cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ventosela, Redondela
Vida cultural e asociativa
Por estes motivos no pasado existían varias asociacións para cubrir varias destas carencias, algunha xa extinguida coma a da limpeza de cunetas e outra ben vixente coma é a da Comunidade de Augas. Os veciños sufragaron e construíron os depósitos comúns e as canalizacións polo que mesmo aínda hoxe e malia presións das compañías subcontratadas polos concellos, os habitantes da parroquia non pagan auga.
Póstumo
Marcus Casianus Latinius Postumus foi o primeiro emperador do chamado Imperium Galliarum entre os anos 259 e 268.
Ventosela, Redondela
Vida cultural e asociativa
Finalmente existe unha Sociedade De Socorro Mutuo dos veciños das Parroquias de Ventosela e do Viso. O principal obxectivo era o de compensar aos labregos pola morte dos seus animais. Porén, se ben ata hai vinte anos tódalas casas eran socios, na actualidade moi poucas casas seguen a ter animais polo que a súa supervivencia é esencialmente testemuñal.
Póstumo
Traxectoria
Da súa vida sábese pouco, e cóidase que é un galo que foi subindo no exército ata chegar a ser comandante. Cando o emperador Galieno' atopou dificultades na Dacia e na Panonia, nomeou o seu fillo Salonino comandante e césar, xa que o sucesor de Galieno morrera de morte morrida. Pero Salonino, diante dos avances dos alamáns e francos cometeu moitos erros, tanto que as súas propias tropas se lle reviraron. Prodúcese unha sublevación das tropas, e nomean emperador a Póstumo. Este avanza cara a Colonia, toma as súas murallas e mata a Salonino e o seu preceptor Silvano, proclamándose emperador.
Galieno non estaba en condicións en 259 de se opoñer a este nomeamento, e oficialmente declara que Póstumo é o seu comandante nas rexións afectadas ao igual ca Odenato o é no Oriente, xa que dividira o imperio dende o punto de vista militar para unha mellor defensa del.
No 268, rebélase o gobernador da Baixa Xermania, Leliano. As tropas de Póstumo afogan esta rebelión e poñen sitio e toman a cidade de Maguncia. Póstumo impide o saqueo da vila, así que resultan asasinados tanto el coma o seu fillo Póstumo II, a quen nomeara césar e augusto. Leliano morre nesta acción e as tropas nomean a Marco Aurelio Mario.
Mario tamén morre aos poucos días a mans das tropas e o novo emperador do Imperium Galliarum é Victorino, quen fora comandante das tropas de Póstumo.
O Outeiro, O Xobre ou O Maño, A Pobra do Caramiñal
O Outeiro é un lugar da parroquia do Xobre ou O Maño no concello coruñés da Pobra do Caramiñal, na comarca da Barbanza. Segundo o padrón municipal (INE 2012) ten 75 habitantes (37 homes e 38 mulleres).
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, que é unha parte alta ou elevación do terreo.
San Cristovo, Vilariño de Conso
San Cristovo é unha parroquia do concello de Vilariño de Conso na comarca de Viana, na provincia de Ourense. No ano 2007 tiña 35 habitantes, deles 18 eran homes e 17 eran mulleres.
Montañas do País Vasco
Os montes máis altos do País Vasco están nos Pireneos, sendo a Mesa dos Tres Reis a máis alta. Esa cordilleira nace dende o mar e vai medrando e subindo cara o leste, sendo a Orhi o primeiro monte por enriba dos 2.000 metros.
No sur de Áraba e Navarra está o límite oriental do Cordal Cantábrico. As serras de Kodes e Toloño forman parte da Cordilleira Cantábrica.
Entre esas dúas cordilleiras importantes están os Montes Vascos, que teñen tamén unha orientación leste-oeste. Destacan entre outras as montañas de Urbasa, a Serra de Andia, a Serra de Aralar, os montes de Anbotoko, os montes de Ordunte e o Aizkorri.
El Soplete (Vigo)
El Soplete foi un semanario editado en Vigo en 1897.
Historia e características
Publicación festiva que apareceu en febreiro de 1897. Dirixido por Manuel Pardeiro Vayo, editábase na imprenta Barrientos. Só se publicaron tres números.
Cero absoluto
O cero absoluto é a temperatura teórica máis baixa posible e caracterízase pola total ausencia de calor. A esta temperatura o nivel de enerxía do sistema é o máis baixo posible polo que as partículas, segundo a mecánica clásica carecen de movemento; non obstante, segundo a mecánica cuántica, no cero absoluto debe haber unha enerxía residual, chamada enerxía de punto cero para poder cumprir o principio de indeterminación de Heisenberg. O cero absoluto serve de punto de partida tanto para a escala de Kelvin como para a escala de Rankine. Así, 0 K corresponde, aproximadamente, á temperatura de -273,15 °C e -459,7ºF.
Segundo a terceira lei da termodinámica o cero absoluto é un límite inalcanzable. Unha consecuencia disto é que a entropía dun cristal puro e perfecto é cero.
Fenómenos preto do cero absoluto
miniatura|Condensado de Bose-Einstein nun átomo de [[rubidio. A cor vermella indica unha velocidade molecular elevada, o branco-azul velocidade baixa. A imaxe á dereita é a máis fría das tres.]]
Ao achegarse ao cero absoluto pódense producir nalgúns materiais fenómenos estraños, como o Condensado de Bose-Einstein, ou algúns superfluídos como o helio II.
En 1924, Albert Einstein e o físico indio Satyendranath Bose predixeron a existencia dun fenómeno chamado Condensado de Bose-Einstein. Neste estado os bosóns agrúpanse no mesmo estado estado cuántico de enerxía. Non foi demostrado até o ano 1995, dende entón se está a investigar moitas das súas propiedades.
A temperaturas moi achegadas ao cero absoluto pódense formar superfluidos, e mesmo moléculas que non existen a outras temperaturas para o seu estudo, entre outros fenómenos.
Pódese atopar unha recente aplicación práctica no acelerador de partículas LHC do CERN. O Gran Colisionador de Hadróns (LHC) acada unha temperatura de 1,9 K. Os experimentos que se levarán a cabo neste acelerador de partículas requiren a crioxenización de certos circuítos para conseguir supercondutores. Isto é posible grazas á combinación de compresores de Helio alimentados con Nitróxeno líquido, o cal entra aos circuítos aproximadamente a 80 K (-193,15 °C) para ir baixando de temperatura no se transcurso polo circuíto dos 3 compresores. . A máis baixa temperatura acadada no LHC foi de 1,8 K
Rudy Fernández
Rodolfo "Rudy" Fernández Farrés, nado en Palma (Illas Baleares) o 4 de abril de 1985, é un xogador de baloncesto español que milita nas filas do Real Madrid Baloncesto da Liga Endesa e da selección española. Cunha altura de 1,96 metros, xoga habitualmente na posición de escolta, aínda que tamén xoga ás veces como aleiro. É irmán da ex xogadora de baloncesto Marta Fernández.
Primeiros anos
Rudy Fernández naceu no barrio de Camp Redó, no seo dunha familia de baloncestistas. O seu pai foi xogador profesional e a súa nai vestiu mesmo a camiseta da selección española. Dende pequeno sempre tivo moito interese polo deporte, practicou fútbol sala na canteira do San José Obrero, equipo da barriada do Rafal de Palma, e baloncesto, até que se decidiu polo segundo. "Rudy sempre tivo un talento innato para calquera deporte de pelota, pero o baloncesto lévao no sangue. A súa irmá Marta e el estaban todo o intre xogando partidos", chegou a confesar o seu pai.
O resto da súa carreira foi vertixinoso. Poucos anos despois de empezar a xogar, o Joventut fichouno e foise a Badalona (Cataluña) sen a súa familia. Madurou, xogou nas diferentes categorías da selección e deuse a coñecer entre os seguidores dos xogadores máis novos. No torneo de L'Hospitalet de 2003 encandeou e empezou a adestrar co equipo ACB, co que xa disputara minutos en 2002 con Manel Comas como adestrador.
Etapa ACB
A verdadeira irrupción de Rudy na ACB foi na tempada 2003-2004, con Aíto García Reneses no banco do DKV. Dende ese momento comezou a ser de vital importancia para o equipo. Disputou 28 minutos por partido e foi convocado pola selección española absoluta ese verán, disputando os Xogos Olímpicos de Atenas. Ese ano fora nomeado xogador máis valioso da Copa do Rei, aínda que o seu equipo perdeu a final. Tamén conseguira a súa canastra favorita: un alley-oop de costas nese mesmo partido, a pase do seu bo amigo Josep Maria Guzmán.
Grazas ao adestramento de Aíto García Reneses Rudy foi mellorando na faceta defensiva. Rudy deixara de ser un mozo prometedor para converterse nunha realidade moi fiable, tanto que lideraba a clasificación de recuperacións por cada balón perdido. Converteuse no líder do seu equipo e conduciu á Penya aos playoffs nas seguintes tempadas. Até o verán de 2006 o seu maior éxito colectivo foi clasificarse para a Euroliga coa escuadra verdinegra, un motivo para retirarse do draft do aquel ano. Ao finalizar o Mundial do Xapón Rudy converteuse, con vinte e un anos, no sexto home da mellor selección española de baloncesto até ese momento.
O 28 de xuño de 2007 foi elixido no Draft da NBA de 2007 no posto 24 por Phoenix Suns, equipo que traspasou os seus dereitos inmediatamente a Portland Trail Blazers e co que asina contrato en xuño de 2008. Na tempada 2007-08 logrou o título de máximo anotador da fase regular da liga española, logrando a designación de mellor xogador da devandita fase, galardón que compartiu con Marc Gasol. Despediuse do Joventut o día 6 de xuño de 2008 nunha emotiva rolda de prensa na que non puido conter as bágoas ao deixar a que foi a súa casa durante dez anos. O 24 de agosto de 2008 a selección española disputou a final dos Xogos Olímpicos de Pequín de 2008 fronte ao combinado de Estados Unidos. Neste partido Rudy anotou 22 puntos en 17 minutos, plantándolle cara a todo un Kobe Bryant, e converteuse no máximo anotador español da final, aínda que finalmente perdendo o encontro.
Etapa NBA
A mediados de xaneiro de 2009, Rudy converteuse no primeiro xogador europeo da historia en ser designado para participar nun concurso de mates da NBA tras ser elixido polos seareiros na páxina web oficial da liga. Fernández conseguiu que 251.868 internautas lle votasen, impóndose na elección a Russell Westbrook de Oklahoma City Thunder (147.279 votos) e a Joe Alexander de Milwaukee Bucks (114.963) que eran os outros dous aspirantes a participar no concurso. Días despois, os adestradores asistentes dos equipos NBA elixiron a Rudy para que que formase parte do equipo dos rookies que habería de enfrontarse aos xogadores de segundo ano no All Star 2009 de Phoenix (Arizona). Xa no concurso de mates, queda en última posición, sendo eliminado en primeira rolda cun total de 84 puntos (42 por mate). O xurado foi apupado polo público ao entender que as puntuacións outorgadas a Rudy eran demasiado baixas. No seu primeiro mate homenaxeou ao falecido Fernando Martín, primeiro español en xogar na NBA, póndose a súa camiseta. Para o segundo mate contou coa axuda de Pau Gasol.
O día 16 de abril de 2009 logrou ser o Rookie que máis triplas anotaba nunha tempada na NBA ao conseguir 159, anotando polo menos unha tripla en 72 de 78 partidos, perdéndose catro deles por lesión.
Palmarés
miniatura|175px|Fernández coa camiseta do DKV Jouventut.
Antonio Lara
Antonio Lara Fernández-Villamarín, nado en Barcelona en 1980, é un político galego
Traxectoria
Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela, profesionalmente traballa no sector das aseguradoras.
Ricardo Charlín
Ricardo "Richard" Charlín Rey, nado o 5 de xaneiro de 1960 na vila de Cambados, é un exfutbolista galego e actual empresario. Foi presidente do Cambados.
Traxectoria
Comezou a xogar no equipo local do Trianiña, para pasar ao Cambados. Posteriormente fichou polo Gran Peña Celtista, daquela filial do Celta de Vigo; mais despois acabou recalando no Arousa, no Chispa e no Cambados, coincidindo coa época de máximos éxitos do equipo da vila, co que chegou a xogar tres tempadas en Segunda División B (1990-1993).
As Pedriñas, O Xobre ou O Maño, A Pobra do Caramiñal
As Pedriñas é un lugar da parroquia do Xobre ou O Maño no concello coruñés da Pobra do Caramiñal, na comarca da Barbanza. Segundo o padrón municipal (INE 2012) ten 90 habitantes (44 homes e 46 mulleres).
Alcester
Alcester é unha vila de mercado e parroquia civil de orixe romana, na confluencia dos ríos Alne e Arrow, en Warwickshire, Inglaterra. Sitúase a 13 km ao oeste de Stratford-upon-Avon. No censo de 2001 tiña unha poboación de 6.214 habitantes.
Pemféridos
miniatura|300px|Pempheris schomburgkii Os Pemféridos (Pempheridae) son unha familia de peixes mariños incluída na orde dos Perciformes. Distribúense polo Atlántico occidental, Índico e Pacífico.
Características
Corpo alto e comprimido, con talles máximos duns 30 cm. A boca é terminal e os ollos grandes e circulares. Algunhas especies posúen órganos luminiscentes.
Unha aleta dorsal curta, que nace á altura da metade do cuerpo ou algo máis atrás, con 4 a 7 espiñas que aumentan gradualmente de tamaño, e 7 a 18 radios brandos; a aleta anal ten 2-3 espiñas e 17-45 radios brandos. Caudal furcada.
Clasificación
Antes incluíase nesta familia o xénero Leptobrama, pero actualmente constitúe unha familia propia, Leptobramidae.
Federación Rexional Española
A Federación Rexional Española foi unha organización obreira constituída como a sección española da Primeira Internacional en 1870. Nela convivían dúas tendencias, a marxista e a bakunista. Subsistindo na clandestinidade, acabou por disolverse, formándose máis adiante e na legalidade a Federación de Traballadores da Rexión Española, de influencia bakunista.
San Mamede de Hedrada, Vilariño de Conso
San Mamede de Hedrada é unha parroquia do concello de Vilariño de Conso na comarca de Viana, na provincia de Ourense. No ano 2007 tiña 25 habitantes (16 homes e 9 mulleres).
Padrón molecular asociado a patóxenos
Un padrón molecular asociado a patóxenos, abreviado PAMP (do inglés pathogen-associated molecular pattern) é un pequeno motivo de secuencia conservada en moléculas que se encontran nunha clase de microbios. Son recoñecidos polos receptores de tipo Toll (TLRs) e outros receptores de recoñecemento de padrón (PRRs) tanto en plantas coma en animais. Existe un amplo conxunto de tipos de moléculas que poden servir como PAMPs, incluíndo glicanos e glicoconxugados.
Os PAMPs activan as respostas inmunitarias innatas, protexendo o hóspede da infección ao indentificar algunhas moléculas alleas non conservados. Os lipopolisacáridos bacterianos (LPSs), as endotoxinas que se encontran nas membranas celulares de bacterias gramnegativas, son considerados unha clase prototípica de PAMPs. Os LPSs son recoñecidos especificamente polo TLR4, un receptor de recoñecemento do sistema inmunitario innato. Outros PAMPs son a flaxelina bacteriana (recoñecida polo TLR5), o ácido lipoteicoico de bacterias grampositivas (recoñecidos polo TLR2), o peptidoglicano (recoñecido polo TLR2), e variantes de ácido nucleico normalmente asociados con virus, como ARNs bicatenarios, recoñecidos polo TLR3, ou motivos de CpG non metilados, recoñecidos polo TLR9. Aínda que o termo "PAMP" é relativamente novo, o concepto de que as moléculas derivadas de microbios deben ser detectadas por receptores de organismos multicelulares levaba moitas décadas utilizándose, e as referencias a un "receptor de endotoxinas" encóntranse en moita literatura máis antiga.
MAMP
O termo "PAMP" foi criticado porque es moléculas detectadas exprésanse na maioría dos microbios e non só nos patóxenos, polo que algúns propuxeron o termo padrón molecular asociado a microbios (MAMP) como alternativa máis correcta. Propúxose que para constituír un PAMP (específico de patóxeno) cómpre que un sinal de virulencia con capacidade de unirse a un receptor de patóxenos se combine cun MAMP. A inmunoloxía de plantas trata frecuentemente os termos "PAMP" e "MAMP" de maneira intercambiable, e considérase que a primeira etapa na inmunidade das plantas é a inmunidade desencadeada por PAMP ou PTI (do inglés PAMP-triggered immunity), unha resposta inmunitaria relativamente feble que aparece cando a planta hóspede non recoñece tamén efectores patoxénicos que a danan ou modulan a súa resposta inmune.
Recaredo II
miniatura|dereita|250px|Mapa político do Suroeste europeo arredor do ano 600 d.C onde se reflicten tres diferentes territorios baixo goberno visigodo; Galicia (Gallaecia), España (Hispania), e [[Septimania.]] Recaredo II foi rei dos visigodos (621) logo do seu pai Sisebuto. Contaba só uns poucos anos cando sucedeu ao seu pai.
A súa oportuna morte aos poucos días ou semanas de reinado, morte seguramente provocada, propiciou o acceso ao trono dun nobre destacado da mesma facción no poder chamado Suintila, vencedor dos Roccóns (612) e destacado na guerra contra os bizantinos (614-615).
Provincia de Govi-Altai
A provincia de Govi-Altai (en mongol Говь-Алтай аймаг, Govi-Altai aimag) á unha das 21 aimags (provincias) de Mongolia.
Xeografía
miniatura|280px|Localización da provincia de Govi-Altai.
Foi fundada no ano 1940.
Está situada no suroeste do país, e ocupa unha superficie de 141 447 km².
Segundo o censo do ano 2000 tiña unha poboación total de 63 673 habitantes, polo que nese ano a súa densidade de poboación era de 0,4 hab./km².
A súa capital é a cidade de Altai.
A Erdeni Chuluuta Uula (en mongol Эрдэни чулуута Уул) é unha montaña desta provincia, cuxo cume alcanza os 2 399 m.
Subdivisións administrativas
A provincia divídese administrativamente en 18 distritos ou sum (en mongol, сум, 'frecha'). miniatura|280px|Mapa dos sums (distritos) da provincia.
LEC Refrigeration Racing
LEC foi un equipo e construtor de Fórmula 1 do Reino Unido. Participaron en dez Grandes Premios, cun March en. En construíron o seu propio coche, o LEC CRP1.
1973
En David Purley alugou un March 731 e co apoio da empresa de refrixeración da súa familia LEC Refrigeration, intentouno con pouco éxito na Fórmula Un. O equipo de Purley fixo o seu debut en Mónaco, onde rompéuselle o tanque de combustible. Purley non puido saír no GP do Reino Unido logo dun trompo. Foi no Gran Premio dos Países Baixos de 1973, onde pode dicirse que Purley realizou o seu acto máis memorable. Tras ser testemuña dun accidente que deixou ao piloto británico Roger Williamson atrapado no seu coche envorcado e ardendo, Purley abandonou á carreira e tratou de salvar a Williamson, que participaba na súa segunda carreira de Fórmula Un. Purley recorda que ao chegar á escena, oíu a Williamson pedindo axuda cando o lume comezaba a tomar forza. Os esforzos de Purley por extinguir as chamas foron en balde xa que non recibiu ningunha axuda dos comisarios de pista próximas nin das asistencias de urxencias, malia os seus intentos para animalos, o rsto dos pilotos non pararon, para vir na súa axuda; Williamson morreu por asfixia. Desafortunadamente, os comisarios non levaban roupa resistente ao lume e os pilotos que pasaban crían que Purley intentaba extinguir o lume do seu propio coche, logo de escapar ileso dun accidente; non tiñan nin idea de que un segundo piloto estaba involucrado. O equipo acadou a súa primeira meta no GP de Alemaña. Purley tamén finalizou en Italia.
1977
miniatura|right | 250px | O LEC CRP1 de Fórmula Un LEC regresou ás carreiras de Fórmula Un en co seu propio chasis LEC deseñado por Mike Pilbeam e dirixido por Mike Earle. Foi neste coche no que sufriu feridas graves nun accidente durante a pre-cualificación para o Gran Premio de Gran Bretaña dese ano. Sobreviviu a unha desaceleración estimada de 179´8 g cando pasou de 173 km/h a 0 en 66 cm., logo de que o seu acelerador se atascara pisado a fondo e batera contra o muro. Durante moitos anos, pensouse que era a máis alta forza g a que xamais sobrevivira un ser humano. Sufriu. múltiples fracturas nas pernas, a pelvis e as costelas.
Resultados Completos na Fórmula Un
(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.
10 Andromedae
10 Andromedae (10 And) é unha estrela xigante do tipo M dentro da constelación de Andrómeda. A súa magnitude visual aparente e de 5,806.
Manuel Torres Agrelo
Manuel Torres Agrelo, nado na Estrada, foi un agrarista e político galego.
Traxectoria
Fillo de André Torres González (de Callobre) e Manuela Agrelo Porto. Emigrou a Nova York e retornou definitivamente a principios do século XX, instalándose na Estrada, desfrutando dunha posición económica desafogada. Construíu un serradoiro en Callobre. Próximo a Antón Losada Diéguez e presidente da Asociación Agrícola de Pardemarín, foi un dos líderes do momento inicial do movemento agrarista da Estrada. Presentouse ás eleccións municipais en 1907 resultando elixido. Presidiu a Federación de Sindicatos Agrícolas Estradenses constituída en decembro de 1908. Foi membro da Irmandade Nazonalista Galega.
Colaborou en El Emigrado. Durante a ditadura de Primo de Rivera foi o líder da Unión Patriótica da Estrada e deputado provincial. Ao final da ditadura participou en actos de propaganda republicana.
Vida persoal
Casou con Dora Emmons Plat que faleceu en Nova York en 1903 e coa que tivo unha filla, Manuela Torres Emmons, nada en Nova York o 23 de agosto de 1895. Casou en segundas nupcias en Santiago de Compostela con Felisa Pena Recarei o 10 de outubro de 1904.
A Ponte, O Xobre ou O Maño, A Pobra do Caramiñal
A Ponte é un lugar da parroquia do Xobre ou O Maño no concello coruñés da Pobra do Caramiñal, na comarca da Barbanza. Segundo o padrón municipal (INE 2012) ten 58 habitantes (29 homes e 29 mulleres).
Skyropoula
Skyropoula ( grego: Σκυροπούλα, é unha illa grega nas Espóradas. O illote de Erinia atópase xusto ao leste, así como a illa de Esciro. Desde 1860 ata 2001, foi a illa privada da familia Antoniades. Esta familia ten unha longa tradición militar e naval, recentemente, o almirante Antonis Antoniades desempeñou o cargo de Xefe da Hellenic Navy Xeral Staff de 2002-2005. En maio de 2001, a illa pasou a ser propiedade dun empresario chipriota non identificado.
Illas e illotes próximos
As illas máis próximas son Skantzoura ao norte e Eubea ao sur.
Vilariño de Conso, Vilariño de Conso
San Martiño de Vilariño de Conso é unha parroquia do concello de Vilariño de Conso na comarca de Viana, na provincia de Ourense. No ano 2007 tiña 155 habitantes, deles 84 eran homes e 71 eran mulleres.
Teodoro Estudita
Teodoro Estudita (Theodorus Studita, en grego Θεόδωρος) (nado en Constantinopla en 759 e morto en Chalcite, Bitinia, o 11 de novembro de 826) foi un abade do mosteiro de Studium.
Traxectoria
Entrou no mosteiro de Saccudium (onde era abade o seu tío Platón) o 781, e no 794 sucedeu ao seu tío, que renunciara. Foi un defensor do culto ás imaxes e o seu celo procuroulle unha gran reputación entre os monxes.
O 795 o emperador Constantino casou con Teodota contra as leis canónicas; Teodoro anatemizou ao emperador e denunciou ao patriarca Tarasio (que ao ano seguinte foi desterrado a Tesalónica). Á morte do emperador en 797, foi chamado a Constantinopla onde entrou con gran pompa e conseguiu o favor da emperatriz Irene.
O 798, debido a un ataque árabe, trasladouse ao mosteiro de Studium, moi preto de Constantinopla. En 806 Nicéforo I foi nomeado patriarca e o abade Xosé, que autorizara o matrimonio do emperador Constantino foi restaurado na comuñón da igrexa por un concilio que tivo lugar na capital, e Teodoro opúxose e uníronselle moitos monxes; o papa León III condenouno e contestoulle con arrogancia e insolencia; finalmente foi desterrado o 809 xunto co seu irmán Xosé e o seu tío Platón, nunha illa da Propóntida.
Foron liberados o 811, Cando o 813 o emperador León V emitiu un edito contra o culto das imaxes, Teodoro opúxose e desafiouno e incitou no pobo á sedición; foi posto en residencia vixiada pero como que non paraba de enviar cartas contra o emperador, foi enviado a prisión (pasou por unhas cantas) ata que acabou en Esmirna.
Obras
As súas obras son:
Veneración
Foi enterrado no mosteiro de Hagios Tryphon, pero o seu corpo foi trasladado ao mosteiro de Studium o 26 de xaneiro de 844. Foi canonizado daquela polas igrexas católica e ortodoxa, con festividade conxunta o 11 de novembro.
Liga Galega de Traiñeiras 2011
A tempada 2011 da Liga Galega de Traiñeiras foi a 9ª edición do campionato de traiñeiras de Galicia creado en 2003. A tempada comezou o 26 de xuño en Chapela e rematou o 28 de agosto en Vilaxoán. Nesta tempada competiron 14 clubs e disputáronse 17 bandeiras. Amegrove foi o dominador da competición nesta tempada despois de 17 vitorias nas 17 bandeiras disputadas. A principal novidade desta tempada foi a non participación do Náutico de Vigo.
Os dous primeiros clasificados da liga foron o campión Amegrove e o subcampión Chapela, que terían que ser os 2 equipos a competir polo ascenso á Liga ACT, pero tralo remate da tempada o club Amegrove tomou a decisión de non disputar nin tan siquiera os play offs e renunciar á loita polo ascenso, de xeito que foron finalmente Chapela e Cabo da Cruz os dous representantes da LGT que estiveron presentes nos play offs, sen acadar os resultados desexados nin un nin outro club.
Clasificación
Actualizado o 19 de setembro.
Manuel Castro López
Manuel Castro López, nado en Lugo o 22 de xullo de 1860 e finado en Bos Aires o 25 de xuño de 1926, foi un xornalista e escritor galego.
Obras
miniatura|150px|[[Almanaque Gallego. Ano I, 1898, en pdf.]]
Rexión de Kigoma
miniatura|dereita|250px|Localización de Kigoma en Tanzania. Kigoma é unha das 26 rexións nas que se encontra dividida Tanzania. A capital é a cidade de Kigoma. Limita polo norte coa rexión de Kagera, polo leste coas de Shinyanga e Tabora, polo sur coa de Rukwa, polo oeste co Lago Tanganica, que forma fronteira coa República Democrática do Congo e polo noroeste limita con Burundi.
Posúe unha superficie de 37.037 km² e no 2002 tiña unha poboación de 1.679.109 habitantes.
Distritos
Ten catro distritos:
Malarico
Malarico foi un caudillo militar suevo. Trala deposición de Andeca do trono dos suevos xurdiu como pretendente ó trono. Foi derrotado e capturado polas tropas de Leovixildo en 586. Con este último intento acabou toda resistencia sueva. A partir dese momento a Gallaecia sería gobernada por un dux visigodo aínda que se mantivo en vigor a lei sueva e outras características propias do antigo reino.
The Universal Want
The Universal Want é o quinto álbum de estudio da banda británica de indie rock Doves, publicado o 11 de setembro de 2020 a través dos selos Heavenly Recordings e Virgin/EMI. The Universal Want é o primeiro disco do grupo tras o hiato que comezara no ano 2010; durante ese tempo os membros de Doves dedicáronse aos seus proxectos en solitario.
Tres sinxelos dixitais precederon o lanzamento do álbum a mediados de 2020: "Carousels" en xuño, "Prisoners" en xullo, e "Cathedrals of the Mind" en agosto. Doves tamén anunciou unha xira por todo o Reino Unido para promocionar o álbum, programada para os meses de marzo e abril de 2021. The Universal Want foi aclamado pola crítica e foi un éxito comercial, entrando no número 1 da lista británica de álbums e sendo o terceiro disco da banda en acadar esa posición.
Daniel Kessler
Daniel Alexander Kessler, nado o 25 de setembro de 1974 en Londres, Inglaterra, toca a guitarra e fai coros na banda neoiorquina de rock alternativo Interpol.
Marsella
300px|miniatura|dereita|Vista panorámica do porto de Marsella Marsella (en occitano e provenzal Marselha e en francés Marseille, que é o nome oficial) é unha cidade da Provenza situada á beira do mar Mediterráneo, a segunda maior poboación de Francia. É o maior porto comercial do país, e capital do departamento de Bocas do Ródano, na rexión de Provenza-Alpes-Costa Azul.
Xeografía
O territorio de Marsella forma unha especie de anfiteatro, pechado polo mar ao oeste, por "les calanques" (calas ou pequenas enseadas) ao sur con Marseilleveyre, pola Costa Azul ao norte co Estaque (inmortalizado polo pintor Cézanne) e polas cadeas montañosas da Étoile e Garlaban ao nordés. Preto da metade da superficie do concello está en territorio natural non urbanizable. Isto fai dela un dos concellos menos densamente poboados de Francia. Na súa baía atópase o famoso castelo de If. A cidade foi medrando ao redor do antigo porto grego, chamado hoxe "Le Vieux-Port" ("o porto vello"), particularmente no decurso da segunda metade do século XIX. De feito, Marsella presenciou un importante desenvolvemento nesta época, estimulado ademais polo comercio cara ao novo imperio colonial francés: Alxeria, Levante e o Extremo Oriente. A rúa da República é un exemplo deste urbanismo do segundo Imperio co seu estilo haussmaniano. Envorcada cara ao mar, a cidade ignorou durante tempo o seu pasado provenzal con quen se comunicaba unicamente a través do val do Huveaune.
Logo dunha grave crise nas décadas dos setenta e os oitenta, a poboación pasou de 1 000 000 aos 807.071 conforme o censo de 1999 habitantes. As autoridades francesas e o Estado Francés decidiron lanzar en 1990 e 2000 un vasto programa de rehabilitación urbana, co importante programa Euromediterráneo, entre a estación Saint-Charles, a Belle-de-Mai e os antigos portos. A cidade constitúe a segunda unidade urbana do país logo de París con 1 550 000 na área urbana, incluíndo Aix-en-Provence ao norte, Martigues ao oeste e Saint Zacharie no departamento de Var ao leste. Na actualidade, fálase dunha poboación urbana arredor do millóns de habitantes. Porén, o nivel de emigración clandestina na cidade é un dos máis altos de Europa e segundo algúns cálculos a cifra podería rodar o millón e medio.
Cocido montañés
O cocido montañés é un prato gastronómico típico de Cantabria que, a diferenza doutros tipos de cocidos típicos de España como o madrileño, o maragato ou o lebaniego, non leva garavanzos como elemento principal. É un guiso de interior que ten como compoñentes esenciais a faba e a verza, ademais do compango composto de chourizo, costela, morcilla e touciño procedentes do matacíu del chon.
É un prato forte, con grande achega calórica, polo que normalmente consómese como prato único, ou degustando a verdura primeiro e a carne despois.
O nome de montañés provén de La Montaña, un dos nomes que recibiu historicamente o territorio da actual comunidade autónoma de Cantabria.
Cada primeiro domingo de setembro celébrase unha festa do cocido montañés en Ucieda, no concello de Ruente.
Aneurysm
"Aneurysm" é unha canción da banda estadounidense de grunge Nirvana. O tema destaca por ter sido escrito por todos os membros da banda, a diferenza da meirande parte das cancións, compostas polo seu líder Kurt Cobain. Unha enquisa feita pola BBC Radio 1 no ano 2000 elixiuna como terceira mellor canción de Nirvana, despois de "Smells Like Teen Spirit" e "Heart-Shaped Box".
A versión orixinal de estudio, gravada o 1 de xaneiro de 1991, apareceu como cara-b do sinxelo "Smells Like Teen Spirit" en 1991, e tamén no EP Hormoaning, aparecido en Australia e o Xapón en 1992. Esta sería incluída no box set de rarezas With the Lights Out, lanzado no ano 2004. Gravouse unha segunda versión de estudio o 9 de novembro do mesmo ano para o programa da BBC Mark Goodier's Evening Session. Esta aparece no álbum de rarezas de 1992 Incesticide, e conta cun tempo máis rápido, e un efecto estéreo máis amplo.
Carlos Dengler
Carlos "D" Dengler, nado o 23 de abril de 1974, foi o baixista da banda de rock alternativo Interpol. Carlos é medio alemán e medio colombiano. El cre que o seu nome é "etnicamente" confuso para a xente, e por iso prefire ser chamado Carlos D.
Guerra mundial
Unha guerra mundial é un conflito militar que afecta á maioría das potencias do planeta. A expresión aplícase a dous conflitos especialmente amplos e que causaron moitas mortes a durante a primeira metade do século XX:
Fernando Torres
Tamén xogou na selección de fútbol de España, coa que gañou a Copa Mundial de Fútbol en 2010 e as Eurocopas de 2008 e 2012, un triplete inédito na historia do fútbol. Marcou o único gol da vitoria na final da Eurocopa 2008 e tamén marcou un e asistiu outro dos catro goles na final da Eurocopa 2012, na que recibiu, con tres goles, a Bota de Ouro ao máximo goleador da competición.
Traxectoria
Naceu en Fuenlabrada, sendo fillo de José Torres, un emigrante galego de Gastrar, Boqueixón, e de Flora Sanz.
Comezou a xogar na canteira do Atlético de Madrid cando tiña dez anos e debutou en primeira división do fútbol español co seu equipo o 1 de setembro de 2002 no Camp Nou, empatando co FC Barcelona 2-2. No club madrileño estivo xogando cinco tempadas consecutivas, onde obtivo unha media de 15 goles e un récord de 23 goles por tempada en 2003-04.
No inverno da tempada 2010/2011 vai para o Chelsea FC, custando a súa fichaxe 56 millóns de euros.
Selección nacional
Na fase de clasificación para o Mundial de Alemaña 2006 anotou sete tantos en once partidos, entre eles un hat-trick a San Marino, sendo o máximo goleador español de devandita fase. No Mundial marcaría outros 3 goles, compartindo o pichichi con David Villa.
Foi convocado para a Eurocopa 2008. Marcou dous goles na fase de clasificación e outros dous na Eurocopa, un deles o único tanto da final contra Alemaña (1-0), dando a España a segunda Eurocopa da súa historia.
O 28 de marzo de 2009 disputou ante Turquía o seu encontro número sesenta coa selección (durante a fase de clasificación para o Mundial de 2010) converténdose no futbolista máis novo en lograr este fito. Aínda que as lesións marcaron a tempada impedíndolle disputar un considerable número de encontros clasificatorios, anotou nun amigable ante Chile tras substituír a Villa na segunda metade. No verán Vicente del Bosque convocouno para disputar a Copa Confederacións. Durante a disputa desta competición anotou o seu segundo hat-trick con España ante o combinado neozelandés; o hat-trick máis rápido da historia da selección. Tamén disputou o encontro de semifinais ante Estados Unidos -no que o combinado nacional foi derrotado (2-0)-, así como o encontro ante Suráfrica -no que os españois impuxéronse (3-2) no tempo de desconto.
En 2010 volveu ser convocado por Vicente del Bosque para disputar o Mundial de Suráfrica. O 11 de xullo de 2010 proclamouse campión da Copa Mundial de Fútbol coa selección española en Suráfrica.
Distincións individuais
5º xogador español mais caro da historia.
Fernando Torres e Galiza
O seu pai é de Boqueixón e a súa nai madrileña. Dende 1990 pasaba os veráns na localidade de Estorde, en Cee. Durante os veráns coñeceu a súa compañeira, unha rapaza chamada Olalla. Teñen unha filla chamada Nora (nada en Compostela en xullo de 2009) e un fillo chamado Leo (nado en Liverpool en decembro de 2010).
Outros datos
Participou no videoclip da canción "Ya nada volverá a ser como antes" do grupo pop El canto del loco, onde a súa moza marchaba co vocalista do grupo.
Toxibó, Gonzar, Portomarín
Camiño de Santiago
Toxibó é unha localidade da etapa Portomarín-Palas de Rei do Camiño Francés a Santiago de Compostela.
O Combarro, Santiago de Ois, Coirós
O Combarro é un lugar da parroquia de Santiago de Ois no concello coruñés de Coirós, na comarca de Betanzos. Segundo o IGE, en 2011 tiña 142 habitantes (69 homes e 73 mulleres).
A Silva, O Xobre ou O Maño, A Pobra do Caramiñal
A Silva é un lugar da parroquia do Xobre ou O Maño no concello coruñés da Pobra do Caramiñal, na comarca da Barbanza. Segundo o padrón municipal (INE 2012) ten 23 habitantes (8 homes e 15 mulleres).
Caresma, Santiago de Ois, Coirós
Caresma é un lugar da parroquia de Santiago de Ois no concello coruñés de Coirós, na comarca de Betanzos. Segundo o IGE, en 2011 tiña 25 habitantes (14 homes e 11 mulleres).
Veigas de Camba, Vilariño de Conso
dereita|miniatura|Placa en lembranza dos habitantes de Veigas de Camba no cemiterio da Venda da Capela. Veigas de Camba foi unha parroquia do concello de Vilariño de Conso na comarca de Viana, na provincia de Ourense. A vila de Veigas de Camba foi asolagada polo encoro das Portas no ano 1974.
Combarro
O topónimo galego Combarro pode referirse a:
Ukrajina Super-Liha
Equipos
Os seguintes son os equipos que compiten na temporada 2015−16 da Ukrajina Super-Liha.
Termigal
Termigal é o organismo "encargado da coordinación xeral das actividades terminolóxicas relativas á lingua galega, de promover e levar a cabo a elaboración de recursos terminolóxicos e de garanti-la súa dispoñibilidade, e de promove-lo desenvolvemento de produtos de enxeñaría lingüística en que a terminoloxía teña unha especial incidencia". Foi creado en 1997 mediante un convenio asinado entre a Real Academia Galega (coma autoridade académica encargada da normativización da lingua galega) e a Dirección Xeral de Política Lingüística da Consellería de Educación e Ordenación Universitaria (coma organismo competente en materia de política lingüística). Actualmente está establecido coma un proxecto do Centro Ramón Piñeiro para a Investigación en Humanidades (CIRP) e incluído coma unha sección da RAG, centrándose en definir a terminoloxía técnica en galego. Na actualidade está coordinado por Manuel González González e nel traballan tres bolseiros que xestionan os seguintes servizos:
Publicacións
Conta xa con varias publicacións, agrupadas nunha colección numerada que consiste nos seguintes volumes: Previamente xa existían publicacións sen estar adscritas especificamente ó Termigal, entre as que destaca: En colaboración con outras institucións terminolóxicas, traballáronse os seguintes temas: Outros temas nos que se está a traballar son:
Carlos Loriente
Carlos Loriente Pérez, nado en Ribadeo o 27 de xullo de 1978, é un remeiro galego.
Traxectoria
Participou nos Xogos Olímpicos de 2004 de Atenas na categoría de catro sen temoneiro lixeiro, quedando no 12º posto. Ía acompañado de Mario Arranz, Jesús González e Alberto Domínguez.
Ribulosa 5-fosfato
A ribulosa 5-fosfato (tamén escrita ribulosa-5-fosfato ) é un monosacárido de 5 carbonos (pentosa) cun grupo cetona no carbono 2 (polo que é unha cetosa) e un fosfato esterificado no carbono 5. É unha molécula de ribulosa fosforilada no carbono 5.
Este composto é o produto final da fase oxidativa da ruta da pentosa fosfato, e é un intermediario do ciclo de Calvin da fase escura da fotosíntese.
Na ruta da pentosa fosfato
A misión desta ruta é a de obter NADPH e ribosa 5-fosfato, que se utilizarán na síntese de ácidos graxos e de ácidos nucleicos. Nesta ruta intervén a ribulosa 5-fosfato. Na ruta da pentosa fosfato a ribulosa 5-fosfato orixínase a partir da deshidroxenación e descarboxilación do 6-fosfogliconato, catalizada pola fosfogliconato deshidroxenase. Na reacción prodúcese NADPH e CO2, e con ela remata a fase oxidativa da ruta. 6-fosfogliconato + NADP+ + H+ → ribulosa 5-fosfato + NADPH Posteriormente, na fase non oxidativa da ruta, a ribulosa 5-fosfato isomerízase pola acción da fosfopentosa isomerase a ribosa 5-fosfato, polo que unha cetosa se converteu nunha aldosa. ribulosa 5-fosfato → ribosa 5-fosfato Tamén se pode producir unha isomerización a xilulosa 5-fosfato catalizada pola fosfopentosa epimerase. ribulosa 5-fosfato → xilulosa 5-fosfato
No ciclo de Calvin
No ciclo de Calvin da fase escura da fotosíntese a ribulosa 5-fosfato utilízase na reacción final que pecha o ciclo para rexenerar a ribulosa 1,5-bifosfato (molécula na que se fixa o CO2).
Neste ciclo a ribulosa 5-fosfato pode obterse a partir de dous azucres de 5 carbonos, a ribosa 5-fosfato e a xilulosa 5-fosfato por medio de reaccións de isomerización catalizadas pola fosfopentosa isomerase e a fosfopentosa epimerase, que son similares ás da ruta da pentosa fosfato. ribosa 5-fosfato → ribulosa 5-fosfato xilulosa 5-fosfato → ribulosa 5-fosfato
Despois, a ribulosa 5-fosfato formada utilízase na rexeneración da ribulosa 1,5-bifosfato do ciclo de Calvin. Para iso vai ser fosforilada pola fosforribulosaquinase con gasto de ATP. ribulosa 5-fosfato + ATP → ribulosa 1,5-bifosfato + ADP
A Cuíña, Mariz, Guitiriz
A Cuíña é un lugar da parroquia de Mariz no concello lugués de Guitiriz na comarca da Terra Chá. Tiña 19 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 9 homes e 10 mulleres, o que supón unha diminución con relación ao ano 2000 cando tiña 21 habitantes.
A Viladónega, Mariz, Guitiriz
A Viladónega é un lugar da parroquia de Mariz no concello lugués de Guitiriz na comarca da Terra Chá. Tiña 49 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 27 homes e 22 mulleres, o que supón unha diminución con relación ao ano 2000 cando tiña 53 habitantes.
Ría de Huelva
miniatura|300px|A ría ao seu paso por [[Punta Umbría poucos centos de metros antes da desembocadura.]] A Ría de Huelva é un estuario que se atopa ao sur da provincia de Huelva, esténdese entre as localidades de Huelva, Punta Umbría e Palos de la Frontera, formado pola confluencia dos ríos Odiel e Tinto e recibindo as augas diariamente do océano Atlántico.
Ás súas beiras atópase a cidade de Huelva, o Mosteiro de La Rábida de Palos de la Frontera, Punta Umbría, o Porto de Huelva e o Polo Químico. Dentro do medio natural son importantes as pequenas illas de Enmedio, Saltés, do Burro, Bacuta, da Liebre (catalogadas pola Xunta de Andalucía como Reservas integrais) que conforman a Paraxe Natural de Marismas do Odiel e as distintas lagoas da zona. De importancia arqueolóxica foi o achado a principios dos anos 1920 nas súas augas do denominado "Depósito da Ría de Huelva" datado no 1.200 a.C. con diferentes obxectos datados na idade de bronce ou nos anos 1970 de figurillas representado ás divindades sirias Reshef e Anath.
Isidoro Asensio Amor
Isidoro Asensio Amor, nado en Sevilla o 15 de outubro de 1915 e finado en Madrid o 6 de maio de 2001, foi un xeólogo e investigador español.
Traxectoria
Licenciouse e doutorouse en Farmacia, na rama de Sedimentoloxía, obtendo despois o doutoramento en Xeoloxía e tamén en Xeografía (respectivamente polas universidades Complutense de Madrid, de Estrasburgo e de Leiden). Foi investigador principal no Instituto Lucas Mallada, do CSIC, sendo asemade membro correspondente da Real Academia Española de Farmacia. Boa parte da súa vida tivo relación coa Universidade Complutense de Madrid (1944-1984), dende os seus estudos ata a dirección de teses mesmo despois da súa xubilación.
Foi distinguido coa Medalla Santiago Ramón y Cajal do CSIC.
Estivo sempre vinculado a Galicia, primeiro, a raíz da súa familia materna, e logo, co seu casamento coa ribadense Elena Nistal. Estudou diversos temas relacionados coa xeoloxía, en particular da rasa cantábrica, e a ría de Ribadeo. Os artigos sobre este espazo están dispoñibles na biblioteca pública de Ribadeo.
1951
Outros
Historia ano a ano
Alvin Langdon Coburn
Alvin Langdon Coburn, nado o 11 de xuño de 1882 en Boston, Massachusetts e finado o 23 de novembro de 1966, foi un fotógrafo de principios do século XX que se converteu nunha figura clave no desenvolvemento do pictorialismo estadounidense. Foi o primeiro gran fotógrafo en salientar o potencial visual de puntos de vista elevados e posteriormente realizou algunhas das primeiras fotografías completamente abstractas.
Infancia
En 1890 a familia visitou aos seus tíos maternos nos Ánxeles, e estes regaláronlle unha cámara Kodak 4 x 5. Alvin namorouse inmediatamente dela, e nuns poucos anos desenvolveu un talento extraordinario tanto en composición visual como en dominio técnico na habitación escura. Canto tiña 16 anos, en 1898, coñeceu ao ser curmán F. Holland Day, que xa era un fotógrafo recoñecido internacionalmente cunha influencia considerable. Day recoñeceu o talento de Coburn e foi o seu mentor e animouno a tomar a fotografía como a súa carreira.
A finais de 1899 a súa nai e mais el mudáronse a Londres, onde se atoparon con Day. Day fora convidado pola Royal Photographic Society a seleccionar impresións dos mellores fotógrafos estadounidenses para unha mostra na cidade. Levou máis dun cento de fotografías con el, incluídas nove de Coburn (que nese momento tiña só 17 anos). Coa axuda do seu curmán a carreira de Coburn deu un primeiro paso xigantesco.
Subida cara a fama
miniatura|"Spider-webs", por Alvin Langdon Coburn, 1908. As imaxes de Coburn na Royal Photographic Society chamaron a atención doutro importante fotógrafo, Frederick H. Evans, que fora un dos fundadores da Linked Ring, unha asociación de fotógrafos artísticos considerada a máxima autoridade da estética fotográfica. No verán de 1900 Coburn foi convidado a expoñer con el, feito que aumentou a súa categoría entre algúns dos fotógrafos máis elitistas da época.
En 1901 Coburn viviu en París durante uns meses polo que puido estudar cos fotógrafos Edward Steichen e Robert Demachy. Xunto coa súa nai viaxaría por Francia, Suíza e Alemaña o resto do ano.
Cando regresaron aos Estados Unidos en 1902 Coburn comezou a estudar co afamado fotógrafo Gertrude Kasebier en Nova York. Abriu un estudio fotográfico na Quinta Avenida pero pasou moito do seu tempo nese ano estudando con Arthur Wesley Dow na súa escola de arte de Massachusetts. Ao mesmo tempo, a nai continuou promocionando ao seu fillo cando podía. Stieglitz unha vez dixo nunha entrevista, "Fannie Coburn dedicou moita enerxía tentando convencer tanto a Day como a min de que Alvin era mellor fotógrafo que Steichen".
O ano seguinte Coburn foi elixido como asociado da Linked Ring, converténdose nun dos membros máis novos dese grupo e un dos poucos estadounidenses en pertencer a el. En maio tivo a súa primeira exposición individual no Camera Club de Nova York, e en xullo Stieglitz publicou un dos seus fotogravados no número 3 de Camera Work.
En 1904 Coburn regresou a Londres cunha comisión da The Metropolitan Magazine pra fotografar aos principais artistas e escritores ingleses, como G.K. Chesterton, George Meredith ou H.G. Wells. Durante esta vaxe visitou ao renomeado pictorialista J. Craig Annan en Edimburgo e realizou estudos de motivos fotografados polos pioneiros fotógrafos Hill e Adamson. Seis imaxes máis súas foron publicadas no número 6 de Camera Work (abril de 1904). En 1905 fotografaría ao artista estadounidense Leon Dabo.
Coburn permanecería en Londres durante 1905 e gran parte de 1906, realizando retratos e paisaxes por toda Inglaterra. Fotografou a Henry James para a revista The Century e regresou a Edimburgo para unhas series que el pensou como visualizacións das Edimburgh: Picturesque Notes de Robert Louis Stevenson.
Período simbolista
miniatura|200px|"Bernard Shaw", por Alvin Langdon Coburn. Publicada no nº 21 de Camera Work, 1908 Os anos 1906-7 foron algúns dos máis prolíficos e importantes para Coburn. Comezou 1906 tendo exposicións individuais na Royal Photographic Society (acompañada por un catálogo cun prefacio de George Bernard Shaw) e na Liverpool Amateur Photographic Association. En xullo foron publicados cinco fotogravados máis no número 15 de Camera Work. Ao mesmo tempo comezou a estudar impresión por fotogravado na London County Council School of Photo-Engraving. Foi durante esta época cando Coburn realizou un dos seus retratos máis famosos, o de George Bernard Shaw posando nu como O pensador de Rodin.