cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Grant Wood
A súa obra
Ao longo da súa vida alugou o seu talento a moitos negocios con sede en Iowa, como unha fonte continua de ingresos. Isto incluía a pintura de anuncios, esbozos de cuartos dun depósito de cadáveres para folletos de promoción e, nun caso, deseñando o decorado temático sobre o millo (incluíndo a lámpada de araña) para o comedor dun hotel. Ademais, fixo unha viaxe en 1928 a Múnic para supervisar a realización das vidreiras que deseñara para o Edificio Memorial de Veteranos de Cedar Rapids.
Rexionalismo
miniatura|[[American Gothic (cadro)|American Gothic (1930).]] miniatura|Daughters of Revolution (1932) Grant Wood relaciónase sobre todo co movemento estadounidense do rexionalismo que se localizou sobre todo no Medio Oeste. Foi un dos tres artistas máis asociados con este movemento. Os outros, John Steuart Curry e Thomas Hart Benton, regresaron ao Medio Oeste nos anos 1930 debido aos ánimos que lles deu Wood e a axuda con cargos docentes locais para eles en universidades en Wisconsin e Kansas respectivamente. Xunto con Benton, Curry, e outros artistas rexionalistas, a obra de Wood foi comercializada a través de Associated American Artists en Nova York durante moitos anos.
A obra máis coñecida de Wood é o seu cadro de 1930 American Gothic, unha das imaxes máis coñecidas da arte estadounidense no século XX. O cadro foi exposto por vez primeira no Art Institute of Chicago onde aínda se atopa. A pintura é parodiada con frecuencia na cultura popular, e segue a ser un dos exemplos máis notables do rexionalismo. Wood está considerado o artista padrón de Cedar Rapids, e un dos seus deseños represéntase no cuarto de dólar conmemorativo de Iowa de 2004.
Catherine Keener
Traxectoria
Comezou a actuar na década de 1980 no teatro universitario e logo pasou á televisión (na serie Ohara) e ao cinema (en About Last Night...).
O seu primeiro papel como protagonista foi en Johnny Suede co daquela descoñecido Brad Pitt e conseguiu a súa primeira candidatura ao Oscar á mellor actriz secundaria no ano 2000 por Being John Malkovich.
Beca, Bastavales, Brión
Beca é un lugar da parroquia dos Bastavales no concello coruñés de Brión na comarca de Santiago. Tiña 50 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 22 eran homes e 28 eran mulleres.
Outeiro, Castro de Rei
Santa María de Outeiro é unha parroquia que se localiza no concello de Castro de Rei. Segundo o IGE en 2014 tiña 332 habitantes (159 homes e 173 mulleres), 56 menos ca en 2004 (197 mulleres e 191 homes) e 83 menos ca en 1999. Ten 18 entidades de poboación.
Adler (automoción)
Adler ("Aguia" en alemán) foi un fabricante alemán de automóbiles e motos desde 1900 ata 1957.
Historia
A fábrica Adler producía bicicletas, máquinas de escribir e motos, ademais de automóbiles. Antes da primeira guerra mundial, nos primeiros coches a empresa utilizou motores De Dion de dous e catro cilindros que ían desde 1.032 cc ata 9.081 cc, a partir de 1902 (o ano en que Edmund Rumpler converteuse en director técnico), tamén utilizou os seus propios motores. Estes coches, conducido por Erwin Kleyer e Otto Kleyer (fillos do fundador da compañía Heinrich Kleyer) e Alfred Theves gañaron moitos premios deportivos. Na década de 1920, Karl Irion correu con moitos Adler, os modelos máis populares da época eran o 1550 cc, 2298 cc, e 4700 cc de catro cilindros e o 2.580 cc de seis cilindros. Moitos dos modelos Standard, construídos entre 1927 e 1934, contou con carrocería Gropius e Neuss. Estes tiñan motores de seis cilindros e 2.916 cc e de oito cilindros e 3887 cc. O Standard foi o primeiro coche europeo de usar freos hidráulicos, a partir de 1926, cando estaban equipados cun sistema ATE-Lockheed. De 1927 a 1929 Clärenore Stinnes foi a primeira en dar a volta ao mundo en coche, nun Adler Standard 6.
miniatura|Adler Standard 6, o modelo que [[Clärenore Stinnes levou na súa viaxe ao redor do mundo.]]
En decembro de 1930, Adler asígnalle o enxeñeiro alemán Josef Ganz, que tamén foi editor xefe da revista Motor-Kritik, como enxeñeiro consultor. Nos primeiros meses de 1931, Ganz construíu un prototipo lixeiro de Volkswagen para Adler cun chasis tubular, un motor central, e suspensión independente con eixo de oscilación na parte traseira. Logo de finalización en maio de 1931, Ganz alcumou o seu novo prototipo como Maikäfer (escaravello). Logo dun cambio na xestión de Adler, o desenvolvemento do Maikäfer foi detido xa que o novo director técnico de Hans Gustav Röhr concéntrase nos coches de tracción dianteira.
Logo da segunda guerra mundial, tomouse a decisión de non retomar a construción de automóbiles. A produción de motocicletas reiniciouse en 1949 e continuou durante 8 anos, iniciando á produción da 250S MB. Como parte das reparacións de guerra dos aliados, os deseños de motocicletas Adler foron tomados por BSA en Gran Bretaña e máis tarde foron utilizados pola compañía británica Ariel para producir os modelos 'Arrow' e 'Leader'. Cada vez máis, Adler centrouse na fabricación de equipos de oficina. A empresa asociada a (TWN) para formar Trumpf-Adler, e foi adquirida por Grundig en 1957, e posteriormente por Olivetti.
Pacios, Castro de Rei
San Salvador de Pacios é unha parroquia que se localiza no concello de Castro de Rei. Segundo o padrón municipal de 2004 tiña 177 habitantes (90 mulleres e 87 homes), distribuídos en 13 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 185 habitantes. Segundo o IGE, no 2014 a súa poboación descendera ata os 137 habitantes, sendo 68 homes e 69 mulleres.
Alexander Mostovoi
Aleksandr Vladimirovich Mostovoi (en ruso: Александр Владимирович Мостовой), nado en Lomonosov o 22 de agosto de 1968, é un exfutbolista ruso. Xogaba de centrocampista e pasou a maior parte da súa carreira no Celta de Vigo.
Biografía
Militou no Spartak Moscova, en dous equipos franceses, o Caen e o Estrasburgo, no Benfica de Lisboa e, oito campañas, no Celta de Vigo onde rendeu a un nivel excepcional e gañou o alcume de "O Tsar de Balaídos".
No seu palmarés hai dúas ligas rusas, e unha liga e unha copa lusas. Da súa época no Celta de Vigo; destaca o seu temperamento e carácter gañador, que lle fixo vivir episodios polémicos. Alí, gañou a Copa Intertoto de 2000. É considerado o mellor xogador da historia do Celta de Vigo.
Filmes propostos ó mellor filme internacional na 44ª edición dos Óscar
200px|miniatura|[[Vittorio De Sica, director do filme gañador.]] Os seguintes 20 filmes, todos eles de países diferentes, foron propostos na 44ª edición dos Óscar para o premio de mellor filme en lingua non inglesa. Os títulos salientados en azul e verde son os cinco filmes nomeados, en representación de Israel, Italia, o Xapón, Suecia e a Unión Soviética. O galardón recaeu sobre Italia, co filme Il giardino dei Finzi-Contini, un drama sobre unha familia xudía en Italia.
Alexander Mostovoi
Expulsión da Selección
Na Eurocopa de fútbol de 2004 Mostovoi foi expulsado da Selección de fútbol de Rusia polo seleccionador ruso Gueorgui Yártsev. Rusia perdera 1-0 contra España, á conclusión do partido Mostovoi fixo unhas declaracións nas que criticaba os métodos de preparación do equipo para a Eurocopa.
Fichaxe polo Alavés
Despois de estar sete meses sen xogar e con 36 anos, en marzo de 2005 Mostovoi asina un contrato con Dmitry Piterman que o vincula co Deportivo Alavés ata final de temporada.
O seu primeiro e único partido no Alavés foi contra o Cádiz CF no que entrou no minuto 78 e nos doce que restaban máis os cinco de prolongación anotou o único gol do equipo no enfrontamento e estivo a piques de marcar o segundo coa testa, unha acción que suporía o empate (2–2). Finalmente, o Alavés perdeu ese encontro (1–3). O ruso, despois de preto de 30 días no equipo, fixo saber ós responsables do club a súa intención de abandonar o equipo alegando problemas nas costas.
Filmes propostos ó mellor filme internacional na 44ª edición dos Óscar
Bulgaria e o Canadá presentaron filmes por vez primeira para a súa consideración.
Alexander Mostovoi
Selección nacional
miniatura|De esquerda a dereita, [[Víctor Fernández, Nicolás Pastoriza, Víctor López e Rafa Valero, na presentación do libro Diez años sin el 10 sobre Alexander Mostovoi.]]
Foi internacional en 65 ocasiones. Xogando 15 partidos coa Selección de fútbol da Unión Soviética e os outros 50 coa Selección de fútbol de Rusia. O seu derradeiro partido coa seleción xogouno na Eurocopa do 2004 no cal perdeu 1-0 contra España.
O Anido, A Agualada, Coristanco
O Anido é un lugar da parroquia da Agualada no concello coruñés de Coristanco na comarca de Bergantiños. Tiña 13 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales eran 7 homes e 6 mulleres.
A Torre de Lama, As Ribeiras do Sor, Mañón
A Torre de Lama é un lugar da parroquia das Ribeiras do Sor no concello coruñés de Mañón, na comarca do Ortegal. Segundo o IGE, en 2011 tiña 7 habitantes (4 homes e 3 mulleres).
Toponimia
O orónimo provén do latín, e indica un lugar con lama ou lodo.
Fokienia
Fokienia é un xénero de coníferas da familia das cupresáceas (Cupressaceae), subfamilia das cupresoideas (Cupressoideae).
É un taxon monotípico, xa que inclúe unha única especie viva, Fokienia hodginsii, coñecida en inglés como Fujian cypress, en chinés como 福建柏, en pinyin fú jiàn bǎi, e en vietnamita como po mu.
Ademais coñécese tamén dúas especies fósiles, Fokienia ravenscragensis McIver & Basinge do paleoceno de Alberta e o suroeste de Saskatchewan, Canadá, e Fokienia shengxianensis Wenlong, Suna & Liu, do mioceno tardío do leste da China.
Características
As principais características desta especies son:
Ecoloxía
É unha especie ben adaptada a climas suaves con abundantes chuvias, que se encuentra no seu hábitat natural en solos húmidos, en zonas de alta montaña. En Vietnam encóntrase a altitudes superiores aos 900 m sobre en solos de orixe granítica ou en montañas de pedra calcaria, formando bosques puros o mesturados con Dacrydium elatum, Pinus dalatensis e outras especies de árbores de follas caducas das familias das fagáceas, lauráceas ou magnoliáceas.
Xénero
O xénero describírono en 1911 o botánico e sinólogo escocés Augustine Henry e o palebotánico galés Hugh Hamshaw Thomas.
Especie
A especie foi descrita por primeira vez en 1908 polo botánico e explorador inglés Stephen Troyte Dunn, co nome de Cupressus hodginsii. nun traballo publicado no ''J. Linn. Soc., Bot''. 38:367.
Posteriormente, en 1911, foi reclasificada por A. Henry e H. H. Thomas dentro do xénero Fokienia creado por estes científicos nese mesmo ano.
Sinónimos
Ademais de polo nome actualmente válido, a especie coñeceuse tamén polos sinónimos seguintes:
Especies emparentadas
Fokienia é un xénero intermedio entre Chamaecyparis e Calocedrus. Xeneticamente está moito máis próximo a Chamaecyparis, e non todos os botánicos recoñecen a Fokienia como un xénero separado.
Usos
A madeira desta especie é moi parecida á doutras cupresáceas, fina e cun aroma característico. Os laosianos e os membros da etnia Yao chinesa (Dao, en Vietnam) usan a súa madeira constuír as paredes e os teitos das súas casas. Antigamente foi utilizada tamén para facer cadaleitos. En Vietnam considérase unha madeira preciosa debido ao seu aroma característico e á súa densidade excepcional, polo que se utiliza para facer obras de arte, mobles e para fabricar carbón de alto poder calorífico. Porén, considérase unha especie ameazada en dito país. En Vietmam, a destilación, especialmente da súa raíz, produce un aceite esencial, chamado aceite de po mu, usado en aromaterapia.
Posíbeis nomes galegos
Segundo as normas para a nomenclatura en linguas vulgares das especies vexetais, que aconsellan dar nomes diferentes ás especies de xéneros distintos, uns posíbeis nomes en galego poderían ser falso ciprés de Fujian, ou falso ciprés de Hodgins.
Arquivo Xeral de Simancas
miniatura|[[Castelo de Simancas, edificio que alberga o arquivo.]] O Arquivo Xeral de Simancas comezou a funcionar en 1540 como arquivo xeral da Coroa de Castela por orde de Filipe II, instalado no castelo de Simancas na provincia de Valladolid.
Dotado dun dos primeiros regulamentos de arquivos do mundo (1588), funcionou como arquivo corrente da monarquía española ata 1844 ao se converter en arquivo histórico, para uso de historiadores e investigadores e establecerse o arquivo corrente a Alcalá de Henares. Conserva entre 50 e 60 millóns de documentos, o que o converte nun dos principais arquivos históricos do mundo.
O Arquivo Xeral de Simancas conta con arquiveiros asignados desde o seu comezo, a familia Ayala desempeñou o cargo ininterrompidamente desde Diego de Ayala no século XVI ata Manuel de la Cruz Ayala y Rosales no comezo do século XIX. Durante a Guerra de Independencia o castelo serviu como cuartel das tropas francesas e deixou momentaneamente de prestar servizo o arquivo, o estrago para os fondos foi considerable e produciuse tamén roubo de documentación.
Manuel Murguía foi o seu director de 1869 a 1870 porén o seu enfrontamento co anterior xefe, Francisco Díaz Sánchez, levará ao seu traslado a Galicia.
Xosé Manuel Marcote
Xosé Manuel Marcote Gil, nado en Baiona o 30 de marzo de 1976, é un político galego do BNG.
Traxectoria
Responsable local do BNG en Baiona, foi o número dous da candidatura do BNG para as eleccións municipais de 2015 e foi elixido concelleiro. En 2016 foi elixido membro da Executiva do BNG.
CB Gran Canaria
O Club Baloncesto Gran Canaria - Claret, S.A.D., coñecido tamén coma Dreamland Gran Canaria por motivos de patrocinio, é un equipo profesional de baloncesto español con sede na cidade das Palmas de Gran Canaria, nas Illas Canarias. Fundado en 1963 co nome de Colegio Claret, actualmente xoga na Liga ACB. Desde 2014, tras deixar o Centro Insular de Deportes, o equipo disputa os seus partidos como local no Gran Canaria Arena, recinto con capacidade para acoller 11 500 espectadores.
Historia
O actual CB Gran Canaria naceu no ano 1963 dentro do Colexio Claret, e durante moitos anos xogou co nome de dita entidade. Tralos bos resultados nas competicións escolares, decidiu federar ao equipo, que pasou a integrarse na Segunda División. Até o ano 1984, p seu primeiro equipo militaría nesa categoría, e é ese mesmo ano cando se decide a confeccionar uns estatutos propios para ter personalidade xurídica independente. Ditos estatutos son aprobados o 22 de maio de 1985 polo que o equipo pasa a denominarse Claret Club de Baloncesto.
Na temporada 1984−85 acada o ascenso á Liga ACB, baixo a denominación de Claret Bofill e xogando os seus partidos no Pavillón Municipal de Tamaraceite debuta na máxima categoría, que non pode conservar, baixando de novo á Primeira División B. Ascende de novo á Liga ACB na temporada 1987−88, pasando na temporada seguinte a denominarse C.B. Gran Canaria nun intento de reivindicar ao Club como expoñente de onde asenta á súa masa social. No seu regreso á ACB, estrea novo pavillón en setembro de 1988, o Centro Insular de Deportes. Tras dúas temporadas na ACB, descendeu novamente á Primeira División B para recuperar de novo a súa praza na máxima categoría na temporada 1991−92.
Por esixencias do Consello Superior de Deportes faise de obrigado cumprimento a transformación do club en Sociedade Anónima Deportiva, a cal se constitúe o 30 de xuño de 1992 logo dun apoio incondicional por parte das institucións locais (Cabido de Gran Canaria, Concello,...) e o accionariado privado. Logo de varias temporadas na categoría de prata do baloncesto español (Primeira División e Liga EBA), na temporada 1994-95, o actual Gran Canaria lograba o campionato da Liga EBA e o ascenso automático por cuarta vez á Liga ACB. Dende aquela militou na máxima categoría do baloncesto español de xeito ininterrompido.
A temporada 2006−07 supuxo a duodécima participación consecutiva na Liga ACB. Foi a temporada onde obtivo o maior número de vitorias (23) e na que se conseguiu permanecer imbatido en toda a segunda volta da fase regular da ACB, no Centro Insular de Deportes. O Gran Canaria participou por sexto ano nos play-off (quinto ano consecutivo), na fase final da Copa do Rei (quinta temporada e terceira consecutiva) e un ano máis (o terceiro) na competición europea, a Copa da ULEB. Na temporada 2007−08 non se conseguen os obxectivos iniciais, quedando fora da fase final da Copa do Rei e dos play-off finais, obtendo un noveno posto que permite ao club participar na Copa da ULEB, na súa actual denominación de Eurocup.
Miramar de Baixo, As Ribeiras do Sor, Mañón
Miramar de Baixo é un lugar da parroquia das Ribeiras do Sor no concello coruñés de Mañón, na comarca do Ortegal. Segundo o IGE, en 2011 contaba cun habitante (1 muller).
CB Gran Canaria
Historia
Na temporada 2008−09 o equipo logrou ser líder durante unha xornada logo de vencer ao Unicaja Málaga no Centro Insular de Deportes, finalizando unha grande primeira volta na que se conseguen 10 vitorias, o equipo clasifícase para disputar a Copa do Rei disputada no Pazo de Deportes da Comunidade de Madrid, onde cae en cuartos de final ante o Unicaja Málaga. Durante a segunda volta lógranse outras 10 vitorias que clasifican ao equipo para os play-off polo título. O seu rival en cuartos de final foi o seu verdugo na Copa o Unicaja de Málaga. No primeiro partido en Málaga houbo vitoria 90-96, mais o Unicaja remontou gañando no CID e o terceiro e último partido en Málaga, o que supuxo a eliminación. Esta será lembrada pola consecución de 12 vitorias consecutivas como local, sendo o mellor rexistro do equipo na ACB, e igualando con 7 vitorias consecutivas a marca acadada na temporada 2005-06. O sexto posto final permítelle xogar unha vez máis en competición europea.
En [2014 o equipo estrea un novo pavillón, o Gran Canaria Arena, o cal conta con capacidade para 11 500 espectadores. Entre o ano de inauguración do pavillón e 2018 o equipo consegue particpar de forma consecutiva en catro EuroCups, sendo finalista da edición de 2015, onde perderon na final por 66–91 e 83–64 ante o Khimki ruso. En 2018 o equipo chega as semifinais da ACB e consegue a súa participación na Euroliga 2018-19. Porén, o equipo acaba cun rexistro de 8−22, moi lonxe de clasficarse aos play-offs.
Patrocinios
Por motivos de patrocinio, o club tivo diversos nomes ao longo da súa historia.
Código obxecto
O código obxecto é o código máquina (normalmente incluído nun ficheiro) binario resultante da compilación do código fonte expresado nunha linguaxe de programación; a compilación realízaa un compilador específico para unha linguaxe de programación específica na que está escrito o código fonte.
CB Gran Canaria
Adestradores
A seguinte é unha lista dos adestradores do Gran Canaria desde 1985.
Palmarés
Supercopa
Artturi Ilmari Virtanen
Artturi Ilmari Virtanen, nado o 15 de xaneiro de 1895 en Helsinqui (Imperio Ruso) e finado o 11 de novembro de 1973 en Helsinqui (Finlandia), foi un químico e profesor universitario finlandés, gañador do Premio Nobel de Química en 1945.
Biografía
Virtanen naceu en Helsinqui, naqueles momentos parte do Imperio ruso, e actualmente capital de Finlandia. Estudou no liceo clásico en Viipuri, tras o cal se dedicou ao estudo da química, a bioloxía e a física. En 1939 obtivo o cargo de profesor de bioquímica no Instituto Tecnolóxico de Finlandia en Helsinqui, dependente da Universidade de Helsinqui.
Investigacións científicas
As súas investigacións tratan sobre os alimentos parcialmente sintéticos para o gando, as bacterias fixadoras de nitróxeno nos nódulos da raíz e tamén sobre métodos mellorados de preservación da manteiga.
En 1945 Virtanen recibiu o premio Nobel de química, pola súa investigación en química aplicada agrícola e en nutrición, especialmente polo seu método da preservación da forraxe (forraxe de AIV). O método (que publicara en 1943) mellorou a almacenaxe da forraxe verde, que é importante durante os invernos longos. O proceso inclúe a adición do Ácido clorhídrico ou sulfúrico diluído no gran para almacenalo novamente. O incremento de acidez detén a fermentación e non ten ningún efecto nocivo no valor nutritivo da forraxe ou nos animais que a inxiren.
Recoñecementos
O asteroide (1449) Virtanen, descuberto polo renomeado astrónomo e físico finlandés Yrjö Väisälä, foi nomeado na súa honra. O cráter lunar Virtanen recibio o nome no seu honor.
Antonio Goyanes Cedrón
Juan Antonio Goyanes Cedrón, finado en Ponteceso o 14 de setembro de 1952, foi un avogado e político galego.
Traxectoria
Fillo de José Goyanes Meneses e irmán de Vicente Goyanes Cedrón. Licenciado en Dereito, foi xuíz municipal de Ponteceso (1903). Durante a Segunda República militou no Partido Radical. Deputado provincial, foi elixido presidente da Deputación da Coruña en abril de 1934, permanecendo no cargo ata decembro de 1935.
Vida persoal
Casou con Teresa Varela Amarelle, filla de Isabel Amarelle Rodríguez, e foi pai de José, Isabel, Clarisa e Daniel Goyanes Varela.
Francisco Pérez Leirós
Francisco Pérez Leirós, nado no Porriño o 5 de maio de 1895 e finado en Buenos Aires o 14 de agosto de 1971, foi un político e sindicalista galego na Arxentina.
Traxectoria
A súa familia trasladouse á Arxentina cando Francisco tiña tres anos. Traballou como obreiro e pintor. En 1912 afiliouse ao Partido Socialista e foi deputado no Congreso Nacional (1924, 1931, 1934 e 1942). Promoveu reformas sociais como unha lei de previsión social para gráficos e xornalistas. En 1916 fundou a Unión de Obreros y Empleados Municipales de Bos Aires (UOEM), da que foi secretario xeral a partir de 1919. En 1922 participou na creación da Unión Sindical Argentina (USA) e en 1926 promoveu a creación dunha Central Sindical. Desde 1935 participou nas tarefas directivas da Confederación General del Trabajo. O seu proxecto de formar unha central obreira latinoamericana culminou na creación da Confederación de Trabajadores de América Latina (CETAL) en 1938, da que foi vicepresidente ata 1945. Durante os gobernos de Juan Domingo Perón desenvolveu a súa actividade na clandestinidade. Participou na Organización Regional Interamericana del Trabajo (ORIT). Dirixiu os xornais obreiros bonaerenses Democracia Sindical, La Confederación e El Obrero Municipal.
María del Carmen Varela Bermúdez
María del Carmen Varela Bermúdez, II condesa de Ramirás, finada en Madrid o 15 de novembro de 1927, foi unha aristócrata galega.
Traxectoria
Filla de José Varela Cadaval, á súa morte sucedeuno no título por Real carta de sucesión do 14 de xuño de 1886. Casou co seu curmán José María Bermúdez de la Puente. O fillo máis vello, Alfonso Bermúdez Varela, herdou o condado de Ramiranes, e o segundo, José María, foi conde de Castelo.
El Alcance (A Coruña)
Historia e características
Subtitulado Diario político y literario de la tarde, apareceu a finais de xullo de 1885. Representaba a unha das faccións do Partido Conservador. Estivo dirixido por Eugenio Romo Jara a quen substituíu en 1886 Ezequiel Fernández Miranda. En 1888 cambiou o seu subtítulo por Diario político de la mañana, de literatura, noticias y anuncios.
Illotes Adelfoi
Os Illotes Adelfoi (Αδελφοί, "irmáns") son dúas illas gregas nas Espóradas. Están situadas a 10 km ao este-sueste da illa principal de Alonnisos. O censo de 2001 rexistraba unha poboación de once habitantes.
Hilary Duff
Hilary Erhard Duff, nada en Houston (Texas) o 28 de setembro de 1987, é unha actriz, cantante, modelo e deseñadora de moda estadounidense.
Traxectoria
Comezou no mundo do espectáculo facendo teatro e actuando en distintas series e películas de éxito mediano. No ano 2001 adquiriu fama e popularidade ao protagonizar a serie de televisión Lizzie McGuire de Disney Channel. Participou en distintas películas coma a saga Cheaper by the Dozen, Unha cincenta moderna e The Lizzie McGuire Movie.
No ano 2002 debutou como cantante e ampliou o seu repertorio dentro da música pop con álbums multi-platino como: Metamorphosis (2003), Most Wanted (2005) e Dignity (2007), e ata o día de hoxe vendeu 22 millóns de álbums a nivel mundial.
O emporio de Hilary Duff comprende non soamente películas e álbums de éxito mundial, senón tamén unha liña de roupa, Stuff By Hilary Duff, a súa propia liña, Femme for DKNY. Tamén lanzou a súa propia fragrancia en 2007, With Love... Hilary Duff cunha nova versión en 2008, Wrapped With Love, baixo o selo Elizabeth Arden.
En 2010 debutou como autora literaria e publicou o seu primeiro libro: Elixir.
Bormoio, A Agualada, Coristanco
Bormoio é un lugar da parroquia da Agualada no concello coruñés de Coristanco na Comarca de Bergantiños. Tiña 336 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales eran 156 homes e 180 mulleres.
Puri Ameixide
Purificación Ameixide Rodríguez, máis coñecida como Puri Ameixide, nada en Monforte de Lemos en 1967, é unha profesora e escritora galega.
Calculadora
miniatura|Unha calculadora científica convencional.
Puri Ameixide
Traxectoria
Aos nove anos marchou de Monforte e logo viviu e estudou na Coruña. Licenciouse en Filoloxía Galego-Portuguesa na Universidade de Santiago de Compostela en 1990. Dende 1991 exerceu a docencia, en Lingua Galega e Literatura, primeiro en Vigo e posteriormente no IES Antón Alonso Ríos de Tomiño.
Calculadora
Definición
Unha calculadora é unha dispositivo que se emprega para realizar cálculos aritméticos.
Puri Ameixide
Traxectoria
En 2013 publicou Nada se esquece, novela de formación protagonizada por unha rapaza, Laura Souto , e ambientada nos finais da década de 1960, nos tempos da ditadura franquista. Laura narra en primeira persoa as relacións coa nai e a irmá, os problemas coas amigas, o primeiro amor e o ambiente escolar monfortino desa época; todo mentres agardan para mudarse a vivir a Vigo. De fondo a música e, sobre todo, as películas do cine e da televisión.
Calculadora
Definición
Aínda que as calculadoras modernas incorporan a miúdo un ordenador de propósito xeral, deséñanse para realizar certas operacións máis que para ser flexíbeis. Por exemplo, existen calculadoras gráficas especializadas en campos matemáticos gráficos como a trigonometría e a estatística. Tamén adoitan ser máis portátiles que a maioría dos computadores, se ben algunhas PDAs teñen tamaños semellantes ós modelos típicos de calculadora.
Puri Ameixide
Traxectoria
En 2018 publicou Claro de lúa. Novela protagonizada por Rosa e Leandro, nos tempos da francesada na Guarda que pode lembrar a Jane Austen, Charlotte Brontë e Lev Tolstoi. O título lembra a denominación popular da Sonata para piano n.º 14, de Ludwig van Beethoven en 1801. A historia tamén lembra as novelas de fidalgos de Otero Pedrayo. Segundo Dolores Martínez Torres: con indisimulado manierismo romántico, esta voluminosa novela tece un amable relato costumista da incipiente burguesía da vila da Guarda a principios do século XIX. Para Xurxo González: ''é un volume conformado por 469 páxinas. Un grosor contundente que nos remite á amplitude que tiñan os lombos desas narracións-río típicas da literatura decimonónica''.
Calculadora
Definición
No pasado, empregábanse como apoio ó traballo numérico ábacos, comptómetros, ábacos neperianos, táboas matemáticas, regras de cálculo e máquinas de sumar. O termo «calculador» úsase para facer referencia á persoa que exercía este traballo, axudándose tamén de papel e lapis. Este proceso de cálculo semimanual era tedioso e proclive a erros. Actualmente, as calculadoras son electrónicas e son fabricadas por numerosas empresas en tamaños e formas variados. Pódense atopar dende modelos moi baratos do tamaño dunha tarxeta de crédito ata outros máis custosos cunha impresora incorporada.
Unha das primeiras calculadoras mecánicas é o mecanismo de Anticitera.
Historia
As orixes da calculadora foron os ábacos, normalmente construídos de madeira e cordas deslizantes con arames. Foron empregados antes da adopción dos numerais árabes e hoxe en día seguen sendo empregados por mercadores e oficinistas de distintas partes do mundo.
No 1622 William Oughtred inventou a regra de cálculo, sendo revelada polo seu alumno Richard Delamain no 1630 e Wilhelm Shickard construíu a primeira calculadora automática. A primeira máquina sumadora foi unha estrutura mecánica inventada no 1642 por Blaise Pascal e só servía para sumar e restar. Estaba formada por rodas cos seus bordos mascados, cando a dereita que representaba as unidades daba unha volta completa engrenaba coa que estaba á súa esquerda que constituía as unidades e adiantaba unha moca. Patentou o seu produto no 1649, aínda que supuxo un fracaso comercial debido ao seu elevado custo.
Anos máis tarde no 1693 o alemán Gotfried Whilelm Leibniz (1646-1716) deseñou unha nova calculadora con mellores prestacións que a anterior, xa que a maiores podía multiplicar e dividir.
Manta Ray
Manta Ray foi unha banda de post-rock asturiana formada en Xixón en 1992. Foi un dos grupos máis relevantes dentro do llamado "Xixón Sound". Entre os seus membros figurou como guitarrista Nacho Vegas, que abandonou a banda en 1999 para iniciar a súa carreira en solitario. O 28 de febreiro de 2008 a banda anunciou oficialmente a súa disolución.
Birmingham City F.C.
O Birmingham City Football Club é un club profesional fútbol con sede na cidade de Birmingham, Inglaterra. Fundado en 1875 como Small Heath Alliance, convertido en Small Heath en 1888, Birmingham in 1905, e finalmente en Birmingham City en 1943. Ao final de tempada 2008–09 o equipo ascendeu é da Football League First Division á Premier League, máxima categoría do fútbol inglés.
Co nome de Small Heath, foron membros fundadores e primeiros campións da historia da Football League Second Division. O período de máis éxito da historia do club foi durante a década de 1950 e primeiros anos da de 1960. Acadaron a súa mellor posición na First Division, daquela máxima categoría do fútbol inglés, na tempada 1955-56, acabando na sexta posición, chegando ademais á final de FA Cup ese mesmo ano, e á final da Copa de Feiras en 1960 e 1961, gañando finalmente o seu primeiro e único gran título, a League Cup, en 1963 despois de vencer aos seus veciños do Aston Villa por 3–1. O City ten xogado a meirande parte da súa historia na máxima categoría do fútbol inglés, sendo o seu maior período fóra da categoría entre os anos 1986 e 2002, incluídos dous breves descensos á terceira categoría.
O estadio St Andrew's é o seu terreo de xogo como local dende 1906. O equipo ten unha longa rivalidade co Aston Villa, o seu veciño máis próximo, co que xogan o coñecido como o "Birmingham Derby. O alcume do club é "The Blues", debido ás cores do seu uniforme, sendo os seus fans coñecidos como os "Bluenoses".
Cadro actual
Cadro actualizado a 17 de xaneiro de 2013.
Récords de xogadores
Estatísticas a 23 de febreiro de 2010. Os xogadores en letra grosa seguen a xogar actualmente no Birmingham City.
Lie to me (serie de televisión)
A serie basease no traballo de estudo e investigación da conduta humana realizado polo psicólogo Paul Ekman. A trama xira en torno a Cal Lightman e os seus compañeiros da empresa The Lightman Group que detectan verdades e mentiras para solucionar crimes.
Argumento
A serie mostra as investigacións levadas a cabo polo equipo formado polo especialista no comportamento humano Cal Lightman, interpretado por Tim Roth, e os seus colaboradores, a Dra. Gillian Foster, Eli Locker e Ria Torres. Analizan as microexpresións dos músculos da cara e o corpo dos sospeitosos, que delatan os seus sentimentos e impulsos.
O tempada o equipo presta os seus servizos a entidades coma o FBI ou a policía, ademais de casos particulares.
Cullera
Xeografía
290px|miniatura|Praia de Cullera 290px|miniatura|Praia de Cullera
O municipio situado na ribeira do río Xúcar e xunto ao mar Mediterráneo, atópase a preto de 40 km da capital Valencia. Accédese a esta localidade dende a Cap i Casal tomando a V-31 e posteriormente a N-332 e despois de pasar Sueca virar á esquerda para seguir pola CV-5040.
Cullera, xunto cos termos municipais de Valencia, Alfafar, Sedaví, Catarroja, Massanassa, Albal, Beniparrell, Silla, Sollana, Sueca, Albalat de la Ribera e Algemesí, forma parte do Parque Natural da Albufeira. Nesta localidade desemboca o río Xúcar, irrigando o termo municipal de Cullera enteiro, mediante un sistema de regadío deseñado na época de dominación musulmá. O Xúcar tamén irriga practicamente toda a comarca da Ribera Baixa. Á parte do río Xucar, tamén existe a lagoa de L'Estany, situada na parte sur do termo municipal con desembocadura no mar, este é un lugar de pesca habitual.
Ao norte e nun recuncho da montaña, atópase a balsa de Sant Llorenç, este é un gran estanque rodeado de canas e coa fauna autóctona do Parque Natural da Albufeira. O termo municipal de Cullera esténdese ao longo dunha chaira, cuxa única elevación é a Muntanya de les Rabosses (montaña das Raposas), cunha altura máxima de 233 m, sendo o último contraforte do Sistema Ibérico antes de chegar ao mar. O nome da montaña débese a que nunha época habitaban moitos coellos, facendo que tamén se atopase o raposo no mesmo hábitat; nos últimos tempos por mor da especulación urbanística e a explotación turística de cando en cando adoita verse algún raposo, excepto en contadas ocasións. Desta montaña cabe destacar que pola súa situación xeográfica, desde a cal se controlan todos os arredores, sempre estivo habitada e utilizada como atalaia, feito constatado polo castelo musulmán reformado máis tarde polos cristiáns, e a principios do século XX volta a reformarse para albergar un santuario, moito máis recente é o forte na parte máis elevada da montaña, que data da época das guerras carlistas.
Barrios e pedanías
No termo municipal de Cullera sitúanse os seguintes núcleos de poboación:
Localidades limítrofes
O termo municipal de Cullera limita cos de Sueca, Corbera, Fortaleny, Llaurí, Favara, Polinyà de Xúquer e Tavernes de la Valldigna.
Prevesos, Castro de Rei
Santo Estevo de Prevesos é unha parroquia que se localiza no concello de Castro de Rei. Segundo o padrón municipal de 2014 tiña 175 habitantes (85 homes e 90 mulleres), 20 menos ca en 1999. Ten 16 entidades de poboación.
Casaldoeiro, Bastavales, Brión
Casaldoeiro é un lugar da parroquia dos Bastavales no concello coruñés de Brión na comarca de Santiago. Segundo o INE en 2010 tiña 28 habitantes (16 homes e 12 mulleres).
Aneiros
o topónimo galego Aneiros pode referirse a:
Amais, como apelido pode referirse a:
Rock in Cambre
Historia
Iniciado en 1992. En 2006 o concello introduciu unha iniciativa chamada Rock na Ría -agora Noites Rock- na que os grupos locais compiten para actuar como abreconcertos no festival.
Grupos participantes no festival
Entre os grupos que participaron nas distintas edicións do festival destacan bandas do panorama estatal como Platero y Tú, Reincidentes, Barricada, Obús, Rosendo, Buenas Noches Rose ou Def con Dos. Tamén bandas galegas como Killer Barbies, Los Suaves ou Os Diplomáticos de Monte Alto.
Blood of Zeus
Blood of Zeus, anteriormente coñecida como Gods & Heroes, é unha serie estadounidense de animación creada por Charley e Vlas Parlapanides para Netflix. Producido por Powerhouse Animation Studios, a serie estreouse o 27 de outubro de 2020 a través de Netflix.
Sinopse
Ambientado no mundo da mitoloxía grega, a serie conta a historia de Herón, un semideus fillo de Zeus, que tenta salvar o Olimpo e a Terra.
Club Nacional de Football
O Club Nacional de Football ou simplemente Nacional é un club de fútbol uruguaio da cidade de Montevideo. Fundouse o 14 de maio de 1899 e compite na Primeira División do Uruguai.
Miramar de Riba, As Ribeiras do Sor, Mañón
Miramar de Riba é un lugar da parroquia das Ribeiras do Sor no concello coruñés de Mañón, na comarca do Ortegal. Segundo o IGE, en 2011 estaba despoboado.
Quintela, Castro de Rei
Santa María de Quintela é unha parroquia do concello de Castro de Rei. Segundo o padrón municipal de 2004 tiña 98 habitantes (52 mulleres e 46 homes), distribuídos en 9 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 87 habitantes. Segundo o IGE, no 2014 a súa poboación descendera ata os 58 habitantes, sendo 26 homes e 32 mulleres.
Tsougria
Tsougriá (en grego: Τσουγκριά), tamén coñecida como Tsoungkriá é unha illa grega e un asentamento abandonado na parte occidental das Espóradas. Administrativamente forma parte da municipalidade de Scíathos e está situado ao sueste desa illa.
A illa máis próxima é Scíathos, que se acha ao noroeste.
Bolsa sinovial
miniatura|Articulación do xeonllo onde se poden observar dúas bolsas sinoviais, unha superior e outra inferior á [[rótula.]] Unha bolsa sinovial ou Bursa (nome científico) é un saco cheo de fluído e revestido pola membrana sinovial, cunha capa capilar interior de fluído viscoso (similar á clara dun ovo).
Esta bolsa proporciona un coxín entre os ósos, tendóns e/ou músculos ao redor dunha articulación. Isto axuda a reducir calquera fricción entre os ósos permitindo libre mobilidade.
As bursae están cheas de fluído sinovial e encóntranse ao redor de case todas as principais articulacións do corpo. Cando inflaman, a afección denomínase bursite. As bolsas sinoviais poden ter que ser extirpadas debido a unha bursite crónica ou a unha infección, proceso que se denomina bursectomía.
O número de bolsas sinoviais no cuerpo humano pode superar as mil; porén, a maioría delas non son constantes. Algunhas, as principais ou constantes, adoitan recibir o seu nome particular de acordo coa súa situación, por exemplo; subacromial, rotuliana, olecraniana etc.
O Machuco, Bogo, A Pontenova
O Machuco é un lugar da parroquia de Bogo no concello lugués da Pontenova, na comarca da Mariña Oriental. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 7 habitantes (3 homes e 4 mulleres).
Marreese Speights
Marreese Akeem Speights, nado o 4 de agosto de 1987 en San Petersburgo, Florida, é un xogador americano de baloncesto profesional.
Traxectoria profesional
Speights foi elixido na 16ª posición do Draft da NBA de 2008 polos Philadelphia 76ers. Asinou cos Sixers o 18 de xullo de 2008. Esa tempada foi a mellor para Speights nos 76ers, cun 50.2% de anotación en tiros de campo, xogando 79 partidos, un 20.5% en triplas, e un 77.3% dende a liña de tiros libres.
Impresión
miniatura|dereita|Proceso de impresión dunha publicación.
Marreese Speights
Traxectoria profesional
O 4 de xaneiro de 2012, Speights foi traspasados aos Memphis Grizzlies nun traspaso a tres bandas, que levou ademais a Xavier Henry aos New Orleans Hornets. Os Grizzlies adquiriron a Speights para cubrir a baixa por lesión de Zach Randolph.
Impresión
A impresión é o proceso e o resultado de reproducir textos e imaxes, polo xeral con tinta sobre papel. É posible imprimir sobre gran diversidade de materiais, sendo necesario utilizar diferentes sistemas de impresión en cada caso. Pódese realizar de forma doméstica, artesanal, comercial ou industrial a grande escala, e é unha parte esencial da edición de libros e toda clase de publicacións impresas coma xornais, revistas, cartas, documentos etc.
Marreese Speights
Traxectoria profesional
O 22 de xaneiro de 2013, Speights foi traspasado ós Cleveland Cavaliers xunto a Wayne Ellington, Josh Selby e unha futura elección de primeira rolda do Draft a cambio de Jon Leuer.
O 12 de xullo de 2013, Speights asinou cos Golden State Warriors.
Impresión
As técnicas modernas de impresión dixital están estreitamente relacionadas co tratamento informático dos datos a imprimir. Os datos son enviados directamente á máquina impresora mediante o uso dun software específico de autoedición. Para executar unha impresión dixital é necesario o uso dunha impresora, aparello electrónico que traslada o aspecto visual a unha superficie física a través de variados recursos. As impresoras máis comúns son as de inxección de tinta, que utilizan cartuchos de tinta, e as láser, nas que a tinta aloxada nun depósito de tóner é modulada e dirixida mediante un feixe de raios láser.
As modernas técnicas de impresión en 3D ofrecen novas aplicacións en diversos campos.
Sistemas de impresión
miniatura|Cuarto de montaxe de páxinas arredor de 1920 Os sistemas de impresión son moi variados, así como os seus resultados. Pódense distinguir grandes grupos con necesidades, procesos e resultados moi diferentes: os artísticos e artesanais, os dixitais e os industriais.
Artísticos
Os métodos de impresión artísticos son aqueles nos que se grava manualmente unha imaxe sobre unha superficie ríxida que despois acollerá tinta e será transferida por presión a outra superficie como papel ou tea, permitindo así facer de xeito mecánico múltiples copias da mesma. Exemplos son a xilografía, o linogravado, o gravado con buril, o gravado con punta seca, a augaforte, o verniz brando, a mezzotinta, a litografía e a serigrafía.
Dixitais
A impresión dixital é toda aquela en que se imprime directamente en papel dende un ficheiro informático. É o sistema máis habitual en pequenas tiraxes.
Algúns dos sistemas habituais son:
Impresión en 3D
A impresión en 3D é unha forma de fabricación tecnolóxica na que os obxectos físicos se crean a partir de modelos dixitais tridimensionais empregando impresoras 3D.
Historia
miniatura|Xilografía de [[Utagawa Hiroshige|Hiroshige.]] miniatura|[[Xilografía de Jost Amman que amosa un gravador.]] A impresión foi documentada por primeira vez na China na Dinastía Tang como un método para imprimir estampados na ropa; os exemplos máis antigos que sobreviven na China datan de antes do ano 220, e de Exipto nos séculos VI e VII.
Na dinastía Tang, un escritor chinés chamado Fenzhi mencionou por primeira vez no seu libro Yuan xian san ji que a impresión xilográfica se empregaba para imprimir escrituras budistas durante os anos de Zhenguan (627-649 d. C.). A obra impresa chinesa máis antiga da que se ten constancia é unha impresión xilográfica de escrituras budistas do período Wu Zetian (684-705), descuberto en Tubofan (provincia de Xinjiang) en 1906. Foi roubado polos invasores xaponeses e atópase en posesión do Museo da Caligrafía en Toquio. O libro impreso máis antigo documentado que aínda se conserva, unha copia dun texto budista, o Sutra do diamante, está datado en 848, mais escavacións nun pagode coreano puido desenterrar outro texto máis antigo datado en 750-751. Na historiografía moderna chinesa, a impresión está considerada como unha das catro grandes invencións da China antiga.
Un monumento conmemorativo ao trono de 1023, dinastía Song do norte da China, documentaba que o goberno central nese tiempo empregaba follas de bronce para imprimir o papel moeda e tamén bloques de bronce para imprimir os números e os caracteres na moeda. Na dinastía Jin, a xente empregou a mesma técnica pero máis desenvolvida para imprimir papel moeda e documentos oficiais formais. O exemplo típico deste tipo de impresión tipográfica con bloques de bronce é un cheque impreso da dinastía Jin do ano 1216.
Impresión en occidente
Máis tarde apareceu a litografía, un sistema de impresión desenvolvido por Aloys Senefelder quen, sabendo que a auga e o aceite se repelen naturalmente, empregou unha pedra calcaria e unha barra de cera para realizar unha impresión, co que revolucionou as artes gráficas permitindo a impresión de imaxe de gran calidade. O sistema de impresión offset deriva da litografía.
Obdulia Diniz Carlos
Obdulia Diniz Carlos, nada no Porriño o 30 de outubro de 1964, é unha política galega do BNG.
Traxectoria
Militante da CIG, foi membro da súa executiva. Foi concelleira do BNG no Porriño ocupando a Concellaría de Igualdade. En 2016 foi elixida membro da Executiva do BNG.
República dos Tuva
A República dos Tuva (Республика Тыва; Тыва Республика), ou Tuva (Тува́), é unha república rusa. Está localizada no centro xeográfico de Asia, no sur de Siberia. A súa capital é a cidade de Kyzyl. Segundo o censo de 2010 ten unha poboación de 307.930 habitantes.
Cultura
miniatura|Competición de loita no estadio "Хүреш" ("Khuresh"). miniatura|Unha [[iurta en Tos-Bulak]] O pobo tuva é famoso polo seu canto de gorxa ou Xöömej. Khuresh, a forma tuva de loita, é un deporte moi popular. As competicións desta disciplina celébranse anualmente no festival Naadym de Tos-Bulak.
Sainkho Namtchylak é unha das poucas cantantes de Tuva cun recoñecemento internacional. Está moi involucrada na cultura tuva, e cada ano convida a artistas occidentais a actuar en Kyzyl e que descubran o país, a súa cultura e a súa música. Kongar-ool Ondar tamén ten un certo recoñecemento no mundo occidental, en gran medida por aparecer en Genghis Blues xunto co cantante Paul Pena. Huun-Huur-Tu é outro dos expoñentes da música de Tuva da década de 1990, e Alash acadou a fama na década do 2000.
Caxusa, Bastavales, Brión
Caxusa é un lugar da parroquia dos Bastavales no concello coruñés de Brión na comarca de Santiago. Tiña 37 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 19 eran homes e 18 eran mulleres.
Cypripedium acaule
Cypripedium acaule é un membro do xénero de orquídeas Cypripedium, aparece descrita pola primeira vez na Phytographia de Leonard Plukenet en 1700. É a flor provincial da Illa do Príncipe Eduardo e de Nova Escocia no Canadá. De difícil cultivo comercial considérase en risco pola súa recollida ilegal para a venda.
Descrición
Esta orquídea distínguese polas súas dúas follas basais, sen pecíolo e pola súa gran flor rosa, e máis raramente abrancazada, de 8 a 10 cm de diámetro composta de tres sépalos e tres pétalos, e na súa metade, o labelo que se infla con forma de mocasín cunha fenda vertical sobre toda a súa lonxitude. Os estreitos pétalos laterais e os sépalos son de cor verde acastañado. A floración é de maio a agosto, o froito é unha cápsula compacta duns 4.5 cm de lonxitude, con forma de eixo. miniatura|Cypripedium acaule alba, neste caso os pétalos son verde claro miniatura|Cypripedium acaule
Distribución
C. acaule atópase no terzo leste de América do Norte, desde Alabama e Tennessee nos Estados Unidos ata Nova Escocia e Terra Nova no Canadá en especial no medio de bosques de pinos
Solaris (sistema operativo)
Solaris é un sistema operativo da empresa Sun Microsystems baseado inicialmente no sistema UNIX BSD da Universidade de Berkeley, da cal un dos fundadores da compañía foi programador nos seus tempos universitarios. Máis adiante incorporou funcionalidades do System V, converténdose practicamente nun sistema operativo baseado totalmente en System V. Quizais sexa un dos UNIX comerciais máis usados, principalmente no contorno Internet.
Historia
Realmente Solaris é unha evolución do anterior sistema da compañía SunOS, aínda que a transición non foi dunha versión para outra. No 1992 saíu a segunda versión de Solaris, que incorporou as funcionalidades do System V, polo que SunOS só tería sentido a partir dese momento como núcleo deste novo contorno operativo Solaris. Desta forma Solaris 2 contiña SunOS 5.0. Desde ese momento distínguese entre o núcleo do sistema operativo (SunOS), e o contorno operativo en xeral (Solaris), engadindolle outros paquetes como Apache ou DTrace. Como exemplo desta función, Solaris 8 contén SunOS 5.8.