cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Emblema de Turkmenistán
O emblema de Turkmenistán é un dos símbolos do país. Foi creado despois de que Turkmenistán conseguise a independencia da Unión Soviética en 1991. A estrela de oito puntas (coñecida como Rub El Hizb (۞), un símbolo do islam que profesan a maioría dos turcománs) con bordos de ouro, ten no seu centro un disco con trigo, cinco alfombras e un cabalo de raza Akhal-Teke, máis concretamente o do antigo presidente, o cal foi unha fonte de orgullo para o pobo turcomán. Unha variante redonda do emblema foi usada entre 1992 e 2003.
Capacidade de difusión
Chámase capacidade de difusión do pulmón á medida da transferencia de gases desde este órgano aos glóbulos vermellos nos vasos sanguíneos pulmonares.
Forma parte dunha serie completa de probas (probas da función pulmonar) realizadas para determinar a capacidade total do pulmón para transportar gases dentro e fóra do sangue.
A capacidade de difusión, especialmente a capacidade de difusión ou factor de transferencia do pulmón do monóxido de carbono (DLCO, nas súas siglas en inglés), determínase en certas enfermidades do pulmón e do corazón.),
A medida da capacidade de difusión no pulmón do monóxido de carbono (DLCO) foi estandarizada de acordo cun protocolo das Sociedades Torácicas Europea e Americana.
A Fonte Espiño, Muíño, Zas
A Fonte Espiño é un lugar da parroquia de Muíño no concello coruñés de Zas da comarca da Terra de Soneira. Tiña 35 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales eran 15 homes e 20 mulleres.
Cal de Peón, Orbazai, Lugo
Cal de Peón é un lugar da parroquia de Orbazai, no concello de Lugo, na comarca de Lugo. Segundo o IGE, en 2015 tiña 12 habitantes (6 homes e 6 mulleres).
Manuel Pardo Argüeso
Manuel María Pardo Argüeso, coñecido como Trelles, nado en Cortes (Bergondo) o 1 de abril de 1920 e finado en Oroso o 9 de xaneiro de 1948, foi un guerrilleiro antifranquista galego.
Traxectoria
Irmán de Andrés Pardo Argüeso, morto na fuga da prisión de San Cristóbal o 22 de maio de 1938. Guerrilleiro ferido na taberna de Domingo Bermúdez no lugar da Igrexa de Oroso o 8 de xaneiro de 1948, logo de disparar e matar ao brigada de Artillería Juan Raña Martínez. Faleceu unhas horas desois do tiroteo e o seu corpo foi abandonado nun monte próximo polos seus compañeiros.
No monte Puzos, da mesma parroquia de Oroso, apareceu morto un home duns 25 a 30 anos, de pelo castaño, ollos verdes azul claro, nariz pequena, e dun talle aproximado de 1,70 metros, vestido cun xersei de punto cor granate, camisa a raias azuis, camisola de punto, pantalón gris de pano e calcetíns negros novos, calzón curto e de complexión forte. Co cadáver a Garda Civil entregou ao xuíz instrutor unha pistola marca “Llama” 9 m/m curto nº 44359, un cargador, tres cartuchos e varias vainas, unha gabardina, unha boina negra e dous cartuchos do 9 longo. O corpo foi enterrado no cemiterio de Oroso sen identificar. Días despois o xulgado militar comunicou que o cadáver fora identificado como Manuel Pardo Argüeso.
En represalia pola morte do militar Juan Raña Martínez, o 2 de marzo foi asasinada en Bergondo Celsa Argüeso, nai de Manuel Pardo Argüeso.
Kosmos 633
Kosmos 633 (Космос 633 en ruso), tamén denominado DS-P1-Yu Nº 68, foi un satélite artificial soviético lanzado o 27 de febreiro de 1974 mediante un foguete Kosmos 2I desde o cosmódromo de Plesetsk.
Características
Kosmos 633 foi o sexaxésimo oitavo membro da serie de satélites DS-P1-Yu e o sexaxésimo primeiro lanzado con éxito tralo fracaso dos lanzamentos do segundo, vixésimo terceiro, trixésimo segundo, cuadraxésimo, cuadraxésimo cuarto e quincuaxésimo cuarto membros da serie. Estaba adicado a servir como obxectivo para as probas antisatélites e antimísiles soviéticas.
Kosmos 633 foi inxectado nunha órbita inicial de 516 km de apoxeo e 280 km de perixeo, cunha inclinación orbital de 71 graos e un período de 92,2 minutos. Reentrou na atmosfera o 4 de outubro de 1974.
Sabretooth
Sabretooth (Victor Creed) é un personaxe de banda deseñada, un supervilán de Marvel Comics creado polo artista Chris Claremont e o artista John Byrne. O carácter apareceu por vez primeira en Iron Fist nº 14 (agosto de 1977).
Características
Sabretooth é un mutante que posúe habilidades sobrehumanas e animais, as máis importantes son un tempo de recuperación pequeno e sentidos moi agudos. É un asasino psicópata responsable de numerosas mortes xa sexa como mercenario como por pracer persoal. Primeiro apareceu como opoñente de Iron Fist e Luke Cage, despois pasou ó universo de Spider-Man e finalmente acabou como arquinimigo de Wolverine, os dous foran vítimas do programa Weapon X que pretendía crear supersoldados e a súa inimizade comezou cando Sabretooth matou a Silver Fox, amante de Wolverine. Sabretooth ve a Wolverine como un competidor e intenta facer a súa vida un inferno. Mentres Wolverine suprimiu as súas cualidades máis salvaxes, Sabretooth acentúaas.
Sabretooth apareceu en varias series de debuxos de X-Men e videoxogos. Interpretado por Tyler Mane apareceu no primeiro filme X-Men e en X-Men: The Official Game. Liev Schreiber interpretouno en X-Men Origins: Wolverine.
Venus de Predmost
miniatura|dereita|200px|Interpretación do gravado da figura feminina de Predmost, segundo Obermaier, 1924 A Venus de Predmost é unha representación esquematizada dunha figura feminina, gravada sobre un cairo de mamut, atopada no lugar de Predmost (ou Předmostí), no centro de Moravia, no que hoxe é a República checa, entre os anos 1895 e 1896. A peza exhíbese na actualidade no Museo Nacional de Praga.
Historia
Foi descuberta por Martin Kriz nunha campaña entre os anos 1895-1896, no sitio de Predmost (checo Předmostí), preto da cidade de Prerov (checo Přerov).
Xúpiter (deus)
Xúpiter, equivalente a Zeus na mitoloxía grega, é o deus principal da Mitoloxía romana. Rei dos deuses, fillo de Saturno; irmán de Neptuno, Plutón, Ceres, Deméter e Hera, a súa muller. Era retratado coma un deus sabio e xusto pero tiña un gran temperamento, reinaba sobre a terra e o ceo e os seus atributos eran a aguia, o raio, e o cetro. Un dos defectos de Xúpiter era a súa promiscuidade para realiza-las súas conquistas amorosas, transformábase en animais como cisnes, vacas ou paxaros, pois el non podía ser visto en toda a súa gloria.
Venus de Predmost
Historia
O gravado da muller atopouse nunha defensa de mamut de 29 cm de longo. A figura ten unha altura duns 108 mm.
O primeiro que interpretou os trazos incisos como unha figura foi Hugo Obermaier, en 1924, é dicir case trinta anos despois da descuberta da peza.
A súa datación non é nada segura. O asentamento está composto por depósitos de loes, e foi un dos primeiros en ser escavado na antiga Checoslovaquia, desde 1880, sen que sempre se tomasen as precacucións axeitadas para fixar os estratos. Obermaier clasificouno como unha peza solutrense, mais certos investigadores opinan que pode ser máis antiga, talvez gravetiense (25.000 a 18.000 anos a.n.e.).
Descrición
A muller está figurada cunha cabeza triangular, cun queixo puntiagudo que lembra o da Venus de Vestonice ; os peitos están representados por óvalos, insinuándose que sexan quizais seos caídos; os brazos son trazos paralelos; a parte ventral está esbozada por unha sorte de círculo e máis un óvalo, nos que hai unha serie de incisións; das pernas apenas se conserva a dereita, que se insinúa cunha serie de trazos verticais.
miniatura|esquerda|250px|Foto da peza que contén o gravado da Venus de Predmost, Museo Nacional de Praga
Valoración
Esta figura feminina é diferente ao que se coñece sobre as representacións femininas paleolíticas, aínda que si hai figuracións do mesmo estilo. Para Giedion a cabeza talvez sexa unha máscara ou unha cabeza de ave esquematizada, e pona en relación con figuras femininas representadas na cova de Pech-Merle (na Sala dos Xeroglíficos), en Francia e outras de antropomorfos da cova de Addaura (Sicilia). Giedeon incluso, desde un punto de vista estético, coida que o anónimo artista prehistórico simplificou, eliminando o superfluo, até o extremo do que na era contemporánea farían Paul Klee ou Pablo Picasso.
Para Giedion todas as Venus prehistóricas son evidentes ídolos da fertilidade, claro que André Leroi-Gourhan ante idea tan evidente e outras máis criticables terminará por dicir que non sabemos nada sobre o sentido profundo das denominadas Venus.
La Resurrección de Galicia
La Resurrección de Galicia foi un periódico editado en Ferrol en 1876.
Historia e características
Apareceu o 1 de xaneiro de 1876. Dirixido por Manuel Comellas Coímbra. Cesou a súa publicación en xullo de 1876.
Catarina Paraguaçu
Catarina Álvares Paraguaçu, nada en Baía en 1495 e finada en ibídem o 26 de xaneiro de 1583, foi unha indíxena tupinamba, da rexión onde hoxe se atopa o estado da Baía. Segundo a certificado do bautismo, realizado o 30 de xullo de 1528 en Saint-Malo, en Francia, e atopado no Canadá, o seu nome verdadeiro sería "Guaibimpará" e non "Paraguaçu" (nome que significa "mar grande"), como rexistra frei Santa Rita Durão no seu poema Caramuru.
Traxectoria
Foi ofrecida como esposa polo seu pai, o cacique Taparica, ó náufrago portugués Diogo Álvares, o Caramuru, que gozaba de grande preminencia entre os tupinambás de Baía. Adoptou o nome cristián de Catarina do Brasil. Catarina e Diogo Caramuru formaron a primeira familia cristiá do Brasil. Alén diso, eles formaron a primeira familia documentada do Brasil. É considerada a nai simbólica da nación brasileira. Faleceu en idade avanzada o ano de 1583 e elaborou testamento existente até hoxe no Mosteiro de San Bento da Baía no cal deixa seus bens para os monxes beneditinos. Os seus restos mortais repousan na Igrexa e Abadía de Nosa Señora da Graza, en Salvador.
Unha imaxe de Catarina Paraguaçu se encontra aos pés do Caboclo do dous de xullo, monumento localizado na praza do Campo Grande no centro de Salvador.
Sonoboia
miniatura|dereita|220px|Sonoboias sendo cargadas nun avión. Unha sonoboia é unha boia electrónica que, podendo ser lanzada dende un avión ou helicóptero, cae na auga e desprega un micrófono ultrasensible que recolle sinais acústicos submarinos. Estes sinais amplifícaos e transmíteos por ondas de ultrabaixa frecuencia.
Código de Comercio de 1885
O Código de Comercio de 1885 é o código de dereito mercantil vixente en España desde o 22 de agosto de 1885.
Antecedentes históricos
miniatura|dereita|130px|[[Libro do Consulado do Mar.]] O proceso de codificación do Dereito mercantil en España xorde no século XIX, por influencia do Código de Comercio de Napoleón Bonaparte. Con anterioridade creouse unha xurisdición especial durante a Baixa Idade Media, no século XII, mediante a cal os tribunais de comercio eran os encargados de levar os asuntos relacionados con este dereito e as súas decisións comezaron a recollerse por escrito. As ordenanzas dos municipios tamén foron moi importantes para a regulación do dereito mercantil, destacando o Libro do Consulado do Mar de Barcelona, que regulaba a actividade comercial e marítima da zona e mantívose vixente durante varios séculos afectando non só a Barcelona senón ao resto da Península Ibérica e países estremeiros do mar Mediterráneo.
Luigi Fagioli
miniatura|Fagioli na [[Targa Florio de 1928]]
Código de Comercio de 1885
Antecedentes históricos
Ademais a idea da codificación do Dereito mercantil xa estivera presente na España de Carlos III cando o ministro da Coroa, Pedro Rodríguez de Campomanes propuxera ao rei a promulgación como lei xeral mercantil para todos os territorios da Coroa, as Ordenanzas de Bilbao de 1737. A idea volveu a xurdir no reinado de Carlos IV e posteriormente coa Constitución de Cádiz de 1812, que no seu artigo 257 dicía:
Tralo fracaso de elaborar un Código que recollera as leis mercantís, finalmente logrouse elaborar o Código de Comercio de 1829 Este proceso codificador naceu grazas ao impulso do ministro de Fernando VII, Luis López Ballesteros. Mediante a Real Orde de 11 de xaneiro de 1828, designouse unha comisión para a redacción do Código que foi encabezada por Pedro Sáinz de Andino. O Código de Comercio foi publicado mediante Real Decreto o 30 de maio de 1829
Luigi Fagioli
Luigi Fagioli, nado en Osimo (nas Marcas) o 9 de xuño de 1898 e finado en Monte Carlo o 20 de xuño de 1952, alcumado o "ladrón Abruzzi", foi un piloto de automobilismo italiano.
Código de Comercio de 1885
O Código de 1885
O Código de Comercio de 1829 tivo grande importancia no seu momento e nalgúns aspectos mellorou ao Código de Comercio francés de 1807. Porén, aínda que recolleu nos seus artigos gran parte da normativa vixente, deixaba de lado algunhas materias importantes en Dereito mercantil, polo que foi necesario comezar co proceso de creación dun novo código.
Luigi Fagioli
Traxectoria
De neno Luigi Fagioli quedou fascinado polo invento relativamente novo do automóbil e logo das carreiras. Bendicido con grandes instintos naturais de condución, o mozo Fagioli pasou varios anos participando en subidas e carreiras de coches deportivos antes de entrar nas carreiras de Gran Premio en 1926. En 1930, o seu éxito nas carreiras deulle unha oportunidade de unirse ó equipo Maserati nos Gran Premio de automobilismo de circuíto. De inmediato fíxose sentir a súa presenza, gañando a Copa Ciano e o Circuíto de Avellino. En abril do ano seguinte viuse cara a cara con Louis Chiron e o seu Bugatti Type 51 no Gran Premio de Mónaco. No que é unha das batallas máis famosas da historia das carreiras, finalmente gañou Quirón, pero Fagioli mostrouse como un experto que estaba nun coche adaptado para a gran velocidade nos tramos longos, non nos xiros axustados e rectas curtas de Monte Carlo. Fagioli logrou a vitoria no Autodromo Nazionale Monza de Monza, Italia superando a Quirón, así como a outros grandes pilotos italianos, como Achille Varzi e Tazio Nuvolari. En 1932, Fagioli gañou o Gran Premio de Roma pilotando para Maserati, pero para a tempada de 1933 asinou polo equipo Alfa Romeo da Scuderia Ferrari. Pilotando un Alfa Romeo Tipo B P3, gañou a Coppa Acerbo, o Grand Prix du Comminges e o Gran Premio de Italia.
Código de Comercio de 1885
Estrutura
O novo Código de Comercio quedou dividido en catro libros cun total de 955 artigos:
Luigi Fagioli
Traxectoria
Para a tempada de carreiras de 1935, a súa fábrica Mercedes deulle un modelo W25B co que gañou as carreiras de Gran premio de Gran Premio de Mónaco, AVUS e Penya Rhin. Con todo, a súa relación cos seus compañeiros de equipo empeorou, en particular con, Rudolf Caracciola, nalgunhas carreira Fagioli intentou pasar a Caracciola contra das ordes de equipo. Saíu de Mercedes ó final da tempada de 1936 e uniuse a Auto Union, onde a súa rivalidade con Caracciola aumentou, culminando no Gran Premio de Trípoli cando Fagioli atacou fisicamente ao seu ex compañeiro de equipo.
Código de Comercio de 1885
Estrutura
O mesmo sucedeu anteriormente no 2003 coa aprobación da lei Concursal, que regula o procedemento para o concurso de acredores. Esta lei derogou parte do Libro Cuarto deixando só en vigor a parte relativa ás prescricións.
Luigi Fagioli
Traxectoria
Os problemas de saúde, incluíndo un reumatismo paralizante, pronto comezaron a afectar seriamente a capacidade de Luís Fagioli nas carreiras. Na Coppa Acerbo necesitaba a axuda dun bastón para camiñar e non tivo máis remedio que abandonar a carreira. Coa súa saúde algo mellorada, logo do final da segunda guerra mundial, con 52 anos de idade, Luigi Fagioli, uniuse en ao equipo Alfa Romeo, logrando cinco podios en seis carreiras para terminar nun notable terceiro posto no primeiro Campionato do Mundo da FIA. A súa única vitoria nun Gran Premio foi no último que disputou, gañou o Gran Premio de Francia compartindo coches con Juan Manuel Fangio, obtendo a distinción de ser a persoa de máis idade en gañar unha carreira de Fórmula Un.
En 1952, Fagioli asinou con Lancia para pilotar deportivos, e persoalmente levou unha gran alegría ao terminar en terceiro lugar na Mille Miglia por diante do seu rival Rudolf Caracciola. Pouco despois, mentres practicaba para unha carreira de turismos, que se celebraba no marco do Gran Premio de Mónaco, sufriu o que parecía ser un accidente menor, pero resultou que as súas lesións internas eran tales, que morreu no hospital tres semanas despois.
Luigi Fagioli sitúase como un dos máis grandes pilotos italianos, e ten a segunda porcentaxe máis alta de podios no Campionato do Mundo de Fórmula Un (85´71%), por detrás de Dorino Serafini que acadou o podio na única carreira que disputou na F1.
Principais carreiras gañadas:
Resultados completos na Fórmula Un
(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida. * Compartiu coche con Juan Manuel Fangio, que resultaron nas posicións 1 e 11, respectivamente. Cada piloto anotou a metade de puntos para a vitoria.
The Love Cats
"The Love Cats" é un sinxelo da banda inglesa The Cure, editado o 15 de outubro de 1983. Foi lanzado como sinxelo independente e posteriormente incluído no álbum recompilatorio Japanese Whispers.
O sinxelo foi o primeiro da banda en acadar o Top 10 nas listas británicas, chegando ao sétimo posto e converténdose no maior éxito de The Cure ata ese momento.
O Muíño do Vento, Trasancos, Narón
O Muíño do Vento é un lugar da parroquia de Trasancos no concello de Narón na provincia da Coruña. Tiña 69 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 33 homes e 36 mulleres, o que supón unha diminución con relación ao ano 2004 cando tiña 80 habitantes.
A orixe do topónimo é debida a que neste lugar atópanse os restos dun muíño de vento. Este muíño está construído en cachotería, con linteis de cantería, mais só conserva a estrutura posto que o tellado e a maquinaria ten xa desaparecido. A data de construción establécese a finais do século XVIII.
Condado de Kildare
O Condado de Kildare (en gaélico irlandés: Cill Dara) é un condado da República de Irlanda situado na provincia de Leinster. O seu nome, en irlandés, significa igrexa (Cill) dos carballos (Dara). A capital do condado é Naas.
O Cabalo, Orbazai, Lugo
O Cabalo é un lugar da parroquia de Orbazai, no concello de Lugo, na comarca de Lugo. Segundo o IGE, en 2015 tiña 29 habitantes (14 homes e 15 mulleres).
Penélope (cráter)
250px|esquerda|miniatura|O cráter Penélope de Tetis en primeiro plano, sobre o terminador, tamén se pode ve-los cráteres Polifemo e Phemius, este último sobre o limbo da lúa.
Marán, Muíño, Zas
Marán é un lugar da parroquia de Muíño no concello coruñés de Zas da Comarca da Terra de Soneira. Segundo o Instituto Galego de Estatística en 2018 tiña 33 habitantes (16 homes e 17 mulleres).
Salvador Albacete y Albert
Salvador Albacete y Albert, nado en Cartaxena o 4 de decembro de 1827 e finado en Madrid o 4 de agosto de 1890, foi un político español, ministro de Ultramar, durante o reinado de Afonso XII.
Traxectoria
Durante quince anos, serviu no Corpo Administrativo da Armada, e entre outras funcións, foi oficial do vapor de guerra León. A continuación, licenciouse en dereito e conseguiu o cargo de Oficial de primeira e Oficial maior do Real Consello e despois formou parte do Consello de Estado. Dende 1863 ata 1868, tivo diversos cargos no Ministerio de Ultramar: xefe de sección, Director de Finanzas e Subsecretario dende 1865. Pouco despois pasou a ocupar a Secretaría de Intelixencia Xeral da Casa Real e Patrimonio, unha posición que deixou ao se producir a revolución de 1868.
Pertencía ao Partido Moderado e acompañou a Isabel II no seu exilio a París tras a Revolución de 1868. Despois da restauración borbónica, regresou a España e foi elixido deputado por Arecibo (Porto Rico) nas eleccións xerais de 1876, por Cartaxena nas eleccións xerais de 1879 e  1881 e pola Habana nas de 1886. Neste momento xa estaba vencellado ao Partido Conservador. En 1875, foi nomeado Fiscal do Consello de Estado, despois conselleiro e máis tarde o Fiscal do Tribunal Supremo de España.
Foi un destacado defensor dos ingresos azucreiros de Cuba e Porto Rico, enfrontándose no parlamento, en 1878, aos proteccionistas pedindo rebaixas dos aranceis de exportación para o azucre cubano e subas para os doutras procedencias. Durante o goberno de Martínez Campos, foi nomeado ministro de Ultramar entre o 15 de marzo e o 9 de decembro de 1879, e dende o seu cargo como ministro propuxo unha serie de reformas para proporcionar unha maior autonomía a Cuba e impedir o desenvolvemento dos movementos de independencia pero non conseguiu os apoios suficientes para levalas a cabo. Tamén presentou un proxecto de abolición da escravitude en Cuba que foi rexeitado rapidamente polos abolicionistas por insuficiente.
Negociou con éxito o tratado comercial con Francia en 1882 polo que, despois, foi chamado para negociar o tratado comercial de 1884 con Estados Unidos.
En 1884-1885 e 1885-1886 foi senador pola provincia de Murcia e o 11 de febreiro de 1885 foi nomeado gobernador do Banco de España, cargo que ocupou ata a súa morte.
Recoñecementos
O 1 de xuño de 1886, foi elixido membro da Real Academia de Moral e Ciencias Políticas coa medalla nº5. Recibiu, entre outras condecoracións, a Gran Cruz de Isabel a Católica, Gran Cruz de Carlos III, Comendador do nome de Carlos III, Cabaleiro da Espola de Ouro, Gran Cruz da Lexión de Honra, Medalla de Italia, e foi tamén nomeado Xentilhome de Cámara da súa Maxestade.
Monuments and Melodies
Monuments and Melodies é o primeiro recompilatorio de grandes éxitos da banda estadounidense de rock alternativo Incubus, editado o 16 de xuño do 2009 a través do selo Epic Records como un disco dobre. O primeiro deles contén 13 sinxelos dos álbums Make Yourself, Morning View, A Crow Left of the Murder... e Light Grenades, xunto con dous novos temas producidos por Brendan O'Brien, "Black Heart Inertia" e "Midnight Swim". O segundo disco é unha colección de rarezas, caras-b, temas de bandas sonoras, versións alternativas, tres temas non editados anteriormente,e unha versión da canción de Prince "Let's Go Crazy".
O álbum toma o seu título dunha canción que apareceu orixeinalmente como cara-b de "Megalomaniac", e como tema extra nas edicións internacionais do disco A Crow Left of the Murder...; tamén foi incluída no disco 2 deste traballo. O debuxo da capa do álbum foi feito polo vocalista da banda Brandon Boyd.
Pobo hawaiano
Os hawaianos (en kānaka ʻōiwi, kānaka maoli ou hawaiʻi maoli) son un pobo indíxena polinesio nativo das illas de Hawai. As orixes dos hawaianos remóntanse ós primeiros poboadores polinesios que se asentaron en Hawai.
Gran Premio de Hungría de 2014
O Gran Premio de Hungría de 2014, oficialmente o Formula 1 Pirelli Magyar Nagydíj 2014 foi unha carreira de Fórmula Un que se disputou o 27 de xullo de 2014, no circuíto de Hungaroring preto de Mogyoród, Hungría. Foi a undécima carreira da tempada de 2014.
Ivica Zubac
Ivica Zubac, nado o 18 de marzo de 1997 en Mostar, é un xogador croata de baloncesto profesional que xoga nos Los Angeles Clippers da National Basketball Association (NBA).
Traxectoria profesional
O 23 de xuño de 2016, Zubac foi seleccionado na 32ª posición do Draft da NBA de 2016 polos Los Angeles Lakers. O 7 de xullo de 2016, Zubac asinou cos Lakers. Zubac debutou na NBA o 2 de novembro de 2016, anotando seis puntos na vitoria dos Lakers por 123-116 contra os Atlanta Hawks. Durante a súa tempada de rookie, Zubac foi asignado en varias ocasións ós Los Angeles D-Fenders, o afiliado dos Lakers na NBA D-League.
O 7 de febreiro de 2019, Zubac foi traspasado xunto a Michael Beasley ós Los Angeles Clippers a cambio de Mike Muscala.
Donovan
Donovan, nado como Donovan Philips Leitch o 10 de maio de 1946, é un cantante escocés. Desenvolveu un ecléctico estilo que mesturaba varios estilos como o folk, jazz, pop, psicodelia e world music (sobre todo calypso). Viviu en Escocia, Londres e California, e dende 2008, no Condado de Cork, Irlanda, xunto coa súa familia. A súa carreira musical naceu na escena folk británica, e acadou a fama no Reino Unido en 1965 con actuacións en directo en Ready Steady Go!.
Pedro Sáinz de Andino
Pedro Sáinz de Andino, nado en Alcalá de los Gazules (Cádiz) en 1786 e finado en  Madrid en 1863, foi un xurista español.
Traxectoria
Pedro Sáinz de Andino educouse no Seminario Conciliar de San Bartolomé en Sevilla, en cuxa Universidade gradouse de bacharel de Leis e logo se doutora. Ocupou a cátedra de Partidas da Universidade e logo foi claustral.
Durante a Guerra da Independencia non apoia a Lista para crear un exército patriota, mostrando Sáinz de Andino unha ideoloxía afrancesada.
Exerceu o cargo de promotor fiscal nas localidades de Tarrasa (Barcelona) e Tortosa (Tarragona). Escribiu un proxecto de Código de Comercio, o cal foi promulgado en 1829 e se mantivo en vigor ata a aprobación do Código de Comercio de 1885 e unha lei de axuizamento criminal, sancionada en 1830. A esta época pertencen obras como "Elementos de elocuencia forense" e "Dos ministros sobre o curso que debe darse ao xuízo de purificacións".
No 1829 foi nomeado fiscal do Consello de Facenda e en 1830 Ministro do Consello e Cámara de Castela e membro da Xunta de Lotarías. Ese ano recibiu a Gran Cruz da Orde de Carlos III e en 1848 a da Orde de Isabel a Católica. En 1848 foi nomeado membro de honra da Real Academia da Historia.
Trala morte de Fernando VII de España en 1834 declarouse no bando isabelino. En 1847 foi nomeado senador vitalicio.
Georgia Dome
O Georgia Dome é un estadio multideportivo cuberto situado na cidade de Atlanta, Xeorxia (Estados Unidos), co centro de cidade ao leste e Vine Cityao oeste. Inaugurado en 1992, serve como estadio local dos Atlanta Falcons da National Football League (NFL) e os Georgia State Panthers da NCAA, ambos equipos de fútbol americano. Ademais, acolle a Peach Bowl desde 1992 e o SEC Championship Game desde 1994. Alén diso, nos Xogos Olímpicos de 1996, o Georgia Dome albergou competicións de ximnasia, baloncesto e balonmán. No momento da súa apertura, era o estadio cuberto máis grande do mundo, sendo superiormente superado polo AT&T Stadium de Arlington, Texas e o Millennium Stadium de Cardiff, Gales.
Eventos
O recinto foi sede dos partidos como local dos Atlanta Hawks da NBA entre 1997 e 1999, durante a construción da Philips Arena. Tamén se xogou alí o Final Four do Campionato da División I de Baloncesto Masculino da NCAA de 2002, 2007 e 2013. O 2 de xaneiro de 2006, polas consecuencias do Furacán Katrina sobre o Louisiana Superdome, o Georgia Dome recibiu o Sugar Bowl de fútbol americano universitario. No Georgia Dome xogáronse partidos de fútbol desde 2009. En devandito ano enfrontáronse as seleccións de México e Venezuela, e os clubs América e AC Milan. En 2010 enfrontáronse América e o Manchester City. En 2011 xogou México contra Bosnia. En 2013 realizáronse dous partidos da Copa de Ouro da Concacaf: contra  e  contra. Ademais, en 2014 xogaron alí e  ante 68.212 espectadores. O estadio tamén acolleu o WrestleMania XXVII o 3 de abril de 2011 cun total de 71.617 espectadores.
Guerra electrónica
A guerra electrónica é unha área da defensa dedicada ó uso de sinais para detección de elementos hostís e a evitación do uso das sinais por parte deses elementos.
Historia
Os comezos da guerra electrónica poden datarse co uso da telegrafía sen fíos ou do radiogoniómetro, cuxo uso estenderíase durante a primeira guerra mundial. Pero non é ata a invención do radar cando se fai algo imprescindible na loita aeronaval. Os exércitos non deben dominar só o campo de batalla, senón tamén o campo electromagnético.
Nos últimos tempos a Guerra Electrónica cumpre unha función ofensiva tralo desenvolvemento da tecnoloxía AEGIS. Os radares SPY montados en buques con tecnoloxía AEGIS poden enviar sinais no campo electromagnético de millóns de vatios capaces de anula-los instrumentos electrónicos de elementos inimigos (ver Pulso electromagnético).
José Luis Vázquez Dodero
José Luis Vázquez Dodero, nado en Ourense o 30 de xaneiro de 1908 e finado en Madrid o 2 de febreiro de 2001, foi un xornalista, escritor e crítico literario galego.
Traxectoria
Nado en Ourense, aos nove anos trasladouse coa familia a Madrid. Fixo o bacharelato no colexio dos xesuítas de Chamartín. Doutorouse en Dereito e licenciouse en Ciencias Políticas. Dende mozo colaborou nos periódicos El Siglo Futuro e La Nación. Durante a Segunda República militou na Comuñón Tradicionalista e escribiu na revista Acción Española, colaborando estreitamente con Eugenio Vegas Latapié. Discípulo e amigo de Ramiro de Maeztu, acolleuno na súa casa antes de ser apresado, cando se produciu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936.
Despois da guerra traballou como crítico literario na revista Blanco y Negro e no periódico ABC. Foi xefe de colaboracións dese periódico e director da Editorial Prensa Española. En 1957 obtivo o Premio Luca de Tena polo seu artigo "El mito del progreso indefinido", publicado en ABC o 26 de outubro de 1956. Analista de Menéndez Pelayo, dedicouse ao estudo da novela española contemporánea. De ideas conservadoras e monárquicas, pertenceu ao Consello Privado do Conde de Barcelona.
Felix Bloch
Felix Bloch, nado en Zúric (Suíza) o 23 de outubro de 1905 e finado en San Francisco (E.U.A.) o 10 de setembro de 1983, foi un físico norteamericano de orixe suíza, galardoado co Premio Nobel de Física no ano 1952.
Traxectoria
En 1933 abandonou Alemaña por marchar á universidade norteamericana de Stanford, converténdose en profesor desta universidade en 1934 e acadando a nacionalidade estadounidense en 1939.
Investigacións científicas
Durante a segunda guerra mundial traballou ao redor da enerxía nuclear no Laboratorio Nacional Los Álamos dos Estados Unidos no Proxecto Manhattan xunto a Robert Oppenheimer, Edward Teller, Otto Frisch, Enrico Fermi, David Bohm, James Chadwick, James Franck, Emilio Gino Segrè, Niels Bohr, Eugene Wigner, Leo Szilard e Klaus Fuchs entre outros. Posteriormente dimitiu para pasar a formar parte do proxecto radar da Universidade Harvard.
Interesado na indución nuclear e a resonancia magnética nuclear, en 1952 foi galardoado, xunto co norteamericano Edward Mills Purcell, co Premio Nobel de Física polos seus estudos, por separado, sobre a medición de campos magnéticos no núcleo atómico, resonancia magnética nuclear.
Entre 1954 e 1955 foi o primeiro director do CERN situado en Xenebra.
Proton K/DM
Proton K/DM é o nome dunha variante do modelo de foguete espacial Proton K, pertencente á familia de foguetes Proton, tamén coñecidos como UR-500. Foi usado para enviar cargas á órbita terrestre. A principal diferenza co Proton K é que usaba unha etapa adicional Block DM.
Características
O Proton K/DM foi unha mellora do Proton K/D na que se usaba unha etapa Block DM en lugar da Block D co fin de enviar cargas con precisión á órbita terrestre, e en especial á órbita xeoestacionaria incluíndo cargas militares. O Block DM foi desenvolvido inicialmente para o lanzamento de satélites de comunicación militares e de alerta temperá. Máis tarde enviou a órbita tamén cargas comerciais. O primeiro voo dun Proton K/DM tivo lugar o 26 de marzo de 1974 e o último o 29 de xuño de 1990.
Historia de España
Malia que non se pode falar de historia de España como tal até a fundación do estado español, este artigo refírese á historia dos territorios que ocupa actualmente.
Período magdaleniano
Hai entre 25.000 e 12.000 anos fixéronse pinturas rupestres en Pinal, Peña de Cándamo, El Pendal, Pasiega, Ribadesella e Altamira. Os grupos humanos estaban organizados en torno á familia. Economía de caza e recolección.
Neolítico
miniatura|220px|Dolmen de Menga, sur de España. Xorden a gandería e a agricultura o que propicia os primeiros asentamentos sedentarios. (Véxase arqueoloxía, antropoloxía, palinoloxía e antracoloxía). Foi tamén neste período cando se produciu un importante aumento da poboación.
7.000 ó 3.000 a. C. desigual desenvolvemento da revolución neolítica, sobre todo debido á particular xeografía ibérica. Así, na Meseta chegaron os cambios de xeito máis tardío que nas costas andaluzas, levantinas e catalás. Unha característica salientable desta época é o singular traballo da cerámica na ribeira do Mediterráneo. Os adornos dos instrumentos cerámicos estaban feitos, na súa meirande parte, con cunchas. A súa economía estaba baseada principalmente no troco.
Colonización grega, fenicia e cartaxinesa
Arredor do 1100 a.C. fúndase a colonia fenicia de Gadir (Cádiz). Expansión nos seguintes anos polo Baixo Guadalquivir ata Estremadura. As colonias fenicias comezaron sendo portos fortificados. Pouco a pouco co aumento do comercio cos indíxenas comezan a fundar vilas no interior.
Tartessos (séc. IX a.C. - VI a.C.), primeira nación urbana e centralizada (Monarquía) da península. Época: baixo bronce. Lugar: Andalucía Occidental. Reis coma Argantonio utilizaban a guerreiros mercenarios celtas para afirma-lo seu poder. Economía baseada nas minas e o comercio con gregos e fenicios. Relixión semítica ó estilo fenicio. Culto á deusa Astarté de Tiro (Líbano) (a Ishtar dos Babilonios). O reino establécese na desembocadura do río Guadalquivir, no triángulo formado por Sevilla, Huelva e Cádiz. Trala decadencia do século VI a. C. ese reino herdaríano os turdetanos, xa so a influencia cartaxinesa. Destacan os sitios arqueolóxicos de Lora del Río, Camas (Sevilla), Riotinto (Huelva) e o santuario de Cancho Roano en Zalamea de la Serena (Badaxoz).
Século VI a.C. fundación de Emporion (Empúries) polos gregos fóceos. Competición comercial entre gregos e fenicios. Acúñase moeda por primeira vez na península.
Séculos VI ó III a. C. Cartago domina as colonias fenicias ibéricas.
No ano 238 a. C. Cartago, seguindo unha política de expansión imperialista, manda a Amílcar Barca desembarcar en Gadir. Atopa resistencia turdetana. O seguinte xeneral, Asdrúbal consegue o recoñecemento fronteirizo coa República Romana no río Ebro. Fundación de Cartago Nova (Cartagena).
A Ruxida, Trasancos, Narón
A Ruxida é un lugar da parroquia de Trasancos no concello de Narón na provincia da Coruña. Tiña 5 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 3 homes e 2 mulleres, o que supón unha diminución con relación ao ano 2004 cando tiña 6 habitantes.
Historia de España
Colonización grega, fenicia e cartaxinesa
Aníbal, fillo de Amílcar, ataca Sagunt no 219 a. C. Roma declara a guerra a Cartago, comeza a segunda guerra púnica.
Dominación romana
miniatura|220px|dereita|Provincias peninsulares nos albores do Imperio. A República Romana competindo contra o poder de Cartago no marco das guerras púnicas, chega no 218 a.C. á Península Ibérica. Comeza a súa conquista, que non rematará ata o 19 da nosa era. Todo este período non é uniforme, xa que ó longo de toda a dominación sempre houbo conatos de resistencia, tanto da poboación autóctona, como da pequena aristocracia hispanorromana.
miniatura|dereita|240px|O Acueduto de Segovia, importante obra de construción civil romana. As orixes administrativas españolas parten da época romana e a súa división provincial.
209 a.C.: Declive do exército de Aníbal Barca en Italia e comezo da gran conquista de Hispania por parte de Roma. Esta anexiona a península e pártea en dúas provincias: Hispania citerior e Hispania ulterior.
Do 143 a. C. ó 139 a. C. revolta lusitana contra as lexións de Roma. Viriato alcanza gran fama como caudillo.
133 a. C. os numantinos prefiren morrer abrasados que renderen a praza fronte ás tropas de Emiliano Escipión.
27 a. C. división da península en Tarraconensis, Baetica e Lusitania.
264, os suevos e os francos chegan a Tarracino (Tarragona). Son expulsados polas tropas romanas.
409, os suevos establécense na Gallaecia.
Época xermánica
Ruralización xeneralizada da sociedade. Seguindo a tónica do Baixo Imperio, as cidades seguen a perder poboación en favor do campo. Cada vez máis latifundios dependen de pequenos señores feudais que teñen o poder efectivo.
585 O rei visigodo Leovixildo faise co trono do reino de Galicia. Unión política da Península Ibérica e Septimania. 586 - 601 reinado de Recaredo, enfrontamentos cos borgoñóns na Septimania e cos bizantinos en Levante. 586, alzamento suevo comandado por Malarico. 587 Recaredo, fillo de Leovixildo, convértese ó catolicismo. Unión relixiosa da península.
633 IV Concilio de Toledo. Obriga ós xudeus a se bautizaren. Os novos reis deben ser confirmados pola Igrexa.
The Horrible Truth About Burma
The Horrible Truth About Burma é unha colección postuma de gravacións ao vivo da banda estadounidense de post-punk Mission of Burma. Foi gravado durante a súa xira de despedida en 1983 e editouse no ano 1995 polo selo Ace of Hearts. A banda decidiu deixalo porque o acúfeno do seu líder Roger Miller acadara un nivel perigoso, e incluso no libreto do álbum pode verse unha foto súa no escenario con auriculares de protección.
O álbum sería reeditado en 1997 por Ryko, e posteriormente apareceron as edicións "Standard" e "Definitive" de Matador Records en 2008. Esta última edición en CD e a versión en vinilo tamén inclúen un DVD co concerto completo no hotel Bradford de Boston.
Listaxe de cancións
Todos os temas compostos por Roger Miller, agás onde se indique.
Historia de España
Época xermánica
711, batalla de Guadalete, os musulmáns desembarcan na península e derrotan a don Rodrigo.
Dominio árabe
O interese musulmán na península volveu con forza ao redor do ano 1000, cando Al-Mansur (coñecido como Almanzor), saqueó Barcelona (985). Segundo o seu fillo, outras cidades cristiás foron obxecto de numerosas incursións.
Logo da morte do seu fillo, o califato afundiuse nunha guerra civil e dividiuse nos chamados "Reinos de Taifas". Os reis das taifas competiron entre si non só na guerra, senón tamén na protección das artes e a cultura, que gozaron dunha recuperación breve. Os reinos de taifas perderan terreo fronte aos reinos cristiáns do norte e, logo da perda de Toledo en 1085, os gobernantes musulmáns de mala gana invitaron aos almorábides, que invadiron A o-Andalus desde o norte de África e estableceron un novo imperio. No século XII o Imperio almorábide rompeuse de novo, só para ser tomado pola invasión almohade, que foron derrotados na decisiva batalla das Navas de Tolosa en 1212.
A España medieval foi escenario de guerra case constante entre musulmáns e cristiáns. Os almohades, que tomaran o control dos magrebís, dos almorábides e dos territorios andaluces polo 1147, superaron con fartura aos almorábides na perspectiva fundamentalista, e trataron aos Dhimmis con dureza. O trato cara aos xudeus neste momento na península ibérica variara moito entre os distintos reinos musulmáns e cristiáns. O emirato de Granada de mediados do século XIII foi o único reino independente musulmán en España, que duraría ata 1492. Malia a diminución dos reinos musulmáns e controlados, é importante ter en conta os efectos a longo prazo que se exercen sobre a península polos musulmáns na tecnoloxía, a cultura e a sociedade.
Neste tempo, os reis de Aragón gobernaron territorios que consistían non só no Reino de Aragón, senón tamén no Principado de Cataluña, e máis tarde das Illas Baleares, o Reino de Valencia, Sicilia, Nápoles e Sardeña. A Compañía catalá procedeu a ocupar o ducado de Atenas, que se coloca baixo a protección dun príncipe da Casa de Aragón, que o gobernou ata 1379.
Imperio español
Ver Renacemento en España
Reis Católicos, séc. XV
Co matrimonio (1474) da raíña Isabel de Castela e Fernando de Aragón, créase o primeiro goberno realmente unitario dende a época visigótica (lémbrese Recaredo Rex Hispanorum).
O 2 de xaneiro de 1492, o derradeiro rei musulmán (Boabdil) de Granada é deposto e remata a Reconquista.
O 12 de outubro de 1492, da man de Cristovo Colón, apoiado polos Reis Católicos, unha expedición descubriu América. Estaba composta por unha nao (a Santa María) e dúas carabelas (a Niña e a Pinta).
Creación do Tribunal da Santa Inquisición. Este tribunal perduraría ata ben entrado o século XIX.
Expulsión dos xudeus. Os Reis Católicos seguiron sempre unha política centralizadora e homoxeneizante.
A creación de institucións centralizadoras, tanto xurídicas como militares, converten a España nun dos primeiros estados modernos do Renacemento que abandona a Idade Media.
Conquista das Illas Canarias
miniatura|200px|[[Bencomo foi un mencey guanche de Tenerife que liderou a resistencia nativa nesta illa ao longo da conquista española.]] A conquista das Illas Canarias por parte da Coroa de Castela levouse a cabo entre 1402 e 1496. Pódense distinguir dous períodos neste proceso: a Conquista señorial, levada a cabo pola nobreza a cambio dun pacto de vasalaxe, e a Conquista reguenga, levada a cabo directamente pola Coroa, durante o reinado dos Reis Católicos.
Para o seu estudo, os historiadores distinguen dous períodos na conquista de Canarias:
Forxa do Imperio
Trala morte de Isabel I (1504), Xoana como herdeira pasou a se-la nova raíña, pero Fernando de Aragón tivo que facerse co poder (rexente de Castela e Rei de Aragón) de ambos os reinos por mor do complicado estado mental da súa filla. En 1509 tomouse a decisión de encerra-la no castelo de Tordesillas. Xoana falecería o 12 de abril de 1555.
Cando morre Fernando, asume a xefatura do Estado o seu neto Carlos, pero ata 1555 seguiu figurando Xoana I como raíña legal, aparecendo o seu nome en tódolos documentos oficiais da coroa.
Carlos I
miniatura|dereita|Carlos I a cabalo. [[Tiziano.]]
A maior ambición de Carlos I de España (rei de 1516 a 1556) e V de Alemaña (emperador de 1519 a 1556), era a de crear un imperio universal de carácter católico. Mellor non puido empezar, xa que ós dominios españois en España, Italia e América, se unirían os dos Habsburgo, e no 1519 os estados alemáns elixiríano emperador do Sacro Imperio Romano Xermánico. No 1526 obtería o Milanesado (Tratado de Madrid), a finais desa década obtería as posesións do ducado de Borgoña, tras vencer unha e outra vez (Pavía, Bicoca,...) a Francisco I de Francia. Este último ducado teríao que devolver polas presións da alianza de Francia, o Papa e os príncipes italianos (Liga de Cognac).
En 1547 tivo lugar a vitoria de Mühlberg. Henrique II, novo rei francés, alíase coa Liga de Esmalcalda. En 1555 acadouse a paz de Ausburgo, Carlos I recoñece o dereito á liberdade relixiosa no imperio. 25 de outubro, Carlos abdica no seu irmán e no seu fillo.
21 de setembro de 1558, morre no mosteiro de Yuste, Estremadura.
Filipe II
O 25 de outubro de 1556 Filipe II de España pasa a ser coroado rei das Españas e das Indias. Este monarca herdaría tódalas posesións do seu pai agás as do Imperio Alemán. Coma o seu pai foi o monarca máis poderoso do seu tempo. Trala anexión de Portugal reinou tamén sobre o imperio desta nación.
Unión peninsular: Vacante o trono portugués, Filipe II fillo da infanta Isabel de Portugal era o candidato máis axeitado, porén, parte da nobreza lusa defendeu a candidatura do Prior de Crato, fillo bastardo do rei Don Sebastián. O Duque de Alba cruzou a península e apareceu no territorio portugués cun inmenso exército formado por terzos de veteranos das guerras contra Francia (os "terzos de Alba"). Venceu ás tropas reunidas para defender a Crato nun paseo militar. Filipe II foi proclamado rei de Portugal nas Cortes de Thomar (1580), xurando respecta-los foros e os privilexios, tal como se viña facendo por exemplo con Aragón ou Navarra.
En 1598 Filipe morría no mosteiro-palacio de El Escorial. As súas guerras contra Francia e Inglaterra, as sublevacións dos Países Baixos e o esforzo da expansión colonial esgotaran as súas forzas e as de todo o reino. Intuíase unha próxima decadencia do imperio, pero esta tardaría case medio século en saír á superficie. Filipe II deixou como herdeiro ó seu fillo Filipe froito do seu cuarto e derradeiro matrimonio con Ana de Austria.
Decadencia
Durante o reinado dos tres últimos Austrias, so monarcas irán perdendo influenxia política pese a continuar posuindo o patrimonio real máis grande do mundo, con presenza nos cinco continentes. A corrupción da clase dirixente, as custosas aventuras militares e o parón da ciencia por mor da Igrexa serán varias das causas desta decadencia.
O estilo arquitectónico predominante é o Barroco, que supón unha ruptura das formas xeometrizantes do renacentismo previo.
Filipe III
Filipe III de España, durante o seu reinado continúa a hexemonía mundial española.
Reinado de pacificación se se compara cos seus predecesores. Tensión co Imperio Otomán, República de Venecia e o dux de Savoia.
De 1601 ó 1606 a Corte establécese en Valladolid.
1618, comeza a guerra dos Trinta Anos. España apoia ó emperador Fernando II de Austria contra o elector do Palatinado Federico V.
Filipe IV
Con Filipe IV comeza a declina-la hexemonía española.
O rei exerce de mecenas propiciando grandes logros na música, literatura, artes escénicas. Período de luxo bizantino e exaltación na corte.
Exerce o goberno Gaspar de Guzmán, máis coñecido coma conde-duque de Olivares, do 1621 ó 1643.
So 1643 ó 1665 a confidente do rei, sor Mª Jesús de Ágreda inflúe notoriamente nas decisións estatais.
1648, Paz de Munster, España perde o norte dos Países Baixos. Fin da guerra dos Trinta Anos.
Independencia de Portugal trala derrota de Villaviciosa.
Carlos II
O reinado de Carlos II iníciase en 1675, ao rematar a rexencia de Mariana de Austria, nai de Carlos II. Entre 1677 a 1679 goberna Xoán Xosé de Austria, ségueno o Duque de Medinacelli e mailo Conde de Oropesa.
Os Borbóns e o século XVIII
Filipe V
Fernando VI
Carlos IV