cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Oswald Achenbach
Oswald Achenbach, nado en Düsseldorf o 2 de febreiro de 1827 e finado en Düsseldorf o 1 de febreiro de 1905, foi un pintor de paisaxes alemán.
Crocodylus suchus
Taxonomía
upright|miniatura|esquerda|Cranio dun espécime momificado de C. suchus, década de 1870 A especie foi nomeada por Étienne Geoffroy Saint-Hilaire en 1807, que descubriu diferenzas entre os cranios dun crocodilo momificado e o de C. niloticus. Esta nova especie foi despois durante longo tempo considerada como sinónimo do crocodilo do Nilo, pero un estudo de 2011 mostrou que todas as mostras de crocodilos momificados de Exipto pertencían a unha especie distinta de C. niloticus, e, por tanto, recuperouse o nome C. suchus.
Psoríase
Mecanismo
O ADN liberado das células que morren actúa como un estímulo inflamatorio na psoríase e estimula os receptores en certas células dendríticas, que á súa vez producen a citoquina interferón-α. En resposta ás mensaxes químicas das células dendríticas e das células T, os queratinocitos tamén segregan citoquinas como interleucina 1, interleucina 6 e factor de necrose tumoral alfa, que sinalizan as células inflamatorias posteriores para que cheguen e estimulen unha inflamación adicional.
Crocodylus suchus
Distribución
miniatura|Espécime no [[Zoo de Copenhagen, que se pensaba que era un crocodilo do Nilo ata 2014 ]] O crocodilo do deserto habita en Mauritania, Benín, Nixeria, Níxer, Camerún, o Chad, a República Centroafricana, Guinea Ecuatorial, o Senegal, Malí, Guinea, Gambia, Burkina Faso, Ghana, Gabón, Togo, Costa do Marfil, a República Democrática do Congo, a República do Congo e Uganda (Uganda ten tanto crocodilos do Nilo coma do deserto). Un espécime de C. suchus vive no Parque Zoolóxico da Granxa de Aligátores de St. Augustine, e hai parellas no Zoo de Copenhagen e no de Dublín.
Psoríase
Mecanismo
As células dendríticas unen o sistema inmunitario innato e o sistema inmunitario adaptativo. Aumentan nas lesións psoriásicas e inducen a proliferación de células T e células T auxiliares tipo 1 (Th1). A inmunoterapia dirixida, así como o psoraleno e a terapia con radiación ultravioleta A poden reducir o número de células dendríticas e favorecer a segregación dun padrón de citoquinas de céulas Th2 sobre un perfil de citoquinas de células Th1/Th17. As células T psoriásicas móvense dende a derme até a epiderme e segregan interferón-γ e interleucina 17. A interleucina 23 é coñecida por inducir a produción de interleucina 17 e interleucina 22. A interleucina 22 traballa en combinación coa interleucina 17 para inducir os queratinocitos a segregar citoquinas atraentes de neutrófilos.
Diagnose
A diagnose da psoríase baséase polo xeral na aparencia da pel. As características máis comúns da pel con psoríase son as escamas, as placas eritematosas, as pápulas ou parches da pel que poden ser dolorosos e proer. Normalmente non se requiren análises de sangue ou procedementos especiais para facer a diagnose.
Crocodylus suchus
Distribución
Estes crocodilos en Mauritania adaptáronse a vivir no seu árido medio ambiente permanecendo en covas e buratos nun estado de estivación durante os períodos máis secos. Cando chove, os réptiles reúnense en pozas chamadas alí gueltas.
Psoríase
Diagnose
A diagnose diferencial da psoríase inclúe condicións dermatolóxicas semellantes en aparencia tales como eccema discoido, dermatite seborreica, pitiríase rosada (pode ser confundida coa psoríase guttata), tinea unguium (pode ser confundida coa psoríase nas unllas) ou linfoma cutáneo de células T (o 50% dos individuos con este cancro son mal diagnosticados con psoríase). As manifestacións dermatolóxicas de doenzas sistémicas como a erupción de sífilis secundaria poden ser confundidas coa psoríase.
Se a diagnose clínica non é clara, pode realizarse unha biopsia da pel ou un raspado para desbotar outros trastornos e confirmar a diagnose. A pel dunha biopsia amosará proxeccións epidérmicas con forma de porra que interdixitan coa derme no microscopio. O engrosamento epidérmico é outra característica histolóxica que se pode atopar nas lesións psoriásicas. A capa do estrato granuloso da epiderme a miúdo falta ou redúcese significativamente nas lesións psoriásicas; as células da capa máis superficial da pel tamén son anormais xa que nunca maduran completamente. A diferenza dos seus homólogos maduros, estas células superficiais manteñen o seu núcleo. Os infiltrados inflamatorios pódense visualizar tipicamente en microscopía cando se examina o tecido da pel ou o tecido articular afectado pola psoríase. O tecido cutáneo epidérmico afectado pola inflamación psoriásica a miúdo ten moitas células T CD8+, mentres que o predominio das células T CD4+ constitúe os infiltrados inflamatorios da capa dérmica da pel e das articulacións.
Born This Way
Born This Way ( en galego, Nacín así ) é o terceiro álbum de estudio da cantante estadounidense de pop Lady Gaga. Foi lanzado o 23 de maio de 2011. A súa composición tivo lugar durante a xira The Monster Ball Tour (2009-2011). Precedendo ó seu lanzamento, foi publicado o seu primeiro single, homónimo, o 11 de febreiro de 2011. Con 288.000 copias vendidas o seu primeiro e día e 1 921 000 na súa primeira semana, en total ten vendido a día de hoxe máis de 7 000 000 exemplares. Debutou no número un en 15 países.
Crocodylus suchus
Relacións cos humanos
miniatura|esquerda|Escaneo dunha momia dun crocodilo con xuvenís nas súas costas No Antigo Exipto veneraban a Sobek, un deus crocodilo asociado coa fertilidade, a protección, e o poder do faraón. C. suchus considerábase máis dócil que o crocodilo do Nilo e foi elixido polos antigos exipcios para os ritos espirituais, incluíndo a momificación. Unha recente proba de ADN encontrou que todas as mostras de crocodilos momificados procedentes dos sitios arqueolóxicos de Grutas de Tebas, Grutas de Samoun e Alto Exipto pertencían a esta especie. miniatura|Busto de [[Sobek, o deus crocodilo do antigo Exipto]] Sobek representábase como un crocodilo ou un home con cabeza de crocodilo, e o seu centro de veneración era a cidade de Arsinoe no oasis de Al Fayum, coñecido polos gregos como "Crocodilópole". Outro templo importante dedicado a Sobek é Kom-Ombo.
Psoríase
Morfolóxica
A psoríase clasifícase como un trastorno papuloescamoso e subdivídese normalmente en diferentes categorías segundo as características histolóxicas. Entre as súas variantes están a psoríase de placas, pustulosa, guttata e flexural. Cada variante ten o seu propio código CIE-10. A psoríase tamén pode ser clasificada nos tipos pustulosa e non pustulosa.
Born This Way
Escritura
Gaga foi falando cos seus fans durante os seus concertos sobre a nova música que estaba a facer. A marzo de 2010, afirmaba que xa tiña o que sería primeiro single gravado. En xuño dese ano incorporaba ó setlist da xira a balada "Yoü and I", que sería cuarto single do novo álbum que vería a luz ós 11 meses. A partir de entón, as referencias ó seu novo álbum eran continuas no seus concertos e na súa conta de Twitter. A isto hai que sumarlle as declaracións de colaboradores como Akon ou Fernando Garibay.
Crocodylus suchus
Relacións cos humanos
Historicamente, C. suchus habitaba no río Nilo no Baixo Exipto xunto co crocodilo do Nilo. Heródoto escribiu que os sacerdotes do antigo Exipto eran selectivos cando capturaban crocodilos, xa que sabían que C. suchus era máis pequeno e máis dócil e doado de capturar e manter e coidar nos templos. Cando morrían os crocodilos dos templos eran momificados e metidos en sarcófagos, dos cales se conservan moitos.
Psoríase
Patóxena
Outro esquema de clasificación considera factores xenéticos e demográficos. O tipo 1 ten un historial familiar positivo, comeza antes dos 40 anos e está asociado co antíxeno leucocitario humano, HLA-Cw6. Pola contra, o tipo 2 non ten historial familiar, preséntase despois dos 40 anos e non está asociado co HLA-Cw6. O tipo 1 representa arredor do 75% das persoas con psoríase.
Born This Way
Escritura
Estamos ante un álbum de letras profundas e comprometidas. Gaga trata temas como a igualdade (tanto da muller como dos homosexuais), a inmigración, a relixión e a defensa de identidade única a persoal de cada un mesmo como o máis importante. A inspiración detrás das letras son as propias experiencias que lle contaban os seus fans ("Born This Way", "Bad Kids", "Americano", "Electric Chapel") e sobre a súa biografía. Deste xeito, foi capaz de falar sobre o seu antigo xeito de vida ("Marry The Night", "Black Jesus † Amen Fashion", "Yoü and I"), sobre os problemas que a inquietan (sobre o amor e a igualdade na sociedade independentemente da cor e a sexualidade en "Born This Way", a inmigración, a relixión e o matrimonio gay en "Americano"), sobre o que está disposta a facer polos seus ideais ("The Queen"). Ó abrir o libreto pódese ler unha dedicatoria que define o álbum: Este álbum é para vós. Nas palabras da autora, este é un disco sobre  amar quen es e ser fiel a ti mesmo .
Crocodylus suchus
Relacións cos humanos
No antigo Exipto utilizábanse feitizos para apazugar os crocodilos, e incluso nos tempos modernos os pescadores nubios colocan figuras de crocodilos na porta de casa para gardarse do mal.
Psoríase
Patóxena
A clasificación da psoríase como unha doenza autoinmune provocou un debate considerable. Os investigadores propuxeron diferentes descricións da psoríase e a artrite psoriásica; algúns autores clasificáronas como doenzas autoinmunes mentres que outros autores clasificáronas como diferentes das doenzas autoinmunes e referíronse a elas como doenzas inflamatorias mediadas polo sistema inmunolóxico.
Crocodylus suchus
Relacións cos humanos
En tempos modernos, os pobos tradicionais de Mauritania que vivían en estreita proximidade cos crocodilos do deserto reveréncianos e protéxenos. Isto débese á súa crenza de que igual que a auga é esencial para os crocodilos, os crocodilos son esenciais para a auga, que desaparecería completamente se eses animais non vivisen alí. Os crocodilos viven alí en harmonía cos humanos, e nunca atacan a nadadores.
Psoríase
Gravidade
miniatura|Distribución da gravidade. Non hai consenso sobre como clasificar a gravidade da psoríase. A psoríase leve definiuse como unha porcentaxe da área de superficie corporal (BSA)≤10, un índice de gravidade da zona de psoríase (PASI) de ≤10 e o índice de calidade de vida da dermatoloxía (DLQI) de ≤10. A psoríase moderada a grave foi definida polo mesmo grupo como BSA >10 ou PASI >10 e DLQI de >10.
Born This Way
Composición musical
Born This Way non ten que ver cos traballos anteriores de Gaga. Neste disco aprécianse os máis variopintos estilos ( dance, ópera, heavy metal, eurotrash, rock 'n roll, disco). Destaca o canto gregoriano en Bloody Mary, a guitarra eléctrica de Bad Kids, a música mariachi en Americano e, sobre todo, o saxo posto por unha lenda como foi Clarence Clemons (Bruce Springsteen and the E-Street Band) en Hair e The Edge of Glory e o solo do guitarrista de Queen Brian May en Yoü and I. Por isto podemos dicir que Gaga rodeouse de verdadeiras lendas para este disco. As principais inspiracións para este álbum foron Whitney Houston (Marry The Night, Fashion of his Love) e Bruce Springsteen (Hair, Highway Unicorn, The Edge of Glory).
Psoríase
Gravidade
O DLQI é unha ferramenta de dez preguntas empregada para medir o impacto de varias doenzas dermatolóxicas na vida diaria. O DLQI puntúa dende o 0 (deterioración mínima) até o 30 (deterioración máxima) e calcúlase con cada resposta asignada de 0 a 3 puntos, coas puntuacións máis altas indicando unha maior deterioración social ou ocupacional.
Crocodylus suchus
Conservación
Ata a década de 1920, os museos seguían conseguindo espécimes de C. suchus do río Nilo no Sudán.
Psoríase
Gravidade
O índice de gravidade da área de psoríase (PASI) é a ferramenta de medición máis empregada para a psoríase. PASI avalía a gravidade das lesións e da área afectada e combina estes dous factores nunha puntuación única de 0 (sen enfermidade) a 72 (enfermidade máxima). Porén, o PASI pode ser difícil de máis para empregalo fóra dun contexto de investigación, o cal levou a tentar simplificar o índice para uso clínico.
Born This Way
Singles
1. Born This Way [#1 en España]
Psoríase
Tratamento
miniatura|upright=1.3|Esquema da escaleira de tratamento da psoríase. Malia que non hai cura para a psoríase, existen moitas opcións de tratamento. Polo xeral, os axentes tópicos úsanse para doenzas lenes, a fototerapia para doenzas moderadas e os axentes sistémicos para doenzas graves.
Axentes tópicos
As compostos tópicos de corticosteroides son os axentes máis eficaces cando se usan de xeito continuo durante 8 semanas; descubriuse que os retinoides e o alcatrán de hulla teñen un beneficio limitado e poden non ser mellores que o placebo. Observouse un maior beneficio cos corticosteroides moi potentes en comparanza cos corticosteroides potentes.
Análogos da vitamina D como o paricalcitol son superiores ó placebo. A terapia de combinación con vitamina D e un corticosteroide foi superior a calquera tratamiento só e descubriuse que a vitamina D é superior ó alcatrán de hulla na psoríase de placas crónica.
Para a psoríase no coiro cabeludo, unha recensión de 2016 describiu que a terapia dual (análogos de vitamina D e corticosteroides tópicos) ou a monoterapia con corticosteroides son máis eficaces e seguras que os análogos tópicos da vitamina D sós. Debido ós seus perfís de seguridade semellantes e ó mínimo beneficio da terapia dual sobre a monoterapia, a monoterapia con corticosteroides parece ser un tratamento aceptable para o manexo a curto prazo.
Cremas hidrantes e emolientes como o aceite mineral, vaselina, calcipotriol e decubal (un emoliente de aceite en auga) aumentan a depuración das placas psoriásicas. Demostrouse que algúns emolientes son aínda máis efectivos para eliminar as placas psoriásicas cando se combinan con fototerapia. Porén, certos emolientes non teñen impacto no aclarado da placa de psoríase ou mesmo poden diminuír o efecto da fototerapia, como o emoliente do ácido salicílico, que ten unha estrutura semellante ó ácido 4-aminobenzoico (PABA) e é moi común nas cremas solares, e é coñecido por interferir na fototerapia en psoríase. O aceite de coco, cando é empregado como emoliente na psoríase, diminúe o aclarado da placa con fototerapia. As cremas e unturas medicinais aplicadas directamente enriba das placas psoriásicas poden axudar a reducir a inflamación, eliminar a escama acumulada, reducir o recambio da pel e despexar a pel afectada das placas. Os ungüentos que conteñen alcatrán de hulla, ditranol, corticosteroides (como desoximetasona), fluocinonide, análogos de vitamina D3 (como o calcipotriol) e retinoides son usados de forma rutineira. O uso da unidade da punta do dedo pode ser unha útil guía para saber canta crema tópica empregar.
Os análogos de vitamina D poden ser útiles con esteroides, mais por si sós teñen unha alta taxa de efectos secundarios. En combinación, poden permitir o uso de menos esteroides.
Outra terapia tópica para o tratamento da psoríase é unha forma de balneoterapia, que implica baños diarios no Mar Morto. Isto faise polo xeral durante catro semanas co beneficio atribuído tamén á exposición ó sol, e especificamente á luz ultravioleta. Isto é altamente rendible e propagouse como unha forma efectiva de tratar a psoríase sen medicamentos. Observáronse con frecuencia diminucións das puntuacións PASI superiores ó 75% e a remisión durante varios meses. Os efectos secundarios poden ser lenes, como proído foliculite, queimadura solar, poikiloderma e un risco teórico de cancro de pel non melanoma. Porén, estudos máis recentes determinaron que non semella incrementar o risco de melanoma a longo prazo. Os datos non son concluíntes respecto do cancro de pel non melanoma, pero apoia a idea de que a terapia está asociada cun maior risco de formas benignas de dano cutáneo inducido polo sol, como elastose actínica ou lentixa solar. A balneoterapia no Mar Morto tamén é efectiva para a artrite psoriásica.
Fototerapia ultravioleta
A fototerapia na forma de luz solar foi empregada dende hai tempo para tratar a psoríase. A luz ultravioleta con lonxitude de onda de 311 a 313 nanómetros é a máis efectiva, e desenvolvéronse lámpadas especiais para esta aplicación. O tempo de exposición debe ser controlado para evitar danos e queimaduras na pel. As lámpadas ultravioleta deben contar cun temporizador que apague a lámpada cando se cumpra o tempo óptimo. A cantidade de luz empregada é determinada polo tipo de pel da persoa. O aumento do índice de cancro no tratamento parece ser pequeno. A Fototerapia con banda angosta de luz UVB (NB-UVB) demostrou ter unha eficacia semellante á fototerapia de psoraleno e ultravioleta A (PUVA). Nunha metaanálise de 2013 non se atopou diferenza entre os métodos NB-UVB e PUVA no tratamento da psoríase, mais a NB-UVB é polo xeral máis conveniente.
Un dos principais problemas coa fototerapia clínica é a dificultade que moitos pacientes teñen para acceder a unha instalación. As instalacións de bronceado en interiores son case omnipresentes no presente e poderían considerarse como un medio para que os pacientes se expoñan a raios UV cando o dermatólogo non dispoña de fototerapia. Moitas persoas xa utilizan o bronceado en interiores como tratamento para a psoríase; unha instalación interior informou que o 50% dos seus clientes estaban usando o centro para o tratamento da psoríase mentres que outro centro informou que o 36% estaba facendo o mesmo. Porén, existe unha preocupación polo uso de bronceado comercial xa que as cámaras que emiten principalmente UVA poderían non tratar eficazmente a psoríase. Un estudo demostrou que a psoríase en placa responde a doses eritemoxénicas de UVA ou UVB, xa que a exposición a calquera delas pode causar a disipación das placas psoriásicas. Requírese de máis enerxía para chegar até a dose eritemoxénica con UVA.
Tódalas terapias con luz UV teñen riscos; as cámaras de bronceado non son unha excepción, particularmente pola relación entre a luz UV e o incremento no risco de cancro de pel. Hai maiores riscos de melanoma, carcinomas de células escamosas e de células basais; os pacientes máis novos con psoríase, especialmente os menores de 35 anos, teñen un maior risco de melanoma polo tratamento con luz UV. A Organización Mundial da Saúde clasificou as cámaras de bronceado como canceríxenas. Unha recensión de estudos recomenda que a xente que é susceptible de cancro de pel teña moita conta cando empregue a terapia de luz UV como tratamento.
Un mecanismo importante de NBUVB é a indución de danos no ADN en forma de dímeros de pirimidina. Este tipo de fototerapia é útil no tratamento da psoríase porque a formación destes dímeros interfire co ciclo celular e deteno. A interrupción do ciclo celular inducida por NBUVB oponse á división rápida característica das células da piel observada na psoríase. A actividade de moitos tipos de células inmunitarias que se encontran na pel tamén se suprime de maneira efectiva cos tratamentos de fototerapia NBUVB. O efecto secundario a curto prazo máis común desta forma de fototerapia é o avermellado da pel; efectos secundarios menos comúns da fototerapia NBUVB son o proído e as bóchegas na pel tratada, irritación dos ollos en forma de conxuntivite ou inflamación da córnea, ou herpes por mor da activación do virus do herpes simplex na pel arredor dos beizos. É común a protección ocular durante os tratamentos de fototerapia.
O psoraleno e a fototerapia ultravioleta A (PUVA) combina a administración oral ou tópica de psoraleno con exposición á luz ultravioleta A (UVA). O mecanismo de acción da PUVA é descoñecido, mais probablemente involucre a activación do psoraleno pola luz UVA, que inhibe a produción anormalmente rápida das células na pel psoriásica. Existen múltiples mecanismos de acción asociados coa PUVA, incluídos os efectos sobre o sistema inmunolóxico da pel. A PUVA está asociada con náuseas, cefalalxia, cansazo, proído e comechón. O tratamento a longo prazo está asociado co carcinoma espinocelular (mais non con melanoma). A terapia de combinación para casos de psoríase moderada e grave usando PUVA máis acitretina tivo beneficios, pero o uso de acitretina está asociado con doenzas conxénitas e danos no fígado.
Axentes sistémicos
miniatura|Fotografía dun paciente con psoríase (e [[artrite psoriásica) ó inicio e 8 semanas despois de comezar terapia con infliximab.]] A psoríase resistente a tratamentos tópicos e fototerapia pode ser tratada con terapias sistémicas, incluíndo fármacos orais ou inxeccións. As persoas sometidas a tratamentos sistémicos deben facer análises de sangue e tests das funcións hepáticas para comprobar a toxicidade dos medicamentos. O embarazo debe ser evitado durante a maioría destes tratamentos. A maioría das persoas experimentan unha recorrencia da psoríase despois de interromper o tratamento sistémico.
Os tratamentos sistémicos non biolóxicos empregados frecuentemente para a psoríase inclúen metotrexato, ciclosporina, hidroxicarbamida, ácidos fumáricos como o dimetilfumarato, e retinoides. O metotrexato e a ciclosporina son fármacos que suprimen o sistema inmune; os retinoides son formas sintéticas de vitamina A. Estes axentes tamén se consideran tratamentos de primeira liña para a eritrodermia psoriásica. Os corticosteroides orais non deben utilizarse, xa que poden provocar unha exacerbación da psoríase ó suspendela.
As directrices oficiais consideran os produtos biolóxicos como tratamentos de terceira liña para a psoríase en placa despois dunha resposta inadecuada ó tratamento tópico, a fototerapia e os tratamentos sistémicos non biolóxicos. A seguridade dos produtos biolóxicos durante o embarazo non foi avaliada. As directrices europeas recomendan evitar os produtos biolóxicos se se propón quedar embarazada; as terapias anti-TNF como o infliximab non se recomendan para uso en portadores crónicos de virus da hepatite B ou individuos afectados polo VIH.
Dous fármacos que se dirixen ás células T son efalizumab e alefacept. Efalizumab é un anticorpo monoclonal que se dirixe especificamente á subnidade CD11a do antíxeno asociado á función do linfocito 1. Tamén bloquea a adhesión de células endoteliais que se atopan nos vasos sanguíneos e que atraen as células T. Efalizumab foi retirado polo fabricante voluntariamente do mercado europeo en febreiro de 2009 e do mercado estadounidense en xuño de 2009 debido á asociación da medicación con casos de leucoencefalopatía multifocal progresiva. Alefacept tamén bloquea as moléculas que as células dendríticas utilizan para comunicarse coas células T e mesmo fai que as células asasinas naturais eliminen as células T como un xeito de controlar a inflamación. Tamén pode utilizarse apremilast con este obxectivo.
As persoas con psoríase poden desenvolver anticorpos neutralizantes contra os anticorpos monoclonais. A neutralización prodúcese cando un anticorpo antifármacos evita que un anticorpo monoclonal como o infliximab se una ó antíxeno nunha proba de laboratorio. Especificamente, a neutralización ocorre cando o anticorpo antifármaco se une no sitio de unión do antíxeno de infliximab no lugar de TNF-α. Cando infliximab xa non se une ó factor de necrose tumoral alfa, xa non diminúe a inflamación, e a psoríase pode empeorar. Non se rexistraron anticorpos neutralizantes contra etanercept, un fármaco biolóxico que é unha proteína de fusión composta de dous receptores de TNF-α. A falta de anticorpos neutralizantes contra o etanercept é probablemente secundaria á presenza innata do receptor de TNF-α, e do desenvolvemento de tolerancia inmunolóxica.
Unha metaanálise de 2017 descubriu que ixekizumab, secukinumab, brodalumab, guselkumab, certolizumab e ustekinumab foron os biolóxicos máis efectivos para trata-la psoríase. En xeral, os biolóxicos anti-IL17, anti-IL12/23, anti-IL23 e anti-TNF alpha son considerados máis efectivos cós tratamentos sistémicos tradicionais. As vías inmunolóxicas da psoríase involucran os linfocitos TH-9, TH-22, TH-17 e TH-1, e os produtos biolóxicos anteriores dificultan diferentes aspectos destas vías.
Outro posible tratamento para psoríase de moderada a grave é o ácido fumárico que pode ter unha efectividade semellante ó metotrexato.
Cirurxía
Evidencia limitada suxire que a extirpación das amígdalas pode beneficiar ás persoas con psoríase de placas crónica, psoríase guttata e palmoplantar pustulosa.
Dieta
Estudos non controlados suxeriron que os individuos con psoríase ou artrite psoriásica poden beneficiarse dunha dieta con suplementos de aceite de pescado rico en ácido eicosapentaenoico (EPA) e ácido docosahexaenoico (DHA). As recomendacións dietéticas inclúen o consumo de peixes de auga fría (preferiblemente peixes silvestres, non de granxa) como o salmón, arenque e xarda, aceite de oliva virxe extra, legumes, vexetais, froitas e cereais, así como evitar o consumo de alcohol, carne vermella e produtos lácteos. O efecto do consumo de cafeína (incluíndo café, té negro, mate e chocolate negro) aínda non foi determinado.
Hai unha alta taxa de enfermidade celíaca entre as persoas con psoríase. Ó adoptar unha dieta sen glute, a gravidade da doenza xeralmente diminúe nas persoas con enfermidade celíaca e aquelas con anticorpos anti-gliadina.
Born This Way
Singles
Lanzamento dixital e radial : 11 de febreiro de 2011
Psoríase
Prognose
Sábese que a psoríase ten un impacto negativo na calidade de vida tanto da persoa afectada coma dos membros da familia. Dependendo da gravidade e a localización dos abrochos, os individuos poden experimentar un malestar físico significativo e algunha discapacidade. O proído e a dor poden interferir coas funcións básicas, como o coidado persoal e o sono. A participación en actividades deportivas, certas ocupacións e o coidado dos membros da familia poden converterse en actividades difíciles para quen ten placas nas mans e nos pés. As placas no coito cabeludo poden ser particularmente embarazosas xa que as placas escamosas no cabelo poden ser confundidas con caspa.
Born This Way
Singles
Lanzamento físico : 15 de marzo de 2011
Psoríase
Prognose
Varias condicións están asociadas coa psoríase. Estas ocorren con máis frecuencia nas persoas maiores. Case a metade das persoas con psoríase maiores de 65 anos teñen cando menos tres comorbilidades (condicións concurrentes), e dous terzos teñen cando menos dúas comorbilidades.
Doenzas cardiovasculares
A psoríase asociouse coa obesidade e outros trastornos cardiovasculares e metabólicos. A incidencia da diabetes é un 27% máis alta nas persoas afectadas de psoríase que naquelas que non padecen esta condición. A psoríase grave pode asociarse máis estreitamente co desenvolvemento da diabetes que a psoríase lene. As persoas máis novas con psoríase tamén poden ter un maior risco de desenvolver diabetes. As persoas con psoríase ou artrite psoriásica teñen un risco lixeiramente maior de padecer doenzas e ataques cardíacos en comparanza coa poboación xeral. O risco de doenza cardiovascular parece estar relacionado coa gravidade da psoríase e da súa duración. Non existen evidencias sólidas que suxiran que a psoríase estea asociada cun maior risco de morte por eventos cardiovasculares. O metotrexato pode achegar un grao de protección para o corazón.
Born This Way
Singles
2. Judas [#6 en España]
Psoríase
Doenzas cardiovasculares
As probabilidades de ter hipertensión son 1,58 veces máis altas nas persoas con psoríase que nas que non teñen a condición; estas probabilidades son aínda maiores nos casos graves de psoríase. Observouse unha asociación semellante nas persoas con artrite psoriásica: descubriuse que as probabilidades de ter hipertensión eran 2,07 veces maiores en comparanza coas probabilidades da poboación xeral. O vínculo entre a psoríase e a hipertensión non se entende polo momento. Os mecanismos que se supoñen implicados nesta relación inclúen os seguintes: desregulación do sistema renina-anxiotensina, niveis elevados de endotelina 1 no sangue, e aumento do estrés oxidativo. A incidencia da normalidade cardíaca de fibrilación auricular é 1,31 veces máis alta nas persoas con psoríase e 1,63 veces nas persoas con psoríase grave. Pode haber un risco lixeiramente maior de accidente cerebrovascular asociado coa psoríase, especialmente en casos graves. O tratamento de niveis elevados de colesterol con estatinas asociouse coa diminución da gravidade da psoríase, medida coa puntuación PASI, e tamén se asociou con melloras noutros factores de risco de doenza cardiovascular como os marcadores de inflamación. Estes efectos cardioprotectores atribúense á capacidade das estatinas de mellorar o perfil de lípidos no sangue e debido ós seus efectos antiinflamatorios. O uso de estatinas en persoas con psoríase e hiperlipidemia foi asociado co incremento dos niveis da proteína C reactiva e TNFα así como a diminución da actividade da proteína inmune LFA-1. En comparanza con persoas sen psoríase, os afectados con psoríase teñen máis posibilidades de satisfacer os criterios da síndrome metabólica.
Outras doenzas
As taxas da doenza de Crohn e de colite ulcerosa son superiores ás da poboación xeral, nun factor de 3,8 e 7,5 respectivamente. As persoas con psoríase tamén teñen un alto risco de padecer enfermidade celíaca. Poucos estudos avaliaron a relación da esclerose múltiple coa psoríase e a súa relación está en cuestión. A psoríase asociouse cun incremento do 16% no risco relativo xeral de cancro non de pel. As persoas con psoríase teñen un 52% máis de risco de padecer cancros de pulmón e bronquios, un 205% máis de desenvolver cancros do tracto gastrointestinal, un 31% máis de desenvolver cancros do tracto urinario, un 90% máis de desenvolver cancro de fígado e un 46% máis de risco de desenvolver cancro de páncreas. O risco de desenvolver cancro de pel non melanoma tamén é maior. A psoríase incrementa o risco de desenvolver cancro epidermoide nun 431% e de cancro basocelular nun 100%. Non existe maior risco de desenvolver melanoma asociado coa psoríase.
Epidemioloxía
Estímase que a psoríase afecta a un 2 ou 4% da poboación da sociedade occidental. A taxa de psoríase varía segundo a idade, a rexión e a etnia, e estímase que unha combinación de factores ambientais e xenéticos son os responsables destas diferenzas. Pode producirse a calquera idade, aínda que aparece de maneira máis frecuente por vez primeira entre os 15 e os 25 anos. Arredor dun terzo das persoas con psoríase foron diagnosticadas antes dos 20 anos. A psoríase afecta a ámbolos dous sexos do mesmo xeito.
Born This Way
Singles
Lanzamento dixital e radial : 15 de abril de 2011
Psoríase
Epidemioloxía
A psoríase afecta a máis de 6,7 millóns de estadounidenses e é máis frecuente en adultos. No 2011, esta doenza afectaba a máis de 39 000 persoas en Galicia.
Born This Way
Singles
Lanzamento físico : 13 de maio de 2011
Psoríase
Epidemioloxía
As persoas con doenza inflamatoria intestinal como o mal de Crohn ou colite ulcerosa teñen un risco superior de desenvolver psoríase. A psoríase é máis común nos países arredados do ecuador. As persoas de ascendencia europea teñen máis posibilidades de ter psoríase e esta condición é relativamente pouco común entre os afroamericanos e extremadamente pouco común entre os indíxenas americanos.
Born This Way
Singles
3. The Edge Of Glory [#5 en España]
Psoríase
Historia
Os estudosos cren que a psoríase puido ser unha das diversas condicións da pel chamadas tzaraath (traducido como lepra) na Biblia hebrea, unha condición imposta como castigo por difamación. O paciente era considerado "impuro" (véxase tumah e taharah) durante a súa fase de aflición e finalmente era tratado polo kohen. Porén, é máis probable que esta confusión xurdise do uso do mesmo termo grego para ámbalas dúas condicións. Os gregos usaron o termo lepra (λεπρα) para condicións da pel escamosa. Usaron o termo psora para describir comechón na pel. Comezou a ser coñecida como a lepra de Willan a finais do século XVIII cando o dermatólogo inglés Robert Willan e Thomas Bateman a diferenciaron doutras doenzas da pel. A lepra, segundo eles, distínguese pola forma regular e circular dos parches, mentres que a psoríase é sempre irregular. Willan identificou dúas categorías: leprosa graecorum e psora leprosa.
Born This Way
Singles
Lanzamento dixital e radial : 9 de maio de 2011
Psoríase
Historia
Crese que a psoríase foi descrita por vez primeira polo romano Aulo Cornelio Celso. O dermatólogo británico Thomas Bateman describiu unha posible relación entre a psoríase e os síntomas da artrite en 1813.
A historia da psoríase está inzada de tratamentos de dubidosa eficacia e alta toxicidade. Nos séculos XVIII e XIX, a solución de Fowler, que contiña un veleno e composto arsénico carcinóxeno, foi usado polos dermatólogos para o tratamento da psoríase. Tamén se usou o mercurio para o tratamento da psoríase durante este período de tempo. O xofre, o iodo e o fenol tamén foron usados nesta época porque se cría incorrectamente que a psoríase era unha doenza infecciosa. Os alcatráns de hulla usáronse amplamente coa irradiación con luz ultravioleta como un enfoque de tratamento tópico a comezos do século XX. Durante este mesmo período, os casos de artrite psoriásica tratáronse con preparacións de ouro administradas por vía intravenosa da mesma maneira que a artrite reumatoide. Todos estes tratamentos foron substituídos por terapias modernas tópicas e sistémicas.
Born This Way
Singles
Lanzamento físico : 8 de xullo de 2011
4. Yoü and I
Lanzamento dixital e radial : 23 de agosto de 2011
Psoríase
Etimoloxía
A verba psoríase provén do grego ψωρίασις, que quere dicir "condición de proído" ou "ter proído" de psora, "proído" e -iasis, "acción, condición".
Born This Way
Singles
Lanzamento físico : 30 de setembro de 2011
Psoríase
Sociedade e cultura
A Federación Internacional de Asociacións de Psoríase (IFPA) é a organización paraugas global para asociacións nacionais e rexionais de pacientes de psoríase e tamén reúne os principais expertos en investigación da psoríase e artrite psoriásica para celebrar congresos científicos cada tres anos. A Rede Internacional de Psoríase, un programa da Fundación René Touraine]], reúne dermatólogos, reumatólogos e outros profesionais relacionados co tratamento da psoríase. Organizacións sen ánimo de lucro como a "National Psoriasis Foundation" nos Estados Unidos, a "Psoriasis Association" no Reino Unido e "Psoriasis Australia" ofrecen apoio e educación sobre a psoríase nos seus respectivos países.
Born This Way
Singles
5. Marry The Night
Lanzamento dixital : 15 de novembro de 2011
O Sobreiral
O topónimo O Sobreiral pode referirse a:
Psoríase
Custo
O custo anual do tratamento da psoríase nos Estados Unidos estimouse en 32,5 billóns de dólares, incluíndo 12,2 billóns en custos directos. Os custos da farmacia son a principal fonte de gastos directos, sendo a terapia biolóxica a máis prevalente. Estes custos medran significativamente cando se teñen en conta as afeccións concomitantes, como doenzas cardíacas, hipertensión, diabetes, doenzas pulmonares e trastornos psiquiátricos. Os gastos relacionados coas comorbilidades estimáronse en 23 000 dólares engadidos por paciente e por ano.
Born This Way
Singles
Lanzamento físico : 2 de decembro de 2011
Psoríase
Investigación
O papel da resistencia á insulina na patoxenia da psoríase atópase actualmente en investigación. A investigación preliminar suxeriu que os antioxidantes como o polifenol pode ter efectos beneficiosos nas características inflamatorias da psoríase.
Born This Way
Singles
6. Bloody Mary [#96 en España]
Psoríase
Investigación
Moitos dos medicamentos novos que se están a investigar diríxense ó eixo Th17/IL-23, particularmente os inhibidores de IL-23p19, xa que a IL-23p19 está presente en concentracións elevadas nas lesións da pel causadas pola psoríase, á vez que contribúe menos á protección contra as infeccións oportunistas. Outras citoquinas como a IL-17 e IL-22 tamén foron obxectivos de inhibición, xa que desempeñan funcións importantes na patoxénese da psoríase. Outra vía de investigación centrouse no uso de inhibidores do factor de crecemento endotelial vascular para tratar a psoríase. Os axentes orais que están sendo investigados como alternativas a medicacións administradas por inxeccións son os inhibidores da quinase Janus, inhibidores da proteína quinase C, inhibidores de proteína quinase activada por mitóxeno e inhibidores de fosfodiesterasae 4, tódolos cales demostraron a súa eficacia en varios ensaios clínicos de fases 2 e 3. Porén, estes axentes teñen efectos secundarios potencialmente graves por mor dos seus mecanismos inmunosupresores.
Rooster
"Rooster" é unha canción da banda estadounidense Alice in Chains, editada como sinxelo do seu álbum Dirt no ano 1993. O tema sería incluído nos álbums recompilatorios Unplugged (1996), Music Bank (1999), Greatest Hits (2001) e The Essential Alice in Chains (2006). Unha versión demo da canción foi tamén incluída en Music Bank.
O Sobreiral, Cea, Vilagarcía de Arousa
O Sobreiral é un lugar da parroquia de Cea no concello pontevedrés de Vilagarcía de Arousa, na comarca do Salnés. Tiña 13 habitantes no ano 2016 segundo datos do IGE, dos que 7 eran mulleres e 6 homes, o que representa un descenso continuado respecto ós anos 2010, cando tiña 18 veciños, e 2005, cando eran 21.
Demografía de Galicia
Galicia conta cunha poboación de 2 695 645 de habitantes (2017),dos que 1 297 301 son homes e 1 398 344 mulleres (datos a 1 de xaneiro de 2021) Contando así cunha densidade de poboacional de 92,18 hab./km², lixeiramente superior á media española e semellante á europea. Galicia é a quinta comunidade autónoma de España por poboación.
Con 292.986 habitantes Vigo é o concello máis poboado, seguida pola Coruña con 244.099 habitantes, segundo datos de 2017. A poboación de Galicia concéntrase na súa maioría nas zonas costeiras, sendo as áreas das Rías Baixas e o Golfo Ártabro (áreas metropolitanas da Coruña e Ferrol) as de maior densidade de poboación. Xunto con Vigo e A Coruña, Galicia conta con outras cinco localidades consideradas cidades: Ourense, Lugo, Santiago de Compostela (capital administrativa de Galicia), Pontevedra e Ferrol.
Así mesmo, o país conta con seis concellos con máis de 30.000 habitantes: Narón, Vilagarcía de Arousa, Oleiros, Carballo, Arteixo e Redondela, nove concellos de entre 20.000 e 30.000 habitantes, entre os que destacan Ames, Ribeira e Cangas, e trinta e seis de entre 10.000 e 20.000 habitantes entre os que destacan Monforte de Lemos e Moaña.
O Instituto Galego de Estatística (IGE) é un organismo autónomo da Xunta de Galicia creado no ano 1988, e encargado de promover o desenvolvemento do sistema estatístico de Galicia. Presta servizos de recompilación e difusión da documentación estatística dispoñible, desenvolve bases de datos de interese público, analiza as necesidades e a evolución da demanda de estatísticas e asegura a súa difusión.
Segundo as cifras provisionais do INE para o 2011, a poboación galega situaríase nas 2 772 928 persoas, o que supón unha diminución de 24.725 respecto da mesma data do ano anterior. Canto á poboación estranxeira, esta medraría ata as 103.685 persoas, un 3,7 % da poboación galega. miniatura|Concellos que gañaron ou mantiveron a súa poboación en 2009
Provincia da Coruña
Concellos máis poboados de Galicia (2005)|miniatura|280px Concellos menos poboados de Galicia (2005)|miniatura|280px
Dispersión poboacional
O territorio galaico caracterízase pola súa dispersión poboacional|miniatura|esquerda O territorio galego divídese en 313 concellos, que á súa vez se dividen en entidades colectivas ou parroquias, e estas, en entidades singulares ou lugares. En Galicia hai máis de 30.000 lugares, o que fala do espallamento da poboación no territorio. Destes lugares, 1.183 atópanse deshabitados. Aproximadamente a metade das entidades poboacionais do estado español concéntranse en Galicia.
Demograficamente, o interior galego está pouco poboado, e continúa a experimentar a emigración ás áreas urbanas litorais, de xeito que se mantén a estrutura poboacional en pequenos núcleos, pequenas vilas e a poboación dispersa en aldeas, o que se reproduce na costa pero con características diferentes debido á moito maior densidade poboacional.
Seis de cada dez concellos galegos non chegan aos 5.000 habitantes, e, deles, case a metade están por baixo dos 2.000.
En Galicia hai unha clara liña que separa as provincias occidentais das orientais. Estas teñen a metade dos concellos de Galicia pero só un 25% dos seus habitantes, e, con estes ingredientes, concentran un 85% dos concellos con menos de 2.000 veciños.
A maioría da poboación vive á beira das rías atlánticas, nos maiores núcleos urbanos e as súas áreas de influencia.
Movemento natural
Malia a mellora dos nacementos, o saldo vexetativo, continúa a ser negativo en Galicia. No 2006 houbo un total de 29.389 falecementos polo que a poboación total decreceu en preto de 8.000 persoas.
A cuarta parte dos nacementos que se producen en Galicia -o 26,1%- ten como protagonistas a nais solteiras, segundo estes mesmos datos, relativos a 2006. Desta forma, os nacementos a cargo de nais solteiras incrementáronse de xeito significativo na última década, xa que en 1996 tan só representaban o 10,6 por cento do total de nacementos.
Segundo os datos do Instituto Galego de Estatística, a provincia de Pontevedra é a provincia galega que rexistra unha maior porcentaxe de partos fóra do matrimonio -o 27,9 por cento-, seguida de Lugo (26,8%), A Coruña (24,8%) e Ourense, onde 23 de cada 100 nacementos son de nai solteira.
Na última década vense producindo un incremento significativo da idade das nais no momento do parto. Así, en dous de cada tres nacementos -o 65,3%- a nai supera os 30 anos, e ata en 880 nacementos a nai excedía os 40 anos, unha idade a partir da cal se incrementa o risco. Vencellado á avanzada idade das nais galegas está o número de partos múltiples, que, na última década medrou un 41,6% grazas ás técnicas de fertilidade.
Con todo, esta circunstancia non se produce entre os colectivos inmigrantes, xa que na meirande parte dos partos protagonizados por mulleres estranxeiras -o 31,4 por cento do total-, a nai tiña entre 25 e 29 anos no intre de dar a luz.
Emprego
Os indicadores económicos e sociais de Galicia veñen mellorando sensiblemente nos últimos anos. A taxa de desemprego, despois de caer nos últimos anos, mantense actualmente estancada, pasando do 8,05% en 2006 ao 7,47% no 2007 (95.000 parados e ao 8,3 no primeiro trimestre do 2008. Malia esta evolución positiva, a enquisa que elabora o INE pon de manifesto que en Galicia se manteñen outros datos máis preocupantes respecto da evolución do mercado laboral. Así, a taxa de paro feminino na comunidade galega (9,82%) case duplica á masculina (5,61%). En canto á taxa de paro a máis alta corresponde á provincia da Coruña (8,44%) fronte á de Ourense que, co 5,2% é a menor.
De feito, o maior continxente de parados segue estando representado por mulleres -un total de 55.900 galegas buscan emprego de xeito activo-, fronte aos 40.600 homes na mesma situación.
Poboación estranxeira
A proporción de estranxeiros é do 2,67% da poboación total. As nacionalidades predominantes son a portuguesa (17,93% do total de estranxeiros), a colombiana (10,93%) e a brasileira (8,74%) A administración tramitou nos últimos catro anos en Galicia unha media de 1.460 ordes de expulsión de inmigrantes por careceren de documentación ou por teren o permiso de traballo ou de residencia caducado dos que máis dun 12% (uns 180) destes procedementos se executan.
Esperanza de vida
Un reflexo do avellentamento de Galicia é que por cada 100 menores de 20 anos hai 135,2 maiores de 65 (2007)|miniatura|esquerda A esperanza de vida é de 76,8 anos para os homes e de 84 anos para as mulleres, 7,2 máis cos homes galegos. Dende 1981 a esperanza de vida dos galegos medrou en 5 anos, grazas á mellora da calidade de vida. O avellentamento da poboación tamén se pon de manifesto no incremento de anciáns de idade avanzada que rexistra gradualmente a comunidade cada exercicio. Galicia contaba en 1991 con 300 persoas con máis de cen anos. Cinco lustros despois, a cifra medrou un 72% ao superaren o século 518 galegos. Porcentualmente, o número de mulleres centenarias medrou dende 1991 máis có dos homes. No primeiro caso, hai 25 anos eran 224 as mulleres con cen anos ou máis, subindo un 73% na actualidade, ata chegar aos 388 casos. No tocante aos homes, Galicia na primeira referencia ao número de centenarios homes, había en Galicia, 76 habitantes con máis dun século, mentres que agora son xa 130.
Malia a alta esperanza de vida dos galegos, con 292.900 (11,3%) discapacitados, Galicia é a comunidade cun maior número de persoas que sofre algún tipo de discapacidade (fronte ao 8,5 dos españois).
Os concellos con maior íncide de avellentamento atópanse nas provincias de Lugo e Ourense.
Nupcialidade
En canto ao número de casamentos, na actualidade a cifra atópase estancada. No ano 2006 celebráronse en total 11.149 vodas, o que representa unha cifra 1,6 por cento superior a 2005, aínda que sinala que o número de matrimonios segue unha traxectoria descendente, alternando anos de aumento con anos de diminución.
Entre o total de novos matrimonios contraídos en 2006 en Galicia, 672 celebráronse entre home de nacionalidade española cunha muller estranxeira, 268 de muller española e home estranxeiro e 136 entre ambos os cónxuxes de cidadanía non española, indica o INE.
En base á lexislación aprobada a mediados de 2005, que permite as unións entre persoas do mesmo sexo, no ano 2007 houbo en Galicia 77 casamentos deste tipo, 48 matrimonios entre homes e 29 entre mulleres.
Evolución demográfica
A finais do século XVIII, o reino de Galicia era a unidade territorial máis poboada da Monarquía Hispánica, e a única que superaba o millón de habitantes. Após a abolición en 1833 dos antigos reinos da devandita monarquía, a historia demográfica de Galicia foi a dunha continua perda de peso respecto ao resto do Estado, froito da emigración cara a Iberoamérica, Centroeuropa ou outras partes de España. Así, en 1857 a densidade de poboación en Galicia era a maior de todas as rexións do país, e Galicia representaba o 11,49% da poboación española. Con todo, no 2006, só o 6,19% dos españois residía nesta comunidade autónoma.
Gaúte, As Goás, Abadín
Gaúte é un lugar da parroquia das Goás no concello lugués de Abadín na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE en 2015 tiña doce habitantes (sete homes e cinco mulleres), dous menos ca en 2011 (sete homes e sete mulleres).
Tempada 2009-10 do HC Liceo
A tempada 2009-2010 foi a 31ª tempada do H.C. Liceo na OK Liga de xeito consecutivo e dende a súa fundación en 1972. Esta tempada será lembrada por tódolos seareiros verdibrancos polo reencontro do club cos títulos, logo de conseguir a súa 3ª Copa CERS.
Equipo
Adestrador: Carlos Gil
Axudante do adestrador: Ramón Canalda
Preparador físico: Óscar Viana González
Adonis
Adonis é un deus grego que simboliza a morte e a renovación da natureza, sendo unha das figuras máis complexas dos tempos clásicos. A figura de Adonis está baseada case totalmente no deus semita Tammuz, relacionado co termo hebreo Adonaï (o meu señor).