cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Intelixencia artificial
Representación do coñecemento
A representación do coñecemento e a enxeñería do coñecemento son fundamentais para a investigación clásica da intelixencia artificial. Algúns «sistemas expertos» tentan recompilar o coñecemento que posúen os expertos nalgún ámbito concreto. Ademais, outros proxectos tratan de reunir o «coñecemento de sentido común» coñecido por unha persoa media nunha base de datos que contén un amplo coñecemento sobre o mundo.
Entre os temas que contería unha base de coñecemento de sentido común están: obxectos, propiedades, categorías e relacións entre obxectos, situacións, eventos, estados e tempo causas e efectos; e o coñecemento sobre o coñecemento (o que sabemos sobre o que saben outras persoas) entre outros.
Planificación
Outro obxectivo da intelixencia artificial consiste en poder establecer metas e finalmente alcanzalas. Para iso necesitan unha forma de visualizar o futuro, unha representación do estado do mundo e poder facer predicións sobre como as súas accións cambiarano, con tal de poder tomar decisións que maximicen a utilidade (ou o «valor») das opcións dispoñibles.
Nos problemas clásicos de planificación, o axente pode asumir que é o único sistema que actúa no mundo, o que lle permite estar seguro das consecuencias das súas accións. Con todo, se o axente non é o único actor, entón requírese que este poida razoar baixo incerteza. Isto require un axente que non só poida avaliar a súa contorna e facer predicións, senón tamén avaliar as súas predicións e adaptarse en función da súa avaliación. A planificación de múltiples axentes utiliza a cooperación e a competencia de moitos sistemas para lograr un obxectivo determinado. O comportamento emerxente como este é utilizado por algoritmos evolutivos e intelixencia de enxame.
Aplicacións
miniatura|upright|Para este proxecto, a IA tivo que aprender os patróns típicos das cores e as pinceladas do pintor renacentista [[Rafael. O retrato mostra o rostro da actriz Ornella Muti, "pintado" pola IA ao estilo de Rafael.]] A intelixencia artificial (IA) é relevante para calquera tarefa intelectual. As técnicas modernas de IA son xeneralizadas e son demasiado numerosas para enumeralas aquí. Con frecuencia, cando unha técnica chega ao uso habitual, xa non se considera intelixencia artificial; este fenómeno descríbese como efecto AI.
Na década de 2010, as aplicacións de intelixencia artificial estaban no centro das áreas da informática de maior éxito comercial e convertéronse nunha característica omnipresente da vida diaria. A IA utilízase en motores de procura (como Google Search), na orientación de anuncios en liña, nos sistemas de recomendación (ofrecidos por Netflix, YouTube ou Amazon), impulsando o tráfico da internet, na publicidade dirixida (AdSense, Facebook), en asistentes virtuais (como Siri ou Alexa), nos vehículos autónomos (incluídos drons e coches autoconducidos), tradución automática (Microsoft Translator, Google Translate), recoñecemento facial (Face IDE de Apple ou DeepFace de Microsoft'), etiquetaxe de imaxes (utilizado por Facebook, Apple's iPhoto e TikTok) e filtrado de spam.
O xogo de xadrez foi unha proba da forza da IA desde a década de 1950. O 11 de maio de 1997, Deep Blue converteuse no primeiro sistema informático de xadrez en derrotar ao vixente campión do mundo, naquel momento, Garri Kasparov. No 2011, nun programa especial do concurso de exhibición Jeopardy! de preguntas e respostas o sistema de resposta a preguntas Watson de IBM,, derrotou aos dous maiores campións de Jeopardy!, Brad Rutter e Ken Jennings, por unha marxe significativa. En marzo de 2016, AlphaGo gañou 4 de 5 partidas de Go nun enfrontamento co campión de Go Lee Sedol, converténdose no primeiro sistema de Go por computador en vencer a un xogador profesional de Go sen hándicaps.
Outros programas manexan xogos de información perfecta; como o Pluribus e o Cepheus. para o póker a un nivel superior a os humanos, DeepMind na década de 2010 desenvolveron unha "intelixencia artificial xeneralizada" que podía aprender moitos xogos diversos de Atari por si mesma.
En 2020, sistemas de procesamento da linguaxe natural como a enorme GPT-3 (por entón, a maior rede neuronal artificial con diferenza) igualaban o rendemento humano nos puntos de referencia preexistentes, aínda que sen que o sistema alcanzase unha comprensión lóxica dos contidos dos puntos de referencia. O AlphaFold 2 (2020) de DeepMind demostrou a capacidade de mostrar, en horas en lugar de meses, a estrutura 3D dunha proteína. Outras aplicacións predín o resultado das decisións xudiciais, crean arte (como poesía ou pintura) e proban teoremas matemáticos.
Semáforos intelixentes
Os semáforos intelixentes desenvólvense na Universidade Carnegie Mellon desde 2009. O profesor Stephen Smith montou desde entón unha empresa, Surtrac, que instalou sistemas intelixentes de control de tráfico en 22 cidades. A instalación custa uns 20.000 dólares por intersección. O tempo de condución reduciuse nun 25% e o tempo de espera de atascos nun 40% nas interseccións nas que se instalou.
Propiedade intelectual
miniatura|upright|Familias de patentes AI para categorías e subcategorías funcionais de aplicacións. [[Visión artificial|Visión por ordenador representa o 49 por cento das familias de patentes relacionadas cunha aplicación funcional en 2016.]]
En 2019, a OMPI informou de que a IA era a tecnoloxía emerxente máis prolífica en canto a número de solicitudes de patentes e patentes concedidas, estimábase que a Internet das cousas era o maior mercado en canto a tamaño. Seguíronlle, de novo en tamaño de mercado, as tecnoloxías de macrodatos, a robótica, a IA, a impresión 3D e a quinta xeración de servizos móbiles (5G). Desde que xurdiu a IA na década de 1950, os innovadores presentaron 340.000 solicitudes de patentes relacionadas coa IA e os investigadores publicaron 1,6 millóns de artigos científicos, e a maioría de todas as solicitudes de patentes relacionadas coa IA publicáronse a partir de 2013. As empresas representan 26 dos 30 principais solicitantes de patentes de IA, mentres que as universidades ou organismos públicos de investigación representan os catro restantes.
A proporción de artigos científicos e invencións diminuíu significativamente de 8:1 en 2010 a 3:1 en 2016, o que se atribúe como indicativo dun cambio da investigación teórica ao uso de tecnoloxías de IA en produtos e servizos comerciais. A aprendizaxe automática é a técnica da IA dominante divulgada nas patentes está incluída en máis dun terzo de todas as invencións identificadas (134.777 patentes de aprendizaxe automática presentadas para un total de 167.038 patentes de IA presentadas en 2016), sendo a visión por computador a aplicación funcional máis popular. As patentes relacionadas coa IA non só revelan técnicas e aplicacións da IA, senón que a miúdo tamén se refiren a un campo de aplicación ou industrial. En 2016 identificáronse vinte campos de aplicación e incluíronse, por orde de magnitude: telecomunicacións (15 por cento), transportes (15 por cento), ciencias da vida e medicina (12 por cento) e dispositivos persoais, informática e interacción humano-computadora (11 por cento). Outros sectores incluíron a banca, entretemento, seguridade, industria e manufactura, agricultura e redes (incluíndo redes sociais, cidades intelixentes e a Internet das cousas). IBM ten a maior carteira de patentes de IA con 8.290 solicitudes de patentes, seguida de Microsoft con 5.930 solicitudes de patentes.
Definición da intelixencia artificial
Alan Turing escribiu en 1950 "Propoño considerar a pregunta 'as máquinas poden pensar'?" Aconsellou cambiar a pregunta de se unha máquina "pensa" a "se é posible ou non que a maquinaria mostre un comportamento intelixente". Deseñou a proba de Turing, que mide a capacidade dunha máquina para simular a conversación humana. Dado que só podemos observar o comportamento da máquina, non importa se "realmente" está a pensar ou ten literalmente unha "mente". Turing sinala que non podemos determinar estas cousas sobre outras persoas pero "é habitual ter a cortés convención de que todo o mundo pensa"
Russell e Norvig coinciden con Turing en que a IA debe definirse en termos de "actuar" e non de "pensar". Con todo, critican que a proba compare máquinas con persoas. "Os textos de enxeñería aeronáutica", escriben, "non definen o obxectivo do seu campo como facer 'máquinas que voen tan exactamente como as pombas que poidan enganar a outras pombas'". O fundador da IA, John McCarthy, estivo de acordo e escribiu que "A intelixencia artificial non é, por definición, simulación da intelixencia humana".
McCarthy define a intelixencia como "a parte computacional da capacidade de acadar obxectivos no mundo". Outro fundador da IA, Marvin Minsky, defínea de xeito similar como "a capacidade de resolver problemas difíciles". Estas definicións ven a intelixencia en termos de problemas ben definidos con solucións ben definidas, onde tanto a dificultade do problema como o rendemento do programa son medidas directas da "intelixencia" da máquina, e non se require ningunha outra discusión filosófica, ou quizais non sexa posible.
Unha definición que tamén foi adoptada por Google - principal practicante no campo da IA. Esta definición estipulaba a capacidade dos sistemas para sintetizar información como manifestación da intelixencia, de forma similar a como se define na intelixencia biolóxica.
Avaliación dos enfoques da IA
Ningunha teoría unificadora establecida ou paradigma guiou a investigación da IA durante a maior parte da súa historia. O éxito sen precedente da aprendizaxe automática estatística na década de 2010 eclipsou todos os demais enfoques (ata o punto de que algunhas fontes, especialmente no mundo empresarial, utilizan o termo "intelixencia artificial" para referirse á "aprendizaxe automática con redes neurais"). Este enfoque é principalmente subsimbólico, neat, soft e narrow. Os críticos sosteñen que é posible que estas cuestións teñan que ser revisadas por futuras xeracións de investigadores en IA.
A IA simbólica e os seus límites
Intelixencia artificial simbólica (ou "GOFAI") simulaban o razoamento consciente de alto nivel que utilizan as persoas cando resolven crebacabezas, expresan razoamentos xurídicos e fan cálculos matemáticos. Tiveron moito éxito en tarefas "intelixentes" como o álxebra ou os tests de intelixencia. Nos anos 60, Newell e Simon propuxeron a hipótese dos sistemas de símbolos físicos: "Un sistema de símbolos físicos ten os medios necesarios e suficientes para unha acción intelixente xeneral".
Con todo, o enfoque simbólico fracasou en moitas tarefas que os humanos resolven con facilidade, como a aprendizaxe, o recoñecemento dun obxecto ou o razoamento de sentido común. O paradoxo de Moravec é o descubrimento de que as tarefas "intelixentes" de alto nivel eran fáciles para a IA, pero as tarefas "instintivas" de baixo nivel eran extremadamente difíciles. O filósofo Hubert Dreyfus sostiña desde os anos sesenta que a pericia humana depende do instinto inconsciente máis que da manipulación consciente de símbolos, e de ter unha "sensación" da situación, máis que dun coñecemento simbólico explícito. Aínda que os seus argumentos foran ridiculizados e ignorados cando se presentaron por primeira vez, finalmente, a investigación da IA coincidiu.
Exectosoma
Un exectosoma é un orgánulo celular responsable de exectar o seu contido fóra da célula. Na literatura descibíronse dous tipos moi diferentes de orgánulos co nome de exectosomas, que aparecen en dúas clases de organismos non relacionados:
Os exectosomas de criptomónadas (criptófitas) conteñen dúas estruturas parecidas a fitas conectadas en espiral que manteñen en tensión. Se as células son irritadas por estreses mecánicos, químicos e luminosos, descárganos, propulsando a célula en zig-zag lonxe da perturbación. Hai grandes exectosomas, visibles ao microscopio óptico, que están asociados co peto ou invaxinación característica destas células; outros máis pequenos aparecen por toda a célula.
As micobacterias son expulsadas das células hóspede pola acción dun exectosoma baseado na actina. Este mecanismo de escape require un regulador do citoesqueleto do hóspede e mais un sistema de secreción ESX-1 micobacteriano intacto. Os exectosomas aparentemente exercen forza contráctil, formando un septo moi axustado arredor da bacteria. A exección da bacteria fóra da célula ocorre sen que se produza a lise celular do hóspede.
Indautxu
250px|thumb|Situación do barrio na cidade de [[Bilbao.]] Indautxu é un barrio do distrito de Abando da cidade de Bilbao. Ten unha superficie de 9,7 km² e unha poboación de 28.276 habitantes (2008).
Limita ao norte co barrio de Deustuko Doneperiaga, ao oeste con Basurtu ao sur con Ametzola e ao leste con Abando. O barrio está centrado na praza de Indautxu, unha praza grande, nova e reformada baixo a cal hai un pequeno centro comercial e unha estación do metro de Bilbao. O barrio conta con numerosos hospitais e clínicas privadas, a escola dos Xesuítas e o parque Doña Casilda Iturrizar.
O barrio ten o seu propio equipo de fútbol, a Sociedad Deportiva Indautxu, fundado en 1924.
El Masroig
El Masroig é un concello de Cataluña, pertencente á provincia de Tarragona. Está localizado na comarca de Priorat.
Garuda Indonesia
Garuda Indonesia é a aeroliña nacional de Indonesia. Chamada así por Garuda, paxaro sagrado do hinduísmo e símbolo nacional do país, a compañía ten a súa sede no aeroporto Internacional Soekarno-Hatta en Tangerang, preto de Iacarta. A aeroliña anteriormente era coñecida como Garuda Indonesian Airways.
Fundada en 1947 como KLM Interinsulair Bedrijf, a aeroliña e nestes momentos unha das principais do mundo e é o membro número 20 da alianza global de aeroliñas SkyTeam. Realiza voos regulares a un gran número de destinos no Sueste Asiático, Asia Oriental, Australia e Europa dende o seu principal centro de conexións no aeroporto Internacional Soekarno-Hatta de Iacarta, ademais de realizar servizos a Australia e Asia dende o aeroporto Internacional Ngurah Rai de Balí e un gran número de voos domésticos dende o aeroporto internacional Sultan Hasanuddin en Makassar e o aeroporto Internacional Kuala Namu en Medan.
No seu pico de actividade dende finais dos 80 ata mediado dos 90 Garuda operaba unha extensa rede de voos por todo o mundo, con servizos regulares a Os Ánxeles, París, Roma, Fukuoka, Adelaide e outras cidades en Europa, Australia e Asia. A finais dos 90 e principios dos 2000, unha serie de dificultades económicas e operacionais golpearon duro á aeroliña, incluíndo a morte nun voo dun activista polos dereitos humanos a mans de persoal da compañía, facendo que se reducisen drasticamente os seus servizos. No ano 2009 a aeroliña iniciou un plan de modernización de cinco anos coñecido como Quantum Leap, o cal revisou a marca, a librea, o logo e os uniformes, ademais de mercar avións máis novos ter instalacións máis modernas, renovando o enfoque ara mercados internacionais.
Actual
En decembro de 2020 a frota de Garuda Indonesia estaba formada polos seguintes avións:
A Penaquente, O Freixo, As Pontes de García Rodríguez
A Penaquente é un lugar da parroquia do Freixo no concello coruñés das Pontes de García Rodríguez na comarca do Eume.
1339
Mortes
Historia ano a ano
Portovenere
thumb | Vista desde o mar. Porto Venere (ata 1991 Portovenere; Pòrtivene) é unha cidade e un municipio situado na costa de Italia na Liguria na provincia de La Spezia. Comprende as tres aldeas de Fezzano, Le Grazie e Porto Venere, e as tres illas de Palmaria, Tino e Tinetto. En 1997, Porto Venere e as vilas das Cinque Terre foron designadas pola UNESCO como Patrimonio da Humanidade.
Historia
thumb | The War Memorial. Crese que o antigo Portus Veneris remontase polo menos a mediados do século I a.C. Dicíase que o nome facía referencia a un templo á deusa Venus que estaba situado no promontorio onde está a igrexa de Pedro o Apóstolo. O nome tamén vincúlase ao do ermitán  San Venerio. Na época romana a cidade era esencialmente unha comunidade pesqueira.
Trala caída do Imperio romano occidental, Porto Venere converteuse na base da frota bizantina no norte do Mar Tirreno, pero foi destruída polos longobardos no ano 643 d.C. Posteriormente, foi un destino frecuente de ataques sarracenos. As primeiras indicacións da existencia dun castelo datan de 1113 e en 1161 erguéronse os muros. Porto Venere converteuse nun feudo dunha familia de Vezzano Ligure antes de pasar a Xénova a principios do século XII. En 1494 sufriu un devastador bombardeo da frota aragonesa durante a súa guerra con Xénova, posteriormente a parte antiga da cidade caeu en importancia dando paso ao desenvolvemento do Borgo Nuovo ("Novo Distrito"), que existía desde 1139 e está centrado na igrexa de San Pedro.
En 1815 incorporouse ao Reino de Sardeña, de acordo coas decisións do Congreso de Viena de 1814 e posteriormente ao Reino de Italia a partir de 1861. De 1859 a 1927 o territorio foi incluído no primeiro distrito de La Spezia, parte do distrito oriental da provincia de Xénova antes e, co establecemento en 1923, na provincia de La Spezia.
En 1998 obtivo polo seu patrimonio arquitectónico e natural entrar na lista do Patrimonio da Humanidade, co Rolli no centro histórico de Xénova son os dous únicos bens ingresados da Liguria, e en 2001 estableceuse o Parque Natural Rexional homónimo.
Territorio
A aldea atópase no extremo sur dunha península, que se afasta da irregular costa da Riviera di Levante, formando o extremo occidental do Golfo de La Spezia. Ao final desta península atópanse tres pequenas illas: Palmaria, Tino e Tinetto, só a illa de Palmaria, situada xusto fronte á vila de Porto Venere máis aló dun pequeno estreito, está parcialmente habitada.
Limita ao norte co municipio de La Spezia e ao sur, oeste e leste está bañado polo Mar Mediterráneo. Atópase a 3,2 km ao sur de La Spezia e 72 km ao sueste de Xénova.
Clima
thumb|Cova de Byron, chamada así porque o poeta [[Lord Byron a usou para meditar]] thumb|A Mariña
O clima é tipicamente mediterráneo, con case ningún exceso de calor no verán nin episodios moi fríos no inverno. Non obstante, as precipitacións poden ser moi abundantes, especialmente no outono e na primavera, debido á orografía da Riviera de Levante. No municipio, a estación meteorolóxica está situada na illa de Palmaria, onde os datos poden considerarse semellantes aos ocorridos en Porto Venere e nas zonas circundantes. A zona da illa de Portovenere-Palmaria é o único punto detrás do mar da Liguria entre a illa de Elba e as illas de Hyères, Francia. De aí tamén o papel estratéxico na historia do mar.
Principais atraccións
thumb | dereito | [[Igrexa de San Pedro (Portovenere) | Igrexa de San Pedro]] thumb | Castelo Doria.
Áreas naturais
Entre os lugares naturais do Porto Venere atópanse as famosas covas mariñas de Byron (Cala dell'Arpaia), Azzurra ou cova azul (semi-mergulladas) e Tinetto, a cavidade das Pombas e o muro de Tino, os baixos de Dante e os regatos pequeno e grande. A cova de Byron, que leva o nome do poeta inglés George Gordon Byron neste lugar inspirouse e meditou para as súas obras literarias. Está situada nun estreito de rocha debaixo da igrexa de San Pedro e da antiga posición defensiva. a cova mariña ten unha profundidade mínima de cinco metros e un máximo de vinte ao longo do costado.
Parque Natural Rexional
O Parque Natural Rexional de Portovenere ofrece unha paisaxe única coas súas altas costas, covas e vexetación que impregna a atmosfera en calquera estación cos cambiantes tons de cores. Un elemento que mestura e harmoniza cada detalle é o mar, ás veces tranquilo e claro, para reflectir como un espello encantado con rochas multicolores e gaivotas, ás veces ásperas e case irritadas. Para coroar o arquipélago do parque con tres illas, Palmaria, Tino e Tinetto, desafiando o mar azul nun remuíño de aromas e mirando cara ao infinito. Pero o parque non é soamente natureza, a historia vive desde a prehistoria coa Cova das Pombas, ata o pasado recente no que Guglielmo Marconi experimentou fronte á vila os seus estudos innovadores.
Antonio Rey Soto
Antonio Rey Soto, nado en Arrabaldo (Ourense) o 18 de febreiro de 1879 e finado en Madrid o 20 de febreiro de 1966, foi un sacerdote, escritor e destacado bibliófilo galego.
Mercadotecnia
A mercadotecnia é «o proceso social e administrativo polo cal os grupos e individuos satisfán as súas necesidades ao crearen e intercambiaren bens e servizos». Segundo Philip Kotler, considerado pai da mercadotecnia, a mercadotecnia ten moitas definicións, como a que afirma que a mercadotecnia é a ciencia de satisfacer as necesidades dos clientes dun xeito rendible. A mercadotecnia involucra estratexias de mercado, de vendas, estudo de mercado, posicionamento de mercado etc. Frecuentemente confúndese este termo co da publicidade, sendo o derradeiro unha ferramenta da mercadotecnia.
Antonio Rey Soto
Traxectoria
Estudou Dereito e Filosofía e Letras na Universidade de Santiago de Compostela e a Universidade Central. Despois estudou Teoloxía e ordenouse sacerdote. Foi capelán de Isidoro Temes Sáenz e Ángela Santamarina Alduncín, condesa do Val de Ouselle. Publicou os seus primeiros poemas en La Nueva Época e foi redactor de La Galerna (1900).
Mercadotecnia
Tamén se coñece co termo inglés de marketing, que provén do verbo market, que se pode traducir como vender, comercializar ou negociar ou relear unha compra ou venda, así como anunciar, promocionar ou presentar un produto. Así mesmo market tamén significa feira ou mercado.
Antonio Rey Soto
Traxectoria
Amigo persoal de Alfonso Daniel Rodríguez Castelao, casouno con Virxinia Pereira na igrexa de San Paio, da Estrada, o 19 de outubro de 1912. Castelao fixo unha caricatura del. Ingresou na Real Academia Galega o 30 de agosto de 1920.
Mercadotecnia
Concepto e obxectivo
A mercadotecnia ten como obxectivo principal favorecer o intercambio entre dúas partes de xeito que ambas as dúas resulten beneficiadas. Segundo Kotler, enténdese por intercambio «o acto de obter un produto desexado doutra persoa, ofrecéndolle algo a cambio». Para que isto se produza, cómpre que se dean cinco condicións:
Antonio Rey Soto
Traxectoria
En agosto de 1922 fundou en Vigo, xunto a Antonio Méndez Laserna e Carlos Reguenga, a produtora cinematográfica Celta Film. O principal obxectivo da sociedade era facer películas sobre Galicia e Asturias para complementar as conferencias literarias do propio Rey Soto, que vai ser o director artístico da empresa.
Mercadotecnia
Concepto e obxectivo
Se por algún motivo, algunha das partes implicadas no intercambio non queda satisfeita, evitará que se repita de novo o devandito intercambio.
Antonio Rey Soto
Traxectoria
A finais de 1923 Rey Soto embarcou cara a América para amosar o filme Un viaje a través de Galicia y Asturias aos emigrantes que alí vivían. A experiencia non resultou e Rey Soto ficou moi decepcionado pola escasa acollida da película. Permaneceu en América até 1931.
Ao longo da súa vida, Rey Soto foi formando unha moi valiosa biblioteca que poucos anos antes da súa morte cedeu ao Convento de San Xoán de Poio, onde hoxe se conserva. Entre as obras máis salientables destacan as Constitucións sinodais da diocese de Ourense editadas por Vasco Díaz Tanco en 1544 e un exemplar do Livro do Infante D. Pedro de Portugal, editado en 1644. Ademais, legou ao mosteiro a súa colección de prensa na que se inclúen xornais ourensáns coma El Eco de Orense e El Diario de Orense.
A súa obra está escrita maioritariamente en castelán, sendo o drama Amor que vence al amor o que lle deu máis sona. O primeiro poema que escribiu en galego foi “O mosteiro de San Esteban de Ribas de Sil” en 1903. Tamén en galego está Falenas e o poema "O Pazo" (1909). En 1949 traduciu a Sátira IV do Libro II do Sermonum de Horacio como Escola de larpeiros.
Obras
miniatura|Antonio Rey Soto, 1919.
Mercadotecnia
Concepto e obxectivo
A mercadotecnia é a orientación ou filosofía coa que se xestiona o comercio ou a comercialización dentro dunha organización. Así mesmo, busca afianzar clientes, mediante ferramentas e estratexias; posiciona na mente do consumidor un produto, marca etc. buscando ser a opción principal e chegar ao usuario final; parte das necesidades do cliente ou consumidor, para deseñar, organizar, executar e controlar a función comercializadora ou mercadeo da organización.
O vocábulo mercadotecnia refírese tamén a unha función ou área funcional da organización. A área de mercadotecnia, área comercial etc. Outro xeito de definir este concepto é considerar mercadotecnia todo aquilo que unha empresa pode facer para ser percibida no mercado (consumidores finais), cunha visión de rendibilidade a curto e a longo prazo.
E ¿que pode facer unha empresa para que se teña unha visión e opinión positivas dela e dos seus produtos? Isto faise xestionando o propio produto, o seu prezo, a súa relación cos clientes, cos provedores e cos seus empregados, a propia publicidade en diversos medios e soportes, relacionarse cos medios de comunicación (relacións públicas) etc. Todo iso é mercadotecnia.
Nunha empresa, normalmente, a área comercial abrangue a área de mercadotecnia e a de vendas para brindar satisfacción ao cliente. Os conceptos de mercadotecnia e comercialización empréganse como sinónimos.
Os «catro Pes»
A mercadotecnia constitúese como o uso dun conxunto de ferramentas encamiñadas á satisfacción do cliente mediante as cales pretende deseñar o produto, establecer prezos, elixir as canles de distribución e as técnicas de comunicación máis axeitadas para presentar un produto que realmente satisfaga as necesidades do consumidor.
Estas ferramentas son coñecidas tamén como os Catro P do profesor Jerry McCarthy: produto, prezo, distribución (polo vocábulo «place» en inglés, que tamén podería chamarse "praza") e comunicación (polo vocábulo «promotion», en inglés) que inclúe a publicidade, as relacións públicas e a promoción.
Obxecto de estudo da mercadotecnia
Os esforzos de mercadotecnia dunha empresa deben enfocarse a satisfaceren as necesidades destes catro grupos de xente. Só entón poderase dicir que se ten unha boa estratexia de mercado.
Proceso de mercadotecnia
O proceso de mercadotecnia consta de varias fases:
Primeira fase: mercadotecnia estratéxica
A dirección marca as pautas de actuación. Antes de producir un artigo ou ofrecer algún servizo, a dirección debe analizar as oportunidades que ofrece o mercado; é dicir, cales dos consumidores aos que se quere atender (público obxectivo), que capacidade de compra terían á hora de adquiriren o produto ou servizo, e se este responde ás súas necesidades. Ademais, tamén teñen que detectar cales son os seus posibles competidores, que produtos están ofrecendo e cal é a súa política de comercio, cales son os produtos substitutos e complementarios ofrecidos no mercado, as noticias e probabilidades respecto ao ingreso de novos competidores e os posibles provedores. Débese realizar unha análise interna da empresa para determinar se realmente está en condicións de levar a cabo o proxecto (se dispón de persoal suficiente e cualificado, se posúe os recursos necesarios etc.). Para rematar débese analizar que política de distribución é a máis axeitada para que o produto ou servizo chegue ao consumidor.
Con todos os datos, a empresa realiza unha diagnose. Se esta é positiva, fíxanse os obxectivos e márcanse as directrices para acadalos, determina a que clientes se quere dirixir e que clase de produto quere.
Segunda fase: mestura de mercadotecnia
Times Square [[Nova York A publicidade é só unha ferramenta máis do Marketing Mix|miniatura]]
A P de promoción está tamén constituída por:
No caso ideal, a mercadotecnia vólvese unha filosofía de negocios de forma que na organización todas as áreas (e non só a de mercadotecnia) son conscientes de que deben responder ás auténticas necesidades dos clientes e consumidores. É toda a empresa ou entidade a que debe actuar conforme con este principio, desde a telefonista ou recepcionista, ata os contables, secretarias e demais empregados. É así como os clientes recibirán o trato que esperan, polo cal confiarán nesa organización tamén en canto aos seus produtos ou servizos.
Actualización
O mix comercial orixinal (4P's) foi desenvolvido para a comercialización de produtos. Con todo, co desenvolvemento da mercadotecnia para outras áreas (especialmente pola importancia do sector servizos), este mix orixinal foi cuestionado, e apareceron variacións do mesmo.
Produto enténdese como Produto e Servizos.
Na mercadotecnia de servizos, ao mix orixinal agregáronselle 3P's novas:
Ao mix da mercadotecnia de Retail agrégaselle: Estacionamiento (Parking).
Terceira fase: execución do programa de mercadotecnia
Finalmente, asígnaselle ao departamento correspondente a execución das accións planeadas e fixan os medios para levalas a cabo, así como os procedementos e as técnicas que se empregarán. Igualmente deben crearse mecanismos que permitan avaliar os resultados do plan establecido e determinar canto efectivo foi.
Malia iso o programa de mercadotecnia atinxe obter varios beneficios para varias empresas de grandes economías.
Cuarta fase: control
Supón establecer aqueles mecanismos de retroalimentación e avaliación cos que comprobar o grao de cumprimento dos obxectivos e establecer as correccións que correspondan. Algúns dos controis son:
Orientacións clásicas
Na historia e no contexto do comercio xurdiron diferentes orientacións ou enfoques para facer negocios. Estes enfoques aínda están presentes nalgunhas industrias e mercados, ata algúns autores recomendan dependendo da situación utilizar algún destes enfoques en particular.
Tendencias
Logo da orientación ao mercado (mercadotecnia) a maioría dos autores durante un longo tempo indicaron que a seguinte orientación é a mercadotecnia social, non obstante algúns autores indican que se dá un cambio paradigmático xurdindo outras orientacións por exemplo: "mercadotecnia relacional (Alet, Barroso e Martin), mercadotecnia 1x1 (Rogers,e Peppers), warketing, mercadotecnia holístico (Kotler), entre outras.
Remesar, Carboentes, Rodeiro
Remesar é un lugar da parroquia de Carboentes, no concello pontevedrés de Rodeiro, na comarca do Deza. Segundo o INE, no 2008 estaba deshabitado, o que supón unha diminución de 10 habitantes con respecto ao ano 2000.
Entamoeba coli
miniatura|Ciclo vital común dos parasitos non patóxenos.
Importancia clínica
miniatura|Quiste de Entamoeba coli con máis de catro núcleos. A presenza de Entamoeba coli non supón que haxa que poñerse en tratamento médico, xa que se considera inofensiva. Porén, cando unha persoa é infectada por esta entameba benigna, é bastante probable que outros organismos patóxenos se introduciran no corpo xunto con ela, e ditos acompañantes poden ser infecciosos e causar doenzas.
Morfoloxía
miniatura|350px|Estadios do ciclo de vida de Entamoeba coli. As especies de Entamoeba son todas monoxenéticas, ou teñen ciclos vitais dunha xeración. Entamoeba coli ten tres formas morfolóxicas diferenciadas chamadas trofozoíto, estadio pre-cístico e estadio cístico. Este parasito no estadio de trofozoíto ten un gran núcleo, cunha grosa membrana nuclear. O núcleo contén moita cromatina nun gran cariosoma de forma irregular. A cromatina está aglomerada de forma irregular. O parasito divídese por fisión binaria igual que a maioría das Entamoeba spp. O quiste maduro é o estadio infectivo, e pode sobrevivir máis tempo que o de E. histolytica. Os quistes poden sobrevivir tres ou catro meses fóra do corpo do seu hóspede despois de sufriren desecamento. Os quistes causan infección (benigna) ao consumirmos alimentos ou auga contaminados. Ás veces, os insectos e roedores portan o parasito e son os que levan o microorganismo aos alimentos e á auga. A saída da ameba do quiste ocorre unha vez que este se inxire e chega ao intestino groso.
Diagnóstico
Os trofozoítos de Entamoeba coli poden distinguirse polos seus amplos e cónicos pseudópodos. Confúndese a miúdo con E. histolytica porque son do mesmo tamaño. Os quistes distínguense pola presenza de oito núcleos nas formas maduras. Para diagnosticar Entamoeba coli, xeralmente o que se fai é examinar unha mostra de feces. Este é o mellor método para comprobar se o parasito atopado é Entamoeba coli ou E. histolytica. Isto xeralmente require comprobar o tamaño dos quistes, a súa forma e o número de núcleos. Entamoeba coli ten quistes dun tamaño de 10 a 35 micrómetros, a súa forma é irregular, oval cunha aparencia de cuncha que é máis uniforme en comparación con E. histolytica, e ten ata oito núcleos no quiste comparados cos catro que se encontran en E. histolytica. Para o ollo non adestrado ou para microbiólogos non moi experimentados, os "quistes tetranucleados de Entamoeba coli poden ser confundidos con quistes maduros de Entamoeba histolytica" Xeralmente "un quiste tetranucleado de Entamoeba coli é meirande que un quiste maduro de Entamoeba histolytica, pode ser variable en forma, e ten unha cromatina periférica nuclear e cariosoma compostos de gránulos irregulares". Para facer o diagnóstico de calquera especie de Entamoeba, o normal é facer unha preparación húmida "procurando os característicos quistes nunha tinguidura con iodo, no método da concentración de formol-éter ou detectando os trofozoítos característicos nunha preparación húmida ou unha preparación tinguida permanente" para ver o aspecto que teñen estes microorganismos. Ademais, poden usarse tinguiduras de tricromo para facer preparacións para ver os quistes de calquera Entamoeba spp. Ademais do uso de microscopio óptico e métodos de cultivo poden utiizarse outras probas para Entamoeba spp. Estas probas implican o uso de métodos de laboratorio entre os que están os seguintes: análises de isoencimas, probas de detección de anticorpos ou de antíxenos, ensaios inmunocromatográficos, e probas de diagnóstico baseadas no ADN. Algúns usos do microscopio implican tamén o uso de microscopio electrónico de transmisión ou de varrido. Normalmente, os quistes son conxelados e fracturados para facilitar que sexan fáciles de examinar e poidan compararse as paredes dos quistes de Entamoeba spp. Entre as probas de diagnóstico baseadas no ADN están as que usan a extracción de ADN, PCR, microarrays, e métodos de tipificado. Por exemplo, unha proba de diagnóstico baseada no ADN que está cambiando rapidamente o modo en que se diagnostican as Entamoeba spp. e está facendo que o diagnóstico sexa máis rápido e preciso é a proba chamada "Ensaio de Hibridación de Liña Inversa". O principal propósito desta proba é detectar e diferenciar distintas Entamoeba en mostras de feces para atopar o axente causante das disenterías amebianas, que é E. histolytica. Esta proba utiliza secuenciación xénica, e compara os diferentes xenomas das Entamoeba spp. para detectar a mortal E. histolytica entre as demais.
Patoloxía
Entamoeba coli é un parasito esencialmente inofensivo, polo que non causa danos ao hóspede. Porén, rexistráronse casos de hemorraxias internas. Xeralmente o citoplasma de Entamoeba coli "non contén glóbulos vermellos sanguíneos, agás no raro caso de pacientes con hemorraxia intestinal", nos que se observa sangue nas feces. Isto pode orixinar lesións intestinais. Outros problemas raros que pode causar Entamoeba coli son resultado de ter unha gran cantidade dela no intestino groso. Por exemplo, ter grandes poboacións de Entamoeba coli pode orixinar "dispepsia, hiperacidez, gastrite, e indixestión"; que son problemas comúns da maioría dos parasitos intestinais.
Tratamento
Xeralmente non hai necesidade de tratar as infeccións por Entamoeba coli, debido ao raro que é que este parasito se converta nun organismo infeccioso daniño. Nunha situación excepcional deuse un caso de Entamoeba coli infecciosa: no norte de Europa, detectáronse grandes poboacións destas entamebas en mostras de feces examinadas con microscopio electrónico nun grupo de pacientes con diarrea. Algúns compostos de arsénico serven para tratar o estadio de trofozoíto, como a carbarsona cando hai grandes poboacións do parasito. Outro composto que se ten utilizado é a diloxanida furoato.
Dinastía Ming
A Dinastía Ming (en chinés 明朝; pinyin: Ming Chao), tamén coñecida como Imperio do Gran Ming (en chinés tradicional 大明国, en chinés simplificado 大明国; pinyin Da Ming Guo), foi a penúltima dinastía gobernante na China e que gobernou durante 276 anos (entre 1368 e 1644) trala caída do Imperio Mongol liderado pola dinastía Yuan. A Ming foi descrita por algúns como "unha das máis grandes épocas de orde de goberno e estabilidade social da historia humana", foi a derradeira dinastía da China rexida pola etnia han.
O fundador da dinastía Ming, o emperador Hongwu (r. 1368-1398), tentou crear unha sociedade de comunidades rurais autosuficientes ordenadas nun sistema ríxido e inmóbil que garantise e mantivese unha clase permanente de soldados para a súa dinastía: O exército permanente do imperio superaba o millón de soldados e os estaleiros da armada ming en Nanjing eran os maiores do mundo. Tamén tivo moito coidado de romper o poder dos eunucos da corte e o dos magnates non relacionados con esta, pois enfeudaban aos seus numerosos fillos por toda China, e tentou guiar a estes príncipes a través dun conxunto de instrucións dinásticas publicadas no Huang-Ming Zuxun. Isto fracasou cando o seu sucesor adolescente, o emperador Jianwen, tentou recortar o poder do seu tío, o que provocou a campaña de Jingnan, un levantamento que colocou ao príncipe de Yan no trono como emperador Yongle en 1402. O emperador Yongle estableceu Yan como capital secundaria e a rebautizó como Pequín, construíu a Cidade Prohibida e restaurou o Gran Canal e a primacía dos exames imperiais nos nomeamentos oficiais. Recompensou aos seus partidarios eunucos e empregounos como contrapeso fronte aos eruditos-burócratas confucianos. Aínda que xa se levaran a cabo expedicións comerciais e diplomáticas desde China en períodos anteriores, durante o século XV a frota tributaria do almirante eunuco musulmán Zheng Hei superou a todas as demais en tamaño. Zheng Hei, dirixiu sete enormes viaxes de exploración polo océano Índico ata Arabia e as costas orientais de África.
O ascenso de novos emperadores e novas faccións diminuíu tales extravagancias; a captura do emperador Zhu Qizhen dos Ming durante a crise de Tumu de 1449 acabou con elas por completo. Deixouse que a armada imperial caese en desuso mentres os traballadores forzados construían a empalizada de Liaodong e conectaban e fortificaban a Gran Muralla na súa forma moderna. Cada dez anos realizábanse amplos censos de todo o imperio, pero o desexo de evitar o traballo e os impostos e a dificultade de almacenar e revisar os enormes arquivos de Nanjing dificultaron a obtención de cifras exactas. . As estimacións para a poboación de finais da dinastía de Ming varían entre 160 e 200 millóns de persoas. pero os ingresos necesarios recaudabanse cada vez a un número menor de agricultores, xa que estes desaparecían dos rexistros oficiais pois "doaban" as súas terras a eunucos ou templos exentos de impostos. As leis "Haijin", destinadas a protexer as costas dos piratas "xaponeses", converteron a moitos en contrabandistas e piratas.
A reconstrución da base agrícola chinesa e a mellora das vías de comunicación a través dun sistema de camiños militarizados tivo o efecto inesperado de xerar un gran excedente agrícola que puido ser vendido en florecentes mercados próximos ás vías de comunicación. A cultura rural e comercial recibiu a influencia das modas urbanas. Os chanzos máis altos da sociedade, equiparados á baixa nobreza, víronse igualmente afectados por esta nova cultura centrada no consumo. Afastándose das tradicións, as familias comerciantes comezaron a integrarse no seo da administración e da burocracia e adoptaron os trazos culturais e as prácticas da nobreza. Paralelo a esta evolución da sociedade e do comercio, houbo cambios no pensamento filosófico, as institucións gobernamentais e nas artes e a literatura.
No século XVI, con todo, a expansión do comercio europeo -aínda que restrinxido a illas próximas a Guangzhou como Macau- difundiu na China o intercambio colombiano de cultivos, plantas e animais, introducindo o chile na cociña de Sichuan e os altamente produtivos millo e patacas, que diminuíron as fames negras e estimularon o crecemento demográfico. O crecemento do comercio portugués español, e alemá creou unha nova demanda de produtos chineses produciu unha afluencia masiva de xaponesés e prata americana. Esta abundancia de especies remonetizou a economía Ming, cuxo diñeiro sufrira repetidas hiperinflacións e xa non inspiraba confianza. Mentres que os confucianos tradicionais opoñíanse a un papel tan destacado do comercio e dos novos ricos que creaba, a heterodoxia introducida por Wang Yangming permitiu unha actitude máis compracente. As reformas inicialmente exitosas de Zhang Juzheng resultaron devastadoras cando unha retardación da agricultura producida pola Pequena Idade de Xeo combinouse con cambios na política xaponesa e española que cortaron rapidamente a subministración de prata agora necesaria para que os agricultores puidesen pagar os seus impostos. En combinación coa perda de colleitas, as inundacións e a epidemia, a dinastía derrubouse en 1644 cando as forzas de Li Zicheng entraron en Pequín, aínda que as forzas de Li foron derrotadas pouco despois polos exércitos manchú dos Oito Estandartes dirixidos pola dinastía Qing.
Aínda que a primeira capital, Pequín, caeu en 1644 a causa dunha rebelión encabezada por Li Zicheng (quen estableceu a Dinastía Shun, axiña substituída pola Dinastía Qing, de orixe manchú), os réximes leais aos Ming, chamados no seu conxunto Dinastía Ming do Sur, sobreviviron ata 1662.
Revolta e rivalidade entre os rebeldes
Así moitos grupos dos han, entre eles os Turbantes Vermellos alzáronse en rebelión en 1351. Os Turbantes Vermellos estaban afiliados ao Loto Blanco, unha sociedade secreta budista. Zhu Yuanzhang era un agricultor pobre e un monxe budista que se uniu aos Turbantes Vermellos en 1352 e se forxou unha gran reputación ao casar coa filla adoptiva dun comandante rebelde. En 1356, as forzas de Zhu tomaron a cidade de Nanjing, a cal se convertería posteriormente na capital dos Ming.
Co derrubamento da dinastía Yuan, moitos grupos rebeldes comezaron a enfrontarse polo control do país e o dereito para establecer unha nova dinastía. En 1363, Zhu Yuanzhang eliminou ao seu peor inimigo, o líder da facción rebelde Chen Youliang, na batalla do lago Poyang, na que seria posiblemente unha das maiores batallas navais da historia. Grazas ao uso de brulotes, os 200 000 mariños de Zhu conseguiron vencer á frota rebelde a pesar de ser esta superior en número. A vitoria eliminou á última facción rebelde, o que deixou a Zhu Yuanzhang como dono incontestable do rico val do Yangtzé e permitiulle afianzar o seu poder no sur. Tras a sospeitosa morte do xefe dos Turbantes Vermellos cando era un invitado de Zhu en 1367, xa non había ninguén que puidese impedir o seu acceso ao trono e fixo públicas as súas ambicións imperiais ao enviar o seu exército cara a capital Yuan Dadu (actual Pequín) en 1368. O último emperador Yuan refuxiouse no norte, en Shangdu e Zhu anunciou a fundación da dinastía Ming tras arrasar o palacio Yuan de Dadu. A cidade foi renombrada como Beiping e Zhu Yuanzhang tomou o nome de Hongwu (Extremadamente militar, en chinés).
Reinado do emperador Hongwu
Hongwu realizou un inmediato esforzo para reconstruír as infraestruturas do país. Fixo construír un muro de 48 km ao redor de Nanjing, así como numerosos palacios e centros administrativos. O Historia dos Ming ( 明史 ) afirma que desde 1364 Zhu comezara a redactar un novo código penal confuciano, o Da Ming Lü, que se terminou en 1397 e recuperaba algúns elementos do código Tang do ano 653. Hongwu organizou un sistema militar chamado weisuo, similar ao sistema fubing da dinastía Tang (618-907).
thumb|upright|Retrato do emperador [[Hongwu (gobernou entre 1368 e 1398)]]
En 1380, Hongwu mandou executar o seu chanceler Hu Weiyong (胡惟庸) tras os rumores dun golpe de estado. Aboliu ese posto e asumiu as funcións de emperador e de primeiro ministro, o que seguiron facendo a maioría dos seus herdeiros. Cada vez máis desconfiado dos seus ministros e discípulos, Hongwu creou a Jinyi Wei, unha policía secreta formada polos seus propios gardas. Esta foi parcialmente responsable da morte de 100 000 persoas en numerosas purgas que houbo durante as tres décadas do mandato de Hongwu.
O emperador Hongwu promulgou numerosos edictos prohibindo as prácticas mongos e proclamando a súa intención de purificar a China da influencia bárbara. Con todo, tamén tratou de utilizar o legado yuan para lexitimar a súa autoridade na China e outras zonas gobernadas polos yuan. Continuou coas políticas da dinastía Yuan, como seguir solicitando concubinas e eunucos coreanos, institucións militares hereditarias ao estilo mongol, vestimentas e chapeus ao estilo mongol, promover o tiro con arco e a equitación, e facer que un gran número de mongois servisen no exército Ming. Ata finais do século XVI, os mongois seguíon constituíndo un de cada tres oficiais que servían en forzas capitais como a garda do uniforme bordado, e tamén destacaban outros pobos como os jurchens. Con frecuencia escribía aos gobernantes mongois, xaponeses, coreanos, jurchen, tibetanos e das fronteiras do suroeste ofrecéndolles consello sobre a súa política gobernamental e dinástica, e insistía en que os líderes destas rexións visitasen a capital Ming para asistir a audiencias. Reasentó a 100.000 mongois no seu territorio, moitos dos cales serviron como gardas na capital. O emperador tamén fixo gran publicidade da hospitalidade e o papel concedido aos nobres chinggisíes na súa corte.