cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Agricultura
Equipos agrícolas
miniatura|Tractor moderno arando en [[Suráfrica. Este arado ten cinco orelleiras non reversibles. O quinto rego baleiro da esquerda pode ser cuberto polo primeiro rego no seguinte paso.]] Os equipos agrícolas son un grupo de aparellos deseñados para abrir regos na terra, desmenuzar, fumigar e fertilizar no chan.
Ferramentas agrícolas
miniatura|Colección de apeiros agrícolas, de esquerda a dereita: [[fouce, pa, machadas, forcadas, serra, anciño, pico e sachos. Recolleitos en Cuenca, España.]] As ferramentas agrícolas son instrumentos que se utilizan para labrar a terra, cargar area, deshierbar, remover a terra, abrir gabias, transportar fertilizante ou material etc. Son moitas e moi variadas as ferramentas agrícolas, entre as que se mencionan:
Política agrícola
miniatura|[[Gondelle, Oza, Teo|Gondelle, Oza, Teo.]] A política agrícola é o conxunto de decisións e accións gobernamentais relacionadas coa agricultura nacional e as importacións de produtos agrícolas estranxeiros, así mesmo é moi complexa debido á necesidade de equilibrar a ecoloxía, as necesidades do país e os problemas sociais de quen vive do campo.
Os gobernos adoitan implementar políticas agrícolas co obxectivo de lograr un resultado específico nos mercados nacionais dos produtos agrícolas. Algúns temas xerais inclúen a xestión e o axuste de riscos (incluídas as políticas relacionadas co cambio climático, a seguridade alimentaria e os desastres naturais), a estabilidade económica (incluídas as políticas relacionadas cos impostos), os recursos naturais e a sustentabilidade ambiental (especialmente a política da auga ), a investigación e o desenvolvemento e o mercado, así como o acceso os produtos nacionais (incluíndo relacións con organizacións globais e acordos con outros países). A política agrícola tamén pode referirse á calidade dos alimentos, garantindo que o abastecemento de alimentos sexa dunha calidade consistente e coñecida, á seguridade alimentaria, garantindo que o abastecemento alimentario satisfaga as necesidades da poboación e á conservación. Os programas políticos poden ir desde programas financeiros, como subvencións, ata incentivar aos produtores a inscribirse en programas voluntarios de garantía de calidade.
Hai moitas influencias na creación da política agrícola, incluíndo consumidores, agronegocios, grupos de presión comerciais e outros grupos. Os intereses dos agronegocios teñen unha grande influencia sobre a elaboración de políticas, en forma de grupos de presión e contribucións a campañas. Os grupos de acción política, incluídos os interesados en cuestións ambientais e os sindicatos, tamén exercen influencia, así como as organizacións de grupos de presión que representan produtos agrícolas individuais. A Organización das Nacións Unidas para a Alimentación e a Agricultura (FAO) lidera os esforzos internacionais para vencer a fame e ofrece un foro para a negociación de regulacións e acordos agrícolas mundiais. Samuel Jutzi, director da división de produción e saúde animal da FAO, afirma que os grupos de presión das grandes corporacións detivo as reformas que mellorarían a saúde humana e o medio ambiente. Por exemplo, as propostas en 2010 para un código de conduta voluntario para a industria gandeira que proporcionase incentivos para mellorar os estándares de saúde e as regulacións ambientais, como o número de animais que unha superficie de terra pode soportar sen danos a longo prazo, foron derrotado con éxito debido á presión das grandes empresas de alimentos.
A agricultura é un tema clave na loita pola xustiza global. A pesar de existir un exceso de comida nos mercados mundiais, que fai que os prezos caian de forma continuada, aínda non se resolveo o problema da fame no mundo. A rápida perda de terras cultivables e a diminución da cantidade de auga doce dispoñible, da que un 70 % utilízase para a agricultura, son hoxe unha das principais causas da pobreza. A loita contra a fame que sofren 800 millóns de seres humanos non é posible sen unha profunda reforma da política agraria global.
Os países ricos protexen aos seus agricultores, ben a través de subvencións á produción, ben a través de fortes aranceis aos produtos estranxeiros. Isto causa que os agricultores dos países pobres véxanse incapaces de competir en igualdade, polo que actualmente existe unha grande oposición por parte de moitos sectores a estes apoios.
As patentes outorgadas ás compañías que desenvolven novos tipos de sementes por enxeñería xenética permitiron que se licencien aos agricultores as sementes de forma moi similar á utilizada para licenciar software. Isto cambiou a balanza de poder en favor dos fabricantes de sementes, que poden agora ditar termos e condicións antes imposibles. Debido a que se o agricultor non accede ás demandas da compañía, esta non lle vende a semente. Isto fixo que moitos lles acusen de biopiratería, xa que moitas destas empresas dedícanse a investigar as propiedades das plantas, partindo de coñecementos milenarios. Dándose o paradoxo de que ao patentar estes coñecementos, obrigando aos pobos dos que aprenderon devandito coñecemento, a pagarlles polo seu uso.
Filosofía da agricultura
A filosofía da agricultura é, a grandes liñas, unha disciplina dedicada á crítica sistemática dos marcos filosóficos (ou cosmovisións éticas) que son a base para as decisións relativas á agricultura.
Moitos destes puntos de vista tamén se utilizan na toma de decisións sobre o uso do chan en xeral. No uso diario, pode definirse como a procura da sabedoría asociada á agricultura, como un dos compoñentes que fundan a civilización.
Simboloxía
A agricultura represéntase do mesmo xeito que á deusa Ceres, coroada de espigas, cun arado á beira e un arbusto que empeza a florecer. Algunhas veces ten un corno da abundancia cheo de toda clase de froitos e ambas as mans sobre unha pa ou sacho. Outros píntana apoiada sobre o zodíaco, para significar que as estacións arranxan os traballos da agricultura e revestida dunha roupaxe verde, símbolo da esperanza.
Plantas domésticas
A selección xenética das plantas fíxose inicialmente co obxectivo de aumentar a produtividade e mellorar o sabor e valor nutricional. Máis recentemente, úsanse técnicas como a enxeñaría xenética para modificar os aspectos constitutivos das plantas naturais. Os cultivos principais son trigo, millo, arroz, soia, sorgo e o milleto.
Animais domésticos
miniatura|Granxa [[agricultura ecolóxica|ecolóxica en Alemaña.]] Os animais domésticos usados comunmente na agricultura inclúen bovinos e búfalos para a produción de carne e leite, aves para a produción de ovos, cabalos para o traballo, deporte e lecer, coellos, ovellas, caprinos, porcinos, abellas para a produción do mel e verme da seda para a produción de seda.
Acuicultura
Certos peixes (robalizas, rodaballos etc), camaróns, mariscos (mexillóns, ostras etc) e algas tamén se poden producir en acuicultura, unha especie de "agricultura" practicada en lagos e mares.
Os Centeás, Vián, A Pastoriza
Os Centeás é un lugar da parroquia de Vián no concello lugués da Pastoriza na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 1 habitante (1 muller).
Hava, Maryam, Ayesha
Hava, Maryam, Ayesha (en ) é un filme afgán de 2019 dirixido por Sahraa Karimi. Foi escollido como candidato de Afganistán para o Óscar ó mellor filme internacional na 92ª edición dos premios. Porén, non apareceu na lista final da Academia porque a lexitimidade do comité afgán que entregou o filme foi cuestionado.
Sinopse
Tres mulleres de Cabul fan fronte momentos difíciles nas súas vidas durante o seu embarazo.
UniProt
UniProt (Universal Protein) é unha base de datos accesible gratuitamente, de alta calidade e completa de información de secuencias de proteínas e as súas funcións, na cal moitas das entradas proceden de proxectos de secuenciación de xenomas. Contén unha gran cantidade de información sobre as funcións biolóxicas das proteínas derivada da literatura científica. As principais bases de datos que están incluídas en UniProt son: Swiss-Prot, TrEMBL (estas dúas forman parte de UniProtKB), UniParc, UniRef, e UniMes.
O consorcio UniProt
UniProt é un consorcio que comprende o Instituto Europeo de Bioinformática (European Bioinformatics Institute, EBI), o Instituto Suízo de Bioinformática (Swiss Institute of Bioinformatics, SIB), e o Recurso de Información de Proteínas (Protein Information Resource, PIR). O EBI está localizado no Wellcome Trust Genome Campus en Hinxton, Reino Unido, e alberga un gran recurso de bases de datos informáticas e servizos. O SIB, ten sede en Xenebra, Suíza, e mantén os servidores de ExPASy (Expert Protein Analysis System, Sistema de Análise de Proteíns Experto) que é un recurso central de ferramentas proteómicas e bases de datos. O PIR, está albergado na Fundación de Investigación Biomédica Nacional (National Biomedical Research Foundation, NBRF) do Centro Médico da Universidade de Georgetown en Washington, D.C., EUA, e é herdeiro da antiga base de datos de secuencias de proteínas chamada Atlas de Secuencias e Estruturas de Proteínas de Margaret Dayhoff, que se empezou a publicar en 1965. En 2002, o EBI, o SIB, e o PIR uniron as súas forzas formando o consorcio UniProt.
Historia de UniProt
Swiss-Prot creouna en 1986 Amos Bairoch e desenvolveuna o Instituto Suízo de Bioinformática e seguidamente desenvolveuna Rolf Apweiler no Instituto Europeo de Bioinformática. Swiss-Prot ten como obxectivo proporcionar secuencias fiables de proteínas asociadas cun alto nivel de anotación (como son a descrición da función da proteína, a súa estrutura de dominios, as modificacións postraducionais, variantes etc.), un nivel mínimo de redundancia, e un alto nivel de integración con outras bases de datos. Porén, co tempotivo que recoñecerse que os datos de secuencias estaban xerándose a un ritmo que excedía a capacidade de Swiss-Prot para tratalos, creouse entón TrEMBL (Translated EMBL Nucleotide Sequence Data Library, Biblioteca de Datos de Secuencias de Nucleótidos de EMBL Traducidas) para proporcionar anotacións automatizadas desas proteínas que non estaban en Swiss-Prot. Mentres tanto, o PIR mantiña a mencionada PIR-PSD e bases de datos relacionadas, incluíndo a base de datos de proteínas e familias proteicas revisadas iProClass.
UniProtKB
UniProt Knowledgebase (UniProtKB) é unha base de datos de proteínas parcialmente revisada por expertos, que consta de dúas seccións: UniProtKB/Swiss-Prot (que conteñen entradas anotadas manualmente, revisadas) e UniProtKB/TrEMBL (que contén entradas anotadas automaticamente e non revisadas). En marzo de 2014 saíu a edición "2014_03" de UniProtKB/Swiss-Prot, que contiña 542.782 entradas de secuencias (que constaban de 193.019.802 aminoácidos obtidos a partir de 226.896 referencias) e a edición "2014_03" de UniProtKB/TrEMBL contiña 54.247.468 de entradas de secuencias (que constaban de 17.207.833.179 aminoácidos).
UniProtKB/Swiss-Prot
UniProtKB/Swiss-Prot é unha base de datos de secuencias non redundantes anotadas manualmente. Combina información extraída da literatura científica con análises computacionais avaliadas por un biocurador. O obxectivo de UniProtKB/Swiss-Prot é proporcionar toda a información relevante coñecida sobre unha determinada proteína. A anotación é revisada regularmente para manterse ao día dos novos descubrimentos científicos que se vaian producindo. A anotación manual dunha entrada implica a análise detallada da secuencia de proteínas e da literatura científica.
As secuencias do mesmo xene e da mesma especie fusiónanse na mesma entrada da base de datos. Identifícanse as diferenzas entre secuencias, e a súa causa é documentada (por exemplo splicing alternativo, variación natural, sitios de iniciación da tradución incorrectos, límites de exóns incorrectos, mutacións de cambio de pauta de lectura, e conflitos non identificados). Na anotación das entradas de UniProtKB/Swiss-Prot utilízase un conxunto de ferramentas de análises de secuencias. As predicións feitas por computador son avaliadas manualmente, e os resultados relevantes son seleccionados para a súa inclusión na entrada. Estas predicións inclúen as modificacións postraducionais, os dominios transmembrana e a topoloxía, péptidos sinal, identificación de dominios, e clasificación das familias proteicas.
As entradas anotadas pasan por un control de calidade antes da súa inclusión en UniProtKB/Swiss-Prot. Cando se dispón dun dato novo, as entradas son actualizadas.
UniProtKB/TrEMBL
UniProtKB/TrEMBL contén rexistros analizados computacionalmente de alta calidade, que son enriquecidos cunha anotación automática. Esta base de datos creouse en resposta ao incremento do fluxo de datos resultante do progreso dos proxectos xenoma, xa que o proceso de anotación manual levaba moito tempo e traballo en UniProtKB/Swiss-Prot e non podía ser ampliado para incluír todas as secuencias de proteínas dispoñibles. As traducións de secuencias codificantes anotadas na base de datos de secuencias nucleotídicas EMBL-Bank/GenBank/DDBJ son procesadas automaticamente e introducidas en UniProtKB/TrEMBL. UniProtKB/TrEMBL tamén contén secuencias procedentes de PDB, e da predición de xenes, incluíndo Ensembl, RefSeq e CCDS.
UniParc
UniProt Archive (UniParc) é unha base de datos completa e non redundante, que contén todas as secuencias de proteínas procedentes das principais bases de datos de secuencias dispoñibles publicamente. A información dunha proteína pode encontrarse en varias bases de datos distintas, e en moitas copias na mesma base de datos. Para evitar a redundancia, UniParc almacena cada secuencia única só unha vez. As secuencias idénticas son fusionadas, sen importar se proceden da mesma ou de diferente especie. A cada secuencia dáselle un identificador único e estable (UPI), o que fai posible identificar a mesma proteína en diferentes bases de datos fonte. UniParc contén só secuencias de proteínas, sen anotación. As referencias cruzadas das bases de datos nas entradas de UniParc permiten que se obteña máis información sobre a proteína das bases de datos fonte. Cando as secuencias da base de datos fonte cambian, estes cambios son monitorizados por UniParc e arquívase a historia de todos os cambios.
Bases de datos de fontes
Actualmente UniParc contén secuencias de proteínas das seguintes bases de datos consultables polo público:
UniRef
Os UniProt Reference Clusters (UniRef) constan de tres bases de datos de conxuntos agrupados de secuencias de proteínas de UniProtKB e rexistros seleccionados de UniParc. A base de datos UniRef100 combina secuencias idénticas e fragmentos de secuencia (de cada organismo) nunha soa entrada de UniRef. Móstranse a secuencia dunha proteína representativa, os números de acceso de todas as entradas fusionadas e as ligazóns aos correspondentes rexistros de UniProtKB e UniParc. As secuencias UniRef100 agrúpanse usando o algoritmo CD-HIT para así construír UniRef90 e UniRef50. Cada grupo está composto por secuencias que teñen polo menos un 90% ou 50% de identidade de secuencia, respectivamente, coa secuencia máis longa. Agrupar as secuencias reduce significativamente o tamaño da base de datos, o que permite facer buscas de secuencias máis rapidamente.
UniRef está dispoñible no sitio FTP de UniProt.
UniMes
A base de datos UniProt Metagenomic and Environmental Sequences (UniMES) é un repositorio desenvolvido especificamente para datos metaxenómicos e ambientais. As proeínas preditas deste conxunto de datos combínanse coa clasificción automática por InterPro para aumentar a información orixinal con análises posteriores.
UniProtKB contén secuencias de proteínas de especies coñecidas, datos procedentes de estudos metaxenómicos de mostras ambientais (é dicir, microorganismos non cultivados), polo que a especie pode non ser coñecida ou non foi aínda identificada. UniMES foi especialmente desenvolvida para tratar este tipo de datos. Os datos de UniMES non están incluídos en UniProtKB nin en UniRef, pero inclúense en UniParc. En xullo de 2012, UniMES contiña só datos da Expedición de Mostraxe Oceánica Global (Global Ocean Sampling Expedition, GOS). Os datos de mostras ambientais contidos nesta base de datos non están presentes nin en UniProt Knowledgebase nin en UniProt Reference Clusters.
As agrupacións de UniMES proporcionan conxuntos agrupados ( e  ) de secuencias en dúas resolucións (100% e >90%). En, as secuencias idénticas e subfragmentos de   sitúanse nun só agrupamento. O  constrúese agrupando secuencias representativas   (a secuencia máis longa nun agrupamento) usando o algoritmo CD-HIT, de modo que cada agrupamento está composto de secuencias que teñen polo menos unha identidade de secuencia do 90%, coa secuencia representativa. Nestes ficheiros están presentes só as secuencias representativas dos agrupamentos.
UniMES está dispoñible no sitioFTP de UniProt.
Financiamento de UniProt
UniProt finánciase con fondos procedentes do National Human Genome Research Institute, os National Institutes of Health (NIH) dos Estados Unidos, a Comisión Europea, o goberno federal suízo por medio da Oficina Federal de Educación e Ciencia, NCI-caBIG, e o Departamento de Defensa.
Tempada 2020/21 do Deportivo da Coruña
Durante a tempada 2020/21 o Deportivo da Coruña competiu na Segunda División B (afrontando a súa 2ª campaña en dita categoría).
Agosto
O Deportivo da Coruña iniciou os adestramentos de pretempada o 24 de agosto, sen ter aínda seguro en que categoría xogaría, debido ao ocorrido na última xornada da tempada 2019/20. Ao día seguinte anunciouse que o novo adestrador de porteiros sería o vigués Alberto Casal, que ata entón exercía esa función no Fabril. O 27 de agosto, tras unha reunión do CSD coa liga e a Federación rexeitouse definitivamente a proposta dunha Segunda División de 24 equipos, confirmándose así o descenso do Deportivo á Segunda B.
O 28 de agosto anunciouse a marcha do porteiro Dani Giménez, ao non chegar a un acordo co club.
Setembro
O 1 de setembro Borja Valle confirmou a súa marcha do club cunha carta á afección, e ao día seguinte fixo o mesmo David Simón, que unhas horas despois foi anunciado como novo xogador do Cartagena. O 3 de setembro foi Christian Santos quen publicou a súa despedida, sendo anunciado o mesmo día como novo dianteiro do VfL Osnabrück, da 2. Bundesliga. Tamén ese día anunciouse a fichaxe do porteiro canario Carlos Abad, que asinou por dúas tempadas, tras desvincularse do Tenerife. A tempada anterior xogara cedido no Xanthi F.C. da Superliga de Grecia. O 4 de setembro anunciouse o traspaso do xaponés Gaku Shibasaki ao CD Leganés. O Deportivo non recibiu ningún importe polo traspaso pero incluíronse varias cláusulas por obxectivos que poderían reportar diñeiro ao club coruñés. O mesmo día anunciouse o traspaso de David Sánchez ao Hércules. O 5 de setembro Fernando Vázquez anunciou que outro David Sánchez, ata entón analista do club, sería o seu segundo adestrador. Ese mesmo día coñeceuse a renovación do guadalupeño Claudio Beauvue ata o verán de 2022.
O 6 de setembro fíxose oficial a fichaxe do internacional costarriqueño Celso Borges (que xa xogara no Deportivo entre 2015 e 2018) procedente do Göztepe SK da Süper Lig turca. Ao día seguinte anunciouse a fichaxe de Ager Aketxe pola UD Almería por dúas tempadas e a volta de Luis Ruiz ao CD Lugo. O 8 de setembro o club anunciou a fichaxe do porteiro hispano-colombiano Lucho García, procedente do Sevilla. O 9 de setembro o club anunciou a renovación por tres tempadas máis do xogador da canteira Yago Gandoy. O 11 de setembro foi anunciada a cesión por unha tempada do centrocampista do Sevilla José Lara.
O 12 de setembro pechouse a fichaxe do lateral esquerdo de Valladolid Héctor Hernández, que quedara libre tras o descenso do Numancia. Dous días despois o CD Lugo, anunciou a incorporación en propiedade de Gerard Valentín, dianteiro do Deportivo que xa xogara no club lugués como cedido nas dúas tempadas anteriores. O 18 do mesmo mes anunciáronse as fichaxes do uruguaio Nacho González, procedente do Plaza Colonia, e do portugués Rui Costa, dianteiro do FC Porto que xogara a tempada pasada como cedido no AD Alcorcón. Ademais Fede Cartabia anunciou que volvía outra tempada máis ao Shabab Al-Ahli dos Emiratos Árabes Unidos. O 22 de setembro Vicente Gómez desvinculouse do club e ao día seguinte foi anunciado como novo xogador do Kerala Blasters FC, da Superliga da India.
O 24 de setembro Michele Somma despediuse do Deportivo nas redes sociais, sendo anunciado uns días despois como novo xogador do Palermo. O 25 de setembro fíxose oficial a contratación do internacional venezolano Miku, procedente do AC Omonia Nicosia, que xa levaba varios días adestrando en Abegondo. O día 26 o equipo disputou o primeiro amigábel da tempada fronte ao Racing Vilalbés na Magdalena, gañando por 0-3. O 28 do mesmo mes anunciouse a contratación por catro tempadas do nixeriano Uche Agbo, dianteiro do Standard de Liège que xogara cedido no Deportivo a segunda parte da tempada anterior. Ao día seguinte anunciouse a renovación de Eneko Bóveda por dúas tempadas máis. Ademais anunciouse que o club sumaba xa 16.575 socios, converténdose no equipo con máis abonados da historia da Segunda División B, superando os 16.326 do Oviedo na tempada 2014/15.
Outubro
O 5 de outubro o club anunciou as renovacións de Borja Galán e Álex Bergantiños ata xuño de 2022 e de Keko Gontán ata xuño de 2024. Ademais informouse da fichaxe do central Derik Osede, procedente do Numancia, e da continuidade no club do uruguaio Diego Rolan, tras non concretarse a súa saída ao peche do mercado. O 18 de outubro o Deportivo volveu xogar un partido de Segunda B case 40 anos despois, vencendo ao Salamanca en Riazor por 2-1.
Xaneiro
O 11 de xaneiro o club anunciou a destitución de Fernando Vázquez e todo o corpo técnico. O seu despedimento chegou trala xornada 9, despois de que o equipo sufrise as súas dúas primeiras derrotas na liga, contra Celta B e Zamora. Ao día seguinte anunciouse a contratación de Rubén de la Barrera. A súa chegada supuxo que o Deportivo volvese ter un técnico coruñés, cousa que non ocorría dende había máis de dúas décadas con José Manuel Corral. Converteuse ademais, con 35 anos, no técnico máis novo en dirixir o equipo nos últimos 44 anos, dende que José López collera provisionalmente as rendas na tempada 1976/77, tras as enfermidades de Héctor Rial e Cheché Martín.
O 27 de xaneiro anunciouse a fichaxe do brasileiro Raí, procedente do Real Zaragoza. Chegou libre e asinou un contrato ata o final da tempada.
Febreiro
O primeiro día de febreiro, derradeiro día do mercado invernal, anunciouse a saída de Diego Rolan cedido ata final de tempada ao Pyramids FC da liga exipcia. O motivo da súa cesión foi o seu alto salario, "inasumible para un equipo de Segunda B". O mesmo día anunciouse a marcha de Rui Costa ao Santa Clara dos Azores e a tramitación de fichas do primeiro equipo para Rayco e Villares, ata entón xogadores do Fabril.
Tras perder o 7 de febreiro por 0-2 fronte ao Coruxo no Vao, o Deportivo pasou a ocupar a quinta praza do subgrupo. Ao día seguinte o presidente Fernando Vidal e todo o consello de administración presentaron a súa dimisión por orde de Abanca, quedando como novo presidente Antonio Couceiro.
A finais de febreiro o equipo caeu na clasificación ata o punto máis baixo da súa historia, ocupando a sexta praza do subrupo A e a décima tendo en conta o Grupo I completo.
Marzo
O 25 de marzo anunciouse a Miguel Juane como novo secretario do club.
Material deportivo
O equipamento do Deportivo é proporcionado por Macron e os patrocinadores son Estrella Galicia, Abanca e Luckia.
Primeira fase - Grupo I Subgrupo A
Pos = Posición; Pts = Puntos; PX = Partidos Xogados; PG = Partidos Gañados; PE = Partidos Empatados; PP = Partidos Perdidos; GF = Goles Anotados; GC = Goles Recibidos; Dif = Diferenza de goles
Segunda fase para a Primeira División RFEF - Grupo I D
Pos = Posición; Pts = Puntos; PX = Partidos Xogados; PG = Partidos Gañados; PE = Partidos Empatados; PP = Partidos Perdidos; GF = Goles Anotados; GC = Goles Recibidos; Dif = Diferenza de goles
Dompiñor, San Pedro do Incio, O Incio
Dompiñor é unha aldea da parroquia de San Pedro do Incio, no concello lugués do Incio. Está situada a 615 metros de altitude. En 2008 tiña unha poboación de 4 habitantes (2 homes e 2 mulleres).
Dupla xornada laboral
A dupla xornada laboral ou dobre xornada laboral denomínase á suma entre o traballo no mercado laboral e o traballo doméstico.
O termo
Este concepto parte da consideración de que das persoas presentes no mercado laboral a finais do século XIX e inicios do século XXI había unha diferenza fundamental entre mulleres e homes á hora de combinar o traballo asalariado co traballo doméstico, de tal xeito que o traballo dos coidados era asumido maioritariamente polas mulleres. A distinta implicación en tempo no traballo reprodutivo deu lugar a unha procura dun cambio social. Un fito importante na procura dun cambio foi o chamamento a unha folga de coidados na folga feminista no ano 2018.
Convento de Santo Agostiño de Pontedeume
O Convento de Santo Agostiño é un edificio de Pontedeume, construído inicialmente para albergar unha comunidade de frades agostiños que o habitaron durante case tres séculos: desde a súa fundación en 1538 polo conde Fernando de Andrade ata a exclaustración de 1835. Na actualidade alberga a Casa da Cultura de Pontedeume.
Mona Imai
Mona Imai, nada en 1978, é unha tradutora profesional de orixe nipoa residente en Vigo e coñecida por verter libros da literatura xaponesa cara ao galego e ao castelán. É licenciada en Ciencias do Mar.
Traxectoria
Entre as súas traducións ao galego, destacan autores como Haruki Murakami, Junichiro Tanizaki, Takeshi Kitano, Banana Yoshimoto, Yasunari Kawabata ou Natsume Soseki, cuxa versión de Botchan, foi a obra distinguida en 2015 co premio Plácido Castro á mellor tradución. As editoriais galegas coas que traballa habitualmente son editorial Galaxia (en tándem co tradutor galego Gabriel Álvarez Martínez) e Rinoceronte editora.
Convento de Santo Agostiño de Pontedeume
Historia
Mediante escritura redactada en Pontedeume o 24 de setembro de 1538, o conde de Andrade e Vilalba, don Fernando, comprométese a construír o edificio e a igrexa dun convento nunha horta con casa e valado da súa propiedade, extramuros da vila de Pontedeume. Ademais dótaa con 30.000 marabedís procedentes inicialmente das rendas que o conde posúe nas parroquias de San Pedro de Vilar, Santa María de Centroña e San Martiño de Porto. A Orde de Santo Agostiño comprométese a mandar oito frades, dos cales seis serían cregos, e un prior para residiren no convento. As condicións son aceptadas pola Orde o 5 de decembro de 1538. Finalmente, a requirimento do conde de Andrade, a Orde de Santo Agostiño confirma e aproba as escrituras de fundación e dotación, na vila de Dueñas o 30 de abril de 1540. Cando pouco despois morre o conde estaba sen rematar o edificio, polo cal deixa no seu testamento 200 ducados para finaliza-las obras.
Logo da exclaustración de 1835, foi cedido en 1842 para escola de nenas, cuartel e cárcere. En 1848 foron poxados o edificio e a horta que pasaron a mans privadas. O concello recupera a propiedade da horta mediante compra en 1864, destinándoa a espazo público co nome de Alameda de Raxoi, lugar de celebración durante moitos anos de feiras e, ata hai moi pouco, das verbenas das Festas das Peras. En 1867 a igrexa do convento, que non fora poxada, foi derrubada para a apertura da Avenida de Raxoi, agás unha capela que se trasladou pedra a pedra ó novo cemiterio municipal no barrio de Porto. Finalmente na década dos oitenta do século XX o edificio do convento recupera o carácter público ao ser adquirido polo concello para instalar nel a Casa da Cultura do concello.
Descrición
O edificio, de planta rectangular con dous andares, está situado na Praza do Convento. A fachada barroca é da segunda metade do século XVIII. Nela destaca a porta de entrada, cuberta cunha bóveda de crucería. Na fachada posterior son salientábeis os arcos de medio punto da planta baixa e as escaleiras de acceso á primeira planta. A escaleira remata nun balcón corrido con peitoril de pedra, desde o que se aprecia a zona axardinada do recinto na que se expoñen as esculturas do oso e o xabaril, símbolos da casa de Andrade, que se achaban na entrada da ponte do Eume, e a de Afonso X, situada na praza do Convento ata a última remodelación desta.
O interior foi rehabilitado para a Casa da Cultura, destacando unha sala de exposicións na planta baixa e un salón de actos no primeiro andar.
Bush (grupo musical)
O grupo atopouse co éxito tras a edición do seu álbum de estrea Sixteen Stone en 1994, que foi certificado 6 veces platino pola RIAA. Bush sería unha das bandas de rock máis exitosas comercialmente dos 90, vendendo máis de 10 millóns de discos nos Estados Unidos. A pesar do seu éxito nos Estados Unidos, a banda foi menos coñecida no seu propio país e conseguiu só un éxito marxinal alí. Bush tivo numerosos sinxelos no top ten das listas da Billboard, e un número 1 con Razorblade Suitcase en 1996. O grupo separouse en 2002, pero reuniuse en 2010 e comezou a traballar nun novo álbum, The Sea of Memories, que foi editado en setembro de 2011.
O grupo elixiu o nome "Bush" porque vivían na área londiniense de Shepherd's Bush.
Relevo (escultura)
miniatura|Relevo representando o nacemento de [[Xesús de Nazaret|Xesús (igrexa de San Salvador de Meis, Pontevedra)]] miniatura|Artesán entallando en relevo.
Os relevos son un tipo de traballo común en todo o mundo, en especial na decoración de edificios monumentais, tales como templos. O friso no estilo corintio clásico está frecuentemente enriquecido con baixorrelevos. Os alto relevos poden ser vistos nos frontóns de templos clásicos, como por exemplo no Partenón.
Os relevos poden ser usados nunha escena única, ou ordenados nunha narrativa.
Onésimo, bispo de Bizancio
Onésimo, finado cara ao 90 ou 95, tamén chamado Onésimo de Bizancio e O Sagrado Apóstolo Onésimo nalgunhas igrexas ortodoxas, foi un mártir do cristianismo.
Traxectoria
Foi un servente de Filemón, personaxe importante e influente de Colosas de Frixia, convertido ao cristianismo por Paulo de Tarso. Onésimo cando fuxía da xustiza, por lle ter roubado ao seu amo; atopouse con Paulo, quen se achaba entón prisioneiro en Roma. O Apóstolo converteuno ao Cristianismo, bautizouno e enviouno á casa de Filemón cunha carta de recomendación, que dicía o seguinte:
Venerado como Santo, a súa festa é o 15 de febreiro na Igrexa Católica.
Filosofía medieval
Denomínase filosofía medieval á filosofía dada en Europa e o Oriente Medio durante o período coñecido como Idade Media, período que se estende desde a caída do Imperio Romano de Occidente no século V até a caída do Imperio Romano de Oriente en 1453.
Contidos
Os problemas fundamentais discutidos durante este período foron a relación entre a fe e a razón, a natureza e a existencia de Deus, os límites do coñecemento e a liberdade no home, a natureza dos universais e a individuación das substancias divisibles e indivisibles.
Delimitación histórica e temática
Desde un punto de vista histórico, a Idade Media esténdese desde a caída do Imperio Romano de Occidente até a caída do imperio bizantino, pero temáticamente, segundo autores como Gilson, a filosofía medieval iníciase no século II co diálogo entre a filosofía helenística e as grandes relixións monoteístas. Por isto algúns autores sosteñen que a filosofía antiga perde a súa antiga autonomía e devén ancilla Theologiae, vale dicir, pasa a estar subordinada ou cunha actitude servil con respecto á especulación relixiosa.
Etapas e representantes
A patrística é a fase na historia da organización e a teoloxía cristiá que abarca desde o fin do cristianismo primitivo, coa consolidación do canon neotestamentario, até ao redor do século VIII. Ademais da elucidación progresiva do dogma cristián, a patrística ocupouse sobre todo da apoloxía ou defensa do cristianismo fronte ás relixións pagás primeiro e as sucesivas interpretacións heterodoxas que logo darían lugar ás herexías.
O cristianismo é difundido masivamente polos profetas, tomando forza entre a poboación e desprazando ás relixións politeístas.
O seu nome deriva dos pais da Igrexa, os teólogos cuxa interpretación dominaría a historia do dogma. A influencia apoloxética debeuse entre outras cousas ao ataque hostil, e por penetrar nos datos da revelación, ou de formarse unha imaxe totalizadora do mundo e da vida humana á luz da fe. O progreso do implícito ao explícito foi un progreso na ciencia teolóxica; no proceso de argumentación e definición empregáronse conceptos e categorías tomadas da filosofía. A filosofía imperante era o platonismo, neoplatonismo (con toque estoico).
Os escritores cristiáns non fixeron distinción entre filosofía e teoloxía. Estes mostraron unha diverxencia de actitude ante a filosofía clásica: como inimiga ou como utilidade. miniatura|303x303px|As sete artes liberais, segundo unha ilustración do [[século XII.]]
Anos das Lámpadas
No legendarium de J. R. R. Tolkien, os Anos das Lámpadas son o primeiro dos tres grandes períodos de Arda, o mundo no que se desenvolven a maioría dos acontecementos narrados na súa mitoloxía. Os dous períodos seguintes son os Anos das Árbores e os Anos do Sol, nesa orde.
Os Anos das Lámpadas comezaron pouco despois da creación de Arda. Cando os Valar descenderon ao mundo, Arda carecía de vida e de trazos xeográficos marcados: a forma orixinal de Arda, escollida polos Valar, era un enorme continente simétrico.
As lámpadas foron destruídas nun ataque de Melkor, que supuxo a fin definitiva da Primavera de Arda, xa eivada en parte polo mal e o odio que manaban desde Utumno. Arda ficou unha vez máis ás escuras, e a caída das lámpadas estragou a perfecta simetría da súa superficie. Co cataclismo creáronse novos continentes: Aman no oeste, a Terra Media no medio, as terras inhabitadas (máis tarde coñecidas como a Terra do Sol) no leste, e a Terra Escura no sur. No lugar onde caeu Illuin formouse máis adiante o Mar Interior de Helcar, no que se atopaba a baía de Cuiviénen. A destrución das Dúas Lámpadas marcou a fin dos Anos das Lámpadas e o inicio dos Anos das Árbores.
Ramiro Ledo
Ramiro Ledo Cordeiro, nado en Lugo o 5 de xuño de 1981, é un xornalista e director de cine galego. Despois de residir en Barcelona, na actualidade faino en Compostela.
Traxectoria
Estudou xornalismo na USC. En 2001 foi un dos fundadores do Cineclube de Santiago de Compostela. Dirixiu os tres primeiros números do boletín de cinema en galego Ariel. Forma parte do consello de redacción da revista virtual de cinema Blogs & Docs. É un dos fundadores do proxecto NUMAX.
Obra
Aparece como actor na curtametraxe Berberecho (Xosé Manuel Bazarra "Sepi", 2001), e realizou a montaxe de Entre linguas (2009) e A cicatriz blanca (Margarita Ledo, 2012). O seu artigo "Facer filmes contra o seu tempo", aparece no libro ''Non conciliados. Argumentos para a resistencia cultural'' (Cineclube Compostela, 2010).
Premios
Premio Europa Cinemas Awards como empresario do ano 2020.
Broken Sword: The Sleeping Dragon
Broken Sword: The Sleeping Dragon é un videoxogo lanzado para Windows, Xbox e PlayStation 2 no 2003, mentres que para o Xapón, a versión de PlayStation 2 (lanzado só en Europa e no Xapón) foi estreado en setembro de 2004. Foi proposta unha versión para Nintendo GameCube, pero acabou sendo cancelada. É a terceira entrega da serie de videoxogos Broken Sword, lanzado seis anos despois do anterior título, The Smoking Mirror. The Sleeping Dragon supuxo un avance cara os gráficos 3D, e é o único xogo da serie que non emprega unha interface point and click. O xogador asume o papel de George Stobbart, un avogado de patentes estadounidense que voa até o Congo para escribir a patente para un científico que di ter atopado a fonte dunha enerxía ilimitada.
O xogo recibiu críticas positivas, sendo loado pola súa historia, o seu humor, o seu aspecto cinematográfico e os seus gráficos. A música do xogo tamén foi loada. As críticas negativas centráronse no control da interface e nos crebacabezas repetitivos. Segundo Charles Cecil, o xogo vendeu uns poucos milleiros de copias.
Cores, Ponteceso
San Martiño de Cores é unha parroquia que se localiza no norte do concello coruñés de Ponteceso na comarca de Bergantiños. Segundo o IGE en 2018 tiña 526 habitantes (284 homes e 262 mulleres) distribuídos en 13 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 746 habitantes.
Patrimonio
A igrexa de San Martiño de Cores é unha construción do século XIII remodelada no século XVIII. A planta é de cruz latina con dúas capelas cubertas por bóvedas de canón, con arcos faixóns. O presbiterio está cuberto por unha bóveda de forno. A fachada é de estilo barroco, cunha porta alintelada, sobre ela unha fornela co santo, un van cadrado e unha torre campanario que destaca sobre a construción. Sobre a bóveda da sancristía descubriuse un ara romana invertida.
Os Ferreiros, Vián, A Pastoriza
Os Ferreiros é un lugar da parroquia de Vián no concello lugués da Pastoriza na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 8 habitantes (2 homes e 6 mulleres).
Alfabeto
A palabra alfabeto provén das gregas alfa e beta, que designaban a primeira e segunda letra do seu alfabeto, correspondentes no alfabeto latino a a e b, respectivamente.
Exemplos
Como exemplos de "alfabetos" pódense ver os seguintes:
Alfabeto arábigo: ﺍ, ﺏ, ﺕ, ﺙ, ﺝ, ﺡ, ﺥ, ﺩ, ﺫ, ﺭ, ﺯ, ﺱ, ﺵ, ﺹ, ﺽ, ﻁ, ﻅ, ﻉ, ﻍ, ﻑ, ﻕ, ﻙ, ﻝ, ﻡ, ﻥ, هـ, ﻭ, ﻱ
Alfabeto cirílico: А, Б, В, Г, Ґ, Д, Е, Є, Ж, З, И, І, Ї, Й, К, Л, М, Н, О, П, Р, С, Т, У, Ф, Х, Ц, Ч, Ш, Щ, Ю, Я, Ъ, Ь, Ђ, Љ, Њ, Ћ, Џ
Alfabeto grego: Α, Β, Γ, Δ, Ε, Ζ, Η, Θ, Ι, Κ, Λ, Μ, Ν, Ξ, Ο, Π, Ρ, Σ, Τ, Υ, Φ, Χ, Ψ, Ω.
Alfabeto hebreo: א, ב, ג, ד, ה, ו, ז, ח, ט, י, כ, ל, מ, נ, ס, ע, פ, צ, ק, ר, ש, ת.
Alfabeto latino: A, B, C, D, E, F, G, H, I, J, K, L, M, N, O, P, Q, R, S, T, U, V, W, X, Y, Z.
Xeración do 25
De escritores galegos. miniatura|250px|Representación gráfica do Rincón de Goya (1926-1928), de [[Fernando García Mercadal.]] A Xeración do 25 é o nome co que en 1961 Carlos Flores López denominou un grupo de novos arquitectos vangardistas, titulados entre 1918 e 1925 na Escola Técnica Superior de Arquitectura de Madrid.
Denominación
Aínda que as obras clave desta Xeración comezaron a aparecer en Madrid en 1927 -o cal xustificaría que fose denominado como xeración do 27, como pedía Oriol Bohigas, para relacionala coa xeración literaria-, a razón do cambio da data foi a Exposición Internacional de Artes Decorativas e Industriais de París, de 1925, que causou un grande impacto nos novos arquitectos madrileños.
A formación do grupo
O grupo estaba formado por Bergamín, García Mercadal, Fernández Shaw, Blanco Soler, Anasagasti, de los Santos, Aguirre, Sánchez Arcas, Lacasa, Arniches, Domínguez, Gutiérrez Soto, Borobio, Aspiroz, Muñoz Casayús e Durán Reynals.
Obras representativas
Como consecuencia daquela impresión apareceron tres obras esenciais entre 1927 e 1928, que marcaron aquel período e definiron a esta Xeración: o Rincón de Goya, de Fernando García Mercadal, a gasolineira de Petróleos Porto Pi, de Casto Fernández Shaw e a Casa do Marqués de Villora, de Rafael Bergamín. Son o que Flores denominou “primeiras obras afíns ó movemento centroeuropeo renovador da arquitectura, isto é, vinculadas o que chamou posteriormente Movemento Moderno”.
Xoán Montes
Xoán Hermenegildo Montes Capón, coñecido simplemente como Xoán Montes nado en Lugo o 13 de abril de 1840 e finado o 24 de xuño de 1899, foi un compositor, organista e director de música galego, famoso especialmente por ser o autor da versión musical do poema "Negra Sombra" de Rosalía de Castro.
Xoán Montes foi o primeiro director da Banda Municipal de Lugo en 1876 e fundou o Orfeón Lucense en 1879.
Traxectoria
miniatura|300px|esquerda|Placa na praza de Santo Domingo, onde estaba a casa na que viviu e morreu. Se ben a familia de Xoán Montes procedía de San Fiz de Paz (Outeiro de Rei), o compositor naceu na Praza de Santo Domingo da cidade de Lugo o 13 de abril de 1840 sendo o terceiro dos catro fillos de María Juana Capón López e Félix José de Montes y Galloso, un empregado administrativo no Concello de Lugo. Bautizado co nome Juan Hermenegildo o mesmo día do seu nacemento, logo de saír do Seminario empregou tan só o primeiro dos dous nomes. O 1 de marzo de 1850, pouco antes de que cumprira dez anos morreu seu pai, e aos poucos meses, en setembro dese mesmo ano ingresou no Seminario Conciliar de Lugo, onde estuda a carreira sacerdotal (Latinidade e Humanidade, Filosofía e Teoloxía, obtendo as máximas cualificacións), compaxinando os seus estudos con clases de música na cátedra de solfexo coa que contaba o Seminario. Foi un músico eminentemente autodidacta, xa desde a adolescencia, cando a supresión no Seminario da cátedra de solfexo o obriga a realizar pola súa conta os estudos de música, que compaxinou cos relixiosos co consentimento dos seus profesores. O vicerreitor encoméndalle a creación dun coro de seminaristas, e empeza a compoñer as súas primeiras pezas: glosas, pregarias, himnos, motetes; entre eles Las siete palabras de Cristo en la Cruz, da que posteriormente (1889) fará un preludio instrumental.
Oposita á praza de organista da Catedral de Mondoñedo (1862), aínda que, ao non ter a idade requirida, só pode concursar a merito, isto é, sen dereito a praza.
En 1886 foille concedida a condecoración de Cabaleiro da Orde de Isabel a Católica, distinción que recusou con humildade. No final da súa vida aínda levou a termo a organización por encomenda do bispo da Schola Cantorum do Seminario.
San Miguel, San Pedro do Incio, O Incio
En 2008 tiña unha poboación de 2 habitantes (1 home e 1 muller). Nela atopamos unha capela.
Xoán Montes
Traxectoria
Faleceu na cidade de Lugo dunha hemorraxia cerebral na madrugada do 24 de xuño de 1899.
Estacio, bispo de Bizancio
Estacio o Apóstolo foi o Bispo de Bizancio entre os anos 38 a 54. Disque, tivo estreito contacto con André o Apóstolo e Paulo de Tarso.
Eusebio de Cesarea cita a Oríxenes mencionando que André predicara na Asia Menor e en Escitia, ao longo de Mar Negro e en lugares tan afastados como o Volga e Kíiv, converténdose xa que logo no santo patrón de Romanía e Rusia. Segundo a Tradición, el fundou a diocese de Bizancio no ano 38, instalando a Estacio como bispo (o único bispado existente naquela zona era o que estaba situado en Heraclea). Esta diocese máis tarde converteríase no Patriarcado de Constantinopla, tendo ao Apóstolo André como o seu Santo Patrón.
Non queda claro se Estacio é a mesma persoa a quen Paulo chama "querido" na Epístola aos Romanos (Rom. 16:9).
A súa festividade celébrase o día 31 de outubro.
Corme Aldea, Ponteceso
Santo Adrán de Corme Aldea é unha parroquia que se localiza no norte do concello coruñés de Ponteceso na comarca de Bergantiños. Segundo o IGE en 2018 tiña 284 habitantes (138 homes e 146 mulleres) distribuídos en 7 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 475 habitantes.
Rona, madar-e Azim
Rona, madar-e Azim (en ) é un filme afgán de 2018 dirixido por Jamshid Mahmoudi. Foi escollido como candidato de Afganistán para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 91ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
Puerto Baquerizo Moreno
Puerto Baquerizo Moreno, é a capital da provincia de Galápagos, en Ecuador. Está situada ao suroeste da illa de San Cristovo, Galápados, a illa máis oriental do arquipélago.
É a segunda poboacións máis grande das illas, con 5.600 habitantes, principalmente pescadores. As industrias primarias son a pesca artesanal, turismo, e cultivo de granxas. A cidade ten un Centro de Interpretación, pero a infraestrutura turística non é tan avanzada como en Puerto Ayora.
A cidade toma o nome do presidente Alfredo Baquerizo Moreno (1859-1951).
A polo ghit
Historia
A idea orixinal foi de María Yáñez, directora no ano 2006 do medio. A colaboración coa Radio Galega viu dada pola participación desta xornalista en Extrarradio, programa onde se emitían moitas das pezas participantes. As bases especificaban que as composicións debían estar baixo licenza Creative Commons o que permitira a súa reprodución, distribución e copia libre.
En abril de 2010 Vieiros anunciou unha nova edición do concurso, pero informando que a Radio Galega non apoiaba ese ano o certame. . O propio medio informou dos intentos por parte da emisora do rexistro do nome do concurso e variantes. Posteriormente a compañía radiofónica informa da creación dun novo concurso chamado Vasacarnota?, artellado arredor do programa Somos quen. Sobre as acusacións, a compañía argumentou que posuía probas da autoría da idea orixinal e afirmou que os convenios firmados entre os dous medios xa non estaban en vigor.
Durante as distintas edicións o concurso tamén foi acusado polo visitantes da web da pouca seriedade dos medios de votación. , polo que o xornal foi variando o sistema de votacións en cada edición.
Edicións
Na edición A polo ghit 2006 presentáronse un total de 38 cancións, e o xurado escolleu como gañadora "In the Ocean", de Pulpiño Viascón. Editouse un disco con todas as cancións que tamén se pode descargar da rede gratuitamente.
Na edición A polo ghit 2008 o tema gañador foi "Planeta 19", do grupo Boy Elliott. O grupo representou a Galiza no Liet-Lavlut, o Euro-Festival de linguas minorizadas, celebrado o 18 de outubro na cidade saami de Luleå. Nesta ocasión o xurado estivo formado por Tito Lesende (crítico musical), Xosé Manuel Pereiro (decano do CPXG e compoñente de Radio Océano), Patricia Romero (presidenta do club de fans da Orquestra Panorama) e Ramón Domínguez (dillei Zarpaelamor).
Na edición A polo ghit 2009 o tema gañador foi "O fillo do mar" do grupo A banda de Balbina, e o xurado estivo formado por Belén Xestal e Alberto Dopico (do programa da TVG, Quen Toca?), Alberto Rivero (da Radio Galega) e o actor e humorista Roberto Vilar.
Ácaros
A dos ácaros (Acari ou, antigamente, Acarina), é unha subclase de artrópodos quelicerados pertencente á clase dos arácnidos (teñen, por iso, oito patas).
Existen preto de 150 especies no mundo enteiro. Os ácaros do po doméstico son visíbeis apenas ao microscopio e teñen un tamaño que varía entre 200 e 500 μm.