cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Voyagers (filme)
Voyagers é un filme estadounidense de 2021 escrito, co-producido e dirixido por Neil Burger. Está protagonizado por Tye Sheridan, Lily-Rose Depp, Fionn Whitehead, Colin Farrell, Chanté Adams, Isaac Hempstead Wright, Viveik Kalra, Archie Renaux, Archie Madekwe e Quintessa Swindell, e conta a historia dun grupo de astronautas adolescentes enviados a unha misión multixeracional no ano 2063 para colonizar un exoplaneta habitable no medio do cambio climático desbocado e a diminución da habitabilidade na Terra. Os astronautas caen na paranoia e aos conflitos sociais despois de descubrir que as súas personalidades e emocións estaban sendo artificialmente suprimidas. Foi descrito como un "Señor das moscas no espazo". Estreouse nos cinemas o 9 de abril de 2021 a través de Lionsgate e foi un fracaso de recadación, conseguindo 4,2 millóns de dólares contra un orzamento de produción de 29 millóns.
O Outeiro, Marei, O Corgo
O Outeiro é un lugar da parroquia de Marei no concello lucense do Corgo, na comarca de Lugo.
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, que é unha parte alta ou elevación do terreo.
San Simón, Marei, O Corgo
San Simón é un lugar da parroquia de Marei no concello lucense do Corgo, na comarca de Lugo.
O Souto, Marei, O Corgo
O Souto é un lugar da parroquia de Marei no concello lucense do Corgo, na comarca de Lugo.
Vilanova, Marei, O Corgo
Vilanova é un lugar da parroquia de Marei no concello lucense do Corgo, na comarca de Lugo.
Theodor Shteingel
Traxectoria
Fillo do alemán do Báltico Rudolf, quen se enriquecera coa construción do ferrocarril, e da ucraína Marija Kamin'skyj, tivo tres irmáns: Ivan, Serhij e Volodymyr. Despois de graduarse na Universidade de Kíiv, estableceu unha escola, un hospital, unha cooperativa e unha sala de lectura en Horodok (oblast de Rivne). Escavou enterramentos medievais na zona de Rivne. Ademais, en 1902, legou ao Museo de Horodok as súas coleccións arqueolóxicas, históricas e etnográficas. miniatura|Theodor Steingel no centro da fotografía como embaixador de Ucraína, canda Rifat Pascha, embaixador [[Imperio Otomán|otomán, no funeral do mariscal prusiano Hermann von Eichhorn (1918).]] No ano 1906 foi elixido deputado por Kíiv para a primeira Duma Estatal do Imperio Ruso, uníndose ao grupo dos representantes ucraínos. Malia a ser membro da nobreza imperial, foi simpatizante do nacionalismo ucraíno: fíxose membro da Sociedade dos Progresistas Ucraínos (antes coñecido como Partido Democrático de Ucraína) e foi tamén vicepresidente da Sociedade Científica de Ucraína, unha institución abertamente ucrainófila antecesora da Academia Nacional de Ciencias de Ucraína. Logo da Revolución de febreiro de 1917 presidiu o comité executivo da Duma da cidade de Kíiv, que foi precursor da Rada Central, parlamento ucraíno no contexto das revolucións rusas. En 1918 foi enviado como membro da legación diplomática a Berlín polo Hetmanato ucraíno, un goberno baixo a protección das potencias centrais e contrario aos bolxeviques que rexeu Ucraína nese ano. Máis tarde, na década de 1920, regresou ao oeste de Ucraína, entón parte de Polonia, pero marchou a Alemaña en 1939.
A súa residencia en Horodok, o Palacio de Shteingel (actual convento de San Nicolao), goza de protección por estar catalogado como parte do patrimonio cultural ucraíno.
Casou tres veces e tivo catro fillos: do seu primeiro matrimonio, Boris, do seu segundo matrimonio, Volodymyr e Mykola (morreu na infancia) e do seu terceiro matrimonio, Fedir.
O Piñeiro, Santo Estevo de Folgosa, O Corgo
O Piñeiro é un lugar da parroquia de Santo Estevo de Folgosa no concello lucense do Corgo na comarca de Lugo.
Naisten SM-sarja 2014-2015
A tempada 2014-2015 da Naisten SM-sarja foi a 33ª edición da máxima categoría do hóckey sobre xeo feminino de Finlandia. Ao finalizar a tempada o Blues de Espoo revalidaron o título conquistado a tempada precedente logo de derrotar nas finais (3-0) ao JYP de Jyväskylä, proclamándonse campioas por 13ª vez na súa historia.
O Campo, Santo Estevo de Farnadeiros, O Corgo
O Campo é un lugar da parroquia de Santo Estevo de Farnadeiros no concello lucense do Corgo, na comarca de Lugo.
Naisten SM-sarja 2014-2015
Nesta edición participaron un total de oito equipos.
Ilves (4) vs Kärpät (5)
O Ilves gaña a serie 3 - 1.
HPK (3) vs KalPa (6)
O HPK gaña a serie 3 - 0.
Blues (2) vs HPK (3)
As Blues gañan a serie 3 - 0.
Estatísticas das series
Fonte: Leijonat.fi
Estatísticas da cualificación
Fonte: Leijonat.fi
O Camiño Branco, Santo Estevo de Farnadeiros, O Corgo
O Camiño Branco é un lugar da parroquia de Santo Estevo de Farnadeiros no concello lucense do Corgo, na comarca de Lugo.
Pueblo Taos
Taos Pueblo (ou Pueblo de Taos) é un antigo pobo pertencente a unha tribo nativa americana Indios Pueblo de fala Taos (Tiwa). Atópase a uns 1´6 km. ao norte da moderna cidade de Taos, Novo México. Os Pueblo considéranse unha das comunidades habitadas continuamente máis antigas dos Estados Unidos. Este foi designado como Patrimonio da Humanidade da UNESCO.
Taos Pueblo é membro dos Oito pobos do norte. Os indíxenas case nunca falan dos seus costumes relixiosos aos estranxeiros e, como a súa lingua nunca foi escrita, gran parte da cultura segue sendo descoñecida para o resto do mundo. Unha terra tribal de 38.000 hectáreas está anexa ao pobo, e unhas 4.500 persoas viven nesta zona.
Configuración
O pobo construíuse nun escenario apoiado polos Montes Taos das Montañas Sangre de Cristo. O asentamento construíuse a ambos os dous lados do Río Pueblo de Taos, tamén chamado Río Pueblo e Red Willow Creek, un pequeno regato que atravesa o medio do conxunto do pobo. As súas cabeceiras proceden do Lago Azul, ou Ba Whyea, nas montañas próximas.
O Carboeiro, Santo Estevo de Folgosa, O Corgo
O Carboeiro é un lugar da parroquia de Santo Estevo de Folgosa no concello lucense do Corgo na comarca de Lugo.
Pueblo Taos
Configuración
A característica arquitectónica máis destacada de Taos Pueblo é un complexo residencial de varios pisos de adobe pardo avermellado, construído a cada lado do Río Pueblo. O sitio web do Pueblo indica que probablemente construíuse entre 1000 e 1450.
O pobo designouse como Marco Histórico Nacional o 9 de outubro de 1960. En 1992 designouse como Patrimonio da Humanidade de UNESCO. En 2010 unhas 150 persoas vivían no histórico pueblo permanentemente.
Santo Estevo, Santo Estevo de Folgosa, O Corgo
Santo Estevo é un lugar da parroquia de Santo Estevo de Folgosa no concello lucense do Corgo na comarca de Lugo.
Pueblo Taos
Lingua Taos
Na lingua tanoana do Taos (Tiwa do norte), o pobo é referido como "a aldea" en tə̂otho "na aldea". " (tə̂o- "aldea" + -tho "en") ou tə̂obo "para/cara á aldea" (tə̂o- "aldea" + -bo  "para, cara"). O nome propio do pobo é ȉałopháymųp'ȍhə́othə̀olbo "na desembocadura do canón do salgueiro vermello" (ou ȉałopháybo "nos salgueiros vermellos" para abreviar). Este nome úsase máis habitualmente en contextos cerimoniais e é menos común na fala cotiá.
Lingua española
O nome Taos en inglés tomouse do español Taos. O español Taos é probablemente un préstamo de Taos tə̂o- "aldea" que se escoitaba como tao ao que se lle engadiu o plural -s aínda que na lingua moderna Taos xa non é un substantivo en plural. A idea de que o español Taos veña de tao, "cruz da orde de San Juan de los Caballeros" (do grego tau), é improbable.
Precolombiano
O máis probable é que os indíxenas Taos, xunto con outros pobos indíxenas, se asentaron ao longo do Río Grande despois de migrar ao sur desde a rexión das Catro esquinas. As vivendas desa rexión estaban habitadas polos Pueblo ancestrias. Unha longa seca na zona a finais do século XIII puido facer que se trasladasen ao Río Grande, onde o abastecemento de auga era máis fiable. Porén, a súa razón de emigrar aínda é discutida e hai evidencias de que tivo lugar unha loita violenta. En definitiva, as pistas arqueolóxicas apuntan á idea de que os nativos puideron verse obrigados a marchar.
Ao longo dos seus primeiros anos, Taos Pueblo foi un punto central de comercio entre as poboacións nativas ao longo do Río Grande e as súas Tribos das Chairas veciñas ao nordés. Taos Pueblo acolleu unha feira comercial cada outono despois da colleita agrícola.
Posterior ao contacto
Os primeiros conquistadores españois chegaron a Taos Pueblo en 1540, eran membros da expedición de Francisco Vázquez de Coronado, que se detivo en moitos dos pobos de Novo México en busca das rumoreadas Sete Cidades de Ouro. Ao redor de 1620, os xesuítas españois supervisaron a construción da primeira Igrexa Católica no pobo, a misión de San Gerónimo de Taos. Os informes do período indican que as persoas nativas de Taos resistíronse á construción da igrexa e a imposición contundente da relixión católica. Ao longo do 1600, as tensións culturais creceron entre as poboacións nativas do suroeste e a crecente presenza colonial española. Taos Pueblo non foi unha excepción. En 1660, os indíxenas mataron ao cura residente e destruíron a igrexa. Os españois responderon brutalmente. Varios anos despois de ser reconstruído, comezou a Revolta dos Pueblo de 1680.
Montaña Taos
thumb|upright=1.3|Complexo residencial de adobe e [[Montañas Sangre de Cristo#Montañas Taos|Montaña Taos retratados nunha postal antiga, arredor de 1930-1945.]] Os 48000 acres de terras montañosas do Pueblo foron tomados polo presidente Theodore Roosevelt e designados como Carson National Forest a principios do século XX. Finalmente foi devolto en 1970 polos Estados Unidos cando o Presidente Nixon asinou a Lei Pública 91-550. Un 764 acre adicional ao sur da dorsal entre Simpson Peak e Old Mike Peak e ao oeste de Blue Lake foi trasladado de volta ao Pueblo en 1996.
Lago Azul
O Lago Azul, que a xente Pueblo considera sagrado, incluíuse neste retorno das terra a Taos. Os Pueblo implicaron notablemente a persoas non nativas no lobby do goberno federal para o retorno do "Blue Lake", xa que argumentaban que o seu acceso sen restricións ao lago e á rexión circundante era necesario para garantir a súa liberdade relixiosa. O sitio web do Pueblo nomea a reconquista do sagrado Lago Azul como o evento máis importante da súa historia debido á crenza espiritual de que o pobo de Taos orixinouse no lago. Cren que os seus antepasados viven alí, e os propios Pueblos só ascenden á montaña dúas veces ao ano.
Arquitectura
thumb|Igrexa, Pueblo de Taos ([[Ansel Adams—1941)]] No momento do contacto inicial dos españois, Hernando de Alvarado describiu o pobo como con casas de adobe construídas moi preto entre si e apiladas en cinco ou seis pisos. As vivendas facíanse máis estreitas a medida que se elevaban, cos tellados de cada nivel proporcionando os pisos e terrazas para os de arriba.
Os edificios de Taos tiñan orixinalmente poucas fiestras e ningunha porta estándar. En cambio, o acceso ás habitacións facíase a través de buratos cadrados no tellado aos que a xente chegaba subindo por longas escaleiras de madeira. Os troncos de Abeto Engelmann (ou vigas) soportaban tellados que tiñan capas de ramas, herba, barro e xeso que os cubrían. A arquitectura e os materiais de construción eran moi axeitados para os rigores do medio ambiente e as necesidades da xente do Val do Taos. Antes da chegada de Coronado, todos os muros de Taos Pueblo construíanse usando bolas de adobe (arxila) duns 10 cm de diámetro, Coronado introduciu a técnica do ladrillo de barro formado, esta técnica revolucionou a construción de adobe no novo mundo. Coronado tamén cambiou a estrutura do tellado, para utilizar ramas de arbustos de álamo de 5 a 10 centímetros instaladas en ángulo recto coas vigas Engelmann Spruce, despois aplicouse de 5 a 8 centímetros de xeso de adobe, rematado con ata medio metro de terra solta para illamento e resistencia estrutural. Así evolucionou a arquitectura indíxena.
A primeira arquitectura de influencia española apareceu en Taos Pueblo despois de que Frei Francisco de Zamora chegase alí en 1598 para establecer unha misión, baixo as ordes do gobernador español, Don Juan de Oñate.
Estrutura principal
thumb|Pueblo de Taos — estrutura do lado norte, arredor de 2005. Dise que o lado nrte de Pueblo é un dos edificios máis fotografiados e pintados de Norteamérica. É a estrutura Pueblo de varios pisos máis grande que aínda existe. Está feito de muros de adobe que adoitan ter varios metros de grosor. A súa finalidade principal era a defensa. Ata o ano 1900, o acceso ás habitacións dos pisos inferiores era por unhas escaleiras no exterior ata o tellado, e despois por unha escaleira interior. En caso de ataque, as escaleiras exteriores poderían subirse facilmente.
Casas
As vivendas desta estrutura adoitan estar formadas por dúas habitacións, unha delas destinada a vivir e durmir en xeral, e a segunda para cociñar, comer e almacenar. Cada fogar é autónomo, non hai pasadizos entre as casas. Os indios Taos facían pouco uso dos mobles no pasado, pero hoxe teñen mesas, cadeiras e camas. No pobo, a electricidade, a auga corrente e a fonanería interior están prohibidas.
Comunidade espiritual
thumb|Paisaxe con pobo a través de [[Populus deltoides|Árbores de álamo (Populus deltoides) (Ansel Adams—1941)]]
Prácticas relixiosas
En Pueblo están representadas dúas prácticas espirituais: a tradición espiritual e relixiosa indíxena orixinal e o Catolicismo Romano. A maioría dos indios Taos practican a súa antiga relixión indíxena, aínda vital. A maioría (90%) dos membros da comunidade Taos Pueblo son bautizados como católicos romanos. San Xerome, ou San Xerónimo, é o patrón da vila.
Tradicións que implican a terra
Desde a colonización española, o pobo nativo Taos resistiuse ao cambio cultural e á influencia coas ideas europeas. Moitos etnógrafos observan un alto nivel de "interconexión e dependencia mutua" entre o Taos Pueblo e a súa terra circundante, onde derivan moitas das súas tradicións culturais. En consecuencia, existe unha rivalidade histórica entre os habitantes do lado sur do río (pobo de verán) e do lado norte (pobo de inverno). As carreiras a pé, que teñen un significado relixioso significativo na tribo, son unha forma común para que estes dous grupos expresen a súa rivalidade, e existe unha longa tradición na súa tribo que posiblemente foi creada antes das pirámides. Ademais, os Taos Pueblo atribúenlle un gran valor ao Lago Azul en canto á súa "cultura viva e sustentabilidade agrícola".
Tradicións da Morte
Segundo Wood, a xente de Taos Pueblo nunca afasta aos estraños das súas portas porque valoran tanto a cortesía como a hospitalidade. Porén, o Día de Todos os Defuntos, os Taos Pueblo pasan un día coas súas familias e pechan a súa aldea a calquera non indio. O Taos Pueblo achégase á morte cun aire de "estoicismo", e só se lles permite visitar os cemiterios o Día dos Defuntos ou o día do enterro de alguén.
Sexo
No tecido cultural do Taos Pueblo, os datos etnográficos suxiren que as mulleres son consideradas subordinadas aos homes. A estrutura social dos Pueblo está ditada polas pertenzas kiva, e ás mulleres non se lles permite participar nos rituais que se celebran nestes espazos sagrados porque "non están adestradas" para facelo. A pesar da exclusión das mulleres dalgunhas actividades espirituais, as mulleres da sociedade Taos Pueblo "exercían un considerable grao de influencia económica, política e interpersoal". Por exemplo, as mulleres solteiras poden dirixir o seu propio fogar e as casadas controlan as súas propias finanzas porque tradicionalmente traballan como cociñeiras ou empregadas. Ademais, as mulleres teñen poder de decisión informal, utilizando as súas habilidades para influír nos homes que as rodean.
Conservación
En 2011, o Programa de Preservación de Taos Pueblo recibiu unha subvención de 800.000 dólares do Departamento de Vivenda e Desenvolvemento Urbano dos Estados Unidos. O fondo pretende contratar máis traballadores, especialmente aqueles que estean formados en técnicas tradicionais de construción para traballos de conservación, así como axudantes de taller que axudan aos propietarios dos pobos co mantemento das vivendas tradicionais de adobe. Os supervisores ensinan aos alumnos sobre os métodos tradicionais de construción mentres reconstruían a maior parte dunha casa de 11 unidades que estaba en estado de case colapso.
A primeira fase da conservación de Taos Pueblo é a construción do centro de formación, a restauración de 120 a 150 vivendas, a formación da poboación local na comunidade, a creación dunha avaliación detallada da estrutura do recinto e o establecemento dun centro cultural, centros e arquivos tribais. A segunda fase financiouno o World Monument Fund. Está na súa lista de vixilancia pola súa natureza en perigo de extinción, tanto cultural como estruturalmente. Ata o final dos traballos de conservación, espérase que se restauren vinte e unha casas de adobe. O fondo anterior tamén cubriu o custo dun escaneado láser das estruturas.
As principais características da conservación de Taos Pueblo pretenden fomentar un enfoque comunitario. Inclúen a formación da poboación local para xestionar a súa propia propiedade, así como o establecemento de asociacións con entidades gobernamentais e non gobernamentais. O proxecto resolve preservar o modo de vida tradicional na comunidade e manter as tradicións culturais.
En agosto de 2020, o Departamento de Vivenda e Desenvolvemento Urbano dos Estados Unidos anunciou unha subvención de 899.754 dólares concedida á Autoridade de Vivenda de Taos Pueblo para rehabilitar cinco unidades de vivenda para axudar a reducir o risco de transmisión da COVID-19. A subvención tamén se utilizará para proporcionar asistencia para alugamento, comida e servizos públicos.
Lourido Pequeno, Loureiro, Samos
Lourido Pequeno é un lugar da parroquia de Loureiro no concello lugués de Samos na comarca de Sarria.
O Reguengo, Santo Estevo de Farnadeiros, O Corgo
O Reguengo é un lugar da parroquia de Santo Estevo de Farnadeiros no concello lucense do Corgo, na comarca de Lugo.
Concello de Övertorneå
Övertorneå (finés: Ylitornion kunta) é un municipio sueco (kommun) do condado de Norrbotten. A súa capital é Övertorneå. No ano 2022 o concello tiña unha poboación de 4 192 habitantes.
O río Torne, un dos ríos suecos máis grandes sen centrais hidroeléctricas, flúe a través do concello. A industria de servizos domina a economía local, aínda que os principais empregadores locais sons os gobernos musicipal e rexional.
Dende a fundación do municipio en 1971 a tendencia de poboación ten sido negativa. O concello tivo varios gobernos de coalición, porén o partido máis votado en todas as eleccións foi o sociademócrata.
KZ 1
KZ 1 (Kuaizhou 1), denominado ás veces KZ 1A e coñecido tamén como Fei Tian 1 (FT 1) na súa versión comercial, é o nome dun modelo de foguete espacial de propelente sólido da China.
Características
O KZ 1 foi desenvolvido por China Aerospace Science and Technology Corporation (CASIC) como un lanzador pequeno e propulsado por propelente sólido nas súas tres primeiras etapas e propelente líquido na cuarta. Está deseñado expresamente para dar resposta a lanzamentos rápidos en caso necesario, podendo poñer ata 400 kg en órbita. É ofrecido comercialmente co nome Fei Tian 1 (FT 1) e poden lanzarse tanto desde o Centro de Lanzamento de Satélites de Jiuquan como desde o Centro de lanzamento de Taiyuan.
Pedrafita, Pedrafita, O Corgo
Pedrafita é un lugar da parroquia de Pedrafita no concello lucense do Corgo, na comarca de Lugo.
Lulle, Loureiro, Samos
Lulle é un lugar da parroquia de Loureiro no concello lugués de Samos na comarca de Sarria.
A Vila, Santo Estevo de Farnadeiros, O Corgo
A Vila é un lugar da parroquia de Santo Estevo de Farnadeiros no concello lucense do Corgo, na comarca de Lugo.
Sito Ricart
Lluís Ricart Benavent, coñecido como Sito Ricart, nado en Sant Just Desvern o 28 de xaneiro de 1999, é un xogador de hóckey a patíns catalán, que xoga como defensa-medio no Deportivo Liceo da OK Liga.
Ribas, Loureiro, Samos
Ribas é un lugar da parroquia de Loureiro no concello lugués de Samos na comarca de Sarria.
Sito Ricart
Traxectoria
Nado en Sant Just Desvern, formouse como xogador de hóckey a patíns na canteira do Caldes, ata que na tempada 2017/18 debutou co primeiro equipo na OK Liga. Militou no club branquiazul durante catro tempadas máis, sumando 136 partidos e 36 goles co primeiro equipo, ao tempo que estudou unha carreira de Económicas.
En xuño de 2022 anunciouse a súa fichaxe polo Deportivo Liceo, vixente campión de liga.
Selección española
Foi internacional coas categorías inferiores da selección española, conquistando o Europeo sub-20 en 2018 de xeito invicto, cun equipo formado integramente por xogadores cataláns. En 2019 disputou a Copa das Nacións en Montreux.
Roxofrei, Loureiro, Samos
Roxofrei é un lugar da parroquia de Loureiro no concello lugués de Samos na comarca de Sarria.
Lamas, Pedrafita, O Corgo
Lamas é un lugar da parroquia de Pedrafita no concello lucense do Corgo, na comarca de Lugo.
Toponimia
O orónimo provén do latín, e indica un lugar con lama ou lodo.
Valeri Kubasov
Traxectoria
Kubasov graduouse como enxeñeiro e participou nas misións Soiuz 6, Soiuz 19 (que participou no Proxecto de probas Apollo-Soiuz), Soiuz 36 e Soiuz 35, pasando un total de 18,75 días no espazo.
Piñeiro, Piñeiro, O Corgo
Piñeiro é un lugar da parroquia de Piñeiro no concello lucense do Corgo, na comarca de Lugo.
Quetesende, Piñeiro, O Corgo
Quetesende é un lugar da parroquia de Piñeiro no concello lucense do Corgo, na comarca de Lugo.
Vilaceite, Loureiro, Samos
Vilaceite é un lugar da parroquia de Loureiro no concello lugués de Samos na comarca de Sarria.
Arroxos, Queizán, O Corgo
Arroxos é un lugar da parroquia de Queizán no concello lucense do Corgo, na comarca de Lugo.
A Granda, Queizán, O Corgo
A Granda é un lugar da parroquia de Queizán no concello lucense do Corgo, na comarca de Lugo.
Caxín, Queizán, O Corgo
Caxín é un lugar da parroquia de Queizán no concello lucense do Corgo, na comarca de Lugo.
San Román, Lousada, Samos
San Román é un lugar da parroquia de Lousada no concello lugués de Samos na comarca de Sarria.
Free Range: Ballaad maailma heakskiitmisest
Free Range: Ballaad maailma heakskiitmisest é un filme estoniano de 2013 dirixido por Veiko Õunpuu. O filme foi escollido como candidato de Estonia para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 86ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
Danza e contradanza de Darbo
thumb|Atrio da igrexa durante a celebración da danza e contradanza de Darbo 2009. A danza e contradanza de Darbo é unha danza branca propia da parroquia canguesa de Darbo. Encádrase dentro das danzas gremiais (ou danzas brancas) que se escenifican no día da romería consagrada a Santa María, o 9 de setembro no adro da igrexa parroquial, logo da misa das 12:30 e a procesión. Danzan xuntos damas e galáns e na súa orixe pretendía combater enfermidades pandémicas e pestes. Estivo esquecida durante décadas e foi recuperada anos 80 por vontade popular.
Estrutura
A distribución dos danzantes é a seguinte: fórmanse tres ringleiras paralelas con cinco individuos en cada unha, nas exteriores póñense os homes ou galáns. Na ringleira central van as mulleres ou damas máis o guía, os primeiros de cada fila son os contraguías.
Consta de dúas partes, a primeira é a máis lenta onde se levan a cabo intercambios das posicións das ringleiras ao tempo que se desprazan cunha coreografía. A segunda parte amenízase con muiñeiras. Adoitan tamén acompañar a danza con melodías de valses, pasodobres, alboradas e outras melodías interpretadas por gaiteiros.
Lousada, Lousada, Samos
Lousada é un lugar da parroquia de Lousada no concello lugués de Samos na comarca de Sarria.
Danza e contradanza de Darbo
Vestimenta
miniatura|Dama co traxe e sombreiro floral típico miniatura|Traxes de damas e galáns 2009 miniatura|Traxe completo do guía 2009 07 miniatura|Contraguía 2009 03 miniatura|Detalle dos pendentes masculinos (cuño de 2009). O traxe dos homes (galáns) está formado por pantalóns e chalecos negros, faixa, camisa branca, cirolas, polainas e chapeus, ademais os homes levan pendentes. As mulleres portan camisa branca e faldas brancas con puntilla, mandil negro, un pano na cabeza e sobre os ombros mantón de caxemira. O máis salientable é que adornan a súas cabezas con sombreiros florais feitos de maneira artesanal par cada danzante. O guía de damas leva entre as flores plumas de pavón e o mantón cruzado.
A recuperación da danza perdida
O pulo máis importante para a recuperación da danza propiciouno a Asociación Cultural Lembranzas da Ría —que se encarga de recuperar o folclore típico do Morrazo—. No ano 1985 comezaron a investigación para traer de volta esta singular danza, esquecida durante 71 anos, botando man das memorias dos veciños no principio. Pero o que marcou a diferenza foi dar con Antonia Martínez Seijas, unha muller da Coruña que rexistrara tempo atrás en papel a música e os pasos.
Consultáronse tamén cancioneiros entre os que destacan os de Casto Sampedro.
Para contrastar as fontes botaron man dos arquivos fotográficos do entroido recuperados das fotos de Mil Homes —taberna histórica da comarca— e do Museo de Pontevedra.
Xunto a Lembrazas da Ría tamén destaca a figura de Belén Guimeráns, presidenta da Asociación da Danza de Darbo ata a súa retirada no 2018. Durante 31 anos dedicouse a recuperar e conservar esta danza e contradanza.
A singularidade desta representación folclórica fai que, xunto as danzas do Hío e Aldán —cunhas características similares— a Xunta decidise incluílas na lista de festa galegas de interese turístico baixo a denominación de Danzas ancestrais.
Queizán de Arriba, Queizán, O Corgo
Queizán de Arriba é un lugar da parroquia de Queizán no concello lucense do Corgo, na comarca de Lugo.
Os Muíños, Queizán, O Corgo
Os Muíños é un lugar da parroquia de Queizán no concello lucense do Corgo, na comarca de Lugo.
Livro de Horas de D. Manuel
O Livro de Horas de D. Manuel é un dos manuscritos iluminados máis importantes producidos en Portugal no século XVI.
Características
Foi decorado en parte por António de Holanda, entre o c. 1517 e c. 1538 e está dedicado a D. Manuel I, do que se inclúen exequias nunha das páxinas. Ten 303 follas de pergamiño e 58 iluminacións a toda páxina. Consérvase no Museu Nacional de Arte Antiga, en Lisboa.
Os folios iniciais (1 a 4) presentan as instrucións en portugués para coñecer a Letra dominical e o número áureo nos calendarios que permitirán coñecer as datas das festas móbiles asociadas á Semana Santa, cuxa táboa se presenta no folio 24. Nos folios 5 a 23 está o calendario litúrxico en latín, cunha iluminación ao comezo de cada mes.
Estado nación
miniatura| Retrato de "A ratificación do [[Paz de Westfalia|Tratado de Münster ", un dos tratados que conducen á Paz de Westfalia, onde naceu o concepto de "Estado-nación".]] O Estado-nación é unha unidade política formada por un Estado na que os seus membros se senten unidos por unha identidade común baseada no concepto de nación. Considérase un concepto máis preciso que "país", xa que un país non precisa ter un grupo étnico predominante.
Seenelkäik
Seenelkäik é un filme estoniano de 2012 dirixido por Toomas Hussar. O filme foi escollido como candidato de Estonia para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 85ª edición dos premios, mais finalmente non foi noemado.
Estado nación
Noutras palabras, un estado-nación é un estado que se identifica cun pobo e cunha lingua; é o Estado do pobo X e opera na lingua X. Na inmensa maioría dos casos, os estados do mundo tenden a presentarse como estados-nación, aínda que case sempre son de composición multinacional ou plurinacional e, nalgún ou outro grao, aplica políticas de absorción lingüístico-cultural cara aos alófonos.
Concello de Sorsele
Sorsele (saami: Suorsán tjeälddie) é un municipio sueco (kommun) do condado de Västerbotten. Atópase no landskap de Lappland. O concello limita ao oeste co municipio de Rana en Noruega, e cos concellos suecos de Arjeplog ao norte, Arvidsjaur ao nordés, Malå e Lycksele ao leste e Storuman ao sur. Sorsele é o segundo municipio sueco con menos habitantes. A súa capital é Sorsele, que é o único núcleo urbano do concello onde en 2015 vivía o 46,7% dos seus habitantes. No ano 2022 a poboación do concello era de 2 455 habitantes.
Estado nación
Considérase que o Estado-nación se constituíu como un mecanismo político de delimitación do poder e influencias das potencias europeas nos distintos territorios onde se discutía a hexemonía sobre os pobos. O Estado-nación viu a luz historicamente a través do Tratado de Westfalia asinado en 1648, ao final da Guerra dos Trinta Anos, que buscaba unha saída ás loitas das relixións iniciadas pola Reforma Protestante. O principio básico deste tratado é o equilibrio de poderes dos distintos estados de Europa, e para iso recorreron á fórmula do Estado-nación e ao recoñecemento internacional dunha certa tolerancia política e relixiosa no desenvolvemento interno de cada Estado. Este tratado pon fin á antiga orde dos estados feudais, controlados e privatizados por un título de nobreza, que non mantiñan ningunha correlación con fronteiras, nacións, pobos, correlacións e se limitaban a unha explotación medieval de dominios. A partir de aí, dá paso a organizacións territoriais e poboacionais definidas arredor dun goberno que recoñece os seus límites espaciais, e polo tanto o poder.
Concello de Sorsele
O concello de Sorsele forma parte dende o 1 de xaneiro de 2010 dunha administración onde a cultura e a lingua saami teñen unha protección especial.
Estado nación
Disociación entre estado e nación
Diferentes escolas de ciencia política definen o concepto de estado-nación de varias maneiras, pero na maioría dos casos recoñécese que as nacións, os grupos humanos identificados por características culturais, tenden a formar estados a partir destas semellanzas. Cómpre sinalar que desde este punto de vista a nación é un grupo humano, delimitado por semellanzas culturais (lingua, relixión) e físicas (tipoloxía). Un estado pode albergar varias nacións no seu espazo territorial e unha nación pode estar espallada por varios estados. Pero tamén se pode atopar o concepto de " entidade nacional" aplicado a países nos que existen diversos grupos étnicos ou lingüísticos, como é o caso de Suíza, que, formada por unha federación de cantóns, aglutina poboacións que falan catro linguas oficiais. Porén, comparten unha identidade nacional, unha historia nacional e un heroe nacional, Guillermo Tell, e a súa unidade viuse reforzada por unha elección política tras a Guerra de Sonderbund (1847) e a Constitución Federal (1848), que puxo fin ao anterior orde confederada.
Concello de Sorsele
Administración histórica
A área do municipio correspóndese coa parroquia de Sorsele onde se fundou o concello rural do mesmo nome cando se aplicou a reforma municipal de 1862 en Lappland en 1874.
Estado nación
Disociación entre estado e nación
En calquera caso, hai varias posibilidades:
Desenvolvemento do estado-nación
A distinción entre Estado e Nación pode diferir dun país a outro e de cando en vez. Considéranse dous procesos que conducen á creación dun Estado-nación:
Concello de Sorsele
Administración histórica
A localidade municipal de Sorsele estableceuse o 15 de novembro de 1935 e disolveuse a finais de 1955.
Estado nación
Desenvolvemento do estado-nación
Ao crear unha nación a partir dun estado, as elites estatais usan as súas estruturas para dar forma aos cidadáns, promovendo a cultura, a historia e os valores do grupo étnico dominante cara aos demais. Isto implica unha biopolítica de asimilación, folclorización e mesmo xenocidio cultural das minorías nacionais e, no peor dos casos, incluso limpeza étnica ou xenocidio.
Concello de Sorsele
Administración histórica
A reforma municipal de 1952 non afectou ás divisións da zona, que tampouco afectou aos condados de Västerbotten e Norrbotten.
Estado nación
Desenvolvemento do estado-nación
A creación do Estado a partir dunha nación seguiu un patrón bastante constante historicamente. En primeiro lugar, recupera e recrea a lingua nacional, que depura influencias doutras linguas. Buscan e publican documentos e obras literarias escritas nesta lingua, sobre todo as máis antigas. Ao mesmo tempo, están a facer investigacións históricas para achegar argumentos históricos para as afirmacións. Adoptan símbolos oficiais, como himnos e bandeiras. Recuperan o folclore e calquera manifestación cultural que poida servir de testemuño da identidade nacional. Finalmente, o movemento reivindica a soberanía nacional, aínda que poida formar parte dun Estado multinacional con certa autonomía, a súa aspiración é a independencia de calquera outra autoridade.
Concello de Sorsele
Administración histórica
O municipio de Sorsele naceu coa reforma municipal de 1971 a través da reorganización do municipio rural de Sorsele.
O concello pertence dende a súa formación ao partido xudicial de Lycksele.
Estado nación
Minorías nacionais
As accións contra as minorías dentro dos estados-nación van dende a asimilación cultural forzada ata a expulsión, a persecución, a violencia e mesmo o exterminio. As políticas de asimilación adoitan ser aplicadas polo Estado, pero a violencia contra as minorías non sempre é iniciada polo Estado, pode adoptar a forma de violencia popular como linchamentos ou pogromos. Neste sentido, os estados nacións son responsables dalgúns dos peores exemplos históricos de violencia contra as minorías nacionais.
A maioría dos estados-nación teñen leis que, sobre o papel, protexen os dereitos das minorías, pero non son tanto os estados-nación os que realmente aceptan as minorías nacionais como parte do conxunto da nación. Os serbios en Alemaña son un exemplo: durante séculos viviron en estados de fala alemá, rodeados dunha poboación de fala alemá moito máis numerosa, e non teñen outro territorio histórico. Agora considéranse xeralmente parte da nación alemá e son aceptados como tales pola República Federal de Alemaña, que garante constitucionalmente os seus dereitos culturais. Dos miles de minorías étnicas e culturais dos estados-nación de todo o mundo, só unhas poucas teñen este nivel de aceptación e protección.
O Estado-nación español
Se as antigas monarquías adoitan reunir diferentes reinos/territorios/grupos étnicos baixo a mesma coroa, nos estados-nación modernos as elites políticas buscan a uniformidade da poboación, dando lugar ao nacionalismo estatal. No caso de España, a Monarquía española reinou distintos reinos, cada un coas súas particularidades culturais, lingüísticas e políticas. Os reis tiñan que xurar os foros de cada territorio ante as Cortes respectivas.
Despois da Guerra de Sucesión, baseada na posición política do Conde-Duque de Olivares e no absolutismo de Filipe V, a asimilación da Coroa de Aragón pola Coroa Castelá a través dos Decretos de Nueva Planta foi o primeiro paso da creación do Estado-nación español. Como outros estados europeos contemporáneos, a unión política é o primeiro paso na creación do Estado-nación español, neste caso non sobre unha base étnica uniforme, senón a través da imposición das características políticas e culturais da etnia dominante. Neste caso, os casteláns, por riba dos doutras etnias, que se converten en minorías nacionais para ser asimilables. De feito, desde a unificación política de 1714, as políticas de asimilación española cara aos territorios de falas catalás (Cataluña, País Valenciano, Illas Baleares e parte de Aragón) e outras minorías nacionais foron unha constante histórica.
Comeza con instrucións secretas aos correxidores do territorio catalán, e a partir de aí continúan as accións, discretas ou agresivas, que chegan ata o último detalle, como, en 1799, a Real Cédula que prohibía ''"interpretar, cantar y bailar". pezas que non estaban en castelán".'' Estas políticas nacionalistas, ás veces moi agresivas, e aínda vixentes,  foron e seguen sendo a semente de reiterados conflitos territoriais dentro do Estado.
O proceso de nacionalización acelerarase no s. XIX, paralelamente á orixe do nacionalismo español, o movemento social, político e ideolóxico que tenta conformar unha identidade nacional española baseada nunha matriz castelá, en confrontación con outras nacións históricas do Estado. Os políticos da época eran conscientes de que, a pesar das políticas agresivas levadas a cabo ata ese momento, non existía unha "nación española" uniforme e monocultural, como sinalaba en 1835 Antonio Alcalà Galiano, cando nas Cortes do Estatuto Rea l defendeu."' Facer da nación española unha nación que non é nin foi ata agora'"Construír a nación (como en Francia, é o Estado quen crea a nación e non o proceso contrario) é un pensamento que as elites españolas repiten constantemente, e, por exemplo, tamén podemos atopalo en boca do fascista José Pemartín ., cen anos despois, admiraba as políticas de modelaxe alemá e italiana: "' Hai un dualismo íntimo e decisivo, tanto no fascismo italiano como no nacionalsocialismo alemán. Por unha banda séntese a doutrina hegeliana do absolutismo do Estado. O Estado orixínase na Nación, educa e conforma a mentalidade do individuo; é, en expresión de Mussolini, a alma da alma »"Xa que o núcleo das nacións pivota en catro eixos, son os que ataca o nacionalismo español:
O principal cabalo de batalla do nacionalismo español son as linguas non españolas, que durante os últimos trescentos anos tentaron substituír o castelán por centos de leis e regulamentos, pero tamén con actos de gran violencia, como durante a guerra civil. Por exemplo, as declaracións de Queipo de Llano pódense atopar no artigo titulado "Contra Cataluña, el Israel del Mundo Moderno", publicado no Diario Palentino o 26 de novembro de 1936, onde se deixa caer que en América, os cataláns son considerados un raza dos hebreos, porque usan os mesmos procedementos que os hebreos realizan en todas as nacións do globo. E considerando aos cataláns como hebreos e considerando o seu antisemitismo "A nosa loita non é unha guerra civil, senón unha guerra da civilización occidental contra o mundo xudeu", non é de estrañar que este mesmo xeneral, un dos impulsores do alzamento contra da República, expresase claramente as súas intencións: "Ao rematar a guerra, Pompeu Fabra e as súas obras serán arrastrados polas Ramblas"
Outra mostra da agresividade fascista contra da lingua catalá cítao Paul Preston en "The Spanish Holocaus", xa que durante a guerra civil practicamente se derivou dun confito étnico:"“Nos días posteriores á ocupación de Lleida (…) os presos republicanos identificados como cataláns foron executados sen xuízo. Podían deter a calquera só por falar catalán. A brutalidade arbitraria da represión anticatalá chegou a tal punto que o propio Franco tivo que ditar unha orde na que se sinalaba que había que evitar erros que despois se podían lamentar”.""“Hai exemplos de asasinato de campesiños sen outro motivo aparente que o de falar catalán”"A imposición biopolítica do español durante a ditadura franquista, ata o punto de ser considerada un intento de xenocidio cultural, a democracia consolidou un réxime asimétrico de bilingüismo, no que foi tecendo paulatinamente unha rede de leis e axudas que favorecen o castelán respecto do catalán,       que se converte no débil lingua do bilingüismo, e polo tanto, a falta doutros estados onde se fale. Na mesma liña, impídese o seu uso no Congreso español, e impídese que sexa oficial en Europa, a diferenza das linguas menos faladas como o gaélico. Noutros ámbitos institucionais, como a xustiza, Plataforma per la Llengua denunciou a catalanofobia. As asociacións Soberanía e Xustiza e Dereitos tamén o denunciaron nun acto no Parlamento Europeo.
En xullo de 2013, Omnium Cultural organizou un encontro de intelectuais cataláns e madrileños no Círculo de Belas Artes para mostrar o seu apoio á reforma do Estatuto de Autonomía catalán, que buscaba resolver as tensións territoriais, e entre outras cousas, quería protexer mellor a lingua catalana. Por parte catalá fretou un voo chárter cun centenar de representantes do mundo cultural, cívico, intelectual, artístico e deportivo de Cataluña, pero por parte española, agás Santiago Carrillo, político da II República, ninguén máis asistiu. O fracaso posterior da reforma estatutaria respecto dos seus obxectivos abriría a porta ao crecemento do soberanismo catalán.
Acetone
Acetone foi unha banda estadounidense de rock alternativo formada en 1992 nos Ánxeles, California, polos tres membros principais do grupo Spinout, formado en 1987. A banda estaba composta por Mark Lightcap na guitarra, Richie Lee no baixo e Steve Hadley na batería. Acetone disolveuse despois de que Lee se suicidase o 23 de xullo de 2001, con 34 anos de idade.
Kuaizhou (satélites)
Kuaizhou 1
Kuaizhou 1 foi lanzado o 25 de setembro de 2013 mediante un foguete homónimo, Kuaizhou 1. O satélite integrábase coa última etapa do foguete e era capaz de realizar manobras orbitais, orbitando a uns 300 km de altura. Reentrou na atmosfera terrestre o 1 de setembro de 2015.
Acetone
Entre as influencias do grupo estaban The Beach Boys, Gram Parsons e The Velvet Underground. Acetone estableceuse como un grupo de rock alternativo, pero a banda incorporou xéneros á súa música que ían dende a neopsicodelia ata o rock de raíces, pasando polo country.
Kuaizhou (satélites)
Kuaizhou 2
Kuaizhou 2 foi lanzado o 21 de novembro de 2014, tamén mediante un foguete Kuaizhou 1, e igualmente se integra coa última etapa do foguete. Tamén é capaz de facer manobras orbitais. Foi inxectado a uns 300 km de altura.
Acetone
Acetone ten tocado un feixe de veces dende a morte de Lee, destacando unha actuación con Hope Sandoval, vocalista de Mazzy Star, no ano 2017.
Dogs (serie de televisión)
Dogs é unha serie de televisión estadounidense de 2018 que se estreou en Netflix. A serie foi emitida o 16 de novembro de 2018. Foi creada por Glen Zipper. A serie explora o vínculo entre cans e humanos.
A primeira tempada conta con seis episodios de 50 a 53 minutos. Cada episodio, presenta unha localización diferente arredor do mundo, e examina unha faceta da vida na que os cans e os humanos están conectados, así a relación entre os cans e os humanos en diferentes países, culturas e persoas.
En xuño de 2019 anunciouse que Dogs tería unha segunda tempada.
Ceriantarios
A dos ceriantarios (Ceriantharia) e unha subclase de cnidarios antozoos, unha das tres en que se divide esta clase.
Son animais exclusivamente mariños moi similares ás anemones de mar, aínda que estas pertecen á orde dos actiniarios, da subclase dos hexacoraliarios.
A suborde comprende aproximadamente 100 especies, aínda que o número de xéneros non está claro, habendo actualmente división de criterios entre os especialistas.
Descrición
A subclase foi descrita en 1893 polo naturalista, zoólogo e botánico francés Edmond Perrier.
Ordes
A subclase comprende as dúas ordes seguintes:
Características
Son pólipos solitarios, alongados e de corpo brando. Teñen un anel de tentáculos curtos rodeando a boca, ademais do anel ou aneis exteriores de tentáculos, tan comúns nos hexacoraliarios.
Son escavadores e utilizan os músculos da columna para penetraren no substrato. Producen unha especie de tubo flexíbel que segrega un mucus que recobre a columna. En dito mucus adhírense partículas de area, dándolles rixidez para mantérense verticais, cos seus tentáculos orientados cara as correntes da auga na espera das súas presas.
Parque Histórico Nacional das Misións de San Antonio
As Misións de San Antonio son un Patrimonio da Humanidade situado en e preto de San Antonio, Texas, Estados Unidos. O Patrimonio da Humanidade consta de cinco sitios de misión, un rancho histórico e propiedades relacionadas. Estes postos avanzados establecéronos as ordes relixiosas da igrexa Católica para espallar o cristianismo entre os nativos locais. Estas misións formaron parte dun sistema de colonización que se estendeu polo suroeste español nos séculos XVII, XVIII e XIX.
Searching (filme)
Searching é un filme estadounidense de 2018 dirixido por Aneesh Chaganty e escrito por Chaganty e Sev Ohanian. Ambientado enteiramente en pantallas de computador e teléfonos intelixentes, o filme conta a historia dun pai (John Cho) tentando atopar a súa filla desaparecida de 16 anos (Michelle La) coa axuda dunha detective policial (Debra Messing). É o primeiro filme mainstream de Hollywood protagonizado por un actor asiáticoamericano.
O filme estreouse no Festival de Cinema de Sundance o 21 de xaneiro de 2018, e estreouse nos cinemas dos Estados Unidos o 31 de agosto de 2018, por Screen Gems. O filme foi un éxito financeiro e da crítica, recadando máis de 75 millóns de dólares en todo o mundo sobre un orzamento de 880 000 dólares. Foi eloxiada pola súa dirección, actuación, estilo visual único e argumento pouco predecible. Nos Premios Independent Spirit, Cho foi nomeado ao mellor actor protagonista.
Martí Serra
Martí Serra Molist, nado en Sant Hipòlit de Voltregà o 5 de novembro de 1996, é un xogador de hóckey a patíns catalán, que xoga como porteiro no Deportivo Liceo da OK Liga.
Traxectoria
Nado en Sant Hipòlit de Voltregà, formouse como xogador de hóckey a patíns na canteira do Vic, co que debutou na OK Liga na tempada 2014/15, campaña na que se estreou tamén na Liga Europea. Xogou no Vic ata 2017, cando se converteu en novo xogador do Calafell, da Primeira División, a segunda categoría do hóckey nacional. Co club tarraconense logrou o ascenso á OK Liga na súa primeira campaña e militou outros dous anos na máxima categoría, sendo o porteiro titular do equipo. Entre 2020 e 2022 xogou no Lleida, disputando 69 partidos e proclamándose campión da Copa WSE na tempada 2020/21, tras derrotar ao Sarzana italiano na final disputada en Andorra la Vella.
En xuño de 2022 anunciouse a súa fichaxe polo Liceo coruñés, vixente campión de liga, onde ocupou o oco deixado por Marc Grau.
Gran Premio de México de 2021
O Gran Premio da Cidade de México de 2021 (oficialmente coñecido como Formula 1 Gran Premio de la Ciudad de México 2021) foi unha carreira de motor de Fórmula Un que se disputou o 7 de novembro de 2021 no Autódromo Hermanos Rodríguez na Cidade de México. A carreira foi a décimo novena carreira do Gran Premio de México, e a vixésima primeira vez que a carreira disputouse como un evento do Campionato Mundial desde a tempada inaugural en, aínda que é a primeira carreira nomeada como Gran Premio da Cidade de México.
Leather Heart
Leather Heart é unha banda de heavy metal e hard rock clásico de Madrid, fundada en 2009.
Gran Premio de México de 2021
Antecedentes
É a primeira edición do Gran Premio de México con este nome despois de denominarse «Gran Premio de México» durante cinco anos.