cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
O libro da selva
O libro da selva é un libro de relatos do escritor inglés Rudyard Kipling, publicado en 1894 co título orixinal en lingua inglesa de The Jungle Book. Foi traducido ao galego por Rafael Salgueiro, e publicado por Morgante en 2010 e por Sushi Books en 2014.
Simple Object Access Protocol
miniatura|dereita|220pxSOAP (acrónimo de Simple Object Access Protocol) é un protocolo padrón creado por Microsoft, IBM e outros. Está actualmente baixo o auspicio da W3C que define como se poden comunicar dous obxectos en diferentes procesos por medio de intercambio de datos XML. SOAP é un dos protocolos utilizados nos servizos Web, no marco da coñecida coma arquitectura orientada ós servizos.
O libro da selva
Está formado por unha colección de historias publicadas en revistas en 1893 e 1894, algunhas delas con ilustracións do pai de Rudyard, John Lockwood Kipling. En 1967 foi adaptado ao cinema por Disney, no filme animado The Jungle Book.
Simple Object Access Protocol
Concepto
O concepto fundamental que hai tras SOAP é o RPC ou Remote procedure call (chamada de procedemento remoto). Baixo este concepto un ordenador pode enviar unha mensaxe a outro na rede. O ordenador receptor recibe a chamada pode controlala mediante un software local. Enviando, se fose necesario, unha resposta ó ordenador emisor.
O libro da selva
O libro, escrito cando Kipling moraba en Vermont, conta a historia de Mowgli, un neno indio criado por lobos. Baséase en contos de animais da selva india que, de forma antropomórfica, considera leccións morais.
Simple Object Access Protocol
Tecnoloxía
A diferenza de DCOM e CORBA, que son binarios, SOAP usa o código textual XML, que facilita a eliminación de erros, co custo de ser menos eficiente. O intercambio de mensaxes realízase mediante tecnoloxía de compoñentes (software componentry, ver enxeñaría de software). O termo Object no nome significa que se adhire ao paradigma da programación orientada a obxectos.
O libro da selva
A historia de Mowgli
Os primeiros oito relatos falan de Mowgli. Comeza cando, fuxindo do ataque de Shere Khan (o tigre), un matrimonio perde ao seu cativo. Este aparece na cova duns lobos quen non só o salvan das gadoupas de Shere Khan, senón que á súa vez o acollen coma o seu propio fillo. Raksha chámao Mowgli0 —'a ra', xa que non ten pelo— e incorpórao á súa manda de lobos.
Mowgli é logo presentado no Consello da Rocha, máximo órgano deliberativo do fatado de lobos, para ser recoñecido coma un máis deles. O consello é liderado por Akela, que sinala que, para aceptalo como lobeto polo menos dous membros que non sexan da súa familia adoptiva deben interceder por el. Baloo (o oso que ensina a lei), que é o único que sen ser lobo é membro do consello, fala a favor do Mowgli; e o segundo en falar ao seu favor é Bagheera, a pantera negra, que sinala que malia non ser membro pode cumprir a lei da manda ofrecendo a esta un boi que matou, o grupo acepta o agasallo e deste xeito o Mowgli pasa a formar parte do fato de lobos.
Simple Object Access Protocol
Tecnoloxía
SOAP corre sobre calquera protocolo de Internet, xeralmente HTTP, que é o único homologado polo W3C. SOAP ten como base XML, cun deseño que cumpre o padrón Cabeceira-Desenvolvemento de deseño de software, como outros moitos deseños, tales como HTML. A cabeceira Header é opcional e contén metadatos sobre enrutamento (routing), seguridade ou transaccións. O desenvolvemento Body contén a información principal, que se coñece como carga útil (payload). A carga útil acóllese a un Schema XML propio.
O libro da selva
A historia de Mowgli
Coma calquera outro lobeto, é instruído na lei da xungla (un conxunto de seis artigos onde se presentan os principais valores que debe ter un lobo) por Baloo. Mowgli vive así diferentes historias que o fan entender o verdadeiro valor das leis (especialmente cando se enfronta aos Bandar-Log —o pobo macaco que non ten lei—), da amizade e, especialmente, do traballo en equipo.
Simple Object Access Protocol
Alternativas a SOAP
Debido ao longo que é o formato XML, SOAP é considerablemente mais lento que outras tecnoloxías de middleware tales como CORBA. Tipicamente, SOAP é unhas 10 veces mais lento que un protocolo binario tal como RMI or IIOP. Ademais, diversos autores teñen considerado a SOAP, unha interface moito máis complexa ca outras, especialmente REST. Así, por exemplo, Amazon ofreceu interfaces de ambos tipos ás súas plataformas, constatándose que a acollida da interface REST foi máis positiva por parte dos programadores web.
O libro da selva
A historia de Mowgli
Porén, a medida que medra (e que os seus amigos, como Akela, fanse vellos), as diferenzas entre Mowgli e os lobos fanse máis evidentes. É aquí cando o poder de Shere Khan se torna máis forte. Mowgli é así botado da manda, marchando a morar coa súa nai biolóxica, que atopou nunha vila achegada. De calquera xeito, aínda tiña pendente unha tarefa na selva: matar a Shere Khan, tal como predicira Raksha cando Mowgli era soamente un meniño.
Simple Object Access Protocol
Exemplos de mensaxes SOAP
Como exemplo móstrase a forma en que un cliente solicitaría información dun produto a un provedor de servizos Web:
O libro da selva
A historia de Mowgli
Na aldea, Nathoo (nome verdadeiro do Mowgli que Messua, a súa nai, lle puxera ao nacer) converteuse nun pastor de bois, aínda que non acada as formas propias dun home: segue a durmir en gaiolas, e a inventar contos dos espíritos da xungla. Porén é este choio o que lle dá a ferramenta axeitada para cumprir as súas arelas. Enganando a Shere Khan, coa axuda de Akela e Irmán Gris (lobo irmán do Mowgli), logra que todo o rabaño de bois —liderado por Rama o boi- esmague, literalmente, o tigre nunha desbandada.
Simple Object Access Protocol
Exemplos de mensaxes SOAP
<soap:Envelope xmlns:soap="http://schemas.xmlsoap.org/soap/envelope/"> <soap:Body> <getProductDetails xmlns="http://warehouse.example.com/ws"> <produtId>827635</produtId> </getProductDetails> </soap:Body> </soap:Envelope>
Marianne Streiff
Marianne Streiff-Feller, nada o 17 de agosto de 1957 en Berna, é unha política suíza que foi presidenta desde o 4 de abril de 2014 ata o 19 de xuño de 2021 do Partido Evanxélico Suízo.
O libro da selva
A historia de Mowgli
Cumprida a súa angueira, Nathoo disponse a vivir para sempre cos humanos, porén debe fuxir da vila onde moraba con Messua, pois é considerado un espírito maléfico da selva pola súa capacidade de falar cos animais e, principalmente, por dirixir os bois ao seu antollo. Deste xeito ambos os dous foxen a outra vila, liderada polos ingleses, que serán os que impoñan a orde, as leis, e especialmente, a xustiza.
Marianne Streiff
Traxectoria
Estudou maxisterio e durante 33 anos foi profesora nun centro de formación profesional de Berna. En 2008 obtivo un diploma en xestion de relacións públicas na Universidade de Ciencias Aplicadas en Administración de Empresas de Zúric.
Simple Object Access Protocol
Exemplos de mensaxes SOAP
O elemento Envelope é contedor da mensaxe SOAP. O seguinte elemento en importancia e obrigatorio é o Body, onde están os datos propios da chamada. Existe a posibilidade de declarar unha seción Header, mais esta é opcional.
O libro da selva
Outros relatos
As outras historias teñen distintos personaxes, e non todas transcorren na selva de Seeonee. Aparecerán Hathi, o elefante sabio, ou Rikki-Tikki-Tavi, a mangosta.
Simple Object Access Protocol
Exemplos de mensaxes SOAP
E esta sería a contestación do provedor:
Marianne Streiff
Traxectoria
De 1991 até 1998 foi concelleira en Köniz, e de 1998 ata 2010 foi deputada no Gran Consello de Berna, presidindo o grupo parlamentario do PES. En 2004, e ata 2010, dirixiu o departamento de seguridade do goberno de Köniz. Entrou no Consello Nacional en 2010; vicepresidenta do PES desde ese ano ata que o 5 de abril de 2014 o partido elixiuna a súa presidenta.
O libro da selva
Adaptacións cinematográficas
Os irmáns Korda realizaron en 1942, con Zoltan Korda na dirección, o filme Jungle Book, estreada en 1942. A película non era fiel ao texto de Kipling, mais conservou algúns dos elementos deste. O filme de Zoltan Korda está no dominio público e atópase en Internet Archive, onde pode ser vista en liña ou descargada.
Simple Object Access Protocol
Exemplos de mensaxes SOAP
<soap:Envelope xmlns:soap="http://schemas.xmlsoap.org/soap/envelope/"> <soap:Body> <getProdutDetailsResponse xmlns="http://warehouse.example.com/ws"> <getProductDetailsResult> <produtName>Toptimate 3-Pece Set</produtName> <produtId>827635</produtId> 3-Pece age set. Black Polyester. 96.50         <inStock>tro</inStock> </getProductDetailsResult> </getProdutDetailsResponse> </soap:Body> </soap:Envelope>
O libro da selva
Adaptacións cinematográficas
Na década de 1960 Walt Disney levou persoalmente adiante o proxecto de crear o filme The Jungle Book, unha adaptación bastante libre da obra de Kipling, estreada nos Estados Unidos en outubro de 1967, menos dun ano despois de que Walt Disney finase en decembro de 1966. Por ter un público obxectivo diferente (o libro non estaba realmente dirixido a nenos) o filme de debuxos animados presenta numerosas diferenzas importantes co libro de Kipling:
Simple Object Access Protocol
Exemplos de mensaxes SOAP
HTTP foi elixido como protocolo de transporte primario polas súas vantaxes, para lidar con devasas, por exemplo. Outros protocolos como XIOP/IIOP ou DCOM acostuman ser repelidos por estas devasas.
Estrutura
Unha mensaxe SOAP consta de tres estruturas ben definidas: dúas obrigatorias: o Envelope ou sobre e o corpo da mensaxe e unha opcional: a cabeceira.
A Igrexa, Balmonte, Castro de Rei
A Igrexa é un lugar da parroquia de Balmonte no concello lugués de Castro de Rei na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña sete habitantes (tres homes e catro mulleres).
Simple Object Access Protocol
Cabeceira (Header)
Trátase dunha sección xeralmente opcional, mais pode ser marcada como obrigatoria polo emisor da mensaxe, empregando o parámetro MustUnderstand. Se o receptor non está preparado para tratar devandita cabeceira produciríase un error e a mensaxe non sería tratada. Habitualmente a cabeceira pode levar dous tipos de información. Información relacionada coa seguridade ou identificación das partes implicadas, tales coma certificados electrónicos, sinaturas dixitais ou outros tipos de credenciais. Ademais tamén pode conter diversos elementos en formato XML que conteñan información adicional sobre o proceso de negocio en curso.
A Igrexa, Balmonte, Castro de Rei
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, o lugar da igrexa.
Arciprestado de Faro
300px|miniatura|División eclesiástica de [[Galicia en 2008.]] O arciprestado de Faro é un arciprestado da arquidiocese de Santiago de Compostela. Pertence á vigairía da Coruña e abrangue 6 parroquias do concello da Coruña.
Historia
miniatura|Arciprestado de Faro no mapa do arcebispado de Santiago de [[1825.
]] Recibe o nome polo antigo arciprestado de Faro, que se estendía polos actuais concellos da Coruña, Culleredo e Arteixo.
Aram I Keshishyan
Aram I (en Արամ Ա., "Aram A." (ALA-LC) ), nado como Bedros Keshishyan (en Պետրոս Քեշիշյան) en Beirut (Líbano) en 1947, é o Catholicos de Cilicia da Igrexa Apostólica Armenia dende xuño de 1995.
Arciprestado de Faro
Historia
En 1959, mediante decreto de 30 de novembro do cardeal Quiroga, ficou reducido a 16 parroquias (dúas do municipio arteixán e o resto do coruñés): Santa María e Santiago, San Xurxo, San Nicolao, Santa Lucía, San Pedro de Mezonzo, Santa María de Oza, San Vicenzo de Elviña, San Cristovo das Viñas, San Pedro de Visma, San Tomé Apóstolo, San Xosé, Santa Margarida, San Rosendo, Nosa Señora do Carme, Santa María de Pastoriza e San Tirso de Oseiro.
En 1979 segregáronse del os arciprestados de Catro Camiños, Monelos e Riazor, e as freguesías de Pastoriza e Oseiro pasaron para o arciprestado de Laracha.
Parroquias
As 6 parroquias do arciprestado son Santa María e Santiago, San Xurxo, San Nicolao, San Tomé (establecida en 1942), San Xosé (establecida en 1954) e María Auxiliadora (establecida en 1977).
Aram I Keshishyan
Traxectoria
Logo de estudar no Seminario Armenio de Antelias e no Instituto Ecuménico de Bossey (en Suíza), estudou Teoloxía na Escola de Teoloxía do Oriente Próximo e na Universidade Americana de Beirut, e posteriormente doutorouse na Universidade de Fordham.
Carpaceiras
O topónimo galego Carpaceiras pode referirse a:
Los Monegros
250px|miniatura|Localización da comarca en Aragón. miniatura|dereita|250px|Concellos da comarca. Los Monegros é unha comarca aragonesa dividida entre as provincias de Zaragoza e Huesca. A súa capital é Sariñena. É coñecida polo seu clima semidesértico, que comporta secas crónicas.
La Región Gallega (Santiago de Compostela)
La Región Gallega foi un xornal rexionalista liberal que se editou en Santiago de Compostela en 1886.
Los Monegros
Xeografía
A serra de Alcubierre cruza a comarca de noroeste a sueste, alcanzando a súa maior altura no monte Oscuro, con 822 m. O clima é semiárido con escasa pluviosidade e altas temperaturas no verán. Hai moitas lagoas, salgadas e balsas, que forman o complexo endorreico máis importante de Europa. Destacan a lagoa de Sariñena e a da Praia.
La Región Gallega (Santiago de Compostela)
Historia e características
Subtitulado Diario político independiente de intereses materiales y morales de Galicia, tiña como lema Todo por Galicia y para Galicia. Apareceu o 1 de outubro de 1886. Fundado por Faustino de Orantes, que era o seu propietario, esta dirixido por Manuel Murguía. Sostivo o ideario rexionalista; publicou unha serie de artigos de Murguía baixo o título "¿Qué es nación?". Mantivo polémicas con El Correo Gallego e El Clamor del País. Cesou a súa publicación a mediados de decembro de 1886.
Los Monegros
Xeografía
Limita ao norte coa Hoya de Huesca, ao leste co Somontano de Barbastro, o Cinca Medio e o Bajo Cinca, ao oeste coa comarca de Zaragoza e ao sur coa Ribera Baja del Ebro e o Bajo Aragón-Caspe.
Turismo
Entre o seu patrimonio artístico destaca o Mosteiro de Sigena e a Cartuxa da Nosa Señora das Fontes.
En decembro de 2007 fíxose público que nos Monegros estaba previsto construír o macrocomplexo de lecer Gran Scala que, con varios parques temáticos e casinos, sería un dos principais centros de lecer de Europa, aínda que o proxecto non parece prosperar, senón que está en punto morto.
Yuan T. Lee
Traxectoria
Naceu na cidade de Hsinchu, situada ao noroeste da illa de Taiwán (naquel tempo baixo o poder do imperio xaponés). Estudou química na Universidade Nacional de Taiwán, onde se graduou en 1959, e posteriormente ampliou os seus estudos realizando o doutoramento na Universidade de California en Berkeley nos Estados Unidos en 1965.
Investigacións científicas
En febreiro de 1967 iniciou a súa colaboración con Dudley R. Herschbach na Universidade Harvard no estudo das reaccións químicas entre os átomos de hidróxeno e as moléculas alcalinas diatómicas.
Trasanquelos
Trasanquelos é o topónimo dunha parroquia galega e dun lugar desa parroquia:
Yuan T. Lee
Investigacións científicas
En 1986 foi galardoado, xunto co seu colaborador Herschbach e o químico canadense John Charles Polanyi, co Premio Nobel de Química polo desenvolvemento da dinámica de procesos químicos elementais.
Vida política
Desde o 15 de xaneiro de 1994 é presidente da Academia Sínica, principal complexo de investigación científica e humanística da República da China, polo que tivo que renunciar á súa cidadanía estadounidense.
Yuan T. Lee deu apoio ao candidato Chen Shui-bian en 2000, durante as eleccións presidenciais daquel ano. A vitoria de Chen sobre James Soong promoveu que o primeiro escollese a Lee como Primeiro Ministro, aínda que Lee declinou a súa oferta para continuar á fronte da Academia Sínica.
Astipalea (mitoloxía)
Foi seducida por Poseidón, de quen enxendrou dous fillos: Anceo e Eurípilo, rei de Cos. Nos textos de Hixino, este segundo toma o nome de Periclímeno.
Eurípilo foi morto por Heracles cando o heroe, unha vez cumpridos os doce traballos, regresaba de conquistar Troia.
Anceo foi un dos Argonautas e encargouse do goberno da nave Argo ata a Cólquide, trala morte do temoneiro Tifis.
Ruairi O'Connor
Ruairi O'Connor, nado o 9 de xullo de 1991 en Howth, é un actor irlandés. É coñecido maiormente polo seu papel de Henry Tudor, o futuro Henrique VIII de Inglaterra, na serie televisiva de Starz, The Spanish Princess.
Traxectoria
O'Connor creceu en Howth, Condado de Dublín, Irlanda. A súa familia mudouse ao campo cando el tiña 14 anos para vivir nunha granxa de criadeiro de cabalos. O'Connor graduouse en teatro no Trinity College Dublin en 2015.
O'Connor debutou co papel de Niall na película de Lenny Abrahamson, What Richard Did.
No 2016, O'Connor tivo un papel convidado na serie de RTÉ2, Can't Cope, Won't Cope e un papel recorrente na serie My Mother and Other Strangers da BBC Northern Ireland. Obtivo o seu papel televisivo máis importante como Michael Vincent na serie Delicious de Sky One, de 2016 a 2018. Ese mesmo ano, protagonizou como o matón escolar e antagonista principal a Weasel na película Handsome Devil.
O'Connor protagonizou en 2018 xunto con Elle Fanning a película Teen Spirit. En maio de 2018, foi anunciado que O'Connor interpretaría ao príncipe Harry Tudor (máis tarde Henrique VIII) na serie de STARZ de 2019, The Spanish Princess. Unha segunda quenda de oito episodios foi ordenada por Starz e as gravacións comezaron en setembro de 2019.
Vida persoal
O'Connor vive entre Londres e Dublín, aínda que actualmente reside nos Ánxeles, California coa súa noiva, Charlotte Hope.
Cacatua alba
thumb|Ovo de Cacatua alba. A Cacatua alba é unha cacatúa branca de tamaño medio endémica das selvas chuviosas tropicais das illas de Indonesia. Cando é sorprendida, estende un gran penacho na testa, que ten unha forma semicircular (semellante á dun paraugas). O envés das súas ás e cola ten reflexos amarelos e cor limón cando voa. É semellante a outras especies de cacatúas brancas como a Cacatua sulphurea, a Cacatua galerita e a Cacatua moluccensis, todas as cales teñen plumas amarelas, laranxas ou rosas no canto de brancas.
Léon Gaston Seurat
Léon Gaston Seurat, nado en Châlons-en-Champagne o 27 de abril de 1872 e finado en Bir Mourad Raïs (Alxeria) o 5 de xullo de 1949, foi un zoólogo, naturalista, parasitólogo e profesor universitario francés. coñecido polas súas investigacións sobre a fauna nativa da Polinesia francesa e do norte de África.
Traxectoria
En 1899 presentou a súa tese de doutoramento sobre himenópteros entomófagos na Universidade de París. Desde 1902 a 1905 traballou como naturalista nos mares do sur, sobre todo nas illas Tuamotu e Gambier. En maio de 1906 comezou a traballar como zoólogo no laboratorio da Biologie appliquée aux colonies. Máis adiante foi nomeado profesor de Zooloxía na Universidade de Alxer.
Epónimos
Varios taxons foron nomeados na súa honra, entre eles Acomys seurati, Perinereis seurati, unha especie de anélido descrita por Charles Gravier en 1905, e Calcinus seurati, un crustáceo descrito en 1951 por Jacques Forest.
Abreviatura
A abreviatura Seurat emprégase para recoñecer a como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía e botánica.
Caproni Ca.309
O Caproni-Bergamaschi Ca.309 Ghibli (vento do deserto) foi un bombardeiro lixeiro italiano da segunda guerra mundial. Desenvolveuse a partir do transporte lixeiro Ca.308 Borea (vento do norte). Antes da guerra estivo destinado a tarefas de policía no norte de África. Cando foron quedando obsoletos foron usados como transportes lixeiros e avións de comunicacións.
Fabricouse paralelamente ao Caproni Ca.310, co que compartía a célula, pero este último tiña mellores motores e tren de aterraxe retractil, co cal as súas prestacións eran superiores.
Forxas, San Xiao de Narón, Narón
Forxas é un lugar da parroquia de San Xiao de Narón no concello de Narón na provincia da Coruña. Tiña 89 habitantes no ano 2015 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 46 homes e 43 mulleres.
Arquíloco
Traxectoria
Foi fillo dun nobre chamado Telesicles e dunha escrava chamada Enipo. Poeta e mercenario. Naceu en Paros, unha pequena illa xonia do mar Exeo, famosa polo seu mármore, e onde o culto a Deméter, relacionado coa poesía iámbica, era moi importante. Arquíloco, ademais de cantar ao deus Dioniso, está ligado á introdución do seu culto na súa illa. Participou na colonización de Tasos, en busca de territorio agrícola, unha localización moi próxima ás minas auríferas do litoral de Tracia. Arquíloco preséntase como poeta soldado, alguén que vivía da guerra mentres cultivaba a poesía.
Pasou a súa vida entre as loitas políticas e as rivalidades de Paros. Segundo Critias por ese motivo arruinouse economicamente, contraeu numerosas inimizades, e empobrecido marchou a Tasos. Terminou os seus días durante a defensa de Paros na guerra contra Naxos, illa próxima.
Trala súa morte gozou en Paros de gran popularidade e erixiron no seu honor un monumento funerario (ou unha especie de templo, o Archilocheion) no que se atopou unha longa inscrición pertencente ao século -IV na que, a modo de conto popular, se explica a iniciación do poeta nos ritos dionisíacos, e a profecía que presenciou o seu pai anunciando a posterior fama do seu fillo.
Fíxose famoso na Antigüidade e pasou á posteridade como personaxe polémico a través de Plutarco. As súas obras foron igualmente polémicas, tanto polos seus ataques virulentos contra variados personaxes e a súa habilidade para crearse inimizades, como por contradicir con algúns dos seus versos os valores bélicos da época. Nietzsche cítao como o primeiro artista "subxectivo", cuxos versos, segundo este filósofo, non outorgan coñecemento, polo cal podería ser "o auténtico non artista".
Prometido con Neobula, o pai daquela, Licambes, outorgou á súa filla a alguén que supoñía un mellor partido, ao que Arquíloco respondeu con composicións ofensivas que se recollen no chamado Papiro de Colonia, no que acusaba a Neobula de ser unha muller sen moral e relataba con detalles un encontro sexual coa súa irmá máis nova. Os versos resultarían tan ferintes que, segundo a lenda, levaron ao suicidio a Licambes e ás súas fillas.
Ligazóns externas
Textos de Arquíloco:
Pobo muskogee
Os muskogee, tamén coñecidos como creek e confederación creek, son un grupo de pobos indíxenas das terras boscosas do sueste dos Estados Unidos. Mvskoke é o seu autónimo. Orixinarios de Tennessee, Xeorxia, Alabama e o norte de Florida, os muskogee foron forzados a trasladarse a comezos do século XIX ó Territorio indio (actual Oklahoma), Alabama, Luisiana e Texas. As súas linguas, o muskogee e o mikasuki, pertencen á póla oriental das linguas muskogees.
Os muskogee son descendentes dos pobos da cultura do Mississippi, que construíron montículos nas distintas xefaturas rexionais localizadas ó longo do val do río Mississippi e os seus afluentes. Os primeiros exploradores españois encontráronse cos devanceiros dos muskogee cando visitaron as xefaturas da cultura do Mississippi a mediados do século XVI.
Os muskogee foron os primeiros nativos americanos en ser considerados "civilizados" baixo o plan de George Washington. No século XIX, os muskogee eran coñecidos como unha das "cinco tribos civilizadas", xa que integraran numerosas prácticas culturais e tecnolóxicas traídas polos europeos. Influenciados polas interpretacións proféticas do cometa de 1811 e un terremoto, as vilas altas dos muskogee, apoiados polo líder shawnee Tecumseh, comezaron a resistir ós europeos americanos. As divisións internas coas vilas baixas que deveron na guerra creek, (1813–1814) e provocaron unha guerra civil entre as nacións muskogee. As bandas creek do norte loitaron na guerra de 1812 contra os Estados Unidos, mentres que as bandas creek do sur permaneceron aliadas ós Estados Unidos. O xeneral Andrew Jackson viu a oportunidade de empregar esta rebelión como unha excusa para loitar contra tódolos creek unha vez que o alzamento dos creek do norte foi sufocado coa axuda dos creek do sur. O resultado foi o debilitamento da nación creek e a cesión forzada de terras ós Estados Unidos. Durante o deportación de indios da década de 1830, moitos muskogee foron obrigados a trasladarse ó territorio indio.
Casey Kasem
Kemal Amin "Casey" Kasem, nado en Detroit (Míchigan) o 27 de abril de 1932, é un actor estadounidense.
Pelagibacterales
Os Pelagibacterales constitúen unha orde de Alphaproteobacteria composta de bacterias mariñas de vida libre que son aproximadamente unha de cada tres células que hai na superficie do océano. En conxunto, estímase que os membros de Pelagibacterales supoñen un cuarto e medio de todas as células procariotas do océano.
Inicialmente, este taxon só era coñecido por datos metaxenómicos e coñecíase como clado SAR11. Situouse primeiro en Rickettsiales, pero posteriormente foi elevado á categoría de orde, e despois situado como irmán das Rickettsiales na subclase Rickettsidae. Inclúe a especie mariña enormemente abundante Pelagibacter ubique.
As bacterias desta orde son infrecuentemente pequenas. Debido ao seu pequeno tamaño do xenoma e as limitadas funcións metabólicas, Pelagibacterales convertéronse nun organismo modelo para a 'teoría da optimización' (streamlining theory).
P. ubique e especies relacionadas son oligótrofos e aliméntanse de carbono e nitróxeno orgánicos disoltos. Non poden fixar o carbono nin o nitróxeno, pero pode realizar o ciclo do ácido tricarboxílico co bypass do glioxilato e poden sintetizar todos os aminoácidos menos a glicina, así como algúns cofactores. Tamén teñen unha necesidade pouco común e inesperada de xofre reducido.
P. ubique e membros do subgrupo oceánico I realizan a gliconeoxénese, pero non unha ruta glicolítica típica, mentres que outros subgrupos son capaces de facer unha glicólise típica.
A diferenza de Acaryochloris marina, P. ubique non é fotosintética, concretamente non usa a luz para incementar a enerxía de enlace dun par de eletcróns, pero non posúe proteorrodopsina (incluíndo a biosíntese de retinol) para a produción de ATP da luz.
As bacterias SAR11 son responsables de gran parte do metano disolto na superficie do mar. Extraen fosfato do ácido metilfosfónico.
Aínda que o nome do taxon deriva do da especie tipo P. ubique (status especie Candidatus), esta especie aínda non foi publicada validadmente.
Subgrupos
Actualmente, a order divídese en cinco subgrupos:
Os resultados anteriores orixinan un cladograma dos Pelagibacterales como o seguinte:
Situación filoxenética e teoría endosimbiótica
Un estudo de 2011 feito por científicos da Universidade de Hawaiʻi en Mānoa e da Universidade do estado de Oregón, indicaron que os SAR11 podían ser os devanceiros das mitocondrias da maioría das células eucariotas. Porén, este resultado podía representar un artefacto na reconstrución da árbore debido a un nesgo composicional.
O Suso, Balmonte, Castro de Rei
O Suso é un lugar da parroquia de Balmonte no concello lugués de Castro de Rei na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña tres habitantes (un home e dúas mulleres).
Madre (filme de 2019)
Madre é un filme español de 2019 dirixido por Rodrigo Sorogoyen. É unha prolongación da curtametraxe homónima de 2017 dirixida por Sorogoyen. Estreouse no Festival Internacional de Cinema de Venecia de 2019, onde Marta Nieto gañou o premio á mellor actriz da sección Orizzonti.
Sinopse
Elena perde o seu fillo de seis anos nunha praia en Francia, e agora vive alí, atrapada no tempo e loitando co seu pasado.
Galería de imaxes de mapas de vertentes de Galicia
Galería de imaxes de mapas de vertentes de Galicia.
Lingua nez perce
A lingua nez perce ou niimi'ipuutímt é unha lingua sahaptiana relacionada cos numerosos dialectos do sahaptin. O nome "nez perce" provén do francés "nariz furada," malia que os nez perce (que se chaman a si mesmo niimíipu, "o pobo") non practican esta decoración. Isto puido deberse a unha confusión entre os franceses, que estaban rodeados de tribos que practicaban este acto.
Gran Premio de Australia de 1989
O Gran Premio de Australia de 1989 foi unha carreira de Fórmula 1 celebrada o 5 de novembro de 1989 nun circuíto urbano na cidade de Adelaida. Foi a 54º carreira na historia combinada do Gran Premio de Australia, que remontase ás 100 Miles Road Race de 1928. O Gran Premio de Australia foi a décimo sexta e última carreira da tempada de. A carreira disputouse sobre 70 voltas aos 3´780 quilómetros do circuíto para unha distancia total de carreira de 264 quilómetros. disputouse en condicións de chuvia e detívose e reiniciouselogo dunha colisión na primeira volta. Andrea de Cesaris trompeou na mesma curva en dúas voltas consecutivas. Como os coches de Fórmula Un non son tan rápidos en condicións de chuvia como en seco, a carreira detívose ás dúas horas con só 70 voltas completadas, 11 menos das 81 voltas programadas.
Noticias previas ao evento
A fin de semana da carreira comezou coa debacle que rodeaba os acontecementos no Gran Premio do Xapón dúas semanas antes onde o McLaren Honda de Alain Prost e Ayrton Senna chocaron na súa batalla polo liderado da carreira e do Campionato do Mundo a só sete voltas do final. Unha descualificación posterior á carreira de Senna por cortar a chicana para volver ao circuíto confirmou a Prost como triplo Campión do Mundo e Senna estaba lonxe de estar contento coa FIA e en particular o seu presidente, o francés Jean-Marie Balestre. A quen acusou de arranxar o campionato para o seu compatriota. Senna inicialmente ameazou con boicotear o evento e deixar a Fórmula Un por completo. Con todo, logo de longas conversacións coa súa familia e o xefe de McLaren [Ron Dennis], presentouse de mala gana en Adelaide e inmediatamente impuxo o ritmo o venres, demostrando que estaba tan forte como sempre en. Prost estaba decidido a saír cunha boa posición no seu último Gran Premio con McLaren antes de unirse a Ferrari.
Pese a que Prost fora declarado Campión do Mundo, o campionato seguía en vilo mentres McLaren apelaba a descualificación do Gran Premio do Xapón de Senna. Ron Dennis explicou nunha conferencia de prensa que a apelación de McLaren a descualificación non estaba de ningún xeito motivada contra Prost (quen marchaba do equipo) gañando o campionato, era puramente desde o punto de vista que crían que a vitoria de carreira fora inxustamente sacada ao equipo (incluíndo os premios así como os bonos extras dos patrocinadores do equipo tales como Marlboro). O feito de que o resultado favorecería a Senna que se quedaba co equipo non era un factor. Isto significaba que se Senna gañaba en Adelaide aínda podería ser declarado campión se a súa descualificación do Xapón era anulada. Nunha audiencia celebrada en París a semana logo do Xapón, a FISA tamén cualificara a Senna de "piloto perigoso" (citando unha serie de incidentes relacionados co Campión do Mundo de ) e suspendéronlle a licenza seis meses, unha decisión que foi recibida con duras críticas de moitos no paddock de F1, incluíndo xefes de equipos rivais como Ken Tyrrell. A maioría coincidiron que a colisión entre os McLarens, era a culminación da crecente hostilidade entre Prost e Senna que crecera desde o Gran Premio de San Marino de 1989, non era máis que un incidente de carreira e que Senna estaba sendo duramente castigado polo órgano reitor do deporte. Dennis tamén afirmou que as acusacións e a subseguinte audiencia de París contra Senna eran ridículas e que o informe dos comisarios sobre o incidente fora "moi alterado" respecto ao inicial dado no Xapón.
Noutras noticias, logo de haber precualificado o seu coche o xoves, o piloto anunciou a súa retirada da Fórmula Un o venres antes de que comezase a práctica oficial. Piercarlo Ghinzani, que comezou a súa carreira con Osella no Gran Premio de Bélxica de 1981, onde terminou no 13º posto, pilotaría no seu 76º e último Gran Premio. Coincidentemente tamén para Osella. Ghinzani clasificouse 21º para o seu último Gran Premio. Só anotara dous puntos na súa carreira na Fórmula Un cando terminou quinto no Gran Premio de Dallas de 1984 cun Osella.
A carreira
O domingo era fresco e nubrado con prognostico de choiva para máis tarde no día. Na reunión de pilotos antes da carreira, René Arnoux anunciou a súa retirada da Fórmula Un aos 41 anos. Clasificouse 26º e último na que sería a súa 149ª carreira nun Gran premio desde que comezou a súa andaina en co equipo de Martini e unha carreira que incluíu equipos como Surtees, Renault, Ferrari e Ligier con 7 vitorias, 22 podios, 18 pole positions e 12 voltas rápidas. Arnoux finalizou a súa mellor tempada como terceiro no Campionato Mundial en mentres pilotaba para Ferrari.
Logo da sesión de quecemento da mañá, chegou a choiva xusto antes da segunda carreira de apoio da fin de semana e permitiuse unha sesión extra de 30 minutos (xa organizada para tal ocasión) para que os equipos adaptasen os seus coches para unha carreira en mollado xa que o prognóstico do tempo dicía que a choiva permanecería todo o día. Durante a sesión extra moitos pilotos fixeron acuaplaning, saíndose fora do circuíto, algúns na súa volta de saída, como Prost e Berger. Incluso un mestre baixo a choiva como Senna, trompeou o seu coche 360° por encima da beirarrúa no exterior da Brewery Bend, o seu coche saíu apuntando na dirección correcta e continuou sen danos. Prost e Berger, xunto con Nelson Piquet, Thierry Boutsen, Riccardo Patrese e Alessandro Nannini propuxeron non correr preocupados pola seguridade, Prost, Berger e Piquet en particular, dixeron ao entrevistador de televisión Barry Sheene e ao público de televisión de todo o mundo que as condicións eran demasiado malas para correr. O argumento dos pilotos era que a carreira pospoñérase, xa que o prognostico era que escamparía nun par de horas. Os comisarios, con todo, tiñan outras ideas.
Unha hora antes da carreira as condicións empeoraron significativamente, e a proposta de Prost e Berger foi considerada seriamente por moitos pilotos. Un piloto que permaneceu en silencio durante todas as reunións improvisadas de pilotos na grella foi o Campión do Mundo Ayrton Senna quen tiña outras razóns para querer comezar malia as pésimas condicións (Senna permaneceu no seu coche todo o tempo). Coa acción xudicial de McLaren sobre a súa descualificación no Xapón aínda pendente o campionato tecnicamente aínda non se resolvera e para manter calquera posibilidade de gañar o Campionato Mundial de Pilotos simplemente tiña que gañar a carreira. Senna máis tarde confesou, en privado a un amigo, que ata el pensou que era demasiado perigoso correr, pero era un piloto contratado e pagábaselle para disputar carreiras. Tamén dixo que co campionato en xogo ou non, cría que Prost fixera o correcto ao non participar no reinicio da carreira xa que non tiña nada que gañar pilotando en tales condicións. Os argumentos dos pilotos non se tiveron en conta e acordouse que a carreira seguiría adiante. Tamén soubose que cando aínda Senna esaba no seu coche fora abordado por Boutsen para coñecer a súa opinión sobre o inicio. Senna aceptaba que a carreira non debía seguir adiante, pero estaba obrigado tanto polo seu contrato como pola situación do campionato.
Inexplicablemente, as luces apagáronse antes de que a grella aliñárase adecuadamente causando certa confusión na parte traseira (Eddie Cheever fora lento na volta de quecemento e aínda estaba saíndo da Brabham Straight cando as luces puxéronse verdes). Prost conseguiu pasar a Senna na saída, pero na primeira curva, Senna freou significativamente máis tarde, e volveu tomar a dianteira, case golpeando ao francés no proceso (Prost non presentou resistencia). Máis atrás, Martini derrapou cos seus pneumáticos Pirelli de choiva que se consideraban peores que os dos coches calzados ao seu redor, e Nannini superouno en terceiro lugar. Outros pilotos que fixeron un bo comezo foron de Cesaris e Brundle.
Na primeira volta, Olivier Grouillard trompeou na curva 4, case batendo so seu compañeiro de equipo Arnoux. A medida que avanzaban, aguantando en pista tanto como era posible, moitos pilotos cometeron erros, entre eles Nelson Nelson e Modena. Pero o accidente de JJ Lehto xusto despois da primeira chicana bloqueou parcialmente a pista, provocando a detención da carreira. Mentres iso sucedía, Prost meteuse nos boxes, retirándose por seguridade, antes de criticar aos organizadores da carreira por permitir que a carreira iniciárase. Antes de que a carreira comezase, Prost declarou a súa intención de honrar o seu contrato e iniciar a carreira, pero que se retiraría logo dunha volta. Era ben coñecido que a Prost non lle gustaba competir nun Gran Premio chovendo por razóns de seguridade, mantívose fiel á súa palabra e non impugnou o reinicio, malia os grandes esforzos do xefe do equipo Ron Dennis para persuadilo a facer o contrario. Mentres que os coches esperaban na grella, os pilotos discutiron se a carreira debería ser reiniciada. Os principais pilotos que defendían abandonar a carreira eran Berger, Mansell, Patrese, Boutsen, Piquet e Nannini. Os partidarios de reiniciar a carreira eran Martini, Brundle, Jean Alesi (malia sufrir bronquitis) de Cesaris e Caffi. O xefe Bernie Ecclestone tamén meteu presión aos organizadores da carreira para que reiniciasen a carreira e, como de costume, saíuse coa súa. Bernie tamén lle dixo a Barry Sheene nunha entrevista que cría que Prost faría a segunda saída (debido a que o seu McLaren estaba ao final do pit lane, aínda que Prost non tiña intención de volver ao seu auto) e que percorrera o circuíto nun coche de golf e atopou que as condicións "melloraran". Mentres todo isto sucedía, Senna permaneceu en silencio sentado no seu McLaren. Prost dixo a reporteiros máis tarde que Ecclestone díxolle que limparan os charcos da Brabham Straight, que era onde a maioría dos coches facían acuaplaning, aínda que Prost non lle creu porque aínda estaba chovendo nese momento.
Na segunda saída, Larini calou o seu Osella Ford V8 antes de colocarse no seu posto na grella e foi expulsado do circuíto polos comisarios, antes de que comezase. Alesi partiu do pit lane despois de que o seu coche se calase na grella e tivo que ser empuxado ao pit lane para arrincalo. Na fronte, Martini fixo un gran comezo aproveitando o oco deixado polo coche ausente de Prost para poñerse á altura de Senna, pero o brasileiro mantivo a vantaxe. Todos os demais mantiveron a orde, aínda que Nannini, malia que non había ninguén diante del pola ausencia de Prost, foi adiantado polo par de Williams só unhas poucas curvas despois do inicio.
Mentres Senna afastábase a unha velocidade impresionante (estaba case 9 segundos por diante xusto logo da primeira volta, aínda que tamén era o único piloto que tiña a pista clara diante del e non se viu afectado pola visibilidade case cero), a carreira converteuse máis dun xogo de adiviñanzas en canto a quen se iría. Logo dunhas poucas voltas de gloria en segundo lugar onde usou a mellor visibilidade e que as súas rodas patinaban co seu pouco potente motor Ford V8 para seguir adiante, Martini foi adiantado en rápida sucesión por ambos Williams e Nannini e o trío inmediatamente comezou a coller o ritmo de Senna agora máis constante en lugar do ritmo de ataque. Rapidamente dobraron ao Minardi co seus inferiores Pirelli de mollado. O primeiro retirado foi Arnoux despois de ser tocado por Eddie Cheever e quedar espetado nunha beirarrúa alta. Arnoux fora o segundo máis rápido na proba en mollado antes da carreira detrás de Senna e estivera seguro de facer unha boa actuación. Berger e Alliot chocaron entón na curva East Terrace, Berger sacou a Alliot (aínda que inicialmente informouse que era Mansell), Derek Warwick trompeou nas curvas 7 e 8 cando o seu acelerador mantívose pisado (como se ve na súa cámara de a bordo que mostra a sorte de Warwick de non ser golpeado pola súa propia roda dianteira dereita logo de golpear a parede de formigón).
Logo, no espazo de dúas voltas, seis coches retiráronse. Ambos Dallara derraparon no mesmo lugar na Brewery Bend e ao primeiro parecía que Caffi mancara o ombreiro logo de golpear a parede interior, aínda que se informou que fora o seu pé o magoado, Cesaris foi capaz de continuar antes de bater de novo nesa volta retirándose, Mansell, Nannini, Piquet e Cheever todos fixeron excursións fóra da pista. Con todo, o maior accidente foi o de Ayrton Senna que marchaba na parte posterior de Brundle para dobralo a el e a Piquet. Senna, quen antes xirara varias veces ao escorregar antes da bifurcación dos boxes, perdendo só 4 segundos no proceso, quedou fóra coa suspensión dianteira esnaquizada logo de regresar aos boxes coa súa roda dianteira dereita desaparecida. Ivan Capelli retirouse tamén.
Cinco voltas despois, Mansell derrapou na curva do cervo, logo unha importante colisión implicou a Piquet e Ghinzani, o que obrigou a ambos os dous a retirarse. Logo destes incidentes a carreira tranquilizouse, co trío principal non pilotando para gañar, senón para permanecer en pista. O último retirado da carreira foi Eddie Cheever (quen ao final resultou pilotar o seu 143º e último Gran Premio) cando trompeou co seu Arrows na estrada de escape de East Terrace e parou o seu motor na volta 42. A única acción importante foi a de Satoru Nakajima, na mellor actuación da súa carreira, que obtivo eloxios ata daqueles que regularmente foran críticos con el, como o campión do mundo James Hunt. Nakajima logrou a volta rápida da carreira, avanzando a través da pista e case atrapar a Patrese para o terceiro lugar, pero finalmente quedou cuarto (Nakajima trompeara na chicana na primeira volta da reanudación e estaba no último lugar ao final da primeira volta). A súa remontada sorprendeu e encantou a moitos, xa que sempre se soubo que non lles gustaban os circuítos urbanos e tampouco lle gustaba competir baixo a choiva. O outro punto de interese foi o terceiro clasificado, Martini, que perdeu posicións para finalmente terminar en sexto lugar, a tres voltas de Boutsen. A carreira de Martini confirmou a opinión xeral de que mentres que os pneumáticos de cualificación de Pirelli eran superiores aos Goodyears, pasaba o contrario cos pneumáticos de carreira de seco e mollado, cos que Goodyear tiña vantaxe.
Durante as etapas medias da carreira, Nannini, que pasara logo dun trompo a Patrese para o segundo lugar, foi capaz de acercarse significativamente a Boutsen e chegou a estar a un segundo do líder. Con todo, como se viu nas cámaras de televisión, isto debeuse principalmente a que o seu compañeiro de equipo en Benetton Emanuele Pirro ignorou as bandeiras dicíndolle que estaba a piques de ser dobrado. Pirro mantivo a Boutsen detrás case 3 voltas permitindo que o seu compañeiro de equipo pechara a diferenza. Boutsen finalmente logrou pasar ao Benetton (axitando o seu puño como mostra de desgusto), mentres que Pirro deixaba pasar doadamente a Nannini. Pouco importaba, xa que Boutsen, anoxado, logrou afastarse de forma constante, con Nannini incapaz de responder.
Logo de dúas horas completáronse 70 voltas de 81, e Boutsen gañou a súa segunda carreira en mollado da tempada seguido por Nannini. Patrese terminou terceiro con Nakajima cuarto, que fixo unha boa última carreira para Lotus antes de unirse a Tyrrell en. Patrese dixo nas entrevistas post carreira aos pilotos que nesas condicións manexaba soamente para o terceiro logo de saber que Mansell retirárase, permitíndolle pasar a Mansell en puntos e terminar terceiro no Campionato de Pilotos. Pirro chegou a meta quinto na súa última carreira con Benetton e Martini finalmente chegou sexto, 3 voltas detrás. Os restantes superviventes foron Maurício Gugelmin no March e o Brabham de Stefano Modena, quen se mantiveron fóra de problemas e mantiveron os seus autos na dirección correcta, pero non lograron recompensa polos seus esforzos.
Os Resentidos
Os Resentidos foi unha banda de rock galega procedente de Vigo e que formou parte da movida desa cidade. Foi un dos grupos galegos máis populares na década de 1980. O seu disco máis aclamado pola crítica foi Jei (GASA, 1990), elixido pola revista musical Rockdelux como mellor disco nacional do ano.
Hello Hi
"Hello Hi" é unha canción do grupo musical sueco Dolly Style. A canción formou parte do Melodifestivalen 2015 e clasificouse á Andra Chansen (Segunda oportunidade) da primeira semifinal o 7 de febreiro de 2015, pero non conseguiu chegar á final do Melodifestivalen.
Os Resentidos
Traxectoria
Formouse no ano 1982 e estaba liderada polo polifacético Antón Reixa. Durante toda a súa traxectoria usou o galego nas súas composicións, e foi a primeira banda que popularizou un tema de rock en galego en España con "Galicia Caníbal".
A súa primeira formación estivo composta por Antón Reixa, Alberto Torrado (baixo), Javier Soto (guitarra) e Rubén Losada (saxo), mais en 1985 Javier Soto abandonaría a banda para unirse a Siniestro Total, sendo substituído por Xavier Debesa.
Separáronse a finais do verán de 1994.
Despois da súa disolución, Antón Reixa formaría Nación Reixa co produtor do último disco de Os Resentidos, Kaki Arkarazo de Negu Gorriak, editando máis tarde un disco en solitario.
En 2012, conmemorando o 30 aniversario da formación, reuníronse para tocar de novo. Ao tempo, editouse o disco de tributo A tribo toda baila, con versións súas interpretadas por The Homens, Safari Orquestra, Tony Lomba & Elio Dos Santos, Novedades Carminha & Antigüedades Álvarez, El Puto Coke, Ataque Escampe, A Magnifique Bande dos Homes sen Medo, Metralletas Lecheras, Roberto Sobrado, Miki Nervio & The Bluesmakers, Ülträqäns, DasKapital, Orquesta Alma Latina, O Sonoro Maxín, Transilvanians, Os 3 Trebóns, Ruxe Ruxe, Pulpiño Viascón e Emilio José.
El Águila
El Águila foi un periódico de tendencia provincialista editado en Ferrol en 1845.
Os Resentidos
Traxectoria
No 2016 Os Resentidos publican por primeira vez dende 1993 un disco con cancións novas, o directo Fai un sol de carallo suite.
Short SC.7 Skyvan
O Short SC.7 Skyvan é un avión turbohélice con capacidade para 19 pasaxeiros fabricado pola compañía Short Brothers de Belfast. Úsase principalmente para o transporte en curtas distancias e para o paracaidismo.
El Águila
Historia e características
Subtitulado Revista marítima e literaria, apareceu o 10 de setembro de 1845. Editado por Nicasio Taxonera Marzal, publicábase os días 10, 20 e 30 de cada mes. Estaba dirixido por Leandro de Saralegui Fernández. Foron os seus redactores Juan Antonio Lacaci, José Evaristo de Puzo, Quintín García Calvo e Benito Vicetto Pérez. Cesou a súa publicación o 30 de decembro de 1845. Foi continuado por El Ferrolano.
Short SC.7 Skyvan
O Skyvan é un monoplano totalmente metálico, con á alta, dous motores e dous estabilizadores verticais. O seu primeiro voo foi o 17 de xaneiro de 1963. As súas tripulacións e pilotos chámano agarimosamente "the shed" (o alpendre).
Os Resentidos
Traxectoria
Volven en 2021 con Organización Nautilus.
Short SC.7 Skyvan
Os Short 330 e Short 360 son modelos alongados derivados do SC.7 orixinal, deseñados como avións de pasaxeiros rexionais.