cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Efecto Baldwin
Controversia e aceptación
Segundo pensa Dennett, os traballos recentes converteron o efecto Baldwin en algo que "xa non é unha engurra controvertida no darwinismo ortodoxo" (p. 69 ).
Manuel Casás Fernández
Traxectoria
Foi redactor do semanario El Danzante e ademais foi alcalde da Coruña en tres ocasións: 1916-1917, 1917-1919 e 1925-1930. Foi fundador e presidente do Instituto de Estudios Gallegos. Ingresou na Real Academia Galega o 13 de marzo de 1936 co discurso Concepción Arenal y su apostolado, contestado por Félix Estrada Catoira. Foi o quinto presidente da Academia, exercendo este posto dende 1937 ata o seu falecemento.
miniatura|Tumba de Manuel Casás no [[cemiterio de Santo Amaro da Coruña.]]
Ishupitta
Historia
Mursilis II na súa primeira campaña o segundo ano de reinado, cando volvía a Hattusa pasou preto de Ishupitta, onde os kaska da rexión negáronse a achegar os continxentes aos que estaban obrigados polos acordos cos hititas (continxentes que eran utilizados para loitar contra outros kaskas non sometidos) e o rei atacou a cidade e obrigounos, queimando unha das súas cidades na zona; pero pouco despois de saír o rei da zona, Ishupitta volvía a se rebelar. No terceiro ano de reinado, na segunda campaña, volveu á zona e derrotou outra vez aos kaska, pero os líderes da revolta, Pazzanna e Nunnuta, que ata había poucos anos foran vasalos dos hititas, puideron fuxir, e dirixíronse a Palhwisa (Palhwišša) onde serán derrotados.
No cuarto ano de reinado de Mursilis III, ao principio da súa terceira campaña, (que despois foi contra Arzawa), o rei loitou outra vez; nesta zona a cidade kaska de Pishuru acadara a hexemonía e reconstruíra a cidade de Palhwisa que Mursilis incendiara o ano antes, e o rei hitita incendiouna por segunda vez; os kaskas ocuparon entón a cidade de Kuzastarina, que Mursilis atacou e reconquistou; entón fixo un forte avance ata a cidade de Anziliya e conquistou os territorios das inmediacións.
Baixo Muwatallis II a cidade foi dominada polos kaskas, os cales se apoderaron entón das terras de Landa, Marista e algunhas cidades fortificadas dos hititas; os hititas non os puideron conter e os kaskas continuaron avanzando cara ao sur cruzando o río Marasanda ou Maraššanda e chegando ata a terra de Kanis (Kanesh). Pouco despois Ishupitta foi cedida por Muwatallis II ao seu irmán Hattusilis dentro do reino vasalo de Hakpis.
Freixido, Petín
Sagrado Corazón de Xesús de Freixido é unha parroquia do concello de Petín na comarca de Valdeorras da provincia de Ourense. Segundo o IGE en 2014 tiña 62 habitantes (27 homes e 35 mulleres) distribuídos en 2 entidades de poboación.
Forma parte da parroquia eclesiástica de Freixido que está formada polos 2 lugares desta parroquia civil, máis os 2 lugares da parroquia homónima do concello de Larouco.
Primeira República Francesa
A Primeira República Francesa (en francés: Republique française) foi fundada o 22 de setembro de 1792, pola Convención Nacional. A Primeira República estivo vixente ata a proclamación do Primeiro Imperio Francés en 1804 baixo Napoleón. Este período está caracterizado pola caída da monarquía, o establecemento da Convención Nacional e o famoso Reinado do Terror, e a creación do Consulado Francés coa subida ó poder de Napoleón.
A Convención Nacional
miniatura|esquerda|150px|[[Maximilien de Robespierre.]] 200px|miniatura|Monumento á Convención Nacional Como resultado á inestabilidade da monarquía constitucional e da violencia pública, un partido de seis membros da Asemblea Lexislativa de Francia foi asignado para a tarefa de supervisar as eleccións. A convención resultante foi fundada coa intención de abolir a monarquía e crear unha nova constitución. O primeiro acto da Convención foi establecer oficialmente a República Francesa e quitarlle ó rei todos os seus poderes políticos. O rei, que por entón non era máis que un simple cidadán chamado Luís Capeto, nome sinxelo dado polos revolucionarios co que lle restrinxían facer vangloria dos títulos acostumados pola realeza e que provén da antiga dinastía dos Capetos da que veñen os Borbóns. , foi secuencialmente acusado de varios crimes de altra traizón a partir de decembro de 1792. O 16 de xaneiro de 1793 foi acusado culpable, e o 21 de xaneiro dese mesmo ano foi guillotinado.
Os esforzos da guerra estaban mellorando en Francia para 1794, por unha parte debidos á excelencia militar de Napoleón Bonaparte. Moitos na Convención Nacional chamaban á volta da normalidade, pero Robespierre negábase. Entre as execucións totales, o medo salvaxe do pobo, e a institución do Festival da Razón, a mediados de 1794 había “moito entusiasmo para terminar o terror, pero ninguén sabía como facelo... A única solución posible era a caída de Robespierre" . Robespierre foi xulgado e executado o 28 de xullo de 1794.
O Directorio
Tras a caída de Robespierre, o club Xacobino foi pechado e os Xirondinos superviventes foron reinstaurados. En agosto, a Convención Nacional adoptou a Constitución de 1795 e restableceron a liberdade de emprego. O 3 de novembro de 1795, o Directorio foi establecido. Baixo este sistema, Francia estaba dirixida por unhas cortes bicamerais, compostas pola Cámara Alta chamada Consello de Anciáns (250 membros) e a Cámara Baixa chamada Consello dos 500 (500 membros). O poder executivo consistía en cinco membros que formaban o Directorio. Debido á inestabilidade e aos desastres militares franceses en 1798 e 1799, o Directorio só durou catro anos.
O Consulado
O sistema caeu co golpe de Estado do 18 de brumario de 1799, que iniciou un novo período coñecido como o Consulado Francés. Os propios membros do Directorio planearon o golpe. Napoleón Bonaparte foi un dos conspiradores do mesmo, e alzouse co poder como o Primeiro Cónsul. Máis tarde nomearíase a si mesmo como emperador, poñendo fin á Primeira República Francesa e iniciando o Primeiro Imperio Francés.
De xeito inconstitucional a Primeira República estivo formada por:
Eleanor Roosevelt
miniatura|right|Roosevelt. Anna Eleanor Roosevelt, nada en Nova York o 11 de outubro de 1884 e finada en Manhattan o 7 de novembro de 1962, foi unha política estadounidense, diplomática e defensora dos Dereitos Humanos.
Traxectoria
Filla máis vella de Elliot e Anna Hall Roosevelt e neta favorita de Theodore Roosevelt, casou en 1905 cun primo en 5º grao, Franklin Delano Roosevelt. Como esposa do Presidente dos Estados Unidos, foi a muller estadounidense que máis tempo permaneceu como Primeira Dama.
Durante o período posterior á crise de 1929 viaxou a través dos Estados Unidos promovendo a New Deal, e visitou as tropas nas frontes de batalla da segunda guerra mundial. Participou nas formacións de numerosas institucións, sendo as máis notables entre elas as Nacións Unidas, a Asociación de Nacións Unidas, e a Casa da Liberdade, (Freedom House). Presidiu o comité que aprobou a Declaración Universal dos Dereitos Humanos. O Presidente Harry Truman referiuse a ela como a Primeira Dama do Mundo en honra aos seus extensos viaxes para promover os Dereitos Humanos.
En 1939 organizou para a cantante negra Marian Anderson, que fora rexeitada polo Constitution Hall, un recital no Lincoln Memorial cunha audiencia de 70.000 espectadores e radiodifusión por todo o país. O seu matrimonio non foi para ela obstáculo para oporse á decisión do seu marido de firmar a orde executiva 9066 que resultou no internamento de 110.000 xaponeses e descendentes de xaponeses na Costa Oeste dos Estados Unidos de América.
Continuou participando activamente na vida política do seu país ata a súa morte en 1962.
Historicismo
O historicismo é unha tendencia filosófica, inspirada nas ideas de Benedetto Croce e Leopold von Ranke, que considera toda a realidade como o produto dun devir histórico. Concibe ao ser esencialmente como un devir, un proceso temporal, que non pode ser captado pola razón. Concibe o devir como historia e utiliza máis a ciencia do espírito.
Segundo o historicismo, a filosofía é un complemento da historia. A súa tarefa consiste en levar a cabo unha teoría da historia. Esta proponse efectuar unha exploración sistemática dos feitos históricos. Os feitos políticos, científicos, técnicos, artísticos, relixiosos etc., poden ser considerados feitos históricos porque teñen importancia para a vida do home.
Provincia de Sisaket
Sisaket é unha provincia da Tailandia. A súa capital é a cidade de Sisaket.
Distritos
esquerda|200px|Mapa da provincia cos distritos A provincia subdivídese en 22 distritos (amphoe), os cales se debullan logo en 206 comunas (tambon) e 2411 poboados (muban).
Caldiserica
Caldisericum exile AZM16c01T foi atopada en fontes termais do Xapón. É unha bacteria anaeróbica, termófila (crece optimamente a 65 °C), o seu pH óptimo é 6,5, reduce tiosulfato, ten un flaxelo polar e forma filamentos. O seu contido G+C foi de 34,6 mol%.
Orro, Barro, Noia
Orro é un lugar da parroquia de Barro no concello coruñés de Noia, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 161 habitantes (76 homes e 85 mulleres).
Eine Kindheitserinnerung des Leonardo da Vinci
miniatura|Interpretación [[Sigmund Freud|freudiana dun voitre no cadro de Leonardo da Vinci Santa Ana, A Virxe e o Neno, descubrimento efectuado inicialmente por Pfister, e acollido por Freud con bastante reserva.]] Eine Kindheitserinnerung des Leonardo da Vinci (en galego Un recordo infantil de Leonardo da Vinci) é unha obra de Sigmund Freud de 1910. Trátase da aplicación dos métodos da psicanálise clínica ó estudo biográfico de personaxes históricos. O presente traballo sobre Leonardo da Vinci foi a última incursión a grande escala de Freud no campo da biografía debido ó recibimento de desaprobación posterior.
Contido
Na obra desempeña un papel fundamental o recordo ou fantasía de infancia de Leonardo de ser visitado no seu berce por unha ave de presa introducíndolle a cola na súa boca. Diso deriva precisamente o maior defecto da incursión de Freud: a tradución errónea do termo orixinal miñato por voitre. De aí abandonarase a idea do paxaro oculto no cadro Santa Ana, A Virxe e o Neno, así como o nexo co xeroglífico correspondente á palabra exipcia nai, dado que en ámbolos casos se alúde a un voitre e non ó miñato do caderno de anotacións de Leonardo.
Con todo, considérase que o erro de Freud non afecta á esencia do estudo debido ás seguintes consideracións:
Engadíndose colateralmente diversas temáticas de considerable importancia:
RoKi Naiset
O Rovaniemen Kiekko Naiset, ou simplemente RoKi Naiset ou RoKi, é un equipo feminino de hóckey sobre xeo da cidade de Rovaniemi (Finlandia). Dende 2020 compite na Naisten Liiga, a máxima categoría do hóckey sobre xeo feminino finlandés. Xoga os seus partidos como local no Lappi Areena, un pavillón con capacidade para 3 500 persoas.
Historia
O RoKi de Rovaniemi participou por primeira vez nunha competición oficial na tempada 1999-2000, cando xogou no grupo de Laponia na II-divisioona.
En 2012 conseguiu o ascenso á segunda categoría do hóckey sobre xeo finlandés, a Naisten Mestis, onde axiña se converteu nun equipo competitivo e exitoso. Finalmente, na primavera de 2020 o equipo conseguiu o ascenso á máxima categoría, a Naisten Liiga.
Na tempada 2014-15 o RoKi gañou o grupo 1 da Mestis, mais non puido conseguir o ascenso á máxima categoría ao finalizar na cuarta posición na serie final superior. Con todo cinco anos despois, na tempada 2019-20, o equipo de Rovainemi conseguiu o obxectivo de xogar cos mellores equipos femininos de Finlandia logo de gañar o seu grupo na Mestis e finalizar por detrás do Lukko na liga de clasificación. Esa tempada salientaron a nivel individual Essi Jaako, Jenna Hietala e Oona Parviainen.
Capitás do equipo
Ao longo da súa historia RoKi Naiset tivo catro capitás, todas elas de nacionalidade finlandesa. A primeira capitá do equipo foi Arja Oja, quen exerceu o liderado na pista durante as tempadas 2014-15 e 2015-16, mentres que Janina Jatkola é a xogadora que máis tempadas exerceu como capitá cun total de tres entre a 2016-17 e a 2018-19. A continuación amósanse todas as capitás do equipo:
Adestradoras e adestradores
A principios de xuño de 2023 anunciouse que Teemu Koivula pasaría a ser o adestrador xefe do equipo para a tempada 2023-24 en substitución de Tuomas Liitola, que deixou o equipo a mediados do mes de maio para adestrar na segunda categoría do hóckey sobre xeo feminino sueco.
Sufjan Stevens
Sufjan Stevens, nado en Detroit, Míchigan o 1 de xullo de 1975, é un cantautor e compositor estadounidense. O seu primeiro álbum A Sun Came foi lanzado en 1999 baixo o selo Asthmatic Kitty, que cofundou co seu padrastro. Recibiu un amplo recoñecemento polo seu álbum de 2005 Illinois, que acadou o número un na lista Top Heatseekers de Billboard, e polo sinxelo "Chicago" do propio álbum. Tamén conseguiu un nomeamento na 90ª edición dos Oscar á mellor canción orixinal por "Mystery of Love" do filme Call Me by Your Name.
Stevens lanzou álbums de diversos estilos, dende a electrónica de Enjoy Your Rabbit e lo-fi folk de Seven Swans até a instrumentación sinfónica de Illinois e a temática de Nadal de Songs for Christmas. Stevens é multinstrumentista, e a miúdo toca varios deles na mesma gravación, e escribe música en varios tempos musicais. Malia que as súas canción incorporan temática cristiá, declarou en numerosas ocasións o seu intento de separar as súas crenzas da súa música.
Y
O Y (i grego) é unha letra do alfabeto latino coñecida como I graeca e que ten a súa orixe na letra ípsilon do alfabeto grego, utilizábase para transcribir palabras de orixe grega.
Utilización en lingua galega
En galego utilizouse na época medieval, usouse no Rexurdimento, aínda que houbo voces que avogaban pola súa completa supresión, como Marcial Valladares pero ao longo do século XIX e principios do XX mantívose a inseguridade ortográfica alternando y e i ata a publicación polo Seminario de Estudos Galegos en 1933 do folleto Algunhas normas pra a unificazón do idioma galego que establecía o uso exclusivo de i para o fonema /i/, criterio que secundou máis tarde a editorial Galaxia. As Normas Ortográficas e Morfolóxicas do Idioma Galego non o inclúe entre as letras propias do alfabeto galego pero si como un signo recoñecido usado en palabras tomadas doutras linguas.
Daniël de Ridder
Daniël Robin Frederick de Ridder, coñecido como Daniel de Ridder, nado en Ámsterdan o 6 de marzo de 1984, é un futbolista neerlandés. Xoga de centrocampista e o seu club actual é o Grasshopper-Club Zürich.
Traxectoria
Formado na prolífica canteira do Ajax de Ámsterdan, debutou no primeiro equipo do conxunto holandés o 21 de xaneiro de 2004, con 19 anos, nun partido ante o Roda JC. Nesa a súa primeira tempada co equipo laranxa (2003/2004) é nomeado mellor debutante da Liga.
Leonardo Sciascia
dereita|miniatura|Estatua de Leonardo Sciascia en Racalmuto.
Daniël de Ridder
Traxectoria
Debutou na Liga de Campións en setembro de 2004, e dous meses despois marcou o seu primeiro gol na máxima competición europea de clubs ante o Maccabi Tel Aviv. Fichou polo primeiro equipo do Celta de Vigo na tempada 2005/2006, cun contrato por dous anos prorrogábeis por outros tres.
Vestiu a camisola celeste por primeira vez nun partido disputado en Balaídos ante o Sevilla CF o 25 de setembro de 2005 correspondente á quinta xornada de Liga, onde gañaron os vigueses por 2-1. Nesa primeira tempada como celeste case non xogou na primeira volta, mentres que na segunda, en troques, tivo unha participación moito maior e fíxose habitual nas aliñacións de Fernando Vázquez. Marcoulle o primeiro gol na xornada 30 ao Atlético de Madrid, na vitoria visitante do Celta por 0-3.
A tempada 2006-07 non comezou ben para De Ridder: unha tendinite no tendón rotuliano mantívoo apartado dos terreos de xogo durante varios meses. Cando o Celta descendeu a segunda división, fichou polo Birmingham City.
Leonardo Sciascia
Traxectoria
Finou por mor dun cancro.
Daniël de Ridder
Características
Trátase dun centrocampista que xoga tanto no lado dereito como no esquerdo, pero tamén pode ocupar posicións máis avanzadas como dianteiro. É un extremo dun marcado carácter ofensivo que destaca pola súa calidade técnica e creatividade. Gústalle xogar pegado á banda e o seu punto forte é o un contra un, xa que dispón dunha gran variedade de caneos, e centra coa dereita. Aínda que é destro domina ben o balón e pode xogar indistintamente por ambas bandas.
Leonardo Sciascia
Obra
Sicilia e as súas xentes están presentes na maioría das súas obras. En 1956 publicou Le parrocchie di Regalpetra, unha narración aparentemente neorrealista mais de carácter autobiográfico e ensaístico, ambientada nunha aldea siciliana, trasunto de Racalmuto. En 1961 publicou a súa primeira novela policíaca sobre a mafia, Il giorno della civetta, de temática similar a A ciascuno il suo (1966). Il consiglio d'Egitto (1963) está ambientado en Sicilia a finais do século XVIII.
Grand Slam (tenis)
O Grand Slam de tenis está constituído polos catro torneos maiores do circuíto internacional organizados pola Federación Internacional de Tenis, sendo os seguintes:
Estes catro torneos dispútanse anualmente ao mellor de 5 sets cada partido en categoría masculina, cun cadro de 128 xogadores, a diferenza dos ATP World Tour Masters 1000 que se disputan ao mellor de 3 sets, cun cadro de 94 ou 56 xogadores e á mellor de 3 sets en categoría feminina (tamén cun cadro de 128 xogadoras), sendo os de maior renome entre xogadores e afeccionados ao deporte ao outorgar os maiores premios en efectivo e o maior número de puntos para a clasificación mundial. Ao triunfar un xogador nalgún destes 4 torneos dise que logrou un título de Grand Slam. A expresión provén do xogo do bridge, que logo se aplicou ao tenis por primeira vez en 1933.
Marie-Bernadette Charrier
Traxectoria
Esta saxofonista é profesora especializada en música contemporánea. Fai que estudantes de todo o mundo elixan o Conservatorio de Bordeos para poder gozar dos seus coñecementos. En 1993 creou unha clase de interpretación deste tipo de música para todos os instrumentos.
A parte de ser docente en Bordeos, participa en diferentes máster-class e concertos por todo o mundo, ademais de pertencer ao Ensemble Próxima Centauri, grupo de música contemporánea do que ela é directora artística.
Adicáronlle ao redor de cen obras orixinais para saxofón e gravou 10 cd's.
O consello que lle da aos saxofonistas é: "que sexan esixentes. A arte non soporta a mediocridade. Isto significa que hai que traballar seriamente e moito. Non unicamente o saxofón, senón interesarse por todas as artes. Canta máis cultura ten o artista, de referencias diversas, máis libre será de elexilas".
Pocahontas II: Journey to a New World
Pocahontas II: Journey to a New World é un filme estadounidense de 1998 dirixido por Tom Ellery e Bradley Raymond. É a secuela de Pocahontas e mentres o primeiro filme abordaba o encontro da protagonista con John Smith e a chegada dos colonos a Jamestown, a secuela céntrase na viaxe de Pocahontas e Inglaterra con John Rolfe para negociar a paz entre as dúas nacións, aínda que a súa morte é omitida no remate da historia.
Adolf Schmal
Adolf Schmal, nado en Dortmund o 18 de setembro de 1872 e finado en Salzburgo o 28 de agosto de 1919, foi un tirador de esgrima, ciclista e xornalista deportivo austríaco.
Adolf Schmal era coñecido como tirador da modalidade de sabre. Nos Xogos Olímpicos de 1896 Schmal xa tiña dúas vitorias e estaba en clara vantaxe cando, segundo conta John MacAloons no seu libro ''This Great Symbol. Pierre de Coubertin and the Origins of the Modern Olimpic Games'' (1981), fixo a súa entrada no estadio o rei grego e o torneo quedou anulado, volvendo a empezar e nesta segunda volta gañou só a Georgios Iatridis, quedando cuarto sobre cinco participantes.
Días despois deron comezo as probas ciclistas no Velódromo Neo Phaliron, quedando terceiro en 333 metros contra reloxo e 10 quilómetros pero o seu mellor resultado veu dous días despois ao gañar a proba de 12 horas, ao cubrir 314'997 km. Sobre a súa participación nos olimpiadas escribiu unhas memorias Wie ich einen olympischen Lorbeer verlor - und einen gewann que se publicaron en 1919. Despois de rematar a súa carreira atlética dedicouse ao automobilismo e co pseudónimo de "Filius“ e máis tarde de Schmal-Filius, converteuse nun dos xornalistas do motor máis importantes de Austria. Foi editor do Illustrierten Allgemeinen Radfahrerzeitung, foi cofundador con Felix Sterne, e director entre 1900 e 1919, do Allgemeine Automobil-Zeitung.
Angada
miniatura|Angada con Ravana Angada é unha figura da mitoloxía hindú que se describe na epopea Rāmāyaṇa como un vanara, a xeito de home mono, que axudou a Rama na procura da súa muller Sita e na loita con Ravana, o seu raptor.
Traxectoria
Angada era fillo de Vali e Tara e sobriño de Sugriva. El mais Tara foron fundamentais na reconciliación de Rama co seu irmán, Lakshmana e xuntos convenceron a Sugriva para que se unise a eles para rescatar a Sita e formar un grande exército de monos para se enfrontar a Ravana. Aínda así Rama quere chegar a unha solución pacífica e envioulle a Angada como mensaxeiro antes de celebrar a batalla, na corte de Ravana Angada fai todo o que pode por convencelo para que libere a Sita pero Ravana amósase firme preferindo entrar en batalla antes que retornala. Vendo que non era posible o acordo, Angada púxose en pé no medio da asemblea afirmando que se eran capaces de mover o seu pé Rama marcharía e renunciaría a Sita, tras moito intentalo ninguén foi quen de movelo e cando ía intentalo Ravana, Angada díxolle que non se podía salvar por coller os seus pés e que debería caer os pés de Rama, conseguindo así avergonzar e quitar o orgullo a Ravana.
Provincia de Satun
Satun é unha provincia da Tailandia. A súa capital é a cidade de Satun.
259
Outros
Historia ano a ano
Modesto Moyrón Carreras
Modesto Moyrón Carreras, nado en Zamora en 1849 e finado en Madrid o 30 de decembro de 1924, foi un escritor, xornalista e político republicano español.
Traxectoria
Instalouse no Barco de Valdeorras cara a 1882, onde casou coa filla de Casimiro Arias Rodríguez. Republicano federal, uniuse a José Núñez Núñez e Telesforo Ojea Somoza para constituír o grupo republicano de Valdeorras. Fundou no Barco os periódicos El Porvenir de Valdeorras, La Voz de Valdeorras e Heraldo de Valdeorras. Oficial da Deputación de Madrid, tamén dirixiu El Nuevo Combate (1893), foi un dos fundadores do Diario Universal, do que foi redactor, así como tamén foi redactor de El País e director de La Idea (1908). Autor de varios libros, algúns foron queimados publicamente nunha rúa do Barco durante unha Santa Misión. En 1898 presentouse como candidato republicano ás eleccións provinciais en Madrid, sendo derrotado. Volveu presentarse ás eleccións municipais de Madrid en 1901. En 1905 presentouse como candidato republicano ás eleccións a deputados polo distrito de Valdeorras. Finou en Madrid o 30 de decembro de 1924.
Pertenceu á masonaría.
Vida persoal
Foi pai de Modesto Moyrón Arias.
Nicolás Albarracín
Nicolás Gabriel Albarracín Basil, máis coñecido como Nicolás Albarracín, nado en Montevideo o 11 de xuño de 1993, é un futbolista profesional uruguaio. Formado nas categorías inferiores do Montevideo Wanderers, xoga na posición de extremo no Club Atlético Peñarol.
Traxectoria
Nado en Montevideo, capital do Uruguai, Nicolás Albarracín comezou a súa carreira nas categorías inferiores do City Park, para posteriormente na etapa xuvenil co Montevideo Wanderers. O seu debut como profesional sería o 21 de novembro de 2010, saíndo nos últimos minutos do partido do seu equipo ante Club Atlético River Plate da primeira división uruguia. Descontando unha cesión ao Spezia da Serie B italiana en 2013, onde non puido xogar máis que catro partidos debido a unha lesión de longa duración, nas catro temporadas que xogou nos Wanderers fixo un total de 11 goles en 56 partidos, conseguindo o título de liag (Clausura) en 2014. Para a temporada 2015−16 asina co Club Atlético Peñarol, un dos clubs máis laureados do mundo. No torneo apertura desde memo ano xogou 12 partidos de 15 conseguindo o título de campión. O 9 de abril de 2016 xogou como titular no primeiro partido oficial do club aurinegro no Estadio Campeón del Siglo, anotando no minuto 20 o primeiro gol oficial da historia do estadio. Ademais, brindou unha asistencia que finalmente propiciou o triunfo do seu equipo por 2−1. Debido á súa achega foi escollido mellor xogador do partido. No torneo clausura xogou 10 partidos e anotou dous goles, coroándose campión da temporada. O 3 de xaneiro de 2017 foi anunciada a súa cesión ao Deportivo Cali Categoría Primera A colombiana. Alí disputa 15 partidos e anota un gol. No verán, o 1 de setembro, é cedido de novo, esta vez ao Club Deportivo Lugo da Segunda División.
Trusts Stadium
O Trusts Stadium é un estadio multiproposito situado en Waitakere, Auckland, Nova Zelandia. Trátase dun estadio de usos múltiples que principalmente leva a cabo eventos deportivos e concertos musicais. O estadio foi inaugurado polo Primeiro Ministro Helen Clark o 11 de setembro de 2004.
O area acolleu ao New Zealand Breakers no pasado e tamén acolleu o Campionato Mundial de Netball en novembro de 2007. Ten capacidade para 4.901 persoas e foi construído en 2004. O estadio é o fogar da franquía de netball, ademais de ser lugar onde o Waitakere United xoga de local.
O Piñeiro, Barro, Noia
O Piñeiro é un lugar da parroquia de Barro no concello coruñés de Noia, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 8 habitantes (4 homes e 4 mulleres).
Jungkook
Jeon Jung-kook (en 전정국, nado o 1 de setembro de 1997 en Busan, coñecido como Jungkook, é un cantante, bailarín, rapeiro, compositor, produtor e modelo surcoreano. Dende 2013, é membro, vocalista principal e maknae do grupo BTS, na axencia de Big Hit Entertainment, onde forma parte da dance line, xunto a J-Hope e Jimin. A diferenza doutros membros da banda como Rap Monster, Suga ou J-Hope, Jungkook non ten unha participación tan grande nas cancións de BTS, aínda que ten 5 cancións acreditadas ó seu nome pola Korea Music Copyright Association (KOMCA).
Date, Hokkaidō
Date (伊達市, だてし, Date-shi) é un concello da subprefectura de Iburi da prefectura de Hokkaidō no Xapón. Está situada ó suroeste da illa de Hokkaidō, ó norte do Xapón. A súa superficie é de 444,28 km² e a poboación de 37.058 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 83,4 h/km².
O concello de Date limita cos concellos de Tōyako, de Sōbetsu, de Muroran, de Noboribetsu, de Shiraoi (son da subprefectura de Iburi); de Rusutsu, de Kimobetsu (son da subprefectura de Shiribeshi); de Sapporo e de Chitose (son da subprefectura de Ishikari).
Tenericutes
Os Tenericutes son un filo de bacterias caracterizadas por non teren parede celular. Contén a clase Mollicutes (os micoplasmas), que noutras clasificacións está incluída no filo Firmicutes, pero que se separou formando un filo propio, o Tenericutes. O nome foi validado en 1984 como unha nova división (= filo)  e procede do latín tener cutis, "pel branda", referido aquí a superficie celular branda, xa que non teñen parede celular. Posteriormente, o nome foi cambiado a Mycoplasmatota.
Horst Wessel Lied
thumb|250px|[[Horst Wessel dirixindo as SA.]]
Horst Wessel Lied (en galego: "Canción de Horst Wessel"), tamén coñecido como Die Fahne Hoch! (literalmente: "A bandeira no alto"), foi o himno do Partido Nazi entre 1930 e 1945. Tras o ascenso ao poder de Adolf Hitler en 1933, os nazis acabaron elevándoo á categoría de himno de Alemaña de facto, xunto coa primeira estrofa do Deutschlandlied.
Tenericutes
Os xéneros máis notables que inclúe son Mycoplasma e Ureaplasma.
Ponte, Barro, Noia
Ponte é un lugar da parroquia de Barro no concello coruñés de Noia, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 98 habitantes (42 homes e 56 mulleres).
Pedro Cifré
Pedro Cifré Oliver, nado en 1947 en Pollença, Illas Baleares, e un ex xogador internacional e adestrador de baloncesto español. Foi internacional absoluto con España en 3 ocasións.
Traxectoria
Pedro Cifré xogou en equipos da máxima categoría do baloncesto como o La Casera Lugo, o Estudiantes ou o Patronato Bilbao, así como do Sant Josep de Badalona, o Círcol Catòlic de Badalona, o Yanko, o Constancia, o Kollflex e o CB Alcudia, equipo co cal se retirou en 1987.
En 1966 foi seleccionado para participar coa selección española nos campionatos de Europa júnior. A mesma tempada (1966-67) xogou cinco partidos coa selección española B e tres coa selección absoluta. Como adestrador de baloncesto de base, levou ao colexio Sant Josep de Badalona a gañar o campionato do mundo escolar de baloncesto. Finalmente, regresou a Mallorca onde fundou a escola de baloncesto do Alcudia.
Parafilia (homónimos)
O termo parafilia pode referirse a:
Trevor Goddard
Trevor Joseph Goddard, nado o 14 de outubro de 1962 en Croydon (Londres) e finado o 7 de xuño de 2003 en North Hollywood (California), foi un actor inglés. É famoso por interpretar a Kano no filme Mortal Kombat e ó Tenente Mic Brumby en JAG.
Provincia de Saraburi
Saraburi é unha provincia da Tailandia. A súa capital é a cidade de Saraburi.
Distritos
esquerda|200px|Mapa da provincia cos distritos A provincia subdivídese en 13 distritos (amphoe), os cales se subdividen logo en 111 comunas (tambon) e 965 poboados (muban).
Princesas
Princesas é un filme español dirixido por Fernando León de Aranoa no ano 2005 e protagonizada por Candela Peña e Micaela Nevárez.
Sinopse
O filme conta a historia de dúas prostitutas. Unha delas, Caye (Candela Peña), é española e exerce a prostitución sen que o saiba a súa familia; a súa ilusión é aforrar para poder pagar unha operación de aumento de peito. A outra, Zulema (Micaela Nevárez), é unha inmigrante ilegal que intenta conseguir cartos para mandar á súa familia na República Dominicana.
A pesar do receo que existe entre o colectivo de prostitutas pola chegada de estranxeiras que lles supoñen competencia, e que tamén se reflicte na película, Caye e Zulema convértense en boas amigas e descobren que, a pesar das diferenzas, teñen moito en común.
Josephine Hull
Mary Josephine Sherwood, nada en Newtonville (Massachusetts) o 3 de xaneiro de 1877 e finada en Nova York o 12 de marzo de 1957 foi unha actriz e directora de teatro estadounidense coñecida como Josephine Hull.
Traxectoria
Hull naceu en Massachusetts en 1877. Porén anos máis tarde quitouse anos.
St. Jakob-Park
O St. Jakob Park (en galego: Parque San Xacobe) é un estadio dedicado para a práctica do fútbol, situado en Basilea, no cantón de Basilea-Cidade, en Suíza. Nel xoga como local o FC Basel e ten unha capacidade de 42.500 espectadores. A súa dirección é St. Jakobs-Strasse, 395. 4020 Basel.
Historia
Inaugurado o 25 de abril de 1954 cun amigable entre Suíza e RF Alemá, foi sede do Mundial de 1954, incluíndo o histórico 8 a 3 entre a Hungría e a RF Alemá, na 1ª Fase.
En 1998 o antigo estadio foi demolido e comezou a construción do novo St. Jakob-Park, que durou dous anos e medio, sendo inaugurado o 15 de marzo de 2001, custando 220 millóns de francos suízos.
Foi sede do partido inaugural do Eurocopa de 2008, ademais doutros 5 encontros.
Encontros disputados na Eurocopa de 2008
Encontros do Grupo A
Semifinal
Skorpios
Skorpios (grego:Σκορπιός) é unha illa privada no mar Xónico, preto da costa occidental de Grecia, apenas ao leste da illa de Leucas. Segundo o censo de 2001 tiña unha poboación de dous habitantes. Administrativamente pertence á municipalidade de Meganisi na prefectura de Leucas.
Xeografía
A illa está cuberta de bosques de sur a norte e conta con máis de 200 variedades de árbores importadas á illa, unha vez case estéril, por Aristóteles Onassis. Hai algunhas praias areosas, especialmente East Beach, que foi creada por Onassis, que trouxo area da illa de Salamina para este fin. Tamén hai unha pequena praia de area onde está a casa de Myconos, anteriormente coñecida como a "Casa do porco". Alí era onde Jackie Onassis foi fotografado espida por un paparazzi grego.
Constantin Wilhelm Lambert Gloger
Constantin Wilhelm Lambert Gloger, nado o 17 de setembro de 1803 en Grodków (en alemán: Grottkau), na Silesia, hoxe no Voivodato de Opole (Polonia), e finado en Berlín o 30 de decembro de 1863, foi un zoólogo especializado en ornitoloxía alemán.
Skorpios
Historia
É principalmente coñecida por ser a illa do último armador grego multimillonario, Aristóteles Onassis. Foi o lugar da súa voda coa exPrimeira Dama dos Estados Unidos Jacqueline Kennedy o 20 de outubro de 1968. Á súa morte pasou á súa filla Christina, e logo á súa vez á súa filla Athina Roussel. Onassis, o seu fillo Alexander, e a súa filla Christina están enterrados na illa.
Athina visitou a illa dúas veces despois da morte da súa nai, unha vez cando tiña oito anos e logo o 18 e 19 de novembro de 1998 co seu pai Thierry Roussel e o seu asesor de prensa e portavoz Alexis Mantheakis a fin de celebrar un servizo conmemorativo no décimo aniversario da morte da nai de Athina, Christina Onassis. Informes da televisión grega e publicados en todo o mundo din que a illa vendeuse a Giorgio Armani por 150 millóns de euros en setembro de 2010 foron denegados, segundo a axencia ANSAmed.
Constantin Wilhelm Lambert Gloger
É famoso por crear a chamada Regla de Gloger na que predí o aumento dos pigmentos escuros nas razas de aves que viven en hábitats calorosos e húmidos. Propuxo esta teoría no seu artigo Das el der de Abändern el durch de Vögel el des de Einfluss Klima (1833).
Outros traballos inclúen Gemeinnütziges Mano-und el der de Hilfsbuch Naturgeschichte (1841).
Abreviatura
A abreviatura Gloger emprégase para indicar a Constantin Wilhelm Lambert Gloger como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.
Illa Charcot
A illa Charcot é unha illa administrada baixo o Sistema do Tratado Antártico ten 56 quilómetros de longo e 46 quilómetros de largo. Está cuberta de xeo agás nas prominentes montañas que dominan a costa norte. A illa Charcot atópase no mar de Bellingshausen, ao oeste da Illa Alexandre I, e ao redor de 57 km. ao norte da illa Latady. Un fito notable da illa é o seu punto máis setentrional, Cabo Byrd.
Historia
A illa de Charcot foi descuberta o 11 de xaneiro de 1910 pola expedición antártica francesa dirixida por Jean-Baptiste Charcot, quen, pola insistencia do seu equipo e a recomendación de Edwin S. Balch chamouna Terra de Charcot, coa intención declarada de honrar ao seu pai, Jean-Martin Charcot, un famoso médico francés.. a nsularidade da Terra de Charcot demostrouna Sir Hubert Wilkins, que voou ao redor dela o 29 de decembro de 1929.
2009 Colapso da ponte de xeo
A ponte de xeo que une a plataforma de xeo de Wilkins á costa antártica e a illa Charcot tiña 40 km. de longo, pero só 500 m. de largo no seu punto máis estreito en 1950 tiña 100 km.. Rompeuse en abril de 2009 cunha superficie de 20´1 por 2´4 km. A ponte de xeo colapsou rapidamente, converténdose en centos de icebergs.
A Praga, Barro, Noia
A Praga é un lugar da parroquia de Barro no concello coruñés de Noia, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 13 habitantes (7 homes e 6 mulleres).
Tomakomai
Tomakomai (苫小牧市, とまこまいし, Tomakomai-shi) é un concello da subprefectura de Iburi da prefectura de Hokkaidō no Xapón. Está situada ao suroeste da illa de Hokkaidō, no norte do Xapón. A súa superficie é de 561,49 km² e a poboación de 173.572 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 309 h/km².
A Raíña Lupa
A Raíña Lupa é unha ópera en tres actos con música de Fernando V. Arias e libreto en galego de Xoán Pérez sobre a lenda da Raíña Lupa.
Tomakomai
O concello de Tomakomai limita cos concellos de Shiraoi, de Abira, de Atsuma (son da subprefectura de Iburi); e de Chitose (da subprefectura de Ishikari).
El Porvenir de Valdeorras
El Porvenir de Valdeorras foi un periódico editado no Barco de Valdeorras entre 1891 e 1892.
Historia e características
Periódico republicano, apareceu en abril de 1891. Decenal fundado por Clemente García Pérez e dirixido por Modesto Moyrón Carreras, que foi procesado por desacato en maio de 1891. Cesou a súa publicación en 1892.
RAINBOW
RAINBOW é o quinto álbum de estudio da cantante xaponesa Ayumi Hamasaki, lanzado o 18 de decembro do ano 2002 baixo o selo avex trax.
Información
Este é o primeiro álbum onde Ayumi Hamasaki intenta introducir letras en inglés nas súas cancións e tamén onde participou máis na composición das mesmas. O álbum debutou no número 1 das listas de Oricon e foi o segundo álbum máis vendido do ano 2002 no Xapón. A pesar de que este foi o primeiro álbum que non rompeu o rexistro dos dous millóns de copias vendidas (vendeu 1.870.000 copias), para algúns dos fans é un dos mellores en canto a calidade, e sen dúbida unha fonte de fermosas baladas da artista.
Neste álbum Ayumi tratou de participar máis nas composicións, por iso é que se ve nomeada en case tódolos créditos baixo o seu alias de compositora (CREA), en especial en composicións xunto con Dai Nagao, quen usa o pseudónimo de D-A-I.
Maximino Montero Barreiro
Maximino Montero Barreiro, nado en Zas en 1883 e finado no mesmo concello o 12 de xaneiro de 1970, foi un político galego.
RAINBOW
Información
Crese que debido as múltiples promocións realizadas para o álbum, en especial remarcando o feito de que ela mesma escribira e compuxera a maioría das cancións, e foi no seu momento o álbum de peores vendas, Ayumi deixou de tomar parte nas composicións de maneira activa para deixarlle a tarefa os compositores que a acompañaron desde hai anos. Tamén varias cancións que non eran orixinalmente sinxelos foron promocionadas dentro de comerciais para a televisión, como "Heartplace", "Real me" e "Everywhere Nowhere" para produtos Panasonic, e "We Wish" para os cosméticos de KOSÉ.
Maximino Montero Barreiro
Traxectoria
Fillo de Manuel Montero Torreiro. Foi nomeado alcalde de Zas en 1914 sucedendo ao seu pai. Mantívose no cargo ata a ditadura de Primo de Rivera. Coa II República foi elixido alcalde o 21 de marzo de 1931, permanecendo no cargo até o 21 de febreiro de 1936, cando foi destituído logo do triunfo da Frente Popular. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado novamente alcalde o 20 de outubro de 1936, permanecendo no cargo até o 30 de setembro de 1959. Volveu ser alcalde do 5 de febreiro de 1961 ao 8 de xaneiro de 1968.
RAINBOW
Sinxelos
Vendas acumuladas dos sinxelos: 2,181,983
Maximino Montero Barreiro
Vida persoal
Casou con Manuela Romero Muñiz e foi pai de Maximino Manuel Montero Romero.
RAINBOW
Sinxelos
Vendas acumuladas dos sinxelos e o álbum:  4,039,853
Sandhi tonal
O sandhi tonal é un fenómeno de sandhi que se produce nas linguas tonais. Existe en todas as linguas con tons, pero parece máis estendido nalgunhas que noutras.
En mandarín, o sandhi tonal máis frecuente consiste en pronunciar unha sílaba orixinalmente no terceiro ton ante outra sílaba no terceiro ton como unha sílaba do segundo ton. Por exemplo, a frase transcrita en pinyin nǐhǎo, "ola", é pronunciada de feito níhǎo.
O sandhi tonal en Hakka é máis complexo, e aínda máis na rexión de Minnan. Para amosar ata que punto o sandhi tonal afecta ao significado nela, pode considerarse a combinación dos morfemas taiwaneses kiaⁿ (asustado) e lâng (persoa), que cambia de senso segundo o ton. Pronunciado kiaⁿ7-lâng5, significa "ter medo da xente, que ten medo", mentres que pronunciado kiaⁿ1-lâng1, significa "aterrador, que dá medo".
O cherokee ten un sistema tonal forte no seo do cal os tons poden seren combinados de diversas maneiras segundo regras tonais complexas e sutís que admiten variantes segundo as tribos. Aínda que este sistema tonal se está a simplificar pouco a pouco por influencia do inglés, este fica moi importante para o senso.
The Quest
Sinopse
Van Damme interpreta a Christopher Dubois, un pallaso acróbata e carteirista que vive nas rúas de Nova York en 1925. Despois de roubarlle á mafia, debe escapar da cidade como polisón nun barco. É finalmente descuberto pola tripulación e posto en prisión por contrabandistas e piratas. É rescatado por un mercenario británico chamado Lord Edgar Dobbs (Roger Moore), que logo o vende como escravo a unha illa onde Dubois aprende o estilo de pelexa tailandés, o muay thai. Dobbs axuda a Dubois, mercando a súa liberdade para que o agora experto poida representar ós Estados Unidos nun kumite celebrado nunha cidade perdida do Tíbet, onde representantes de diferentes países como Alemaña, a Unión Soviética, Escocia, España, Turquía, Brasil, Siam, Corea, Grecia, Francia, China, Xapón, Okinawa, África e Mongolia combaten pola eliminación, e o gañador do torneo recibe unha valiosa estatua dun Dragón de ouro puro.
Provincia de Samut Songkhram
Samut Songkhram é unha provincia da Tailandia, a máis pequeniña. A súa capital é a cidade de Samut Songkhram.
Distritos
A provincia divídese en tres distritos (amphoe), os cales logo se subdividen en 38 comunas (tambon) e 284 poboados (muban).
A Espedregada, Cabeiras, Arbo
A Espedregada é un lugar da parroquia de Cabeiras, no concello pontevedrés de Arbo, na comarca da Paradanta. Segundo o IGE, en 2022 tiña 13 habitantes (7 homes e 6 mulleres).
Marista
Marista foi unha cidade situada ao leste (lixeiramente ao sueste) de Hattusa, na Terra Alta Hitita.
The Selfish Gene
The Selfish Gene  é unha obra divulgativa sobre a teoría da evolución, en que Richard Dawkins presenta unha interpretación desta que procura explicar a evolución das especies na perspectiva dos xenes e non na do individuo ou da especie.
Características
Segundo a Teoría do xene egoísta, o xene é a unidade fundamental da evolución. Esta idea pon cobro a algunhas confusións que se criaron co obxectivo de explicar determinadas características físicas ou comportamentais dos seres vivos. Ollando a evolución desde o punto de vista do xene, pódense explicar mesmo fenómenos de selección de grupo. Este libro tamén é notábel por (re)introducir o concepto de meme.
Dawkins redefine o concepto de xene como aquela unidade de información transmisible pola herdanza que produce un ou varios efectos concretos, en tanto poida existir outra unidade de información que produciría efectos distintos, denominada alelo do xene, sen importar se se trata dun xene illado (caso improbábel) ou de varios xenes cooperativos; incluso sería indiferente se un xene se corresponde cun cromosoma enteiro ou cun fragmento.
O egoísmo constitúe unha metáfora coa que Dawkins pretende explicar o feito de que a prosperidade dun xene depende da súa adecuación ao medio.
Un xene dun organismo (os organismos son así máquinas de supervivencia para xenes) do que forma parte segue existindo se dito organismo se reproduce, posto que os xenes son a base da herdanza (no caso da reprodución sexual, a probabilidade de que un xene determinado sexa herdado é do 50 %, xa que o macho achega a metade dos xenes que formarán o novo individuo e a femia achega a metade restante; no caso da reprodución asexual, a trasmisión dun xene dun ascendente a un descendente é directa: o descendente é unha copia xenética do ascendente). Así, os xenes que dalgunha maneira proporcionen máis oportunidades de reproducirse para o organismo do que forma parte que os respectivos alelos tenderá a ser herdado por cada vez un maior número de individuos.
Unha metáfora adecuada para a teoría do xene egoísta é unha resposta á pregunta que vai antes, a galiña ou o ovo?. A resposta, considerando "o xene egoísta", sería que unha galiña non é máis que o medio que utiliza un ovo para crear máis ovos.
Con estas premisas, Dawkins trata de explicar as relacións entre individuos: a agresión, a batalla de sexos, o conflito xeracional e mesmo a plausibilidade do altruísmo.
Como colofón da obra, Dawkins acuña o concepto de meme como axente responsable da transmisión cultural no ser humano, análogo ao concepto de xene, e polo tanto, suxeito ás mesmas regras básicas da evolución (o egoísmo entre elas).
Tapikka
miniatura|Restos do palazo de Tapikka. Tapikka ou Tappiga foi unha cidade hitita situada na moderna Maşat Höyük (Turquía). Crese que foi destruída polos kaska pouco antes do -1350. Na cidade atopouse unha importante colección de cartas, que permiten facerse unha idea da situación do Imperio Hitita no século –XIV.
Casa da igrexa Ruchill
miniatura|dereita|250px|A Casa está ao carón da torre da igrexa. Ao fondo atópase unha fábrica, do outro lado da canle. miniatura|dereita|250px|Fachada que dá á rúa. miniatura|dereita|250px|Ao sur da Casa hai un edificio axuliar, xusto no cruzamento con Maryhill Road.
A Casa da Igrexa Ruchill, en inglés Ruchill Church Hall, é un edificio deseñado polo arquitecto glesca Charles Rennie Mackintosh como unha casa de traballo para a Igrexa Libre de Escocia, e que se rematou en 1899. Atópase no número 15/17 da rúa Shakespeare Street, unha perpendicular a Maryhill Road, en Glasgow, Escocia, preto da ponte que leva pola rúa Ruchill Street ata o barrio de Ruchill, cruzando a canle do Forth e do Clyde, e próxima a unha área comercial na rúa principal. A igrexa que está ao lado ergueuse máis tarde, da man doutro arquitecto.
Tapikka
A cidade foi reconstruída e fortificada por Muwatallis II sobre o -1300 e entregada ao seu irmán Hattusilis como parte do recentemente creado reino vasalo de Hakpis.
Casa da igrexa Ruchill
O edificio ten dous salóns e dúas salas de xuntanza. O salón principal ten unha divisoria pregable que permite facer unha separación. Na actualidade ségueno usando os fregueses da parroquia, e ábrese a diario para darlle servizo á comunidade. Tamén abre o 'Salón de Té Mackintosh', onde se lles ofrecen tés e algo para comer aos visitantes.
Christopher Howgego
Christopher J. Howgego é un numismático británico especializado na moeda da antigüidade, conservador do gabinete numismático do museo Ashmolean, da Universidade de Oxford.
Howgego é tamén, desde 1988, profesor de Numismática Grega e Romana no Wolfson College, da mesma universidade, e profesor honorario da Universidade de Warwick.
Na literatura científica é citado frecuentemente como C. J. Howgego.
Traxectoria
O seu centro de interse como investigador é a moeda antiga como elemento que contribúe ao entendemento da historia. O seu primeiro libro versaba sobre as contramarcas da moeda provincial romana, utilizadas como elemento de datación para investigar as relacións entre as cuñaxes e os exércitos, as migracións, a inflación e a función do diñeiro.
A partir de aí, ocupouse nas súas investigacións de temas como os motivos das civilizacións antigas para cuñaren moeda, a subministración e o uso do diñeiro no mundo romano, a circulación monetaria e a súa vinculación coa economía na Antiga Roma ou a relación entre a cuñaxe de moeda e a identidade nas provincias romanas do Imperio. Howgego foi fundador e un dos directores de Roman Provincial Coinage Online e, xunto con Andrew, dirixiu tamén o proxecto Coin Hoards of the Ronman Empire ("Achados monetarios do Imperio Romano"). Participa, así mesmo, como editor nas series Roman Imperial Coinage e Roman Provincial Coinage.