cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Copa do Xeneralísimo de fútbol 1947/48
A Copa do Xeneralísimo 1947–48 foi a 44ª edición do torneo. A competición empezou o 14 de setembro de 1947 e finalizou o 4 de xullo de 1948 coa final no estadio Chamartín en Madrid. O campión foi o Sevilla FC.
Maridos e mulleres
Maridos e mulleres é unha serie producida por Zenit para a Televisión de Galicia en 2005. Consta de 26 capítulos, a acción localízase na urbanización dos Anxos, no concello de Ames, próxima á cidade de Santiago de Compostela e o argumento corre arredor de catro familias novas.
Make a Move
"Make a Move" é unha canción da banda estadounidense de rock alternativo Incubus, publicada para a banda sonora da película Stealth o 4 de decembro do 2005.
Quiasmo
O quiasmo é un procedemento morfosintáctico de repetición empregado na poesía que consiste en repetir unha secuencia invertendo a orde dos seus elementos:
Exemplos
Obsérvese que tamén hai epanadiplose e epanalepse.
Microsoft Windows
Microsoft Windows é unha familia de sistemas operativos desenvolvidos pola multinacional informática Microsoft Corporation, que comezou a desenvolver unha interface gráfica de fiestras en setembro de 1981. A primeira versión de Windows, a 1.0, saíu ao mercado o 20 de novembro de 1985 coma un xestor de fiestras para o MS-DOS co obxectivo de competir co MacOS de Apple Computer, esta primeira versión de Windows tan só permitía fiestras en mosaico. A partir das versión 95 (e tamén no caso das versións NT), Windows xa non se ten que instalar sobre un DOS se non que o inclúe dentro do seu propio código formando un sistema operativo de seu.
Versións baseadas no MS-DOS (e ano de saída ó mercado):
Versións baseadas no NT (Network Technology):
Versións baseadas no CE:
Pretty. Odd.
'Pretty. Odd.' é o segundo álbum da banda estadounidense de pop rock Panic! at the Disco, publicado o 21 de marzo de 2008 a través dos selos Decaydance e Fueled by Ramen. Foi gravado en Studio at the Palms en Paradise, Nevada, e con produción adicional nos Abbey Road Studios de Londres co produtor Rob Mathes. Inspirado polo baroque pop e os traballo de The Beatles e The Beach Boys, este disco máis psicodélico afástase do máis tecno A Fever You Can't Sweat Out de 2005.
Yeda Crusius
Yeda Rorato Crusius, nada en São Paulo o 26 de xullo de 1944, é unha economista e política brasileira.
Traxectoria
Foi gobernadora do estado do Río Grande do Sur entre 2007 e 2011. Ata o ano 2006, foi deputada federal polo Partido da Social Democracia Brasileira (PSDB).
Real salvadoreño
O real foi a unidade monetaria do Salvador ata 1877, cando foi substituído polo peso salvadoreño. Carecía de moeda divisionaria e era herdeiro do real español.
Historia
O real español de prata, tanto o cuñado na Península como o procedente das cecas coloniais en América, circulaba no Salvador conxuntamente co real da República Federal de Centroamérica logo de acadar a independencia de España en 1821.
Entre 1828 e 1835 realizáronse emisións específicas para O Salvador e tamén, a partir de 1830, reestampáronse varias moedas estranxeiras para as habilitar para a súa circulación no país.
A vixencia do real salvadoreño como moeda nacional chegou ao seu fin en 1877, cando se emitiron os primeiros billetes co seu valor facial expresado en pesos, cunha equivalencia de oito reais de prata por cada peso. Porén, as moedas en reais salvadoreños continuaron na circulación ata 1889, cando o peso se decimalizou (dividido en 100 centavos) e se cuñaron as primeiras moedas con ese valor, co que os reais en circulación foron retirados.
Moedas
Eantre 1828 e 1835 emitíronse moedas de prata con valores de ½, 1, 2 e 4 reais, todas elas caracterizadas polo deseño dun volcán nos anversos e unha columna nos reversos, coroada con diversos adornos en función do valor. As lendas son coa lenda POR LA LIVERTAD DEL SALVADOR nunha das súas faces e MONEDA PROVISIONAL na outra. Algunhas moedas dun real amosan no anverso unha lenda diferente: ESTADO DEL SALVADOR.
Ademais contramarcáronse moedas de prata doutros países. A maioría delas tiñan tamén valores expresados en reais, ben de España ou ben doutros territorios hispanoamericanos, con valores de ½, 1, 2, 4 e 8 reais, aínda que tamén se contramarcaron moedas británicas de seis peniques e dun xilin.
Arida
Arida (有田市, ありだし, Arida-shi) é un concello da prefectura de Wakayama no Xapón. Está situado ao suroeste da rexión de Kinki, ao noroeste da prefectura, na illa de Honshū. A súa superficie é de 36,92 km² e a poboación de 30.563 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 828 h/km².
O concello de Arida limita cos concellos de Kainan, de Aridagawa e de Yuasa.
Albi
Albi é unha comuna francesa capital do departamento de Tarn e da rexión Mediodía-Pireneos, situada a carón do río Tarn. Actualmente ten 48.916 habitantes (2010). Os albixenses tomaron o seu nome da cidade.
A cidade foi fundada polos romanos, e foi coñecida como Albiga. Entre os monumentos da cidade está a basílica gótica de Sainte Cécile (1282-1480), a construción en ladrillo máis grande do mundo, e a Ponte Vella, aínda en uso despois de mil anos de existencia.
O pintor Henri de Toulouse-Lautrec naceu en Albi.
Administración
A súa alcaldesa (2014) é Stéphanie Guiraud-Chaumeil, dunha coalición de partidos de centro-dereita.
Linguas inuit
As linguas inuit son un grupo de linguas faladas polos inuit (esquimós). Estes idiomas pertencen á familia lingüística esquimó-aleutiana.
Variedades
O inuktitut é o dialecto dos Inuit do Ártico oriental canadense. Tamén se usa o termo para referirse ao idioma no seu conxunto, aínda que é máis un contínuum dialectal que unha única lingua; este contínuum pódese dividir, aproximadamente, en dezaseis variedades de catro grupos:
Entre todas as variedades, o número de falantes de inuktitut é duns 80.000. O número de falantes de inuktitut, entendido como dialecto é duns 20.000.
O dialecto inuktitut pódese dividir en tres subdialectos principais e máis diversos subgrupos:
O keewatin tende a ser máis conservador, mantendo a maior parte dos grupos consonánticos, mentres que os dialectos nunavik son máis radicais (por exemplo - o keewatin Inuktitut é en nunavik Inuttitut).
Lingüística
Están relacionados coa lingua aleuta e, xunto con ela, forman a familia esquimó-aleutiana. Non se logrou demostrar ningún parentesco distante con outras linguas, aínda que hai quen cre que o inuktitut podería ter relación coas linguas indoeuropeas.
Vocabulario
O inuktitut, como outros idiomas esquimó-aleutianos, representa un tipo particular de lingua aglutinante, denominado idioma polisintético: sintetiza un radical e varios morfemas gramaticais para crear longas palabras co significado de oracións. Un aspecto interesante é a antroponimia. Algúns dos nomes son: 'Ujaraq' (rocha), 'Nasak' (gorro ou caparucha), 'Tupiq' (tenda), 'Qajaq' (kaiak) etc. Tamén existen antropónimos que son nomes de animal: 'Nanuq' (oso polar), 'Uqalik' (lebre ártica) etc. Un terceiro grupo está formado por nomes de persoas que se refiren a unha peculiaridade anatómica, mais que non describe a persoa que leva o antropónimo senón que deriva dunha longa sucesión de persoas que teñen a mesma ánima. Entre os exemplos disto temos: 'Itigaituk' (sen pés), 'Usuiituk' (sen pene), 'Tulimak' (costela) etc.
Fonoloxía
O inuktitut ten quince consoantes e tres vogais (que poden ser longas ou curtas). As consoantes pronúncianse en cinco puntos de articulación -bilabial, alveolar, palatal, velar e uvular- e tres modos de articulación. Isto dá lugar ás seguintes consoantes:
e as vogais:
A duplicación da vogal indica o alongamento do son.
O silabario canadense
dereita|miniatura|200px|Silabario canadense O silabario inuktitut que se utiliza no Canadá baséase no silabario cree, que, a súa vez, está baseado no ojibwa. Ambos os dous foron creados polo misioneiro James Evans. O silabario dos inuktitut canadenses foi adoptado polo Instituto Cultural Inuit do Canadá (Inuit Cultural Institute in Canada) nos anos 70. Os inupiaq de Alasca e Groenlandia utilizan o alfabeto latino e os inuit de Siberia o alfabeto cirílico.
Status legal
O inuit é idioma oficial nas seguintes áreas:
Tamén no Quebec (Canadá), o inuktitut é a lingua oficial de instrución nos distritos escolares inuit de Nunavik (norte do Quebec).
Tycho (músico)
Scott Hansen é un músico estadounidense máis coñecido polo seu alcume artístico Tycho. É un artista e produtor de música ambient procedente de San Francisco que tamén é coñecido como ISO50 pola súa obra fotográfica e de deseño. En decembro de 2014, Tycho asinou con Ghostly International, pero traballara anteriormente con Merck Records e Gammaphone Records. A súa música é unha mestura de sintetizadores downtempo e melodías ambient. O seu estilo é moi orgánico, incorporando elementos humanos nos seus temas (como palabras, murmurios e respiracións).
Pagoa
Pagoa é unha marca de cervexa elaborada por Euskal Garagardoa (en galego Cervexa Vasca) en Oiartzun, Guipúscoa (Euskadi).
Historia
Euskal Garagardoa naceu en 1998 para ofrecer un produto que se caracterizara por estar feito integramente con ingredientes procedentes de distintos puntos de Euskadi e por ser elaborado de xeito natural, sen conservantes nin aditivos. A empresa tratou tamén de crear o concepto de microcervexarías e brewpubs doutros países de Europa e algunhas zonas dos Estados Unidos, creando cervexarías e pubs que producen e venden no mesmo local os seus produtos.
Tipos de cervexa
Existen tres tipos distintos de cervexa Pagoa:
Snow White and the Seven Dwarfs
Snow White and the Seven Dwarfs é o primeiro filme de animación producido por Walt Disney Pictures, estreado o 21 de decembro de 1937, e distribuído por RKO Radio Pictures, co que a empresa Disney tiña asinado un acordo de distribución, dende o 8 de febreiro de 1938 nos cines dos Estados Unidos. O guión do filme baséase na famoso conto de fadas Brancaneves dos irmáns Grimm. Como no conto orixinal, unha malvada raíña, ao ter envexa da beleza da princesa, ordena o seu asasinato; porén, a princesa consegue escapar e atopar refuxio no bosque con sete ananos.
O filme foi o maior éxito do ano 1938 e, tendo en conta a inflación, unha das longametraxes que máis billetes vendeu en toda a historia do cine.
Guión e dirección
O guión do filme foi adaptado por Dorothy Ann Blank, Richard Creedon, Merrill De Maris, Otto England, Earl Hurd, Dick Rickard, Ted Sears e Webb Smith. David Hand serviu como supervisor-xefe, e William Cottrell, Wilfred Jackson Larry Morey, Perca Pearce e Ben Sharpsteen foron responsables da dirección das secuencias.
Ponte (homónimos)
Significados de ponte:
Localidades
Hai varios concellos galegos cuxo nome está composto por ponte, que son: Ademais, tamén hai outras localidades cuxo nome tamén está composto con ponte:
Lugares
Fóra de Galicia atópanse:
Illescas (homónimos)
Co nome de Illescas podemos atopar:
Vento (homónimos)
Co termo vento podémonos referir a:
5 de outubro
O 5 de outubro é o 278º día do ano do calendario gregoriano (279º nos anos bisestos). Quedan 87 días para finalizar o ano.
Nacementos
miniatura|100px| Denis Diderot.
Outros
Os 366 días do ano
Há Mais Em Ti
"Há Mais Em Ti" é unha canción do cantante portugués Pedro Madeira. É o primeiro sinxelo do seu quinto álbum que aínda non ten data de lanzamento.
A canción foi lanzada o 12 de setembro de 2016, cunha pre-venda dispoñíbel a partir de principios de setembro en iTunes e Google Play. O 12 de setembro tamén se lanzou o videoclip da canción.
Pulmonaria
Para a especie típica tamén chamada pulmonaria, véxase artigo Herba dos bofes.
Pulmonaria é un xénero de fanerógamas da familia das Boraginaceae, nativas de Europa e o occidente de Asia, cunha especie (P. mollissima) do leste de Asia central. Reciben o nome vulgar de pulmonarias ou herbas dos bofes. Hai entre 10 e 18 spp. de Pulmonaria bravas, porén a taxonomía do xénero é moi confusa. O nome botánico Pulmonaria deriva do latín pulmo. Nos tempos da maxia simpatética, as follas ovais manchadas de P. officinalis representaban a enfermidades simbólicas, pulmóns ulcerados, e por iso utilízase para tratar infeccións pulmonares. En moitos idiomas o seu nome común está asociado ao pulmón, como no galego: herba dos bofes (pulmóns dos animais), no inglés "lungwort", e no alemán "lungenkraut". Noutras linguas da Europa do Leste, o nome común deriva dunha palabra para mel, por exemplo en ruso "medunitza" ou en polonés "miodunka".
Descrición
Son herbas perennes que forman conxuntos ou rosetas. Están cubertos de pelos de varias lonxitudes e consistencia, e ás veces até parecen glándula.
Ten rizomas con raíces adventicias. Os vasos da rama floral son sen ramificar, fortes, cubertos de pelos non maiores a 2 a 3 dm, con poucas excepcións (P. mollis, P. vallarsae). Os talos son usualmente ascendentes, ou lixeiramente serpenteantes.
As follas basais arránxanse en rosetas; son grandes, lanceoladas a ovais angostas, coa base oscilando entre a forma de corazón a moi gradualmente angostándose.
A inflorescencia é unha terminal cima, con brácteas.
Especies seleccionadas
Pulmonaria affinis
Pulmonaria angustifolia
Pulmonaria filarszkyana
Pulmonaria kerneri
Pulmonaria longifolia
Pulmonaria mollis
Pulmonaria mollissima
Pulmonaria montana
Pulmonaria obscura
Pulmonaria officinalis
Pulmonaria rubra
Pulmonaria saccharata
Pulmonaria stiriaca
Pulmonaria vallarsae
Kainan
Kainan (海南市, かいなんし, Kainan-shi) é un concello da prefectura de Wakayama no Xapón. Está situada ao suroeste da rexión de Kinki, ao noroeste da prefectura, na illa de Honshū. A súa superficie é de 101,19 km² e a poboación de 54.932 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 543 h/km².
O concello de Kainan limita cos concellos de Wakayama, Kinokawa, Kimino, Aridagawa e Arida.
20 de decembro
O 20 de decembro é o 354º día do ano do calendario gregoriano e o 355º nos anos bisestos. Quedan 11 días para finalizar o ano.
Nacementos
miniatura|125px|dereita|John Fletcher.
Mortes
miniatura|125px|dereita|John Steinbeck.
Outros
Os 366 días do ano
Anna Molly
"Anna Molly" é unha canción da banda estadounidense de rock alternativo Incubus, publicada como sinxelo principal do seu álbum Light Grenades o 20 de setembro do 2006.
Zsa Zsa Gabor
Sári Gábor, nada en Budapest o 6 de febreiro de 1917 e finada nos Ánxeles (California) o 18 de decembro de 2016, máis coñecida como Zsa Zsa Gabor (|ˌʒɑːʒɑː ˈgɑːbɔr|, en húngaro |ˈʒɒʒɒ ˈɡaːbor|), foi unha actriz húngara-estadounidense. Tivo varios papeis en coñecidos filmes de Hollywood, obras de Broadway e tivo tamén un forte auxe na televisión.
Comezou a súa carreira nos escenarios de Viena e foi coroada Miss Hungría en 1936. Emigrou aos Estados Unidos en 1941 e converteuse nunha actriz cobizada polo seu «instinto e estilo europeo». O seu primeiro papel no cinema foi como actriz secundaria en Lovely to Look At. Máis tarde actuou na comedia We're Not Married! xunto a Marilyn Monroe, en Touch of Evil de Orson Welles, e realizou un dos seus poucos papeis protagonistas en Moulin Rouge (1952), dirixido por John Huston, quen a describiu como unha actriz de mérito. Ademais dos seus filmes e aparicións na televisión, foi coñecida pola súa serie de nove matrimonios, incluído co magnate hoteleiro Conrad Hilton, o actor británico George Sanders e o dominicano Porfirio Rubirosa.
Traxectoria
Os pais de Gabor foron Vilmos Gábor (1884-1962), militar, e Janka (Jolie) Tilleman (1896-1997), xoieira e representante de artistas; a súa avoa Francesca Kende era propietaria dunha xoiaría. Zsa Zsa Gabor era a segunda de tres irmás: Magda (1915-1997), Zsa Zsa e Eva (1919-1995), quen tamén foi coñecida como actriz. Mulleres de gran beleza, as tres irmás movéronse no ambiente refinado da alta sociedade estadounidense dende que abandonaron a súa Hungría natal.
Zsa Zsa Gábor apareceu en máis de trinta filmes e en populares series e shows de televisión, pero foron o seu marcado acento húngaro, o seu carácter ocurrente e os seus numerosos matrimonios, as razóns polas que se mantivo durante décadas como unha personalidade soada en Hollywood.
Miss Hungría
Do mesmo xeito que as súas irmás, Zsa Zsa foi introducida pola súa nai no mundo dos espectáculos de variedadaes; debutou no club Femina de Viena e en 1936 gañou o concurso de Miss Hungría. Ese mesmo ano, durante outra das súas estancias na capital austríaca, o popular tenor Richard Tauber deulle un papel (como soprano soubrette) nunha opereta.
En 1941 Zsa Zsa mudouse a Hollywood en busca dun futuro mellor, lonxe da segunda guerra mundial que azoutaba Europa. Precedeulle con éxito a súa irmá Eva, quen obtivera un papel no filme Forced Landing. A guerra tocou de preto ás irmás Gábor: os seus avós maternos morreron nun bombardeo en Budapest en 1944, mentres que a súa nai conseguiu fuxir aos Estados Unidos grazas á axuda dun amigo de Magda, que era embaixador de Portugal.
Década de 1950
O debut de Zsa Zsa no cinema non foi inmediato, senón que se produciu dez anos despois da súa chegada a América. Antes de conseguir papeis destacados na gran pantalla, fixo aparicións en programas de radio e televisión en compañía das súas irmás, Eva e Magda. As tres irmás Gabor e a súa nai fixéronse habituais nos ecos de sociedade, pois acudían xuntas a festas facendo gala da súa beleza e chispeante carácter, ao que contribuía o seu acento húngaro.
O apoxeo de Gabor no cine foi durante a década de 1950. Debutou da man do director Mervyn LeRoy en Lovely to Look At (1952), adaptación do musical de Broadway Roberta. Participou despois en filmes como We're Not Married! xunto a Ginger Rogers e Marilyn Monroe, en The Story of Three Loves de Vincente Minnelli e en 3 Ring Circus xunto a Jerry Lewis e Dean Martin. En 1953, rodou en Europa outra comedia, L'ennemi public no. 1, protagonizada polo cómico Fernandel.
Zsa Zsa sumou ao seu historial cinematográfico outros dous títulos destacados: Lili (1953), filme musical protagonizado por Leslie Caron, e o filme de Orson Welles Touch of Evil (1958), nun elenco que encabezaban Charlton Heston, Janet Leigh e Marlene Dietrich.
Tamén aceptou traballos en producións de serie B, eminentemente comerciais. Rodou o filme de ciencia ficción Queen of Outer Space (1958) en The Girl in the Kremlin (1957) relacionouse con Lex Barker, galán famoso por interpretar a Tarzán.
Desde os anos 1960
A partir dos anos sesenta o seu traballo centrouse en espectáculos e series de televisión; colaborou co humorista e presentador Bob Hope e tivo papeis de estrela convidada en múltiples series como Batman, Bonanza, The Love Boat ou O príncipe de Bel Air... Tamén gravou unha versión televisiva de Ninotchka e en 1972 encarnou a bailarina e espía Mata Hari no filme cómico Up The Front.
Dotada de gran sentido do humor, na súa madurez chegou a parodiarse a ela mesma en breves papeis en A Nightmare on Elm Street 3: Dream Warriors (1987) e The Naked Gun 2 1⁄2: The Smell of Fear (1991).
2002-2016: problemas de saúde
A boa saúde de Gabor comezou a crebarse en 2002, ao sufrir un accidente de automóbil polo que estivo hospitalizada durante varias semanas. En 2005, sufriu unha trombose e quedou parcialmente paralizada, tendo que desprazarse en cadeira de rodas; someteuse a unha operación para eliminar unha obstrución arterial. En 2007 sufriu unha cirurxía relacionada coa súa operación anterior e despois foi sometida a unha cirurxía para tratar unha infección. En xullo de 2010, sufriu unha caída na súa casa e tivo que someterse a unha operación de cadeira; deixou o hospital o 16 de agosto de devandito ano. Porén, poucos meses despois, o 14 de xaneiro de 2011, cirurxiáns nos Estados Unidos amputaron tres cuartas partes da súa perna dereita á altura do xeonllo por mor dunha gangrena.
O 18 de maio dese mesmo ano foi ingresada nun hospital dos Ánxeles para ser intervida de urxencia por mor dunha hemorraxia dixestiva derivada dunha mala colocación da sonda gástrica que a alimentaba. A consecuencia disto, a actriz caeu nun coma do que saíu cinco días despois.
O 6 de decembro de 2012, Gabor foi ingresada de urxencia no Hospital da Universidade de California por mor dunha grave infección producida polo tubo de alimentación que lle colocaron no estómago.
Patrick McGoohan
Patrick Joseph McGoohan nado o 19 de marzo de 1928 en Nova York e finado o 13 de xaneiro de 2009 en Santa Monica (California), foi un actor estadounidense de cine, teatro e televisión de ascendencia irlandesa.
Zsa Zsa Gabor
Falecemento
Gabor faleceu debido a un ataque cardíaco no seu fogar o 18 de decembro de 2016, dous meses antes de cumprir 100 anos.
Patrick McGoohan
Traxectoria
Dirixiu cinco​ episodios da serie Colombo, e é o actor que máis veces interpretou o papel de asasino nela: catro ocasións.​ Dous destes papeis como actor convidado na serie protagonizada por Peter Falk fixeron que gañase o premio Emmy en 1975 e 1990.
Zsa Zsa Gabor
Vida persoal
dereita|miniatura|300x300px|Zsa Zsa e o playboy [[Porfirio Rubirosa en 1954.]] Etiquetada como unha socialité (celebridade) da jet set hollywoodiense, o que acabou por eclipsar a súa carreira como actriz, Gabor sumou nove matrimonios. Casou por primeira vez aos vinte anos de idade cun ministro turco e entre os seus seuintes maridos estiveron o magnate hoteleiro Conrad Hilton (con quen tivo a súa única filla, Francesca) e o actor George Sanders, de quen se divorciou e que tempo despois casou coa súa irmá Magda.
Patrick McGoohan
Traxectoria
No cinema, dúas das súas interpretacións máis destacadas foron a do doutor Paul Ruth de Scanners (1981), de David Cronenberg, e a do rei Eduardo I de Inglaterra en Braveheart (1995), de Mel Gibson.
Zsa Zsa Gabor
Vida persoal
Cronoloxicamente, os seus maridos foron:
A única filla de Gabor, Constance Francesca Hilton, naceu o 10 de marzo de 1947. Segundo a autobiografía de Gabor de 1991 One Lifetime Is Not Enough, o seu embarazo foi o produto dunha violación por parte do seu marido Conrad Hilton. Foi a única das irmás Gabor que tivo algún fillo. Francesca Hilton faleceu en 2015 aos 67 anos por mor dun infarto. O marido de Gabor nunca lle falou sobre o pasamento da súa filla polo seu estado físico e emocional.
O seu último matrimonio e o máis duradeiro emparentouna supostamene coa nobreza europea: casou co alemán Frédéric Prinz von Anhalt, de quen se afirmaba que ostentaba un título aristocrático sen validez legal no seu país. Entre os romances de Gabor que non culminaron en voda lémbrase o que mantivo co playboy dominicano Porfirio Rubirosa, e fálase de aventuras máis fugaces co político turco Ataturk cando ela tiña 18 anos e co ditador dominicano Rafael Leónidas Trujillo.
Aínda que os pais de Gabor eran xudeus, ela era católica practicante.
Jenna Haze
Jennifer Currais, coñecida como Jenna Haze, nada o 22 de febreiro de 1982 en Fullerton (California), é unha actriz porno estadounidense.
Biografía
Jenna Haze criouse en La Habra (California), aínda que tamén pasou algún tempo en Lancaster, no mesmo estado, e en Inver Grove Heights (Minnesota). É a máis pequena de catro irmáns e provén dunha familia monoparental. Perdeu a virxindade aos 14 anos. Aos 15 anos deixou o colexio e comezou a traballar nun restaurante de comida rápida. Tivo diversos traballos non moi ben pagos. Ao cumprir 18 anos, comezou a traballar como stripper, pero o deixou ese mesmo día xa que non lle gustou en absoluto e menos o feito de ter que sentarse encima de homes que non lle atraían. Jenna xa era unha gran fan do cine porno antes de dedicarse a iso. Uns amigos preguntáronlle no ano 2000 que nome se poñería se fose actriz porno e ela respondeu Jenna Haze, en honor ao seu noivo daquel entón (que se apelidaba Hayes -en inglés Hayes pronúnciase igual que Haze-) e á canción de Jimi Hendrix Purple Haze.
Carreira como actriz porno
Jenna Haze e o seu noivo daquel entón planearan rodar varias escenas para a saga de películas porno Shane's World, pero el, no último momento, cambiou de opinión. Aos 19 anos e logo de terminar a relación co seu noivo, Jenna Haze introduciuse no mundo do porno da man do seu entón representante, chamado Dez, que coñeceu no seu club nocturno favorito en Anaheim (California). O 19 de xullo de 2001, exactamente dous días despois de coñecerse, rodou as súas primeiras escenas para as películas Oral Adventures of Craven Moorehead 8 e Service Animals 4.
Jenna Haze participou no programa Pornucopia da cadea de televisión estadounidense HBO, documental de seis capítulos sobre a industria do porno en Estados Unidos.
Bernstein
Co nome de Bernstein podemos atopar:
Dacca
Dacca ou Daca (bengalí: ঢাকা, transcrito Ḍhākā; pronunciado: [ɖʱaka]) é a capital e a maior cidade de Bangladesh. Tamén é a sexta cidade por número de poboación e a sétima por densidade de poboación do mundo. Dacca é unha megacidade e tiña unha poboación de 10,2 millóns de persoas en 2022, chegando a 22,4 millóns de residentes na súa área metropolitana. Está considerada como a cidade máis densamente urbanizada do mundo. Dacca é un importante centro cultural, económico e científico da rexión de Bengala e Asia Meridional, así como unha das máis importantes cidades de maioría islámica. A súa área metropolitana ten un Produto interior bruto de 226 billóns de dólares estadounidense e a área da propia cidade por si soa ten un PIB de 141 billóns de dólares. A renda per cápita era de 9 626 $. Daca é a segunda cidade de Asia Meridional (despois de Bombai) por Produto interior bruto e a 39ª do mundo. Sita no delta do Ganxes, está arrodeada polos ríos Buriganga, Turag, Dhaleshwari e Shitalakshya. Dacca tamén é cidade de fala bengalí meirande do mundo.
É unha cidade global, e o centro político, económico e cultural de Bangladesh. É a sede do goberno de Bangladesh e de moitas empresas nacionais, así como de numerosas organizacións educativas, científicas e culturais. Dende o seu estabelecemento como cidade moderna; a súa poboación, área e diversidade social e económica non parou de medrar. Tamén é unha das zonas máis densamente industrializadas do país. Ela soa supón o 35% da economía de Bangladesh. O Dhaka Stock Exchange ten listadas até 750 empresas. Dacca acolle 50 misións diplomáticas de todo o mundo e a sede BIMSTEC, CIRDAP e International Jute Study Group.
Dacca é recoñecida a nivel mundial pola súa cultura culinaria (como o biryani), os rickshaws, os festivais de arte e a diversidade relixiosa. A zona vella da cidade ten arredor de 2 000 edificios da época do Imperio mogol e o Imperio británico. Dende 1947, Dacca veu medrar de xeito significativo a industria editorial, cunha emerxente e próspera prensa. Na literatura bengalí, a herdanza cultural de Dacca tivo unha grande influencia en obras de Akhteruzzaman Elias, Tahmima Anam, Shazia Omar e outros escritores bengalís.
Orixes
dereita|miniatura|Os catro templos de [[Shiva dentro do complexo do Dhakeshwari.]] A partir do século VII da nosa era hai constancia de asentamentos no lugar, entón nos dominios do reino budista de Kamarupa. No século IX pasan ao poder da dinastía hinduísta Sena (do imperio Pala), a un de cuxos raxás, Ballal Sen, se lle atribúe a fundación do templo Dhakeshwari (século XII, posible orixe do nome da cidade) no noroeste do centro actual (cidade universitaria).
Con todo, o nome co que nese tempo se identificaba a área é Bengalla. Tratábase dunha pequena cidade xunto ao río Buriganga (co pequeno brazo do Dulai protexéndoa polo leste), composta de varios mercados (Lakshmi Bazar, Shankhari Bazar, Tanti Bazar) e barrios de asentamento de artesáns e mercadores (Patuatuli, Kumartuli, Bania Nagar e Goal Nagar). Nalgunhas citas fálase de 52 bazares e 53 camiños.
Do século XIV ao XVI estivo en poder de soberanos turcos e afgáns. Estes últimos construíron un forte no oeste da cidade vella.
Capital mogola de Bengala
En 1608 o Imperio mogol estende o seu dominio sobre Bengala, instalando a capital da rexión en Dacca que renomean como Jahangirnagar (polo emperador Jahangir). Comeza a mellor época da historia da cidade, aquela en que se converte nun dos centros comerciais máis importantes do sueste asiático, fundamentalmente dos téxtiles do algodón. Os europeos arriban e a poboación crece ata se converter, na segunda metade do século XVII, nunha grande urbe (18x12 km).
A expansión prodúcese sobre todo ao longo da beira do río, establecéndose o centro comercial e institucional no oeste da cidade pre-mogol, entre a área do Forte (convertido en primeira residencia dos vicerreis mogois) e o Buriganga, zona hoxe chamada Chawk Bazar. Ao norte estendíanse as zonas residenciais. Dous eixos, establecidos despois de mediado o século polo khan Mir Jumla para unir unha rede de fortes que protexían a cidade, van marcar para sempre o desenvolvemento de Dacca: un cara o norte ata Tongi (que, á altura de Tejgaon, acolleu todas as factorías dos europeos dando inicio á vocación industrial que aínda ten o barrio); outro cara ao leste seguindo o curso do río.
dereita|miniatura|O Forte Lalbagh.Inda máis ao oeste, en tempos do emperador Aurangzeb construirase un novo pazo-fortaleza monumental, o Forte Lalbagh (1678).
Colonia británica
En 1717 perde a condición de capital, o que sumado a que a Compañía Británica das Indias Orientais, a quen pasou a pertencer en 1765, elixiu Calcuta como o seu cuartel xeral, fixo que a cidade sufrira un grave estancamento e posterior declive económico. Grandes áreas quedaron despoboadas (en 1859 a cidade viuse reducida a 5x2 km).
dereita|miniatura|O Curzon Hall, no campus da Universidade de Dhaka. Coa partición de Bengala en 1905, Lord Curzon planificou unha área institucional entre a cidade histórica e o parque Ramna, con edificios suntuosos á europea que, finalmente, perante a anulación da nova administración, desenvolveuse nos anos sucesivos como campus da Universidade de Dacca.
Independencia e capital de Bangladesh
miniatura|300px|Asemblea Nacional, [[Louis I. Kahn.]] En 1947, a independencia e partición da India provocou a fuxida dos hindús pero, sobre todo, a chegada dunha masa inxente de refuxiados musulmáns de Bengala Occidental, Assam e Bihar, o que incrementou dramaticamente a poboación da cidade cos problemas sociais derivados do aloxamento e fornecemento de servizos axeitados.
En 1971, a constitución de Bangladesh como estado soberano fixo de Dacca a súa capital. Dende os sesenta planificábase unha nova área representativa para a capitalidade de Paquistán Oriental ao noroeste de Tejgaon a cargo dun dos arquitectos máis recoñecidos do movemento moderno, o estadounidense de ascendencia paquistaní Louis Kahn. O proxecto non rematou ata os oitenta e serviu xa para os novos cometidos estatais.
Dende a súa condición de centro dun dos países máis pobres e poboados do mundo, Dacca non deixou de medrar ata se converter nunha das maiores metrópoles do planeta, pero asemade con todos os problemas de aglomeración e precariedade característicos das urbes do terceiro mundo.
Demografía
A cidade, en combinación con localidades que forman a área metropolitana, era fogar de máis de 22 millóns de persoas no ano 2022. A poboación medra arredor dun 3,3% cada ano, unha das meirandes taxas de toda Asia. O crecemento continuado é un reflexo da migración constante das áreas rurais á rexión urbana de Dacca. Este movemento de poboación supuxo o 60% do crecemento da cidade nas décadas de 1960 e 1970. Recentemente, a poboación tamén aumentou pola expansión dos límites da cidade, feito que engadiu un millón de habitantes adicional na década de 1980. De acordo co Far Eastern Economic Review, Dacca acadará os 25 millóns de habitantes para o ano 2025.
Etnias
A cidade acolle persoas de practicamente todas as rexións de Bangladesh. Os habitantes orixinais da cidade, coñecidos como daccaítas, teñen unha cultura e un dialecto propio. Dacca tamén é fogar dun número importante de refuxiados biharís, que son descendentes de migrantes musulmáns do leste da India que se asentaron en 1947. O número exacto de biharís é difícil de determinar, mais está estimado nuns 300 000 en todo o país (por ser falantes de urdú), habitantes a maioría deles de Dacca e de campos de refuxiados da cidade, aínda que os datos oficiais indican só uns 40 000. Tamén hai entre 15 000 e 20 000 rohingyas, santais, khasis, garos, chakmas e mandis vivindo na cidade.
Linguas
A maioría dos habitantes de Dacca falan bengalí, a lingua nacional de Bangladesh. Existen varios dialectos bengalís moi característicos e tamén linguas rexionais como o dhakaiya kutti, o chittagoniano e o sylheti. O inglés é falado por unha boa parte da poboación, especialmente por motivos económicos e de negocios. A cidade ten xornais tanto en lingua bengalí como en inglés. O urdú, incluído o dialecto dhakaiya, é falado polos membros de varias comunidades non bengalís, entre as que se atopan os biharís.
Alfabetización
A taxa de alfabetización tamén está aumentando rapidamente. Estímase que era do 69,2% en 2001 e en 2011 aumentara até o 74,6%, que é lixeiramente superior que a media nacional de 72%.
Relixión
O islamismo é a relixión dominante da cidade, con 19,3 millóns de fieies, sendo a maioría deles sunnitas. Tamén existe unha pequena comunidade xiíta e outra ahmadi. O hinduísmo é a segunda relixión por número de fieis, arredor de 1,47 millóns. Outras minorías representan menos do 1% e practican o cristianismo e o budismo. Na propia cidade, uns 8,5 millóns dos 8,9 millóns de residentes son musulmáns, mentres que 320 000 son hindús e 50 000 cristiáns.
Economía
Dacca é o centro comercial de Bangladesh, o poder adquisitivo da poboación é moito maior que o do resto do país ao igual que a porcentaxe de clase media. No seu contorno concéntrase case a totalidade dos postos de traballo xerados pola industria nacional, sendo historicamente centro de recepción de inmigración tanto interna como externa. dereita|230px|miniatura|Rúa de Dacca en hora punta
Galería de imaxes
<Gallery> Ficheiro:লালবাগ কেল্লা - ৭.jpg|A fortaleza de Lalbagh. Ficheiro:Nagar Bhaban.A.M.R.jpg|Edificio do Concello de Dacca Ficheiro:The Armenian Church of the Holy Resurrection, built in 1781, Dhaka.jpg|Igrexa armenia construída en 1781. Ficheiro:Sher-e-Bangla National Cricket Stadium.jpg|O Estadio de crícket Sher-e-Bangla, en Dacca. </Gallery>
Benoît Mandelbrot
Benoît Mandelbrot, nado en Varsovia (Polonia) o 20 de novembro de 1924 e finado en Cambridge (Massachusetts) o 14 de outubro de 2010 foi un matemático franco-estadounidense, coñecido polos seus traballos sobre os fractais. Está considerado o principal responsable da auxe deste campo das matemáticas dende os inicios da década de 1970, así como da súa popularidade ao empregar o ordenador para trazar os exemplos máis coñecidos da xeometría fractal.
Traxectoria
Mandelbrot naceu en Polonia nunha familia xudía culta de orixe lituana e foi introducido no mundo das matemáticas grazas aos seus dous tíos.
Cando a súa familia emigrou a Francia en 1936, o seu tío Szolem Mandelbrot, profesor de matemáticas no Collège de France e sucesor de Hadamard neste posto, tomou a responsabilidade da súa educación. Despois de realizar os seus estudos na Universidade de Lión ingresou na École polytechnique en 1944 baixo a dirección de Paul Lévy, quen tamén o influíu fortemente. Doutorouse en matemáticas pola Universidade de París en 1952. Posteriormente marchou ao MIT e logo ao Instituto de Estudos Avanzados de Princeton, onde foi o último estudante de posgrao a cargo de John von Neumann. Foi profesor de economía en Harvard, de enxeñería en Yale, de fisioloxía no Albert Einstein College de Medicina e de matemáticas en París e Xenebra. Dende 1958 traballou en IBM no Centro de Investigacións Thomas B. Watson de Nova York.
En 1967 publicou na revista Science o artigo «Canto mide a costa de Gran Bretaña?», onde a partir do paradoxo do litoral espuxo as súas primeiras ideas sobre os fractais.
Logros científicos
Mandelbrot foi o principal creador da Xeometría Fractal, en canto se refire ao impacto desta disciplina na concepción e interpretación dos obxectos da natureza. En 1982 publicou o seu libro Fractal Geometry of Nature, no que explicaba as súas investigacións neste campo. A xeometría fractal distínguese por unha aproximación máis abstracta á dimensión da que caracteriza a xeometría convencional.
Sostivo que en moitos aspectos os fractais son máis naturais, e polo tanto mellor comprendidos intuitivamente polo ser humano, que os obxectos baseados na xeometría euclidiana, que foran suavizados artificialmente:
Controversias
Mandelbrot criticou a sobrevaloración das matemáticas baseadas na análise alxébrica dende o século XIX e outorgou igual importancia á xeometría e á análise matemática visual, análise para a que el estaba especialmente dotado, sobre a que mantivo que se fixeron logros igual ou máis importantes cós dos antigos gregos ou Leonardo da Vinci. Esta visión pouco ortodoxa provocou duras críticas por parte de matemáticos máis 'puros', especialmente ao inicio da súa carreira.
Conxunto de Mandelbrot
O conxunto de Mandelbrot é un conxunto matemático de puntos no plano complexo, que ten un bordo que é un fractal. Este conxunto defínese no plano complexo como:
Sexa c un número complexo calquera. A partir de c, constrúese unha sucesión por indución:
Se esta sucesión queda limitada, entón dise que c pertence ao conxunto de Mandelbrot, e se non, queda excluído do mesmo.
Hennebont
Hennebont, en bretón Henbont, é unha cidade da Bretaña, situada no departamento de Morbihan, entre Lorient e Vannes.
San Amaro (cervexa)
Fábrica de Cervexa Artesá San Amaro é unha marca de cervexa da localidade pontevedresa de Redondela (Galiza). Trátase dunha cervexa elaborada artesanalmente en Flandres (Bélxica).
Historia
Cervexa San Amaro é unha empresa galega que dende o 2005 elabora cervexas especiais, de alta fermentación e refermentadas na súa propia botella (onde collen o gas que forma a escuma e evolucionan co tempo). Trátase dunha cervexa non filtrada nin pasteurizada, e tampouco emprega ingredientes artificiais.
Atendendo á demanda crecente e debido a ser unha empresa familiar sen capacidade de asumir os custos que suporía ampliar a fábrica, no 2011 optou por traballar conxuntamente cunha microcervexaría de Flandres (Bélxica), desprazándose periodicamente alí para elaborala e posteriormente levala a Galiza. Se ben a empresa ten a intención de montar unha pequena planta en Galiza.
Tipos de cervexa
A Fábrica de Cervexas San Amaro produce dúas variedades distintas de cervexa, ademais dunha especial que sae unicamente polo Nadal.
NFC West
A NFC West é a División Oeste da National Football Conference (NFC) da National Football League (NFL) de fútbol americano. Actualmente está composta por catro equipos: Arizona Cardinals, Los Angeles Rams, San Francisco 49ers e Seattle Seahawks.
Campións de división
miniatura|300px|[[San Francisco 49ers (19 títulos)]] miniatura|300px|[[Los Angeles Rams (15 títulos)]] miniatura|300px|[[Seattle Seahawks (8 títulos)]] miniatura|300px|[[Arizona Cardinals (3 títulos)]]
Freixenet
Freixenet é unha empresa familiar de orixe catalá adicada á produción e comercialización de cava e viños. Actualmente o Grupo Freixenet ten 18 adegas en sete países.
Historia
A empresa ten as súas orixes na unión de dúas familias especializadas no sector do viño: os Ferrer, propietarios da herdade a Freixeneda orixinaria do século XIII, e os Salas, fundadores de Casa Sala. Pedro Ferrer Bosch casou con Dolores Sala Vivé. As orixes de Freixenet foron na produción de cava como alternativa á produción de viño en 1914. Nos anos 1920 e 1930 a marca comezou a acadar sona e ata en 1935 chegaron a vender cava nos Estados Unidos. A Guerra Civil Española fixo que a familia perdese o control da empresa que durante a Guerra Civil española e a Segunda Guerra Mundial fixeron que a empresa crecese moi lentamente. En 1941 sacaron ao mercado a súa marca "Carta Nevada" e en 1974 Freixenet lanza "Cordón Negro" que véndese xa en máis de 140 países. Desde os anos 1970 Freixenet comezou a súa expansión nos mercados internacionais.
A día de hoxe Freixenet é a empresa que máis cava vende fóra de España. Dende os anos 1920 a empresa caracterízase por unha publicidade diferenciadora. Os seus carteis e dende 1977 polos seus anuncios de televisión polo Nadal.
Marcas
miniatura|Freixenet miniatura|Viño Oroya, especial para suxi.
Pulgar
Pulgar pode referirse a:
Flerovio
O flerovio (anteriormente chamado ununcuadio, Uuq ) é un elemento químico radioactivo de símbolo Fl e número atómico 114. Foi nomeado na honra de Gueorgui Fliórov.
Cabo Oriental
miniatura|Situación da provincia do Cabo Oriental dentro de Suráfrica. O Cabo Oriental é unha provincia de Suráfrica con capital na cidade de Bhisho formada en 1994 coa parte oriental da Provincia do Cabo e os antigos bantustáns de Ciskei e Transkei. A súa superficie é de 168.966 km² e a poboación de 6 562 053 habitantes (2011) na súa maioría de etnia xosa. Conta con dúas das maiores cidades do país, Porto Elizabeth e East London.
Roseanne
Roseanne é unha comedia de situación estadounidense que emitiu a ABC entre 1988 e 1997 protagonizada por Roseanne Barr e John Goodman. . A serie chegou ao número un dos índices Nielsen converténdose no programa de televisión máis visto nos Estados Unidos de 1989 a 1990, permanecendo entre os catro primeirios durante seis das súas nove tempadas e entre os vinte primeiros en oito. A serie recibiu varios premios Emmy. En Galicia emitiuna a Televisión de Galicia.
Desenvolvemento
A serie tiña como protagonistas aos Conner que vivía na ficticia cidade de Landford, eles representaban unha típica familia da clase media norteamericana e nela fundíase a comicidade e o drama, tratando temas importantes como a homosexualidade, o feminismo, a obesidade ou a pobreza.
Cándido Pereiro Trelles
Cándido Pereiro Trelles, nado no Porriño, foi un político galego.
Traxectoria
Propietario do Teatro-Cine Carrera (que cambiou o seu nome polo de Salón Pereiro en 1932) e da fábrica de gasosas La Louriña, foi concelleiro do Porriño na Segunda República e primeiro tenente alcalde. Logo do triunfo da Fronte Popular foi elixido alcalde do Porriño en marzo de 1936. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi xulgado en Vigo por rebelión militar e foi absolto. Foi multado por difamación en 1943.
Gobō
Gobō (御坊市, ごぼうし, Gobō-shi) é un concello da prefectura de Wakayama no Xapón. Está situado ao suroeste da rexión de Kinki, no centro-oeste da prefectura, na illa de Honshū. A súa superficie é de 43,93 km² e a poboación de 25.943 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 591 h/km².
O concello de Gobō limita cos concellos de Mihama, de Hidaka, de Hidakagawa e de Inami.
José María García Leira
José María García Leira, nado o 28 de novembro de 1934 en Vilalba, é un político galego.
Carreira política
A súa carreira política iniciouse nas primeiras eleccións municipais de 1979, sendo candidato á alcaldía por Alianza Popular e saíndo elixido por maioría absoluta. Ao cargo de alcalde preséntase novamente entre 1983 e 1987, obtendo novamente maioría absoluta. Ao longo do seu período na alcaldía, destacan como actuacións máis sobresalientes: a construción da praia fluvial, a construción do polígono industrial, a Casa da Cultura, o Centro da Terceira Idade, o Centro Social, a Praza da Constitución, a Praza do Mercado, tres grupos escolares en parroquias de Vilalba, posta en marcha do Conservatorio de Música de Vilalba, creación da Banda Municipal de Música, creación da posta da Cruz Vermella de Vilalba e máis de trinta pontes e trescentos quilómetros de pistas, entre outras actuacións.
Simultaneamente co cargo de Alcalde, formou parte da Deputación Provincial de Lugo, representando ao Partido Xudicial de Vilalba, sendo vicepresidente 1º desa Corporación Provincial desde 1983 a 1990. Nese ano cesou como alcalde e como vicepresidente da Deputación, ao ser elixido deputado do Parlamento de Galicia e ser elixido vicepresidente 1º da institución. Volveu saír reelixido en 1993. En 1997 foi elixido presidente do Parlamento de Galicia. En 1999 foi elixido presidente da Conferencia de Presidentes das Asembleas Lexislativas das Rexións de Europa. Preside este órgano durante o ano 2000, momento no que se celebra en Santiago de Compostela a IV Conferencia de Presidentes. No ano 2001 foi reelixido presidente do Parlamento de Galicia, cargo que exerceu ata 2005
GALPon
O Grupo de Amigos de Linux de Pontevedra (GALPon) é unha asociación sen ánimo de lucro que agrupa entusiastas de GNU/Linux e de todo o relacionado co software libre na provincia de Pontevedra. Ten coma principal obxectivo o de promover e difundir o uso de software libre na sociedade en xeral e en especial o sistema GNU/Linux.
Martinus van Marum
Martinus van Marum, nado en Delft, o 20 de marzo de 1750 e finado en Haarlem o 26 de decembro de 1837, foi un científico holandés que traballou en diferentes campos, entre os que destacan a medicina, a botánica, a xeoloxía, a química e a paleontoloxía. Porén, as súas maiores achegas foron no eido da física, e en particular na electricidade. É coñecido por desenvolver o gran xerador electroestático que leva o seu nome, aínda exposto no Museo Teyler, do cal foi director. Movido polas influencies da Ilustración e os acontecementos da Revolución Francesa, levou a cabo unha gran cantidade de experimentos con el, e tamén descubriu o ozono ó xerar faíscas eléctricas no ar. Martinus van Marum posuía un vasto xardín botánico particular con multitude de plantas exóticas e contribuíu a estender a nova química de Antoine Laurent Lavoisier alén dos países francófonos.
Entre 1776 e 1780 practicou a medicina en Haarlem, onde tamén deu clases de filosofía e matemática na súa propia casa. En 1776 foi nomeado membro da Sociedade de Ciencias e Humanidades de Holanda (Hollandsche Maatschappij der Wetenschappen) e a partir do 21 de maio de 1777 presidiu o gabinete de historia natural desa entidade.
Foi membro dun total de 37 sociedades científicas e mantivo correspondencia cos homes máis influentes da súa época, como Benjamin Franklin, Henry Cavendish, Johann Wolfgang von Goethe, Antoine Laurent Lavoisier, Carl von Linné, John Dalton, Charles Hutton, Luigi Galvani ou Alessandro Volta, entre outros. É considerado unha figura chave da ciencia neerlandesa.
Windows XP
O Windows XP foi un sistema operativo de Microsoft lanzado o 25 de outubro de 2001. Foi a primeira versión do sistema operativo Windows que unía as versións domésticas (95, 98, ME) coas profesionais (NT). Por ese motivo é considerado por moitos como a maior actualización destes sistemas dende a saída de Windows 95. A sigla «XP» ven da palabra inglesa «experience» (experiencia). O seu nome chave inicial era Whistler.