cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Red Hot Chili Peppers
Formación e primeiro álbum (1983–1984)
Slovak e Irons, á súa vez, estaban noutro grupo chamado What is This?, pero os membros máis permanentes dos Chili Peppers (Anthony e Flea) xa non quixeron entrar no mercado punk. A primeira actuación deles foi no Rhythm Lounge, á cal acudiron 30 persoas. Para ese concerto compuxeran unha canción inspirada claramente pola fusión de punk, rap e funk do sinxelo "The Magnificient Seven" de The Clash, pero coa nova actitude salvaxe e maior velocidade do hardcore, a despois coñecida coma "Out in L.A.". O rendemento ao vivo da banda foi tan bo que se lles pediu regresar a semana seguinte. Debido a este inagardado éxito, os membros da banda trocaron o nome polo de Red Hot Chili Peppers, debido a que veron o nome orixinal un pouco incómodo. Logo seguiron realizando varios concertos por clubs de L.A. e cabarets coma o Kit Kat Club. É nestes primeiros intres cando comezan a facerse populares polas súas actuacións nas que aparecían completamente nús, con só un calcetín nos xenitais. Seis das cancións que tocaban neses shows foron gravadas na súa primeira demo.
Varios meses despois da súa primeira actuación, a banda firmou coa compañía discográfica EMI. Pero, dúas semanas antes, What Is This? obtivera un contrato con MCA, polo que Slovak e Irons deixaron Red Hot Chili Peppers e dedicáronse a What is this?. Kiedis e Flea non pensaron en disolver a banda, senón que decidiron recrutar a novos membros. Cliff Martínez, un coñecido de Flea, pediu sumarse aos Chili Peppers pouco despois. Tamén se uniría Jack Sherman, o rei pirata.
Freaky Styley (1985)
George Clinton (o lendario líder de Parliament e Funkadelic) foi elixido (a petición de Anthony e Flea) para producir o seguinte álbum da banda, Freaky Styley.
O álbum foi gravado no famoso Detroit's famed R&B and funky United Sound Systems studios no bordo da Universidad Estatal de Wayne. Clinton mesturou diversos elementos do punk e o funk no repertorio da banda, que permitiron incorporar variedade á música. De feito, na canción "Hollywood", que é unha adaptación do tema "Africa" dos lendarios Funkateers de Nueva Orleans The Meters, participa no saxofón o músico Maceo Parker, que ao igual có baixista Bootsy Collins, gravara para o forxador do Funk, James Brown, e o mesmo Clinton.
O álbum foi publicado o 16 de agosto de 1985, pero inda que a banda tivo unha relación moito mellor con Clinton que con Gill, o álbum foi apenas máis exitoso que o primeiro álbum, e non tivo chegada a ningún Chart, pese a contar coa produción dunha lenda vivente coma o "Dr. Funkenstein". A posterior xira non foi considerada o suficientemente produtiva para a banda.
The Uplift Mofo Party Plan (1986-1988)
Cliff Martínez foise do grupo no verán de 1986, e a banda contratou temporalmente a Chuck Biscuits para rematar a xira. Jack Irons quedou sen traballo e, separado doutros compromisos, reintegrouse ao grupo. Anthony, Flea e Hillel quedaron moi sorprendidos. O grupo elixiu a Michael Beinhorn, quen colaborara con Herbie Hancock e formara grupos como Material e Tackheads, para producir o seu próximo álbum. Estaban outra vez os catro compoñentes orixinais da banda. As cancións comezaron a formarse rapidamente, e o álbum comezou a ter forma, usando a mesma mestura de funk e ritmos que Freaky Styley, pero con sons moito máis agresivos de punk e metal. Reuníndose os catro integrantes, comezaron o proceso de creación.
O 29 de setembro de 1987, The Uplift Mofo Party Plan saíu á venda, converténdose no primeiro álbum dos Red Hot Chili Peppers en aparecer nalgún Chart. A pesar de que chegaron só ao posto # 148 no "Billboard Hot 200", este foi un éxito importante en comparación aos dous primeiros álbums.
Durante este período, Kiedis e Slovak estaban desenvolvendo graves hábitos de adicción ás drogas, a miúdo ata abandonaban a banda. A adicción á heroína levou a Slovak á morte o 27 de xullo de 1988 aos 25 anos de idade. Kiedis abandonou a cidade e non asistiu ao funeral de Slovak, considerando que a situación era surrealista. Fuxiu a México onde permaneceu uns meses para desintoxicarse. Jack Irons, posteriormente, abandonou o grupo, dicindo que el non quería formar parte dun grupo onde os seus amigos falecían. Foi internado nun psiquiátrico.
Mother's Milk (1989-1990)
Ante a morte de Hillel Slovak a banda en primeiro lugar contratou a D.H. Peligro dos Dead Kennedys como batería e ao guitarrista de P-Funk DeWayne "Blackbyrd" McKnight, pero estes non contaban coa chispa suficiente como para continuar na banda, polo que serían despedidos. Posteriormente contratarían a John Frusciante como guitarra. Frusciante realizara unha audición para ingresar na banda Thelonious Monster, pero D.H. Peligro faloulle a Flea del, e uns días máis tarde improvisaron no garaxe deste, que decidiu xunto a Kiedis que era a substitución perfecta para Hillel. miniatura|250px|[[Flea]] Tres semanas antes de entrar no estudio a banda continuaba sen batería, e un amigo recomendoulles a Chad Smith. Decidiron darlle unha oportunidade, e nunha audición Chad abrumó ao grupo pola forza e complexidade dos seus ritmos. Despois desta sesión de improvisación admitiron a Chad como novo batería da banda.
Mother's Milk foi lanzado o 15 de agosto de 1989 e tivo no tema tributo a Hillel Slovak, "Knock Me Down", a que foi a súa primeia canción en chegar ao top 10 das cancións de rock. Tamén tiveron un grande éxito coa interpretación de "Higher Ground" de Stevie Wonder. Mother's Milk vendeu uns 2 millóns de copias ao redor do mundo. Tamén se editaron como sinxelos os temas "Knock Me Down" e "Taste The Pain", e a cara B destes, a canción "Show Me Your Soul", foi usada na banda sonora da película Pretty Woman.
Blood Sugar Sex Magik (1991-1992)
O contrato da banda con EMI rematara e comezaron a buscar outra discográfica para lanzar o seu seguinte álbum. O grupo chegou a un pre-acordo con Sony BMG/Epic, coa condición de que Sony mercara o seu último álbum con EMI. Este proceso tardou meses e, aínda que xa se realizara o acordo con Sony/Epic, Mo Ostin, de Warner Bros, chamou a Kiedis para felicitalo polo contrato, e felicitou á compañía discográfica rival. Kiedis pensou "A persoa máis xenial e máis auténtica que coñecimos durante todas as negociacións acababa de chamarme persoalmente para animarme a facer unha exitosa gravación para unha compañía rival. Ese era o tipo de individuo para o que quería estar traballando". Kiedis levou a cabo a súa idea, e finalmente abandonou o contrato con Sony para asinar con Warner Bros.
Deidíuse que a gravación do álbum debía realizarse nun sitio diferente, e Rick Rubin, produtor do mesmo, suxeríu unha mansión supostamente embruxada. Para a gravación do traballo Rubin deixou á banda completa liberdade nas súas composicións, xa que os Red Hot tiveran problemas por esas circunstancias.
A súa colaboración con Rick Rubin, que xa traballara con Run DMC, Beastie Boys, Slayer ou Danzig, levounos ao estrelato coa edición de Blood Sugar Sex Magik o 24 de setembro de 1991. O primeiro sinxelo sería "Give It Away", e grazas a el a banda gañaría un Grammy pola mellor canción de hard rock, e conseguirían o seu primeiro número 1 na lista Modern Rock estadounidense. A promoción do disco continuou co lanzamento da balada "Under The Bridge", que foi un éxito a nivel mundial. Na canción Anthony Kiedis narra a súa batalla coas drogas, e trátase do tema dos Red Hot que máis alto chegou ba lista Billboard Hot 100, acadando o seu segundo posto. Outros sinxelos do álbum foron "Suck My Kiss" e "Breaking The Girl".
En maio de 1992 John Frusciante deixou a banda durante unha xira polo Xapón, alegando que se sentía alienado. Flea dixo que a xira de promoción do álbum fora moi dura e que non tiñan practicamente tempo para durmir. Aínda que a razón principal da súa saída foron as constantes discusións con Anthony ao longo da xira. Jhn foi substituído inicialmente por Arik Marshall, que aparece nos vídeos de "Breaking The Girl" e "If You Have To Ask". Posteriormente ocuparía o seu lugar Jesse Tobias e finalmente chegaría Dave Navarro, guitarrista de Jane's Addiction, para cubrir a vacante deixada por Frusciante, que nos anos que estivo fóra da banda (volvería en 1998) estivo deprimido e loitando contra as drogas. Tamén traballou na música como solista, editando dous disco, un deles retirado do mercado polo propio Frusciante.
O álbum Blood Sugar Sex Magik vendeu máis de 15 millóns de copias a nivel mundial, só superado en cifras por Californication. Blood Sugar Sex Magik foi colocado no posto 310 da lista da Rolling Stone dos "500 mellores álbums de todos os tempos". En 1993, con Arik Marshall en lugar de John Frusciante, prestan a súa voz para a súa aparición na serie de televisión The Simpsons no capítulo "O drama de Krusty".
One Hot Minute (1995)
One Hot Minute é o sexto álbum de estudio da banda e foi lanzado o 12 de setembro do ano 1995. Pola saída de John Frusciante, este álbum foi gravado polo anterior guitarrista de Jane's Addiction, Dave Navarro. A súa presenza alterou o son dos Red Hot Chili Peppers. Finalmente Navarro foi despedido da banda no 1998 por diferenzas creativas.
Este álbum ten menos contido sexual que os anteriores álbums e explora asuntos máis escuros como as drogas, a depresión, a angustia e a dor. Anthony Kiedis, quen reincidira en 1994 nas súas adiccións á heroína e ás anfetaminas, logo de estar limpio máis de cinco anos, abordou as letras cunha mirada ás drogas e ós seus duros efectos.Tamén contén riffs de guitarra de heavy metal.
One Hot Minute contén catro sinxelos: "Warped", "Aeroplane", "Coffee Shop", e "My Friends", e chegou ao posto catro do Billaboard 200.
Sixto de Borbón
dereita|miniatura|O escudo de Sixto Henrique de Borbón. Sixto Henrique de Borbón, chamado polos seus seguidores Sixto Henrique de Borbón-Parma e Borbón-Busset, nado en Pau (departamento dos Pireneos Atlánticos) o 22 de xullo de 1940, é un aristócrata francés, duque de Aranjuez e príncipe de Parma e Piacenza. É o líder do grupo carlista coñecido como Comuñón Tradicionalista, representando cos seus seguidores, chamados "sixtinos", a vertente máis tradicionalista do carlismo, e considérase o rexente do trono de España pola rama carlista
Traxectoria
Foi o segundo fillo do Duque Francisco Xavier de Borbón-Parma e Bragança (máis tarde príncipe rexente e despois pretendente tamén ó trono español e Duque de Parma) e de Madgdalena de Borbón-Busset.
Xa dende pequeno mostrou as súas intencións de acceder ó trono e posicionouse favorable ás causas Carlistas. Cursou os seus estudos en colexios Beneditinos e nos Maristas, así como dereito, linguas modernas e clásicas e finanzas. En 1965 alistouse na Lexión Española baixo o alcume de Enrique de Aranjuez e o 2 de maio dese mesmo ano fixo a xura de bandeira o que o excluía de compromisos políticos (contrariamente do que ocorre hoxe en día, xa que a xura de bandeira amosa tamén fidelidade cara á Constitución española de 1978.
Os seguidores de Sixto de Borbón acusaron ó seu irmán máis vello, Carlos Hugo de Borbón-Parma, de ter abandonado os ideais que a súa familia sempre apoiara e consideraban que Sixto era o líder do Comuñón Tradicionalista. Namentres que o seu irmán Carlos Hugo abandonara as pretensións carlistas cara ao trono e reconciliárase co Estado Español, Sixto Henrique autonomeouse rexente cando o seu pai, o Duque Xavier de Borbón-Parma, morreu en 1977.
Na primavera de 1976, na romaría de Montejurra, un grupo de seguidores de Sixto de Borbón composto por membros da Comuñón Tradicionalista, a Irmandade de Excombatentes, Unión Nacional Española e Fuerza Nueva, acompañados por pistoleiros ultradereitistas españois, arxentinos, italianos e franceses agrediu ós militantes do Partido Carlista partidarios de Carlos Hugo de Borbón nos chamados Sucesos de Montejurra. O resultado do incidente foi a morte de dúas persoas aínda que non se conseguiu o obxectivo que era o de alterar o apoio maioritario do Partido Carlista a Carlos Hugo quen foi ratificado un ano despois.
Sufriu un grave accidente de automóbil en 2001 e como consecuencia diminuíu a súa actividade pública, porén apoiou a candidatura de Jean-Marie Le Pen, o candidato da Fronte Nacional nas eleccións de 2002 e 2007.
Escala de Palermo
A Escala Técnica de Ameaza de Impacto de Palermo (en inglés Palermo Technical Impact Hazard Scale) é unha escala de tipo logarítmica (base 10) cuxa función é medir o risco de impacto dun obxecto próximo á terra (NEO, do inglés Near Earth Object). Serve para comparar a probabilidade de impacto potencial dun obxecto detectado co risco medio doutro obxecto de igual ou superior tamaño segundo o tempo que falta ata o impacto potencial previsto.
Existe outra escala similar chamada Escala de Turín, que toma valores discretos (niveis 0-12) co que facilita a súa comprensión ao ser menos técnica e que está orientada cara a xente con menos coñecementos teóricos.
Os valores que pode tomar a escala de Palermo son de carácter continuo a diferenza da escala de Torino. O valor -2 significa que só existe un 1% do risco medio de impacto. O valor 0 indica que a probabilidade de impacto é a mesma que a probabilidade do risco medio. O valor 2 indicaría que a probabilidade de impacto é 100 veces superior ao risco medio.
Fórmula
A fórmula de cálculo da escala de Palermo é:
Kosmos 233
Kosmos 233 (Космос 233 en ruso), tamén denominado DS-P1-Yu Nº 15, foi un satélite artificial soviético lanzado o 18 de xullo de 1968 mediante un foguete Kosmos 2I desde o cosmódromo de Plesetsk.
Características
Kosmos 233 foi o décimo quinto membro da serie de satélites DS-P1-Yu e o décimo cuarto lanzado con éxito tralo fracaso do lanzamento do segundo membro da serie. Estaba adicado a servir como obxectivo para as probas antisatélites e antimísiles soviéticas.
Burgos
Burgos é unha cidade española de Castela e León, capital da provincia de Burgos. Conta cunha poboación de 179.097 habitantes, segundo os datos demográficos de 2013, repartidos nunha superficie de 107,08 km², converténdose na 37ª cidade máis poboada de España, e a segunda da comunidade.
Aínda que hai probas de asentamentos neolíticos e da Idade de Ferro, a cidade como tal fundouna o conde castelán Diego Porcelos no ano 884 para frear o avance musulmán. No ano 930 converteuse en capital do condado de Castela primeiro dependente do reino de León e independente despois por actuación do conde Fernán González. Foi a capital do reino de Castela, e de xeito intermitente da Coroa de Castela, desde 1230 ata o reinado dos Reis Católicos. Estes ditaron na cidade, en 1512, as Leis de Burgos; as primeiras leis que a Monarquía Hispánica aplicou en América para organizar a súa conquista. Posteriormente foi a capital da antiga rexión histórica de Castela a Vella, e primeira capital provisional da comunidade autónoma de Castela e León.
Conta cun anel verde e un amplo conxunto monumental entre os cales destacan a catedral de Santa María, expoñente da arquitectura gótica declarada Patrimonio da Humanidade pola UNESCO, o mosteiro de Santa María la Real de las Huelgas e a cartuxa de Miraflores. Ademais, a cidade é atravesada polo Camiño de Santiago, outro Patrimonio da Humanidade e atópase a menos de 15 km de Atapuerca, tamén baixo a protección da UNESCO desde o ano 2000. O día 13 de xullo de 2010, abriu as súas portas o Museo da Evolución Humana.
Xeografía
200px|miniatura|Clima de Burgos Situada nunha zona de baixa montaña, atópase na zona de confluencia de varios ríos, os cales son afluentes do río Arlanzón. Este actúa como principal arteria da cidade, producindo unha zona predominantemente chaira. A pesar diso, existen varios cerros e zonas elevadas, que nalgúns casos separan barrios e zonas históricas. A cidade é practicamente chaira nas zonas máis poboadas, que se estenden principalmente na veiga formada polos ríos Arlanzón e Vea. A pesar diso, o seu extenso termo municipal inclúe zonas de baixa montaña, as cales na súa maioría se tratan de montes que non superan os 80 metros de elevación sobre o nivel da chaira.
Underworld: Evolution
Underworld: Evolution é un filme dirixido por Len Wiseman que foi estreado no 2006. É a segunda parte da saga de filmes de Underworld.
Burgos
Xeografía
O clima de Burgos é mediterráneo continentalizado ou continental moderado con influencias mediterráneas no réxime de precipitacións. A estación máis chuviosa é a primavera mentres que o verán é suave e moito menos húmido que na España atlántica. Os invernos son fríos e con neve, con temperaturas mínimas que por veces descenden dos -10 °C.
Underworld: Evolution
Sinopse
A loita milenaria entre vampiros e lobishome adoptou novas dimensións de violencia. Naceu unha nova raza en nada comparable a ningunha outra coñecida. Traizoada polos do seu propio clan, a guerreira vampiro Selene (Kate Beckinsale), busca vinganza. Para iso, decide descubrir a verdade sobre a identidade do primeiro Inmortal verdadeiro. Non é Marcus, o rei dos vampiros como se cría, senón Alexander Corvinus, pai de Marcus e do seu irmán xemelgo William. Selene e o híbrido Michael (Scott Speedman), protagonistas dun amor prohibido, loitarán xuntos contra o poderoso Marcus, quen está decidido a liberar ó seu irmán preso e empregar a sede de sangue deste para chegar a dominar o mundo.
Burgos
Prehistoria
Na zona tamén existiron asentamentos prerromanos, dos que hai mostras no cerro do castelo do período neolítico, preto de 4500 anos a.C. e da primeira Idade de Ferro, preto de 850 anos a.C.
Idade Antiga
Aínda que non se ten constancia de asentamentos importantes na cidade, existen numerosos restos da época romana, sobre todo nas zonas máis próximas ao río Arlanzón. Ao longo do norte da cidade, discorre unha calzada romana entre os municipios lindeiros de Villayerno Morquillas e Tardajos, de leste a oeste.
Idade Media
Nunha crónica árabe cítase unha poboación saqueada no ano 860 denominada Burchia, que parece corresponder coa actual Burgos.
No 931, Fernán González logrou reunir o goberno dos condados de Burgos, Lara, Lantarón, Cerdeira e Áraba, deixando a Burgos como capital do condado de Castela.
Cando en 1038 Fernando I era coroado rei de León, formando o reino de Castela, Burgos é elixida a súa capital.
220px|miniatura|esquerda|Vista da [[Catedral de Burgos|catedral de Santa María.]] En 1071 Sancho II encerra en Burgos ao seu irmán García para arrebatarlle o reino de Galicia. En 1074 Afonso VI, rei tras o falecemento do seu irmán Sancho, cedeu o seu palacio en Burgos para a construción da catedral de Santa María. Ese mesmo ano as tamén irmás deste, Elvira e Urraca, trasladan a diocese de Oca a Gamonal.
Tras a conquista de Toledo de 1085 por Afonso VI, Burgos perdía a capitalidade do Reino de Castela en favor desta cidade. Isto non paralizou o crecemento de Burgos, onde se seguirían realizando algunhas Cortes.
Á mantenta desta cidade, o xeógrafo árabe Al-Idrisi escribe no século XII:
Algunhas cidades españolas e outras do Novo Mundo foron fundadas desde Burgos, como Bilbao, fundación confirmada polo rei Fernando IV de Castela o 4 de xaneiro de 1301.
Idade Moderna
miniatura|250px|[[Provincia de Burgos en 1590]] O século XVI supuxo para Burgos o século da súa plenitude. No final do século XV e comezos do século XVI, a cidade que nacera sobre un medio agrícola, volve as costas ao campo e dedícase a funcións polarizadas en torno ao comercio. É durante o século XVI cando Burgos explota ao máximo as vantaxes da súa situación xeográfica.
No final do século XVI, asistimos ao comezo dun período de decadencia da cidade. As principais causas non foron exclusivamente internas, pois alcanzaron unha categoría superior: as guerras de Flandres, o descubrimento de América, o centralismo dos monarcas absolutos agravado coas circunstancias do traslado da capital a Madrid, entre outros.
Tamén influíron causas de carácter localista, como as famosas pestes, que castigaron especialmente a cidade, principalmente no último cuarto de século, diezmando a súa poboación.
Desarmado o marco económico e social burgalés, decaeron os camiños e as vías de comunicación; Burgos entrou nun gran sopor e illamento. A crise reflíctese nun documento custodiado no Arquivo Municipal, que di: "A Cidade está tan despoboada e sen xente que a que hai marcha fóra por non poder sustentarse, e están as casas e edificios case todos arruinados e derrubados" Neste estado de desolación permanece Burgos ata as últimas décadas do século XVIII, en que o Despotismo ilustrado pareceu renovar levemente a Cidade.
Intentouse restaurar o Consulado; a Real Cédula do 16 de marzo de 1763 repuña a grande institución do Consulado, pero un monopolio lanero non tiña sentido nunha economía de escasa exportación. En Burgos había que implantalo todo artificialmente: o diñeiro, os mercadores, os medios de transporte.
O Consulado languideceu axiña e, a partir de 1781, orientouse para unha Academia de Artes e Oficios e outras actividades benéfico-culturais, en sintonía coa mentalidade da época. Algo semellante sucedeu coa Facultade de Medicina, establecida no antigo Hospital da Concepción, instaurada en 1799, desaparecendo arredor de 1817. Nesta época a Cidade experimentou superficiais reformas de urbanismo: "A Ponte de San Pablo, a reposición de manguardas, a composición de camiños, o Consistorio que se vai a construír no lugar duns corredores antigos e indecentes".
Idade Contemporánea
Durante a guerra civil española, a cidade de Burgos foi sede da Xunta de Defensa Nacional. Na cidade tivo tamén lugar a formación do Primeiro Goberno nacional de España (1938-1939), durante o cal Francisco Franco asume oficialmente os cargos de Xefe de Estado e de Goberno. O goberno franquista permaneceu en Burgos ata o 18 de outubro de 1939, cando se trasladou a Madrid. O 9 de agosto fórmase nesta cidade o segundo goberno franquista.
O 3 de decembro de 1970, tivo lugar o chamado Proceso de Burgos, un xuízo contra dezaseis membros da organización terrorista ETA acusadas do asasinato de tres persoas. As condenas á morte de seis dos procesados non se executaron, conmutándose por penas de reclusión.
Demografía
Os datos recollidos polo INE en 2010 apuntan a que Burgos posúe unha poboación de 178.574 habitantes, e engrosa a lista de grandes cidades españolas. Esta cifra supón o 47,64% da poboación total provincial, ocupando dentro dela o primeiro posto demográfico, seguido de Miranda de Ebro e Aranda de Duero. Na comunidade de Castela e León é a segunda cidade máis poboada, detrás de Valladolid e diante de Salamanca. O xentilicio de Burgos é burgalés ou burgalesa.
A poboación da cidade experimentou un incremento considerable desde principios do século XX, sobre todo logo da guerra civil, e especialmente entre 1950 e 1980, debido en parte a un forte proceso de industrialización producido ao ser nomeada Polo de Desenvolvemento Industrial.
O único decremento de poboación produciuse nos anos 90, debido á crise e á migración de parte da poboación a municipios da área metropolitana e do alfoz.
Economía
220px|miniatura|Vista aérea do polígono de Villalonquéjar. O establecemento do Polo de Promoción Industrial de Burgos, unido ás vantaxes de localización debidas á posición xeográfica, facilitaron o desenvolvemento da industria, xerando un tecido empresarial. A cidade de Burgos representa en torno ao 60% da economía provincial e ao 20% da rexional, actuando como un centro económico provincial, que chega ata ata zonas limítrofes de Palencia e A Rioxa.
Xa desde a Idade Media, actuou como un importante centro económico do norte peninsular, centrado no comercio, sobre todo o relacionado co da la, que tivo o seu apoxeo no século XV.
No século XX, produciuse unha forte industrialización, culminada na creación dos grandes polígonos industriais nos anos 70. En 2009, a cidade lidera o sector de fabricación de pezas para o automóbil na comunidade, xa que hai 25 fabricantes que empregan uns 5.000 traballadores.
Ten algunhas das empresas de maior facturación de Castela e León, como Grupo Antolin, Campofrío ou San Miguel. Tamén destacan pola súa actividade Aventis Animal Nutrition España, Benteler España, Industrias del Ubierna, Productos Capilares Lóreal, Grupo Cropu, Gonvarri Industrial, Nicolás Correa e Interbon.
Transporte
A cidade posúe un sistema de comunicacións desenvolvido que, unido á súa privilexiada situación xeográfica, convértea no principal nodo de transportes do norte de España.
Burgos é a cidade española máis galardoada en termos de transporte sostible. Iniciativas como a implantación do biodiésel na frota municipal (Policía, Bombeiros, Autobuses), a renovación de parte da frota de autobuses, o sistema Bicibur de préstamo de bicicletas ou o control de acceso de vehículos ao Centro histórico, recibiron o recoñecemento de galardóns como Cidade Civitas do ano 2007 ou o Energy Globe Award en 2009.
As súas amplas avenidas, unido á recente apertura de roldas interiores e de partes da circunvalación exterior, permiten un tráfico fluído, converténdose na capital de provincia en España que posúe un menor número de rúas con retencións, con menos do un por cento.
Estradas
miniatura|220px|En [[2008, entrou en funcionamento róldaa norte, parte da BU-30.]] Polo municipio discorren numerosas estradas nacionais, autovías e autoestradas que unen a cidade con todas as capitais que a rodean. Grazas á súa localización, Burgos prosperou economicamente como nó de enlaces, tanto de transportes nacionais (Madrid-País Vasco, Barcelona-Logroño-Vigo), como internacionais (Francia-Marrocos, Portugal-Francia, Camiño de Santiago Francés).
O eixo principal e mellor desenvolvido de comunicacións terrestres é a A-1, AP-1 e N-I, que une Burgos con Madrid e a fronteira francesa. Outras autovías, a A-231 e A-62 que conectan a cidade con León e Valladolid forman o segundo grande eixo de comunicacións, fonte dun importante tráfico con Portugal e Galicia. Hai previstas novas autovías conectarán coa Rioxa (A-12) e Cantabria (A-73).
Autobuses
miniatura|A liña 1, que une o barrio de [[Gamonal, Burgos|Gamonal co centro, é a de maior ocupación e frecuencias da cidade.]] Para o transporte interno na cidade existe unha frota de autobuses urbanos que opera mediante unha trintena de liñas, dúas delas nocturnas. No ano 2009, contabilizáronse 13 450 000 millóns de viaxeiros cun descenso de 388.416 viaxeiros respecto de 2008. En 2011, espérase bater unha marca histórica, pois espérase superar os 14 millóns.
En 2010, púxose en funcionamento o sistema de cartóns sen contacto do BonoBus. Ao ano seguinte, instaláronse máquinas de recarga automática nas principais paradas da cidade. O prezo do billete é un dos dez máis baixos de España, e o bonobús ten o prezo por viaxe máis baixa de todo o país.
Desde o ano 2005, Burgos conta co chamado Transporte Metropolitano, un sistema de autobuses que une os municipios do alfoz coa capital. Consta de nove liñas que ofrecen servizo a máis de 15.000 habitantes de 51 municipios.
Bicicleta
miniatura|esquerda|220px|Unha das bancadas do sistema de alugamento de bicicletas Bicibur, situada fronte do [[Museo da Evolución Humana|MEH.]] A pesar de ser aínda un fenómeno minoritario, o uso da bicicleta como medio de transporte está aumentando debido a diversas actuacións como a instalación de aparcabicicletas ou o Servizo de Rexistro para evitar roubos. Aínda que o seu uso está por baixo da media doutras cidades europeas, estase promovendo o seu uso para intentar reducir o tráfico e a contaminación da cidade.
A cidade conta cunha rede de carril bici de algo máis de 100 km, converténdose na 6ª cidade española en quilómetros de carril bici, e a primeira en quilómetros por habitante. O principal eixo é o que conecta Gamonal co centro histórico e a universidade.
Coa construción do futuro Bulevar, disporase doutro carril de bicicletas dobre continuo de 12 km, compartindo calzada co resto de tráfico rodado, mellorando notablemente os tempos de desprazamento entre os extremos da cidade.
Na cidade existe un servizo público de préstamo gratuíto de bicicletas, Bicibur, o primeiro en España destas características. Este servizo permite alugar unha bicicleta de forma gratuíta durante un tempo limitado. Disponse dun total de 17 plataformas de préstamo distribuídas por toda a cidade, nos puntos de transporte máis estratéxicos. Actualmente o uso de Bicibur require un previo rexistro, aínda que se prevé introducir un sistema que permita o alugamento cun simple cartón bancario, favorecendo a súa implantación.
Tranvía
Tense proxectada a implementación dun tranvía na cidade, que percorrería o futuro bulevar, chamado oficialmente Avenida de Valencia. Comporíase dunha liña duns 12 km de lonxitude e tería orixe na estación de tren e fin na universidade. O seu custo estímase entre os 80 e 120 millóns de euros.
Como material rodante, pensouse o uso do Translohr, un tranvía pneumático, de menor custo e con maior seguridade.
Ferrocarril
miniatura|220px|Vista exterior da [[Estación de Burgos - Rosa de Lima.]] A cidade é considerada un eixo ferroviario de primeira orde, pola cal circulan dúas liñas, ambas as dúas xestionadas por Renfe: a liña Madrid-Irún, e o ferrocarril directo Madrid-Burgos por Aranda de Duero.
En 2010, cúmprense 150 anos da chegada do ferrocarril á cidade, xa que o primeiro tren fixo presenza o 25 de outubro de 1860. Uniu Madrid coa fronteira francesa e estaba considerada como a principal vía de comunicación ferroviaria entre España e Europa. Situada na metade do traxecto, Burgos pronto se convertería nun importante nó de comunicacións entre o centro e o norte do país.
Desde decembro de 2007, a cidade está conectada coas principais capitais de provincia mediante o servizo de alta velocidade Alvia. Tamén dispón doutros servizos de Longa Distancia e de Media Distancia, que a conectan cos principais núcleos de poboación do país. Pola estación, circula unha media diaria de 18 trens de longa distancia e 12 de media distancia, o que se traduce nun número de usuarios ao redor dos 330.000 anuais.
O 12 de decembro de 2008 inaugurouse a nova estación de ferrocarril, baixo o nome de Burgos-Rosa de Lima, pertencente a Adif. Situada no barrio de Villímar, ao nordés da cidade, está adaptada para a futura chegada do AVE. A cidade será unha das as catro paradas da liña de alta velocidade Valladolid-Burgos-Vitoria. Actualmente todos os tramos entre Valladolid e Burgos atópanse en fase de obras.
Burgos conta cun porto seco, situado en Villafría, para o transporte de mercancías. Cabe destacar unha dobre conexión semanal de dobre sentido con Barcelona.
En setembro de 2011, entrou en funcionamento un tren de mercancías procedente do porto de Bilbao e con destino Madrid, servizo que se ten previsto aumentar a 2 frecuencias semanais.
Aeroporto
miniatura|Terminal do [[aeroporto de Burgos.]] O 10 de xullo de 2008 o aeroporto de Burgos comezou a operar voos comerciais tras a súa completa remodelación, na que se investiron preto de 45 millóns de euros. A instalación aeroportuaria sitúase xunto ao barrio de Villafría, a uns 4 km ao leste do centro da cidade.
Palacio de Topkapi
miniatura|250px|O Palacio de Topkapi visto dende a [[Torre Gálata.]]
Burgos
Aeroporto
A pesar da súa recente inauguración e de entrar en funcionamento en plena crise económica, no seu primeiro ano conseguiu superar en número de pasaxeiros comerciais a outros aeroportos españois similares, como os de Vitoria, Logroño ou León.
En 2011, os destinos ofertados son:
Palacio de Topkapi
O palacio está construído seguindo as normas da arquitectura segrar turca, sendo o seu máximo exemplo. É un entramado complexo de edificios, unidos por patios ou xardíns sendo a superficie total do complexo de 700.000 m², arrodeados por unha muralla bizantina.
Atacamita
A atacamita é un mineral do grupo dos haloxenuros. Quimicamente é un hidroxicloruro de cobre de color verde moi característica. Ten un polimorfo na botallackita, mineral de igual fórmula química pero que cristaliza noutro sistema, no sistema monoclínico.
Burgos
Lugares de interese
A orixe medieval da cidade queda patente debido ao gran número de edificacións da época.
Palacio de Topkapi
En 1853, o sultán Abdulmecid decidiu trasladar a súa residencia ao recentemente construído e moderno Palacio de Dolmabahçe. Na actualidad, o Topkapi é un museo da época imperial, sendo unha das maiores atraccións turísticas de Istambul.
Atacamita
Atopouse por primeira vez no Deserto de Atacama, ao norte de Chile, motivo polo que D. de Gallizen lle puxo este nome en 1801.
Palacio de Topkapi
Salas
miniatura|250px|A Porta da Acollida (Bâb-üs Selâm). miniatura|250px|Atalaia da Cámara do Consello Imperial. miniatura|Un dos espazos interiores. miniatura|Unha das [[billas do palacio.]] miniatura|[[:tr:Hünkâr Sofası|Hünkâr Sofası. O serrallo.]]
Entrada:
Burgos
Catedral de Santa María A Maior
miniatura|200px|[[Catedral de Burgos|Catedral de Santa María, vista desde a rúa Fernán González.]] Trátase do edificio máis representativo da cidade. A súa construción comezou en 1221 seguindo os patróns góticos franceses e foi concluída en 1260. Tivo importantísimas modificacións nos séculos XV e XVI (agullas da fachada principal, capela do Condestable, ciborio do cruceiro; estes elementos do gótico avanzado dotan ao templo do seu perfil inconfundible). Entre os seus visitantes é moi popular por raro o reloxo do Papamoscas. Foi declarada en 1984 Patrimonio da Humanidade pola UNESCO.
Palacio de Topkapi
Salas
O primeiro patio:
Eneida
Características
A maior obra de Virxilio está escrita en hexámetros dactílicos. A causa da morte do poeta aparece con pequenos defectos e incoherencias tanta na composición como na estrutura.
Burgos
Mosteiro de Santa María la Real de las Huelgas
Trátase dun mosteiro cisterciense fundado en 1189 polo rei Afonso VIII de Castela, considerado un dos máis grandes de España. Fai parte do Patrimonio Nacional. 800px|miniatura|centro|Mosteiro de Huelgas, visto desde o [[Castelo de Burgos|castelo.]]
Eneida
Características
A Eneida, por vontade expresa do seu autor, debía ser destruída, ó non ser exposta a revisión final que el tiña previsto facer. Augusto interveu para salvar o poema e encargoulle a edición do poema manuscrito a Vario Rufo, poeta notable da época, e a Tucca, amigo persoal de Virxilio. Foi publicada sen adicións nin emendas tornándose verdadeira literatura de carácter sacro para os romanos.
A obra consta de dúas partes de extensión semellante: a primeira (libros I-VI), que toma como modelo a Odisea, narra as viaxes de Eneas polas costas de África ata arribar primeiro a Cartago onde é acollido pola raíña Dido e posteriormente a Italia; a segunda (libros VII-XII), que se reclama a si mesma como unha especie de Ilíada, as guerras pola conquista do Lacio, coa derrota de Turno e a fundación de Alba Longa por parte de Ascanio, da que xurdirá a cidade de Roma.
Burgos
Mosteiro de Santa María la Real de las Huelgas
Nel están enterrados boa parte da nobreza castelá. Tamén alberga o Museo de Teas Medievais de Burgos.
Eneida
Características
Alén de sublimar a epopea dos devanceiros de Roma, a Eneida é un poema encomiástico dedicado á persoa do emperador Augusto.
Palacio de Topkapi
Salas
O segundo patio:
Burgos
Mosteiro de Santa María la Real de las Huelgas
O mosteiro alberga o Pendón das Navas de Tolosa, trofeo arrebatado aos árabes na Batalla das Navas de Tolosa, que está considerado o mellor tapiz almohade que se conserva.
Palacio de Topkapi
Salas
O terceiro patio:
Eneida
Modelos dos que parte a obra
Dise que, máis aínda que unha imitación da Ilíada e da Odisea, Virxilio expúxose unha sorte de competición con Homero. Así, fronte aos 24 cantos de que se compón cada unha das epopeas homéricas, a Eneida componse de 12. Pódese atopar paralelismos, coas súas correspondentes oposicións, entre as dúas obras gregas e estoutra latina:
Palacio de Topkapi
Salas
O cuarto patio:
Eneida
Modelos dos que parte a obra
Os modelos latinos máis importantes dos que se valeu Virxilio para a composición da Eneida e para o contraste con eles son a Guerra púnica (Poenicum Bellum) de Nevio e, sobre todo, os Anais (Annales) de Ennio, o gran clásico da épica romana nese tempo. En varias pasaxes da Eneida cítanse outros do poema de Ennio, ás veces literalmente.
Burgos
Mosteiro de Santa María la Real de las Huelgas
miniatura|200px|[[Cartuxa de Miraflores, situada a 3 km do centro histórico.]]
Palacio de Topkapi
Salas
O serrallo ou harén.
Edificios situados na muralla do palacio:
Real Club Deportivo Mallorca
O Real Club Deportivo Mallorca S.A.D. (en catalán: Reial Club Deportiu Mallorca) é un club de fútbol español da cidade de Palma, na illa balear de Mallorca. Foi fundado en 1916 e compite na Segunda División, logo de descender na tempada 2019–20.
É o único equipo das Illas Baleares que xogou na Primeira División e conta no seu palmarés cunha Copa do Rei (2003) e unha Supercopa de España (1998). Ademais, na tempada 1998/99 o equipo balear foi subcampión da Recopa de Europa. Participou tamén en dúas edicións da Liga de Campións e en tres da Copa da UEFA.
Primeiros anos
O Mallorca fundouse no ano 1916 co nome de Alfonso XIII FBC. O primeiro estadio, o campo de Buenos Aires, inaugurouse cun encontro fronte ao FC Barcelona resultando nunha vitoria para os visitantes de 0-8. O Alfonso XIII disputou o seu primeiro partido ante o Iluro de Mataró e o resultado foi 1-1. O 28 de xuño dese mesmo ano o Rei Afonso XIII honrou ao equipo co título de Real Sociedad polo que o equipo pasou a denominarse Real Sociedad Alfonso XIII.
En 1917, a Federación catalá admitiu a Real Sociedad Alfonso XIII para que tomase parte no campionato de Segunda Liga en calidade de campión oficioso de Baleares. O equipo mallorquín chegou á final xogada en Barcelona contra o Palafrugell ao que venceu por 3-1 logrando así o seu primeiro título.
Atacamita
Ambiente de formación
A atacamita é un mineral raro, pois as condiciones de formación son moi particulares, fórmase a partir doutros minerais de cobre primarios -sulfuros xeralmente- por oxidación da pátina superficial nun clima árido desértico.
Palacio de Topkapi
Porta Imperial
A Porta Imperial (Bab-i Hümayun) é hoxe en día a entrada principal ao palacio. Foi construída baixo o mandato de Mehmet II e Abdülaziz.
Real Club Deportivo Mallorca
Primeiros anos
En 1931 cámbiase o nome por RCD Mallorca. O 22 de setembro de 1945, inaugúrase Es Fortí, novo estadio do RCD Mallorca. Esta mesma tempada a directiva decide cambiar o nome ao estadio impoñéndolle o de Lluís Sitjar, a persoa que tres anos antes impulsara a construción do campo.
En 1960, o RCD Mallorca consegue o seu primeiro ascenso á División de Honor, con Juan Carlos Lorenzo de adestrador e Jaime Rosselló de presidente.
Década de 1990
miniatura|250px|dereita|O escudo do RCD Mallorca estampado nun dos avións da aeroliña alemá [[LTU.]] En 1991 disputaron por primeira vez, a final da Copa do Rei ante o Atlético de Madrid con quen caeron na prórroga, por 1-0. Tralo seu paso pola 2ª División, na Tempada 96/97 conseguiu o seu sétimo ascenso a 1ª División, estando como Presidente Bartolomé Beltrán.
Palacio de Topkapi
Porta da Acollida
Esta porta (Bâb-üs Selâm) está trala porta imperial e o gran patio onde está situada a igrexa de Santa Irene.
A porta construída durante o reinado de Mehmet II ten dúas torres acaroadas octogonais construídas durante o reinado de Süleyman I.
Real Club Deportivo Mallorca
Década de 1990
Na Tempada 97/98, conseguen realizar a mellor tempada da súa historia, se ficha a Héctor Cúper como adestrador. Ao cabo dun ano o equipo consegue o Subcampionato da Copa do Rei logo de ser derrotado fronte ao FC Barcelona na ronda de penaltis logo de concluír o partido e a prórroga con 1-1. Ademais de conseguir terminar a Liga en 5º lugar, en posición UEFA.
Atacamita
Ambiente de formación
Tamén se pode formar por sublimación nas exhalacións volcánicas.
Palacio de Topkapi
Patio de cerimonias
O patio de cerimonias ou segundo patio era o lugar escollido polos sultáns para efectuar os actos protocolarios máis importantes do imperio. Efectuábanse neste espazo todo tipo de cerimonias: entronizamentos, festas de carácter relixioso ou repartimento de doces.
Real Club Deportivo Mallorca
Década de 1990
O 22 de agosto de 1999, conseguiron o primeiro título oficial da súa historia (A Supercopa de España) ao impoñerse ao Barça 0-1 no Camp Nou e 2-1 en Palma un día anterior, onde estrearon o novo estadio Son Moix, isto deulle opción a xogar a Recopa de Europa, torneo ao que chegou á final na seguinte Tempada e que caeu fronte ao Lazio por 2-1, conseguindo así o subcampionato na súa última edición desta Copa. Na Liga, quedou clasificado en 3ª posición -o mellor lugar da historia-, por detrás do FC Barcelona e o Real Madrid, obtendo así unha praza que o habilitou para disputar a fase preliminar da Liga de Campións e, posteriormente, a Copa da UEFA.
Atacamita
Localización e extracción
Existen grandes cristais ben formados en Wallaroo (Australia). Na III Rexión de Atacama (Chile) adoita encontrarse en forma de grandes agregados, á parte de ser frecuente en moitas outras partes do mundo. En Italia áchase asociado ás lavas do Vesuvio.
Podería explotarse como mena de cobre, mais non existen depósitos suficientemente grandes como para ser rendíbel a súa explotación mineira.
Polo seu enorme poder absorbente, explotábase comercialmente no pasado como po para secar a tinta coa que se escribía a pluma, importándose dende Chile.
Palacio de Topkapi
Cortes reais
Os estábulos reais foron construídos durante o reinado de Mehmet II, dividíndose en dúas dependencias. As dúas salas forman as cortes actuais e o grande estábulo maior.
Consello privado
A sala do consello privado era no lugar no que se reunían todos os martes trala oración matinal os oficiais de alto grao do exército cos seus uniformes de gala.
Este recinto confórmano tres salas, a sala do consello, a oficina de rexistro e maila oficina do gran visir do imperio.
Colección de armas
Este edificio era ocupado nos seus comezos polo tesouro. No ano 1928, iníciase a exposición de armas dos sultáns, as cales abarcan unhas 400 pezas que van dende o século VII até o século XIX. Dentro desta colección, pódense salientar diferentes armas ornamentadas provenientes de agasallos doutros monarcas estranxeiros como sinal de respecto cara os sultáns. Destacan diferentes dagas, puñais, escudos, machadas, etc.
Cociñas reais
As antigas cociñas reais estaban formadas realmente por tres cociñas e foron construídas polo grande arquitecto otomán Sinan. As tres cociñas eran:
Hoxe en día a cociña acolle unha das exposicións de porcelana e cristal máis importantes do mundo sendo considerada a terceira en importancia trala do palacio imperial de Pequín e a de Dresde. A escolma componse dunhas dez mil setecentas pezas de extremado valor.
Salientas as coleccións de porcelana chinesa, a serie Celadón, a serie azul e branca, a serie multicor, a porcelana xaponesa, a porcelana e cristalaría turca.
Real Club Deportivo Mallorca
Década de 1990
O día 5 de xaneiro do 2000 a Federación de Historia e Estatísticas do Fútbol designa ao R.C.D. Mallorca o oitavo mellor equipo do mundo no ano 1999. O RCD Mallorca, adestrado por Luís Aragonés, consegue o terceiro posto na Liga, con récord de puntuación na historia do Club, 71 puntos. Desta forma, clasifícase por segunda vez para tomar parte na Champions League. Igualmente, consegue récord de goles (61) e de vitorias (20) e encaixa o menor número de derrotas en Primeira (7).
Carl Gustaf Emil Mannerheim
Traxectoria
Nado nunha familia de orixe neerlandesa que emigrou á Suecia no século XVII. Seguiu a carreira militar no Exército Imperial Ruso.
Real Club Deportivo Mallorca
Novo milenio
Durante a primeira tempada do novo milenio, entre os anos 2000 e 2001, o equipo consegue a terceira posición dentro da primeira división polo que consegue clasificarse para a tempada 2001/02 da Champions League.
Durante a tempada 2002/2003, o Real Mallorca gaña a Copa do Rei disputada en Elx ante o Recreativo de Huelva por un total de 3-0, cun gol de Walter Pandiani e dous de Samuel Eto'o.
Richard Heck
Richard Fred Heck, nado en Springfield (Massachusetts) o 15 de agosto de 1931, é un químico estadounidense recoñecido polo descubrimento e o desenvolvemento da reacción de Heck, que utiliza paladio para catalizar reaccións químicas orgánicas con haluros de arilo con alquenos.
Real Club Deportivo Mallorca
Estadio
Actualmente o equipo teñen a súa sede no Iberostar Estadi (antigamente chamado Ono Estadi e Son Moix), que desde 1999 substituíu o estadio Lluís Sitjar (1945).
O Iberostar Estadi ten capacidade para 23.142 e ten unhas dimensións de 107x69 metros, é propiedade do concello local e debe o seu nome ao acordo de patrocinio entre Iberostar e o Real Club Deportivo Mallorca polo que se converteu no primeiro estadio de España que leva o nome dunha empresa.
Cadro actual
12px|Capitán 1
12px|Capitán 2
Filial
O filial do Mallorca é o Real Club Deportivo Mallorca B, fundado en 1983 e que actualmente milita na Segunda División B Española.
Burgos
Cartuxa de Santa María de Miraflores
Conxunto monástico edificado a uns tres quilómetros da propia cidade de Burgos. Foi fundado en 1441 polo rei Xoán II de Castela, grazas á doazón que o propio monarca realizou dun palacio de caza á Orde cartuxa, onde se instalaron ata que un incendio producido en 1452 provocou a destrución do edificio. En 1453 decidiuse construír o conxunto que chegou aos nosos días, concibido para ser sepultura dos pais de Isabel a Católica.
Pobo escocés
Os escoceses (scots fowk, albannaich), son unha nación e grupo étnico nativo de Escocia. Historicamente, xurdiron dunha mestura entre pictos e gaels, que fundaron o Reino de Escocia (ou Alba) no século IX, e que son etnolingüisticamente celtas. Tempo despois, os veciños britanos cúmbricos, que tamén falaban unha lingua celta, así como os anglosaxóns e nórdicos xermánicos, foron incorporados á nación escocesa.
Burgos
Cartuxa de Santa María de Miraflores
Na súa construción traballaron algúns dos mellores arquitectos, escultores e pintores da época, tales como Simón de Colonia, Gil de Siloé, ou Pedro Berruguete, entre outros, converténdose nun dos conxuntos máis destacados dentro da arte gótica de final do século XV.
En 2010 estanse realizando labores de rehabilitación, como a da porta isabelina de acceso á cartuxa.