cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Arka Gdynia
O Arka Gdynia é un club profesional de baloncesto polaco da cidade de Gdynia. Actualmente compite na Polska Liga Koszykówki, a máxima categoría do baloncesto polaco, así como na Euroliga. Fundado como STK Trefl Sopot en 1995, na súa curta historia conseguiu converterse nun dos mellores equipos de Polonia, así como competir nas mellores competicións internacionais europeas. O club xoga os seus partido como local no Hala Sportowo-Widowiskowa Gdynia, pavillón con capacidade para 4.010 espectadores.
Traxectoria
miniatura|125px|esquerda|Filip Dylewicz. O equipo foi fundado en 1995 co nome de STK Trefl Sopot. Dende aquela o equipo cambiou de denominación e de sedes, variando entre Sopot, Gdansk e Gdynia. O mesmo ano da súa fundación ascendeu da terceira á segunda división, e na tempada seguinte ascende á primeira división polaca, é dicir, a Dominet Bank Ekstraliga.
As tres primeiras tempadas na elite foron complicadas, habendo numerosos trocos no equipo e na dirección técnica. Porén, a partir do ano 2000 chegou a época máis exitosa do club, abrindo o seu palmarés coa consecución da Copa de Polonia ese mesmo ano. Un ano despois, no 2001 chegaría o primeiro dobrete cunha nova Copa e a Supercopa de Polonia. Co adestrador Eugeniusz Kijewski chegou unha etapa de certa estabilidade. O podio na liga e unha nova Copa foron un éxito. No entanto o primeiro gran logro do club chegou na tempada 2003-04, cando acadou o seu primeiro título de Liga.
No 2003, o Prokom Trefl xogou a final da Eurochallenge. A partir daquela participou sempre na Euroliga. Na súa primeira participación na Euroliga o Prokom converteuse no primeiro equipo polaco en chegar ao top 16 (2004-05). Ese ano o equipo estaba composto por xogadores como McNaull, Zidek, Josip Vrankovic, Markovic ou Jagodnik.
Pavillón
Nun principio o Asseco Prokom xogaba nun pavillón situado en Sopot, mais para nos encontros da Euroliga xogaba no Hala Olivia de Gdansk. Este pavillón, inaugurado en 1972, conta cunha capacidade de 5.500 espectadores. Este pavillón foi sede do Eurobasket.
Porén, dende 2009 o Aseco Prokom xoga os seus partido coma local no Hala Sportowo-Widowiskowa Gdynia, un pavillón deportivo situado na cidade de Gdynia. Inaugurado inaugurado o 22 de decembro de 2008 ten capacidade para 4.010 espectadores, albergando os encontros como local do equipo tanto na Polska Liga Koszykówki como na Euroliga.
Rexión Nordeste do Brasil
miniatura|Rexión Nordeste A Rexión Nordeste é a rexión brasileira que posúe a maior cantidade de estados: Alagoas, Baía, Ceará, Maranhão, Paraíba, Piauí, Pernambuco (incluíndose a illa de Fernando de Noronha), Rio Grande do Norte e Sergipe. Esta subdivisión do Brasil en rexións non ten carácter político ou administrativo, senón de facilitar estudos sociais, estatísticos e económicos de estados veciños xeograficamente.
Arka Gdynia
Cadro actual
{| class="toccolours" style="font-size: 95%; width: 100%; " ! colspan="2" style="background-color: #ffcc33; color: #003366; text-align: center;" | Asseco Gdynia 2014−2015 ! Xogadores !! Adestradores {| class="sortable" style="background:transparent; margin:0px; width:100%;" ! Pos. !! # !! Nac. !! Nome
Palmarés
Liga de Polonia Copa de Polonia Supercopa de Polonia
Rexión Nordeste do Brasil
A rexión posúe 30.998.109 electores segundo datos do IBGE para o ano 2002, o que a converte no segundo colexio electoral do país, detrás do Sueste.
Escola Superior de Música de Catalunya
A Escola Superior de Música de Catalunya é un centro oficial de ensino musical creado en 2001, situado no edificio de L'Auditori de Barcelona. Na actualidade (2013) é a única institución sustentada con fondos públicos onde se poden cursar estudos superiores de música en Cataluña.
Ortoclasio
O ortoclasio ou a ortosa é un mineral do grupo dos silicatos, subgrupo tectosilicatos e dentro deles pertence aos feldespatos. Coa fórmula química AlSi3O8 é un dos minerais máis abundantes na codia terrestre. Tamén se coñecen con nome de "feldespato" ou "feldespato ortosa", mais estes nomes non son de todo acertados, xa que non definen ao mineral senón a un grupo de minerais do que o ortoclasio forma parte.
Características
Atópase en materiais de construción, beirarrúas e superficies de traballo de cociñas e laboratorios.
Trátase dun mineral común en moitas rochas graníticas e filonianas, nas que aparece en forma de grans redondeados, ou en seccións de cristais ben formados. Cristaliza en prismas columnares, ás veces de gran tamaño. Son comúns as maclas de dous cristais, e entre elas as máis habituais son as de Baveno-Manebachnos cristais prismáticos, e a de Karlovy Vary, formada por dous cristais tabulares.
A cor característica do ortoclasio é a rosa carne, máis ou menos intenso, pero tamén pode ser branca, gris, vermella e, máis raramente, amarela ou azul.
Etimoloxía
O nome do ortoclasio deriva dos termos gregos ortho e klasis, que significan "correcto" e "exfoliación" respectivamente ("rotura plana"). Isto débese á exfoliación característica deste mineral, que é perfecta segundo dous planos case ortogonais entre si.
Adularia
É unha variedade transparente de ortoclasio, con fórmula KAlSi3O8, que cristaliza a temperaturas moi baixas, en veas hidrotermais, o que fai difícil de apreciar en que sistema cristaliza. Por iso, durante moito tempo considerouse un mineral polimorfo á parte do ortoclasio, mais hoxe descartouse e acéptase que son o mesmo mineral. Describiuse por primeira vez nas montañas de Adula, en Suíza, de aí o seu nome. Mineral moi frecuente nos Alpes. Denomínase valencianita a un tipo de adularia que se atopa na mina Valenciana, en Guanajuato, México.
Depósitos
O ortoclasio está distribuído por todo o mundo, pero o depósito máis famoso é o de Karlovy Vary, no macizo de Bohemia (República Checa).
O Trevoedo, Santa Comba do Trevoedo, Maside
O Trevoedo é un lugar da parroquia de Santa Comba do Trevoedo no concello ourensán de Maside na comarca do Carballiño. Tiña 47 habitantes no ano 2012 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 23 eran homes e 24 mulleres.
Tierra de Ledesma
miniatura|250px|[[Ledesma, Salamanca|Ledesma, a capital comarcal.]] miniatura|250px|A devesa é a paisaxe característica da Tierra de Ledesma e o [[Campo Charro.]] Tierra de Ledesma, tamén coñecida como Campo de Ledesma ou Comarca de Ledesma, é unha comarca da provincia de Salamanca, en Castela e León. Os seus límites non se corresponden cunha división administrativa, senón cunha demarcación histórico-tradicional e agraria.
Xeografía
Limita coa provincia de Zamora (Sayago e Tierra del Vino) ao norte, con La Armuña ao leste, co Campo de Salamanca ao sur e con La Ramajería e a Tierra de Vitigudino ao oeste.
Eleftherios Venizelos
Elefterios Venizelos, nado o 23 de agosto de 1864 e finado o 18 de marzo de 1936 foi un político de gran relevancia da Grecia moderna. Exerceu como Primeiro Ministro de Grecia en sete ocasións, a primeira en 1910 e a última en 1933.
Brian David Josephson
Brian David Josephson, nado en Cardiff, País de Gales, o o 4 de xaneiro de 1940, é un físico británico galés galardoado co Premio Nobel de Física do ano 1973.
Traxectoria
Licenciouse en física en 1960 na Universidade de Cambridge, universidade na cal se doutorou catro anos despois.
Investigacións científicas
Iniciou as súas actividades de investigación no Laboratorio Cavendish da mesma Universidade de Cambridge, lugar onde desenvolveu a totalidade das súas investigacións científicas. En 1962 explicou o que se chamaría efecto Josephson, segundo o cal se unha corrente eléctrica flúe entre dous elementos de material supercondutor separados por unha delgada capa de materia illante, perden estes toda a súa resistencia eléctrica cando se lles somete a unha temperatura próxima ao cero absoluto.
En 1973 foi galardoado co Premio Nobel de Física polos seus traballos teóricos sobre supercondutores, coñecidos co nome do efecto Josephson, premio que compartiu cos físicos Leo Esaki e Ivar Giaever.
Frederico Guillerme III de Prusia
Frederico Guillerme III de Prusia, nado en Potsdam o 3 de agosto de 1770 e finado en Berlín o 7 de xuño de 1840, foi o quinto rei de Prusia, cargo que ostentou dende 1797 ata a súa morte.
Traxectoria
Casou con Luisa Mecklembourg-Strelitz en 1793. Seis anos despois, en 1797, foi coroado rei de Prusia. Como monarca tivo que enfrontarse a moitas adversidades, coma o déficit do Estado e o imperialismo de Napoleón Bonaparte.
Unión das Igrexas de Prusia
Frederico Guillerme propúxose unificar as igrexas protestantes, para homoxeneizar a súa liturxia, a súa organización e incluso a súa arquitectura. O reto a longo prazo era centralizar o control real de todas as igrexas protestantes na Unión Prusiana de Igrexas. Tras varios anos creouse a Igrexa da Unión Prusiana, xuntando a maioría dos grupos luteranos e algúns protestantes reformados minoritarios.
Finou o 7 de xuño de 1840 en Berlín. O seu fillo máis vello, Frederico Guillerme, sucedeuno no trono.
Matrimonio e fillos
O 24 de decembro de 1793 casou con Luísa de Mecklemburgo-Strelitz, auténtica heroína antinapoleónica aínda hoxe en Alemaña. Tiveron os seguintes fillos antes da prematura morte da raíña en 1810:
miniatura|[[Luísa de Mecklemburgo-Strelitz, esposa de Frederico Guillerme III.]]
Devanceiros
Devanceiros de Frederico Guillerme III de Prusia
Piero Scotti
Piero Scotti nado en Florencia o 11 de novembro de 1909 e finado o 14 de febreiro de 1976 foi un piloto de carreiras italiano. Participou nun Gran Premio do Campionato do Mundo de Fórmula 1 o 3 de xuño de 1956. No logrou puntuar.
Subrexión de Keuruu
miniatura|200px|Localización da subrexión de Keuruu. A subrexión de Keuruu (en finés Keuruun seutukunta) é unha das seis subrexión da rexión de Finlandia Central. En 2017 tiña unha poboación de 11 611 habitantes.
Piero Scotti
Resultados Completos na Fórmula Un
(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.
Yaizu
Yaizu (焼津市, やいづし, Yaizu-shi) é un concello da prefectura de Shizuoka no Xapón. Está situado na rexión de Tōkai, ao centro-sur da rexión de Chūbu e no centro da prefectura, na zona de provincia histórica de Suruga, no centro da illa de Honshū. Ten 70,55 km² de superficie e unha poboación de 143.362 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 2.030 h/km².
O Seixo, Carelle, Sobrado
O Seixo é un lugar da parroquia de Carelle, no concello coruñés de Sobrado, na comarca da Terra de Melide. Segundo o IGE, en 2014 tiña 19 habitantes (10 homes e 9 mulleres).
Subrexión de Keuruu
Poboación
A seguinte táboa amosa a tendencia demográfica da subrexión cada cinco anos dende 1980.
Concepto
A palabra concepto provén da voz latina conceptum que significa concibido. A formación do concepto está estreitamente ligada ó contexto. Isto significa que todos os elementos, incluíndo linguaxe e cultura, e a información percibida polos sentidos que sexa accessible ó momento en que unha persoa constrúe o concepto de algo ou alguén, inflúen na conceptualización.
Características
O coñecemento da experiencia sempre é concreto, ten unha referencia a unha cousa, unha situación ou algo que é único e irrepetible. Doutra banda, a experiencia sempre é intersubxectiva.
As cousas únicas e irrepetibles non se poden conceptualizar desde premisas, usando a capacidade da mente de inferilos. Neste caso, o cerebro debe percorrer ás sensacións derivadas dos cinco sentidos principais e asignar unha 'etiqueta' para poder aludir de forma inequívoca á combinación exacta de sensacións que nos espertaron a curiosidade de conceptualizar iso en concreto. Polo tanto nace o que se coñece como nome propio.
As relacións entre as palabras e os conceptos son complexas e variables, pois non sempre a mesma palabra significa o mesmo concepto; un mesmo concepto pode expresarse con varias palabras e formas de expresión. A expresión dun mesmo concepto pode variar de forma importante segundo o idioma en que se exprese.
Na súa máxima abstracción, cando carecen de contido material algúns son conceptos formais. Tamén se lles chama ideas cando se pretende sinalar ese carácter universal como algo obxectivo e non soamente subxectivo.
Proceso de formación do concepto
O proceso de formación do concepto comeza cando un suxeito se sitúa fronte a un obxecto de coñecemento. O contacto lévase a cabo mediante os sentidos, que nos permiten obter as características accidentais (cor, tamaño, forma, sabor, cheiro) do obxecto. Deste xeito lógrase a representación sensible ou imaxe, que pode ser recordada pola memoria coas mesmas características que o obxecto posúe. Pero neste proceso interveñen os sentidos, tamén esta presenta a razón, que nos abre a posibilidade de observar as características esenciais do obxecto que nos leva á formación do concepto.
Fórmase por medio da organización racional dos datos obtidos, que se constitúen nunha unidade. É dinámico, xa que se enriquece cos novos descubrimentos que se fan sobre un obxecto.
Outros artigos
Begriff Koncepcija Begrip Концепт
One
"One" (ワン) é o single número 30 da cantante xaponesa Ami Suzuki, lanzado o 2 de xullo do ano 2008 baixo o selo avex trax e producido por Yasutaka Nakata. No seu primeiro día á venda debutou na posición oitava da lista de Oricon, algo que non lograba dende o lanzamento dous anos antes de "Little Crystal".
RTK
Radio Televizioni i Kosovës (RTK) é a compañía pública de radio e televisión de Kosovo formada en 1999 baixo os auspicios da Misión de Administración Interina das Nacións Unidas en Kosovo, para alén do albanés emite tamén en serbio, bosníaco, turco e roma.
Omaezaki
Omaezaki (御前崎市, おまえざきし, Omaezaki-shi) é un concello da prefectura de Shizuoka no Xapón. Está situado na rexión de Tōkai, no centro-sur da rexión de Chūbu e no centro-oeste da prefectura, no centro da illa de Honshū. Ten 65,86 km² de superficie e unha poboación de 34.956 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 531 h/km².
O concello de Omaezaki limita cos concellos de Kakegawa, de Kikugawa e de Makinohara.
Espera
Espera é un municipio español da provincia de Cádiz, Andalucía. No 2008 tiña 4.005 habitantes. A súa extensión superficial é de 123 km² e dista 82 quilómetros da capital de provincia, Cádiz.
John Powell
John Powell, nado en Inglaterra o 18 de setembro de 1963 é un compositor británico de música cinematográfica. Powell estudou orixinalmente violín, cando era neno, antes de estudar no Trinity College of Music de Londres. Máis tarde aventurouse no jazz e a música rock, tocando na banda de soul The Fabulistics. Despois de abandonar a universidade compuxo música para anuncios, o que o levou a traballar como asistente do compositor Patrick Doyle.
CG Puigcerdà
O Club Gel Puigcerdà é un club catalán de hóckey sobre xeo da localidade de Puigcerdà, en Cerdaña.
Historia
O Club de Gel Puigcerdà naceu no ano 1956 no colexio Pensionat d'Alta Muntanya (escolapios) da vila, en crear-se un equip d'hoquei gel, deporte que introducira un ano antes, proveniente de Núria, Pere Dosta Anglada. O 26 de febreiro de 1956, xogouse un partido no estanque conxeado da localidade. O 10 de febreiro de 1957 organizouse un festival de xeo na pista descuberta e sen finalizar do lago. Os días 18 e 19 de xaneiro de 1958 inaugurábase a pista cun festival internacional de xeo. A partir de dito festival, os clubs de hóckey da vila que trocaran as rodas polas coitelas foron integrados na A.E.P (Antics Alumnes de l'Escola Pia), que xogaron varios partidos, tanto con equipos cataláns como estranxeiros ata 1964. Debido á imposibilidade de dispor de xeo estable a causa da meteoroloxía, uns cantos xogadores decidiron ir xogar a Font-Romeu para poder continuar a patinar sobre xeo. Con todo, a efectos federativos, non podían xogar no recentemente creado equipo da Union Sportive Font-Romeu. O CGP é un dos fundadores da Superliga Española de Hóckey Xeo que o club gañou en diversas ocasións. En 1983 inaugurouse en Puigcerdà o actual pavillón de xeo no que o club disputa os seus partidos como local, o Club Poliesportiu Puigcerdà. O 8 de agosto do 2006 o CG Puigcerdà xogou o primeiro partido feminino da súa historia.
A Tamarela, Carelle, Sobrado
A Tamarela é un lugar da parroquia de Carelle, no concello coruñés de Sobrado, na comarca da Terra de Melide. Segundo o IGE, en 2014 tiña 7 habitantes (4 homes e 3 mulleres).
Números de teléfono en España
Os números de teléfono en España están distribuídos atendendo a criterios xeográficos. O plan de numeración é pechado dende o ano 1998. Anteriormente podíase chamar a un número da mesma provincia sen ter que marcar o prefixo desta e só era necesario facelo para chamar a outras, a móbiles, a números internacionais e outros servizos. A Comisión Nacional do Mercado e a Competencia é o organismo encargado de regular o plan de numeración.
Liñas fixas
Os números fixos teñen nove díxitos, sendo os dous ou tres primeiros o código da área e os demais o número de abonado. O código da área empeza por 9 e, nas provincias con maior demanda de números, tamén con 8. O formato é:
Liñas móbiles
A numeración móbil ten nove díxitos. O primeiro díxito é 6 ou 7. O bloque comezado por sete é de recente creación ante a falta de números libres no bloque 6. Cada un dos bloques ten un formato:
Liñas nómade
A numeración nómade é un servizo de numeración virtual que permite redirixir as chamadas e mensaxes a distintos destinos. Ten asignados dous bloques de numeración:
Liñas persoais
A numeración persoal ten nove díxitos e comeza por 70.
Radio busca
A numeración do servizo de radio busca ten nove díxitos e comeza por 940.
Numeración especial
A numeración especial comeza por 80 e 90 (agás 908 e 909) e ten nove díxitos de lonxitude.
Números para mensaxes de texto e multimedia
A estrutura da numeración para servizos baseados en comunicación por mensaxes é:
Números entre máquinas
A numeración entre máquinas, ou M2M, emprega números de 13 díxitos. Un exemplo de uso destes números son os contadores de auga, gas ou electricidade que envían á compañía a lectura. Os números son:
Bieito VI, papa
Bieito VI, nado en Roma en data descoñecida e morto na mesma cidade en xuño de 974, foi o 134º papa da Igrexa católica dende o 19 de xaneiro de 973 até o seu pasamento.
Traxectoria
Fillo dun home chamado Hildebrant, Bieito VI foi escollido papa cando era cardeal diácono de San Teodoro grazas á axuda de Odón I. Pero atopouse co rexeitamento de Crescencio I, irmán do papa anterior, que prefería sentar na cadeira de San Pedro ao diácono Francone.
Aproveitando a morte de Odón o 7 de maio de 973, Crescencio encabezou un motín no cal retivo a Bieito VI e nomeou pontífice ao seu protexido Francone, que tomou o nome de Bieito VII.
Pouco despois, en xuño de 974, o novo papa fixo esganar a Bieito VI para evitar a súa liberación por parte de Sicco de Spoleto, o representante do emperador.
Hecateo
O antropónimo masculino Hecateo pode referirse a:
Mitchell van der Gaag
Mitchell van der Gaag, nado en Zutphen o 22 de outubro de 1971, é un exfutbolista e actual adestrador de fútbol neerlandés. Xogaba de defensa e actualmente adestra o CF Os Belenenses.
Xoán XIII, papa
Xoán XIII, nado como Giovanni Crescenzi en Roma e finado o 6 de setembro de 972, foi o Papa nº 135 da Igrexa católica.
Traxectoria
Tras pasar a súa vida na corte papal ó ser sobriño de Marozia, membro da familia dos Crescencios, no momento da elección era bispo de Nardi. Ocupou o trono pontificio co rexeitamento do pobo romano, que prefería como Papa a Bieito V, que aínda vivía exiliado en Hamburgo.
Este rexeitamento popular provocou que en decembro de 965 os romanos, encabezados por Rofredo, o conde de Campania, e por Pedro, o prefecto da cidade, fixeran fuxir a Xoán XIII, que buscou refuxio xunto a Pandulfo, príncipe de Padua e de Benevento.
Coñecendo o emperador a expulsión do seu protexido, dispúxose a marchar sobre Roma, o que provocou que os romanos, temorosos das represalias, desen morte ó prefecto Pedro e recibisen triunfalmente o 14 de novembro de 966 a Xoán XIII.
En decembro de 966 o emperador entrou en Roma, onde permaneceu durante case seis anos, e nomeou como prefecto da cidade a Crescencio I, un irmán do Papa.
Cinco anos despois, en 972, o Papa casou a Odón II con Teófano, a sobriña do emperador bizantino Xoán I Tzimisces, co que se abriu un período de entendemento entre Occidente e Oriente.
Na súa vertente relixiosa, o papado de Xoán XIII é recordado pola evanxelización dos húngaros e polacos, e polos intentos de reorganización da Igrexa, que o levaron á creación do arcebispado de Magdeburgo e outros de rito latino no sur de Italia, o que reduciu a influencia do Imperio Bizantino e a súa Igrexa ortodoxa nesa rexión. tamén comezou o costume de bendicir e dar nome ás campás dos templos.
El Correo de Galicia (Ourense)
El Correo de Galicia foi un periódico editado en Ourense entre 1872 e 1874.
Historia e características
Subtitulado Periódico democrático en consonancia coa súa orientación política republicana, apareceu o 20 de setembro de 1872. Saía os días 5, 10, 15, 20, 25 e 30 de cada mes. Estaba dirixido por Juan Manuel Paz Novoa, que en 1873, co número 30, foi substituído por Manuel de la Peña Rucabado. Editábase na imprenta de Paz. Cesou a súa publicación en novembro de 1874.
Gabu
miniatura|Situación de Gabu.
Gabu é a principal cidade do leste de Guinea-Bisau e capital da rexión homónima, a súa poboación estimada para 2010 é de 37.525 habitantes, o que a converte na segunda cidade do país despois da capital. Foi o centro do reino de Kaabu ata a súa conquista polo reino de Fouta Djallon en 1867. Gabu ten importancia como centro comercial do leste do país e do comercio con Guinea e o Senegal. Durante a época colonial chamouse Nova Lamego.
Chuvia, vapor e velocidade
'Chuvia, vapor e velocidade. O gran ferrocarril do Oeste' (en inglés, Rain, Steam, and Speed – The Great Western Railway) é un coñecido cadro do pintor romántico británico Joseph Mallord William Turner. Trátase dun óleo sobre tea que mide 91 centímetros de alto por 121,8 centímetros de largo. Actualmente atópase na National Gallery de Londres (Reino Unido).
Historia e características
Esta pintura foi exhibida por vez primeira na Royal Academy en 1844, aínda que puido ser pintada con anterioridade. A data é significativa porque os ferrocarrís eran aínda algo novo. A diferenza doutros pintores da época, que desprezaban a industrialización e non vían no progreso industrial temas merecedores de tratamento pictórico, Turner admiraba a técnica moderna e por iso pinta a locomotora máis moderna do seu xénero e a entón vangardista ponte de Maidenhead.
O gran ferrocarril do Oeste (GWR, sigla do seu nome en inglés) foi un dunha serie de compañías de ferrocarril británicas privadas creadas para desenvolver este novo medio de transporte. O propósito do GWR foi inicialmente conectar Bristol con Londres; o seu enxeñeiro xefe era Isambard Kingdom Brunel.
A localización da pintura é, segundo se acepta xeralmente, a ponte chamada Maidenhead Railway Bridge, sobre o río Támese entre Taplow e Maidenhead. A vista está mirando cara ao leste, cara a Londres. A ponte foi deseñada polo enxeñeiro Brunel e completada en 1838. A liña dende Paddington en Londres a Taplow inaugurouse en 1838.
Turner realizou apuntamentos do natural e logo creou o cadro no seu obradoiro.
Pinta un tren que corre ao longo das vías. A paisaxe está definida moi vagamente, como en moitas outras obras de Turner, feito que leva ao soado crítico Francesco Arcangeli a relacionar a obra do pintor co informalismo de Jackson Pollock.
Na súa tea recorreu a unha luz moi intensa que transmite máis a emoción que a realidade obxectiva. Así logra crear a atmosfera que pretende, máis que ofrecer unha representación verídica. A través de empastes lógrase reflectires o fume do ferrocarril e o mesmo aire.
Os elementos sólidos (o tren, a ponte) apenas están insinuados, desaparecen na atmosfera neboenta e irreal do cadro. Difumínanse e mesturan a brétema que exhala a auga, a choiva que pon un veo ante o ceo e o vapor da locomotora.
Turner empregaba unha técnica particular coa que obtiña efectos lumínicos cambiantes. Aplicaba as cores rabuñándoos ata extraer esquematicamente do fondo as formas figurativas. Co súa particular técnica obtivo unha textura inconfundible.
María del Portal Panisse
María del Portal Emiliana Panisse Ferrer, nada na Coruña o 11 de outubro de 1914 e finada en Compostela en 2001, foi unha farmacéutica galega, coñecida como Maruxa e como a boticaria da liberdade.
Traxectoria
Naceu no seo dunha familia liberal, ilustrada e culta da Coruña. Viviu no Orzán e en María Pita e pasaba os veráns en Almeiras, Culleredo, preto da cidade herculina. Tras estudar a primaria e o bacharelato en diferentes centros da Coruña, preparou oposicións ó Ministerio da Gobernación. Porén, estas foron canceladas ó instaurarse a Segunda República Española en abril de 1931.
Decidiu entón estudar Bioloxía en Madrid, mais tivo que renunciar pola situación económica da familia. Matriculouse entón en Química na Universidade de Santiago de Compostela. Na facultade entrou en contacto co movemento galeguista de man de, entre outros, Francisco Fernández del Riego e da que sería a dona deste, Evelina Hervella Nieto. Tras terminar a carreira, en 1937 regresa á Coruña. Estuda Maxisterio e exerceu durante un tempo.
Casou en 1941 con Enrique Ríos Suárez, comunista e profesor axudante de química inorgánica, a quen coñecera na facultade, e instalouse de novo en Compostela. Alí naceron as súas fillas, Adela e María do Carmo, e o seu fillo, Enrique. Para evitar o adoutrinamento da escola franquista, inscríbeos na Preceptoría San José, que máis tarde sería a Academia Minerva, na actualidade coñecido coma Colexio Manuel Peleteiro. Maruxa conseguiu traballo de mestra no colexio das Orfas e Enrique accedeu a un posto de axudante na universidade. Ao rematar a carreira de Farmacia, abriu unha botica na rúa de San Pedro.
En 1952 diagnosticóuselle a Enrique unha grave doenza coronaria que causará a súa morte seis anos despois. Iso levou a María del Portal a estudar a carreira de Farmacia. Tras licenciarse en 1957, abriu unha farmacia na rúa de Fonseca. A súa forma de atender ó público deulle o sobrenome de boticaria da liberdade. De feito, mentres o franquismo prohibía o aborto e o emprego de anticonceptivos, ela dispensaba pílulas e preservativos, naturalmente sen receita médica.
Golfo de Valencia
250px|miniatura|Vista aérea do Golfo de Valencia. O golfo de Valencia é un entrante do mar Balear (Mediterráneo occidental) nas costas do leste de España, desde o cabo da Nave (Alacant) polo sur, ata o cabo de Tortosa no delta do Ebro (Tarragona) no norte, abarcando unha liña costeira de aproximadamente 400 km, e integrando nas súas augas ao arquipélago das illas Columbretes fronte ás costas de Castelló.
Xeografía
Ao longo de toda a liña de costa que comprende o golfo de Valencia, atopamos (de norte a sur) como accidentes xeográficos máis destacados os cabos de Peñíscola, Orpesa, e Cullera, pois xeralmente a costa é baixa e areenta, o cal favorece a presenza de abundantes zonas pantanosas (sobre todo na chaira central) como as albufeiras de Orpesa, Gandia, e máis concretamente a albufeira de Valencia.
Os cultivos de arrozais máis propios da chaira central compaxínanse co cultivo de cítricos ao longo de toda a costa e co cultivo de hortalizas no norte do Golfo.
De caudais irregulares e practicamente escasos na desembocadura, os ríos (de norte a sur) do Millars, Palancia, Turia, Xúcar, Serpis, e os pequenos ríos Girona e Gorgos, verten as súas augas neste golfo.
Economía
O Golfo de Valencia abarca unha área moi densamente poboada, pois a plataforma litoral da mesma comprende unha gran cantidade de praias que favorecen a consolidación do turismo (baixo os nomes turísticos de Costa do Azahar e Costa de Valencia para os litorais das provincias de Castelló e Valencia respectivamente), e o desenvolvemento industrial da zona tamén é patente debido á presenza de portos comerciais tan importantes como os de Valencia, Gandia, Sagunt, Castelló de la Plana, ou Sant Carles de la Ràpita.
Patrick Doyle
Patrick Doyle, nado en Uddingston (South Lanarkshire) o 6 de abril de 1953, é un compositor escocés dedicado á creación de bandas sonoras para filmes. Neste emprego, Doyle traballou frecuentemente con recoñecidos directores como Kenneth Branagh, Mike Newell, Alfonso Cuarón ou Brian de Palma.
Xoán XII, papa
miniatura|200px|Otón I e Xoán XII Xoán XII, nado en Roma cara o 937 e finado o 14 de maio de 964, foi o Papa nº 132 da Igrexa católica.
Traxectoria
Foi fillo ilexítimo de Alberico II e, por tanto neto da famosa prostituta Marozia (amante de Serxio III) e neto da meretriz Teodora, foi imposto polo seu pai antes da súa morte en 954, e elixido Papa trala morte de Agapito II.
De nome Octaviano, tiña no momento da súa elección menos de dezaoito anos e unha nula formación, tanto mundana como relixiosa. Ó acceder ó pontificado tomou o nome de Xoán XII, sendo o segundo Papa en mudar o seu nome despois de Xoán II.
Durante o seu pontificado, considerado como un dos máis nefastos da historia da Igrexa pola catadura moral do pontífice, o rei de Italia Berengario II intentou estender a súa soberanía sobre territorios da Igrexa, o que impulsou a Xoán XII a solicitar en 960 a axuda do rei alemán Otón I, ofrecéndolle como recompensa a coroa imperial.
Otón penetrou en Italia e tomou Pavía, cidade que xa tomara durante o pontificado de Agapito II, pero nesta ocasión dirixiuse inmediatamente a Roma, onde foi coroado emperador o 2 de febreiro de 962, facendo que tanto o Papa como o pobo romano lle prestasen xuramento de fidelidade. Con esta coroación naceu o Sacro Imperio Romano Xermánico.
Xoán XII e Otón I rubricaron a súa alianza o 13 de febreiro dese mesmo ano no documento coñecido como Privilegium Othonis, polo que o emperador confirmaba as doazóns territoriais feitas á Igrexa desde o reinado de Pipino o Breve a cambio da aplicación da coñecida Constitutio Lotharii, documento firmado en 824 polo papa Uxío II e o emperador Lotario I, que establecía que ningún papa sería consagrado ata que a súa elección fose aprobada polo emperador de Occidente, que o emperador exercía o máis alto poder xudicial sobre Roma, e onde se prestaba xuramento de lealdade entre Roma e o Imperio.
Este pacto mantívose só durante o tempo que Otón permaneceu en Roma, xa ó abandonar Italia, Xoán XII rompeu o xuramento de fidelidade e buscou alianzas cos bizantinos, os húngaros e os príncipes italianos para desembarazarse do flamante emperador.
Otón reaccionou cunha nova marcha militar sobre Roma, que obrigou a Xoán XII a fuxir da cidade. O emperador convocou un concilio en San Pedro en novembro de 963, no que depuxo ó Papa acusándoo de vicios como o incesto, perxurio, homicidio e sacrilexio, imputacións completamente fundadas.
Inmediatamente despois foi elixido para substituílo o secretario do emperador, León, un segrar que recibiu as ordes sagradas ese mesmo día e que tomou o nome de León VIII.
Xoán XII, que na súa fuxida levara o tesouro da Igrexa, organizou un exército co que regresou a Roma en febreiro de 964, unha vez que Otón regresara a Alemaña. Convocou un concilio que depuxo ó fuxido León VIII e dedicou os últimos días da súa existencia a vingarse dos seus opositores, o que motivou que Otón regresase novamente a Roma, aínda que ó chegar xa falecera Xoán XII.
Xoán XII faleceu o 14 de maio de 964, ó parecer asasinado por un marido que sorprendera ó Papa no leito da súa muller, aínda que outra versión di que morreu de apoplexía en pleno acto sexual.
Informes do seu tempo concordan co seu desinterese no espiritual, a súa afección a paceres groseiros e a súa vida disoluta sen inhibicións.
Bacillus amyloliquefaciens
Usos
A alfa amilase de B. amyloliquefaciens úsase a miúdo na hidrólise do amidón. É tamén unha fonte de subtilisina, que cataliza a degradación de proteínas dun modo similar ao da tripsina.
Status como especie
Entre as décadas de 1940 e 1980, os bacteriólogos debateron sobre se B. amyloliquefaciens era realmente unha especie separada ou unha subespecie de Bacillus subtilis. O asunto quedou solucionado en 1987, cando se estableceu que era unha especie separada.
Na Colección de cultivos tipo americana (ATCC), o número do B. amyloliquefaciens é 23350.
Awara
Awara (あわら市, あわらし, Awara-shi) é un concello da prefectura de Fukui no Xapón. Está situado ao oeste da parte de Hokuriku da rexión de Chūbu e ao norte da prefectura, no centro da illa de Honshū. Ten 116,99 km² de superficie e unha poboación de 30.529 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 261 h/km².
O concello de Awara limita cos concellos de Sakai (que é da prefectura de Fukui); e Kaga (que é da prefectura de Ishikawa).
Historia
A cidade de Awara foi fundada pola fusión de dous concellos de vilas do distrito de Sakai (Awara-chou (芦原町) e Kanazu-chou (金津町) no ano 2004.
Segorbe
250px|miniatura|Vista de Segorbe desde [[Castellnovo.]] Segorbe (en valenciano: Sogorb) é un municipio da Comunidade Valenciana, situado no sur da provincia de Castelló, na comarca do Alto Palancia. A súa poboación residente é de 9.233 habitantes (INE 2014).
Segorbe foi ata 1960 sede da diocese de Segorbe, e é na actualidade, xunto con Castelló de la Plana, cabeza da diocese de Segorbe-Castelló. Conserva un importante patrimonio arquitectónico concentrado na súa zona antiga, que foi declarado Ben de interese cultural no seu conxunto.
Manuela Carmena
Traxectoria
Como avogada, e canda outros militantes comunistas, participou na fundación do despacho laboralista do número 55 da rúa Atocha, en Madrid, escenario da coñecida matanza de Atocha.
Foi vogal do Consello Xeral do Poder Xudicial a proposta de Esquerda Unida e unha das fundadoras da asociación progresista Jueces para la Democracia. En setembro de 2011 foi designada asesora do Goberno vasco presidido polo socialista Patxi López sobre atención ás vítimas de abusos policiais. Retirada da xudicatura dende 2010, Carmena en 2015 era membro do padroado da Fundación Alternativas, un think tank próximo ao PSOE.
Alcaldesa de Madrid
En 2015 presentouse como candidata ás primarias da candidatura Ahora Madrid para as eleccións municipais de Madrid dese mesmo ano e foi elixida cabeza de lista cun 63 % dos votos.
Nas eleccións do 24 de maio a lista que encabezaba obtivo ao redor dun 31,85% dos votos e 20 concelleiros, quedando en segundo lugar por detrás da lista do Partido Popular encabezada por Esperanza Aguirre, que obtivo un concelleiro máis. A repartición de concelleiros resultante das eleccións permitiu a Carmena converterse na alcaldesa o 13 de xuño de 2015 tras ser apoiada polo PSOE de Antonio Miguel Carmona.
Galería de imaxes da igrexa de Santa María de Taboada dos Freires
Igrexa de Santa María de Taboada dos Freires, na parroquia de Santa María de Taboada dos Freires do concello de Taboada, na comarca de Chantada na provincia de Lugo.
Castellar de la Frontera
Castellar de la Frontera é un municipio español situado na provincia de Cádiz, na comunidade autónoma de Andalucía. Forma parte da comarca do Campo de Xibraltar. Limita cos municipios de San Roque, Jimena de la Frontera, Los Barrios e Alcalá de los Gazules, no Parque Natural de Los Alcornocales, na chamada Ruta do Touro. O concellos posúe tres núcleos de poboación, que son Castellar Viejo ou El Castillo, o Pueblo Nuevo e La Almoraima. O pobo vello foi declarado Monumento Histórico Artístico en 1963.
Azar
Azar (do árabe az-zahar) pódese referir a:
Can't stop the DISCO
"Can't stop the DISCO" é o single número 31 da cantante xaponesa Ami Suzuki, lanzado o 24 de setembro do ano 2008 baixo o selo avex trax e producido por Yasutaka Nakata.
Azar
Como apelido en lingua castelá pode referirse a:
Presura
A presura é unha forma de apropiación territorial que se documenta entre Galicia e o Alto Aragón, a partir de finais do século VIII. A maior parte dos testemuños aparecen nos séculos IX e X, aínda que se atopan tamén en séculos posteriores. O termo designa tanto a acción de apropiarse como o espazo resultante da apropiación.
Castellar de la Frontera
O centro histórico desta cidade atópase dentro da fortaleza dun castelo do século XIII e esta parte é sen dúbida a máis turística. Durante a época dos reinos de Taifa na península, esta fortaleza foi construída non só con fins defensivos, senón tamén para acoller á xente.
Presura
Etimoloxía
A palabra presura e as súas variantes (pressuaras, apresura, adpresuras, presións, presuria, appresura, presone) derivan de prendo (tomar, apropiar). Ten a mesma etimoloxía que a aprisión de Cataluña e do Languedoc, coa que se adoita relacionar. A presura aparece a miúdo asociada ao termo escalio e os seus derivados (scaliare, escaliare, escalicare, escalidare, excalidare, scalidare) que significan fresar, rozar un terreo.
Castellar de la Frontera
Símbolos
Castellar ten un escudo partido en dous campos. O primeiro de prata con tres faixas xaqueladas de ouro e goles, cargadas cada unha dunha burela de ouro, pertencente á liñaxe Saavedra, condes de Castellar. O segundo de goles cun castelo de ouro aclarado de azul. Vai timbrado coa coroa real española cerrada.
Presura
Historiografía
A presura foi un tema amplamente tratado pola historiografía medieval, desde que no século XIX Alexandre Herculano (1810-1877) comezase a investigar sobre o despoboamento e repoboación do val do Douro por mor da conquista musulmá. Durante o século XX, apareceron outras concepcións sobre a presura, que en ocasións foron contrapostas. Pódense sistematizar os estudos sobre este fenómeno en tres grupos: a explicación vinculada á Reconquista e repoboación, as propostas relativas á aculturación dos pobos do norte e as novas tendencias xurdidas desde mediados dos anos noventa do século XX.
Nas décadas centrais do século XX, as investigacións fixéronse no marco da Historia do Dereito e da Reconquista como eixo da Historia medieval española. Os principais representantes desta corrente foron o historiador do Dereito Ignacio de la Concha e os medievalistas Claudio Sánchez Albornoz e Salvador de Moxó. Estes autores definen a presura como a fórmula que permite colonizar o ermo, é dicir, as terras despoboadas tras o dominio islámico e a conquista cristiá. Esta acción enténdese como unha ocupación do territorio en dirección norte-sur, protagonizada por poboacións cristiás do norte que se establecen no sur da cordilleira Cantábrica e no val do Douro. Distínguense dous tipos de presura: a oficial e a espontánea. A oficial é a que se leva a cabo baixo a dirección do rei ou dos seus axentes. Estes poden distribuír a terra entre colonos ou ben encomendar o seu colonización a aristócratas. A espontánea realízase por campesiños ou comunidades monásticas sen contar nun principio co beneplácito da monarquía. Estas últimas, tras certo tempo, demandarán a aprobación do rei. A pesar de tratarse dunha concesión real, os campesiños podían deixar en herdanza as terras aos seus descendentes ou realizar accións de compravenda sen supervisión, é dicir, posuían certa autonomía na xestión destas terras. Por estas circunstancias, non hai unhanimidade entre estes autores á hora de considerar esta forma de posesión como propiedade plena.
Castellar de la Frontera
Xeografía
As coordenadas xeográficas de Castellar son 36º 19' N, 5º 27' O, a 153 quilómetros da capital de provincia, Cádiz. Atópase situado a unha altitude de 47 msnm. A extensión superficial é de 179 km². No 2005 tiña 2.874 habitantes, cunha densidade de poboación 16,1 hab/km².
Presura
Historiografía
Desde finais do sesenta e até principios do noventa, José Ángel García de Cortázar e Esther Peña propuxeron unha nova liña interpretativa. As principais novidades son, por unha banda, a reinterpretación da noción de ermo, considerado non como un espazo baleiro, senón como pouco poboado e desorganizado, e polo outro, a introdución do concepto de aculturación. Esta prodúcese desde os anos 770-780, pola chegada ás montañas do norte de poboacións do val do Douro e do Ebro, que levaban consigo trazos socioculturais de herdanza hispanogoda (noción de propiedade romana, uso da escritura, agricultura mediterránea...), sendo a presura o mecanismo de instalación destas xentes e de introdución do seu concepto da propiedade. O resultado deste proceso dependía da permeabilidade cultural das diversas comunidades norteñas. A partir do século IX o movemento invístese e as poboacións do norte que foron obxecto de aculturación, establécense nos espazos que se desocuparon na etapa precedente.
Castellar de la Frontera
Xeografía
miniatura|Vista de Castellar vello. miniatura|Palacio dos Condes de Castellar.
Presura
Historiografía
A partir de mediados do noventa, medievalistas como Carlos Manuel Reglero de la Fuente e Ernesto Pastor, descartan o concepto do ermo como realidade física, entenden que a aculturación non é un fenómeno relevante e relacionan a presura co crecemento agrícola e demográfico altomedieval. Pola súa banda, Roland Viader, Juan José Larrea e Álvaro Carvajal, ademais, sosteñen que as presuras son mecanismos integrados dentro das lóxicas comunitarias no marco local. Ao cal se engade a utilización da figura da presura en moi diversos niveis sociais e territoriais.
Séculos XIV e XV
Producíronse as últimas repoboacións en Andalucía, na conca do Guadalquivir ao tomar os reinos taifas de Valencia, Murcia e Granada, onde se dispersou á poboación musulmá. Esta última fase denominouse Repartemento, e a terra repartiuse en grandes lotes dando lugar a latifundios.
Assault on Wall Street
Assault on Wall Street (Bailout: The Age of Greed) é unha película escrita e dirixida por Uwe Boll no ano 2012, entreada no ano 2013.
Presura
Séculos XIV e XV
Así pois, só nas zonas despoboadas do val do Douro e do Ebro e só nos primeiros momentos da Reconquista, deuse o caso da repoboación espontánea por presura ou aprisio. Logo necesitouse concesión real tanto no caso de que os colonos fosen civís (repoboación municipal), nobres (repoboación nobiliaria) ou ordes monásticas (repoboación eclesiástica), ordes que podían ser militares ou non.
Assault on Wall Street
Sinopse
Narra as peripecias dun garda de seguridade neoiorquino que sofre o golpe da crise das hipotecas subprime de 2008 e acode ás armas para vingarse dos axentes de bolsa, xestores de fondos de investimento e avogados de Wall Street que culpa da súa desgraza.
Castro de Eiravedra
O castro de Eiravedra é un castro de ladeira situado en Sedes, Narón.
Descrición
É un castro cun só muro moi rebaixado por traballos agrícolas e forestais. Ten forma ovalada. .
Curiosidade
Definición
Esencialmente, a curiosidade é un termo que describe un número descoñecido de mecanismos do comportamento psicolóxico que teñen o efecto de impulsar ó seres a buscar a información e a interacción co seu ambiente natural e con outros seres na súa veciñanza.
Causas
A curiosidade é sobre todo un instinto natural; a curiosidade confire unha vantaxe da supervivencia a certas especies, e pódese atopar nos seus xenomas.
A quen afecta a curiosidade?
A curiosidade é común ós seres humanos en todas as idades, da infancia á vellez, e é doado de observar en moitas outras especies animais. Estas inclúen monos, gatos, peixes, réptiles e insectos; así como moitos outros. Moitos aspectos da exploración son compartidos entre todos os seres, como as especies terrestres que comparten similares aspectos: tamaño limitado e unha necesidade de buscar fontes de alimento.
A curiosidade forte é a motivación principal de científicos famosos. De feito, é principalmente a curiosidade a que fai a un ser humano experto en certo campo do coñecemento.
Moitas figuras históricas famosas foron afectadas fortemente pola curiosidade, para explorar e para conquistar, por exemplo, Cristovo Colón, Vasco Núñez de Balboa, Fernão de Magalhães, Francisco Vázquez de Coronado ou Francis Drake entre outros.
Curiosidade abstracta
Aínda que os seres humanos ás veces son considerados particularmente moi curiosos, ás veces parecen perder a obviedade cando son comparados con outros animais. O que parece suceder é esa curiosidade humana combinada coa capacidade de pensar dun xeito abstracto, conducir á mímese, á fantasía e á imaxinación, eventualmente conducindo a un xeito especialmente humano do pensamento (razón humana), que é abstracto e consciente.
Curiosidade mórbida
Unha curiosidade mórbida é unha obriga, fixada co entusiasmo e o medo, para saber sobre asuntos macabros, tales como a morte e a violencia horrible. Nunha forma máis suave, con todo, isto pódese entender como unha forma catártica de comportamento ou como algo instintivo dentro dos seres humanos. Segundo Aristóteles, na súa Poética ata "gozamos ó contemplar das imaxes máis exactas das cousas que vistas énos doloroso". (Este aspecto da nosa natureza refírese acotío como "síndrome do accidente de tránsito" ou "síndrome de Trainwreck", derivado da inhabilidade notoria dos traseúntes de non facer caso de tales accidentes).
Łódź
Łódź é unha cidade polaca situada no centro do país, a 121 km ó suroeste da capital. Trátase da terceira cidade máis poboada de Polonia, con 742 400 habitantes segundo un informe do ano 2018, despois de Varsovia e Cracovia.
O escudo da cidade representa unha barca, que lle dá nome á cidade, tradución literal do polaco «Łozd».
A súa historia está estreitamente relacionada co desenvolvemento da industria téxtil.
Moitos dos seus habitantes fixeron grandes fortunas na produción de teas e no comercio, co que contribuíron ó desenvolvemento da cidade. Actualmente conta cunha ruta turística que mostra algúns dos sitios históricos que se asocian coa orixe industrial de Lodz.
Historia
Lodz foi un pequeno asentamento que apareceu por primeira vez en rexistros escritos arredor de 1332, nun documento no que se facía entrega da vila de Łodzia ós bispos de Włocławek.
En 1793, como resultado da segunda partición de Polonia, Lodz foi anexionado por Prusia, e tomou o nome pruso de Lodsch. En 1806 uniuse ó Gran Ducado de Varsovia, creado por Napoleón I co fin de restablecer o estado polaco e nove anos máis tarde, en 1815, pasou a formar parte de Rusia.