cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
La Prosperitat
Historia
O territorio foi ocupado ata a primeira guerra mundial por campos de cultivo, algunhas masías e torres da burguesía de Sant Andreu. Afectado polas ondas migratorias das décadas de 1920 e 1940, foi iniciado, neste sector, un tipo de poboamento barraquista e anárquico. A formulación do plan parcial de ordenación urbana (1957) desencadeou un importante proceso de crecemento deste sector, coa edificación de casas de pisos e bloques, que non foi acompañada da dotación dos equipamentos urbanos previstos neste plan.
RENFE levantou barracas de madeira preto do mas de Can Dragó, onde vivían os seus ferroviarios nunhas condicións pésimas. En 1973 aínda perduraban. Na década de 1960 un construtor chamado Llobet levantou un conxunto de pisos no Pla de Santa Engràcia e vendeunos dúas ou tres veces. Cando foi descuberto paralizouse a construción, os compradores quedaron sen casa e foron ocupadas por xitanos que as converteron en barracas, ata que a Asociación de Propietarios e Contribuíntes de Les Roquetes pediu a intervención das autoridades. En 1983 foron a vivir a pisos entre as avenidas Meridiana e Rio de Janeiro.
Nas décadas de 1990 e 2000 realizáronse novas obras e proxectos para mellorar o urbanismo e os equipamentos do barrio.
O vello que saíu pola ventá e escapou
O vello que saíu pola ventá e escapou (en Hundraåringen som klev ut genom fönstret och försvann) é un filme sueco de comedia dirixido por Felix Herngren que foi estreado no 2013. Está baseado na novela homónima de Jonas Jonasson. O filme foi proxectado na sección especial da 64º edición do Festival Internacional de Cinema de Berlín.
Foi estreado en máis de 40 países e obtivo unha recadación de máis de 50 millóns de dólares estadounidenses, converténdoo no terceiro filme sueco con maior recadación de tódolos temrpos, só por detrás de Män som hatar kvinnoro e Flickan som lekte med elden).
Foi nomeado ó Oscar á mellor maquillaxe na 88ª edición dos Oscar.
Foi estreado na Televisión de Galicia o 29 de decembro de 2016.
Tristan Thompson
Traxectoria
O 7 de agosto de 2021, Thompson foi traspasado ós Sacramento Kings nun traspaso entre tres equipos no que tamén participaron os Atlanta Hawks.
O 8 de febreiro de 2022, Thompson foi traspasado xunto a Tyrese Haliburton e Buddy Hield ós Indiana Pacers, a cambio de Domantas Sabonis, Justin Holiday, Jeremy Lamb e unha elección da segunda rolda do Draft de 2023. O 17 de febreiro, os Pacers chegaron a un acordo con Thompson para rescindir o seu contrato.
O 19 de febreiro de 2022, Thompson asinou cos Chicago Bulls.
HAL Dhruv
O HAL Dhruv é un helicóptero utilitario desenvolvido e fabricado na India por Hindustan Aeronautics Limited (HAL). O desenvolvemento do Dhruv foi anunciado por vez primeira en novembro de 1984, e foi deseñado coa axuda de MBB en Alemaña. O aparello voou por primeira vez no ano 1992; porén, o seu desenvolvemento prolongouse por múltiples factores, incluídos o requirimento do Exército Indio para facer cambios no deseño, restruicións no presuposto, e sancións á India despois das probas nucleares Pokhran-II de 1998.
As versións militares en produción inclúen variantes de transporte, utilitarios, recoñecemento e evacuación médica. Baseados na plataforma Dhruv, no presente están desenvolvéndose o HAL Light Combat Helicopter (LCH), un helicóptero de ataque, e o HAL Light Utility Helicopter (LUH), un aparello utilitario e de observación. En febreiro de 2017 producíranse 231 unidades do HAL Dhruv para distintos cientes.
Hermenegildo Losada Loureiro
Hermenegildo Losada Loureiro, nado en Maceira (Covelo) en 1899 e finado en México en 1985, foi un médico e político galego.
Traxectoria
Licenciado en Medicina pola Universidade de Santiago de Compostela en 1925. Instalouse en Tui, onde dirixiu o o Sanatario Losada. Foi fundador do Círculo Socialista de Tui. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 logrou fuxir a Portugal co farmacéutico Ulpiano Piña. Logo pasou a Francia e dende alí á zona republicana. Instalouse en Valencia onde participou con outros correlixionarios na creación do Grupo de Socialistas Galegos. Foi xefe de sanidade da 11ª Brigada Mixta. Foi xulgado en dous procesos militares, sendo declarado en rebeldía. Abríronlle expediente de responsabilidade civil en 1938. Pasou a Francia, onde estivo internado nos campos de concentración de Le Barcarés e Bram. Logo puido exiliarse co seu irmán Marcelino en México, chegando a Veracruz no buque Ipanema en xullo de 1939. En México exerceu a súa profesión co seu irmán e abriron unha clínica médico-cirúrxica na cidade de México. Tamén foi profesor no Instituto Hispano-Mexicano Ruiz de Alarcón, dirixido por Pedro Martul Rey. En México estivo en contacto co grupo dos socialistas galegos no exilio. Regresou varias veces a Galicia.
Paseroideos
A dos Paseroideos (Passeroidea) é unha superfamilia de aves paseriformes da suborde dos páseros pertencente á infraorde dos paséridos.
Eata superfamilia inclúe varias ramas de paxaros granívoros e herbívoros que son, en número de especies, as que maior éxito lograron entre todas as aves, unhas 1 600 especies.
Descrición
A superfamilia foi descrita en 1993 polos ornitólogos estadounidenses Burt Monroe e Charles Sibley.
Etimoloxía
O nome científico Passeroidea está formado engadíndolle ao nome co seu xénero tipo, Passer, a desinencia do latín científico -oidea, plural neutro de -oideus, tirado da foma do grego antigo -ειδής, -eidḗs, da raíz de εἶδος, eĩdos "forma", "aspecto", "aparencia", precedida da vogal de unión -o-. Literalmente: "os que teñen forma de pardal".
Familias
Esta superfamilia é un dos tres grupos da infraorde dos paséridos propostos en 1990 na clasificación das aves de Sibley e Ahlquist.
A monofilia do grupo está en gran medida confirmada por numerosos estudos,   aínda que alunhas das familias inclídas por Sibley e Ahlquist na súa clasificación están actualmente situadas fóra dos paseroideos. En particular, a familia Paramythiidae da Nova Guinea xa non se considera parte da radiación dos paseroideos, e se colocou na dos Corvoidea. incluso os Melanocharitidae xa non se encadran nos Passeroidei, xa que máis ben parecen representar un clado basal dentro dos Passerida, mentres que os Alaudidae son actualmente considerados parte da superfamiglia dos Sylvioidea. .
Pola contra, algunhas familias non consideradas na clasificación de Sibley e Ahlquist son hoxe ás veces incluídas nos Passeroidei: entre elas, as dos Arcanatoridae, Promeropidae, Irenidae, Chloropseidae, que constitúen ramas basais da superfamilia, con estreitos vínculos de parentesco cos Nectariniidae.
Segundo estes modernos criterios de clasificación, os paseroideos comprenden as seguintes familias:
Bernard de Dryver
Bernard de Dryver, nado en Bruxelas o 19 de setembro de 1952, é un piloto de carreiras belga.
Traxectoria
Participou no Gran Premio de Bélxica de Fórmula 1 de 1977 e 1978. En 1977 participou nun March non oficial, pero non conseguiu cualificarse na grella. Ao ano seguinte participou cun Ensign privado pero non se cualificou para a práctica oficial.
Resultados completos no Campionato de Europa de Fórmula 2
(clave) (As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.)
Resultados completos na Fórmula Un
(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.
Resultados completos na Fórmula 3000 Internacional
(clave) (Carreiras en grosa indican pole position; carreiras en cursiva indican volta rápida.)
Morea anelada
A morea anelada, Channomuraena vittata (Richardson, 1845) é un peixe angüiliforme da familia dos murénidos, subfamilia dos uropterixiínos.
Taxonomía
A especie foi descrita por primeira vez en 1845 polo naturalista, explorador, militar, e médico cirutxián escocés John Richardson como Nettastoma vittata, sendo despois reclasifiucada no xénero Channomuraena.
Características
Os machos poden chegar a alcanzar os 150 cm de lonxitude total.
Distribución xeográfica
É unha especie de distribución circumtropical.
Encóntrase nas costas dos océanos:
Bioloxía
A morea anelada é unha especie bentónica e solitaria, de hábitos nocturnos, que vive nas pendentes do noiro continental, agochándose en fendas das rochas.
Pesca
É obxecto de pesca comercial no Atlántico centroocidental, nas áreas de pesca 34, e parte da 47.
Tambores metálicos de Trinidad e Tobago
Os tambores metálicos de Trinidad e Tobago, tamén coñecidos como steelpan, pan ou steeldrums, son varios instrumentos musicais e un xénero da música de Trinidad e Tobago. Cando os trinitenses se refiren ao conxunto que executa música cos tambores metálicos, empregan o termo steelband, que en galego se traduce como banda de aceiro.
Os steelpan son instrumentos de percusión que posúen unha afinación nunha escala pentatónica, aínda que existen algúns deles que son afinados nunha escala diatónica ou escala cromática. Para fabricar un destes tambores, empréganse contedores de aceiro de cincuenta e cinco galóns (aproximadamente 200 litros) dos que se empregan nos repartimentos de petróleo. De feito, un dos nomes nativos de Trinidad para este instrumento, drum, deriva do termo inglés co que se designan os tanques que se empregan na confección do tambor. O tambor metálico é correctamente chamado steelpan ou pan, en tanto que é un instrumento da familia dos idiófonos, e non se trata propiamente dun tambor, que é un membranófono.
O son do tambor metálico de Trinidad e Tobago é moi recoñecíbel en músicas caribeñas tropicais e no xénero calipso.
Illas
Demografía
Illas ten unha poboación avellentada e en constante retroceso. Evolución da poboación de Illas:
Política
O actual alcalde de Illas pertence a Esquerda Unida e foi elixido no ano 2007.
Nicolas-Louis de Lacaille
Abbe Nicolas Louis de Lacaille, nado o 15 de marzo de 1713 en Rumigny e finado o 21 de marzo de 1762 en París, foi un astrónomo francés coñecido principalmente por dedicarse a catalogar estrelas (preto de 10.000) e posúe a honra de ter nomeado 15 constelacións dun total de 88. Calculou e tabulou unha lista de eclipses para 1.800 anos.
Pobo fon
A historia do pobo fon está relacionada co reino de Dahomey, un antigo estado xurdido no século XVII que comparte as súas raíces coas do pobo aja. Os fon tiñan unha cultura cunha importante tradición oral e un sistema relixioso politeísta ben desenvolvido. Foron especialmente célebres no século XIX como comerciantes cos europeos e pola súa práctica de N'Nonmiton ou amazonas de Dahomey, unha unidade de mulleres soldado que décadas despois loitaría contra as forzas coloniais francesas, por volta do ano 1890.
San Paio, A Viña, Irixoa
San Paio é un lugar da parroquia da Viña no concello coruñés de Irixoa, na comarca de Betanzos. Segundo o IGE, en 2011 tiña 2 habitantes (1 home e 1 muller).
Adventures in the Magic Kingdom
Adventures in the Magic Kingdom é un videoxogo estreado o 1 de xuño de 1990 para Nintendo Entertainment System. A súa banda sonora foi composta por Yoko Shimomura que realizaría despois a da serie Kingdom Hearts. O xogo foi distribuído en cinco rexións diferentes (Illas Británicas, América do Norte, Francia, Escandinavia e Australasia), empregando tres portadas diferentes. Na historia do xogo, Goofy deixa a chave dourada da porta do castelo no seu interior, polo que Mickey Mouse pregunta ó xogador se pode axudalo a atopar seis chaves de prata que son precisas para abrir o castelo de Cincenta e permitir a cabalgata no parque. Despois de completar esta tarefa, Mickey parabeniza ó xogador e a cabalgata comeza.
Echosmith
Echosmith é un grupo estadounidense de rock e indie pop formado en febreiro de 2009 en Chino (California). Está composto por catro irmáns: Graham, Sydney, Noah e Jamie Sierota. Echosmith asinou con Warner Bros. Records en maio de 2012. Son coñecidos polo seu éxito "Cool Kids", que acadou o número 13 na Billboard Hot 100 e foi certificado como platino pola RIAA con máis de 1 200 000 vendas nos Estados Unidos. O seu primeiro álbum, Talking Dreams, foi lanzado o 8 de outubro de 2013.
Manuel Viño Gallego
Manuel J. Viño Gallego, finado en Calo (Teo) o 31 de agosto de 1944, foi un agrarista e político galego.
Traxectoria
Comerciante en Calo. Foi elixido concelleiro en Teo en 1909. Vencellado á da Sociedad de Agricultores y Ganaderos de Calo. Foi elixido alcalde de Teo en 1932 e permaneceu no cargo ata marzo de 1936.
Arte culinaria
miniatura| miniatura| miniatura| miniatura|alt=Cociñar co sol|Cociñar co sol (Alsol 1.4) miniatura|alt=Forno solar|Forno Solar Global Sun Oven
A culinaria ou arte culinaria é unha forma creativa de preparar os alimentos e depende moito da cultura, en termos de coñecementos respecto dos alimentos, a súa forma de preparalos, así como dos rituais sociais establecidos ó redor da comida. A cociña tradicional é unha arte fundamentalmente social con caracteres locais e tradicionais, pero a sociedade moderna conseguiu facilitar a súa elaboración con materias primas que se cultivan a miles de quilómetros. É importante, na cociña moderna esta base de distintas orixes étnicas e culturais.
A preparación das comidas
O tipo de cociña depende, do cociñeiro, dos ingredientes e dos costumes ou obrigacións culturais, médicas e relixiosas para uns alimentos en concreto.
Dicimos, entón, que algúns alimentos (case todos) deben pasar por un proceso chamado cocción, que é a aplicación de calor ou outras técnicas para conservar e modificar o seu sabor, cor e textura; desta maneira serán estes aptos para o consumo humano.
Para que un alimento sexa parte íntegra do modo de alimentación terá que estar facilmente dispoñible, en cantidade adaptada ás necesidades humanas e, se é posible, a bo prezo.
Como o home nútrese, non soamente para asegurar o seu crecemento e desenvolvemento senón tamén por pracer, os alimentos terán que ter a miúdo unhas calidades gustativas, as cales cambian segundo as sociedades. Comer é tamén un acto social, algunhas persoas tentan non comer certos alimentos pola súa imaxe desvalorizante (o aceite de colza despois da primeira guerra mundial), buscan uns máis raros e caros (o foie-gras ou o caviar) ou rivalizan de imaxinación para preparar algún prato de maneira complexa, apetitosa e visualmente satisfactoria.
A cociña é ademais o soporte e manifestación dalgunha posición relixiosa e até política. Así, algúns costumes culturais ou algunhas relixións puxeron tabús sobre certos alimentos ou preparacións.
Os alimentos e modos de preparación elixidos dependen dos principios de cada consumidor. Buscar alimentos con etiqueta de calidade ou Denominación de Orixe, de agricultura biolóxica ou o rexeito para comer alimentos de orixe animal (vexetarianos, por exemplo) vén a miúdo dunha elección ética, igual que o desexo de non-violencia ós animais, ou para non impor un impacto tan grande para a biosfera (desde o punto de vista enerxético, a produción de 1 quilo de proteínas animais resulta máis cara que a mesma cantidade de proteínas vexetais). Estas posicións son moi defendidas polos ecoloxistas.
A elección inicial dos alimentos depende de múltiples variables: antes, o primeiro factor foi o da dispoñibilidade, por exemplo a carne de mamut nunha ecorrexión ó norte de Europa ou os períodos de recolección dos agroalimentos. Os costumes e técnicas alimentarias formáronse ó redor deses períodos favorables e da dispoñibilidade dos combustibles (madeira, carbón).
Agora, para a maior parte da humanidade, os alimentos utilizados, máis ou menos variados, veñen dos hortos e invernadoiros, conforme á biodiversidade de cada rexión. Nos países industrializados cómpranse nos comercios próximos ou en supermercados. Atopamos alimentos sen transformar, parcial ou completamente preparados listos para o seu consumo. Neste caso o único que fai falta é quentalo; se se desexa.
Grazas á multiplicación dos intercambios entre países pódese atopar froitas e verduras en todo momento do ano, cousa que antes era imposible. Esta dispoñibilidade permanente dalgúns comestibles xa cambiou a conduta alimentaria e numerosos ritos. Tamén se observou un abandono progresivo do consumo de varios alimentos, vítimas do fenómeno da moda ou simplemente esquecidos pola industria agroalimentaria.
Pico Viejo
300px|miniatura|Pico Viejo Pico Viejo ou Montaña Chahorra é un volcán situado na illa de Tenerife, Illas Canarias. Constitúe o segundo pico máis alto de Tenerife e Canarias tras o Teide cunha altura de 3.135 m sobre o nivel do mar.
Arte culinaria
Alimentarse
Alimentarse consiste en satisfacer as necesidades do organismo en auga, proteínas, lípidos, glícidos, vitaminas e oligoelementos, para asegurar o crecemento e mantemento do corpo segundo a idade, sexo e grao de actividade física ou psíquica. Os alimentos fornecen, pero de maneira desequilibrada en relación ás necesidades, as proteínas, lípidos e glícidos que constitúen unha fonte de enerxía e moléculas necesarias ó corpo humano, así como vitaminas e outros elementos. Resultando que só a asociación equilibrada de alimentos de tipos nutricionais diferentes, asegura a achega de elementos indispensables.
Pico Viejo
Este edificio forma parte do complexo volcánico Pico Viejo-Teide que comezou a súa formación fai aproximadamente 200.000 anos no centro da illa. O seu cráter, duns 800 metros de diámetro, é un dos cráteres satélites que se reparten ao redor do Teide. No ano 1798 entrou en erupción e constituíu os chamados Narices do Teide. Esta erupción viño a ser a última das acaecidas dentro dos límites do Parque Nacional do Teide e a de maior duración das erupciones históricas de Tenerife, lanzando material volcánico durante tres meses.
Arte culinaria
Necesidades
De forma similar, a ración hídrica varía da mesma forma que as achegas enerxéticas. Un cuarto do almacenamento de auga extracelular é renovado diariamente nos bebés e só unha sétima parte no adulto.
Sorry for Party Rocking
Sorry for Party Rocking é o segundo álbum da banda estadounidense de dance pop LMFAO. Foi publicado o 17 de xuño do 2011 a través do selo Interscope Records. "Party Rock Anthem" foi o primeiro sinxelo editado do disco e onverteuse nun éxito internacional. O segundo sinxelo sería "Champagne Showers", que acadou o número 8 en Nova Zelandia e o 9 en Australia. Tamén entraría nas listas de Francia, Irlanda e Austria. O terceiro, "Sexy and I Know It", lanzouse o 16 de setembro e chegou ao número 1 da lista estadounidense Billboard Hot 100 e tamén das listas en Australia, Canadá e Nova Zelandia. "Sorry for Party Rocking" publicouse o 9 de xaneiro do 2012 como cuarto sinxelo chegando ao posto 8 en Bélxica, 16 en Francia, 18 en Irlanda, 19 na lista Pop Songs dos Estados Unidos, 23 no Reino Unido, 27 en Nova Zelandia, 31 no Canadá, 32 en Australia e 49 na Billboard Hot 100.
Análise multivariante da varianza
A Análise multivariante da varianza, (MANOVA), é unha extensión dos métodos de análise da varianza (ANOVA) que cobre casos onde temos máis dunha variable dependente e onde as variables dependentes non poden ser combinadas facilmente. A técnica procura identificar como os cambios nas variables independentes teñen efectos significantes nas variables dependentes, e tamén procura identificar as interaccións entre as variables independentes e a asociación entre variables dependentes.
Igual que a ANOVA, MANOVA esta baseada no produto da matriz varianza do modelo e a inversa da matriz varianza dos erros. Consideracións de invarianza implican que o estatístico MANOVA debe ser unha medida de magnitude da descomposición en valores singulares da matriz produto, pero non existe unha única alternativa, debido á natureza multidimensional da hipótese alternativa.
Esfera circunscrita
dereita|miniatura|Cubo dentro dunha esfera.
En xeometría, a esfera circunscrita dun poliedro é unha esfera que contén o poliedro e toca cada un dos vértices do mesmo. Cando existe, a esfera circunscrita non é necesariamente a menor das esferas que conteñen o poliedro; por exemplo, o tetraedro formado polo vértice dun cubo e os seus tres consecutivos ten a mesma esfera circunscrita que o propio cubo, pero pode estar contido no interior dunha esfera máis pequena con tres vértices consecutivos no seu ecuador. Todos os poliedros regulares teñen esferas circunscritas, ao contrario que os irregulares que non a teñen, dado que polo xeral non todos os vértices caen no interior dunha esfera común.
O raio da esfera circunscrita ao redor dun poliedro P chámase raio circunscrito de P.
A esfera circunscrita é a análoga tridimensional do círculo circunscrito.
Pico Alcazaba
Xunto cos picos do Mulhacén e Puntal de la Caldera, forma un anfiteatro na vertente norte, no que nace o río Genil, a partir da Lagoa da Mosca, un lago permanente.
David O. Russell
Traxectoria
Russell naceu en Nova York, fillo de Maria Muzio e Bernard Markovski Russell. Os seus pais traballaban para Simon & Schuster, onde o seu pai era presidente de vendas  e a súa nai secretaria. O seu pai era de orixe xudía rusa e a súa nai italiana americana.
Russell graduouse en artes no Amherst College, onde estudou tamén inglés e ciencias políticas, en 1981. A súa tese tratou sobre a intervención estadounidense en Chile entre 1963 e 1973.
Tras graduarse viaxou a Nicaragua, onde deu clases de literatura nun programa sandinista. Traballou tamén en pequenos empregos, incluíndo de camareiro.
En Boston dirixiu un documental sobre os inmigrantes panameños que o levou a un posto de axudante de produción na serie de PBS Smithsonian World. En 1987 escribiu, produciu e dirixiu Bingo Inferno: A Parody on American Obsessions.
A súa primeira longametraxe foi a comedia negra Spanking the Monkey e acadou o éxito con Tres reis.
Entre 2010 e 2013 logrou tres candidaturas ao Oscar ao mellor director, con The Fighter, Silver Linings Playbook e American Hustle.
Casino Llagosterenc
miniatura|Casino Llagosterenc 25px|Cruz de Sant Jordi 2014|ligazón=Premio Creu de Sant Jordi O Casino Llagosterenc é unha entidade da vila de Llagostera, na provincia de Xirona, fundada en 1856 no marco do movemento asociativo que viviu a poboación no século XIX, vinculado á expansión da industria das rollas. A sede actual, inaugurada en 1891 e reformada en 1929, responde aos postulados academicistas do Novecentismo. Actualmente dispón de escolas de música e de danza, entre outras actividades de dinamización cultural e social. A Generalitat de Cataluña outorgoulle en 2014 a Creu de Sant Jordi.
Alpes Escandinavos
miniatura|399x399px|Montes Escandinavos. Os Alpes Escandinavos ou Montes Escandinavos, (en sueco Skanderna, Fjällen ou Kölen, en finlandés Köli e en noruegués Kjølen), son unha cordilleira que percorre a península escandinava de nordeste a suroeste ao longo de 1700 quilómetros.
Divídese en tres grupos, os de Kiolen que separa a Suecia de Noruega, os Montes Dofrines que dividen a Noruega, e os Tulianos na rexión meridional.
Forman parte da cordilleira caledoniana, que existiu hai 400 millóns de anos. A actual cordilleira formouse pola colisión entre as placas continentais de Norteamérica e o Báltico que tivo lugar hai 70 millóns de anos.
Os dez picos máis altos de Noruega
miniatura|311x311px|Paisaxe entre o [[Parque Nacional Abisko e Kebnekaise.]] Os dez picos de montaña máis altos de Escandinavia están todos situados en Noruega: oito na provincia de Oppland e os outros dous na de Sogn og Fjordane. Hai 83 picos de 2200 m de altura ou máis e todos eles están en Noruega.
Os doce picos máis altos de Suecia
miniatura|288x288px|Área montañosa de [[Trollheimen nos condados noruegueses de Møre og Romsdal e Sør-Trøndelag.]] Existen doce picos en Suecia por encima dos 2000 m, ou 13 dependendo de como se defina un pico. Esta é a lista segundo a UIAA. Oito deles atópanse nos parques nacionais de Sarek e Stora Sjöfallet. Os outros catro están situados máis ao norte, na rexión de Kebnekaise. Todos os nomes das montañas proveñen de linguas saamis, aínda que están escritos coa grafía sueca máis común. miniatura|253x253px|Monte [[Áhkká avistado desde a meseta Maukojaureh ao seu nordeste.]] Outras montañas populares para esquiadores, alpinistas e senderistas son:
Os dez picos máis altos de Finlandia
dereita|miniatura|341x341px|Vista desde Meekonvaara (1019 m) cara aos outeirosEsta é a listaxe dos dez picos de maior altitude no territorio finlandés: A maior prominencia independente de Finlandia atópase en Taivaskero e mide 807 metros de altura.
Liga Galega de Rugby 2015-16
300px CR Ferrol 12px|Ferrol 10px|A Coruña CRAT CD Zalaeta 10px|Arteixo Santiago RC 12px|Santiago de Compostela 12px|As Pontes CR Fendetestas 12px|Lalín CR Lalín 12px|Lugo Muralla RC 12px|Vilagarcía Os Ingleses RC 12px|Vigo Vigo RC 12px|Pontevedra Mareantes RC Pontevedra RC 12px|Pontevedra 12px|Ourense Ourense RC 12px|Ourense RO Keltia Equipos da LGR1 e LGR2: A edición 2015-2016 da Liga Galega de Rugby contou con 13 equipos participantes repartidos en dúas divisións, a LGR1 e a LGR2. A diferenza coa tempada anterior foi a ausencia do Bierzo RC de Ponferrada que decidiu competir na liga da súa Comunidade Autónoma por mor do aumento no prezo das licenzas para xogar en Galicia. A fase de liga regular da primeira división tivo 14 xornadas, comezando o 8 de novembro de 2015 e rematando o 20 de marzo de 2016. A final disputouse o 9 de abril de 2016 e nela o Ourense Rugby Club acadou por segundo ano seguido o título de campión batendo ó Club de Rugby Ferrol.
Formato da competición
Na tempada 2015/16 a LGR1 contou con 7 equipos e a LGR2 con 6:
O formato da LGR1 consistiu nunca liga regular de 14 xornadas na que cada equipo se enfrontou ós demais dúas veces, unha vez como local e outra vez como visitante. Xa que o número de equipos foi impar, cada equipo descansou dúas xornadas durante esa fase da competición. Tralo remate da liga regular comezaron as eliminatorias polo título e pola permanencia.
As eliminatorias polo título de campión foron disputadas polos catro primeiros equipos da táboa e consistía en dúas semifinais e unha final, sempre nun único encontro, que se disputou no campo do equipo mellor clasificado. As semifinais enfrontaron ó 1º contra o 4º, e ó 2º contra o 3º.
O campión e o subcampión da liga galega de rugby acadaron o dereito a disputar a fase de ascenso á División de Honra B, a segunda división do rugby nacional.
O ascenso da LGR2 á LGR1 foi do seguinte xeito: o campión da LGR2 ascendía directamente á LGR1. O último clasificado da LGR1 descendía directamente á LGR2. Por outra banda, o penúltimo da LGR1 disputaba unha eliminatoria a ida e volta contra o subcampión da LGR2. O gañador da eliminatoria acadaba unha praza na LGR1, e o perdedor na LGR2.
Competición
Na fase de liga regular o dominio pertenceu ó vixente campión, o Ourense Rugby Club, que só perdeu un encontro, seguido de preto polo Club de Rugby Ferrol, que só perdeu dous. Na fase de eliminatorias os dous cumpriron cos prognósticos e xogaron a final, que tivo lugar en Ourense o 9 de abril de 2016. Nela o equipo ourensán adestrado polo ex internacional David Monreal gañou por 42 a 7, acadando deste xeito o seu segundo campionato galego de liga consecutivo, sumando en total o seu terceiro título de liga. Descenso do Muralla RC. Promoción para o CR Lalín.
Campión o Ourense RC.
Ascenso para o RO Keltia. Promoción para o CR Fendetestas. Permanencia en LGR1 para o CR Lalín.
Perfecto Castro Martínez
Perfecto Castro Martínez, Tereso, nado en Galdo (Viveiro) cara a 1903 e finado en Cerdido o 16 de abril de 1949, foi un guerrilleiro antifranquista galego.
Jonas Valančiūnas
Jonas Valančiūnas ( AFI : ​[ˈjoːnɐs vɐɫɐnʲˈt͡ʃûːnɐs]), nado o 6 de maio de 1992 en Utena, é un xogador lituano de baloncesto profesional que xoga nos New Orleans Pelicans da National Basketball Association (NBA).
Perfecto Castro Martínez
Traxectoria
Simpatizante do PCE. Pasou catro anos no cárcere e despois incorporouse á guerrilla. Foi membro da III Agrupación do Exército Guerrilleiro de Galicia. Participou na execución do cura de Bravos e na do alcalde de Ourol. Despois pasou ao destacamento Eive-Carbón da IV Agrupación. Morreu o 16 de abril de 1949 nun enfrontamento coa Garda Civil preto da Vila da Igrexa (Cerdido), xunto cos outros membros do destacamento José Vilariño Fernández e José Felpeto Gómez e un enlace. No combate perdeu a vida o garda civil Ramón Pérez Casas.
Jonas Valančiūnas
Lituania
Nos primeiros anos da súa carreira, Valančiūnas xogou para o BC Perlas lituano, e dous anos máis tarde, ficharía polo BC Lietuvos Rytas, onde gañou a liga e a copa lituana.
NBA
O 23 de xuño de 2011, Valančiūnas foi elixido na 5ª posición do Draft da NBA de 2011 polos Toronto Raptors. Ata a tempada 2012-2013 non poderá xogar cos Raptors, debido á cláusula de 2.5 millóns que ten co Lietuvos Rytas. Os Raptors só poden pagar medio millón debido ás regras da NBA, pero Valančiūnas anunciou que el mesmo ía pagar o resto para poder xogar na NBA. O Lietuvos Rytas, porén, dixo que non lle permitiría xogar na NBA ata a tempada 2012-13.
O 7 de febreiro de 2019, Valančiūnas foi traspasado xunto a C. J. Miles, Delon Wright e unha elección da segunda rolda do Draft ós Memphis Grizzlies, a cambio de Marc Gasol.
O 7 de agosto de 2021, Valančiūnas foi traspasado ós New Orleans Pelicans.
Porto de Huelva
miniatura|400px|Panorámica do porto interior. O Porto de Huelva é un porto marítimo situado na ría de Huelva, na costa atlántica de Andalucía. Está formado por un porto interior situado na cidade de Huelva e por un porto exterior situado no municipio de Palos de la Frontera.
Foi importante na época dos tartessos como porto de intercambio de metais preciosos con fenicios e gregos. Na época romana conectouse a través da Vía da Prata con Hispalis e Emerita Augusta. No século XV converteuse en punto de partida para as rutas a África e América. Acabou de converterse en porto clave a finais do século XIX coa chegada de empresas mineiras inglesas á cunca mineira. En 1969 converteuse no primeiro porto autónomo do país.
Manuel Comesaña
Manuel Comesaña, nado na Pardaíña, en Bouzas (Vigo) o 17 de xuño de 1959, é un compositor e produtor musical galego.
International Center of Photography
O International Center of Photography (en galego: Centro Internacional de Fotografía) ou ICP é unha escola de fotografía, un museo e un centro de investigación fotográfico situado en Midtown Manhattan, na cidade de Nova York. Creouse no ano 1974 e é a institución encargada, dende 1985, de outorgar os premios de fotografía Infinity Awards.
Manuel Comesaña
Traxectoria
Aos quince anos trasládase a Madrid. Licénciase en Xeoloxía pero axiña se dedica profesionalmente á música como autor de bandas sonoras para curtametraxes, publicidade, debuxos animados e series infantís para a televisión. Traballa como compositor e produtor en Araña Gestión Musical.
Moeda cuñada en Galicia
miniatura|[[Reverso (moedas)|Reverso dun bronce provincial romano a nome de Octavio Augusto cuñado na ceca móbil de Lugo cara ao ano 25 a.C.]] As primeiras moedas cuñadas en Galicia datan do ano 25 a.C., cando o emperador romano Augusto deu ordes de cuñar nunha ceca móbil establecida en Lucus Augusti moedas provinciais de bronce (ases, semis, dupondios e sestercios) coas que poder financiar as guerras que mantiña contra os cántabros e os ástures. E durante todo o Imperio Romano seguiu a ser Lucus Augusti a ceca predominante de Gallaecia. Coa chegada dos suevos e visigodos adquiren importancia tamén Tui e Valdeorras. miniatura|[[Diñeiro (moeda)|Diñeiro a nome de Alfonso X de Castela (1252-1284) cuñado na casa de moeda da Coruña.]] A Real Casa da Moeda da Coruña (1210/1230-1665/1700) e en menor medida a Ceca de Santiago de Compostela (1079-1379) e outras Tui e Ourense serán as principais emisoras durante a Idade Media. En 1107 Diego Xelmírez conseguiu do rei Afonso VI o privilexio de cuñar moeda. Xa na época moderna A Coruña é a única que continuou producindo moeda, ata que en 1696 finaliza a súa produción. miniatura|Moeda de 8 [[marabedís de 1837 cuñada na Real Casa da Moeda de Xuvia a nome de Isabel II]] A última ceca que se estableceu en Galicia foi a Real Casa da Moeda de Xuvia, que emitiu moeda entre 1811 e 1868.
International Center of Photography
Historia
En 1985 creouse unha subsede en Midtown Manhattan e en 1999 vendeuse a primeira na Quinta Avenida, abríndose a actual no ano 2000. Deste xeito puidose dispoñer dunhas instalacións.
Como museo dispón dunha importante colección de fotografías de Weegee, Roman Vishniac, Robert e Cornell Capa, así­ como doutros fotógrafos como W. Eugene Smith, Henri Cartier-Bresson, Alfred Eisenstaedt, Lisette Model, Gordon Parks, James VanDerZee, Garry Winogrand, Carrie Mae Weems, Justine Kurland, Katy Grannan, Vik Muniz, Tomoko Sawada ou Susan Meiselas.
Infinity Awards
O ICP é a institución encargada de outorgar os Infinity Awards, inaugurados no ano 1985 para difundir os logros máis destacados na fotografía, homenaxear a persoas con carreiras distinguidas no campo e identificando futuros talentos.
Lactococcus
Lactococcus é un xénero de bacterias do ácido láctico que anteriormente estaban incluídas dentro do xénero Streptococcus Grupo N1. Considéranse homofermentadores, xa que na súa fermentación da glicosa orixinan un só produto principal ou único, o ácido láctico neste caso. O seu carácter homofermentativo pode ser alterado axustando as condicións do medio, como o pH, concentración de glicosa, e limitación de nutrientes. Son bacterias grampositivas, catalase-negativas, non mótiles e con forma de coco, xeralmente agrupadas en parellas ou cadeas. O xénero contén cepas que crecen por debaixo dos 7 ˚C.
Actualmente recoñécense sete especies de Lactococcus xunto con catro subspecies. Son:
Estes organismos utilízanse comunmente na industria láctea para fabricar produtos lácteos fermentados como os queixos. Poden utilizarse en cultivos iniciadores (starter) dunha soa cepa, ou en cultivos de cepas mesturadas con outras bacterias do ácido láctico como Lactobacillus e Streptococcus. Ten especial interese o estudo de Lactococcus lactis subsp. lactis e L. lactis subsp. cremoris, xa que son as cepas utilizadas nos cultivos iniciadores nas fermentacións da industria láctea. A súa principal misión na produción láctea é a acidificación rápida do leite; isto causa unha caída (acidificación) do pH do produto en fermentación, o que impide o crecemento de bacterias que o estragarían, á vez que transforma o produto. As bacterias tamén xogan un papel en darlle ao produto o seu aroma final. Os lactococos utilízanse actualmente tamén na industria biotecnolóxica. Poden cultivarse doadamente a escala industrial en medios baseados en soro lácteo baratos. Utilízanse na produción de proteínas alleas (doutras especies), que se aplican despois na industria alimentaria.
Vilaia de Tamanrasset
Divisións administrativas
A provincia divídese en 7 distritos (daïras), dos cales de debullan 10 municipalidades.
Fonte da Saúde, O Cereixal, Becerreá
Fonte da Saúde é un lugar da parroquia do Cereixal no concello lugués de Becerreá na comarca dos Ancares. Segundo o IGE, en 2011 tiña 66 habitantes (32 homes e 34 mulleres).
Love of Life
Love of Life é o oitavo álbum da banda estadounidense de rock experimental Swans, publicado o 24 de febreiro de 1992 a través do selo Young God Records. A súa portada é unha pintura de Deryk Thomas.
Manel Cardoso Santiago
Manel Cardoso Santiago, nado en 1957, é un político galego que foi o coordinador de Espazo Ecosocialista Galego dende o ano 2015 ata a súa desaparición en 2017 e máis é traballador de Navantia, onde é responsable de Medio Ambiente.
Traxectoria
Durante a III Asemblea do partido Espazo Ecosocialista Galego celebrada en Ames no 2015, Cardoso saíu elixido novo coordinador, en substitución de Xoán Hermida.
Carlos Acevedo
Traxectoria
Licenciado en Tradución e Interpretación pola Universidade de Vigo e en Filoloxía Galega, é tradutor profesional desde o inglés, italiano e portugués ao galego, principalmente. Traduciu autores como Milena Agus, Alessandro Baricco, Dan Brown ou J. K. Rowling.
Aeroporto Nnamdi Azikiwe
O aeroporto internacional Nnamdi Azikiwe é un aeroporto que serve a Abuja, no Territorio da Capital Federal de Nixeria. É o principal aeroporto que serve á capita do país e foi bautizado na honra do primeiro presidente de Nixeria, Nnamdi Azikiwe. O aeroporto atópase a uns 20 quilómetros ao oeste da cidade e ten unha terminal internacional e outra doméstica que compates a súa única pista de aterraxe.
Pithanas
Pithanas foi rei de Kussar (Kuššar) ou Kushara (Kuššara) e despois rei de Nesa e Kanesh. Levaba o título de rei e gobernaba Kushara, cidade non localizada na Anatolia oriental. Conquistou o reino de Neša onde probabelmente era rei Warsama. Foi o pai de Anittas.
BM Huesca
O Club Balonmano Huesca é un equipo de balonmán da cidade de Huesca (Aragón), fundado en 1995. A súa primeira participación nunha categoría estatal tivo lugar na tempada 1997-98, cando o equipo debutou na Primeira División Nacional.
O BM Huesca conseguiu o ascenso nos despachos para a tempada 2004-05 logo de disputar sen éxito tres veces a fase de ascenso á División de Honra B, onde tras xogar seis tempadas con resultados dispares (estando mesmo ao límite do descenso) conseguiu o ascenso á Liga ASOBAL no 2011 por primeira vez na súa historia.
O fuxitivo (filme de 1993)
O fuxitivo (en The Fugitive) é un filme estadounidense de acción dirixido por Andrew Davis que foi estreado en 1993. Está baseado na serie de televisión The Fugitive creada por Roy Huggins.
Estreouse en galego na TVG o 27 de novembro de 2011.
Sinopse
A vida do doutor Richard Kimble, un reputado cirurxián que ten unha fermosa esposa e unha luxosa casa nun elegante barrio de Chicago, desfaise o día en que a súa muller é asasinada por un misterioso manco. Kimble é acusado do crime e é condenado a morte. Mentres é trasladado ó cárcere, o autobús onde viaxa sofre un accidente que facilita a fuga de varios presos, entre eles o propio Kimble. O detective Samuel Gerard consegue atrapar a tódolos prófugos agás ó escorregadizo Kimble. Unha vez en liberdade, Kimble sabe moi ben que se quere probar a súa inocencia terá que atopar ó misterioso manco, á vez que deberá eludir a implacable persecución do detective Gerard.
A Ventosa, A Viña, Irixoa
A Ventosa é un lugar da parroquia da Viña no concello coruñés de Irixoa, na comarca de Betanzos. Segundo o IGE, en 2011 tiña 2 habitantes (1 home e 1 muller).
Asirio
Co adxectivo asirio podemos estar referíndonos a varias cousas:
Lago Ontario
250px|dereita|miniatura|Vista do Lago Ontario. O Lago Ontario é o menor dos cinco Grandes Lagos de América do Norte, con 18.960 Km². As cidades máis importantes ás súas marxes son Toronto, no Canadá, e Rochester nos EUA.
Ruy López de Segura
Ruy López de Segura, nado en Zafra contra o 1540 e finado en Madrid contra o 1580, foi un clérigo e xadrecista estremeño.
Traxectoria
miniatura|dereita|Partida de xadrez entre López de Segura e Da Cutri na corte española, por Luigi Mussini (1886). Rodrigo López de Segura naceu nunha familia acomodada. Os seus pais eran mercadores, con casa e escudo na Praza Grande da localidade. Foi clérigo da parroquia da Candelaria en Zafra, e máis tarde pasou á corte de Filipe II, en condición de confesor e conselleiro real. Foi considerado campión do mundo polo menos entre 1570 e 1575, cando foi derrotado por Leonardo dá Cutri.
Desde mozo Ruy López foi un namorado do xadrez. Ao parecer un dos que máis influíu nel foi Damiano, quen en 1512 publicara o libro Questo Libro e da Imparare Giocare a Scachi: Et de Belitissimi Partiti, que López estudou. En 1560 chegou a Roma por asuntos eclesiásticos e alí derrotou os mellores xadrecistas italianos. Repetiu a súa fazaña en 1573 durante o pontificado de Gregorio XIII, época na que Italia era o máis importante centro xadrecístico de Europa, especialmente Roma.
Moitos historiadores do xadrez considérano como o primeiro campión do mundo rexistrado en Europa e como creador da teoría do xadrez. Tamén é destacable que practicou con éxito a modalidade do xadrez á cegas. O rei Filipe II colmouno de honras pola súa fama no xadrez. En 1575, Filipe II invitouno a un torneo na súa corte e así reuníronse en Madrid os dous mellores xadrecistas italianos da súa época, Leonardo da Cutri e Paolo Boi, alcumado o Siracusano, xunto cos españois Ruy López e Afonso Cerón, de Granada. Esta proba é cualificada polos historiadores como o primeiro Torneo Internacional de Mestres e a primeira en ser documentada. O torneo gañouno Leonardo da Cutri, quen recibiu como premio mil ducados, unha capa de armiño e o seu lugar de nacemento, durante vinte anos, estivo exento de pagar tributos. Filipe II enviou as súas felicitacións a Xoán de Austria nunha carta datada o 22 de agosto de 1575.
Como exemplo verase a continuación unha partida que, a criterio de moitos, é a primeira vez que se xoga un Gambito de rei.
Apertura Ruy López ou española
1. e4 - e5 2. Cf3 - Cc6 3. Bb5
Apertura: Gambito de rei rexeitado
Coas brancas, Rodrigo Ruy López de Segura; coas negras, Giovanni Leonardo Di Bona da Cutri.
1. '''e4 - e5 2. f4 - d6''', (véxase o taboleiro á esquerda) a Leonardo foille conveniente aceptar o sacrificio de peón con 2. ... - exf4. Outra xogada boa éralle tamén 2. ... - d5. Ao non aceptar nin contraatacar acomodouse defendendo o peón atacado a esperas da iniciativa do de Zafra. '''3. Bc4 - c6 4. Cf3 - Bg4 5. fxe5 - dxe5??''', (poden ver a posición no taboleiro da dereita), aínda agora éralle o mellor movemento 5. ... - d5, ao querer recuperar o peón o máis pronto posible, desencadea un sacrificio do estremeño, que gaña a partida, materializando a vantaxe en moi poucas xogadas. 6. Bxf7+!!, este sacrificio foi un investimento seguro, xa que colleu un peón e fai mover o rei para despois responder con movementos que recuperan moito máis do antes sacrificado. 6. ... - Rxf7?, non coller o bispo deulle máis poderío de resistencia, pero a partida estaba xa perdida. 7. Cxe5+!, '''7. ... - Re8?''', o rei tiña mellores sitios a onde ir, indo cara a atrás, facilitoulle aínda máis o traballo. 8. Dxg4!, sumar efectivos cando se ataca é importante, novos efectivos, novas ameazas. 8. ... - Cf6??, último fallo de Leonardo na partida. '''9. De6+!! - De7 10. Dc8+ - Dd8 11. Dxd8 + - Rxd8 12. Cf7+''', e as brancas gañaron.
Apertura: Cabalo de rei
Coas brancas, Rodrigo Ruy López de Segura; coas Negras, Giovanni Leonardo Di Bona da Cutri.
'''1. e4 - e5 2. Cf3 - f6?''', Leonardo proba defender doutro xeito o peón atacado. 3. Cxe5! Leonardo optou por castigar o sacrificio aceptándoo. 3. ... - fxe5?? Seríalle mellor non aceptar o cabalo e xogar 3. ... - De7 poñendo unha contratrampa para que se agora Ruy López quixese dar un xaque coa Dama, ou sexa 4. Dh5+ - g6 para sacrificar o cabalo con 5. Cxg6, Leonardo puidese contestar con 5. ... - Dxe4+ e 6. Be2 - Dxg6, gañando efectivamente o cabalo. A 3. ... - De7 aconséllase contestar con 4. Cc4, as brancas perderán o peón que gañaran provisoriamente, pero a súa vantaxe queda ampla ao gañar velocidade no desenvolvemento. 4.Dh5+ - g6 4. ... - Re7 ﻿Era peor elección, porque seguirían os movementos 5. Dxe5+ - Rf7 6. Bc4+ - d5 (se 6. ... - Rg6 entón 7. Df5+ - Rh6 8. h4 - De7 9. d3+ e as brancas gañan doado) 7. Bxd5+ - Rg6 8.h4 - h5 9. Bxb7+ e gaña, nótese que o bispo non se pode coller 9. ... - Bxb7 porque entón daría a dama xaque con 10. Df5+ - Rh6 11. d4+ - g5 12. Df7!! con mate en poucos movementos máis. '''5. Dxe5+ - De7 6. Dxh8 - Cf6?''' 6. ... - Dxe4+ ten pinta de pouquiño mellor. 7. d4 a Ruy López 7. Cc3 ou 7. d3 tamén lle serían bos movementos. 7. ... - Rf7? Leonardo non quixo coller o peón con 7. ... - Cxe4. 8. Bc4+? 8. e5 ampliaba maior vantaxe '''8. ... - d5 9. Bxd5+ - Cxd5''' e as brancas gañaron.
Apertura: Defensa Philidor
Coas brancas, Giovanni Leonardo Di Bona da Cutri; coas negras, Rodrigo Ruy López de Segura.
'''1. e4 - e5 2. Cf3 - d6 3. Bc4 - f5?''', este movemento sópralle moito vento en popa ás brancas. Son mellores 3. ...- Cc6 e 3. ... - Be7, as dúas variantes principais na actualidade. 4. d3, ﻿4. d4! ten moita agresividade, por poñer un exemplo: 4. ... - fxe4 5. Cxe5! - dxe5 6. Dh5+ - Rd7 7. Bxg8 - Bb4+ 8. c3 - Dxg8 9. cxb4 - exd4 10. 0-0 e brancas vanse divertir. '''4. ... - Be7 5. De2''', ﻿5. Cc3 é unha xogada un pouquiño máis fina, xa que aínda non se sabe cal vai ser o mellor sitio para a dama. 5. ... - c6 5. Cc6 faríalle bos servizos. 6. h3,﻿ as brancas perden velocidade voluntariamente, 6. Cc3 era outra vez o normal. 6. ... - f4, mellor 6. Cf6. 7. g3?, ﻿regala toda a vantaxe obtida na apertura e a situación vaise igualando, 7.d4 ou 7. 0-0 faríanlle máis presión ás negras. '''7. ... - fxg3 8. fxg3 - Dc7?''' Ruy López subestimou 9. Cg5 - Bxg5 10. Bxg5 con vantaxe novo para as brancas, ou tamén 9. ... - Cf6 10. Bf7+ - Rf8. 9. Cc3? devolve o favor, e deixa que a posición se vaia igualando outra vez. 9. ... - Cf6? volve a subestimar 10. Cg5, lle era mellor xogar antes 9. ... - b5 10. Bb3 - b4. 10. b4? volve ao de costume non querendo facer o movemento 10. Cg5. Con 10. b4? debilitáronse as brancas tanto, que agora xa son as negras as que gustan, continuando con 10. ... - d5. Anotouse que a partida a gañou Leonardo, pero descoñécese como seguiu.
Apertura: Italiana (variante pechada)
'''1. e4 - e5 2. Cf3 - Cc6 3. Bc4 - Bc5''', (véxase o taboleiro esquerdo). 4. c3, aínda hoxe a que máis se xoga das variantes principais na apertura italiana. 4. ... - De7, na actualidade prefírese xogar 4. ... - Cf6 o cal é ao mesmo tempo o movemento que máis se xogou nesta variante ata agora. 5. b4, 5. d4!? é tacticamente unha liña de xogo moi interesante. Pero nada que obxectar a don Giovanni, o seu movemento foi moi bo. '''5. ... - Bb6 6. a4 - a6 7. Ba3''' nesta posición aconséllase 7. d3 para ocultar onde vai parar o bispo. '''7. ... - d6 8. d3 - Cf6 9. De2 - Bg4''' as negras equilibraron o xogo e sen facer fallos non debería haber ningunha preocupación. 10. Cbd2, ﻿é unha pena que non se saiba de como seguiu a partida, sexa como fose, se ten historicamente rexistrado que Leonardo gañou esta partida. O procedemento desta partida, ou sexa, dos movementos que coñecemos, é de alto nivel por parte de ambos xogadores.
Obra
Emulando a Damiano escribiu o Libro de la invención liberal y arte del juego del ajedrez, muy útil y provechosa para los que de nuevo quisieren depreder a jugarlo, como para los que ya lo saben jugar, publicado en Alcalá de Henares en 1561. Foi un dos primeiros libros de xadrez publicados en Europa, e traducido a diversas linguas. Despois publicou Grammaticae Institutiones (Lisboa, 1563)