cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Verea
Patrimonio
miniatura|Plano do forte de Penafroufe, 1649. A igrexa de Sanguñedo foi construída a principios do século XVIII. Segundo a inscrición do canteiro situada na fachada posterior, a obra foi rematada no ano 1707. A fachada ten unha porta de lintel sinxela e remata cunha cornixa curva. Nos extremos da cornixa érguense dous pináculos puntiagudos rematados en esfera. O campanario está conformado por dous arcos romanos, nos cales ubícanse dúas campás, unha por arco. Por riba deste corpo atopámonos con outros dous pináculos, similares aos situados na cornixa, e máis unha estrutura triangular sobre a cal está un pararaios ornamental con forma de cruz grega.
A ermida da Ascensión ten un atrio con cuberta a catro augas, no que destaca o seu campanario, rematado con dous pináculos nos extremos e unha cruz sobre base curva na parte central. O campo que rodea a ermida está adornado cunha obra do pintor ourensán Virxilio. O primeiro xoves de xuño ten lugar a festa en honra desta Virxe, sendo trasladada en procesión dende a igrexa de Gontán até a capela, poxando os fieis por levala a ombros en cumprimento dunha promesa por algún favor concedido.
O cruceiro do Vieiro posúe un Cristo cunha expresión de dor de gran patetismo.
Na parroquia de Bangueses áchanse os restos do Forte do Teso ou Penafroufe, unha fortificación do século XVII.
Lugares de Verea
Para unha lista completa de todos os lugares do concello de Verea vexa: Lugares de Verea.
Villaescusa la Sombría
Villaescusa la Sombría é un concello español da provincia de Burgos (Castela e León). A súa poboación é de 70 habitantes (INE 2012).
Santa Mariña do Incio, O Incio
Santa Mariña do Incio é unha parroquia do concello do Incio na comarca de Sarria, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 45 habitantes, deles 23 eran homes e 22 eran mulleres, o que supón un incremento de 2 habitantes en relación ao ano anterior, 2006.
Receptor da vitamina D
O receptor da vitamina D (VDR) ou receptor do calcitriol, tamén chamado NR1I1 (receptor nuclear familia 1, grupo I, membro 1), é un membro da familia dos receptores nucleares de factores de transcrición. O calcitriol, é a forma activa da vitamina D, e únese ao VDR, que despois forma un heterodímero co receptor X retinoide. Este despois únese aos elementos de resposta a hormonas do ADN, o que resulta na expresión ou transrepresión de produtos xénicos específicos. O VDR non só regula as respostas transcricionais senón que tamén implica mecanismos postranscricionais dirixidos por microARN. En humanos, o receptor da vitamina D está codificado polo xene VDR situado no cromosoma 12 humano.
Os glicocorticoides diminúen a expresión do VDR, que se expresa na maioría dos tecidos do corpo e regula o transporte intestinal de calcio, ferro e outros minerais.
Función
Este xene codifica o receptor nuclear de hormonas para a vitamina D3. Este receptor tamén funciona como receptor para o ácido biliar secundario ácido litocólico. O receptor pertence á familia dos factores reguladores transcricionais que actúan en trans e mostran unha similitude de secuencia cos receptores de hormonas tiroides e esteroides.
As dianas augas abaixo da ruta deste receptor nuclear de hormonas están implicadas principalmente no metabolismo mineral aínda que o receptor regula unha variedade doutras vías metabólicas, como as implicadas na resposta inmunitaria e o cancro.
As mutacións neste xene están asociadas co raquitismo resistente a vitamina D tipo II. Un polimorfismo dun só nucleótido no codón de iniciación ten como resultado un sitio alternativo de inicio da tradución situado tres codóns augas abaixo. O empalme alternativo dá lugar a múltiples variantes de empalme ou splicing que codifican a mesma proteína.
O receptor da vitamina D xoga un importante papel na regulación do ciclo do pelo. A perda do VDR está asociada coa perda de pelo en animais experimentais. Os estudos experimentais mostraron que o VDR non unido a ligando interacciona con rexións reguladoras en cWnt (vía de sinalización wnt) e xenes diana da proteína sonic hedgehog e é necesario para a indución destas vías durante o ciclo do pelo posnatal. Estes estudos revelaron novas accións do VDR non unido a ligando na regulación do ciclo do pelo posmorfoxénico.
Interaccións
O receptor do calcitriol presenta interaccións con:
Ligazóns externas
Este artigo incorpora textos en dominio público da United States National Library of Medicine.
La Nigérienne
"La Nigérienne" (en galego: A nixerina) é o himno nacional do Níxer, adoptado oficialmente en 1961, un ano despois da independencia do país. A música foi composta por Robert Jacquet e Nicolas Abel François Frionnet e a letra foi escrita por Maurice Albert Thiriet.
O 21 de novembro de 2019, o presidente da República, Mahamadou Issoufou, anunciou que decidiu cambiar o himno nacional. Un comité presidido polo primeiro ministro Birgi Rafini está "encargado de reflexionar sobre o himno actual proporcionando correccións" e "se é posible atopar un novo himno que responda ao contexto actual de Níxer". Creada en 2018, está composta por varios membros do goberno e uns quince "expertos con experiencia na escrita e composición musical".
Tándem
miniatura|dereita|200px|Tándem nun cadro de Casas, [[1897.]] miniatura|dereita|200px|Tándem en [[Turquía.]]
Un tándem (do inglés tandem, e á súa vez do latín tandem, ao longo de) é un vehículo sen motor de dúas rodas aliñadas sobre un cadro resistente.
Características
O tándem é unha variante da bicicleta. Ten capacidade para transportar dúas ou máis persoas. Móvese grazas á forza transmitida polos ciclistas á roda traseira mediante unha cadea accionada por tantos pares de pedais como ciclistas.
Hai tamén modelos triciclos, con dúas rodas traseiras. Nos últimos anos están proliferando especialmente os tándems de montaña, pois a súa lonxitude proporciónalles unha estabilidade maior. Tamén a relación entre masa morta e forza é máis vantaxosa que nunha bicicleta sinxela, polo que a subida de costas resulta máis lixeira. Asemade a forza de freado exercida polo ar nas baixadas é menor, pois só o ciclista dianteiro ofrece resistencia.
Teledetección
miniatura|200px|dereita|[[Satélite Landsat 6 da NASA, dedicado a tarefas de teledetección]]
A teledetección, coñecida comunmente como percepción remota, é a técnica que permite obter información sobre un obxecto, superficie ou fenómeno a través da análise dos datos adquiridos por un instrumento que non está en contacto con el. Baséase en que cada obxecto, área ou fenómeno emite un espectro electromagnético específico, en función da súa propia natureza e das radiacións que recibe. Ao tipo de espectro electromagnético que emite cada obxecto denomínaselle firma espectral, a cal o fai distinguible a ese obxecto, superficie ou fenómeno dos demais.
Polo xeral os datos son recollidos a través de sensores instalados en plataformas aerotransportadas ou en satélites artificiais, os cales captan a radiancia emitida ou reflectida, obténdose unha imaxe, habitualmente en falsa cor cunha banda para cada unha destas rexións do espectro. Os avances en tecnoloxía permitiron contar con instrumentos cada vez máis precisos baseados en electrónica e experimentación con materiais que permiten obter información cada vez máis completa contida en imaxes de satélite.
Carlos Blanco-Rajoy
Carlos Blanco-Rajoy Martínez-Reboredo, nado na Coruña o 19 de outubro de 1930 e finado na mesma cidade o 31 de xullo de 2011, foi un avogado e político galego.
Traxectoria
Pertencía a unha famosa familia coruñesa da preguerra: o seu avó Ramón Blanco-Rajoy Poyán, fora senador e deputado, e o seu tío Benito Blanco-Rajoy, fora tamén deputado conservador durante o primeiro terzo do século XX.
Carlos Blanco-Rajoy foi presidente da Cámara Provincial Agraria da Coruña durante o franquismo. Nas eleccións xerais de 1979 integrou a candidatura de UCD ao Senado e saíu elixido pola provincia da Coruña. Afiliado posteriormente ao Partido Demócrata Popular, tres anos máis tarde, en 1982 volvería concorrer ás eleccións ao Senado, pero desta vez na lista da coalición que lideraba Alianza Popular, e volveu saír elixido.
Mundial de Fútbol de 1998 - Grupo A
Participantes
O Grupo A estivo composto polas seguintes seleccións:
Partidos
A fase de grupos constou de seis partidos, cun total de tres partidos xogados por cada selección. Segundo o sistema de competición da FIFA, cada equipo acumulaba unha puntuación en función dos seus resultados: 3 puntos por vitoria (até 1994 eran só 2), 1 por empate, 0 por derrota. De acordo coa mesma, o catro equipos foron ordenados en forma descendente. No caso de que houbese dous ou máis con igual cantidade de puntos, os criterios de desempate foron os seguintes:
Unión Deportiva Lanzarote
A Unión Deportiva Lanzarote é un club de fútbol de España, radicado na cidade de Arrecife, en Lanzarote (Canarias). Foi fundado en 1970 e xoga no grupo XII da Terceira División Española.
Escudo
O escudo do Lanzarote é similar ao do cabido da illa, coa mesma forma e un balón de fútbol no centro coas letras UD a ambos os dous lados.
Uniforme
O patrocinador que loce na camiseta é Opel Orvecame nos partidos de casa e a illa de Lanzarote nos de fóra.
Mascota
Historicamente a mascota do equipo foi "De la Piña", unha piña vestida co uniforme do club. A mediados da década dos 2000 deixa de usarse esta mascota.
Para a tempada 2009-2010 créase unha nova mascota: "Sarotín", trátase dun coello (con certo parecido a Bugs Bunny), vestido coas cores do club. A elección dun coello vén polo topónimo coloquial de conejeros aos habitantes de Lanzarote.
Estadio
O estadio do Lanzarote é a Ciudad Deportiva de Lanzarote, antigo Avendaño Porrúa, fundado en 1968 e cunha capacidade para 7.000 persoas, compartido co outro equipo da cidade, Orientación Marítima. O céspede artificial é de última generación, e está homologado pola FIFA. As dimensións son de 100 x 65 metros.
Leboreiro, Abade, Moeche
Leboreiro é un lugar da parroquia de Abade no concello Coruñés de Moeche na comarca de Ferrol. Tiña 32 habitantes no ano 2008 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 14 homes e 18 mulleres, o que supón un aumento con relación ao ano 1999 cando tiña 29 habitantes.
Siempre Así
Siempre Así é un grupo de música popular creado en Sevilla en 1991, formado por Paola Prieto, Sandra Barón, Mati Carnerero, Rocío García Muñiz, Maite Parello, Nacho Sabater, Anxo Rivas, e Rafa Almarcha.
Traxectoria
Entre os seus éxitos, destacan a canción que leva o nome do grupo, "Siempre así", "Si los hombres llegaron hasta la luna", ou a versión en castelán que fixeron do tema "My Way".
Teñen 11 discos no mercado, con case un millón de copias vendidas.
Nebojša Bogavac
Nebojša Bogavac, alcumado "Trumo", nado o 14 de decembro de 1973 en Bijelo Polje, Iugoslavia (actual Montenegro), é un ex xogador profesional internacional e adestrador de baloncesto montenegrino. Actualmente é adestrador asistente do Strasbourg IG da LNB Pro A francesa e Euroliga. Cunha altura de 1,98 metros xogaba na posición de ala.
Galicia Socialista
Galicia Socialista foi un grupo político clandestino de esquerdas e nacionalista organizado en Vigo en 1968 arredor de Camilo Nogueira Román e Xan López Facal composto fundamentalmente por traballadores, en especial da fábrica de Citroën, e que intentou, sen éxito, crear un sindicato nacionalista, contaba tamén con outro grupo en Compostela composto por estudantes universitarios, nun principio mantivo contactos coa FLP e traballou na vida sindical no seo de Comisións Obreiras. En 1972 integrouse na Unión do Povo Galego.
Yosi Domínguez
José Manuel Domínguez, máis coñecido como Yosi, nado en Ourense o 23 de xaneiro de 1948, é un músico galego, cantante e compositor do grupo de rock Los Suaves. Trátase dun dos compositores e vocalistas máis veteranos do panorama peninsular.
Traxectoria
miniatura|Yosi cantando na praia de Riazor en 2011.|esquerda Nado en Ourense en 1948, é membro do grupo de rock Los Suaves, irmán do baixista da mesma banda, Charli Domínguez, e do primeiro batería, Javier Domínguez.
As súas composicións abarcan temas como o amor, a perda, o día a día, a morte, a noite, as mulleres... Co paso dos anos nótaselle unha evolución nos temas das súas cancións e na profundidade das súas letras, como amosa o disco Si yo fuera Dios ou El jardín de las delicias. Á parte de tódalas letras de Los Suaves, figura tamén como compositor da música de case tódalas cancións, se ben nos últimos discos a influencia dos guitarristas Alberto Cereijo ou Fernando Calvo é máis notable e faise presente en temas como "Noche" ou "Mi casa". Pese a todo, o citado álbum El jardín de las delicias está composto na súa totalidade por Yosi.
Yosi é un dos cantantes máis veteranos de España, con máis de 60 anos, aínda se mantén nos escenarios e en constante proceso de creación.
Alexandra Vandernoot
Traxectoria
Filla do director de orquestra bruselense André Vandernoot e dunha bailarina, pasou a súa infancia en Waterloo e estudou humanidades e máis tarde arte dramática no Conservatorio Real de Bruxelas. É coñecida internacionalmente polo seu papel na serie estadounidense Highlander e polos seus personaxes en numerosas películas francesas como Le dîner des cons.
Vilariño, Abade, Moeche
Vilariño é un lugar da parroquia de Abade no concello Coruñés de Moeche na comarca de Ferrol. Tiña 46 habitantes no ano 2008 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 24 homes e 22 mulleres, o que supón un aumento con relación ao ano 1999 cando tiña 44 habitantes.
Samuel Witwer
Samuel Stewart "Sam" Witwer, nado o 20 de outubro de 1977 en Illinois, é un actor e músico estadounidense.
Traxectoria
Medrou en Glenview, Illinois nun pequeno suburbio fóra de Chicago. Witwer é máis coñecido por interpretar Davis Bloome/Doomsday na serie de televisión Smallville e como protagonista da serie Being Human da canle Syfy, onde interpreta o vampiro Aidan McCollin. Recentemente participou na adaptación cinematográfica The Mist, baseada na novela de terror de Stephen King.
Colton Iverson
Colton Iverson, nado o 29 de xuño de 1989 en Aberdeen, Dacota do Sur, é un xogador estadounidense de baloncesto profesional.
Traxectoria profesional
O 12 de agosto de 2014, asinou co Laboral Kutxa da Liga ACB.
O 24 de xaneiro de 2018, Iverson fichou polo MoraBanc Andorra para o resto da tempada 2017-18.
O 16 de xullo de 2018, asinou por unha tempada co Iberostar Tenerife.
Gran Premio de Bélxica de 1977
O Gran Premio de Bélxica de Fórmula 1 de disputouse en Zolder o 5 de xuño de 1977. Foi a sétima carreira da tempada de Fórmula Un de, o 35º Gran Premio de Bélxica e a cuarta, que se celebrou no Autódromo de Zolder. A carreira disputouse sobre 70 voltas nos catro quilómetros do circuíto para unha distancia de carreira de 280 quilómetros.
Resumo da carreira
Na cualificación Mario Andretti logrou unha cómoda pole. A carreira foi comezou sobre mollado pola choiva ao principio do día, e Watson tomou a dianteira na primeira curva, pero pouco máis tarde na primeira volta, Andretti e Watson bateron cando o primeiro recuperar a posición véndose obrigados a retirarse, o que deixou a Jody Scheckter na cabeza.
Scheckter liderou as primeiras voltas por diante de Nilsson. A pista comezou a secarse e todo o mundo tivo que entrar en boxes para cambiar os pneumáticos, os que se detiveron antes foron os que se beneficiaron, Niki Lauda lideraba por diante de Jochen Mass e Scheckter caeu a quinta posición. Mass trompeou, deixando segundo a Nilsson, que logo pasou a Lauda para lograr a primeira vitoria da súa carreira. Detrás e segundo clasificado, foi Lauda, Ronnie Peterson completou o podio para o equipo Tyrrell logo da retirada de Scheckter por un fallo no motor.
Síndrome de Edwards
As características principais da síndrome son: atraso mental, atraso do crecemento e, por veces, malformación grave do corazón. O cranio é excesivamente alongado na rexión occipital e o pavillón dos oídos presentan uns sucos. A boca é pequena e o pescozo xeralmente moi curto. Hai unha gran distancia intermamilar e os xenitais externos son anómalos. O dedo indicador é maior que os outros e flexionado sobre o dedo medio. Os pés teñen as plantas arqueadas e as uñas adoitan ser hipoplásticas.
Incidencia
Estes síntomas teñen unha incidencia de 1/8000 dos recentemente nados, a maioría dos casos de sexo feminino, pero calcúlase que o 95% dos casos de trisomía 18 resulten en abortos espontáneos durante o embarazo. Un dos factores de risco é a idade avanzada da nai. A esperanza de vida para os nenos con síndrome de Edwards é baixa, pero xa se rexistraron casos de adolescentes con 19 anos portadores da síndrome. Toda muller, independentemente da idade, ten risco de ter un defecto cromosómico no seu feto. A maioría dos pacientes coa trisomía do cromosoma 18 presenta trisomía regular sen mosaicismo, é dicir, cariotipo 47, XX ou XY, +18. Entre o resto, aproximadamente a metade está formado por casos de mosaicismo e outro tanto por situacións máis complexas, como aneuploidias dobres ou translocacións. Destes casos, preto do 80% son debidos a unha translocación envolvendo todo ou case todo o cromosoma 18, o cal pode ser herdado ou adquirido de novo a partir dun proxenitor que o transporta. Estudos recentes demostran que, na meirande parte dos casos (85%), o erro ocorre na disxunción cromosómica da meiose materna, e só 15% da meiose paterna. O primeiro caso de trisomía 18 foi descrito por Edwards, no ano 1960, de aí o nome Síndrome de Edwards.
Características
Esta síndrome xenética pode ser diagnosticada no nacemento, ou mesmo algún tempo despois, a partir de aspectos dismórficos (por se tratar dunha síndrome moi complexa, as malas formacións descritas na literatura son diversas, seguramente máis de 150), os cales poden variar lixeiramente, pero que constitúen un cadro sintomático anatómico común:
Coiliinos
A dos coiliinos (Coiliinae) é unha subfamilia da familia dos engráulidos que comprende varias especies de peixes semellantes aos bocareus.
Tempada 2002-03 da NBA
A tempada 2002-03 da NBA foi a 57ª da historia da National Basketball Association. A tempada rematou cos San Antonio Spurs como campións tras gañar aos New Jersey Nets por 4-2.
Coiliinos
Descrición
A subfamilia foi descrita en 1925 polos ictiólogos estadounidenses David Starr Jordan e Alvin Seale.
Tempada 2002-03 da NBA
Tempada regular
A tempada regular comezou o 29 de outubro de 2002, e rematou o 16 de abril de 2003. Os San Antonio Spurs e os Dallas Mavericks acadaron a mellor porcentaxe de vitorias da tempada regular, con 60 partidos gañados de 82 disputados.
Playoffs
miniatura|Os San Antonio Spurs son recibidos na Casa Branca polo Presidente Bush. O campión da edición 2002-2003 da NBA foi o San Antonio Spurs.
Coiliinos
Etimoloxía
Nota: Moitas veces o nome da subfamilia aparece incorrecto, como Coilinae.
Xéneros
Na actualidade na subfamilia recoñécense os xéneros seguintes:
Santalla de Bardaos, O Incio
San Xulián de Santalla de Bardaos é unha parroquia do concello do Incio na comarca de Sarria, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 29 habitantes, deles 14 eran homes e 15 eran mulleres, o que supón unha diminución de 1 habitante en relación ao ano anterior, 2006.
Berchtold
Berchtold é un apelido alemán, lévano entre outros
Serra de Talamanca
A cordilleira de Talamanca é a serra de maior elevación do sur de América Central. Esténdese desde a parte sur do Val Central de Costa Rica e continúa en territorio da República de Panamá cos nomes de Chiriquí, Cordilleira Central e Tabasará. En Costa Rica, a través da Estrada Interamericana Sur pódese acceder facilmente a un dos puntos máis elevados da cordilleira, o Cerro Buenavista (3491 msnm), máis comunmente chamado Cerro da Morte, pola comparación de clima a esta altura en contraste co resto do territorio costarriqueño. O pico máis alto é o Cerro Chirripó, localizado dentro do parque nacional do mesmo nome, que posúe 3820 metros de altura sobre o nivel do mar. Tamén alberga o Parque Internacional La Amistad, que comparte territorio co país veciño de Panamá. Este parque é a zona protexida máis grande de Costa Rica e foi declarada Reserva da biosfera pola Unesco en 1990. É de grande importancia porque serve de hábitat a especies grandes de mamíferos como a danta, o xaguar, o puma, e diversas especies de aves como o quetzal ou varias especies de aves canoras.
En elevacións sobre os 1800 msnm predominan os bosques de carballos de grande tamaño en toda a cordilleira. Arredor dos 3000 msnm comeza a transición do bosque de montaña cara a páramo, onde se poden ver arbustos e bambú anano até os 3300 msnm. Polos 3400 msnm predominan gramíneas e asteráceas moi resistentes aos cambios bruscos de temperatura. O páramo alcanza temperaturas nocturnas de conxelación desde os 3300 msnm. A altitudes inferiores estas danse de forma estacional, especialmente entre os meses de decembro e marzo.
Elevacións máis importantes
miniatura|600px|esquerda|Serra de Talamanca co [[Cerro Chirripó no centro.]]
Christina Hoff Sommers
Christina Marie Hoff Sommers, nada en Petaluma, California, o 28 de setembro de 1950, é unha autora e filósofa estadounidense especializada en ética e traballadora residente do American Enterprise Institute, un laboratorio de ideas conservador estadounidense. Sommers é coñecida pola súa crítica do feminismo contemporáneo. O seu traballo inclúe os libros Who Stole Feminism? (Quen roubou o feminismo?) e The War Against Boys (A guerra contra os mozos), onde critica o feminismo contemporáneo. Tamén presenta o videoblog Factual Feminist (Feminista baseada nos feitos).
As posicións e a escritura de Sommer foron caracterizadas pola Stanford Encyclopedia of Philosophy como "feminismo de equidade", unha perspectiva feminista libertaria que suxire que o rol político principal do feminismo é asegurar que o dereito contra a interferencia coercitiva non sexa violado.
Barbadelo, Sarria
Santiago de Barbadelo é unha parroquia rural do concello de Sarria na provincia de Lugo, a de maior extensión, e está situada a 3 km da capital municipal. Segundo o IGE no ano 2007 tiña 275 habitantes (129 homes e 146 mulleres) distribuídos en 22 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 2003 cando tiña 293 habitantes.
Historia e patrimonio
A comezos do século XI en Barbadelo había un mosteiro mixto, de homes e mulleres. Foi priorado da abadía de Samos ata a desamortización, pasando entón a converterse en parroquia.
O seu monumento máis emblemático é a igrexa románica de Santiago de Barbadelo, construída a finais do século XII e declarada Ben de Interese Cultural en 1980. Na parroquia está tamén o castro das Paredes.
Spartacus (telefilme)
Spartacus é un telefilme de 2004 dirixido por Robert Dornhelm e producido por Ted Kurdyla. Emitiuse en televisión a través de USA Network, e está protagonizado por Goran Višnjić, Alan Bates, Angus Macfadyen, Rhona Mitra, Ian McNeice, Ross Kemp e Ben Cross. Está baseado na novela homónima de Howard Fast.
Lema nacional
Se un lema é unha idea expresada por unha frase que serve de guía ou de motivación para unha persoa ou grupo, cando son adoptados por países ou estados condensan valores compartidos que xustifican unha acción común.
A palabra "lema" vén do grego λήμμα, que significa algo recibido, gañado, como un presente.
Tatsuno, Hyōgo
O concello de Himeji limita cos concellos de Aioi, de Kamigōri, de Sayō, de Shisō, de Himeji e de Taishi.
Lingua frixia
A lingua frixia era a lingua indoeuropea dos frixios, un pobo da Asia Menor da Idade de Bronce.
Inscricións
As inscricións misias parecen pertencer a un dialecto separado (nun alfabeto cunha letra adicional, o "s misio").
Sobreviviu polo menos ata o século VI.
Pódese reconstruír algunhas palabras coa axuda dalgunhas inscricións feitas cunha escrita similar ao alfabeto grego.
Fontes
Historiadores antigos e certos mitos ás veces asociaban o frixio ao tracio e quizais mesmo ao armenio, segundo fontes clásicas. Heródoto rexistra na explicación macedonia que os frixios emigraron a Asia Menor a partir da Tracia. Despois, no mesmo texto, Heródoto afirma que os armenios eran colonos dos frixios, aínda sendo considerados así na época de Xerxes I. A máis antiga mención do frixio en fontes gregas, no Himno Homérico a Afrodita, descríbeo como sendo diferente da lingua de Troia: na canción, Afrodita disfrázase de mortal para seducir o príncipe troiano Anquises.
Clasificación
A lingua frixia era probabelmente próximo do tracio, do armenio e do grego. Na maioría dos casos o frixio usaba un alfabeto derivado do alfabeto fenicio. As inscricións dispoñíbeis en frixio aínda non foron traducidas. As inscricións feitas nunha escrita parecida ao alfabeto grego foron traducidas, e parte do vocabulario frixio foi identificado.
Gramática
A súa estrutura, que pode ser recuperada, era tipicamente indoeuropea, con substantivos declinados en caso (ao menos catro), xénero (tres) e número (singular e plural), mentres os verbos eran conxugados en tempo, voz, modo, persoa e número. Ningunha palabra está testemuñada en todas as súas formas de inflexión.
Moitas palabras en frixio son moi parecidas ás reconstruídas do protoindoeuropeo. O frixio parece exhibir un aumento, como o grego e o armenio, por exemplo eberet, probabelmente corresponde ao PIE *e-bher-e-t (grego ephere).
Vocabulario
Unha palabra frixia coñecida é bekos, que significa "pan". De acordo con Heródoto (Historia 2.9), o faraón Psamético I quería establecer a lingua orixinal. Para este propósito, ordenou que dous cativos fosen educados por un pastor, prohibindo que lles deixase oír unha simple palabra, e ordenándolle que rexistrase as primeiras expresións dos nenos. Tras dous anos, o pastor rexistrou que na entrada da súa habitación, os cativos viñeron ata el, estenderon as súas mans, dicindo bekos. Investigando, o faraón descubriu que esta era a palabra frixia para "pan de trigo". A partir de aí, os exipcios cederon en afirmar que a nación frixia era máis antiga que a deles. A palabra bekos tamén está testemuñada varias veces en inscricións paleofrixias en estelas funerarias. Suxírese que sexa cognada da palabra inglesa bake ("asar", "queimar (do sol)"), a partir do PIE *bʰeH3g (grego pʰogo "asar", latín focus "cheminea", "fogón", armenio bosor "vermello", bots "chama", irlandés goba "ferreiro").
Outras palabras frixias inclúen:
Broadheath
miniatura|250px|Casa de nacemento de [[Edward Elgar.]] Broadheathes é unha parroquia civil, coñecida oficialmente como Lower Broadheath, que se atopa no distrito de Malvern Hills de Worcestershire, Inglaterra. Segundo o censo de 2001 Broadheath tiña unha poboación de 1.713 persoas.
Hai moitas vivendas na vila, incluíndo a leira de Jacomb (Jacomb Road, Jacomb Drive, Jacomb Peche e Rectoría Close). A vila conta cunha sala de festas, igrexas, oficina de correos e tendas, tamén mantén os seus espazos verdes (que contén un campo de fútbol, pista de atletismo e áreas de xogo). Tamén hai unha escola primaria (escola primaria CE Broadheath). A escola contén ó redor de 150 nenos, dende os catro anos até os once. Tamén hai tres bares na vila.
Broadheath é o lugar de nacemento do compositor inglés Edward Elgar.
Greatest Hits (Foo Fighters)
"Wheels" foi o primeiro sinxelo sacado do álbum, e estreouse na radio o 23 de setembro do 2009. Foi oficialmente lanzado o 29 de setembro. "Wheels" e "Word Forward" foron gravados especificamente para o recompilatorio baixo a produción de Butch Vig.
"Have a Cigar" conta co batería Taylor Hawkins nas voces principais.
Unha edición deluxe do recompilatorio inclúe un libro e un DVD con vídeos musicais e actuacións ao vivo da banda. Tamén inclúe un vídeo para "Wheels", dirixido por Sam Brown, que tamén realizara o vidio de "The Pretender".
Cheikh Fayé
Cheikh Fayé, nado no ano 1962 na comunidade rural de Gade Escale, departamento de Diourbel, é un mestre e escritor senegalés radicado en Galiza. O 11 de xullo de 2017 presentou o seu primeiro ensaio titulado Ser Modou Moudou e editado pola Asociación Socio-Pedagóxica Galega. Converteuse, así, no primeiro escritor senegalés que escribe e publica en lingua galega.
Traxectoria
Traballou como profesor de Xeografía e Historia de Francia no ensino secundario en Dakar. En 2003 emigrou do Senegal e asentouse na cidade da Coruña. Fayé presentouse ás eleccións municipais de 2015 na lista do BNG na Coruña. Porén, a súa candidatura foi anulada por non ter a nacionalidade española.
É autor do blog Senegaliza e dende 2016 tamén colabora con artigos de opinión no xornal Sermos Galiza.
Xeometría diferencial
En matemáticas, a xeometría diferencial é o estudo da xeometría usando as ferramentas da análise matemática. Os obxectos de estudo deste campo son as variedades diferenciábeis (tal e como a topoloxía diferencial) tanto como as nocións de conexión e curvatura (que non se estuda na topoloxía diferencial).
Na súa concepción moderna a xeometría diferencial podería confundirse coa álxebra multilineal.
Sirgueiros, O Incio
San Xoán de Sirgueiros é unha parroquia do concello do Incio na comarca de Sarria, na provincia de Lugo. Segundo o IGE en 2011 tiña 39 habitantes, deles 22 eran homes e 17 eran mulleres, o que supón unha diminución en relación ao ano 2006 cando tiña 54 habitantes.
Santa Marta de Penaguião
Santa Marta de Penaguião é unha vila do Distrito de Vila Real, na Rexión Norte e Subrexión de Douro. O concello ten unha extensión de 69,98 km² repartida en 10 freguesías, e ten unha poboación de 7.356 habitantes (2011), dos cales uns 1.300 residen na capital, situada na freguesía de São Miguel de Lobrigos.
O concello limita ao norte e ao co concello de Vila Real, ao sur co de Peso da Régua, e ao oeste co de Amarante.
Noz (froito)
miniatura|dereita|Landras de carballo. En botánica, unha noz considérase un froito seco indehiscente (que non abre ao madurar), monospermo (composto por unha única semente) e cun pericarpo duro. A maioría derivan de pistilos con ovario ínfero (situado por baixo do receptáculo floral) cuxa parede está endurecida.
Atópanse exemplos de noces na orde das Fagales, por exemplo:
Contrariamente ao que poida parecer, o froito da nogueira non se considera botanicamente unha noz, senón unha drupa xa que só ten endurecido o endocarpio e o seu mesocarpio é carnoso.
Cociña
En gastronomía, as noces son unha categoría moito menos restritiva que na botánica, pois o vocábulo aplícase normalmente a moitas sementes que non son noces verdadeiras. Calquera semente grande, oleaxinosa, con casca dura e empregada como alimento pode ser considerada como unha noz. Como as noces teñen xeral un índice elevado de aceite son un alimento e unha fonte de enerxía moi apreciada. Un gran número sementes son comestíbeis polos seres humanos e empregadas na cociña, comidas crúas, xerminadas ou torradas, como un aperitivo ou en pastelaría, e mesmo espremidas para extraerlles o aceite, empregado en cociña e cosméticos.
Reprodución
Os froitos de casca rexa de clima temperado proveñen de árbores da orde Fagales, xeralmente polinizadas polo vento:
Noces "non verdadeiras"
Algunhas noces que non o son verdadeiramente no sentido botánico son:
A castaña de Indias (Aesculus hippocastanum), alén de comestíbel, é tamén usada nun antigo xogo de nenos, no que unha noz é enfiada nun cabo forte e entón cada neno tenta quebrar a do seu opoñente baténdolle coa súa.
Composición química
Cada 100 gramas de noz contén:
Günther Bechem
Bechem comezou nas carreiras de coches deportivos antes de competir na Fórmula 1 no Gran Premio de Alemaña de 1952, pilotando un BMW baixo o alias de "Bernhard Nacke". Non puido terminar a carreira, polo que non anotou ningún punto do Campionato do Mundo. Seguiu pilotando un AFM-BMW de Karl Gommann en 1953, no AVUS e logo no Gran Premio de Alemaña de 1953 en Nürburgring, novamente non terminou. Tivo máis éxito competindo en coches deportivos co equipo Borgward.
En 1954 Bechem estrelouse gravemente mentres competía na Carreira Panamericana, e aínda que recuperouse totalmente das súas feridas, nunca competiu outra vez a gran nivel.
Resultados Completos na Fórmula Un
(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.
Gangoavella, Abade, Moeche
Gangoavella é un lugar da parroquia de Abade no concello Coruñés de Moeche na comarca de Ferrol. Segundo o Instituto Galego de Estatística en 2008 estaba habitado só por unha muller, ao igual ca en 1999.
Xanfero, Abade, Moeche
Xanfero é un lugar da parroquia de Abade no concello Coruñés de Moeche na comarca de Ferrol. Tiña 4 habitantes no ano 2008 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 2 homes e 2 mulleres, o que non supón ningún cambio con relación ao ano 1999 cando contaba cos mesmos habitantes.
Mike Johnson
Mike Johnson, nado en Grants Pass (Oregón) o 27 de agosto de 1965, e un compositor e baixista estadounidense.
Traxecoria
Tocou na banda de punk rock de Eugene, Oregon Snakepit entre 1984 e 1989. Mike substituíu a Lou Barlow e Dinosaur Jr no ano 1991, e tocou coa banda ao vivo e nas súas gravación entre ese ano e 1998. Ao mesmo tempo colaborou con Mark Lanegan nos seus cinco primeiros álbums en solitario. Tocou a guitarra e co-produciu os tres primeiros álbums de Lanegan. Tamén traballou coas bandas Queens of the Stone Age e Caustic Resin entre finais dos 90 e principios dos 2000.
José Cedrón del Valle
José Cedrón del Valle, finado en El Espinar en setembro de 1936, foi un político galego.
Traxectoria
Foi fundador e xefe provincial de Falange Española en Lugo. Foi director do xornal Alborada. Despois do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 organizou a primeira vaga da represión en Lugo. Uniuse ás tropas que tentaban conquistar Madrid, e resultou morto en setembro de 1936 na serra do Guadarrama.
Pacto Ibérico
dereita|miniatura|Vista da península Ibérica.
O Tratado de Amizade e Non Agresión Luso-Español, máis coñecido como Pacto Ibérico, foi un acordo firmado en febreiro de 1942 por España e Portugal. O tratado, que permaneceu en vigor até 1978, foi rubricado por Francisco Franco e António de Oliveira Salazar. Acordaba a non agresión entre ambos os dous estados, e deu orixe ao Bloque Ibérico.
Precedentes
A orixe inmediata do acordo é un tratado de amizade e non agresión asinado en Lisboa o 18 de marzo de 1939 (cando aínda non rematara a guerra civil española) por Salazar e Nicolás Franco, por entón embaixador en Portugal do goberno franquista. Nese momento había un contexto de clara inestabilidade nacional e internacional para ambos países, coa inminencia da segunda guerra mundial e a situación de crise en Portugal. A Segunda República Española rexeitou o réxime do Estado Novo de Salazar, polo que este prestou apoio ás tropas sublevadas no Alzamento Nacional como medio para eliminar un inimigo directo. .
O acordo
O Pacto Ibérico tiña un carácter fundamentalmente militar e territorial. Nel proclamábase a aceptación por parte de lusos e españois das fronteras existentes co propósito de pacificar a península, non só evitando un conflito directo entre España e Portugal, senón asegurando a negación de apoio a unha terceira potencia en caso de agresión a un destes países. Procurábase tamén a neutralidade na Segunda Guerra Mundial, pois a situación de ambos os dous países era nefasta de por si e non poderían soportar entrar no conflito. bélico
Amais destes intereses xerais cada potencia buscaba acordos concretos. Así, dunha banda Portugal desexaba manter as súas colonias en África, e por tanto disipar calquera tipo de futura pretensión imperialista española. Por outra banda, España quería asegurarse que non houbese ningún apoio aos republicanos, e tratar de substituír Gran Bretaña no papel de influencia que esta exercía sobre Portugal.
Consecuencias
O acordo mantívose durante todo o franquismo e o salazarismo, pois era favorable estratexicamente para ambos réximes Porén, en 1978, trala instauración de réximes democráticos en ambos os dous países, substituíuse por outro tratado de cooperación e amizade, pero xa carente do enfoque militar que tiña o acordo orixinal.
Escudo de Níxer
O escudo de armas do Níxer foi introducido o 1 de decembro de 1962. Amosa un sol dourado escoltado por espadas tuaregs e unha lanza que simboliza o valor da xente do pasado. Ademais mostra unhas espigas de sorgo e unha cabeza de búfalo, ambos símbolos da gandaría e a agricultura. O escudo está rodeado por catro bandeiras nacionais e un pergamiño onde se le o nome do país, "Republique du Niger".
Mentres que a Constitución nixerina estipula que o campo do escudo é de sinople (é dicir, verde), en embaixadas e documentos oficiais aparece de prata, ou de ouro noutros contextos, coas cargas ou símbolos que contén o escudo dun dourado máis escuro ou incluso negro, como se pode ver na páxina do Goberno de Níxer.
Sinal de fume
dereita|miniatura|250x250px|Nativos de América do Norte facendo sinais de fume. Pintura de [[Frederic Remington.]] Os sinais de fume son os que se empregan para a comunicación entre áreas amplas e deshabitadas e que son feitas con fogueiras. É un dos medios de comunicación a distancia máis antigos. Estes sinais permiten comunicar mensaxes complexas e codificadas con antelación entre atalaias ou lugares de vixilancia. Un dos seus usos era avisar de avistamento de inimigos.
Fixéronse famosas grazas á súa representación nos filmes do xénero western, onde eran empregados polos indios de América do Norte.
Historia
Na Antiga China, soldados que estaban alerta nas torres da Gran Muralla Chinesa podían alertar sobre ataques inimigos, enviando mensaxes de fume de torre a torre.
Ps nativos americanos utilizábanos. Os selk'nam tamén utilizaban sinais de fume, tal como rexistraron os exploradores españois e portugueses durante o século XVI. A etnia ranquel, que habita A Pampa (Arxentina), tamén o utilizaba. Na conca do río Cachapoal a poboación rural utilizábao.
Ma Yuan
250px|miniatura|dereita|"Paseo primaveral", por Ma Yuan Ma Yuan, nado no ano 1160 e finado no 1225, foi un pintor chinés e xunto con Xia Gui foi o fundador da escola Ma-Xia.
O artista naceu en Qiantang (actualmente Hangzhou, Zhejiang), no seo dunha antiga familia de pintores profesionais. Foi distinguido cun «cinto de ouro» pola Academia dos Song do Sur sita en Hangchow.
Comezou pintando flores, pero as súas pinturas máis famosas foron paisaxes. O seu estilo característico consiste en colocar o centro de acción nun recanto do cadro.
Son obra de Ma Yuan as pinturas a tinta e cores sobre seda:
Castelo de San Sebastián (Vigo)
O Castelo de San Sebastián é unha fortaleza do século XVII situada en Vigo.
Época moderna
O castelo ergueuse ao mesmo tempo que a vila se comezaba a amurallar en 1656 durante o reinado en España de Filipe IV co obxectivo de protexer a Vigo dos ataques de ingleses e portugueses. Galicia quedara hai tempo anexionada a Castela, e Portugal entrou en guerra pola independencia de España, polo que Galicia pasou de irmán a inimigo.
No lugar onde se ergue o castelo había unha ermida baixo a advocación de San Sebastián, e a nova muralla cerraría até dita capela, onde ademais se levantaría un forte. Dende o castelo o muro ía deica a Porta do Sol, baixando pola rúa Carral até o peirao da Laxe, seguindo pola beiramar deica O Berbés e subindo de novo pola Rúa Real até a ermida (castelo). Juan de Villarroel y Prado foi quen proxectou os traballos tanto do castelo de San Sebastián coma do Castelo do Castro, situado a uns centos de metros monte arriba. En 1665 Portugal sitiou a vila por seis días; foi cando os enxeñeiros militares Carlos e Fernando de Grunemberg ligaron as dúas fortificacións cun muro, que para 1667 estaría rematado. Porén tanto castelos coma muralla construíronse axiña e con poucos medios. A muralla non tiña foso e os muros non tiñan consistencia, nin revelíns. miniatura|300px|Vigo en 1856, por [[Francisco Coello de Portugal y Quesada|Francisco Coello.]] En 1719 os ingleses invaden Vigo e o castelo ficou en ruínas pasando a utilizarse como corte do gando, defendéndose logo a vila dende o castelo do Castro. Téñense atopado pasadizos e túneles que ligaban os dous castelos entre si e a cidade
Bob Keen
Traxectoria
Comezou a traballar no cine como creador de efectos especiais e de maquillaxe de personaxes monstruosos, sendo a película máis coñecida deste período Hellraiser (1987), realizada por Clive Barker. Keen continuaría traballando coa súa compañía, Image Animation, para as sagas de Hellraiser e Candyman, ao mesmo tempo que empezaba a exercer como axudante de dirección e guionista. Debutou a mediados da década dos 90 na realización, sempre dentro do cinema fantástico e de terror, con películas como Proteus (1995) ou The Lost World (1998).
Castelo de San Sebastián (Vigo)
Época contemporánea
Dereita|miniatura|230px|[[Baluarte coa garita no solpor.]] Xa no século XIX serviu de hospital e sofre algunhas modificación para acoller este uso. Nos anos 20 do século XX, o daquela alcalde Mauro Alonso Giménez-Cuenca considera a recuperación dos dous castelos. O de San Sebastián seguiu coma cuartel militar até 1964, cando pasa a ser propiedade do Concello de Vigo, e grazas aos rexedores Alberto Varela Grandal e despois Xosé Ramón Fontán. No ano 1970 o alcalde Antonio Ramilo Fernández-Areal, por intereses especulativos, decide contruír o novo pazo do concello da cidade, até entón situado nun edificio da Praza da Constitución, para o que se derrubaron algúns dos lenzos do muro do castelo. A nova casa do concello foi inaugurada polos Reis de España en 1976 sendo alcalde Joaquín García Picher. En 1983 considerouse o derrubamento da parte do castelo aínda en pé, así como da Ponte de Castrelos, finalmente, porén, non se executou. Nos anos 90 remodelouse a Praza do Rei que aínda degradou máis a contorna do castelo.
Bob Keen
Galardóns
De momento tivo 6 nomeamentos para os Saturn Awards, sempre na categoría de mellor maquillaxe.
Mundo Cão
Mundo Cão é un grupo musical de rock portugués, formado en Braga no 2001, con voz do actor Pedro Laginha e letras de Adolfo Luxúria Canibal.
Traxectoria
O segundo disco, A Geração da Matilha, conta con Adolfo Luxúria Canibal e Valter Hugo Mãe como autores das letras.
Suspensión Christie
miniatura|Esquema da suspensión Christie A suspensión Christie é un sistema de suspensión desenvolvido polo enxeñeiro estadounidense Walter Christie para os seus deseños de carros de combate. Este permitiu movementos considerablemente máis amplos que os que permitían as suspensións de balesta que se usaban comunmente, facendo que os seus carros de combate tivesen unha maior velocidade todo terreo. O sistema foi introducido por vez primeira no seu modelo M1928, e usado en todos os seus deseños ata a súa morte en 1944.
Historia
miniatura|T3E2 con suspensión Christie cruzando un obstáculo Christie avogou polo uso de carros de combate lixeiros de longo alcance e alta velocidade, deseñedos para penetrar nas liñas inimigas e atacar a súa infraestrutura e capacidade loxística. Os seus primeiros deseños nos anos 20 víronse obstaculizados polas súas pobres capacidades todo terreo debido aos limitados sistemas de suspensión. A finais da década ideou unha solución mellor. O principal problema ao que se enfrontou foi o limitado espazo vertical no que se movían os resortes: para un movemento de 25 cm podería precisar 50 ou 75 cm de espazo vertical para o resorte e o puntal, e os seus pequenos deseños non ofrecían suficiente espazo.
A solución foi a adición dunha manivela de campá, que cambiaba a dirección do movemento de vertical a horizontal. As rodas foron montadas individualmente nun tubo que podía moverse só verticalmente, e na súa pare máis alta a manivela de campá rotaba a dirección do movemento cara a parte de atrás. Os resortes montábanse ao final da manivela, e podían ser tan longos como se necesitase, situándose ao longo do interior do casco. O resultado foi un incremento substancial da amplitude de movemento, pasando duns 10 cm nos seus deseños orixinais a 25 cm no M1928, 35 cm no M1930, e 60 cm no M1932. O carros de combate máis famosos baseados no sistema de Christie, a serie BT e o T-34 soviéticos, usaban resortes helicoidais montados verticalmente (no BT) oun nun lixeiro ángulo con respecto á vertical (no T-34).
Outra característica dos deseños de Christie foi a condución "convertible": a capacidade de retirar as cadeas para conducir por estradas, permitíndolle maiores velocidades e mellor alcance, e reducindo o desgaste dos fráxiles sistemas de cadeas dos anos 30. Nunha proba pública celebrada en 1931 en Linden, Nova Jersey, oficiais do exército cronometraron a un carro de combate con sistema Christie avanzando a 104 mph, sendo o carro máis rápido do mundo. Para permitir isto, Christie usaba grandes rodas cos bordos de caucho, aínda que en tempos de guerra, debizo á escaseza de tempo, os carros adoitaban a equiparse con rodas de aceiro, o que ocasionaba unha viaxe máis incómoda ás tripulacións. Cara 1939 os soviéticos decatáronse de que na serie BT o sistema de condución convertible era unha complicación innecesaria que ocupaba un espazo moi valioso no vehículo, e esa característica foi eliminada no T-34.
Debido a que as grandes rodas e as cadeas holgadas son características da suspensión Christie, outros deseños con eses trazos son erroneamente identificados como tal. A suspensión Christie real foi só usada nun feixe de modelos, destacando os soviéticos BT e T-34, os Cruiser británicos, incluídos os Cruiser Mk III, Cruiser Mk IV, Covenanter, Crusader, Cromwell e Comet, algúns carros experimentais polacos e italianos e o moderno deseño israelí Merkava.
Palatalización
A palatalización é un cambio fonético asimilatorio polo cal un fonema ou son despraza o seu punto de articulación até a rexión palatal ou palato-alveolar por mor da proximidade dunha vocal (ou outro son) de articulación palatal.
O termo tamén se usa para indicar o modo de articulación especial como consonante palatalizada que posúen algunhas linguas como posibilidade fonética ou fonológica.
Exemplos de cambios de palatalización
! Glosa !! Grego clásico !! Grego moderno !! Grego cretense
Consoantes palatalizadas
Numerosas linguas como moitas linguas eslavas e mesmo linguas non indoeuropeas como o chinés estándar posúen consonantes que se articulan como palatalizadas.
Deísmo
O deísmo é unha doutrina relixiosa que rexeita toda revelación e só cre na existencia de Deus e na relixión natural.
Noción e historia
O termo deísmo parece ter un significado obvio, con todo trátase dun termo plurivalente, dándose descontinuidade entre a acepción usual e o seu sentido etimolóxico. De creación moderna, e derivado do latín (Deus), naceu no século XVI, e estendeuse como sinónimo de teísmo, o seu sinónimo grego (Theos), que semellan gardar afinidade, pero historicamente indican ideoloxías diversas que coinciden na súa oposición ao ateísmo, o que motivou o uso indiscriminado dos dous conceptos sen atender as implicacións dogmáticas e peculiares de cada un.