cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mercedes-Benz Group
Beijing Automotive Group
Daimler traballa coa China Beiqi Foton (filial de BAIC) para construír camións Auman.
Denza
En 2010 BYD Auto e Daimler AG crearon unha nova empresa conxunta de Shenzhen BYD Daimler New Technology Co., Ltd. En 2012, a nova marca Denza foi presentada pola empresa conxunta para especializarse en coches eléctricos.
Fujian Benz
En 2007 Daimler creou unha empresa conxunta con Fujian Motors Group e China Motor Corporation e creou Fujian Benz (orixinalmente Fujian Daimler Automotive Co.).
Renault-Nissan e Daimler Alliance
O 7 de abril de 2010 os executivos de Renault - Nissan, Carlos Ghosn e o Dr. Dieter Zetsche anunciaron unha asociación entre as tres empresas. Os primeiros froitos da alianza en 2012 foron o intercambio do motor (Infiniti Q50 pola utilización de motores diésel Mercedes) e a re marcación da Renault Kangoo vendida como Mercedes-Benz Citan.
Alcelaphus
miniatura|240px|Alcelaphus buselaphus caama.
Alcelaphus é un xénero de mamíferos artiodáctilos da familia dos bóvidos, que é o tipo da subfamilia dos alcelafinos.
As súas especies habitan nas sabanas africanas e son coñecidas vulgarmente na bibliografía como búbalos.
Taxonomía
O xénero foi descrito en 1816 polo naturalista francés Henri Marie Ducrotay de Blainville, na súa obra Prodrome d'une nouvelle distribution systématique du règne animal. Bulletin de la Société Philomatique de Paris, Vol. 8.
Segundo Mammal Species of the World (MSW), de Wilson & Reeder, o xénero Alcelaphus comprende tres especies viventes:
Esta clasificación é a admitida pola maioría das bases de datos de taxonomía.
Porén, segundo a UICN, o xénero sería monoespecifico:
Moitos taxons incluíronse entre os sintipos de Antilope buselaphus Pallas, 1766 ao longo do tempo, polo que era necesaria a designación dun lectotipo.
Até seis especies foron recoñecidas por autores antigos (Alcelaphus buselaphus, A. cokii, A. lelwel, A. major, A swaynei, A. tora) foron asignadas a Alcelaphus buselaphus, pero comprobáronse hibridacións entre algunhas delas (Ruxton & Schwarz, 1929); Alcelaphus caama foi incluída máis tarde (Ellerman et al., 1953:202); tamén foi incluída A. lichtensteinii (Haltenorth, 1963: 102; Kingdon, 1997: 429), pero non admitida pola maioría dos autores. miniatura|240px|Distribución actual das subspecies de A. buselaphus.
As especies poden repartirse en dúas "divisións":
Porco Albrecht Dürer
O porco Albrecht Dürer (en Albrecht-Dürer-Schwein) é unha raza porcina creada a semellanza dos porcos da Idade Media. Hoxe en día só se atopa en parques zoolóxicos e reservas para ofrecer a imaxe de como eran os porcos domésticos de 1500. A creación da raza baseouse no traballo do artista alemán Albrecht Dürer, motivo polo que a raza leva o seu nome.
Alcelaphus
Taxonomía
A subespecie A. alcelaphus buselaphus, o búbalo do norte de África, esta hoxe extinguida.
Porco Albrecht Dürer
centro|miniatura|220px|[[Albrecht Dürer - O fillo pródigo (c. 1496)]]
Alcelaphus
Características
Son antilopes de estraña aparencia, máis altos na cruz que nas ancas e coa face recta, estreita e longa.
Os seus cornos, que están presentes en ambos os sexos, son anelados e crecen sobre un pedicelo exaxeradamente elevado.
Hábitat e distribución
Máis tolerantes coas zonas boscosas e de herbas alta ca outros alcelafinos, os búbalos prefiren os bordos de chairas abertas; por exemplo, en zonas abertas como os pasteiros do P. N. do Serengeti en Tanzania, encóntranse tipicamente ao redor dos bordos dos bosques. Rexistráronse a 4.000 m de altituide monte Kenya. Case exclusivamente herbívoros, os búbalos aliméntanse selectivamente en pasteiros con herba de altura media; son menos dependentes da auga que outros alcelafinos, pero dependen da dispoñibilidade de superficies de auga para beber.
Poboación
Estímase que a poboación total de búbalos é duns 362.000 individuos (incluíndo a de A. b. lichtensteinii''). Porén, este total está claramente influído polo número de sobreviventes de A. b. caama en África do sur, onde se estima que hai uns 130.000 (dos que un 40 % vive en terreos privados e un 25 % en áreas protexidas). En contraste, menos de 600 A. b. swaynei sobreviven en Etiopía, a inmensa maioría deles no Santuario de Senkelle e no P. N. Mazie. As estimacións do tamaño das poboacións da restantes subespecies son: 36.000 A. b. major (o 95 % en e ao redor de áreas protexidas); 70.000 A. b. lelwel (cerca do 40 % en áreas protexidas); 3.500 A. b. cokii en Kenya e Tanzania (só o 6 % en áreas protexidas e a maioría do resto en granxas de gando extensivo); 82.000 de A. b. lichtensteini e 42.000 de A. b. cooki (ao redor do 70 % en áreas protexdas). O número de sobreviventes de A. b. tora é descoñecido, pero é pouco probábel que non sexan máis que uns centos de individuos.
Segundo a UICN a situación da especie é LC (pouco preocupante), pero as súas poboacións están diminuíndo progresivamente.
Anemone
O termo anemone pódese referir a:
Ameixide, Goberno, Castro de Rei
Ameixide é un lugar da parroquia de Goberno no concello lugués de Castro de Rei na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 7 habitantes (3 homes e 4 mulleres).
-446
Véxase tamén
Historia ano a ano
Liñariños
O topónimo galego Liñariños pode referirse a:
Tomasz Frankowski
Tomasz Frankowski, nado en Białystok o 16 de agosto de 1974 é un exfutbolista polonés que xogaba na posición de dianteiro, entre outros equipos para o Jagiellonia Białystok. Ademais, é internacional na selección de Polonia.
Selección
Frankowski fixo a súa primeira aparición coa selección de Polonia nun amigable contra Checa o 28 de abril de 1999.
Arxentinoideos (superfamilia)
A dos arxentinoideos (Argentinoidea) —non confundir coa suborde homónima, Argentinoidei— é unha superfamilia de peixes teleósteos da orde dos osmeriformes, e suborde dos arxentinoideos.
Etimoloxía
O nome científico da suborde está formado sobre a base da raíz do seu xénero tipo, Argentina, coa adición do sufixo do latín científico -oidea, un dos usados para formar os nomes das superfamilias de animais.
Clasificación
A superfamilia comprende as familias seguintes:
Superfamilia Argentinoidea
Estación de Soldón-Sequeiros
Soldón-Sequeiros é un apeadoiro de Adif, situado entre O Soldón e Sequeiros, no concello de Quiroga, provincia de Lugo. Dende 1999 non presta servizos de pasaxeiros.
El cuerpo (filme de 2012)
El cuerpo é un filme de suspense dirixido por Oriol Paulo que foi estreado no ano 2012. Paulo foi nomeado á mellor dirección novel na XXVII edición dos Premios Goya. A trama xira arredor da investigación dun inspector de policía (Coronado) sobre a misteriosa desaparición do corpo dunha muller (Rueda).
A Estrada, Corneda, Boimorto
A Estrada é un lugar da parroquia de Corneda no concello coruñés de Boimorto na comarca de Arzúa. Tiña 40 habitantes no ano 2018 segundo datos do INE, dos cales 18 eran homes e 22 eran mulleres.
Begoña Maestre
Begoña Maestre, nada en Barakaldo (Biscaia) o 1 de agosto de 1978, é unha actriz española. Na súa traxectoria destaca a súa participación en varias series de televisión de éxito, como Motivos personales, Amar en tiempos revueltos ou Hospital Central, con personaxes tanto fixos como secundarios. Tamén rodou algunhas películas e participou en obras de teatro.
Pobo shipibo-conibo
Os shipibo-conibo son un pobo indíxena que habita ó longo do río Ucayali, na selva amazónica do Perú. Anteriormente formaban dous grupos, os shipibo (homes mono) e os conibo (homes peixe), pero convertéronse nunha única tribo a través do matrimonios mixtos e rituais comunais e hoxe son coñecidos como pobo shipibo-conibo.
miniatura|esquerda|200px|Bordado tradicional.
Casa dos Traballadores de Tampere
A Casa dos Traballadores de Tampere (en finés Tampereen työväentalo), tamén coñecida como Puistotorni, é unha casa do pobo situada na intersección das rúas Hämeenpuisto e Hallituskatu, no centro da cidade de Tampere, Finlandia. Trátase da primeira casa do pobo de pedra de Finlandia. Na actualidade é un importante centro cultural, acollendo un auditorio, salas de conferencias, o Museo Lenin, ou como lugar de ensaio de agrupacións musicais.
Historia
miniatura|Interior da Casa dos Traballadores de Tampere. A actual Casa dos Traballadores foi a primeira casa do pobo de pedra de Finlandia. As súas orixes remóntanse ao 7 de setembro de 1889, cando a Asociación de Traballadores de Tampere alugou o terreo no que se encontra o edificio actual e que daquela estaba ocupado por unha casa de madeira que era empregada como escola. Posteriormente mercou o terreo a un agricultor chamado K. Villilältä e remodelou a casa de acordo co deseño de Georg Schrek para finalmente inaugurar a casa do pobo o 21 de setembro de 1890.
Presidente de Botswana
O Presidente da República de Botswana é o xefe de Estado e xefe de goberno de Botswana, así como o comandante en xefe das forzas armadas, segundo a Constitución de Botswana.
Casa dos Traballadores de Tampere
Historia
Foi inaugurada o 18 de novembro de 1900 e dende aquela foi ampliada en varias ocasións, a primeira delas en 1905 da man do arquitecto Lambert Pettersson. Aínda así, a falta de espazo volveu ser un problema e en 1907 presentouse un concurso para o deseño do edificio ao que se presentaron 14 propostas de entre as cales seleccionouse a proxecto de Heikki Kaartinen. Con todo, a falta de fondos atrasou a obra ata 1912.
Presidente de Botswana
O presidente é elixido por un prazo de cinco anos coincidente coa lexislatura da Asemblea Nacional. Dende 1997 está limitado a un total de 10 anos no cargo (equivalente a dous mandatos completos), mesmo se son non consecutivos. Os candidatos para a lexislatura declaran a quen apoian para presidente cando cobren os seus papeis de nomeamento. O candidato que recibe unha maioría de apoios dos membros elixidos da Asemblea Nacional é automaticamente electo. Se ningún candidato recibe unha maioría de apoios, a Asemblea Nacional elixe o presidente por maioría simple, antes de nomear aos membros especialmente electos. Se ningún presidente é elixido despois de tres votacións, ou se o Presidente da Asemblea determina que ningún candidato ten bastante apoio para ser elixido, a lexislatura é automaticamente disolta. Na práctica, o presidente é o dirixente do partido maioritario na Asemblea.
Cronoloxía dos Presidentes de Botswana
Está é unha cronoloxía dos presidentes de Botswana listados segundo o seu tempo no cargo.
Casa dos Traballadores de Tampere
Historia
En 2012 introduciuse o nome comercial Puistotorni.
Museo Lenin
miniatura|Cartel do Museo Lenin no exterior do efificio.
O Museo Lenin é o único museo de occidente adicado á figura do revolucionario ruso. En 1905 Lenin e Stalin reuníronse por primeira na Casa dos Traballadores de Tampere con motivo dunha conferencia do Partido Obreiro Socialdemócrata Ruso. Foi inaugurado o 20 de xaneiro de 1946 para conmemorar a morte de Lenin, e en 2014 foi transferido ao Museo dos Traballadores Werstas, despois do cal foi renovado, reabrindo as súas portas en 2016. O museo está situado na sala onde tivo lugar a reunión entre ambos revolucionarios.
Álvaro Arbeloa
Foi internacional coa selección española, coa que gañou a Copa Mundial de Fútbol en 2010 e as Eurocopas de 2008 e 2012, un triplete inédito na historia do fútbol.
Comezos
Cando tiña catro anos a súa familia trasladouse a Zaragoza, onde aos 12 anos ingresou nas categorías inferiores do Real Zaragoza, militando ata a tempada 2001-02, ano en que recalou nas categorías inferiores do Real Madrid. Xogou no Real Madrid Castilla, chegando a ser capitán do equipo que logrou o ascenso á Segunda División, a par de promesas como: Granero, Ruben de la Red, Roberto Soldado, Álvaro Negredo ou Mata. O que o levou a xogar dous partidos oficiais co primeiro equipo, ata o verán de 2006, momento no que foi contratado polo Deportivo da Coruña, que pagou 1,3 millóns de euros. Tan só estivo media tempada no Deportivo, chegando a xogar 20 partidos antes da súa fichaxe polo Liverpool.
Liverpool FC
miniatura|esquerda|alt=Reina.|Arbeloa xogando co [[Liverpool F.C.|Liverpool en 2007.|133px]] O 31 de xaneiro de 2007 foi fichado polo Liverpool FC da FA Premier League por un total de 4 millóns de euros, debutando co equipo inglés o 10 de febreiro dese ano contra o Newcastle United. Tras unhas boas tempadas en Inglaterra, foi convocado por primeira vez por Luis Aragonés para a selección absoluta. Co Liverpool chegou a disputar 98 partidos, marcando 2 goles.
Real Madrid
Logo de disputar a Copa Confederacións en xuño de 2009, e tras semanas cheas de rumores, o 29 de xullo confirmouse a fichaxe de Arbeloa polo Real Madrid por cinco tempadas, regresando así ao club no que se formou como futbolista. A operación pechouse nunha cantidade ao redor dos 4 millóns de euros. Habitualmente xoga de lateral esquerdo debido ás carencias defensivas que ten o equipo por esa banda. O 13 de febreiro marca o seu primeiro gol coa camiseta do primeiro equipo, no partido Xerez CD-Real Madrid, facendo o 0-1 para o conxunto branco.
Selección nacional
miniatura|200px|Álvaro Arbeloa. O 1 de febreiro de 2008 foi convocado por primeira vez pola selección absoluta de fútbol, aínda que finalmente non puido entrar na convocatoria do seleccionador Luis Aragonés, por un desgarro muscular no abdome.
Repetiu convocatoria para o seguinte partido, un amigable ante Italia disputado o 26 de marzo de 2008. Nesta ocasión si que puido debutar, saltando ao terreo de xogo no minuto 75, substituíndo a Sergio Ramos.
Desde ese momento, foi un fixo en todas a convocatorias, sendo seleccionado para disputar coa selección a Eurocopa 2008 que se xogou en Austria e Suíza, na que o combinado español alzouse coa vitoria, e tamén formou parte do equipo que xogou a Copa Confederacións 2009 disputada en Suráfrica, onde quedaron en terceiro lugar. O 21 de xuño de 2010 debuta nun mundial en Suráfrica no Mundial de 2010 substituíndo a Sergio Ramos na segunda metade do segundo partido da fase de grupos (España 2-0 Honduras). Nese mundial proclamouse campión con España. Tamén foi convocado para a Eurocopa 2012, na que España gañou na final a por 4-0.
Vida persoal
No verán de 2009 celebrou en Zaragoza a súa voda, converténdose en esposo de Carlota Ruiz. O 26 de abril de 2010 foi pai dunha nena chamada Alba, e o 16 de maio do 2013 dun neno chamado Raúl.
A Anoca, Goberno, Castro de Rei
A Anoca é un lugar da parroquia de Goberno no concello lugués de Castro de Rei na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 11 habitantes (6 homes e 5 mulleres).
Erasmus Darwin
Erasmus Darwin, nado en Elston o 12 de decembro de 1731 e finado en Breadsall o 18 de abril de 1802, foi un médico e pensador inglés. Foi un dos pensadores clave da Ilustración inglesa, e tamén un filósofo natural, fisiólogo, abolicionista do comercio de escravos, inventor e poeta. Os seus poemas incluían moita historia natural, como o tema da evolución e a relación entre todas as formas de vida. Foi membro da familia Darwin–Wedgwood, da que forman parte os seus netos Charles Darwin e Francis Galton. Darwin foi un membro fundador da Sociedade Lunar de Birmingham, un grupo de discusión de industrialistas pioneiros e filósofos naturais. Rexeitou unha invitación do rei Xurxo III para ser médico do rei.
A Erasmus Darwin House, a súa casa en Lichfield, foi convertida en museo dedicado a el e a súa obra. Unha escola preto de Chasetown convertida en Academia financiada polo estado leva o nome de Erasmus Darwin Academy.
Traxectoria
miniatura|upright|Molde dun busto de pedra de Erasmus Darwin, de [[W. J. Coffee, c. 1795.]] miniatura|dereita|Casa de Darwin en Lichfield, agora un museo dedicado á súa vida e obra. Erasmus Darwin naceu en Elston Hall, Nottinghamshire preto de Newark-on-Trent, Inglaterra, e foi o máis novo dos sete fillos de Robert Darwin de Elston (1682 – 1754), un avogado, e da súa muller Elizabeth Hill (1702–97). O nome Erasmus xa o levaran varios membros da súa familia e deriva do seu devanceiro Erasmus Earle, Common Sergent de Inglaterra durante o goberno de Oliver Cromwell. Concretamente, chamábanse igual ca el Erasmus Alvey Darwin (1804–1881), neto de Erasmus Darwin e irmá de Charles Darwin, e Erasmus Darwin IV (1881–1915), fillo de Horace Darwin, e neto de Charles Darwin.
Os irmáns de Erasmus Darwin foron:
Foi educado na escola de Chesterfield, e despois no St John's College, Cambridge. Estudou medicina na Escola Médica de Edimburgo. Non se sabe con certeza se Darwin chegou a obter o título de doutor en medicina. Darwin estableceuse en 1756 como médico en Nottingham, pero tivo pouco éxito e mudouse un ano despois a Lichfield para intentar establecerse e practicar a medicina alí. Unhas poucas semanas despois da súa chegada, utilizando un novo tratamento, conseguiu que recuperase a saúde un home cuxa morte parecía inevitable, o que lle deu sona e asegurou o seu éxito na nova localidade. Darwin foi un médico de grande éxito durante máis de cincuenta anos nos Midlands, Inglaterra. O rei Xurxo III propúxolle ser médico real, pero Darwin non aceptou. En Lichfield, Darwin escribiu "poesía didáctica", desenvolveu o seu sistema de evolución, e inventou, entre outras cousas, un mecanismo para dirixir carruaxes, un copiador de manuscritos e unha máquina parlante.
Vida persoal
miniatura|A obra do pintor [[Joseph Wright de Derby, Erasmus Darwin (1770; Birmingham Museum and Art Gallery).]] Erasmus Darwin casou dúas veces e tivo 14 fillos, incluíndo dúas fillas ilexítimas cunha empregada, e, posiblemente, polo menos outra filla ilexítima máis.
En 1757 casou con Mary (Polly) Howard (1740–1770). Tivo con ela catro fillos e unha filla, dous dos cales (un fillo e a filla) morreron na infancia:
Susanna e Mary Jr estableceron despois un internado para rapazas. En 1782, a súa nai Mary Parker (a institutriz) casou con Joseph Day (1745–1811), un comerciante de Birmingham e mudouse do lugar.
É posible que Darwin fose pai doutro fillo, esta vez cunha muler casada. Unha muller chamada Lucy Swift deu a luz a unha meniña en 1771, tamén chmada Lucy, que foi bautizada pola súa nai e un tal William Swift, pero hai razóns para pensar que o verdadeiro pai era Darwin. Lucy Jr. casou con John Hardcastle en Derby en 1792 e a súa filla Mary, casou co médico Francis Boott.
En 1775 Darwin coñeceu a Elizabeth Pole, filla de Charles Colyear, 2ª Earl de Portmore, e esposa do coronel Edward Pole (1718–1780); pero como estaba casada, Darwin só puido darlle a coñecer os seus sentimentos por medio de poesías. Porén, cando morreu Edward Pole, Darwin e Elizabeth casaron e mudáronse á casa dela, Radbourne Hall, preto de Derby. En 1782, mudáronse á rúa Full de Derby. Tiveron catro fillos, un dos cales morreu na infancia, e tres fillas:
Morte
Darwin morreu repentinamente o 18 de abril de 1802, semanas despois de terse mudado a Breadsall Priory, ao norte de Derby. O seu corpo foi enterrado na Igrexa de todos os Santos de Breadsall. A figura de Erasmus Darwin conmemórase nun dos monólitos da Lunar Society, unha serie de monumentos en Birmingham.
Traballos botánicos e a Sociedade Botánica de Lichfield
Darwin formou a Sociedade Botánica de Lichfield co obxectivo de traducir as obras do botánico sueco Linneo do latín ao inglés, tarefa que lles levou sete anos. A sociedade, malia o seu nome, estaba composta só por tres homes: Erasmus Darwin, Sir Brooke Boothby e John Jackson, supervisor da Catedral de Lichfield (fl. 1740s–1790s). Jackson era tamén libreiro e impresor en Lichfield. Cando Darwin deixou Lichfield en 1781, Jackson encargouse do seu xardín botánico. A súa filla, Miss Mary A(nn) Jackson de Lichfield (fl. 1830s–1840s), foi unha ilustradora botánica, e autora de Botanical Terms illustrated (1842) e Pictorial Flora (1840). O resultado dos traballos da Sociedade Botánica foron dúas publicacións: A System of Vegetables entre 1783 e 1785, e The Families of Plants en 1787. Nestes volumes, Darwin acuñou moitos dos nomes ingleses de plantas que se usan hoxe.
Darwin despois escribiu The Loves of the Plants, un longo poema, que foi unha representación popular dos traballos de Linneo. Darwin tamén escribiu Economy of Vegetation, e ambos foron publicados xuntos co nome The Botanic Garden. Entre outros escritores aos que el influíu estaban Anna Seward e Maria Jacson.
Zoonomía
O traballo científico máis importante de Darwin foi Zoonomia (1794–1796), que contén un sistema de patoloxía e un capítulo sobre 'Xeración'. Neste último anticipa algunhas das ideas de Jean-Baptiste Lamarck, que anunciaban a moderna teoría da evolución. Os traballos de Erasmus Darwin foron anos despois lidos e comentados polo seu neto o naturalista Charles Darwin. Erasmus Darwin baseou as súas teorías na teoría psicolóxica de David Hartley do asociacionismo. A esencia do seu punto de vista está contido na pasaxe seguinte, na que chega á conclusión de que a vida orgánica se orixinou a partir dun só tipo de filamento vivo inicial:
"[Acaso] sería demasiado simple imaxinar que na gran duración do tempo, dado que a Terra empezou a existir, quizais millóns de eras antes do comezo da historia da humanidade, sería demasiado simple imaxinar, que todos os animais de sangue quente se orixinaron a partir dun filamento vivo, que A GRAN PRIMEIRA CAUSA dotou coa animalidade, co poder de adquirir novas partes atendidas con novas propensións, dirixidas por irritacións, sensacións, volicións, e asociacións; e así posuíndo a facultade de continuar a mellorarse pola súa propia inherente actividade, e de transmitir aquelas melloras por xeración á súa posteridade, por sempre xamais? (Ver orixinal: )"
Lugares de Trabada
miniatura|dereita|[[Casa do concello de Trabada.]] Galicia → Parroquias de Galicia → Lugares de Galicia → Lugares de Trabada
Molchat Doma
Molchat Doma (en ruso Молчат Дома, "Casas en silencio") é unha banda de post punk belarusa. A súa música combina elementos de post-punk, new wave, darkwave e mais synth-pop. Segundo as métricas de Spotify, as cidades con maior número de ouvintes da banda son Cidade de México, Santiago de Chile, Os Ánxeles (Estados Unidos), Helsinqui e Estocolmo.
Erasmus Darwin
Zoonomía
Erasmus Darwin tamén anticipou idea da selección natural en Zoönomia principalmente cando escribiu sobre os "tres grandes obxectos de desexo" de todo organismo: "luxuria, fame e seguridade." Outra salientble anticipación que aparece en Zoönomia relacionada coa selección natural é a idea de Erasmus sobre o modo en que as especies se autopropagaban. A idea de Erasmus de que "os animais máis fortes e máis activos deberían propagar a especie, a cal debería así quedar mellorada" era case idéntica á futura teoría de supervivencia do máis apto.
Erasmus Darwin estaba familiarizado co pensamento protoevolucionista de James Burnett, Lord Monboddo, e citouno no seu traballo de 1803 Temple of Nature.
Molchat Doma
Historia
A banda fundouse a comezos do ano 2017 en Minsk, por Egor Shkutko e Roman Komogortsev. Nun principio o grupo estaba formado por Komogortsev e Shkutko, este último como baixista. Buscando deron ao pouco tempo con Pavel Kozlov. Kozlov uniríase a metade de ano e Molchat Doma estableceríanse como un trío musical.
Erasmus Darwin
Poema sobre a evolución
Erasmus Darwin fixo a primeira insinuación da teoría da evolución nunha pregunta ao final dunha nota a rodapé no seu popular poema The Loves of the Plants (1789), que foi reeditado na década de 1790 varias veces como The Botanic Garden. O seu concepto poético era antropomorfizar os órganos sexuais masculino (estame) e feminino (pistilo) da flor, como un noivo e unha noiva. Nesta estrofa sobre a flor da cúrcuma as "xuventudes" son infértiles, e dedica a nota a rodapé a outros exemplos de órganos asexuados das flores, castas de insectos, e finalmente asocia isto máis amplamente con moitos casos populares ben coñecidos de órganos vestixiais (mamilas dos machos, o segundo par de ás das moscas etc.)
Molchat Doma
Historia
O grupo foi contratado polo selo independente alemán Detriri Records, publicando os álbums С крыш наших домов en 2017 e Этажи no ano seguinte. Este último foi incluído nos "20 mellores álbums de 2018" segundo os críticos británicos.
thumb|Molchat Doma en "Kablys + Kultūra" (Lituania) o 6 de outubro de 2019. En 2019 presentáronse en festivais como Pop-Kultur (Berlín, Alemaña) e Tallinn Music Week (Talín, Estonia), onde foron eloxiados polo xornalista británico Kiron Tyler. Tyler afirmou deles que "son un grupo de clase mundial" e que "a comprensión instintiva do trío é especial". Entre o 5 e o 8 de novembro de 2019 a banda xirou por España, sen parada en Galicia.
En xaneiro de 2020 asinaron coa casa neoiorquina Sacred Bones, reeditando os seus dous primeiros álbums en vinilo para América. Ademais, a banda xiraría por primeira vez en Norteamérica, xunta Chrysta Bell, sumada a unha presentación en Fluff Fest (República Checa), festival independente orientado normalmente ao hardcore punk. Estes concertos foron cancelados debido á pandemia de COVID-19.
Erasmus Darwin
Poema sobre a evolución
With soft attentions of Platonic love. O longo poema final de Darwin, The Temple of Nature foi publicado postumamente en 1803. O poema titulábase orixinalmente The Origin of Society. É considerado a súa mallor obra poética. Céntrase na súa propia concepción da evolución. O poema traza unha progresión da vida desde os microorganismos á sociedade civilizada. O poema contén unha pasaxe que describe a loita pola existencia.
Molchat Doma
Historia
A banda contribuíu a un álbum tributo a Black Sabbath, titulado What Is This That Stands Before Me?, xunto con outras bandas de Sacred Bones. Interpretaron a súa propia adaptación de "Heaven and Hell" en ruso. O álbum foi publicado en maio de 2020, e a canción foi sacada como sinxelo en plataformas dixitais.
Erasmus Darwin
Poema sobre a evolución
A miúdo fai referencia tamén aos seus intereses en ciencia; por exemplo a botánica e o motor de vapor.
A súa poesía foi admirada por Wordsworth, aínda que Coleridge foi moi crítico con ela, e escribiu, "Repúgname totalmente o poema de Darwin".
Molchat Doma
Historia
O 15 de setembro de 2020 anunciaron que editarán o seu terceiro álbum, titulado Monument.
Erasmus Darwin
Educación das mulleres
Darwin lamentaba que as mulleres xeralmente non recibisen unha boa educación en Gran Betaña daquela, e organizou os seus pensamentos ao respecto coas ideas de Locke, Rousseau, e Genlis. Referíndose á educación das mozas de clase media, Darwin argumentaba que as novelas de romances amorosos eran inapropiadas e que deberían levar unha vestimenta simple. Mantiña que as mozas deberían ser educadas nas escolas, en vez de privadamente en casa, e aprender materias apropiadas. Estas materias incluían a fisionomía, exercicio físico, botánica, química, mineraloxía, e filosofía experimental. Deberían familiarizarse coas artes e manufacturas visitando sitios como Coalbrookdale, e as cerámicas Wedgwood; deberían aprender como manexar diñeiro, e estudar linguas modernas. A filosofía educativa de Darwin consideraba que os homes e as mulleres deberían ter capacidades, habilidades, esferas e intereses diferentes pero complementarios. No contexto do seu tempo, este programa pode entenderse como unha influencia modernista.
Molchat Doma
Estilo musical e influencias
No seu sitio web, o trío describe o seu son como "post-punk, new wave e un extremadamente escuro synth-pop". A súa música tamén se considera coldwave. Nas súas cancións destaca o lugar que ocupa a caixa de ritmos substituíndo a batería. O sitio web Emerging Europe describiu as súas letras como "non explicitamente antisoviéticas" senón "[pintando] unha imaxe sombría da vida baixo o comunismo, así como da vida contemporánea en Belarús, un país que aínda intenta liberarse das cadeas do seu pasado comunista."Se existisen hai corenta anos, a censura estatal soviética negaríalle á banda o dereito de gravar". Molchat Doma tense relacionado asiduamente coa música doomer, un tipo específico de música que contén atmosferas frías e sombrías, letras tristes e introspectivas xeralmente centradas na soidade e un son distópico. Como resultado, moitas das súas cancións aparecen en "listas de reprodución doomer" de YouTube, algo que xogou un papel clave na súa popularidade. Unha crítica do seu primeiro álbum en 2017 sinalou que:
Avestruz
A avestruz (Struthio camelus) é unha ave corredora da familia dos estruciónidos, e está considerada a ave máis grande do planeta. Presenta unha cabeza pequena e pelada, cos ollos grandes e o bico ancho e aplanado de forma triangular. Ten as patas moi longas, e é a única ave con dous dedos en cada pé. Pode chegar a medir até dous metros e medio de altura e non dá voado.
Erasmus Darwin
Sociedade Lunar
A Lunar Society (Sociedade Lunar) existiu entre 1765 e 1813 e era un club e sociedade cultivada informal das figuras prominentes da Ilustración dos Midlands ingleses, que se reunían en días de lúa chea. A Lunar Society foi fundamental como forza impulsora intelectual da Revolución Industrial inglesa. Darwin foi membro desa sociedade e tivo amizade con personalidades intelectuais relevantes que eran tamén membros. As datas indican o ano no que Darwin se fixo amigo destas persoas, as cales, á súa vez, se fixeran membros da Sociedade Lunar.
Avestruz
É orixinaria de África, vive nas chairas abertas, formando grupos nas sabanas e nos desertos, onde a súa altura lle permite avistar os posíbeis depredadores que a poidan atacar. Pode coller velocidades de máis de 70 quilómetros por hora e se se atopa apresada ataca coas patas e usa as poutas, como paxaro que é, como arma de defensa.
Erasmus Darwin
Sociedade Lunar
Antes de 1765: Despois de 1765:
Darwin tamén estableceu unha amizade que duraría toda a vida con Benjamin Franklin, que compartía o apoio que daba Darwin ás revolucións francesa e americana.
Avestruz
Aniña no chan e os seus ovos son os de maior volume de tódalas aves, poden medir vinte centímetros de longo. Cada femia pon até doce ovos e varias no mesmo niño. Cando os ovos se abren, o macho faise cargo das crías, podendo reunir crías de diferentes femias. No seu medio natural aliméntanse sobre todo de sementes e de froitas, mais domesticadas comen practicamente de todo
Erasmus Darwin
Sociedade Lunar
Os membros da Sociedade Lunar, e especialmente Darwin, opoñíanse ao comercio de escravos. Atacou este comercio en The Botanic Garden (1789–1791), e en The Loves of Plants (1789) e The Economy of Vegetation (1791).
Avestruz
Tamén hai outras grandes aves que nas anteriores clasificacións eran incluídas entre as corredoras fóra do continente africano: o ñandú é a maior de América do Sur; o casuario e o emú, os maiores de Australasia. No Madagascar extinguiuse en 1700 a ave elefante ou dinornis, algo máis baixa que unha moa, tamén extinta, pero máis pesada.
Erasmus Darwin
Outras actividades
Ademais de á Sociedade Lunar, Erasmus Darwin pertenceu á influente Sociedade Filosófica de Derby, como tamén o seu irmán político Samuel Fox (ver árbore xenealóxica abaixo). Experimentou co uso de aire e gases para aliviar as infeccións e cancros en pacientes. En Clifton en 1799 estableceuse unha Institución Pneumática para comprobar clinicamente estas ideas. Realizou investigacións sobre a formación das nubes, sobre as cales publicou traballos en 1788. Tamén inspirou o ascensor para barcos de caixón hidráulico estanco do Canal do carbón de Somerset.
Avestruz
Lingüística
Etimoloxicamente falando a palabra avestruz vén do occitano provenzal strutz que pola súa banda deriva do latín struthĭo e esta do grego στρουθíων, abreviación de στρουθκαμελος, palabra composta por στρουθιο (struthio=gorrión ou pardal) e καμελος (kamelos=camelo), pardal (grande coma un) camelo.
Erasmus Darwin
Outras actividades
Mary Shelley na súa introdución da edición de 1831 de Frankenstein indica que algúns "experimentos do Dr. Darwin" inespecificados eran parte dos temas de discusión vespertina que lle trouxeron a inspiración para crear a súa novela.
Especulacións cosmolóxicas
A literatura contemporánea data as teorías cosmolóxicas do Big Bang e Big Crunch nos séculos XIX e XX. Porén, Erasmus Darwin xa especulara con este tipo de eventos en The Botanic Garden, A Poem in Two Parts: Part 1, The Economy of Vegetation, 1791:
"Roll on, ye Stars! exult in youthful prime, Mark with bright curves the printless steps of Time; Near and more near your beamy cars approach, And lessening orbs on lessening orbs encroach; — Flowers of the sky! ye too to age must yield, Frail as your silken sisters of the field! Star after star from Heaven's high arch shall rush, Suns sink on suns, and systems systems crush, Headlong, extinct, to one dark center fall, And Death and Night and Chaos mingle all! — Till o'er the wreck, emerging from the storm, Immortal Nature lifts her changeful form, Mounts from her funeral pyre on wings of flame, And soars and shines, another and the same."
Inventos
Darwin foi o inventor de varios aparellos, aínda que non patentou ningún. Cría que iso danaría a súa reputación como doutor, e animou aos seus amigos a patentar as súas propias modificacións dos deseños.
Árbore xenealóxica
580px
Lixó
O topónimo galego Lixó pode referirse a:
Amais, como apelido pode referirse a:
Agustín González
Agustín González Martínez, nado o 24 de marzo de 1930 en Madrid e finado o 16 de xaneiro de 2005 na mesma cidade, foi un actor de teatro, cinema e televisión español.
Traxectoria
Naceu en Madrid en 1930. Comezou as carreiras de aparellador, perito industrial e Filosofía e Letras, aínda que a súa afección á interpretación fixo que abandonase os estudos para integrarse no Teatro Español Universitario, onde permaneceu varios anos durante a súa etapa de estudante.
Entre 1954 e 1986 estivo unido á actriz María Luisa Ponche, a súa compañeira en numerosas películas, aínda que mantivo relacións temporais con María Asquerino e Pilar Bardem. Terminaría a súa vida xunto a Maite de la Cruz, nai da presentadora de televisión Sandra Sutherland. Era irmán de Manuel González Martínez, un dos compoñentes do grupo Los Brincos.
Premios e candidaturas
Fotogramas de Plata
Unión de Actores
Otros
Sar, Corvelle, Vilalba
Sar é un lugar da parroquia de Corvelle no concello lucense de Vilalba na comarca da Terra Chá. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2022 tiña 58 habitantes (30 homes e 28 mulleres).
Nel atópase a igrexa parroquial e a casa escola de Corvelle.
Histricognatos
A dos histricognatos (Hystricognathi) é unha infraorde de roedores da suborde dos histricomorfos,
Esta ampla infraorde comprende, entre outras especies, as hutías, as cobaias, a capibara, as maras, as vizcachas, as chinchillas, os agutís, os porcos espiños, os degús, un certo número de ratos e ratas, e outras.
Descrición
A infraorde dos histricognatos comprende 17 ou 18 familias, segundo os autores, que algúns dividen en dúas parvordes, Phiomorpha e Caviomorpha.
Os Caviomorpha son maioritariamente nativos de América do Sur, cunhas poucas especies en Norteamérica, mentres que os Phiomorpha son propios do Vello Mundo.
Infraorde
A infraorde foi descrito por primeira vez en 1855 por Johann Friedrich von Brandt (1802-1879), un naturalista alemán que fixo a súa carreira en Rusia.
O dos Hystricognathi é un taxon que foi orixinariamente denominado por Tycho Fredrik Hugo Tullberg en 1899 como unha tribo clasificada entre os Glires (clado pertencente á superorde Euarchontoglires que coprende ás ordes dos roedores e os lagomorfos), e despois reclasificado como infraorde en 2010 por Coster et al..
Algúns autores clasifican esta infraorde na soborde dos Hystricognatha, pero máis xeralmente está admitida desde 2012 a súa clasifiocación dentro dos Hystricomorpha.
Familias
Segundo o MSW e máis o SIIT, a infraorde comprende as seguintes 17 familias: miniatura|200px|Rata toupa espida (Heterocephalus glaber), Bathyergidae). miniatura|200px|Agutí brasileiro (Dasyprocta leporina), Dasyproctidae).
Porén, o NCBI separa á capibara (Hydrochoerus hydrochaeris), da familis dos Caviidae para formar a súa propia familia, a dos Hydrochaeridae.
Atlas H
Atlas H foi un lanzador orbital pertencente á familia de foguetes Atlas, formada en primeiro lugar por mísiles e máis tarde por foguetes espaciais.
Características
O Atlas H foi pensado desde o principio para ser usado como vehículo orbital, usando a mesma etapa principal que o Atlas G pero sen a etapa Centaur I. Tódolos Atlas H (cinco en total) foron lanzados desde a Base Vandenberg da Forza Aérea, en California, sen ningún fallo.
Pepe o inglés
Pepe o inglés é unha serie da Televisión de Galicia que comezou a emitirse o 13 de febreiro de 2006. Comedia de situación, céntrase en Pepe, propietario dun taller de reciclaxe, home fascinado por todo o inglés, con Suso, un seu axudante, fai pequenos inventos. Todo mudará coa chegada de Pilar ó barrio.
Sinopse
A serie comeza coa chegada de Pilar ao barrio: unha muller metódica, ordenada e legalista, que chocará desde o principio con Pepe, un mecánico retirado con mañas de inventor, que leva unha vida caótica argallando artificios no seu taller.
"Pepe o Inglés" amosa tamén a vida dun barrio que se resiste a perder a súa personalidade e sucumbir aos ataques da especulación. O taller de Pepe é o bastión principal desa resistencia: un predio que mantén sen vender a pesar das ofertas dos construtores.
Hermann Schlegel
Hermann Schlegel, nado o 10 de xuño de 1804 en Altenburg, e finado o 17 de xaneiro de 1884 en Leyden, foi un ornitólogo e herpetólogo alemán.
Traxectoria
Seu pai, que traballaba como forxador de latón, coleccionaba bolboretas, o que estimulou o interese de Schlegel pola historia natural. O descubrimento, por casualidade, dun niño dunha ave de rapina levouno ao estudo das aves, ao que tamén axudou un encontro con Christian Ludwig Brehm.
Schlegel comezou a traballar para o seu pai, pero pronto cansou, e deixou este traballo. Viaxou a Viena en 1824, onde, na súa Universidade, recibiu clases de Leopold Fitzinger e Johann Jacob Heckel. Grazas a unha carta de recomendación de Christian Ludwig Brehm a Joseph Natterer conseguiu un posto no Museo de Historia Natural de Viena.
Cando a principios de 1858 Temminck morreu, Schlegel sucedeuno como director do Museo Nacional de Historia Natural de Leiden. Nesta época Schlegel estaba especialmente interesado na fauna do sueste asiático, e en 1857 mandou ao seu fillo Gustav a recoller espécimes de aves a China. Cando Gustav chegou encontrou que Robert Swinhoe chegara alí antes.
Schlegel tomou como axudante a un mozo chamado Otto Finsch. Ao mesmo tempo comezou a publicar unha revista cintífica chamada Notas do Museo de Leiden, así como tamén unha grande obra de catorce volumes: Muséum d'histoire naturelle des Pays-Bas (1862-1880). Nesta obra colaboraron tres ilustradores: John Gerrard Keulemans, Joseph Smit e Joseph Wolf.
Os últimos anos da vida de Hermann Schlegel foron complicados: a súa muller morreu en 1864; o seu axudante Finsch trasladouse ao Museo de Historia Natural de Bremen, e a colección do Museo Británico comezou a eclipsar a de Leiden. Faleceu nesta cidade o 17 de xaneiro de 1884.
Cultura Tumaco-La Tolita
dereita|miniatura|Figura de ouro da cultura de bono Tolita, foi realizada no século I a. C. A súa procedencia é incerta. Forma parte da colección do Museo Metropolitano de Arte. dereita|miniatura|250px|Territorio histórico da cultura Tumaco-La Tolita. A cultura de Tumaco-La Tolita foi unha cultura precolombiana que se difundiu pola rexión costeira de Colombia e Ecuador. Dous dos xacementos máis notables desta cultura amerindia son Tumaco e La Tolita, dos que toma o seu nome. A evidencia arqueolóxica dispoñible desta cultura é antiga no caso do sitio de La Tolita, cuxos materiais foron datados arredor do ano 600 a.C., mentres que en Tumaco as datas máis antigas corresponden a 300 a.C.
Relixión
A súa relixión era politeísta, así mesmo tamén se rexían polo xamanismo. Practicaban unha relixión dirixida polos señores ou gobernantes, cuxo culto era o das deidades nadas do mundo real circundante como o xaguar, a serpe, a aguia, a harpía e o caimán. A actividade sacerdotal era moi intensa, con participación do xamanismo, consumo de plantas estimulantes e utilización de elementos de diversa procedencia ecolóxica.
Fauna de Ediacara
miniatura|265px|Dickinsonia costata, un organismo ediacárico icónico, que mostra a aparencia "acolchada" típica de moitos organismos desta biota.
A fauna de Ediacara, tamén coñecida como organismos ediacáricos, biota de Ediacara, biota ediacariana, biota do período ediacárico ou, anteriormente, biota ou fauna vendiense ou vendiana, está formada por antigas formas de vida sésiles con formas tubulares ou foliáceas que habitaron a Terra durante o período ediacárico (hai uns 635-542 millóns de anos) e que representan os organismos pluricelulares complexos máis antigos coñecidos.
Apareceron pouco despois de que a Terra se desxeara despois da extensa e última glaciación do período crioxénico, e desapareceron en gran parte pouco antes da rápida aparición de biodiversidade coñecida como explosión cámbrica, que consistiu na primeira aparición no rexistro fósil dos patróns e morfoloxías básicas que máis adiante formarían a base dos animais modernos.
A estes patróns incorporaríanse poucos elementos propios da diversidade dos organismos ediacáricos, xa que os posteriores organismos do Cámbrico desprazaron e substituíron totalmente as formas de vida que dominaran o rexistro fósil de Ediacara.
Os organismos ediacáricos apareceron por primeira vez hai uns 580 millóns de anos, e prosperaron até o inicio do Cámbrico, hai 542 millóns de anos. Aínda que se descubriron en estratos correspondentes ao Cámbrico medio (hai uns 510-500 millóns de anos) algúns raros fósiles que poderían representar superviventes, as comunidades de fósiles máis primitivas desapareceron do rexistro fósil ao final do período ediacárico, deixando unicamente curiosos fragmentos dos ecosistemas que anteriormente prosperaran. Existen diversas hipóteses para explicar esta desaparición, entre elas unha mostraxe polarizada, un ambiente cambiante, a aparición de depredadores ou a competencia con outras formas de vida.
A posición filoxenética destes organismos constitúe un gran problema para os paleontólogos. Mentres que moitos deles parecen corresponder a formas de vida sen representantes na fauna actual, algúns organismos ediacáricos parece ser que estaban estreitamente relacionados con grupos que máis adiante se converterían en prominentes; por exemplo, a morfoloxía dalgúns taxons como Funisia dorothea suxiren a súa relación cos poríferos ou cos cnidarios, mentres que Kimberella amosa parecido cos moluscos, e mesmo algúns propuxérona como un antepasado destes, o que levou a pensar que algúns organismos xa presentaban simetría bilateral, aínda que esta afirmación é controvertida. A maioría dos fósiles macroscópicos son morfoloxicamente distintos ás formas de vida posteriores: aseméllanse a discos, bolsas cheas de lama ou colchóns esponxosos.
CASA 2.111
O CASA 2.111 foi un bombardeiro medio derivado do Heinkel He 111 e fabricado en España baixo licenza por Construcciones Aeronáuticas SA (CASA). O 2.111 diferenciábase significativamente nos detalles do He 111H dos tempos da segunda guerra mundial, pero usaba a súa mesma fuselaxe, ademais tiña armamento máis pesado e finalmente foi equipado co motor Rolls-Royce Merlin.
Deseño
Durante a Guerra Civil Española, en 1937 a Forza Aérea Española recibiu varios He 111Bs de Alemaña, que xa comezara a equiparse cos mellorados He 111D, e recibiron a versión He 111Es despois do final da guerra. Existía a necesidade de avións máis modernos, porén, en 1940 CASA negociou un contrato con Heinkel para producir 200 exemplares do novo He 111 H-16 en Sevilla. Establecer a produción foi un proceso lento, recibindo relativamente pouco apoio de Alemaña a medida que a segunda guerra mundial avanzaba. España conseguiu localizar un almacén de motores Jumo 211F-2 en Francia, e isto permitíulle completar 130 unidades equipadas con eses motores (aínda que só 117 foron entregados debido á necesidade de desmontar os motores para usar pezas soltas). Houbo tres versións : o 2.111A, un bombardeiro medio; o 2.111C, un bombardeiro de recoñecemento; e o 2.111F, un adestrador cos controis duplicados.
Fauna de Ediacara
Debido ás dificultades para situar estes organismos na árbore filoxenética, algúns paleontólogos suxeriron ao comezo que polo menos parte da biota edicárica representaría unha rama independente completamente extinta dentro dun reino propio, denominado Vendozoa, reclasificado no 1992 como Vendobionta. Outros mesmo consideran que estes organismos formarían parte dunha especie de experimento fracasado da vida pluricelular, que supuxo que a vida pluricelular posterior volvera evolucionar máis adiante a partir de organismos unicelulares non relacionados.
CASA 2.111
Historia operacional
O primeiro avión construído en España voou o 25 de maio de 1945. Despois do final da segunda guerra mundial, acceder aos motores Junkers de construción alemá foi un problema, e CASA atopou unha alternativa no Rolls-Royce Merlin 500. En 1953, foran pedidos 173 motores Merlin. Os novos bombardeiros e avións de recoñecemento equipados con eses motores convertéronse nos 2.111B e 2.111D, respectivamente; a algúns só se lle cambiaron os motores, mentres que outros foron fabricados novos. Un transporte de nove pasaxeiros, o 2.111T8, tamén foi desenvolvido e producido. O 2.111s españois serviron ata finais dos anos 60 e, no caso dos transportes, ata principios dos 70. Moitos dos avións retirados nos 60 atoparon unha segunda vida en pelñiculas como Battle of Britain e Patton, debido á súa semellanza co Heinkel He 111. O CASA 2.111 foi usado en combate como avións de apoio próximo contra Marrocos na guerra do Ifni en 1957-1958.
Superviventes
miniatura|CASA 2.111B Aproximadamente 14 CASA 2.111s sobreviven na actualidade en varias condicións, ben sexa en exposición ou almacenados. Un 2.111D serviu como tranporte VIP en España (usado, entre outros, por Franco), antes de ser mercado en Inglaterra pola Commemorative Air Force en 1977. Foi o único He 111 en condicións de voo ata o 10 de xullo de 2003, cando resultou destruído tras accidentarse nunha aterraxe.