cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Frederico Lourenço
A Biblia
En 2016 foi publicado o primeiro volume, dun total de seis, que comprenderán a maior e máis completa Bíblia en portugués xa feita. Previsto para entregar o último volume en 2020, a proposta do tradutor é dar ao lector de lingua portuguesa a sensación de ler o texto bíblico na lingua orixinal, respectando rigorosamente a literalidade contida no idioma orixinal das escrituras. O proxecto conta cun vasto aparato de notas que visa ambientar o lector no contexto histórico e lingüístico das escrituras e no que elas relatan.
The Sims FreePlay
Gardar na nube
Para gardar o progreso dunha partida débese iniciar sesión con Facebook, Google Play (dispositivos Android) ou Game Center (iOS). Amais, a nube permite pasar os progresos no xogo a outros dispositivos.
Recepción
En Google Play (tenda para dispositivos Android) posúe 4.2/5 estrelas en base a 5 millóns de comentarios.
O sitio web Metacritic deulle unha puntuación de 80 sobre 100 en crítica e 5.6 sobre 10 en opinións dos usuarios.
Gamezebo aclarou que Os Sims Gratuíto é todo o que un podería querer nun xogo gratuíto dos Sims.
Everyeye.it, en cambio, dixo que se ben o xogo tiña bos gráficos, opcións variadas de obxectos e boa música, non era gratuíto tal como o seu título indica. Ademais, fixo énfase no sistema de microtransaccións e o uso do tempo real como parámetro no xogo.
A Cruz, Salcidos, A Guarda
A Cruz é un lugar da parroquia de Salcidos, no concello pontevedrés da Guarda na comarca do Baixo Miño.
Lista das bandeiras municipais de México
A lista de bandeiras oficiais dos símbolos utilizados polos diferentes concellos mexicanos ou municipios.
Fosorial
Tipoloxías
Tamén se encontran animais fosoriais nos sedimentos mariños ou de auga doce ; moluscos de cuncha e vermes principalmente. Nos sedimentos anóxicos, certos fosoriais pasan unha gran parte do seu tempo coa cabeza dentro do sedimento e a cola fóra, como Tubifex tubifex e Lumbriculus variegatus en augas doces.
Certos animais non se comprtan como escavadores a non ser en certos contextos. Como exemplo, o castor (Castor fiber en Eurasie e C. canadensis en América do Norte) constrúe unha toqueira nas presas que fai nos ríos e outros corpos acuáticos, pero pode escavar unha toqueira nas beiras dos ríos máis grandes ou cando é perseguido. .
Exemplos
Os animais fosoriais son comúns e de todos os grandes grupos taxonómicos, como:
Evidencias prehistóricas
A adaptación física á escavación estaba moi estendida en moitos filos prehistóricos e evolucionou independentemente moitas veces, incluso dentro dunha mesma familia. Os animais fosoriais apareceron simultaneamente á colonización da terra firme polos artrópodos a finais do Ordovícico (hai uns 440 millóns de anos). Outros notables escavadores deses primeiros tempos foron o anfibio Eocaecilia e posiblemente o ofidio Dinilysia. O exemplo máis antigo de sinápsido escavador, liñaxe que inclúe os mamíferos modernos e os seus antepasados, é un cinodonto, Thrinaxodon liorhinus, atopado no Karoo de África do sur, cunha antigüidade estimada de 251 millóns de anos. As probas indican que esta adaptación ocoreu debido ás dramáticas extincións en masa do Permiano.
Adaptacións físicas en vertebrados
miniatura|348x348px|[[Talpa europaea|Toupa europea; nótense as súas fortes e curtas patas anteriores]] Hai seis modificaións externas maiores, como describiu H. W. Shimer en 1903, que comparten todas as especies de mamíferos que escavan:
Outras características físicas importantes son un esqueleto axustado ás condicións da subsuperficie: un cranio con forma triangular, un osículo prenasal, dentes conforma de cicel, vértebras lumbares fusionadas e curtas, esterno ben desenvolvido, ósos das patas anteriores fortes e das posteriores máis febles. Debido á falta de luz no seu ambiente subterráneo, unha das máis importantes características dos animais fosoriais é o desenvolvemento de características físicas sensoriais que lles permiten comunicarse e navegar no ambiente escuro subsuperficial. Considerando que o son viaxa máis lentamente polo aire e máis rápido polo interior da terra sólida, o uso de ondas sísmicas (percusivas) a pequena escala é máis vantaxoso neses ambientes. Tamén están ben documentados outros usos. A rata-touperia do Cabo (Georychus capensis) usa un comportamento consistente en tamborilear para enviar mensaxes a outros individuos da súa especie por medio de sinais conespecíficas. A rata dourada do deserto do Namib (Eremitalpa granti namibensis) pode detectar colonias de térmites e presas similares que viven baixo terra debido ao desenvolvemento dun martelo hipertrofiado. Esta adaptación permite unha mellor detección de sinais de baixa frecuencia. A explicación máis probable da transmisión actual destes inputs sísmicos, captados polo sistema auditivo, é o uso da condución ósea; sempre que as vibracións se apliquen ao cranio, os sinais viaxan por moitas rutas ata o oído interno.
Antonio Paramés Ubeira
Antonio Paramés Ubeira foi un farmacéutico e político galego.
Fosorial
Adaptacións físicas en vertebrados
Para os animais que escavan comprimindo a terra, o traballo que cómpre facer increméntase exponencialmente co diámetro do corpo. Nos anfisbénidos, un antigo grupo de escamosos escavadores similares a lagartos, as especializacións inclúen a pennación do longuísimo dorsal, que é o principal músculo asociado coa escavación, para incrementar a área transversal do músculo. Como están constrinxidos a ter diámetros corporais pequenos por culpa das características do solo, os anfisbénidos poden incrementar a masa muscular ao incrementar a lonxitude do corpo, non o diámetro. Na maioría dos anfisbénidos perdéronse as extremidades como parte do seu estilo de vida fosorial. Porén, o lagarto toupa Bipes, a diferenza doutros anfisbénidos, conserva unhas robustas patas escavadoras comparables ás das toupas e grilotálpidos.
Antonio Paramés Ubeira
Traxectoria
Farmacéutico nas Neves. Foi nomeado xuíz municipal das Neves en 1905, e volveu ser xuíz municipal en 1916 e 1920. Falanxista. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado Delegado gobernativos das Neves o 30 de xullo. Permaneceu no cargo ata o 26 de decembro de 1937.
Fosorial
Modificacións fisiolóxicas
miniatura|Pata escavadora dun [[Gryllotalpidae, mostrando adaptacións auditivas e fosoriais]] Moitos mamíferos fosoriais e subfosoriais que viven en zonas temperadas con tereos parcialmente conxelados tenden a hibernar debido á falta estacional de herbas suaves suculentas e outras fontes de nutrición.
Emiliano Insúa
Foi internacional coa selección arxentina en cinco ocasións.
Cividáns, Salcidos, A Guarda
Cividáns é un lugar da parroquia de Salcidos, no concello pontevedrés da Guarda na comarca do Baixo Miño.
Winners (filme)
Winners (en ) é un filme británico de 2022 rodado en lingua persa e dirixido por Hassan Nazer. Conta a historia de dous nenos dunha pequena comunidade iraniana que descobren a estatua do premio Óscar perdido de Asghar Farhadi. Foi escollido como candidato do Reino Unido para o Óscar ao mellor filme internacional na 95ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
Emiliano Insúa
Orixe e comezos
Naceu en Buenos Aires, sendo neto de emigrantes galegos, procedentes do concello de Carral e do lugar de Vilarbetote, no concello lucense de Trabada. É irmán máis vello do tamén futbolista Emanuel Insúa. Comezou a xogar ao fútbol no modesto Pinocho, pasando logo ao Club Parque.
Boca Juniors
Sendo aínda neno, entrou nas categorías inferiores do Boca Juniors e no 2007 foi cedido ao Liverpool inglés, nun principio por un período de 18 meses. Máis tarde, o Liverpool FC e o Boca Juniors chegaron a un acordo para cambiar a metade do seu pase polo de Gabriel Paletta, que deste xeito regresou ao club arxentino.
Liverpool
O 28 de abril de 2007 debutou na Premier League, da man do adestrador española Rafa Benítez, nun partido contra o Portsmouth en Fratton Park. Durante os seus dous primeiros anos xogou principalmente co equipo reserva co que se proclamou campión da Premier Reserve League en 2008. Anotou o seu único gol co primeiro equipo o 28 de outubro de 2009 ante o Arsenal no Emirates Stadium. Disputou un total de 62 encontros co Liverpool en catro tempadas, seis deles na Liga de Campións.
Lucía Calvo de la Uz
Lucía Calvo de la Uz é unha política galega do PPdeG.
Fosorial
Modificacións fisiolóxicas
W. H. Shimer concluíu que, en xeral, as especies que adoptaron estilos de vida fosoriais fixérono probablemente porque non conseguiron atopar sobre o chan comida e protección dos predadores. Ademais, algún autores, como E. Nevo, propuxeron que os estilos de vida fosoriais puideron ter aparecido porque os climas sobre a superficie eran duros. O cambio cara a un estilo de vida baixo terra tamén supón cambios no metabolismo e enerxética, a miúdo dependendo do peso do animal. As especies subfosoriais que pesan máis de 80 g teñen taxas metabólicas basais comparablemente menores que as que pesan menos de 60 g. Un animal fosorial medio ten unha taxa metabólica basal entre o 60% e o 90%. Outras observacións concluíron que os animais escavadores máis grandes, como os ourizos cachos ou os armadillos, teñen unha condutancia térmica menor que os animais máis pequenos, moi probablemente para reducir o almacenamento de calor nos seus tobos e galerías.
Lucía Calvo de la Uz
Traxectoria
Veciña de Teo. Traballa no Parlamento de Galicia onde foi asesora parlamentaria no equipo de Manuel Fraga durante 11 anos e despois no de Alfonso Rueda. Nas eleccións municipais de 2019 prensentouse como candidata númeo 6 do PPdeG e foi elixida concelleira de Teo. Ao retirarse José Manuel Guerra, foi proposta como cabeza de lista do PPdeG para as municipais de 2023, nas que obtivo a maioría absoluta e foi elixida alcaldesa.
Fosorial
Implicacións xeolóxicas e ecolóxicas
Un impacto importante no ambiente causado polos animais fosoriais é a bioturbación, definida por Marshall Wilkinson como a alteración de propiedades fundamentais do solo, incluíndo os procesos xeomórficos de superficie. Os animais fosoriais, como formigas, térmites e miñocas de terra desprazan unha cantidade de terra masiva. A cantidade global desprazada por estes animais é equivalente da cantidade global desprazada polo levantamento tectónico. A presenza de animais escavadores tamén ten un impacto directo na composición do solo, estrutura e crecemento de vexetación. O impacto destes animais pode proceder das súas actividades de alimentación, recollida, depósito e alteracións do solo, pero pode diferir considerando a gran diversidade das especies fosoriais, especialmente as especies herbívoras. O efecto neto componse xeralmente dunha alteración da composición de especies de plantas e incremento da diversidade destas, o cal pode causar efectos sobre as colleitas agrícolas plantadas, xa que se ve afectada a homoxeneidade das colleitas. A escavacón tamén ten un impacto sobre o ciclo do nitróxeno no solo afectado. As moreas de terra e o solo espido onde viven animais escavadores ten cantidades considerablemente maiores de Amonio e Nitrato así como un maior potencial de nitrificación e do consumo microbiano de que nos solos con vexetación. O mecanismo primario para que ocorra isto é causado pola eliminación da cuberta de plantas herbáceas.
As serpes que escavan poden ser máis vulnerables aos cambios ambientais que as que non escavan, aínda que este non é o caso doutros grupos fosoriais como certos lagartos. Isto pode orixinar unha rúa sen saída evolutiva para as serpes.
Emiliano Insúa
Cesión ao Galatasaray
En agosto de 2010 foi cedido ao Galatasaray, da Süper Lig turca. En Turquía disputou 19 encontros, 14 deles como titular.
Sporting de Portugal
En agosto de 2011 foi traspasado ao Sporting de Lisboa, onde asinou un contrato por cinco tempadas. Debutou co club portugués o 15 de setembro na Europa League, marcando o primeiro gol da vitoria por 2-0 sobre o FC Zürich. Militou unha tempada e media no club lisboeta, xogando 66 partidos e marcando 6 goles.
Lithocarpus
miniatura|230px|[[Lithocarpus glaber]] miniatura|230px|[[Lithocarpus hancei]] miniatura|230px|''[[Lithocarpus elegans]]
Emiliano Insúa
Atlético de Madrid
En xaneiro de 2013 foi traspasado ao Atlético de Madrid por 3.500.000 €. O 14 de abril produciuse o seu debut co club do Manzanares na vitoria por cinco a cero ante o Granada correspondente á trixésimo primeira xornada de Liga. Insua saltou ao campo no minuto 71 substituíndo ao brasileiro Filipe Luís. O 17 de maio, o Atlético de Madrid disputou a final da Copa do Rei ante o Real Madrid no Santiago Bernabéu. A pesar de non xogar ningún partido da competición, Insua foi convocado e puido ver desde o banco como o seu equipo derrotaba na prórroga por 2-1 ao seu rival, proclamándose así campión da competición.
Na tempada 2013/14 continuou como suplente de Filipe Luís, e disputou seis partidos de liga, competición na que o Atlético de Madrid acabou proclamándose campión na última xornada. Ademais, durante esa tempada disputou os seus primeiros partidos coa camiseta do Atlético de Madrid na Copa de Rei e na Liga de Campións, rematando subcampión desta última.
Lithocarpus
Lithocarpus é un xénero de plantas pertencente á familia das fagáceas.
Emiliano Insúa
Atlético de Madrid
Ao comezo da tempada 2014-15 o equipo proclamouse campión da Supercopa de España aínda que Insúa non foi convocado.
Lithocarpus
A lista de Kew acepta que o xénro conta con 334 especies, aínda que algúns autores atribúenlle só 100, todas elas nativas do suroeste de Asia, coa única excepción de Lithocarpus densiflorus, que é propia do oeste de Norteamérica (Oregón e California).
Na bibliografía internacional estas especies son coñecidas co nome vulgar de carballos de pedra.
Emiliano Insúa
VfB Stuttgart
En xullo de 2015 deixou o Atlético e fichou polo VfB Stuttgart. Debutou co equipo alemán o 8 de agosto na primeira rolda da Copa de Alemaña fronte ao Holstein Kiel, partido que acabou con vitoria por 1-2. Oito días despois debutou na Bundesliga, na derrota por 1-3 contra o Köln. Disputou 33 encontros na súa primeira tempada na Bundesliga, na que o club acabou descendendo á 2. Bundesliga. Con todo, proclamouse campión da segunda división na campaña seguinte, na que participou en 34 encontros, volvendo así á máxima categoría. Xogou no club alemán ata xaneiro de 2020, disputando un total de 135 partidos, con 3 goles e 14 asistencias.
Los Angeles Galaxy
En xaneiro de 2020 foi traspasado ao Los Angeles Galaxy, da MLS, co que disputou 22 encontros durante o ano.
Lithocarpus
Características
As especies deste xénero on árbores perennifolias cunha aparencia entre a do carballo e do castiñeiro. O seu tamaño varía moito segundo a especie, Lithocarpus densiflorus alcanza os 24 m de altura ou máis, mentres que Lithocarpus edulis só chega aos 9 m de altura nos espécimes cultivados. As súas follas, coriáceas, poden seren enteiras ou dentadas. A inflorescencia é similar á do castiñeiro, e a semente é unha cápsula semellante a unha landra de carballo, pero coa casca moi dura. O froito de Lithocarpus edulis é comestíbel, pero non o das demais especies. Son plantas de clima frío, que requiren sol ou sombra parcial e un solo ben drenado, neutro ou ácido.
Varias especies cultívanse como planta ornamental para parques e xardíns en zonas temperadas e subtropicais.
O Marouco, Salcidos, A Guarda
O Marouco é un lugar da parroquia de Salcidos, no concello pontevedrés da Guarda na comarca do Baixo Miño.
Lithocarpus
Descrición
O xénero foi descrito en 1826 polo naturalista e botánico alemán-neerlandés Carl Ludwig Blume e publicado en Bijdragen tot de flora van Nederlandsch Indië 10: 526.
Etimoloxía
O nome Lithocarpus está formado polos elementos do latín científico litho- e -carpus, derivados dos nomes do grego antigo λίθος líthos, "pedra", e καπός carpós, "froito", "semente", en alusión á dureza dos seus froitos.
Sinónimos
Ademais de polo nome valido actualmente, o xénero coñeceuse tamén polos sinónimos:
Nota taxonómica
Recentes estudos xenéticos do xénero Lithocarpus, suxiren que a especie norteamericana está distanciada das especies asiáticas e pode ser transferida ao seu propio xénero,
Isto foi o que de feito fixeron Manos, Cannon e Oh, en 2008, en que, baseándose en múltiples evidencias, crearon o novo xénero Notholithocarpus, que está máis estreitamente relacionado cos carballos temperados do norte, do xénero Quercus, e non tanto cos carballos de pedra tropicais asiáticos, e que semella que se trata dun exemplo de evolución morfolóxica converxente.
Algunhas especies seleccionadas
Nota: a lista completa pode verse na ligazón externa dos Reais Xardíns Botánicos de Kew.
Emiliano Insúa
Aldosivi
En febreiro de 2021 regresou á Arxentina, fichando polo Aldosivi de Mar del Plata. Foi presentado xunto co seu irmań Emanuel, concidindo ambos no mesmo equipo por primeira vez.
Selección nacional
Foi internacional coas categorías inferiores da selección arxentina e proclamouse campión do mundo no Mundial sub-20 disputado no Canadá en 2007.
O 10 de outubro de 2009 debutou coa selección arxentina absoluta, da man do seleccionador Diego Armando Maradona. Foi nunha vitoria por 2-1 contra o Perú nun partido de clasificación para o Mundial de 2010. Disputou un total de catro partidos entre 2009 e 2011. En 2017, despois de anos de ausencia, foi de novo convocado polo seleccionador Jorge Sampaoli para dous amigables contra Nixeria e Rusia, tras lesionarse Lucas Biglia.
O Coruto Vello, Salcidos, A Guarda
O Coruto Vello é un lugar da parroquia de Salcidos, no concello pontevedrés da Guarda na comarca do Baixo Miño.
Harry Potter 20th Anniversary: Return to Hogwarts
Harry Potter 20th Anniversary: Return to Hogwarts é unha emisión especial (episodio especial ou reunión especial) da serie de filmes de Harry Potter emitida en HBO Max o 1 de xaneiro de 2022 co gallo do 20 aniversario da estrea do primeiro filme Harry Potter e a pedra filosofal (2001). Está producida por Warner Bros. Unscripted Television xunto con Warner Horizon e con Casey Patterson como produtora executiva.
Neste episodio especial aparecen Daniel Radcliffe, Rupert Grint e Emma Watson, ademais doutros membros principais do elenco como Helena Bonham Carter, Robbie Coltrane, Ralph Fiennes, Jason Isaacs, Gary Oldman, Tom Felton, James Phelps, Oliver Phelps, Mark Williams, Bonnie Wright, Alfred Enoch, Ian Hart, Toby Jones, Matthew Lewis, Evanna Lynch, o produtor David Heyman, e os directores de cinema Chris Columbus, Alfonso Cuarón, Mike Newell e David Yates.
Sinopse
O elenco, os produtores e os directores da saga cinematográfica reencóntranse no set orixinal dos filmes para falar e compartir os seus recordos. Xunto a estas declaracións inéditas vanse intercalando materiais de arquivo: entrevistas do pasado, roldas de prensa, material entre bastidores e escenas orixinais das películas. A autora da saga de libros, J. K. Rowling, só aparece no documental con material de arquivo.
Xalé
Xalé é un filme senegalés de 2022 dirixido por Moussa Sene Absa. É o terceiro filme do director da súa triloxía centrada nas mulleres, despois de Tableau Ferraille (1995) e L'Extraordinaire destin de Madame Brouette (2002). Foi escollido como candidato do Senegal para o Óscar ó mellor filme internacional na 95ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
Sinopse
Ambientada en Dakar, o filme conta historia de dous xemelgos de 15 anos, Awa (Nguissaly Barry) e Adama (Mabeye Diol). Awa está centrada nos seus estudos académicos, mentres o seu irmán, Adama, ten como obxectivo emigrar a Europa. Trala morte da súa avoa, son postos a cargo do seu tío Atoumane (Ibrahima M'Baye).
Gran Premio de Rusia de 2021
O Gran Premio de Rusia de 2021, (Формула-1 Гран-при России 2021), oficialmente coñecido como Formula 1 VTB Russian Grand Prix 2021, foi unha carreira de Fórmula Un, que se celebrou o 26 de setembro de 2021 sobre 53 voltas ao Circuíto urbano de Sochi, na cidade de Sochi no Krai de Krasnodar, Rusia. A carreira foi a décimo quinta rolda da tempada, o décimo Gran Premio de Rusia e a oitava vez que a carreira se disputou como unha rolda do Campionato Mundial de Fórmula 1 desde que se iniciou a serie en.
Antecedentes
left|thumb|Vista aérea do [[Circuíto urbano de Sochi.]]
O evento, que se celebrou a fin de semana do 24 ao 26 de setembro, no Circuíto urbano de Sochi, foi a décimo quinta rolda do Campionato do Mundo de 2021. A carreira tivo lugar dúas semanas despois do Gran Premio de Italia e dúas semanas antes do  Gran Premio de Turquía. A pesar de ter que correr como competidor neutral, usando a designación RAF (Federación Rusa de Automobilismo), foi a carreira na casa de Nikita Mazepin.
As regras respecto a saída dos adestramentos para o evento aclaráronse tras a controversia no evento de 2020 cando Lewis Hamilton foi penalizado con dúas penalizacións de cinco segundos por realizar dúas saídas de adestramento fóra da área designada. As notas do director da carreira afirman que, cando se comezan as prácticas, os coches deben aliñarse e saír na orde en que cheguen a menos que se demore demasiado outro coche.
Sancións
Na carreira anterior en Italia, Max Verstappen e Lewis Hamilton colisionaron, e ambos se retiraron da carreira. Os comisarios investigaron o incidente e decidiron que Verstappen foi o culpable principal e sancionarono coa perda de tres postos na grella para este evento.
Clasificación
A clasificación comezou ás 15:00 MST, o 25 de setembro de 2021. Lando Norris comezará na pole por primeira vez na súa carreira na Fórmula Un fixando o mellor tempo con pneumáticos lisos nunha pista seca. O resultado foi a primeira pole de McLaren desde a acadada por Lewis Hamilton no Gran Premio do Brasil de 2012 e Norris converteuse no 102º piloto da historia do campionato mundial en acadar a pole position. Carlos Sainz Vázquez de Castro de Ferrari clasificouse segundo acadando o seu primeiro comezo na primeira fila na Fórmula Un. George Russell clasificouse 3º para Williams o seu segundo posto entre os 3 primeiros da tempada, xa que previamente clasificouse 2º para o Gran Premio de Bélxica. Lewis Hamilton, que encabezou as dúas primeiras quendas da clasificación, comezará 4º ao chocar contra o muro na entrada do pit lane ao entrar para cambiar de pneumáticos de composto intermedio a pneumáticos lisos C5, o que significou que o seu coche necesitaba reparacións, non puido aumentar a temperatura nos pneumáticos debido á falta de rodaxe. Isto tamén atrasou ao seu compañeiro de equipo Valtteri Bottas que se clasificou 7º. O outro McLaren de Daniel Ricciardo clasificouse 5º. Charles Leclerc e Nicholas Latifi non fixaron tempos de volta na segunda quenda da clasificación debido as penalizacións do motor que os degradaron á parte de atrás da grella independentemente do resultado. O líder do campionato Max Verstappen non marcou tempo de volta na primeira quenda polo mesmo motivo.
Carreira
thumb| Coches na grella inicial A carreira comezou ás 15:00 MST, o 26 de setembro de 2021. Carlos Sainz tomou o liderado de Lando Norris na segunda curva, mentres que Lewis Hamilton caeu no sexto posto. Fernando Alonso adiantou a Hamilton na saída, pero este volveulle adiantar na volta seguinte polo exterior da curva tres. Charles Leclerc subiu ao 12º posto despois de comezar do 19º. Na volta 13, Norris superou a Sainz para recuperar o liderado da carreira. Norris permanecería no liderado ata as cinco últimas voltas, cando comezou a chover, o que provocou que moitos dos pilotos optaran por pneumáticos intermedios, incluíndo Hamilton, Max Verstappen e Sainz, na volta 49. Na volta 51, Norris fixo acuaplaning na curva 5, permitindo a Hamilton tomar a dianteira e gañar a carreira. Norris finalmente entrou nos boxes ao final da volta para montar pneumáticos intermedios, con todo, Norris volveu a sufrir acuaplaning na entrada do pit e pisou a liña branca que separa a entrada do pit lane da pista, polo que foi amonestado. Norris rematou a carreira no sétimo posto. Verstappen rematou a carreira no segundo posto partindo do 20º da grella de saída e Sainz terminou no terceiro posto, logrando o seu quinto podio na Fórmula Un. A vitoria na carreira de Hamilton converteuno no primeiro piloto da historia da Fórmula Un en conseguir 100 vitorias.
Post-carreira
Hamilton saudou ao seu equipo Mercedes despois de conseguir a súa vitoria número 100. O xefe do equipo de Mercedes Toto Wolff saudou o logro de Hamilton de 100 vitorias como "alucinante". O campión do mundo de Fórmula Un 1998 e  1999  Mika Häkkinen dixo que a paciencia foi o factor clave para que Hamilton conseguise a vitoria na carreira. Valtteri Bottas considerou que lle tería sido posible un podio se tivese entrado a boxes unha volta antes para montar pneumáticos intermedios. Alonso tamén creu que eralle posible acadar un podio antes de que comezase a chover. McLaren dixo que faría unha revisión dos procedementos que contribuíron a que Norris non entrara a boxes antes para montar os pneumáticos intermedios cando comezou a chover. O director do equipo de McLaren Andreas Seidl dixo que o equipo tampouco se pararía no que puido ser ou debería ser.. Norris dixo que "non estaba satisfeito" co seu resultado e afirmou que podería ter entrado a boxes para cambiar pneumáticos de chuvia se o equipo lle proporcionanse información máis clara sobre o clima. O director xeral de Fórmula Un Ross Brawn eloxiou a Norris pola súa actuación no fin de semana, aínda que sentiu que a súa inexperiencia se amosaba nas condicións complicadas durante a carreira. Brawn defendeu a Norris, argumentando que houbo ocasións nas que os pilotos tiveron razón en ignorar as ordes do equipo e seguir os seus instictos. Brawn citou o Gran Premio de Alemaña de 2000 como exemplo no que Rubens Barrichello gañou tras ignorar a orde de Brawn de entrar a boxes. Na súa análise da carreira, Brawn tamén eloxiou aos veteranos da Fórmula Un como Kimi Räikkönen, Alonso e Hamilton por como responderon á mesma situación.. O experto Scott Mitchell non estivo de acordo coa idea de Brawn de que Norris non gañou por falta de experiencia. O expiloto de Renault de Fórmula 1 convertido en analista e comentarista de radio Jolyon Palmer dixo que a responsabilidade de que Norris non entrase a boxes para cambiar pneumáticos de chuvia era do equipo de McLaren. O sete veces gañador de carreiras de Gran Premio Juan Pablo Montoya dixo que a actuación de Norris significaba que agora sabería que podería facer o seu traballo e comparou o que Norris experimentou en Sochi coa súa propia experiencia persoal no Gran Premio do Brasil de 2001, onde sacároo desa carreira mentres lideraba Jos Verstappen, a quen acababa de dobrar. Red Bull Racing eloxiou o segundo posto de Verstappen desde o último posto na grella como "como unha vitoria". O xefe do equipo Alfa Romeo Racing Frédéric Vasseur considerou que Norris debería recibir unha penalización de tempo pola súa infracción na entrada a boxes. Norris pasou dous días de traballo de simulador co equipo McLaren despois da carreira para analizar onde erraron el e o equipo durante a carreira e como podían aprender da experiencia, con Norris afirmando que era optimista para lograr grandes resultados nas restantes carreiras da tempada.
Notas
<references group="lower-alpha"/>
A Gándara, Salcidos, A Guarda
A Gándara é un lugar da parroquia de Salcidos, no concello pontevedrés da Guarda na comarca do Baixo Miño.
Kartal Özmızrak
Kartal Özmızrak, nado o 29 de agosto de 1995 en Bakırköy, Istambul, é un xogador profesional de baloncesto turco.
Traxectoria profesional
O 6 de xullo de 2020, anunciouse a fichaxe de Özmızrak por dúas tempadas polo Obradoiro CAB da Liga ACB. Tras unha tempada no Obradoiro, Özmızrak decidiu executar a cláusula de saída do seu contrato e deixar o club santiagués.
Calla palustris
miniatura|Ilustración de Carl Axel Magnus Lindman en Bilder ur Nordens Flora miniatura|Flor de Calla palustris Calla es un xénero da división das magnoliófitas (anxiospermas), clase das liliópsidas, orde das alismatales e familia das aráceas.
É o unico xénero da subfamilia das caloideas (Calloideae) que ademais é monotípico, xa que comprende unha soa especie, Calla palustris,  a cala.
Xénero e especie
Tanto o xénero Calla, como a súa única especie, Calla palustris, foron descritos por Linneo en 1753 na súa obra Species Plantarum 2: 968.
Sinónimos
Ademais de polo seu nome actualmente válido, a especie coñeceuse tamén polos sinónimos:
Distribución
Calla palustris é nativa das rexións frías do hemisferio norte, no leste, norte e centro de Europa, Francia e Noruega, norte de Asia e Norteamérica (Alasca, Canadá e nordeste de EE. UU.).
Características
É unha planta rizomatosa, herbácea, perenne, que crece en charcas e pantanos.
As follas son arredondadas, case parecidas a un corazón, de 6 a 12 cm de longo e de 4 a 12 cm de ancho, cun pecíolo de 10 a 20 cm.
As flores se producen en espádice con inflorescencias de cor amarela verdosa. As infloresencias estám envolvidas por unha grande espata.
O froito é un acio de vermellas cereixas, contendo cada unha varias sementes.
Propiedades
miniatura|220px|Froitos inmaturos A planta é moi velenosa cando está fresca debido ao ácido oxálico que contén, pero os rizomas son comestíbeis unha vez fervidos ou secos.
Úsase contra o reuma, e tamén é utilizada no tratamento dos arrefriados e a gripe.
Unha infusión feita da raíz seca usouse no tratamento da gripe, nos sangrados e como cataplasma en edemas e mordeduras de serpentes.
Muriel Spark
Muriel Sarah Camberg, nada en Bruntsfield, Edimburgo, o 1 de febreiro de 1918 e finada en Florencia o 13 de abril de 2006, foi unha novelista británica, coñecida como Muriel Spark.
Traxectoria
Muriel Camberg naceu en Edimburgo, fillo de Bernard Camberg, enxeñeiro, e Sarah Elizabeth Maud (de solteira Uezzell). O seu pai era xudeu askenazí, nado en Edimburgo de pais inmigrantes lituanos, e a súa nai era inglesa e fora criada como presbiteriana. Estudou no James Gillespie's High School for Girls. En 1934-1935 asistiu a un curso sobre correspondencia comercial no Heriot-Watt College. Deu clases de inglés durante un curto período antes de traballar como secretaria nunha tenda.
En 1937, con 19 anos, comprometeuse con Sidney Oswald Spark, trece anos máis vello ca el, e marcharon vivir a Rhodesia. Casaron en Salisbury o 3 de setembro de 1937. O seu fillo Samuel Robin naceu en xullo de 1938. Meses despois descubriu que o seu marido era maníaco depresivo e sufría ataques violentos. En 1940 Muriel abandonou a Sidney e deixou temporalmente a Robin nun convento, xa que os nenos non podían viaxar durante a guerra. Volveu ao Reino Unido a principios de 1944, establecéndose en Londres. Traballou no Foreign Office, realizando labores de contraespionaxe bélica. Foille concedida a Orde do Imperio Británico.
Comezou a ser coñecida coa súa novela The Comforters (1957), que asinou co apelido Spark; a partir de aí continuou a escribir regularmente, cun estilo punzante e eficaz. Tivo grande amizade con Graham Greene e tamén escribiu en The New Yorker.
En 1954 converteuse ao catolicismo. Tras vivir algúns anos en Nova York mudouse a Roma, onde coñeceu a astista e escultora Penelope Jardine en 1968. A principios da década de 1970 estableceuse na Toscana, na aldea de Oliveto, preto de Civitella in Val di Chiana.
Spark faleceu en 2006 e foi enterrada no cemiterio de Sant'Andrea Apostolo en Oliveto.
En 2008, The Times considerou a Spark a oitava na súa listaxe dos "50 mellores escritores británicos desde 1945". En 2010, Spark foi candidata póstuma ao Lost Man Booker Prize de 1970 por The Driver's Seat.
Relación co seu fillo
Spark e o seu fillo Samuel Robin Spark tiveron por momentos unha relación afastada. A relación sufriu cando o xudaísmo ortodoxo de Robin o impulsou a presentar unha petición para que a súa defunta bisavoa fose recoñecida como xudía. Os avós maternos de Spark, Adelaide Hyams e Tom Uezzell, casaran pola igrexa; Tom era anglicano e o pai de Adelaide era xudeu, mais non a súa nai. Adelaide considerábase "xudía xentil". Spark reaccionou acusándoo de buscar publicidade para a súa carreira como artista. O irmán de Muriel, Philip, un activo xudeu, estaba de acordo coa versión da historia familiar dela. Durante unha das últimas sinaturas de libros que fixo en Edimburgo, contou a un xornalista que lle preguntou se volvería ver o seu fillo: "Creo que sei que é mellor evitalo agora" ("I think I know how best to avoid him by now").
Orquestra Gaos
A Orquestra Gaos é unha orquestra da cidade da Coruña, Galicia. Está formada por aproximadamente 80 persoas, principalmente estudantes, e tamén profesores de conservatorios galegos. O proxecto da Orquestra Gaos está integrado, ademais de pola orquestra, por un coro, un coro novo, e coros infantís.
Historia
En 2011 a orquestra realizou unha xira de concertos na que interpretou o Requiem de Wolfgang Amadeus Mozart nas catedrais de Ourense, Tui e Santiago de Compostela con Borja Quiza, Carmen Subrido, Nuria Lorenzo e Francisco Corujo como solistas. Dende ese ano ofrece xunto co Coro Gaos un concerto de Nadal a beneficio do IBS Padre Rubinos, contando coa presenza de figuras como Ainhoa Arteta, Borja Quiza ou Celso Albelo.
American Crime Story
American Crime Story é unha serie de televisión estadounidense antolóxica desenvolvida por Scott Alexander e Larry Karaszewski, que son produtores executivos xunto con Brad Falchuk, Nina Jacobson, Ryan Murphy e Brad Simpson. Dun xeito semellante á serie antolóxica American Horror Story, que tamén é de Murphy e Falchuk, cada tempada preséntase como unha miniserie autoconclusiva, baseándose en diferentes eventos reais sen relación entre as tempadas. Alexander e Karaszewski non continuaron logo do remate da primeira tempada, mais mantivéronse como produtores executivos. A serie estreouse orixinalmente a través da canle por cable estadounidense FX.
Orquestra Gaos
Historia
En 2013 participou no LXI Festival de Ópera da Coruña baixo a dirección de Ramón Tébar cunha gala lírica a cargo do tenor Gregory Kunde e o barítono Juan Jesús Rodríguez no Palacio da Ópera. Ese mesmo ano e no mesmo escenario, a Orquestra Gaos baixo a batuta do seu director titular tocou xunto coa banda de pop rock madrileña Los Secretos.
En 2015 ofreceu un concerto xunto co cantante andaluz Raphael no Palacio de Congresos de Santiago de Compostela. Un ano despois o cantante volveu actuar coa orquestra coruñesa nas cidades de Vigo, no Auditorio Pazo de Congresos Mar de Vigo, e da Coruña, no Palacio da Ópera, dentro da xira "Raphael Sinphónico". En 2019, con motivo da xira "ReSinphónico", ofreceron un novo concreto na cidade herculina, desta vez no Coliseum.
American Crime Story
A primeira tempada, subtitulada The People v. O. J. Simpson, presenta o xuízo por asasinato de O. J. Simpson, e baséase no libro de Jeffrey Toobin The Run of His Life: The People v. O. J. Simpson. Estreouse o 2 de febreiro de 2016. A segunda tempada, subtitulada The Assassination of Gianni Versace, explora o asasinato do deseñador Gianni Versace polo asasino en serie Andrew Cunanan, e baséase no libro de Maureen Orth Vulgar Favors: Andrew Cunanan, Gianni Versace, and the Largest Failed Manhunt in U.S. History. A terceira tempada, chamada Impeachment, relata o escándalo Clinton–Lewinsky, e está baseado no libro A Vast Conspiracy: The Real Story of the Sex Scandal That Nearly Brought Down a President. Estreouse o 7 de setembro de 2021.
Orquestra Gaos
Historia
Nos seus primeiros dez anos de historia pasaron pola agrupación uns 500 músicos e máis de 40 solistas, como David Grimal (2015), Ainhoa Arteta ou Celso Albelo.
Coro
O Coro Gaos naceu en 2010, presentándose ante o público na inauguración da Cidade da Cultura de Galicia en Santiago de Compostela.
Purificación de Cora
O nome Purificación de Cora pode referirse a:
A Estibada, Salcidos, A Guarda
A Estibada é un lugar da parroquia de Salcidos, no concello pontevedrés da Guarda na comarca do Baixo Miño.
Selección de fútbol de Xeorxia
A selección de fútbol de Xeorxia (en საქართველოს ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები, sakartvelos erovnuli sapekhburto nak'rebi) é o equipo que representa a Xeorxia nas competicións internacionais oficiais de fútbol. A súa organización está a cargo da Federación Xeorxiana de Fútbol (საქართველოს ფეხბურთის ფედერაცია, sakartvelos pekhburtis pederatsia), pertencente á UEFA.
Aparato dixestivo (insectos)
miniatura|400px|Anatomía interna dun insecto. 1: cerebro; 2: ganglio; 3: corpo alado; 4: corpo farínxeo; 5: aorta; 6: ganglio estomacal; 7: boche; 8: ventrículo; 9: válvula cardíaca; 10: mesénteron; 11: hemocele; 12: ventrículo; 13: corazón; 14: ostíolo; 15: recto; 16: ano; 17: vaxina; 18: ganglio frontal; 19: anel periesofáxico; 20: epifarinxe; 21: farinxe; 22: gnatocerebro; 23: esófago; 24: ganglio ventral; 25: válvula pilórica; 26: tubos de Malpighi; 27: proctodeo; 28: ovaríola; 29: ovario; 30: espermateca
O aparato dixestivo ou canle alimenticia dos insectos é un conduto, xeralmente algo enrolado que se estende desde a boca ao ano. Divídese en tres rexións: o estomodeo, o mesénteron e o proctodeo. Cada unha destas tres rexións pode estar subdividida en subrexións. Separando estas rexións hai válvulas e esfínteres que regulan o paso do alimento dunha a outra.
Estomodeo
A parte anterior do tubo dixestivo comenza na boca onde se encontran as pezas bucais que varían nas diferentes ordes de insectos e que adoitan presentar diferenzas profundas entre a larva e o adulto. O estomodeo xeralmente diferénciase en farinxe (dentro da mesma boca), esófago (un tubo delgado que se estende despois da farinxe), boche (un alargamento na parte final do esófago) e os proventrículos. Despois encóntrase a válvula estomodeal que regula o paso de alimentos e de zumes dixestivos do estomodeo ao mesénteron.
O interior do estomodeo está cuberto dunha membrana relativamente grosa, feita de cutícula, que ás veces ten pregamentos e proxeccións ou ben sedas ou espículas. É substituído en cada muda.
A parte anterior do estomodeo posúe músculos dilatadores. Estes músculos están máis desenvolvidos na rexión farínxea de insectos chuchadores nos que a farinxe funciona como unha bomba.
Glándulas labiais
A maioría dos insectos posúe un par de glándulas debaixo da parte anterior da canle alimenticia. Os condutos destas glándulas esténdense cara adiante e únense nun conduto común que se abre preto da base do labio ou da hipofarinxe. Xeralmente coñécense co nome de glándulas salivais mais non sempre segregan saliva. É máis axeitado chamarlles glándulas labiais. Xeralmente hai un ensanchamento do conduto de cada glándula que serve de reservorio da secreción. As glándulas labiais das larvas de Lepidoptera e Hymenoptera segregan seda que é utilizada na elaboración de casulos ou de refuxios. Noutros insectos as glándulas labiais segregan veleno.
Mesénteron
O intestino medio ou mesénteron é un saco alongado de diámetro xeralmente uniforme. Ás veces subdivídese en dúas ou máis partes. Adoita presentar divertículos (os cegos gástricos) que normalmente se atopan preto da parte anterior do mesénteron.
O intestino medio non ten cutícula, nin tampouco segrega moco para lubricar a comida e protexer as células epiteliais. En cambio, as células epiteliais segregan unha fina membrana de quitina e proteína, chamada membrana peritrófica a cal impide que os alimentos entren en contacto directo coas células epiteliais. Esta membrana é permeable, permitindo o paso de encimas dixestivos nunha dirección e dos produtos da dixestión na dirección oposta. Despréndese, envolve unha porción dos alimentos e é eliminada cos produtos dixestivos.
O epitelio do mesénteron é máis groso que o doutras porcións do tubo dixestivo e ten irregularidades e proxeccións dixitiformes. O mesénteron está rodeado dunha capa muscular máis fina que a do estomodeo.
Proctodeo
O proctodeo está cuberto de cutícula igual que o estomodeo, mais esta é máis fina e permeable á auga.
Luma Gómez
Luz María Gómez Rodríguez, coñecida como Luma Gómez, nada en Ferrol o 6 de maio de 1951, é unha actriz galega.
Aparato dixestivo (insectos)
Proctodeo
O aparato dixestivo dos insectos presenta gran variación dentro deste plan xeral. Os adultos de certas especies de insectos viven moi pouco tempo e non se alimentan; por tanto, carecen de aparato dixestivo, por exemplo as efémeras e certas avelaíñas nocturnas, tales como os (satúrnidos) e as couzas da roupa (membros da familia Tineidae). As larvas de moitas especies teñen unha alimentación totalmente diferente á dos adultos. O aparato dixestivo está adaptado a este fin e pode presentar profundas diferenzas co do adulto.
History 101 (serie de televisión)
Historia 101 é unha serie de televisión británica que se estreou en Netflix o 22 de maio de 2020. É unha serie documental que conta pequenas leccións de historia mesturando metraxe de arquivo, feitos, declaracións e grafismos animados.
Estrea
History 101 estreouse o 22 de maio de 2020 a través de Netflix. En xuño de 2020, Netflix eliminou o noveno epidosio, que trataba a epidemioloxía da SIDA, logo das protestas da comunidade haitiana nos Estados Unidos.
Luma Gómez
Traxectoria
Foi actriz habitual en programas e series da Televisión de Galicia. Comezou a súa actividade teatral en 1969, foi cofundadora das compañías teatrais: Teatro Zoo de Madrid (1970 a 1977), Teatro Andrómena de Santiago de Compostela (1979), Teatro de Estaribel, Cooperativa Teatral Galega (1980-1981) e Teatro do Noroeste (1991). Foi membro dos grupos de teatro afeccionados: Teatro Estudio de Ferrol (1969) e Talia de Ferrol (1970), e do grupo profesional La Picota de Madrid (1977).
Foi actriz de dobraxe en diversas series e películas para TVG durante os anos 1985, 1986 e 1987.
Aparato dixestivo (insectos)
Proctodeo
miniatura|250px|Cámara de filtración dos [[Cercopoidea|Cercopidae 1: estomodeo; 2: válvula cardíaca; 3: parte anterior do mesénteron; 4: cámara de filtración; 5: membrana peritoneal; 6: parte media do mesénteron; 7: tubos de Malpighi; 8: parte posterior do mesénteron; 9: proctodeo; 10: recto.]]
Smoking Popes
Smoking Popes é unha banda estadounidense de pop punk procedente dos suburbios do noroeste de Chicago. O grupo formouse en 1991 e no presente está composto polos irmáns Matt Caterer (baixo), Josh Caterer (voces e guitarra) e Eli Caterer (guitarra e coros) e Mike Felumlee (batería). Ata a data a banda leva publicados sete álbums de estudio.
Helena de Constantinopla
Helena de Constantinopla (ca. 250- ca. 330), canonizada pola Igrexa católica como Santa Helena, foi a nai do emperador Constantino I. A tradición atribúelle a conversión do seu fillo ao cristianismo, así como o achado das reliquias da Santa Cruz.
Vida
Non se coñece con seguridade a data e lugar exactos do seu nacemento. Con todo, é moi posible que nacese en Drepanon, na provincia de Bitinia, en Asia Menor, posto que á súa morte a cidade foi renomeada como Helenópole polo seu fillo. En canto á data, Eusebio de Cesárea indica que andaba polos oitenta anos cando regresou da súa viaxe a Terra Santa, o que situaría o seu nacemento algo antes do 250.
As súas orixes familiares son escuras. Segundo a tradición iniciada por Santo Ambrosio, era filla de pousadeiros. Con todo, dado que era habitual recalcar a orixe humilde das principais figuras do cristianismo, é posible que se trate dunha invención sen demasiado fundamento.
Tampouco se sabe con seguridade se estaba casada co pai de Constantino, Constancio, nin a a data de nacemento do neno, aínda que a maior parte da historiografía sinala o 272 como a data máis probable.
En calquera caso, Helena foi repudiada por Constancio cando este casou coa filla do emperador Maximiano, Teodora. O matrimonio teríase celebrado nunha data descoñecida, que oscila entre os anos 289 e 293. O matrimonio supuxo a confirmación da carreira de Constancio, que acabaría por recibir o nomeamento de César, como membro da Tetrarquía, no ano 293.
Helena gañou gran relevancia pública trala crise da familia de Constantino no 326. Nese ano, Constantino, que era xa o único emperador, mandou asasinar o seu fillo primoxénito, Crispo, e á súa muller, Fausta. Pouco despois, Helena iniciou unha viaxe por Terra Santa. A historiografía considerou tradicionalmente que esta viaxe obedecía a un desexo de expiar as culpas —tanto as de Helena como as de Constantino— tralos asasinatos.
Porén, a viaxe debeu de ter un claro carácter político. Constantino derrotara o seu colega Licinio, que gobernaba a parte oriental do imperio, no 324. Ademais de reforzar a autoridade do seu fillo sobre esta parte do imperio, a viaxe aseguraba a alianza entre Constantino e a Igrexa. Segundo Eusebio de Cesárea, Helena mandou edificar a igrexa da Natividade en Belén e o santuario do Monte das Oliveiras, que serían dotados con abundantes riquezas.
Mrak
Mrak (en Мрак) é un filme serbio de 2022 dirixido e escrito por Dušan Milić. Conta a historia dunha familia serbia de Kosovo e Metohija e a súa loita pola supervivencia despois dos disturbios de marzo de 2004. Está baseado en feitos reais.
Helena de Constantinopla
Vida
Após a viaxe, Helena regresou a Roma, onde morreu arredor do ano 329. Foi soterrada no que estaba destinado a ser o mausoleo da familia, situado a carón da Via Labicana. Os restos do edificios son aínda visibles na área de Torpignattara (Roma). Así mesmo, pódese contemplar nos Museos Vaticanos o sarcófago de pórfiro que, segundo o consenso dos especialistas, serviu para sepultar os seus restos.
Mrak
Tivo a súa estrea mundial o 23 de xaneiro de 2022 no Festival de Trieste, onde gañou o Premio do Público. O 22 de febreiro presentouse no "FEST", onde recibiu o premio Belgrado ao mellor filme nacional. A partir do 17 de marzo do mesmo ano, foi exhibido nos cinemas de Serbia, no aniversario dos disturbios de marzo, ao tempo que se proxectaba en todo o mundo. Foi escollido como candidato de Serbia para o Óscar ó mellor filme internacional na 95ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
Helena de Constantinopla
Achado das reliquias da Santa Cruz
miniatura|A descoberta dos restos da Santa Cruz. [[Piero della Francesca, frescos da Capela Bacci, Arezzo (ca. 1465)]] miniatura|[[Sarcófagos de Helena e Constantina|Sarcófago de Helena no Museo Pio-Clementino, Museos Vaticanos, Roma]] Segundo unha tradición moi popular, Helena atopou os restos da Cruz da Paixón de Xesucristo durante a súa viaxe a Terra Santa. De feito, Santa Helena aparece en numerosas obras de arte portando a Cruz.
Mrak
Sinopse
A acción ten lugar durante os disturbios de marzo en Kosovo e Metohija despois da Pascua de 2004. Conta a historia dunha nena serbia, Milica, que, despois da desaparición do seu pai e do seu tío, queda coa súa nai e o seu avó nunha casa. A familia está custodiada por membros da Forza de Kosovo.