cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gran Premio de Rusia de 2016
Cualificación
No comezo da Q3, fíxose evidente que Lewis Hamilton non podería participar, debido a un fallo do sistema híbrido no cargador do turbo, o mesmo problema que o atormentou en China dúas semanas antes. Nico Rosberg asegurouse a pole, malia que a súa última volta cronometrada viuse comprometida por un bloqueo dos pneumáticos na volta 13. Sebastian Vettel foi o máis próximo a Rosberg, pero unha penalización de cinco posicións obrigouno a comezar a carreira desde a sétima posición da grella, pasando Valtteri Bottas áa primeira fila. Kimi Räikkönen foi cuarto, por diante de Massa, Ricciardo, Pérez, Kvyat e Verstappen. Logo da cualificación, Mercedes decidiu cambiar de novo o motor do coche de Hamilton polo de reserva, que fora reconstruído logo do seu fracaso no Gran Premio da China. Evitando deste xeito unha penalización na grella, na que incorrerian se instalaran unha nova unidade de potencia. Williams estaban satisfeitos co seu ritmo na cualificación, eloxiando os avances que fixeron na velocidade da curva lenta.
Carreira
Na saída vaise Rosberg, seguido de Bottas Vettel mantén a terceira posición. Ataca Kimi Räikkönen pero por detrás sáese Lewis Hamilton. Kvyat golpea por detrás a Vettel na curva tres e estrélase contra o muro. Máis atrás, Nico Hülkenberg foi alcanzado por Esteban Gutiérrez e bateu a súa vez con Río Haryanto, o que obrigou tanto a Hulkenberg como a Hary a retirarse tamén. Sae o safety car con Vettel, Hulkenberg e Haryanto fóra da carreira e varios monoprazas aproveitan para pasar por boxes para reparar os danos, entre eles Daniel Ricciardo, Daniil Kvyat e Sergio Pérez e realizar a súa parada e intentar, no mellor dos casos, aguantar co pneumático medio ata o final. Cando marchou o coche de seguridade no reinicio na cuarta volta, a orde era: Rosberg, Raikkonen, Bottas, Massa e Hamilton, que quedou fóra dos incidentes, subiu ata o quinto posto. No reinicio, Bottas adiantou a Raikkonen, mentres que Hamilton adiantou a Massa no cuarto lugar. A pronta parada de Kvyat deixouno en 15º posto, e pronto recibiu unha pena de dez segundos nun stop-and-go polos seus contactos con Vettel, quedando último. Mentres tanto, Hamilton superou a Raikkonen para pasar á terceira praza na sétima volta. Felipe Nasr entrou nos boxes na volta 12 para substituír os pneumáticos debido a unha picada lenta. A orde na fronte mantívose igual ata que Bottas converteuse no primeiro piloto en entrar a boxes para poñer pneumáticos novos na volta 17. Hamilton seguiulle unha volta máis tarde, pero aínda así saíu detrás de Bottas, adiantándoo na curva dúas outra volta máis tarde. Na volta 20, Raikkonen entrou en boxes, volvendo detrás de Hamilton, pero por diante de Bottas. Ao mesmo tempo, Rosberg lideraba comodamente por diante de Max Verstappen, que fixo a súa primeira parada na volta 23 e perdeu posicións..
Mentres loitaba pola posición na volta 23, Sainz obrigou a Jolyon Palmer a saírse da pista na segunda curva e posteriormente foi sancionado con dez segundos de penalización polo incidente. Catro voltas máis tarde, Pascal Wehrlein intentou adiantar a Felipe Nasr para o posto 16, pero non foi posible e a súa vez perdeu unha posición con Kvyat. O seu compañeiro de equipo Ricciardo superou a Kevin Magnussen no oitavo lugar na volta 29, pero perdeu a posición de novo e foi á súa vez pasado por Romain Grosjean. Cando Nico Rosberg comezou a pasar aos dobrados na volta 31, a diferenza co segundo lugar de Hamilton comezou a baixar, e a súa vantaxe pasou de máis de once segundos a pouco máis de sete segundos na volta 36. Mentres tanto, Verstappen viuse obrigado a retirarse debido a unha falla do motor na volta 34, cando marchaba no sexto lugar. Hamilton foi informado polo seu equipo de mecánicos que sufría un problema de presión de auga, a súa diferenza con Rosberg comezou a aumentar de novo, 13 segundos na volta 41. Wehrlein puxo pneumáticos novos na mesma volta, pero problemas na súa parouno durante case un minuto, caendo á parte posterior da carreira.
Na volta 47, Massa entrou a poñer pneumáticos novos desde o quinto lugar, conservando a súa posición por diante de Fernando Alonso. Ao mesmo tempo, Raikkonen foi capaz de pechar a brecha con Hamilton por diante del a oito segundos na volta 49. Na seguinte volta, Button pasou a Sainz décimo e Ricciardo adiantou a Palmer para ser 12º unha volta máis tarde. Rosberg cruzou a liña de meta para lograr a súa sétima vitoria consecutiva, unha fazaña que ata ese momento só conseguida por Alberto Ascari, Michael Schumacher e Sebastian Vettel. Lewis Hamilton e Kimi Räikkönen completaron o podio por diante dos dous pilotos de Williams, Valtteri Bottas e Felipe Massa.
Gran Premio de Europa de 1983
Tamén foi a última aparición do equipo Theodore Racing, que deixou a F1 antes da seguinte carreira en Suráfrica.
Cualificación
Elio de Angelis logrou a pole cun tempo que foi de 2´8 segundos máis lento que o tempo da pole do Gran Premio do Reino Unido de 1982 en Brands Hatch establecido por Keke Rosberg no Williams FW08 con Efecto solo. O tempo De Angelis tamén foi 3´6 segundos máis rápido que o tempo da pole de Rosberg na Carreira de Campións fóra de campionato que se disputou no circuíto no principio do ano.
Lotus e Brabham dominaron a cualificación, co compañeiro de equipo de De Angelis Nigel Mansell terceiro cualificado e o Brabham con motor BMW de Riccardo Patrese segundo na grella e Nelson Piquet cuarto. Lotus e Brabham foron os únicos equipos que conseguiron un tempo por baixo de 1:13.0 durante a cualificación. O líder do Mundial Alain Prost cualificou oitavo no Renault RE40, un posto por detrás o seu compañeiro de equipo Eddie Cheever, estaban separados dos catro primeiros polos Ferraris de René Arnoux (5º) e Patrick Tambay (6º).
Keke Rosberg, foi o máis rápido dos non turbos no seu Williams con motor Ford, estaba na parte traseira da grella no posto 16 da grella, case 3 segundos máis lento que o Renault turbo alimentado do Lotus de Angelis. O tempo de Rosberg foi de 0´8 segundos máis rápido que o do súa pole na carreira de campións case 5 meses atrás (o casco de Rosberg lucía un adhesivo de "I love turbo" (amo o turbo), para lembrar a Williams a necesidade do motor Honda turbo que usarían na próxima carreira para ser competitivos). Kenny Acheson ( RAM - Ford), Corrado Fabi (Osella - Alfa Romeo) e Jacques Laffite (Williams-Ford) non puideron clasificarse mentres que o Theodore-Ford de Johnny Cecotto retirouse antes do inicio da fin de semana. Foi a segunda non-cualificación consecutiva de Laffite logo de non lograr clasificarse na carreira anterior en Italia, foi a terceira (e última) vez da súa longa carreira. O seu fracaso anterior para cualificar foi en cando non puido clasificarse para o Gran Premio de Mónaco.
Notas
A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de
Chakir El Homrani
Traxectoria
Nas eleccións do 21 de decembro de 2017 non foi elixido deputado pero incorporouse ó grupo parlamentario de ERC despois de que Dolors Bassa, Carme Forcadell e Marta Rovira renunciasen ós seus respectivos escanos o 23 de marzo de 2018.
O 19 de maio de 2018 foi designado Conselleiro do Departamento de Traballo, Asuntos sociais e Familias da Generalitat de Cataluña en substitución de Dolors Bassa. Debido a iso o 14 de xuño renunciou xunto á tamén conselleira Alba Vergés á acta de deputado para centrarse no seu novo posto no govern.
Herbert Marcuse
Pensamento
Marcuse enfrontase co feito de que as masas obreiras integráronse nunha sociedade capitalista, onde obtiveron indubidábeis melloras sen ter alcanzado a liberación. A pesar diso, Marcuse cre na liberación futura da humanidade; pero estima que a función liberadora-revolucionaria, corresponde á xuventude rebelde en xeral e, en particular, á xuventude universitaria. Deste modo, nega ao proletariado o protagonismo da revolución.
Marcuse someteu a crítica dúas realidades fundamentais:
Para encontrar unha solución a isto, fai unha proposta de futuro na que quere poñer fin a utopía e crear unha nova sociedade onde a unión da “conciencia revolucionaria de minorías” e “as masas que están realmente fóra da sociedade” creen, aínda que só sexa unha esperanza, da auténtica liberación.
Eros e civilización
Estas teorías desenvólveas nun dos seus libros fundamentais Eros e civilización, onde sostiña a posibilidade dunha sociedade menos represiva e máis gratificante, na que Eros debería predominar sobre Thanatos. Pero coa condición de poñer fin ao traballo alienado e o xurdimento do Suxeito como suxeito de autorrealización. Toma a vertente filosófica de Freud, que sostiña a dualidade de Eros e Thanatos, considerando ao primeiro como o que comprende tanto as pulsións sexuais, como tamén aquelas forzas sublimadas que foron desviadas dos seus fins e que se encontran ao servizo da cultura. E Thanatos, é a pulsión da morte. A cultura ten na súa base a loita entre estas dúas pulsións. Unha parte da vida pulsional esta reprimida, pero a represión dos instintos sexuais, inclúe tamén ás agresións das que Eros extrae enerxía para canalizala na cultura, polo tanto a cultura sostense na renuncia pulsional, xerándose agresividade e polo tanto culpa. É así que Freud non era optimista respecto de que unha sociedade puidese ser feliz.
Unha civilización non represiva é unha quimera para Freud. O principio do pracer e o de realidade son antagonistas irreconciliábeis. Marcuse non coincide có fundador da psicanálise neste punto. Dende unha visión da historia inspirada no materialismo histórico de Marx, considera que esta oposición non é metafísica, que non se orixina na natureza humana, senón que é produto dunha organización social histórica determinada.
Ademais o progreso tecnolóxico creou as condicións para unha liberación respecto da obriga do traballo, para unha ampliación do tempo libre. Marcuse considera que iso permitirá a liberación das potencialidades reprimidas que, “así liberadas, crearán novas formas de realización e de descubrimento do mundo, que á súa vez outorgarán unha nova forma o reino da necesidade, a loita pola existencia. Así danse as condicións para o xurdimento dunha sociedade non represiva na que se viva a felicidade do Eros liberado, a lóxica da satisfacción e non xa a da represión”.
Que impide a chegada desta nova sociedade? O poder que, co fin de perpetuarse, alimenta un estado de necesidade que xa non é tal. Así, por exemplo, transforma o que podería ser unha liberación sexual (unha evolución cara a unha sexualidade polimorfa que Marcuse propugna e entende como propia dunha sociedade non represiva) nun consumismo sexual, nunha sexualidade tomada como obxecto de consumo, integrada no sistema. A pretendida “liberación dos costumes” que permite e propugna o capitalismo non é unha verdadeira “liberación” senón unha estratexia para impedila.
miniatura|Tumba de Herbert Marcuse no cemiterio de Berlín.
O marxismo soviético
En O marxismo soviético (1958) critica duramente a evolución da revolución rusa e a súa tendencia á burocratización. Critica tamén que se fixese do marxismo un dogma e que o Estado quedase en mans dunha casta de burócratas investidos dun poder totalitario. Deste modo, o marxismo converteuse alí en instrumento ao servizo dunha sociedade represiva, burocrática e totalitaria.
O home unidimensional
No libro O home unidimensional (1964), a súa obra máis famosa, presenta a sociedade capitalista “avanzada” como unha sociedade na que o home perdeu o seu sentido crítico. O consumismo e a “liberación dos costumes” transformárono nun ser cada vez máis adaptado e integrado no sistema. Xa no hai espazo para a oposición e a crítica, a sociedade unidimensional “integra en si toda auténtica oposición e absorbe no seu seo calquera alternativa”. Nela dáse “unha confortable, tersa, razoable, democrática non liberdade”. O capitalismo avanzado exerce o seu dominio, o seu control total, dun modo sutil, manipulando os desexos e as necesidades das persoas. “Non só determina as ocupacións, as habilidades e as actitudes socialmente requiridas, senón tamén as necesidades e as aspiracións individuais”.
A filosofía desta sociedade unidimensinal é o positivismo, que serve de base á racionalidade tecnolóxica e á lóxica do dominio. E esta filosofía non ten rival porque se anulou o espazo da crítica.
Contra as previsións de Marx, ata o propio proletariado perdeu a súa pegada revolucionaria, seducido polo confort e o consumismo. Por iso Marcuse busca outros suxeitos revolucionarios, e encóntraos nos estranxeiros, os explotados, os desocupados, as minorías, os marxinados e os excluídos do sistema. A súa soa presenza mostra a necesidade de poñer fin a condicións e institucións intolerábeis. De todos xeitos Marcuse non aclara como sería un proceso revolucionario protagonizado por estes actores. Prefire que o seu pensamento permaneza na negatividade, na crítica, unido a “aqueles que, sen esperanza, deron e dan a vida polo Gran Rexeitamento”.
A pesar de todas estas reflexións, a vida política práctica de Marcuse estivo moi afastada das súas propostas teóricas, e desenvolveuse como un revolucionario utopista, mentres os seus libros reflicten un pensamento profundamente escéptico respecto do futuro da humanidade.
Os Reboredos, A Faeira, As Pontes de García Rodríguez
Os Reboredos é un lugar da parroquia da Faeira no concello coruñés das Pontes de García Rodríguez na comarca do Eume. Tiña 2 habitantes no ano 2014 segundo datos do IGE, un home e unha muller.
Betaína
En química, unha betaína é calquera composto químico neutro cun grupo funcional catiónico cargado positivamente como un amonio cuaternario ou catión fosfonio (xeralmente: ións onio) que non leva ningún átomo de hidróxeno e cun grupo funcional cargado negativamente como o grupo carboxilato, que non pode estar adxacente ao sitio catiónico. Unha betaína pode ser un tipo específico de zwitterión. Historicamente o termo estaba reservado só para a TMG (trimetilglicina). Bioloxicamente, a betaína está implicada nas reaccións de metilación e detoxificación da homocisteína.
O nome do composto deriva da planta da que primeiro se illou, Beta vulgaris subsp. vulgaris, a remolacha azucreira.
En sistemas biolóxicos, moitas das betaínas naturais serven como osmólitos orgánicos, as substancias sintetizadas ou captadas do medio polas células para protexerse do estrés osmótico, seca, alta salinidade ou alta temperatura. A acumulación intracelular das betaínas, que non perturba a función encimática, estrutura das proteínas e integridade da membrana, e permite a retención de auga nas células, protexendo así dos efectos da deshidratación. É tamén un doante de metilo de importancia cada vez máis recoñecida en bioloxía.
Glicina betaína, a betaína orixinal
miniatura|Estrutura química da [[trimetilglicina]]
A betaína orixinal, N,N,N-trimetilglicina, foi nomeada así por ser descuberta na remolacha azucreira (Beta vulgaris subsp. vulgaris) no século XIX. Este composto é un pequeno aminoácido N-trimetilado, que existe en forma zwitteriónica a pH neutro. Esta substancia é agora a miúdo chamada glicina betaína para distinguila doutras betaínas que están amplamente distribuídas en microorganismos, plantas e animais.
Usos comerciais
As fosfonio betaínas son intermediarios na reacción de Wittig.
A adición da betaína nas reaccións en cadea da polimerase mellora a amplificación do ADN ao reducir a formación da estrutura secundaria en rexións ricas en GC. A adición de betaína mellora a especificidade da reacción en cadea da polimerase ao eliminar a dependencia da composición de pares de bases na fusión do ADN.
Lingua eyak
Historia
O contacto entre o eyak e a lingua maioritaria da súa rexión, o tinglit, que tamén forma parte do grupo das linguas na-dené, remonta a moitos séculos atrás. De feito, algúns dos topónimos da zona tinglitfalante que resultan complexos de explicar, poden proceder de antigos poboamentos eyak, xa desprazados da zona hai moito tempo. Destas migracións e dunha maior extensión do territorio eyak gárdase lembranza en tradicións orais.
A finais do século XX identificouse a última falante nativa, con competencias activa e pasiva, da lingua eyak: O seu nome era Marie Smith Jones, nada o 14 de maio de 1918 e finada o 21 de xaneiro de 2008 ) e vivía na cidade de Cordova. O seu falecemento sinalou o punto de extinción para a lingua, se ben está bastante ben documentada e aínda viven falantes pasivos do idioma (enténdeno, pero non o producen).
Descrición
A lingua está bastante ben documentada para o estándar das linguas mortas. O lingüista Michael Krauss traballou durante máis dunha trintena de anos na súa recollida, e existe unha gramática, un dicionario dunhas 3.000 páxinas, e material sonoro e visual dos monólogos de Marie Smith Jones.
Consoantes
! rowspan=2 colspan=2| ! rowspan=2 | Bilabiais ! colspan=2 | Alveolares ! rowspan=2 | Postalveolares ! rowspan=2 | Palatais ! colspan=2 | Velares ! rowspan=2 | Uvulares ! rowspan=2 | Glotais
Vogais
As vogais seguidas dun "n" están nasalizadas.
Arch Enemy
Arch Enemy é un grupo sueco de death metal melódico, orixinariamente un supergrupo, formado en Halmstad no ano 1996. Os seus membros perteneceran ata a quel entón ós grupos musicais Carcass, Armageddon, Carnage, Mercyful Fate, Spiritual Beggars, Nevermore e Eucharist. Foi fundado polo guitarrista de Carcass Michael Amott xunto con Johan Liiva, que orixinalmente pertenceran o grupo de death metal Carnage. O grupo leva publicados nove álbums de estudio, dous álbums de directos, tres álbums de vídeos e tres EPs. O primeiro vocalista do grupo, Johan Liiva, foi substituído no 2000 pola vocalista alemá Angela Gossow. Gossow deixou o grupo en marzo de 2014, manténdose como axente do mesmo, e foi substituída pola canadense Alissa White-Gluz.
Prelatura persoal
Pertenza dos laicos ás prelaturas persoais
Paralelamente ao debate acerca da natureza das prelaturas persoais (se forman parte ou non da estrutura xerárquica da Igrexa), tamén hai división de opinións entre os canonistas acerca de si se pode dicir con propiedade que os laicos pertencen a unha prelatura persoal ou se só son colaboradores, con maior ou menor dedicación.
Recordemos que segundo a redacción dos puntos 294 e 296 do CIC, as prelaturas persoais están formadas por presbíteros e diáconos (c. 294), e os laicos poden dedicarse ás súas obras apostólicas (c. 296).
A favor de que os laicos non pertencen propiamente á prelatura persoal coa que colaboran, están a maioría dos canonistas que estudaron o tema. A favor da pertenza están, principalmente, os canonistas do Opus Dei.
Os que opinan que os laicos non pertencen apóianse na literalidade do CIC e no desenvolvemento da figura da prelatura persoal ao longo dos documentos da Igrexa (decreto Presbyterorum Ordinis, motu proprio Ecclesiae Sanctae), así como as actas das reunións preparatorias do CIC.
Os que opinan que os laicos si pertencen aducen no seu favor o feito de que, cando o Opus Dei era un Instituto Secular os laicos claramente pertencían á institución, polo que se o Opus Dei se converteu nunha prelatura persoal, como debe manter aos seus membros, isto demostra que polo menos é posible que algunhas prelaturas persoais estean formadas tamén por laicos. Tamén se apoian nun discurso do papa Xoán Paulo II aos participantes nun congreso organizado polo Opus Dei no ano 2001, no que o papa falaba dos laicos e os sacerdotes que pertencían ao Opus Dei. A isto algúns partidarios da primeira postura aducen que un discurso papal desas características non ten transcendencia xurídica (é dicir, non é a forma establecida de interpretar as normas do CIC), senón que é un mero acto protocolario.
No Manual de Dereito Canónico editado pola B.A.C. en 2006 e coordinado por Myriam M. Cortés e José San José Prisco, lese:
As Laxes, A Illa de Arousa, A Illa de Arousa
As Laxes é un lugar na parroquia da A Illa de Arousa do concello do mesmo nome, na comarca do Salnés, provincia de Pontevedra. No ano 2007 tiña 562 habitantes, dos cales 279 eran homes e 283 mulleres. O que supón un aumento de 11 habitantes en relación ao ano 2006.
Pioneer 12
Perfil da misión
Pioneer 12 foi lanzada o 20 de maio de 1978 e entrou na órbita de Venus o 4 de decembro dese mesmo ano. Entre a data da inserción orbital e xullo de 1980 o periapse da órbita da nave variou entre 142 e 253 km (cun apoapse de 66.900 km) para facilitar os estudos ionosféricos e mediante radar. Máis tarde o periapse aumentouse ata 2290 km e deixouselle diminuír libremente para aforrar propelente. En 1991 o radar foi reactivado para estudar partes do sur do planeta previamente inaccesibles durante a misión. A última fase da misión comezou en maio de 1992, co periapse manténdose entre 150 e 250 km ata que o propelente que evitaba que a nave baixase demasiado a órbita agotouse. As variacións gravitatorias e o rozamento atmosférico fixeron que Pioneer 12 reentrase na atmosfera de Venus e se destruise en agosto de 1992.
Fórmula integral de Cauchy
Teorema
Cómpre notar que non todas as funcións continuas na fronteira poden empregarse para producir unha función dentro da fronteira que concorde coa función dada. Por exemplo, se se pon a función definida por |z|=1, f(z)=1/z dentro da fórmula integral de Cauchy conséguese cero para todos os puntos dentro do círculo. De feito, dar só a parte real sobre a fronteira dunha función holomorfa abonda para determinar a función á parte dunha constante imaxinaria. Pode empregarse unha combinación da transformación de Möbius e da fórmula de inversión de Stieltjes para construír a función holomorfa dende a parte real da fronteira. Por exemplo, a función f(z)=i-iz ten parte real. Sobre o círculo unidade pode escribirse (i/z-iz)/2. Empregando a transformación de Möbius e a fórmula de Stieltjes constrúese dentro do círculo. O termo i/z non ten contribución, e atópase a función -iz. Esta ten a parte real correcta sobre a fronteira e tamén da a parte imaxinaria correspondente, á parte da constante i.
O Bustelo, Doso, Narón
O Bustelo é un lugar da parroquia de Doso no concello de Narón na provincia da Coruña. Tiña 72 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales eran 36 homes e 36 mulleres.
Fórmula integral de Cauchy
Bosquexo da demostración
Empregando o teorema integral de Cauchy, pode verse que a integral sobre C (ou a curva pechada rectificable) é igual á mesma integral tomada sobre un círculo pequeno arbitrario arredor de a. Posto que f(z) é continua, pode escollerse un círculo o bastante pequeno no que f(z) está arbitrariamente próximo a f(a). Da outra banda, a integral
Louisville, Kentucky
Louisville é a cidade máis grande do estado de Kentucky. Ten unha poboación de máis de 699 827 habitantes. É considerada a 16ª ou 27ª cidade máis grande dos Estados Unidos de América dependendo de que cálculo se utiliza para o reconto da poboación (ver nomenclatura, poboación e posición). O asentamento que despois se converteu na cidade de Louisville foi fundado por unha expedición de trece familias comandadas polo Coronel George Rogers Clark en 1778 e está nomeada en honra do rei Luís XVI de Francia.
Fórmula integral de Cauchy
Bosquexo da demostración
sobre calquera círculo C centrado en a. Isto pode calcularse directamente mediante un cambio de variable onde 0 ≤ t ≤ 2π e ε é o raio do círculo.
Marie Smith Jones
Marie Smith Jones nada en Cordova (Alasca) o 14 de maio de 1918 e finada en Anchorage o 21 de xaneiro de 2008, foi a última falante activa de eyak, unha lingua de Alasca.
O seu nome en eyak era Udach' Kuqax*a'a'ch, que significaba un son que chama pola xente dende lonxe. Filla dun mariñeiro, Marie Jones (o seu nome de solteira) traballou dende os 12 anos nunha planta de envasado de conservas. Casou cun mariñeiro, William F. Smith, o 5 de maio de 1948, falante unicamente de inglés e tivo nove fillos, dos que a sobreviviron sete. Porén, non lles aprendeu a falar o eyak a ningún deles. Nos anos setenta mudouse a vivir a Anchorage, e deixou de ter contacto co contorno de poucos falantes que quedaban de eyak. En 1990 faleceu o seu último irmán, e dende aquela non volveu ter contacto con falantes nativos do eyak, e falou a súa lingua unicamente con lingüistas.
Durante os últimos anos dedicouse ao traballo de gardar e rexistrar a lingua eyak canda o lingüista Michael Krauss, que é o autor do dicionario e da gramática de eyak. Tamén se dedicou a labores ecoloxistas, de protección do medio ambiente de Alasca, e de reivindicación das linguas e culturas indíxenas de Norteamérica, motivo que a levou a falar nas Nacións Unidas en dúas ocasións. Morreu de causas naturais con 89 anos.
Mário de Andrade
Primeiros anos
En 1913, seu irmán Renato, entón con catore anos de idade, morreu dun golpe recibido encuanto xogaba ao fútbol, o que causou un profundo choque em Andrade. El abandonou o conservatorio e retirouse coa familia para uma facenda que posuían en Araraquara. Ao retornar, a súa habilidade de tocar piano fora afectada por un tremor nas mans. Aínda que tivese estudado no Conservatorio, non se presentou máis e comezou a estudar canto e teoría musical coa intención de se tornar profesor de música. Ao mesmo tempo, comezou a ter um interese máis serio pola literatura. En 1917, ano en que licenciou, publicou o primeiro livro de poemas, Há uma Gota de Sangue em Cada Poema, so o pseudónimo de Mário Sobral. O libro contén indicios dunha crecente percepción do autor en relación a unha identidade particularmente brasileira, mais, así como a maior parte da poesía brasileira producida na época, faino nun contexto fortemente ligado á literatura europea—especialmente francesa.
Comunidade Económica e Monetaria de África Central
A CEMAC, que reagrupa a Unión Monetaria de África Central (UMAC) e a Unión Económica de África Central (UEAC), ten por misión:
Mário de Andrade
Primeiros anos
O seu primeiro libro parece que non tivo un impacto significativo, e Andrade decidiu ampliar o ámbito da súa escrita. Deixou São Paulo e viaxou para o campo. Iniciou unha actividade que continuaría polo resto da vida: o meticuloso traballo de documentación sobre a historia, o pobo, a cultura e especialmente a música do interior do Brasil, tanto en São Paulo canto no Nordeste. Andrade tamén publicou ensaios en xornais de São Paulo, algunhas veces ilustrados polas súas propias fotografías, e foi, por enriba de todo, acumulando informacións sobre a vida e o folclore brasileiro. Entre as viaxes, Andrade ensinaba piano no Conservatório, sendo tamén, conforme relato de Oneyda Alvarenga, alumno de estética do poeta Venceslau de Queirós, sucedéndoo como profesor no Conservatorio tras a súa morte en 1921.
Marie Smith Jones
Foi nomeada xefa de honra dos eyak, e tíñase por ser a última persoa con sangue completamente eyak.
Mário de Andrade
Primeiros anos
Mário de Andrade compuxo unha única canción, titulada "Viola Quebrada". A composición foi feita en colaboración con Ary Kerner.
Comunidade Económica e Monetaria de África Central
O 24 de xaneiro de 2003 a Unión Europea, concluíu un acordo financeiro coa CEEAC e a CEMAC, condicionada a que a CEMAC e a CEEAC converxeran nunha soa organización, e así, a CEEAC tomará a súa parte de responsabilidade na defensa da paz e a seguridade da rexión a través do pacto COPAX de seguridade.
Mário de Andrade
Traballo
dereita|miniatura|282x282px|Da esquerda para a dereita: Cândido Portinari, Antônio Bento, Mário de Andrade e Rodrigo Melo Franco. Palace Hotel, [[Estado do Río de Xaneiro|Río de Xaneiro, 1936.]] Ao mesmo tempo que Andrade efectuaba o seu traballo como pescudador do folclore brasileiro, fixo amizade cun grupo de mozos artistas e escritores de São Paulo que, como el, estaban interesados no modernismo europeo. Algúns deles máis tarde integrarían o chamado "Grupo dos Cinco", composto por el propio, os poetas Oswald de Andrade (sen relación de parentesco con Mário de Andrade, a pesar da coincidencia de nomes) e Menotti del Picchia, alén das pintoras Tarsila do Amaral e Anita Malfatti. Malfatti visitara a Europa os anos anteriores á Primeira Guerra Mundial, e introduciu o expressionismo en São Paulo.
Comunidade Económica e Monetaria de África Central
Aínda que a CEMAC non é un dos piares da Comunidade Económica Africana, os seus membros si están asociados a través da CEEAC, Comunidade Económica dos Estados de África Central.
Mário de Andrade
Traballo
En 1922, ao mesmo tempo que preparaba a publicación de Pauliceia desvairada, Andrade traballou con Malfatti e Oswald de Andrade na organización dun evento que se destinaba a divulgar as obras deles a un público máis vasto: a Semana de Arte Moderna, que ocorreu no Teatro Municipal de São Paulo entre os días 11 e 18 de febreiro. Alén dunha exposición de pinturas de Malfatti e doutros artistas asociados ao modernismo, durante eses días foron realizadas lecturas literarias e palestras sobre arte, música e literatura. Andrade foi o principal organizador e un dos máis activos participantes do evento, que, a pesar de ser recibido con cesceticismo, atraeu unha gran audiencia. Andrade, na ocasión, presentou o esbozo do ensaio que viría a publicar en 1925, A Escrava que não É Isaura.
Comunidade Económica e Monetaria de África Central
Ligazóns externas
Economic Community of Central African States Экономическое сообщество стран Центральной Африки
Mário de Andrade
Traballo
Os membros do Grupo dos Cinco continuaron traballando xuntos durante a década de 1920, período durante o cal a reputación deles creceu e as hostilidades ás súas innovacións estéticas foron gradualmente disminuíndo. Mário de Andrade traballou, por exemplo, na "Revista de Antropofagia", fundada por Oswald de Andrade, en 1928. Mario e Oswald de Andrade foron os principais impulsores do movemento modernista brasileiro, de acordo con Paulo Mendes de Almeida, que era un amigo de ambos.
Misión de investigacións folclóricas
En 1935, durante unha era de inestabilidade do goberno Vargas, organizou, xuntamente co escritor e arqueólogo Paulo Duarte, un Departamento de Cultura para a unificación da cidade de São Paulo (Departamento de Cultura e Recreação da Prefectura Municipal de São Paulo), onde Andrade se tornou director. En 1938 Mário de Andrade reuniu un equipo co obxectivo de catalogar músicas do Norte e Nordeste brasileiros. Tiña como obxectivo declarado, de acordo coa acta da súa fundación, "conquistar e divulgar a todo país, a cultura brasileira". O ámbito de aplicación do creado Departamento de Cultura foi bastante amplo: a investigación cultural e demográfica, como construción de parques e recriacións, alén de importantes publicacións culturais.
Exerceu o seu cargo coa ambición que o caracterizaba: ampliar o seu traballo sobre música e folclore popular, ao mesmo tempo organizar exposicións e conferencias. As misións resultaron un vasto acervo rexistrados en vídeo, son, imaxes, anotacións musicais, dos lugares percorridos pola Misión de Pescudas Folclóricas, o que pode ser considerado como un dos primeiros proxectos multimedia da cultura brasileira. O material foi dividido de acordo co carácter funcional das manifestacións: músicas de bailar, cantar, traballar e rezar. Trouxo a súa colección fonográfica-cultural para o Departamento, formando unha Discoteca Municipal, que era posibelmente das mellores e maiores reunidas no hemisferio. esquerda|miniatura|327x327px|Mário on 12 de xuño de 1927. Nun marco do Departamento de Cultura, Claude Lévi-Strauss, entón profesor visitante da Universidade de São Paulo, realizou pescudas. Outro gran evento foi a Misión de Pescudas Folclóricas, que en 1938, visitou máis de trinta localidades en seis estados brasileiros á procura de material etnográfico, especialmente na música. A misión foi interrompida, no entanto, cando, en 1938, pouco despois de instaurado o Estado Novo (ao cal era contrario), por Getúlio Vargas, Mário dimitiu do departamento.
Mário de Andrade tamén foi un dos mentores e fundadores do Servizo do Patrimonio Histórico e Artístico Nacional, xunto co avogado Rodrigo Melo Franco. Limitacións de orde política e financeira impediron a realización dese proxecto (que sería caracterizado por unha radical arremetida no inventario artístico e cultural de todo o país), restrinxindo as asignacións do instituto, fundado en 1937, á preservación de sitios e obxectos históricos relacionados a feitos políticos históricos e ao legado relixioso no país.
Mudouse para o Río de Xaneiro para tomar posesión dun novo posto na UFRJ, onde dirixiu o Congreso da Lingua Nacional Cantada, un importante evento folclórico e musical. En 1941 volveu para São Paulo e ao antigo posto do Departamento de Cultura, a pesar de non traballar coa mesma intensidade que antes.
Andrade morreu na súa residencia en São Paulo debido a un infarto, o 25 de febreiro de 1945, cando tiña 51 anos. Dadas as súas diverxencias co réxime, non houben ningunha reacción oficial significativa antes da súa morte. Foi sepultado no Cemiterio da Consolação en São Paulo. Dez anos máis tarde, porén, cando foron publicadas en 1955, Poesías completas, cando xa falecera o presidente Vargas, comezou a consagração de Andrade como un dos principais valores culturais no Brasil. En 1960 foi dado o seu nome á Biblioteca Municipal de São Paulo.
Louisville, Kentucky
Louisville está situada na parte central norte de Kentucky, na fronteira de Kentucky e Indiana situada no único obstáculo natural do río Ohio, as Fervenzas do Ohio. A súa área é de 172,6 km². É a cabeza do condado de Jefferson desde o 2003 e os límites da cidade son contiguos aos do condado debido á fusión entre o condado e a cidade. Aínda que se atopa situada ao sur dos Estados Unidos, Louisville está influenciada polas culturas do Medio Oeste e do sur; en ocasións refírese a ela como a cidade do sur máis "norteña" ou como a cidade do norte máis "sureña" dos Estados Unidos.
Fórmula integral de Cauchy
Exemplo
miniatura|300px|Superficie da parte real da función g(z) = z2 / (z2 + 2z + 2) e as súas singularidades, cos contornos descritos no texto. Sexa
e sexa C o contorno descrito por |z| = 2 (i.e. o círculo de raio 2).
Así, g ten polos en z_1 e z_2. O módulo destes puntos é menor que 2 e entón está dentro do contorno. Esta integral pode separarse en dúas integrais máis pequenas mediante o teorema de Cauchy-Goursat; é dicir, pode expresarse a integral arredor do contorno como suma das integrais arredor de z1 e z2 onde o contorno é un círculo pequeno arredor de cada polo. Chámanse C1 e C2 aos contornos arredor de z1 e z2.
Número áureo
Así mesmo, atribúeselle un carácter estético especial aos obxectos que seguen a razón áurea, así como unha importancia mística. Ao largo da historia, atribuíuselle importancia en diversas obras de arquitectura e outras artes, aínda que algúns destes casos foron obxectables para as matemáticas e a arqueoloxía.
Fórmula integral de Cauchy
Exemplo
Agora, cada unha destas integrais pode resolverse coa fórmula integral de Cauchy, pero primeiro debe ser reescrita para poder aplicalo. Para a integral arredor de C1, defínese f1 como f1(z)=(z-z1)g(z). Esta é analítica, posto que o contorno non contén a outra singularidade. Pódese simplificar f1 como:
907
Mortes
Historia ano a ano
Fórmula integral de Cauchy
Exemplo
e agora
Posto que o teorema integral de Cauchy di que:
Louisville, Kentucky
Louisville é a cidade natal de Keno Don Hugo Rosa (coñecido como Don Rosa), famoso ilustrador da Walt Disney Company. Tamén foi nesta cidade, onde creceu Nicole Scherzinger do grupo The Pussycat Dolls.
Número áureo
Definición
Dise que dous números positivos a e b están en razón áurea se e só se:
Fórmula integral de Cauchy
Exemplo
pódese avaliar a integral como segue:
Louisville, Kentucky
Nomenclatura, poboación e posición
No censo de poboación do ano 2000, Louisville tiña unha poboación de 259 231 habitantes, que era por primeira vez menor que a da unión consolidada cidade-condado de Lexington de 260 512. O 7 de novembro de 2000 Louisville e o condado de Jefferson aprobaron un referendo para fusionarse nun goberno consolidado de cidade-condado chamado Goberno do Condado Metropolitano Louisville-Jefferson (nome oficial) ou Louisville Metro (nome curto oficial), fusión que se concretou o 1 de xaneiro de 2003. Esta fusión fixo que Louisville fose de novo a cidade máis grande do estado.
Número áureo
Definición
Para obter o valor de \varphi a partir desta razón considere o seguinte:
De Havilland Mosquito
Desenvolvemento
De principios a mediados dos anos 30, de Havilland gañárase unha reputación polos seus inovadores avión de alta velocidade co seu deseño de carreiras DH.88 Comet. Posteriormente o avión de pasaxeiros DH.91 Albatross foi pioneiro no sistema de contrución de madeira composta usada no Mosquito. O Albatross para 22 pasaxeiros podía acadar unha velocidade de cruceiro de 340 km/h a 3 400 m, sendo máis rápido que o Handley Page H.P.42 e outros biplanos aos que substituía. A construción monocasco de madeira non só aforraba peso e compensaba a baixa potencia dos motores de Havilland Gipsy Twelve usadas nese avión, senón que tamén simplificaba a produción e reducía o tempo de fabricación.
Mário de Andrade
Obra
A súa segunda obra, Pauliceia desvairada, colocouno entre os pioneiros do movemento modernista no Brasil, culminando, en 1922, como unha das figuras máis proeminentes da histórica Semana de Arte Moderna. Algúns dos seus libros de poesía máis coñecidos son: Losango cáqui, Clã do jabuti, Remate de males, Poesias e Lira paulistana. Mário de Andrade foi tamén un excelente escritor de contos en libros como Primeiro andar (1926) e Contos Novos (1946), ben como crónicas (Os Filhos da Candinha, 1945).
Número áureo
Definición
Que a lonxitude do segmento máis curto b sexa 1 e que a de a sexa x.
Para que estes segmentos cumpran coa razón áurea deben cumprir que:
Multiplicando ambos lados por x e reordenando:
Mediante a fórmula xeral das ecuacións de segundo grao obtense que as dúas solucións da ecuación son
A solución positiva é o valor do número áureo.
Historia do número áureo
Existen varios textos que suxiren que o número áureo atópase como proporción nalgunhas estelas Babilonias e Asirias de arredor de 2000 a. C. Porén, non existe documentación histórica que indique que o número áureo foi usado conscientemente polos arquitectos ou artistas na construción das estelas. Tamén é importante notar que cando se mide unha estrutura complicada é fácil obter resultados curiosos se se teñen moitas medidas dispoñibles. Ademais para que se poida considerar que o número áureo está presente, as medidas deben tomarse desde puntos relativamente obvios do obxecto e este non é o caso dos elaborados teoremas que defenden a presenza do número áureo. Por todas estas razóns Mario Livio e Alvaro Valarezo conclúen que é moi improbable que os babilonios descubriran o número áureo.
O primeiro en facer un estudo formal sobre o número áureo foi Euclides (c. -300--265), quen o definiu dea seguinte maneira:
Euclides demostrou tamén que este número non pode ser descrito como a razón de dous números enteiros, é dicir é irracional.
Mário de Andrade
Obra
Foi amigo e partillou algúns dos ideais estéticos modernistas de Oswald de Andrade.
Número áureo
Historia do número áureo
Platón (c. -428-347) viviu antes de que Euclides estudara o número áureo, porén, ás veces atribúeselle o desenvolvemento de teoremas relacionados co número áureo debido que o historiador grego Proclo escribiu:
Louisville, Kentucky
Nomenclatura, poboación e posición
O Departamento de Censos dos Estados Unidos outorgou dúas cifras diferentes de poboación para o condado consolidado Louisville-Jefferson estimando a poboación do 2005 en 699 827 (16ª da nación, coa mesma cifra que o condado Jefferson); para o "balance" do condado Louisville-Jefferson lista a cifra de poboación en 556 429 (27ª en poboación). O "balance" é unha designación creada polo Departamento de Censos para describir a porción do condado de Louisville-Jefferson que non inclúe ningunha das poboacións semi-independentes (como Anchorage, Middletown ou Jeffersontown).
Mário de Andrade
Poesía
O "prefácio interessantíssimo" é o prefacio de Mário de Andrade ao seu propio libro Pauliceia Desvairada, considerado a base do modernismo brasileiro. Abre cunha cita do escritor belga Émile Verhaeren, que é o autor de Villes Tentaculaires. O prefacio non fala do libro, mais si dunha actitude xeral perante a literatura. É unha especie de manifesto poético, en versos libres.
Fórmula integral de Cauchy
Exemplo
Facendo o mesmo no outro contorno:
Mário de Andrade
Poesía
No inicio do Prefácio el propio denuncia a súa actitude. Despois de afirmar que "está fundado o Desvairismo", afirma que o seu texto é medio en serio medio a brincar. O que lle dá un carácter inconfundíbel de, por un lado, programa poético e, por outro, parodia. Así o serio e o divertimento mestúranse nun todo sen fronteiras definidas. Repárese aínda que é un texto moi asertivo, provocativo e polémico no que é característico o Modernismo.
Nun estilo rápido e solto, con ideas truncadas, e que atinxe un efecto de grande dinamismo. Mário de Andrade loita por unha expresión nova, por unha expresión que non estea agarrada a formas do pasado: "escribir arte moderna non significa xamais para min representar a vida actual no que ten de exterior: automóbiles, cinema, asfalto."
Louisville, Kentucky
Nomenclatura, poboación e posición
A metodoloxía do censo usa os valores do balance para comparar cidades consolidadas contra outras cidades para propósitos de estatística e categorización, por iso é polo que a cifra menor que a sitúa en lugar 27 é a cifra oficial reportada polo Departamento. Porén, o lugar 16 segue sendo a afirmación oficial do goberno de Louisville Metro e dos líderes empresariais, ademais amplamente difundida polos medios locais, ata se publicou nos letreiros de camiños nos límites da cidade.
Fórmula integral de Cauchy
Exemplo
A integral arredor do contorno orixinal C é entón a suma destas dúas integrais:
Mário de Andrade
Poesía
Outra das ideas expresadas por Mário de Andrade neste Prefácio/Manifesto é que a lingua portuguesa é unha opresión para a libre expresión do escritor no Brasil. Así el afirma que "A lingua brasileira é das máis ricas e sonoras". Para reforzar esta idea do brasileiro como lingua, grafa propositadamente a ortografia de modo a ficar co acento brasileiro. Así aparece moitas veces neste manifesto "si" en vez de "se". Neste punto está a ser completamente contra os poetas parnasianos que defendían unha idea de que a lingua portuguesa sería a lingua dos bos e grandes escritores do pasado. Neste punto, Mário de Andrade é un nacionalista. Mais non admira Marinetti. Está en contra a rima. E contra todas as imposicións externas. "A gramática apareceu despois de organizadas as linguas. Acontece que o meu inconsciente non sabe da existencia de gramáticas, nin de linguas organizadas". "Os portugueses din ir á cidade. Os brasileiros, na cidade. Eu son brasileiro". (Citado por Celso Pedro Luft).
Louisville, Kentucky
Nomenclatura, poboación e posición
A área metropolitana de Louisville (non debe confundirse con Louisville Metro), ten 1,2 millóns de habitantes e atópase no lugar 43 da lista de áreas metropolitanas por número de habitantes. A área metropolitana inclúe tamén algúns condados do sur de Indiana.
Fórmula integral de Cauchy
Exemplo
Un truco elemental empregando a descomposición fracción parcial:
Mário de Andrade
Poesía
A idea, talvez, máis importante deste Prefácio é a de Polifonia e de Liberdade."Arroubos… Lutas… Setas… Cantigas… povoar!" (fragmento da poesía Tietê) Estas palabras non se ligan. Non forman enumeración. Cada unha é frase, período elíptico, reducido ao mínimo telegráfico".
Louisville, Kentucky
Primeiros anos
A historia de Louisville comprende centos de anos, e nela influíron a xeografía e a área na que se localiza. Os rápidos das Cataratas do Ohio, crearon unha barreira natural para o percorrido do río, e como resultado medraron asentamentos neste punto.
María I de Inglaterra
Nacemento e familia
María naceu o 18 de febreiro de 1516 no palacio de Placentia, en Greenwich, Inglaterra. Era a única filla do rei Henrique VIII e a súa primeira esposa, Catarina de Aragón -filla de Fernando II de Aragón e Isabel I de Castela, coñecidos como os Reis Católicos- que sobreviviu á infancia. A súa nai sufrira moitos abortos involuntarios. Antes do seu nacemento, catro embarazos previos resultaran nunha filla morta e tres fillos de curta vida ou nados mortos, como Henrique, duque de Cornualla. O embaixador veneciano Sebastian Giustiniani felicitou ao rei inglés «polo nacemento da súa filla e o bo estado de saúde do seu serenísima nai, a raíña», aínda que «moito máis agradable fose se o bebé fose varón». Con todo, Henrique VIII non se desanimou e, contestando a Giustiniani, escribiu: «Os dous somos novos; esta vez foi unha filla, seguiremos logo cos fillos pola graza de Deus».
Louisville, Kentucky
Primeiros anos
conmarco|esquerda|Fundador de Louisville, George Rogers Clark. O primeiro asentamento europeo na veciñanza da moderna Louisville estaba en Corn Island, en 1778, fundado polo coronel George Rogers Clark, recoñecido como o fundador do Louisville. Varios lugares da comunidade foron nomeados por el.
Fórmula integral de Cauchy
Consecuencias
A fórmula integral ten amplas aplicacións. En primeiro lugar, implica que unha función holomorfa nun conxunto aberto é infinitamente derivable no mesmo. Ademais, é unha función analítica, o que quere dicir que pode representarse como serie de potencias. A demostración deste feito emprega o teorema de converxencia dominada e a serie xeométrica aplicada a
Mofli, el último koala
A acción da serie sitúase na vila de Rivermint (Australia) a principios do século XXI e xira en torno á aparición dun coala, Mofli. Ao tratarse dunha especie considerada como extinguida, a aparición deste exemplar causa unha gran sorpresa a nivel mundial. Xente de diversos lugares viaxará a Rivermint co propósito de capturar o coala, pero a súa amiga Corina fará todo o posible para impedilo.
María I de Inglaterra
Nacemento e familia
Tres días despois do nacemento, foi bautizada na fe católica na igrexa dos Frades Observantes en Greenwich. O seu nome honraba á súa tía María Tudor -raíña consorte de Francia polo seu matrimonio con Luís XII-, a quen Henrique VIII tiña moito aprecio. Entre os seus padriños estaban o lord chanceler Thomas Wolsey, a súa tía avoa Catarina de York -condesa de Devon-, e Agnes Howard, duquesa de Norfolk. Margaret Pole, condesa de Salisbury e tía segunda de Henrique VIII, patrocinou a confirmación de María, que se celebrou pouco despois do bautismo. Ao ano seguinte, María actuou de madriña cando foi nomeada patrocinadora da súa curmá Frances Brandon. En 1520, a condesa de Salisbury foi designada institutriz de María. John Hussey, máis tarde lord Hussey, foi o seu chambelán desde 1530; a súa esposa, lady Anne -filla de George Grey, conde de Kent-, foi unha das asistentes da nova princesa herdeira.
Mário de Andrade
Poesía
Desde 1930, coincidindo coa Revolución de 1930, a súa poesía sofre mudanzas. Parte do seu traballo posterior, como Poesía (1942), esvara para un ton máis íntimo e sereno, aínda que manteña outra liña de acusación e de política social, con obras como O Coche da miséria e Lira paulistana (1946).