Cerámica_de_figuras_negras
Os anos de mestría
O período comprendido entre 560 e o inicio da pintura de cerámica de figuras vermellas ao redor de 530/520 a.C. considérase o cumio absoluto da pintura de vasos de figuras negras. Neste período os mellores e máis coñecidos artistas explotaron todas as posibilidades que ofrece este estilo. miniatura| Dioniso e dúas ménades, unha sostén unha lebre, ánfora do pescozo, ca. 550/530 a.C., procedente de Vulci, hoxe Cabinet des Médailles de la Bibliothèque Nationale de France. As ménades femininas móstranse aquí só en contorno, sen branco opaco para caracterizalas como mulleres. O primeiro pintor importante desta época foi o pintor Amasis (560–525 a. C.), nomeado así polo famoso alfarero Amasis, co que traballou principalmente. Moitos investigadores considéranos como a mesma persoa. Comezou a súa carreira de pintura aproximadamente ao mesmo tempo que Lydos, pero estivo activo durante un período case o dobre. Mentres que Lydos mostrou máis as habilidades dun artesán hábil, o pintor Amasis era un artista consumado. As súas imaxes son intelixentes, encantadoras e sofisticadas e o seu desenvolvemento artístico persoal achégase a un reflexo da evolución global da pintura de vasos áticos con figuras negras nesa época. Os seus primeiros traballos mostran a súa afinidade cos pintores das copas de Siana. Os avances pódense recoñecer máis facilmente en como debuxa os dobras da roupa. As súas primeiras figuras femininas levan roupa sen dobras. Máis tarde pinta dobras planas e angulares e, ao final, é capaz de transmitir a impresión de prendas flexíbeis e fluídas. Os debuxos de roupa eran unha das súas principais características; gustáballe representar roupa estampada e con flecos. Os grupos de figuras que mostra o Pintor Amasis foron coidadosamente debuxados e compostos simétricamente. Inicialmente eran bastante estáticos, as figuras posteriores transmiten unha impresión de movemento. Aínda que o pintor de Amasis representaba a miúdo acontecementos mitolóxicos (é coñecido polos seus sátiros con cara de porco, por exemplo), é máis coñecido polas súas escenas da vida cotiá. Foi o primeiro pintor que os retratou en gran medida. A súa obra influíu de xeito decisivo máis tarde na obra dos pintores de figuras vermellas. Posiblemente anticipou algunhas das súas innovacións ou foi influenciado por elas cara ao final da súa carreira pictórica: en moitos dos seus vasos as mulleres só aparecen en contorno, sen recheo negro, e xa non son identificábels como mulleres pola aplicación de branco opaco como a cor da pel. esquerda|miniatura| Carreira a pé con armas Hoplitodromos, trípodes da vitoria colócanse debaixo das asas, cara dianteira dun ánfora do pescozo do Grupo E, ca. 550 a.C., de Vulci, agora no Louvre, París esquerda|miniatura| Ánfora de Exekias, [[Aquiles e Ajax dedicados a un xogo de mesa, c.540-530 a.C., Museos Vaticanos, Cidade do Vaticano .]] Grupo E (550–525 v. Chr.) foi unha gran colección autónoma de artesáns, e considérase o grupo anónimo máis importante que produce cerámica ática de figuras negras. Rompeu rigorosamente coa tradición estilística de Lydos tanto en canto á imaxe como ao vaso. As ánforas de pescozo en forma de ovo foron completamente abandonadas, os cráteres de columnas case totalmente abandonados. En cambio, este grupo introduciu ánforas de barriga tipo A, que logo se converteron nunha forma índice. As ánforas de pescozo adoitaban producirse só en versións personalizadas. O grupo non tiña interese polos pequenos formatos. Moitas escenas, especialmente as que se orixinan nos mitos, foron reproducidas unha e outra vez. Así, varias ánforas deste grupo mostran a Heracles con Xerión ou o León de Nemea, e cada vez máis Teseo e o Minotauro, así como o nacemento de Atenea. O significado particular do grupo está, porén, na influencia que exerceu sobre Exekias. A maioría dos artistas áticos da época copiaron os estilos do Grupo E e Exekias. A obra de Lidos e do pintor Amasis, pola contra, non foi imitada con tanta frecuencia. Beazley describe a importancia do grupo para Exekias do seguinte xeito: "O grupo E é o terreo fértil do que brota a arte de Exekias, a tradición que retoma e supera no seu camiño de excelente artesán a verdadeiro artista". miniatura| Copa con fondo vermello coral de Exekias. [[Dioniso recéntase nun barco que brota vides e está rodeado de golfiños, c. 530 a.C. Copa Dionysus : Staatliche Antikensammlungen, Múnic]] miniatura| Sinatura de Exekias ( ΕΧΣΕΚΙΑΣ ΕΠΟΕΣΕ – "Exekias fíxoo") ao pé da copa de Dioniso miniatura| [[Áiax o Grande|O Ajax prepárase para o seu suicidio; Exekias Suicide of Ajax Vase, c. 530/525 a.C]] Exequías (545-520 a. C.) é xeralmente considerado o mestre absoluto do estilo de figuras negras, que alcanza o seu máximo con el. O seu significado non se debe só á súa maxistral pintura en vasos, senón tamén á súa cerámica de gran calidade e innovadora. Asinou 12 dos seus vasos superviventes como oleiro, dous como pintor e alfareiro. Exekias probabelmente tivo un gran papel no desenvolvemento das copas Little-master (pequenos mestres) e da ánfora do ventre Tipo A mencionada anteriormente, e posibelmente inventou o cráter de cáliz, polo menos a peza máis antiga existente é do seu taller. A diferenza de moitos outros artesáns comparábes, como pintor concedeu grande importancia á coidada elaboración dos adornos. Os detalles das súas imaxes —crinas de cabalos, armas, roupa— tamén están moi ben executados. As súas escenas adoitan ser monumentais e as figuras emanan unha dignidade antes descoñecida na pintura. En moitos casos rompeu coas convencións do ático. Para o seu vaso máis famoso, a copa de Dioniso, foi o primeiro en usar un revestimento interior vermello coral en lugar da cor roxa habitual. Esta innovación, así como a súa colocación de dous pares de ollos no exterior, conecta a Exekias cos clásicos oculares. Probablemente aínda máis innovador foi o uso de todo o interior da copa para a súa imaxe de Dioniso, recostado nun barco do que brotan vides. Neste momento era de feito costume decorar a superficie interior só cunha cara de gorgona. A copa é probablemente un dos experimentos realizados no distrito da cerámica para abrir novos camiños antes de que se introduza o estilo de figuras vermellas. Foi o primeiro en pintar un barco que navegaba pola beira dun dinos. Só poucas veces se adheriu aos patróns tradicionais de representar temas mitolóxicos costumes. Tamén é significativa a súa representación do suicidio do Ajax. Exekias non mostra o acto en si, que era de tradición, senón os preparativos do Ajax. Tan famosa como a copa de Dioniso é unha ánfora coa súa visualización de Ajax e Aquiles participando nun xogo de mesa. Non só se detalla a representación, Exekias incluso transmite o resultado do xogo. Case ao estilo dun globo de voz, fai que os dous xogadores anuncien os números que lanzaron cos seus dados: Ajax un tres e Aquiles un catro. Esta é a representación máis antiga coñecida desta escena, da que non hai mención na literatura clásica. Nada menos que outros 180 vasos supervivientes, que datan da versión de Exekias até aproximadamente o 480 a. C., mostran esta escena.