cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Val de Arán
Gastronomía
A climatoloxía do Val de Arán inflúe directamente na súa cociña. Os rigores invernais fan necesario unha alimentación consistente. Son típicas as sopas, os estufados e a chamada pota aranesa. A sobremesa máis característica son os crepes, tamén chamados en aranés: crespets, brescajus ou pasteres, segundo o lugar do val. Tamén se utilizan moito os produtos da terra como carnes de ovino e bovino e froitos do bosque.
Eirexe, Milleirós, Pol
Eirexe é un lugar da parroquia de Milleirós no concello lugués de Pol na comarca de Meira. Segundo o IGE, en 2013 tiña 3 habitantes (1 home e 2 mulleres).
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, o lugar da igrexa.
Parroquias de Pol
🇵🇱
Sucasa, Leiro, Ribadumia
Sucasa é un lugar da parroquia de Leiro no concello pontevedrés de Ribadumia, na comarca do Salnés, segundo consta no Nomenclátor de Galicia. Non obstante, o IGE non rexistra habitantes neste lugar no censo de 2016, polo que non se poden achegar datos da súa poboación.
Concepción Arenal
María Concepción Jesusa Petra Luisa Vicenta Arenal Ponte, nada en Ferrol o 31 de xaneiro de 1820 e finada en Vigo o 4 de febreiro de 1893, foi unha diplomada en Dereito, xornalista, precursora do feminismo, poeta e autora dramática galega. É considerada unha das pensadoras máis lúcidas e prestixiosas do século XIX dentro e fóra do país. Foi a primeira muller en asistir a unha Universidade española.
Formación
Estudou en Madrid, nun colexio para señoritas, cun tipo de educación para nenas de clases acomodadas que máis tarde ela mesma se encargaría de someter a severa crítica por tratarse da "arte de perder o tempo". Mais a maior parte da súa cultura e formación acadouna de xeito autodidacta, especialmente a través da lectura, á que se afeccionou polo contacto coa biblioteca que a súa familia paterna tiña en Armaño (Cantabria), lugar a onde se trasladou coa súa nai e as súas dúas irmás tras quedar orfa de pai. Nestes primeiros anos en Madrid aprende nos seus estudos a comportarse en sociedade como era desexo da súa nai, coa que tiña constantes confrontacións, pero tamén aprende francés e italiano de forma autodidacta. En 1840 regresa a Armaño a coidar da súa avoa Jesusa cando esta enfermou. Tiña vinte e un anos cando morreu a súa nai.
Familia
O 10 de abril de 1848 casou con Fernando García Carrasco na parroquia de San Ildefonso, no barrio de Malasaña. Con el compartiu inquedanzas e traballo intelectual, amosando un modelo de igualdade na parella; asistían xuntos ás tertulias do café Iris, ela vestida de home, segundo Antonio Cánovas del Castillo. A parella tivo unha filla, Concepción e dous fillos, Ramón e Fernando. A filla morreu ós 28 meses por hidrocefalia aguda. Quedou viúva aos trinta e sete anos e. Ao morrer o seu marido deixou de poder publicar artigos en prensa a consecuencia dunha lei que obrigaba a asinalos. A partir de 1859, froito dunha intensa actividade intelectual, comeza a ser visible o seu traballo na prensa. Logo de morrer o seu home instalouse en Colloto, en Oviedo e máis tarde en Potes, na actual rúa de San Roque. miniatura|Por Eugenio Duque y Duque, no [[Museo Provincial de Pontevedra|Museo de Pontevedra.]] Foi nomeada "visitadora de prisións de mulleres" en 1864, posto que foi suprimido definitivamente dez anos despois. Na Coruña trabou unha grande amizade con Juana de Vega, condesa de Espoz y Mina. Concepción Arenal asistía ao parladoiro que organizaba a condesa na súa casa da rúa Real e as dúas promoveron unha asociación para visitar as mulleres presas chamada das "Magdalenas". Concepción Arenal escribía cartas dirixidas ás reclusas nas que explicaba o contido do Código penal daquela vixente (o de 1850) e comentaba algúns artigos, especialmente os que facían referencia a delitos cometidos por mulleres. Juana de Vega era a que se encargaba de lerlles esas cartas ás presas mentres Concepción Arenal se dedicaba a observar as actitudes destas durante a lectura.
Últimos anos
A influencia do ideario liberal e do krausismo é fulcral na súa obra aínda que o seu pensamento é orixinal e tivo importancia tamén na súa vida pola amizade con Manuel de la Cuesta, Salustiano Olózaga, Juana de Vega, Fernando de Castro, Francisco Giner de los Ríos e Gumersindo de Azcárate.
miniatura|No monumento nos Cantóns da Coruña. Con Concepción Arenal naceu o feminismo en España, pois dende nova loitou por romper os canons establecidos para a muller, rebelándose contra a tradicional marxinación do sexo feminino, e reivindicando a igualdade en todas as esferas sociais para a muller.
Morreu o 4 de febreiro de 1893 en Vigo e foi inhumada no Cemiterio de Picacho. Os seus restos foron trasladados en 1912 ao cemiterio de Pereiró. No seu epitafio o lema que a acompañou durante toda a súa vida: Á virtude, a unha vida, á ciencia.
Obra
miniatura|Por [[Aniceto Marinas en Ourense. ]]
Homenaxes
miniatura|Arenal nun [[selo de correos da Segunda República.]]
Outras referencias culturais a Concepción Arenal
Un gran número de rúas, prazas e centros de ensino por toda Galiza e resto de España levan o seu nome, así como tamén o levou un Airbus A340 de Iberia e un barco en activo da SASEMAR. O trofeo de fútbol do verán en Ferrol fundado en 1953 chámase Trofeo Concepción Arenal.
-26
Acontecementos
Durante a campaña de César Augusto, Estrabón escribe sobre os kallaikoi da Gallaecia.
Outros
Historia ano a ano
Eurocopa de Fútbol Polonia/Ucraína 2012 - Fase final
A fase final da Eurocopa da UEFA 2012, celebrada en Polonia e Ucraína, enfrontou aos campións e subacampións dos diferentes grupos da fase de grupos. Así pois, dous equipos de cada grupo, dun total de oito, enfrontaranse nunha primeira rolda a partido único, pasando os vencedores do mesmo ás semifinais. Posteriormente xogouse a final cos dous equipos vencedores de cada unha das semifinais, e, resultando os primeiros campións tras vencer na final por 4 a 0.
Acoso na rúa
Definición
A organización Stop Street Harassment defíneo como a violencia na rúa baseada en xénero que consiste en comentarios non desexados, acenos e accións impostas por un estraño nun lugar público sen consentimento e dirixidas cara a vítima debido ao seu sexo real ou percibido, xénero, expresión de xénero ou orientación sexual.
En Galicia
En 2018 nos concellos de Vigo e da Coruña os autobuses urbanos nocturnos estabeleceron unha parada antiacoso.
Tamén en 2018 Jessyca Ocampo elaborou o Mapa do Medo para visibilizar o acoso na rúa, collendo como referencia unha campaña brasileira.
Senyera
A senyera é un símbolo vexilolóxico baseado no escudo de armas da Coroa de Aragón e do Condado de Barcelona que consiste en catro barras vermellas dos mesmo grosor sobre un fondo amarelo. É hoxe bandeira (con algunhas variacións) de Cataluña, da Comunidade Valenciana, de Aragón, das Illas Baleares, do Rosellón ou da Provenza-Alpes-Costa Azul entre outros, ademais dunha gran variedade de municipios destes territorios. Ademais figura no escudo de armas de Andorra ou dos Pireneos Orientais.
Abilio Calderón Rojo
Abilio Calderón Rojo, nado en Grijota o 22 de febreiro de 1867 e finado en Palencia o 10 de xullo de 1939, foi un avogado e político español. Foi ministro de Fomento e ministro de Traballo, Comercio e Industria durante o reinado de Afonso XIII. É bisavó do expresidente do Real Madrid e empresario Ramón Calderón.
Traxectoria
Membro do Partido Conservador, iniciou a súa carreira política como deputado no Congreso ao obter un escano nas eleccións de 1898 en representación de Palencia, escano que volvería obter en todos os procesos electorais celebrados até 1923 e, tras a ditadura de Primo de Rivera, nas tres eleccións celebradas durante a II República Española formando parte, na primeira delas, da facción política denominada castellanista agraria independente (o único que figura no arquivo do Congreso dos Deputados con tal adscrición). Ocupou o cargo de director xeral de Administración Local e de Obras Públicas.
Foi nomeado ministro de Fomento entre o 20 de xullo e o 12 de decembro de 1919 no goberno que presidiu Sánchez de Toca e ministro de Traballo, Comercio e Industria entre o 8 de marzo e o 7 de decembro de 1922 no gabinete presidido por Sánchez Guerra.
Romain Grosjean
En, Grosjean regresou á Fórmula Un co Lotus F1 Team, xunto con Kimi Räikkönen. Logrou o seu primeiro podio na Fórmula Un no Gran Premio de Bahrain de 2012 e a súa primeira volta rápida no Gran Premio de España de 2012. Converteuse no primeiro piloto desde en recibir a sanción de participar nunha carreira logo de causar unha colisión múltiple no Gran Premio de Bélxica de 2012. En permaneceu con Lotus, logrando 6 podios. Pilotou para Lotus de novo xunto ao venezolano Pastor Maldonado nas tempadas e.
O 29 de setembro de 2015, Haas F1 Team anunciou que Grosjean correra para o equipo na tempada, con quen ten contrato ata o final da tempada de. Na que sería a súa última carreira na Fórmula Un, Grosjean sobreviviu a un grande accidente durante o Gran Premio de Bahrain de 2020 cando o seu coche partiu en dous e prendeu lume despois de penetrar nunha varanda metálica na primeira volta. Grosjean sufriu queimaduras leves e atribuiulle ao halo salvarlle a vida.
Traxectoria
Grosjean gañou as dez carreiras do campionato de 2003 da Swiss Formula Renault 1.6., trasladándose ao Campionato de Francia de Fórmula Renault 2.0 de 2004
Foi sétimo na primeira tempada, cunha vitoria, e campión en 2005 con dez vitorias. Grosjean tamén apareceu na Formula Renault Eurocup e terminou no podio dúas veces en Valencia.
Cos seus resultados e potencial na serie Fórmula Renault, Romain uniuse á programa de desenvolvemento de pilotos de Renault para a continuación da súa carreira.
Fórmula Tres
Fixo unha tempada completa na Fórmula Tres Euroseries en 2006, pero tivo un ano difícil, acadando só un podio e terminando ese ano 13º. Pero nunha irrepetible aparición no Campionato británico de Fórmula Tres saíu na pole position nas dúas carreiras en Pau, gañou as dúas e estableceu a volta rápida en ambas.
Permaneceu na F3 Euroseries en 2007, pero se achegou a ASM Formule 3 na que Jamie Green, Lewis Hamilton e Paul di Resta gañaran os tres títulos anteriores. Sébastien Buemi liderou o campionato nas primeiras carreiras, pero Grosjean adiantouno cunha vitoria na novena carreira da tempada en Mugello. Mantivo a vantaxe na clasificación a partir dese punto e gañou o título na carreira final do ano.
GP2 Series
miniatura| left | Grosjean pilotando un [[ART Grand Prix na carreira de Silverstone da GP2 Series de 2008.]]
Grosjean correu para ART na tempada inaugural da GP2 Asia Series de 2008 xunto a Stephen Jelley, gañou o campionato a falta de dúas carreiras. Gañou o campionato con catro vitorias e sesenta puntos na xeral.
Quedou co equipo ART Grand Prix para a tempada 2008 da GP2 Series. Os seus compañeiros de equipo foron Luca Filippi e Sakon Yamamoto. Terminou a cuarto nesa tempada e logrou a distinción de ser o novato co máis alto posto no campionato.
O campión da tempada 2008 de Fórmula Tres Euroseries, Nico Hulkenberg, uniuse a Pastor Maldonado no equipo ART para o ano 2009, obrigando a Grosjean a deixar o equipo. Con todo, Renault colocouno no equipo campión en 2008, o Campos Grand Prix en 2009, agora coñecido como Barwa Addax. A pesar de perderse as últimas catro carreiras, Grosjean terminou cuarto na clasificación do campionato.
Renault (2009-2011)
Grosjean foi confirmado como piloto de probas de Renault para, en substitución de Nelson Piquet Jr., quen conseguira unha praza de piloto oficial. Pilotou un coche de Fórmula Un por primeira vez no Reino Unido nunha carreira da Serie World Series by Renault de 2008 en Silverstone o 7 de xuño e 8 de xuño de 2008. En 2009 seguiu no papel de piloto de probas de Renault, pero se fixo cargo do asento de Piquet no Gran Premio de Europa de 2009. Terminou 15º na carreira logo dunha colisión primeira volta con Luca Badoer polo que tivo que parar para poñer un novo alerón dianteiro. Para a seguinte carreira en Bélxica quedou eliminado na primeira volta tras un choque con Jenson Button. No Gran Premio de Italia de 2009, fixo unha mala saída, danou o seu coche na primeira curva, e terminou 15º. El mesmo descríbese como "moi decepcionado" logo da carreira. miniatura| left | Grosjean fixo o seu debut na Fórmula Un no [[Gran Premio de Europa de 2009.]] No Gran Premio de Singapur de 2009, tivo problemas de freos, o que lle obrigou a retirarse logo de só tres voltas. No Gran Premio do Xapón de 2009, terminou 16º. No Gran Premio do Brasil de 2009, Grosjean sufriu un accidente na práctica, do que saíu ileso. Rematou 13º o seu mellor resultado da tempada. No final de tempada no Gran Premio de Abu Zabi de 2009, Grosjean finalizou 18º e último. Dixo despois "que aprendera moitísimo este ano, sobre todo sendo compañeiro de equipo de Fernando". Tras o final da tempada a prensa tiña dúbidas de que Grosjean mantería o seu asento en, o 31 de xaneiro de 2010 Renault na Fórmula 1 confirmou que o ex compañeiro de Grosjean no equipo de GP2 Addax Team, Vitaly Petrov sería o segundo piloto do equipo xunto a Robert Kubica para a tempada 2010 deixando a Grosjean sen unha unidade de Fórmula Un para 2010. Grosjean substituíu a Nick Heidfeld, quen deixou o seu posto de piloto de probas para ocupar un posto de carreira en Sauber.
Deportivos
Logo de deixar a Fórmula Un, Grosjean involucrouse nas carreiras de autos deportivos. En marzo de 2010, Grosjean conseguiu un posto na primeira edición do Campionato do Mundo FIA GT1, pilotando un Ford GT do equipo Matech Competition xunto ao piloto Alemán Thomas Mutsch. A parella gañou o a carreira de apertura do campionato da tempada en Abu Dhabi e sumou unha segunda vitoria en Brno, en maio para liderar a clasificación logo das tres primeiras carreiras da tempada.
En xuño de 2010, Grosjean fixo o seu debut na famosa carreira de resistencia das 24 Horas de Le Mans de 2010, compartía un Ford GT1 con Mutsch e Jonathan Hirschi. Logo de clasificarse terceiros na clase LMGT1, víronse obrigados a retirarse da carreira logo de 171 voltas.
Auto GP
En xuño de 2010, Grosjean regresou aos monoplazas de carreiras co equipo DAMS na terceira carreira da tempada 2010 de GP Auto en Spa -Francorchamps. Gañou catro carreiras cas que gañou o título con 16 puntos de vantaxe sobre o segundo piloto Edoardo Piscopo.
Volta á GP2
miniatura| left | Grosjean gañou o 2011 [[2011 GP2 Asia Series tempada|GP2 Asia Series e GP2 Series campionatos no seu tempo completo volver á categoría.]]
Na tempada 2011 Grosjean volveu á GP2 a tempo completo co equipo DAMS, participando nas dúas competicións, a GP2 Series e a a GP2 Asia Series. Gañando ambos campionatos.
Volta á F1
Ao comezo da tempada de Fórmula Un, Grosjean volveu á nova marca do equipo Lotus Renault GP como un dos cinco pilotos de probas, xunto con Bruno Senna, Ho -Pin Tung, Jan Charouz e Fairuz Fauzy. Lotus Renault tiña previsto correr con Robert Kubica e Vitaly Petrov ao longo de 2011, pero Kubica tivo un accidente e foi incapaz de pilotar durante o ano 2011. Nick Heidfeld substituíu a Kubica nas primeiras 11 carreiras antes de ser substituído polo propio Senna desde o Gran Premio de Bélxica en diante. A finais de outubro de 2011, Lotus Renault anunciou que levaría a Grosjean na sesión de adestramentos libres do venres ao Gran Premio de Abu Dabi (en substitución de Senna) e o Gran Premio do Brasil (en substitución de Petrov).
CG Barcelona-Catalunya
O Club Gel Barcelona-Catalunya (en galego Club Xeo Barcelona-Cataluña) foi un club de hóckey sobre xeo da cidade de Barcelona (Cataluña).
Romain Grosjean
2012
Na primeira volta do GP de Bélxica, Grosjean provoca un accidente espectacular, eliminando a  Checo Pérez, o líder do campionato Fernando Alonso, Lewis Hamilton e o propio piloto  galo. O Sauber de Kamui Kobayashi tamén resultou danado e rematou a carreira no 13º lugar. Romain recibiu unha multa de 50.000 euros e a suspensión na seguinte carreira, o GP de Italia que se celebrou en  Monza, con isto convértese no primeiro piloto en ser suspendido nunha carreira en 18 anos (Michael Schumacher,  Italia e  Portugal en ). O substituto de Romain foi o piloto de probas de Lotus, Jérôme d'Ambrosio de Bélxica. Volvería en Singapur, onde acabaría 7º a pesar de que Lotus loitaba nas rúas urbanas. No GP de Abu Zabi, na volta 38, o piloto francés retírase do circuíto debido a unha colisión con Sergio Pérez Mendoza e Mark Webber.
CG Barcelona-Catalunya
Historia
O club foi fundado en 1975 a partir dunha escisión de xogadores reserva do FC Barcelona. Na tempada 1975-76 debutou na liga española de hóckey sobre xeo, conseguindo na tempada seguinte a 6ª praza do campionato na que sería a súa derrareira tempada, xa que ao finalizar esta segunda tempada o club desapareceu.
Romain Grosjean
Vida persoal
Grosjean compaxinou ser un piloto de carreiras co traballo nun banco na súa cidade natal Xenebra.
Grosjean casou coa xornalista e presentadora de televisión francesa Marion Jollès Grosjean o 27 de xuño de 2012 en Chamonix. Levan xuntos desde 2008. O 29 de xullo de 2013, Marion deu a luz ao seu primoxénito, Sacha. Teñen un segundo fillo chamado Simon que naceu o 16 de maio de 2015 e unha filla chamada Camille que naceu o 31 de decembro de 2017.
En outubro de 2017, Grosjean presentou Cuisine et Confidences, un libro de cociña que escribiu coa súa muller. Os recoñecidos cociñeiros Akrame Benallal, Guy Savoy e Christophe Michalak colaboraron na redacción do libro. O libro apareceu no "Secret Santa" da F1 de 2017, onde o propio Grosjean agasallouno a Brendon Hartley, e en 2019 na "Grill the Grid" da F1, cunha pregunta que se fixo aos pilotos de Williams Robert Kubica e George Russell (que piloto de F1 en activo presentou un libro de cociña coautor coa súa muller?").
Resumo da súa Carreira
† – Como Grosjean era un piloto invitado, era inelixible para puntuar.
Resultados completos na Fórmula Un
(Chave)
O Dorno, Poulo, Gomesende
O Dorno é un lugar da parroquia do Poulo no concello ourensán de Gomesende na comarca da Terra de Celanova. Tiña 15 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 9 eran homes e 6 mulleres.
Abril
miniatura|Abril ilustrado no [[libro de horas Les Très Riches Heures du Duc de Berry, manuscrito do s. XV.]] Abril é o cuarto mes do ano no calendario gregoriano e ten 30 días.
Tityus serrulatus
Tityus serrulatus é unha especie de escorpión da familia Buthidae. É orixinario do Brasil e o seu veleno é extremadamente tóxico. É o máis perigoso escorpión de América do Sur, sendo responsábel de moitos encontros fatais cos seres humanos.
Descrición
Os exemplares adultos polo xeral miden entre 5–7 cm de lonxitude. Ten as patas (8 en total) e os pedipalpos de cor amarelo pálido, cun ton máis escuro de marrón amarelento no tronco, nos dedos e na punta da cola. Como outros membros da familia Buthidae, T. serrulatus ten unha cola bulbosa, a miúdo orientada nunha curva cara a adiante sobre o lombo, que está segmentado, con cristas e estrías prominentes. A cola ten na punta unha puga que inxecta veleno que é quen de inmovilizar a presa ou lanzar golpes defensivos.
Weed Forestin'
Weed Forestin' é un álbum de estudio da banda estadounidense de indie rock Sebadoh, publicado no ano 1990 a través do selo Homestead Records. Orixinalmente fora autoeditado por Lou Barlow en casete en 1987 baixo o nome de Sentridoh, o seu proxecto en solitario de gravacións caseiras, e fora vendido en tendas de discos de Massachusetts nunha tirada dunhas 100 unidades.
En 1990 foi editado oficialmente por Homestead, en vinilo e casete, co nome da nova banda de Barlow, Sebadoh. Posteriormente nese ano foi lanzado en CD por Homestead no álbum recompilatorio de Sebadoh The Freed Weed, que tamén contiña varias cancións do álbum de estrea da banda, The Freed Man (1989).
En 2012 foi autoeditado novamente baixo o nome de Sentridoh en varios formatos a través de Bandcamp, incluídos CD, vinilo, casete e descarga dixital.
O álbum foi bautizado pola letra da canción de Barlow "Lose", que non foi incluída en Weed Forestin' pero foi refeita como unha canción de Dinosaur Jr. e incluída no seu álbum de 1987 You're Living All Over Me.
Lingua taína
O taíno é unha lingua extinta da familia arauaca falada historicamente polo pobo taíno do Caribe. No tempo da chegada dos colonizadores españois, era a principal lingua do Caribe. O taíno clásico (ou propiamente taíno) era a lingua nativa no norte das Antillas, en Porto Rico, en Turks e Caicos e a maioría da Española, e estaba a estenderse en Cuba. O ciboney está sen documentar, pero as fontes coloniais suxiren que eran un dialecto do taíno que se falaba na parte occidental da Española, nas Bahamas, Xamaica e na maioría de Cuba.
A finais do século XV, o taíno desprazara as linguas anteriores agás no oeste de Cuba e nalgúns lugares da Española. Coa colonización española, a cultura taína esmoreceu e a lingua foi subtituída polo castelán e outras linguas europeas. Extinguiuse en cen anos despois do contacto. A lingua puido ter sobrevivido nalgúns lugares illados do Caribe até o século XIX. Como a primeira lingua nativa coa que os europeos se encontraron no Novo Mundo, é a principal fonte de novas palabras americanas incorporadas ás linguas europeas.
Laudio
miniatura|300px|Concello Laudio (en éuscaro) ou Llodio (en castelán; oficialmente Laudio/Llodio) é un municipio de Áraba, no País Vasco (España), situado no val homónimo e na Cuadrilla de Aiara.
Trátase dun importante centro industrial e o segundo municipio máis poboado da provincia de Áraba, logo da capital Vitoria. Actualmente ten 18.276 habitantes (INE 2008).
Localización xeográfica
O municipio de Laudio limita cos arabeses de Okondo e Aiara e os biscaíños de Arrankudiaga e Orozko. A pesar de formar parte de Áraba, Laudio pertence ao área de influencia de Bilbao, que queda só a 20 km de distancia. Pola contra, Vitoria-Gasteiz, a capital provincial, está máis afastada, a 50 km de distancia.
Gachalá
Gachalá é un concello colombiano do departamento de Cundinamarca, que se atopa na provincia do Guavio, a 120 km ó leste de Bogotá. Gachalá é coñecida como a "Capital Hidroeléctrica de Colombia".
Fundación
Na época precolombiana, o territorio do actual concello de Gachalá estivo habitado polos indíxenas chíos, da comunidade muisca. A principios do ano 1700, a área de Gachalá foi abandonada polos seus habitantes, quen consideraron as súas terras estériles e moi montañosas, polo que decidiron desprazarse cara a terreos máis fértiles no que hoxe se coñece como Mámbita e os seus arredores.
A poboación orixinouse nunha misión de relixiosos xesuítas que se estabeleceu alí en 1810. Tamén se acepta ó presbítero José Ignacio de la Barrera como fundador en 1819.
Empresa
miniatura|Sede da compañía [[Apple en Cupertino, California, Estados Unidos.]] miniatura|Sede de [[INDITEX en Arteixo.]] Unha empresa é unha organización ou institución dedicada a actividades ou persecución de fins económicos ou comerciais. A Comisión da Unión Europea suxire a seguinte definición:
Gran Premio de España de 2016
O Gran Premio de España de 2016 (oficialmente o Fórmula 1 Gran Premio de España Pirelli 2016) é unha carreira de Fórmula 1 que se disputou o 15 de maio de 2016 no Circuíto de Cataluña, Montmeló, España. Foi a quinta carreira do Campionato Mundial de Fórmula 1 de 2016 e o vixésimo sexto en Cataluña.
Cambios de piloto
Daniil Kvyat e Max Verstappen cambiaran os seus postos para a carreira. Verstappen uniuse a Red Bull Racing mentres que Kvyat volveu a Toro Rosso. O director do equipo Red Bull Christian Horner explicou o troco de pilotos polo talento de Verstappen, dicindo que o mozo holandés de 18 anos de idade, e Daniel Ricciardo tiñan o potencial para converterse na mellor parella de pilotos de Fórmula 1. Ademais, fixo fincapé en que o movemento de Verstappen a Red Bull previsiblemente ataríalle ao equipo no futuro. Daniil Kvyat pola súa banda expresou a súa sorpresa pola decisión, dicindo que durante a roda de prensa do xoves que estaba "conmocionado" polo seu descenso de categoría, explicando que Red Bull non lle deu unha "explicación real ".
Tras problemas coa súa unidade de alimentación nos Grandes Premios de China e Rusia, Lewis Hamilton recibiu unha unidade MGU-H redeseñada na parte que causou os seus problemas anteriormente. Con todo, Mercedes foi incapaz de garantir que o problema non volverá a aparecer.
Sendo España a primeira carreira en Europa Occidental, e tendo un test de metade de tempada logo da carreira, moitos equipos presentaron as súas primeiras actualizacións importantes nos coches para o Gran Premio. Mercedes correu cun novo alerón dianteiro co nariz "máis puntiagudo" durante a primeira sesión libre. Fixéronse outros cambios na cuberta do motor e o alerón traseiro. McLaren fixo os cambios máis significativos no seu MP4-31, sobre todo no alerón dianteiro, que o comentarista de Sky Sports Ted Kravitz definiu como o "máis intricado alerón dianteiro que vin nunca ". Force India actualizo o seu VJM09 mellorando o fluxo de aire. Segundo o equipo, buscaban mellorar a facilidade de condución en lugar de tempos de volta máis rápidos. Renault presentou un novo chasis para Jolyon Palmer. Máis significativamente, o fabricante francés ten programado presentar unha nova versión da súa unidade de enerxía tanto para o seu equipo de fábrica como para Red Bull no test, catro días logo da carreira. Todos os demais equipos agás Sauber tamén fixeron cambios nos seus coches, o equipo suízo continua cos seus problemas financeiros. Tamén anunciaron que ían ser obrigados a perderse a proba de metade de tempada, ao ser incapaz de presentar un piloto de desenvolvemento, as regulacións actuais esixen que dous dos catro días de probas sexan pilotados por pilotos mozos con talento.
O campión da GP3 Series de 2015 Esteban Ocon pilotou para Renault durante a primeira sesión de adestramentos libres.
Ao entrar no fin de semana, Nico Rosberg lideraba o campionato de pilotos, logo de lograr o número máximo de puntos dispoñibles nas catro primeiras carreiras con 100. Lewis Hamilton, seguíao en segundo lugar con 57 puntos, mentres que Kimi Raikkonen era terceiro con 43 puntos. Daniel Ricciardo era cuarto, por diante de Sebastian Vettel. Na clasificación de construtores, Mercedes eran os primeiros con 157 puntos, 81 puntos de vantaxe sobre o segundo clasificado, Ferrari. Detrás, Red Bull adiantaba ao cuarto clasificado Williams por só seis puntos.
Cualificación
A cualificación constou de tres quendas de 18, 15 e 12 minutos de duración, respectivamente, con seis pilotos eliminados da competición despois de cada unha das dúas primeiras sesións. Na primeira quenda da cualificación (Q1), Nico Rosberg estableceu un tempo de 1:23.002, o máis rápido da fin de semana ata ese momento, dúas décimas de segundo por diante do seu compañeiro de equipo de Hamilton. Manor e Sauber ocuparon as últimas filas da grella. A primeira volta de Felipe Massa foi sete décimas de segundo máis lenta que a do seu compañeiro de equipo Bottas e foi incapaz de fixar outra volta cronometrada, converteuse no eliminado sorpresa da Q1, detrás de Jolyon Palmer, que quedou no 17º posto por unha mellora final de Jenson Button.
Na Q2, foi Hamilton, quen chegou á cima, exactamente seis décimas de segundo por diante de Rosberg. Verstappen foi terceiro, por diante de Ricciardo no quinto. Kimi Räikkönen tivo que abandonar a súa primeira volta rápida, pero máis tarde estableceu un tempo o suficientemente bo para ser cuarto. Mentres tanto, Sebastian Vettel fixo só unha volta rápida, aforrando un xogo de pneumáticos e foi sexto. No seu regreso a Toro Rosso, Kvyat foi eliminado en 13ª posición, mentres que o seu compañeiro Sainz pasou á Q3. Sergio Pérez pasou á Q3, eliminando ao seu compañeiro de equipo Hulkenberg no proceso, que quedaría na undécima posición da grella. Xunto a el, tamén quedaron eliminados da Q3 Jenson Button no duodécimo, con Romain Grosjean, Kevin Magnussen e Esteban Gutiérrez aliñados detrás Kvyat.
Lewis Hamilton e Nico Rosberg foron os primeiros en saír na Q3. Hamilton fixo bos tempos nos primeiros sectores para lograr a nova volta rápida da fin de semana, pero un bloqueo de freos na curva dez arruinaron a súa volta e pneumáticos, entregando a pole provisional a Rosberg. A medida que os dous pilotos de Ferrari custáballes atopar o ritmo, Max Verstappen reclamou o segundo lugar, polo momento, antes de que os pilotos saíron para as súas segundas voltas. Na segunda volta Lewis Hamilton superou o tempo de Rosberg en case tres décimas de segundo, e logrou a quincuaxésima segunda pole da súa carreira. Os dous Red Bull de Ricciardo e Verstappen os seguiron, con Raikkonen e Vettel de Ferrari quinto e sexto, respectivamente, á máis dun segundo por detrás de Hamilton. Valtteri Bottas foi mellor dos demais por diante de Sainz, Pérez e Alonso. Foi a primeira aparición na Q3 para McLaren, logo de renovar a súa asociación con Honda de.
Carreira
160px|miniatura|left|Colisión de Mercedes Na saída, Nico Rosberg conseguiu pasar polo exterior a Hamilton na primeira curva, mentres que Raikkonen perdeu posicións debido a unha saída lenta. Sebastian Vettel superou a Verstappen, pero este recuperou a posición de inmediato na aproximación á curva catro. Na parte dianteira da carreira, ao saír da curva tres Hamilton e Rosberg colisionaron terminando a carreira para os dous pilotos de Mercedes. A colisión provocou a saída do coche de seguridade, por orde: Ricciardo, Verstappen, Sainz, Vettel e Raikkonen. O coche de seguridade entrou ao final da cuarta volta. Vettel superou a Sainz na volta oito e Raikkonen intentou facer o mesmo dúas voltas máis tarde, pero sen conseguilo. Logrouno unha volta máis tarde. Sainz e Button foron os primeiros en entrar en boxes para poñer pneumáticos novos na volta 12, seguidos do líder da carreira Ricciardo unha volta máis tarde, polo que Verstappen converteuse no primeiro holandés en liderar un Gran Premio, antes de que entrase unha volta máis tarde. Cando Vettel entrou en boxes na volta 16, saíu terceiro por detrás dos dous Red Bull, todos co pneumático de composto medio.
miniatura| [[Max Verstappen converteuse no piloto máis novo en gañar unha carreira de Fórmula Un, con 18 anos e 228 días.]] Na volta vinte, Sebastian Vettel pechaba a brecha cos dous Red Bull por diante del, poñéndose a tres segundos de Verstappen. Na volta 22, Nico Hülkenberg retirouse cando a súa unidade de potencia incendiouse e tivo que deterse. Mentres Massa pasara do posto 18 na grella ao décimo, o seu compañeiro de equipo Bottas era quinto na volta 25, por diante de Sainz. Na volta 28, Ricciardo foi de novo o primeiro dos pilotos de cabeza que entrou en boxes, montando o composto brando. Vettel entrou dúas voltas máis tarde, fixo a mesma elección de pneumáticos. Isto deixou a Verstappen liderando diante de Kimi Räikkönen, poñendo de manifesto que ambos executaban unha estratexia diferente, entrando a boxes só dúas veces en contraste coas tres paradas de Vettel e Ricciardo. Na volta 34, a brecha entre os dous líderes era de 2,1 segundos, antes de que Verstappen entrara na volta seguinte. Räikkönen respondeu unha volta máis tarde, saíndo detrás de Verstappen. Na volta 39, Vettel fixo a súa terceira e última parada, mentres que Ricciardo aguantou fóra outras catro voltas. Cando regresou á pista, estaba detrás de Vettel, pero cos pneumáticos máis frescos.
Mentres Räikkönen acercouse a Verstappen na parte dianteira, a carreira de Fernando Alonso terminou na volta 47, tirado ao carón da pista na curva tres sen potencia no seu motor. Räikkönen logrou entrar na fiestra dun segundo para activar o sistema de redución da resistencia DRS, Vettel estaba oito segundos detrás del con Ricciardo pechando cuarto lugar. Na volta 57, Ricciardo tamén estaba o suficientemente preto para utilizar o DRS, pero non puido pasar. Tres voltas máis tarde, Ricciardo fixo un intento de adiantamento na primeira curva, pero freou demasiado tarde e tivo que abrirse, o que permitiu a Vettel pasalo de novo. A medida que os primeiros clasificados pasaron aos dobrados, Kvyat, marcou a volta rápida, a primeira para el e Toro Rosso, superou a Gutiérrez polo décimo lugar. A dúas voltas do final, Ricciardo sufriu unha picada e viuse obrigado a entrar en boxes, pero conservou a cuarta posición por diante de Bottas. Na última volta, os pilotos de Renault Kevin Magnussen e Joylon Palmer chocaron, pero ambos chegaron á meta. Verstappen cruzou a liña de meta, converténdose no gañador máis novo dunha carreira na Fórmula Un e tamén o primeiro holandés en facelo.
Cieza
Cieza pode referirse a:
Alcantarilla
250px|miniatura|A Roda de Alcantarilla co Museo etnolóxico ao fondo.
Alcantarilla é un municipio español da Rexión de Murcia, situado na comarca da Huerta de Murcia. O seu termo municipal ten unha extensión de 16,24 km² e a súa poboación é de 41.326 habitantes (2010), cunha densidade de 2529,8 hab/km², sendo a máis alta da Rexión. A altura sobre o nivel do mar no centro urbano varía entre os 55 e os 95 metros.
As festas son en maio e a patroa de Alcantarilla é a Nosa Señora da Saúde.
Ten tamén grande arraigamento a súa Semana Santa, onde procesionan 11 Irmandades e Confrarías agrupadas na Xunta de Irmandades Pasionarias de Alcantarilla. Entre elas, a Real Irmandade do noso Pai Xesús Nazareno e Cristo do Calvario.
Nas proximidades do seu termo municipal aséntase a Base Aérea de Alcantarilla, base do EZAPAC (Escuadrón de Zapadores Paracaidistas do Exército do Aire) e da Escola Militar de Paracaidismo Méndez Parada.
O nome vén do árabe Al-qantara, ponte; co diminutivo castelán, quere dicir pontiña (aínda que realmente e ao estar pouco estendido pouca xente sabe isto). Denominárona Qantara-Asqabach, ou Ascayata, traducido como a ponte máis próxima, á que alude Al-Idrisi, entre Murcia e Librilla, no camiño de Almería no século XII.
Gyula Alberty Kyscel
Gyula Alberty Kyscely, nado en Debrecen o 4 de xuño de 1911 e finado en Granada o 9 de abril de 1942, foi un futbolista húngaro que xogaba de gardameta. Desenvolveu case toda a súa carreira deportiva en España, onde gozou de gran popularidade. Gañou a Copa do Presidente da República de 1936 co Real Madrid e disputou a final de 1939 co Racing de Ferrol. Xogou tamén no Real Uníon, no Celta de Vigo e no Granada, falecendo mentres militaba neste último, con só 30 anos.
Guerra civil e Racing de Ferrol
Durante a Guerra Civil marchou a Normandía, onde xogou co Le Havre na segunda división francesa. En 1938 regresou a España, onde fichou polo Real Unión de Irún. En novembro dese ano viaxou co equipo a Ferrol para xogar contra o Racing de Ferrol no Trofeo Jabones Beceiro, e quedou na cidade departamental, para disputar nas filas do Racing a chamada "batalla dos lacóns" contra o Deportivo da Coruña, unha serie de partidos amigables para recadar fondos e enviar lacóns á fronte de guerra. Disputou a ida en Riazor e a volta no Inferniño, e a continuación regresou a Irún.
Volveu a Ferrol en marzo, para fichar polo club verde e disputar a Copa do Xeneralísimo de 1939. O cadro ferrolán reforzouse ese ano con importantes futbolistas como Edelmiro II, Caliche ou os internacionais Bertolí e Gallart. Con Alberty na portería, o Racing eliminou á Real Sociedad e ao Barakaldo, acadando a final. Esta disputouse o 25 de xuño de 1939 contra o Sevilla en Montjuïc, e o triunfo foi para o equipo andaluz por 6-2, cun triplete de Campanal.
Palmarés
Real Madrid
Terminator 2: O xuízo final
Terminator 2: O xuízo final (en Terminator 2: Judgment Day) é un filme de acción estadounidense dirixido por James Cameron que foi estreado no 1991. É a segunda parte da saga cinematográfica e a secuela de Terminator (1984). Escrito por Cameron e William Wisher, Jr., está protagonizado por Arnold Schwarzenegger, Linda Hamilton, Robert Patrick e Edward Furlong. Terminator 2 conta a historia de Sarah Connor (Hamilton) e o seu fillo John (Furlong) que son perseguidos por un novo e mellorado Terminator, o T-1000 feito de metal líquido (Patrick), enviado atrás no tempo para matar a John e evitar que se converta no líder da Resistencia humana contra as máquinas. O modelo menos avanzado T-800 (Schwarzenegger) tamén é enviado atrás no tempo para protexer a John.
Despois dunha problemática pre-produción caracterizada polas disputas legais, Mario Kassar de Carolco Pictures fíxose cos dereitos de propiedade da franquía na década de 1990. Isto facilitou o camiño para a realización do guión escrito polo equipo de produción liderado por Cameron, e en outubro de 1990 comezou un calendario de rodaxe de 186 días, máis curto do orixinalmente pensado. A produción de Terminator 2 requiriu un orzamento sen precedentes de máis de $94 millóns, a maioría do cal foi gastado na filmación e nos efectos especiais. O filme estreouse o 3 de xullo de 1991.
Terminator 2, un éxito en recadación e en crítica, influíu na cultura popular e especialmente nos filmes de acción e ciencia ficción. Os efectos visuais inclúen imaxinería xerada por ordenador, o uso de movementos naturais humanos para unha personaxe xerada por ordenador e o primeiro personaxe xerado parcialmente por ordenador. Recibiu numerosos galardóns, entre os que destacan catro Premios Oscar por maquillaxe, son, edición de son e efectos visuais. Foi o filme con maior recadación de 1991, e numerosas publicacións como o American Film Institute clasificaron Terminator 2 como un dos grandes filmes de acción e ciencia ficción, e unha das mellores secuelas de tódolos tempos.
Estreouse en galego o 21 de setembro de 1996 a través da TVG.
Sinopse
Sarah Connor, a nai solteira do rebelde John Connor, está ingresada nun psiquiátrico. Algúns anos antes, un viaxeiro do tempo reveláralle que o seu fillo sería o salvador da humanidade nun futuro dominado polas máquinas. Converteuse dende entón nunha especie de guerreira e educou ó seu fillo John en tácticas de supervivencia. Esta é a razón pola que está recluída nun manicomio. Cando un novo androide mellorado, un T-1000, chega do futuro para asasinar a John, un vello modelo T-800 será enviado dende o futuro para protexelo.
Dobraxe ó galego
A frase A rañala, raparigo (moitas veces citada erroneamente como Vai rañala, raparigo), que o Terminator pronuncia antes de acabar co T-1000, está considerada como a frase máis popular da historia da dobraxe en galego da TVG. Na versión orixinal (inglés) a frase é: Hasta la vista, baby, que mostra empatía cara ao neno John Connor, que lle ensinou castelán mexicano. Na versión en castelán europeo é Sayonara, baby, porén, a frase foi mantida en castelán de América. O American Film Institute colocouna na 76ª posición na Lista das mellores 100 frases de películas de todos os tempos.
Eladio Fernández Diéguez
Eladio Fernández Diéguez, nado na Coruña o 3 de marzo de 1865 e finado en Zamora o 17 de novembro de 1935, foi un xornalista e político galego.
Traxectoria
Fillo do xornalista Ezequiel Fernández Miranda. Estudou Dereito nas universidades de Santiago de Compostela e Salamanca. Foi concelleiro republicano na Coruña. Comezou o seu traballo como xornalista en Murmullos Literarios e El Anunciador. Posteriormente, en Santiago de Compostela fundou El Cupido, traballou como redactor de La Verdad e Gaceta de Galicia, e colaborou con El Ciclón. Novamente na Coruña, colaborou con El Imparcial Coruñés e El Alcance e fundou e dirixiu La Coruña Cómica. Foi director de Tierra Gallega, redactor xefe de El Telegrama e tivo unha sección propia en La Voz de Galicia. Na súa estadía en Ferrol foi director de El Correo Gallego e Diario Ferrolano. Dirixiu Diario de Huelva, ademais de colaborar en diferentes xornais americanos.
Alemáns do Volga
miniatura|Estatua comemorativa dunha familia de pioneiros alemáns do Volga en [[Victoria, Kansas|Victoria, Kansas, nos Estados Unidos de América.]] miniatura|Mapa da RSS Autónoma dos Alemáns do Volga entre [[1924 e 1941.]] miniatura|Bandeiras da Arxentina, da [[Provincia de Buenos Aires e de Alemaña fronte á igrexa da colonia San José de Coronel Suárez ou Colonia Dos.]] Os alemáns do Volga (en alemán Wolgadeutsche ou Russlanddeutsche, «alemáns de Rusia»; en ruso Поволжские немцы, Povólzhskie nemtsy) foron alemáns étnicos que vivían nas proximidades do río Volga na rexión europea meridional de Rusia, arredor de Saratov e cara ao sur. Preservaron a lingua e a cultura alemás, as súas tradicións e igrexas, todas cristiás: católicos, protestantes luteranos e menonitas. Numerosos alemáns do Volga emigraron aos Estados Unidos, Canadá, Brasil, Arxentina e outros países nos finais do século XIX e os principios do século XX. Sobre o fin do século XX, moitos dos que aínda quedaban nos territorios da Unión Soviética emigraron e asentáronse en Alemaña.
Historia
Os alemáns do Volga sumáronse ao programa bolxevique no 18 de outubro de 1918 e xurdiu así unha comuna de traballadores que foi o inicio do territorio autónomo dos Alemáns do Volga que logo foi fundado o 19 de xullo de 1919.
En febreiro de 1924 fórmase a República Socialista Soviética Autónoma dos Alemáns do Volga (en alemán Autonome Sozialistische Sowjet-Republik der Wolga-Deutschen, ASSRWD; en ruso Автономная Советская Социалистическая Республика Немцев Поволжья). A capital foi Engels.
En setembro de 1941 a república foi disolta e os seus habitantes alemáns foron deportados e foron acusados de colaboración cos nazis. O seu territorio foi repartido entre as provincias (óblasts) de Saratov e Stalingrado (despois Volgogrado). Dos máis de 600 000 habitantes que tiña o territorio, uns 450 000 eran alemáns.
Membro superior
A extremidade superior ou membro superior refírese ao ombreiro, brazo, antebrazo e man, no ser humano e noutros bípedes.
Características
miniatura|esquerda|200px|Músculos do brazo Nos primates, os brazos están adaptados non só para trepar axilmente, senón tamén para actividades máis complexas, principalmente respecto á manipulación de obxectos. A articulación do ombreiro permite o movemento dos brazos nun plano case completamente circular, en canto que a presenza de dous ósos no antebrazo (o ulna e o radio) que poden rodar un ó redor do outro permite unha gama extra de movementos, que non se dan na maior parte dos vertebrados.
Ósos do membro superior
No membro superior áchanse os seguintes ósos:
Articulacións
As tres articulacións manteñen estable o ombreiro e permiten múltiples movementos.
Entre o brazo e o antebrazo áchase o cóbado, na que participan o óso radio, o cúbito e o úmero. A epífise inferior umeral contén un cóndilo e unha tróclea. Ao lado do cóndilo (epicóndilo) e ao lado da tróclea (epitróclea) insírense numerosos músculos do antebrazo. O cóndilo artéllase co radio e a tróclea co cúbito.
O radio e o cúbito artéllanse entre si, permitindo os movementos de pronación e supinación. Hai dúas articulacións radiocubitais en cada membro superior, unha superior e outra inferior.
A epífise distal ou inferior do radio e do cúbito artéllase co carpo, formando a articulación do pulso. Radio e cúbito constitúen unha cavidade condiloide, e os oito ósos dos carpo forman un cóndilo. Pola súa banda, os ósos do carpo, distribuídos en dúas fileiras de catro (proximal e distal), artéllanse entre si formando as articulacións intercarpais e a aarticulación mediocarpal.
Por debaixo, o carpo artéllase cos cinco ósos do metacarpo, mediante as articulacións carpometacarpianas. O metacarpo forma o esqueleto da palma da man. Os ósos metacarpais artéllanse entre si, a través das articulacións intermetacarpais.
O metacarpo artéllase inferiormente coas falanxes, que forman o esqueleto dos dedos, a través das articulacións metacarpofalánxicas e entre si mediante as articulacións interfalánxicas da man.
Vascularización arterial
A vascularización arterial do membro superior provén da arteria subclavia, que é unha rama da aorta no lado esquerdo e do tronco braquiocefálico arterial no lado dereito. Ao entrar na axila, a subclavia cambia de nome para chamarse arteria axilar. A través da axila, entra no brazo, dando lugar a súa rama terminal, a arteria umeral. A umeral dá lugar a unha rama grande, a arteria umeral fonda, que discorre pola parte posterior do brazo. A arteria umeral fonda abastece o úmero dende atrás e forma un plexo arterial en torno ao cúbito. A arteria umeral dá lugar a dúas ramas terminais, a arteria radial e a arteria cubital, ambas no antebrazo.
Dos arcos arteriais derivan pequenas ramas cara aos dedos, que son as arterias dixitais palmares comúns.
Vascularización venosa
O sistema venoso do membro superior consta dunha parte superficial e doutra fonda. Ambas comezan na man, nas veas dixitais dorsais e veas dixitais palmares. Na man e no pulso fórmanse varios arcos venosos, un superficial e outro fondo. Drenan cara ao antebrazo, a veas fondas (vea radial, vea cubital e vea braquial) e a veas superficiais (vea cefálica, vea cefálica acesoria, vea mediana cubital, vea mediana antebraquial, vea basílica). As veas do antebrazo drenan nas veas do brazo ou continúan por el. Finalmente rematan na vea axilar, na vea subescapular ou na vea circunflexa escapular, que transportan o sangue cara á vea cava superior e finalmente ao corazón.
Innervación
A innervación do membro superior procede do plexo braquial, a través dos nervios espiñais cervicais e primeiro nervio torácico. Do plexo braquial derivan numerosas ramas colaterais, o nervio torácico longo, o nervio dorsal da escápula, o nervio subclavio e o nervio supraescapular. Tras o paso pola axila, o plexo divídese en tres fascículos, medial, lateral e posterior. Do fascículo medial deriva o nervio pectoral medial, o nervio cutáneo medial do brazo, o nervio cutáneo medial do antebrazo e o nervio cubital. Do fascículo lateral derivan o nervio pectoral lateral e o nervio musculocutáneo. Os fascículos medial e lateral forman o nervio mediano, que continúa cara ao antebrazo. Do fascículo posterior do plexo braquial derivan o nervio subescapular superior e o inferior, o nervio toracodorsal e o nervio axilar.
Do tronco secundario posterior deriva o nervio radial, que se dirixe cara ao antebrazo. Nel dá lugar a diversas ramas sensitivas e motoras. Unha rama sensitiva acede á man a través do arco do carpo. A rama terminal posterior innerva diversos músculos da man.
O nervio mediano tras pasar polo antebrazo, entra na man a través das corredoiras flexoras, polo tanto, distribúese pola palma da man.
Romanización do ruso
A romanización do alfabeto ruso é o proceso de transliterar a lingua rusa escrita en alfabeto cirílico ó alfabeto latino, como é o caso do galego e outras linguas. Este tipo de transliteración é necesaria para permitir a lectura de palabras escritas orixinariamente en cirílico a lectores afeitos ó alfabeto latino.
A romanización é tamén esencial para os usuarios que, por unha razón ou outra, teñen dificultades para a escritura en caracteres cirílicos, sexa porque non teñen un teclado ou un procesador de textos axeitado ou porque non teñen facilidades para facelo.