cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sala Nasa
A Sala NASA (Nave de Servizos Artísticos) foi un espazo multidisciplinar de Santiago de Compostela promovido polo Grupo Chévere xunto con Blanca Cendán en outubro de 1992, localizado no número 51/53 da rúa de San Lourenzo. Nel realizábanse espectáculos teatrais, concertos e todo tipo de disciplinas artísticas. Desde 1992 foi o lugar de estrea e permanencia dos espectáculos da compañía creadora, ademais das súas funcións periódicas chamadas Ultranoites. Durante a súa existencia foi tamén un escenario de referencia no circuíto da música alternativa. Funcionou ata setembro de 2011, meses despois da supresión das axudas procedentes do Concello de Santiago coa toma de posesión do alcalde Gerardo Conde-Roa.
En 2012 recibiu o Premio de Honra Marisa Soto da Asociación de Actores e Actrices de Galicia.
O local que ocupaba na rúa de San Lourenzo, actualmente a Sala Malatesta, era un garaxe particular que foi remodelado e adaptado ás novas funcións polos propios membros da compañía. A Sala exercía tamén de editora de libros, CD, DVD ou CD-ROM e en 2010 inspirou a creación da páxina Redenasa.tv, «converténdose na súa alma dixital e con intención de sobrevivila cando desaparecese o corpo material». Actualmente Redenasa.tv é usado como selo editorial das publicacións de Chévere.
Narbona
Narbona (en francés: Narbonne, en occitano: Narbona) é unha cidade situada na costa mediterránea francesa, no departamento de Aude, na rexión de Occitania (ata 2014 en Languedoc-Rosellón), ao sur do país.
Historia
Os romanos fundárona no ano 118 a.C., baixo o nome de Colonia Narbo Martius. Estaba situada na vía Domitia, o primeiro camiño romano na Galia, que permitía enlazar Italia e España. Narbona era a capital da Narbonense, provincia romana creada na mesma época. Foi ata o fin do Imperio romano unha das cidades máis importantes da Galia cunha superficie de máis de 2 km². No ano 462, Narbona foi integrada ao reino visigodo de Tolosa ata o 718, que foi ocupada polos musulmáns que viñan de España ata o 759. Logo desta data, Narbona quedou definitivamente dentro do reino dos francos.
Administración
Narbona é a capital de tres cantóns:
Silvoso, Meis, Meis
Silvoso é un lugar da parroquia de Meis no concello pontevedrés de Meis, na comarca do Salnés. Tiña 54 habitantes no ano 2016 segundo datos do IGE, dos que 30 eran mulleres e 24 homes, o que representa un descenso continuado respecto ós anos 2010, cando tiña 71 veciños, e 2005, cando eran 60.
Scophony
Scophony foi un sistema de televisión mecánica desenvolvido no Reino Unido, usaba espellos montados en tambores rotantes de alta velocidade para proxectar unha imaxe sobre unha pantalla.
Desenvolvemento
O sistema desenvolveuno a compañía Scophony Limited fundada por Solomon Sagall a comezos da década de 1930 para explotar as patentes do inventor George William Walton. En 1938 a compañía fixo unha demostración con éxito de tres tipos de televisión mecánica de 405 liñas na exhibición Radiolympia de Londres, un televisor doméstico, cunha área de imaxe de aproximadamente 24" x 22" e dous sistemas de proxección para salas de exhibición, unha cunha imaxe de 72" x 60" e outra de 108" x 144 ". Varios dos sistemas para as salas de exhibición estiveron en operación pero os televisores para o fogar non chegaron a se comercializar polo comezo da segunda guerra mundial.
A scophony utilizaba un sistema óptico coñecido como Split Focus, desenvolvido por un dos fundadores da compañía G W Walton, que permitía que os planos da imaxe foran diferentes na dirección horizontal e na vertical xa que o feixe de luz dividíase por medio de lentes cruzados en dous planos separados, reducindo o tamaño e os custos. O modulador de luz desenvolvido por J.H. Jeffree en 1934, que utilizaba ondas de son ultrasónico que corrían perpendiculares á luz.
Playmate
miniatura|dereita|[[Carmella DeCesare, playmate da revista no ano 2004.]] Unha playmate é aquela modelo que aparece na revista Playboy sinalada como tal de forma mensual. No artigo sobre a Playmate do Mes inclúense fotografías da modelo espida e un póster central coñecido como centerfold, así como unha curta biografía e unha folla de datos na que se inclúen medidas, estatura, aniversarios e unha breve presentación. Ao final do ano, unha das doce playmates é elixida Playmate do ano.
Máis de seiscentas mulleres foron Playmates dende o segundo número da revista Playboy, en xaneiro de 1954. Hoxe en día, unha playmate cobra preto de 25.000 dólares polo seu artigo; élle entregado ademais un coche e 100.000 dólares se é elixida Playmate do Ano.
Nanga Parbat
miniatura|300px O Nanga Parbat é un cumio da cordilleira do Himalaia, de 8.126 m, sendo a novena montaña máis alta do mundo e a segunda de Paquistán. Situado ao norte do país, é o pico superior aos oito mil metros localizado máis ao occidente.
Topónimo
O nome do monte significa montaña espida en urdu e hindi. A denominación débese a que se trata dunha montaña illada, separada do resto de grandes montañas, feito que a fai destacar na paisaxe circundante. Este mesmo isolamento faina ao tempo especialmente perigosa para os escaladores.
En caxemir o seu nome é Diamir, que quere dicir rei das montañas.
Cimas secundarias
O Nanga Parbat, como outras montañas elevadas, ten varios cumes menores, a parte do principal, entre os que cómpre desetacar os seguintes:
Ascensións
En 1953 unha expedición alemá, dirixida por Karl-Maria Herrligkoffer, logrou pisar o cume do Nanga Parbat o 3 de xullol de 1953. O único integrante desta expedición que chegou a cima foi o escalador austríaco Hermann Buhl, con o mérito engadido de facelo sen máscara de osíxeno.
A primeira ascensión invernar tardaría sesenta e tres anos mais, o 23 de febreiro de 2016 e pola seguinte orde Ali Sadpara, Alex Txikon e Simone Moro chegaron ó máis alto do pico paquistaní.
Leprosaría
miniatura|[[Moeda filipina dun peso de 1922, da leprosaría da illa Culion]] Unha leprosaría ou leprosería (tamén denominada lazareto) é un hospital ou instalación similar, máis ou menos illada, onde se tratan enfermidades infecciosas. Historicamente utilizáronse para coidar doentes con enfermidades pouco o nada infecciosas, como a lepra ou a tuberculose, e algunhas destas instalacións eran máis ben centros de reclusión, sen ningún tipo de coidados médicos nin salubridade.
Antigamente as leprosarías eran establecementos aos que se enviaban os leprosos co fin de illalos do resto da poboación, nun intento de conter o contaxio da doenza. Foron un efecto secundario cultural da lepra, unha das doenzas infecciosas máis mortais e mutiladoras de todos os tempos, e que causaba verdadeiro pánico (e, en consecuencia, o rexeitamento social dos leprosos). Alí, cada doente tiña que coidarse por si mesmo, pois non había moita axuda externa. Eran lugares crueis, sen lei e con pouca protección. Os roubos, a violencia e os abusos eran comúns.
Leprosarías famosas e duradeiras foron as de Kalaupapa (Hawai), Chacachacare (Trindade) e Spinalonga (Creta). Diversas colonias situábanse en illas, para afastar mellor aos doentes do resto da poboación. Algunhas chegaron mesmo a cuñar moeda, seguindo a idea de que, de permitir que os leprosos apalpasen o diñeiro normal, a doenza espallaríase máis facilmente.
A lepra existe aínda hoxe, principalmente nos países subdesenvolvidos, pero é facilmente tratada con antibióticos.
Sisalde Cativo, Esteiro, Cedeira
Sisalde Cativo é un lugar da parroquia de Esteiro no concello de Cedeira na provincia da Coruña. Tiña 24 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 14 homes e 10 mulleres, o que supón unha diminución con relación ao ano 2003 cando tiña 30 habitantes.
Rebelle
Rebelle é un filme canadense de 2012 escrito e dirixido por Kim Nguyen e protagonizado por Rachel Mwanza, Alain Lino Mic Eli Bastien e Serge Kanyinda. Conta historia dunha nena soldado que é obrigada a participar nunha guerra civil en África, e que é criada para converterse en bruxa. O filme era foi rodado principalmente na República Democrática do Congo, en francés e lingala.
Logo da súa estrea no Festival Internacional de Cinema de Berlín, o filme recibiu valoracións positivas da crítica. Gañou varios galardóns e foi nomeado para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 85ª edición dos premios.
Sinopse
Durante unha guerra civil na África subsahariana, unha nena de doce anos chamada Komona é secuestrada polas forzas rebeldes para convertela nun soldado ás ordes dun señor da guerra coñecido como o Gran Tigre. Os rebeldes obrigan a Komona a matar os seus propios pais. Entón, é enviada a unha illa deserta con moitos outros nenos. Ensínanlles a empregar armas grandes e obríganos a ir á guerra cos rebeldes. Tras beber saiba comeza a experimentar ilusións. Cando as súas visións permiten que sobreviva a un ataque é considerada unha nena bruxa e o Gran Tigre vea como un recurso, que tamén intenta converter na súa concubina.
Espartaco (Ourense)
Espartaco foi un periódico editado en Ourense entre 1935 e 1936.
Historia e características
Subtitulado Periódico antifascista, apareceu a mediados de decembro de 1935. Periódico semanal, que logo pasou a quincenal, de tendencia comunista, dirixido por Severino Nóvoa Gutiérrez. Editado na imprenta de La Región. No periódico colaboraban xunto cos antigos trotskistas, mozos socialistas e comunistas, e membros das Mocedades Galeguistas, como Armando Fernández Mazas, Mario Fernández Mazas, Luís Taboada Camoeiras, Amadeo Varela Rodríguez, Eduardo Villot Canal e José Luís López Cid.
Foi multado polo Goberno civil en marzo de 1936 e novamente en maio, por non respectar a censura. Cesou a súa publicación en xullo de 1936.
Quintana Redonda
Quintana Redonda é un concello español da provincia de Soria (Castela e León). censados. A súa poboación é de 523 habitantes (INE 2012).
Xeografía
Ocupa unha superficie de 183,92 km². Está situado o concello a uns vinte quilómetros da capital provincial, en dirección suroeste, cara a Berlanga de Duero.
Ademais do seu núcleo principal abrangue outros once lugares ou barrios: La Barbolla, Las Cuevas de Soria, Fuentelaldea, Fuentelárbol, Izana, Los Llamosos, Monasterio, La Revilla de Calatañazor, La Seca e Ventosa de Fuentepinilla.
É unha zona bastante chá, aínda que a unha altitude de 1.000 m. A paisaxe ten agras, ermos, e bosques de piñeiro, carballo e aciñeira, onde se acubillan unha gran variedade de especies animais. Porén, no que máis destaca o concello é na súa produción micolóxica e na olería, confeccionada cunha peculiar arxila negra.
O río Izana cruza o concello. Tamén ten estación de tren.
Xente e historia
As festas principais do concello están dedicadas a San Xoán e Santo Urbano, o 24 e 25 de xuño, ademais do San Roque e a Virxe de agosto.
Janet Weiss
Janet Lee Weiss, nada o 24 de setembro de 1965, é unha batería estadounidense coñecida por ser antiga membro da banda Sleater-Kinney e por tocar no presente en Quasi. Tamén foi batería en Stephen Malkmus and the Jicks, deixando o grupo despois do álbum Mirror Traffic, e contribuíu no cuaro disco de The Shins, Port of Morrow (2012). Weiss tamén foi a batería do supergrupo Wild Flag.
Weiss está moi ben considerada como batería; a revista Stylus Magazine listouna en 2007 no número 48 da súa lista dos 50 mellores baterías de rock, mentres que en 2014 LA Weekly colocouna no posto 12 do seu top 20. En 2016 a Rolling Stone listouna no número 90 na lista dos 100 mellores baterías de rock e pop, e en 2018 NME púxoa no 25 da súa lista dos mellores 32 baterías de rock.
Pablo Casado Elícegui
Pablo Antonio Casado Elícegui, nado en Zamora o 12 de xaneiro de 1944 e finado o 27 de marzo de 2017 nas Palmas de Gran Canaria, foi un arquitecto e adestrador de baloncesto profesional español que dirixiu entre outros equipos o Club Baloncesto Breogán de Lugo, o Canarias e o Villalba. En 1991 foi ademais director xeral deste club madrileño.
Traxectoria
Como xogador de baloncesto, estivo no CB Canarias durante o tempo que facía estudos universitarios de arquitectura en Tenerife.
Como adestrador, empezou nas categorías inferiores do Estudiantes, e en 1979 xa estivo adestrando os equipos sénior do Club Baloncesto Canarias. Nas illas conseguiu dous ascensos á máxima categoría do baloncesto español. En 1985 fichou polo Breogán lugués, a quen adestrou unicamente por unha tempada. En 1986 marchou ao CB Collado Villalba da periferia madrileña, onde permaneceu durante seis anos, o último deles ademais como director xeral do club (1992).
Anne Heche
Anne Celeste Heche, nada o 25 de maio de 1969 en Aurora, Ohio, e finada o 12 de agosto de 2022, foi unha actriz, realizadora, escenógrafa e produtora norteamericana. Acadou gran fama a nivel mundial durante a súa relación coa actriz e presentadora Ellen DeGeneres e a posterior ruptura.
Primeiros anos
Anne Heche comezou a súa carreira con 12 anos como corista nun café teatro para contribuír á subsistencia da súa familia. Descuberta por un cazatalentos aos 15 anos, cando participaba nas obras de teatro do seu instituto, rexeitou participar na serie As the world turns para poder seguir axudando á súa familia.
Éxito precoz
Finalmente, con 17 anos e despois de obter o seu diploma, partiu cara Nova York para participar na serie de televisión Another World interpretando ás xemelgas Vicky Hudson Frame e Marley McKinnon. As súas actuacións durante catro anos na serie supuxéronlle a consecución dun Daytime Emmy Award en 1991.
Carreira no cine
Anne Heche abandonou esta serie en 1991 para comezar a súa carreira cinematográfica. Despois dunha serie de filmes de pouco éxito, destacou en obras como Walking and Talking en 1996 e posteriormente con The Juror (O Xurado) xunto a Demi Moore. Pero foi a actuación como muller de Johnny Depp en Donnie Brasco o que lle valería as louvanzas da crítica. Participou posteriormente en Volcano ao lado de Tommy Lee Jones.
Pasamento
En agosto de 2022 sufriu un accidente de tránsito que lle provocou unha ferida anóxica cerebral severa, polo que estivo en coma en situación crítica. A súa familia comunicou que non se esperaba que sobrevivise, pero que a súa elección sempre fora doar os seus órganos e que se mantiña nun sistema de soporte vital para determinar se algún deles era viable.
Sisalde Maior, Esteiro, Cedeira
Sisalde Maior é un lugar da parroquia de Esteiro no concello de Cedeira na provincia da Coruña. Tiña 54 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 27 homes e 27 mulleres, o que supón unha diminución con relación ao ano 2003 cando tiña 62 habitantes.
El Idólatra de Galicia
El Idólatra de Galicia, foi un periódico galego que apareceu entre 1841 e 1842 en Santiago de Compostela, voceiro oficioso da Academia Literaria de Santiago.
Historia e características
Fundado e dirixido por Domingo Díaz de Robles, levaba por subtítulo ''Periódico sabatino. De Literatura, Ciencias y Artes en general, Historia, Moral y Costumbres''. Foi o pioneiro entre os periódicos de tendencia provincialista. Publicáronse 17 números entre o 1 de outubro de 1841 e o 15 de xaneiro de 1842.
Bright Eyes
Bright Eyes ten un contrato con Saddle Creek Records, un selo baseado en Nebraska fundado por Conor e o seu irmán Justin Oberst e con distribución de Sony Corporation. No ano 2004, os sinxelos "Lua" e "Take It Easy (Love Nothing)" entraron nos dous primeiros lugares da lista Hot 100 Singles Sales durante as dúas semanas posteriores ao seu lanzamento simultáneo.
Historia
O guitarrista e vocalista Conor Oberst, membro fundador de Commander Venus (banda que se separou en 1997), comezou a centrarse no seu novo proxecto, Bright Eyes. O nome da banda procede dunha canción da película Watership Down, cantada por Art Garfunkel. En 1998 editou 20 das cancións que estivera acumulando como o primeiro álbum oficial de Bright Eyes, A Collection of Songs Written and Recorded 1995-1997. Neste álbum Oberst comezou a experimentar con caixas de ritmos, teclados e outros instrumentos. The sound of the album ranges from bleating vocals to acoustic guitar songs and techno-style synthesizer instrumentals.A reacción da crítica con respecto a este traballo foi en xeral negativa.
Letting Off the Happiness
O 2 de novembro de 1998 Saddle Creek editou Letting Off the Happiness, un álbum de 10 temas que contaba cun son máis preciso e claro que o anterior. Segundo a nota de prensa do propio selo, nel aparecen membros de Lullaby for the Working Class, Neutral Milk Hotel e of Montreal. Neely Jenkins, de Park Ave., tamén contribuíu con voces. Foi principalmente gravado no soto da familia de Oberst en Omaha, nun gravador de cinta de oito pistas; con algún traballo feito no estudio do teclista Andy Lemaster en Athens (Xeorxia). A pesar de que case todos os temas foron interpretados por unha banda ao completo, "June on the West Coast" está tocada só cunha guitarra acústica e voces. "Padraic My Prince" ofrece un relato dramático sobre a morte do seu irmán cando era un bebé, unha historia con multitude de significados simbólicos.
En novembro de 1999 Bright Eyes lanzou o EP de cinco temas Every Day and Every Night, entre os que estaban "Neely O'Hara" e "A Perfect Sonnet."
Fevers and Mirrors
No ano 2000 Bright Eyes lanzou Fevers and Mirrors, con novos instrumentos como frauta, piano e acordeón nos arranxos das cancións. Despois do tema "An Attempt to Tip the Scales", hai unha entrevista de radio simulada na que Todd Fink de The Faint le un guión escrito por Oberst. Nesta entrevista, o falso Oberst presenta unha estraña e contraditoria explicación sobre a súa actitude con respecto á súa música. Recoñece tamén as críticas cara as súas letras que din que resultan demasiado extensas e falsas, e que iso comezou a quedar claro a medida que aumentaba a popularidade da banda, pero resposta dicindo que as letras representan unha visión persoal. Oberst posteriormnete comentou que "Era un xeito de burlarse de nós mesmos porque a gravación é unha decepción. Quero dicir, é unha parte de quen son pero tamén me gusta rir". O álbum foi colocado no número 170 na lista dos 200 mellores álbums da década para Pitchfork Media.
Lifted
Con Lifted or The Story Is in the Soil, Keep Your Ear to the Ground, editado en 2002, Bright Eyes converteuse nun dos "novos" artistas máis celebrados do ano, a pesar de ter gravado baixo ese nome durante varios anos. A banda recibiu atención en todo o pais, e incluso se falou dela en The New York Times, The Los Angeles Times, Time, Rolling Stone, Blender e Spin, e nalgúns deses artigos trataban a Conor Oberst como un significativo novo artista. O álbum foi un éxito comercial e vendeu ao redor das 250.000 copias, un gran avance para o selo e para todos os membros da banda nese momento.
I'm Wide Awake, It's Morning / Digital Ash in a Digital Urn
Durante a campaña electoral estadounidense do 2004, Bright Eyes xirou con Bruce Springsteen e R.E.M. na xira Vote for Change, dándose a coñecer máis entre o público. Na xira Oberst realizou numerosos duetos con Springsteen e Neil Young.
A principios de 2005 Bright Eyes foi abreconcertos de R.E.M. na súa xira por Australia, ademais de realizar concertos propios. O 2 de maio a banda apareceu no programa The Tonight Show with Jay Leno e interpretou a canción protesta "When the President Talks to God". Un sinxelo en vinilo de 7" vinyl do tema sería vendido posteriormente nos concertos. No mes de novembro Bright Eyes interpretou "True Blue" no programa para nenos Pancake Mountain.
Bright Eyes gañou os premios ao Artista do ano e Canción do ano por "When the President Talks to God" na edición do 2006 dos PLUG Independent Music Awards, e un recoñecemento especial polo vídeo de "First Day of My Life" nos GLAAD Media Awards. Ademais, a revista Time listou I'm Wide Awake, It's Morning como un dos dez mellores álbums do 2005. Ese mesmo ano editouse o álbum ao vivo Motion Sickness, documentando a xira de I'm Wide Awake, It's Morning.
Nun sketch do episodio do 20 de maio do 2006 do Saturday Night Live, Neil Young (interpretado por Kevin Spacey) uníase ás Dixie Chicks e á "sensación indie Bright Eyes" (interpretada por Andy Samberg), tdos os cales criticaran publicamente a George W. Bush.
Despois de editar tres álbums no 2005, Oberst afirmou que non tiña intención de publicar nada no ano 2006, pero o día 24 de outubro lanzouse un recompilatorio de rarezas titulado Noise Floor (Rarities: 1998-2005).
O 8 de marzo do 2007 Oberst apareceu no programa da National Public Radio All Songs Considered, interpretando unha selección de temas da súa colección, ademais de varias do EP Four Winds.
Cassadaga
Bright Eyes lanzou Four Winds en marzo do 2007, e o seu sétimo álbum, Cassadaga, no mes de abril. Nun número do 2007 da revista Rolling Stone etiquetaron a "Four Winds" como unha das 100 mellores cancións dese ano.
Para promocionar o álbum, Bright Eyes estivo de xira por Norteamérica dende febreiro ata maio, e por Europa e o Xapón os meses de xuño e xullo. Os doce músicos que formaban a banda incluían a dous baterías, todos eles uniformados cun traxe branco en fronte dun telón de vídeo durante as súas actuacións.
No "bis" da actuación celebrada o 19 de maio no Ryman Auditorium de Nashville, Tennessee, Oberst interpretou un novo tema con Gillian Welch e David Rawlings titulada "Man Named Truth". Connor afirmou que rematara a canción no camerino esa mesma noite; e foi lanzada ficialmente no único álbum do supergrupo Monsters of Folk, no cal Oberst toca ao lado de Jim James (My Morning Jacket), M. Ward (She & Him) e Mike Mogis (Bright Eyes).
Durante unha serie de 7 concertos en The Town Hall de New York City, Bright Eyes convidou aos seguintes artistas para unirse a eles no escenario: Lou Reed o 25 de maio; Ben Kweller o 26; Jenny Lewis e Johnathan Rice o 28; Norah Jones, Little Willie e Derrick E o 29; Nick Zinner, Maria Taylor e Ben Gibbard o 30; Steve Earle o 31; e finalmente Ron Sexsmith e Britt Daniel o 1 de xuño.
O 4 de xuño interpretaron "Hot Knives" en The Late Show With David Letterman, e o 9 de xullo sería lanzado un dobre sinxelo para "Hot Knives" e "If the Brakeman Turns My Way".
Voo 447 de Air France
O voo 447 da compañía Air France, un Airbus A330, con orixe en Río de Xaneiro e destino a París, tivo o 1 de xuño de 2009 un accidente no Océano Atlántico. Estando prevista a súa chegada ó aeroporto Charles de Gaulle ás 11:10, os radares perdéronlle o rastro horas antes.
Bright Eyes
Cassadaga
No mes de agosto do 2007 Bright Eyes adiou 3 concertos no Reino Unido por enfermidade. Anunciouse unha xira polos Estados Unidos e, en setembro, os concertos británicos foron definitivamente cancelados sen buscarlle outra data para a súa celebración.
O 29 de setembro actuaron coa Los Angeles Philharmonic no histórico Hollywood Bowl. Bright Eyes tamén tocou no mitin de Barack Obama en Omaha, Nebrasca o 7 de febreiro do 2008.
The People's Key
Bright Eyes entrou en hiato tras o lanzamento de Cassadaga en 2007. Durante 2008 e 2009 Oberst traballou nos seus outros proxectos musicais, Conor Oberst and the Mystic Valley Band e o supergrupo Monsters of Folk. Nun número do mes de xuño do 2009 da Rolling Stone, Oberst anunciou que quería "retirar" o seu proxecto de Bright Eyes, e que realizaría un último álbum coa banda: "Síntese como se necesitase parar nalgún momento. Gustaríame limpalo, pechar a porta, despedirme". Saddle Creek Records reeditou o seu EP compartido con Neva Dinova One Jug of Wine, Two Vessels o 23 de marzo do 2010 con catro temas novos gravados a finais do 2009.
O 31 de xullo do 2010, Bright Eyes asociouse coa American Civil Liberties Union (ACLU) de Nebraska para organizar un concerto pola igualdade en Omaha, Nebraska. O concerto recoaudou cartos para unha demanda federal que a ACLU presentou contra a cidade de Fremont, Nebraska por unha ordenanza do 21 de xuño que prohibía a contratación e o alugueiro de vivendas a inmigrantes ilegais. No concerto, Bright Eyes estreou unha nova canción titulada "Coyote Song", sobre dous namorados separados pola fronteira entre México e os Estados Unidos.
O novo álbum da banda, titulado The People's Key, foi publicado o 15 de febreiro do 2011, o mesmo día que Conor Oberst cumpría 31 anos. O video para o tema "Shell Games" lanzouse nas canles de YouTube da banda e de Saddle Creek, e nel a banda aparece tocando contra varias proxeccións. O 24 de febreiro a banda interpretou "Jejune Stars" no programa Late Show with David Letterman, e o 14 de abril fixo o mesmo con "Beginner's Mind" en The Tonight Show. O 10 de xuño Bright Eyes lanzou o video musical de "Jejune Stars". No video o grupo aparece tocando nun deserto cunha plataforma de fogos de artificio detrás dela, deletreando algunhas letras mentres Oberst as canta. En xuño, xullo e agosto de 2011, a banda realizou concertos nunha xira con The Mountain Goats. Bright Eyes finalizou o ano cunha xira por Australia, onde tocou no Harvest Festival.
Bright Eyes realizou un último concerto en Honolulu, Hawaii o 21 de novembro de 2011 e a banda iniciaría un hiato cando Oberst, Mogis, e Walcott se centraron en diferentes proxectos.
Voo 447 de Air France
Desaparición
Os labores de rastreo correron a cargo de dous avións Hércules da Forza Aérea do Brasil e tres navíos da Mariña. Na mañá do martes 2 de xuño de 2009, localizáronse os primeiros restos.
Vítimas
O director executivo da Michelin para a América Latina, o brasileiro Luiz Roberto Anastácio, e outro executivo brasileiro da mesma compañía, Antonio Gueiros, eran pasaxeiros deste voo, xuntamente cun traballador de Michelin en Francia identificado como Christine Pieraerts. O administrador da unidade brasileira CSA da empresa produtora de aceiro ThyssenKrupp tamén estaba no avión.
Causas
Tratábase dun avión relativamente novo, que entrara en funcionamento en abril de 2005, e que fora posto a punto por última vez o 16 de abril do 2009, segundo Air France.
Nun primeiro momento especulouse sobre a posibilidade de que fora alcanzado por un raio, a chuvia, unha xeada ou por mor de turbulencias, aínda que as causas reais aínda se descoñecían. Segundo Thomas Anthony, director do programa da Universidade do Sur de California sobre seguridade aeronáutica, "este accidente ocorreu na Zona de Converxencia Intertropical, que é un caldo de cultivo para as tormentas e os ciclóns. Nas imaxes de satélite, pódense ver liñas de tormentas eléctricas que ás veces se estenden durante centos e centos de millas. Podes ver o cumio das tormentas entre o 55.000 e 60.000 pés de altura". Valorouse tamén a posibilidade dun ataque terrorista, xa que a compañía tivera unha ameaza de bomba na Arxentina unhas semanas antes, que resultara ser falsa.
A principios de maio do 2010, o Ministerio de Defensa de Francia comunicou que se localizara a área na que se atopaba a caixa negra, se ben advirteu que era posible que non se chegase a recuperar dado o accidentado da orografía.
Finalmente, en xullo de 2012, a Oficina de Investigación e Análise, o organismo estatal francés encargado da seguridade aérea, atribuíu o accidente a fallos na ergonomía do avión e a "accións inapropiadas dos pilotos que estaban sometidos a forte presión".
Nino Morales
Jorge Alberto Morales Nino, coñecido como Nino Morales, nado o 20 de novembro de 1960 en Sevilla, Andalucía, é un ex xogador e adestrador profesional de baloncesto español Cunha altura de 1,95 xogaba na posición de ala.
Sicilia
Sicilia (en siciliano: Sicìlia) é unha rexión autónoma de Italia. É a máis grande de tódalas rexións da República e ademais a illa máis grande do mar Mediterráneo con 25.711 quilómetros cadrados. Xunto con Sardeña, a illa está clasificada oficialmente como unha rexión da Italia Insular.
Aínda que hoxe Sicilia é unha rexión de Italia, a illa foi unha cidade-estado de propio dereito, que dende Palermo, como Reino de Sicilia, chegou a dominar toda a illa, o sur de Italia e Malta. Con todo, coa unificación italiana de 1860 Sicilia converteuse nunha rexión autónoma do Reino de Italia.
Sicilia ten a súa propia cultura, especialmente con respecto ás artes, a cociña e a arquitectura. Ademais a illa posúe o seu propio idioma, o siciliano, de orixe latina. A economía siciliana baséase principalmente na agricultura (principalmente os hortos de laranxa e limón) e no turismo.
Xeografía
miniatura|esquerda|O [[Monte Etna nevado]]
A illa de Sicilia atópase adxacente á tan só 3,1 km da rexión italiana de Calabria, a través do estreito de Messina na súa parte leste. O nome que lle puxeron os romanos a Sicilia era Trinacria, en alusión á súa forma triangular. Con todo, o actual nome provén do nome que lle deron os gregos á illa, Sikelia, debido a que a tribo nativa que a habitaba eran os Sikels. A illa destacou sobre todo durante milenios por ser unha gran produtora agrícola, sendo os cítricos, as laranxas, os limóns, as olivas, o aceite de oliva, as améndoas e o viño algúns dos principais produtos desta terra. Ademais durante o século XIX converteuse nunha das principais produtoras de xofre do mundo, grazas ás minas de Enna (en siciliano: Castrugiuvanni) e Caltanissetta, porén a produción diminuíu na década de 1950.
Sicilia e as súas pequenas illas que a circundan son moi importantes no ámbito da vulcanoloxía. O monte Etna, situado ao leste, é o único volcán na illa de Sicilia, que cunha altura de 3.320 m é o volcán activo máis alto de Europa e un dos máis activos no mundo. Así como o Etna, hai varias cordilleiras non volcánicas en Sicilia: Sicani ao oeste, Eeri na zona central e Hyblaean no sueste. No norte de Sicilia, hai outras tres: Madonie, Nebrodi e Peloritani.
Ao redor da illa atópanse as illas Eolias, ao nordeste, que son importantes por atoparse nelas a illa de Stromboli, onde se atopa outro importante volcán homónimo. Tamén no mar Tirreno atópanse outros tres volcáns activos: Vulcano, Vulcanello e Lipari. Por últimos cómpre destacar que o arquipélago de Malta é de xeito xeográfico parte integrante de Sicilia, incluso Malta estivo unida a Sicilia politicamente até o ano 1798, en que foi ocupada durante case dous anos por Napoleón.
Hidroloxía
A illa de Sicilia está regada por varios ríos, a maioría dos cales flúen a través da zona central e entran ao mar na parte sur da illa. O máis grande é o río Salso, que río flúe a través de Caltanissetta, Enna e, antes de entrar no Mar Mediterráneo, no porto de Licata, durante 144 km. Outros ríos importantes da illa son o Simeto (113 km), o Belize (107), o Dittaino (105 km) ou o Platani (103 km).
Clima
O clima en Sicilia é mediterráneo con veráns calorosos, a causa do vento Siroco que chega de África e xera de improviso cambios na temperatura. As precipitacións son escasas, repercutindo no aprovisionamento hídrico, aínda que isto non impide que a agricultura sexa un dos seus principais recursos económicos. É notable a produción de cereais, xa importante en tempos romanos, e abundante produción de olivas, que asegura unha óptima produción de aceite.
Antigüidade
A Sicilia foi primeiro colonizada polos fenicios, os cartaxinenses e os gregos, que alí teñen deixado numerosos vestixios (teatro de Taormina, templos de Segesta, Agrigento e Selinonte, entre outros). Foi gobernada por príncipes chamados "tyranos", entre eles os famosos Denys o Antigo e Denys o Novo (que acolleu o filósofo Platón). Máis tarde caeu nas mans dos romanos despois da primeira guerra púnica, converténdose desde entón nunha importante fonte de cereais para Roma. O rei de Siracusa Hierón foi un fiel aliado dos romanos na segunda guerra púnica.
Sicilia foi a base da resistencia dos últimos pompeianos mandados por Sexto Pompeio, fillo de Pompeio. Despois da caída do Imperio romano, Sicilia pasa ao Imperio bizantino ata a súa conquista polos árabes do 827 ao 902.
Reino de Sicilia
miniatura|esquerda|170px|Bandeira do Reino de Sicilia. A diversidade cultural e a tolerancia relixiosa caracterizaron o período musulmán. Unha familia de normandos (os fillos de Tancredo de Hauteville) conquistou as terras de Italia meridional, o Papa encargoulle ao máis novo, Roxerio, invadir Sicilia para que volvese ao catolicismo (estaba ocupada por bizantinos e sarracenos), e acorda a soberanía sobre as terras a conquistar. Isto lévao a cabo entre 1060-1090. Máis tarde o neto de Roxerio converteu o territorio da illa en reino no 1130, nacendo o Reino de Sicilia. Roxerio II, admirador da cultura musulmá, realizou unha política de tolerancia. Así pois o trono pasou, por herdanza, á dinastía xermánica dos Hohenstaufen que gobernaron a rexión a partir de 1194 e adoptaron Palermo como capital en 1220. Medio século despois, conflitos entre os Hohenstaufen e o Papa provocaron a morte de Manfredo de Sicilia en 1266, o que derivou na conquista da illa por Carlos I, conde de Anjou, derrotando a Conradino en 1268, os partidarios da dinastía derrotada refúxianse no reino de Aragón. miniatura|Roxerio II de Sicilia. O 30 de marzo de 1282, o día de Pascua, nas Vésperas Sicilianas, provocadas polas taxas excesivas e explotada por Pedro III de Aragón, provocan o masacre dos franceses de Sicilia e a chegada dunha frota aragonesa á illa o 30 de agosto, dirixida polo propio Pedro III. Aclamado polo Parlamento de Sicilia como rei de Sicilia, Carlos tivo que abandonar a illa. En 1285 sucede a Pedro como rei de Sicilia o seu fillo Xaime, tanto Pedro como Xaime nomearon sicilianos nos cargos da illa cunha pequena minoría aragonesa en postos de responsabilidade pública, reduciron a presión fiscal e os comerciantes barceloneses aumentaron a súa influencia na illa.
En 1377 grazas a unha dispensa papal a filla de Federico IV, María I de Sicilia converteuse na raíña da illa. O rei aragonés, Xoán I de Aragón que recoñecía o papa de Aviñón conseguiu a dispensa para o matrimonio en 1391 entre o seu neto, Martiño o Novo e a raíña María, que residía en Cataluña tras ser secuestrada por un nobre siciliano, coa condición de conquistar Sicilia, o que tras unha longa resistencia dos baróns sicilianos conseguiu. Á morte de Martiño o Novo en 1409 sen descendencia a coroa pasou a seu pai, Martiño de Aragón. En 1414 Fernando de Aragón declarou a unión perpetua das coroas de Aragón e Sicilia, gobernando Sicilia vicerreis en nome do rei.
Idade Moderna
miniatura|Fernando I, primeiro Rei das Dúas Sicilias
Debido á Inquisición en 1492 decretouse a expulsión dos xudeus de Sicilia. Nos seguintes séculos a illa veuse afectada por dous terremotos moi graves no leste do país, nos anos 1542 e 1693, ademais só uns poucos anos antes deste último tremor a illa foi golpeada por unha feroz praga. Durante o século XVII houbo varias revoltas, mais foron reprimidas, especialmente as revoltas de Palermo e Messina. Co Tratado de Utrecht de 1713 Sicilia foi asignada á Casa de Savoia, onde gobernaron durante sete até que intercambiaron a illa pola de Sardeña co Emperador Carlos VI da dinastía Habsburgo de Austria.
Mentres que os austríacos estaban preocupados coa Guerra de Sucesión de Polonia, un príncipe Borbón, Carlos III foi capaz de conquistar Sicilia e Nápoles, deste xeito conquistando todo o sur da actual Italia, que estaba en mans de Carlos VI. Ao principio Sicilia permaneceu coma un reino independente, en virtude de unión persoal (ao estilo da actual Commonwealth británica).
Máis tarde produciuse a chegada do Primeiro Imperio Francés de Napoleón, que tomaba tomaba Nápoles na Batalla de Campo Tenese, comezando a dinastía Bonaparte de Reis napolitanos. Así pois o Borbón Fernando III viuse obrigado a retirarse a Sicilia, que estaba aínda baixo o seu completo control coa axuda da mariña británica. Por mor desta situación a illa participou nas guerras napoleónicas, onde Sicilia e Nápoles foron recuperadas, fusionándose formalmente como o Reino das Dúas Sicilias baixo o amparo dos Borbóns. Os principais movementos revolucionarios contra o goberno dos Borbóns producíronse en 1820 e 1848, coa procura da independencia de Sicilia, proclamada finalmente en 1848.
Idade Contemporánea
miniatura|esquerda|[[Palermo, actual capital de Sicilia]] Máis tarde, en 1860, o desembarco de Giuseppe Garibaldi na illa, supuxo que Sicilia pasase a formar parte do novo estado unificado italiano. A pesar dun certo desenvolvemento económico que seguiu á unificación, Sicilia foi superada polo crecemento industrial das grandes zonas urbanas do norte. O crime organizado, coñecido baixo o nome de mafia, supuxo á creación da sociedade criminal Cosa Nostra, que estendeu a súa influencia na fin do século XIX. A mafia foi parcialmente erradicada polo réxime fascista a finais dos anos 1920, non recuperando parte do seu poder até despois da segunda guerra mundial. Durante esta guerra cómpre destacar que Sicilia foi liberada finalmente do totalitarismo polas forzas anglo-americanas entre o 10 de xullo e o 16 de agosto do 1943.
Dende 1946 Sicilia é unha rexión autónoma, co que se beneficiou da reforma agraria parcial de 1950-1962, así como dos subsidios especiais, fondos do goberno italiano para as rexións do sur. Nestes últimos anos cómpre destacar un ambicioso proxecto que de levarse finalmente a cabo unirá a illa co continente europeo, cunha ponte colgante de estrada de 5300 metros de lonxitude, a Ponte de Messina, que será a máis longa ponte deste tipo do mundo.
Divisións administrativas
Administrativamente Sicilia está dividida en nove provincias, das que tamén forman parte as pequenas illas que a rodean, como as illas Eolias de Messina, a illa de Ustica (Palermo), as Illas Égadi (Trapani), a illa de Pantelleria (Trapani) e as illas Pelaxias (Agrigento).
Sector primario
miniatura|150px|Laranxas sicilianas miniatura|Necrópole de Pantalica, [[Patrimonio da Humanidade]] Dentro das actividades do sector primario Sicilia é coñecida pola súa cultura do cultivo de laranxas, limóns, mandarinas, hortalizas, legumes e froitos secos, como base dos produtos desta terra. Tamén destaca o cultivo da vide e a produción de viños, moi apreciados sobre todo no estranxeiro. Entre os máis coñecidos están o Viño de Marsala, da provincia de Trapani, o Moscato de Pantelleria, Malvasía de Lipari, Nero de Avola, o máis importante viño siciliano de hoxe día, Cerasuolo de Vittoria.
Dentro da gandería sobresaen os ovinos, caprinos e equinos, que están presentes en cantidade, mentres que os bovinos están presentes en número limitado. A pesca constitúe un recurso moi valioso para Sicilia. Péscanse, ademais de peixe espada, atún, sardiñas e xardas, ademais do peixe azul típico do Mediterráneo, que permite prover a industria da conserva, a materia prima necesaria para o peixe enlatado e o peixe afumado. En Mazase do Valo, na provincia de Trapani, obtéñense boas robalizas, camaróns en Ganzirri, e na a zona norte de Messina, ostras. Os portos máis importantes son os de Palermo, Catania, Messina e Augusta. Son ben coñecidas tamén as salinas de Trapani, desde onde se extrae desde a antigüidade un fino sal mariño.
Ana de Castro Egas
Ana de Castro Egas, nada en Valdepeñas a finais do século XVI e residente en Madrid, foi unha poeta e biógrafa española do Século de Ouro. En 1629 publicou Eternidad del Rey Don Filipe tercero Nuestro Señor, el Piadoso, obra adicada a realzar a figura do rei Filipe III de España
Sicilia
Industria
A industria en Sicilia inclúe a elaboración de alimentos procesados, produtos químicos, petróleo refinado, fertilizantes, téxtiles, barcos, artigos de coiro, viño e produtos forestais. Hai campos de petróleo no sueste, e ademais son producidos gas natural e xofre. Todo este desenvolvemento industrial viuse potenciado por unha importante mellora nas vías de comunicación dentro da illa.
Ana de Castro Egas
Traxectoria
Foi membro da Corte Real. De nena coñeceu o infante Fernando de Austria, Príncipe de Asturias, e despois formou parte do círculo íntimo da Casa Real e íntima amiga da familia de Francisco de Sandoval y Rojas, duque de Lerma.
Sicilia
Turismo
A industria do turismo é unha actividade en crecemento, favorecida pola presenza de numerosos sitios arqueolóxicos (Morgantina, Val dos Templos, Selinunte...) e as belezas naturais que suscitan o interese dos visitantes. Nos últimos anos investiuse sobre a capacidade receptiva dos albergues, favorecendo o incremento da súa presenza na illa.
Entre outros destinos turísticos de renome están localidades como Taormina, Agrigento, Siracusa, Caltagirone, Cefalù e Piazza Armerina (Vila do Casale). O interior da illa é un lugar rico en historia, tradicións e sobre todo en arte e cultura, fortalezas, igrexas, bosques e espazos naturais de importancia que lle dan valor ás áreas internas das provincias de Enna, Catania, Caltanissetta e Palermo.
Ana de Castro Egas
Traxectoria
Pablo Jauralde Pol afirmou:
Auguste Chatron
Jules-Auguste Chatron, nado en Charix (Ain) o 20 de abril de 1844 e finado en Osaca o 6 de maio de 1917 foi un bispo católico francés, misioneiro das Misións Estranxeiras de París e bispo de Osaca, dende 1896 até a súa morte.
Sicilia
Lingua siciliana
miniatura|esquerda|Letreiro en siciliano. Unha gran parte dos sicilianos son bilingües en italiano e en siciliano, unha lingua romance totalmente independente, cun vocabulario considerable (cun mínimo de 250.000 palabras). Unha parte destacable das palabras son de préstamo con lixeiros cambios, tendo a influencias do grego, catalán, francés, árabe ou do castelán entre outras. O siciliano a parte da illa tamén é falado en certa medida en Calabria e Puglia, tendo ademais unha influencia significativa na lingua maltesa. Na idade moderna, o italiano ensínase nas escolas e é a linguaxe dos medios de comunicación, especialmente nalgunhas das zonas urbanas, o siciliano é agora un segundo idioma entre a maior parte dos mozos.
miniatura|Estereotípico home siciliano. Nun principio a lingua siciliana influíu de xeito temperá no desenvolvemento da normativa italiana, aínda que o seu uso estaba limitado a unha elite intelectual. Nesa época houbo unha linguaxe literaria en Sicilia, creada baixo os auspicios de Federico II e a súa corte dos notarios, ou Magna Curia, que, encabezada por Giacomo da Lentini, deu a luz á Escola de Sicilia, amplamente inspirada na literatura trobadoresca. O seu patrimonio lingüístico e poético máis tarde foi asimilado na Florencia de Dante Alighieri, pai do italiano moderno. Ademais nesta lingua apareceu o primeiro soneto, cuxa invención se atribúe ao propio Giacomo da Lentini.
Auguste Chatron
Traxectoria
Jules-Auguste Chatron naceu o 20 de abril de 1844 en Charix, no departamento de Ain (eclesiasticamente na diocese de Belley), nunha familia modesta de labregos. Perdeu os seus pais cando era pequeno e educouno un tío. Por influencia dun parente crego, Joseph Carron, entrou no seminario menor de Meximieux, onde estudou até 1866. Continuou os seus estudos no seminario de Brou, e finalmente foi ordenado sacerdote o 26 de setembro de 1869.
Sicilia
Lingua siciliana
Hai tamén varias linguas non oficiais menos comúns faladas na illa. En cinco pequenas vilas de Palermo fálase o arbëreshë, un dialecto da lingua albanesa debido a un grupo de refuxiados que se asentaron alí no século XV, estas persoas son na súa maioría católicos-bizantinos. As cidades sicilianas fundadas ou repoboadas polos albaneses son Piana degli Albanesi, Santa Cristina Gela, Mezzojuso, Contessa Entellina, Palazzo Adriano, Sant' Angelo Muxaro, Bronte, Biancavilla e San Michele di Ganzaria. Tamén hai varias vilas na provincia de Enna onde se falan dialectos da lingua lombarda. Gran parte destes dous grupos de persoas son trilingües, falando tamén o italiano e o siciliano.
Gastronomía
A gastronomía de Sicilia está estreitamente unida á historia e cultura de siciliana, así como coa vida relixiosa e espiritual da illa. Trátase dunha cultura gastronómica rexional complexa e diversa, que mostra claramente a contribución das culturas que se estableceron en Sicilia no transcurso dos dous últimos milenios. Tense, por exemplo, a contribución alimentaria da antiga Grecia mediante o "Monsù" das grandes cociñas nobiliarias, pasando polos doces de influencia magrebí e das especialidades hebreas.
Auguste Chatron
Traxectoria
Destinado á misión de Nagasaki o 7 de maio de 1873. En 1893 estableceuse en Osaca como vigairo xeral do bispo Henri-Caprais Vasselon, e logo da súa morte foi nomeado bispo de Osaca o 22 de xullo de 1896. En 1903 visitou San Francisco para recadar fondos para a misión, e para tratar unha dobre hernia. Volveu ao Xapón en 1904, logo de pasar por Francia. Finou en Osaca o 5 de xuño de 1917, a causa dunha operación para tratar unha recorrenza nesta doenza.
Sicilia
Estilo de vida
A familia forma parte do corazón da cultura siciliana dende fai moitas xeracións. Tódolos membros da familia a miúdo viven xuntos, permanecendo os fillos habitualmente en casa dos seus pais ata que casan, o que cada vez está a ocorrer máis tarde. As parellas de hoxe teñen menos fillos que antes, con todo, os bebés e os nenos son moi venerados na cultura siciliana e case sempre acompañan os seus pais a eventos sociais.
Serial ATA
miniatura|Portos SATA nunha [[placa nai (1.5 Gb/s).]] SATA ou Serial ATA (traducido sería ATA serie) é un método de transmisión de dados utilizado principalmente para conectar discos ríxidos a placas de ordenadores. Esta tecnoloxía é un desenvolvemento da anterior ATA, que tiña unha velocidade de transmisión máxima de 133 MB/s. Con diferenza co anterior Paralel ATA onde os datos viaxaban de forma paralela en cables de 80 ou 100 fíos, nos discos SATA os datos viaxan de forma serial, e dicir, tódolos datos polo mesmo cabo. Consome menos e permite unha lonxitude maior de cabo que o Paralel ATA, ademais a tecnoloxía SATA posibilita os modos de conexión RAID, con moitas vantaxes e causa principal do seu suceso.
Sicilia
Estilo de vida
As vodas sicilianas son luxosas, caras e tradicionais, normalmente celebradas na igrexa. A Igrexa católica é un elemento importante na vida siciliana. Case tódolos lugares públicos están adornados con crucifixos nas súas paredes, e a maioría dos fogares de Sicilia posúen imaxes de santos, estatuas e outras reliquias. Cada vila e cidade ten o seu propio santo patrón, e os días de festa caracterízanse por vistosos desfiles polas rúas con bandas de música e queima de fogos de artificio.
A tradición oral xoga un papel importante no folclore siciliano. Moitas historias transmitidas de xeración en xeración implican a un personaxe coñecido "Giufà". As historias desta personaxe consisten en anécdotas da súa vida que tentan transmitir mensaxes morais.
Serial ATA
Velocidades
O referise a velocidades de transmisión, convén recordar que en ocasións confundirse as unidades de medida, e que as especificacións da capa física referirse a taxa real de datos, mentres que outras especificacións  refírense a capacidades lóxicas.
Desdentados
O dos desdentados ou edentados (Edentata) constitúe un taxon de mamíferos placentarios hoxe en día abandonado. Reunía aos armadillos ou tatús, os osos formigueiros, os preguiceiros, os pangolíns e os oricteropos.
Serial ATA
Velocidades
As unidades que soportan a velocidade de 3 Gb/s non son compatibles cun bus de 1,5 Gb/s.