cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
J'en ai marre
Vídeo
No vídeo vese como Alizée non pode saír dos seus límites, atrapada en paredes de vidro. Ela goza coa agua. Logo rompe o vidro, co significado de que xa non se deixa manipular.
J'en ai marre contou cunha versión internacional en inglés titulada "I'm Fed Up!". No Xapón chamouse "Mon bain de mousse".
Versión 2008
No ano 2008 Alizée sacou unha versión nova desta canción, que se cantou por primeira vez o 18 de maio. Esta versión foi a utilizada durante o Psychédélices Tour en Rusia e México.
Sixelo en vinilo de 12" en francés
Cara A:
Cara B:
Beethoven (filme)
Beethoven é un filme estadounidense dirixido por Brian Levant que foi estreado en 1992.
Sinopse
O pobre Beethoven, un can San Bernardo, escapa milagrosamente das gadoupas dunha banda de ladróns que rouban a tenda de animais onde estaba. Despois de pasar a noite agochado nun frío e húmido cubo do lixo, esperta no fogar dos seus soños: unha casa marabillosa cun enorme xardín e nenos.
Burton Richter
Burton Richter, nado en Nova York o 22 de marzo de 1931, é un físico e profesor universitario estadounidense, galardoado co Premio Nobel de Física en 1976.
Traxectoria
Estudou física no Instituto de Tecnoloxía de Massachusetts (MIT), onde se licenciou o ano 1952 e se doutorou en 1956.
Investigacións científicas
Profesor da Universidade Stanford, Richter construíu un acelerador de partículas denominado Stanford Positron-Electron Asymmetric Ring (SPEAR) coa axuda de David Ritson e o apoio da Comisión da Enerxía Atómica dos Estados Unidos. Co uso do acelerador descubriu unha nova partícula subatómica que denominou psi, e que actualmente se denomina partícula J/ψ ou partícula J.
O mesmo descubrimento foi realizado independentemente por Samuel Chao Chung Ting e os dous científicos foron galardoados conxuntamente no ano 1976 co Premio Nobel de Física polo seu traballo.
Entre 1984 e 1999 foi director do Stanford Linear Accelerator Center (SLAC).
Ligazóns externas
DEFAULTSORT:Richter, Burton}}
Respiración
miniatura|dereita|Diagrama do intercambio pulmonar de gases na respiración (en italiano). Por respiración enténdese xeralmente o proceso fisiolóxico indispensable para a vida dos organismos aerobios.
Características
Segundo os distintos hábitats, os distintos seres vivos aerobios desenvolveron diferentes sistemas de intercambio de gases: cutáneo, traqueal, branquial, pulmonar. Consiste nun intercambio gasoso osmótico (ou por difusión) co seu ambiente no que se capta osíxeno, necesario para a respiración celular, e refúgase dióxido de carbono, como subproduto do metabolismo enerxético.
Plantas e animais, o mesmo que outros organismos de metabolismo equivalente, relaciónanse a nivel macroecolóxico pola dinámica que existe entre respiración e fotosíntese. Na respiración utilízanse o osíxeno do aire, que á súa vez é un produto da fotosíntese osixénica, e refúgase dióxido de carbono; na fotosíntese utilízase o dióxido de carbono e prodúcese o osíxeno, necesario logo para a respiración aeróbica.
A reacción química global da respiración é a seguinte: C6 H12 O6 +  6O2 → 6CO2 + 6H2O   + enerxía (ATP)
Na respiración dos mamíferos hai unha fase inicial de respiración pulmonar, na cal o aire entra e sae dos pulmóns e prodúcese o intercambio de gases co sangue dos alvéolos. Despois intervén o sistema circulatorio, que transporta por vía sanguínea os gases desde os pulmóns ao corpo (o osíxeno) e desde o corpo aos pulmóns (o dióxido de carbono). Prodúcese o intercambio de gases entre sangue e células, no que as células captan osíxeno e ceden o dióxido de carbono. Finalmente ten lugar a fase bioquímica nas mitocondrias, que é a chamada respiración celular aerobia, na que se produce a enerxía que necesita a célula e o osíxeno respirado funciona como aceptor de electróns da cadea de transporte de electróns mitocondrial. Nos insectos o aire chega directamente ás células mediante o seu sistema traqueal, polo que non intervén o sangue como transportador de gases.
A caída da casa Usher (filme)
A caída da casa Usher (en House of Usher; tamén coñecido como The Fall of the House of Usher e The Mysterious House of Usher) é un filme estadounidense de 1960 dirixido por Roger Corman. O guión foi escrito por Richard Matheson a partir da historia curta "The Fall of the House of Usher" de Edgar Allan Poe. Foi o primeiro dos oito filmes de Corman baseados en obras de Poe, e está protagonizado por Vincent Price, Myrna Fahey, Mark Damon e Harry Ellerbe. No ano 2005, foi clasificado polo National Film Registry por ser "cultural, histórico ou esteticamente significativo".
Estreouse en galego o 5 de outubro de 1996 a través da TVG.
Nicolao II, papa
miniatura|Nicolao II Nicolao II, nado cara o ano 990 e finado en Florencia o 27 de xullo de 1061 foi o papa n.º 155 da Igrexa católica de 1059 a 1061.
Biografía
Do papa Nicolao II, non coñecemos máis que o seu nome: Gérard, Gérald, Gherard, Gerardus, Giroldus ou Gerhard de Borgoña. Puidera que nacera entre 990 e 995, en Chevron, antiga cidade da rexión histórica de Savoia, e sería da familia dos Chevron Villette. Os antigos textos desígnano como Allobrox, Allobroge, natione Burgondio, sive Sabaudiensis (nación Borgoñoa ou savoiana); foi chamado tamén Gérard de Borgoña e mesmo Gerald de Lorraine.
Sínodo de Melfi
Baixo a influencia do frade Hildebrand, o futuro papa Gregorio VII, promulgou o 13 de abril de 1060, o decreto que poñía a elección do papa en só as mans do colexio dos cardeais, confirmando o sínodo de Melfi. Non obstante, o emperador gardaba o dereito de confirmar o candidato para o asento pontifical.
Primeiro Concilio de Latrán
No ano 1060, convocou o I Concilio de Latrán en Roma, e renovou a prohibición feita aos belixerantes de atacar os viaxeiros, os clérigos, os frades e os pobres.
Gran Premio de España de 1986
O Gran Premio de España de 1986 foi unha carreira de Fórmula 1 celebrada no Circuíto Permanente de Xerez en Xerez da Fronteira, España o 13 de abril de 1986. A carreira foi a segunda rolda da tempada de Fórmula Un. Este foi o primeiro Gran Premio de Fórmula Un español desde a carreira de 1.981 que se celebrou no Jarama.
Resumo
Esta carreira viu unha batalla con 3 coches polo liderado na última metade da carreira. Ayrton Senna (Lotus - Renault), Nigel Mansell (Williams - Honda) e o actual campión do mundo Alain Prost (McLaren - TAG) todos tiveron a oportunidade de levarse a vitoria. Unha vez que Mansell montou pneumáticos novos atacou de novo recortando máis de 19 segundos nas últimas 10 voltas cos seus cauchos frescos. Non foi suficiente para lograr a vitoria, pero a diferenza foi moi estreita entre Senna e Mansell na bandeira a cadros, un case á beira do outro, Senna soamente avantaxou por 0.014 a Mansell nunha das finais máis pechadas na historia da Fórmula Un.
Petre Kharischirashvili
Petre Kharischirashvili (en პეტრე ხარისჭირაშვილი / ხარისჭარაშვილი), nado en 1804 ou 1805 e finado o 7 de outubro de 1890 en Istambul, foi un relixioso católico xeorxiano, teólogo e figura pública, científico e fundador dos Servitas da Inmaculada Concepción en Istambul.
Gran Premio de España de 1986
Resumo
Nunha entrevista logo da carreira, Mansell dixo que non tiña problemas coa condución defensiva de Senna (bloqueo) ao final da carreira cando o Williams foi o coche máis rápido, dicindo que Senna tiña dereito a protexer a súa vantaxe. A continuación, en ton de broma agregou que o final foi tan pechado que deberían levar 7½ puntos cada un.
Líderes por volta
Ayrton Senna 49 (1-39, 63-72), Nigel Mansell 23 (40-62)
Petre Kharischirashvili
Traxectoria
Naceu en 1804 ou 1805 en Akhaltsikhe, segundo a maioría das fontes (segundo outras tería nacido en abril de 1818). Estudou na escola parroquial e posteriormente marchou a estudar no seminario en Alexándropol, e finalmente a Roma a cursar estudos superiores de Teoloxía. En 1842 volveu a Akhaltsikhe, foi ordenado, e foi nomeado axudante do arquimandrita Pavle Shahqulianis. A súa volta a Xeorxia significou tamén unha toma de conciencia e unha determinación por loitar para que os católicos xeorxianos podesen dar culto a Deus na súa lingua.
En 1856 marchou a Venecia, onde se uniu á Congregación Mequitarista e fundou unha imprenta xeorxiana. Traduciu tamén libros dende o armenio, o que lle reconciliou con dita comunidade. Grazas ao seu traballo, a Santa Sé lle permitiu fundar en Constantinopla unha nova congregación relixiosa xeorxiana o 7 de maio de 1859. Á súa chegada fundou a congregación dos Servitas da Inmaculada Concepción e comezou a celebrar a liturxia en xeorxiano. Comezou tamén un mosteiro feminino e unha escola católica; ao ano a escola tiña mais de 100 alumnos, moitos deles escravos xeorxianos recomprados polo propio Kharischirashvili, e outros que viñan dende Xeorxia. O seu traballo atraeu tamén a xeorxianos ortodoxos e musulmáns. Ademais da labor teolóxica, na escola tamén tiñan unha importante presenza a lingua, literatura e historia xeorxianas, e se introducía aos alumnos tamén ao latín e ao francés. Da escola foron alumnos, entre outros Mikheil Tamarashvili e Mikheil Tarkhnishvili. En 1870 fundou unha nova imprenta xeorxiana en Constantinopla, e moitos dos libros os distribuíu de xeito gratuíto entre a xente pobre. Puxo especial atención en que as edicións estiveran coidadas e fosen gramaticalmente correctas. Entre as obras publicadas destaca a publicación de poesía "ყვავილების კონა" (qvavilebis kona). A boa marcha da congregación fixo que se abrira unha nova casa e imprenta en Montauban (Francia) tamén nesa década.
Finou o 7 de outubro de 1890 en Istambul (segundo Dalezio o 9). A súa lápida di:
Dorotea Bucca
Traxectoria
Non se coñecen moitos datos sobre a súa vida, agás que naceu en Boloña e alí se doctorou en Medicina e Filosofía Moral e despois, a partir de 1390, ocupou unha cátedra de medicina e filosofía na Universidade de Boloña durante máis de 40 anos. Esa mesma cátedra xa fora ocupada anteriormente polo seu pai, Giovanni Bucco, tamén afamado médico e filósofo. A actitude cara ás mulleres capacitadas en medicina, semella ter sido máis aberta en Italia que en Francia ou en Inglaterra con anterioridade ao século XIX.
Arenillas de Riopisuerga
Arenillas de Riopisuerga é un concello español da provincia de Burgos (Castela e León). A súa poboación é de 189 habitantes (INE 2012).
Dorotea Bucca
Traxectoria
Xunto a Dorotea Bucca, outras mulleres de orixe italiana relacionadas coa práctica da medicina foron: Trotula Salerno (século XI), Abella, Jacobina Felicia, Alessandra Giliani (figura mítica por exercer a práctica das diseccións e por inventar unha técnica para introducir un líquido que permitía ve-los vasos sanguíneos, no século XIV), Mercuriade (tamén do século XIV), Calrice di Durisio (século XV) ou Anna Morandi Manzolini (profesora de anatomía na Universidade de Boloña en 1760).
No Museo da cidade de Boloña, aparece representada nun busto de terracota de 1690 aproximadamente.
Joseph Ebuya
130px|dereita|miniatura|Joseph Ebuya, durante o mundial de cross de 2008, en EdimburgoJoseph Ebuya, nado o 20 de xuño de 1987 en Nyandarua, é un atleta kenyano especializado en longas distancias e no cross.
Traxectoria
Atleta de pista, os seus éxitos internacionais comezan nos Xogos da Commonwealth de 2006, en Melbourne, onde queda cuarto na proba dos 10.000 m. Ese mesmo ano obtivo a medalla de prata nos 10.000 e a de bronce nos 5.000 m nos mundiais júnior de Pequín. Ao ano seguinte participa en distintas probas do circuíto comercial, pero nos mundiais de Osaka de pista non consegue meterse na final dos 5.000.
En 2008 nos mundiais de cross de Edimburgo ocupa a cuarta praza, e obtén o ouro por equipos coa selección kenyana.
Locai, San Xoán de Lóuzara, Samos
Locai é unha aldea da parroquia de San Xoán de Lóuzara, no concello de Samos, provincia de Lugo. Conta cunha soa casa deshabitada hai anos.
Está situada a 700 m de altitude. A aldea máis próxima é Requeixo.
Galicia 80
Galicia 80 foi unha revista cultural ourensá de tendencia nacionalista. Foi dirixida por Manuel Catoira. Editou un único número, en febreiro de 1980, no que se publicou a última entrevista en vida con Eduardo Blanco Amor, realizada polo xornalista Xoel Gómez.
Galicia Libre
Galicia Libre é o nome de dúas publicacións galegas editadas no exilio durante a Guerra Civil española:
Gerard Butler
Gerard James Butler, nado o 13 de novembro de 1969 en Paisley, é un actor escocés de cinema, televisión e teatro.
Primeiros anos
Butler naceu en Paisley, Escocia, sendo o máis novo de tres irmáns e fillo de Margaret e Edward Butler. Os seus primeiros anos pasounos en Montreal (Canadá) e posteriormente volveu a Paisley trala separación dos seus pais. Criouse coa súa nai, quen casou de novo poucos anos despois. Non tivo contacto co seu pai até os dezaseis anos. Estudou Dereito na Universidade de Glasgow, onde foi presidente da Sociedade de Leis da Escola e traballou como avogado trala súa graduación.
Traxectoria
Comezou a actuar a mediados dos anos 90 con pequenos papeis en producións como o filme de James Bond 007: O mañá nunca morre (1997), que foi seguido por traballos en televisión. O máis notábel deses traballos foi o telefilme norteamericano Atila o huno (2001) onde interpretou o personaxe principal. Recibiu a aclamación da crítica polo seu traballo en The Phantom of the Opera (2004) dirixido por Joel Schumacher. No 2007 interpretou a Leónidas I no filme 300. Dende entón, apareceu en proxectos como P.S. I Love You (2007), Nim's Island (2008), RocknRolla (2008), Un cidadán exemplar (2009) e The Bounty Hunter (2010). Tamén foi actor de voz no filme de animación How to Train Your Dragon (2010).
Ponte Nafonso
Ponte Nafonso é unha ponte de pedra encol do río Tambre preto da súa desembocadura no fondo da ría de Muros-Noia, unindo os concellos de Noia e Outes.
Descrición
Ten unha lonxitude de 270 metros aínda que foi orixinalmente máis longa. Os arcos do tramo principal teñen luces entre os nove e dez metros, e están apoiados sobre piares de 2,2 m a 3 metros de ancho. Xa que logo a relación macizo/van é de 1/3. No tramo de acceso os arcos son desiguais e as medidas do macizo variábeis.
O taboleiro ten cinco metros de ancho pero inicialmente foi máis estreito. As bóvedas orixinais son apuntadas, pero froito dunha reconstrución a maioría son de medio punto.
Augas arriba os tallamares son triangulares salvo o central oxival, e trapezoidais augas abaixo, salvo os dos extremos.
É único o seu requebro na calzada sen que estea clara a razón do mesmo.
Historia
As súas orixe remóntanse a Idade media cando a súa construción substituíu a comunicación das dúas beiras por barca. Chamado inicialmente coma "Ponte das Pías" e logo coma "Ponte de Don Alonso" unhas fontes o atribúen o nome o seu construtor e outras os reis Alfonso VIII ou Alfonso VII
Certas fontes indica que o seu construtor estaría soterrado baixo o Cruceiro a entrada da ponte. ; outras fontes como Murguía tamén que era irmán do mestre construtor do Mosteiro de Toxos Outos
"Adios ti Ponte Nafonso,
'' Non sey quen t' acabará... ''
O número 9 na cultura popular galega
A cultura popular galega, como tamén pode observarse noutros países, dálle unha especial significación ás realidades que se cumpren 9 veces. O nove resulta ser un número privilexiado porque suma ás propiedades que ten de seu as derivadas do feito de ser múltiplo de tres, tamén número máxico. Por iso, en Galicia crían que a eficacia de numerosos remedios terapéuticos tradicionais se multiplicaban cando se repetían en series de nove veces. A seguir relaciónanse diversos exemplos:
Ponte Nafonso
Historia
Trinta anos me levaches
O número 9 na cultura popular galega
Remedios para enfermidades comúns
miniatura|A terra de nove toupeiras úsase para cura-lo fogo ardente (ergotismo). . miniatura|Para cura-la ictericia hai que mexar nesta planta durante 9 días seguidos miniatura|300px|Recibir nove ondas seguidas na praia da Lanzada, na noite de San Xoán, garante a concepción.
Ponte Nafonso
Historia
Flor da miña mocedad"
Dito Cruceiro hoxe desaparecido podería ser o representado nos planos do século XVIII na entrada dende Noia o seu lado dereito.
O número 9 na cultura popular galega
Diagnóstico, tratamento e prevención do mal de aire e outros aires
Hai un conxunto de formas máxicas capaces de enferma-la xente ou o gando, que poden englobarse baixo o concepto de mal de ollo, mal de aire ou aires específicos. A medicina tradicional foi descubrindo e utilizando diferentes procedementos para loitar contra eles e mesmo para identificar exactamente o animal -pezoñoso ou non- causante do mal, e así permitir remedios máis específicos.
Ponte Nafonso
Historia
Segundo o "Diccionario de artistas que florecieron en Galicia durante los siglos XVI y XVII" de Pablo Pérez Constanti as fases de reconstrución e reformas segundo protocolos notariais serían as seguintes:
O concello de Noia en 1528 require o mestre pedrero Gregorio Robin execute as obras por ser fiador do mestre Toribio de Areas ao ausentarse este sen realizalas. (Arq. Notarial de Santiago; Protocolos Macías Vázquez de 1528)
Bieito González mestre canteiro da Vila de Noia sendo adxudicatario das obras de remate en 1578 por 510 ducados o non ser capaz de rematalas por carecer de medios cede nese mesmo ano 3/4 partes da mesma a Roi Ledo e Pedro Fernández veciños de Noia e Xoán de Vilasoa de Boiro (Arq. Notarial de Noia; Protocolos do escribano Jácome Gómez de 1578)
O número 9 na cultura popular galega
Diagnóstico, tratamento e prevención do mal de aire e outros aires
miniatura|250px|A píntega común, uns dos animais considerados máis pezoñosos
Ponte Nafonso
Historia
En 1610 Cristina Rodríguez, viúva do mestre de obras da vila de Noia Mateo de Cubas, fai un convenio cos canteiros de Noia Juan de Olveira, Bartolomé de Agra, e Pedro García, para terminar as obras encargadas o seu defunto marido, pagándolles 120 ducados e os materiais necesarios. Consistían as obras en "Un pilar que está para la ermita de Nuestra Señora de la Puente a la parte de abajo y de otro pilar que está a la parte de arriba" (Arq. Notarial de Noia; Protocolos do escribano Pedro Mariño de Romay de 1610)
En datas posteriores aparecen documentos de máis intervencións.
Unha demanda en 1696 dos veciños de Noia e Muros sobre a reparación da ponte chamada de D. Alonso
No século XVIII presenta un dos seus arcos derrubados, con arcos de medio punto e oxivais.
En 2021 a Xunta de Galicia licita as obras de restauración da ponte cun orzamento inicial de 574.000,00 €
O Cruceiro que se encontraba no inicio da ponte, e que algunhas fontes citan como lugar de soterramento do seu construtor, no debe corresponder co que se encontra na vila de Ponte Nafonso xunto o lavadoiro, que se instalou procedente do cemiterio da mesma parroquia en 1880
Varvara Rudneva
Varvara Aleksandrovna Rudneva-Kashevarova (en Варвара Александровна Руднева-Кашеварова), nada en 1844 e finada en 1899, foi unha médica rusa. Foi a segunda muller en Rusia en ser doutora e en obter un grao en medicina (1876), despois de Nadezhda Suslova. O seu exame foi un caso extraordinario en Rusia daquela e recibiu moita atención. A pesar da prohibición de que as mulleres estudaran na Universidade, déronlle un permiso especial para estudar pola súa hablidade para tratar pacientes mulleres que rexeitaban ser tratadas por doutores masculinos debido a razóns relixiosas.
Bande
Bande é un concello da provincia de Ourense, pertencente á comarca da Baixa Limia. Segundo o IGE en 2018 tiña 1.591 habitantes (1735 en 2015, 2083 en 2010, 2217 en 2006, 2285 en 2005, 2326 en 2004 e 2332 en 2003). O seu xentilicio é.
Xeografía
O concello de Bande ten 99 km² e está dominado polos Montes de Bande, ao norte, que son ramificacións da Serra de Leboreiro. As altitudes máximas atópanse neles: Porto Lamas (1146 m) e Fonte Santa (1088 m). Polo sur discorre o río Limia, que forma o Encoro das Conchas, e de noroeste a sueste vai o río Cadós, que desemboca nel. Os bosques cobren dous terzos do terreo e o resto ocúpano cultivos e lameiros.
O clima é húmido e chuvioso, con temperaturas suaves no verán e baixas no inverno. A media anual é de 13,1 °C.
Galería de mapas de comarcas de Galicia
Mapas das comarcas de Galicia.
America's Sweetheart
America's Sweetheart é o álbum de debut en solitario da artista estadounidense de rock alternativo Courtney Love. Foi editado o 14 de febreiro de 2004 a través do selo Virgin Records. Trátase da súa primeira edición dende a ruptura de Hole no ano 2002, e estivo precedida de moi mala publicidade debido aos seus problemas legais e coas drogas. O proceso de gravación comezou nos Ánxeles no ano 2003, pero debido aos problemas de Love as sesións víronse afectadas. Na primavera do ano 2003 Love trasladouse a Francia para regravar o disco.
Bande
Historia
Bande escribe nas súas terras desde tempo inmemorial a súa historia, deixando a pegada nos vestixios das moitas poboacións que habitaron estes lugares. Bo exemplo diso son os numerosos restos arqueolóxicos que se conservan, entre os que resaltan as mámoas que se dispersan polo seu territorio, os castros de Rubiás, Sarreas, Fervenza, Seoane, Lobosandaus e Pena Maior.
Idade Media
Odoario mandou repoboar estas terras en nome do rei Afonso III no século IX. Estas terras e os seus habitantes víronse inmersos en numerosas guerras cos portugueses que loitaban por establecer unha fronteira. A principios de século, nas proximidades do campamento romano, concretamente na vila dos Baños, construíuse un balneario que en determinadas épocas do ano queda asolagado polo encoro das Conchas cando o seu nivel é alto. Estas augas recoñecidas polas súas propiedades e aconselladas para tratar a reuma, enfermidades da pel e do aparello dixestivo, sae a uns 48 graos centígrados.
Restauración
Destacable é o feito de que, durante a Restauración, Bande era un feudo da familia Bugallal, que, segundo consta, gañaba as eleccións sen que se celebrasen as votacións, métodos que se denunciaron polas xentes destes lugares encabezados por Basilio Álvarez.
Toponimia
Durante a romanización da Península Ibérica, Bande non pasou desapercibida. Bande, que etimoloxicamente provén de "Bandu", segundo algunhas teorías, ou de "Venatus", que evoluciona a "Vaneto", segundo afirma nos seus estudos o polígrafo Xocas.
Por outra parte, unha figuriña do Deus Bandua, recoñecido como "Marte galaico" foi encontrada no xacemento arqueolóxico de Aquis Querquernis. A posibilidade dunha relación entre o nome do deus e do topónimo parece clara.
Patrimonio arqueolóxico
Nas escavacións do campamento romano de "Aquis Querquennis" atopáronse, entre outros obxectos, unha estatuíña que representa un lexionario.
No castro de Rubias atopouse unha cabeza pétrea de guerreiro de época galaico-romana, coñecida como Cabeza de guerreiro de Rubiás e que se conserva no Museo Arqueolóxico Provincial de Ourense.
Patrimonio arquitectónico
En 1921 declarouse Monumento Nacional a Igrexa de Santa Comba de Bande. En 1944 declarouse Monumento Histórico Artístico a ponte de Ponte Pedriña, de orixe romana, asolagada ese mesmo ano polo encoro das Conchas.
Na antiga igrexa de Baños destapouse unha lápida coa inscrición "Alepio de 19 anos morto en Cristo no ano 545", que na actualidade tamén se atopa depositada no museo ourensán e se considera como unha das máis antigas que se coñecen dun enterramento cristián.
Economía
A agricultura ocupa o 50 % da poboación, que se complementa co gando ovino e vacún. Desde a década de 1930 a poboación reduciuse a un terzo debido á emigración, primeiro á Arxentina e o Uruguai, despois a Venezuela e a partir da década dos 50 maioritariamente a Europa (Suíza, Francia e Alemaña).
Madejski Stadium
O Madejski Stadium é un estadio de fútbol da cidade de Reading, en Berkshire (Inglaterra). Debe o seu nome a John Madejski, presidente do Reading Football Club.
Beethoven's 2nd
Beethoven's 2nd é un filme estadounidense dirixido por Rod Daniel que foi estreado en 1993. Segunda parte da serie de filmes de Beethoven.
Sinopse
Como todas as mañás a familia Newton sae ó traballo: os nenos ó colexio e os pais á oficina. Beethoven aproveita a ocasión para pasear polo parque, e alí atópase con Missy, unha cadela San Bernardo, e entre eles xorde o amor. Pouco tempo despois teñen uns cadeliños preciosos, pero entón xurdirán os problemas.
Eagles of Death Metal
Traxectoria
Eagles of Death Metal formouse en Palm Desert en 1998 e a súa primeira aparición foi en The Desert Sessions Volumes 3 & 4 de Josh Homme, editadas ese ano. Durante os seguintes anos Homme non puido traballar moito na banda debido ao éxito do seu outro grupo, Queens of the Stone Age. Porén, a banda finalmente editou un álbum o 23 de marzo de 2004: Peace, Love, Death Metal.
O álbum de debut tivo un relativo éxito, aparecendo algunhas das súas cancións en varios anuncios de televisión nos Estados Unidos e en tráilers de películas. A primeira canción do álbum, "I Only Want You", apareceu tamén no xogo de PlayStation 2 Gran Turismo 4.
A banda editou o 11 de abril de 2006 o seu segundo álbum. Durante a primeira metade dese ano estiveron xirando como apoio de The Strokes e como cabezas de cartel da súa propia xira coa banda The Giraffes como abreconcertos, ao que seguiron máis datas como abreconcertos para Peaches. Dende entón, tocaron con Joan Jett e saíron de xira con Guns N' Roses. No seu primeiro concerto con Guns N' Roses, en Cleveland, Ohio o 24 de novembro de 2006, a banda non foi ben recibida pola multitude. Cando Axl Rose saíu ao escenario, preguntoulle á multitude se desfrutaran con "The Pigeons of Shit Metal", e dixo que este sería o último concerto que farían con Guns N' Roses.
O 13 de novembro de 2015 tivo lugar un masacre reivindicada por Estado Islámico mentres estaban a dar un concerto diante dunhas 1 500 persoas no teatro Bataclan de París.
A produtora pontevedresa Producciones Mutantes fixo un fanmade da canción God of Thunder (un videoclip de homenaxe), e Jesse Hughes chamounos para acordar facer un traballo xuntos, que se veu atrasado pola pandemia de Covid-19 até o 2023. En xullo de 2023 anunciouse que a estrea mundial do videoclip sería no Teatro Principal pontevedrés.
Eleccións municipais en Meaño
Estes foron os resultados das eleccións municipais no concello de Meaño dende 1979. miniatura|dereita|[[Galería de imaxes de casas dos concellos de Galicia|Casa do concello de Meaño]]
Composición das Corporacións
Corporacións democráticas en Meaño desde a aprobación da Constitución de 1978.
Prefectura de Mie
A Prefectura de Mie (三重県, みえけん, Mie-ken) é unha prefectura do Xapón, situada na rexión de Chūbu e rexión de Tōkai e na rexión de Kinki, parte centro da illa de Honshu. A súa capital é Tsu-shi. A prefectura cobre 5.777,19 km² de superficie e habítana 1.868.975 persoas.
A prefectura fai fronteira coa prefectura de Wakayama, a prefectura de Nara, a prefectura de Quioto, a prefectura de Shiga, a prefectura de Gifu e a prefectura de Aichi. Antes da Revolución Meiji coñecíase como as provincias de Ise (伊勢国), Xima (志摩国), Iga (伊賀国) e unha parte pequena de Quii (紀伊国).
Hasan Mahboob
Hasan Mahboob Ali, nado como Silas Kirui o 31 de decembro de 1981 en Kipsabet (Kenya), é un atleta nacionalizado bahraní, especialista en longas distancias e en cross.
Comezou a súa carreira profesional no ámbito das carreiras en estrada. En 2006, ao igual ca outros moitos atletas quenianos, nacionalizouse por un pequeno país de Oriente Medio, que lle ofrecía boas condicións de adestramento e a posibilidade de competir a nivel internacional, neste caso por Bahrain. Representando a este país proclamouse campión de Asia en 2006, na distancia dos 10.000 m. Ao ano seguinte obtivo o bronce nesa mesma distancia e competición, e aínda que fixo a mínima necesaria para participar nos mundiais de Osaka de 2007, non tomou a saída.
Arija
Arija é un concello español da provincia de Burgos (Castela e León). A súa poboación é de 156 habitantes (INE 2012).
Cándido Alfonso González
Cándido Alfonso González Tiradas, nado en Carballo o 13 de novembro de 1905 e finado en Buenos Aires o 26 de febreiro de 1966, foi un xornalista e escritor galego.
Traxectoria
Cara 1918 marchou estudar a Miranda de Ebro no Colexio Jovenado de los Redentoristas El Espino, no que estivo cinco anos. Volveu a Carballo e estudou co profesor Francisco Perdigón. Finalmente marchou a Buenos Aires o 7 de xaneiro de 1925. Na capital arxentina desenvolveu un intenso labor no ámbito político e cultural da emigración galega. Colaborou na prensa, ás veces utilizando os pseudónimos Paio de Rebordelos, Alfonso A. Leriar e Xilo da Goubea, foi redactor e subdirector do semanario Galicia, subdirector de Opinión Gallega durante cinco anos e director de Orientación Gallega. Foi autor de comedias, dramas, poesía, lendas e glosas. Foi secretario da S.C.R. de Carballo Lar Bergantiñán nos anos cincuenta. Participou no Congreso da Emigración Galega de 1956 co relatorio "Da necesidade de arrequecer a nosa cultura. Teatro galego e radiotelefonía" e como representante da Juventud Republicana Federal Movimiento Federal con outro titulada "As sociedades galegas, o que se ten feito, o que se pode facer".
Obras
Foi autor de dramas, poesía, glosas, comedias como Mala Semilla (1932), Por la pendiente (1932); lendas como: "A moza do Risco Roxo", "O Castelo de lúa", "A tumba dos namorados"; estampas galegas: "Esfolla na eira" (en colaboración con Antón Comesaña), "Terra nosa" e "Adiós Ríos", publicadas en 1949 polo semanario Galicia.
Felder
Felder é un apelido alemán amplamente espallado.
Shane Larkin
NBA
Larkin foi seleccionado na 18ª posición do Draft da NBA de 2013 polos Atlanta Hawks. Os seus dereitos foron traspasados ós Dallas Mavericks a cambio dos dereitos de Lucas Nogueira e Mike Muscala, e a elección da primeira rolda de 2012, Jared Cunningham. Durante a súa participación na Liga de Verán de 2013, mancouse nun nocello e estivo de baixa durante 3 meses. O 18 de novembro de 2013, fixo o seu debut na NBA na vitoria dos Mavericks contra os Philadelphia 76ers por 97-94. Larkin fixo 3 puntos, 3 asistencias e 3 roubos de balón. Debutou nos Playoffs da NBA o 23 de abril de 2014, no segundo partido da primeira rolda da Conferencia Oeste contra os San Antonio Spurs. Durante a súa temporada coma rookie, foi asignado en varias ocasións ós Texas Legends da NBA Development League.
O 25 de xuño de 2014, Larkin foi traspasado xunto a Wayne Ellington, José Calderón, Samuel Dalembert e dúas eleccións do Draft de 2014 ós New York Knicks, a cambio de Tyson Chandler e Raymond Felton. Ao mes seguinte, uniuse aos Knicks para a NBA Summer League de 2014. O 5 de abril de 2015, rexistrou 15 puntos e 11 rebotes, o récord da súa carreira, nunha vitoria por 101−91 sobre os Philadelphia 76ers. O 9 de xullo de 2015, Larkin asinou cos Brooklyn Nets. Debutou co equipo neoiorquino no partido inaugural da temporada contra os Chicago Bulls o 28 de outubro, rexistrando seis puntos e oito asistencias como titular nunha derrota por 115-100. O 13 de xaneiro de 2016, anotou 17 puntos, o máximo da temporada, desde o banco nunha vitoria por 110-104 sobre o seu antigo equipo, os Knicks.
Europa
O 10 de agosto de 2016, Larkin asinou un contrato por un ano co Saski Baskonia da Liga ACB, onde foi nomeado Xogador do mes de febreiro. Ao final a temporada o 28 de xuño de 2017, Larkin foi rexistrado polo Baskonia para o dereito de tanteo. O 9 de xullo Larkin asinou un ofertas co FC Barcelona Lassa, mais o Baskonia igualou a oferta, mantendo a Larkin no seu elenco. Porén, seis días despois chegou a un acordo cos Boston Celtics, deixando unha oferta de 6,3 millóns de dólares de Baskonia. Após pasar un ano en Boston, non recibiu oferta para permancecer na franquía. Ademais declarou que non xogaría máis na NBA se non tiña máis responsabilidade. Así, en xullo de 2018, Larkin asinou un contrato por un ano co Anadolu Efes da Basketbol Süper Ligi turca.
Na temporada 2018−19, o Efes clasificouse para a Final Four da Euroliga. Na semifinal, Larkin levou ao seu equipo á final cunha vitoria sobre os seus grandes rivais, o Fenerbahçe, ao anotar 30 puntos, 7 rebotes e 7 asistencias, conseguindo unha valoración de 43, récord na Final Four. Na final contra o CSKA Moscova, Larkin anotou 29 puntos, mais o seu equipo non conseguiu a vitoria. O 29 de novembro de 2019, Larkin estableceu o récord de anotación nun só partido da Euroliga desde o ano 2000 con 49 puntos anotados nun partido contra o Bayern München. Nos anos 2021 e 2022 Larkin axodou ao seu equipo, esta vez si, a conseguir dous títulos consecutivos da Euroliga.
Euroliga
{| class="wikitable sortable" style="text-align:right;" ! Ano ! Equipo ! PX ! PT ! MPP ! TC% ! 3P% ! TL% ! REB ! ASI ! ROU ! TAP ! PTS ! VAL
Kenenisa Bekele
Kenenisa Bekele (en amhárico: ቀነኒሳ በቀለ), nado o 13 de xuño de 1982 en Bekoji (Oromia), é un atleta etíope, especialista nas carreiras de longas distancia e no cross. Actual campión olímpico e mundial de 10.000 m, é tamén o posuidor do récord do mundo nesa distancia e foi campión do mundo de cross en distancia longa (ao redor de 12 km) en seis ocasións, entre elas en 2008.
Características deportivas
Kenenisa Bekele é un dos atletas máis destacados do fondo de toda a historia. A súa capacidade de resistencia levouno a participar en cinco edicións dos mundiais de cross competindo ao mesmo tempo na distancia curta e na longa (4 km e 12 km) e vencendo nas dúas. Pero é especialmente coñecido pola velocidade que acada nas voltas finais. En 2003, realizou a última volta dun 10.000 en 54"64, e ese mesmo ano corría un último 200 m en 24" (52"63 no total da última volta).
Traxectoria deportiva
A súa carreira internacional comezou ao proclamarse campión do mundo de cross en categoría júnior en 2001. Ao ano seguinte, o seu primeiro como absoluto, xa se proclamou dobre campión mundial de cross na distancia longa e na curta, fazaña que repetiría nas catro edicións seguintes, de forma consecutiva. A partir de 2003 comeza a simultanear o campo a través coa pista, e proclámase campión mundial de 10.000 m, título que revalidaría en 2005 e en 2007.
En 2004 proclamouse por primeira vez campión olímpico nos Xogos de Atenas, na distancia de 10.000 m. O 20 de agosto tivo lugar a final, na que os atletas etíopes buscaban ocupar os tres postos do podio. Dado que Haile Gebrselassie tiña problemas no seu tendón de Aquiles a carreira desenvolveuse de forma lenta, pero cando Gebrselassie demostrou que non podía seguir o ritmo aumentaron a velocidade, e venceu Bekele por diante do seu compatriota Sileshi Sihine e do eritreo Zersenay Tadese, cun tempo de 27'05"10, que supuña un novo récord olímpico. O último 400 cubriuno en 53"02. Oito días máis tarde, o 28 de agosto, Bekele quedaba segundo na final dos 5.000 m por detrás do marroquí Hicham El Gerrouj e por diante do queniano Eliud Kipchoge, cun tempo de 13'14"59, a vinte décimas de segundo de El Guerrouj.
Despois dos Xogos entrou nunha época de crise de resultados que foi relacionada coa morte da súa parella en estrañas circunstancias. Pero en 2005 volvía gañar as dúas distancias do cross. Conseguiu encadear 27 vitorias consecutivas no campo a través, rotas en 2007, nos mundiais de cross de Mombasa (Kenya), cando obtivo a prata por detrás de Zersenay Tadese. Nos mundiais de 2008 en Edimburgo recuperou o seu cetro como campión mundial.
Récords mundiais actuais
dereita|miniatura|Kenenisa Bekele en 2008.
Datos persoais
É o irmán máis vello do tamén atleta Tariku Bekele.
O 4 de xaneiro de 2005, a atleta Alem Techale, prometida de Bekele, falece supetamente durante uns adestramentos, cando estaba en compañía del. Aínda que se lle practicou autopsia, non se deron a coñecer datos sobre a causa do infarto. O 18 de novembro de 2007, Bekele casou coa actriz etíope Danawit Gebregziabher nun hotel de Addis Abeba.
Eduardo Araujo Conde
Eduardo Araujo Conde, nado en Vigo en 1900 e finado no mesmo concello o 2 de abril de 1938, foi un sindicalista e político galego.
Traxectoria
Irmán de Marcial e Florencio Araujo Conde. Membro da dirección do Sindicato do Metal de Vigo e militante do PCE dende 1931, en maio de 1935 era o Secretario do Comité Rexional. Foi elixido compromisario para a elección do Presidente da República en maio de 1936. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu ao monte. Xulgado en Vigo por rebelión militar, foi declarado en rebeldía. Foi abatido o 2 de abril de 1938 xunto con Álvaro Ballesteros Estévez nun enfrontamento cun destacamento falanxista de Cabral.
Santander, Filipinas
miniatura|250px|dereita|Mapa de Cebú indicando a situación de Santander. Santander é o municipio máis meridional da provincia filipina de Cebú. Conta cunha poboación de 15.924 persoas segundo o censo de 2007.
León IX, papa
miniatura|León IX León IX, nado co nome de Bruno de Egisheim-Dadsburg en Eguisheim (Alsacia) o 21 de xuño de 1002 e finado en Roma o 18 de abril de 1054, foi o Papa nº 152 da Igrexa católica de 1049 a 1054.
Santander, Filipinas
No sur de Santander, hai unha serie de portos que contan con servizos de embarcacións que comunican coa provincia de Negros Oriental, e en particular, cos municipios de Sibulan e Amlan.
León IX, papa
Traxectoria
Bruno naceu en Eguisheim (Alsacia, actual Francia), se ben hai teorías que defenden que naceu en Dabo ou en Walscheid (Mosela). Pertencía a unha importante familia: fillo do conde de Alsacia, Hugo de Egisheim, e polo tanto parente do emperador Henrique III, estando ligado por parte de nai aos carolinxios de Francia occidental e por parte de pai aos reis xermanos.
Tongatapu
Tongatupu é a principal illa de Tonga, onde está a capital Nukuʻalofa, e a residencia do rei de Tonga, Siaosi Tupou V.
Santander, Filipinas
Barangayes
Santander subdivídese administrativamente en 10 barangayes, barrios ou distritos.
León IX, papa
Traxectoria
Con cinco anos foi confiado ao bispo Berthold de Toul para ser educado na escola da catedral, onde se mostrou especialmente dotado. Trala morte do seu titor, foi chamado á corte do emperador Conrado II.
Tongatapu
Características
A illa é case un atol cuns cantís na costa sur e unha ampla lagoa ante a costa norte. A orografía presenta unha pendente suave desde o norte, ao nivel do mar, ata o sur máis elevado.
É a illa máis grande de Tonga, cun terzo da superficie total do país, e ademais a illa máis poboada, con dous terzos da poboación total, unha das illas con máis densidade de poboación do Pacífico sur.
León IX, papa
Traxectoria
En 1026 conduciu as tropas levantadas a Toul para unha campaña na Lombardía. Trala morte do bispo Hermann de Toul, foi proposto polo clero coma sucesor, malia contar só con 24 anos. Conrado deulle permiso para ser bispo de Toul, pero Bruno negouse a facer o xuramento de fidelidade ao bispo metropolita de Treveris, e este negouse a ordenalo. Trala intervención do propio Conrado, o 9 de setembro de 1027 foi consagrado polo arcebispo Poppo de Treveris.
Tongatapu
Características
O nome Tongatapu (tonga, sur; tapu, tabú ou sacro) significa "sacra do sur", e é a orixe do nome do reino de Tonga.
León IX, papa
Traxectoria
En novembro de 1048 foi designado por Henrique III, nun congreso de príncipes e bispos celebrado en Worms para suceder no pontificado ao efémero Dámaso II. 200px|miniatura|dereita|Castelo en Egisheim, Alsacia, lugar de nacemento do Papa León IX. Con esta elección o emperador pretendía que o pontificado se incorporase á igrexa imperial que Henrique dirixía tal e como lograra con anterioridade o emperador Constantino I. Non obstante, León IX condicionou a aceptación do cargo á celebración posterior dunha elección canónica, o que dá unha primeira idea do seu rexeitamento ao sometemento imperial, o que motivou que o atraso da súa consagración até o 12 de febreiro de 1049, tras ser aceptado polo pobo e o clero romano.
No mesmo ano en que se converteu en papa prohibiu o matrimonio de Guillerme o Bastardo (despois alcumado o Conquistador), Duque de Normandía, con Matilde de Flandres, dado o seu grao de parentesco. Malia todo, o matrimonio tivo lugar.
Tongatapu
Características
O primeiro europeo que arribou a Tongatapu foi o holandés Abel Tasman en 1643, que a bautizou como a illa Ámsterdan. En 1802, o barco estadounidense Portland foi o primeiro en ser capturado no Pacífico Sur. A tripulación foi masacrada, excepto Elisabeth Morey que se converteu na primeira muller náufraga e converteuse na muller do xefe local. Dous anos despois, cando estaban a piques de asaltar ao estadounidense Union, Morey avisoulles e puido fuxir con eles. E tras uns meses en Sydney, volveu a Tonga.
León IX, papa
Traxectoria
Decidido a encabezar o movemento de reforma eclesiástico, que até entón liderara o emperador, rodeouse de figuras coma Pedro Damiano, Hildebrando ou o cardeal Humberto de Silva Candida. Tamén deu entrada no colexio cardinalicio a eclesiásticos non romanos, facéndoo máis internacional e partidario das ideas cluniacenses. Pódeselle considerar un predecesor da Reforma gregoriana.
As súas reformas centráronse no obxectivo de erradicar da Igrexa a simonía e o matrimonio dos sacerdotes, para o cal celebrou doce sínodos, destacando os de Letrán, Pavía, Reims e Maguncia.
Intentou frear o avance dos normandos que, instalados no sur da península Itálica, ameazaban os territorios pontificios. En 1053 armou un exército que resultou derrotado na batalla de Civitate, onde caeu prisioneiro, non recobrando a liberdade até pouco antes da súa morte.
O cisma da Igrexa Oriental
O feito máis significativo do seu pontificado foi a consumación do cisma da Igrexa Oriental, que se ben xa arrastraba malentendidos e enfrontamentos anteriores, estoupou en 1054 cando León IX, co obxecto de lograr unha alianza con Bizancio contra os normandos, mandou unha embaixada a Constantinopla encabezada polo cardenal Humberto de Silva Candida e formada polos arcebispos Federico de Lorena e Pedro de Amalfi.
Con todo, a situación en Constantinopla non era a máis propicia, pois a súa Igrexa estaba encabezada polo patriarca Miguel Cerulario, quen, pouco antes, ameazara con pechar as igrexas latinas en Constantinopla que non adoptasen o rito grego.
Humberto de Silva Candida, á súa chegada, negou o título de patriarca ecuménico, o segundo posto na xerarquía eclesiástica de Constantinopla, e ademais dubidou da lexitimidade da elevación de Cerulario ao patriarcado. O Patriarca reaccionou negándose a recibir a legación pontificia.
A reacción inmediata, o 24 de xullo de 1054, foi a contraexcomuñón do cardenal e o seu séquito. Comezou así a ruptura, e a partir dese instante non se volveu mencionar o nome do papa na liturxia bizantina, e as igrexas en Constantinopla permaneceron pechadas para os latinos.
Pola súa parte a Igrexa de Occidente pasou a non recoñecer o VI Concilio de Constantinopla, co que o Credo niceno-constantinopolitano pasou a incluír o filioque.
León IX finou o 18 de abril de 1054, e o seu corpo reposa na Basílica de San Pedro.
Tongatapu
Características
En Tongatapu atópase unha das maiores concentracións de restos arqueolóxicos do Pacífico. En Mu´a, a antiga capital, atópanse pirámides funerarias de pedra do século XVI. As tradicións orais recordan as condicións de escravitude coas que se erixiron as construcións monumentais.
Lugares de interese
miniatura|Palacio real
División de Tongatapu
A división administrativa de Tongatapu consta, ademais da illa principal de Tongatapu, de diversas illas menores próximas habitadas. Subdivídese en sete distritos e todas as illas dependen dalgún distrito de Tongatapu. O grupo de Tongatapu inclúe as divisións de Tongatapu e ´Eua e, administrativamente, o grupo Niuas.
A caixa
A caixa (en La caja) é un filme traxicómico español estreado en 2006. Escrito e dirixido por Juan Carlos Falcón, está inspirado na novela de Víctor Ramírez Nos dejaron el muerto, ambientada nas Illas Canarias durante a década de 1960.
Estreouse en galego a través da TVG.
Sinopse
Nunha vila mariñeira das Canarias, o odiado don Lucio morre de súpeto e a súa viúva, Eloísa, non ten espazo na súa casa para velalo. A súa veciña Isabel será quen cargue co morto e mentres a viúva esquece os seus pesares, tódolos veciños pasarán polo velorio para axustar contas pendentes co defunto. Os acontecementos viran e prodúcense sucesos na vida destes veciños logo da morte de don Lucio.
Galegos nos Estados Unidos de América
Os galegos nos Estados Unidos de América ou galegoamericanos son os inmigrantes galegos, e os seus descendentes, que se asentaron nos Estados Unidos de América.
A migración galega aos Estados Unidos tivo lugar principalmente entre 1868 e 1930, aínda que houbo unha segunda vaga migratoria máis pequena a finais da década de 1940 e na de 1950, época na que os galegos chegaron a formar unha pequena comunidade en Newark.
Hai varias personalidades galegas que viven ou viviron un tempo nos Estados Unidos, pero que non están nacionalizados norteamericanos, como a música Cristina Pato ou o mestre Anxo Brea. A lista de máis abaixo refírese só a aqueles que teñen a nacionalidade estadounidense con ascendencia total ou parcial galega.
Edén Pastora
Edén Atanacio Pastora Gómez, máis coñecido como Edén Pastora ou Comandante Cero, nado en Ciudad Darío o 15 de novembro de 1936 e finado en Managua o 16 de xuño de 2020, foi un guerrilleiro, político e militar nicaraguano.
Foi un dos máis connotados líderes militares da guerrilla do Frente Sandinista de Liberación Nacional (FSLN) (da tendencia "Tercerista" antes da Unidade), organizador e executor como Comandante Cero da toma do Palacio Nacional de Managua o 22 de agosto de 1978 xunto ó Comandante Un Hugo Torres e á Comandante Dúas Dora María Téllez. Durante a loita insurreccional contra Somoza dirixiu as operacións na Fronte Sur "Benjamín Zeledón" que enfrontaron os guerrilleiros do FSLN coas tropas de elite da Garda Nacional.
Tralo triunfo da Revolución Sandinista foille outorgado o grao honorífico de Comandante Guerrilleiro e o grao militar Comandante de Brigada no nacente Exército Popular Sandinista (EPS) e ocupou por un tempo o cargo de viceministro de Defensa e Xefe Nacional das Milicias Populares Sandinistas (MPS), antes de romper coa Fronte Sandinista e fundar no exilio en Costa Rica o grupo antifrentista ARDE (Alianza Revolucionaria Democrática).