cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aequipecten
Carcateríticas
As especies deste xénero teñen as valvas máis ou menos desiguiais, pleurotécticas (coa valva dereita abaixo), viven libres suxeitas ao substrato por un biso. Cuncha de perfil cricular, con costelas radiais, e con expansións a modo de "ás" (orellas) no bordo do peche entre as valvas, unidas por un ligamento cunha cartlaxe central. O interior das valvas é aporcelanado.
O Pacio, A Pinza, Sarria
O Pacio é un lugar da parroquia da Pinza, no concello lugués de Sarria, na comarca de Sarria.
Asemblea Xeral de Kentucky
Procedemento lexislativo
A principal facultade da Asemblea Xeral de Kentucky é a de elaborar, debater e aprobar as leis do estado. Un lexislador, sexa senador ou representante, pode iniciar o proceso mediante a elaboración dunha proposta. Unha vez rexistrada na cámara á que pertenza o lexislador derívase a a un comité parlamentario segundo a súa temática. Nesa fase, o comité valora e debate a proposta, de non ser rexeitada, o proceso lexislativo prosegue e chega ao pleno da cámara. Alí é de novo lida, a segunda lectura, e debátense as emendas, antes de votala. No caso de ser aprobada, envíase á cámara, onde o proxecto seguirá o mesmo procedemento, podendo ser modificada. En tal caso, unha vez rematada o proceso na segunda cámara, volverá a ser votada na cámara orixinal. Se a cámara orixinal rexeita as mudanzas, constitúese un comité conxunto con membros das dúas cámaras para intentar chegar a un acordo. O texto pactado debe ser votado afirmativamente por ambas cámaras para ser definitivamente aprobado.
Malia ao veto que pode exercer o gobernador sobre unha lei aprobada, a Asemblea Xeral pode revogalo se así o votan a maioría absoluta dos lexisladores en ambas cámaras.
Aínda que a Constitución de Kentucky outorga a ambas as dúas cámaras semellantes poderes, as leis que supoñen incremento da recadación fiscal son iniciadas na Cámara de Representantes.
Composición
A Constitución do estado, aprobada en 1891, determina a súa estrutura:
Grande Mestre (orde)
Grande Mestre (latín: Magister Magnus; alemán: Großmeister; francés: Grand Maître) é o título que corresponde ao xefe supremo de varias ordes, incluídas as ordes de cabalaría como as ordes militares e as ordes dinásticas. O título tamén aparece nas organizacións fraternais como os masóns. Ademais, numerosas ordes modernas autodenominadas tentan imitar os hábitos dos antigos corpos.
Época moderna
Excepto a continuación moderna das organizacións de fundación medieval, o título de Grande Mestre foi usado polos xefes das Grandes Loxas dos Masóns desde 1717, e por Odd Fellows desde o século XVIII.
Época medieval
En ordes militares medievais como os Cabaleiros Templarios ou os Irmáns Livonios da Espada, o Grande Mestre era o xefe formal e executivo dunha xerarquía militar e feudal, que pode considerarse coma un "estado dentro do estado", especialmente no contexto cruzado lato sensu, especialmente dirixido a Terra Santa ou territorios pagáns do leste de Europa, así como na reconquista da península ibérica.
Época moderna
O título de Grande Mestre tamén é usado por outras irmandades, incluídas as académicas asociadas ás universidades. O líder nacional da Fraternidade Kappa Sigma recibe o título de "Digno e Grande Mestre". Os xefes dos capítulos locais usan o título de "Grande Mestre".
Ordes de cabalería
Un monarca soberano adoita posuír o título de Grande Mestre das máis altas ordes dinásticas honoríficas de cabalaría, ou pode conferirllo ou encomendarllo a outra persoa, incluído a un príncipe da familia real, habitualmente o herdeiro do trono, que noutras ordes pode ocupar outro rango/título.
Época medieval
Se a unha orde se lle concede a condición de Estado e considerada soberana, o Gran Mestre tamén é o seu Xefe de Estado, e polo tanto, un verdadeiro Príncipe da igrexa, como era o caso dos Cabaleiros Teutónicos e a Soberana Orde Militar de Malta.
Ordes de cabalería
O termo "soberano" úsase xeralmente en lugar de "Grande Mestre" para o xefe supremo de varias ordes en Gran Bretaña e outras nacións da Commonwealth. Na Orde Soberana Militar de Malta, o Grande Mestre denomínase "Soberano", por exemplo Grande Mestre Soberano, pola súa condición de entidade soberana independente a nivel internacional.
Historia
miniatura|300x300px|O rei [[Afonso VIII de Castela|Afonso VIII de Castela e a raíña Eleonor Plantagenet entregando a cidade e a aldea de Uclés ao Grande Mestre da Orde de Santiago Pedro Fernández de Castro (no centro). Tombo menor de Castela.]]
Ordes de cabalería
Nas nacións republicanas, un presidente tamén pode servir como gran mestre das distintas ordes estatais, como en Francia, onde o presidente é o grande mestre da Lexión de Honra, e Portugal.
Nieves Abarca
Nieves Abarca Corral, nada na Coruña a finais de maio de 1968, é unha escritora galega en lingua castelá.
Traxectoria
Licenciouse en Historia da Arte pola Universidade de Santiago de Compostela e logo fixo un mestrado en Xornalismo na Universidade Aberta de Cataluña (UOC). Viviu en Londres dous anos e traballou profesionalmente na policía local e na administración pública para o concello da Coruña, denantes de dedicarse á escritura.
A súa obra está escrita en lingua castelá e o seu xénero fundamental é a novela negra. Asistiu a un curso de psicoloxía criminal impartido polo profesor da Universidade de Valencia Vicente Garrido, e iso fixo que acabase dedicándose á escritura e publicando con el novelas a catro mans. As súas primeiras novelas pertencen a unha serie que ten como protagonista a inspectora da policía Valentina Negro, e o criminólogo Javier Sanjuán; o primeiro volume da serie está ambientada na cidade da Coruña.
Tamén ten colaborado con medios culturais, tanto escribindo como tirando fotografías.
En 2019 escribiu fóra do seu tándem habitual con Garrido, adentrándose na novela histórica con Voraces, que ten como personaxe principal a escritora liberal Juana de Vega.
Stefan Bajčetić
Stefan Bajčetić Maquieira, nado en Vigo o 22 de outubro de 2004, é un futbolista galego que xoga como defensa no Liverpool FC da Premier League de Inglaterra. É fillo do exfutbolista Srđan Bajčetić.
Traxectoria
Fillo de Srđan Bajčetić, un antigo xogador do Celta, serbio de nacenza e afincado en Vigo, Stefan é un xogador que se formou na canteira do Celta de Vigo. En xaneiro de 2021, con só 16 anos, asinou polo Liverpool FC para xogar co equipo sub 18. En novembro dese ano 2021 asinou o seu primeiro contrato profesional cos reds e en agosto de 2022, renovouno.
Debutou co equipo A do Liverpool nun partido non oficial en xullo de 2022, nun amigable contra o Manchester United en Bangkok, durante a xira de pretemporada do Liverpool por Asia. Na tempada 2022-23, formou parte do equipo sub 21 do Liverpool FC, que compite na Premier League 2 (a liga dos equipos filiais). Malia iso, foi convocado por primeira vez co primeiro equipo en competición oficial nun encontro de liga contra o Fulham FC, e o 27 de agosto de 2022, debutou co primeiro equipo do Liverpool FC na Premier League: xogou os 20 minutos finais do partido que acabaría con vitoria por 9-0 ao AFC Bournemouth , unha das malleiras máis amplas da historia da competición inglesa.
O 23 de agosto de 2022 convocouno a Selección de fútbol sub-19 de España para disputar dous encontros amigables en Israel. Internacionalmente, podería xogar tanto con España como con Serbia.
Vida persoal
O seu irmán Jovan tamén xoga ao fútbol, nas categorías inferiores do Celta.
Asemblea Xeral de Missouri
miniatura|Capitolio de Missouri, sede da Asemblea Xeral, adobiado para a xura do gobernador [[Eric Greitens (Jefferson City)]]
A Asemblea Xeral de Missouri (en inglés, Missouri General Assembly) é o parlamento do estado de Missouri, nos Estados Unidos. A súa sede está no Capitolio Estatal en Jefferson City. Conta con 197 lexisladores elixidos por sufraxio universal e que están distribuídos nas dúas cámaras da Asemblea: o Senado e a Cámara de Representantes.
Composición
A Constitución de Missouri, aprobada en 1945, segue o principio da separación de poderes e outorga, no seu artigo 3º, o lexislativo á Asemblea Xeral, que se compón de dúas cámaras colexisladoras:
Lista de ministros de Agricultura de España
miniatura|Vista frontal do Ministerio de Agricultura. Este é un artigo sobre os ministros que desempeñaron a carteira de Agricultura nos diferentes gobernos de España dende que aparece durante a Segunda República, en xuño de 1933 baixo a presidencia de Manuel Azaña até o momento actual. Daquela, formaba parte do denominado Ministerio de Agricultura, Industria e Comercio e, dende entón, vai permanecer como un departamento independente aínda que, ao longo do tempo, adoptará diferentes denominacións, sumando e perdendo competencias
Historia
miniatura|Manuel Azaña quen, en 1933, creou por vez primeira un Ministerio exclusivo sobre a agricultura. O Ministerio de Agricultura, como Departamento exclusivo desta materia foi creado en 1933, por Manuel Azaña, que esgazou o Ministerio de Agricultura, Industria e Comercio, que era o que agrupaba as competencias neses sectores.
Porén, dende comezos do século XIX, no reinado de Fernando VII, os labores de fomento da agricultura dependían do Ministerio de Facenda e, os do sector gandeiro, quedaba baixo o control do Concejo de la Mesta. Cómpre, tamén, destacar o Real Decreto do 9 de novembro de 1832, de Victoriano de Encima, polo que se creaba o Ministerio de Fomento, baixo o nome de Secretaría de Estado e Oficina de Fomento Xeral do Reino e que contaba entre as súas competencias:
A área da agricultura permaneceu no Ministerio de Fomento durante case cen anos e, en 1870, aínda existía unha Dirección Xeral de Obras Públicas e Agricultura. Entre 1900, en que se escinde Ensino, e 1905, o Departamento pasou a se denominar Agricultura, Industria, Comercio e Obras Públicas, recuperando posteriormente a súa denominación tradicional.
Dous anos despois, en xuño de 1933, baixo a presidencia de Manuel Azaña, o departamento dividiuse en dous, creándose, por unha banda, o Ministerio de Agricultura propiamente e, por outro, o de Industria e Comercio, co que era a primeira vez que había un Ministerio dedicado exclusivamente á xestión da cuestión agraria. A separación fíxose definitiva, agás no período comprendido entre o 25 de setembro de 1935 e o 19 de febreiro de 1936.
Produciuse un novo cambio en 1981, cando se incorporaron as competencias pesqueiras, dende o Ministerio de Transportes, polo que tamén mudou o nome a Ministerio de Agricultura, Pesca e Alimentación. Esta denominación mantívose durante 27 anos, ata que en 2008, baixo o Goberno de José Luis Rodríguez Zapatero, fusiónase con Medio Ambiente, pasando a denominarse Ministerio de Medio Ambiente e Medio Rural e Mariño.
Co inicio da X Lexislatura en novembro de 2011, a agricultura volve encabezar a denominación do ministerio, Ministerio de Agricultura, Alimentación e Medio Ambiente, e que na XII lexislatura (novembro de 2016, incopora Pesca e pasa a ser: Ministerio de Agricultura e Pesca, Alimentación e Medio Ambiente. finalmente, trala moción de censura contra Mariano Rajoy en 2018 e a formación do novo Goberno de Pedro Sánchez en xuño de 2018, o Ministerio volveu perder Medio Ambiente, recuperando a denominación tradicional de Agricultura, Pesca e Alimentación.
Denominacións do ministerio
Dende a Segunda República española este Ministerio recibiu as seguintes denominacións en distintos momentos da súa historia:
Tommaso Di Maria Monterosato
Tommaso di Maria Monterosato, marqués de Monterosato, nado en Palermo o 27 de xuño de 1841 e finado na mesma cidade o 1 de marzo de 1927, foi un malacólogo italiano.
Traxectoria
En 1893 foi nomeado membro de Malacological Society of London.
Monterosato foi un distinguido estudoso dos moluscos do Mediterráneo, apreciado polos estudosos da malacoloxía de todo o mundo. Dada a súa reticencia á investigación de campo, recolleu unha cantidade considerable de exemplares para ser estudados en colaboración con outros estudosos. Durante as súas moitas viaxes por Italia e polo estranxeiro, mantivo moitos contactos con famosos malacólogos. A súa produción científica foi de considárabel importancia. Describiu numerosas especies novas, enumerou as cunchas mediterráneas e estudou os fósiles do monte Pellegrino.
Segundo o Rexistro Mundial de Especies Mariñas (WoRMS) nomeou 345 especies mariñas, moitas das cales hoxe son sinónimos.
Abreviatura
A abreviatura Monterosato emprégase para recoñecer a Tommaso di Maria Monterosato como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.
Narcosubmarino
Auténticos submarinos
miniatura| Un auténtico submarino incautado en Ecuador en xullo de 2010 Os narcosubmarinos foron considerados polos funcionarios como unha rareza até o ano 2000, cando a policía colombiana descubriu o que se informou como un 36m a medio construír. verdadeiro submarino nun almacén fóra de Bogotá. A embarcación de aceiro de dobre casco podería viaxar 3.700 quilómetros, mergullo 100 m, e podería levar unhas 15 toneladas de cocaína.
O 3 de xullo de 2010 as autoridades ecuatorianas incautáronse dun submarino diésel-eléctrico totalmente submerxible e totalmente funcional nas selvas fronteirizas con Ecuador e Colombia. Tiña un casco cilíndrico de fibra de vidro e Kevlar 31m de longo, a 3m torre de mando con periscopio e aire acondicionado. O buque tiña capacidade para unhas 10 toneladas de carga, unha tripulación de cinco ou seis persoas, a capacidade de mergullarse por completo ate 20m, e a capacidade de operación submarina de longo alcance. As autoridades ecuatorianas incautaron o buque antes da súa viaxe inaugural.
Rutas
Os contrabandistas de submarinos descargan a súa carga en lanchas rápidas para o tramo final até a costa. Segundo notas de prensa, non se sabe que ningún dos submarinos descargue en portos ou praias norteamericanas.
Anos 2020
Segundo un comunicado de prensa, o 5 de novembro de 2020 incautouse un submarino en Colombia. En outubro de 2021 realizouse unha nova interceptación polo buque adestramento naval ecuatoriano Guayas no Océano Pacífico.
Semisomerxíble
As técnicas de deseño e fabricación empregadas na súa construción melloraron co paso do tempo: as naves fixéronse máis rápidas e de maior capacidade que os modelos anteriores. Un longo narcosubmarino duns 18m pode alcanzar velocidades de 18 km/h (9'7 nós) e transportan até 10 toneladas de cocaína. Están feitos normalmente de fibra de vidro, alimentados por un motor diésel de 225-260 kW tripulado por catro tripulantes. Teñen espazo de carga suficiente para transportar entre dúas e dez toneladas de cocaína, transportar grandes tanques de combustible que lles dan unha autonomía de 3200 km, e están equipados con sistemas de navegación por satélite e capacidades de comunicación por radio HF- SSB de longo alcance. Non hai WC e o aloxamento é reducido.
Laureano Oubiña, afirmou que os narcosubmarinos foron empregados para transportar droga nas costas europeas desde a década de 1990, cando uns militares ex-soviéticos discrepantes con Vladimir Putin lle ofreceron as embarcacións aos narcotraficantes. Segundo el, entre os arquipélagos de Azores e Canarias hai un cemiterio de narcosubmarinos.
Anos 2020
En marzo de 2023 o narcosubmarino  'Poseidón' apareceu baleiro, xa sen droga, na Ría de Arousa.
Anos 2010
En 2016 a Garda Costeira dos Estados Unidos incautou un semisomerxible en augas internacionais a unhas 300 millas ao oeste de Panamá, que transportaba preto de 6 toneladas de cocaína cun valor na rúa duns 200 millóns de dólares para clientes estadounidenses.
Asemblea Xeral de Iowa
Composición
A Constitución de Iowa recoñece a separación de poderes e confire o lexislativo á Asemblea Xeral. As súas facultades veñen determinadas polo artigo 3º da carta magna que tamén establece a súa organización:
Narcosubmarino
Rutas
Semellante á maioría das costas, a costa occidental de Colombia é ideal para o contrabando. Aproximadamente un terzo das dúas toneladas de cocaína que saen de Colombia cada día sae pola costa do Pacífico en semisomerxíbeis. A Seguridade Nacional estima que os submarinos levan un terzo dos produtos marítimos de contrabando aos clientes dos Estados Unidos, mentres afirman que "non teñen idea" do resto.
Asemblea Xeral de Iowa
miniatura|Capitolio de Iowa, sede da Asemblea Xeral en Des Moines
Narcosubmarino
Anos 2010
Despois da detención de Harold Mauricio Poveda o 5 de novembro de 2010, un vínculo clave mexicano-colombiano, en interrogatorios afirmou que as FARC estaban detrás da construción de submarinos e colaboraban co Cartel de Sinaloa para financiar as súas actividades.
Rutas
En 2007, trece das embarcacións foron incautadas en terra seca colombiana ou detidas no mar por patrulleiras colombianas ou estadounidenses, máis que nos catorce anos anteriores xuntos, pero as detencións son raras. Despois de descubrir estaleiros clandestinos, os obreiros escapan á selva. Nalgúns casos, os semisubmarinos son remolcados detrás dos buques pesqueiros e, se se detectan, son descubertos.
Anos 2010
En 2017 a Garda Costeira dos Estados Unidos detivo un semisomerxible fronte á costa de Texas que transportaba 1'7 toneladas de cocaína, e o 13 de novembro a Garda Costeira dos Estados Unidos localizou e incautou outro nas costas de Panamá. dereita|miniatura| Narcosubmarino detido en [[Aldán, Cangas (Galiza).]] En 2019 as autoridades españolas detiveron un semisomerxible de 20 m fronte a Galiza, que contiña 3000 kg de cocaína, no primeiro incidente coñecido dun submarino que cruzaba o océano Atlántico. O libro Operation Black Tide: The Suicidal Journey de Javier Romero é unha narración detallada da empresa. Amazon Prime Video converteu o libro de Romero nun documental televisivo da viaxe e nunha serie dramática (Operación Marea Negra), en febreiro e marzo de 2022. Os tripulantes foron apresados e xulgados, porén, os autores da serie preferiron non contactar con eles para recrear os personaxes.
Torpedo
A boia contén un mecanismo para elevar e baixar temporalmente a antena para transmitir as súas coordenadas en forma cifrada a intervalos irregulares. Os códigos cifrados utilízanse en caso de interceptación de sinal. Tal cifrado podería, como mínimo, atrasar as autoridades no seu intento de chegar á carga, permitindo que os narcotraficantes cheguen a ela primeiro. Este sistema evolucionou a partir das boias existentes utilizadas nas redes de pesca. Os deseñadores de boias afirman un éxito de entrega case do 100% e afirman que o desenvolvemento do "torpedo" está evolucionando cara ao control remoto mediante sinais cifrados transmitidos por satélite.
Legalidade
Se varios militares tentan apoderarse dos semi-somerxibles en augas internacionais, as tripulacións adoitan botalos. Até 2008, de acordo co dereito marítimo internacional, a tripulación era rescatada e, se non había indicios de delito, liberada. Para solucionar esta brecha, a Lei de prohibición de buques contra o tráfico de drogas dos Estados Unidos (Drug Trafficking Vessel Interdiction Act) en setembro de 2008 converteuno nun "delito grave para aqueles que, consciente ou intencionadamente, operan ou se embarcan nun semisomerible autopropulsado (SPSS) sen nacionalidade e que navega ou navegou algunha vez por augas internacionais, coa intención de eludir a detección". A pena é unha pena de prisión de até vinte anos nos Estados Unidos.
Rutas
Para os contrabandistas, as viaxes pagan a pena o investimento: unha carga de nove toneladas gaña case 200 millóns de dólares por xunto de clientes estadounidenses. Os pescadores profesionais adoitan estar nos controis e gañan uns 3.000 dólares despois de completar a excursión.
Semisomerxíble
Debido a que gran parte da súa estrutura é de fibra de vidro e viaxa baixo a superficie, a embarcación é case imposible de detectar mediante sonar ou radar, e é moi difícil de detectar visualmente. Os modelos máis novos canalizan o seu escape ao longo do fondo do casco para arrefrialo antes de ventilalo, facendo que o barco sexa aínda menos susceptible á detección por infravermellos. Son máis fáciles de detectar desde o aire, aínda que están camuflados con pintura azul e case non producen estela. Teñen tanques de lastre para alterar a flotabilidade da embarcación para que pasen baixo a auga.
Co tempo foron capaces de cruzar o Atlántico, ampliaron os seus círculos operativos, e o seu número está crecendo. Segundo Orlando Grisales, xefe de operacións navais de Colombia, cada ano parten dous ou tres narcosubmarinos con destino Galiza ou España.
Contramedidas
miniatura| Un narcosubmarino momentos antes de ser interceptado pola [[Armada dos Estados Unidos de América|Mariña dos Estados Unidos (agosto de 2007).]]
Torpedo
En agosto de 2005, atoparon un semisomerxible non tripulado no Pacífico, descubriron un "contedor de carga estilo torpedo" (en lugar das características dun barco autopropulsado).
Anos 2020
O narcotraficante Laureano Oubiña afirmou a existencia dun cemiterio mariño de narcosubmarinos preto das Illas Canarias.
Semisomerxíble
dereita|miniatura| Buque semisomerxible capturado pola USCGC Stratton en xullo de [[2015.]] A costa do Pacífico de Colombia está chea de espesas selvas e vías navegables, que poden ser utilizadas como estaleiros clandestinos. Un comandante da armada colombiana afirmou que é máis rechamante notar a capacidade loxística que esixen estes delincuentes para levar todo o material ao corazón da selva, incluíndo equipos pesados como aparellos de propulsión e xeradores. Ás veces, únense en anacos e despois reúnense noutros lugares baixo o dosel da selva, en campamentos equipados con dormitorios para os traballadores. Os narcosubmarinos poden custar uns 2 millóns de dólares e tardar máis dun ano en construírse. A pesar dos custos, algunhas das embarcacións están destinadas a un uso único, sendo abandonadas no mar tras unha entrega exitosa, dado que as súas cargas levan un valor na rúa de até 400 millóns de dólares. Con todo, noutras embarcacións incautadas, os funcionarios atoparon barras de zinc usadas como ánodos galvánicos, reducindo a corrosión nas pezas metálicas expostas á auga do mar. Dado que a corrosión non sería unha preocupación nunha soa viaxe senón que é un factor que inflúe na durabilidade a longo prazo, esta é unha clara indicación de que se pretendía un uso múltiple. Isto, á súa vez, abre a cuestión de calquera carga ilícita de retorno, como armas, que poidan levar a Colombia.
Rutas
Noutro lugar, a Garda Costeira dos Estados Unidos di que os contrabandistas están a desenvolver unha loxística completa:
Tipos de embarcacións
Cun custo de máis de dous millóns de dólares cada un, os submarinos poden mover suficiente cocaína nunha soa viaxe para xerar máis de 100 millóns de dólares en ingresos ilícitos para os narcotraficantes.
Anos 2010
En 2012 os funcionarios da Garda Costeira dos Estados Unidos expresaron a súa preocupación que estes buques puidesen ser utilizados para o terrorismo. miniatura|A tripulación da USCGC intercepta un buque sospeitoso de tráfico de drogas, o 18 de xuño de 2019 En 2015 a maior incautación rexistrada foi tras unha carga de 7.7 t foi incautado nun semisomerxible pola.
Rutas
En 2006, un submarino de 10 metre foi descuberto en  Moaña, na comarca do Morrazo, Galiza, pero descoñécese o seu uso.
Asemblea Xeral de Iowa
Proceso lexislativo
O Gobernador de Iowa pode vetar as leis aprobadas pola Asemblea Xeral, pero esta ten a posibilidade de revogar o veto se así votan dos terzos de ambas as dúas cámaras. As leis elaboradas pola Asemblea Xeral son complicadas na publicación Acts of the General Assembly (en galego, Leis da Asemblea Xeral) editada tras cada lexislatura.
Narcosubmarino
Legalidade
As cuestións de seguridade relacionadas cos "contedores de carga estilo torpedo", as embarcacións semisomerxibles e os submarinos foron revisadas nun artigo de agosto de 2012 na publicación estadounidense Homeland Security Affairs.
En 2009, o Congreso de Colombia aprobou unha lei que castiga aos construtores de embarcacións semisomerxibles con até 12 anos de prisión, ou 14 anos se son usados para transportar droga.
Anos 2010
A Armada peruana capturou un submarino o 8 de decembro de 2019 transportando máis de 2000 kg de cocaína fronte á costa do departamento de Piura.
Características típicas
Estas son as características típicas afirmadas polo Joint Interagency Task Force South dos EUA:
Notas
<div class="reflist" style="-moz-column-count: 3; -webkit-column-count: 3; column-count: 3; list-style-type: decimal;"> <references group="" responsive="0">
Legalidade
A lei estadounidense non se aplica ás embarcacións con bandeira (é dicir, rexistradas nalgún goberno oficialmente recoñecido). O proxecto outorga xurisdición extraterritorial sobre as augas internacionais e ilegaliza a falta de documentos pertinentes. En lugar de que unha operación antinarcóticos se converta nunha misión de rescate despois do afundimento de submarinos, a tripulación pode ser detida e interrogada mediante "métodos esixentes".
Anos 2000
En 2006, foi incautado un submarino 166 km ao suroeste de Costa Rica. A Garda Costeira dos Estados Unidos chamouno Bigfoot porque escoitaron rumores da súa existencia, pero nunca viran ningún. En 2006, os EUA detectaron tres buques en total, e a súa mellor estimación foi de vinte e cinco até quizais corenta semi-submarinos que partiron de América do Sur en 2007. dereita|miniatura| Un submarino foi incautado pola Garda Costeira dos Estados Unidos en augas internacionais fronte a Guatemala o 17 de setembro de [[2008.]] En 2008, as autoridades detectaron dez por mes, pero só un de cada dez foi interceptado. Nos primeiros seis meses de 2008, a Garda Costeira e a Mariña dos Estados Unidos detectaron corenta e dous submarinos nas costas de Centroamérica, pero resultaron poucas incautacións. Segundo varios comunicados de prensa, calcúlase que uns oitenta e cinco eventos poderían traer unhas 544 toneladas de cocaína aos clientes estadounidenses a finais de 2008. En 2008, a Armada de México interceptou un submarino de 10m en augas internacionais a uns 200km ao suroeste de Oaxaca. As Forzas Especiais da Armada de México subiron en rappel desde un helicóptero á súa cuberta e detiveron catro contrabandistas. Segundo un comunicado de prensa, a embarcación transportaba 5,3 toneladas de cocaína; foi remolcado até Huatulco, Oaxaca, por unha patrulleira da Armada Mexicana. Ademais, en 2008, a Garda Costeira dos Estados Unidos capturou unha embarcación semisomerxíbel en augas internacionais preto de 563 km (304 nmi; 350 mi) ao oeste de Guatemala; levaba até sete toneladas de cocaína. O buque de aceiro e fibra de vidro de 18m foi detectado por unha aeronave da Mariña dos EUA como parte da Operación Panamá Express, e foi interceptado polo Destacamento 402 da Garda Costeira a bordo do USS McInerney. Cinco días despois, un semisomerxíbel de 18m foi incautado en augas internacionais pola Garda Costeira dos EUA Midgett uns 322 km ao sur de Guatemala. Outros poucos submarinos foron incautados porque as súas tripulacións os afundiron ao seren interceptados.
Rutas
En marzo de 2006, segundo un comunicado de prensa, a mafia calabresa ( 'Ndrangheta) ordenou que un cargamento de nove toneladas de cocaína fose transportado por un narcosubmarino desde Colombia a Italia, pero segundo un comunicado de prensa, o buque foi descuberto durante a construción.
Vixilancia
En 2007, a Garda Costeira dos Estados Unidos axustou os seus sensores acústicos submarinos para escoitar os submarinos. Segundo un comunicado de prensa de 2019, a Garda Costeira dos Estados Unidos informa que capturan o 11% dos submarinos.
Torpedo
Eran rebocados por pesqueiros e submerxíanse a 30 metros cun tanque de lastro. Se detectaban patrullas, soltaban o torpedo, que liberaba unha bóia camuflada de tronco. A bóia tiña un transmisor de localización para recuperar o torpedo despois de eludir ás autoridades. Un segundo pesqueiro tamén podía recollelo. A bóia de troncos era un último recurso debido aos riscos;
Undulipodio
Estrutura
Os cilios mótiles (ou secundarios) son máis numerosos que os flaxelos, xa que hai moitos por célula, presentan un movemento de onda e son responsables do movemento de organismos como os protozoos ciliados e algunhas larvas de vermes platihelmintos, pero tamén moven substancias extracelulares en animais, cando as células están fixas nun tecido, como os do epitelo ciliado do tracto respiratorio dos mamíferos ou tamén na coroa ciliada dos rotíferos.
O nome foi acuñado para diferenciar estas estruturas eucariotas de estruturas análogas presentes en células procariotas (flaxelo bacteriano). Estruturalmente os undulipodios son un complexo de microtúbulos xunto con proteínas motoras.
Narcosubmarino
Historia
Na década de 1980, os barcos rápidos ou planeadoras eran o buque de contrabando preferido en moitas partes do mundo, aínda que estes barcos podían ser detectados polo radar. A medida que melloraba a cobertura do radar, os contrabandistas desenvolveron semisomerxibles para evitar o radar. En 1988, un de 6'4m non tripulado foi atopado preto de Boca Raton, Florida, deseñado para ser remolcado por un barco e mergullado por control remoto. O submarino estaba baleiro, pero os funcionarios e as autoridades cren que era para contrabando xa que a escotilla só se podía abrir desde o exterior.
Hexenkartothek
A Hexenkartothek foi unha empresa científica estatal a grande escala na Alemaña nazi para investigar a persecución das bruxas.
Hexenkartothek: a biblioteca de tarxetas de meigas
Mesmo despois de nove anos de intenso traballo, non se publicou nin un só libro sobre o tema, e moito menos foi impreso. Rudolf Levin xa non era capaz de habilitarse no tema. En 1944, a súa tese de habilitación foi incluso rexeitada por profesores coidadosamente seleccionados da Universidade de Múnic. A ambición científica de Levin era maior que a súa capacidade. O plan de traballo de 1942 incluía máis dunha ducia de tratados elaborados, incluíndo, por exemplo, un estudo sobre os fundamentos científicos e humanísticos do complexo H, as consecuencias económicas dos procesos H e un libro básico sobre a investigación H. As restricións relacionadas coa guerra no uso de arquivos e bibliotecas tamén dificultaron a investigación, e a investigación dos expedientes dos xuízos por bruxas foi moito menos importante que o traballo que foi esencial para o esforzo bélico.
O interese de Heinrich Himmler polas cazas de bruxas
No seu interese pola caza de bruxas, Himmler presentaba os feitos como un crime da Igrexa Católica e un intento de destruír a antiga herdanza xermánica. Tamén sospeitaba dunha conspiración xudía detrás.
Hexenkartothek: a biblioteca de tarxetas de meigas
Foi grazas ao profesor Gerhard Schormann que se coñeceu o material sobre os distintos xuízos ás bruxas a principios dos anos 80. Segundo Schormann, a ciencia actual propúxose dous obxectivos:
Conclusión
O valor do ficheiro de tarxetas para a investigación sobre as cazas de bruxas no período moderno non pode determinarse en termos xerais. Porén, no Terceiro Reich esta investigación axudou a fundamentar historicamente a ideoloxía imperante. Gerhard Schormann, que foi un dos primeiros en investigar o índice de fichas, xa nomeou o seu dobre propósito: "atopar restos de antigas crenzas xermánicas e utilizar o material atopado nos xuízos por bruxas para a propaganda anticristiá dirixida especificamente contra a Igrexa Católica". O valor do índice da Kartothek débese a que a SS utilizaba material de arquivo que xa se perdera ou que fora completamente eliminado para a investigación.
O interese de Heinrich Himmler polas cazas de bruxas
Pretendían que ao final da guerra, todos os lugares de execución anteriores se investigasen de forma interdisciplinar. A razón disto foi proporcionada por Hermann Göring, quen unha vez mencionou casualmente que se decatara de que os corvos aínda se asentan en gran parte nos lugares de execución anteriores.
Conclusión
Os investigadores da misión especial H non avanzaron moito máis aló da etapa de recollida de material. O motivo disto non foi só a falta de tempo, senón quizais tamén a falta de cualificación e coñecementos por parte dos investigadores. O proxecto foi sobredimensionado e non se puido realizar en pouco tempo. Ademais, o "resultado" xa estaba ideoloxicamente predeterminado: a culpa da igrexa e a rebelión xudeu-cristiá contra a cultura xermánica. En 1945, porén, o próximo fin da guerra xa non permitiu que a xente das SS avaliase o proxecto. Hoxe, os rexistros dos investigadores de SS deben ser vistos con precaución, xa que o ficheiro de tarxetas contén información incompleta e erros, especialmente nos detalles. A falta de regulamentos fixo que os empregados da Oficina Principal de Seguridade do Reich non aplicasen criterios de avaliación uniformes á hora de compilar o expediente.
O interese do Reichsführer SS Heinrich Himmler pola historia das primeiras cazas de bruxas na Idade Moderna levou a unha empresa de investigación institucionalizada pouco despois de que os nazis tomasen o poder.
Undulipodio
O uso do termo foi primeiramente patrocinado por Lynn Margulis, especialmente en apoio da súa teoría endosimbiótica. Os cilios eucariotas son estruturalmente idénticos aos flaxelos eucariotas, pero non aos flaxelos procariotas. A base de datos Gene Ontology non fai distinción entre eles, referíndose á maioría dos undulipodios como cilios mótiles e aos dos espermatozoides como flaxelo do espermatozoide.
Uso do termo
Algúns biólogos, como Margulis avogan decididamente polo uso deste termo, debido ás diferenzas estruturais e funcionais entre os cilios/flaxelos eucariotas por un lado e os flaxelos procariotas por outro. Para eles o nome flaxelo debería reservarse exclusivamente para os flaxelos procariotas e filamentos axiais das espiroquetas. Porén, esta idea non é aceptada pola maioría dos biólogos. O concepto inicial referíase á homoloxía trivial entre os flaxelos dos flaxelados e os pseudópodos dos rizópodos. A terminoloxía de consenso é o uso de cilio e flaxelo para todos os propósitos.
Narcosubmarino
Os submarinos máis novos son case totalmente somerxibles e son difíciles de detectar visualmente, por medio de radar, sonar ou infravermellos. As cargas soen ser de varias toneladas. En 2015, a maior carga coñecida de 7'7 toneladas foi incautada nun semisomerxible.
Asemblea Xeral de Iowa
Composición
Os lexisladores son electos por distritos uninomais e deben ter a nacionalidade estadounidense, levar un ano morando no estado así coma levar 60 días residindo na circunscrición pola que se presenta. Existen requisitos de idade, os senadores deben ter, polo menos 25 anos, e os representantes 21. Non hai límites de mandatos para os lexisladores.
Hexenkartothek
O interese de Heinrich Himmler polas cazas de bruxas
A historia dos primeiros xuízos modernos das bruxas foi un dos temas favoritos do xefe das SS Heinrich Himmler. Os investigadores sospeitan que unha razón para tal interese obcecado nunha lenda da familia Himmler: un curmán chamado Wilhelm August Patin, oficial das SS e cóengo do mosteiro da Hofkirche de Múnic, difundiu que unha antepasada dos Himmler chamada Passaquay fora queimada como meiga (Hexe). Como parte da "investigación sobre a bruxería" atopouse unha suposta antepasada de Himmler chamada Margareth Himbler de Markelsheim, que morreu o 4 de abril de 1629 en Mergentheim, queimada como bruxa.
Narcosubmarino
Anos 2000
En 2009, EUA detectou sesenta eventos relacionados con submarinos e calculou que movían tanto como unha tonelada de cocaína diariamente. Nese mesmo ano foron incautados tres submarinos na costa do Pacífico, cargados con 1,5 toneladas de cocaína. A armada colombiana interceptara ou descubrira trinta e tres submarinos en 2009.
Undulipodio
miniatura|Undulipodio eucariota. 1-[[axonema, 2-membrana plasmática, 3-transporte intraflaxelar, 4-corpo basal, 5-sección transversal do axonema, 6-tripletes de microtúbulos do corpo basal.]] Un undulipodio, ondulipodio (de undulipodium, que significa 'pé ondulante') ou orgánulo 9+2 é unha proxección celular filamentosa móbil das células eucariotas. Os undulipodios poden ser flaxelos ou cilios, que teñen igual estrutura, pero que se diferencian en tamaño (o flaxelo é máis longo), en tipo de ondulación e función.
Hexenkartothek
Conclusión
Xurdiron datas e cifras de bruxas acusadas que hoxe valen como estimacións estatísticas.
Undulipodio
Estrutura
Os cilios primarios teñen unha función sensorial e son como antenas sensoras, pero non poden ser considerados undulipodios, xa que non teñen o mecanismo de movemento rotatorio que se atopa nos cilos mótiles.
Hexenkartothek
Hexenkartothek: a biblioteca de tarxetas de meigas
A partir de 1935, investigadores internos das SS, dos cales só 14 eran empregados a tempo completo (incluíndo Rudolf Levin, Friedrich Murawski, Wilhelm August Patin, Wilhelm Spengler) peitearon máis de 260 bibliotecas e arquivos en busca de vestixios de todos os xuízos das bruxas dende a Idade Media. Realizaron as investigacións na súa maioría encubertas e avaliaron arquivos e literatura de investigación. Por exemplo, facíanse pasar por estudantes da Universidade de Berlín ou da Universidade de Leipzig, investigaban co pretexto da investigación familiar e foron traballar desde enderezos secretos. Axudáronos cartas de recomendación co cabeceira do seminario de ciencias auxiliares históricas do instituto histórico da Universidade de Leipzig ou papeis con cabeceira da dirección dos estudantes do Reich. Dado que en 1935 predominaban os estudos locais e rexionais e faltaban estudos exhaustivos, os investigadores da SD tiveron que buscar o seu camiño nos arquivos do Reich. En 33.846 fichas índice de gran formato, tamén coñecidas como follas de bruxas, documentaron casos de caza de bruxas e queimas de bruxas de toda Alemaña. As súas investigacións foron até a India e México. O primeiro cuestionario cuberto será o día 12 Data de agosto de 1935. As follas índice son follas índice DIN A4 con 37 campos preimpresos nos que, por exemplo, se rexistraban en viñetas o nome, o enderezo, as circunstancias familiares, as datas de detención, o curso do xuízo, a confesión, o veredicto e a execución do condenado. A documentación da biblioteca de tarxetas de meiga está, pois, orientada cara ás vítimas. As propias follas de índice foron grapadas en 3621 cartafoles por localización e clasificáronse alfabeticamente polo nome do lugar. Dos mapas de localidades, 3104 corresponden a Alemaña, o resto foi máis aló de Alemaña. Nos 9 anos de investigación creáronse 3670 arquivos adxuntos con máis de 30.000 cuestionarios ("Hexen-Blätter" ou "H-Blätter"), transcricións, copias de arquivos, bibliografías temáticas estruturadas rexionalmente, publicacións proxectadas pola editorial Nordland e películas históricas.
Narcosubmarino
Operacións
miniatura| Submarino de contrabando transatlántico custodiado polo [[Corpo Nacional de Policía de España na Escola Nacional de Policía de Ávila.]]
Hexenkartothek
Hexenkartothek: a biblioteca de tarxetas de meigas
O 19 de xaneiro de 1944, o Servizo de Seguridade (SD) parou o traballo de gravación debido á guerra, xa que, segundo Levin, "outros temas de actualidade política son agora moi urxentes". Trasladada ao castelo dos condes Haugwitz preto de Glogau, a Kartothek ou biblioteca de tarxetas de bruxas sobreviviu ao colapso do Terceiro Reich e agora está nos Arquivos do Estado en Poznań, Polonia; unha copia pódese ver nos Arquivos Federais, Berlin-Lichterfelde.
Espectrina
miniatura|300px|Diagrama esquemático da espectrina e outras moléculas citoesqueléticas.
En eritrocitos
O modelo dos eritrocito demostra a importancia do citoesqueleto de espectrina porque as mutacións na espectrina adoitan causar defectos nos eritrocitos, incluído a eliptocitose hereditaria e raramente a esferocitose hereditaria.
Xenes de espectrina en vertebrados
A familia xénica da espectrina experimentou unha expansión no decurso da evolución. En vez do único xene α e os dous β que hai en invertebrados, en vertebrados hai dúas espectrinas α (αI e αII) e cinco espectrinas β (de βI a V), nomeadas pola orde en que se descubriron.
En certos tipos de lesións cerebrais como a lesión axonal difusa, a espectrina é cortada irreversiblemente polo encima proteolítico calpaína, destruíndo así o citoesqueleto. O corte da espectrina causa que a membrana forme os chamados blebs e finalmente sexa degradada, normalmente causando a morte da célula. As subunidades de espectrina poden tamén ser cortadas polos encimas da familia da caspase, e a calpaína e a caspase producen diferentes produtos da degradación da espectrina que poden detectrse por western blot con anticorpos apropiados. O corte feito pola calpaína pode indicar a activación da necrose, mentres que o corte que fai a caspase pode indicar apoptose.
Xenes de espectrina en vertebrados
En humanos os xenes son:
En invertebrados
Hai tres espectrinas en invertebrados, α, β e βH. As mutacións na espectrina βH en Caenorhabditis elegans causan defectos na morfoxénese orixinando como resultado un animal significativamente máis curto, pero polo demais normal, que se move e reproduce. Estes animais, chamados "sma" (de fenotipo small, pequeno), levan mutacións no xene sma-1 gene de C. elegans. Unha mutación no xene unc-70 da espectrina β de C. elegans causa un fenotipo descoordinado no cal estes vermes están paralizados e son moito máis curtos que os de tipo silvestre. Ademais dos efectos morfolóxicos, a mutación no xene unc-70 tamén produce neuronas e músculos defectuosos. A cantidade de neuronas é a normal, pero o brote neuronal é defectuoso, e nos músculos as miofibrilas están desorganizadas.
En eritrocitos
A conveniencia de usar eritrocitos comparados con outro tipo de células fixo que se converresen no modelo estándar para a investigción do citoesqueleto de espectrina. A espectrina dimérica fórmase pola asociación lateral dos monómeros αI e βI para formar un dímero. Os dímeros despois asócianse nunha formación cabeza-cabeza para producir o tetrámero. A asociación cola-cola destes tetrámeros con curtos filamentos de actina produce os complexos hexagonais observados.
En humanos, a asociación coa cara intracelular da membrana plasmática é por interacción indirecta establecida por medio de interaccións esta vez directas coa proteína 4.1 e a anquirina, co transportador de ións transmembrana banda 3. A proteína 4.2 une a rexión da cola da espectrina á proteína transmembrana glicoforina A. En animais, a espectrina forma a rede estrutural que lle dá a súa forma aos eritrocitos.
En invertebrados
De xeito similar, a espectrina exerce unha función nas neuronas de Drosophila. Os knockouts de espectrinas α ou β en D. melanogaster orixinan neuronas que son morfoloxicamente normais pero que teñen unha neurotransmisión reducida na unión neuromuscular.
Hexenkartothek
Hexenkartothek: a biblioteca de tarxetas de meigas
O interese de Heinrich Himmler pola persecución das bruxas levou pouco despois da "Machtergreifung" (toma do poder) do NSDAP a un proxecto no que ía ser procesado cientificamente. Por instigación de Himmler, creouse en 1935 unha empresa de investigación, que se dedicou a este tema en detalle até 1944. Esta empresa, tamén coñecida como "H(exen)-Sonderauftrag", foi creada dentro do Sicherheitsdienst (SD). A partir de 1939, a orde formou un departamento separado na Oficina Principal de Seguridade do Reich, Oficina II, e desde 1941 na Oficina VII ("Investigación e Avaliación Ideolóxicas"). En 1935, outro centro de investigación "Das Ahnenerbe e. V.” foi fundada. Durante a Segunda guerra mundial, "Das Ahnenerbe" recorreu cada vez máis ás ciencias naturais e ás tarefas de investigación relacionadas coa guerra.
Espectrina
miniatura|300px|Localización da espectrina alfa-II en cor verde baixo a membrana plasmática de neuronas de rata en cultivo de tecidos vista con [[microscopio confocal e inmunofluorescencia. Os núcleos das células están en azul polo uso da tinguidura do ADN DAPI.]]
Xenes de espectrina en vertebrados
A produción de espectrina é promovida polo factor de transcrición GATA1.
Papel no tecido muscular
Hai algunhas probas do papel das espectrinas nos tecidos musculares. En células do miocardio, a distribución da espectrina αII coincide cos discos Z do sarcómero e estabiliza os compoñentes da membrana plasmática en relación coas miofibrilas. Ademais, os ratos con knockout para a anquirina (ankB) presentan unha alteración da homeostase do calcio no miocardio. Os ratos afectados teñen bandas Z e morfoloxía dos sarcómeros distorsionadas. Neste modelo experimental os receptores de rianodina e IP3 teñen unha distribución anormal en miocitos cultivados. A sinalización por calcio das células cultivadas está alterada. En humanos, unha mutación no xene AnkB ten como resultado a síndrome de QT longa e morte súbita, o que reforza a evidencia de que a espectrina citoesquelética exerce un papel en tecidos excitables.
A espectrina é unha proteína citoesquelética que cobre o lado intracelular da membrana plasmática dos eritrocitos e outras células como as neuronas. A espectrina forma agrupacións pentagonais e hexagonais, formando un armazón e exercendo un importante papel no mantemento da integridade da membrana plasmática e da estrutura citoesquelética. Estas agrupacións hexagonais están formadas por tetrámeros de subunidades de espectrina asociados con curtos filamentos de actina a ambos os extremos do tetrámero. Estes curtos filamentos de actina funcionan como complexos de unión que permiten a formación da rede hexagonal. A proteína recibe o nome de espectrina porque foi primeiramente illada como un compoñente proteico principal dos glóbulos vermellos ou eritrocitos humanos que foran tratados con deterxentes suaves; os deterxentes lisaban as células e a hemoglobina e outros compoñentes citoplasmáticos eran retirados por lavado. No microscopio óptico a forma básica do glóbulo vermello podía aínda percibirse como o citoesqueleto submembranoso perservado que contiña espectrina co mesmo perfil da célula. A isto chamóuselle "fantasma" (ou espectro) do glóbulo vermello, e a principal proteína deste fantasma denominouse espectrina.
Argopecten
miniatura|250px|Argopecten gibbus miniatura|250px|Argopecten irradians
Sinónimos
Ademais de polo nome actualmente válido, o xénero coñeceuse tamén polos sinónimos:
Argopecten é un xénero de moluscos bivalvos mariños da orde dos ostreidos, superfamilia dos pectinoideos, familia dos pectínidos,  subfamilia dos pectininos e tribo dos equipectininos.
Especies
Na actualidade dentro do xénero recoñécense as especies seguintes:
Descrición
O xénero foi descrito en 1889 polo malacólogo italiano Tommaso Di Maria Monterosato, no seu traballo:
Características
As especies de Argopecten teñen unha cuncha formada por dúas valvas circulares, counha soa impresión muscular ben desenvolvida.