cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Igrexa adventista do sétimo día
Gran parte da teoloxía adventista corresponde a ensinos protestantes comúns, como a autoridade infalible das Sacras Escrituras, a Trindade e a salvación por graza. Con todo, presentan importantes crenzas distintivas, como o estado inconsciente dos mortos, o xuízo investigador e a observancia do sábado como día de repouso. A igrexa é coñecida pola súa énfase na saúde e a alimentación -promovendo activamente o vexetarianismo-, a educación, a protección da liberdade relixiosa, e os seus principios e estilos de vida conservadores.
A igrexa mundial réxese dunha maneira democrática; isto significa que os seus membros escollen delegados cada cinco anos para a elección de novos líderes, forman a Asociación Xeral dos Adventistas do Sétimo Día, con rexións máis pequenas administradas por divisións, unións, misións/asociacións e distritos. Actualmente conta con máis de 20 millóns de membros, ten unha presenza misioneira en máis de 200 países e territorios e diversifícase étnica e culturalmente. A igrexa administra numerosas escolas, universidades, hospitais, clínicas, institutos e casas editoriais en todo o mundo, así como unha destacada organización humanitaria coñecida como ADRA, a Axencia Adventista de Desenvolvemento e Recursos Asistenciais.
Orixes
miniatura|[[William Miller (predicador)|William Miller, principal impulsor do movemento adventista.]] O xurdimento do adventismo enmárcase dentro do Segundo Gran Espertar relixioso, ocorrido durante a primeira metade do século XIX. A inestabilidade político-social -provocada polas Guerras napoleónicas- suscitou un reavivamiento no estudo das profecías bíblicas por parte dun grupo de protestantes, quen consideraron acontecementos como o Terremoto de Lisboa de 1755, o Día escuro de Nova Inglaterra en 1780 e a choiva de meteoros de 1833, como sinais do inminente retorno de Xesucristo. O interese profético foi estimulado polos estudos apocalípticos de Isaac Newton e pola obra A chegada do Mesías en gloria e maxestade do xesuíta chileno Manuel Lacunza.
Un dos crentes máis entusiastas foi William Miller, un granxeiro baptista de Nova York, quen en 1818, tras dous anos de intenso estudo das profecías bíblicas, chegou á conclusión -baseándose en textos como Daniel 8:14 e aplicando o principio día por ano- que Xesucristo volvería á terra ao redor do ano 1843.
Millerismo e a gran decepción
En 1831, Miller comezou a propagar as súas ideas, dando inicio a un movemento que atraeu a unhas cincuenta mil persoas de distintas confesións relixiosas, moitas das cales foron expulsadas das súas igrexas de orixe ao adherirse ao Millerismo. As ideas de Miller foron difundidas por Joshua V. Himes, pastor baptista, mediante a edición das revistas Signs of the Times e The Midnight Cry, e a publicación de numerosos folletos. Xunto a Himes e outros líderes, Miller fixou definitivamente a data do regreso de Cristo para o 22 de outubro de 1844. Cando isto non ocorreu, a maioría dos seus seguidores abandonaron o movemento, retornando ás súas igrexas de orixe.
Organización da igrexa
miniatura|[[James Springer White|James e Ellen White, pioneiros da Igrexa Adventista.]] Un grupo minoritario continuou estudando os textos bíblicos, tentando atopar unha resposta á errada predición. Algúns chegaron á conclusión de que os cálculos de Miller eran correctos, pero errara na interpretación da «purificación do santuario» mencionada en Daniel 8:14. Eles consideraron que o texto se refería á «purificación do santuario celestial» e non á segunda chegada de Cristo, acontecemento que continuaron considerando inminente, pero evitando en diante sinalar unha data concreta. Dentro deste grupo destacaban Hiram Edson, impulsor da doutrina do santuario celestial; Joseph Bates, mariño xubilado que investira toda a súa fortuna na propagación da mensaxe millerita; e James White e Ellen Harmon, quen contraeron matrimonio en 1846. Bates converteuse no principal defensor da observancia do sábado como día de repouso, crenza adoptada dos Baptistas do Sétimo Día, e pronto aceptada polos líderes do movemento adventista.
Inicialmente, os adherentes do millerismo non tiñan a intención do formar unha nova igrexa, pero tras o gran chasco víronse na necesidade de contar cunha institución que coordinase a difusión das súas crenzas. En 1853 -como primeiro paso cara a unha organización formal- iniciouse a entrega de credenciais pastorais, e en 1860 os crentes acordaron a creación dunha entidade que puidese ser legalmente propietaria das casas de culto e dunha imprenta adquirida en 1855, que ata ese momento atopábanse a nome de James White. Na asemblea, celebrada en Battle Creek, Míchigan, escolleron ser coñecidos como adventistas do sétimo día.
A organización oficial da igrexa realizouse o 21 de maio de 1863, ao constituírse a Asociación Xeral dos Adventistas do Sétimo Día, que contaba inicialmente con 3500 membros, distribuídos en 125 igrexas que eran dirixidas por 30 pastores. Como presidente da igrexa foi elixido de forma unánime James White, quen declinou o cargo, o cal foi ocupado finalmente por John Byington. miniatura|Igrexa adventista do sétimo día na [[A Coruña|Coruña.]]
Consolidación e crecemento
A partir de 1870, a igrexa volveuse cara ao traballo misioneiro, triplicando o seu número de membros a 16 000 en 1880 e establecendo presenza máis aló dos Estados Unidos a finais do século XIX. O rápido crecemento continuou, chegando a 75 000 membros en 1901. Nese tempo, a denominación operaba dous colexios, unha escola de medicina, unha ducia de academias, 27 hospitais e 13 casas editoras. En 1945, a igrexa informaba que tiña 210 000 membros nos Estados Unidos e o Canadá, e 360 000 no estranxeiro; contaba cun orzamento de 29 millóns de $USD e a cantidade de alumnos nas súas institucións educativas chegaba a 140 000.
Durante gran parte do século XIX, a igrexa loitou a medida que se formaban as súas crenzas e doutrinas fundamentais, especialmente por un número de teólogos que apoiaban a doutrina do arianismo (aínda que Ellen White estaba en contra dela). Isto, xunto a outras posturas teolóxicas da igrexa, levou ao consenso entre grupos Protestantes conservadores de cualificala como unha seita. Con todo, a Igrexa Adventista adoptou a súa postura oficial respecto da Santa Trindade a comezos do século XX e comezou a dialogar con outros grupos protestantes cara á metade do século XX, gañando aos poucos recoñecemento como igrexa protestante.
Crenzas
Os adventistas do sétimo día basean a súa doutrina nas cinco soas que resumen as crenzas teolóxicas básicas dos protestantes: a Biblia como a única norma de fe e práctica dos cristiáns, Cristo como único mediador entre Deus e os homes, e a salvación como un don divino recibido unicamente mediante a fe, que ten o propósito de vivir unha vida que glorifique soamente a Deus.
A Igrexa mostrouse remisa á formalización dun credo, argumentando que «A Biblia e só a Biblia» constitúe o seu único credo. Con todo, debido á necesidade dunha publicación oficial que permitise á comunidade comprender mellor a fe adventista, un comité da Asociación Xeral preparou un documento que expuña en forma abreviada as principais ensinanzas da denominación. Esta declaración -que incluía 22 afirmacións- foi publicada por primeira vez no anuario institucional de 1931, e permaneceu vixente ata que a sesión da Asociación Xeral realizada en 1980 substituíuna cun resumo similar pero máis amplo, que contiña 27 parágrafos publicados baixo o título de Crenzas Fundamentais dos adventistas do Sétimo Día.
Co obxectivo de asegurar que non se interpretase o documento como un credo inmodificable, no ano 2000 engadiuse un preámbulo, expresando que «Estas crenzas, tal como se presentan aquí, constitúen a forma como a igrexa comprende e expresa as ensinanzas da Escritura. Pódense revisar estas declaracións nun congreso da Asociación Xeral, se o Espírito Santo leva á igrexa a unha comprensión máis plena da verdade bíblica ou atopa unha linguaxe mellor para expresar as ensinanzas da Santa Palabra de Deus.» Unha expansión e revisión tal ocorreu o ano 2005 ao aprobarse unha declaración adicional, quedando resumida a doutrina da igrexa en 28 crenzas fundamentais. A aceptación pública destas crenzas é prerrequisito para o bautismo e, por tanto, para ser chegar a ser membro da Igrexa.
Case todas as crenzas da Igrexa adventista son compartidas por un ou máis grupos cristiáns. Con todo, algunhas son trazos distintivos desta denominación.
Crenzas comúns co cristianismo tradicional
alt=Carl Bloch, O Sermón do Monte (1877).|miniatura|Os adventistas cren que [[Cristo|Xesucristo é Deus e que existiu eternamente.]]
Os adventistas do sétimo día comparten cos cristiáns e os credos protestantes históricos a crenza nun só Deus creador, sustentador e gobernante do universo, que é omnipotente, omnisciente e omnipresente. Profesan que a divindade é unha unidade de tres persoas coeternas: Deus o Pai, Deus o Fillo e Deus Espírito Santo.
Cren tamén que as Sacras Escrituras -que abarcan o Antigo e o Novo Testamento- son a revelación inspirada de Deus aos homes, e constitúen a única regra de fe e práctica.
Sosteñen que Xesucristo é Deus en toda a extensión da palabra, e que existiu co Pai desde toda a eternidade. Se encarnou mediante unha concepción milagrosa e un nacemento virxinal, e viviu unha vida sen pecado na terra. A súa morte vicaria e expiatoria é suficiente por si mesma para a redención da humanidade. Ao terceiro día resucitou da tumba, e posteriormente ascendeu literal e fisicamente ao ceo, onde exerce como mediador ante o Pai. Retornará á terra nunha segunda chegada inminente, literal, persoal, visible e de alcance mundial.
Crenzas comúns con algúns grupos cristiáns
alt=Rembrandt, Moisés coas Táboas da Lei (1659).|miniatura|Os [[Dez Mandamentos|dez mandamentos son considerados polos adventistas a norma de vida e conduta para a humanidade.]] En canto a certas doutrinas controvertidas entre os cristiáns, os adventistas do sétimo día sosteñen un de entre dous ou máis puntos de vista.
Aseveran que os Dez Mandamentos son a norma de vida e conduta para os homes de todos os tempos, rexeitando que o decálogo cambiase ou que fose abolido. Comparten cos baptistas do sétimo día e outros grupos a crenza en que o sétimo día da semana, o sábado, é o día de repouso bíblico. Negan que fose abolido, que pasase a ser o primeiro día ou que sexa soamente unha sétima parte do tempo.
Manifestan que a humanidade é libre para escoller ou rexeitar o ofrecemento de salvación mediante Cristo, negando que Deus predeterminara que algúns homes se salven e que outros se perdan. Afirman que o home foi dotado na creación de inmortalidade condicional, rexeitando que as persoas teñan inmortalidade innata ou unha alma inmortal. Os malvados serán castigados con sufrimento e unha destrución completa no lago de lume. Non cren nun inferno que arderá eternamente no que as almas serán atormentadas sen fin.
Consideran que os crentes son responsables polo uso adecuado do tempo, das capacidades e posesións, e das bendicións da terra e os seus recursos, os cales Deus colocou baixo o seu coidado. Promoven o décimo como o plan de Deus para o sostemento da igrexa, negando que este fose instruído unicamente para os xudeus.
Sobre o bautismo, cren que debe administrarse unicamente por inmersión; non mediante aspersión, derramamento, inmersión tripla ou outras formas. Ensinan que ten que practicarse a ordenanza instituída por Cristo de lavar os pés uns a outros en ocasión da Cea do Señor; non cren que tal cousa fóra soamente un acomodo aos costumes e necesidades daqueles tempos.
Por outra banda, os adventistas cren que Deus creou o mundo en seis días literais, rexeitando que a creación se efectuase ao longo de miles de millóns de anos ou de procesos evolutivos.
Respecto da interpretación profética, consideran que o punto de vista acertado é exposto de forma idónea polo que se coñece como a escola historicista, fronte aos sistemas seguidos por preteristas e futuristas.
Sosteñen que a igrexa e o Estado deberían actuar en esferas completamente separadas. Negan que, nun esforzo por controlar a relixión ou as actividades relixiosas dos homes, a Igrexa deba dominar ao Estado, ou o Estado deba gobernar á Igrexa.
Jenaro Marinhas
Jenaro Marinhas pode referirse a:
Igrexa adventista do sétimo día
Crenzas comúns con algúns grupos cristiáns
Finalmente, promoven a abstinencia de prácticas tales como o uso de bebidas alcohólicas e do tabaco. Consideran que a indulxencia nestas cousas non é representativa do carácter de Deus.
Crenzas distintivas
Cren que hai un santuario no ceo onde Cristo ministra como sumo sacerdote e mediador en dúas fases diferenciadas, a primeira das cales culminou en 1844. Consideran ademais que haberá un xuízo investigador no que se decidirán os destinos de todos os homes antes da segunda chegada de Cristo.
Afirman que o don profético -ou «espírito de profecía»- é un dos dons do Espírito prometidos á igrexa dos últimos días, e que ese don foi manifestado á Igrexa Adventista do Sétimo Día na obra e escritos de Ellen G White.
Mariana de Austria
Mariana de Austria, nada en Wiener Neustadt, Austria, 22/23 de decembro de 1634 e finada no Palacio de Uceda, Madrid, o 16 de maio de 1696, foi raíña consorte de España (1649–1665) como segunda esposa de Filipe IV e rexente (1665–1675) como nai de Carlos II.
Igrexa adventista do sétimo día
Crenzas distintivas
Consideran que o selo de Deus e a marca da besta, mencionados no libro de Apocalipse, son os símbolos das forzas opostas do ben e o mal no último gran conflito antes de que Cristo veña por segunda vez.
Mariana de Austria
Traxectoria
left|miniatura|218x218px|Mariana por [[Diego Velázquez, c. 1656.]] Mariana era filla do emperador Fernando III do Sacro Imperio Romano Xermánico e da infanta María Ana de España, filla á súa vez do rei Filipe III de España. Desde nena estivo comprometida co seu primo Baltasar Carlos, Príncipe de Asturias, pero ao morrer este inesperadamente novo en 1646, o rei Filipe IV de España, viúvo tras a morte da súa primeira esposa, Isabel de Borbón ofreceuse como noivo da nova arquiduquesa austríaca.
O matrimonio tivo lugar o 7 de outubro de 1649 en Navalcarnero, preto de Madrid, pasando a noite de vodas nel Escorial. Desta unión naceron varios fillos, pero unicamente dous alcanzaron a idade adulta: a infanta Margarida Tareixa, posteriormente Emperatriz do Sacro Imperio Romano Xermánico polo seu matrimonio co emperador Leopoldo I en 1666; e o futuro Carlos II. Ao falecer o seu esposo en 1665, Mariana converteuse en rexente do reino durante a minoría de idade do seu fillo. Figura máis que influente no seu goberno habería de ser o seu confesor, o pai Juan Everardo Nithard, que atopou a forte oposición de Don Juan José de Austria, único fillo natural recoñecido de Filipe IV e inimigo acérrimo de Mariana.
Igrexa adventista do sétimo día
Actividades do sábado na Igrexa
300px|miniatura|Igrexa Adventista en [[Loma Linda (California).]] Para santificar o sábado, os adventistas abstéñense de actividades laborais nese día. Ademais evitan participar noutras formas de recreación seculares como competencias deportivas, ir ao cinema, ir de compras ou mirar programas de televisión. Con todo, paseos ao aire libre, actividades orientadas á vida familiar, traballo caritativo e outras actividades de carácter compasivo son permitidas.
Gran parte do venres é usado na preparación do sábado; por exemplo, preparar a comida para o sábado, ordenar a casa, lavar e pasar o ferro etc. Algúns adventistas reúnense o venres pola tarde para recibir o sábado.
Mariana de Austria
Traxectoria
Os seus últimos anos foron especialmente difíciles debido, entre outras cousas, ás súas frecuentes pelexas coa súa segunda nora, Mariana de Neoburgo. Así mesmo, a morte da súa neta María Antonia de Austria, esposa do elector Maximiliano II Manuel de Baviera, en 1692 foi un terrible golpe para ela; con todo, o único fillo sobrevivente da parella, o príncipe Xosé Fernando de Baviera, converteuse nun dos poucos consolos que Mariana tivo durante os seus últimos anos de vida.
Igrexa adventista do sétimo día
Servizo de adoración
O sábado de mañá comeza co estudo da Biblia que na maioría dos países comezará normalmente ás 9:00, coa «escola sabática», a cal é un momento de estudo da Biblia cun folleto como apoio para o estudante. Este folleto é distribuído a todas as igrexas adventistas no mundo, tendo un tema de estudo en común durante un trimestre.
Mariana de Austria
Traxectoria
Non moito tempo despois, a Mariana diagnosticóuselle cancro de peito. Esta foi a causa da súa morte, ocorrida o 16 de maio de 1696 en Madrid. miniatura|259x259px|Mariana, como viúva, nos seus anos avanzados, por [[Claudio Coello, c. 1685–1693.]]
Igrexa adventista do sétimo día
Servizo de adoración
Cada clase de escola sabática consta co seu propio folleto de estudo. Estes son, de acordo á idade: Berce (0-2 anos), Infantes (3-5), Primarios (6-9), Intermediarios ou Menores (10-12),  Adolescentes (13-15), "Xuvenís " (15-17) e Adultos (18 en diante). Neste estudo bíblico filial que pode incluír cantos, relatos misioneiros, oracións e o estudo da Biblia que se estenderá ata ao redor das 10:45. Fórmanse varios grupos nos cales os temas bíblicos e preguntas prácticas son discutidos con liberdade. Logo de dar o informe misioneiro e os anuncios correspondentes á igrexa, a congregación reunirase novamente para un servizo de igrexa que segue un formato evanxélico que pode diferir de igrexa a igrexa pero que sempre terá un sermón como característica principal, lectura da Biblia, entonación de himnos do Himnario Adventista, recolección de décimos e ofrecemento.
Ceftibuten
Espectro de acción
Ceftibuten é activo fronte Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Haemophilus influenzae e Moraxella catarrhalis. As especies de Enterococcus, Pseudomonas aeruginosa e Bacteroides fragilis son resistentes.
Igrexa adventista do sétimo día
A Cea do Señor
Os membros da Igrexa Adventista practican a cea do Señor (coñecida noutras denominacións como eucaristía) unhas catro veces ao ano, a cal é un servizo aberto para membros e non-membros da igrexa, e que consiste en renovar votos con Deus xa que ao ser bautizados vólvese a nacer, baseado en Xoán 13. O servizo inclúe unha cerimonia de lavamento dos pés e a participación da Cea do Señor que consiste en pans sen fermento e zume de uva non fermentado.
Ceftibuten
Indicacións
As indicacións deste medicamento son a bronquite aguda e a otite media aguda.
Igrexa adventista do sétimo día
A Cea do Señor
Nalgunhas igrexas, os membros e outros amigos poden quedar nela para un xantar comunitario, para o cal todos contribúen cun prato. As actividades do sábado de tarde poden variar moito dependendo do contexto cultural, étnico e social.
Secretario (ave)
miniatura|esquerda|200px|Detalle da cabeza, nunha ilustración de Louis Agassiz Fuertes. O secretario ou serpentario, Sagittarius serpentarius, é unha ave de rapina diúrna, a única especie da familia Sagittariidae. O Sagittarius serpentarius habita en todas as rexións de África ao sur do Sáhara, agás zonas de vexetación densa. O seu hábitat preferente é a sabana, sendo tamén común en áreas semidesérticas ou con vexetación escasa.
Ceftibuten
Dosificación
So existe formulación oral. A dose convencional é de 400 miligramos cada 12 ou 24 horas. A dose debe axustarse en poboación pediátrica e en insuficiencia renal (filtrado menor de 50).
Igrexa adventista do sétimo día
Actividades misioneiras
300px|miniatura|Membros da Igrexa Adventista do Sétimo Día por millón de habitantes en cada país.
Mariana de Austria
Traxectoria
Máis de tres anos despois, durante o outono de 1699 o embaixador austríaco en Madrid, Conde Harrach, acompañou aos reis a pasar unha tempada nel Escorial e conta que, aproveitando a ocasión, decidiuse cambiar algúns féretros de lugar.
Secretario (ave)
O Sagittarius serpentarius non se encontra en perigo de extinción porén non é moi común atopalos debido en gran parte á súa baixa densidade poboacional. Os fósiles máis antigos desta ave foron encontrados en Francia, en formacións xeolóxicas do Mioceno.
Igrexa adventista do sétimo día
Actividades misioneiras
As actividades de extensión misioneira da Igrexa Adventista apuntan tanto a non crentes como a crentes doutras denominacións. Os adventistas do sétimo día cren que Cristo chamou aos que cren nel para predicar en todo o mundo. Como tal, a Igrexa ten presenza en máis de 200 países no mundo. Con todo, os adventistas son cautelosos para asegurarse de que a evanxelización non estorbe os dereitos básicos do individuo. A liberdade relixiosa é unha postura que a Igrexa Adventista do Sétimo Día apoia e promove. Os esforzos evanxélicos adventistas tradicionais consistían en misións urbanas e a distribución de folletos como The Present Truth (A verdade presente), que foi publicada por James White desde 1849.
Os adventistas, como o demostra a súa distribución extensa de folletos, do mesmo xeito que os seus devanceiros milleristas, por moito tempo foron propulsores dos ministerios baseados nos medios de difusión. Ata que J. N. Andrews foi enviado a Suíza en 1874, os esforzos mundiais adventistas consistían enteiramente na circulación de folletos (como os de White) en moitos lugares. A lectura dos devanditos materiais foi a razón primaria pola cal Andrews eventualmente foi chamado para viaxar ultramar. No último século, estes esforzos tamén involucraron a utilización dos medios de comunicación modernos tales como a radio e a televisión. O primeiro destes foi o programa radiofónico de H. M. S. Richards, Voice of prophecy ("The Voice of Prophecy"), que inicialmente foi transmitido desde Os Ánxeles en 1929.
Secretario (ave)
Descrición
O Sagittarius serpentarius é unha ave de grande porte, achegándose aos 1,5 m de altura e cerca de 2 metros de envergadura. As femias son lixeiramente menores que os machos, mais a especie non presenta un dimorfismo sexual significativo. A plumaxe é cincenta, coa cola, punta das ás e coxas negras. A cabeza é pequena, con faces alaranxadas, e termina nun peteiro curto e encurvado típico das aves de rapina. Na parte de traseira da cabeza presenta unha crista característica de plumas negras. As patas son moi longas e terminan en garras afiadas.
Igrexa adventista do sétimo día
Saúde e dieta
Desde a súa fundación en 1863, a integridade e a saúde foron unha énfase da Igrexa Adventista. Os adventistas do Sétimo Día presentan unha mensaxe de saúde que recomenda o vexetarianismo e espérase a abstinencia de carne de porco, sangue, crustáceos, e outros alimentos proscritos como «animais inmundos» en Levítico 11 e Deuteronomio 14:3-21, do mesmo xeito que a abstinencia de alcol e tabaco ou outras drogas. Os adventistas abstéñense destes alimentos como desexo de manter un estilo de vida saudable honrando a Deus no coidado dos seus corpos pois o consideran, segundo Corintios 3:16-17, templo do Espírito Santo.
Mariana de Austria
Matrimonio e descendencia
Prometida co seu primo o príncipe de Asturias, Baltasar Carlos, pero tras a morte prematura deste en 1646 contraeu matrimonio co rei Filipe IV de España, o seu tío, para asegurar a súa descendencia masculina.
Igrexa adventista do sétimo día
Saúde e dieta
Os pioneiros da Igrexa tiveron moito que ver na aceptación habitual dos cereais para o almorzo na dieta occidental, e o "concepto moderno de cereais" orixinouse entre os adventistas. John Harvey Kellogg foi un dos fundadores da obra da saúde para os adventistas. O seu desenvolvemento dos cereais para o almorzo como un alimento saudable levou á fundación da Compañía Kellog's polo seu irmán William. Tanto en Australia como en Nova Zelandia, a "Sanitarium Health Food Company", propiedade da igrexa, é un importante produtor de alimentos saudables e/ou vexetarianos, máis prominentemente "Weet-Bix".
Secretario (ave)
Descrición
Vive habitualmente en parella, ás veces en grupos de 3 a 4 aves. Esta ave localízase sobre todo en terra, camiñando a cerca de 3 km/h, mais é unha excelente voadora que prefire planar nas correntes de ar ascendentes como os voitres. A súa alimentación é sobre todo a base de serpes, podendo tamén consumir roedores e anfibios. Mata as presas coas patas, menos frecuentemente adoita facelo co peteiro, que usa apenas para dominar animais de pequeno porte.
Igrexa adventista do sétimo día
Saúde e dieta
Segundo varios estudos, a expectativa de vida media é de 88 anos entre os membros da Igrexa Adventista do Sétimo Día.
Secretario (ave)
Reprodución
A época de reprodución vai, dependendo da súa distribución xeográfica, desde agosto a decembro. A parella constrúe un niño tipo plataforma, con cerca de 1,5 m de diámetro, no topo de árbores ou arbustos altos. A construción é xeralmente reaproveitada pola parella de ano para ano. Cada posta contén unha media dous ovos alongados, de cor cincenta azulada, que son incubados pola femia durante 40-46 días. Durante este período, a femia non abandona o niño e é alimentada polo seu compañeiro. As crías permanecen no niño durante cerca de dous meses e son coidadas polos dous pais. Aos tres meses xa son independentes.
Igrexa adventista do sétimo día
Ética e sexualidade
A posición oficial dos adventistas con respecto ao aborto é que non se aproban os abortos por razóns de control de natalidade, selección de sexo, ou outras conveniencias, só se permite cando a vida da nai está ameazada.
Mariana de Austria
Matrimonio e descendencia
Casaron o 7 de outubro de 1649 en Navalcarnero, converténdose na segunda esposa de Filipe IV. Desta unión naceron:
Igrexa adventista do sétimo día
Ética e sexualidade
Segundo unha declaración oficial da Asociación Xeral dos Adventistas do Sétimo Día, os adventistas non levan a cabo matrimonios homosexuais. Dentro do matrimonio, o adulterio é a única circunstancia na que se permite o divorcio.
Mariana de Austria
Devanceiros
Devanceiros de Mariana de Austria
Igrexa adventista do sétimo día
Ética e sexualidade
Os adventistas cren e animan aos seus fregueses a absterse de ter relacións prematrimoniais. A igrexa discrepa coas parellas de feito, ou dito doutra maneira, que as parellas convivan sen estar casadas.
Ceftibuten
Embarazo e lactación
Ceftibuten está incluído na categoría B da FDA durante o embarazo. Non hai estudos sobre a concentración de ceftibuten no leite materno, pero si se sabe que outras cefalosporinas si se secretan no leite, polo que se recomenda precaución. .
Igrexa adventista do sétimo día
Organización
miniatura|[[Ted N. C. Wilson, 20º Presidente da Asociación Xeral dos Adventistas do Sétimo Día.]] A Igrexa Adventista do Sétimo Día está organizada cunha estrutura xerárquica ben definida, que concede poderes e responsabilidades a representantes e oficiais. Seis niveis definen a estrutura da Igrexa, desde o crente individual ata a organización mundial.
Ceftibuten
Efectos secundarios
Semellantes ao resto das cefalosporinas, destacan as náuseas e a diarrea.
Igrexa adventista do sétimo día
Educación
A Igrexa Adventista administra un sistema educativo unificado en que operan unhas 7 806 escolas primarias e secundarias, do mesmo xeito que colexios, universidades, seminarios e escolas de medicina en máis de 145 países no mundo. Este sistema educativo involucra a uns 86 800 docentes e preto de 1 700 000 estudantes.
Saúde
miniatura|300px|Centro Médico da [[Universidade de Loma Linda.]] Os adventistas manteñen en funcionamento hospitais e outras institucións relacionadas coa saúde en todo o mundo. O máis emblemático é o Medical Center da Universidade de Loma Linda, nesa localidade de California.
Axuda humanitaria
miniatura|Logo ADRA. A Axencia Adventista de Desenvolvemento e Recursos Asistenciais, ADRA é a rama humanitaria mundial da Igrexa Adventista do Sétimo Día, establecida co propósito específico de desenvolver económica e socialmente comunidades desfavorecidas e axudar a paliar efectos de desastres.
ADRA Internacional cumpre a súa misión en 131 países, sen discriminación por raza, xénero ou crenzas políticas ou relixiosas. Opera en cinco actividades principais: seguridade alimenticia, desenvolvemento económico, primeiros auxilios, resposta a desastres e catástrofes e educación básica.
Desde hai máis de 50 anos a Igrexa Adventista estivo activamente promovendo a axuda humanitaria a través do traballo da ADRA, que traballa como unha axencia non sectaria de axuda humanitaria en 131 países do mundo. En todo o mundo, ADRA emprega máis de 4000 persoas para axudar tanto a prover axuda humanitaria nas crises como para o desenvolvemento en situacións de pobreza.
ADRA está considerada polos organismos internacionais como unha rede de axencias de axuda humanitaria e de desenvolvemento. É unha ONG confesional que, estando vinculada á Igrexa Adventista, mantén a súa estrutura e organización administrativa de maneira independente. Nos momentos actuais está a actuar en máis de 140 países.
Piedade (Michelangelo)
A Pietà ou Piedade de Michelangelo, tamén coñecida como Pietá Vaticana, e datada entre 1498 e 1499, é unha escultura de mármore de 174 cm por 195, que se atopa na basílica de San Pedro en Roma. Foi a primeira de varias obras do artista coa mesma temática como a Pietá de Florencia, a Pietá Palestrina e a Pietá Rondanini, nas que se representa o tema bíblico da "Virxe dolorosa" (Pietá) que sostén no colo o corpo de Cristo descendido da cruz antes da sepultura, resurección e ascensión. O modelo no posicionamento dos corpos é o da iconografía nórdica, que Michelangelo asimila e elabora dun xeito persoal. Leva ao extremo o ideal renacentista de harmonía, e beleza clásica.
Igrexa adventista do sétimo día
Medios de comunicación
Os adventistas estiveron na vangarda da evanxelización a través dos medios de comunicación. O programa It is written (Escrito está) foi o primeiro programa relixioso que foi transmitido a cor. Hoxe, a igrexa conta con varias canles como The Hope Channel (Canle Esperanza), 3ABN ou The Three Angels Broadcasting Network (A rede de difusión dos tres anxos), os cales operan internacionalmente, transmitindo as 24 horas do día tanto por cable como por satélite. Tamén contan cun estudo de televisión (Novo Tempo) situado na cidade de San Pablo, no Brasil, o cal transmite a súa programación de radio, televisión e Internet tanto en español como en portugués.
En Chile conta cunha rede de 33 emisoras Nuevo Tiempo Chile, e unha canle de televisión aberta co mesmo nome, que se pode sintonizar nas principais cidades do país.
Piedade (Michelangelo)
A estatua fora encargada polo cardeal francés Jean de Billhères de Lagraulas, que era un representante do rei francés en Roma. O cardeal encargáraa para o seu mausoleo funerario na capela de Santa Petronila que estaba no lado sur do transepto da basílica de San Pedro en Roma. Porén, a capela fora derruída por Bramante durante a reconstrución de San Pedro polo que tamén se moveu a obra.
Igrexa adventista do sétimo día
Medios de comunicación
En Costa Rica tamén conta coa emisora Radio Lyra 88.7 FM de cobertura nacional coas súas oficinas na provincia de Alajuela, nas instalacións da Universidade Adventista de Centroamérica.
Piedade (Michelangelo)
A Pietà é considerada a primeira obra mestra do artista, realizada cando tiña pouco máis de vinte anos, e unha das mellores obras de arte producidas en Occidente. Tamén é a única que presenta a sinatura do autor na cinta que cruza o manto da virxe dende o ombreiro. Segundo Giorgio Vasari, pouco despois da instalación da obra, Michelangelo escoitou que alguén afirmaba que era unha obra do escultor Cristoforo Solari, que el consideraba moi inferior. Enrabietado, Michelangelo gravou MICHEL (N) GELU BONAROTUS FLORENT [INUS] FACIEBAT ("O florentino Michelangelo Buonarroti, fíxoo").
Igrexa adventista do sétimo día
Medios de comunicación
No Salvador actualmente atópase Radio Adventista 96.5 FM, transmitindo desde San Salvador. O 9 de agosto do 2003 iniciáronse as transmisións da rede satelital Nuevo Tiempo Perú, desde a cidade de Lima, e actualmente forman esta rede 17 emisoras a nivel nacional.
En Guatemala iniciouse a transmisión como repetidora dunha radio centroamericana, daquela creando a súa propia estación co nome de Unión Radio, obtendo o permiso para transmitir en AM e FM.
Piedade (Michelangelo)
Historia
A obra foi unha encarga do cardeal francés Jean Bilhères de Lagraulas, tamén coñecido como Jean Villiers de la Groslaye, abade da basílica basílica de Saint-Denis, cardeal e embaixador perante o papa. Faino empregando como intermediario ao patrono e protector romano de Miguel Anxo, o banqueiro Jacopo Galli. O contrato asínase o 27 de agosto de 1498 e estipulaba un pago de catrocentos cincuenta ducados de ouro en moeda pontificia e un prazo dun ano para estar rematada.
Igrexa adventista do sétimo día
Medios de comunicación
En República Dominicana conta coa emisora Radio Amanecer Internacional sintonizada en AM e en FM con máis dunha década no aire, que se escoita en todo o país.
En Porto Rico conta con Radio Paraíso 92.9 FM, a cal cobre aproximadamente tres cuartas partes da illa, e Radio Sol 92.1 FM, a cal cobre a zona restante.
Piedade (Michelangelo)
Historia
A escultura estaba destinada a ornar o monumento funerario en memoria do defunto rei francés, Carlos VIII, falecido o 7 de abril de 1498, na capela de Santa Petronila, coñecida como “dos reis de Francia", na antiga basílica de San Pedro.
Igrexa adventista do sétimo día
Críticas
A Igrexa Adventista do Sétimo Día recibiu diversas críticas en distintos ámbitos, incluíndo as súas doutrinas, que mesmo foron catalogadas de heréticas. Tamén se criticou o rol de profetisa de Ellen G. White dentro da igrexa. E por outra banda o punto de vista exclusivista dalgunhas das súas crenzas.
Piedade (Michelangelo)
Historia
O escultor empregrou mármore de Carrara tirado da canteira de Polvaccio, seleccionado pola sur cor cremosa que lembra o ton da pel. Para cumprir coa data límite do contrato, Miguel Anxo, traballou vinte horas diarias nun só bloque de mármore. Usou martelo e cicel, puíu o mármore con pedra pómez durante semanas para conseguir que brillara na escura capela. Ao ter que ser exposta frontalmente, decidiu deixar a parte traseira sen rematar. Finalmente, rematouna na primavera de 1499. Ao ser exposta na basílica, Vasari exclamou: “Como podería a man dun artesán realizar tan divinamente unha obra tan admirable en tan pouco tempo? Isto é un milagre: que unha rocha sen forma conseguira tal perfección que a natureza só a modela tan raramente na carne”.
Igrexa adventista do sétimo día
Críticas ás doutrinas
Críticos como o teólogo *calvinista Anthony Hoekema (quen sentía que os adventistas estaban máis de acordo co Arminianismo), sostiña que algunhas das doutrinas adventistas eran heréticas. Tales doutrinas, de acordo a Hoekema, inclúen, o punto de vista aniquilacionista do inferno, o xuízo investigador (e unha visión relacionada coa expiación no cristianismo), o Sábado; ademais o autor afirma que a doutrina adventista sofre de legalismo.
Piedade (Michelangelo)
Precedentes
Mentres que si que había un precedente para as pinturas da Virxe María laiándose sobre o Cristo morto na arte florentina, semella que o tema era novidoso para a escultura italiana. Porén, había referentes anteriores durante os séculos XIII e XIV e tamén existía unha tradición de pietàs esculpidas na arte da Europa setentrional mais Michelangelo dálle unha nova interpretación coa iconografía da virxe co neno. Amais, a igrexa de San Domenico en Boloña tiña unha pietà esculpida alemá. Isto levou algúns a pensar que o doador (se non Michelangelo) tiña estas estatuas en mente cando a obra foi encargada.
Igrexa adventista do sétimo día
Críticas ás doutrinas
Mentres que algúns críticos como Hoekema clasificaron ao Adventismo como unha seita sobre a base das súas doutrinas atípicas, foi aceptada como unha igrexa por grupos evanxélicos desde as reunións e discusións cos protestantes desde 1950. Notablemente, Billy Graham convidou aos adventistas a formar parte das súas cruzadas despois de que a revista Eternity, unha revista cristiá conservadora editada por Donald Barnhouse, publicase en 1956 que os adventistas son cristiáns, mesmo máis tarde afirmou: "Son sensatos nas grandes doutrinas do Novo Testamento incluíndo a graza e a redención a través do sacrificio vicario de Xesucristo 'dunha vez e para sempre'". Walter Martin, quen é considerado por moitos como o pai do movemento apoloxético anti-seitas dentro das Igrexas evanxélicas, escribiu The Truth About Seventh-day Adventists(A verdade sobre os Adventistas do Sétimo Día) (1960) que marcou un cambio decisivo na maneira en que era visto o adventismo.
Piedade (Michelangelo)
Traballos posteriores
Nos anos seguintes, a Pietá foi bastante danada. Catro dedos da man esquerda da Virxe María foron restaurados o 1736 por Giuseppe Lirioni e os estudosos están divididos en canto a se o restaurador tomou liberdades para darlle unha posición máis "retórica". Porén os danos máis substanciais producíronse o 21 de maio do 1972, día de Pentecoste, cando un xeólogo perturbado mental, denominado Laszlo Toth, entrou á capela e atacou a Virxe María dándolle quince golpes cun martelo mentres berraba "Eu son Xesucristo!". O ataque provocou a mutilación dun brazo mais do nariz. Posteriormente, a obra foi restaurada e devolta ao seu lugar na basílica xusto á dereita da entrada, entre a porta Santa e o altar de San Sebastián. Agora está protexida por un panel de vidro blindado. A capela da Pietà é o lugar onde o papa se viste antes das celebracións litúrxicas na basílica.
Igrexa adventista do sétimo día
Críticas ás doutrinas
Máis tarde Martin planeou escribir un novo libro sobre o Adventismo, coa asistencia de Kenneth R. Samples. Samples despois escribiu "From Controversy to Crise: An Updated Assessment of Seventh-day Adventism" (Da Controversia á Crítica: Unha avaliación actualizada do Adventismo), que defende o punto de vista de Martin "para ese segmento do Adventismo que sostén a posición de "Questions on Doctrine" (Preguntas sobre a doutrina), e máis adiante expresado no Movemento Adventista Evanxélico das últimas décadas". Con todo, Samples tamén aseguraba que o "Adventismo tradicional" estaba "a cambiar a súa postura sobre algunhas das posicións en Questions on Doctrine, " e que polo menos en Glacier View parece ter " o apoio de moitos administradores e líderes da igrexa".
Críticas ao status de Ellen White
O status de Ellen G. White como profetisa para os tempos modernos tamén foi criticado. Na era de Questions on Doctrine, sectores evanxélicos expresaron a súa preocupación concernente á interpretación Adventista da relación dos escritos de White co canon bíblico. Con todo, a igrexa aclara na Crenza n° 18, das 28 Crenzas Fundamentais, que a Biblia é a norma de fe e práctica e pola cal se debe pór a proba todo ensino e experiencia.
Piedade (Michelangelo)
Descrición
É unha obra de vulto redondo, o que significa que podía ser vista dende tódolos ángulos aínda que o punto de vista máis importante é o frontal pois estaba destinada a ser colocada nunha capela e a composición é, tipicamente, triangular. A Virxe, fermosa e piadosa, cun vestido ampuloso con numerosas pregas sostén no seu colo a Cristo morto case ingrávido e que, de xeito intencionado, semella ter máis idade que a súa nai. A xuventude da Virxe amosa o idealismo renacentista representando o ideal de beleza e de xuventude, unha nai eterna.
Igrexa adventista do sétimo día
Críticas ao status de Ellen White
Unha das críticas máis comúns a Ellen White, amplamente difundida por Walter T. Rea e Ronald Numbers, entre outros, son as acusacións de plaxio nos seus escritos a outros autores. Vincent L. Ramik, avogado independente especializado en plaxio, foi contratado para emprender un estudo dos escritos de Ellen White a comezos da década do 1980s. No seu informe concluíu que "Elena G. White non foi plaxiaria, e que as súas obras non constitúen plaxio, nin violacións dos dereitos de autor." Cando as acusacións de plaxio acenderon un debate significante a finais dos 1970s e a principios dos 1980s, a Asociación Xeral dos Adventistas do Sétimo Día comisionou un importante estudo ao Dr. Fred Veltman. O consecuente proxecto foi coñecido co nome de "'Life of Christ' Research Project" (Proxecto de Investigación "A vida de Cristo"). Os resultados están dispoñibles nos Arquivos da Asociación Xeral. O Dr. Roger W. Coon, David J. Conklin, Dr. Denis Fortin, King e Morgan, e Morgan, entre outros, fixéronse cargo das refutacións das acusacións de plaxio. Na conclusión do informe de Ramik, el afirma:
Piedade (Michelangelo)
Composición
O chamativo desta obra é a idade da Virxe por semellar moi nova. A diferenza das Piedades doutros autores, como unha de Bronzino, Miguel Anxo dá máis relevancia á beleza da Virxe que ao sufrimento e á dor. Esta mestura de beleza pagá e relixión é unha característica que se atopa en varias ocasións na obra de Miguel Anxo. Cristo, pola súa banda, está representado coa idade que lle corresponde e aparenta ser maior cá súa nai. Comparado co da Virxe, o corpo de Cristo semella algo máis pequeno, dando aquí, de novo, máis importancia a María. O corpo de Xesús crea un "S" que se equilibra co resto da escultura, especialmente coas amplas roupaxes da Virxe. O seu brazo dereito cae dun xeito moi natural e, semella que, a Virxe resposta co xesto da palma aberta do seu brazo esquerdo.
Igrexa adventista do sétimo día
Exclusivismo
Finalmente, críticos alegaron que certas crenzas e prácticas adventistas son exclusivistas por natureza e espertaron preocupación fronte á afirmación dos Adventistas de que son a "igrexa remanente" e que a Igrexa católica e o resto das igrexas protestantes son a "Babilonia" do Apocalipse. Estas actitudes, lexitimizan o proselitismo de cristiáns doutras denominacións. En resposta ás críticas, teólogos adventistas sostiveron que a doutrina do remanente non exclúe a existencia de cristiáns xenuínos noutras denominacións, senón que máis ben refírese ás institucións como parte de Babilonia.
Piedade (Michelangelo)
Estilo
As figuras están bastante desproporcionadas, por mor da dificultade de mostrar un home xa medrado sostido no colo dunha muller. Se Cristo estivese a escala humana, a Nai de Deus tería logo case cinco metros de alzada. Isto podería estar feito expresamente; aínda así, como xa se dixo, esta estatua moveuse da súa localización orixinal, e non sabemos en que posición estaba anteriormente. Se tiña que estar situada nun lugar alto, Michelangelo podería tela deformado expresamente, para compensar a desproporción aínda que outros autores sosteñen que o faría para representar mellor a idea dun home adulto no colo dunha muller. Sexa como for, o gran tamaño da Virxe María está agochado detrás da roupa, e as figuras teñen un aspecto bastante natural e unha expresión serea e tranquila que non expresan dor senón aceptación.
As marcas da crucifixión están limitadas nas pegadas de cravos moi pequenos e un indicio da ferida nas costas de Xesús. As marcas dos cravos nos pés non chegan até a calcañeira.
Igrexa adventista do sétimo día
Exclusivismo
Ellen White pola súa banda escribiu:
Piedade (Michelangelo)
Interpretacións e simboloxía
miniatura|300px|esquerda|Detalle. A Virxe María está representada como se fose moi nova, e sobre esta peculiaridade hai diferentes interpretacións. Unha é que a súa xuventude simboliza a súa pureza incorruptíbel, coma Michelangelo mesmo dixo ao seu biógrafo e compañeiro escultor Ascanio Condivi:
''Que non sabes que as mulleres castas mantéñense frescas moito máis que aquelas que non o son? E canto máis no caso da Virxe María, que nunca experimentou o menor desexo lascivo, que puidese cambiarlle o corpo?''
Outra explicación suxire que o tratamento de Michelangelo do tema estivo influído pola súa paixón pola Divina Comedia de Dante. Coñecíaa tan ben que cando foi a Boloña pagou pola hospitalidade recitando versos. No Paradiso (Canto XXXIII do poema), san Bernardo, nunha pregaria a María, di: Vergine madre, figlia del tuo figlio... (Virxe María, filla do teu fillo...). Isto dise porque, sendo Xesús unha das tres figuras da Trindade, María sería a súa filla, coma toda a humanidade, mais tamén é a súa nai.
Unha terceira interpretación é aquela suxerida por Ascanio Condivi ao pouco da pasaxe reproducida máis enriba: simplemente que tal frescura é flor da xuventude, á parte de ser mantidos de xeito natural, eran asistidos polos actos de Deus.
Símboloxía
Tradicionalmente, acéptase que a composición triangular fai referencia á Trindade. O brazo dereito de Xesús que se presenta como desmaiado e carente de forza amosa a morte. Michelangelo non mostra pegadas do sangue nin da dor ao pretender representalo coa dignidade de se-lo "fillo de Deus".
Irura
250px|miniatura|Vista de Irura Irura é un pequeno concello da provincia de Guipúscoa, en Euskadi. Atópase na comarca de Tolosaldea, a 21 km de Donostia.
O seu termo municipal ten unha extensión de 2,99 km². Tiña en 2015 unha poboación de 1.690 habitantes.
H. C. Bailey
Henry Christopher Bailey, nado en Londres en 1878 e finado na mesma cidade en 1961, foi un escritor inglés, autor de novelas policíacas.
Traxectoria
Bailey escribiu principalmente relatos protagonizados por un detective con coñecementos médicos de nome Reggie Fortune. O maneirismo e fala de Fortune faino semellante a Lord Peter Wimsey pero as historias son máis escuras, e con frecuencia atinxe obsesión polo asasinato, corrupción policial, abuso infantil e outras inxustizas. Aínda que o mellor da serie de Mr. Fortune son as historias, tamén apareceu en varias novelas.
Un segundo personaxe, Josiah Clunk, é un avogado hipócrita que apareceu en once novelas entre 1930 e 1950, incluída The Sullen Sky Mystery (1935), a súa mellor obra.
Blackpool F.C.
Dende 1901, o Blackpool xoga os seus partidos coma local no Bloomfield Road. O seu principal alcume é The Seasiders, aínda que tamén se lle chama The 'Pool e The Tangerines, este último en referencia á cor do seu primeiro uniforme. O Blackpool mantén unha rivalidade local co Preston North End, e os partidos entre eles coñécense coma o "West Lancashire derby".
O logro máis salientable do Blackpool é a vitoria na final da FA Cup de 1953, cando gañaron ó Bolton Wanderers por 4-3, remontando un 1-3 en contra. Durante o período da posguerra, o Blackpool chegou a tres finais da FA Cup en seis anos e, durante os anos 50, quedou catro veces entre os seis primeiros clasificados da Football League First Division, sendo a súa mellor clasificación un segundo posto na tempada 1955-56, por detrás do Manchester United.
Cadro actual
Cadro actualizado a 25 de xaneiro de 2013.