinte, o sistema, complexo e pouco manexable, foi substituído polo actual, en que unha actriz é candidata por unha interpretación específica nun único filme. A partir da 9ª cerimonia, de 1937, a categoría limitouse a cinco candidaturas. Unha actriz foi candidata postumamente, Jeanne Eagels.
Uglione
Uglione é un barrio brasileiro da cidade de Santa Maria, Río Grande do Sur. O barrio está situado no distrito de Sede.
Vilas
O barrio ten as seguintes vilas: Parque Residencial São Carlos, Uglione, Vila Alegria, Vila Goiânia, Vila São Pedro.
Óscar á mellor actriz
Múltiples candidaturas
As seguintes actrices obtiveron polo menos catro candidaturas ao Óscar á mellor actriz:
Galería
Ademais de Katharine Hepburn (4 premios), Luise Rainer, Bette Davis e Meryl Streep (2 premios), as seguintes actrices gañaron o Óscar á mellor actriz en dúas ocasións:
Premio Fonseca
O Premio Fonseca de divulgación científica é un premio internacional anual, creado en 2008 pola Universidade de Santiago de Compostela e o Consorcio de Santiago, no marco do Programa ConCiencia.
Historia e características
Dirixido polo profesor Jorge Mira, catedrático de Electromagnetismo na Facultade de Física da Universidade de Santiago de Compostela, divulgador científico na prensa, radio e televisión e promotor do Programa ConCiencia, o premio recoñece a capacidade de difusión e achegamento ao público xeral da ciencia.
Son obxecto de recoñecemento aquelas persoas acredoras dunha destacada traxectoria nese campo que chegase a amplos sectores da poboación en todo o mundo. Tamén son candidatas aquelas persoas que, a través da súa actividade, supoñan un referente público que estimule o interese xeral polo coñecemento.
A dotación económica do premio é de 6 000 €. O premio recibe o nome de Alonso III de Fonseca, un dos fundadores da Universidade de Santiago de Compostela.
Trojan F1
Trojan foi un fabricante de automóbiles de Fórmula Un do Reino Unido.
Reino de Mira
Historia
O rei Maskhuiluwas foi asediado polos seus irmáns e obrigado a fuxir a Hattusas; o novo rei proclamado chamouse Kupanta-Kurunta, nome que parece indicar unha tendencia antihitita. Suppiluliumas I, que reinou no segundo cuarto do século XIV a. C., viu esta revolta perigosa e deu á súa filla en matrimonio a Maskhuiluwas, ao que despois instalou en Kuwaliya (Hapalla fíxose finalmente co control do reino de Mira) e utilizou o título de rei de Mira e Kuwaliya. O título de rei de Mira foi usado polo rei de Hapalla.
Trojan F1
O fabricante de automóbiles Trojan Limitada foi fundada por Leslie Hounsfield en 1914 en Purley Way, Croydon, no sur de Londres producía coches e, sobre todo furgonetas de repartimento ata 1964.
Ao redor de 1960, a fábrica de Trojan foi vendida a Peter Agg que vendía scooters Lambretta no mercado británico. En 1962, adquiriu o dereito a fabricar o microcoche Heinkel e a liña de produción trasladouse de Dundalk, Irlanda a Croydon, Surrey. A produción continuou ata 1965, producindo preto de 6.000 coches. Tamén en 1962, Trojan adquiriu o negocio de autos deportivos Elva e empezou a facer o Mk IV Elva Courier.
Wakolda
Wakolda é un filme de 2013 dirixido, producido e escrito por Lucía Puenzo, que está baseado na súa propia novela. É unha coprodución entre a Arxentina, España, Noruega e Francia. Está protagonizado por Àlex Brendemühl como o oficial nazi das SS Josef Mengele, que realizou experimentos en humanos no campo de concentración de Auschwitz. O resto do elenco complétano Florencia Bado, Natalia Oreiro, Diego Peretti, Elena Roger e Guillermo Pfening.
Trojan F1
Isto á súa vez levou á fabricación de coches de carreiras do equipo McLaren ata que a produción de vehículos, finalmente cesou na década de 1970. Trojan limitada segue existindo como unha compañía independente, aínda que a fábrica foi vendida na década de 1970.
Participou en oito grandes premios, entrando nun total de 8 coches. En 1974 David Purley gañou o Brighton Speed Trials pilotando un Trojan-Chevrolet T101. O McLaren M1 produciuno Peter Agg's Lambretta Trojan Group en Rye, Sussex. Construíron 200 McLaren durante dez anos.
Resultados completos na Fórmula Un
(Chave)
Reino de Mira
Historia
Mursilis II, triunfante dos reis de Arzawa, foi a Kuwaliya, onde estableceu gornicións (entre elas en Impa), aparentemente para agradecer a Maskhuiluwas a súa axuda contra Arzawa. Tamén estableceu unha gornición en Hapanuwa e confirmou a Maskhuiluwas a terra de Kuwaliya e a de Mira. Hapalla foi concedida a un tal Targasnallis. Os reis de Mira-Kuwaliya, Hapalla e o río Seha asinaron un tratado recoñecendo ao reino Hitita como soberano ao mesmo tempo que se recoñecía a súa liberdade. Maskhuiluwas e a súa muller Muwatti (irmá de Mursilis) non tiveron fillos e pediron a Mursilis que recoñecese como sucesor ao sobriño (adoptado como fillo) Kupanta-Kurunta.
Un rei que as taboíñas mencionan como E.gal.pap (os dous puntos están por dúas letras que faltan) sublevouse ao oeste de Hatti durante dez anos. Maskhuiluwas cumpriu de momento a súa palabra e foi á beira do rei hitita pero despois, xa canso da súa tutela, uniuse ao rebelde e incitou á rebelión de Pitasa ou Pitassa.
Mursilis volveu a ir a Sallapa e cando ameazou a Maskhuiluwas, este fuxiu ao reino de Masa mentres o seu reino de Mira e Kuwaliya rendeuse. Mursilis invadiu Masa, causando moitos danos, e diante da ameaza por Masa, o rei rebelde foi obrigado a renderse e foi tratado con clemencia (era tío do rei) e enviado a Hattusas; no seu lugar Mursilis instalou a Kupanta-Kurunta. Suponse que E.gal.pap foi derrotado algún tempo despois. Maskhuiluwas foi enviado a gobernar unha cidade sagrada da rexión do río Siyanta, como gran sacerdote.
Kupanta-Kurunta de Mira era considerado membro da familia real xa que a súa nai (adoptiva) era princesa (irmá de Mursilis). Kupanta-Kurunta proporcionou continxentes militares do país ao exército hitita, continxentes que participaron na batalla de Qadesh no Orontes (sobre 1293 a. C.). No reinado de Muwatallis II morreu Kupanta-Kurunta e sucedeuno Kupanta-Lamna, fillo de Kupanta-Kurunta de Mira-Kuwaliya, descendente dos reis de Arzawa polo seu pai e dos reis hititas pola nai (a nai era filla de Suppiluliumas I)).
Urhi-Teshub chegou ao trono hitita baixo o nome de Mursilis III, e inmediatamente quixo depoñer algúns das gobernadores dos antigos estados de Arzawa e establecer o goberno directo e foi á zona para consolidar o seu poder. Na guerra civil entre Mursilis III e Hattusilis III non se menciona. Baixo Hattusilis III era rei Kupanta-Kurunta (II) segundo algúns o mesmo rei que subira ao trono sobre o 1280 a. C., xa que Kupanta-Lamna ou Lamma era a sumerización do nome.
Un mundo de historias
Un mundo de historias é unha serie producida por Pórtico Comunicación que se gravou no ano 2000 e emitiu a TVG no ano 2002. Dirixiuna Antón Dobao e conta as vivencias do cineasta de ficción Hadrián Castiñeira tras a volta á súa terra de orixe logo da morte de seu pai. Cada un dos sete capítulos baséase nun conto da literatura galega dos autores Alfonso Daniel Rodríguez Castelao, Carlos Casares, Rafael Dieste, Xosé Luís Méndez Ferrín, Ánxel Fole, Ramón Otero Pedrayo e Eduardo Blanco Amor.
Guitiriz, Lagostelle, Guitiriz
Guitiriz é centro urbano da parroquia de Lagostelle e capital administrativa do concello lugués de Guitiriz na comarca da Terra Chá. Tiña 1.608 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 762 homes e 846 mulleres, o que supón un aumento con relación ao ano 2000 cando tiña 1.594 habitantes.
Dinamita
miniatura|dereita|Diagrama da dinamita: A. Material absorbente poroso mesturado con [[nitroglicerina. B. Capa cilíndrica que envolve o material explosivo. C. Detonador. D. Cable eléctrico que se concecta ao detonador.]] A dinamita é un explosivo feito de nitroglicerina, absorbentes e estabilizadores. Foi inventada polo químico e enxeñeiro sueco Alfred Nobel en Geesthacht, e patentada en 1867.
Gula
miniatura|200px|A gula amosada por [[Hieronymus Bosch, detalle d'Os sete pecados capitais e as últimas catro etapas do home .]]
A gula é o vicio, o desexo insaciábel de comer e beber sen necesidade, por puro pracer.
No Cristianismo
Para algunhas denominacións cristás, é considerado un dos sete pecados capitais. Segundo tal visión, ese pecado tamén está relacionado co egoísmo humano: querer ter sempre máis e máis, non se contentando co que xa ten, unha forma de cobiza. A gula sería controlada co uso da virtude da temperanza. Porén a gula non se considera un pecado universalmente; dependendo da cultura, pode verse coma un sinal de status.
Arma letal 4
Arma letal 4 (en Lethal Weapon 4) é un filme estadounidense de 1998 dirixido e producido por Richard Donner. Está protagonizado por Mel Gibson, Danny Glover, Joe Pesci, Rene Russo, Chris Rock, xunto con Jet Li (no seu primeiro filme estadounidense). É o cuarto e derradeiro título da franquía.
PayPal
PayPal é unha empresa estadounidense pertencente o sector do comercio electrónico por Internet que permite a transferencia de diñeiro entre usuarios que teñan correo electrónico, unha alternativa ao tradicional método en papel como os cheques ou xiros postais. PayPal tamén procesa peticións de pago en comercio electrónico e outros servizos web, polos que cobra unha porcentaxe. A maior parte da súa clientela provén da web eBay.
A súa sede principal atópase en San Jose (California, Estados Unidos), o seu centro de operacións atópase en Omaha (Nebrasca, Estados Unidos) e o centro de operacións para Europa atópase en Dublín (Irlanda).
Beluso, Bueu
Santa María de Beluso é unha parroquia que se localiza no oeste do concello pontevedrés de Bueu na comarca do Morrazo. Linda ao norte coa ría de Pontevedra; ao sur coa parroquia de Aldán (Cangas); ao leste coa parroquia de Bueu; e ao oeste, coa ría -tamén chamada enseada- de Aldán. Segundo o padrón municipal de 2013 tiña 2834 habitantes (1383 homes e 1451 mulleres), 208 menos ca en 1999. Ten catorce entidades de poboación.
Patrimonio
A igrexa parroquial está dedicada a santa María. Tamén existe unha capela no lugar de San Amedio. A este santuario, citándoo como San Mamede, foi ao que o trobador Johan de Cangas dedicou tres cantigas de amigo.
Morcego das covas
O morcego das covas (Miniopterus schreibersii), é un morcego microquiróptero da familia Vespertilionidae.
A posición taxonómica do xénero Miniopterus está en discusión, algúns autores sitúano dentro dunha familia propia, Miniopteridae, pero estudos máis recentes inclúeno como subfamilia dentro de Vespertilionidae. É a única especie de morcego europeo que presenta implantación diferida do blastocito.
Descrición
É un morcego de mediano tamaño, co fociño moi curto, perfil achatado e protuberante, as orellas son pequenas e triangulares, con grolo curto, redondeado e proxectado cara a dentro. As ás son longas e estreitas. O pelame curto e denso, de cor parda agrisada no dorso e máis pálida na zona ventral, mide de 42,9 a 49,9 mm cun peso de 10 a 20 gramos. A súa fórmula dentaria é.
Hapalla
Hapalla foi un reino da parte occidental de Anatolia que existía sobre o século –XIV. Corresponde á clásica Psidia.
Morcego das covas
Descrición
Emite sons de ecolocalización de ao redor de 55 kHz, pódense confundir coas emisións de Pipistrellus pygmaeus, pero diferéncianse en que os intervalos entre pulsos son máis regulares.
Hapalla
Tudhaliyas II, o rei hitita, ordenou ao rei de Arzawa e Zippasla, Madduwattas, que esmagase a revolta de Hapalla. Madduwattas fíxoo, e derrotou ao rei rebelde, pero forzou a Hapalla a ofrecerlle lealdade a el mesmo tanto como ao rei hitita. Iso foi sobre o 1390.
Xurxo Sierra Veloso
Traxectoria
Licenciado en Filoloxía Hispánica, subsección Galego-Portugués. Traballa na Escola de Maxisterio de Zamora como funcionario da Universidade de Salamanca. Entre 1990 e 1993 codirixiu e presentou o programa radiofónico Os mundos de Horacio Oliveira nunha emisora viguesa. Dende 2011 é membro do Seminario Permanente Claudio Rodríguez. Do 2011 ao 2016 coordinou os encontros literarios do campus universitario de Zamora. É secretario da Asociación Cultural MOVEX (Movimiento y Expresión).
Morcego das covas
Descrición
É unha especie moi gregaria, que forma colonias de centos ou miles de individuos durante todo o ano, durante a cría adoita agruparse con Myotis myotis, Myotis blythii, Rhinolophus euryale, Rhinolophus mehelyi, mentres no inverno constitúe colonias monoespecíficas ou se asocia a Rhinolophus ferrumequinum. O seu rápido voo permítelle efectuar longos desprazamentos estacionales entre os distintos refuxios e zonas de alimentación.
Hapalla
Hapalla volvía a se rebelar sobre o -1340 cando Suppiluliumas I enviou a un gobernador de nome Hanuttis a reconquistar o país, cousa que Hanuttis logrou.
Morcego das covas
Distribución
miniatura|esquerda|200px|Distribución do morcego das covas en Galicia É unha especie de orixe subtropical, amplamente distribuída polo sur de Europa, África, Asia e Australia, aínda que está cuestionada a pertenza a esta especie das poboacións asiáticas e australianas. En Europa está presente en todo o sur do continente, dende a Península Ibérica até o Cáucaso. En España ocupa toda a península e gran parte das Illas Baleares.
Hábitat
É unha especie típica cavernícola, que se refuxia case exclusivamente en cavidades naturais, minas e túneles. Ás veces, sobre todo en inverno e primavera, exemplares illados ou pequenos grupos poden ocupar refuxios atípicos (fendas, vivendas ou pontes). Os refuxios están situados tanto no dominio termomediterráneo como supramediterráneo, en áreas montañosas ou chairas, con ou sen cobertura forestal e dende o nivel do mar até os 1.400 metros, localizandose a maioría dos refuxios entre os 400 a 1.100 m.
Hapalla
Despois da vitoria de Mursilis II sobre Arzawa, Hapalla foi concedida a un tal Targasnalli ou Targasnallis. Os reis de Mira e Kuwaliya, Hapalla e o río Seha asinaron un tratado recoñecendo ao reino hitita como soberano ao mesmo tempo que se recoñecía a súa liberdade. Poucos anos despois, baixo Muwatallis II, aparece un rei chamado Ura-Hattusa que probabelmente foi rei de Hapalla.
Urhi-Teshub chegou ao trono hitita baixo o nome de Mursilis III, e inmediatamente depuxo algúns das gobernadores dos antigos estados de Arzawa e estableceu o goberno directo e foi á zona para consolidar o seu poder. Na súa ausencia produciuse unha rebelión, e así o centro e base do poder de Mursilis III foi a rexión de Arzawa. Entón gobernaba o río Seha, Masturi (probable fillo e sucesor de Manapa-Tarhunta II), Walmu en Wilusa, e Piyama-Radu tamén pola zona, en Lazba (Lesbos) e zonas de Arzawa.
Bueu (San Martiño de Fóra), Bueu
San Martiño de Fóra de Bueu é unha parroquia que se localiza no norte do concello de Bueu. Segundo o padrón municipal de 2016 tiña 7.306 habitantes (3.568 homes e 3.738 mulleres) distribuídos en 19 entidades de poboación, o que supón un descenso en relación ao ano 1999 cando tiña 7.325 habitantes.
Morcego das covas
Ameazas
Como ocorre no resto de especies cavernícolas, a perda de refuxios e as molestias humanas durante os períodos críticos de reprodución e hibernación son as principais causas de desaparición das colonias, sendo especialmente sensible aos peches dos refuxios mediante reixas, empregadas a miúdo para protexer o patrimonio arqueolóxico ou para a seguridade das persoas.
Hapalla
A rexión foi un firme bastión hitita ata o ataque dos Pobos do Mar sobre o -1200, que atacaron a rexión, que se despoboou e foi abandonada polos hititas. Probabelmente o reino existiu como vasalo hitita ata aproximadamente o -1185.
Anagnórise (novela)
Anagnórise é unha novela amorosa de María Victoria Moreno, publicada pola Editorial Galaxia en 1988, da que se fixeron varias reedicións e traducións.
Arteria dorsal carpal cubital
miniatura|250px|Arterias do antebrazo A arteria dorsal carpal cubital é unha arteria do membro superior, derivada da arteria cubital que xorde por encima do óso pisiforme, xunto ao tendón do músculo flexor ulnar do carpo. Pasa pola superficie dorsal do carpo e finalmente anastomósase coa arteria dorsal carpal radial. Xusto na súa orixe, emite unha pequena póla que pasa pola superficie interna do quinto óso metacarpiano e abastece a superficie interna da parte dorsal do dedo maimiño
Anagnórise (novela)
Segundo Montse Pena "A novela pódese ler en clave de texto feminista iconoclasta, porque os prexuízos machistas do protagonista son transformados continuamente pola muller adulta... que o acolle no seu coche, en que se agudizan as características da empatía, a capacidade comunicativa e a sensibilidade".
Trama
Nicolau Arís é un rapaz das Rías Baixas que ten problemas na súa casa e decide deixalo todo e marchar a Madrid en autostop. Recólleo Xulia Andrade, unha escritora da zona, aínda que durante a viaxe non se din como se chaman. Nun principio el está descontento porque o recollese unha muller, pero sorpréndese ao ver que ela sabe moito de coches. Detéñense a comer polbo á feira nunha pequena vila, e despois fan unha excursión a un mosteiro feminino. Despois de estar a piques de bater frontalmente contra un camión, detéñense nunha área de servizo.
Durante a viaxe Nicolau explícalle que marcha porque logo de que cinco anos atrás a súa irmá máis nova morrese afogada, a súa nai comezou a beber e o seu pai embarcou nun pesqueiro. Amais, sofre por desamor cunha rapaza e por desencontros cun amigo seu. Estas conversas coa condutora sérvenlle a Nicolau para ser consciente de si mesmo. O título da novela fai referencia á anagnórise, un topos clásico da trama narrativa -especialmente do teatro- no que un personaxe é recoñecido por outros (ou se dá conta el mesmo) na súa verdadeira identidade.
Ao chegaren a Madrid sepáranse. Ela marcha a un hotel, e déixalle o seu contacto. El vai a un piso cuns amigos, e lévalles medio quilo de haxix para fumar e vender. Unha semana despois Nicolau vai ao hotel para ver a Xulia, pero en recepción dinlle que ela morreu nun accidente de tráfico. De regreso a Galicia, no camposanto descobre que Natalia, a súa namorada, é filla de Xulia.
Edicións e traducións
Apareceu nas coleccións Costa Oeste, Árbore e Biblioteca Galega 120.
Narración
miniatura|A traseira dun [[Toyota Estima Lucida. Unha imaxe deste modelo de coche ilustrou algunha das edicións. ]] O relato está posto en boca dun narrador intradiexético en primeira persoa que combina o monólogo interior co diálogo coa outra protagonista da obra para transmitir os seus pensamentos e preocupacións.
Espazo
A acción desenvólvese a xeito de "road-movie" nunha viaxe en coche desde un punto indeterminado da costa galega ata Madrid e combina referencias a espazos reais (Madrid, Benavente…) con  outros inventados, aínda que con raíz claramente galega (Vilanova da Abra, Vilalonga, monte Brandariz…)
Tempo
A maior parte da acción desenvólvese nun día de primavera desde algún momento posterior ás nove da mañá (hora na que o protagonista comeza a facer autostop), cando o colle a condutora do coche e a caída da noite, cando chegan a Madrid. O penúltimo capítulo narra os aproximadamente dez días que Nicolau pasa en Madrid e o último sitúase no momento do enterro de Xulia.
Personaxes
Nicolau Arís é un rapaz de 17 anos, confuso e inseguro, que foxe dos seus problemas pensando que en Madrid todo será mellor pero axiña se desengana e cando sabe que Xulia morreu, madura de golpe.
Xulia, de quen non se sabe a súa identidade ata o final, é unha muller adulta, tamén cos seus problemas e contradicións, que serve de contrapunto a Nicolau e o fai ver as cousas dende outro punto de vista.
Marcos é o “amigo” de Nicolau, co que se atopa en Madrid e quen o convenceu de que Natalia lle fora infiel con el.
Twitstar
Twitstar ou tuitstar (do inglés, estrela de twitter) é o termo empregado para referirse aos usuarios da rede social Twitter máis populares e con maior número de seguidores. Este termo tamén é adoito empregado para denominar as persoas que se fixeron populares a través desta rede de microblogging. Así, os cantantes, actores, e outras persoas con gran número de seguidores que xa eran famosos antes de abrir a súa conta en Twitter, non son considerados twitstars.
Existen varias páxinas que se adican a contabilizar e medir a popularidade dos usuarios de Twitter. As máis empregadas son Favstar e Klout. Favstar emprega o número de chíos que son marcados como favoritos e rechouchiados, e usa eses datos para establecer un clasificación de popularidade. Klout, por outra banda, analiza non só as interaccións en Twitter, senón tamén noutras redes sociais, establecendo unha puntuación de 0 a 1.000 en función da popuaridade do usuario.
Twitstars galegos
O twitstar galego que posúe o maior número de seguidores é Ismael Prego, máis coñecido como Wismichu. A súa canle en Youtube conta con máis de 2,5 millóns de suscriptores, e en Twitter ségueno máis de 900.000 usuarios. O 28 de marzo de 2015 a súa canle foi pechada por mor de denuncias de incumprimento da política de Youtube. Finalmente a conta foille devolta.
A nive global, os usuarios con maior número de seguidores son Katy Perry (69.078.451), Justin Bieber (63.153.115) e Barack Obama (58.620.773).
O chío máis rechouchiado desde que botou a andar Twitter en 2009 foi o selfie que tirou a presentadora Ellen DeGeneres na gala dos Oscar de 2014 con algúns dos asistentes á gala, como Brad Pitt, Angelina Jolie, Bradley Cooper, Meryl Streep, Julia Roberts, Kevin Spacey e Jennifer Lawrence. Dito chío foi rechouchiado por 3.338.143 persoas, e sinalado como favorito por 2.072.360 usuarios.
Festival de Eurovisión Asia 2018
O I Festival de Eurovisión Asia é a primeira edición da versión asia-oceánica do Festival de Eurovisión, que terá data no primeiro trimestre de 2018.
A día 28 de agosto, nove países amosaron o seu interese en participar no evento.
Outros países
O requisito para a participación potencial no Festival de Eurovisión Asia é ter a membresía completa na URA para poder espallar o concurso pola rede Asiavisión. A URA emitiu unha invitación de participación no concurso aos 42 membros de pleno dereito. Varios países confirmaron provisionalmente a súa participación no concurso, mentres que a información dos membros restantes sobre a súa participación aínda non se revelou.
Membros da URA
A seguinta lista de países teñen os requisitos para participar, pero aínda non amosaron interese en concursar no Festival de Eurovisión 2018:
Exosoma (complexo)
miniatura|250px|dereita|Estrutura de fitas do complexo do exosoma humano. Véxase a [[Exosoma (complexo)#Lista de subunidades|lenda máis abaixo.]]
O complexo do exosoma, complexo PM/Scl ou simplemente exosoma, é un complexo proteico que pode degradar diversos tipos de ARN. Os complexos de exosoma poden encontrarse en células eucariotas e de arqueas. Nas bacterias o equivalente é un complexo máis simple chamado degradosoma, que realiza unha función similar.
O núcleo do complexo ten unha estrutura anular formada por seis membros, ao que se unen outras proteínas. Nas células eucariotas aparece tanto no citoplasma coma no núcleo celular, especialmente no nucléolo, aínda que as proteínas que interaccionan co complexo en cada un destes compartimentos son diferentes, coa fin de poder regular a súa actividade de degradación do ARN segundo a diferente natureza dos substratos presentes en cada lugar.
Estes substratos comprenden ARN mensaxeiro, ARN ribosómico e moitas especies de ARN de pequeno tamaño. O exosoma ten unha función exorribonucleolítica, o que significa que degrada o ARN comezando por un dos extremos (o chamado extremo 3') en lugar de escindir o ARN en lugares específicos (como faría unha endonuclease).
Aínda que non existe relación causal entre o complexo e ningunha das enfermidades coñecidas, algunhas das súas proteínas son o antíxeno de autoanticorpos responsables dalgunhas enfermidades autoinmunes (especialmente da síndrome de solapamento PM/Scl) e dalgunhas quimioterapias antimetabolíticas que bloquean a actividade do complexo.
Descuberta
O exosoma foi descuberto como unha ribonuclease en 1997 no lévedo Saccharomyces cerevisiae. Non moito tempo despois, en 1999, comprobouse que o exosoma era de feito o equivalente do complexo xa descrito en células humanas, coñecido como complexo PM/Scl, que fora identificado como un autoantíxeno en pacientes con certas doenzas autoinmunes en anos anteriores. A purificación do complexo humano permitiu a identificación de máis proteínas do exosoma e finalmente a caracterización de todos os seus compoñentes. En 2001 a crecente cantidade de datos procedentes dos distintos proxectos xenoma que comezaron a estar dispoñibles, permitiron a predición de proteínas do exosoma de arqueas, aínda que tiveron que transcorrer outros dous anos antes de que se purificase o primeiro exosoma dun destes organismos.
Proteínas centrais
miniatura|Vista desde arriba (imaxe superior) e desde o lateral (imaxe inferior) da [[Cristalografía de raios X|estrutura cristalina do complejo de exosoma humano. Ver lenda máis abaixo.]] O núcleo do complexo ten unha estrutura anular que consta de seis proteínas, todas elas pertencentes ao mesmo tipo de ribonuclease, as proteínas semellantes ás RNases PH. Nas arqueas hai dúas proteínas distintas deste tipo (chamadas Rrp41 e Rrp42), cada unha delas presente tres veces en orde alterna. Os complexos de exosoma eucariota teñen seis proteínas diferentes que forman a estrutura anular. Desas seis proteínas eucariotas, tres son semellantes á proteína arqueota Rrp41 e as outras tres gardan maior similitude con Rrp42.
Situadas na parte superior do anel dispóñense tres proteínas que teñen un dominio de unión a ARN de tipo S1 (RBD). Dúas proteínas, ademais, teñen un domino de homoloxía K (dominio KH). En eucariotas únense tres proteínas S1 diferentes ao anel, entanto que en arqueas poden formar parte do exosoma un ou dous tipos destas (pero sempre hai tres subunidades S1 unidas ao complexo). miniatura|300px|esquerda|Subunidades e organización dun complexo de exosoma de arquea (esquerda) e eucariota (dereita). Numéranse as distintas proteínas, mostrando que o exosoma arqueota contén catro proteínas distintas, que no caso eucariota son nove. Ver a [[Exosoma (complexo)#Lista de subunidades|lenda máis abaixo.]]