cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Clemente III, antipapa
Disputas co papa Gregorio
Asistindo ao primeiro concilio coresmal de Gregorio, Guibert rexeitou presenciar o seguinte, o concilio coresmal de 1075, aínda que estaba ligado polo xuramento a obedecer os chamamentos para o evento. Pola súa ausencia fixo manifesta a súa oposición a Gregorio VII, quen o suspendeu polo seu rexeitamento a ir ao concilio.
Foi no mesmo ano que o emperador Henrique IV comezou a súa guerra aberta contra Gregorio. No Concilio de Worms (Alemaña) en xaneiro de 1076, adoptouse a determinación de depor a Gregorio, e a esta decisión uníronse os bispos desimoníacos da Italia Transpadana. Entre eles debeu atoparse Guibert, quen compartiu a sentenza de excomuñón e interdición, pola cal Gregorio se pronunciou en contra dos bispos transpadanos no concilio coresmal de 1076.
Charles Gemar
Charles Donald "Sam" Gemar, nado en Yankton (Dacota do Sur) o 4 de agosto de 1955, é un astronauta estadounidense que formou parte das misións STS-38, STS-48 e STS-62.
Traxectoria
Foi seleccionado como astronauta pola NASA en xuño de 1985. Foi membro das misións STS-38, STS-48 e STS-62 e pasou un total de 24,23 días no espazo.
Lucian Freud
Lucian Freud, nado en Berlín o 8 de decembro de 1922 e finado o 20 de xullo de 2011, é un pintor xermano-británico.
Biografía
Foi fillo de pais xudeus, Ernst Ludwig Freud, un arquitecto, e Lucie Brasch. Tamén foi neto de Sigmund Freud e irmán de Clement Freud. Freud e a súa familia movéronse para o Reino Unido en 1933 debido á subida do nazismo, obtendo a cidadanía británica en 1939. Durante este período atendeu á escola de Dartington Hall en Totnes, Devon, e despois na escola de Bryanston. En 1941 foi mobilizado na mariña mercante, pasando tres meses no mar ata ser desmobilizado por invalidez.
Agasallo nupcial
miniatura|280px|Agasallo nupcial no [[ferreiriño bacachís]] En etoloxía denomínase agasallo nupcial, galano nupcial, obsequio nupcial, presente nupcial, ou regalo nupcial, ao comportamento animal adoptado por un macho que presenta alimentos ou substancias nutritivas á femia mentres a cortexa, se aparea con ela ou incluso despois de copular.
Este comportamento forma parte dos ritos nupciais da selección sexual.
O agasallo nupcial como parte da selección sexual
Realmente é un conxunto de comportamentos máis ou menos estereotipados específicos de cada especie, pero cuxos detalles poden variar ou non dun individuo a outro. Esta inxestión de alimentos pode adoptar diferentes formas: presa capturada, abandono dunha parte do corpo que constitúe unha estratexia adaptativa contra o canibalismo das femias (por exemplo en certas arañas ou na Mantis religiosa), secrecións do macho posibelmente relacionadas coa transferencia de espermatozoides (como nos saltóns da familia dos tetigoníidos).
Formalmente, un agasallo nupcial é unha presentación material a un destinatario por parte dun doante durante ou en relación ás relacións sexuais que non son simplemente gametos para mellorar a aptitude reprodutiva do doante. Moitas veces, este agasallo tamén mellorará a forma física do destinatario. Esta definición implica agasallos neutros, agasallos caros e agasallos beneficiosos sobre a aptitude do destinatario.
O agasallo nupcial atópase na intersección da selección sexual, a ecoloxía nutricional e a teoría da historia da vida, creando un vínculo entre estes tres aspectos.
Propuxéronse dúas hipóteses para explicar a función adaptativa destes agasallos: estimulación da femia para prolongar o apareamento e limitar a competencia dos espermatozoides; investimento parental do macho que, alimentando á femia, aumenta a aptitude fenotípica da súa descendencia.
Agasallos nupciais comestíbeis e non comestíbeis
Moitos agasallos nupciais son unha fonte de nutrición para o destinatario. En moitas especies de animais, incluíndo aves, insectos e arañas, isto toma a forma dun alimento que se transfire dun macho a unha femia xusto antes da cópula. Este é un comportamento que se coñece como alimentación de cortexo.
Formas de recibir os agasallos
Hai tres xeitos de recibir un agasallo. O primeiro é un agasallo oral, que se absorbe a través do aparato dixestivo do receptor. O segundo é un agasallo xenital, no que o agasallo é absorbido a través do aparato reprodutor. Por último, hai agasallos transdérmicos que o doador inxecta na parede corporal do receptor.
Jordan Adams
Jordan LaVell Adams, nado o 8 de xullo de 1994 en Atlanta, Xeorxia, é un xogador estadounidense de baloncesto profesional.
Traxectoria profesional
O 26 de xuño de 2014, Adams foi seleccionado na 22ª posición do Draft da NBA de 2014 polos Memphis Grizzlies. O 7 de xullo de 2014, asinou o seu contrato de rookie cos Grizzlies. Durante a súa tempada coma rookie, foi asignado en varias ocasións ós Iowa Energy, afiliado dos Grizzlies na NBA Development League.
Carboneras de Guadazaón
miniatura|300px|dereita|Localización da [[provincia de Cuenca.]] miniatura|300px|Solpor en Carboneras. Carboneras de Guadazaón é un concello da provincia de Cuenca na comunidade de Castela-A Mancha. Esténdese por unha área de 100.65 km² onde no ano 2007 vivían 899 habitantes. Encóntrase a 34 km da capital.
Política
A repartición de escanos quedou deste xeito:
Sergio Badilla Castillo
Sergio Badilla Castillo, nado en Valparaíso o 30 de novembro de 1947, é un poeta chileno. Creador do movemento transrealista na poesía contemporánea.
Traxectoria
Iniciouse como poeta en 1971.
Poeta cunha grande influencia nórdica na súa creación literaria, influído polos finlandeses Edith Södergran e Elmer Diktonius e polos suecos Gunnar Ekelöf e Tomas Tranströmer. Durante o seu exilio en Escandinavia foi parte do grupo Taller de Estocolmo. Volveu a Chile, en 1993 despois de 20 anos de vivir en Europa.
Cyperus eragrostis
thumb|Cyperus eragrostis
Compaixón
miniatura|dereita|Compaixón, de [[Adolphe Bouguereau (1897).]]
Cyperus eragrostis
O Cyperus eragrostis é unha especie de planta do xénero Cyperus orixinaria de América e naturalizada en Europa. Está considerada como planta invasora en Galicia e noutros moitos países.
Compaixón
A compaixón (do latín cumpassio, á súa vez do grego συμπάθεια ("sympathia"), palabra composta de συν πάσχω + = συμπάσχω, "sufrir xuntos") é entendida como a empatía cara a outras persoas para compartir a dor. A compaixón frecuentemente combinase cun desexo de aliviar o sufrimento doutra persoa para demostrar especial xentileza con aqueles que sofren. A compaixón pode levar alguén a sentir empatía polo outro, é dicir, poñerse no lugar de dita persoa e chegar a comprendela. A compaixón é frecuentemente caracterizada a través de accións, nas cales unha persoa busca axudar a aqueles polos que se compadece.
Cyperus eragrostis
Descrición
Especie oriúnda da América tropical e subtropical, é unha herbácea perenne que medra de rizomas curtos e grosos. É un xunco verde de talos altos e erguidos, de 10 a 90 cm de altura, de sección trígona. Longa e delgada, con follas agudas de ata 1 cm que irradian dende a parte superior, algo coriaceas.
Compaixón
A compaixón é o sentimento de pena ou mágoa que produce o sufrimento ou os males alleos e que leva a tratar de evitalos.
Cyperus eragrostis
Descrición
As súas flores encóntranse en espigas redondeadas de cor amarelo verdoso ou amarelento, en número de 14 a 30. Inflorescencia en umbela con longas brácteas. A frutificación prodúcese no verán, sendo o froito en aquenio. Propágase tanto por semente como por rexeneración do rizoma.
Distribución
Esta especie é orixinaria das rexións de clima tropical e subtropical de América. Naturalizada noutras partes de Norteamérica, Europa, Australia, Nova Zelandia e na Macaronesia, onde é unha planta invasora que se converteu nunha mala herba introducida.
Introdución e propagación en Galicia
En Galicia o primeiro rexistro coñecido data de 1951 quizais introducida de forma accidental, probablemente como mala herba en cultivos. Encóntrase en ribeiras, na beira das estradas, gabias, prados e noutros hábitats húmidos. Propágase tanto por sementes como por rexeneración a partir do rizoma. miniatura|Cyperus eragrostis.
Etimoloxía e taxonomía
O nome xenérico Cyperus deriva do grego antigo e significa "xunco", canto ó epíteto eragrostis alude a súa similitude co xénero Eragrostis.
Cyperus eragrostis foi descrita por Jean-Baptiste Lamarck e publicado na Tableau Encyclopédique et Methodique • Botanique 1: 146, no ano 1791.
Control mecánico
O control mecánico por retirada manual é unha boa opción para eliminar poboacións de plantas do xénero Cyperus. A mellor maneira é arrancalas usando un pequeno sacho (de tres picos, por exemplo) co que penetrar uns 20 cm no terreo para arrancar tamén os rizomas. Nalgúns casos, como en Cyperus esculentus, esta tarefa vese dificultada pola existencia nos rizomas de bulbos ou tubérculos.
O control por arranque neste caso pode ser igualmente eficaz, pero vai levar máis tempo, pois hai que repetilo en varias ocasións. Para asegurar o éxito desta medida, e tras a primeira limpeza, as novas plántulas emerxentes deben ser retiradas antes de que desenvolvan cinco ou seis follas. Desta maneira evitarase a produción de novos tubérculos e ó tempo redúcense progresivamente as reservas dos antigos, xa que se ven forzados a usar repetidamente as súas enerxías no desenvolvemento dunha nova planta. Tras sucesivas retiradas, e como as reservas non se ven renovadas, o tubérculo extenuarase e a planta non rebrotará máis. Os tubérculos maduros poden agromar ata en dez ocasións.
Control físico
Outra estratexia válida para a eliminación destas invasoras é o recubrimento da zona cunha cuberta que evite o crecemento da planta. As típicas cubertas de polietileno plástico non son moi recomendables, xa que as afiadas follas destas especies son capaces de traspasalo. É máis recomendable utilizar teas de filamentos soldados de polipropileno, que ademais son permeables á auga e ó aire. Estas teas poden ser asemade recubertas con material orgánico no caso de que se pretenda repoboar a zona. Segundo estudos realizados na década de 1990, un mes despois da súa instalación non deixaron pasar nin un só gromo.
Canto ó control cultural; distintas especies invasoras de Cyperus non medran ben á sombra, se existe a posibilidade de repoboar unha área con especies de porte superior a C. eragrostis, poderase reducir o nivel de invasión deixando a zona ocupada pola devandita planta en sombra.
Control biolóxico
O xénero Cyperus inclúe algunhas das malas herbas máis problemáticas do planeta. Por isto e por ser un grave problema nos cultivos de arroz, son moitos os intentos que se levaron a cabo para atopar controladores biolóxicos.
Outro axente testado é o fungo patóxeno Dactylaria higginsii, recentemente descuberto no sueste dos Estados Unidos, e que ocorre de forma natural en Cyperus rotundus. Polo momento non se ten constancia de que se realizasen probas con C. eragrostis, pero tendo en conta o espectro de infección que ten no xénero Cyperus, é moi probable que tamén sexa efectivo contra esta especie. Os efectos deste axente comezan a manifestarse catro días despois da súa aplicación en forma de pequenos puntos mouros nas follas. Estes puntos medrarán de xeito progresivo ata necrosar parcialmente a maioría das follas. En estudos de invernadoiro observouse que aplicacións de 106 conidio/ml reducen ata nun 75% o número de plántulas e o peso dos tubérculos. En estudos de campo, con 3 aplicacións de 106 conidio/ml conseguiuse un 90% de control. Tamén hai que destacar que este fungo é moi específico, xa que non se observou que infectase outras especies adxacentes.
Por último, outra técnica con que se experimentou para o control de Cyperus é a alelopatía. Preparados acuosos con extractos das partes subterráneas de Ophiopogon japonicus (a concentracións de 1, 2, 4 e 8%) reduciron de xeito significativo a xerminación e o crecemento de Cyperus difformis.
Airco DH.2
O Airco DH.2 foi un biplano monopraza con configuración "pusher" (coa hélice montada na parte posterior) que operou como caza durante a primeira guerra mundial. Foi o segundo deseño "pusher" de Geoffrey de Havilland para Airco, baseado no anterior DH.1 de dúas prazas. O priototipo do DH.2 realizou o seu primeiro voo en xullo de 1915, pero perdeuse no seguinte mes nas probas de servizo na fronte occidental.
Galería de imaxes de Ribeira
Galería de imaxes do concello de Ribeira na provincia da Coruña.
Airco DH.2
O DH.2 foi introducido en servizo na liña de fronte en febreiro de 1916 e foi o primeiro caza monopraza británico con armamento efectivo, permitíndolle aos pilotos do Royal Flying Corps (RFC) contrarrestar o "látego Fokker" que lles dera aos alemáns a vantaxe no aire a finais de 1915. Ata que os británicos desenvolveron un sistema de sincronización que igualase o sistema alemán como o que levaba o monoplano Fokker Eindecker, os pushers como o DH.2 e o F.E.2b levaron o peso das tarefas de caza e escolta.
O modelo foi superado polos novos cazas alemáns e finalmente foi retirado da primeira liña de fronte en Francia en xuño de 1917 despois de que o RFC recibise novos avións como os Nieuport 17 e Airco DH.5.
Pobo uigur
Os uigures (en ئۇيغۇر, Уйғур;, en turco antigo: 𐰺𐰍𐰖𐰆; en 维吾尔族 pinyin: Wéiwúěr zú) son un grupo étnico turco que habita en Asia Central e Oriental. No presente, viven principalmente na Rexión Autónoma Uigur de Xinjiang, na República Popular da China, onde é unha das minorías étnicas oficialmente recoñecidas.
Practican o islam sunní, e teñen unha aparencia física moi diversa, que vai dende a máis europea, a de oriente medio e a máis oriental.
A Ferraría de Abaixo, San Xurxo de Moeche, Moeche
A Ferraría de Abaixo é un lugar da parroquia de San Xurxo de Moeche no concello Coruñés de Moeche na comarca de Ferrol. Tiña 7 habitantes no ano 2008 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 2 homes e 5 mulleres, o que supón unha diminución con relación ao ano 1999 cando tiña 10 habitantes.
El Eco Mindoniense
El Eco Mindoniense foi un semanario editado en Mondoñedo entre 1882 e 1885.
Historia e características
Subtitulado Periódico católico, científico y literario, apareceu o 22 de novembro de 1882. Publicábase os mércores. Feliciano Sanjurjo Silva foi o seu fundador e propietario e tamén o director. Era de ideoloxía católica, pero tamén publicou traballos científicos e literarios. Imprimíase na tipografía de Hermenegildo Mancebo de Mondoñedo. Foi continuado por El Eco en 1885.
Colección Numismática Nacional dos Estados Unidos
A Colección Numismática Nacional é un gabinete de moedas e medallas de titularidade pública dos Estados Unidos, que forma parte da parte do Museo Nacional de Historia Americana, do Instituto Smithsoniano.
Fondos e exposición
Trátase dunha das coleccións numismáticas máis grandes do mundo e abrangue non só moedas e medallas senón tamén billetes, probas numismáticas, documentos e outros elementos relacionados. Ten un fondo de arredor de 1.600.000 obxectos, entre eles 450.000 moedas, medallas e condecoracións, e 1.100.000 exemplares de billetes.
Uns 26.000 obxectos dos que compoñen a colección foron doados á Colección Numismática Nacional o 16 de xaneiro de 1978 polo banco Chase Manhattan, logo da clausura do museo numismático desta institución bancaria (Chase Manhattan Money Museum) en 1977.
Carlos de Miguel
Carlos de Miguel Bastos, nado o 4 de agosto de 1976 en Vigo, é un ex xogador profesional de baloncesto galego. Cunha altura de 2,02 metros xoga na posición de ala-pivote.
-449
Outros
Historia ano a ano
Nuevo Estadio de la Victoria
O Nuevo Estadio de la Victoria é un estadio de fútbol situado na cidade de Xaén, España. Foi inaugurado o 29 de agosto de 2001, en substitución do antigo estadio de la Victoria. É utilizado polo Real Jaén Club de Fútbol que milita en Segunda División.
Historia
Inaugurouse o 29 de agosto de 2001, celebrándose o primeiro partido oficial o 2 de setembro. Ata entón, o Real Jaén disputaba os seus partidos no vello Estadio de la Victoria. O partido inaugural, de Segunda división, enfrontou ao Real Jaén co Poli Ejido, e acabou con vitoria por 3 a 1 do equipo xiennense. O primeiro gol oficial marcado no estadio foi obra de Goran Milošević no minuto 10, no lanzamento dunha falta cometida sobre Jurado no bordo da área. Os outros dous goles do Jaén foron obra de Jurado e Rueda, mentres que o gol ejidense marcouno Cañas.
Polígono industrial do Campiño
dereita|miniatura|Fábrica de Harinas Reyes, 2011. O polígono industrial do Campiño é unha área industrial situada entre as parroquias de Marcón (Pontevedra) e Tourón e Xustáns (Ponte Caldelas). Sitúase na aba do monte da Fracha, a 7,5 km da cidade de Pontevedra.
Nuevo Estadio de la Victoria
Historia
Pola súa localización nos arredores de Xaén, e polas súas dimensións, o estadio énchese moito menos que o seu predecesor, o que unido á distancia desde as bancadas ao terreo de xogo, fai que o equipo non senta tan arroupado como o fixese no vello estadio.
Polígono industrial do Campiño
Accesos
Está a carón da estrada PO-532, que une Pontevedra e Ponte Caldelas. No lugar da Reigosa tómase a vía PO-0004, que leva á rúa Chan da Parafita, a arteria norte-sur do polígono.
Nuevo Estadio de la Victoria
Historia
O seu primeiro aforamento completo produciuse na fase de ascenso a Segunda División de 2009, cando se enfrontou á SD Ponferradina na segunda eliminatoria, gañando por 1 a 0 con gol de Joseba Arriaga, o que supuxo o paso á terceira e última rolda. No seguinte partido, contra o Villarreal B, por primeira vez ampliouse o aforamento con bancadas supletorias ata conseguir 4.650 localidades máis.
Polígono industrial do Campiño
Historia
A principios dos anos 90 o alcalde Javier Cobián coa Consellería de Ordenación do Territorio da Xunta de Galicia e a Cámara de Comercio de Pontevedra promoveron a creación do polígono industrial do Campiño. O 11 de outubro de 1993 colocouse a primeira pedra do polígono industrial na zona da Reigosa. Na primavera de 1994 instalouse a primeira empresa no polígono, a fábrica pontevedresa Harinas Reyes Hermanos.
O 4 de marzo de 2011 inaugurouse unha grande ampliación do polígono, que limitou coa PO-0206 polo oeste e coa subida ao lugar de Baltar polo sur.
Empresas
O polígono inaugurouse en 1994 cunha superficie nese momento de 432.037 metros cadrados.
Entre as empresas con sede no Campiño destaca Reyes Hermanos (distribuidora de fariña), A Devesa (panadería e repostería), Moldes (alimentación) ou Cristalería Pontevedresa.
En xuño de 2008, Telmo Martín, voceiro local do PPdG, propuxo levar ao Campiño (logo dunha grande ampliación) a Papeleira de Pontevedra, fábrica de pasta de papel que a empresa ENCE ten en Lourizán.
Segundo José Luís Valiñas, presidente da Asociación de Empresarios do Campiño, en xaneiro de 2009 traballaban no polígono máis de 1500 persoas. Porén, en febreiro dese mesmo ano houbo un ERE na empresa Trèves, auxiliar da factoría de Citroën de Vigo, polo que a cifra descendeu en 300 persoas.
Definitely, Maybe
Definitely, Maybe é un filme romántico de 2008 escrito e dirixido por Adam Brooks. Está protagonizado por Ryan Reynolds, Isla Fisher, Rachel Weisz, Elizabeth Banks, Abigail Breslin e Kevin Kline. Ambientado na cidade de Nova York durante a década de 1990, o filme vai sobre un asesor político que tenta axudar á súa filla de once anos a entender o seu inminente divorcio contándolle unha historia sobre o seu pasado romántico.
Let It Go (canción de Frozen)
"Let It Go" é unha canción de Disney para o filme Frozen. Composta por Kristen Anderson-Loepz e Robert Lopez, a canción foi gravada en 43 idiomas e dialectos. Na versión orixinal do filme foi cantada pola actriz e cantante estadounidense Idina Menzel en inglés.
Profundo (mitoloxía)
Son seres recorrentes nos Mitos de Cthulhu, e son relacionados normalmente con elementos destes como o pobo de Innsmouth, a cidade submarina de Y'ha-nthlei, a Orde Esotérica de Dagón, e os seres chamados Pai Dagón e Nai Hidra.
Let It Go (canción de Frozen)
A canción expresa o primeiro momento de liberdade de Elsa despois de ter pasado a súa vida escondendo o seu poder.
Versións en galego
Dende a saída da canción saíron moitas versións en galego de "Let It Go" con diversas traducións como: "Déixao ir", "Xa pasou, libre son", ou "Sóltao" en Youtube.
Panavia Tornado
O Panavia Tornado é unha familia de avións de combate multirrol bimotores con á de xeometría variable, desenvolvidos e fabricados conxuntamente por Italia, Reino Unido e Alemaña occidental. Hai tres variantes principais do Tornado: o cazabombardeiro Tornado IDS (Interdictor/Strike), o supresor de defensas aéreas inimigas Tornado ECR (Electronic Combat/Reconnaissance) e o interceptor Tornado ADV (Air Defence Variant).
O Tornado desenvolveuse e fabricouse por Panavia Aircraft GmbH, un consorcio trinacional formado por British Aerospace (anteriormente British Aircraft Corporation), MBB, e Aeritalia. Voou por primeira vez o 14 de agosto de 1974 e entrou en servizo en 1979–1980. Debido ao seu deseño multirrol, foi capaz de substituír a varias frotas de avións cando foi introducido. A Real Forza Aérea Saudita (RSAF) converteuse no único cliente de exportación do Tornado. Unha unidade trinacional de adestramento e avaliación que operaba dende RAF Cottesmore, a Tri-National Tornado Training Establishment, mantivo o nivel de cooperación internacional máis aló da fase de produción.
O Tornado foi operado pola Royal Air Force (RAF), a Forza Aérea de Italia, e a RSAF durante a guerra do Golfo de 1991, na cal realizou a meirande parte dos ataque de penetración a baixa cota. Os Tornado de varios servizos tamén se usaron na guerra de Bosnia, na guerra de Kosovo, na guerra de Iraq, na guerra de Libia de 2011, e tamén tipo pequenos roles en Afganistán, Iemen, e Siria. Incluídas todas as variantes, fabricáronse un total de 990 Tornado.
Tornado IDS
O Tornado GR1B era unha variante do GR1 especializada en loita antibuque, que substituíu ao Blackburn Buccaneer. 26 avións foron convertidos e baseáronse en RAF Lossiemouth, Escocia. Cada avión podía levar ata catro mísiles antibuque Sea Eagle. Ao principio o GR1B o GR1B carecía da capacidade de radar para rastrexar barcos, confiando no seu lugar no buscador do mísil para adquirir os brancos. Posteriores actualizacións permitiron que os datos do obxectivo fosen pasados ​​do avión aos mísiles.
Un único Tornado GR1 (ZA326, o oitavo avión de produción) foi redesignado GR1P despois de ser parcialmente reconstruído usando partes de diferentes lotes de produción tras un incendio nunha proba de motores. Este aparello serviu co Royal Aircraft Establishment e a Empire Test Pilot's School ata 2005, cando foi retirado, sendo o derradeiro GR1 en servizo no mundo.
O Ministerio de Defensa británico comezou a estudar a actualización de metade de vida (Mid-Life Update) do GR1 en 1984. A actualización ao estándar GR4, aprobada en 1994, melloraría a capacidade no rol de altitude media baseándose nas leccións aprendidas do rendemento do GR1 na guerra do Golfo de 1991. British Aerospace (despois BAE Systems) actualizou 142 Tornado GR1 ao estándar GR4, comezando en 1996 e rematando en 2003. 59 avións da RAF recibiron posteriormente o paquete de aviónica CUSP que integraba a bomba Paveway IV e instalaba un novo módulo de comunicacións seguras de Cassidian na fase A, seguido polo enlace de datos de intercambio de información táctica (TIE) de General Dynamics na fase B.
miniatura|250x250px|Tornado ECR da Luftwaffe O GR1A é a variante de recoñecemento operada pola RAF e a RSAF, equipada co TIRRS (Tornado Infra-Red Reconnaissance System) no lugar do canón. A RAF pediu 30 GR1A, 14 reconstruídos a partir de GR1 e 16 avións novos. Cando os Tornado GR1 actualizáronse para converterse en GR4, os avións GR1A actualizáronse ao estándar GR4A. O cambio de operacións de baixo nivel a operacións de nivel medio/alto significa que xa non se utilizaba o TIRRS interno. Como os sensores internos dos GR4A xa non eran esenciais, a Tactical Reconnaissance Wing da RAF operaba tanto avións GR4A como GR4.
Tornado ECR
Operado por Alemaña e Italia, o ECR (Electronic Combat/Reconnaissance) ñe unha variante do Tornado dedicada a misións de supresión de defensas aéreas inimigas (SEAD). Foi entregado por vez primeira o 21 de maio de 1990. O ECR ten sensores para detectar o uso de radar e está equipado con con mísiles AGM-88 HARM anti-radiación. Os 35 ECR da Luftwaffe entregáronse novos, mentres que Italia recibiu 16 IDS convertidos. Os Tornado ECR italianos diferencianse dos alemáns en que carecen de capacidade de recoñecemento integrada e usan cápsulas de reccoñecemento RecceLite. Só os ECR da Luftwaffe levaban motores RB199 Mk.105, que tiñan unha maior potencia. Os avións alemáns non tiñan canón. A RAF usou a versión IDS no rol SEAD en lugar do ECR, e tamén modificou varios dos seus Tornado F.3 para realizar esta misión.
Tornado ADV
O Tornado ADV (Air Defence Variant) era unha variante de intercepción desenvolvida para a RAF (designada Tornado F2 ou F3) e tamén operada por Arabia Saudita e Italia. O ADV era menos áxil que cazas como o McDonnell Douglas F-15 Eagle, pero non foi ideado para o combate aéreo próximo, senón como un interceptor de longa duración para contrarrestar a ameaza dos bombardeiros da guerra fría. Aínda que o ADV tiña un 80% de partes en común co Tornado IDS, o ADV tiña unha mellor aceleración, motores RB199 Mk.104 mellorados, un corpo alongado, máis capacidade de combustible, o radar AI.24 Foxhunter, e cambios no software. Só tiña un canón para acomodar unha sonda de reabastecemento en voo retráctil.
A Ferraría de Arriba, San Xurxo de Moeche, Moeche
A Ferraría de Arriba é un lugar da parroquia de San Xurxo de Moeche no concello Coruñés de Moeche na comarca de Ferrol. Tiña 4 habitantes no ano 2008 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 1 home e 3 mulleres, o que supón unha diminución con relación ao ano 1999 cando tiña 9 habitantes.
Ben Kingsley
Sir Ben Kingsley, nado o 31 de decembro de 1943 en Snainton, Yorkshire Norte, é un actor inglés con máis de 50 anos de traxectoria. Aínda que é coñecido por Ben Kingsley, o seu nome orixinal é Krishna Pandit Bhanji (કૃષ્ણા પંડિત ભાનજી en lingua gujarati).
Traxectoria
En recoñecemento á súa carreira como actor, en 1982 foi galardoado co Oscar ó mellor actor polo filme Gandhi, no que interpretou o papel de Mahatma Gandhi. Tamén gañou dous Globos de Ouro, un Grammy, un BAFTA e o Premio do Sindicato de Actores. É recoñecido internacionalmente polo seu traballo noutros filmes de éxito como Schindler's List (1993), Twelfth Night (1996), Sexy Beast (2000), Casa de area e néboa (2003), Lucky Number Slevin (2006), Shutter Island (2010), Prince of Persia: The Sands of Time (2010), Hugo (2011), Iron Man 3 (2013), The Boxtrolls (2014) e The Jungle Book (2016).
Kingsley foi nomeado Knight Bachelor (cabaleiro) no Palacio de Buckingham en 2002 polos seus servizos á industria cinematográfica británica. En 2010 foi galardoado cunha estrela no Paseo da Fama de Hollywood.
Aeroporto Ramón Villeda Morales
O aeroporto Ramón Villeda Morales, tamén coñecido como aeroporto internacional La Mesa, é un aeroporto situado a 11 quilómetros ao leste da cidade de San Pedro Sula, no Departamento de Cortés en Honduras. O aeroporto recibe o seu nome por Ramón Villeda Morales, que foi presidente do país de 1957 a 1963.
É o principal e máis concorrido aeroporto de Honduras, con 880 078 pasaxeiros no ano 2016. O aeroporto ofrece servizos a uns 20 destinos domésticos e internacionais, sendo algúns deles conexións curtas a atraccións turísticas como La Ceiba, as ruínas maias de Copán e as praias caribeñas de Roatán e Tela.
Hércules (filme de 1997)
Hércules é un filme de animación dirixido por Ron Clements e John Musker, que foi estreado en 1997. É o filme animado número trinta e cinco da serie de clásicos de Walt Disney Animated Classics.
Sinopse
Hércules, o fillo de Hera e o deus Zeus, é roubado do Olimpo polos secuaces de Hares sendo un bebé, xa que tiñan a misión de desprotexelo da súa inmortalidade. Hércules medrará no mundo dos mortais ata que lle chegue a hora de regresar ó Olimpo.
Estadio San Pablo
O Estadio Municipal de San Pablo é un estadio de fútbol situado na cidade de Écija, España. Foi inaugurado en 1986, é de propiedade municipal e é utilizado polo Écija Balompié que milita en Segunda División B.
Murmur
Murmur é o álbum de estrea da banda estadounidense de rock alternativo R.E.M., publicado o 12 de abril de 1983 a través do selo I.R.S. Records. O disco foi aclamado pola crítica tras o seu lanzamento polo seu son pouco común, definido polas letras crípticas do vocalista Michael Stipe, o duro e discordante estilo de guitarra de Peter Buck, e as liñas melódicas do baixista Mike Mills.
Estadio San Pablo
Ten unha capacidade para 4.500 persoas, todas elas sentadas. Sitúase na rúa José Herrainz, antigo presidente do club e co que se conseguiu o seu maior logro, o ascenso a Segunda División. Desde esta entrada accédese á tribuna do campo, vestiarios, así como ás distintas oficinas. Conta tamén cunha entrada pola Avenida de Andalucía, accedéndose desde a mesma a ambos os fondos e a bancada de xeneral.
Murmur
Gravación
R.E.M. comezou a gravar o seu álbum de estrea en decembro de 1982. I.R.S. emparellou á banda co produtor Stephen Hague, que tiña un perfil máis alto que o anterior produtor de R.E.M. Mitch Easter. A énfase de Hague na perfección técnica non encaixou co grupo; o produtor fixo ao grupo interpretar múltiples tomas da canción "Catapult", o que desmoralizou ao batería Bill Berry. Ademais, Hague colleu o tema completo e levouno ao estudio Synchro Sound de Boston onde lle engadiu partes de teclado sen o permiso do grupo. Insatisfeitos, os membros de R.E.M. pedíronlle ao selo poder gravar con Easter. I.R.S. accedeu a unha sesión de proba, permitindo á banda viaxar a Carolina do Norte e gravar a canción "Pilgrimage" con Easter e o seu compañeiro Don Dixon. Tras escoitar o resultado I.R.S. permitiu ao grupo traballar con Dixon e Easter.
O 6 de xaneiro de 1983 R.E.M. entrou nos Reflection Studios en Charlotte, Carolina do Norte, para comezar as sesións de gravación con Easter e Dixon. Gran parte do material da banda para o disco probárase en anteriores xiras. Debido á mala experiencia con Hague, o grupo gravou o traballo a través dun proceso de negación, rexeitando incorporar clichés do rock como solos de guitarra ou os populares sintetizadores da época, para darlle á súa música unha sensación intemporal. Berry especificamente resitíuse a suxestións musicais "raras", insistindo en que as súas baterías fosen gravadas cunha cabina para batería, unha técnica xa anticuada nese momento. Dixon e Easter adoptaron un enfoque práctico na meirande parte do proceso de gravación. A parella só arranxou unha pista de voz e pedíronlle ao vocalista Michael Stipe regravar se era moi deficiente. A gravación rematou o día 23 de febreiro de 1983.
Listaxe de cancións
Canción extra da edición deluxe de 2008 (Live at Larry's Hideaway in Toronto, July 9, 1983)
Aparato reprodutor masculino
miniatura|dereita|300px|1. Vexiga urinaria. 2. Óso púbico. 3. Pene. 4. Corpo cavernoso. 5. Glande. 6. Prepucio. 7. Orificio uretral externo. 8. Colon sigmoide. 9. Recto. 10. Vesícula seminal. 11. Conduto exaculador. 12. Próstata. 13. Glándula de Cowper (glándula bulbouretral). 14. Ano. 15. Conduto deferente. 16. Epidídimo. 17. Testículo. 18. Escroto. miniatura|dereita|300px|Aparato xenital masculino no que se retirou a parede anterior do escroto e o pene foi colocado para arriba. miniatura|dereita|300px| Imaxe na que se ven as vesículas seminais, próstata, vexiga urinaria e o conduto deferente coa ampola. O aparato reprodutor masculino está formado polos órganos xenitais situados na pelve masculina. No aparato reprodutor fórmanse os gametos masculinos e outras secrecións que forman parte do seme, que o aparato reprodutor masculino depositará no feminino para que se produza a fecundación, e produce algunhas hormonas (principalmente testosterona). Está constituído polos testículos coas súas cubertas, o epidídimo e os condutos que conectan coa uretra, diversas glándulas (próstata, vesículas seminais, glándulas bulbouretrais), e os órganos xenitais externos, que son o pene e o escroto.
Órganos externos
As únicas partes dos órganos xenitais masculinos que se poden ver desde o exterior son o escroto e o pene.
Órganos internos
Distinguiremos os testículos, epidídimo, os condutos que levan o seme, e as glándulas.
Testículos
Os testículos son dúas gónadas ovoides situadas no escroto, que producen os gametos masculinos (espermatozoides) e hormonas esteroides (testosterona fundamentalmente). Comunícanse co epidídimo por medio dos condutiños eferentes. A capa externa do testículo é a túnica albuxínea formada por tecido conxuntivo. Desta túnica parten tabiques fibrosos que dividen o testículo en lobuliños, que terminan na parte posterior no mediastino do trestículo. O mediastino está atravesado por unha rede de condutos chamada rede testicular. Os espazos internos do testículo están cheos de túbulos seminíferos, na parede dos cales se producen as meioses que orixinan os espermatozoides. No espazo que queda entre os distintos túbulos seminíferos encóntranse células de Leydig produtoras de testosterona. Os túbulos seminíferos son inicialmente moi retortos, pero despois na zona do mediastino fusiónanse e fanse rectos, e ábrense na rede testicular. Da rede testicular saen os condutiños eferentes que conectan co epidídimo.
Epidídimo
O epidídimo está formado por un tubo retorto que se dispón na parte posterior e superior do testículo formando unha estrutura con forma de coma. Divídese en cabeza, que é a parte superior que se conecta co interior dos testículos por medio dos condutiños eferentes e por tecido fibroso e seroso, corpo, que está pegado á parte lateral posterior do testículo, e cola, situada na parte inferior do testículo e que se continúa co conduto deferente. O epidídimo serve para almacenar os espermatozoides e é onde acaban de madurar.
Condutos
Son o conduto deferente, o conduto exaculador (continuación do anterior) e a uretra.
Glándulas
Estas glándulas segregan líquidos que forman parte do seme, con función protectora, nutritiva ou lubricante e danlle certas propiedades ao seme. Son a próstata, as vesículas seminais e as glándulas bulbouretrais.
Porto de Ciutadella
250px|miniatura|Porto de Ciutadella O porto de Ciutadella está situado en Ciutadella de Menorca, ao oeste da illa de Menorca. Aproximadamente ten unha lonxitude de 1.170 metros e unha anchura de entre 110 a 15 metros, dependendo do tramo. Neste porto calan os buques de pasaxeiros e carga que unen a illa de Menorca con Mallorca e Barcelona mediante liñas regulares das empresas Iscomar e Balearia. Ten 174 amarres e dispón dun guindastre de 6,5 toneladas.
Rissagues
Uns dos problemas que ten o porto de Ciutadella son as rissagues, que se propagan por causas meteorolóxicas como os ventos fortes na troposfera (aire cálido en niveis da atmosfera e débil ou moderado na superficie) subas e baixadas bruscas do nivel do mar en moi pouco tempo. Cando acontece isto, poden producirse estragos moi graves como a perda das terrazas dos bares, embarcacións etc.
Illa deserta
miniatura|dereita|Illa deserta en [[Palau.]] Unha illa deserta ou illa deshabitada é unha illa non habitada por humanos. Son frecuentemente utilizadas en filmes e historias en xeral sobre náufragos, e tamén como estereotipos da idea dun "paraíso". Algunhas illas deshabitadas están protexidas como reservas forestais ou santuarios ecolóxicos, e outras son propiedade privada. A Illa Devon, no Canadá, é considerada a maior illa deserta do mundo.
Os Vilares, San Caetano, Santiago de Compostela
Os Vilares é un lugar da parroquia de San Caetano no concello coruñés de Santiago de Compostela, na comarca de Santiago. Segundo o IGE en 2018 tiña 50 habitantes (21 homes e 29 mulleres).
Está situada entre O Meixonfrío e o polígono industrial do Tambre, ao norte do concello compostelán. Ten aproximadamente unhas cincuenta casas, algunhas delas conservadas do que era a antiga aldea e outras moitas de nova construción.
Ten unha casa de turismo rural. Aquí empeza a liña de autobús 8, que a comunica co centro da cidade e con Vidán.
Argentum Online 2
Historia
O xogo desenvólvese en dous mundos medievais de fantasías. Un dos mundos foi subxugado polo Lord do Caos. Moitos foron escravizados, pero a pesar diso algúns quedan agochados, esperando a oportunidade de conseguir un portal máxico e chegar ao novo mundo. Os portais máxicos aparecen e desaparecen aleatoriamente ao redor do mundo, ligando os mundos.
Félix Tshisekedi
Félix Antoine Tshisekedi Tshilombo, nado en Kinshasa o 13 de xuño de 1963, é un político congolés, é o dirixente da partido Unión para a Democracia e o Progreso Social, o partido de oposición máis antigo e máis grande da República Democrática do Congo. A partir do 9 de xaneiro de 2019, é o Presidente electo da República Democrática do Congo, sucedendo a Joseph Kabila.
Argentum Online 2
Desenvolvemento
O xogo está sendo desenvolvido na lingua de programación C/C++ usando DirectX8 e MySQL.
Félix Tshisekedi
Carreira política
O 31 de marzo de 2018, foi elixido para dirixir o UDPS, despois da morte do seu pai, predecesor e fundador do partido, Étienne Tshisekedi, o 1 de febreiro de 2017.
Tamén o 31 de marzo de 2018, Félix Tshisekedi foi elixido polo seu partido para ser o candidato presidencial da UDPS nas eleccións xerais que tiveron lugar o 30 de decembro de 2018.
O 9 de xaneiro de 2019, anunciouse que Tshisekedi fora elixido presidente da República Democrática do Congo.
Cibrán (nome)
Cibrán ou Cibrao é un nome propio masculino de orixe latina na súa variante en galego. O seu significado é "natural de Chipre, habitante de Chipre".
Félix Tshisekedi
Carreira política
Como presidente do Congo RDC, foi elixido en febreiro de 2021 presidente rotatorio da Unión Africana.
Cibrán (nome)
Santoral
16 de setembro: San Cibrán, crego e escritor romano, bispo de Cartago (249-58) e santo mártir da Igrexa.
Estatísticas en Galicia
San Cibrán é un santo moi venerado en Galicia e patrón de numerosas parroquias polo que debeu ser un nome común na antigüidade (Véxase: Parroquias de Galicia baixo a advocación de san Cibrán).
Nos últimos anos 114 varóns (cunha media de idade de 15) levan de novo a variante Cibrán en Galicia. A variante dialectal Cibrao, propia dos bloques central e oriental da lingua galega, segue en desuso.
Día Internacional das Familias
miniatura|300px|dereita|Unha familia tradicional O Día Internacional das Familias foi instituído pola Asemblea Xeral das Nacións Unidas o 20 de setembro de 1993. A Asemblea acordou celebrar no ano 1994 o Ano Internacional da Familia e concretar no día 15 de maio de tódolos anos os actos conmemorativos, que se comezaron a convocar en todo o mundo a partir dese ano 1994.
Obxectivos e prioridades
O obxectivo proposto é poñer de manifesto a importancia que a comunidade internacional debe conferir á familia como unidade básica da sociedade, o que leva a tomar en consideración tódolos problemas, os puntos débiles e os puntos fortes, que poidan afectar á situación das familias no mundo e promove-la adopción das medidas adecuadas para resolver eses problemas. Do mesmo xeito, a familia recoñécese universalmente como o motor do desenvolvemento económico e social, polo que os gobernos deberán ter en consideración as necesidades familiares á hora de establecer prioridades nas decisións políticas que adopten.
Concepto de familia
A familia debe entenderse como o ámbito natural do desenvolvemento e formación do ser humano, baseado sobre relacións de cariño entre os seus membros e entre estes e o resto da sociedade. O modo en que se creen e establezan estas relacións condicionará definitivamente o futuro das persoas, a súa forma de ve-la vida, de pensar, de sentir e de implicarse ou non co resto da sociedade en actividades e proxectos comúns.
A familia tradicional, cuxo modelo permaneceu basicamente inalterable durante séculos, deu paso nos últimos tempos a novas formas de familia que posúen vantaxes e inconvenientes que os seus membros e toda a sociedade no seu conxunto debe entender e respectar. Referímonos ás familias monoparentais, ás formadas por persoas dun mesmo sexo, ás integradas por membros de sucesivos matrimonios etc.
Segundo datos publicados polo Instituto Nacional de Estadística no 2004 (Boletín Informativo del Instituto Nacional de Estadística, 2/2004) os principais indicadores sociais das familias españolas son os seguintes:
-290
Outros
Historia ano a ano
Día Internacional das Familias
Concepto de familia
En 1991, as familias compostas por 6 membros ou máis representaban un 8% do total, mentres que no 2001 esta porcentaxe é pouco máis da metade, un 4,1%. O modelo familiar típico é o da parella con dous fillos, seguido moi de cerca pola parella sen fillos.
O 5% dos fogares están constituídos por unha persoa soa de 65 anos ou máis, coa particularidade de que neste grupo de idade, as mulleres que viven soas triplican o número de homes nas mesmas circunstancias. Se se consideran tódalas familias monoparentais (adultos sós, con ou sen fillos), cerca do 90% están encabezadas por mulleres.
miniatura|300px Todas estas transformacións, unidas ás representadas por parellas dun mesmo sexo para as que este censo non ofrece datos, xustifican a necesidade dunha nova concepción, máis aberta, da familia, ante o feito evidente de que, hoxe en día, superou amplamente os límites restritivos que establecen as definicións dos dicionarios (“Conxunto de persoas unidas por lazos directos de parentesco, especialmente o constituído polo pai, a nai e os fillos”, DRAG), conceptos e definicións nos que se basean moitas das políticas sociais e económicas gobernamentais.
Celebracións
Ademais das declaracións institucionais que os gobernos poidan facer en tal data, a proposta das Nacións Unidas inclúe actividades coma as seguintes: inicio de proxectos en favor da familia, promulgación de leis de protección da familia e enfatiza-la igualdade entre homes e mulleres no seo da familia.
Outras propostas serían calquera destas:
Día Internacional dos Museos
O Día Internacional dos Museos celébrase en todo o mundo o 18 de maio desde que, en 1977, o Consello Internacional de Museos (International Council of Museums, ICOM), propuxese esta actividade na súa XII Asemblea Xeral celebrada en Moscova.
miniatura|Visita escolar ó Museo do Louvre
O obxectivo do Día é achega-los museos á sociedade e o público en xeral, en resposta a un concepto de museo como institución cultural e histórica ó servizo da sociedade e do seu desenvolvemento.
Simultaneamente, trata de chama-la atención dos gobernos e institucións de que dependan os diferentes museos para darlles a coñece-las súas necesidades e instarlles a fornecer de medios e persoal para que poidan desenvolve-las súas funcións.
Día Internacional 2007
miniatura|Casa das Ciencias, A Coruña
Cada ano, o Día Internacional do Museo celébrase baixo un lema diferente. No ano 2007 foi: “Museos e Patrimonio Universal”. A presidenta do ICOM, Alissandra Cummins, xustificaba así a elección desta mensaxe: "Todos somos responsables do patrimonio universal. Este ano, moito máis que nunca, temos que lograr que todo o mundo adquira conciencia do papel que desempeñan os museos no labor de ensinarno-la responsabilidade individual e colectiva que temos con respecto ó patrimonio mundial".
Na celebración destes actos, invitábase ós museos e entidades a mostrar á sociedade, en calidade de membros dunha familia, barrio, tribo, nación, etnia ou relixión, e mesmo en calidade de cidadáns en tódolos sentidos, que todos somos responsables, conxuntamente e por separado, do aproveitamento compartido e da protección dos nosos respectivos patrimonios, que á vez forman un patrimonio común de toda a humanidade.
Lockheed P-38 Lightning
O Lockheed P-38 Lightning é un caza monopraza con motores de pistón usado durante a segunda guerra mundial. Desenvolvido para o Corpo Aéreo do Exército dos Estados Unidos, o P-38 tiña un característico deseño de fuselaxe dobre cunha góndola central onde ía a cabina e o armamento. A propaganda aliada afirmaba que a Luftwaffe alcumárao o "diaño da cola de forca" (alemán: der Gabelschwanz-Teufel) e os xaponeses "dous avións, un piloto". Xunto co seu uso como caza, o P-38 utilizouse en varios roles de combate, como o de cazabombardeiro cun alto grao de efectividade, caza nocturno, e como caza de escolta de longo alcance equipado con depósitos lanzables. O P-38 tamén foi usado como indicador de curso de bombardeos, guiando a grupos de bombardeiros medios e pesados. ou incluso a outors P-38 equipados con bombas, aos obxectivos. Usado no rol de recoñecemento aéreo, o P-38 engargouse do 90% da filmación aérea capturada sobre Europa.
O P-38 usouse con máis éxito no teatro de operacións do Pacífico e no teatro da China-Burma-India, como o avión dos principais ases estadounidense: Richard Bong (40 vitorias), Thomas McGuire (38 vitorias) e Charles H. MacDonald (27 vitorias). No teatro do Pacífico suroeste o P-38 foi o principal caza de longo alcance do Corpo Aéreo do Exército estadounidense ata a intrudución de grandes cantidades de P-51D Mustang cara o final da guerra.
O escape do motor do P-38 estaba amortuguado por turbocompresores, algo pouco habitual para un caza da súa época, facendo as operacións do aviión relativamente silenciosas. Os dous turbocompresores tamén lle proporcionaban ao P-38 un bo rendemento a grande altitude, converténdoo nun dos primeiro cazas aliados en operar a esas alturas. O P-38 foi o único caza estadounidense fabricado a grande escala durante todo o tempo no que os Estados Unidos estivo na guerra, dende Pearl Harbor ata a vitoria sobre o Xapón. Ao final da guerra os pedidos por 1 887 máis foron cancelados.
Antonov An-26
O Antonov An-26 (denominación da OTAN: Curl) é avión un bimotor turbohélice usado para o transporte militar, deseñado e producido na Unión Soviética dende marzo de 1968.