cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Seydou Keita
Seydou Keïta, nado o 16 de xaneiro de 1980 en Bamaco, é un futbolista maliano, e tamén ten nacionalidade francesa. É primo de Mohamed Sissoko, xogador da Juventus FC. Xoga de mediocentro e dende 2016 é xogador do El Jaish SC da Liga qatarí e da Selección de Malí.
Traxectoria
Keita estivo 4 tempadas no Racing Club de Lens, da Liga Francesa, na súa última tempada xogou 37 partidos e marcou 11 goles, causando o interese de grandes equipos europeos.
Tras o seu paso polo Racing Club de Lens, na tempada 2007/08 foi fichado polo Sevilla FC onde xogou 31 partidos de Liga anotando 4 goles, tamén xogou 9 partidos de Champions nos que anotou 3 goles, e proclamouse campión da Supercopa de España 2007.
O 26 de maio de 2008, o FC Barcelona fixo efectiva súa cláusula de 14 millóns de euros e foi fichado polo conxunto catalán, converténdose así na primeira fichaxe de era Guardiola. No club azulgrana portou o dorsal número 15, anteriormente usado polo brasileiro Edmílson. Foi o primeiro xogador de Malí en militar no equipo azulgrana.
O 25 de outubro de 2009 conseguiu o seu primeiro hat-trick na vitoria do FC Barcelona por 6-1 ante o Real Zaragoza, no que foi a súa mellor actuación coa elástica blaugrana.
Keita é o unico xogador de Malí que conseguiu tres títulos nunha soa tempada (copa, liga e Liga de Campións).
Selección nacional
Seydou Keita é internacional absoluto con Malí desde o ano 2003. Con "As Aguias" participou, entre outros, na Copa Africa de 2008, quedando eliminados na primeira rolda.
Pero a súa traxectoria na selección comezou de moi nova e con bos resultados. De feito, Keita gañou o Balón de Ouro como mellor xogador do Mundial sub-20 que se xogou o ano 1999 en Nixeria por diante de xogadores como Xavi ou Ronaldinho. Malí acabou na terceira posición nunha competición que gañou a selección española, na que xogaba Xavi Hernández.
Foi internacional en 88 ocasións coa Selección de fútbol de Malí e marcou 24 goles.
Amateur Radio Emergency Service
A Amateur Radio Emergency Service ou ARES (Servizo Radio-Afeccionado de Emerxencia) é un corpo de voluntarios adestrados e autorizados para asistir como servizo público e comunicación de emerxencia nos Estados Unidos e o Canadá. Está patrocinada pola American Radio Relay League (Liga Americana de Transmisores de Radio) e a Radio Amateurs of Canada
O EC é o responsábel da organización dun grupo local da ARES.
Symphony X
Symphony X é unha banda musical estadounidense de Progressive metal orixinaria de Middletown, Nova Jersey.
Fundada en 1994 polo guitarrista Michael Romeo, os seus álbums The Divine Wings of Tragedy e V: The New Mythology Suite permitíronlles atopar o seu espazo dentro da comunidade do Progressive metal.
Son
Symphony X é con frecuencia comparada a outras bandas de progressive metal tales coma Dream Theater, Fates Warning e Shadow Gallery. A súa música inclúe ritmos complexos e compases pouco frecuentes combinados con elementos de symphonic metal e dun heavy metal máis tradicional. Tamén contén fortes trazos neoclásicos probablemente inspirados pola música do famoso guitarrista Yngwie Malmsteen e outros artistas coma Cacophony, Randy Rhoads do xénero.
Ronald Gamarra
Ronald Álex Gamarra Herrera, nado en Lima o 10 de decembro de 1958, é un avogado e político peruano, secretario Executivo da Coordinadora Nacional de Dereitos Humanos do seu país entre 2008 e 2010. Gamarra Herrera foi o representante legal das familias das vítimas de 'Barrios Altos' e 'La Cantuta' crimes polos que foi preso Alberto Fujimori, expresidente do Perú. .
Traxectoria
Estudou no colexio Roque Sáenz Peña de Lima. Comezou a súa carreira en dereito en 1975, cando entrou á Universidade Nacional Maior de San Marcos. Gamarra Herrera estudou na National Defense University de Washington e na Centro de Estudos de Xustiza de América (CEJA, polas súas siglas en castelán). En 2004 foi Procurador Adxunto Ad-hoc da República do Perú. Da súa oficina realizou unha serie de investigacións sobre violacións dos dereitos humanos e crimes de corrupción que se produciron durante a ditadura de Alberto Fujimori e Vladimiro Montesinos. .
Guisamonde, Morquintián, Muxía
Guisamonde é un lugar da parroquia do Morquintián no concello coruñés de Muxía na comarca de Fisterra. Tiña 22 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 10 eran homes e 12 eran mulleres.
O Moreiro, Mugares, Toén
O Moreiro é un lugar da parroquia de Mugares no concello ourensán de Toén, na comarca de Ourense. Segundo o IGE, en 2013 tiña 26 habitantes (13 homes e 13 mulleres).
Cupido-Apolo
miniatura|Debuxo de Michelangelo, pode ser un estudo da escultura perdida.
O Cupido-Apolo, é unha escultura en mármore realizada entre 1496 e 1498, polo escultor italiano Michelangelo.
Historia e características
Esta obra foi executada durante a primeira estada de Michelangelo en Roma e ao mesmo tempo que estaba a realizar a escultura de Baco. O encargo realizoullo o banqueiro romano Jacopo Galli, que quería un Cupido de tamaño natural en pé con aspecto de antigüidade e cun floreiro aos seus pés, a obra desapareceu. Nunha carta de Michelangelo dirixida ao seu pai con data 19 de agosto de 1497, descríbeo así: «un Apolo de corpo enteiro, nu, coa alxaba e as frechas a un lado: e ten un vaso aos pés».
Jacopo Galli tívoo no seu xardín até 1572 que pasou xunta Baco á colección dos Medici, sendo a última nova que se ten sobre esta escultura.
Foudia rubra
Descrición
A especie foi descrita en 1789 polo naturalista alemán Johann Friedrich Gmelin, co nome de Emberiza rubra.
Etimoloxía
Para a do xénero, véxase Foudia.
O epiteto específico, rubra, é o nominativo singular feminino do adxectivo latino ruber, -bra, -brun, que fai referencia á coloración da cabeza do macho desta ave.
Sinónimos
Ademais de polo nome actualmente válido, a especie coñeceuse tamén polos sinónimos:
Características
Mide 14 cm de lonxitude. Os machos reprodutores son de cor parda olivácea coa cabeza, o peito e a rabadilla ou sobrecú vermellos, e a área loreal negra. As femias, os machos non reprodutores e os xuvenís son de cor parda olivácea con barras brancas na ás e o bico marrón.
Hábitat e distribución
Vive n a iila de Maurio¡cio e ilots adxacentes, desde os 0 aos 300 m de altitude, encontrándose en todo tipo de bosques autóctonos, incluídos os degradados, así como nas crecentes plantacións de especies de árbores non autóctonas, como as de piñeiro e do cedro xaponés (Cryptomeria japonica), que aumentaron notabelmente durante entre 1994 e 2003, substituíndo á vexetación nativa e que agora subministran protección contra os depredadores de niños.
Reprodución
A cría na Île aux Aigrettes, pequena illa —a máis grande, cunha superficie de 0,26 km2, das situadas na baía do distrito de Grand Port, ao leste da illa principal da República de Mauricio, e que constitúe unha reserva natural deste país, lévase a cabo entre os meses de xullo e febreiro, uns dous meses antes que a poboación que habita na illa de Mauricio. A reprodución pode terminar se hai un período prolongado de chuvia (máis de un mes), pero en condicións secas non causan unha interrupción.
Conservación
Está ameazado pola perdida de hábitat e pola depredación por animais introducidos. A partir da década de 1970 perdeu gran parte do seu hábitat cando a terra foi despexada para plantacións. No ano 2001 non había máis de 100 parellas reprodutoras. Os niños son atacados polos depredadores, en especial ratas negras (Rattus rattus) e macacos cangrxeiros (Macaca fascicularis). Esta é actualmente a principal causa do declive da ave. Algunhas áreas do seu hábitat intacto teñen unha alta depredación de niños, pero as zonas de baixa depredación de niños poden seren hábitats deficientes. O miná común (Acridotheres tristis) tamén se observou depredando os niños.
Os esforzos de conservación inclúen o control de ratas e macacos. Un programa de cría en catividade levado a cabo pola Fundación de Vida Silvestre de Mauricio produciu moitos pitos. A poboación aumentou recentemente debido aos programas de conservación establecendo subpoboacións en illas costeiras. Debido a estes esforzos de conservación a especie foi baixada de «en perigo crítico» a «en perigo» en 2009.
Referendo de independencia de Nova Caledonia de 2018
O referendo de independencia de Nova Caledonia celebrouse o 4 de novembro de 2018. Os votantes puideron escoller se desexaban permanecer como parte de Francia ou se se convertían nun país independente e finalmente gañou a opción do non. O goberno e as autoridades de Francia declararon que recoñecerían e aplicarían o resultado do referendo. Nova Caledonia tivo a oportunidade de votar de novo en 2020 e 2021 despois de que un terzo do asemblea local apoiase a celebración.
Contexto
Segundo o Acordo de Numea, un segundo referendo de independencia tería que celebrarse a máis tardar en novembro de 2018.
Carmen Bayod Guinalio
María Carmen Bayod Guinalio, nada en Zuera (Zaragoza) o 15 de xullo de 1949, é unha política española, membro do Partido Popular (PP).
Traxectoria
Debido ao traballo de seu pai, a súa infancia pasouna de cidade en cidade por toda España, botando raíces xa de adulta en Albacete. Licenciada en Dereito e doutora pola Universidade de Castela-A Mancha (UCLM), exerceu como profesora das facultades de Dereito e Economía da UCLM en Albacete até 1996, e desde ese ano é profesora das facultades de Dereito e Políticas da Universidade Nacional de Educación a Distancia (UNED) en Albacete.
Empezou a súa actividade política como presidenta da Comisión de Educación e membro das Comisións Xurídica e da Muller no Partido Popular de Albacete (1997-2003), baixo o mandato do alcalde popular Juan Garrido Herráez. Tras as eleccións municipais de 1999, nas que foi terceira nas listas do PP, que foi derrotado polo PSOE de Manuel Pérez Castell, foi concelleira-portavoz do PP no concello de Albacete. Nas eleccións autonómicas de 2003, foi segunda na lista do PP ás Cortes de Castela-A Mancha pola provincia de Albacete, que encabezaba Adolfo Suárez Illana. Como deputada rexional, foi vicepresidenta da Comisión de Asuntos Xerais, vicepresidenta da Comisión de Vivenda e Urbanismo, vocal da Comisión de Educación, vocal da Comisión de Obras Públicas, vocal da Comisión de Educación e Ciencia, vocal da Comisión Non Permanente de Estudo sobre Castela-A Mancha no Espazo Europeo de Educación Superior e vocal da Comisión Non Permanente da Auga para Estudar todos os Aspectos Relacionados coa Política Hidráulica de Interese para Castela-A Mancha. Desde 2005 é membro do Comité Executivo provincial do Partido Popular de Albacete e do Comité Executivo Rexional do PP de Castela-A Mancha. Ademais da docencia e a política, Carmen, dedicou e dedica tempo ao deporte. É monitora de Baloncesto. Foi delegada de Deportes e monitora do Colexio Ntra. Sra. Del Rosario (Dominicas) de Albacete (1983-1988) e recibiu o premio á mellor Escola de Baloncesto de Castela-A Mancha no ano 1986, outorgado en Cuenca pola FBCLM.
Nas eleccións municipais de 2007, foi cabeza de lista do Partido Popular para o concello de Albacete, nas que resultou derrotada polo alcalde Manuel Pérez Castell. Desde entón encabezou a oposición do Partido Popular no concello de Albacete, baixo os mandatos dos socialistas Pérez Castell e Carmen Oliver. Nas eleccións municipais de 2011 volveu competir pola alcaldía de Albacete, esta vez coa alcaldesa Carmen Oliver, obtendo nesta ocasión a maioría absoluta en votos e escanos. Tomou posesión como alcaldesa de Albacete o 11 de xuño dese mesmo ano.
Gonzalo Fernández de Córdoba
miniatura|dereita|Gonzalo Fernández de Córdoba foi un militar español que permitiu que a Coroa de Aragón mantivese o reino de Nápoles. Polas súas vitorias foi coñecido como o gran capitán.
Gonzalo Fernández de Córdoba, nado en Montilla o 1 de setembro de 1453 e finado en Granada o 2 de decembro de 1515, foi un militar español, alcumado O Gran Capitán. Loitou na conquista de Granada e na Guerra de Nápoles ás ordes dos Reis Católicos, e está considerado o inventor da guerra moderna.
Traxectoria
De neno foi parte do séquito de Isabel a Católica. Loitou a favor de Isabel na guerra civil castelá e en Granada. En recompensa polos seus destacados servizos, recibiu unha encomenda da Orde de Santiago, señorío de Orjiva e algunhas rendas sobre a seda granadina, o cal contribuíu a que se enriquecese.
A guerra de Italia
miniatura|esquerda| O Gran Capitán. En 1495 foi chamado á guerra de Nápoles, onde tanto Fernando II de Aragón e o rei de Francia (naquel momento Luís XII). Tras unha curta campaña de tres anos e tras acadar importantes triunfos, volveu a España. Alí foi nomeado duque de Santángelo.
Grazas a esta vitoria, o exército español apropiouse de todo o reino de Nápoles. Luís XII de Francia mandou un novo exército, que foi derrotado en 1504 en Garellano. Tras estes acontecementos, o exército francés rendeuse en Gaeta.
De vicerrei á perda do favor real
Terminada a guerra de Nápoles gobernou como vicerrei de Nápoles durante catro anos, mais foi deposto do goberno por temores de Fernando de Aragón de que se volvese demasiado poderoso e se independizase. O Gran Capitán intentou dar contas ó rei de que non tiña pensado traizoalo (no Arquivo de Simancas).
O Gran Capitán retirouse a entón a Loja, aínda que tiña desexos de volver a Italia, e morreu en 1515.
Kahoku
Kahoku (かほく市, かほくし, Kahoku-shi)  é unha cidade da prefectura de Ishikawa, no Xapón. A súa superficie é de 64.76 km² e a poboación de 34.749 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 536 h/km².
Historia
Formouse o 1 de marzo de 2004 pola unión das vilas de Takamatsu-chou, Nanatsuka-chou e Unoke-chou do distrito de Kahoku.
Andy Dick
Andrew Roane "Andy" Dick, nado en Charleston (Carolina do Sur) o 21 de decembro de 1965, é un actor estadounidense.
Martineto, Morquintián, Muxía
Martineto é un lugar da parroquia do Morquintián no concello coruñés de Muxía na comarca de Fisterra. Tiña 7 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 4 eran homes e 3 eran mulleres.
A Xunqueira, Borreiros, Gondomar
A Xunqueira é un lugar da parroquia de Borreiros, no concello pontevedrés de Gondomar, na comarca de Vigo. Segundo o IGE, en 2014 tiña 65 habitantes (35 mulleres e 30 homes).
Nesta aldea están as Urxencias do Val Miñor.
Antonio Crespo Pampín
Antonio Crespo Pampín, nado en Donramiro (Lalín) en 1851 e finado en 1928, foi un político galego.
Traxectoria
miniatura|250px|Palacete dos Crespo en Donramiro. Fillo de José Crespo Villar. Foi alcalde de Lalín de 1903 a 1923.
Vida persoal
Foi pai de José María Crespo Rodríguez.
Máquina Pneumática
Máquina Pneumática (nome latino Antlia) é unha constelación tamén chamada Antlia Pneumática (máquina pneumática) coma o invento do físico inglés Robert Boyle do século XVII. O seu nome foi reducido na protocolización das 88 constelacións por parte da Unión Astronómica Internacional.
O astrónomo Nicolas-Louis de Lacaille púxolle este nome na época en que estivo traballando no observatorio do Cabo de Boa Esperanza, dende 1750 ata 1754. Despois de observar unhas 10.000 estrelas meridionais, Lacaille fixo unha división do ceo sur con catorce novas constelacións, entre as cales estaba Antlia.
Observación
esquerda|350px|miniatura|Representación da constelación de Antlia.
Antínoo (constelación)
miniatura|dereita|Representación histórica da constelación de Antínoo.
A parte sur da constelación de Aquila, chamábase ata principios do século XX Antínoo. Ata 1930 a constelación considerábase ben coma un conxunto de estrelas dentro de Aquila, ou ben unha constelación propia. A partir dese ano a UAI formaliza as constelacións, descartando Antínoo.
Antínoo era amante de Hadriano, o seu lendario sacrificio polo emperador, botándose ó Nilo, foi honrado cunha constelación. Antínoo foi, polo tanto, posto ó mesmo nivel que Ganímedes.
A imaxe é de 1782, do atlas de Johann Elert Bode Vorstellung der Gestirne (Representación das estrelas) e amosa a constelación, tal como aparecía nas fontes antigas.
Croacia nos Xogos Olímpicos
Croacia competiu por vez primeira nos Xogos Olímpicos en 1992, e dende entón participou en cada unha das edicións dos Xogos de Verán e Inverno.
O Comité Olímpico Nacional de Croacia foi creado en 1991, e foi recoñecido polo Comité Olímpico Internacional en 1993.
Prado, Morquintián, Muxía
Prado é un lugar da parroquia do Morquintián no concello coruñés de Muxía na comarca de Fisterra. Tiña 14 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 9 eran homes e 5 eran mulleres.
Sak K'uk'
Ix Sak K'uk' ou Sak K'uk' (f. 9 ou 12 de setembro de 640) foi a gobernante de facto do estado maia de Baakal, cuxa sede estaba na cidade de Lakam Ha, no presente coñecida como a «zona arqueolóxica de Palenque», no que hoxe é o estado mexicano de Chiapas. Relaciónase co nome dun dos deuses proxenitores de Palenque, Muwaan Mat, que ―de acordo cos xeroglíficos do sartego do seu fillo Pakal o Grande―, gobernou dende o ano 612 até o 615. O seu nome pode traducirse como ‘Ave Branca’ (en lingua maia clásica, sak: ‘branco’; e kuk: ‘ave’). Tamén é mencionada como a Señora Bestezuela.
Crise dinástica
miniatura|esquerda|Representación iconográfica do taboleiro oval do Palacio de Palenque. Sak K'uk' entrégalle ó seu fillo o tocado que o confirma como [[Ajaw|ahau do señorío de B'aakal. K'inich Janaab' Pakal atópase sentado nun trono de dobre cabeza de xaguar.]] O señorío de Baakal, cuxa sede principal era Lakam Ja (Palenque) mantivo guerras frecuentes co señorío de Kaan, cuxa sede se atopaba en Calakmul. Palenque foi abatido en dúas ocasións. A primeira derrota ocorreu no ano 599, e sufriuna a ahau Yohl Ik'nal, que aínda así seguiu gobernando até a súa morte, ocorrida no 604. É probable que se respectase a súa xerarquía en troques do pago dun tributo. O seu fillo primoxénito, e sucesor, Aj Ne' Ohl Mat, sufriu a segunda derrota no ano 611. Durante o transcurso desta guerra ocorreu unha crise dinástica. O seu irmán Janaab' Pakal exerceu un cargo secundario (ti’sakhuun) entre o 608 e o 610. Este último ano foi nomeado yajawk' ahk' (‘señor do lume’) e atacou exitosamente a vila de Santa Elena. Aínda que Aj Ne' Ohl Mat e Janaab' Pakal sobreviviron á forte derrota rexistrada en abril do 611, nun lapso de dezaseis meses ambos morreron, se cadra asasinados a consecuencia da mesma conflagración.
Muwaan Mat
Muwaan Mat era considerado un dos tres deuses proxenitores de Palenque. A metáfora do seu regreso para asumir o trono e restabelecer novamente a varonía (sucesión patrilineal), dá lexitimidade ó trono do seguinte e futuro ahau K'inich Janaab' Pakal, quen no 612 só tiña nove anos de idade. Inicialmente, cando a escritura maia empezou a descifrarse, os epigrafistas consideraron que Muwaan Mat era un pseudónimo de Sak K'uk', pero a idea foise rexeitando pois este deus do millo era de sexo masculino.
Entronización de Pakal o Grande e goberno de facto de Sak Kuk
A cerimonia de entronización de Pakal levouse a cabo o 9.9.2.4.8 5 lamat 1 mol, é dicir, o 26 de xullo de 615, cando só contaba con doce anos de idade. Un retrato deste evento está tallado en altorrelevo no taboleiro oval do Palacio de Palenque. A maior parte dos maianistas considera que Sak K'uk' foi a depositaria do poder en Palenque e que ostentou o poder de facto non soamente do ano 612 ao 615, senón probablemente até a súa morte, debido a que hai moi poucos rexistros que narren a actividade de Pakal durante todos estes anos.
Sak Kuk morreu o 9 ou 12 de setembro do 640 e o seu esposo Kan Mo Hix morreu o 29 de decembro de 642. É até entón cando comezan a construírse as obras arquitectónicas que caracterizaron ó goberno de Pakal “o Grande”.
A Fonsagrada, A Fonsagrada, A Fonsagrada
A Fonsagrada é un lugar da parroquia da Fonsagrada, no concello lugués da Fonsagrada, na comarca da Fonsagrada. Segundo o IGE, en 2015 tiña 1123 habitantes (543 homes e 580 mulleres).
É a capital do concello, ao que dá nome.
Mugares, Mugares, Toén
Mugares é un lugar da parroquia de Mugares no concello ourensán de Toén, na comarca de Ourense. Segundo o IGE, en 2013 tiña 303 habitantes (181 homes e 122 mulleres).
Lugares e parroquias
miniatura|esquerda|Praza en Mugares.
Trelle, Trelle, Toén
Trelle é un lugar da parroquia de Trelle no concello ourensán de Toén, na comarca de Ourense. Segundo o IGE, en 2013 tiña 58 habitantes (32 homes e 26 mulleres).
Cesures, Cesures, O Barco de Valdeorras
Cesures é un lugar da parroquia de Cesures no concello ourensán do Barco de Valdeorras na comarca de Valdeorras. Tiña 29 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 14 eran homes e 15 mulleres. Iso supón un aumento da poboación respecto a 2010, cando tiña 28 habitantes (12 homes e 16 mulleres).
Gran Premio de Bahrain de 2015
Antecedentes
Houbo tensións no equipo Mercedes antes do Gran Premio. Logo do Gran Premio da China a semana anterior, Nico Rosberg acusara ao seu compañeiro de equipo Lewis Hamilton de apoiar de forma deliberada o ataque de Ferraris durante a carreira, dicindo que comprometera a súa carreira. Hamilton á súa vez afirmou que Rosberg nunca estaba o suficientemente preto para atacalo, unha afirmación de que Rosberg rexeitou, dicindo que "intentou atacar". O equipo reaccionou emitindo unha advertencia aos seus pilotos, que comezarían "administrar" máis as carreiras si non eran capaces de competir pensando no mellor para o equipo. Logo das observacións formuladas por Hamilton dicindo que as súas negociacións de extensión de contrato ían lentas, xurdiron rumores de que Hamilton pedira unha clara condición de número un no equipo, unha afirmación negada polo piloto e o equipo.
Pneumáticos
Do mesmo xeito que en, Pirelli anunciou que fornecerían aos equipos co pneumático de composto medio, bandas brancas, como a selección "prime" e o composto brando, bandas amarelas, como a selección "option" para a carreira.
Cualificación
O McLaren de Jenson Button rompeuse antes de que puidese facer un tempo de volta. Roberto Merhi e Will Stevens cualificaron o seu Manor na posición 19ª e 18ª. O Red Bull de Daniil Kvyat non logrou pasar da Q1 cualificando 17º. Pastor Maldonado estivo a piques de entrar na Q2 cun tempo máis rápido pero cualificou 16º. Max Verstappen clasificouse en 15ª posición. Fernando Alonso logrou alcanzar o posto 14 no seu McLaren. Os Sauber de Felipe Nasr e Marcus Ericsson rexistrou as posicións 13º e 12º respectivamente. Sergio Pérez foi o 11º cualificado con Force India. Na parte final da cualificación Lewis Hamilton venceu a Sebastian Vettel por 0´4 segundos na última volta da sesión. Vettel meteuse entre os Mercedes, con Nico Rosberg logrando o terceiro lugar. Kimi Räikkönen puxo o outro Ferrari no cuarto lugar. Valtteri Bottas e Felipe Massa cualificaron os seus Williams no quinto e sexto, mentres que Daniel Ricciardo logrou a sétima posición para Red Bull. Nico Hülkenberg logrou o oitavo lugar co seu Force India. Carlos Sainz clasificouse no noveno para Toro Rosso e Romain Grosjean co Lotus completaron os dez primeiros.
Post cualificación
Jenson Button debía esperar a que os comisarios lle permitiran participar na carreira, porque non fixo un tempo de volta na primeira parte da cualificación. Déronlle o permiso para iniciar a carreira en base dos seus tempos de práctica satisfactorios.
Vilachán, Morquintián, Muxía
Vilachán é un lugar da parroquia de Morquintián no concello coruñés de Muxía na comarca de Fisterra. Tiña 44 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 20 eran homes e 24 eran mulleres.
Conquilioloxía
miniatura|220px|Un posto de venda de cunchas en [[Tanzania.]] miniatura|220px|Lámina do Museum Wormianum, ou gabinete de curiosidades de [[Ole Worm (1588–1654), médico e anticuario danés. No centro, no andel máis proximo ao chan, pódese ver a súa colección de conchilliata.]] miniatura|220px|Unha lámina do libro de Lister mostrando o que el chama conchas buccinis. A conquilioloxía é o estudo científico das cunchas de moluscos. É unha rama da malacoloxía. Os conquiliólogos poden estudar as cunchas para conseguir entender a diversa e complexa taxonomía dos moluscos ou simplemente para aprecialas polo seu valor estético.
Gran Premio de Bahrain de 2015
Carreira
Antes do comezo, McLaren confirmou que non foran capaces de lograr que o coche de Jenson Button chegara a grella, xa que os datos indicaban que continuaban os seus problemas eléctricos. O Williams de Felipe Massa non arrincou no inicio da volta de formación, polo que o brasileiro tivo que empezar desde o pit lane. As luces de inicio acendéronse logo dun longo atraso, debido a que Pastor Maldonado estar mal colocado na grella de saída.
Conquilioloxía
Esta definición ás veces se amplía (especialmente en Europa) para incluír o estudo dos moluscos, o que tecnicamente é a malacoloxía, ao mesmo tempo que inclúen outros invertebrados mariños, como os equinodermos, os cnidarios e os crustáceos.
Gran Premio de Bahrain de 2015
Carreira
Cunha correcta saída, Lewis Hamilton foi capaz de manter a súa vantaxe, mentres que o seu compañeiro de equipo Nico Rosberg tratou de atacar a Sebastian Vettel en segundo lugar. Isto deu a oportunidade para que o segundo Ferrari de Kimi Räikkönen adiantase polo exterior ó Mercedes e poñerse terceiro. Hamilton tratou de abrir unha brecha co fin de cubrir a súa posición, por si os Ferraris intentaban unha estratexia de entrar cedo nos boxes co fin de utilizar pneumáticos máis frescos de poñerse diante sen necesidade de adiantamentos polo bo camiño. Mentres tanto, Rosberg logrou de novo terceiro posto a Räikkönen na cuarta volta antes de facer o mesmo con Vettel no final da novena volta.
Conquilioloxía
A conquilioloxía ocúpase de todas as cunchas de moluscos; porén, as luras e outros cefalópodos non teñen cunchas externas (coa excepción dos náutilos), xa que desenvolveron só un óso interno ou cuncha, utilizado para a flotación ou como soporte.
Gran Premio de Bahrain de 2015
Carreira
As paradas en boxes comezaron na volta once, Massa, Hülkenberg e Nasr foron os primeiros en entrar con pneumáticos novos. Hamilton lograra ampliar a súa vantaxe sobre Vettel a case 8 segundos cando o alemán foi o primeiro dos pilotos de cabeza en entrar en boxes na volta 14. A estratexia funcionou, Rosberg entrou en boxes detrás do Ferrari unha volta máis tarde. Hamilton cambiou pneumáticos outra volta máis tarde, saíndo por diante da loita de Rosberg e Vettel, co piloto de Mercedes logrando a segunda posición cun movemento do DRS no interior da curva un. Agora estaba preto detrás do seu compañeiro Hamilton, pero ao final non puido atacarlle polo liderado. Raikkonen foi o último dos catro primeiros na volta 18 cunha estratexia diferente, xa que utilizaba os pneumáticos máis duros, mentres que os Mercedes e Vettel estaban correndo a súa quenda intermedia co composto de pneumáticos máis brandos. Ata cos pneumáticos máis duros, foi capaz de acercarse aos tres primeiros. O piloto de Sauber Marcus Ericsson corría oitavo cando entrou en boxes. Pero, perdeu ao redor de 30 segundos logo dun problema cunha das rodas, e caeu ao 17º.
Felipe Massa intentou recuperar posicións logo do seu inicio desde opit lane, pero foi capturado nas batallas intermedias. Foise a boxes simultaneamente con Felipe Nasr diante e Pastor Maldonado detrás del. Unha rápida parada do equipo Lotus significou que o venezolano foi capaz de saír adiante e gañar dúas posicións. Carlos Sainz Jr. retirouse da carreira logo de saír do pit lane na volta 30, con problemas coa súa roda dianteira esquerda. O seu compañeiro en Toro Rosso Max Verstappen abandonou na volta 34 debido a un fallo eléctrico. Na volta 34, tanto Hamilton como Vettel fixeron a súa segunda e última parada planificada, ambos montaron un xogo de pneumáticos medio. A estratexia funcionoulle a Ferrari, Rosberg saíu detrás de Vettel unha volta máis tarde. Pero, Vettel saíuse na saída da última curva na volta 36, deixando pasar a Rosberg e danando o seu alerón dianteiro, o que significou que tivo que entrar en boxes para unha parada non programada na seguinte volta, deixándoo en quinta posición. O seu compañeiro de equipo Raikkonen entrou en boxes por segunda vez na volta 40, montando os pneumáticos máis brandos e máis rápidos, tratando de atrapar aos dous Mercedes cara ao final da carreira. a catorce voltas do final, o finlandés estaba a quince segundos do segundo clasificado, Rosberg, pero acortabaa máis dun segundo por volta. Cos Mercedes diante avanzaba a través dos dobrados, Räikkönen foi capaz de reducir a brecha aínda máis rápido, alcanzando a Rosberg a tres voltas do final. O alemán, que sufriu sobrequecemento dos freos durante todo o curso da carreira, quedou sen freos ao final da volta 56, o que permitiu a Räikkönen tomar o segundo posto. O outro Mercedes de Hamilton tivo problemas cos freos cara ao final, pero foi capaz de controlar a diferenza co Ferrari e lograr a súa terceira vitoria da tempada. O catro veces campión do mundo Vettel foi incapaz de superar ao William de Valtteri Bottas para ser cuarto. O outro Williams de Felipe Massa aplicara unha boa estratexia na primeira parte da carreira para recuperarse da súa saída desde o pit lane á oitava posición, pero cando os seus pneumáticos comezaron a degradarse foi adiantado por Sergio Pérez e Daniil Kvyat e terminou décimo, logrando un punto. A carreira terminou espectacularmente cando o Red Bull de Daniel Ricciardo sufriu unha explosión no motor na recta final, logrando pasar co seu coche a liña de meta.
Conquilioloxía
Algunhas especies perderon completamente o seu esqueleto (interno ou externo), mentres que algúns substituírono por unha estrutura de soporte cartilaxinosa. Debido a isto, os conquiliólogos ocúpanse principalmente dos gasterópodos, os bivalvos, os poliplacóforos e os escafópodos.
Etimoloxía
O termo conquilioloxía deriva dos elementos conquilio-, tirado do grego antigo κογχύλιον kogchýlion /konkílion/, 'cunchiña', e -loxía, do grego -λογία -logía, 'tratado'.
Historia
A recolección de cunchas, actividade predecesora da conquilioloxía, remóntase até aos máis afastados tempos da humanidade: desde que houbo persoas que paseaban polas praias agunhas puideron recoller cunchas debido á súa beleza e tamén é posíbel que fose ao día seguinte a buscar máis. O feito de que moita xente xa estuviera usando os moluscos como unha fonte de alimentación, unido á súa abundancia, facilitou a súa introdución nas vidas das persoas.
Encontráronse colares de cunchas en asentamentos arqueolóxicos datados na Idade de Pedra, algúns dos cales situados en áreas afastadas das costas indicando que foron obxecto dalgún tipo de comercio ou intercambio. Colares de cunchas e outras xoias encóntranse na maioría das escavacións arqueolóxicas, incluíndo ruínas antigas aztecas e doutos pobos amerindios, da antiga China e do val do Indo.
Durante o Renacemento, a xente comezou a ter un maior interese na beleza de obxectos naturais para incluír nos seus gabinetes de curiosidades ou cuartos de marabillas. As cunchas convertéronse nunha gran parte desas coleccións.
Contra o final do século XVII, a xente comenzou a ver as cunchas cun interese científico. Martin Lister entre 1685 e 1692 publicou a súa Historia Conchyliorum, que foi o primeiro libro detallado sobre cunchas, con máis de 1 000 pranchas gravadas.
Usos das cunchas
As cunchas foron coleccionadas durante milenios, pero non seempre só pola súa beleza. Á parte de que os moluscos, sobre todo os bivalvos, foron desde sempre unha importante fonte de alimentación para moitos poboss en distintos lugares do mundo, as cunchas utilizáronse en diversas partes como:
Gautas
miniatura|Suecia no [[século XII antes da incorporación de Finlandia durante o século XIII. (en azul os gautas, en amarelo os suecos, en verde os de Gotland.]] dereita|200px|miniatura|Unha aproximación ás rexións centrais das tribos mencionadas no Beowulf. A área vermella é [[Västergötland (a rexión nuclear de Geatland), a área amarela é o territorio que gobernaban os wulfingas, a área rosa é o territorio dinamarqués. A área verde é o territorio dos suecos. A área azul representa a terra dos xutos, mentres que a área laranxa pertence aos frisios.]] Os gautas foron un pobo de orixe xermánica que habitou o sur de Suecia. Famosos por un dos seus reis lendarios: Beowulf, protagonista do poema anglosaxón homónimo.
Nicolaes Berchem
miniatura|Escena dun empardecer italiano '''Nicolaes Pietersz. Berchem''', nado o 1 de outubro de 1620 e finado o 18 de febreiro de 1683, foi un pintor e gravador holandés.
Carlos Bousoño
Carlos Bousoño Prieto, nado en Boal, Principado de Asturias, o 9 de maio de 1923 e finado en Madrid o 24 de outubro de 2015, foi un poeta e crítico literario español.
Nicolaes Berchem
Traxectoria
Naceu en Haarlem, aprendeulle a pintar seu pai, o pintor de naturezas mortas Pieter Claesz, e os tamén pintores Jan van Goyen, Jan Wils e Claes Cornelisz Moeyaert. Pasou a formar parte do gremio de pintores da súa cidade en 1642. En 1643 viaxou por Italia con Jan Baptist Weenix. Arredor de 1650 viaxou a Westphalia posiblemente con Jacob van Ruisdael e nesa época traballou co gravador Jan de Visscher no deseño de dous atlas. En 1660 estableceuse en Ámsterdan En 1670 regresou a Haarlem pero volveu a Ámsterdan en 1674.
Gautas
O nome en galego deriva do geatas do inglés antigo (gautar, nórdico; götar ou gøtar, en sueco). Están asociados coa rexión de Götaland (terra dos gautas) na Suecia moderna.
A propósito da tradución do poema épico Beowulf, os gautas foron confundidos en varias ocasiones cos xutos de Dinamarca. Se ben no mesmo poema si fai diferenza entre os xutos aos que Beowulf vai axudar na primeira parte, e os gautas. Deste último pobo era orixinario o heroe e aparece como o seu rei na segunda parte do poema, cando se enfronta a un dragón.
A parofonía entre gautas, godos (gutans, gotts) e xutos (juths, jyts) e a contigüidade dos primeiros territorios que estas etnias habitaron na rexión escandinava, así como a filoloxía das súas linguas sinalan unha evidente proximidade e unha case segura común orixe previa ás grandes migracións ocorridas entre os séculos III e V.
Vilapiñol, A Fonsagrada, A Fonsagrada
Vilapiñol é un lugar da parroquia da Fonsagrada, no concello lugués da Fonsagrada, na comarca da Fonsagrada. Segundo o IGE, en 2015 tiña 3 habitantes (1 home e 2 mulleres).
Bilbao Basket
O Club Basket Bilbao Berri S.A.D., actualmente coñecido como Surne Bilbao Basket por motivos de patrocinio, é un equipo profesional de baloncesto español con sede na cidade de Bilbao, Biscaia. Foi fundado o 7 de marzo de 2000 co obxectivo de que a cidade volvese a contar cun equipo na elite após a desaparición do Caja Bilbao en 1994. O Bilbao Basket xoga actualmente na Liga ACB, competición da que foi subcampión na temporada 2010−11. O club xoga os seus partidos coma local no Bilbao Arena, recinto inaugurado en 2010 con capacidade para 10 014 espectadores.
Comezos
miniatura|esquerda|250px|Xogadores e corpo técnico do Bilbao Basket en [[2009.]] O Basket Bilbao Berri foi fundado o 7 de marzo de 2000, sendo creado para substituír o vello equipo da cidade, o Caja Bilbao. Comezou a súa andaina na LEB 2, cun comezo regular xa que rematou loitando polos postos da parte baixa da liga, rematando finalmente décimo terceiros. A seguinte tempada, a súa segunda na categoría, creouse un proxecto máis ambicioso, coas vistas postas na ACB. Así, ese ano, o Bilbao Berri consegue disputar aos playoff de ascenso, acadando finalmente o ascenso á segunda máxima categoría do baloncesto estatal tras vencer ao Guadalajara e ao La Palma. Finalmente, na tempada 2003-04 o Bilbao Basket ascendeu á máxima categoría, a liga ACB.
Na súa estrea na categoría de prata durante a temporada 2002−03, o Bilbao convertese no equipo revelación e consegue acabar loitando polo ascenso á ACB, aínda que finalmente foi derrotado nos playoffs de ascenso ás primeiras de cambio polo León. Ao ano seguinte os rexistros durante a tempada regular melloraron, terminando coma líder da clasificación, o que lles permitía acceder ás eliminatorias polos ascenso como favoritos. Na primeira rolda venceron, aínda que con dificultade ao Huelva, e nas semifinais vingáronse do León, vencendo por 3 a 0, o que lles supuxo o ascenso á máxima categoría.
Ao chegar á Liga ACB, o Bilbao contou cun dos presupostos máis baixos da categoría durante os seus primeiros anos. Durante a temporada 2005−06, conseguiu derrotar por primeira vez ao seu máximo rival, o TAU Baskonia no Bizkaia Arena ante 12 500 espectadores. Así mesmo, derrotou no vello pavillón de "La Casilla" ao Winterthur F.C. Barcelona e ao Unicaja Málaga, campión da Liga Regular. Porén, foi no Bizkaia Arena onde o Bilbao Basket conseguiu o maior rexistro de asistencia a un partido da ACB naquela altura con 15 414 espectadores o 6 de xaneiro de 2007 ante o TAU Baskonia. O pavillón no que xogaba o Iurbentia era o "Pabellón de Deportes Municipal de La Casilla" ou "La Casilla Udal Pabilioia", con capacidade para 5.200 espectadores. Metro Bilbao, na súa Estación de Indautxu, e as estacións de tren de Autonomía (Renfe Cercanías) e Ametzola (Renfe Cercanías e Feve) daban servizo ao pavillón.
Subcampións da ACB
Durante o ano 2006 asinouse o acordo institucional para a construción dun novo pavillón en Miribilla para 10 014 espectadores, o cal foi inaugurado en setembro de 2010. Esa temporada 2010−11 comezou titubeante para o equipo, aínda que finalmente logra sen excesivos problemas o acceso á Copa do Rei, perdendo en cuartos de final contra o Baskonia nun axustado partido. Finalmente, lograría pechar a temporada regular na 6ª praza, repetindo a mellor clasificación da súa historia. Na primeira rolda dos play-off enfrontáronse ao Power Electronics Valencia, a priori un dos aspirantes ao título de liga.
En Valencia logran a súa primeira vitoria no play-off da súa historia, para pechar o seu pase a semifinais cun 2−0 en Bilbao. En semifinais, tamén co factor cancha en contra, vencerían ao Real Madrid 3−1, logrando disputar a Final da ACB. Finalmente caerían derrotados contra o Regal FC Barcelona por 3-0, supondo o primeiro subcampionato de liga do club. Este subcampionato permitiulles clasificarse para a seguinte edición da Euroliga. Na temporada 2011−12 da ACB o equipo mantivo un nivel discreto, perdéndose a Copa del Rei e caendo en cuartos de final. En Euroliga, o equipo consegue disputar tamén os cuartos de final, onde caen ante o CSKA Moscow.
Problemas económicos
A finais de 2013, Gorka Arrinda, conselleiro delegado do equipo, anuncia que se non conseguen 1,5 millóns de euros non poderán pagar a nómina dos seus xogadoresnin aos provedores. Arrinda afirma que están en "unha situación límite de tesouraría" e dáse un prazo de dous meses para tomar unha decisión sobre o futuro do equipo. O 17 de xullo anúnciase que o equipo non competirá na próxima Liga ACB pola súa situación económica, feito que se confirmou un día despois.
O 8 de agosto de 2014 o Tribunal Administrativo do Deporte (TAD), dependente do Consello Superior de Deportes (CSD), estimou o recurso interposto polo consello de administración do club e obrigou á ACB a readmitir ao conxunto vasco. Unha vez cumpridos os requisitos necesarios para a inscrición, como a reposición do Fondo Especial de Garantía e unha redución na débeda contraída con xogadores e técnicos por baixo do 15% foi readmitido na liga Endesa como membro de pleno dereito. O calendario, establecido antes da de reinscripción do club, estaba formado por 17 equipos nos que aquel que descansaba cada xornada será quen se enfronte ao Bilbao Basket sen alterar, deste xeito, a orde do calendario preestablecido. Nese momento, o equipo conta cun patrocinador principal, a empresa suíza WISeKey, que xunto a outros patrocinadores minoritarios e ao Consello de Administración do equipo, tratarían de reducir a débeda neta do club. Unha débeda, que tras quitas do 50% atopábase en 3,6 millóns de Euros.
Despois da difícil situación económica, despois de varios anos en ACB, o club descende para a temporada 2018−19 á Liga LEB. O descenso achega ao club o fondo de ascensos e descensos, o cal alivia economicamente ao club. Grazas a iso, o Bilbao pode contratar un elenco de xogadores competitivo con vistas ao regreso á liga ACB. O equipo renóvase ao completo, sendo Javi Salgado o único xogador que continúa do ano anterior e contratando a xogadores como Ben Lammers, Kevin Larsen, Leonardo Demétrio, Jaylon Brown ou Thomas Schreiner. Porén, o equipo non consegue o ascenso directo, tendo que disputar os play-offs por unha praza na máxima categoría. A eliminatroria de cuartos de final deparoulle unha contra Palencia que se decidiu en cinco partidos. Xa na Final Four, disputada en Bilbao a partido único, o equipo vence en semifinais ao Melilla e na final ao Palma, regresando así á Liga ACB.
Patrocinios
Por motivo de patrocinio, o club tivo diversos nomes ao longo da súa historia:
Dorsais retirados
miniatura|Javi Salgado.
Galardóns individuais
Primeiro quinteto da ACB MVP da ULEB Eurocup Primeiro quinteto da Eurocup Segundo quinteto da Eurocup
Adestradores
A seguinte é unha lista dos adestradores do Bilbao Basket desde a súa fundación.
Palmarés
LEB Oro
Seareiros
O club conta na actualidade con sete agrupacións de seareiros. A pioneira foi Hirukoa, á que seguiron a "Peña Vidorreta" e a "Peña Javi Salgado". Despois chegarían a "Peña 2.18", adicada a Frédéric Weis, e a "Peña Marko Banić". Algo máis tarde se fundou a "Peña La Casa" e, finalmente, a "Peña Bilbao Basket de Erandio".
Prenilación
miniatura|Grupo funcional prenilo ("prenil-"). A prenilación ou isoprenilación é a adición de moléculas hidrofóbicas isoprenoides a proteínas ou outros compostos químicos. Considérase que a adición de grupos prenilo ou prenil (3-metil-but-2-en-1-il) facilita a unión de moitas proteínas ás membranas celulares, de xeito similar ao que ocorre coa unión a áncoras lipídicas como a áncora GPI, aínda que non hai probas directas. Os grupos prenilo son importantes para a unión proteína-proteína por medio de dominios de unión a prenilos especializados. Os grupos que se engaden son xeralmente farnesilo, xeranilo ou xeranilxeranilo.
Prenilación de proteínas
A prenilación de proteínas implica a transferencia dun resto farnesilo ou xeranilxeranil a cisteínas C-terminais da proteína diana. Na célula hai tres encimas que levan a cabo a prenilación, chamadas farnesil transferase, Caax protease e xeranilxeranil transferase I.
A farnesilación é un tipo de prenilación, consistente na modificación postraducional de proteínas pola adición de grupos isoprenilo a un residuo de cisteína. É un importante proceso para mediar interaccións proteína-proteína e proteína-membrana.
Farnesiltransferase e xeranilxeraniltransferase I
A farnesil transferase e a xeranilxeranil transferase I son proteínas moi similares. Constan de dúas subunidades, a subunidade α, que é común a ambos os encimas, e a subunidade β, que ten unha identidade de secuencia do 25%. Estes encimas recoñecen a caixa CaaX no extremo C-terminal da proteína diana. C aquí significa císteína, que é prenilada, a é o aminoácido alifático, e a identidade de X determina que encima é o que actúa sobre a proteína. A farnesil transferase recoñece caixas CaaX nas que X = M (metionina), S (serina), Q (glutamina), A (alanina), ou C (cisteína), mentres que a xeranilxeranil transferase I recoñece caixas CaaX nas que X = L (leucina) ou E (ácido glutámico).
Rab xeranilxeranil transferase
A Rab xeranilxeranil transferase, ou xeranilxeranil transferase II, transfire (xeralmente) dous grupos xeranilxeranil ás cisteínas do C-terminal das proteínas Rab. O C-terminal das proteínas Rab varía en lonxitude e secuencia, polo que se di que é hipervariable. Así, as proteínas Rab non teñen unha secuencia consenso, como a caixa CaaX, á cal poida recoñecer a Rab xeranilxeranil transferase. As proteínas Rab xeralmente rematan no motivo CC (cisteína-cisteína) ou CXC (cisteína-X-cisteína). En vez diso, ás proteínas Rab únese a proteína escolta de Rab (REP) nunha rexión máis conservada da proteína Rab e despois a REP preséntaas á Rab xeranilxeranil transferase. Unha vez que as proteínas Rab están preniladas, a áncora lipídica fai que as Rabs xa non sexan solubles, pero mentres están unidas á REP son solubles. A REP, por tanto, xoga un importante papel na solubilización de grupos xeranilxeranil, e finalmente deixa a proteína Rab nunha membrana celular.
Ambos os tipos de cadeas isoprenoides, o xeranilxeranil pirofosfato (GGpp) e o farnesil pirofosfato son produtos da vía da HMG-CoA redutase. O produto da HMG-CoA redutase é o mevalonato. Combinando precursores de 5 carbonos, a vía posteriormente produce xeranil pirofosfato (10 carbonos), farnesil pirofosfato (15 carbonos) e xeranilxeranil pirofosfato (20 carbonos). Tamén poden combinarse dous grupos farnesil pirofosfato para formar escualeno, que é o precursor do colesterol. Isto significa que as estatinas, que inhiben a HMG CoA redutase, inhiben a produción tanto de colesterol coma de isoprenoides.
Nótese que, na vía HMG-CoA redutase/mevalonato, os precursores xa conteñen un grupo pirofosfato, e os isoprenoides prodúcense cun grupo pirofosfato. Non se coñecen encimas que poidan levar a cabo a reacción de prenilación co isoprenoide en forma de alcohol. Porén, coñécese unha actividade encimática de isoprenoide quinase que pode converter os alcohois isoprenoides en isoprenoides difosfatos. En concordancia con isto, o farnesol e o xeranilxeraniol poden compensar os efectos causados polas estatinas ou os bisfosfonatos nitroxenados, o que é un apoio máis a que os alcohois poden estar implicados na prenilación, probablemente por medio de fosforilación para formar o correspondente difosfato.
Entre as proteínas que sofren prenilación están as proteínas Ras, que xogan un papel central no desenvolvemento do cancro. Isto suxire que os inhibidores dos encimas da prenilación (por exemplo, da farnesil transferase) poden influír no crecemento do tumor. No caso das formas K-Ras e N-Ras, cando as células son tratadas con inhibidores da farnesil transferase (FTIs), estas formas de Ras poden sufrir unha prenilación en forma de xeranilxeranilación. Atopouse en traballos recentes que os FTIs tamén inhiben a Rab xeranilxeranil transferase e que o éxito deses inhibidores nos ensaios clínicos pode deberse tanto a efectos sobre a prenilación das proteínas Rab coma sobre a prenilación de Ras. Nótese que os inhibidores dos encimas preniltransferases mostran diferente especificidade polas preniltransferases, dependendo do composto específico que se utilice.