cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Blenheim Reef
O Blenheim Reef é unha parte mergullada da estrutura dun atol do Arquipélago Chagos, no Océano Índico. Inclúe a o arrecife de coral do Baxío Predassa no bordo sueste, ademais doutra parte totalmente mergullada. Atópase na parte nordeste do arquipélago de Chagos. Mide case once quilómetros (norte-sur) por máis de catro quilómetros (leste-oeste), cunha superficie total de 36´8 quilómetros cadrados, incluíndo a lagoa de 8´5 km², a diferenza explicase pola parte do arrecife plano. Só no lado leste, hai unha area de caios por encima da auga. O maior deles é East Island, que non chega a 200 metros de longo por 70 metros de ancho. As outras illas do grupo son a Norte, Central e Sur. Só crecen algunhas herbas na illa. A lagoa ten ata 18 metros de profundidade e cobrecargada de rochas. O bordo do arrecife de coral ten un paso amplo no suroeste. A terra máis próxima é a illa Takamaka no atol Salomon Islands, a uns 20 quilómetros ao suroeste.
Historia
Crese que o atol foi descuberto ao redor de 1570 por mariñeiros Portugueses, polo que tamén se lle coñece polo seu nome portugués Baxío Predassa (unha corrupción de Baixo Predassa). O nome actual provén da nave Blenheim da Compañía Británica das Indias Orientais, que se perdeu no arrecife en 1799.
De 1845 a 1860, extrouxeronse guano e fosfato. Esta empresa foi abandonada debido á insuficiencia dos medios de transporte. Ao redor de 1880, a Indian Ocean Fruit Company intentou plantar palmeiras na illa, pero todas as plántulas foron arrastrados cara ao mar durante unha tormenta. O 29 de xuño de 1975, o atol foi incorporado ao Arquipélago Chagos e reclamado por Mauricio. Antes dese día, non fora reclamado por ningunha nación.
En total, producíronse 57 naufraxios ao redor de Blenheim Reef, cunhas perdas estimadas de 200 vidas.
Illas
O Baxío Predassa é o nome dado ás illas que emerxen no bordo oriental do arrecife. No primeiro estudo realizado por Robert Moresby, había moitas illas máis no Baxio Predassa. Estas, erosionaronse ou mergullaronse e só quedan catro illotes. O grupo actualmente está formado por:
María Obelleiro
María Obelleiro Hermida, nada en Arcade, Soutomaior, o 4 de abril de 1985, é unha xornalista galega. Foi directora de Sermos Galiza e dende xaneiro de 2020 dirixe Nós Diario.
Traxectoria
Licenciada en Xornalismo pola Universidade de Santiago de Compostela (especialidade de xornalismo audiovisual), cursou o mestrado Universitario de Protocolo na Universitat de Barcelona e o mestrado Universitario en Profesorado de Educación Secundaria Obrigatoria e Bacharelato, Formación Profesional e Ensinanzas de Idiomas. Tamén conta co Grao en Educación Primaria.
Especialista en Xornalismo en igualdade, é a directora de Nós Diario desde a súa posta en marcha, en xaneiro de 2020. Previamente, 2017 dirixiu o semanario en papel Sermos Galiza e desde febreiro de 2019 estivo tamén á fronte da edición dixital, www.sermosgaliza.gal. . Empezou a súa traxectoria como xornalista en A Nosa Terra. Colaborou en Correo Televisión, Radio Galega e Tribuna Catalana. Participou na redacción dos Informes de Literatura do Centro Ramón Piñeiro para a Investigación en Humanidades.
Participou en 2018 no foro Las mujeres que opinan son peligrosas.
Martín Ferreiro Álvarez
Martín Ferreiro Álvarez, nado en Quireza (Cerdedo-Cotobade) o 13 de setembro de 1892 e finado no campo de concentración de Mauthausen-Gusen o 23 de novembro de 1941, foi un construtor e político galego.
Traxectoria
Vencellado á construción, marchou á Coruña. Durante a República afiliouse a Izquierda Republicana e foi concelleiro de Obras e tenente de alcalde no Concello herculino. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 procurou agocho en Quireza, despois en Portugal e Francia, combatendo o exército franquista nas frontes do Levante e Cataluña
Foi confinado no campo de Argelès-sur-Mer. Integrouse como voluntario nas Compañías de Traballadores Estranxeiros, desenvolvendo a súa profesión no reforzamento da Liña Maginot. Consumada a invasión alemá, sumouse ao exército francés para seguir combatendo o fascismo. Capturado pola Wehrmacht (maio-xuño de 1940), foi confinado no stalag V-D, preto de Estrasburgo, e posteriormente deportado a Mauthausen, canda outros 848 prisioneiros, o 13 de decembro de 1940.
Estibadiña, Fiopáns, A Baña
Estibadiña é un lugar da parroquia de Fiopáns no concello coruñés da Baña na comarca da Barcala. Tiña 29 habitantes no ano 2015 segundo datos do INE,, dos cales 15 eran homes e 14 eran mulleres. No 2010 tiña 28 habitantes: 15 homes e 13 mulleres.
Virgin Atlantic
Virgin Atlantic, o nome comercial de Virgin Atlantic Airways Limited, é unha aeroliña británica, con sede en Crawley, West Sussex, que pertence nun 51% ao Virgin Group e nun 49% a Delta Air Lines. A compañís creouse en 1984 como British Atlantic Airways, e foi pensada polos seus fundadores, Randolph Fields e Alan Hellary, para voar entre Londres e as illas Falkland. Pouco despois cambiou o seu nome para o de Virgin Atlantic Airways, Fields vendeu as súas accións despois de desacordos con Richard Branson sobre a xestión da empresa. O seu voo inaugural dende Gatwick ata o Aeroporto Internacional de Newark Liberty tivo lugar o 22 de xuño de 1984.
Actual
Virgin Atlantic Airways Ltd. opera unha frota composta totalmente por avións de fuselaxe ancha. No mes de decembro de 2020 estaba formada polos seguintes aparellos:
Rede Bandeirantes
Rede Bandeirantes (tamén coñecida como Band) é unha cadea de televisión brasileira pertencente ao Grupo Bandeirantes de Comunicación. Entrou no ar o día 13 de maio de 1967. O seu fundador foi João Saad, que contou coa axuda do sogro, o político Adhemar de Barros, antigo propietario da Radio Bandeirantes. Actualmente, a emisora ​​é presidida por Johnny Saad, fillo de João Saad.
Paradoxo de Levinthal
O paradoxo de Levinthal é un experimento mental, que constitúe unha autorreferencia na teoría do pregamento de proteínas. En 1969, Cyrus Levinthal decatouse de que, debido ao gran número de graos de liberdade dunha cadea polipeptídica non pregada, a molécula ten un número astronómico de posibles conformacións que podería adoptar. Nun dos seus traballos publicados fixo unha estimación de 3300 ou 10143 posibilidades (a miúdo citado incorrectamente como se fose unha publicación de 1968). ) Por exemplo, un polipéptido de 100 residuos de aminoácido terá 99 enlaces peptídicos, e, por tanto, 198 ángulos de enlace fi e psi distintos. Se cada un destes ángulos de enlace pode estar nunha de tres posibles conformacións estables, a proteína pode pregarse incorrectamente (non adoptando a súa conformación nativa) nun máximo de 3198 conformacións distintas (incluíndo calquera posible redundancia de pregamento). Por tanto, se a proteína ten que atinguir a súa correcta configuración de pregamento probando secuencialmente todas as posibles conformacións, iso requeriríalle un tempo maior ca idade do Universo para chegar á súa correcta conformación nativa. Isto segue sendo certo mesmo se se proba cada conformacións en tempos tan breves como nanosegundos ou picosegundos. O "paradoxo" é que a maioría das proteínas pequenas tardan en pregarse espontaneamente un milisegundo ou mesmo un microsegundo, moito menos do que teoricamente se requiriría. Este paradoxo é básico para as aproximacións computacionais no estudo da predición da estrutura das proteínas.
Lista de personaxes de Naruto
O anime e manga de Naruto contén unha gran cantidade de personaxes, creados por Masashi Kishimoto. A historia que rodea a serie transcorre nun universo ficticio onde diferentes países loitan polo poder empregando o poder dos ninjas, que son quen de realizar técnicas sobrehumanas de combate (jutsus). O argumento de Naruto está dividido en dúas partes. A historia da segunda ten lugar dous anos despois do remate da primeira. A trama principal segue as aventuras dun grupo de xoves ninjas da Aldea Oculta de Konoha.
Paradoxo de Levinthal
O propio Levinthal era consciente de que as proteínas se pregan espontaneamente e en breve tempo. Suxeriu que este paradoxo podía resolverse se "o pregamento de proteínas é acelerado e guiado pola rápida formación de interaccións locais, que determinan o posterior pregamento do péptido; isto suxire que hai secuencias de aminoácidos locais que establecen interaccións estables e serven como puntos de nucleación no proceso de pregamento." De feito, detectáronse experimentalmente os intermediatos do pregamento da proteína e os estados de transición parcialmente pregados, o cal explica o rápido pregamento das proteínas. Isto tamén se pode describir como que o pregamento das proteínas está dirixido en paisaxes de enerxía de tipo funil  Algunhas aproximacións computacionais á predición da estrutura das proteínas procuraron identificar e estimular o mecanismo do pregamento de proteínas.
Lista de personaxes de Naruto
O personaxe principal é Naruto Uzumaki, un enerxético ninja que desexa converterse no próximo Hokage, o líder da súa aldea de ninjas.
Paradoxo de Levinthal
Levinthal tamén suxeriu que a estrutura nativa podería ter unha enerxía maior, se a enerxía máis baixa non fose accesible cineticamente. Unha analoxía é unha rocha rodando monte abaixo que se queda atrancada nunha foxa a medio camiño (enerxía maior do mínimo) en vez de chegar á base do monte (o mínimo de enerxía).
Lista de personaxes de Naruto
Protagonistas
Os personaxes protagonistas son os membros do equipo 7 (ou equipo Kakashi). Despois de que Sasuke Uchiha marchase de Konoha ó final da primeira parte, o equipo disolveuse. Durante a segunda parte, o equipo refórmase coa incorporación de dous novos membros: Sai, que ocupa a posición de Sasuke, e Yamato, que remplaza a Kakashi durante un breve período de tempo e que logo pasa a ser un máis.
Paradoxo de Levinthal
Unha explicación do paradoxo é a seguinte: Segundo Edward Trifonov e Igor Berezovsky, as proteínas préganse por subunidades da cadea polipeptídica (módulos) dun tamaño de entre 25 e 30 aminoácidos.
Lista de personaxes de Naruto
Naruto Uzumaki
Naruto Uzumaki (うずまき ナルト)
Sasuke Uchiha
Sasuke Uchiha (うちは サスケ)
Sakura Haruno
Sakura Haruno (春野 サクラ)
Kakashi Hatake
Kakashi Hatake (はたけ カカシ)
Otogakure
Otogakure (音隠れの里)
Orochimaru
Orochimaru (大蛇丸)
Kabuto Yakushi
Kabuto Yakushi (薬師 カブト)
Os catro do Son
Os catro dos son (音隠れの忍四人衆)
Akatsuki
Akatsuki (暁)
Itachi Uchiha
Itachi Uchiha (うちは イタチ)
CQC
O termo CQC pode referirse a:
Lista de personaxes de Naruto
Kisame Hoshigaki
Kisame Hoshigaki (干柿 鬼鮫)
Deidara
Deidara (デイダラ)
Zetsu
Zetsu (ゼツ)
Tobi
Tobi (トビ)
Hidan
Hidan (飛段)
Kakuzu
Kakuzu (角都)
Pain
Pain (ペイン)
Konan
Konan (小南)
Taka
Taka (鷹) ou "Hebi" (蛇)
Zabuza Momochi
Zabuza Momochi (桃地　再不斬)
Haku
Haku (白)
Madara Uchiha
Madara Uchiha (うちは マダラ)
Kiba Inuzuka
Kiba Inuzuka (犬塚 キバ)
Akamaru
Akamaru (赤丸)
Hinata Hyuga
Hinata Hyuga (日向 ヒナタ)
Choji Akimichi
Choji Akimichi (秋道 チョウジ)
Shikamaru Nara
Shikamaru Nara (奈良 シカマル)
Ino Yamanaka
Ino Yamanaka (山中 いの)
Asuma Sarutobi
Asuma Sarutobi (猿飛 アスマ)
Neji Hyuga
Neji Hyuga (日向 ネジ)
Infibulación
miniatura|390px|Distribución da [[Ablación de clítoris|MXF:
Lista de personaxes de Naruto
Rock Lee
Rock Lee (ロック・リー)
Infibulación
Vermello escuro: Excisión e infibulación
Lista de personaxes de Naruto
Tenten
Tenten (テンテン)
Infibulación
Pardo: Clitoridectomía ]]
Lista de personaxes de Naruto
Maito Gai
Maito Gai (マイト・ガイ)
Infibulación
A infibulación é unha cruel mutilación dos xenitais femininos consistente nunha clitoridectomía seguida polo peche vaxinal mediante sutura. Soamente se deixa unha pequena abertura para a emisión da urina e descarga do sangue menstrual.
Lista de personaxes de Naruto
Hiruzen Sarutobi
Hiruzen Sarutobi (猿飛 ヒルゼン)
Infibulación
Características
Polo xeral é unha parteira ou curandeira quen realiza a infibulación cando as nenas teñen entre 2 e 7 anos de idade. Non se utiliza anestesia e é común que as pequenas desenvolvan infeccións xa que as condicións da operación tenden a non ser moi hixiénicas.
A infibulación, chamada tamén circuncisión faraónica máis que definida é descrita así polo Dr. Cordero Marín: exportación total do clítoris, labios menores e parte dos labios maiores. As dúas partes da vulva sutúranse con espiños, xeralmente con acacia anana, fíxanse con cordel en peche de corpiño deixando un só buraco que dea paso aos ouriños e ás regras e asegurando a súa permeabilidade cun anaco de cana de bambú. A hemostasia realízase aplicando unha mestura, case sempre de azucre e goma arábiga. A continuación encóstanse ambas as pernas amarrándoas ata a altura dos xeonllos. Unhas semanas despois quítanse os espiños; se a operación non deu resultado repítese de novo.
Despois do matrimonio a vulva é aberta cun coitelo, o que a miúdo volve ocorrer en ocasión dun parto. O peche vaxinal volve repetirse cada vez que o esposo desexa facer unha viaxe.
A infibulación é a forma mais extensa do que en varias culturas africanas se denominacircuncisión feminina, unha práctica que aínda se vén realizando en 28 países. A meta é que as mulleres perdan a habilidade de sentir pracer sexual durante o [[coito, asegurando dese xeito que non serán infieis. O resultado é que a maioría das mulleres que son vítimas da infibulación desenvolven problemas médicos desde os quistes dermoides, infeccións urinarias e fístulas, ata as hemorraxias uterinas e outras complicacións serias que poden causarlles ata a morte.
Lista de personaxes de Naruto
Minato Namikaze
Minato Namikaze (波風 ミナト)
Tsunade
Tsunade (綱手)
Danzo Shimura
Danzo Shimura (志村 ダンゾウ)
Gaara
Gaara (我愛羅)
Kankuro
Kankuro (カンクロウ)
Temari
Temari (テマリ)
Iruka Umino
Iruka Umino (うみの イルカ)
Konohamaru Sarutobi
Konohamaru Sarutobi (猿飛 木ノ葉丸)
Jiraiya
Jiraiya (自来也)
Shizune
Shizune (シズネ)
Chiyo
Chiyo (チヨ)
Sai
Sai (サイ)
Yamato
Yamato (ヤマト)
Killer Bee
Killer Bee (キラービー)
Kurama
Kurama (九喇嘛)
Gerry Adams
Gerard "Gerry" Adams (en Gearóid Mac Ádhaimh), nado en Belfast o 6 de outubro de 1948, é un político republicano e escritor irlandés, presidente do Sinn Féin dende 1983.
Fragachá, San Pedro de Eume, As Pontes de García Rodríguez
Fragachá é un lugar da parroquia de San Pedro de Eume no concello coruñés das Pontes de García Rodríguez na comarca do Eume. Segundo o IGE en 2014 tiña sete habitantes (tres homes e catro mulleres).
Phalacrocorax capensis
esquerda|miniatura|P. capensis en [[Cidade do Cabo, Suráfrica.]]
Phalacrocorax capensis, xeramenlte chamado corvo mariño do Cabo, é unha especie de corvo mariño endémico da costa suroeste de África.
Reprodúcese en Namibia sur e sueste da Provincia do Cabo, Suráfrica. Cando non está na tempada reprodutora, pode atoparse bastante máis ao norte, ata a desembocadura do río Congo, e esténdese pola costa leste de Suráfrica ata Mozambique. Na década de 1970, a poboación reprodutora estimábase en arredor dun millón de exemplares só en Namibia. Porén, agora a IUCN clasifíca a especie como "en perigo" debido a un rápido declive da poboación experimentado nas últimas tres xeracións.
É unha ave de cor case enteiramente negra brillante, pero na época reprodutora ten un ton máis purpúreo e algunhas plumas brancas na cabeza, pescozo, e zona cloacal. A súa pel gular é dunha cor amarela alaranxada. Unha característica infrecuente nos corvos mariños é que ten a rexión loreal (entre os ollos e os orificios respiratorios) cuberta de plumas en vez de espida. As ás teñen unha envergadura entre 240 e 280 mm, e o seu peso está entre 0,8 e 1,6 kg, e presenta pouco dimorfismo suxual.
TBV Lemgo
O TBV Lemgo é un equipo de balonmán da localidade de Lemgo, Renania do Norte-Westfalia (Alemaña). Dende a súa fundación en 1911 ata 1942, o nome do club era Ballsportverein Lemgo 1911. Compite na Handball-Bundesliga, a máxima categoría do balonmán alemán, competición que gañou en dúas ocasións nas tempadas 1996-97 e na 2002-03.
Phalacrocorax capensis
Xunto con algunhas outras especies de corvos mariños, esta especie é clasificada por algunhas autoridades (por exemplo Johnsgaard) no xénero Leucocarbo.
TBV Lemgo
Cadro de xogadores da tempada 2015-2016
miniatura|dereita|300px|O [[Lipperlandhalle, pavillón princial do club.]]
Gavin Hood
Gavin Hood, nado en Xohanesburgo (República Surafricana) o 12 de maio de 1963, é un director, produtor, guionista e actor surafricano, máis coñecido por escribir e dirixir Tsotsi (2005), co cal gañou o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa, o primeiro obtido por un director surafricano. Tamén dirixiu os filmes X-Men Origins: Wolverine, Ender's Game e Eye in the Sky.
Virxindade
miniatura|right|Na [[Roma Antiga|Antiga Roma, as virxes vestais permanecían no celibato baixo pena de morte]] A virxindade é o estado no que algo se mantén como na súa orixe, sen sufrir alteración, en forma de pureza. Analogamente, a virxindade referida á sexualidade, é o estado daquela persoa que non tivo relacións sexuais. O significado preciso disto varía entre culturas, entre relixións e ata entre individuos.
A virxindade feminina
En gran parte das culturas onde a virxindade ten importancia, refírese á virxindade da muller, para a cal se adoita usar como discriminante a existencia dun hime intacto ou non. Existen, entón, dúas definicións frecuentemente usadas para a virxindade para a muller: o non ter relacións sexuais, e o ter un hime intacto. Para a primeira atópase o problema de definir que é unha relación sexual. Para a segunda, unha muller pode participar doutras actividades sexuais e conservar o seu hime.
En relixións como a xudía e islámica, por ser un factor importante do valor espiritual, a virxindade é un requisito para o matrimonio. O cristianismo considera que as relacións sexuais fóra do ámbito do matrimonio son pecaminosas.
Organizacións feministas e de dereitos humanos critican a importancia da virxindade da muller como un desprezo a esta, unha mostra de machismo que non debería afectar á propia intimidade e vida sexual de cada individuo.
Holocéfalos
miniatura|230px|Reconstrución dun [[Iniopteryx sp. † do paleozoico.]] miniatura|230px|Chimaera monstrosa.
Só unha orde, a dos quimeriformes (Chimaeriformes), con tres familias que reúnen 47 especies, chamadas quimeras ou tiburóns fantasmas, sobreviven na actualidade, pero o grupo foi moi diverso en épocas pasadas.
A morfoloxía destes animais coñécese desde o Devoniano, porén, a relación das formas fósiles coas actuais é aínda incerta. A maioría dos expertos sospeitan que este taxon é en realidade un grupo parafilético.
Características
O seu estraño aspecto, no que destaca unha gran cabeza protuberante, cunha boca que se asemella á dun coello, e cunha longa cola recorda á dunha rata, valeulles o nome de quimeras, que toman do monstro da mitoloxía grega formado por partes de diversos animais. Alcanzan tamaños de até 2 m, dos cales a maior parte corresponden á súa desmesurada cola. Unha espiña velenosa situada diante da aleta dorsal permítelles inxectar veleno a calquera animal que os ataque.
A diferenza dos tiburóns e as raias, as súas catro branquias están cubertas exteriormente por unha membrana de pel, análoga ao opérculo dos peixes óseos. Os adultos carecen de espiráculo circular (que estaría derivado da primeira abertura branquial), presente unicamente de forma temporal no desenvolvemento embrionario. Así mesmo, a mandíbula superior está fusionada co resto do cranio e presentan orificio anal e uroxenital separados.
Taxonomía
Os holocéfalos contan cun importante rexistro fósil a partir do Devoniano, con numerosas ordes extintas.
Unha das especies máis coñecidas é a quimera monstruosa (Chimaera monstrosa).
Yamatokōriyama
Yamatokōriyama (大和郡山市, やまとこおりやまし, Yamatokōriyama-shi) é un concello da prefectura de Nara no Xapón. Está situada no centro da rexión de Kinki, ao noroeste da prefectura, na illa de Honshū. A súa superficie é de 42,68 km² e a poboación de 89.264 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 2.090 h/km².
O concello de Yamatokōriyama limita co concello de Ikoma, Heguri, Ikaruga, Ando, Kawanishi, Tenri e Nara.
KK Igokea
O Košarkaški klub Igokea (en serbio cirílico: Кошаркашки клуб Игокеа), coñecido por motivos de patrocinio como Igokea m:tel, é un club de baloncesto de Laktaši (República Serbia, Bosnia e Hercegovina). Actualmente compite na Košarkaško prvenstvo Bosne i Hercegovine, a máxima competición do baloncesto bosníaco, así como na Liga do Adriático. Disputa os seus partidos como local no Sportska dvorana Laktaši, recinto con capacidade para 3.050 espectadores inaugurado en 2010. É un dos club dominadores do baloncesto bosníaco da década de 2010, con múltiples campionatos de Liga e Copa.
Historia
O club foi fundado o 23 de xullo de 1973 co nome de KK Potkozarje por un grupo de seareiros de Aleksandrovac que querían promocionar e ensinar os conceptos básicos do baloncesto entre a xuventude local. Con ese obxectivo, os primeiros éxitos do club chegan nas categorías de formación da antiga Iugoslavia. Na segunda metade da década de 1990, o club muda o seu nome a Igokea, pasando de dar pulo só as categorías inferiores a promocionar o seu equipo sénior. No ano 2000 constrúese un novo pavillón para o equipo, bautizado na honra de Nenad Baštinac, primeiro presidente do club. O primeiro título do Igokea chega tan só un ano despois, en 2001, cando os de Aleksandrovac conseguen gañar o campionato de Liga de Bosnia e Hercegovina. Seis anos máis tarde gañan o seu primeiro trofeo de Copa. No ano 2010, ao lograr o segundo posto na Liga, conseguen unha praza para xogar na Liga do Adiático (ABA Liga) por vez primeira na súa historia, mudándose ese mesmo ano a novo pavillón, o Sportska dvorana Laktaši, recinto con capacidaade para 3.0050 espectadores. Xa na década de 2010 convértense nun dos equipos dominadores do baloncesto bosníaco, chegando a participar en competición internacionais como a EuroCup.
Area
miniatura|Area do [[Deserto do Sáhara.]] A area é unha substancia granulosa ou pulverulenta proveniente da descomposición das rochas, estando por tanto formada por un conxunto de partículas de rochas disgregadas.
En xeoloxía denomínase area ao material composto de partículas cuxo tamaño varía entre 0,063 e 2 mm. Unha partícula individual dentro deste rango é chamada gran de area. Unha rocha consolidada e composta por estas partículas denomínase arenita (Sin. psamita)
As partículas por baixo dos 0,063 mm e ata 0,004 mm denomínanse limo, e por riba da medida do gran de area e ata os 64 mm denomínanse grava.
Compoñentes e características
miniatura|[[Praia de Trabesada, Vilaboa.]] O compoñente máis común da area, en terra continental e nas costas non tropicais, é o sílice, xeralmente en forma de cuarzo. Con todo, a composición varía de acordo aos recursos e condicións locais da rocha. Gran parte da fina area achada nos arrecifes de coral, por exemplo, é calcaria moída que pasou pola dixestión do peixe papagaio. Nalgúns lugares hai area que contén ferro, feldespato ou mesmo xeso.
Segundo o tipo de rocha da que procede, a area pode variar moito en aparencia. Por exemplo, a area volcánica é de cor negra, mentres que a area das praias con arrecifes de coral adoita ser branca.
A area é transportada polo vento, caso en que recibe o nome de area eólica (que pode provocar o fenómeno coñecido como calixe), e a auga, e depositada en forma de praias, dunas, médanos etc. No deserto, a area é o tipo de chan máis abundante. A granulometría da area eólica está moi concentrada ao redor de 0,2 mm de diámetro das súas partículas.
Os chans areosos son ideais para certas plantacións, como a sandía e o maní, e son xeralmente preferidos para a agricultura intensiva polas súas excelentes características de drenaxe. miniatura|Castelo de area en [[Benidorm.]] Especialmente os nenos, utilizan a area para realizar construcións como castelos de area ou túneles.
A area utilízase para fabricar cristal polas súas propiedades tales como a extraordinaria dureza, a perfección do cristal ou o alto punto de fusión, e, xunto coa grava e o cemento, é un dos compoñentes básicos do formigón.
Granulometría
Dentro da clasificación granulométrica das partículas do chan, as areas ocupan o seguinte lugar na escala:
Creatinina
A creatinina (do grego kreas : carne) é un produto de degradación da fosfocreatina no músculo.
A creatina sintetízase principalmente no fígado a partir da metilación da glicociamina (guanidinoacetato, sintetizado nos riles a partir dos aminoácidos arxinina e glicina). É despois transportada polo sangue a outros órganos, músculo e cerebro, onde, por fosforilación, convértese no composto de alta enerxía fosfocreatina. A conversión de creatina en fosfocreatina é catalizada pola creatina quinase; durante esta reacción prodúcese unha formación espontánea de creatinina. Esta será eliminada pola urina. A taxa sanguínea de creatinina depende da capacidade de eliminación do ril e da masa muscular ; a súa avaliación dá unha indicación da capacidade de filtration renal.
Fisioloxía
Agás despois dun esforzo importante, a creatinina é xeralmente producida polo corpo a unha taxa constante. Esta taxa é función da masa muscular do individuo.
Esta molécula é eliminada en case a súa totalidade polo ril, que non a reabsorbe e que a segrega moi pouco. Difunde totalmente e é excretada pola urina.
Cada día, o 1–2% da creatina muscular convértese en creatinina. A conversión é non encimática e irreversible. Os homes tenden a ter niveis maiores de creatinina que as mulleres porque, en xeral, teñen unha masa maior de músculo esquelético. O incremento do consumo dietario de creatina ou comer moitas proteínas (moita carne, por exemplo) pode incrementar a excrecion diaria de creatinina.
Interpretación
A dose de creatinina é unha análise moi útil en nefroloxía. A taxa de creatinina como é estable nunha persoa (fóra de estados catabólicos tansitorios como o esforzo deportivo ou a febre) e como se elimina na súa totalidade nos riles, representa un indicador moi bo da función glomerular renal.
Malia todo, a secreción tubular de creatinina, aínda que menor, cortacircuíta o glomérulo e orixina unha lixeira subestimación do aclaramento da creatinina, e, por tanto, da función renal. Esta subestimación, non significativa cando a función renal é boa, fai que o aclaramento da creatinina sexa inutilizable para medir a función renal cando é moi baixa.
Varias fórmulas, que están baseadas na medida da taxa plasmática da creatinina, permiten unha estimación que adoita ser suficiente do déficit de filtración glomerular:
Desaconséllase empregar o método baseado na medida da taxa plasmática de creatinina asociada á medida da creatinina urinaria en 24 horas, en razón da calidade aleatoria das mostras de urina das 24 horas e do carácter imperfecto da creatinina como marcador dunha insuficiencia renal: se non se queda satisfeito cun aclaramento calculado, entón cómpre facer unha medida do déficit de filtración glomerular nun servizo especializado. .
O aclaramento renal da creatinina en relación á superficie corporal de referencia (1,73 m2) é de 1,5 a 2,3 mL/s ou 90 a 140 mL/min.
Valores
O valor da taxa de creatinina non ten realmente significación por si soa e debe ser interpretada en función dos elementos citados antes. Exprésase na taxa da creatinina (creatininemia) en micromol por litro (ou en mg/dL nos Estados Unidos: 1 mg/dL de creatinina corresponde a 88,4 μmol/L).
Propiedades antibacterianas e potencialmente inmunosupresoras
Os estudos indican que a creatinina pode ser efectiva para matar bacterias de moitas especies tanto grampositivas coma gramnegativas e mesmo a diversas cepas bacterianas resistentes a antibióticos. A creatinina non parece afectar ao crecemento de lévedos e outros fungos; isto pode utilizarse para illar fungos de crecemento lento libres das poboacións bacterianas normais que se encontran na maioría das mostras ambientais. O mecanismo polo cal a creatinina mata as bacterias non se coñece. Un informe recente tamén suxire que a creatinina pode ter propiedades inmunosupresoras.
Praza dos Nobres Croatas
dereita|miniatura|Praza dos Nobres Croatas na [[década de 1930.]] dereita|miniatura|[[Banco Nacional de Croacia.]]
A Praza dos Nobres Croatas (en lingua croata: Trg Hrvatskih velikana) é unha praza da cidade de Zagreb, na República de Croacia. Foi proxectada no ano 1923 para urbanizar a parte nova oriental da cidade e foi rematada a súa construción en 1928.
Localización
A rúa Draškovićeva fica no lado occidental da praza, no lado norte comeza a rúa Martićeva. A liña eléctrica do tranvía atravesa o medio da praza e vai dar á rúa de Franjo Rački. Fronte á rúa de Franjo Rački vai dar á Praza das Vítimas do Fascismo.
Historia
A área da actual da praza non foi urbanizada até o final da primeira guerra mundial e mentres tanto a área ficou como un parque de feiras. A praza está formada por dous edificios simetricamente construídos en 1927: o Palacio da Bolsa, (obra do arquitecto Viktor Kovačić), hoxe usado polo Banco Nacional de Croacia, e o segundo Palacio (obra do arquitecto Aladar Baranyai) é usado hoxe en día pola Secretaría de Estado para os croatas no Exterior. No lado occidental da praza fican catro vivendas unifamiliares que van ao longo da rúa Draškovićeva. Na esquina da rúa Jurišićeva encontramos un edificio residencial do ano 1929 (feito polo arquitecto modernista Bela Auer), e ao lado deste fica outro edificio do ano 1931 (feito polo arquitecto Paul Deutsch). No lado norte da praza, na esquina da rúa Draškovićeva, hai un edificio comercial e residencial feito no ano 1928 (feito polo arquitecto Hugo Erlich). Próximo a esta hai unha serie de edificios que continúan pola rúa Martićeva.
En 1995, a praza foi decorada con dúas grandes fontes triangulares a fronte do edificio do Banco Nacional de Croacia e da Secretaría de Estado dos croatas residentes no Exterior. Estas fontes triangulares foron feitas polo arquitecto Mihajlo Kranjc.
Nomes anteriores da praza
A Praza dos Nobres Croatas é unha das prazas máis destacadas, principais e céntricas da cidade de Zagreb. O seu nome foi moitas veces cambiado de acordo cas circunstancias políticas da época desde a súa construción en 1928 :
27 de decembro
O 27 de decembro é o 361º día do ano do calendario gregoriano e o 362º nos anos bisestos. Quedan 4 días para finalizar o ano.
Mortes
miniatura|100px| Osip Mandelshtam.
Outros
Os 366 días do ano
O Barral, San Pedro de Mor, Alfoz
O Barral é un lugar da parroquia do San Pedro de Mor no concello lugués de Alfoz na comarca da Mariña Central. Segundo o IGE, en 2011 tiña 26 habitantes (13 homes e 13 mulleres).
Cipriano Casteleiro Feal
Cipriano Antonio Casteleiro Feal, nado en Barallobre (Fene) o 12 de abril de 1913 e finado no mesmo lugar en 1985, foi un militar e político galego.
Traxectoria
Entrou na Armada con 16 anos. Cabo de Artillaría afiliado á CNT. Estaba enrolado no cruceiro Blas de Lezo cando se afundiu en 1932. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e estivo preso no buque prisión Plus Ultra, fondeado na ría de Ferrol. Conseguiu fuxir, chegando a nado a Barallobre, onde permaneceu agochado. Despois dun primeiro intento frustrado de marchar, o 21 de xullo do 1939 conseguiu embarcar en Ares con outros 26 republicanos na evasión do bou Ramón, conseguindo chegar a Francia. Ingresado nun Campo de refuxiados. Xulgado en Ferrol, foi declarado en rebeldía e fuxido. Traballou de leñador. En 1943, tras recalar no Brasil, instalouse no Uruguai. Cando morreu Franco visitou aos familiares en Barallobre grazas a unha colecta familiar coa que sufragou a viaxe. En 1980 retornou definitivamente a Barallobre onde morreu e foi soterrado en 1985.
Eco de la Revista
Eco de la Revista foi un periódico editado na Coruña en 1852.
Historia e características
Subtitulado Periódico Judicial, Mercantil, Literario y de Variedades apareceu o 11 de xuño de 1852. Aparecía os domingos. Defendía un liberalismo moderado e un rexionalismo insurxente. Tiveron particular resonancia as seccións tituladas "Escritores y hombres célebres de Galicia", onde se publicaron traballos sobre Macías o Namorado, Pedro Vázquez de Neira, Benito Xerónimo Feijoo e Diego Antonio Cernadas Castro; "Corona poética", dirixida por José Puente Brañas, onde se incluíron composicións, en galego ou castelán, de Antonio Neira de Mosquera, Benito Vicetto, Miguel Rúa Figueroa, José María Montes, Luís de Trelles, Pedro Vázquez de Neira e Vicente Turnes e as adiviñas ou charadas de J.M.L. O último número coñecido é o 11, publicado o 26 de setembro.
Troitomil, Fiopáns, A Baña
Troitomil é un lugar da parroquia de Fiopáns no concello coruñés da Baña na comarca da Barcala. Tiña 27 habitantes no ano 2015 segundo datos do INE,, dos cales 14 eran mulleres e 13 eran homes. No 2010 tiña 28 habitantes: 14 mulleres e 14 homes.
Brolin
Brolin (ブロリー) é un personaxe de ficción exclusivo dos filmes da serie de anime Dragon Ball Z. É un dos Guerreiros do espazo de raza pura, e é considerado o Súper Guerreiro lendario que xurdía cada 1000 xeracións. Aparece nos filmes Estala o duelo, O regreso de Broly e O combate definitivo. O seu poder ó nacer, era de 10.000 unidades, superior ó da maioría dos saiyans adultos mesmo de clase alta. Brolin, segundo declaracións de Toei Animation, tiña un poder ilimitado, liberando tanto poder como el vise necesario. A cantidade de poder que liberou durante o combate no novo Planeta Vexeta e na Terra, é comparábel ó nivel dun Súper Guerreiro, e puido liberar un poder aproximado de entre 48 000 000 e 100 000 000 de unidades de enerxía.
Tumor filoide
O cistosarcoma ou tumor filoide é un tumor predominantemente benigno e raro que ocorre case exclusivamente no seo feminino. O seu nome deriva das palabras gregas sarcoma que é un tumor carnoso e fío que significa folla. O tumor ten a aparencia dun gran sarcoma maligno, toma a característica forma de folla cando está seccionado e exhibe espazos epiteliais quísticos cando se ve histoloxicamente. Debido a que son tumores benignos, o nome de sarcoma non se emprega con moita frecuencia, téndose preferencia pola terminoloxía tumor filoide.
Florian Henckel von Donnersmarck
Florian Maria Georg Christian Graf Henckel von Donnersmarck, nado en Colonia o 2 de maio de 1973 é un director de cinema alemán, coñecido por escribir e dirixir o filme Das Leben der Anderen, gañador en 2006 do Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa, e en 2010 o tres veces nomeado aos Globos de Ouro The Tourist, protagonizado por Angelina Jolie e Johnny Depp.
O Gallel, San Pedro de Eume, As Pontes de García Rodríguez
O Gallel é un lugar da parroquia de San Pedro de Eume no concello coruñés das Pontes de García Rodríguez na comarca do Eume. Tiña 3 habitantes no ano 2014 segundo datos do IGE, dos cales 2 eran homes e 1 era muller.
Sistema Brasileiro de Televisão
Sistema Brasileiro de Televisão (máis coñecido pola súa sigla, SBT) é unha cadea de televisión aberta brasileira, fundada en 19 de agosto de 1981 polo empresario e presentador de televisión, Silvio Santos. A TV Studios (que era coñecida pola sigla TVS), no Río de Xaneiro foi o paso fundamental para dar vida a emisora e durou de 1976 a 1987.
É a segunda maior cadea de televisión do Brasil en cobertura nacional, posúe unha rede con 108 emisoras que cobren o 94% do país. Ademais, posúe oito emisoras propias.
A emisora ten un dos maiores núcleos televisivos de América Latina, o CDT da Anhanguera, e está situada no km 18 da estrada Anhanguera, ocupando unha área de 231 000 m2.
Grand Theft Auto: Vice City
GTA: Vice City ou Grand Theft Auto: Vice City é a cuarta entrega da serie de aventura e acción Grand Theft Auto creada por Rockstar Games. É o segundo xogo da saga baseado no motor de Grand Theft Auto 3. O xogo desarrollase no 1986 na ficticia cidade de Vice City, a cal está baseada en Miami, Florida. O xogo logra captar perfectamente a época por medio da música, os traxes e dos coches.
Cantalarrana, Lañas, A Baña
Cantalarrana é un lugar da parroquia de Lañas no concello coruñés da Baña na comarca da Barcala. Tiña 33 habitantes no ano 2015 segundo datos do INE,, dos cales 19 eran homes e 14 eran mulleres. No 2010 tiña 46 habitantes: 24 homes e 22 mulleres.
Babidi
Babidi (バビディ) é un personaxe de ficción da serie de manga e anime Dragon Ball. Aínda que a súa raza é descoñecida, sábese que é fillo do mago Bibidi, quen foi o fundador da familia Makai. O seu símbolo é a "M" que levan ambos no cinto dos seus traxes ó igual que a fronte daqueles que son controlados pola súa maxia.
O seu nome provén dun xogo de palabras entre os nomes "Bibidi Babidi Boo", xa que son parte da letra da canción de Cinsenta, un clásico de Disney.
Este mago chegou á Terra coa intención de sacar a Majin Boo da esfera na que o seu creador, Bibidi, o tiña pechado, para poder dominar o Universo. Babidi ten a capacidade de influír nas mentes de todo aquel que teña un mínimo de maldade. Ó dominalos e pasalos a estado Majin, sae o poder oculto dos seus novos escravos.
Xefe Powhatan
Xefe Powhatan ou Wahunsonacock (¿1547? - 1618) foi un líder dos powhatan, principal etnia da confederación de tribos que se estendía dende a actual cidade de Washington D. C. ata Carolina do Norte nos Estados Unidos. Rexía sobre uns 30 pobos, e gobernaba dende a poboación de Werowocomoco localizada no actual condado de Gloucester, Virxinia.
Segundo John Smith, en 1607 subxugou ás tribos do lugar e converteuse no seu xefe. Mantivo unha actitude ambigua cos colonos brancos, mais permitiu que no ano 1613, a súa filla Pocahontas casase con John Rolfe. Morreu no 1618 e foi sucedido polo seu irmán Opitchapan. Converteuse nun personaxe lendario para a posteridade, de xeito que algunhas familias da alta sociedade virxiniana afirman ser descendentes seus.
O personaxe homónimo do filme de Disney Pocahontas está baseado no personaxe histórico, ó cal pon a súa voz o actor sioux e militante do American Indian Movement Russell Means. No filme The New World é August Schellenberg quen interpreta o Xefe Powhatan.
O Candaedo, San Pedro de Mor, Alfoz
O Candaedo é un lugar da parroquia do San Pedro de Mor no concello lugués de Alfoz na comarca da Mariña Central. Segundo o IGE, en 2011 tiña 25 habitantes (12 homes e 13 mulleres).
Nucleoide
miniatura|330px|dereita|Comparación entre a célula eucariota (con núcleo) e a procariota (con nucleoide).
miniatura|300px|Esquema dunha célula [[procariota. No centro o nucleoide (ADN) marcado co número 7.]] O nucleoide (que significa similar ao núcleo) é a rexión máis ou menos central e de forma irregular que contén a maior parte do ADN no citoplasma das células procariotas.
Nas células procariotas o ADN é unha molécula case sempre circular, bicatenaria e superenrolada,, duns poucos millóns de pares de bases. Está situada no mencionado sector da célula denominado nucleoide, que non está rodeado por unha membrana nuclear. Dentro do nucleoide poden existir varias copias da mesma molécula de ADN. Ademais do ADN do nucleoide, as bacterias poden ter pequenas moléculas circulares bicatenarias de ADN chamadas plásmidos, moito menores que o ADN do nucleoide, situadas polo citoplasma.
Este sistema para gardar a información xenética é moi diferente do sistema existente en células eucariotas, onde o ADN se garda dentro dun orgánulo con membrana propia, o núcleo celular. Non obstante, hai unha excepción dentro das bacterias, xa que a especie Gemmata obscuriglobus, do grupo dos Planctomycetes, ten unha membrana lipídica que rodea o seu ADN, aínda que é moi distinta da envoltura nuclear eucariótica, e estas bacterias son no demais células claramente procariotas.
Composición
A evidencia experimental indica que o nucleoide está composto fundamentalmente por ADN (60%), con pequenas proporcións de ARN e proteínas. Estes dous últimos compoñentes actúan como ARN mensaxeiro e como proteínas reguladoras do xenoma (factores de transcrición).
As proteínas que levan a cabo a organización espacial dinámica do ADN bacteriano denomínanse proteínas do nucleoide ou proteínas asociadas ao nucleoide (NAPs) e son diferentes das histonas dos núcleos eucarióticos. A difeenza das histonas, as proteínas de unión ao ADN do nucleoide non forman nucleosomas, nos cales o ADN está enrolado arredor dun complexo proteico de histonas. En vez diso, estas proteìnas usan outros mecanismos para promover a compactación, como a formación de bucles no ADN. As NAPs máis estudadas son HU, H-NS, Fis, CbpA, Bps que organizan o xenoma dirixindo fenómenos como o dobramento, formación de pontes e agregación do ADN. Estas proteínas poden formar clusters (como no caso de H-NS) para compactar localmente rexións específicas do xenoma, ou estar espalladas por todo o cromosoma (como HU, Fis), e parecen estar implicadas tamén nos eventos de coordinación da transcrición, secuestro espacial de xenes específicos e participan na súa regulación.
Cromosoma bacteriano
O ADN procariótico denomínase xenóforo ou cromosoma bacteriano. O termo xenóforo propúxose para substituír a cromosoma bacteriano, pero xenóforo é hoxe un termo un pouco arcaico, e actualmente é común na literatura científica referirse ao ADN e as súas proteínas asociadas como cromosoma bacteriano, aínda que este cromosoma é moi distinto do eucariótico, xa que carece de estrutura de cromatina e está compactado por medio dun superenrolamento, que non se observa nos cromosomas eucarióticos. O cromosoma bacteriano ou xenóforo non contén histonas como o eucariótico, pero moitos procariotas empregan algunhas proteínas especializadas (que poden considerarse como "proteínas similares a histonas") para organizar espacialmente o material xenético, polo que non debe considerarse que o nucleoide é unha masa desorganizada de ADN. Na maior parte dos casos os procariotas teñen un só cromosoma.
O cromosoma bacteriano é case en todos os casos circular, pero nuns poucos procariotas é liñal. A súa natureza circular permite que se replique sen utilizar telómeros. Os cromosomas bacterianos son en xeral moito máis pequenos que os eucarióticos. O máis pequeno pode ter 580.073 pares de bases (en Mycoplasma genitalium) e un de tamaño medio como o de E. coli ten uns 4.600.000 pares de bases. Os eucariotas levan tamén cromosomas de tipo bacteriano dentro de orgánulos (que se cre teñen orixe bacteriana) como as mitocondrias e cloroplastos. Estes orgánulos teñen varias copias circulares do seu ADN.
Ademais do seu ADN cromosómico, os procariotas teñen ADN en plásmidos, que son fragmentos circulares de ADN bicatenario moito máis pequenos que o cromosoma e que conteñen algúns xenes.
Centro Cultural e Deportivo Cerceda
dereita|miniatura|Celebración dun gol do Cerceda fronte ao [[Coruxo FC, 2018.]]
O Centro Cultural e Deportivo Cerceda foi un club de fútbol de Cerceda (A Coruña). Fundado en 1968, pasou case a metade dos seus 50 anos de existencia na Terceira División, chegando a xogar na súa derradeira campaña na Segunda División B. Desapareceu en 2018, sumido en graves problemas económicos. O seu campo de fútbol era o Campo do Roxo, con capacidade para 1.000 espectadores.
Historia
Dende 1994 ata 2017 xogou ininterrompidamente na Terceira División, sen descender nin un só ano a Preferente. En catro ocasións gañou a competición de Terceira División, nas tempadas 1995–96, 2002–03, 2003–04 e 2010–11. Xogou a promoción de ascenso a Segunda B en 13 ocasións. As primeiras foron:
Na tempada 2010–11 resultou campión da categoría, xogando a fase de ascenso como primeiro de grupo. Na primeira rolda caeu contra o UE Llagostera (0–3, no global), pero podendo xogar a segunda ao ser campión. Na segunda rolda caeu contra o UD San Sebastián de los Reyes (2–3, no global), sendo eliminado definitivamente.
Na tempada 2016-17 ascendeu por fin a Segunda B tras perder na terceira eliminatoria do play-off, pero aproveitando o descenso administrativo do Boiro. Os 133.000€ neesarios para conseguir a praza foron achegados polo CD Lugo, que pasou a xestionar o club. O equipo acabou de último no seu grupo, e ademais foi descendido a Preferente polos seus problemas para pagar aos xogadores. Finalmente anunciou que non se inscribiría en ningún equipo na tempada 2018/19, poñendo fin así á súa historia.
Adriana Esteves
Adriana Esteves Agostinho Brichta, nada en Río de Xaneiro o 15 de decembro de 1969, é unha actriz brasileira.
Mar Mediterráneo
miniatura|250px|Localización do mar Mediterráneo. miniatura|250px|O mar Mediterráneo, vista de satélite. miniatura|250px| Mapa do Mar Mediterráneo.
O mar Mediterráneo é un mar continental que esta conectado co océano Atlántico polo estreito de Xibraltar; rodeado pola conca mediterránea esta case completamente pechado por terra: ao norte baña as terras do sur de Europa  e Anatolia, ao sur as do norte de África, o leste as do Levante mediterráneo e ao oeste baña as terras da península Ibérica.
O mar Mediterráneo ocupa unha superficie duns 2.500.000 km2, que representan o 0,7% da superficie oceánica mundial, pero a súa conexión co Atlántico a través do Estreito de Xibraltar-o estreito que conecta o océano Atlántico co mar Mediterráneo e separa a Península Ibérica en Europa de Marrocos en África- só ten 14 km de ancho.
Os países que rodean o Mediterráneo na orde das agullas do reloxo son España, Francia, Mónaco, Italia, Eslovenia, Croacia, Bosnia e Hercegovina, Montenegro, Albania, Grecia, Turquía, Siria, Líbano, Israel, Palestina, Exipto, Libia, Tunisia, Alxeria e Marrocos; Malta e Chipre son países insulares no mar. Ademais, o disputado territorio do norte de Chipre, e algúns enclaves, en particular Xibraltar, Melilla e Ceuta, teñen costas con este mar. Alexandría é o seu maior asentamento costeiro. A cunca de drenaxe abrangue un gran número doutros países, sendo o Nilo o río máis longo que remata no mar Mediterráneo.
O Mediterráneo está unido ao océano Atlántico polo estreito de Xibraltar ao oeste, ao mar de Mármara e ao mar Negro polos Dardanelos e o Bósforo ao leste. O mar de Mármara -pero non o mar Negro- é a miúdo considerado como parte do Mediterráneo. A canal de Suez ao sueste une o Mediterráneo co mar Vermello.
É o mar coas taxas máis elevadas de hidrocarburos e contaminación do mundo.
O mar orixinou unha serie de lendas e mitos ao redor del, como a de Xasón e os argonautas.