cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cabalo albardeiro
Existen un gran número de razas de cabalo de tiro, cada un coas súas características pero que teñen en común a súa gran forza, a paciencia e un temperamento doce que os fixo indispensables para xeracións de granxeiros preindustriais. Un cabalo de tiro esixe un coidado e unha alimentación adecuadas en función do traballo requirido. Os custos de mantemento poden ser importantes.
Mitsubishi Ki-46
O Mitsubishi Ki-46 foi un avión bipraza xaponés usado durante a segunda guerra mundial. Foi deseñado como avión de recoñecemento de altas prestacións e voou en novembro de 1939. A partir de 1942 a versión Ki-46-III foi construída como Ki-46-III KAI de interceptación, con armamento en vez de cámaras.
Bolsa de suicidio
miniatura|300px|Diagrama dunha bolsa de [[suicidio.]] Unha bolsa de suicidio, chamada tamén bolsa de saída, é un dispositivo que consiste nunha bolsa de plástico cun cordón, utilizado para efectuar suicidios. En xeral, úsase xunto cun gas inerte, como o helio ou o nitróxeno, o que evita o pánico, a sensación de afogamento e a loita, mesmo en estado de inconsciencia (resposta de alarma hipercápnica), causados pola privación de osíxeno en presenza de dióxido de carbono. Tamén fai que o método de suididio sexa difícil de descubrir se a bolsa e a lata de gas son retirados antes de chegar a morte. É mencionado por primeira vez no libro de Derek Humphry Final Exit (1991), onde é descrito como unha bolsa de plástico resistente e transparente, cunhas dimensións de 22 X 36 polgadas (560 X 910 mm), que se coloca na cabeza e é asegurada "cunha cinta pequena, que se amarra ao redor do colo e se suxeita con velcro nos extremos, ou unha cinta grosa, que se amarra ao redor do colo con velcro cosido nos extremos, ou mesmo [con] lazos que se poidan amarrar con facilidade. Cunha goma elástica grande ou uns pantis ligados ao redor do colo firmemente, pero sen apertar, é suficiente. Non ten que ser completamente hermética".
Suxo, San Martiño de Ozón, Muxía
Suxo é un lugar da parroquia de San Martiño de Ozón no concello coruñés de Muxía na comarca de Fisterra. Tiña 208 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 90 eran homes e 118 eran mulleres.
Marcelino Fernández Villanueva
Marcelino Fernández Villanueva, coñecido como Gafas, nado en Olloniego (Oviedo) o 10 de marzo de 1914 e finado na Arxentina o 3 de xuño de 1999, foi un militar republicano e guerrilleiro antifranquista asturiano que actuou en Galicia.
Traxectoria
De profesión mineiro, era militante do PSOE e da UGT. En 1934 pasou tres meses en prisión por unha liorta cun falanxista; tras saír da cadea participou na folga xeral revolucionaria de 1934, nun asalto a un cuartel de Garda Civil. Logo da fin do movemento revolucionario quedou preso, perdendo a visión dun ollo durante as torturas que sufriu. Saíu da prisión en xullo de 1936 tras unha amnistía, durante a Guerra Civil foi capitán na milicia socialista e comisario do exército republicano, loitando en Bilbao e Asturias e ascendendo a comandante. Logo do remate da guerra estivo entobado en Asturias ata que a Garda Civil descubriu o seu acubillo na súa localidade natal, conseguindo escapar da celada; en represión a Garda Civil matou quince dos seus veciños e familiares. En 1939 intentou fuxir a Portugal por Galicia pero diante a imposibilidade de chegar a Porto volveron a Asturias. En xullo de 1940 tentou de novo a escapada por Portugal xunto a un numeroso grupo de compañeiros asturianos pero foron interceptados pola Garda Republicana, optaron por refuxiarse en Casaio, organizando un grupo guerrilleiro na Serra do Eixe e no Bierzo xunto aos guerrilleiros bercianos e galegos participou na fundación da Federación de Guerrillas de León-Galicia, formando parte da súa dirección e xefe do Estado Maior en 1944.
A finais de 1946 con Manuel Girón Bazán, Marcelino de la Parra e Enrique Oviedo Blanco trasladáronse a Lugo para intentar dialogar cos dirixentes comunistas e solucionar os problemas das alianzas. Coñeceu a Manuel Castro Tellado, responsable da III Agrupación Guerrilleira e a outros compañeiros. Logo de contactar cos comunistas da IV Agrupación programaron unha reunión en Meira. O día da reunión, 13 de xaneiro de 1947, Gafas e Castro Tellado foron sorprendidos pola Garda Civil, Castro Tellado morreu no enfrontamento e Gafas logrou fuxir logo de ferir a dous axentes. Non puido establecer contacto cos comunistas en Lugo.
En 1947 actuou en Mondoñedo e Lourenzá ata que enfermou dos ollos e foi atendido por un oftalmólogo enviado pola guerrilla asturiana. En marzo de 1948 convocouse un pleno da guerrilla para resolver as diferenzas entre comunistas e non comunistas. A liña de Gafas gañou por ampla maioría. O 25 de xuño de 1948 foron asasinados Luís Trigo Chao e a súa compañeira Antonia Díaz Pérez en Vilanova de Lourenzá, Marcelino, agochado nunha casa próxima, logrou escapar.
CD2
[[Ficheiro:CD2 antigen.png|miniatura|dereita|Estrutura da proteína CD2 (de PDB 1hnf).]] O CD2 (cluster de diferenciación 2) é unha molécula de adhesión celular proteica atopada na superficie das células T e células asasinas naturais (NK). Tamén recibiu o nome de antíxeno de superficie de células T T11/Leu-5, LFA-2, receptor LFA-3, receptor de eritrocitos e receptor roseta.
Marcelino Fernández Villanueva
Traxectoria
Marchou para Asturias co obxectivo de chegar a Francia, embarcando en outubro de 1948 xunto a un numeroso grupo de asturianos en Luanco e estableceuse definitivamente na Arxentina.
CD2
Está codificado nun xene do cromosoma 1 humano.
Función
Interacciona con outras moléculas de adhesión celular, como o antíxeno-3 asociado a función de linfocitos (LFA-3/CD58) en humanos, ou CD48 en roedores, que se expresan nas superficies doutras células.
Vimpeli
Vimpeli é un concello de Finlandia, na rexión de Ostrobotnia do Sur.
CD2
Función
Ademais das súas propiedades adhesivas, o CD2 tamén actúa como unha molécula coestimuladora nas células T e NK.
Importancia diagnóstica
O CD2 é un marcador específico para as células T e NK, e, xa que logo, pode utilizarse en inmunohistoquímica para identificar a presenza de tales células nos cortes histolóxicos. A gran maioría dos linfomas de células T e das leucemias tamén expresan o CD2, facendo posible usar a presenza do antíxeno para distinguir estas doenzas dos neoplasmas de células B.
Vimpeli
O concello ten unha poboación de 3 212 habitantes e unha extensión de 328,79 km², dos cales 41,52 km² son auga. A densidade é de 11,18/km².
O concello é de fala finesa.
CD2
Clasificación
Debido ás súas características estruturais, o CD2 é un membro da superfamilia das inmunoglobulinas. Posúe dous dominios de tipo inmunoglobulina na súa porción extracelular.
Interaccións
O CD2 interacciona co CD2BP2, Lck e PSTPIP1.
Sebastián Rodríguez Veloso
Sebastián Rodríguez Veloso, máis coñecido como Chano Rodríguez, nado o 27 de febreiro de 1957 en Cádiz e veciño de Vigo, é un nadador multimedallista paralímpico español, ex-membro dos GRAPO.
Traxectoria
Como membro do grupo terrorista Grupos de Resistencia Antifascista Primero de Octubre participou en varios atentados, incluíndo ataques con explosivos e o asasinato en 1984 de Rafael Padura, presidente da Confederación de Empresarios de Sevilla, feitos polos que en 1985 foi condenado a 103 anos de cadea.
Estando en prisión, en 1990 fixo unha folga de fame de máis de catrocentos días que lle causaría graves problemas de saúde, ata o punto de provocarlle a falta permanente de mobilidade en ambas pernas, discapacidade que padece dende aquela, feito que suporía a súa excarceración en liberdade condicional en novembro de 1994.
Trasladouse a Vigo, onde comezou a traballar vendendo o cupón da ONCE e a practicar natación, disciplina na que acadaría moitos éxitos, incluíndo quince medallas en varias edicións dos Xogos Paralímpicos (oito de ouro, catro de prata e tres de bronce) e outras moitas vitorias en cinco convocatorias dos campionatos do mundo de natación IPC.
Un Real Decreto do Consello de Ministros do Goberno de España indultouno en abril do ano 2007. e en 2009 a Ministra de Educación concedeulle o ingresou na Real Orde do Mérito Deportivo, na categoría de Medalla de Ouro.
Teoría de feixes
En matemáticas, un feixe F sobre un espazo topolóxico dado X proporciona, para cada conxunto aberto U de X, un conxunto F(U), de estrutura máis rica. Á súa vez ditas estruturas: F(U), son compatibles coa operación de restrición dende un conxunto aberto cara a subconxuntos máis pequenos e coa operación de pegado de conxuntos abertos para obter un aberto maior. Un prefeixe é similar a un feixe, pero con el pode non ser posible a operación de pegado. Os feixes permiten discutir de maneira refinada sobre o que significa ser unha propiedade local, tal e como se fala cando se aplica a unha función.
Introdución
Por considerarse un exemplo típico, sexa un espazo topolóxico X, e sexa para cada conxunto aberto U en X o conxunto F(U), que consta de todas as funcións continuas U\rightarrowR. Se V é un subconxunto aberto de U, entón as funcións sobre U poden restrinxirse a V, e tense unha aplicación F(U)\rightarrowF(V). O "pegado" trátase do seguinte proceso: suponse que os Ui son conxuntos abertos cuxa unión é U, e para cada i cóllese un elemento fi \in F(Ui), i.e. unha función continua fi: Ui\rightarrowR. Se estas funcións coinciden onde se solapan, entón pódense pegar xuntas de maneira que dean unha única forma de conseguir unha función continua f: U\rightarrowR coincidente con todas as fi. A colección de conxuntos F(U) xunto coas aplicacións restrición F(U)\rightarrowF(V) forman un feixe de conxuntos sobre X. Realmente, os F(U) son aneis conmutativos e as aplicacións de restrición son homomorfismos de aneis, e F é ademais un feixe de aneis sobre X.
Un exemplo moi parecido obtense considerando unha variedade diferenciable X, e para cada conxunto aberto U de X, tomando o conxunto F(U) como o das funcións diferenciables U\rightarrowR. Neste exemplo vai funcionar tamén o pegado e terase un feixe de aneis sobre X. Outro feixe sobre X asigna a cada conxunto aberto U de X o espazo vectorial de todas os campos vectoriales diferenciables definidos sobre U. A restrición e o pegado funcionará como no caso das funcións, e obteremos un feixe de espazos vectoriales sobre a variedade X.
Historia da teoría de feixes
As orixes máis primitivas da teoría de feixes son difíciles de atopar; seguramente son coextensivos coa idea da continuación analítica. Tomou ao redor de 15 anos extraer unha teoría de feixes autosuficiente do traballo fundacional en cohomoloxía.
Neste punto os feixes convertéronse xa nunha parte fundamental no desenvolvemento da matemática, e o seu uso non se restrinxe de ningún modo á topología alxébrica. Máis tarde descubriuse que a lóxica nas categorías de feixes é intuicionista (adóitase a miúdo nomear esta observación como semántica Kripke-Joyal, pero probablemente debe de ser atribuída a un maior número de autores). Isto demostrou como algunhas das facetas da teoría de feixes pode remontarse tan lonxe como a Leibniz.
Definición formal
O primeiro paso é introducir o concepto de prefeixe, que captura a idea de asociar información local a un espazo topolóxico. O segundo paso é introducir un axioma adicional, chamado o axioma de pegado ou o axioma de feixe, que captura a idea de pegar información local para obter información global.
Definición de prefeixe
Sexa X un espazo topolóxico, e C unha categoría (a miúdo a categoría de conxuntos, de grupos abelianos, de aneis conmutativos, ou a de módulos sobre un anel fixo). Un prefeixe F de obxectos en C sobre o espazo X (un C-prefeixe sobre X) vén dado polos datos seguintes: Requírense dúas propiedades:
Esta definición pode darse facilmente en termos da teoría das categorías. Primeiro defínese a categoría dos conxuntos abertos sobre X como a categoría TopX cuxos obxectos son os conxuntos abertos de X e cuxos morfismos son as inclusións. TopX é entón a categoría correspondente á orde parcial \subset sobre os conxuntos abertos de X. Un C-prefeixe sobre X é entón un funtor contravariante desde TopX a C.
Se F é un prefeixe C-avaliado sobre X, e U é un conxunto aberto de X, entón F(U) chámase seccións de F sobre U, por analoxía coas seccións dos "fiber bundles". Se C é unha categoría concreta, entón cada elemento de F(U) chámase sección. F(U) a miúdo tamén se denota Γ(U,F).
Axioma do pegado
Os feixes son prefeixes sobre os cales as seccións sobre conxuntos abertos poden ser pegadas para dar seccións sobre abertos máis grandes. Establécese primeiro o axioma dunha maneira que require que C sexa unha categoría concreta.
Sexa U a unión da colección de conxuntos abertos {Ui}. Para cada Ui, escóllese unha sección fi sobre Ui. Dise que os fi son compatibles se para todo i e j,
Parafraseando esta definición de maneira que funcione en calquera categoría, nótase que se poden escribir os obxectos e os morfismos envoltos nela nun diagrama parecido a este:
A primeira aplicación aquí é o produto das aplicacións restrición resU,U i, :F(U)\rightarrowF(Ui) e cada par de frechas representa as dúas restricións resU i,Ui\capUj :Ui\rightarrowUi\capUj e resU j,Ui\capUj :Uj\rightarrowUi\capUj. Cómpre facer notar que esas aplicacións esgotan todas as posibilidades en canto ás aplicacións restrición entre U, os Ui, e os Ui\capUj.
A condición de que F sexa un feixe é exactamente a de que F(U) é o límite do resto do diagrama. Isto suxire que se debe de parafrasear a noción de recubrimento nun contexto categorial. Cando se fai isto, obtense un diagrama semellante ao de arriba:
É importante notar aquí que para formar os produtos no diagrama, débese mergullar a categoría TopX nunha categoría completa. A condición de que U é a unión dos Ui é a de que U é un colímite do resto do diagrama.
O axioma de pegado é agora o que F converte todos os colímites en límites.
Fervenza, Santa Mariña do Monte, O Barco de Valdeorras
Fervenza é un lugar da parroquia de Santa Mariña do Monte no concello ourensán do Barco de Valdeorras na comarca de Valdeorras. Segundo o INE e o IGE en 2011 tiña 27 habitantes (15 homes e 12 mulleres), tres menos ca en 2010 (17 homes e 13 mulleres).
We Are The Lions
"We Are The Lions" (en galego, "Somos os leóns") é unha canción publicada en xullo do 2011 polo grupo de blues bilbaíno Blues 'n' Breakers. Esta canción foi creada e escrita en inglés a xeito de himno futbolístico de estilo hooligan británico coa vontade de animar o equipo de fútbol vasco Athletic Club durante o súa participación na Liga de Europa.
Amable Durán Bergueiro
Amable Durán Bergueiro, nado na Estrada cara a 1908 e finado no mesmo concello o 13 de novembro de 1965, foi un político galego.
Vida persoal
Casou en Pontevedra con María Martínez Torres en xaneiro de 1947.
Recoñecementos
Unha rúa en Vila de Cruces leva o seu nome
Domus do Mitreo de Lugo
A Domus do Mitreo é unha antiga vivenda romana consagrada ao deus Mitra e situada na cidade de Lugo.
Características
A casa descubriuse durante unhas escavacións arqueolóxicas no Pazo de Montenegro, adquirido pola Universidade de Santiago de Compostela a finais da década de 1990. Atopáronse os restos dunhas antigas construcións romanas que se inician no século I. Rematadas as escavacións, a parte baixa do vicerreitorado da USC en Lugo foi convertido en museo.
Historia
En xullo de 1998, a Universidade de Santiago de Compostela adquire o Pazo de Montenegro e os edificios adxacentes, que estiveran deshabitados durante décadas, para rehabilitalos e urbanizalos de acordo cun proxecto arquitectónico que proporcionaría á cidade un inmoble para acoller a Vicerreitoría do Campus de Lugo e máis outras instalacións culturais.
As escavacións acadaron unha superficie de 600 m² e foron levadas a cabo durante varias campañas entre 2000 e 2007 baixo a supervisión do arqueólogo Celso Rodríguez Cao, aínda que non lle foi pemitido chegar máis aló da Porta de Santiago nin da Praza de Pío XII, situada diante da Catedral, o que impediu coñecer outros aspectos releventes da cronoloxía dos restos arqueolóxicos.
Trala construción do edificio, cuxo proxecto e dirección correu a cargo do arquiteccto Felipe Peña, o proxecto de musealización foi adiado durante varios anos, por mor do seu elevado custo. Finalmente, tras un investimento final, o Museo Universitario abriu as súas portas o 22 de marzo de 2018.
Edificio
As instalacións do museo permiten o acceso á escavación arqueolóxica desde a planta baixa, e a un espazo expositivo situado no primeiro andar que explica a evolución histórica desa área da cidade e dos edificios construídos desde a Idade Media ata a actualidade. Existe tamén unha sala de conferencias situada na planta baixa.
Presidente de Acerbaixán
miniatura|200px|Bandeira oficial da Presidencia da República de Acerbaixán O Presidente de Acerbaixán é o xefe de estado de Acerbaixán. O actual presidente é, desde 2003, Ilham Aliyev. Esta é unha lista dos presidentes de Acerbaixán despois de 1991.
Albín
O topónimo Albín pode referirse a varios lugares de Galicia:
Sentimentalismo
miniatura|Frontispicio de [[Fanny und Julia (1801), de Sophie de La Roche.]]
O sentimentalismo é unha corrente de pensamento que prioriza os sentimentos por diante do intelecto e que foi desenvolvido no século XVIII como reacción ao racionalismo da Ilustración.
Historia e características
No ámbito da literatura, foi un movemento precursor do Romanticismo, que influíu fortemente en autores como François-René de Chateaubriand; entre as novelas sentimentalistas adoitan encadrarse as británicas Pamela (1740) de Samuel Richardson e Sense and Sensibility de Jane Austen. No teatro está vencellado ao melodrama.
Conviviu co pietismo, movemento fundado por Philipp Jakob Spener que tivo especial significación en Alemaña. Na orixe, abordada sobre todo textos de temática relixiosa. Pouco e pouco introduciu outros temas, a miúdo moralizantes, que foron desprazando os eclesiásticos i relixiosos.
Persoeiros
Entre os teóricos do sentimentalisme destaca Jean-Baptiste Dubos. Entre os poetas sentimentalistas destacados Friedrich Gottlieb Klopstock (1724-1803), Christian Fürchtegott Gellert (1715-1769), Johann Timotheus Hermes (1738-1821) ou Sophie de La Roche (1730-1807).
Bailada
A bailada ou bailía é un subxénero da cantiga de amigo consistente nunha composición destinada ó baile. Segue unha estrutura paralelística, apropiada para a súa dramatización por un grupo de rapazas.
Epitalamio
O epitalamio (do grego, sobre + leito nupcial) é un subxénero da lírica consistente en composicións referidas a vodas. Foi cultivado na Grecia Clásica, e foi posteriormente imitado na Roma Antiga. Adoitaban cantarse á porta da habitación dos noivos por coros de mozos e doncelas acompañados de frautas e outros instrumentos suaves e harmoniosos.
Bailada
A protagonista ou cantadeira entoa as principais cobras (ou estrofas), mentres que as restantes raparigas, formando unha especie de coro, entoan o refrán (ou estribillo).
Epitalamio
Historia
Os epitalamios ou cantos nupciais estaban xa en uso entre os hebreos nos tempos do rei David. Na Grecia Clásica comezou sendo unha sinxela aclamación ao deus Himeneo, cuxa palabra pasou a ser un accesorio do epitalamio, intercalando o seu nome no poema, expresando así o coro os votos a favor dos desposados. Compuxeron epitalamios Safo, Calímaco e Hesíodo, que fixo un para a voda de Tetis e Peleo.
Bailada
Unha das bailadas máis famosas foi composta por Airas Nunes: Bailemos nós já todas três, ai amigas.
Epitalamio
Historia
O epitalamio latino iniciábase coa aclamación do deus das vodas Talasio. Mais despois dábase paso a versos fesceninos, con groserías e obscenidades, que estiveron en uso até o tempo de Catulo. Este poeta foi o primeiro dos latinos en tomar por modelo a Safo, substituíndo Talasio por Himeneo e mellorando a calidade dos epitalamios.
Bailada
Hai outro exemplo dunha bailada, mais neste caso neotrobadoresca: María Balteira, da saya çintada, de Xosé María Álvarez Blázquez
Epitalamio
Historia
Trala idade media o xénero foi reabsorbido con outros de inspiración clásica polo Renacemento.
Un exemplo son as Letrillas de los labradores gallegos a los regios esposorios, unhas coplas en lingua galega de autoría descoñecida, que tratan sobre o matrimonio entre Fernando VII de España e María Cristina de Borbón-Dúas Sicilias en 1829.
Castro de San Xoán
Castro de San Xoán é un castro situado no concello de Moeche.
Ten forma elíptica con orientación do eixe maior N-S dunha lonxitude duns 80 metros e o menor de 50 metros. Ten unha soa liña defensiva.
María José Salgueiro
María José Salgueiro Cortiñas, nada en Viveiro o 23, é unha política galega, membro do Partido Popular e delegada do Goberno en Castela e León dende xullo de 2015.
Traxectoria
Estudou na Universidade de Santiago de Compostela, licenciándose en Dereito. É funcionaria do corpo técnico superior da administración. É profesora asociada de Dereito do Traballo na Facultade de Dereito da Universidade de Valladolid.
Logo de ser avogada do fondo de garantía salarial da Consellería de Traballo e Seguridade Social e xefa de servizo da viceconsellería de Traballo da Xunta de Castela e León, foi nomeada en 2003 por Juan Vicente Herrera como conselleira da Presidencia e Administración Territorial.
Entre 2007 e 2011 foi conselleira de Cultura e Turismo da Xunta de Castela e León.
O 25 de xullo de 2015, foi nomeada delegada do Goberno en Castela e León polo presidente do goberno, Mariano Rajoy en substitución de Jorge Llorente Cachorro, que actuara como delegado interino dende a saída de Juan Carlos Suárez-Quiñones, que fora nomeado conselleiro do goberno autonómico. A nivel privado, está casada e é nai dunha filla.
Vilela, San Martiño de Ozón, Muxía
Vilela é un lugar da parroquia de San Martiño de Ozón no concello coruñés de Muxía na comarca de Fisterra. Non tiña habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística.
Gozo
O gozo é un subxénero da lírica consistente nunha composición que celebra a felicidade espiritual, xeralmente relixiosa.
Bandeira de Taxiquistán
A bandeira de Taxiquistán foi adoptada o 24 de novembro de 1992 trala independencia acadada por dito país, sendo a derradeira das ex Repúblicas Soviéticas en adoptar emblemas propios trala disolución da Unión Soviética.
A bandeira, de proporción 1:2, está composta por tres franxas horizontais de cores vermella, branca e verde tendo os anchos unha relación 2:3:2. No centro da franxa central branca atópase un emblema de cor dourada composto por unha coroa estilizada rodeada de sete estrelas de cinco puntas en forma de semicírculo.
A cor vermella representa a unidade da nación, a branca as plantacións de algodón e a neve das montañas, e a verde á natureza do país e as súas vales.
A bandeira actual é similar á bandeira da anterior República Socialista Soviética de Taxiquistán, deseñada en 1952 composta polo fondo vermello co símbolo da fouce e o martelo (igual ca bandeira da Unión Soviética) e unha franxa branca e unha franxa verde de menor tamaño localizadas sobre a metade inferior da tea. O símbolo comunista foi eliminado da bandeira en 1991 trala independencia taxica e mantívose o deseño ata a adopción da actual bandeira.
Anteriormente, a RSS de Taxiquistán usou outros emblemas, todos compostos co tradicional fondo vermello e no ángulo superior esquerdo diversos lemas, que incluían tanto a fouce e o martelo coma o nome do estado en taxico o en ruso (РСС Тоҷикистон e Таджикская CCP, respectivamente) en cor dourada.
Amosa, Camanzo, Vila de Cruces
Amosa é un lugar da parroquia de Camanzo, no concello pontevedrés de Vila de Cruces, na comarca do Deza. Segundo o INE, en 2009 tiña 32 habitantes (12 homes e 20 mulleres), o que supón un aumento de 2 habitantes con respecto ao ano 2008.
Dani Carvajal
Daniel Carvajal Ramos, nado en Leganés o 11 de xaneiro de 1992, coñecido deportivamente como Dani Carvajal, é un futbolista español que xoga como lateral dereito no Real Madrid da Liga Santander.
Traxectoria
Formado como futbolista na canteira do Real Madrid desde a categoría alevín até o seu equipo filial, foi traspasado a tempada 2012/13 ao Bayer Leverkusen, onde fixo o seu debut como profesional, sendo incluído no once ideal da Bundesliga. Na tempada seguinte 2013/14, foi recomprado para o primeiro equipo do Real Madrid, facéndose desde a súa chegada, coa titularidade no lateral dereito.
É internacional absoluto coa desde 2014. Previamente, pasou polas categorías inferiores da selección nacional, proclamándose campión de Europa sub-19 en 2011 e sub-21 en 2013.
Santa Cecilia, Burgos
Santa Cecilia é un concello español da provincia de Burgos (Castela e León). A súa poboación é de 105 habitantes (INE 2012).
Mitsubishi A5M
O Mitsubishi A5M foi un caza monopraza xaponés usado durante a segunda guerra mundial. Foi o primeiro monoplano da Armada Imperial xaponesa. O prototipo voou en 1935 e entrou en servizo en 1936. Producíronse un total de 1.094 exemplares que estiveron en servizo ata finais de 1942. Os aliados alcumárono "Claude".
Deseño
Mitsubishi asignoulle a tarefa de deseñar o novo caza a un equipo liderado por Jiro Horikoshi (posteriormente responsable do famoso A6M Zero). O avión resultante, designado Ka-14 por Mitsubishi, foi un caza de á baixa totalmente construído en metal, cunha delgada "á de gaivota" elíptica invertida e un tren de aterraxe fixo, elixido para aumentar o rendemento. O primeiro prototipo, equipado cun motor radial Nakajima Kotobuki 5 de 600 cabalos, voou o 4 de febreiro de 1935. O avión superaba amplamente os requerimentos da especificación, acadando unha velocidade máxima de 450 km/h. O segundo prototipo foi equipado cunha á revisada, e despois de varios cambios para maximizar a manobrabilidade e reducir a resistencia, entrou en produción como o A5M.
Historia operacional
Nesa guerra demostrou ser mellor que os cazas aos que se enfrontou, aínda que o equipo de Mitsubishi continuou mellorando o A5M, traballando en varias versións ata chegar ao definitivo A5M4, ao que se lle engadiu un tanque de combustible ventral lanzable para un maior alcance. Aínda que só estaba armado cun par de metralladoras de 7,7 mm, o novo caza de Mitsubishi demostrou a súa efectividade e a súa capacidade de recibir dano, cunha excelente manobrabilidade e unha construción moi robusta. O seu inimigo máis perigoso foi o Polikarpov I-16, rápido e ben armado, acotío pilotado por tripulacións soviéticas. Os A5M escoltaron ao entón modernos pero vulnerables bombardeiros Mitsubishi G3M nos seus ataques. Durante a guerra os A5M participaron nalgunhas das batallas aéreas máis grandes da época. O 29 de abril enfrontáronse 67 Polikarpov contra 18 G3M escoltados por 27 A5M. Ámbolos dous bandos adxudicáronse a vitoria. O bando chinés/soviético afirmou derrubar 21 avións xaponeses (11 cazas e 10 bombardeiros) cuns 50 tripulantes mortos; os xaponeses admitiron só dous G3M e dous A5M perdidos, e pola súa banda reclamaron non menos de 40 cazas inimigos derrubados.
Algúns A5M estaban aínda en servizo ao comezo da segunda guerra mundial no Pacífico. As fontes de intelixencia dos Estados Unidos crían que este avión aínda era o principal caza da armada xaponesa, pero estes xa foran substituídos polo A6M 'Zero' nos portaavións de primeira liña e no Grupo Aéreo Tainan. Outros portaavións e grupos aéreos continuaron usando o A5M ata que a produción do 'Zero' puido cubrir toda a demanda. O derradeiro combate do A5M como caza tivo lugar na Batalla do Mar de Coral o 7 de maio de 1942, cando dous A5M e catro A6M do portaavións Shōhō loitaron contra os avións estadounidenses que afundiran o seu barco.
Moitas fuselaxes foron usadas para ataques kamikaze nos derradeiros meses de guerra.
Time to Go Home
Time to Go Home é o segundo álbum de estudio da banda estadounidense de indie rock Chastity Belt, publicado o 23 de marzo de 2015 a través do selo Hardly Art.
Inis Meáin
Inis Meáin (anteriomente coñecida como Inis Meadhóin "illa do medio"; en inglés Inishmaan) é unha illa de Irlanda. É a illa do medio do arquipélago das Oileáin Árann, no condado de Galway, na provincia de Connacht. Segundo datos de 2016, a illa tiña 183 habitantes.
Jan Cieplak
Jan Feliks Cieplak, nado o 17 de agosto de 1857 en Dąbrowa Górnicza (Reino de Polonia) e finado o 17 de febreiro de 1926 en Passaic (Estados Unidos), foi un arcebispo da Igrexa Católica Latina, bispo auxiliar e administrador apostólico de Mahilioŭ, e arcebispo de Vilnius dende 1926 até o seu pasamento.
Primeiros anos e presbiterado
Jan Feliks Cieplak naceu o 17 de agosto de 1857 na cidade de Dąbrowa Górnicza, entón parte da Polonia do Congreso, e foi bautizado na parroquia da Santa Trindade de Będzin.
Cursou os estudos secundarios até 1873 en Kielce, e posteriormente entrou no seminario local, graduándose en 1878. Continuou os seus estudos na Academia Teolóxica Católica de San Petersburgo, onde se graduou en 1882. Na súa estadía en San Petersburgo foi ordenado sacerdote, o 24 de xullo de 1881. Logo de graduarse en Teoloxía, deu clase de Arqueoloxía bíblica, Liturxia e Teoloxía moral na Academia. En 1901 doutorouse en Teoloxía coa tese "De momento, transsubstantiatio quo in Augustissimo Missae Sacrificio peragitur".
Episcopado
O 16 de xullo de 1908 foi nomeado bispo auxiliar de Mahilioŭ e bispo titular de Evaria. Recibiu a consagración episcopal o 20 de decembro do mesmo ano, de mans do arcebispo de Mahilioŭ, Apolinary Wnukowski. No ano 1909 consagrou a igrexa dos católicos polacos de Harbin, adicada a Santo Estanislau.
O 29 de marzo de 1919 foi elevado a arcebispo titular de Achrida. Logo da expulsión do arcebispo Eduard von der Ropp polas autoridades soviéticas, foi nomeado en 1923 administrador apostólico de Mahilioŭ. Foi arrestado e acusado de contrarrevolucionario, e sentenciado a morte, aínda que a sentenza foille conmutada pola presión dos Estados Unidos, da Santa Sé e do Reino Unido.
Vilar de Sobremonte, San Martiño de Ozón, Muxía
Vilar de Sobremonte é un lugar da parroquia de San Martiño de Ozón no concello coruñés de Muxía na comarca de Fisterra. Tiña 99 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 48 eran homes e 51 eran mulleres.
Jan Cieplak
Episcopado
Foi expulsado da U.R.S.S. en 1924, e foi condecorado coa Orde de Polonia Restituta en 1925. O 14 de decembro de 1925 foi nomeado arcebispo de Vilnius, aínda que finou en Passaic (Estados Unidos) antes de tomar posesión da sé, o 17 de febreiro de 1926. Foi enterrado na catedral de Vilnius.
Causa de canonización
A súa causa de canonización comezou en Roma o 23 de xuño de 1952, recibindo o título de Servo de Deus.
Perrelos, Perrelos, Sarreaus
Perrelos é un lugar da parroquia de Perrelos no concello ourensán de Sarreaus, na comarca da Limia. Segundo o IGE, en 2013 tiña 102 habitantes (57 homes e 45 mulleres).
Gran Sinagoga de Budapest
miniatura|A sinagoga por dentro. A Gran Sinagoga de Budapest (en húngaro: Nagy Zsinagoga), tamén chamada Sinagoga da Rúa Dohany (en húngaro: Dohány utcai Zsinagoga) é un edificio relixioso situado na cidade de Budapest, no antigo barrio xudeu da capital. É a maior sinagoga de Eurasia e a segunda máis grande do mundo, despois da Congregación Emanu-El de Nova York . Hai espazo dispoñible para tres mil persoas.
O edificio ten 75 metros de longo e 27 metros de ancho, a sinagoga foi construída entre os anos 1854 e 1859 no estilo do renacemento mourisco , de acordo co plan do arquitecto Ludwig Förster. O lugar de nacemento de Theodor Herzl (o fundador do sionismo) quedaba ao lado da sinagoga.
Protestas polo oleoduto Dakota Access
miniatura|240px|Un home [[pobo lakota|lakota encadéase a si mesmo á maquinaria de construción en sinal de protesta.]] miniatura|240px|Marcha pacífica en setembro de 2016. As protestas polo oleoduto Dakota Access, tamén coñecidas polo cancelo #NoDAPL, foron movementos grassroots que comezaron na primavera de 2016 por mor da aprobación da construción do oleoduto Dakota Access por Energy Transfer Partners no norte dos Estados Unidos de América. O oleoduto foi proposto para percorrer dende os campos de petróleo de Bakken Formation no oeste de Dacota do Norte até o sur de Illinois, cruzando o río Missouri e o río Mississippi, así como por baixo do lago Oahe preto da reserva india de Standing Rock. Moitos dos membros das tribos de Standing Rock consideraron o oleoduto unha ameaza para a auga limpa da rexión e dos seus antigos campos de enterramento. En abril, a líder síux de Standing Rock, LaDonna Brave Bull Allard, estabeleceu un campamento como centro de resistencia espiritual e preservación cultural cara o oleoduto; no verán o campamento albergaba a milleiros de persoas.
Gran parte do oleoduto fora completado a finais de 2016, polo que o cruzamento do río Missouri fixo medrar a súa controversia. O Corpo de Enxeñeiros do Exército dos Estados Unidos de América realizou unha revisión limitada da ruta e non atopou ningún impacto a ter en conta. En marzo e abril de 2016, a Axencia de Protección Ambiental, o Departmento do Interior e o Consello Asesor na Preservación Histórica pediron ó Corpo de Enxeñeiros que levasen a cabo unha avaliación de impacto ambiental e emitisen unha Declaración de Impacto Ambiental. A tribo de Standing Rock presentou unha demanda contra o Corpo de Enxeñeiros en xullo, pero a moción foi denegada en setembro de 2016.
As protestas captaron a atención internacional e foron consideradas unha "remodelación das conversas nacionais para calquera proxecto ambiental que cruzase a terra dos nativos americanos", pero a cobertura destes acontecementos nos principais medios de comunicación dos Estados Unidos foi limitada até comezos de setembro. O 3 de setembro, traballadores da construción arrasaron unha sección de terra que a tribo identificou como terreo sagrado, nunha emenda ó mandato federal un día antes. Cando os protestatarios entraron na área, os traballadores de seguridade empregaron cans de ataque, trabando a varios dos protestatarios e un cabalo. O incidente foi gravado e visto por millóns de persoas en YouTube e outras redes sociais. A finais de outubro, soldados armados e policías con equipo antidisturbios e equipo militar despexaron un campamento que estaba directamente no camiño do oleoduto proposto.
Pancenteo, O Rosal, O Rosal
Pancenteo é un lugar da parroquia do Rosal no concello pontevedrés do Rosal, na comarca do Baixo Miño. Segundo o IGE no ano 2012 tiña 250 habitantes (128 homes e 122 mulleres).
Kawanishi N1K-J
O Kawanishi N1K-J Shiden (luz violeta) foi un caza monopraza xaponés usado durante a segunda guerra mundial. Proviña do hidroavión N1K1 que voou en agosto de 1942 e foi un dos mellores cazas terrestres da Armada Imperial. O deseño iniciouse en novembro de 1942 e o prototipo voou en xullo de 1943, entrando en servizo a comezos de 1944. Alcumado polos aliados como "George 11", fabricáronse 1.007 exemplares de tres versións distintas.
Quique Fraga
Enrique Fernández Fraga, máis coñecido como Quique Fraga, nado en Lugo, é un adestrador profesional de baloncesto galego e actual responsábel de scouting do Club Baloncesto Breogán.
Traxectoria
Tras ser xogador e adestrador do Estudiantes de Lugo, pasou a ser adestrador asistente de Lisardo Gómez no Club Baloncesto Breogán onde, tras a baixa por enfermidade do mesmo, pasou facerse cargo do equipo. Tras finalizar a campaña 2015-16, Fraga volveu ser o segundo adestrador do club, asistindo a Natxo Lezkano. Despois de acadar o ascenso á Liga ACB, pasou a ser director deportivo do equipo lucense.
Os Camanceiros, Camanzo, Vila de Cruces
Os Camanceiros é un lugar da parroquia de Camanzo, no concello pontevedrés de Vila de Cruces, na comarca do Deza. Segundo o INE, en 2008 tiña 61 habitantes (30 homes e 31 mulleres), o que supón unha diminución de 15 habitantes con respecto ao ano 2000.
Desecration Smile
"Desecration Smile" é un sinxelo da banda estadounidense de rock alternativo e funk rock Red Hot Chili Peppers. É o cuarto sinxelo do seu álbum Stadium Arcadium, editado no ano 2006.
Vídeo musical
O vídeo foi gravado e estreado en febreiro de 2007, e dirixido polo director de "Under the Bridge", Gus Van Sant. Foi gravado enteiro cunha cámara e todo seguido, cos membros da banda xunto cantando a canción.
Músculo extensor dos dedos
miniatura|200px|Músculos do compartimento posterior do antebrazo
O músculo extensor dos dedos da man é un músculo do membro superior humano situado no compartimento posterior do antebrazo.
Orixe e insercións
A súa orixe áchase no epicóndilo lateral do úmero. Na superficie dorsal da man, os tendóns do músculo van unidos entre si. Nos dedos insírense mediante unha aponeurose de tecido conxuntivo en forma de triángulo denominada capuchón extensor, na base das superficies dorsais das falanxes media e distal.
Innervación
É innervado polo nervio interóseo posterior, póla do nervio radial.
Vascularización
Está vascularizado pola arteria interósea posterior.
Ana Pastor Julián
Ana María Pastor Julián, nada o 11 de novembro de 1957 en Cubillos, provincia de Zamora, é unha médica e política española que realizou a maioría da súa vida profesional en Galicia.
Foi ministra de Sanidade e Consumo do Goberno de España de 2002 a 2004, ministra de Fomento de 2011 a 2016 e presidenta do Congreso dos Deputados de 2016 a 2019.
Formación
Naceu no seo dunha familia de labradores. O seu pai, Victoriano Pastor Serrano, aínda que nacido en Viveiro, residía na vila zamorana de Cubillos. Ana Pastor fixo os seus primeiros estudos na escola da súa vila natal, sendo unha alumna avantaxada de Evangelina, a súa mestra. Na súa xuventude pensaba ser matemática, pero máis tarde orientouse cara á medicina, licenciándose na Universidade de Salamanca, e especializándose en Medicina Familiar e Comunitaria.
Ademais de licenciada en Medicina e Cirurxía, é MBA en Business Administration. Ademais, é funcionaria do Corpo Superior de Saúde Pública e Administración Sanitaria do Estado.
Actividade como médica
O seu primeiro destino profesional foi como médica no centro de saúde do concello de Crecente, posto obtido por oposición. Alí coñeceu ao que sería o seu marido, o crecentense José Benito Suárez Costa, hoxe presidente da Autoridade Portuaria de Marín-Pontevedra.
Posteriormente foi xefa do servizo de Planificación Sanitaria da delegación pontevedresa da Consellería de Sanidade e Servizos Sociais, logo foi xerente de Atención Primaria na provincia de Pontevedra e despois directora provincial do Servizo Galego de Saúde.
Actividade na política
miniatura|Ana Pastor canda [[Rosa Díez, nunha manifestación de Galicia Bilingüe.]] miniatura|Ana Pastor en 2014.
En 1996, tras o triunfo electoral do Partido Popular nas eleccións xerais, foi nomeada directora xeral da Mutualidad Xeral de Funcionarios Civís do Estado (MUFACE), dependente do ministerio de Administracións Públicas, que tiña daquela como titular a Mariano Rajoy.
A partir dese momento inicia unha carreira ascendente na administración do Estado, que a levan a ocupar sucesivamente os postos de subsecretaría en todos os departamentos dos que Rajoy foi nomeado ministro: Educación e Cultura (1999), Presidencia (2000) e Interior (2001). Finalmente, entre 2002 e 2004 convértese en ministra de Sanidade e Consumo. miniatura|Eleccións a Cortes 2016. Candidatos a deputados por Pontevedra polo PP. Foi elixida deputada en 2000, 2004, 2011, decembro de 2015 e de xuño de 2016 polo Partido Popular pola provincia de Pontevedra.
Presidencia do Congreso
O presidente do Partido Popular, Mariano Rajoy, anunciou o 18 de xullo de 2016 que Pastor era a candidata dos populares á presidencia do congreso dos Deputados.
O 19 de xullo de 2016 foi proclamada presidenta do Congreso da XII Lexislatura. A súa designación necesitou de dúas roldas de votacións da sesión constitutiva, xa que na primeira non alcanzou a maioría absoluta requirida polo regulamento da Cámara. Na segunda acadou a maioría simple, obtendo 169 votos dos deputados do PP e de Ciudadanos, e 10 máis seguramente dos nacionalistas cataláns e vascos, fronte aos 155 obtidos polo candidato socialista e anterior presidente da Cámara, Patxi López (ademais, houbo 25 votos en branco).
Tras a súa toma de posesión, Pastor converteuse na segunda muller que preside o Congreso, tras a tamén popular Luisa Fernanda Rudi.
Ao día seguinte á súa proclamación, a nova presidenta foi recibida polo rei Filipe VI, a quen lle comunicou oficialmente que a Cámara Baixa quedara constituída e lle trasladou a relación de forzas políticas que a compoñen, para que o xefe do Estado poida iniciar así a rolda de consultas políticas previas á investidura.
Robert Fisk
Robert Fisk, nado en Maidstone o 12 de xullo de 1946 e finado en Dublín o 30 de outubro de 2020, foi un escritor e xornalista inglés-irlandés.
Autoxestión
A autoxestión é a xestión directa (autoorganizada) de calquera asociación por parte dos seus propios integrantes, sen inxerencia externa ou xerárquica. Nela rexe o principio de participación activa e control democrático; o concepto está principalmente enfocado ó aspecto económico como modelo económico político, no que os traballadores participan directamente na dirección das empresas, podéndose estender o seu uso a outros ámbitos relacionados co autogoberno. É unha práctica promovida principalmente polo anarquismo, especialmente as identificadas como socialistas libertarias.
Pode sinalarse como autoxestión económica á empresa privada autoxestionada, á autoxestión comunitaria e nun sentido algo extensivo á autoprodución e ó autofinanciamento.
Tamén se aplica a outras asociacións e organizacións sen ánimo de lucro, como asociacións culturais e sindicais.
Enfócase na soberanía persoal, para lograr un apoderamento efectivo das asociacións humanas por parte de cada un dos seus actores, promovendo a creatividade e a cooperación como principios. A administración deste organismo polos seus partícipes dáse nun réxime autoorganizado por democracia directa ou por decisións consensuadas, e a súa orixe conceptual indica que as tarefas sinxelas de facer deben ser feitas polas persoas directamente afectadas.
Kosmos 219
Kosmos 219 (Космос 219 en ruso), tamén denominado DS-U2-D Nº 2, foi un satélite artificial soviético lanzado o 26 de abril de 1968 mediante un foguete Kosmos 2I desde a base de Kapustin Yar.
Características
Kosmos 219 foi o segundo e último membro do modelo de satélites DS-U2-D. Estaba adicado a facer observacións das partículas cargadas e da magnetosfera terrestre, seguindo as observacións que fixo o primeiro membro da serie, o Kosmos 137. Kosmos 219 foi inxectado nunha órbita inicial de 1770 km de apoxeo e 222 km de perixeo, cunha inclinación orbital de 48,4 graos e un período de 104,6 minutos. Reentrou na atmosfera o 2 de marzo de 1969.
O Meiral, Santa Mariña do Monte, O Barco de Valdeorras
O Meiral é un lugar da parroquia de Santa Mariña do Monte no concello ourensán do Barco de Valdeorras na comarca de Valdeorras. Segundo o INE e o IGE en 2011 tiña catro habitantes (catro homes), os mesmos ca en 2010.
Xentilicio
O seu xentilicio é meireiro.
Giovanni Berchet
Giovanni Berchet, nado o 23 de decembro de 1783 e finado o 23 de decembro de 1851, foi un escritor italiano.
Traxectoria
Naceu en Milán nunha familia de orixe savoiana baixo o nome de Riccardo Michelini, na súa mocidade traduciu poesía que expresaba o novo gusto romántico como a oda "The Bard" de Thomas Gray e novelas como "The Vicar of Wakefield" de Oliver Goldsmith.
En 1816 escribiu o manifesto máis importante do romanticismo italiano, a "Lettera semiseria di Grisostomo al suo figliolo". En 1818 formou parte do grupo que fundou Il Conciliatore, a publicación que se constituíu en voceira das posicións románticas. Dous anos despois inscribiuse na sociedade secreta da Carbonería, cultivando simultaneamente a paixón política e a literaria. Participou na insurrección de 1821 e ó fracasar tivo que se exiliar en París, Londres e finalmente Bélxica. Durante o período belga sobresae a súa produción pética: "I profughi di Parga" (1821), "Romanze" (1822-1824) e "Le fantasie" (1829). Volveu a Italia en 1845, participou nos cinco días de Milán en 1848 e loitou con todos os medios posibles pola consecución da unidade de Italia, logo do fracaso da Primeira Guerra de Independencia Italiana e a inicial prevalencia de Austria tívose que retirar ó Piemonte. En 1850 aliouse coa dereita histórica e elixírono ó Parlamento subalpino. Morreu na capital piemontesa o ano seguinte.
Solar Dynamics Observatory
Solar Dynamics Observatory (Observatorio da dinámica solar), tamén coñecido polo seu acrónimo SDO, é un observatorio espacial da NASA lanzado o 11 de febreiro de 2010 mediante un foguete Atlas V desde o Centro Espacial de Cabo Cañaveral, en Florida.
Características
A misión de SDO pertence a un conxunto de misións encadradas co programa Living With a Star da NASA. A nave estabilízase nos tres eixos apuntando ao Sol. Foi inxectada nunha órbita xeosincrónica de 28 graos de inclinación orbital. O obxectivo da misión é estudar, comprender e predecir os mecanismos de variación solar que afectan á vida na Terra e á tecnoloxía humana.
SDO pode enviar datos á Terra a 130 Mbit/s, xerando sobre 1,5 terabytes de datos diarios.
Instrumentos
SDO leva tres instrumentos a bordo:
-89
Véxase tamén
Historia ano a ano
Amada García
Amada García Rodríguez, nada en Mugardos o 7 de outubro de 1909 e finada en Ferrol o 27 de xaneiro de 1938, foi unha militante mugardesa do Partido Comunista durante a Segunda República Española, fusilada por militares franquistas.
Traxectoria
Amada García era unha moza militante do Partido Comunista en Mugardos, preto de Ferrol. Activa na súa militancia, protagonizou accións raramente asumidas por mulleres, o que provocaba escándalo nos sectores máis reaccionarios da sociedade.
Golpe de Estado e represión
O acceso violento ao poder dos falanxistas e de militares fascistas protagonistas do golpe de Estado liderado polo xeral Franco, no 1936, provocou unha fortísima represión en Galicia, de xeito moi duro e intenso na comarca de Ferrol, e, especialmente, en Mugardos. Centos de persoas morreron despois de xuízos militares e aínda máis foron asasinadas sen xuízo nin ningún procedemento legal, só por razóns políticas.
Detención e fusilamento de Amada García
Tanto a instrución previa como o Consello de Guerra estiveron inzados de irregularidades: declaracións falsas asinadas por testemuñas analfabetas, multas ás testemuñas da defensa, ordes de silencio aos defensores. A transmisión oral de tan triste historia levou á creación dun mito, mesturando realidade con paixón e conmiseración.