cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mongolia
Economía
A economía mongol está esencialmente centrada no petróleo, o carbón e o cobre. Atópase tamén un débil tecido de pequenas industrias do molibdeno, do tungsteno, e minas de fosfato. Despois de anos de economía de estado, o país ten encamiñado unha difícil transición cara á economía de mercado. A maior parte das empresas sitúanse nas cidades: fóra delas, a maior parte dos Mongois son nómades.
Mongolia entrou na Organización Mundial do Comercio no 1997. Exporta caxemira, la e alimentos a Rusia, á China, ao Xapón e a outros países.
Cultura
O canto difónico é propio da zona. Require do cantor que xere dúas notas á vez, unha máis alta ca outra.
Breogán (homónimos)
Co antropónimo de Breogán podemos estar a referirnos a:
Vicente Calderón
O nome de Vicente Calderón pode referirse a:
Bloque (grupo musical)
Bloque foi un grupo cántabro de rock progresivo formado en 1973. Foi un dos grupos clave na historia do rock español das décadas dos 70 e 80. Permaneceu activo até 1981.
Historia
Bloque formouse en Torrelavega e Santander (Cantabria) en 1973, cando Luis Pastor, Juan José Respuela, Sixto Ruiz e Paco Baños, inspirándose en grupos como The Allman Brothers Band, Yes ou King Crimson, decidiron dar renda solta á súa imaxinación musical e crear esta banda. Coa chegada do teclista Juan Carlos Gutiérrez atoparon o son que lles caracterizaría, enérxico e envolvente, no que destacan os sos a dúas guitarras de Respuela e Ruiz, ao modo de The Allman Brothers Band.
Os seus primeiros concertos importantes tiveron lugar nos festivais de León e Burgos, así como en Cataluña, no Nadal Rock. Máis tarde actuaron no famoso local de rock M&M, en Madrid, e no programa de televisión de TVE Voces a 45.
Por mor desta serie de eventos, Chapa Discos, un selo pertencente á discográfica Zafiro, contrátaos e editan o seu primeiro LP en 1978, titulado como o grupo e producido por Vicente Romeu e Luís Soler. Do disco, gravado en só cinco días, extráense dous singles, "La Libre Creación" / "Nostalgia" e "Undécimo Poder" / "Abelardo y Eloísa".
Ao ano seguinte, 1979, editan Hombre, Tierra y Alma, que produciron eles mesmos.
En 1980 sacan El Hijo del Alba, gravado con moita máis calidade, pero que non tivo o éxito esperado, debido, sobre todo, ao cambio nos gustos musicais que se estaba vivindo coa aparición da movida madrileña. Extráense del dous singles, "El hijo del alba" / "La razón natural" e "Quimérica laxitud" / "Danza Del agua" (fragmento).
Para rematar, editaron un último disco, ao que titularon Música para la Libertad (1981). Del publicáronse dous sinxelos, "Detenidos en la Materia" / "Mágico y salvaje" e "Sólo sentimiento" / "Detenidos en la materia". Tras a súa publicación, disolvéronse.
En 1993 dous dos membros orixinais, Juan José Respuela e Juan Carlos Gutiérrez, conseguen unir á banda e facer unha serie de concertos, acompañados por varios colaboradores.
En 1999 edítase o disco En Directo, unha gravación realizada en 1994 na sala Revólver de Madrid, coa participación de Iván Velasco (guitarras), Luís Escalada (batería), Pepe Masides (baixo) e Marcos Gómez (teclados).
En 2008 reúnense para celebrar un concerto extraordinario en Santander xunto a grupos como Danza Invisible, Soil & Pimp Sessions e Achtung Babies.
Forssan Palloseura
O Forssan Palloseura ou FPS (anteriormente FoPS) é un equipo de hóckey sobre xeo da localidade de Forssa (Finlandia). Foi fundado en 1931 e actualmente compite na Suomi-sarja, a terceira categoría do hóckey sobre xeo finés, se ben chegou a competir na máxima categoría, a SM-liiga nas dúas primeiras tempadas da competición, e posteriormente na segunda categoría, a Mestis, dende a súa creación ata o seu descenso na tempada 2006-07. Xoga os seus partidos como local no Forssan Jäähalli, un pavillón con capacidade para 3.000 espectadores.
Toni Brunner
Anton «Toni» Brunner, nado o 23 de agosto de 1974 en Wattwil, é un agricultor e político suízo, presidente do SVP.
Traxectoria
Fillo de labregos, Toni Brunner é un granxeiro con terras en Ebnat-Kappel. Entre novembro de 2005 e xaneiro de 2010 xunto con Peter Weigelt operou unha emisora de radio por internet,buureradio.ch.
Toni Brunner foi un dos fundadores do SVP do Cantón de Sankt Gallen en 1992. Entre 1993 e 1998 dirixiu o partido no distrito de Obertoggenburg. En 1995 entrou no Consello Nacional suízo, reelixido en 1999, 2003, 2007 e 2011. De 1998 a 2008 foi presidente do SVP do Cantón de Sankt Gallen e de 2000 até 2008 vicepresidente do SVP. O 1 de marzo de 2008 substituíu a Ueli Maurer como presidente do SVP.
En 2007 presentouse ao Consello dos Estados sen lograr entrar, e de novo en 2011, sen tampouco conseguir a acta.
Emilio Antón Miranda
Emilio Antón Miranda, nado en Ferrol o 16 de xuño de 1921 e finado en Madrid o 16 de abril de 2016, foi un militar, enxeñeiro e empresario galego.
Traxectoria
Xusto ao remate da Guerra, en 1940, ingresou na Escola Naval Militar de San Fernando (San Fernando) e continou a carreira na Mariña a partir de 1943 na Escola Naval Militar de Marín. Nesa etapa de formación sufriu un accidente onde pereceron dous compañeiros del e el foi o único que se salvou. Vinculado á formación militar, ascendeu a alférez de navío en 1944 e posteriormemnte a tenente de navío. Cursou enxeñaría de armas navais na Armada en Madrid, e ao rematala ascendeu primeiro a comandante, en 1954, e anos máis tarde a tenente coronel, en 1963.
En 1952 entrou ao servizo persoal como asistente do tamén ferrolán Juan Antonio Suanzes, daquela xeneral inspector de enxeñeiros navais, e que acababa de ser destituído como ministro de Industria e Comercio, pero que continuara co posto de director xeral do INI. Do posto de asistente pasou, como enxeñeiro, a traballar na petroquímica daquela coñecida como Empresa Nacional Calvo Sotelo, que acabaría sendo Repsol, e onde dirixiu a instalación da planta de Puertollano. Xubilouse precisamente na planta petroquímica de Puertollano logo de desempeñar distintos postos directivos ao longo de dúas décadas.
Vida persoal
Casou en 1947 con Carmen Suanzes (filla de Juan Antonio Suanzes) e tiveron dez fillos. Un dos seus irmáns foi o escritor José Luis Antón.
Orracas, Muniferral, Aranga
Orracas é un lugar da parroquia de Muniferral no concello coruñés de Aranga na comarca de Betanzos. Tiña 3 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 1 era home e 2 eran  mulleres.
Tonofibrila
miniatura|dereita|300px|Desmosoma no que se ven filamentos de queratina, que son tonofibrilas. As tonofibrilas son estruturas proteicas citoplasmáticas que se encontran nos tecidos epiteliais, que converxen nos desmosomas e hemidesmosomas. As tonofibrilas están formadas por tonofilamentos, os cales son un tipo de filamento intermedio do citoesqueleto.
A proteína filagrina crese que ten un importante papel para manter xuntas as tonofibrilas.
Copa de baloncesto de Italia
A Copa de baloncesto de Italia (en italiano: Coppa Italiana di Pallacanestro) é competición de copa do baloncesto profesional masculino en Italia. Ten carácter anual e compiten nela equipos da Lega Basket Serie A (LBA), a máxima categoría do baloncesto transalpino.
Historia
A primeira edición da Coppa Italia tivo lugar en 1968, sendo gañada polo Partenope Napoli. Entre 1975 e 1983, non se diputou o torneo, mais desde 1984 é celebrado con carácter anual. A fórmula da competición ten mudado ao longo dos anos. Nos anos 1990 o torneo consistía nunha rolda eliminatoria que finalizaba coa disputa dunha "final four". Desde o ano 2000 o torneo está composto polos oito primeiros clasificados na Liga ao final da primeira volta, os cales xogan eliminatorias a xogo único. Así, o torneo consiste en eliminatorias de cuartos de final, semifinais e final, as cales se xogan en tres días. O campión da Copa xoga ao ano seguinte co campión de Liga para conseguir a Supercopa.
Rexión de Zumpango
A Rexión de Zumpango ou XVI Rexión de Zumpango, é unha rexión histórica do Estado de México definida trala división territorial de México en 1824 e demarcada polo goberno do estado de México en 1999. A rexión está formada por sete concellos, a cabeceira rexional é a cidade de Zumpango de Ocampo.
Demografía
A rexión está dividida por 7 concellos.
Profilaxe
Principios
Unha doenza ten un ou máis axentes causantes. Estes necesitan dalgunha maneira interaccionar co organismo para xerar a doenza, e a doenza pode dar noutras doenzas. Por exemplo, a bulimia pode dar nunha perda da menstruación (amenorrea) ou a deterioración do esmalte dos dentes, así mesmo pode provocar pneumonías por aspiración do vómito ou alteracións gástricas, con dilatacións e mesmo rotura do esófago, así como alteracións no páncreas (pancreatite).
Calquera medida de saúde que procure impedir esta interacción ou estado anormal no organismo coñécese como medidas profilácticas ou medicina preventiva, mentres que o uso de medicamentos con efectos antimicrobianos co fin de previr a infección se chama profilaxe antimicrobiana.
Carles Puigdemont
Carles Puigdemont i Casamajó, nado en Amer o 29 de decembro de 1962, é un xornalista e político catalán vinculado a Convergència Democràtica de Catalunya. O 10 de xaneiro de 2016 converteuse no 130º presidente da Generalitat de Cataluña.
Militante de Convergència i Unió (CiU) dende 1983, comezou a súa carreira política no ano 2006, cando foi elixido deputado no Parlamento de Cataluña por CiU. En 2011 foi elixido alcalde de Xirona, cidade onde había anos que vivía, despois de gañar as eleccións municipais celebradas o mesmo ano. Catro anos despois converteuse en presidente da Asociación de Concellos pola Independencia. O 10 de xaneiro de 2016 foi investido presidente da Generalitat de Cataluña (o cento trinta) polo Parlamento de Cataluña grazas ó acordo levado a cabo o día antes entre Junts pel Sí e a CUP e no cal se anunciou que substituiría a Artur Mas como presidente da Generalitat en troques de garantir a estabilidade parlamentaria no Goberno. O 14 de xaneiro do mesmo ano presentou o seu novo Goberno da Generalitat. Asociouse ó Partit Demòcrata o 10 de xullo de 2016.
Profilaxe
Hospedeiro
O hospedeiro da doenza é o home. As medidas que tratan de evitar a agresión dos patóxenos tamén son exemplos de medidas profilácticas contra as doenzas.
Vacinación
dereita|miniatura|150px|[[Varíola Doenza erradicada pola vacinación profiláctica]] Un exemplo desta situación é a utilización de vacinas.
Carles Puigdemont
Primeiros anos
esquerda|miniatura|Carles Puigdemont, de pequeno (á dereita), á beira do seu irmán máis vello. Fillo de Xavier Puigdemont e de Núria Casamajó, foi o segundo de oito irmáns dunha familia dedicada tradicionalmente á repostería. Recibiu o seu nome polo seu avó, Carles Casamajó, que no inverno de 1939, ao remate da Guerra Civil, marchou ao exilio en Francia desde onde enviaba cartas á familia, antes de desaparecer en 1943 sen deixar rastro. Pola súa banda, seu avó paterno, Francesc Puigdemont, fuxiu do bando republicano logo do seu chamamento a filas e refuxiouse na serra de Cádiz e en Burgos.
Profilaxe
Historia
Moito antes de que a sociedade entendese os mecanismos da infección, a observación mostrou unha serie de medidas profilácticas eficientes: dereita|miniatura|150px|[[Louis Pasteur, científico cuxos descubrimentos ampliaron moito as medidas de profilaxe nas infeccións]]
Carles Puigdemont
Primeiros anos
Cursou os estudos básicos e o bacharalato na súa vila natal Amer, na provincia de Xirona, e no internado católico de Santa Maria del Collell e alí tivo como mestres ao escritor Manuel Costa-Pau e ao cantautor Josep Tero, entre outros. Foi baixista co grupo de pop-rock Zènit que tocaba en festas locais e fundou con Salvador Clarà a publicación local Espelt. Aos 16 anos comezou a exercer como correspondente para o xornal Los Sitios, de Xirona, enviando crónicas futbolísticas e outras noticias.
Profilaxe
Historia
Non sempre as medidas profilácticas foron benvidas. Durante o nazismo, debido aos conceptos de euxenesia que se cría na época, era considerada unha medida profiláctica "afastar" persoas consideradas incapaces física ou mentalmente, para que estas non fosen deixar descendentes coas súas mesmas taras, chegando inclusive ao punto da castración ou mesmo a morte destes individuos.
Carles Puigdemont
Primeiros anos
Empezou estudos de Filoloxía catalá na Universidade de Xirona, abandonados polas tarefas como xornalista. Foi redactor xefe de El Punt, diario no que comezou a traballar en febreiro de 1982 como corrector lingüístico, e que compaxinou con tarefas para a revista Presència.
Profilaxe
Profilaxe versus diagnóstico precoz
Nun senso amplo, o diagnóstico precoz das doenzas é unha medida profiláctica, xa que permite iniciar un tratamento precoz, o que permite unha mudanza na evolución das mesmas.
Morphine
Morphine  foi un grupo de rock alternativo formado por Mark Sandman e Dana Colley en Cambridge, Massachusetts, Estados Unidos, en 1989. Morphine combinaba na súa música elementos de blues e jazz con arranxos de rock máis tradicionais, o que proporcionaba á banda un son pouco común. Cando os xornalistas lles preguntaban os membros do grupo como describirían a súa música, eles empregaban o termo “low-rock”.
Carles Puigdemont
Primeiros anos
En 1988 reuniu referencias da prensa internacional sobre Cataluña, material que deu como froito a publicación en 1994 do libro ''Cata... què? Catalunya vista per a premsa internacional''. É membro do Colexio de Xornalistas de Cataluña.
Morphine
O seu primeiro álbum Good gravouno a compañía Rykodisc en 1991, proporcionando a Morphine unha audiencia non moi grande, mais moi fiel. Tras o seu primeiro disco, publicaron Cure for Pain en 1993, que os levou a se converteren nunha banda de culto, con cancións como Buena e Thursday. O disco foi tivo moita aceptación na comunidade de rock independente e a través dalgunhas radios estadounidenses de ámbito universitario. Aínda para Rykodisc, editarían Yes outro disco gravado en estudio en 1995, e B-sides and Otherwise, un disco en directo gravado en 1997.
Carles Puigdemont
Inicios na política
En canto á súa traxectoria política, foi alcalde de Xirona dende o ano 2011 e deputado no Parlamento de Cataluña dende 2006. Nas pasadas eleccións foi dentro da coalición Junts pel Sí (no terceiro posto pola circunscrición de Xirona ). Ocupou o cargo de presidente da Associació de Municipis per la Independència dende o 17 de xullo de 2015, en substitución de Josep Maria Vila d'Abadal.
Pazo de Torres Agrelo
O pazo de Torres Agrelo é un pazo galego situado no concello pontevedrés de Redondela, na parroquia de Reboreda.
Descrición
A súa construción data do ano 1750. O edificio principal do pazo é rectangular con dúas almenaras en cada extremo. No seu interior, destacan a existencia de azulexos de Triana, unha escaleira central de madeira de castiñeiro e varias fiestras de vidro policromado.
Foi empregado coma hospital para o exército xermano durante a segunda guerra mundial e coma refuxio durante a guerra civil española, e por este motivo conserva restos de pasaxes subterráneas.
Die Jackobsbrüder
Características
Consta de 1230 versos, escritos en loanza do apóstolo Santiago, a historia segue o modelo de Amis et Amiles.
Argumento
Un conde bávaro e a súa dona non poden ter fillos. Desesperado, o conde rógalle axuda ao apóstolo Santiago, prometéndolle que, se é neno, o mandará en peregrinación a Compostela, cando o rapaz, de nome Santiago, se fai maior coñece a intercesión do apóstolo e decide partir inmediatamente en peregrinación a cabalo, logo do primeiro mes no camiño pérdese, coa axuda dun mozo que tamén vai a Compostela consegue atopar o camiño, xuntos deciden ir xuntos toda a andaina cara a Galicia pero despois dunhas poucas semanas Santiago enferma e morre, o seu amigo leva o cadáver de Santiago ata Compostela, no altar de xeonllos reza e o corpo de Santiago resucita.
Morphine
O 3 de xullo de 1999, Sandman sufriu un ataque cardíaco no escenario de Giardini del Principe en Palestrina (nas proximidades de Roma) cando tiña 46 anos. O derradeiro álbum da banda, gravado antes da morte de Sandman, foi editado no ano 2000 e recibiu o nome de The Night.
Carles Puigdemont
Inicios na política
É un dos principais impulsores do independentismo catalán dentro das filas de CDC:
2012-2016
En 2012 foi denunciado pola Avogacía do Estado español por destinar cartos públicos para a contratación de trens especiais a Renfe co gallo da celebración da manifestación «Catalunya, nou estat d'Europa», e en 2015 foi investigado pola Fiscalía da Audiencia Nacional polo apoio do Concello de Xirona á Declaración de inicio do proceso de independencia de Cataluña do Parlament de Catalunya. Ese mesmo ano, a Candidatura d'Unitat Popular, que criticou especialmente o modelo turístico da cidade, impugnou a contratación dos cargos de confianza do goberno municipal.
Presidencia da Generalitat de Cataluña
O 9 de xaneiro de 2016, tras unha longa e ardua negociación, a CUP e Junts pel Sí chegaron a un acordo para investir a Puigdemont como presidente de Cataluña en detrimento de Artur Mas.
O 19 de setembro de 2016 o Presidente da Generalitat Valenciana Ximo Puig e o seu homólogo Carles Puigdemont reuníronse no Palacio da Generalitat Valenciana e asinaron o acordo de reciprocidade das canles da Corporación cos da Corporación Catalá de Medios Audiovisuais. O acordo incluía a creación dunha comisión técnica mixta con Cataluña para que, tan pronto como a Corporación empezase a emitir, coa dita reciprocidade.
En setembro de 2017, o fiscal xeral do Estado de España, José Manuel Maza, evocou a posibilidade de deter a Carles Puigdemont por malversación de fondos públicos.
O 27 de outubro de 2017, despois de que o Parlamento de Cataluña proclamase a República Catalá ao amparo dos resultados do referendo do día 1 de outubro, o Senado de España aprobou as medidas propostas polo goberno ao amparo do artigo 155 da Constitución española, entre elas a destitución de Carles Puigdemont como Presidente da Generalitat de Cataluña, así como o resto de conselleiros e o vicepresidente do Goberno de Cataluña, inmediatamente despois foi publicado no Boletín Oficial del Estado en aplicación do artigo nº 155 da Constitución española de 1978. O goberno da Generalitat, a través do presidente Puigemont, non recoñeceu o cesamento por parte do Goberno de España ; así mesmo, o vicepresidente Oriol Junqueras cualificou a decisión do executivo de Mariano Rajoy como "antidemocrática".
Traslado a Bruxelas
O 29 de outubro de 2017 emprendeu viaxe a Bruxelas saíndo en coche ao amencer desde o seu domicilio en Xirona por La Jonquera e tomando un voo desde Marsella a Bruxelas. O 31 de outubro de 2017, nunha rolda de prensa ofrecida desde Bruxelas, demandou garantías dun xuízo imparcial para acceder a volver a España, afirmando a súa intención de quedar en Bruxelas e mantendo a súa actividade política desde alí. Presentou a súa candidatura nas eleccións do 21 de decembro de 2017 e foi elixido deputado.
Periplo alemán
O 25 de marzo de 2018 a policía alemá, en coordinación loxística co Centro Nacional de Intelixencia,​ detivo a Puigdemont nunha gasolineira do Estado federado alemán de Schleswig-Holstein, tras cruzar a fronteira entre Dinamarca e Alemaña en coche por onde volvía a Bélxica de dar unha conferencia en Finlandia. Quedou en situación de «arresto provisional»,​ e ingresou na prisión de Neumünster.​ O 5 de abril de 2018 a xustiza alemá deixouno en liberdade baixo fianza de 75.000 euros mentres decidía sobre a extradición a España.​ O tribunal de Schleswig-Holstein rexeitou o delito de rebelión e non apreciou a consumación do delito de alta traizón segundo a lexislación alemá. A orde europea de detención e entrega de Puigdemont continuaba vixente a mediados de 2018 por delitos como malversación. En xullo de 2018 os tribunais de Schleswig-Holstein decidiron por unha banda rexeitar o delito de rebelión do que o acusaba a xustiza española e pola outra aceptar a extradición do mandatario a España polo posible delito de malversación. O 19 de xullo de 2018 o xuíz Llarena renunciou a aceptar a extradición só polo delito de malversación ao consideralo inxusto cos outros procesados
Suspensión no cargo
O 9 de xullo de 2018 o xuíz do Tribunal Supremo Pablo Llarena deu por concluído o sumario contra os 18 procesados. O xuíz ordenou suspender como deputados a Carles Puigdemont, Oriol Junqueras, Raül Romeva, Jordi Turull, Josep Rull e Jordi Sànchez. , ofrecendo ao Parlamento catalán a súa substitución temporal.
Pazo de Torres Agrelo
Descrición
Na actualidade emprégase para fins de restauración e hostalaría.
Árbores senlleiras
As camelias das especies Camellia sasanqua e Camellia japonica dos xardíns do pazo figuran no Catálogo de Árbores Senlleiras elaborado pola Xunta de Galicia, ao igual que a tuia xigante.
José Luis Antón
José Luis Antón Miranda, nado en Ferrol en 1927 e finado na mesma cidade o 15 de xaneiro de 2019, foi un enxeñeiro e escritor galego.
Traxectoria
Naceu nunha importante familia ferrolá: seu pai Matías Cristóbal Antón, consignatario de buques, ocupou cargos importantes na sociedade ferrolá e presidiu a Cámara de Comercio local durante case catro décadas, antes e despois da Guerra. Tamén seu avó, Emilio Antón Iboleón fora alcalde de Ferrol en tres ocasións nas primeiras décadas do século XX, e o seu outro avó, Augusto Miranda Godoy fora militar e ministro da Mariña en cinco ocasións entre 1913 e 1919.
Foi oficial do Exército de Terra, e continuou, reincorporado á vida civil, o seu labor profesional como enxeñeiro. Viviu en Venezuela e nos Estados Unidos, onde traballou para a General Motors. Foi o autor dunha trintena de novelas.
Vida persoal
Foi o irmán do tamén militar e enxeñeiro Emilio Antón Miranda. Casou con Pipa Fernández en 1956 na catedral de Santiago, e tivo seis fillos.
Eduardo III de Inglaterra
miniatura|Eduardo III de Inglaterra
Eduardo III de Inglaterra, nado o 13 de novembro de 1312 e finado o 21 de xuño de 1377, foi Rei de Inglaterra entre 1327 e 1377. Era fillo de Eduardo II de Inglaterra e da princesa Isabel de Francia.
Traxectoria
Eduardo subiu ao trono con catorce anos, despois da abdicación forzada do seu pai froito dun reinado repleto de intrigas políticas. Como rexentes tivo á propia Isabel de Francia e a Roger Mortimer, o seu titor, os responsábeis pola súa subida anticipada ao trono. Ao contrario do seu pai, Eduardo III tiña unha personalidade forte. Tomando o control do país con 18 anos, Eduardo III mandou executar ao padrasto Mortimer e exiliar á nai, acusándoos do asasinato do seu pai, tres anos antes. No mesmo ano casou con Filipa de Hainault, con quen tivo unha ampla descendencia (ver abaixo).
Camesella, A Ramallosa, Nigrán
Camesella é un lugar da parroquia da Ramallosa, no concello pontevedrés de Nigrán, na comarca de Vigo. Segundo o IGE, en 2022 tiña 61 habitantes (30 homes e 31 mulleres).
Eduardo III de Inglaterra
Traxectoria
Eduardo III dedicou o inicio da década de 1330 a subxugar de novo a Escocia, que aproveitara a confusión na política inglesa do reinado de Eduardo II, para readquirir a independencia. Resolvida esta cuestión na batalla de Halidon Hill, en 1333, Eduardo III volveuse para outro conflito que habería de marcar a Idade Media.
Avemaría
A avemaría é unha oración que saúda a Virxe María baseada nos episodios da Anunciación e da Visitación (Lucas 1:28-42). Segundo san Lois María Gringnon de Montfort, cada vez que se reza a avemaría, a Virxe María no ceo loa a Deus por nós co seu canto, o magníficat (Lucas 1:46-55).
Eduardo III de Inglaterra
Traxectoria
dereita|miniatura|200px|Eduardo III co [[Eduardo de Woodstock|Príncipe Negro.]]
En 1328, Carlos IV de Francia, o último dos tres fillos de Filipe IV, morría sen descendentes masculinos. Como en Francia vigorava a lei sálica, a coroa pasou para Filipe de Valois, un primo afastado, que foi coroado como Filipe VI de Francia. Eduardo III era sobriño do falecido Carlos IV, por vía da nai, e considerou a súa pretensión mellor que a do Conde de Valois, a pesar da lei sálica. Os franceses non aceptaran esta hipótese que resultaría nunha perda de independencia e confirmaron a Filipe VI como rei. Despois dalgúns conflitos diplomáticos, Eduardo III declarou abertas as hostilidades con Francia, iniciando así o que ficaría coñecido como a guerra dos Cen Anos. O inicio das hostilidades foi marcado polos sucesos da batalla de Crecy (1346) e da batalla de Poitiers (1356), e pola conquista de gran parte do Norte de Francia. A pesar diso, Eduardo III non fixo ningunha tentativa para ir mais lonxe e conquistar París, por exemplo. Entregado o control da fronte francesa ao fillo Eduardo, o Príncipe Negro, que habería de se mostrar un líder militar notábel, Eduardo III concentrouse na guerra con Escocia. O resultado da campaña do Príncipe Negro foi excelente: Inglaterra venceu a Francia na batalla de Poitiers e Eduardo III tivo a honra de ver ao rei Xoán II de Francia como o seu prisioneiro. As condicións de rescate, detalladas no Tratado de Brétigny, garantían para o seu reino 3 000 000 de coroas e cerca dun terzo do territorio francés.
A pesar de respectarse mutuamente, Eduardo III e o seu primoxénito non se levaban ben nin tiñan a mesma visión do que debería ser a política interna. O casamento do príncipe de Gales con Xoana de Kent fora motivo dunha antipatía nunca sanda totalmente. Porén, cando Eduardo de Gales morre en 1376, Eduardo III chorou a súa morte e tornouse melancólico. Morreu no ano seguinte, sendo sucedido polo seu neto Ricardo.
Cerca da morte de Eduardo III, a sucesión no trono inglés parecía asegurada para Ricardo, pero moitos xoves da prole de Eduardo crearon algún que outro problema. Por exemplo, os conflitos que estalarán entre os diversos ramos da súa descendencia darán orixe á guerra das Dúas Rosas, onde os seus netos das casas de York e Lancaster disputarán a coroa nunha sanguenta guerra civil.
Descendencia
Nota: Os seus fillos ficarán coñecidos pola cidade onde naceran.
Warren Beatty
Henry Warren Beaty, nado o 30 de marzo de 1937 en Richmond, Virxinia, é un actor, produtor, guionista e director de cine estadounidense.
El Pensamiento Gallego (1887)
El Pensamiento Gallego foi un periódico editado en Santiago de Compostela entre 1887 e 1888.
Historia e características
Apareceu o 4 de xaneiro de 1887. Defendeu a causa carlista. O redactor xefe era Mariano Jamardo e entre os redactores figuraban Juan Vázquez de Mella e Carlos Adrán Botana. Foi substituído en abril de 1888 por El Pensamiento Galaico que continuou coa súa numeración.
Bixkek
Bixkek ou Bichkek (en alfabeto cirílico: Бишкек, IPA /bi 'kek/) é a capital de Kirguizistán. Bixkek é tamén o centro administrativo da Rexión de Chuy que rodea a cidade, aínda que a cidade mesma non é en si parte da provincia pero é unha unidade provincial de Kirguizistán.
Fundada en 1878 coma a fortaleza rusa de Pishpek (Пишпек), entre 1926 e 1991 era coñecida como Frunze (Фрунзе), polo líder militar bolxevique Mikhail Frunze. Crese que o nome deriva dunha palabra kirguiza para facer o leite de egua fermentado (kumis), a bebida nacional kirguiza. Está no val do Chu, no curso dos ríos Alaarcha e Alamedín, ao pé dos montes Kirguiz, a poucos quilómetros de Casaquistán. A súa altitude é de 850 m sobre o nivel do mar.
Cebola
Cebola ou ceboleira é o nome vulgar da planta cuxo nome científico é Allium cepa, L..É orixinaria de Asia Central. Durante a Idade Media empregábase tanto gastronomía como na farmacopea. En sistemas taxonómicos máis antigos pertencía á familia das Liliáceas e subfamilia das Alioídeas, mais os taxonomistas máis recentes inclúena na familia das Alliaceae. O termo refírese tamén ao seu bulbo, constituído por follas escamiformes, en capas. As súas flores están dispostas en forma de quitasol. As plantas novas, co bulbo pouco desenvolvido e sen flor, chámanse tamén co nome de cebolo ou ceboliño.
Bixkek
Situación
Sitúase no norte do Kirguistán, a uns 800 msnm xusto ao carón da franxa norte da cordilleira Ala-Too, unha extensión da cordilleira Tian Shan, que chega a elevarse a 4800 metros sobre o nivel do mar. No norte da cidade atópase unha fértil estepa suavemente ondulada que chega até a fronteira con Casaquistán.
Cebola
Para o seu cultivo precisa de solos ricos en materia orgánica, sans, profundos, soltos e non calcáreos. É unha planta que prefire climas temperados non húmidos.
Bixkek
Clima
Bixkek ten un clima continental seco de verán e mediterráneo dependendo de que isoterma se use. (Clasificación climática de Köppen Csa / Dsa respectivamente).. A precipitación media é de arredor 440 milímetros por ano. As temperaturas medias diarias altas varían de 3 °C en xaneiro a aprox. 31 °C en xullo. Os meses de verán son principalmente secos, con tormentas ocasiónais que forman fortes ventos racheados e raras tormentas de po. As montañas do sur fan un límite natural e protección contra gran parte do clima danoso, igual que a pequena cadena montañosa que se atopa de noroeste a sueste. Nos meses de inverno, as características dominantes son as escasas tormentas de neve e frecuente néboa pesada. Ás veces hai inversións de temperatura que fan que a néboa dure días.
Demografía
Bixkek é a cidade máis poboada do Kirguizistán, a súa poboación foi estimada en 937.400 no ano 2015. Dende a fundación da cidade até a mediadios dos anos noventa do século XX, a xente que habitaba a cidade eran a meirande parte de etnias procedentes de Europa (rusos, ucraínos, alemáns...). Segundo o censo de 1970, só un 12,3% eran de etnia kirguiz e os europeos comprendían máis do 80% da poboación. Agora Bixkek está formada principalmente por xente de etnia kirguiz cunha porcentaxe do 66% da poboación, mentres que os europeos superan por pouco o 20% do total. Malia a maioría kirguiz, o ruso é a lingua principal da cidade mentres que o kirguiz segue a perder terreo especialmente nas novas xeracións.
Morfoloxía urbana
En pouco máis dun século a cidade pasou dun pequeno poste de correos a o centro industrial e económico do país e unha das cidades máis importantes de Asia Central.
Historia
Orixinariamente o que queda dunha parada de caravanas (posiblemente fundada polos sogdianos) nun dos ramais da ruta da Seda a través da cordilleira de Tien Xán, a cidade foi fortificada en 1825 polo uzbeko khanato de Kokhand cunha fortaleza de barro. miniatura|dereita|300px|Paisaxe urbana de Bixkek.
Soto Norte
Soto Norte é unha provincia colombiana, situada no departamento de Santander.
Foi creada o 10 de decembro de 2005, como escisión da antiga provincia de Soto, por decreto do gobernador Hugo Aguilar Naranjo.
Comprende os concellos de:
Casaquistán no Festival de Eurovisión
Casaquistán intentou participar no Festival de Eurovisión dende o Festival de Eurovisión 2007. Isto a pesar de non ser membro da Unión Europea de Radiodifusión, un requisito fundamental para participar. Casaquistán retrasmite o festival dende o ano 2007 e tamén intenta unirse á UER dende ese mesmo ano, pero isto resulta complicado xa que unha parte do país atópase fora da Zona de Radiodifusión Europea.
Shàonián dě Nǐ
Shàonián dě Nǐ (en 少年的你) é un filme de Hong Kong de 2019 dirixido por Derek Tsang e protagonizado por Zhou Dongyu e Jackson Yee. O filme é unha adaptación da novela chinesa In His Youth, In Her Beauty escrita por Jiu Yuexi. Conta a historia dunha moza de instituto que sofre abusos dos seus compañeiros, e dun adolescente problemático da rúa, cuxas vidas cambian logo de encontrarse. A historia tamén aborda os seus soños e deseños respecto do futuro e de que maneira se protexen o un ó outro. O filme estreouse o 25 de outubro de 2019 na China, e o 8 de novembro de 2019 nos Estados Unidos, o Reino Unido e o Canadá. Recadou un total de 227,3 millóns de dólares en todo o mundo. Foi escollido como candidato de Hong Kong ó Óscar ó mellor filme internacional na 93ª edición dos premios, sendo finalmente nomeado.
Casaquistán no Festival de Eurovisión
Por outro lado o país euroasiático pretende unirse ao Consello de Europa, que segundo un dos requisitos do acceso da UER o país onde emita a canle de televisión debe ser membro da Unión Internacional de Telecomunicacións e debe atoparse na Área de Radiodifusión Europea ou que sexa membro do Consello de Europa. Polo que cando Casaquistán sexa membro do Consello de Europa poderá participar nos festivais posteriores.
Santa Matilde
Santa Matilde pódese referir a:
Gran Premio de Australia de 1987
O Gran Premio de Australia de 1987 foi unha carreira de Fórmula 1 celebrada o 15 de novembro de 1987 nun circuíto urbano na cidade de Adelaida. Foi a 52º carreira na historia combinada do Gran Premio de Australia, que remontase ás 100 Miles Road Race de 1928. O Gran Premio de Australia foi a décimo sexta e última carreira da tempada de. A carreira disputouse sobre 82 voltas aos 3´780 quilómetros do circuíto para unha distancia total de carreira de 310 quilómetros. 1987 foi a primeira vez na historia do Gran Premio de Australia no que ningún piloto australiano estaba na grella.
Carreira
O terceiro Gran Premio de Australia que se celebrou en Adelaida foi a última rolda da tempada de Fórmula Un, resultou ser outra carreira chea de acontecementos. Gerhard Berger comezou desde a súa terceira pole do ano malia estar enfermo durante a clasificación. O evento contou cun ingrediente vital, a ausencia de Nigel Mansell, que aínda non se recuperara do seu accidente durante a cualificación para o Gran Premio do Xapón de 1987. O suplente de Mansell en Williams foi o veterano italiano Riccardo Patrese, ao que o propietario de Brabham Bernie Ecclestone deu permiso para unirse a Williams nesta carreira, xa que asinara co seu equipo para. O campión da Fórmula 3000 de 1987, o mozo italiano Stefano Modena, substituíu a Patrese en Brabham para facer o seu debut na Fórmula Un.
Coa luz verde Nelson Piquet, na súa última carreira con Williams antes de trasladarse a Lotus en, foi o que saíu mellor de todos, pasando a Berger para tomar a dianteira na primeira chicana. Alessandro Nannini no Minardi quedou fora inmediatamente logo de chocar contra o muro. Un confiado Berger pola súa vitoria na carreira anterior en Xapón, volveu a pasar a Piquet na curva tres. A continuación o austríaco pasou a liderar ata a bandeira a cadros para lograr a súa terceira vitoria nun Gran Premio. Detrás de Berger desenvolveuse unha espectacular batalla entre Piquet, Alain Prost (McLaren), Michele Alboreto (Ferrari) e Ayrton Senna (Lotus). Piquet entrou en boxes para poñer pneumáticos novos e máis tarde retirouse deixando ao trío loitando pola segunda posición.
Prost sufriu problemas cos freo na volta 53, trompeando na curva Stag e retirándose posteriormente. Anteriormente saltouse unha chicane cando ía detrás de Alliot. Senna fixo un último ataque nun intento de atrapar a Berger, pero o austríaco tiña suficiente vantaxe para aguantar. Senna terminou segundo, pero máis tarde foi descualificado cando as verificacións logo da carreira revelaron uns condutos de freo de gran tamaño, ilegais, no seu Lotus. Alboreto ascendeu á segunda posición para lograr un dobrete para Ferrari, o primeiro desde que Alboreto e Stefan Johansson terminaron 1º e 2º no Gran Premio do Canadá de 1985. Terceiro foi o Benetton de Thierry Boutsen. Dos sete pilotos que acabaron (o Brabham de Andrea de Cesaris e o Williams de Patrese foron clasificados como finalistas malia non chegar ao final), Alboreto foi o único piloto que non foi dobrado por Berger. O primeiro coche non turbo en terminar foi o Tyrrell de Jonathan Palmer no 4º lugar. O francés Yannick Dalmas terminou 5º no seu Larrouse, co triplo gañador do Gran Premio de Australia Roberto Moreno (1981, 1983 e 1984) anotando un punto no seu debut na Fórmula Un con AGS ao terminar sexto. O último coche en cruzar a liña de meta foi o Zakspeed de Christian Danner, no 7º lugar, a 3 voltas de Berger.
Clasificación
* Yannick Dalmas terminou quinto pero non anotou ningún punto: correu nun segundo coche Lola que non era elixible para gañar puntos debido a que no comezo da tempada o equipo só presentou un coche oficial para o campionato completo.
Beta Centauri
Hadar ou Agena (Beta Centauri / β Cen) é a segunda estrela máis brillante da constelación de Centaurus e a décima do firmamento. A súa magnitude aparente é +0,60.
Nome
O nome de Hadar é de orixe árabe e o seu significado é incerto; para algúns autores significa «chan». O outro nome da estrela, Agena, provén do latín e significa «o xeonllo (do centauro)». O nome de Wazn, do árabe «peso», parece que se utilizou para designar a Alfa e Beta Centauri, así como a estrelas das constelacións de Columba e Canis Major; na actualidade é o nome habitual da estrela δ Canis Majoris.
Liechtenstein no Festival de Eurovisión
Liechtenstein intentou entrar no Festival de Eurovisión no 1976. Isto a pesar de non ser membro da Unión Europea de Radiodifusión, un requisito fundamental para participar. No 1969 a súa entrada era, supostamente, "Un Beau matin" por Vetty, aínda que se cre que foi unha brincadeira da compañía francesa que fixo un CD compilatorio. Aínda que a canción foi real, as regras do concurso fan imposíbel que a canción de Liechtenstein fora interpretada totalmente en francés. Porén, algo que si é seguro, é que no 1976, Biggi Bachman ía a cantar "My Little Cowboy" polo principado na Haia. Non obstante, ao non ser membro da UER significou que non era posíbel que asistise. Bachman entrou na final nacional de Suíza para unha edición posterior pero non gañou.
Beta Centauri
Características físicas
Situada a unha distancia entre 350 e 392 anos luz de distancia, Hadar figura clasificada nos catálogos como unha xigante branco-azulada de magnitude absoluta -5,42, intrinsecamente moito máis luminosa que Alpha Centauri pero 90 veces máis afastada que esta.
Liechtenstein no Festival de Eurovisión
Liechtenstein podería eventualmente participar en Eurovisión, debido a que dende o 15 de agosto de 2008 comezou a emitir a 1 FLTV, a única estación de televisión do país, e polo tanto, podería ingresar como membro da UER, debido a que a estación presentou formalmente unha solicitude para converterse en membro pleno da ente de radiodifusión europea. Dende a edición do 2008, é, xunto á Cidade do Vaticano, Casaquistán e Kosovo, os únicos países europeos que non participaron nunca nunha edición do Festival de Eurovisión, xa que no 2008 o fixo San Marino.
Beta Centauri
Características físicas
En 1935, Joan Voûte descubriu que Hadar é unha estrela dobre, asignándolle o identificador VOU 31. A estrela máis tenue do par, Hadar B, ten tipo espectral B8 e magnitude 4, estando separada da estrela primaria polo menos 120 unidades astronómicas (ua). O seu período orbital é igual ou superior a 225 anos.
A estrela principal, Hadar A, é, á súa vez unha binaria espectroscópica, sendo ambas as compoñentes case idénticas e de tipo espectral B1 ou B2. Cun período orbital de 357 días, a órbita é moi excéntrica, facendo que a separación entre ambas varíe entre 0,53 e 5,5 ua; a mínima separación tivo lugar en febreiro de 2000. A velocidade de rotación medida —igual ou maior de 140 km/s—, xunto co seu diámetro —9 veces o do Sol—, dan como resultado un período de rotación inferior a 3 días para unha das estrelas polo menos. Á súa vez, unha ou as dúas estrelas son variables do tipo Beta Cephei con dous períodos de 3,2 e 5,3 horas. A proximidade entre as dúas estrelas fai que sexan unha fonte de raios X, debido á existencia de ventos estelares cuxa temperatura alcanza os 2 millóns de K. Cada unha ten unha masa de 14,7 masas solares —aínda que outro estudo sinala masas inferiores de 10,7 e 10,3 masas solares—, e pénsase que en realidade non son xigantes senón estrelas que aínda fusionan hidróxeno en helio, aínda que probablemente quédelles pouco tempo antes de abandonar a secuencia principal. Posteriormente expandiranse en xigantes vermellas e con seguridade a evolución de cada unha delas afectará profundamente á outra.
Liechtenstein no Festival de Eurovisión
Nun correo electrónico enviado á páxina web Eurovision Times, o director de 1 FLTV, Pedro Kölbel, informou que debido á falta de subsidios do goberno de Liechtenstein, a integración non era posíbel ata o ano 2013 como moi pronto. 1 FLTV trata de entrar na UER dende 2010, non obstante o goberno non se compromete a financiar a única canle do país para unirse á UER. O director engadiu a continuación que era posíbel que o país entrase na competición de 2013 se en abril de 2012 aprobaba o financiamento necesario, pero isto non se levou a cabo e polo tanto non puido unirse no 2013. Debido a que 1 FLTV non é aínda membro da UER, Liechtenstein non participará ata polo menos no 2016.
Audi
miniatura|Planta de Audi en Neckarsulm (centro)
Audi AG, con sede en Ingolstadt, en Baviera (Alemaña) é un fabricante de automóbiles, que pertence o Grupo Volkswagen.
A marca é un xogo de palabras para eludir os dereitos do nome da antiga fabricante de vehículos de motor Horch. O fundador da empresa August Horch, que foi un dos pioneiros da industria do automóbil en Alemaña, creara en 1899 "A. Horch & Cie." da cal seria expulsado por diferenzas entre el e o comité de vixilancia. Uns poucos anos máis tarde, fundou outra empresa "Horch Automobil-Werke GmbH" en Zwickau o 16 de xullo do 1909. Horch perdeu a disputa polo uso do nome, polo cal non puido volver usalo apelido para o nome da compañía, polo cal se puxo na procura dun novo nome para a compañía e encontrou unha proposta na escola de Zwickau, "horch" ,significa "escoita", que levado o latín é Audi imperativo de Audire, co cal lle cambiou o nome da empresa a "Audi Automobilwerke GmbH", rexistrouna no Rexistro Mercantil como tal o día 25 de abril de 1910.
1909-1931: Establecemento da fábrica de coches Audi GmbH
120px|dereita|miniatura|August Horch fundador da Audi A historia da marca Audi comenza en novembro de 1899 despois de que August Horch (1868-1951), un dos pioneiros da industria automobilística alemá, fúndase en Ehrenfeld un distrito municipal de Colonia (Alemaña), a empresa de autos „August Horch & Cie“, cuxo primeiro automóbil comezou a circular por vías públicas en 1901, este era un coche de dous cabalos con motor horizontal. A compañía mudouse a Reichenbach in 1902, onde en 1903 construíu o primeiro automóbil alemán de catro cilindros. A empresa trasladouse a Zwickau en 1904, onde se fabricou o primeiro motor de seis cilindros. O 16 de xullo de 1909 logo dalgunhas dificultades financeiras e desavinzas internas co consello de administración, decidiu abandonar a compañía para crear unha nova fábrica de automóbiles. Así naceu a „Horch Automobil-Werke GmbH“ en Zwickau, (no estado de Saxonia) Como Horch perdeu a disputa legal polo nome da compañía, que xa estaba rexistrado anteriormente, non puido volver utilizar o seu apelido e escolleu o nome "Audi", a tradución ao latín do vocábulo alemán "horch", que en galego significa "oír" ou "escoitar". Por iso, en 1910, meses logo da súa fundación cambiou o nome da compañía a "Audi Automobilwerke GmbH".
De 1918 a 1931
En setembro de 1921,posiblemente en 1920, Audi foi a primeira compañía automotriz en introducir o volante con condución á esquerda, baseada nunha maior visibilidade dos vehículos e nunha maior manobrabilidade a horas de meter as marchas pois a panca quedaba á dereita. Fíxoo no seu modelo Audi K. Cara a 1928 outras marcas seguirían o seu exemplo.
En agosto de 1928 o enxeñeiro danés Jørgen Skafte Rasmussen de DKW adquiriu un paquete maioritario de accións en Audi.
1932-1945: Audi e Auto Union
En 1932, ambas as compañías Horch e Audi, xunto con DKW (fundada en 1907) e Wanderer (fundada en 1885) fusionáronse para formar Auto Union AG -sendo estas a base da que máis tarde seria Audi AG- e poder facer fronte ás dificultades derivadas da Gran Depresión de 1929, que afectaba, principalmente á racionalización dos procesos de produción e ensamblaxe. O 29 de xuño de 1932, naceu o logotipo de Audi, con catro aros entrelazados, como símbolo froito da alianza das catro marcas saxoas: Audi, DKW, Horch e Wanderer.
A sede da compañía estivo ata 1936 na fábrica da DKW na cidade de Zschopau para colocarse a partir de aquí na cidade de Chemnitz -cidade na que foi rexistra a marca- no edificio da administración da compañía Presto-Werke. En 1938 convértese nunha das primeiras empresas automobilísticas en facer test de choque os coches.
Para evitar a competencia dentro do grupo, asignouse a cada marca un segmento específico do mercado: automóbiles de luxo do segmento medio para Audi, motocicletas e coches pequenos para DKW, vehículos de tamaño medio para Wanderer e vehículos de luxo na parte máis alta da gama para Horch.
As catro marcas fundadoras foron comercializadas baixo o paraugas de Auto Union. A marca Audi presentou o menor volume de negocios do grupo (participación nas vendas das marcas individualmente na produción total de automóbiles en 1938 en Alemaña: 17,9% DKW, Wanderer 4,4%, 1,0% Horch, Audi 0,1%).
En 1941, dous anos logo de comezar a segunda guerra mundial, Auto Union AG producía exclusivamente vehículos para o uso militar polo que o seu desenvolvemento automobilístico viuse gravemente afectado.
1945-1991: da posguerra de Alemaña Oriental, a disolución de Auto Union AG
150px|miniatura|AWZ P70 Coupe Ao finalizar a guerra estando Auto Union AG na Zona de ocupación soviética foi dada de baixa no rexistro mercantil pois a administración da zona soviética expropiou e ordenou desmantelar todas as fábricas da empresa.
A antiga fábrica de Auto Union segue a producir automóbiles en Zwickau (nesa época pertencía á República Democrática Alemá) baixo o nome de VEB Automobilwerk Zwickau (AWZ) sacando neste tempo o VEB AWZ P70, en 1958 foi adquirida por Daimler-Benzy, que finalmente a vendeu en 1964 o Grupo Volkswagen, quen conservou o nome de Audi e o seu logo. O Trabant produciuse ata 1991 sendo este o último modelo producido pola VEB Sachsenring Zwickau.
Motocicletas
O 18 de abril do 2012, Audi anunciou a compra da marca italiana de motocicletas Ducati. Isto servirá para crear sinerxias para a fabricación de motores máis pequenos, que consuman menos combustible e na construción lixeira.
Accionistas
A estrutura do capital social é o seguinte: As accións negócianse nas bolsas de valores de Berlín, Bremen, Dusseldorf, Frankfurt, Hamburgo, Múnic e Stuttgart.
Audi: a rexilla única
miniatura|upright=0.5|A evolución da rexilla de Audi no exemplo do Audi A3.
A rexilla única e un aspecto especialmente chamativo do deseño da grella de todos os vehículos da Audi dende 2004.
Make Mine Music
Make Mine Music é un filme estadounidense de animación de Disney que foi estreado en 1946. É o oitavo filme da serie de clásicos de Walt Disney Animated.
Audi
Audi: a rexilla única
Houbo tres épocas no deseño da grella. A rexilla, así chamado o marco decorativo, tiña só o marco cromado arredor da parte superior da rexilla por riba do parachoques. O presentar a segunda xeración do Audi A4 (B6) no ano 2000, apareceu a grella de dobre marco, coa parte superior así como a parte inferior do parachoques rodeados por unha tira cromada. No 2004, apareceu a rexilla única.