cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Artrópodos
Anatomía dos artrópodos
Os artrópodos teñen o corpo segmentado (2), envolvido nun exosqueleto quitinoso, con varios apéndices articulados (1). Os apéndices están especializados para a alimentación, para a percepción sensorial, para defensa e para a locomoción. Son estas "patas articuladas" as que dan o nome ao filo e as que o separan dos filos máis próximos, os onicóforos e os tardígrados.
Os segmentos poden estaren agrupados en rexións do corpo, denominadas tagmas, tipicamente:
Porén, en varios grupos, como os cangrexos, arañas, escorpións e lagostas, a cabeza e o tórax están unidos, formando o chamado cefalotórax protexido por unha peza única da casca, o cacho. Nos quelicerados, o corpo está dividido en prosoma e opistosoma.
O primeiro segmento da cabeza é denominado acron, e normalmente leva os ollos, que poden ser simples ou compostos. O último segmento do abdome (3) remata no telson. Cada segmento contén, polo menos primitivamente, un par de apéndices.
Fisioloxía dos artrópodos
Os artrópodos respiran por un sistema de traqueas, túbulos que abren ao exterior a través de poros ou pequenos orificios na cutícula denominados espiráculos, que se estenden por todo o corpo facilitando o intercambio de gases. Os artrópodos acuáticos teñen branquias ligadas ao sistema de traqueas.
O sistema circulatorio dos artrópodos consiste nun conxunto de corazóns que se dispoñen ao longo do corpo e que bombean a hemolinfa (o "sangue" destes animais, que moitas veces non contén hemoglobina, que contén ferro, senón hemocianina, que contén cobre), e que se acha bañando os tecidos.
Os artrópodos son protóstomos, e posúen un celoma reducido a un espazo ao redor dos órganos da reprodución e da excreción.
Reprodución e desenvolvemento
200px|miniatura|Femia do Compsobuthus werneri con crías (de cor branca). 200px|miniatura|Larva dun [[Peneidos|peneido.]] Uns poucos artrópodos, como os cirrípedes, son hermafroditas, isto é, cada individuo pode ter os órganos de ambos sexos. Porén, os individuos da maioría das especies permanecen nun único sexo toda a súa vida. Unhas poucas especies de insectos e crustáceos poden reproducirse por partenoxénese, especialmente se as condicións favorecen unha "explosión demográfica". Así a todo, moitos artrópodos confían na reprodución sexual, e as especies partenoxenética reverten á reprodución sexual cando as condicións se tornan menos favorables. Os artrópodos acuáticos poden reproducirse mediante fecundación externa como, por exemplo, fan as ras; ou por fecundación interna, na que o óvulo permanece no corpo da femia e o esperma debe ser introducido dalgunha maneira. Todos os artrópodos terrestres coñecidos usan a fecundación interna. Os opilións, os diplópodos, e algúns crustáceos usan apéndices modificados como gonópodos ou penes para transferir o esperma directamente á femia. Non obstante, moitos machos de artrópodos terrestres producen espermatóforos, bolsas de esperma impermeables, que as femias toman dentro dos seus corpos. Unhas poucas especies confían nas femias para atopar espermatóforos que previamente foron depositados no chan, pero en moitos casos os machos só depositan espermatóforos cando parecen ter éxito rituais complexos de cortexo.
A maioría dos artrópodos poñen ovos, mais os escorpións son ovovíparos: nacen as crías despois de que os ovos foron incubados dentro da nai, e son obxecto dun prolongado coidado materno Os artrópodos que acaban de nacer teñen diversas formas, só os insectos abranguen un amplo rango de formas extremas. Algunha crías que acaban de saír da casca do ovo aparentan adultos en miniatura (desenvolvemento directo), e noutros casos, coma no peixiño de prata, as crías non se alimentan e poden estar desamparados ata despois da súa primeira muda. Moitas crías de insecto, coma as larvas dos coleópteros ou as eirugas, que non teñen membros segmentados ou cutículas endurecidas, metamorfosean en formas adultas entrando nunha fase inactiva na que rompen os tecidos larvarios e se reutilizan para construír o corpo adulto. A larva da libélula ten as cutículas típicas e os membros articulados dos artrópodos pero teñen branquias que lles permiten a respiración acuática e mandíbulas extensibles. As crías dos crustáceos nacen comunmente como as delgadas larvas dos peneidos con só tres segmentos e pares de apéndices.
Filoxenia dos artrópodos
Durante moitas décadas, as relacións filoxenéticas dos celomados baseáronse na concepción dos articulados de Cuvier, un clado formado por anélidos e artrópodos. Numerosas análises morfolóxicas modernas baseados en principios cladísticos corroboraron a existencia do clado Articulata, por exemplo, Brusca & Brusca, Nielsen ou Nielsen et al., entre outros.
Porén diversas análises cladísticas, como a de datos combinados de Zrzavý et al. chegaron á conclusión de que anélidos e artrópodos non están directamente relacionados. A presenza de metamerización en anélidos e artrópodos debería considerarse, pois, como unha converxencia evolutiva. Polo contrario, estes estudos propoñen o clado Ecdysozoa no que os artrópodos mostran estreitas relacións filoxenéticas con grupos de pseudocelomados, como nematodos, nematomorfos, priapúlidos e quinorrincos, pola presenza compartida dunha cutícula quitinosa e un proceso de muda (écdise) da mesma.
A filoxenia dos artrópodos foi moi controvertida, cunha enfrontada polémica entre os partidarios do monofiletismo e os do polifiletismo. Snodgrass e Cisne defenderon o monofiletismo, aínda que o primeiro considera os artrópodos divididos en Arachnata + Mandibulata, e o segundo interpreta que se dividirían en esquizorrámeos e atelocerados. Tiegs e Manton defenderon o difiletismo, cos artrópodos divididos en esquizorrámeos + unirrámeos e os onicóforos como grupo irmán de miriápodos + hexápodos.
Posteriormente, Manton e Anderson sostiveron o polifiletismo do grupo.
Descrición
O filo dos artrópodos foi descrito en 1829 polo zoólogo francés Pierre André Latreille, na súa obra [http://www.biodiversitylibrary.org/item/43879#page/7/mode/1up. Les crustacés, les arachnides et les insectes: distribués en familles naturelles.]
Etimoloxía
O termo do latín científico Arthropoda está construído cos elementos arthro- e -poda, tirados do grego antigo ἄρθρον, árthron, "articulación" e πούς, ποδός poús, podós, "pé", "perna", "pata", coa desinencia -a, indicando substantivo neutro plural. Literalmente, "os que teñen as patas articuladas".
Clasificación
As clasificacións tradicionais definían como artrópodos a todos os metazoos con esqueleto externo, ou cutícula, co corpo dividido en segmentos articulados portadores de apéndices así mesmo articulados, e que medraban por mudas). Estas clasificacións distinguían principalmente dous grupos, os os quelicerados (xifosuros, arácnidos...) e os mandibulados (ou antenados), estros últimos divididos en tres clases:
A clasificación máis moderna, tendo en conta os avances da xenética e as análises da bioloxía molecular, demostrou que os hexápodos (que comprende os insectos) é un grupo irmán dos crustáceos malacostráceos, polo que inclúe a todos os crustáceos e aos hexápodos nun taxon xigantesco chamado Pancrustacea.
Porén, na bibliografía usualmente manexada séguese esta clasificación, seguindo ao WoRMS:
Filo Arthropoda
Salomé (princesa)
Salomé, nada en 14 e finada en 62?, foi unha princesa idumea, filla de Herodes Filipo I e Herodías, e fillastra de Herodes Antipas, relacionada coa morte de Xoán o Bautista.
Relación coa morte de Xoán o Bautista
Segundo os evanxeos sinópticos, Xoán o Bautista reprobaba o matrimonio de Herodes Antipas e Herodías por ser esta unha muller divorciada, o cal non era lícito para a lei xudía. Por mor disto, Herodes Antipas mandou encerrar o profeta nun calabozo, mais non o mataba por temor ás protestas do pobo. O día do aniversario de Herodes, con todo, no medio dunha festa cos principais de Galilea presentes, Salomé realizou unha danza para el, a cal agradou tanto o rei que este lle permitiu, baixo xuramento, que lle pedise como agasallo o que quixese. Aconsellada pola súa nai, Salomé pediu a cabeza de Xoán o Bautista nunha bandexa de prata. Como dera a súa palabra, Herodes Antipas mandouno decapitar, e un garda encargouse de entregarlle a cabeza a Salomé como a pediu, que á súa vez a entregou á súa nai (Mateo 14:1-12, Marcos 6:14-29 e Lucas 9:7-9).
Identificación
No Novo Testamento, Salomé non é mencionada polo seu nome; só se fai referencia a ela como a "filla de Herodías" (Marcos 5:6-22). O seu nome chegou até nós grazas ás Antigüidades xudías, de Flavio Xosefo (libro XVIII, capítulo 5,4). O primeiro esposo de Herodías foi Herodes Filipo I (27 aC -34), fillo de Mariamna II, que non debe confundirse co primeiro esposo de Salomé, fillo de Cleopatra de Xerusalén, Herodes Filipo II, tetrarca de Traconítida e Iturea, o seu medio irmán e á vez medio irmán máis novo de Herodes Antipas, tetrarca de Galilea e fillo de Maltaké.
Non debe confundirse esta Salomé coa Salomé que aparece no Novo Testamento como seguidora de Xesús de Nazaret.
Pintura
dereita|miniatura|Salomé coa cabeza de San Xoán Bautista pintada por Artemisia Gentileschi A historia bíblica foi representada con frecuencia na pintura, xa que ofrece a posibilidade de plasmar escenarios exóticos e mulleres seminúas sen abandonar o repertorio bíblico. Algúns dos pintores que levaron o lenzo a historia de Salomé foron Tiziano (Palazzo Doria-Pamphili de Roma), Caravaggio (Palacio Real de Madrid), Gustave Moreau, Federico Beltrán Masses e Bartholomäus Strobel (Museo do Prado). Foi representada por Artemisia Gentileschi.
Literatura
A historia de Salomé deu lugar a varias elaboracións literarias.
Dunha parte, proporciona o argumento a unha coñecida obra teatral de Oscar Wilde, que se estreou en París en 1896. Na obra de Wilde, Salomé sente unha morbosa atracción por Xoán o Bautista. Enfurecida polo seu rexeitamento, pídelle ao seu padrasto que sexa executado. Ao final da obra bica a cabeza do Bautista. Wilde publicou e estreou a obra en Francia por mor da prohibición existente no Reino Unido de levar á escena argumentos bíblicos. Na versión francesa foi auxiliado por Marcel Schwob. Máis adiante, a obra foi traducida ao inglés; Alfred Bruce Douglas (Bosie), amante de Wilde, consta como tradutor ao inglés da obra. Curiosamente, o detalle morboso do bico aos beizos mortos de Xoán aparecía xa nunha obra medieval, o Ysengrimus de Nivardo de Gante (século XIII), en que se dá unha curiosa confusión entre Salomé e Herodías. Cando tenta bicar a boca da cabeza decapitada de Xoán o Bautista, este sopra e Herodías/Salomé sae voando.
Un dos primeiros en abordar o tema en Hispanoamérica foi Julián del Casal, un dos fundadores do modernismo, que escribiu o soneto "Salomé".
Outro poeta modernista Rubén Darío fai referencia a Herodías e a súa filla nun dos seus poemas máis coñecidos. O portugués Eugenio de Castro crea unha obra poética co nome de "Salomé e outros poemas".
Ademais na obra "Aunque me lavase con agua de nieve" da escritora chilena Diamela Eltit preséntase un caso de intertextualidade aludindo a este personaxe.
Gustave Flaubert dedícalle o relato Herodías, que narra a historia do Rei que a petición de Salomé, trae a cabeza de Xoán o Bautista nunha bandexa de prata.
Teatro
O dramaturgo arxentino Mauricio Kartún estreou en 2011 a excepcional obra Salomé de chacra, que en 2013 deu orixe a un documental: Kartún, el año de Salomé.
Ópera
A obra de Wilde, na súa tradución alemá, foi convertida en ópera por Richard Strauss. A obra de Strauss forma parte do repertorio operístico habitual, e é hoxe máis coñecida que a propia obra de Wilde. Estreouse en Dresden en 1905, e é famosa pola pasaxe da Danza dos sete veos.
Cinema
A historia de Salomé foi levada ao cinema en varias ocasións. Destacan as seguintes películas:
Brigid Bazlen encarnou a Salomé na película de 1961 Rey de Reyes; Isabel Mestres, na miniserie de 1977 Jesús de Nazareth.
Música
En 1997 o ex-vocalista de Héroes del Silencio Enrique Bunbury lanzou no seu primeiro álbum solista denominado Radical Sonora a canción Salomé  na que un escravo da princesa lle recita un poema. Tamén o cantante Visual-Kei Kaya, lanzou o 20 de xuño de 2012 un sinxelo coa temática de Salomé. O sinxelo confórmase principalmente de dúas cancións chamadas Salomé e Babylon. Kaya tamén lanzou un adianto do seu próximo vídeo oficial da canción Salomé, cuxo vídeo ten a mesma temática. O vídeo atópase en youtube baixo o nome de: "Kaya New Single "SALOME" 2012.6.20 Release！".
Tamén dáse o caso de Pete Doherty, o carismático cantante británico, líder de The Libertines, e dos Babyshambles, o cal titulou unha das cancións do seu primeiro álbum en solitario, Grace Wastelands, como Salomé, contando a historia de Salomé, dunha forma poética e melódica.
Tamén a banda de Metal Alemá "Xandria" lanzou un álbum conceptual no ano 2007, baseado en Salomé.
A banda estadounidense The Smashing Pumpkins representa a danza de Salome no videoclip Caseta Inside your love do álbum Machina/the machines of god.
Paredes, Escuadro, Silleda
Paredes é un lugar da parroquia de Escuadro no concello pontevedrés de Silleda. No ano 2011 tiña 22 habitantes (10 homes e 12 mulleres).
Bruñeiras, As Neves, As Neves
Bruñeiras é un lugar da parroquia das Neves, no concello pontevedrés das Neves. Segundo datos do Instituto Galego de Estatística do 2009 ten 17 habitantes (10 homes e 7 mulleres).
Pjetër Frroku
Pjetër Frroku, nado en Shkodra en 1967, é un escultor albanés.
Traxectoria
Dunha familia mirditana, Pjetër Frroku seguiu os desexos de seu pai e estudou economía e a carreira militar, ocupándose nesta profesión durante varios anos.
Mais as súas inquietudes estaban focalizadas nas artes plásticas, a pintura e a escultura e mantívose ideando un proxecto imaxinario na súa cabeza.
Desde os primeiros anos de traballo, Pjetër Frroku é chamado "Tigre de Pedra", un alcume que determina a enerxía do artista no seu traballo e as súas ideas, levadas a cabo en tempo récord.
Obras
Outras obras do artista son:
Mickell Gladness
Mickell Jawaun Gladness, nado o 26 de xullo de 1986 en Birmingham (Alabama), é un xogador estadounidense de baloncesto profesional.
Traxectoria profesional
Gladness non foi seleccionado no Draft da NBA de 2008. Xogou nos Países Baixos, e nos Rio Grande Valley Vipers e Dakota Wizards da NBA Development League nos seus primeiros tres anos de carreira.
O 24 de decembro de 2011, os Heat anunciaron que Gladness se atopaba no equipo para a tempada 2011-12. Foi cortado polos Heat o 7 de febreiro de 2012. Cinco días máis tarde, o 12 de febreiro, asinou un contrato de 10 días con Miami. O 28 de febreiro, asinou outro contrato de 10 días cos Heat.
Gladness asinou un contrato de dez días cos Golden State Warriors o 22 de marzo de 2012. O 1 de abril de 2012, os Warriors ficharon a Gladness para o resto da tempada.
Distribución hiperxeométrica
A distribución hiperxeométrica é unha distribución de probabilidade discreta relacionada coas mostraxes aleatorias e sen substitución. Supoñendo que se ten unha poboación de N elementos dos cales, d pertencen á categoría A e N-d á B. A distribución hiperxeométrica mide a probabilidade de obter x elementos da categoría A nunha mostra sen substitución de n elementos da poboación orixinal.
Propiedades
A función de probabilidade dunha variable aleatoria con distribución hiperxeométrica pode deducirse empregando razoamentos combinatorios e é igual a
onde:
A notación fai referencia ao coeficiente binomial, é dicir, o números de combinacións posibles ao seleccionar x elementos dun total a.
O valor esperado dunha variable aleatoria X que segue a distribución hiperxeométrica é e a súa varianza,
Definindo na fórmula anterior e obtense
Relación con outras distribucións
A distribución hiperxeométrica aplícase a mostraxes sen substitución e a binomial a mostraxes con substitución. En situación nas que o número esperado de repeticións na mostraxe é supostamente baixo pode aproximarse a primeira pola segunda. Isto é así cando N é grande e o tamaño relativo da mostra extraída, n/N, é pequeno.
Estación de Seguimento de Satélites de Espazo Profundo de Cebreros
dereita|miniatura|Imaxe da antena parabólica
Historia natural
A definición do termo Historia natural (derivado do latín naturalis historia) é problemática, porque diversas disciplinas abórdana de maneira diferente. Moitas destas concepcións inclúen o estudo dos seres viventes (por exemplo, a bioloxía, incluíndo botánica, zooloxía e ecoloxía); outras concepcións estenden o termo ao campo da paleontoloxía e a bioquímica, así como á xeoloxía, astronomía, e a física.
Concepto
miniatura|150px|Lámina sobre [[Historia natural, Cyclopaedia de Ephraim Chambers, 1728]]
O camiño da observación e da descrición sistemática da natureza comeza xa na Antigüidade greco-romana con Teofrasto, Antigonios de Karystos e Plinio o Vello, continuada na Idade Media sobre todo polos árabes e difundida e ampliada no Renacemento europeo.
Máis tarde, moitos científicos traballaron neste campo e a historia natural dividiuse en numerosas especialidades. Pero aínda hoxe moitos considérana unha disciplina paraugas que acubilla a moitas ciencias especializadas.
Estación de Seguimento de Satélites de Espazo Profundo de Cebreros
A Estación de Seguimento de Satélites de Espazo Profundo de Cebreros (abreviada como DSA 2, "Deep Space Antenna 2") atópase situada na localidade de Cebreros (Ávila, España), a uns noventa quilómetros ao noroeste de Madrid.
Inaugurouse oficialmente o 28 de setembro de 2005, e é a segunda estación de seguimento e a segunda de espazo profundo da Axencia Espacial Europea (ESA), que complemento no seu momento á DSA 1 situada en Nova Norcia (Australia), inaugurada en 2002. A antena permitiu o uso da técnica Delta-DOR (delta - Differential One-way Range) para o seguimento satelital. Existe unha terceira antena (DSA 3) instalada en Malargüe (Arxentina), que entrou en funcionamento en 2013.
Historia natural
Concepto
O termo historia natural comezou a utilizarse en occidente para designar no século XVI os libros que describían os obxectos da natureza.
Estación de Seguimento de Satélites de Espazo Profundo de Cebreros
Até 2002, a ESA carecía de medios propios para comunicarse con naves destinadas a outros planetas, ou situadas en órbitas moi afastadas, e dependía da rede de escoita da NASA para recibir os datos solicitados por estes.
Historia natural
Concepto
No século seguinte, e máis aínda no século XVIII, a expresión servía para designar o estudo dos obxectos observábeis, tanto en astronomía, como en botánica, en zooloxía ou en xeoloxía. Nesta época, ao especialista en historia natural denominábase naturalista.
Para moitos científicos, especialmente no mundo de fala inglesa, a historia natural é a investigación científica de plantas e animais, pero inclinándose máis cara ás observacións máis que cara a métodos de estudo experimentais, comprendendo máis publicacións en revistas de información que en publicacións académicas (revistas científicas).
Sociedades de historia natural
miniatura|esquerda|250px|Sede central do [[Instituto Smithsoniano]]
Estación de Seguimento de Satélites de Espazo Profundo de Cebreros
Características
O prato móbil da antena ten 35 metros de diámetro. A estrutura completa mide 40 metros de altura e pesa 620 toneladas. Os cimentos profundizan ata 20 metros. Gran parte da maquinaria responsable de mover a antena está baixo terra.
Historia natural
Sociedades de historia natural
O termo historia natural forma parte, na actualidade, do nome de moitas asociacións nacionais, rexionais e locais que se encargan do rexistro de mamíferos, aves, réptiles, anfibios, invertebrados, e plantas. Adoitan incluír seccións dedicadas ao rexistro da vida microscópica e a xeoloxía.
Estación de Seguimento de Satélites de Espazo Profundo de Cebreros
Características
Ten máis capacidade de adquisición de datos que a antena de Nova Norcia, xa que recibe e transmite información na banda Ka (31,8 - 32,3 GHz) ademais de ter recepción na banda X. O seu axuste de dirección ten un erro de só seis miligrados (o que supón dez veces máis precisión que as antenas de seguimento habituais de 15 metros de diámetro). Conta con 250 sensores de temperatura repartidos por toda a estrutura, de forma que esta pode autoaxustarse automaticamente no caso de ocorran dilatacións e contraccións do material debido aos cambios meteorolóxicos. Con respecto á antena de Nova Norcia, é tamén máis rápida para colocarse en azimuth e elevación, e é capaz de soportar un vento máis intenso.
Habitualmente, a antena é operada remotamente desde o Centro Europeo de Operacións Espaciais (ESOC) localizado en Darmstadt (Alemaña).
Historia natural
Sociedades de historia natural
Tamén forma parte do nome de moitas intitucións, como o Museo de Historia Natural de Londres, o Museo Nacional de Historia Natural (que forma parte do Instituto Smithsoniano) de Washington, ou o Museo Americano de Historia Natural de Nova York (que tamén publica unha revista chamada Natural History) etc.
Estación de Seguimento de Satélites de Espazo Profundo de Cebreros
Localización
A estación atópase rodeada de piñeiros e xaras. Á parte da súa situación privilexiada, a elección recaeu en Cebreros debido a que posúe as coordenadas xeográficas necesarias (preto de 120 graos ao oeste da estación de Nova Norcia) e á falta de interferencias radioeléctricas producidas pola telefonía móbil.
Nun principio barallouse a opción de Villafranca del Castillo (Madrid), onde a ESA xa dispón dun Centro de Astronomía Espacial (ESAC), pero foi descartada debido ao seu acelerado desenvolvemento urbanístico, que sería, sen dúbida, unha fonte segura de interferencias. Outro argumento a favor de Cebreros foi contar coas instalacións que a NASA utilizou nos anos 1960 e 1970 para o seguimento das naves do programa Apollo. A NASA abandonou o uso desta estación en 1983 por motivos orzamentarios e cedeu as instalacións ao goberno español.
Construción
A procura da localización para a estación de Cebreros comezou en abril de 2002, aínda que a construción non se iniciou até xaneiro de 2003. Esta durou un pouco máis de dous anos (finalizou en agosto de 2005, e desde entón comezoui a funcionar en probas).
A construción foi responsabilidade dun consorcio liderado polas compañías SEDE Systems (Canadá) e por Vertex Antennentechnik (Alemaña). As empresas españolas ESTEYCO e NECSO encargáronse da infraestrutura da torre da antena, en tanto que LV Salamanca responsabilizouse das infraestruturas e da remodelación do edificio.
O custo da estación de Cebreros foi duns 30 millóns de euros, dos que 22 foron para a antena.
O primeiro director foi o español Valeriano Claros.
Misións
Cubriu misións interplanetarias, como a sonda espacial Rosetta, enviada ao espazo en 2004 para aterrar por primeira vez nun cometa, o Churyumov-Gerasimenko, tras unha viaxe estelar de dez anos, e as operacións rutineiras da misión Venus Express, e utilízase na actualidade como apoio para a Mars Express.
Asemade, participa en misións, como BepiColombo, a Mercurio, así como do seguimento dos telescopios espaciais Herschel, Planck, LISA Pathfinder e Gaia.
7 de outubro
O 7 de outubro é o 280º día do ano do calendario gregoriano (281 nos anos bisestos). Quedan 85 días para finalizar o ano.
Acontecementos
miniatura|200px|Batalla de Lepanto
Nacementos
miniatura|100px|Desmond Tutu
-267
Outros
Historia ano a ano
7 de outubro
Mortes
miniatura|100px|Ramón Tojo Pérez
Outros
Os 366 días do ano
A Baiuca, Cruces, Padrón
A Baiuca é un lugar da parroquia de Cruces no concello coruñés de Padrón, na comarca do Sar. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 7 habitantes (4 homes e 3 mulleres).
Toponimia
Unha baiuca é un local público onde se serve alcohol, como unha taberna ou tasca.
Queixo fresco
A fabricación deste queixo é moi sinxela. O callado é esencialmente láctico e dura normalmente 24 horas, aínda que ás veces máis. A desoradura, cando é estimulada por ruptura da callada seguida de presión, non é nunca excesiva e ademais os queixos frescos son sempre húmidos (60-80% de auga), o que causa que sexan moi pouco conservábeis e que o seu transporte en longas distancias sexa moi difícil.
No consumo pódeselle engadir azucre, sal, allo, cebola etc. para tonificar o seu sabor amargo. Precisan da pasteurización do leite e da nata porque os xermes patoxenos fican intactos por mor da inexistencia de proceso madurativo.
Podemos distinguir os queixos frescos segundo o seu xeito de desoradura: desoradura en moldes (queixs de pé, de réxime), en sacos ou en teas (procedemento Berge); a pasta que se obtén véndese a granel (callada magra ou graxa) e tamén moldeada e con forma (Neuschâtel, Gournay, Suisse etc.).
American Gangster
American Gangster é un filme estadounidense biográfico dirixido por Ridley Scott e escrito por Steve Zaillian. O filme está baseado na carreira criminal de Frank Lucas, un gánster de Carolina do Norte que pasaba heroína dentro dos Estados Unidos a través dos avións militares que regresaban da Guerra de Vietnam. Está protagonizado por Russell Crowe e Denzel Washington nos papeis principais, xunto con Ted Levine, John Ortiz, Josh Brolin, Chiwetel Ejiofor, Norman Reedus, Ruby Dee e Lymari Nadal nos papeis de elenco.
Sinopse
No Nova York de 1968, Frank Lucas (Denzel Washington) é o chofer dun importante mafioso de Harlem. Cando o seu xefe morre inesperadamente, Frank aproveita a oportunidade para construír o seu propio imperio. Grazas ó seu talento, convértese non só no meirande narcotraficante da cidade, enchendo as rúas con produtos de mellor calidade e prezo, senón tamén nun home público moi respectado. Richie Roberts (Russell Crowe), un policía marxinado que coñece ben as rúas, decátase de que unha persoa allea ós clans mafiosos está a trepar no poder. Tanto Roberts como Lucas comparten un estrito código ético que os afasta dos demais e que os converte en dúas figuras solitarias en lados opostos da lei. Cando se atopan, o enfrontamento entre eles é inevitable.
Pharmakon
Pharmakon é un filme albanés de 2012 dirixido por Joni Shanaj. Foi escollido como candidato de Albania para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 85ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
A Estación, As Neves, As Neves
A Estación é un lugar da parroquia das Neves, no concello pontevedrés das Neves. Segundo datos do Instituto Galego de Estatística do 2009 ten 47 habitantes (24 homes e 23 mulleres).
Recibe o seu nome da estación das Neves.
Cascaxide, Escuadro, Silleda
Cascaxide é un lugar da parroquia de Escuadro no concello pontevedrés de Silleda. No ano 2011 tiña 28 habitantes (15 homes e 13 mulleres).
No lugar está a casa señorial do século XVIII coñecida como Pazo de Cascaxide.
Illa Vostok
A Illa Vostok, tamén coñecida como Illa Staver, é unha illa de coral deshabitada na área central do Océano Pacífico, parte das Illas da Liña, pertencentes á República de Kiribati. Outros nomes anteriores da illa foron: Illa Anne, Illa Bostock, Illa Leavitts, Illa Reaper, Illa Staver, Illa Vostock, Illa Wostock ou Illa Wostok.
Descuberta en 1820 polo explorador ruso Fabian Gottlieb von Bellingshausen, o cal nomeou a illa segundo o nome do seu barco ("Vostok" significa "Este" en ruso). Só ten 1.5 quilómetros de lonxitude (0.24 km²), ten unha aparencia triangular e elévase ata 5 metros sobre o nivel do mar. O centro da illa está cuberto de árbores do xénero Pisonia. Vostok foi imposta baixo o Acta de Illas Guaneras de 1856, pero nunca foi minada por fosfato.
A Illa Vostok é preservada como o 'Santuario de Vida Salvaxe da Illa Vostok', protexendo importantes colonias de aves mariñas como o Rede-footed Booby (Sula sula), o Great Frigatebird (Fregata minor), o Lesser Frigatebird (F. ariel), o Black Noddy (Anous minutus) e o White Tern (Gygis alba).
Vicente Cupóns
Vicente Cupóns, nado en Barcelona foi un futbolista catalán que xogaba na demarcación de dianteiro centro.
Traxectoria
Comezou xogando en equipos locais de Cataluña, ata que decidiu trasladarse a Galicia en 1930 e xogar no Alondras CF de Cangas, xogando no equipo galego chamou a atención dos olleadores do Celta de Vigo, equipo polo que fichou ao ano seguinte. Na única tempada que xogou no Celta foi o máximo goleador do equipo, anotando 18 goles en 18 encontros entre Liga e Copa do Rei, porén os continuados problemas coa directiva fixeron que deixara o equipo a tres encontros de rematar a tempada.
Ao ano seguinte o adestrador José Planas, quen xa o dirixira no Celta chamouno para xogar no Racing de Ferrol, no equipo departamental xogou outra tempada, antes de volver a Cataluña e xogar no modesto Palafrugell.
A Lamela, San Martiño de Corvelle, A Pastoriza
A Lamela é un lugar da parroquia de San Martiño de Corvelle no concello lugués da Pastoriza na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 17 habitantes (8 homes e 9 mulleres).
Toponimia
O orónimo Lamela é un topónimo que provén do latín, e indica un lugar con lama ou lodo.
Antiga Roma
A expresión Antiga Roma refírese a un período de esplendor da cidade de Roma:
Paul-Émile Botta
Paul Émile Botta, nado o 6 de decembro de 1802 en Turín e finado o 29 de marzo de 1870 foi un arqueólogo francés. Foi fillo do historiador Carlo Botta.
Traxectoria
O 8 de maio de 1827 xunto con Auguste Duhaut-Cilly, a bordo do barco Héros, chegou a Mazatlán, lugar de onde foron expulsados tres días despois xa que as autoridades locais sospeitaban que o devandito barco e o seu capitán, Duhaut-Cilly, se dedicaban ao contrabando.
En 1842 fíxose cargo do consulado de Francia en Mosul.
O descubrimento de Khorsabad.
O grande obxectivo dos aventureiros/arqueólogos destinados en Mesopotamia era a localización de Nínive, capital do Imperio Asirio, que na Biblia se dicía que eran necesarios tres días para percorrela. Á súa vez, a súa importancia radicaba no feito de ser capital dos asirios, o gran pobo conquistador da Biblia. Ao mesmo tempo, xa se coñecía que moitos dos outeiros de estraña forma gardaban restos de cidades antigas, e pensábase que un dos outeiros próximos a Mosul podía ser Nínive.
En 1843 Botta escolleu como primeiro obxectivo para escavar o outeiro de Kuyunjik (preto de Mosul), pero a medida que transcorría o tempo, o traballo resultaba infrutuoso. Paralelamente Botta preguntaba aos aldeáns e campesiños circundantes de onde conseguiran ou se viran "ladrillos con símbolos" (polo xeral os aldeáns descoñecían a resposta ou se mostraban desconfiados). A insistencia de Botta obtivo o seu premio, xa que un dos campesiños da zona de Khorsabad decatouse de que un europeo buscaba ladrillos con símbolos, ante o cal acudiu ao campamento de Botta indicando que o seu forno estaba feito con eses "ladrillos con símbolos" e que os obtiña do outeiro próximo. Botta enviou unha expedición para investigar (con poucas esperanzas) e facer unha prospección, obtendo aos poucos días grandes resultados.
O resultado foi o descubrimento do que creu que eran as ruínas de Nínive, e así o anunciou ao mundo. Entón o goberno francés financiou ditas escavacións, e Botta publicou a obra "Monumentos de Ninive". Con todo, tempo despois sóubose que se trataba das ruínas de Khorsabad. Khorsabad transformouse en capital de Asiria durante o reinado de Sargón II, e foi abandonada polo seu sucesor no -705, despoboándose paulatinamente, e converténdose nun importante resto arqueolóxico, do cal Botta recuperou importantes pezas de arte asiria que foron enviadas ao Louvre en 1846. Tanto as pezas como a obra de Botta causaron un grande éxito en Europa, e supuxo o redescubrimento da arte asiria.
Morreu en Achères, Francia.
Bustelo, Escuadro, Silleda
Bustelo é un lugar da parroquia de Escuadro no concello pontevedrés de Silleda. No ano 2011 tiña 31 habitantes (17 homes e 14 mulleres).
Bascuas, Cruces, Padrón
Bascuas é un lugar da parroquia de Cruces no concello coruñés de Padrón, na comarca do Sar. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 45 habitantes (23 homes e 22 mulleres).
Salento (homónimos)
Salento pode facer referencia a:
Pontifícia Universidade Católica de Minas Gerais
Pontifícia Universidade Católica de Minas Gerais (PUC-MG) é unha institución de ensino superior, privada e católica brasileira situada en Belo Horizonte, capital do estado de Minas Gerais. Fundada en 1958 co nome de Universidade Católica de Galicia e o mando de Don Juan Resende Costa, a PUC Minas é a Universidade Católica máis extensa do mundo e unha das máis recoñecidas Institucións de Ensino Superior brasileiras
Garavisco, As Neves, As Neves
Garavisco é un lugar da parroquia das Neves, no concello pontevedrés das Neves. Segundo datos do Instituto Galego de Estatística do 2009 ten 5 habitantes (2 homes e 3 mulleres).
Pontifícia Universidade Católica de Minas Gerais
A universidade sitúase en Belo Horizonte, Minas Gerais.
Lista de presidentes do Camerún
Esta é unha lista de presidentes do Camerún dende que o país se independizou de Francia en 1960 ata o presente.
O presidente actual do Camerún é Paul Biya, dende o 6 de novembro de 1982.
Joan Oró
Joan Oró i Florensa, nado en Lleida o 26 de outubro de 1923 e finado en Barcelona o 2 de setembro de 2004, foi un bioquímico catalán. As súas investigacións foron de grande importancia para a comprensión da orixe da vida.
A Valiña, Pacios, Baralla
A Valiña é un lugar da parroquia de Pacios no concello lugués de Baralla na comarca dos Ancares. Segundo o IGE, en 2011 tiña 13 habitantes (7 homes e 6 mulleres).
Eleccións municipais en Oleiros
miniatura|Casa do concello de Oleiros
Guláns, As Neves, As Neves
Guláns é un lugar da parroquia das Neves, no concello pontevedrés das Neves. Segundo datos do Instituto Galego de Estatística do 2009 ten 7 habitantes (4 homes e 3 mulleres).
-311
Outros
Historia ano a ano
Cruces, Cruces, Padrón
Cruces é un lugar da parroquia de Cruces no concello coruñés de Padrón, na comarca do Sar. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 124 habitantes (53 homes e 71 mulleres).
Albán, San Martiño de Corvelle, A Pastoriza
Albán é un lugar da parroquia de San Martiño de Corvelle no concello lugués da Pastoriza na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 24 habitantes (14 homes e 10 mulleres).
Illa Santa Bárbara
O topónimo illa Santa Bárbara pode referirse a:
Boebre, Pontedeume
Santiago de Boebre é unha parroquia que se localiza no oeste do concello coruñés de Pontedeume. Segundo o IGE en 2013 tiña 407 habitantes (203 mulleres e 204 homes) distribuídos en 3 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 406 habitantes.
Illa Caroline
A Illa Caroline ou Atol Coroline (tamén coñecida como Illa do Milenio), é o máis oriental dos atois coralinos inhabitados que comprenden as Illas da Liña austrais no Océano Pacífico central.
Naruto
Naruto (ナルト) é unha serie manga creada por Masashi Kishimoto, máis tarde levada ao anime, sobre un ninja adolescente chamado Naruto. O manga apareceu publicado por vez primeira por Shūeisha en 1999 no número 43 da revista Shōnen Jump no Xapón. A serie finalizou o 10 de novembro de 2014, acadando un total de 700 capítulos compilados en 72 volumes.
O éxito do manga fixo que a súa trama fose adaptada a unha serie de anime orixinalmente transmitida por TV Tokyo que só empezou a ser traducida a outros idiomas cando levaba moito tempo emitíndose no Xapón. Tanto manga como anime acadaron unha distribución notable no estranxeiro, previa á exportación, debido aos numerosos fansubs que os traduciron ao redor do mundo. Na clasificación publicada por TV Asahi dos mellores 100 animes de 2006 (en base a unha enquisa online no Xapón), Naruto obtivo o posto 17.
Anime e manga
O anime segue o argumento do manga con só algunhas modificacións menores, como suavizar as lesións e restar algo de forza aos combates, así como a extensión dalgunhas partes que no manga só se mencionan. A historia no anime foi dividida ata o momento en dúas partes, a primeira chamada simplemente Naruto, iniciada o 3 de outubro de 2002, e a segunda, que iniciou a súa emisión o 15 de febreiro de 2007, recibindo o nome de Naruto: Shippūden (Naruto: Crónicas do Furacán), que relata a segunda parte do manga. Así mesmo, conta cunhas sagas comunmente denominadas recheo, que relatan aventuras non aparecidas no manga, e que ocorren no tempo que separa ambas as partes da historia. O motivo disto foi dar tempo á historia do manga a avanzar para poder adaptala adecuadamente ao anime, contando con material abondo.
Illa Caroline
Historia
En 1868 foi reclamada polo Reino Unido; e desde a súa independencia en 1979, forma parte da República de Kiribati. A illa Caroline permaneceu relativamente sen cambios por parte do home e é considerada unha das illas tropicais máis primitivas do mundo, a pesar da explotación de guano, a colleita de copra e a presenza humana durante os séculos XIX e XX. O atol alberga unha das maiores poboacións de caranguexos de coco do mundo e é un importante lugar de cría para as aves mariñas, sobre todo para o Onychoprion fuscata.
Naruto
Primeira parte
A historia de Naruto vai aumentando en complexidade, evolucionando cara a situacións máis maduras conforme se vai desenvolvendo a trama. Na primeira parte, Naruto, o argumento limítase a expor un pouco como é o mundo en que se desenvolve a acción, e os temas e as situacións son simples.
Illa Caroline
Historia
A illa é coñecida polo seu rol na celebración da chegada do novo milenio, xa que debido a que se sitúa xusto ao oeste da liña internacional de cambio de data constitúe un dos primeiros territorios onde comeza calquera día e polo tanto tamén foi un dos primeiros lugares onde empezou o día 1 de xaneiro de 2000; debido a isto o atol foi recentemente bautizado como Illa do Milenio.
Naruto
Primeira parte
Naruto, un aprendiz de ninja da Aldea Oculta de Konoha é un mozo traste que desexa chegar a ser o Hokage da aldea para demostrar a todos o que vale. O que descobre ao comezo da historia é que a xente o mira con desconfianza porque no seu interior está encerrado o demo Kyubi que unha vez destruíu a aldea, e que o anterior líder desta tivo que encerrar no seu corpo sendo aínda moi pícaro, a custo da súa vida. Aínda que os seus compañeiros non saben isto, tampouco lle teñen aprecio porque é un mal estudante e sempre anda a facer brincadeiras. Con todo, a forma de actuar e a determinación de Naruto demostran aos demais que pode chegar moi lonxe, e o receo dos outros mozos vaise disipando. Naruto e os seus compañeiros Sakura e Sasuke, xunto ao seu mestre Kakashi, terán que enfrontarse a unha serie de combates e misións ao longo da historia que lles permitirán mellorar e medrar.
Illa Caroline
Illas
Tres grandes illotes constitúen o groso da superficie terrestre de Caroline: Nake (1,04 km²) no norte; Long (0,76 km²) no nordés da lagoa e South (1,07 km²). O resto son pequenos illotes, a maioría dos cales foron nomeados durante a expedición ecolóxica de 1988, realizada por Angela e Cameron Kepler, divídense en catro grandes grupos: os illotes Nake do sur, os illotes de sotavento centrais, os illotes de sotavento do sur, e os illotes de Barlovento. Os illotes de Caroline son particularmente efémeros, no transcurso dun século de observación, varios dos illotes máis pequenos apareceron ou desapareceron totalmente cas principais tormentas, mentres que as formas das máis grandes cambiaron significativamente. 300px|esquerda|Canle entre o lado oeste de Long Island e a illa de Nake (no fondo)
Naruto
Segunda parte
Na segunda tempada da historia, denominada no anime Naruto: Shippūden, os personaxes son tres anos maiores e actúan acorde a isto. As situacións revelan unha trama moito máis elaborada que non se entreviu na primeira parte. Entre ambas as partes pasaron tres anos nos que cada un dos personaxes da anterior etapa estivo adestrando polo camiño elixido: Naruto estivo con Jiraiya o ermitán, que lle ensina a controlar o chakra de Kyubi para usalo ao seu favor, Sakura con Tsunade, Hokage da aldea, estudando medicina, e Sasuke co renegado Orochimaru grazas ao cal quere gañar a forza suficiente para derrotar ao seu irmán máis vello Itachi, que asasinou a todos os demais do seu clan. Á vez entran en escena os membros da misteriosa Organización Akatsuki que desexa capturar para fins revelados só moi avanzada a historia a todos os Bijū, monstros moi poderosos, un dos cales é o que está encerrado en Naruto.
Recheo e Gaiden
No manga a separación entre ambas as partes é unha saga de cinco capítulos chamada Kakashi Gaiden (un gaiden é unha historia que serve de contexto) que conta uns sucesos vividos por un dos personaxes na súa mocidade, e que non foi trasladada á pantalla de momento. No anime, dado que a historia avanzaba máis rápido que o manga (da orde de dous capítulos de manga por cada un de anime), lanzáronse unha serie de sagas de recheo para dar tempo a que este revelase unha certa cantidade do que estaba por pasar. Este recheo prolongouse durante un número de capítulos similar aos ocupados pola primeira parte, da orde de 80. A continua prolongación desta etapa, atrasando a chegada da segunda parte do manga á versión animada provocou que o anuncio da súa fin fose unha noticia de importancia para os que seguían a historia dentro e fóra do Xapón.
Personaxes
A inmensa maioría dos personaxes que aparecen nesta serie son ninjas das distintas aldeas e faccións que hai na historia. Os protagonistas pertencen á Aldea Oculta de Konoha e a historia, aínda que non vira ao redor deles, nárrase maiormente en base ás súas aventuras. Estes personaxes son:
Ademais destes personaxes principais, están os outros equipos de ninjas que compartiron clase con Naruto na academia ninja e os seus mestres. Destacan os grupos formados por Ino, Chōji, Shikamaru e a súa mestra Asuma, o de Hinata, Kiba, Shino e a súa mestra Kurenai, e o formado por Rock Lee, Tenten, Neji e o seu mestre Maito Gai (estes últimos son un ano maiores).
Ninjas
Os ninjas que se mostran na historia de Naruto non son simples especialistas en infiltración e asasinato, como os seus homólogos no mundo real. Estes loitadores poden usar unha serie de técnicas secretas grazas a unha enerxía interna denominada chakra, que lles fai moi distintos ás figuras orixinais do Xapón tradicional. Para usar estas técnicas, a maioría das veces utilízanse selos, que se fan pondo as mans en certas posicións. Estas técnicas divídense en tres, as propiamente ninja, (ninjutsu), as puramente físicas (taijutsu) e as ilusorias (genjutsu). Existen algunhas variedades especiais das técnicas ninjutsu que se herdan de xeración en xeración dun clan, as técnicas de liña sucesoria, entre as que destacan na historia as técnicas oculares (dōjutsu).
O mundo de Naruto
No universo ficticio da serie, o mundo mostrado está dividido nunha serie de países entre os que hai constantes guerras e rivalidades. A maior parte deles conta cunha aldea oculta de ninjas que representan o poderío militar do país en cuestión. Entre as cinco máis importantes atópase a Aldea Oculta de Konoha de onde son orixinarios os protagonistas. Os países funcionan como no Xapón medieval, con señores feudais. Con todo, á vez que este e outros elementos antigos, neste mundo móstranse moitas cousas comúns da actualidade, incluídos aparellos eléctricos.
Banda sonora
A banda sonora do anime de Naruto componse dunha serie de openings e endings que van aparecendo sucesivamente nos capítulos, así como de recompilacións dos temas que serven de fondo á historia, dos cales hai ata o momento tres.
Videoxogos
A gran difusión que tivo a historia de Naruto, en especial a raíz do anime e a súa aparición fóra do Xapón, permitiu que numerosas empresas de videoxogos editen títulos para as distintas plataformas de xogo existentes, aínda que non todos eles foron comercializados aínda fora do Xapón.
Antecedente e diferenzas
Como moitas outras series, Naruto foi un manga antes que un anime. Trátase dunha adaptación bastante fiel aos sucesos que narra o manga. Con todo, trasladar isto ao ámbito do anime adoita levar unha serie de cambios, algúns estéticos, e outros simplemente para dar ao argumento da serie un aspecto máis atractivo. Doutra banda, a historia está chea de xogos de palabras, en especial nos nomes dos personaxes, e coa mitoloxía e folclore xaponeses.
Distribución
No Xapón, o manga se publica na Weekly Shōnen Jump, e ao chegar ao tomo 36, vendera máis de 71 millóns de copias alí. En España é Glénat a editorial que publica o manga, e en México o distribúe a editorial Vid. Ademais, VIZ Media trasladou a versión en inglés á Shōnen Jump dos Estados Unidos.
O anime comezou a retransmitir en España en setembro de 2006 a través de Jetix, e en América Latina en xaneiro de 2007 a través de Cartoon Network, aínda que só os primeiros 52 episodios.
Dobraxe e críticas
A versión española do anime é criticada nalgúns sitios de internet especializados no tema por varios motivos, entre os que están a censura de escenas con contido violento (na súa maioría aparicións de sangue), o cambio do opening orixinal xaponés por un rap americano, de varios nomes e a dobraxe elixida.
A censura débese a que a versión orixinal da serie (non recomendada para menores de 13 anos) non se atopa no mercado internacional, a diferenza da distribuída fóra do Xapón, apta para todos os públicos. Ademais, os dobradores foron elixidos pola distribuidora da serie e aprobados polos creadores de Naruto.
Non hai versión dobrada ao galego.
-309
Outros
Historia ano a ano
Factotum
O termo factotum procede do latín (fac totum, "que fai de todo"), e refírese a unha persoa que se ocupa de diversas actividades ou responsabilidades. Pode referirse a:
Torta de queixo
thumb|dereita|250px|Torta de queixo fresca con [[marmelada de amorodos]] 250px|thumb|dereita|Torta de queixo ao forno con [[framboesas, amorodo e arandos.]] Unha torta de queixo (cheescake en inglés) é un doce elaborado principalmente con queixo fresco ou cremoso que, dependendo do seu proceso de elaboración, admite diversos ingredientes. Aínda que de orixe estadounidense, hoxe son moi comúns coma sobremesas nos fogares e restaurantes galegos.