cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Estrutura das proteínas
Hélice alfa
O grupo amino do aminoácido (n) pode establecer un enlace de hidróxeno co grupo carbonilo do 4º aminoácido seguinte (n+4). Desta forma, cada aminoácido (n) da hélice forma dúas pontes de hidróxeno cos grupos C=O e N-H do seu enlace peptídico e os do 4º aminoácido anterioer e o 4º posterior (n+4 e n-4). En total son 7 enlaces de hidróxeno por volta. Isto estabiliza enormemente a hélice.
Folla beta
A folla ou lámina beta fórmase polo posicionamento paralelo de dúas cadeas de aminoácidos dentro da mesma proteína, no que os grupos amino dunha das cadeas forman enlaces de hidróxeno cos grupos carboxilo da oposta. É unha estrutura moi estable que pode chegar a orixinarse por unha rotura dos enlaces de hidróxeno durante a formación da hélice alfa. As cadeas laterais desta estrutura están posicionadas sobre e baixo o plano das láminas. Ditos substituíntes non deben ser moi grandes, nin crear un impedimento estérico, xa que se vería afectada a estrutura da lámina.
Estrutura terciaria
É o modo en que a cadea polipeptídica se prega no espazo, é dicir, como se enrola unha determinada proteína, xa sexa globular ou fibrosa. É a disposición dos dominios no espazo.
A estrutura terciaria establécese de maneira que os aminoácidos apolares se sitúan cara ao interior e os polares cara ao exterior en medios acuosos. Isto provoca unha estabilización por interaccións hidrófobas, de forzas de van der Waals e de pontes disulfuro (covalentes, entre aminoácidos de cisteína convenientemente orientados) e por medio de enlaces iónicos.
Estrutura cuaternaria
miniatura|A [[hemoglobina é unha proteína tetramérica que acostuma empregarse como exemplo de proteína con estrutura cuaternaria.]]
A estrutura cuaternaria deriva da conxunción de varias cadeas peptídicas que, asociadas, conforman un ente multimérico, que posúe propiedades distintas ás dos monómeros que o compoñen. Ditas subunidades asócianse entre si porr medio de interaccións non covalentes, como poden ser pontes de hidróxeno, interaccións hidrófobas ou pontes salinas. Para o caso dunha proteína constituída por dous monómeros, un dímero, este pode ser un homodímero, se os monómeros constituíntes son iguais, ou un heterodímero, se non o son.
Ángulos de rotación e representacións de Ramachandran
Nunha cadea polipeptídica defínense dous enlaces do armazón que poden rotar: un é o enlace entre o nitróxeno e o Cα, e o outro o enlace entre o Cα e o osíxeno do carbonilo. Ambos os dous definen dous ángulos de rotación:
Existen dúas excepcións nos aminoácidos que se representan nestes diagramas: a glicina, que carece dun substituínte (só ten un H), e a prolina, cíclica debido a ter unha estrutura tipo pirrol, non cumpren os requisitos requiridos para unha representación convencional
miniatura|[[Diagrama de Ramachandran dunha proteína. As zonas enerxeticamente favorables están representadas por contornos coloreados. Cada aminoácido está representado por un punto vermello. Márcanse con cruces as glicinas, as cales non posúen cadea lateral (só un H).]]
Pódese describir, por tanto, a conformación do armazón de calquera residuo concreto dunha proteína especificando estes dous ángulos. Con estes dous parámetros podemos describir a conformación de dito residuo nun mapa por medio dun punto, con coordenadas φ e ψ. Para determinados tipos de estrutura secundaria, como a hélice alfa, todos os residuos comparten ditos ángulos, polo que un punto no mapa en determinada posición pode describir unha estrutura secundaria. Estes mapas, denominados representacións de Ramachandran, polo bioquímico G. N. Ramachandran que os usou amplamente en 1963, permiten deducir ditas conformacións.
Dominios, motivos e outros elementos conformacionais
É común que algunhas zonas da proteína teñan entidade estrutural independente, e a miúdo funciós bioquímicas específicas, como, por exemplo, algunha actividade catalítica. A súa natureza depende das estruturas anteriormente citadas a todos os niveis.
A estrutura cuaternaria deriva da conxunción de varias cadeas peptídicas que, asociadas, conforman un ente multimérico con propiedades distintas.
miniatura|Dominio de unión ao calcio da [[calmoldulina; as esferas azuis representan o metal.]]
As proteínas están organizadas en moitas unidades. Un dominio estrutural é un elemento da estrutura das proteínas que se autoestabiliza e a miúdo estabiliza os motivos conformacionais independentemente do resto da cadea da proteína. Moitos dominios son únicos e proceden dunha secuencia única dun xene ou unha familia xénica pero outros aparecen nunha variedade de proteínas. Os dominios son a miúdo seleccionados evolutivamente porque posúen unha función importante na bioloxía da proteína á que pertencen; por exemplo, "o domino de unión ao calcio da calmodulina". A enxeñaría xenética permite modificar os dominios dunha proteína para xerar proteínas quiméricas con funcións novidosas. Un motivo neste sentido refírese a unha combinación específica de elementos estruturais secundarios (como os hélice-xiro-hélice). Estes elementos chámase a miúdo superestruturas secundarias.
Cinética do pregamento das proteínas
Aínda que o pregamento das proteínas parta dun estado liñal inicial e un final ben definidos, o proceso de pregamento non é algo brusco cun lugar de partida e un fin, senón que está pragado de intermedios temporalmente mensurables e de vital importancia. Mesmo, a estrutura final non é en absoluto estática: algúns autores imaxinan as proteínas como entidades dinámicas que continuamente mudan de estrutura, dun modo similar ao latexo cardíaco
O pregamento dunha proteína é un acontecemento rápido, que se completa en apenas un segundo, topoloxicamente é un problema moi complexo. Este feito deu lugar ao paradoxo de Levinthal (de Cyrus Levinthal en 1968): un cálculo aproximado indica que unha cadea polipeptídica duns 120 residuos posúe unhas 1050 conformacións. Aínda que a molécula puidera intentar unha nova conformación cada 10−13 segundos, necesitaríanse uns 1030 anos para intentar un número significativo delas. Porén, proteínas destas características préganse in vitro nun minuto.
A resolución do paradoxo pasa pola aceptación da existencia de estados de pregamento intermedios, nos que a proteína se encontra parcialmente despregada, nunha secuencia de acontecementos como a seguinte:
Temperatura
O papel da temperatura é crucial porque a enerxía cinética contida nos átomos, dálles reactividade aos aminoácidos e, por tanto, ás proteínas. Porén, existe un límite, a uns 50 °C, superado o cal as proteínas perden a súa conformación porque se desnaturalizan.
pH
O pH afecta ao estado iónico dos aminoácidos, que son zwitterións, que non teñen implicado o seu grupo amino nin carboxilo no enlace peptídico e, especialmente, a aqueles polares, con algún grupo cargado na súa cadea lateral. O estado de ionización deste afecta á reactividade e posibilidade, por tanto, de producir un enlace químico.
Chaperonas
As proteínas tipo chaperona son un conxunto de proteínas presentes en todas as células cuxa función é a de axudar ao pregamento doutras proteínas, tras a súa síntese ou durante o seu ciclo de actividade (por exemplo, en defensa contra o estrés térmico). Estas chaperonas non forman parte da estrutura primaria da proteína funcional, senón que só se unen a ela para axudaren no seu pregamento, ensamblaxe e transporte celular a outra parte da célula onde a proteína realiza a súa función. Os cambios de conformación tridimensional das proteínas poden estar afectados por un conxunto de varias chaperonas que traballan coordinadas, dependendo da súa propia estrutura e da dispoñibilidade das chaperonas.
Existen substancias químicas non proteicas que poden estabilizar ás proteínas por medio do establecemento de pontes de hidróxeno, en substitución aos establecidos coa auga. Por exemplo, a trehalosa, un azucre que se emprega en biotecnoloxía para favorecer a viabilidade das solucións ricas en proteína mesmo en condicións de estrés ambiental
Clasificación estrutural
Desenvolvéronse moitos métodos para a clasificación estrutural das proteínas; a recompilación de datos almacénase no Protein Data Bank (PDB). Moitas bases de datos existentes clasifican as proteínas usando diferentes métodos. O SCOP, CATH e FSSP son os máis usados.
Os métodos usados poderían clasificarse en: puramente manuais, manuais e automáticos e puramente automáticos. O maior problema destes métodos é a integración dos datos. A clasificación é a mesma entre SCOP, CATH e FSSP para a maioría das proteínas que foron clasificadas, pero hai aínda algunhas diferenzas e inconsistencias.
Determinación da estrutura proteica
Arredor do 90% das estruturas das proteínas dispoñibles no Protein Data Bank foron determinadas por cristalografía de raios X. Este método permite medir a densidade de distribución dos electróns da proteína nas 3 dimensións (no estado de cristalización), o que permite obter as coordenadas 3D de todos os átomos para determinar a súa posición con certeza. Aproximadamente o 9% das estruturas de proteínas coñecidas foron obtidas por técnicas de resonancia magnética nuclear, que tamén poden ser usadas para identificar estruturas secundarias.
miniatura|O efecto do [[dicroísmo circular na transmisión de ondas polarizadas emprégase na determinación da estrutura das proteínas.]]
Nótese que os aspectos das estruturas secundarias poden detectarse por medios bioquímicos como o dicroísmo circular O microscopio crioelectrónico converteuse recentemente nun medio para determinar as estruturas proteicas cunha resolución baixa (menos de 5 Å ou 0,5 nm) e prevese que será unha ferramenta importante para os traballos de alta resolución na década próxima. Esta técnica é aínda un recurso importante para científicos que están traballando en complexos moi grandes de proteínas, como a cuberta e cápside dos virus e as proteínas amiloides.
Investigación
Existen multitude de grupos que investigan todo o relacionado coa determinación da estrutura proteica, a súa termodinámica, cinética e implicacións. Estas últimas son de especial relevancia en neuropatoloxía, porque doenzas dexenerativas como o Alzheimer ou infecciosas como a enfermidade de Creutzfeldt-Jakob teñen a súa causa en alteracións na estrutura das proteínas.
As ferramentas de investigación son, en moitos casos, simulacións de pregamentos feitas con programas informáticos. Os proxectos de maior actividade en canto a computación distribuída son:
Grupo dos catro
miniatura|200px|Membros do G4 O G4 ou Grupo dos catro é unha alianza entre a India, Alemaña, o Xapón e o Brasil, coa intención de dar apoio mutuo ás súas candidaturas a unha cadeira permanente do Consello de Seguridade das Nacións Unidas. A diferenza do G8 ou do G7, no que o denominador común dos membros é a súa economía e os seus obxectivos políticos a longo prazo, o principal obxectivo do G4 é acadar unha representación de tódalas rexións e de tódolos status económicos no Consello de Seguridade.
O Consello de Seguridade
As Nacións Unidas teñen cinco membros permanentes con poder de veto no Consello de Seguridade: a República Popular da China, Francia, Rusia, os Estados Unidos e o Reino Unido. Outros estados son elixidos por un período de dous anos, e os catro membros do G4 son os estados que máis veces foron elixidos para representar aos seus grupos respectivos. A pesar de que a maioría dos Estados do mundo están de acordo cunha reestruturación das Nacións Unidas que inclúa unha expansión dos membros con poder de veto no Consello de Seguridade, non se discutiu o tempo nin o contido dunha proposta específica.
Manuel Dopazo
Manuel Dopazo Gontade, nado en Manduas (Silleda) o 10 de maio de 1882 e finado en Buenos Aires o 28 de abril de 1952, foi un gaiteiro galego.
Traxectoria
Fillo dos labregos Francisco Dopazo e Dolores Gontade, aprendeu a tocar a gaita cando pícaro. En 1892, con só dez anos, presentouse por vez primeira a un concurso de gaitas en Santiago de Compostela obtendo un premio honorífico. Dous anos máis tarde, no 1894, presentouse de novo acadando desta volta o primeiro premio.
No 1902, con dezanove anos, foxe do país cara á Arxentina para non ter que facer o servizo militar. Vai acompañado da moza Margarita Perfecta Collado, coa que casou no 1906, tendo 11 fillos. Na Arxentina comezou deseguida a traballar tocando a gaita por todo o país, inicialmente como solista e, posteriormente acompañado polos seus numerosos fillos. Destacou tamén como artesán de gaitas, un oficio que aprendeu na emigración. Regresou a Galiza, só nunha ocasión, no 1923, para visitar a súa nai, xunto co seu primoxénito, Antonio. Na década de 1940 formou un afamado grupo de gaiteiros, Los Gaiteros de Vilaverde.
Dopazo era convidado frecuente do popular programa da radio bonaerense "Recordando a Galicia". Gravou numerosos discos e chegou a cantar e tocar ao mesmo tempo, arte que poucos gaiteiros souberon desenvolver. Así mesmo, actuou en dous filmes co seu grupo en escenas festivas: Manuel faleceu aos 70 anos o 28 de abril de 1952, o seu pasamento produciu un fondo pesar na colectividade galega. Os seus restos descansan no panteón da Sociedad Argentina de Autores y Compositores (SADAIC) no Cementerio del Oeste, no barrio porteño de Chacarita.
Homenaxe
No ano 2006, inaugurouse na vila da Bandeira un auditorio que leva o seu nome, lugar de ensaio da Banda Recreativa e Cultural de Bandeira e de varios grupos máis desta vila.
Reserva da Biosfera da Serra do Rincón
miniatura|Reserva da Biosfera da Serra do Rincón en Puebla de la Sierra. A reserva da biosfera da Serra do Rincón sitúase no extremo nordés da Comunidade de Madrid.
Existen múltiples especies vexetais e animais de interese. Os bosques adoitan ser variados con presenza das faias, carballos, aciñeiras e piñeiros. Mais tamén existe a vexetación de ribeira, as praderías e os pastos. Entre a fauna, salientar o voitre leonado, a aguia real, o corzo, o cervo, o xabarín e o raposo.
Elefante de Sri Lanka
O elefante de Sri Lanka (Elephas maximus maximus) é unha das tres subespecies recoñecidas do elefante asiático, e é nativo de Sri Lanka. Dende 1986, Elephas maximus foi sinalado como especie ameazada pola IUCN xa que a súa poboación descendeu polo menos un 50% nas últimas tres xeracións. A especie está ameazada pola perda, degradación e fragmentación de hábitat.
Elephas maximus maximus é unha subespecie do elefante e foi descrita por vez primeira por Carl Linnaeus baixo o binomio Elephas maximus en 1758.
A poboación do elefante de Sri Lanka está restrinxida a uns poucos parques Parques Nacionais e Reservas da Natureza. O Parque Nacional Udawalawe, o Parque Nacional Park, o Parque Nacional Wilpattu e o Parque Nacional Minneriya son os principais lugares onde habitan estes animais.
Minecraft
Minecraft é un videoxogo de mundo aberto tipo sandbox creado orixinalmente polo deseñador sueco Markus "Notch" Persson e desenvolvido e publicado posteriormente por Mojang. Os aspectos creativos e de construción de Minecraft permítenlles ós xogadores construír elementos a partir de cubos con diversas texturas nun mundo en 3D xerado por procedementos. Outras actividades do xogo inclúen a exploración, a recolección de recursos, a confección de obxectos e o combate. Dispón de varios modos de xogo, incluíndo un modo de supervivencia no que o xogador debe conseguir recursos para construír o mundo de xogo e manter a súa saúde, un modo creativo no que os recursos son ilimitados e o xogador ten a capacidade de voar, un modo de aventuras que permite xogar niveis e mapas creados por outros xogadores e un modo espectador no que os xogadores poden voar e observar o mundo pero sen interactuar con el. A versión para PC do xogo destaca pola súa comunidade de modding.
Minecraft recibiu boas críticas dos medios trala súa publicación, e recibiu varios nomeamentos e premios. A data de xuño de 2016 vendéranse máis de 106 millón de copias no conxunto de tódalas plataformas, e tiña máis de 40 millóns de xogadores únicos ó mes, converténdose no videoxogo de PC máis vendido ata esa data e o segundo videoxogo máis vendido de tódolos tempos. En setembro de 2014 Microsoft anunciou un acordo para adquirir Mojang e a propiedade intelectual de Minecraft por unha cantidade de 2 500 millóns de dólares, completando a adquisición dous meses despois.
Mecánica de xogo
Minecraft é un videoxogo de mundo aberto de tipo sandbox nun espazo tridimensional sen obxectivos definidos para o xogador, permitindo un amplo grao de liberdade no modo de xogo. Porén, o xogo contén un sistema de logros. A mecánica de xogo por defecto é en primeira persoa, coa opción de xogar en modo de terceira persoa. O núcleo do xogo desenvólvese ó redor da escavación e colocación de bloques. O xogo componse de obxectos en tres dimensións, principalmente cubos, situados dentro dun padrón fixo de grella e representando distintos materiais, como terra, pedra, minerais, auga, lava, árbores etc. Mentres que os xogadores poden moverse libremente polo mundo de xogo, os obxectos só poden colocarse nunha posición fixa da grella. Os xogadores poden colectar estes bloques de materiais e colocalos noutros lugares, permitíndolles desta forma elaborar diversas construcións.
Ó comezo do xogo o xogador sitúase na superficie dun mundo de xogo xerado por procedementos e virtualmente infinito. O mundo divídese en varios biomas que van dende desertos ata xunglas ou campos de neve. Os xogadores poden moverse por diversos terreos como chairas, montañas, bosques, covas e varios corpos de auga. O sistema temporal do xogo segue un ciclo de día e noite, cunha duración para un ciclo completo de 20 minutos de tempo real. Durante o curso do xogo os xogadores poden atoparse con varios personaxes non xogador coñecidos como mobs, incluíndo animais, aldeáns e criaturas hostís. O xogador pode cazar ós animais non hostís, como por exemplo vacas, porcos e galiñas, para conseguir comida e materiais. Os mobs hostís, como por exemplo arañas xigantes, esqueletos e zombis, aparecen durante a noite ou en lugares escuros como covas. Algunhas das criaturas notables únicas de Minecraft son os chamados Creepers, criaturas que se achegan con sixilo ó xogador e estoupan preto del, e o chamado Enderman, unha criatura que pode teletransportarse e recoller bloques do xogo.
O mundo de xogo xérase seguindo un método por procedementos segundo o xogador vai explorándoo, empregando unha semente de mapa que se obtén do reloxo do sistema no momento da creación do mundo, que tamén se pode especificar manualmente. Malia que o xogo presenta límites no movemento vertical, permite xerar un mundo infinito no plano horizontal, só limitado polos posibles problemas técnicos que poden darse cando se acada unha distancia moi distante do punto orixinal. O sistema de físicas do xogo foi descrito en varias ocasións como pouco realista. A maioría dos bloques sólidos non se ven afectados pola gravidade. Os líquidos flúen dende un bloque de orixe, que pode eliminarse colocando outro bloque sólido no seu lugar ou recolléndoos cun cubo. O xogo permite construír sistemas complexos empregando dispositivos mecánicos primitivos, circuítos electrónicos e portas lóxicas por medio dun material do xogo coñecido como "redstone" (pedra vermella).
Minecraft presenta dúas dimensións alternativas ó mundo de xogo principal: o Nether (Inframundo) e o End (Fin). O Nether é unha dimensión semellante ó inferno á que o xogador accede construíndo portais con recursos únicos e que permiten atravesar grandes distancias no mundo principal do xogo. O End é unha terra estéril na que habita un dragón coñecido como Ender Dragon. Cando o xogador mata ó dragón amósanse os créditos finais do xogo, escritos polo autor irlandés Julian Gough.
O xogo ten catro modos de xogo principais: supervivencia, creativo, aventuras e espectador. Tamén posúe un sistema de dificultade modificable con catro niveis. No nivel máis doado (peaceful) as criaturas hostís non aparecen no mundo de xogo.
Modo de supervivencia
miniatura|dereita|Representación dun creeper, un dos inimigos do xogo. Neste modo de xogo os xogadores teñen que colectar recursos naturais (como por exemplo pedra, madeira ou ferro) atopados no mundo para elaborar diversos bloques e obxectos. Segundo o nivel de dificultade escollido, os inimigos aparecen nas zonas escuras fóra dun determinado rango de distancia do xogador, requirindo que este constrúa un refuxio para sobrevivir ó ciclo da noite. Este modo inclúe tamén un sistema de saúde, que se reduce polos ataques de monstros, caídas, fame e outros eventos. O xogador ten tamén unha barra de fame, que debe encher inxerindo comida no xogo, agás no nivel de dificultade máis doado. Cando esta barra de fame está baleira o xogador deixa de recuperar saúde de forma automática e comeza a perder saúde. A saúde recupérase de forma automática cando a barra de fame está case completa, así como independentemente desta no modo de dificultade máis doado. O xogador pode elaborar unha ampla variedade de obxectos. As armaduras e armas permiten reducir o dano recibido dos ataques dos monstros e facilítanlle ó xogador loitar con eles. O xogador pode adquirir recursos para elaborar ferramentas como machadas, pas ou picos para cortar árbores, escavar o solo e conseguir minerais. As ferramentas de certos materiais permiten realizar estas tarefas de forma máis rápida que as elaboradas con outros materiais, ademais de ter unha duración maior. O xogador pode comerciar cos recursos obtidos con outros personaxes non xogador por medio dun sistema de intercambio de esmeraldas por outros bens.
Outros modos de xogo
O xogo presenta tamén un modo "hardcore" como variante do modo de supervivencia, que se diferenza deste principalmente en que o xogo está bloqueado no modo de maior dificultade e no que a morte do xogador é permanente, borrándose o mundo cando isto sucede.
No modo creativo o xogador ten acceso a tódolos recursos e obxectos do xogo a través do menú de inventario, e pode colocalos ou eliminalos do mundo de forma instantánea. Neste modo de xogo os xogadores poden voar libremente polo mundo de xogo, non sofren danos e non lles afecta a fame. Este modo de xogo permite que o xogador se centre na construción e creación de estruturas e proxectos a grande escala.
O modo de aventuras engadiuse ó xogo na versión 1.3, deseñado especificamente para que os xogadores puidesen experimentar mapas e aventuras creados e personalizados por outros xogadores. A mecánica de xogo neste modo é semellante á do modo de supervivencia, pero introduce varias restrición aplicadas ó mundo de xogo polo creador do mapa. Outro engadido deseñado para os mapas personalizados é o bloque de ordes, que permite expandir as interaccións cos xogadores a través de varios comandos de servidor.
O modo espectador permite que os xogadores voen libremente polo mundo observando o xogo sen interactuar con el. Neste modo de xogo hai un menú que permite que os xogadores se teletransporten ós lugares onde se atopan outros xogadores, ademais de permitir compartir o seu punto de vista ou ó doutras criaturas.
Desenvolvemento
Minecraft publicouse por primeira vez o 17 de maio de 2009 en forma de versión en desenvolvemento nos foros TIGSource, que posteriormente pasou a coñecerse como a versión Classic. Varias das versións posteriores, denominadas Survival Test, Indev e Infdev, publicáronse entre setembro de 2009 e febreiro de 2010, co xogo recibindo outras actualizacións adicionais entre cada unha delas. A primeira actualización maior, denominada versión alfa, publicouse o 28 de xuño de 2010. Malia que nos comezos Persson mantiña un traballo na empresa Jalbum.net, deixou este traballo para pasar a desenvolver Minecraft a tempo completo en canto as vendas da versión alfa foron en aumento. Persson continuou actualizando o xogo con novas actualizacións distribuídas de forma automática ós usuarios, que incluían características como novos obxectos, inimigos, o modo de supervivencia e cambios no comportamento e mecánicas do xogo. Para apoiar o desenvolvemento de Minecraft, Persson comezou unha compañía de videoxogos, Mojang, cos ingresos das vendas do xogo. O 11 de decembro de 2010 Persson anunciou que Minecraft ía entrar na súa fase de probas beta o 20 de decembro de 2010.
Mojang publicou unha versión rematada do xogo o 18 de novembro de 2011. O xogo continuou recibindo actualizacións trala súa publicación, con varios cambios, novo contido para o xogo e novos anfitrións de servidores. O 1 de decembro de 2011, Jens "Jeb" Bergensten tomou o control creativo completo de Minecraft, substituíndo a Persson como desenvolvedor en xefe. O 28 de febreiro de 2012 Mojang anunciou a contratación dos desenvolvedores da plataforma de servidores "CraftBukkit" para mellorar o soporte de modificacións de servidor de Minecraft. Esta adquisición incluíu tamén os dereitos da modificación CraftBukkit, aínda que a validez desta reclamación estivo cuestionada por mor da súa condición de proxecto de código aberto con moitos contribuidores, baixo as licenzas GNU General Public License e Lesser General Public License. O 15 de setembro de 2014 Microsoft anunciou un acordo de 2 500 millóns de dólares para mercar Mojang, xunto coa propiedade intelectual de Minecraft. O acordo completouse o 6 de novembro de 2014 e converteu a Persson nun dos "Millonarios do Mundo" para Forbes.
Música e son
A música e son de Minecraft foron producidos polo deseñador de son alemán Daniel "C418" Rosenfeld. A música de fondo de Minecraft é unha música ambiental sen letras. O 4 de marzo de 2011 Rosenfeld publicou unha banda sonora baixo o título Minecraft – Volume Alpha, na que se incluíron gran parte das pistas de música do videoxogo así como outras non incluídas nel. Kotaku cualificou a música de Minecraft como unha das mellores bandas sonoras de videoxogos do ano 2011. O 9 de novembro de 2013 Rosenfeld publicou a segunda banda sonora oficial, titulada Minecraft – Volume Beta, incluíndo música que fora engadida en versións posteriores do xogo. O selo independente Ghostly International publicou o 21 de agosto de 2015 unha edición física de Volume Alpha, en CD e vinilo.
Versións para PC
O xogo funciona en varios sistemas operativos, incluíndo Microsoft Windows, OS X e Linux. A maiores da versión principal do xogo, hai outras versións de Minecraft dispoñibles para PC, incluíndo Minecraft Classic e Minecraft 4k. Minecraft Classic é unha versión máis antiga de Minecraft, dispoñible en liña. A diferenza das versións posteriores, esta é gratuíta, aínda que non recibe actualizacións. Funciona de forma semellante ó modo creativo, permitindo construír e destruír calquera parte do mundo de forma individual ou nun servidor multixogador. Non hai criaturas ou personaxes non xogador neste modo, e o xogador non recibe danos. Algúns dos bloques funcionan de forma diferente xa que o seu comportamento na versión final do xogo sufriu modificacións en fases posteriores do desenvolvemento. Minecraft 4k é unha versión simplificada semellante á versión Classic desenvolvida para o Java 4K Game Programming Contest. Nesta versión o mapa é finito, nunha grella de 64×64×64 bloques, sempre se xera o mesmo mundo e os xogadores só poden colocar ou destruír bloques de herba, terra, madeira, pedra, follas e ladrillo.
Minecraft: Windows 10 Edition é unha versión exclusiva para o sistema operativo Windows 10 de Microsoft. A beta desta versión publicouse na Windows Store o 29 de xullo de 2015. Inclúe a capacidade de xogar con amigos de Xbox Live (aínda que non cos que teñen a versión para Xbox One), e xogar en modo multixogador local con aqueles que teñen a versión Pocket Edition. Outras características desta versión inclúen a capacidade de usar esquemas de control múltiples, como controlador, teclado ou pantalla táctil, así como gravar vídeos e tomar capturas de pantalla no xogo mediante o sistema interno GameDVR.
Versións para consolas
Durante a Gamescom de 2013, Sony anunciou que Minecraft publicaríase como título de lanzamento da PlayStation 4, para publicarse posteriormente tamén nas plataformas PlayStation Vita e PlayStation 3. Porén, esta versión sufriu un atraso posterior que impediu que se publicase na mesma data que a consola. A versión para PlayStation 3 publicouse o 17 de decembro de 2013, a de PlayStation 4 o 4 de setembro de 2014, e a de PlayStation Vita o 14 de outubro de 2014 en Norteamérica e ó día seguinte en Europa. Da mesma forma que as versións de Xbox, as versións de PlayStation foron desenvolvidas por 4J Studios, sendo case idénticas á versión de Xbox 360.
Na súa conferencia de prensa na E3 de 2013, Microsoft amosou un avance de Minecraft: Xbox One Edition. Esta versión sería semellante á versión de Xbox 360, pero incluíndo mundos meirandes, capacidades multixogador adicionais e outras melloras, e publicouse o 5 de setembro de 2014. A versión Minecraft: Wii U Edition publicouse o 17 de decembro de 2015. Esta versión tivo un lanzamento en formato físico o 17 de xuño de 2016 en Norteamérica, o 23 de xuño de 2016 no Xapón, e o 30 de xuño en Europa.
Pocket Edition
O 16 de agosto de 2011 publicouse a versión Minecraft: Pocket Edition para a Xperia Play no Android Market, en forma de versión alfa. Para outros dispositivos compatibles publicouse posteriormente o 8 de outubro de 2011, e unha versión para iOS foi publicada o 17 de novembro de 2011. Pouco despois de que Microsoft adquirise Mojang publicouse unha adaptación do xogo para Windows Phone. Esta adaptación concentrouse no aspecto da construción creativa e o aspecto de supervivencia primitivo do xogo, sen conter tódalas características da versión para PC. Jens Bergensten indicou no seu Twitter que a versión Pocket Edition de Minecraft estaba escrita en C++ e non en Java, xa que iOS non podía dar soporte a esta última. Esta versión recibiu actualizacións graduais de contido, e o 10 de decembro de 2014 publicouse unha adaptación de Pocket Edition para as plataformas Windows Phone 8.1. O 2 de abril de 2014 publicouse unha versión de Minecraft baseada na Pocket Edition para a plataforma Amazon Fire, e o 29 de xullo de 2015 publicouse unha versión do xogo baseada tamén na Pocket Edition para Windows 10.
Raspberry Pi
Na MineCon de 2012 revelouse unha versión de Minecraft para a Raspberry Pi. Mojang afirmou que esta edición sería semellante á Pocket Edition, nunha das súas versións anteriores, e coa capacidade engadida de usar comandos de texto para editar o mundo do xogo. Nesta versión os xogadores poden abrir o código do xogo e usar linguaxe de programación para manipular obxectos do xogo. Esta versión filtrouse o 20 de decembro de 2012 aínda que a versión filtrada foi retirada ó pouco tempo, e publicouse de forma oficial o 11 de febreiro de 2013.
Realidade virtual
A modificación coñecida como Minecraft VR desenvolveuse para fornecer soporte de realidade virtual á versión orixinal en Java de Minecraft, orientada ó hardware Oculus Rift. Un fork do xogo coñecido como Vivecraft adaptou esta modificación á OpenVR, orientada para dar soporte ó sistema HTC Vive. O 15 de agosto de 2016 Microsoft lanzou soporte oficial para o Oculus Rift na versión Windows 10 Edition do xogo. Trala súa publicación, a modificación Minecraft VR detivo o seu desenvolvemento por mor de avisos de infracción de marca rexistrada por parte de Microsoft, mentres que a versión Vivecraft foi apoiada por mor do seu soporte para Oculus Rift e por considerarse superior á modificación orixinal.
Education Edition
En xaneiro de 2016 Microsoft anunciou unha ferramenta educativa chamada Minecraft: Education Edition ou MinecraftEDU, baseada no xogo e cunha data de publicación planeada para ese mesmo ano. Minecraft xa fora usado nalgunhas escolas do mundo para a ensinanza de varias materias, incluíndo ciencias, tecnoloxía, enxeñaría, matemáticas e arte. Esta versión presenta varias diferenzas coa versión principal de Minecraft. O concepto principal é o mesmo, pero os personaxes dos estudantes poden reter as súas características en MinecraftEDU. Os estudantes poden descargar o xogo na súa propia casa sen precisar adquirir unha licenza propia, e poden tomar fotografías dentro do xogo, que se almacenan nun caderno en liña no que poden incluír anotacións e que poden compartir con outros estudantes.
Contido xerado por usuarios
Existe unha gran variedade de contido xerado por usuarios dispoñible en Internet para Minecraft. As modificacións do código do xogo engaden unha variedade de cambios na mecánica do xogo, dende a inclusión de novos bloques, obxectos e inimigos ata conxuntos completos de mecanismos para elaborar. Para facilitar a creación e instalación destas modificacións, Mojang anunciou en novembro de 2012 que tiña planeado engadir unha API oficial ó xogo.
Tamén hai dispoñibles paquetes de texturas creados pola comunidade que alteran as texturas e o HUD do xogo. En xullo de 2013 estes paquetes de texturas foron substituídos por "paquetes de recursos", mantendo o mesmo papel pero permitindo incluír sons personalizados a maiores. A comunidade de modding creou tamén diversos mapas, habitualmente con regras específicas, desafíos, crebacabezas e misións personalizadas, compartindo estes mapas con outros xogadores. Na versión 1.3 do xogo de agosto de 2012, Mojang engadiu o modo de aventura para os mapas personalizados, e na versión 1.4 de outubro Mojang engadiu os bloques de comandos, creados especificamente para este tipo de mapas. Na versión 1.9 de 2015 Mojang engadiu dúas novas versións destes bloques de comandos, de novo creados especificamente para os mapas personalizados.
A versión Xbox 360 Edition engadiu soporte para contido de descarga, dispoñible para súa compra na Xbox Games Store. Os paquetes de contido para esta versión inclúen habitualmente visualizacións personalizadas para os personaxes. Esta versión recibiu soporte para paquetes de textura posteriormente, ademais doutros paquetes que incluían cambios para os sons, música e interface do xogo.
Comercial
O 12 de xaneiro de 2011 Minecraft superou o millón de copias vendidas, menos dun mes despois de entrar na súa fase beta. Naquel momento o xogo non tiña unha compañía encargada da súa publicación e non tivera publicidade comercial agás o boca a boca dos xogadores, e varias referencias en medios populares como a tira cómica de Penny Arcade. En abril de 2011 Persson estimou que conseguira uns ingresos de 23 millóns de euros con Minecraft, cunhas 800 000 vendas da versión alfa e máis dun millón de vendas da versión beta. En novembro de 2011, antes da publicación do xogo completo, a beta de Minecraft superou os 16 millóns de usuarios rexistrados e uns 4 millóns de vendas. En marzo de 2012 o xogo converteuse no sexto videoxogo de PC máis vendido de tódolos tempos. A data de 10 de outubro de 2014 o xogo levaba 17 millóns de copias vendidas en PC, converténdose no videoxogo máis vendido de tódolos tempos nesta plataforma. Nesa mesma data o xogo vendera máis de 60 millóns de copias no conxunto de tódalas plataformas nas que foi publicado, converténdose nun dos videoxogos máis vendidos de tódolos tempos. O 25 de febreiro de 2014 o xogo acadou os 100 millóns de usuarios rexistrados, e a data de xuño de 2016 o número de vendas superou os 106 millóns de copias, converténdose desta forma no videoxogo de PC máis vendido ata esa data e o segundo videoxogo máis vendido de tódolos tempos só por detrás do Tetris.
A versión de Minecraft para a Xbox 360 comezou a dar beneficios nas primeiras 24 horas trala súa publicación en 2012, superando o récord de vendas da plataforma Xbox Live cuns 400 000 xogadores en liña. Tras unha semana no Xbox Live Marketplace, Minecraft vendeu máis dun millón de copias nesta plataforma. GameSpot anunciou en decembro de 2012 que Minecraft vendera 4,48 millóns de copias dende a súa estrea no Xbox Live Arcade en maio de 2012. En 2012 Minecraft foi o título con maior número de vendas no Xbox Live Arcade, e o cuarto título con máis xogadores únicos por día. A data de abril de 2014 a versión para Xbox 360 vendera uns 12 millóns de copias. A maiores, Minecraft: Pocket Edition chegou ese mesmo mes ó número de 21 millóns de copias vendidas. A versión para PlayStation 3 vendeu máis dun millón de copias en cinco semanas, e a publicación da versión para PlayStation Vita aumentou as vendas totais de Minecraft nun 79%, vendendo máis copias que as versións de PS3 e PS4 e converténdose na maior publicación de Minecraft nunha consola de Sony. En total, Minecraft supuxo un aumento dos beneficios internos de Microsoft duns 63 millóns de dólares no segundo cuarto do ano fiscal de 2015.
Crítica
Minecraft recibiu eloxios da crítica pola liberdade creativa que fornece ós xogadores, así como pola súa capacidade de facilitar as mecánicas de xogo emerxentes. A crítica valorou positivamente o complexo sistema de elaboración de Minecraft, indicando que é un aspecto importante da mecánica de xogo de final aberto do xogo. A maioría de publicacións destacaron os gráficos "de bloque" do xogo, con IGN describíndoos como "instantaneamente memorables". Os críticos loaron tamén os elementos de aventura, indicando que o xogo crea un bo balance entre a exploración e a construción. O modo multixogador recibiu críticas xeralmente positivas, con IGN comentando que "a aventura é sempre mellor con amigos". Jaz McDougall de PC Gamer recomendou Minecraft, cualificándoo como "intuitivamente interesante e dunha diversión contaxiosa, cun alcance sen igual para a creatividade e as experiencias memorables". O xornal The New York Times considerouno o introdutor de millóns de nenos ó mundo dixital, afirmando que as súas mecánicas de xogo básicas son loxicamente análogas ós comandos de computadora.
As críticas negativas centráronse na falta de titoriais e instrucións do xogo, dificultando que novos xogadores aprendesen as mecánicas do mesmo, e IGN destacou negativamente a complexidade da configuración dos servidores multixogador. Os críticos tamén resaltaron problemas de gráficos que teñen lugar de forma periódica, e GameSpot afirmou no 2009 que o xogo tiña unha "aparencia de non terminado", engadindo que "algúns elementos semellan incompletos ou postos xuntos ás presas".
A versión para Xbox 360 recibiu críticas positivas en xeral, aínda que a súa valoración final non foi tan boa como a da versión para PC. Os críticos amosaron descontento pola falta de características como o soporte para mods e parte do contido presente na versión para PC, pero eloxiaron o engadido dun titorial, das suxestións durante o xogo e das receitas de elaboración, indicando que facían que o xogo resultase máis doado de usar.
Minecraft: Pocket Edition recibiu críticas mixtas. Malia que a crítica apreciou os controis intuitivos nesta versión do xogo, amosou descontento pola falta súa de contido. A incapacidade no xogo de colectar recursos e elaborar obxectos, así como a súa falta de inimigos hostís e limitación no tipo de bloques foron especialmente criticados. As críticas posteriores foron mellores grazas ás consecutivas actualizacións que foi recibindo esta versión.
Premios e nomeamentos
En xullo de 2010 PC Gamer incluíu a Minecraft na cuarta posición da súa lista de "mellores videoxogos para xogar no traballo". En decembro dese mesmo ano Good Game seleccionou a Minecraft como "Mellor Xogo de Descarga" de 2010, Gamasutra nomeouno o oitavo mellor xogo do ano e o oitavo mellor xogo independente do ano, e Rock, Paper, Shotgun nomeouno o seu "xogo do ano". Indie DB outorgoulle o premio de Xogo Independente do Ano 2010 segundo o escollido polos seus votantes, ademais de dous de cinco premios de Escolla dos Editores ó xogo máis innovador e o mellor xogo independente dun só xogador. PC Gamer UK outorgoulle tamén o seu premio de "Mellor Xogo do Ano". O xogo foi nomeado ó Gran Premio Seumas McNally no Independent Games Festival de 2011, gañando o premio a maiores de ser o máis votado tamén no Premio da Audiencia. Nos Game Developers Choice Awards de 2011 Minecraft gañou premios nas categorías de "Mellor Xogo de Estrea", "Mellor Xogo de Descarga" e o "Premio á Innovación". Ese mesmo ano gañou tamén "Premio das Artes dos Videoxogos" de GameCity.
O 5 de maio de 2011 Minecraft foi seleccionado como un dos 80 xogos que estarían no Smithsonian American Art Museum como parte da exhibición The Art of Video Games que se abriu o 16 de marzo de 2012. Na edición de 2011 dos Spike Video Game Awards, Minecraft gañou o premio de "Mellor Xogo Independente" e foi nomeado na categoría de "Mellor Xogo de PC". No 2012, na edición dos British Academy Video Games Awards, Minecraft foi nomeado e Notch recibiu o "Premio Especial". Tamén no 2012 a edición para o XBOX Live Arcade recibiu o Golden Joystick Award na categoría de "Mellor Xogo de Descarga", e un premio TIGA na categoría de "Mellor Xogo Arcade". No 2013 foi nomeado na categoría de "Xogo Familiar do Ano" na edición dese ano dos British Academy Video Games Awards. A edición para consolas gañou o premio TIGA ó "Xogo do Ano" en 2014. No 2015 o xogo acadou a 6ª posición na lista de "15 Mellores Xogos dende 2000" de USgamer, e no 2016 Minecraft acadou o 6º posto na lista da revista Time dos "50 Mellores Videoxogos de Tódolos Tempos".
Minecraft: Story Mode
Minecraft: Story Mode, un xogo episódico derivado desenvolvido por Telltale Games en colaboración con Mojang, anunciouse en decembro de 2014. É un xogo narrativo e guiado polas escollas do xogador, con cinco episodios máis outros tres en formato de descarga dixital, publicado para Microsoft Windows, OS X, iOS, PlayStation 3, PlayStation 4, Xbox 360 e Xbox One o 13 de outubro de 2015. Un disco físico con tódolos episodios foi publicado para as consolas o 27 de outubro dese mesmo ano. En agosto de 2015 nunha entrevista con The Verge confirmouse unha versión para a Wii U.
Impacto cultural
As redes sociais como YouTube, Facebook e Reddit xogaron un papel importante no aumento da popularidade de Minecraft. Nunha investigación da Escola Annenberg de Comunicación da Universidade de Pensilvania concluíu que un terzo dos xogadores de Minecraft coñeceran o xogo a través de vídeos en Internet. En 2010 os vídeos relacionados con Minecraft comezaron a gañar visitas en YouTube. Estes vídeos adoitan conter gravacións do xogo e narracións sobre elas. A data de maio de 2012, máis de 4 millóns de vídeos relacionados con Minecraft foran subidos a YouTube. Algúns dos comentaristas máis populares destes vídeos foron contratados por Machinima. The Yogscast é unha organización británica que produce vídeos sobre Minecraft de forma regular, con miles de millóns de visitas.
Hai varias referencias a Minecraft noutros videoxogos, como por exemplo nos xogos RuneScape, Torchlight II, Borderlands 2, Choplifter HD, Super Meat Boy, The Elder Scrolls V: Skyrim, The Binding of Isaac, Team Fortress 2 e FTL: Faster Than Light. O músico electrónico deadmau5 incluíu tamén referencias ó xogo nas súas actuacións. O vídeo musical de Lady Gaga para o tema "G.U.Y." inclúe a representación dunha simulación do xogo. Trala publicación de Minecraft houbo outros videoxogos publicados con diversas semellanzas con el, algúns deles cualificados de "clons". Algúns exemplos destes inclúen os videoxogos Ace of Spades, CastleMiner, CraftWorld, FortressCraft, Terraria e Total Miner.
Adaptacións
No ano 2012 Mojang recibiu ofertas de varios produtores de Hollywood para producir programas de televisión relacionados con Minecraft. Porén, Mojang afirmou que só se involucraría nese tipo de proxectos cando "a idea correcta aparecese". En decembro dese ano publicouse un documental sobre o desenvolvemento de Mojang e Minecraft. Titulado Minecraft: The Story of Mojang, o filme foi producido por 2 Player Productions. O segundo episodio da 17ª tempada da serie de animación South Park titulado "Informative Murder Porn" representa ós nenos da serie distraendo ós seus pais con Minecraft para que non pelexen entre eles. O 27 de febreiro de 2014 Notch revelou que Mojang estaba en proceso de conversas con Warner Bros. para un filme de Minecraft que sería producido por Roy Lee e Jill Messick. O 8 de outubro de 2014, o directivo de Mojang Vu Bui afirmou que o filme estaba "nos seus primeiros días de desenvolvemento", afirmando que era unha produción de grande orzamento e que probablemente non se publicaría ata 2018. Finalmente a data planeada de publicación do filme é o 24 de maio de 2019, estando codirixido por Shawn Levy e Rob McElhenney e escrito por Jason Fuchs.
Produtos promocionais
O 6 de xuño de 2012 lanzouse unha colección de LEGO baseada en Minecraft baixo o nome de LEGO Minecraft. Esta colección céntrase ó redor do personaxe xogador por defecto e os Creepers. Mojang colabora coa empresa Jinx, unha tenda de produtos en liña, para vender produtos relacionados con Minecraft, como roupa, picos de escuma e xoguetes das criaturas do xogo. A data de maio de 2012 as vendas de produtos sobre Minecraft superaron o millón de dólares en ingresos, sendo as camisetas e calcetíns os produtos máis populares. En marzo de 2013 Mojang asinou un contrato coa editorial de libros infantís Egmont Group para crear libros e revistas sobre Minecraft.
MineCon
MineCon é unha convención oficial dedicada a Minecraft. A primeira edición tivo lugar en novembro de 2011 no hotel e casino Mandalay Bay de Las Vegas. A edición de 2012 tivo lugar en Disneyland París en novembro dese ano. MineCon 2013 tivo lugar en Orlando en novembro dese ano, a edición de 2015 tivo lugar en Londres no mes de xullo, e a de 2016 en Anaheim (California) no mes de setembro.
Notas
Todas as referencias en inglés agás cando se indique o contrario
Masdenverge
Masdenverge é un concello de Cataluña, pertencente á provincia de Tarragona. Está localizado na comarca de Montsià.
Poffertjes
miniatura|O especial poffertjespan Poffertjes son unha sobremesa tradicional dos Países Baixos que se asemella a pequenas filloas gordas. Realízanse nunha especie de sartaña especial chamada poffertjespan.
Tipicamente, os poffertjes son doces, servido con manteiga e azucre pulverizado, e ás veces xarope ou aguacate. Tamén hai tamén hai unha variante con queixo gouda.
Air Europa
miniatura|275x275px|[[Boeing 737|Boeing 737-800]] Air Europa é unha aeroliña española con sede social en Llucmajor, nas Illas Baleares. Pertence ao Grupo Globalia (Pepephone, Viajes Halcón, Viajes Ecuador ou Pepecar).
A aeroliña ten voos aos aeroportos galegos da Coruña, Santiago de Compostela e Vigo.
En novembro de 2019 Globalia chegou a un acordo con IAG para vender a aeroliña por 1 000 millóns de euros. Agárdase que a operación se peche no ano 2020. Segundo o acordo Air Europa manterá a súa marca.