cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Estocolmo
Clima
Os veráns son agradábeis coa temperatura máxima a variar entre os 20 e os 23 °C e a mínima é darredor de 15 °C. Os invernos son fríos con temperaturas que rondan os 0 °C. A precipitación anual é de 539 mm, sendo a media de días húmidos por ano de 164. Durante os meses de decembro a marzo ocorren normalmente nevaradas que cobren a cidade durante varias semanas.
Nora Ephron
Traxectoria
Ephron naceu en Nova York, nunha familia xudía. Era a máis vella de catro fillas e creceu en Beverly Hills, California. Os seus pais, Henry e Phoebe (de solteira Wolkind) Ephron, naceran na cosa leste e eran destacados dramaturgos e guionistas. Ephron recibiu o seu nome pola protagonista da obra Casa de bonecas, de Henrik Ibsen. As irmás máis novas de Nora, Delia e Amy, tamén son guionistas. A súa irmá Hallie Ephron é xornalista, crítica literaria e novelista de obras de ficción criminal. Os seus pais basearon a personaxe inxenua da obra logo levada ao cinema Take Her, She's Mine na súa filla Nora, de vinte e dous anos, e nas súas cartas da universidade. Ambos os seus pais caeron no alcoholismo no seus últimos anos. Como estudante de instituto, Nora Ephron soñaba con ira a Nova York e converterse nunha Dorothy Parker, poeta, escritora satírica e crítica. Ephron citou o seu profesor de xornalismo do instituto, Charles Simms, como o inspirador na procura dunha carreira no xornalismo. Ephron graduouse do Beverly Hills High School en 1958, e do Wellesley College de Wellesley, Massachusetts, en 1962 cun grao en ciencias políticas.
She casou tres veces. O seu primeiro matrimonio, co escritor Dan Greenburg, acabou en divorcio despois de nove anos. En 1976, casou co xornalista Carl Bernstein. En 1979, Ephron tivo un fillo, Jacob, e estaba embarazada do seu segundo fillo Max cando descubriu a relación entre Bernstein e a súa amiga mutua Margaret Jay, xornalista británica casada. Ephron inspirouse neste feito para escribir a súa novela de 1983 Heartburn, que foi levada ao cinema en 1986 por Mike Nichols con Jack Nicholson e Meryl Streep. No libro, Ephron escribiu sobre un marido chamado Mark, que era "capaz de ter sexo cunha persiana veneciana". Tamén escribiu que a personaxe Thelma (baseada en Margaret Jay) parecía unha xirafa con "grandes pés". Bernstein ameazou con querelarse contra o libro e o filme, mais nunca o fixo.
Estocolmo
Os comezos de Estocolmo
Durante a segunda metade do século XIV a cidade viuse presa pola peste negra.
Nora Ephron
Traxectoria
Ephron estivo casada durante vinte anos co guionista Nicholas Pileggi, ata a súa propia morte. A parella viviu nos outeiros de Hollywood nos Ánxeles e en Nova York.
Esgrafiado
dereita|miniatura|Casa con esgrafiado en [[Cernadilla (provincia de Zamora).]] O esgrafiado (do italiano sgraffito) é unha técnica ornamental arquitectónica de revestimento que se executa sobre unha superficie, superpondo dúas ou máis capas de materia, retirando parte da camada superficial e deixando ao descuberto zonas da camada inferior, provocando contraste polas distintas cores e, en ocasións, tamén pola textura diferente.
Nora Ephron
Traxectoria
O amigo de Ephron Richard Cohen dixo dela, "era moi xudía, cultural e emocionalmente. Identificábase completamente cunha muller xudía". Non obstante, Ephron non era relixiosa. "Nunca podes ter demasiada manteiga... isto é a miña crenza. Se teño unha relixión, é esta", dixo nunha entrevista en NPR sobre o seu filme de 2009 Julie & Julia.
O seu fillo, Jacob Bernstein, dirixiu un filme para HBO sobre a vida da súa nai titulado Everything Is Copy.
Estocolmo
A Unión de Kalmar
miniatura|esquerda|200px|Cristián I de Dinamarca Non é até finais de 1419 que Estocolmo se proclama capital de Suecia. A súa posición estratéxica, así como o seu peso económico, convértena nunha praza importante nas relacións entre os reinos daneses da Unión de Kalmar e o movemento de independencia sueco durante o século XV. Houbo numerosas batallas, sobre todo a batalla de Brunkeberg gañada en 1471 por Sten Sture o Vello contra o rei de Dinamarca Cristián I. O Baño de sangue de Estocolmo, que ocorreu en 1520, ordenado por Cristián II de Dinamarca, supuxo a fin da Unión de Kalmar.
Esgrafiado
Presenza en Galicia
miniatura|Esgrafiados na Ribeira Sacra, Gondulfe (Taboada)
En Galicia comeza a aplicarse o termo esgrafiado desde 1995, sinalando as ornamentacións máis preparadas e complexas, a sumar ao coñecido como cintado ou encintado, denominación clásica nos estudos de arquitectura galega (na realidade o encintado é unha técnica diferenciada, presente igualmente por toda a Península Ibérica, que só marca e resalta as xuntas dos bloques que conforman o muro).
Na especificidade das decoracións na Ribeira Sacra, entre os motivos, destacan os trazados curvos co desenvolvemento da vírgula ou gota, procedente do Gótico tardío e rastreada nos itinerarios peninsulares. E a hipótese dunha continuidade da estética e formas mudéxares, con base na voz mourisca, recollida nas ribeiras do Miño e do Sil na década final do século XX.
miniatura|Muralismo contemporáneo de Cestola na Cachola empregando a técnica do esgrafiado en Castro Caldelas
En 2017 o Consorcio de Turismo da Ribeira Sacra apostou por incluír os esgrafiados en itinerarios culturais, promovendo investigacións patrimoniais coa publicación do libro ''Esgrafiados na Ribeira Sacra. De tradición cultural a recurso turístico,'' divulgación e restauracións no Campo (Taboada), e Montefurado (Quiroga), e a experimentación unida ao muralismo contemporáneo -obra de Cestola na Cachola - e desde a técnica tradicional, en edificacións na praza da Torre, en Castro Caldelas, e en San Lourenzo de Barxacova (Parada de Sil). Mar López Sotelo, asociada de Apatrigal, fotografiou desde 2017 cerca de mil esgrafiados, que recolleu en 2021 na súa obra ''“Esgrafiados en la Ribeira Sacra y el Camino de Santiago. Obras de arte y simbolismo en las paredes”.''
No ano 2022, de novo o Consorcio de Turismo da Ribeira Sacra, impulsa a rehabilitación de decoracións con cal en Naz (Sober), Pantón de Arriba (Pantón), Seoane Vello (Montederramo) e na igrexa de Rozavales (Monforte de Lemos). Ademais encarga a realización de obras novas en Rairós (A Pobra do Brollón), Gonzar (Portomarín) e recupera, completado con mural, outra fachada na Pena (Paradela).
Estocolmo
O período Vasa
En 1521, Gustavo Vasa chega a Estocolmo e marca o comezo duna nova era para Suecia. Estocolmo crece e esténdese máis alá de Stadsholmen sobre Södermalm e Norrmalm. En 1600, conta cuns doce mil habitantes.
Séculos XVII e XVIII
En 1628, durante o reinado de Gustavo II Adolfo, o navío de guerra Vasa afundiuse no arquipélago de Estocolmo. O mesmo ano son instauradas as regras que dan a Estocolmo un monopolio sobre os intercambios entre os negociantes estranxeiros e os territorios escandinavos. Nesta época constrúense castelos e pazos para os nobres, entre os cales se encontran a Casa da Nobreza (Riddarhuset) e no século XVIII o pazo real.
Despois da Gran Guerra do Norte, que destruíu parcialmente a cidade, o crecemento de Estocolmo empeza a declinar. Conserva o seu papel de capital política de Suecia, e baixo o reinado de Gustavo III de Suecia afirma a súa superioridade cultural. A Ópera Real é un bo exemplo da arquitectura desta época.
Século XIX
A comezos do século XIX, Estocolmo perde cada vez máis a súa influencia económica. Norrköping é entón a principal cidade industrial do país, e Gotemburgo un porto ineludíbel grazas a súa localización sobre o mar do Norte.
Na segunda parte do século, a cidade consegue recuperar o seu papel de líder no aspecto económico coa aparición das novas industrias, e convértese nun centro importante do comercio e dos servizos, así como a principal porta de entrada de Suecia.
A súa poboación creceu logo de xeito moi rápido grazas a inmigración. No final do século, só o 40% dos habitantes da cidade naceran alí. A consecuencia disto empezan a medrar novos barrios máis aló dos límites de Estocolmo, no campo e sobre as costas. Nesta época tamén aumenta a importancia da educación e a cultura, coa apertura de numerosas universidades, como o Instituto Karolinska.
Séculos XX e XXI
Durante o século XX, Estocolmo rehabilitou unha gran parte do seu centro, que tiña rúas estreitas problemáticas a medida que a circulación automobilística aumentaba. As autoridades municipais prohibiron aquí a renovación dos edificios, sobre todo os que comprenden a zona próxima á Estación Central, de Hötorget a Sergels torg, durante a primeira metade do século. De 1945 a 1967 a zona é demolida e despois reconstruída, con amplos paseos de viandantes, así como edificios de oficinas ou vivendas de alturas elevadas. A primeira liña do metro de Estocolmo inaugurase en 1950.
Na fin do século, Estocolmo é unha cidade moderna, cosmopolita e moi avanzada no ámbito tecnolóxico, onde o distrito de Kista se converteu nun importante centro para as novas tecnoloxías. En 2010 foi elixida Capital Verde Europea (European Green Capital).
Cultura
miniatura|200px|Konserthuset ("A casa de concertos") na praza de abastos de [[Hötorget, no barrio de Norrmalm.]] Como capital de Suecia, Estocolmo conta cunha gran parte dos principais lugares culturais do país, con teatros, museos e óperas. En Estocolmo e os seus arredores atópanse inscritos na lista de Patrimonio da Humanidade da UNESCO varios edificios coma o Palacio de Drottningholm ou o cemiterio de Skogskyrkogården.​ A cidade foi designada Capital Europea da Cultura en 1998.
Nora Ephron
Gorxa profunda
Durante moitos anos, Ephron foi unha das poucas persoas que coñecía a identidade de Deep Throat ("Gorxa profunda"), o informador anónimo dos artigos escritos polo seu ex marido Carl Bernstein e Bob Woodward descubrindo o escándalo Watergate. Ephron leu as notas de Bernstein, nas que se refería a Deep Throat como "MF"; Bernstein afirmou que se refería a "My Friend" ("O meu amigo"), mais Ephron supuxo correctamente que era unha referencia a Mark Felt, antigo director asociado do FBI.
3rd Rock from the Sun
3rd Rock from the Sun (tamén coñecida como 3rd Rock) é unha serie de televisión estadounidense emitida entre 1996 e 2001 a través da canle NBC. O argumento xira arredor de extraterrestres de expedición na Terra, á cal consideran un planeta insignificante. Os extraterrestres fanse pasar por unha familia para observar o comportamento dos seres humanos.
Teocracia
Tipos
Existen distintos tipos de teocracias. Un exemplo é o cesaropapismo, no que o poder é compartido entre un líder secular (un emperador, un César) e un líder relixioso (un papa). A teocracia tamén pode ser exercida directamente polo clero (como ocorre en Irán) ou indirectamente (como a través do dereito divino dos reis).
Esta forma de goberno foi apoiada polo reformista Xoán Calvino.
Entre as teocracias actuais atópanse Irán e a Cidade do Vaticano.
O Maio, Esteiro, Muros
O Maio é un lugar da parroquia de Esteiro no concello coruñés de Muros, na comarca de Muros. Segundo o padrón municipal (INE 2012) ten 708 habitantes (356 homes e 352 mulleres).
A Barxa, Piñor, Barbadás
A Barxa é un lugar da parroquia de Piñor no concello ourensán de Barbadás na comarca de Ourense. Segundo o INE e o IGE en 2011 tiña tres habitantes (un home e dúas mulleres), a mesma poboación ca en 2010.
Alfonso Pedraza
Alfonso Pedraza Sag, nado en San Sebastián de los Ballesteros (Provincia de Córdoba) o 9 de abril de 1996, é un futbolista profesional español formado na canteira do Villarreal CF, que actualmente xoga cedido como extremo no Deportivo Alavés. É internacional coas categorías inferiores da.
Traxectoria
Nado en San Sebastián de los Ballesteros (Córdoba, Andalucía), Pedraza uniuse á canteira do Villarreal Club de Fútbol no ano 2011 á idade de 15 anos. Anteriormente, era membro das categorías inferiores do Séneca CF. Tras catro anos de formación, en xaneiro de 2015 é ascendido ao Villarreal C da Terceira División. Con todo, rapidamente debuta co Villarreal B da Segunda División B. Sería o 11 de xaneiro desde mesmo ano, saíndo na segunda parte dun encontro antre o CF Reus Deportiu que acabaría con empate 2−2. O seu primeiro gol co filial chega o 1 de marzo, anotando o único tanto do partido na vitoria do seu conxunto ante o CD Atlético Baleares. Tras facerse cun posto fixo no equipo, o 5 de abril Marcelino García Toral chamao para o primeiro equipo. Pedraza debuta entón na Primeira División en substitución de Jonathan dos Santos no minuto 72 no empate do seu equipo ante o Valencia CF.
Na seguinte temporada, a 2015-16, Pedraza é un dos xogadores fundamentais que conseguiron levar ao Villarreal B a xogar a promoción de ascenso a La Liga 2. Co primeiro equipo xoga dous partidos, ambos saíndo como titular. O primeiro deles foi o 4 de outubro de 2015 ante o Levante UD no Ciutat de València, con derrota para o seu equipo por 1−0, mentres que o segundo foi o 17 de abril de 2016, de novo con derrota (2−1), ante o Rayo Vallecano no Campo de Fútbol de Vallecas. O 28 de xullo de 2016 anunciouse a súa cesión para a temporada 2016−17 ao Club Deportivo Lugo de La Liga 2.
Ekkaia
Ekkaia foi un grupo musical coruñés de crust punk con letras en castelán que iniciou a súa actividade en 1999 co nome de Icon e continuou nos comezos do século XXI. Foi unha das bandas máis influentes do xénero non só en Galiza (onde influíu a bandas coma Madame Germen) senón a nivel estatal ou mesmo doutros lugares. Adóitase falar do seu estilo como «neocrust» ou «crust melódico».
Os seus membros foron David (baixo), Javivi (guitarra), Marcos (batería), Nelson (voz) e  Pablo (guitarra e voz, actualmente no grupo Sangre de Muérdago).
O grupo toma o seu nome dun mar ficticio do legendarium do escritor británico J. R. R. Tolkien.
Aeroporto de Thunder Bay
O aeroporto internacional de Thunder Bay é un aeroporto canadense na cidade de Thunder Bay, Ontario. Con 108 130 movementos de avións en 2012, foi o quinto aeroporto máis concorrido de Ontario e o 16º do Canadá. Nese mesmo ano usaron as súas instalacións máis de 761 000 pasaxeiros.
Matthew Arnold
Matthew Arnold, nado en Laleham, Middlesex, en 1822 e finado en Liverpool en 1888, foi un poeta e crítico inglés, tío avó de Aldous Huxley.
Traxectoria
Mathhew Arnold traballou como inspector de escolas de 1851 a 1883 e estudou os problemas do ensino. De 1857 a 1867 ocupou a cátedra de poesía en Oxford. Escribiu durante a época vitoriana e compartiu a reacción contra o materialismo da sociedade burguesa. Algúns consideran a súa poesía unha ponte entre o romanticismo e o modernismo: O seu uso de paisaxes simbólicas son típicas do romanticismo, mentres que a súa mirada negativa cara todo é máis típica do modernismo, así como a tendencia racionalista. A súa poesía é de ton elexíaco, en contrastre cos seus intentos de representación crítica. Nos ensaios afirmou os valores éticos da literatura e os estéticos da relixión.
Quena
miniatura|Quena. A quena é un instrumento de vento de bisel, usado tradicionalmente polos habitantes dos Andes centrais. Na actualidade é (xunto ao sicu e ao charango) un dos instrumentos típicos dos conxuntos folclóricos de música andina, encontrándose o seu uso tamén na música de fusión, etno etcétera. En antigos costumes utilizábase a frase "imos ir á quena" como ameaza de castigo aos nenos, baseándose iso en que, segundo crenzas populares, o instrumento se utilizaba como arma para azoutar..
Marselle, Esteiro, Muros
Marselle é un lugar da parroquia de Esteiro no concello coruñés de Muros, na comarca de Muros. Segundo o padrón municipal (INE) en 2012 estaba deshabitado.
Refoxos, Refoxos, Cortegada
Refoxos é un lugar da parroquia de Refoxos no concello ourensán de Cortegada na comarca do Ribeiro. Tiña 17 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 9 eran homes e 8 mulleres.
Arnstadt
miniatura|250px|Arnstadt Arnstadt é un cidade de 26.121 habitantes do distrito de Ilm-Kreis, Turinxia, Alemaña. A primeira referencia á cidade data do ano 704, o que a converte no máis antigo lugar mencionado en Turinxia. En 1204 recibiu dereitos de cidade.
Arnolfo di Cambio
Arnolfo di Cambio, tamén coñecido como Arnolfo di Lapo, nado en 1245 e finado en 1310, foi un arquitecto e escultor florentino.
Traxectoria
O seu traballo arquitectónico inclúe o deseño do Santa Maria del Fiore (1294), a igrexa da Santa Croce de Florence e a catedral de Orvieto. Entre as súas esculturas están o Monumento ao Cardeal Annibaldi (1276), a estatua de Robert Anjou (1277) e a tumba do Cardeal de Braye en San Domenico (Orvieto, 1282)
Robert Kardashian
Traxectoria
Robert era de ascendencia armenio-estadounidense. Proviña dunha familia de clase alta dos Ánxeles, (California), dedicada aos sectores cárnico e lácteo. Kardashian obtivo o seu Juris Doutor da Universidade de San Diego e practicou durante unha década; despois diso, entrou nos negocios. Cando presentou o caso de O. J. Simpson en 1995, pasaran máis de 20 anos desde que Kardashian comezara a exercer a avogacía.
Caso O. J. Simpson
Kardashian e Simpson coñecéronse a comezos de 1970 e fixéronse amigos próximos. Kardashian deixou que a súa licenza para exercer a avogacía estivese inactiva durante tres anos antes do caso Simpson. Reactivou a súa licenza no seu equipo legal. Sentou xunto a Simpson ao longo do xuízo.
Simpson quedou na casa de Kardashian durante os días seguintes ao asasinato de Nicole Brown Simpson e Ronald Goldman. Kardashian foi visto levando a bolsa de pezas de vestir que Simpson levou postas desde Chicago. Os fiscais especularon que a bolsa podía conter a roupa con sangue de Simpson ou a arma do crime. Simpson entregouse ás 11 da mañá o 17 de xuño de 1994, e Kardashian leu unha carta escrita por Simpson para os medios, interpretada por moitos como unha carta de suicidio.
A Penela, Montoxo, Cedeira
A Penela é un lugar da parroquia de Montoxo no concello coruñés de Cedeira, na comarca de Ferrol. Tiña 25 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 12 homes e 13 mulleres, o que supón unha diminución con relación ao ano 1999 cando tiña 31 habitantes.
Toponimia
O topónimo é un diminutivo de pena (latín medieval derivado de ) co sufixo do latín vulgar -ella, unha "peneda pequena".
O Campo do Hospital, Montoxo, Cedeira
O Campo do Hospital é un lugar da parroquia de Montoxo no concello coruñés de Cedeira, na comarca de Ferrol. Tiña 31 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 16 homes e 15 mulleres, o que supón unha diminución con relación ao ano 1999 cando tiña 39 habitantes.
Charneira (bivalvos)
miniatura|300px|Representación esquemática da anatomía dun mexillón de auga doce: 1.Adutor posterior, 2. Adutor anterior, 3-4. Branquias, 5. Sifón exhalante, 6. Sifón inhalante, 7. Pé, 8. Dente, 9. Charneira, 10. Manto, 11. Umbo.
A charneira é unha zona dorsal na cuncha dos bivalvos co bordo engrosado, provisto dun sistema de "dentes", chamados dentes articulares (que non son dentes verdadeiros, senón simples proxeccións da charneira), e fosetas para a articulación das valvas.
As dúas valvas mantéñense unidas pola charneira e un ligamento flexíbel e elástico que permite abrir e pecher a cuncha grazas á acción antagónica dos músculos adutores unidos á superficie interna das dúas valvas. Esta disposición permite que á cuncha poida abrirse e pecharse sen desarticularse.
Preto da charneira encóntrase o umbo, unha protuberancia nodosa e arredondada. Baixo a zona do umbo dalgúns bivalvos, cada valva presenta unha área triangular alongada máis ou menos desenvolvida, a zona cardinal que onde se insire o ligamento e ondde están os elementos da charneira propiamente dita. A cuncha é xenralmente de simetría bilateral, e a charneira está situada no plano saxital.
Nos bivalvos, os lóbulos do manto segregan as valvas, e a súa crista segrega o conxunto da charneira.
Etimoloxía
O termo charneira deriva do francés charnière, que se usa, no ámbito da conquilioloxía, desde mediados do século XVIII, e que procede, segundo os máis dos etimoloxístas, do francés antigo charne (usado no século XII), que é unha adaptación do inglés antigo carne, no sentido de 'pivote', 'eixe', 'piar', 'poste', 'columna', voz derivada do latín clásico cardo, -inis, 'gonzo', 'bisagra'. Outros etimoloxistas opinan que procede dun latín vulgar *cardinaria, voz derivada do latín clásico cardo, o que parece menos probábel.
Diagnose
Nas primeiras clasificacións dos bivalvos, os científicos utilizaban un só criterio de diagnose para clasificalos, especialmente o tipo de charneira, constituída por un sistema de dentes e de fosetas destinado á articulación das valvas. Porén, estes tipos non son hoxe considerados como coherentes filoxeneticamente, aínda que seguen a seren utlizados para describir as cunchas.
Os dentes, cuxa función é a de evitar o movemento lateral das valvas, unha en relación coa outra, poden teren de feito disposicións diferentes. Enfróntanse coas fosetas ao nivel da valva oposta, nas que se insiren. Hai dous tipos de dentes: os chamados dentes cardinais, curtos e perpendiculares ao bordo cardinal, situados máis próximos ao umbo, e os dentes laterais, longos, oblicuos ou paralelos ao bordo cardial, mais afastados do umbo. O número e a disposición dos dentes é unha clave importante na identificación dos bivalvos.
Charneira taxodonte
As dúas valvas teñen unha charneira similar con numerosos dentes isomorfos, pequenos e regulares, dispostos paralelamente nun plano cardinal ben desenvolvido.
A charneira taxodonte poxde ser de tip cnetodonte (cos dentes converxentes cara ao centro da cuncha), ou actinodonte (cos dentes diverxentes a partir do umbo).
Charneira disodonte
A charneira, curva ou rectilínea, redúcese a algúns dentes simétricos (illados ou ás veces regrivos nas ostras) ou a laminiñas especialmente desenvolvidas tras o potente ligamento, que tende neste caso a alongarse nunha longa foseta triangular. Este tipo de charneira é propia das cunchas anisomiarias ou monomiarias.
Charneira heterodonte
Esta charneira ten dentes non isomorfos: 2 ou 3 dentes cardinais, máis desenvolvidos, e algúns dentes laterais, anteriores e posteriores, pouco numerosos (7 como máximo en cada valva) e disímiles. Pode ser de tres tipos: esquizodonte, cos dentes cardinais fortes e crenulados; desmodonte coa presenza sobre a charneira de escamas que soportan o ligamento, e paquiodonte, con moi poucos dentes, grosos e moi deformados. É o tipo máis frecuente.
Charneira anodonte
Esta charneira está formada por un ligamento potente, pero sen dentes.
Mathematics Genealogy Project
Mathematics Genealogy Project (en galego: Proxecto de xenealoxía de matemáticas) é unha base de datos en liña para a xenealoxía académica das matemáticas. Contén dende 2007 información de datas de gradación, alma máter, supervisores doutorais e estudantes doutorais de máis de 100 000 matemáticos.
Historia
O proxecto xurdiu como unha iniciativa de Harry Coonce, un profesor de matemáticas da Universidade Estatal de Minnesota, situada en Mankato, Minnesota. Logo do retiro de Coonce en 1999, o proxecto continuou uns anos, até que no 2002 a universidade decidiu retirarlle o seu apoio. Con todo, dada a relevancia do proxecto, este continuou operando baixo os auspicios da American Mathematical Society e a North Dakota State University. No 2005, recibiu unha subvención do Instituto Clay de Matemáticas.
Actualmente, de acordo con declaracións do propio proxecto, «cando usamos a palabra matemáticas ou matemático referímonos a esa palabra nun sentido moi incluínte. Polo tanto, todos os datos relevantes de estatística, a informática, a filosofía ou a investigación de operacións é benvido».
A información xenealóxica obtense de fontes tales como Dissertation Abstracts International e Notices from AMS, pero pode ser fornecida por calquera persoa a través da páxina web do proxecto. A base de datos contén o nome do matemático, universidade e ano no que se outorgou o grao, título da tese, nomes do primeiro e segundo conselleiro, unha bandeira do país no que foi galardoado co grao, e un reconto das descendencias académicas.
Art & Architecture Thesaurus
O Art & Architecture Thesaurus (AAT) é un vocabulario controlado empregado na descrición de elementos de arte, arquitectura e cultura material. O AAT contén termos xenéricos, como "catedral," mais non nomes propios, como "Catedral de Notre Dame". O AAT é empregado por, entre outros, museos, bibliotecas de arte, arquivos, catalogadores, e investigadores da arte e historia da arte. O AAT é un dicionario de sinónimos en conformidade con ISO e estándares de NISO que inclúen ISO 2788, ISO 25964 e NISO/de ANSI Z39.19.
O AAT é un vocabulario estruturado con preto de 44 000 conceptos, incluíndo 131 000 termos, descricións, citas bibliográficas e outra información relacionada coas artes, a arquitectura, a artes decorativas, os materiais de arquivo e a cultura material.
Robert J. Cenker
Robert Joseph Cenker Jr é un astronauta estadounidense que formou parte da misión STS-61-C. Pasou un total de 6,09 días no espazo.
Traxectoria
Cenker naceu o 5 de novembro de 1948 en Uniontown, Pensilvania. É graduado en enxeñería aeroespacial e enxeñería eléctrica. Está casado con Barbara Ann Cenker e ten dous fillos e unha filla.
Foi seleccionado pola empresa RCA como especialista de carga para a misión STS-61-C, durante a que se despregou o satélite Satcom Ku-1. Pasou no espazo un total de 6,09 días.
Aia
Aia é un concello éuscaro na provincia de Guipúscoa.
Trátase dun extenso concello rural situado preto da costa. Dentro dos seus límites atópase o Parque Natural de Pagoeta.
Historia
En Aia naceu no ano 1749 José Joaquín de Arrillaga, quen cursou carreira militar nas provincias de Sonora e California, en Nova España. Serviu como capitán do Presidio de Loreto despois de 1784 como tenente gobernador, sendo gobernador de toda California dende 1800 ata que finou no ano 1814 na Misión de Nuestra Señora de la Soledad, preto de Monterey (California).
Consérvase abundante documentación sobre o seu servizo no Arquivo Xeral de Indias de Sevilla, no Arquivo Xeral Nacional de México, na Bancroft Library da Universidade de California en Berkeley e no Arquivo de Baixa California Sur en La Paz.
Patrimonio
Nesta localidade atópase a cova de Atxerri, incluída na lista do Patrimonio da Humanidade da Unesco dende xullo de 2008, dentro do sitio «Cova de Altamira e arte rupestre paleolítica do Norte de España». Ten pinturas e gravados da época magdaleniana.
Gran Premio de Alemaña de 1956
O Gran Premio de Alemaña de 1956 foi unha carreira de automobilismo de Fórmula Un, celebrada o 5 de agosto de 1956 no circuíto de Nürburgring Nordschleife. Foi a sétima carreira da tempada de Fórmula Un de. A carreira foi gañada polo piloto arxentino Juan Manuel Fangio pilotando un Ferrari.
A Pendente, Esteiro, Muros
A Pendente é un lugar da parroquia de Esteiro no concello coruñés de Muros, na comarca de Muros. Segundo o padrón municipal (INE 2012) ten 122 habitantes (65 homes e 57 mulleres).
Shot
Shot é un álbum da banda estadounidense de noise rock The Jesus Lizard, publicado o 16 de abril de 1996 a través do selo Capitol Records. Impresionado polo seu traballo no disco Houdini dos Melvins, o grupo contratou ao produtor GGGarth para gravar este traballo. Destaca deste álbum unha produción moi distinta das voces de David Yow, que son moito máis claras e altas na mestura en comparación con anteriores gravacións.
Vietnam
Vietnam (en vietnamita: Việt Nam ), oficialmente República Socialista de Vietnam (en vietnamita Cộng hòa Xã hội chủ nghĩa Việt Nam ) é o país máis oriental da Península de Indochina, no sueste asiático. Cunha poboación estimada de 90 millóns de habitantes, é o décimo terceiro país máis poboado do mundo, e o oitavo de Asia. O nome Vietnam, que se traduce por "Viet do sur" (sinónimo do termo antigo Nam Viet), foi oficialmente adoptado en 1802 polo Emperador Gia Long, e foi recuperado de novo en 1945 coa fundación da República Democrática de Vietnam baixo Ho Chi Minh. O país limita con China ó norte, Laos ó noroeste, Camboxa ó suroeste e o mar da China Meridional ó leste. A capital é Hanoi dende a reunificación de Vietnam do Norte e do Sur en 1976.
Shot
Este é o primeiro álbum de estudio da banda que non foi producido por Steve Albini, ademais de ser o seu primeiro editado por Capitol. Tense falado moito sobre que Albini negouse a traballar coa banda debido a que asinaran cun selo grande, a pesar de que o produtor o negou en comentarios realizados nunha recensión, aparecida na páxina web de Paste Magazine, tras a reedición en 2009 do disco a través de Touch and Go Records.
Vietnam
Vietnam foi parte da China Imperial por máis dun século, dende o -111 ata o 938. Os vietnamitas conseguiron a independencia despois de conseguir a vitoria na Batalla do río Bạch Đằng. Floreceron sucesivas dinastías reais, e a nación estendeuse xeograficamente e politicamente no sueste asiático, ata que a Península de Indochina foi colonizada polos franceses a mediados do século XIX. Despois da ocupación xaponesa na década de 1940, os vietnamitas loitaron contra o goberno francés na primeira guerra de Indochina, expulsándoos en 1954. Vietnam foi dividida politicamente en dous estados, Vietnam do Norte e do Sur. Os conflitos entre os dous intensificáronse, coa forte intervención dos Estados Unidos, na que se coñece como guerra de Vietnam. A guerra rematou coa vitoria norvietnamita en 1975.
Vietnam foi unificado baixo un goberno comunista pero permaneceu empobrecida e politicamente illada. En 1986, o goberno iniciou unha serie de reformas económicas e políticas que significaron para Vietnam o camiño da integración no mundo económico. No 2000, estableceu relacións diplomáticas con moitas nacións. Dende o 2000, o crecemento económico de Vietnam situouse entre os máis altos do mundo, e, no 2011, tivo os máis altos indicadores de crecemento entre as 11 meirandes economías. As reformas económicas deron como resultado a súa unión á Organización Mundial do Comercio no 2007.
Shot
Listaxe de cancións
Todos os temas compostos por The Jesus Lizard.
Vietnam
Porén, malia os avances que experimentou nos últimos anos, o país aínda padece de altos niveis de desigualdade, disparidade de acceso á asistencia sanitaria, e falta de igualdade de xénero.
Introdución
A maior parte da súa historia estivo gobernada por varias dinastías do Imperio Chinés e propias. Vietnam obtivo a súa independencia nos inicios do século X e a súa autonomía total un século despois. O período de goberno das dinastías nativas rematou a mediados do século XIX, cando o país foi colonizado por Francia. Durante a segunda guerra mundial, o Xapón ocupou Vietnam; pero respectou a autoridade francesa por ser o Goberno de Vichy colaboracionista coa súa aliada, a Alemaña nazi. Foi cara a fin deste conflito cando os xaponeses trataron de exterminar o poder francés por sospeitar dun apoio a unha invasión aliada. Nesta situación, Ho Chi Minh proclamou a República Democrática de Vietnam.
Ó rematar a guerra, Francia intentou restablecer o seu control; pero fallou e comezou a guerra de Indochina que finalmente perdeu. A Conferencia de Xenebra de 1954 dividiu o país en dous: Vietnam do Norte e Vietnam do Sur. Durante a guerra fría, o norte recibiu o apoio da República Popular da China e a Unión Soviética, mentres que o Sur obtivo o apoio dos Estados Unidos. Axiña as tensións levaron á guerra de Vietnam, que terminou coa retirada das tropas estadounidenses en marzo de 1973 e a toma de Saigón en abril de 1975. En 1976, Vietnam unificouse baixo o goberno de Vietnam do Norte e tomou o nome de República Socialista de Vietnam.
En 1978, Vietnam invadiu a Kampuchea Democrática de Pol Pot e precipitou a caída do seu réxime. Mantivo uns 100.000 soldados durante toda a década dos oitenta. A finais da década dos noventa, comenzaron as negociacións para restablecer relacións diplomáticas cos Estados Unidos e a comezos do século XXI, Vietnam comezou a recibir axuda estadounidense co que se considera superado o "Trauma Vietnam".
Era predinástica
miniatura|Un tambor de bronce Dong Song, feito arredor do -800 durante a [[Idade de Bronce. Museo Guimet, París.]] De acordo coas lendas vietnamitas, membros de varias tribos naceron do matrimonio entre Lạc Long Quân (rei dragón) e Âu Cơ (deusa madriña), e a historia de Vietnam data de hai máis de 4.000 anos. Porén, as fontes fiables indican que os vietnamitas ou a historia do seu país data de hai uns 2.700 anos. No ano de -258, Thuc Phan fundou o reino Áu Lac (formado pola unión de Áu Viet e Lac Viet - Van Lang), no norte de Vietnam.
Moitos historiadores consideran que a civilización Dong Son é común a moitos pobos do Sueste asiático. No 208 a.C., a Dinastía Qin, chamada tamén "Triệu Đà", estableceu un estado coñecido como "Nam Việt", o cal estaba localizado ó sur da China e do Delta do río Vermello. O significado histórico da orixe de Nam Việt é motivo de controversias xa que para algúns estudosos o devantido territorio estaba baixo rexencia chinesa, mentres que para outros constitúe xa un período de independencia. Dende o -111 a.C. ata o século X Vietnam estivo baixo o mando de diferentes dinastías chinesas.
Era dinástica
esquerda|miniatura|O [[templo da literatura en Hanoi, construído no século XI.]] En 938, Ngô Quyền logrou derrotar ás forzas chinesas na Batalla do río Bạch Đằng e logrou a independencia despois dun milenio baixo control dos chineses. Denominada Đại Việt, a nación viviu a súa idade de ouro durante as Dinastías Lý e Trần. Durante o reinado desta última, Đại Việt puido defenderse de tres intentos de invasión dos mongois en 1257, 1284-85 e 1287-88. Despois da breve Dinastía Hồ, a independencia de Đại Việt foi brevemente interrrompida pola dinastía Ming da China, pero foi restaurada por Lê Lợi, o fundador da dinastía Lê. dereita|miniatura|Mapa da expansión do [[pobo vietnamita cara o sur, Nam Tien, dende 1069 a 1757.]]
A finais da dinastía Lê, Vietnam sufriu conflitos civís, primeiro co apoio que os chineses deron á Dinastía Mac, a cal desafiou o poder da dinastía Lê, e despois, coa derrota da dinastía Mac que supuxo o retorno da anterior. Daquela, o poder foi dividido entre os Señores Trịnh do norte e os Señores Nguyễn do sur, o que levou ó país a un novo conflito: a guerra civil Trịnh-Nguyễn que durou máis dun século. A guerra rematou cando os irmáns Tây Sơn derrotaron ós señores e estableceron unha nova dinastía. Porén, o seu goberno non durou e foron derrotados polos remanentes dos Señores Nguyễn coa axuda dos franceses, quen estableceron a Dinastía Nguyễn.
Dominio francés (1887 — 1954)
miniatura|esquerda|Mapa da [[Indochina Francesa en 1913.]] A independencia de Vietnam rematou a mediados do século XIX, cando o país foi colonizado polo Imperio francés. A administración francesa impuxo significativos cambios políticos e culturais na sociedade vietnamita. Impúxose un sistema de educación moderna occidental, o cristianismo, desenvolveuse o cultivo de tabaco, té e café. Os franceses ignoraron o clamor pola independencia e os dereitos civís, o que deu lugar ó xurdimento de movementos políticos nacionalistas e líderes como Phan Boi Chau, Phan Chu Trinh, o Emperador Ham Nghi e Ho Chi Minh. Os franceses mantiveron o dominio das súas colonias ata a segunda guerra mundial, cando os xaponeses invadiron a Península Indochina. Os recursos naturais de Vietnam foron explotados polo Xapón para as súas campañas militares en Myanmar, Malaisia e a India.
Nos últimos anos da guerra, o movemento nacionalista de Ho Chi Minh desafiou ós franceses. Despois da derrota do Xapón, as forzas nacionalistas de Indochina enfrontáronse a Francia no que se chamou a primeira guerra de Indochina (1945 - 1954). Os franceses foron derrotados e fixeron unha retirada das súas colonias. Porén, os países que combateran nesta primeira Guerra de Vietnam, dividiron o país polo paralelo 17 en Vietnam do Norte e Vietnam do Sur.
Política
Vietnam é unha república socialista. O dereito de voto é dado aos cidadáns de máis de 18 anos. O presidente é o xefe do estado, mentres que o primeiro ministro é o xefe do goberno. O presidente é nomeado polo parlamento. Nguyễn Phú Trọng é o presidente de Vietnam desde o ano 2016.
O sistema xudicial baséase sobre o dereito francés e sobre as teorías comunistas. O poder lexislativo é exercido por unha soa cámara composta de 450 asentos renovados cada 5 anos.
Vietnam é membro da ASEAN (Asociación das Nacións de Asia do sueste).
Linguas
Vietnam ten unha gran diversidade lingüística, pois conta con 55 linguas, repartidas en 6 a 7 grupos etnolingüísticos. A lingua oficial é o vietnamita, que se escribe con caracteres latinos. O vietnamita é unha das poucas linguas de Extremo Oriente que pasou dun sistema ideográfico (próximo á grafía chinesa) ao alfabeto latino. A utilización desta transcrición latina está en vigor no ensino dende 1918 e oficialízase a partir da independencia.
Provincias
Vietnam está dividido en 58 provincias (tinh) e 5 municipalidades controladas polo goberno central ao mesmo nivel que as provincias (thành phố trực thuộc trung ương).
As provincias divídense en distritos (huyện), cidades provinciais (thành phố trực thuộc tỉnh), e cidades (thị xã), que se subdividen en cidades (thị trấn) ou concellos (xã). miniatura|250px|Provincias de Vietnam miniatura|250px|Teito vietnamita. miniatura|Mapa do Vietnam.
Municipalidades
Can Tho, Da Nang, Haifong, Hanoi, Cidade Ho Chi Minh (antes chamada Saigon), Nha Trang.
Xeografía
Vietnam é un país do sueste de Asia. Rodeado polo golfo de Tailandia, o golfo de Tonkín, o mar da China, China, Laos e Camboxa. Ocupa unha superficie de 329.560 km², con 4.200 km² de augas territoriais.
No sur, o clima é tropical mentres que no norte é un clima de monzón. Ngoc Linh, con 3.143 m, é o punto cumio do país.
Demografía
No ano 2007, Vietnam tiña unha poboación de 85.262.000 habitantes. A esperanza de vida é de 71 anos. O 94.3% da poboación está alfabetizada. A media de fillos por muller é de 1,89.
O 50 % da poboación é menor de 25 anos. miniatura|350px|centro|Evolución da demografía entre 1961 e 2003 (cifra da [[Organización das Nacións Unidas para a alimentación e a agricultura|FAO, 2005). Poboación en milleiros de habitantes.]]
Gastronomía
miniatura|260x260px|Prato de canh chua A cociña vietnamita caracterízase polo uso de salsas de peixe e o emprego de vexetais. Algúns dos pratos máis comúns son o "chả giò" (Roliño de primavera), "gỏi cuốn" (Rolo de verán), "phở" ou o "canh chua".
Patrimonio da Humanidade
Vietnam conta con oito lugares declarados Patrimonio da Humanidade, cinco culturais, dous naturais e un mixto:
Club Colombia
miniatura|Botella de cervexa Club Colombia. Club Colombia é unha marca de cervexa fabricada pola empresa colombiana Cervecería Bavaria S.A. Naceu en 1949 co nome de Club Sesenta, co gallo dos sesenta anos da fundación Bavaria S.A. e propúxose como a primeira cervexa Premium da compañía, que recibeu en 2008 o premio Gran Medalla de Ouro con follas de Palma do Instituto Monde Selection, por obter unha cualificación superior nas diferentes probas sensoriais e organolépticas. Once anos despois, ó comenzo da década dos anos sesenta, esta marca cambiou de nome polo de Club Colombia, e coa súa presentación comercial en Colombia comezaron as exportacións ós Estados Unidos. Os seus elementos simbólicos predominantes foron as réplicas do tunjo precolombiano. Club Colombia foi recoñecida como a cervexa de máis alta categoría das marcas de Bavaria S.A., con máis de medio século de tradición.
A marca foi renovada en 2006, cun redeseño de etiquetas e da botella. Porén, conserva como escudo o tunjo precolombiano que aparece dende a orixe da marca.
Borrasca
miniatura|250px|Borrasca situada na costa sueste de [[Islandia]]
Unha borrasca ou área da baixa presión é unha zona onde a presión atmosférica é inferior á da rexión circundante. As borrascas asócianse xeralmente con ventos fortes e elevación atmosférica. Aparecen representadas nos mapas de isobaras coa letra "B".
Esta elevación adoita producir ceos cubertos por mor do declive térmico cando o aire se satura, e poden minimizar a temperatura diúrna tanto no verán coma no inverno.
Nos centros de baixas presións os ventos circulan no sentido contrario ás maneciñas do reloxo no hemisferio norte e en sentido contrario no hemisferio sur (efecto de Coriolis), converxendo nas proximidades do centro de baixa presión. As borrascas son depresións de moita menos extensión que os anticiclóns fixos e son case sempre móbiles, trasladándose de oeste a leste.
Formación
Prodúcense cando existe unha masa de aire pouco denso (cálido e/ou húmido) en contacto coa superficie terrestre que comeza a elevarse empuxada por unhas correntes térmicas ascendentes. Como consecuencia da elevación, no lugar que previamente ocupaba a masa, créase un baleiro no que o aire pesa menos (ten menos presión). Daquela, o aire frío dos arredores móvese orixinando un vento que sopra dende o exterior cara ó centro da borrasca.
Tipos
A fricción do vento coa superficie da terra ten dous efectos:
Mont-ras
250px|miniatura|Vista de Mont-ras. Mont-ras é un concello da provincia de Xirona, en Cataluña, que forma parte da comarca do Baix Empordà. Atópase no norte da Costa Brava.
Tiña en 2015 unha poboación de 1.710 habitantes.
As illas Formigues, ata 2007 de uso compartido con Palamós, pertencen exclusivamente ao concello de Mont-ras.
Opinións relixiosas de Adolf Hitler
Hitler, tentando atraer as masas alemás durante a súa campaña política e o seu mandato, fixo ás veces declaracións en apoio da relixión e en contra do ateísmo. Nun discurso afirmaba que o ateísmo (concepto que vinculaba ao comunismo e ao "materialismo xudeu") fora "eliminado", e prohibiu a Liga Alemá de Librepensadores. Hitler foi fillo dunha nai católica practicante, e foi bautizado e confirmado na Igrexa católica. No seu libro Mein Kampf e en discursos públicos afirmou unha crenza no cristianismo. Hitler e o partido nazi promoveron o "cristianismo positivo", un movemento que rexeitaba as doutrinas máis tradicionais do cristianismo, como a divindade de Xesús, así como os elementos percibidos como xudeus como o Antigo Testamento. Hitler sostivo que continuaba a crer nunha deiade activa e, nun discurso público, declarou que tiña a Xesús en moita consideración como un "guerreiro ario" que loitara contra o xudaísmo.
Mentres que un pequeno número de escritores aceptan estas declaracións públicas como expresións xenuínas da súa espiritualidade, a ampla maioría considera que Hitler era xeralmente escéptico no referente á relixión, pero sabía que só podería ser escollido de finxir un compromiso co cristianismo e a crenza nel.
Porén, xa no cargo, Hitler e o seu réxime buscaron reducir a influencia do cristianismo na sociedade alemá. Dende mediados da década de 1930 o seu goberno comezou a estar dominado por anticristiáns militantes como Bormann, Goebbels, Himmler, Rosenberg e Heydrich, aos quen Hitler nomeou en postos clave. Estes radicais foron xeralmente consentidos ou alentados para levar a cabo as persecucións ás igrexas e organizacións cristiás. O réxime levou a cabo un esforzo para coordinar os protestantes alemáns nunha Igrexa Protestante do Reich unificada (ao que se resistiu a Igrexa Confesante) e actuou con rapidez para eliminar o catolicismo político. Hitler asinou un concordato coa Santa Sé, mais ignorouno de xeito rutineiro e permitiu as perseción á Igrexa católica. Outras minorías relixiosas sufriron maior represión, como o exterminio dos xudeus de Alemaña con base na ideoloxía racial nazi. As Testemuñas de Xehová foron perseguidas sen descanso por rexeitar tanto o servizo militar como a adhesión ao movemento nazi. Hitler anticipaba un colapso do cristianismo ante os avances científicos, e que o nazismo e a relixión non poderían coexistir a longo prazo. Aínda que disposto a atrasar o conflito por motivos políticos, os historiadores conclúen que en última instancia buscar a destrución do cristianismo en Alemaña, ou canto menos a súa distorsión ou subxugación a unha perspectiva acorde co nacionalsocialismo.
Comunidade de Taizé
miniatura|250px|Igrexa da Reconciliación de Taizé.
A Comunidade de Taizé é unha comunidade monástica cristiá que acolle a integrantes de diversas confesións, promovendo o ecumenismo.
Historia
Durante a segunda guerra mundial acolleu a refuxiados, entre eles a xudeus que abandonaban a zona ocupada. Máis tarde, foron uníndose compañeiros doutras igrexas. Nos anos 50 algúns irmáns abandonaron Taizé e marcharon cara lugares onde a pobreza é extrema para vivir cos que máis sofren. É tamén dende finais dos anos 50 cando milleiros de mozos comezan a ir a Taizé para participar nos encontros de oración e reflexión. Tamén teñen visitado Taizé homes de Igrexa como o Papa Xoán Paulo II, tres arcebispos de Canterbury, metropolitas ortodoxos, os catorce bispos luteráns de Suecia e numerosos pastores do mundo enteiro. Hoxe a comunidade reúne a un centenar de irmáns, de diversas confesións cristiás, de máis de vinte e cinco nacionalidades.
O Irmán Roger foi prior da comunidade ata a súa morte ós 90 anos, o 16 de agosto de 2005, apuñalado por unha muller romanesa con aparentes trastornos mentais durante a oración vespertina. O seu sucesor, designado por el mesmo anos antes, é o irmán Alois Löser.
Principios
Os irmáns comprométense para toda a vida a compartir os bens materiais e espirituais, o celibato e a unha grande simplicidade de vida, e viven do seu traballo. Non aceptan ningunha doazón nin agasallos para eles mesmos. Entre os seus fins está a intención de promover a reconciliación e a unidade entre os cristiáns.
Lizzie McGuire
Lizzie McGuire é unha serie de televisión estadounidense de comedia adolescente. Ten secuencias animadas e secuencias de acción en vivo. Foi emitida a través da canle Disney Channel entre o 12 de xaneiro de 2001 e o 14 de febreiro de 2004. Ten un total de 65 episodios.
Templo de Hadriano
miniatura|Lado sobrevivente da columnata do Templo de Hadriano. miniatura|250x250px|Reconstrución. O Templo de Hadriano é un templo ó emperador deificado Hadriano no Campus Martius de Roma, Italia, construído polo seu fillo adoptivo e sucesor Antonino Pío en 145 e agora incorporado na construción da Piazza di Pietra (Praza de pedra – que procede das pedras do templo empregadas para facer a praza). Outrora era erradamente coñecido como o Templo de Neptuno.
Historia
Unha das paredes da cela aínda está de pé, con once columnas corintias con 15 metros de altura da columnata exterior asentadas sobre unha base de peperino con catro metros de altura. Os orificios de fixación do revestimento orixinal de mármore aínda están visibles. Esta fachada, xuntamente coa arquitrabe (reconstruída despois da Antigüidade), foi incorporada nun palacio papal do século XVII de Carlo Fontana, no presente a sede da Borsa di Roma. O edificio orixinalmente era octóstilo e tiña quince columnas en cada lado longo (catro delas perdéronse do lado que sobreviviu).