cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Carlos Garaikoetxea
Creación do EA
En 1986, tras moitas desavinzas coa dirección do PNV en relación coa Lei de Territorios Históricos, que debía delimitar as competencias do Goberno Vasco e as das Deputacións Forais dos territorios históricos da CAV, a expulsión de toda a organización navarra ou a expulsión en Vitoria do que chegaría a ser primeiro presidente de EA Manuel Ibarrondo, separouse do PNV para fundar Eusko Alkartasuna o 17 de setembro, partido que presidiu até 1999 e polo que resultou elixido deputado do Parlamento Vasco nas eleccións autonómicas de 1986, de 1990, de 1994 e 1998 (últimas eleccións ás que concorreu como candidato). De 1987 a 1991 foi deputado no Parlamento Europeo. Entre 1990 e 1991 foi o presidente de Alianza Libre Europea.
En novembro de 1999 retirouse da política activa, cedendo o testigo a unha nova xeración de políticos, entre eles ó seu fillo Carlos que seguiu os seus pasos políticos e profesionais sendo na actualidade tamén dirixente de EA e avogado.
Oligoclasio
O oligoclasio é un mineral do grupo dos silicatos, subgrupo tectosilicatos e dentro destes pertence aos feldespatos denominados plaxioclasios. É un aluminosilicato de sodio e calcio, con moito máis sodio (79-90%) que calcio (10-30%). Presenta un aspecto de cristais ben formados brancos, frecuentemente en macla.
É un membro intermedio da serie de solución sólida dos plaxioclasios, sendo os extremos a albita (plaxioclasio de sodio) e a anortita (plaxioclasio de calcio). Por esta razón, ás veces é considerado como unha variedade da albita.
O nome procede do grego oligos e clasis, que significa "pequenas roturas". Sinónimos moi pouco usados son amansita, amantita, amausita ou oligoclasita.
Variedades semi-preciosas
miniatura|esquerda|Variedade pedra de solA variedade pedra de sol ten escintileos de cor arroibada producidos por inclusións de hematita.
Ambiente de formación
Fórmase en rochas ígneas e pegmatíticas, do tipo do granito e a sienita, nas que é un dos principais compoñentes minerais.
Polo seu ambiente de formación, os minerais aos que normalmente aparece asociado en ambos tipos de rocha son cuarzo, moscovita e feldespatos potásicos.
Localización, extracción e uso
Algunhas variedades de oligoclasio son ben coñecidas e empregáronse como pedras semipreciosas, a pedra de sol e a pedra de lúa, sendo puídas en forma de cabuxón para a súa inclusión en colares e outros elementos de xoiería.
Acháronse notables depósitos en Sri Lanka, os Estados Unidos, Suecia, Rusia e o Canadá. A pedra do sol atópase nestes dous últimos e en Noruega.
Dante Exum
Dante Exum, nado o 13 de xullo de 1995 en Melbourne, é un xogador australiano de baloncesto profesional que xoga no KK Partizan.
Traxectoria profesional
O 26 de xuño de 2014, Exum foi seleccionado na 5ª posición do Draft da NBA de 2014 polos Utah Jazz. O 11 de xullo de 2014, asinou o seu contrato de rookie cos Jazz e uniuse ó equipo para a Liga de Verán da NBA de 2014. O 29 de outubro de 2014, Exum fixo o seu debut na NBA, acadando 5 puntos, 1 asistencia e 1 roubo de balón na derrota por 93-104 contra os Houston Rockets.
O 24 de decembro de 2019, Exum foi traspasado xunto a dúas futuras eleccións da segunda rolda do Draft ós Cleveland Cavaliers, a cambio de Jordan Clarkson.
O 16 de xaneiro de 2021, Exum foi traspasado ós Houston Rockets nun traspaso entre tres equipos que tamén mandou a James Harden ós Brooklyn Nets, pero non chegou a xogar cos Rockets.
Silverchair
A súa popularidade comezou a mediados de 1994 cando gañaron un concurso nacional de demos organizado por un programa de televisión e a radio Triple J. A banda asinou pouco despois un contrato con Murmur, e fixéronse coñecidos na escena rock de todo o mundo. No ano 2003, despois da edición de Diorama, a banda anunciou un hiato, durante o cal os seus membros gravaron cos seus proxectos paralelos, The Dissociatives, The Mess Hall e Tambalane. Silverchair reuniuse no 2005 para os concertos Wave Aid, editou Young Modern no 2007 e realizou a xira Across the Great Divide con Powderfinger. Ata a data a banda vendeu ao redor dos 6 millóns de discos.
Xoana de Valois
Xoana de Valois é o nome que levaron, entre outras, as seguintes persoas:
Código máquina
Formalmente, pódese definir o Código máquina como o sistema de códigos directamente interpretable por un circuíto microprogramable, como a CPU dun ordenador ou o microcontrolador dun autómata (un PLC). Este código consta dun conxunto de instrucións que determinan as accións a ser tomadas pola máquina. Un programa de computador consiste nunha cadea destas instrucións de linguaxe de máquina (máis os datos). Estas instrucións son normalmente executadas en secuencia, con eventuais cambios de fluxo causados polo propio programa ou eventos externos. O código máquina é específico de cada máquina ou arquitectura da máquina, aínda que o conxunto de instrucións dispoñibles poida ser similar entre elas.
Cada palabra ou código correspóndese cunha instrución que a CPU efectúa fisicamente e ten asignado un número. Se a lonxitude destes números nun código máquina dado, no sistema de numeración binario, é de 1 byte, dise que este código máquina é un bytecode.
Exemplo
Nesta captura do DOS co debug aberto pódese ver o programa "v.exe". Á esquerda preséntanse os enderezos de memoria (segmento:offset), ao centro o código en hexadecimal e á dereita como sería o texto en ASCII (presentándose cun "." aqueles valores que non corresponden a letras, números ou signos de puntuación):
C:\Utility>debug v.exe -d 0 100 0E3D:0000 CD 20 FF 9F 00 9A F0 FE-1D F0 4F 03 F0 07 8A 03. ........O..... 0E3D:0010 F0 07 17 03 F0 07 DF 07-01 01 01 00 02 FF FF FF   ................ 0E3D:0020  FF FF FF FF FF FF FF FF-FF FF FF FF BD 0D 4C 01   ..............L. 0E3D:0030  D0 0C 14 00 18 00 3D 0E-FF FF FF FF 00 00 00 00   ......=......... 0E3D:0040  05 00 00 00 00 00 00 00-00 00 00 00 00 00 00 00   ................ 0E3D:0050  CD 21 CB 00 00 00 00 00-00 00 00 00 00 20 20 20   .!........... 0E3D:0060  20 20 20 20 20 20 20 20-00 00 00 00 00 20 20 20           ..... 0E3D:0070  20 20 20 20 20 20 20 20-00 00 00 00 00 00 00 00           ........ 0E3D:0080 00 0D 76 2E 65 78 65 0D-44 4F 57 53 5C 73 79 73   ..v.exe.DOWS\sys 0E3D:0090 74 65 6D 33 32 5C 64 6F-73 78 0D 0D 64 61 20 72   tem32\dosx..da r 0E3D:00A0  65 64 65 20 28 63 61 72-72 65 67 61 72 20 61 6E   ede (carregar an 0E3D:00B0  74 65 73 20 64 6F 20 64-6F 73 78 2E 65 78 65 29   tes do dosx.exe)
Condado de Longford
O condado de Longford (en gaélico irlandés Longfoirt) é un condado da provincia de Leinster (República de Irlanda). A capital do condado é Longford.
Radiación de Cerenkov
miniatura|Radiación de Cerenkov no núcleo dun reactor [[TRIGA.]] miniatura|Fronte de ondas da radiación de Cerenkov. A radiación de Cerenkov (tamén escrito Cherenkov, aínda que se debería transliterar Čerenkov) é unha radiación de tipo electromagnético producida polo paso de partículas por un medio a velocidades superiores ás da luz no devandito medio. A velocidade da luz depende do medio (e da frecuencia) e acada o seu valor máximo no baleiro. O valor da velocidade da luz no baleiro non pode superarse pero si nun medio no que esta é forzosamente inferior (índice de refracción n>1). A radiación recibe o seu nome do físico Pavel Alekseyevich Cerenkov quen foi o primeiro en caracterizala e explicar a súa produción. Cerenkov recibiu o Premio Nobel de Física en 1958 polos seus descubrimentos relacionados con esta reacción.
A radiación Cerenkov é un tipo de onda de choque que produce o brillo azulado característico dos reactores nucleares. Este é un fenómeno similar ao da xeración dunha onda de choque cando se supera a velocidade do son. Nese caso as frontes de onda esféricos supérpóñense e forman un só con forma cónica. Debido a que a luz tamén é unha onda, neste caso electromagnética, pode producir os mesmos efectos se a súa velocidade é superada. E isto, como xa se dixo, só pode ocorrer cando as partículas nun medio distinto do baleiro viaxan a velocidades superiores á dos fotóns no devandito medio.
A Estación, Taboada, Silleda
A Estación é un lugar da parroquia de Taboada, no concello pontevedrés de Silleda. Nel atópase a estación da Ponte Taboada da liña de ferrocarril Zamora-A Coruña.
Radiación de Cerenkov
miniatura|250 px|Xeometría da radiación Cerenkov radiation, no caso ideal de non existir dispersión.
A radiación Cerenkov só se produce se a partícula que atravesa o medio ten carga eléctrica, como por exemplo, un protón. Para que se produza radiación Cerenkov o medio debe ser un dieléctrico. É dicir; debe estar formado por átomos ou moléculas capaces de verse afectados por un campo eléctrico. Polo tanto, un protón viaxando a través dun medio feito de neutróns, por exemplo, non emitiría radiación Cerenkov.
Os raios cósmicos, compostos principalmente por partículas cargadas, ao incidir (interaccionar) sobre os átomos e moléculas da atmosfera terrestre (o medio), producen outras partículas, as cales producen máis partículas, e estas producen máis, creandose unha verdadeira fervenza de partículas (moitas delas cargadas electricamente), unha reacción en cadea. Cada unha destas partículas polariza asimetricamente as moléculas de nitróxeno e osíxeno (compoñentes principais da atmosfera terrestre) coas que se atopa ao seu paso, as cales, ao despolarizarse espontaneamente, emiten radiación Cerenkov (detectada con telescopios Cerenkov). É dicir; son as moléculas da atmosfera (o dieléctrico) as que emiten a radiación, non a partícula incidente.
A polarización é asimétrica porque as moléculas que hai diante da partícula non se polarizaron cando as de detrás xa o fixeron. As de diante non lle polarizaron porque a partícula viaxa máis rápido que o seu propio campo eléctrico. Cando a polarización é simétrica (cando a partícula viaxa a menor velocidade que a da luz no medio) non se produce radiación Cerenkov.
O efecto Cerenkov é de grande utilidade nos detectores de partículas onde a devandita radiación é usada como trazador. Particularmente nos detectores de neutrinos en auga pesada como o Kamiokande. Tamén no tipo de telescopio coñecido como telescopio Cerenkov como o telescopio MAGIC, que detecta a luz Cerenkov producida na atmosfera terrestre xerada pola chegada de raios gamma de moi alta enerxía (procedentes do espazo).
Para o estudo avanzado da radiación de Cerenkov estase a construír o "Cherenkov Telescope Array", (CTA, Matriz de Telescopio Cerenkov) nas illas Canarias e en Chile.
Arte exipcia
Unha das características do Antigo Exipto é a súa senlleira arte, con obras monumentais que xeralmente tiñan carácter simbólico, funerario ou relixioso.
Malia ser moderno o concepto de "arte", é perfectamente utilizable na arquitectura, escultura, pintura e xoiaría exipcias, xa que moitas das súas realizacións son auténticas obras de arte e non sinxelos traballos de artesanía.
dereita|miniatura|150px|Paleta de Narmer Reprodución do Museo Real de Ontario
Primeiras manifestacións
As expresións artísticas exipcias máis antigas clasifícanse nas seguintes etapas: Período Neolítico (5300-4000 a. C.), período Badariense (4400-4000 a. C.), Nagada I - Amratiense (4000-3500 a. C.), Nagada II - Gerzeense (3500-3200 a. C.) e Nagada III (3200-3000 a. C.)
Período Dinástico (c. 3000 a 30 a. C.)
Asombra a perfección, delicadeza e monumentalidade da arte exipcia, cun estilo característico que xorde nos primeiros séculos e permanece case inalterado en tres milenios de cultura.
Terry Porter
Terry Porter, nado o 8 de abril de 1963 en Milwaukee, Wisconsin, é un adestrador e ex xogador de baloncesto profesional estadounidense que xogou durante dezasete tempadas na NBA. Actualmente é adestrador asistente dos Minnesota Timberwolves. Con 1,91 metros de estatura, xogaba na posición de base.
Arte exipcia
Período Dinástico (c. 3000 a 30 a. C.)
Pintura e baixorrelevos dereita|miniatura|150px|Baixorrelevo, [[Louvre]]
Terry Porter
Profesional
Porter foi elixido no posto 24 do Draft da NBA de 1985 polos Portland Trail Blazers, onde xogou durante dez tempadas, e disputou dúas finais da NBA. Antes do comezo da tempada 1995-96, Porter asinou coma axente libre cos Minnesota Timberwolves, a quen axudou a clasificarse por primeira vez para os Playoffs na tempada 1996-97, e a conseguir a primeira tempada da historia da franquía con récord positivo ó seguinte ano.
Arte exipcia
Período Dinástico (c. 3000 a 30 a. C.)
Caracterízase principalmente por presentar figuras xustapostas en planos superpostos. As imaxes represéntanse con criterio xerárquico, por exemplo: o faraón ten un tamaño máis grande cós súbditos ou os inimigos que están ao seu carón.
Terry Porter
Profesional
Asinou cos Miami Heat antes da tempada 1998-99, e cos San Antonio Spurs antes da 1999-00. Retirouse tras a tempada 2001-02, sen ser traspasado ningunha vez na súa carreira na NBA. En 1.274 partidos, Porter acadou 12.2 puntos, 5.6 asistencias e 1.24 roubos, incluíndo dúas participacións no All-Star Game da NBA (1991, 1993), dúas Finais da NBA (1990, 1992) e 15.586 puntos na súa carreira.
Arte exipcia
Período Dinástico (c. 3000 a 30 a. C.)
Predominaba o "canon de perfil" que consiste en representar a cabeza e as extremidades de perfil mais os ombreiros e os ollos de fronte. As pinturas atópanse en papiros e paredes de tumbas, os baixorrelevos principalmente nos muros dos templos. As escenas máis típicas eran as da vida cotiá ou as do "Alén".
Terry Porter
Profesional
O 16 de decembro de 2008, os Portland Trail Blazers retiraron o dorsal número 30 de Porter.
Arte exipcia
Período Dinástico (c. 3000 a 30 a. C.)
Escultura
Terry Porter
Adestrador
Na primeira tempada da súa etapa coma adestrador, Porter pasou a tempada 2002-03 coma adestrador asistente dos Sacramento Kings.
O 6 de agosto de 2003, foi contratado coma adestrador principal dos Milwaukee Bucks. Adestrou ós Bucks durante dous anos, antes de ser despedido durante a postempada de 2005. Tras unha tempada sen adestrar, fichou polos Detroit Pistons coma adestrador asistente para a tempada 2006-07.
Arte exipcia
Período Dinástico (c. 3000 a 30 a. C.)
Comeza a representarse a faraóns e deuses xa nas primeiras dinastías, acadándose durante a cuarta dinastía o dominio absoluto da técnica en elegantes representacións de porte maxestosa con acabados puídos en materiais tan duros coma o granito ou a diorita. Predominaba a "lei da frontalidade", que consistía en concibir as figuras de reis e deuses para ser vistas de fronte, idealizadas e con forte simetría. As representacións dos cortesáns sempre eran máis reais. Tamén, no período de Amarna representouse á familia real de forma máis realista.
Arquitectura dereita|miniatura|150px|[[Pirámide de Xafra]] A arquitectura relixiosa exipcia caracterízase pola súa monumentalidade a partir do Imperio Antigo, co emprego de pedra, en grandes bloques, sistema construtivo alintelado e sólidas columnas. Na arquitectura civil empregouse profusamente o adobe en vivendas, palacios, fortalezas e murallas, perdurando escasos restos.
Terry Porter
Adestrador
O 9 de xuño de 2008, Porter foi contratado coma adestrador dos Phoenix Suns. O 16 de febreiro de 2009, os Suns despediron a Porter tras 51 partidos.
Arte exipcia
Período Dinástico (c. 3000 a 30 a. C.)
Xorde nunha sociedade cun poder político fortemente centralizado e xerarquizado, cunha concepción relixiosa de inmortalidade, ao principio só do faraón, que debía reflectir coa súa magnificencia e durabilidade.
Conséguese grazas aos coñecementos matemáticos e técnicos, ás veces desconcertantes para a época, a existencia de artistas e artesáns moi experimentados, ben organizados e a abondosidade de pedra doadamente tallable.
Terry Porter
Adestrador
O 6 de decembro de 2011, foi contratado coma adestrador asistente dos Minnesota Timberwolves.
Arte exipcia
Período Dinástico (c. 3000 a 30 a. C.)
As construcións máis orixinais da arquitectura exipcia monumental son os "complexos das pirámides", os templos e as tumbas (mastabas e hipoxeos)
Imperio Antigo (c. 2700-2200 a. C.)
Durante a Dinastía III eríxese: Na Dinastía IV constrúense as maiores pirámides. Destacan:
Scott McCloud
Scott McCloud nado como Scott McLeod en Boston (Massachusetts) o 10 de xuño de 1960 é un creador de bandas deseñadas estadounidense e defensor do cómic como unha forma literaria e de arte autónoma. miniatura|267x267px|Scott McCloud en Montreal, Quebec, 2006.
Arte exipcia
Imperio Antigo (c. 2700-2200 a. C.)
miniatura|150px|[[Amenemhat III]]
Imperio Medio (c. 2040-1795 a. C.)
Constrúense pirámides con materiais máis perecedoiros (adobe). Os hipoxeos van substituíndo ás mastabas como tumbas.
Scott McCloud
Traxectoria
McCloud comezou a destacarse como autor de bandas deseñadas coa serie de ficción científica Zot!, publicada entre 1984 e 1990 por Eclipse Comics. O seu traballo na serie proporcionoulle unha candidatura ao premio Eisner de "Mellor Escritor e Debuxante" en 1988.
Arte exipcia
Imperio Medio (c. 2040-1795 a. C.)
A escultura caracterizouse por un maior realismo, sobre todo nos retratos. A realeza era representada como personalidades de alto rango, mais sen chegar a ser xa a imaxe dun deus na Terra, como acontecía no Imperio Antigo. Este mesmo criterio seguiuno a nobreza exipcia. Nos templos prodigouse o baixorrelevo polícromo. A pintura foi empregada profusamente na decoración de tumbas.
Scott McCloud
Traxectoria
Os seus outros traballos de banda deseñada inclúen Destroy!!, a novela gráfica The New Adventures of Abraham Lincoln e o guión de doce edicións de Superman Adventures da DC Comics (revista baseada na serie animada Superman: The Animated Series producida por Bruce Timm), a miniserie Superman: Strength, e a súa novela gráfica The Sculptor, lanzada en 2015.
A súa popularidade, no entanto, é maior como teórico da banda deseñada, debido aos seus libros Entender o cómic (1993) e Reinventing Comics: How Imagination and Technology Are Revolutionizing an Art Form (2000).
Arte exipcia
Imperio Medio (c. 2040-1795 a. C.)
A literatura exipcia acado o seu cenit coa Historia de Sinuhé e os Textos dos Sarcófagos.
Scott McCloud
Traxectoria
En 2006, publicou Making Comics: Storytelling Secrets of Comics, Manga and Graphic Novels. Nesas obras, todas presentadas como bandas deseñadas, McCloud aborda todo o proceso de creación de historias nese formato, analizándoo tanto polos aspectos conceptual e artístico como tamén polo técnico e comercial.
Kosmos 695
Kosmos 695 (Космос 695 en ruso), tamén denominado DS-P1-Yu Nº 73, foi un satélite artificial soviético lanzado o 20 de novembro de 1974 mediante un foguete Kosmos 2I desde o cosmódromo de Plesetsk.
Scott McCloud
Traxectoria
Soctt McCloud foi tamén un dos pioneiros na produción de webcómics e creador do concepto de 24 horas de cómic (24-hour comic), en que un único artista traballa durante 24 horas ininterrompidas creando unha historia de 24 páxinas. A idea, que xurdiu dun desafío persoal co debuxante Stephen Bissette, dende entón logrou un número significativo de adeptos.
Arte exipcia
Imperio Novo (c. 1570-1070 a. C.)
Saliéntase a construción de templos e hipoxeos. Entre eles destacan:
Kosmos 695
Características
Kosmos 695 foi o septuaxésimo terceiro membro da serie de satélites DS-P1-Yu e o sexaxésimo quinto lanzado con éxito tralo fracaso dos lanzamentos do segundo, vixésimo terceiro, trixésimo segundo, cuadraxésimo, cuadraxésimo cuarto, quincuaxésimo cuarto e septuaxésimo membros da serie. Estaba adicado a servir como obxectivo para as probas antisatélites e antimísiles soviéticas.
Arte exipcia
Período Tardío (c. 672-332 a. C.)
Durante a dinastía saíta imítanse os modelos do Imperio Antigo, xeneralizándose o emprego de bronce nas estatuas. Desenvolveuse axiña o demótico.
Os reis persas da primeira dominación respectaron os costumes exipcios, impulsando a restauración dalgúns templos exipcios. As linguas empregadas foron o demótico e o arameo, usándose os xeroglíficos só en elementos de arquitectura.
Rus, Santa Sía de Roma, Zas
Rus é un lugar da parroquia de Santa Sía de Roma no concello coruñés de Zas da Comarca da Terra de Soneira. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2020 tiña 44 habitantes (19 homes e 25 mulleres).
Kosmos 695
Características
Kosmos 695 foi inxectado nunha órbita inicial de 493 km de apoxeo e 283 km de perixeo, cunha inclinación orbital de 71 graos e un período de 92,0 minutos. Reentrou na atmosfera o 15 de xullo de 1975.
Scott McCloud
Traxectoria
O 1 de setembro de 2008, para divulgar o lanzamento do navegador Google Chrome, a Google publicou na internet unha nota de prensa en formato de cómic debuxada por McCloud.
Recepción e legado
McCloud ten sido chamado o "Marshall McLuhan da banda deseñada".
Arte exipcia
Período Tardío (c. 672-332 a. C.)
dereita|miniatura|150px|Retrato. [[O Fayum]]
Dominación greco-romana (332-30 a. C.)
Dende o final do Imperio Novo os exipcios foron gobernados nalgúns períodos por reis doutras nacións pero mantiveron a súa cultura e costumes artísticos até a época de dominación romana.
Durante o período tolemaico produciuse un gran desenvolvo da arte, construíronse novos templos, o Museo e a Biblioteca de Alexandría, e o Faro de Alexandría. Produciuse a helenización das formas na escultura.
Manetón escribiu o seu libro sobre a historia de Exipto. Destacan os templos erixidos ou completados durante a dinastía tolemaica
Alternativa Canguesa de Esquerdas
A Alternativa Canguesa de Esquerdas (ACE) é unha coalición política de Cangas do Morrazo que se presentou ás eleccións municipais do 27 de maio do 2007 ás do ano 2011 e ás do ano 2015.
Etemenanki
miniatura|250px|dereita|Reconstrución de Etemenanki.
Alternativa Canguesa de Esquerdas
Etapas anteriores
Mariano Abalo Costa, funcionario do Servizo de Correos, encabeza a lista da ACE, foi presidente da Xestora Municipal, deputado provincial e leva de concelleiro en Cangas pola FPG dende 1999.
A FPG, acadou 645 e 967 votos nas eleccións municipais de 1999 e 2003 respectivamente, logrando un concelleiro en ambos casos.
Etemenanki
Etemenanki (en sumerio: 𒂍𒋼𒀭𒆠 É.TEMEN.AN.KI, "templo da creación do ceo e da terra") foi un cigurat adicado a Marduk na cidade Babilonia construído no século -VI na dinastía neobabilonia. Orixinalmente medía 91 metros de altura, dos cales só quedan ruínas no presente.
Etemenanki está considerado como unha inspiración probable na historia bíblica da Torre de Babel.
Alternativa Canguesa de Esquerdas
Etapas anteriores
O número dous na lista é Xosé Manuel Pazos Varela, profesor, ex-parlamentario e anteriormente cabeza de lista de INMO (Iniciativa Polo Morrazo), partido que acadou en Cangas 422 votos e ningún concelleiro nas eleccións municipais do 2003 e que este ano non se presenta alí (aínda que si en Moaña).
Etemenanki
Construción
Non se coñece exactamente a data de construción deste cigurat, probablemente existía un primeiro cigurat antes do reinado de Hammurabi (1728-1686 aC). Sobre a data de construción só se teñen referencies indirectas, como o poema sobre a creación de Babilonia Enûma Elish, que é contemporáneo a Hammurabi e no cal se relata a creación do mundo. Segundo este poema, o templo de Esagila creouse no mesmo tempo que o mundo, confirmando que Etemenanki formaba parte do mesmo complexo de templos que estaban dedicados ó deus Marduk, pódesde intuír que esta xa estaba construída nesta data. Tampouco se coñece exactamente a data da construción do complexo pero pódese deducir que é moi anterior a este poema.
Alternativa Canguesa de Esquerdas
Etapas anteriores
Pola súa parte, Esquerda Unida acadou 327 e 496 votos, en 1999 e 2003 respectivamente.
Estrutura interna
A ACE é un reagrupamento de xentes de esquerda de Cangas.
Está conformada polos seguintes grupos ou partidos políticos:
Etemenanki
Construción
O edificio experimentou múltiples transformacións dende a estrutura orixinal. A máis importante de todas elas levouna a cabo Nabopolasar despois da destrución da cidade por Senaquerib no ano -689. Máis tarde, Nabucodonosor II fixo importantes reformas dándolle o seu aspecto definitivo, con sete pisos de alto e o templo no seu cumio.
Demolición
No ano -331, Alexandre o Grande conquistou Babilonia e ordenou a reconstrución de Etemenanki; a cal volveu visitar de regreso das súas campañas no leste de Mesopotamia, no ano -323 aC, e puido comprobar como as obras aínda non comenzaran. Por iso, ordenou ó seu exército demoler por completo o edificio para reconstruílo totalmente.
A morte de Alexandre significou a detención do proxecto. As Crónicas de Babilonia e os Diarios Astronómicos recollen algúns intentos posteriores de reconstruír o cigurat Etemenanki, e todos estes intentos sempre eran precedidos da eliminación dos últimos restos da estrutura orixinal. As Crónicas das runas de Esagila recollen que o rei seléucida Antíoco I decidiu reconstruír o edificio, desgraciadamente empregou elefantes para demoler os últimos restos da torre, e igual que os anteriores intentos, tampouco viu nunca o final. Non se coñecen referencies posteriores de Etemenanki, o que fai pensar que o edificio caeu no esquecemento.
Alternativa Canguesa de Esquerdas
Resultados electorais
Nas eleccións municipais do 27 de maio de 2007 acadaron en Cangas 1.890 votos, sendo o 13,1% dos votos, e 2 concelleiros e 1 concelleira sobre un total de 21.
José Luis Carro Fernández-Valmayor
José Luis Carro Fernández-Valmayor, nado en Madrid o 9 de outubro de 1942, é un xurista e profesor galego. Catedrático da Universidade de Santiago de Compostela e Profesor Emérito do Departamento de Dereito Público e Teoría do Estado, área de Dereito Administrativo
Alternativa Canguesa de Esquerdas
Resultados electorais
No ano 2011 acadarían 1.744 votos, o que supuxo o 12,77% dos sufraxios, mantendo 2 concelleiros e unha concelleira.
José Luis Carro Fernández-Valmayor
Traxectoria
De familia coruñesa, aínda que nado en Madrid, estuda Dereito na Universidade de Santiago de Compostela, continuando estudos xurídicos tamén nas facultades de Dereito de Tolosa, Heidelberg e Boloña. Doutorouse en Dereito pola Universidade de Boloña co premio Vittorio Emanuele II á mellor tese doutoral da devandita Universidade, e foi investigador da Fundación alemá Alexander von Humboldt no Max-Planck-Institut de Dereito Público Comparado e Dereito Internacional.
Alternativa Canguesa de Esquerdas
Resultados electorais
No ano 2015 acadou 2.268 votos, o que supuxo o 17,14 % dos sufraxios e 4 concelleiros.
José Luis Carro Fernández-Valmayor
Traxectoria
É membro de numerosas sociedades xurídicas (entre elas da Real Academia Galega de xurisprudencia e Lexislación ; da Societas Iuris Publici Europaei de Göttingen, en Alemaña; da Asociación italo-española de Profesores de Dereito Administrativo; da Asociación Española de Profesores de Derecho Administrativo (AEPDA); do Consello de Catedráticos do Instituto Internacional de Estudos de Direito do Estado (Brasil); Presidente do Comité Científico do Observatorio Internacional da Regulación das Entidades do Sector Público (OIRESP); etc.). Así mesmo é membro dos consellos de redacción de numerosas revistas do ámbito xurídico (Revista de Estudios de la Administración Local, Revista de Administración Pública, Revista General de Derecho Administrativo, Anuario de Gobierno Local, Cuadernos de Derecho Local, Direito Regional e Local da Universidade do Minho etc.).
Foi avaliador externo da Agencia Nacional de Evaluación y Prospectiva, da Agence Nationale de la Recherche de Francia e da Revista Diritto e Processo Amministrativo de Italia, así como de revistas españolas da súa área científica. Foi vogal do Comité Asesor do campo científico “Derecho” da Comisión Nacional Evaluadora de la Actividad Investigadora, así como membro de xurados avaliadores de premios de investigación e de comités organizadores de encontros e congresos científicos.
Recoñecementos
Entre outros galardóns e recoñecementos foi distinguido coa Cruz de Honor da Orde de San Raimundo de Peñafort.
Alternativa Canguesa de Esquerdas
Goberno
Mariano Abalo Costa ocuparía o posto de Concelleiro de Urbanismo, o número dous da Alternativa, Xosé Manuel Pazos Varela sería o encargado da Concellería de Cultura e Educación, mentres que a número tres da coalición, Maruchi Álvarez Barreiro tomaría a delegación da Concellería de Persoal.
O 28 de xaneiro de 2010 rompíase dito pacto (a decisión da mesma asemblea aberta) polos supostos ataques do BNG contra as competencias dos edís de ACE e polo coloboracionismo dos nacionalistas cos promotores do porto deportivo de Massó. Ficaba, entón o bipartito nun goberno de minoría, non reclamado polo PP.
A Alternativa Canguesa de Esquerdas continua na oposición dende a ruptura do pacto de gobernoas até a actualidade, xa que nas eleccións de 2011, por mor da perda de votos do Bloque Nacionalista Galego e do PSOE, que repercutirían sobre o PP e UPAC, facilitouse o acceso ao goberno destas dúas forzas conservadoras.
No ano 2015 tras quedar 2º nas eleccións, ACE fíxose coa alcaldía grazas ó apoio dos 4 concelleiros do BNG e os 3 de ASpuN. Deste xeito Xosé Manuel Pazos Varela acolleu o título de alcalde. ACE fíxose coas concellerías de urbanismo ,mocidade e voluntariado e ,medioambiente e turismo.
Samba (filme de 2014)
Samba é un filme francés co-escrito e dirixido por Olivier Nakache e Eric Toledano que foi estreado no 2014. É a segunda colaboración entre Olivier Nakache, Eric Toledano e Omar Sy, despois de Intocable (2011).
Dólar de comercio
miniatura|[[Dólar de comercio (Estados Unidos)|Dólar de comercio estadounidense de 1884. ]] En numismática coñécese como dólar de comercio a moeda de prata emitida por diversos estados, na segunda metade do século XIX e na primeira do XX, para facilitar o comercio coa China e con todo o Oriente. Os dólares de comercio tomaban como referencia o real de oito español, que funcionaba como padrón de facto dunha moeda global para o comercio co extremo Oriente.
O Redondo, Siador, Silleda
O Redondo é un lugar da parroquia de Siador, no concello pontevedrés de Silleda.
Dólar de comercio
Contexto histórico-numismático
miniatura|320px|"Dólar do dragón" [[República Popular da China|chinés. 1904. ]]A aparición dos dólares de comercio debeuse á popularidade adquirida en todo o extremo Oriente pola moeda española de prata de oito reais, coñecida internacionalmente como spanish dollar. Logo do establecemento español nas illas Filipinas, a zona amurallada de Manila, coñecida como Intramuros, convertérase dun centro de importación e exportación de produtos chineses, nunha dirección, e de prata procedente do México español, que chegaba cruzando o Pacífico, na outra. A través daquela ruta comercial, coñecida como "Galeóns de Manila", entrou no leste asiático unha gran cantidade de reais de oito españois a partir do século XVI.
A ampla aceptación desta moeda levou á creación do yuan chinés de prata, inspirado no real de oito do Imperio Español. Esta nova moeda, coñecida como "dólar do dragón", non só circulou na China senón que, a carón da orixinal hispana, se converteu na moeda de comercio preferida na China e nos seus territorios veciños.
Derrotada na primeira Guerra do Opio (1839-1842), que se iniciou cando as autoridades chinesas trataron de evitar que Gran Bretaña introducise opio no país, China viuse obrigada a abrir varios dos seus portos ao comercio exterior. Neste contexto, na segunda metade do século XIX, as nacións occidentais que comerciaban con ela e que tiñan intereses comerciais na rexión viron como opción máis barata e máis conveniente a cuñaxe das súas propias moedas de prata en lugar de seguir utilizando as de orixe hispana.
Nacera, daquela, o dólar de comercio, unha moeda de prata de 900 milésimas fixada en 26,9 gramos ( 7 MACE AND 2 CANDAREENS, na denominación en inglés das unidades locais, tal e como se amosa nos anversos).
Francia
miniatura|320px|[[Piastra da Indochina Francesa|Piastra de comercio da Indochina francesa. 1885. ]] Para controlar a oferta de diñeiro e aumentar a estabilidade monetaria nos territorios da Indochina francesa, Francia introduciu en 1885 a súa propia moeda comercial de prata, non co nome de dólar, senón co de "piastra de comercio", que naceu coas mesmas especificacións que tiña o peso mexicano, herdeiro directo do real de oito español.
Nos seus anversos reproduce unha imaxe de Marianne sedente con fasces, a lenda REPUBLIQUE FRANÇAISE e a data no exergo. As lendas do reverso son INDO-CHINE FRANÇAISE. TITRE 0,900. POIDS 27,215 GR. PIASTRE DE COMMERCE.
Ese padrón inicial, utilizado entre 1885 e 1895, correspondíase cos 24,4935 gramos de prata pura por cada piastra (27,215 de prata de 900 milésimas). Porén, en 1895 reduciuse a 24,3 gramos de prata pura (27 gramos brutos), feito que se reflicte na lenda do reverso (... TITRE 0,900. POIDS 27 GR...). Finalmente, a piastra de comercio francesa foi desmonetizada en 1928.
Xapón
dereita|miniatura|320px|Dólar de comercio xaponés. [[1875. ]] Xapón bautizou como "dólar de comercio" (coa denominación en inglés: TRADE DOLLAR ) a súa moeda comercial, que emitiu entre 1875 e 1877. Tratábase dunha moeda de prata de 900 milésimas e cun peso de 27,22 gramos, en tanto que a moeda dun ien que circulaba no país naquel momento pesaba 26,96 gramos, cun deseño case idéntico ao do dólar de comercio.
Nos seus anversos amósase a imaxe dun dragón no centro, rodeada polas lendas 年 九 治 明 本 日 大 ("Grande Xapón" e a data da era Meiji), arriba, e 420 GRAINS. TRADE DOLLAR. 900 FINE, abaixo. No reverso reprodúcese unha flor de crisantemo (escudo e selo real do emperador), dúas pólas de paulownia e, no centro, a lenda 貿 易 銀 ("prata de comercio").
Hospital do Tórax
250px|miniatura|dereita|Imaxe do hospital cando estaba abandonado. O Hospital do Tórax (en catalán Hospital del Tòrax ou Sanatori de Terrassa), é un antigo hospital catalán situado no norte da cidade de Terrassa (provincia de Barcelona). Albergou doentes con doenzas respiratorias dende 1952 até 1997. No ano 2014 o recinto foi totalmente reformado e converteuse no Parque Audiovisual de Cataluña, un complexo de produción audiovisual.
Dólar de comercio
Xapón
Deste dólar de comercio xaponés cuñáronse 2.736.000 moedas, a gran maioría entre 1876 e 1877.
Hospital do Tórax
Historia
Preto da década dos 50, o Ministerio de Sanidade decidiu abrir preto de Barcelona un hospital que acollese a gran cantidade de doentes con enfermidades respiratorias, tales como tuberculose, fibrose ou cancro de pulmón, que había en Cataluña. O terreo escollido, a tres quilómetros de Terrassa, chamado Pla del Bon Aire (en galego Chairo do Bo Ar), tiña as condicións ideais para o tratamento destes doentes; sen néboas, protexido dos ventos do noroeste, con clima tépedo no verán, a catrocentos metros de altura, con trescentos días solleiros durante o ano, chan seco e saneado, rodeado de piñeiros, auga abundante e ben comunicado coa cidade de Barcelona. Tamén influíu o feito de que Terrassa era a cidade coa taxa de tuberculose máis baixa de Cataluña, polo que o concello adquiriu as once hectáreas da leira e regalounas ao Padroado Nacional Antituberculoso. O 8 de xuño de 1952 inaugurouse o hospital; a inauguración estivo presidida polo ditador Francisco Franco, acompañado do capitán xeneral de Cataluña, o gobernador civil, o ministro de gobernación, o director xeral de sanidade e o xefe local de sanidade. Converteuse en hospital común en 1970 e en 1997 foi pechado. 250px|miniatura|dereita|Imaxe do hospital actualmente, transformado no [[Parque Audiovisual de Cataluña.]] Unha vez o hospital deixou de funcionar a meirande parte do edificio ficou abandonada. A súa grande extensión e lúgubre aparencia propiciou visitas de curiosos. A medida que as visitas foron aumentando xurdiron lendas sobre sucesos paranormais que se produciron dentro do hospital, que lle outorgaron fama de lugar encantado con grande actividade paranormal.
Dólar de comercio
Xapón
Cando Xapón se adheriu ao padrón ouro en 1897, as moedas de prata dun ien foron demonetizadas, medida que incluíu tamén os dólares de comercio. Á maioría destes dólares estampóuselle o carácter gin ("prata", en xaponés), para pólos en circulación nos territorios de Taiwán, Corea e Lüshunkou, que estaban baixo ocupación xaponesa. A Casa da Moeda do Xapón en Osaca colocou esa marca no lado esquerdo dos reversos, en tanto que a súa sucursal de Toquio o fixo nos anversos.
Hospital do Tórax
Historia
No ano 2004, a Xeneralidade de Cataluña e o Concello de Terrassa acordaron transformar o recinto nun complexo audiovisual. En 2010, a Residencia para Discapacitados Psíquicos e Centro de día La Pineda, que se atopaba nunha á do hospital, tivo que ser trasladada ao centro da cidade.
O recinto
O edificio foi deseñado polo arquitecto Mariano Morán y Fernández Cañedo. Era sólido e macizo, tiña grandes espazos interiores e exteriores, e aínda é hoxe un inmoble monobloque, de corenta metros de altura, en forma de avión, cun corpo central e dúas ás de oito andares cada unha e que mide 227 metros de envergadura, cun perímetro de 992 metros e unha superficie cuberta de sesenta e seis mil metros cadrados, máis un patio interior pechado con galerías que dá acceso a unha igrexa con capacidade para mil persoas. O hospital dispoñía dun total de 1600 camas. O primeiro andar da á dereita estaba destinado a nenos e o primeiro andar da á esquerda a nais lactantes. O noveno andar, que estaba destinado a comunidade de monxas carmelitas, tiña capela propia, cociña, calefacción e servizos independentes aos do hospital. Os outros catorce andares, divididos polo corpo central en dúas unidades de sete, contaban en cada un con habitacións para seis, dous e un enfermo, con lavabo individual, dentro do durmitorio cada habitación tiña unha saída á terraza, onde os doentes cumprían o repouso ao ar libre. Cada andar dispoñía de comedor, sala de xogos, sala de curas e enfermaría, baños e duchas.
Dólar de comercio
Reino Unido
dereita|miniatura|320px|Dólar de comercio [[Gran Bretaña|británico do reinado de Vitoria. 1900. Ceca de Bombai (deseño: G. W. de Saulles). ]] Coa extensión dos intereses comerciais británicos no Oriente, particularmente despois da fundación de Singapur, en 1819, e de Hong Kong, en 1842, fíxose necesaria a emisión dunha nova moeda especial, un dólar de comercio, que eliminase a sobredependencia que tiñan as colonias británicas das moedas estranxeiras daquela en circulación.
Hospital do Tórax
O recinto
No corpo central do edificio estaban situados os servizos administrativos, a dirección, a sala de xuntas, os arquivos, a central telefónica, a oficina de correos, o salón de actos, a barbaría, a biblioteca, a asistencia social, a emisora de radio que conectaba con todos os andares, o economato e a imprenta e no soto o depósito de cadáveres e a sala de autopsias. Tamén dispoñía de cámaras para médicos, bolseiros, enfermeiras, persoal auxiliar e laboral que residía no centro, ademais de residencia para o administrador e para o oficial administrativo. Na parte central da cuarta planta, atopábase a unidade cirúrxica, con dous quirófanos e un terceiro para pequenas intervencións, sala de recuperación, catorce cámaras para postoperados e sala de descanso para o equipo cirúrxico. No quinto andar atopábase o servizo de radioloxía, cun laboratorio que posuía unha sección de bacterioloxía, farmacia, servizo de otorrinolaringoloxía e broncoscopia, departamento de exploración funcional e despachos médicos con aparellos de radioscopia.
Dólar de comercio
Reino Unido
A nación derrotada nas Guerras do Opio, China, viuse obrigada coa sinatura do Tratado de Nanking non só a abrir os seus portos ao comercio británico senón tamén a ceder Hong Kong a Gran Bretaña. Nas décadas seguintes, foron moitos os comerciantes e aventureiros que se instalasen nesas zonas e o comercio internacional floreceu. Establecéronse bancos estranxeiros e comezaron a chegar as moedas de prata de todo o mundo para pagar o té, a seda e a porcelana chinesa que se enviarían ao estranxeiro.
Hospital do Tórax
O recinto
O soto dispoñía de doce grandes lavadoiros de pedra, onde se lavaba a roupa a man, pasadores e roupeiro. Tamén dispoñía de talleres para carpinteiros, ferreiros, albaneis e electricistas. Unha grande sala de cinema con cincocentas butacas proxectaba películas teatrais os sábados e domingos. As cociñas, baixo unha das ás, repartían comida a todas as unidades. O xefe do Estado, visto o tamaño e a localización do edificio recomendou a concesión de coche oficial e condutor ao director do centro, privilexio que se mantivo ata o segundo goberno da Xeneralidade de Cataluña.
Dólar de comercio
Reino Unido
miniatura|320px|Dólar de comercio de [[1867, cuñado pola Hong Kong Mint para o seu uso en Hong Kong. ]] Nun primeiro momento, en 1863, a Royal Mint de Londres foi autorizada para emitir unha serie de moedas especiais para o seu uso en Hong Kong dentro do sistema do dólar. En 1866 estableceuse unha ceca local na illa de Hong Kong, a Hong Kong Mint, co propósito de cuñar pezas dun dólar e de 50 centavos co mesmo valor e peso que os pesos mexicanos que, entre outras moedas, circulaban na illa. Porén, estes novos dólares non foron ben recibidos polos chineses, polo que a súa produción cesou e a ceca de Hong Kong acabou por pechar en 1868.
Hospital do Tórax
A negra estatística
O Hospital do Tórax foi durante moitos anos o hospital co índice de suicidios máis elevado de todo o Estado. Dise que os enfermos se lanzaban dende o noveno andar ao xardín, alcumado a Xungla. A estancia media dun paciente era dun ano. A lenta e dolorosa morte dos doentes provocaba unha psicose xeral que en moitos casos acababa en suicidio.
Dólar de comercio
Reino Unido
Xa en 1895, do mesmo xeito que noutros países, o Reino Unido acordou emitir os seus propios dólares de comercio (trade dollars), en prata de 900 milésimas, para o seu uso en todo o extremo Oriente, e que axiña se distribuíron por toda a China, onde gozaron dunha boa aceptación. Estas moedas presentan nos anversos unha imaxe de Britannia na beira do mar, que sostén cunha man un tridente e o escudo británico na outra, cun barco mercante a toda vela no fondo. Os reversos teñen un deseño arabesco co símbolo chinés da lonxevidade e a denominación "dólar de comercio" en dous idiomas: chinés e malaio con alfabeto árabe adaptado. O deseño débeselle ao medallista George William de Saulles.
Millo doce
thumb|200px|Mazarocas fervidas O millo doce (Zea mays L. var. rugosa ou tamén Zea mays convar. saccharata var. rugosa) (coñecido en inglés coma sweet corn) é unha variedade de millo con elevado contido en azucre. Malia a importancia do millo coma alimento en Galiza dende a súa chegada das Américas, o millo doce non forma parte da gastronomía tradicional galega, tendo sido popularizado hai uns anos maioritariamente en conserva (non tanto en carozo), e incorporado principalmente a ensaladas. É, porén, moi popular noutras culturas, especialmente nos Estados Unidos de América.
Dólar de comercio
Reino Unido
miniatura|320px|Dólar de comercio de [[1903 para circular nas Colonias do Estreito (deseño: G. W. de Saulles). ]] Estes dólares de comercio comezaron a cuñarse en 1895 para o seu uso en Hong Kong e nos territorios británicos do sueste asiático coñecidos como Colonias do Estreito. Porén, en 1903 creouse un novo dólar de comercio para estas colonias, polo que o primeiro se seguiu producindo exclusivamente para Hong Kong, ata 1935.
Hospital do Tórax
Lendas
Hai moitas lendas de actividade paranormal no hospital, aínda que ningunha se puido comprobar. Con todo, en 2003, a Garda Civil detivo un rapaz que subtraera un feto conservado en formol das instalacións do hospital.
Dólar de comercio
Reino Unido
As marcas de ceca B e C remiten, respectivamente cecas de Bombai e Calcuta, en tanto que a ausencia de marca indica que a moeda procede da ceca de Londres.
Millo doce
Valor nutricional
O gran do millo doce é o resultado dunha mutación nos xenes que controlan a conversión do azucre en amidón no endosperma (tecido de reserva). As mazarocas de millo doce son apañadas nunha etapa precoz do seu crecemento (estadio leitoso). A maduración do gran produce a conversión do azucre en amidón, polo que o millo doce se conserva pouco tempo e se come fresco, ou ben se comercializa enlatado ou conxelado, antes de que os grans endurezan e se tornen ricos en amidón.
Dólar de comercio
Reino Unido
O dólar de comercio británico foi desmonetizado o 1 de agosto de 1937.
Millo doce
Historia
O millo doce foi froito dunha mutación espontánea de millo e cultivado por varias nacións amerindias. Os iroqueses xa cultivaban o primeiro millo doce rexistrado, chamado Papoon, o cal adquiriron os colonos europeos en 1779. E xa dende moi cedo foi un cereal popular nas rexións do sur e do centro dos Estados Unidos de América.
Dólar de comercio
Estados Unidos
dereita|miniatura|320px|Primeiro [[Dólar de comercio (Estados Unidos)|dólar de comercio dos Estados Unidos. 1873. ]]
Millo doce
Historia
As súas variedades de polinización aberta estiveron amplamente dispoñíbeis nos EUA no século XIX. Dúas das máis antigas variedades, aínda están hoxe en día á venda: Country Gentleman, con ringleiras brancas en fileiras irregulares, e Stowell's Evergreen.
A produción no século XX estivo influenciado polos desenvolvementos a seguir: Actualmente hai centenares de variedades, e constantemente se desenvolven máis.
Dólar de comercio
Estados Unidos
O dólar de comercio dos Estados Unidos foi cuñado entre 1873 e 1885 nos establecementos da ceca dos EEUU en Filadelfia, Carson City e San Francisco (maioritariamente neste último, por estar máis próximo á fonte da prata e ao seu destino en Asia). Como os demais, é tamén de prata de 900 milésimas, e pesa 27,22 gramos, é dicir, 0,52 gramos máis que o dólar circulante naqueles momentos nos Estados Unidos.
O responsable do seu deseño e da súa cuñaxe foi William Barber, o gravador xefe da ceca estadounidense. Nos seus anversos presenta a alegoría feminina da Liberdade sedente e ollando o mar, sostendo na man unhas pólas de oliveira e rodeada de 13 estrelas. Na composición introdúcese a palabra LIBERTY nunha cinta e IN GOD WE TRUST na base da peaña. No centro dos reversos amósase unha aguia coas Á|ás abertas que sostén coas súas poutas unhas pólas con bagas e uns cogomelos; as lendas son UNITED STATES OF AMERICA E PLURIBUS UNUM 420 GRAINS 900 FINE e, no exergo, TRADE DOLLAR.
É moi frecuente que estes dólares de comercio amosen marcas gravadas feitas polos comerciantes chineses para verificaren a súa autenticidade e o seu valor e peso correctos.
Castro, San Cremenzo de Pazos, Zas
Castro é un lugar da parroquia de San Cremenzo de Pazos no concello coruñés de Zas da Comarca da Terra de Soneira. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2020 tiña 13 habitantes (5 homes e 8 mulleres).
Mosteiro de Santa María da Armenteira
O mosteiro de Santa María da Armenteira é un mosteiro románico de transición, ou protogótico, que pertenceu desde a segunda metade do século XII á Orde do Císter. Deste xeito o seu estilo arquitectónico responde aos preceptos do Plano Bernardino baseado na austeridade formal e o rigor funcional. Dende finais do século XX, acolle a unha comunidade de monxas da Orde Cisterciense da Estrita Observancia.
Sitúase na parroquia de Santa María da Armenteira, no concello pontevedrés de Meis.
Historia
A lenda conta que foi fundado por Santo Ero. Risco recóllea así :