cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Club Olimpia
O Club Olimpia é unha entidade deportiva e social de Asunción, en Paraguai, cuxa sección de fútbol é a máis salientable. O club foi fundado en 1902, e nos seus 109 anos de historia ten acadado máis títulos que ningún outro club deportivo do país, tanto a nivel nacional como continental. Das 6 finais da Copa Libertadores que ten disputado, gañou 3, en 1979, 1990 e 2002, o cal fai deste club un dos máis laureados do continente suramericano. A súa rivalidade co Cerro Porteño é de longo a máis importante do fútbol de Paraguai.
Estadio
O Club Olimpia xoga os seus encontros como local no Estadio Manuel Ferreira, da súa propiedade, construído en 1965, e que ten capacidade para acoller 15.000 seareiros. Anunciouse unha reforma do estadio para que no futuro poida acoller ata 42.000 persoas nas súas bancadas.
Xogadores
miniatura|350px|dereita|Equipo do Olimpia antes dun encontro da [[Copa Libertadores 2002.]]
15px|Capitán
Sotillo de la Ribera
Sotillo de la Ribera é un concello español da provincia de Burgos (Castela e León). A súa poboación é de 558 habitantes (INE 2012).
Gurb
Gurb é un concello da provincia de Barcelona, en Cataluña, pertencente á comarca de Osona.
Xeografía
Limita polo norte cos municipios de Manlleu, les Masies de Voltregà e Santa Cecília de Voltregà; polo oeste con Sant Bartomeu del Grau, polo sur e sueste con Vic e polo leste con Folgueroles, Tavèrnoles, les Masies de Roda e Roda de Ter. A poboación do municipio habita principalmente en masías diseminadas. Està formado por catro parroquias: Sant Andreu de Gurb, Sant Cristòfol de Vespella, Sant Julià Sassorba e Sant Esteve de Granollers de la Plana. A capital municipal é o núcleo urbano de l'Esperança, próximo á cidade de Vic. Nos últimos anos, o municipio converteuse nunha área de expansión industrial da capital comarcal.
Gonzalo de Amarante
Gonzalo de Amarante, nado en Tagilde (Vizela) en 1187 e finado o 10 de xaneiro de 1259, foi un relixioso portugués da Orde dos Predicadores. É recoñecido como beato pola Igrexa Católica, e a súa festividade celébrase o 10 de xaneiro.
Traxectoria
Sábese moi pouco da vida deste popular beato. Pertenceu a unha extensa familia nobre, desde pequeno, practicamente desde o bautismo, sentiuse atraído pola relixión, dándose conta o arcebispo de Braga, quen o tomou como aprendiz e preparouno para o sacerdocio. Aceptárono os frades dominicos, sendo reitor da orde do bispo en San Pelagio. Foi de peregrino aos catorce anos a Palestina e Roma, e ao seu retorno, por múltiples cambios e problemas co seu sobriño retirouse en Amarante a vivir de xeito solitario, dedicándose á evanxelización. Aos poucos, unha grave enfermidade foi deteriorando a súa saúde, ata falecer o 10 de xaneiro de 1259.
En 1560 o papa Pío IV beatificouno. A súa canonización nunca se concretou pero de igual forma é chamado comunmente santo, celebrándose a súa festa o 10 de xaneiro, día do seu falecemento.
É invocado como casamenteiro das vellas e nos casos de infertilidade.
En honor deste beato portugués, unha coñecida canle brasileira que cruza a cidade de Pelotas (Río Grande do Sur), foi chamada Canle São Gonçalo.
Impanna
Impanna é o nome dunha fortaleza erixida polos hititas no reino vasalo de Mira e Kuwaliya despois da conquista de Arzawa.
Podería tratarse da mesma cidade de Impaya, onde un ano antes o rei de Kuwaliya rexeitara o ataque do fillo do rei de Arzawa.
Buenavista, Filipinas
200px|miniatura|Localización de Buenavista na illa de [[Bohol]] Buenavista é un municipio da provincia e illa de Bohol, en Filipinas. Segundo o censo de 2007 contaba con 26.443 habitantes.
Divisións
Administrativamente, o municipio está dividido en 35 barangays (barrios):
Tomáš Satoranský
Tomáš Satoranský, nado o 30 de outubro de 1991 en Praga, é un xogador profesional de baloncesto checo que xoga no FC Barcelona da Liga ACB. Mide 2,01 metros e xoga nas posicións de base e escolta.
Traxectoria
En 2009 asinou co CB Sevilla da Liga ACB, onde xogou durante cinco tempadas. Satoranský foi elixido na 32ª posición do Draft da NBA de 2012 polos Washington Wizards.
En xullo de 2014, Satoranský asinou un contrato de dous anos co FC Barcelona da Liga ACB.
O 21 de xullo de 2016, Satoranský asinou cos Washington Wizards, onde permaneceu até 2019. Após pasar por varios equipos da NBA, en 2022 regresou ao FC Barcelona.
Amazonas, Venezuela
Amazonas e un dos estados federais da Venezuela. Sitúase ó sur do país. Fai fronteira co Brasil ó sur e leste, e con Colombia ó oeste.
Boa parte de seu territorio está cuberto pola selva amazónica, unha foresta con grande biodiversidade. Outra parte está cuberta por vexetación de pasteiros de sabana.
As Campeiras
O topónimo galego As Campeiras pode referirse a:
Leopold Andrian
Leopold Freiherr von Andrian zu Werburg, nado en Berlín o 9 de maio de 1875 e finado en Friburgo (Suíza) o 19 de novembro de 1951, foi un escritor austríaco.
Ao terminar a primeira guerra mundial, Andrian foi o primeiro director da ópera de Viena, posto que deixou tras a abdicación do emperador de Austria. Entre as dúas guerras, Andrian evolucionou cara a unha mentalidade máis cristiá e conservadora e exiliouse ao Brasil durante a segunda guerra mundial.
Rendova
Rendova é unha illa, parte das Illas Nova Xeorxia nas Illas Salomón no Pacífico Sur, ao leste de Papúa Nova Guinea. Hai dúas linguas indíxenas que se falan na illa de Rendova: o idioma Austronesio Ughele no norte, e o idioma orixinario de Papúa Touo no sur.
Charente Marítimo
Charente Marítimo (17) (en francés: Charente-Maritime) é un departamento francés situado no oeste de Francia, que pertence á rexión Nova Aquitania.
Lista de réptiles de Galicia
A seguinte é unha lista dos réptiles atopados en Galicia. Esta baseada na información recollida dos traballos feitos pola Asociación Herpetológica Española, a información obtida na Lista Vermella da IUCN e polos expertos en herpetoloxía Javier Andrada , Pedro Galán e Gustavo Fernández.
Esta clase contén arredor de 8.300 especies vivas das cales unhas 30 foron atopadas con maior ou menor abundancia no territorio galego.
A taxonomía da fauna herpetolóxica está sometida a bastantes cambios debido ás novas achegas de información científica, polo que precisa de revisións periódicas para poder engadir os novos datos obtidos.
Na lista engádense, cando existen, os correspondentes nomes comúns das especies da nosa fauna de réptiles, procurando sempre citar a referencia oportuna.
Vilanova, San Tomé de Insua, Vila de Cruces
Vilanova é un lugar da parroquia de San Tomé de Insua, no concello pontevedrés de Vila de Cruces, na comarca do Deza. Segundo o INE, en 2008 tiña 16 habitantes (8 homes e 8 mulleres), o que supón unha diminución de 5 habitantes con respecto ao ano 2000.
Mula
A mula é o resultado da hibridación entre un burro e unha egua, de tamaño semellante a esta. Utilizábase na agricultura como besta de carga. Como acontece con outros híbridos, é un animal estéril.
O cruzamento resultante da hibridación entre cabalo e burra é a mula burreña (cast. burdégano), máis pequena e máis débil.
O nome provén do latín mulla, orixinalmente aplicado á cría de dúas especies diferentes.
Cando é macho, denomínase simplemente macho. Cando é femia, mula. A denominación de besta aplícase a calquera équido, como animal de carga, e tamén especificamente á egua.
Descrición
miniatura|Mula. A mula é un animal relativamente grande, semellante a un cabalo, ó que tamén se parece na forma do pescozo e o recadén. O ventre é cilíndrico, peito ancho e prominente e costelas arqueadas (o que lle aumenta a resistencia ó esforzo). Toma do burro a cabeza grosa e curta, as orellas longas e estreitas, e o rabo con sedas só no extremo. Así mesmo, carece de castañas, un crecemento córneo na cara interna das béstas. As patas son finas e os pezuños pequenos en relación co tamaño do animal. Tense descrito a mula como un "cabalo con patas de burro", fronte ó burreño que sería un "burro con patas de cabalo".
A capa é moi variable, sendo habitual unha zona abrancazada ó redor do fociño e dos ollos.
A alzada á cruz é duns 135–145 cm de media, e o peso é duns 250 kg nas femias e de 300–350 kg os machos.
As mulas son extremadamente fortes e resistentes, o que as fixo moi apreciadas para o transporte de cargas pesadas a largas distancias, sobre todo en terreos montañosos e difíciles. Os burreños, en cambio, son pequenos e débiles.
A voz da mula ten certo parecido co do burro pero nin é o orneo deste nin o rincho do cabalo, pero adoita usarse rinchar para designar esta acción.
Florián Rey
Antonio Martínez del Castillo, nado en La Almunia de Doña Godina (Zaragoza) o 25 de xaneiro de 1894 e finado en Benidorm (Alacant) o 11 de abril de 1962 foi un director de cinema español coñecido como Florián Rey, un dos máximos representantes do cinema mudo e da industria cinematográfica española da Segunda República.
O seu filme La aldea maldita (1930) considérase como a obra mestra do cinema español da etapa muda, e algunha das súas obras populares da etapa republicana, como Nobleza baturra (1935) ou Morena Clara (1936), protagonizadas por Imperio Argentina, tiveron un grande éxito, que o levaron a competir coa industria cinematográfica estadounidense e abriron a posibilidade de desenvolver unha industria do cinema española, aínda que a creación desta foi abortada co inicio da Guerra Civil Española.
Souto, San Tomé de Insua, Vila de Cruces
Souto é un lugar da parroquia de San Tomé de Insua, no concello pontevedrés de Vila de Cruces, na comarca do Deza. Segundo o INE, en 2008 tiña 2 habitantes (1 home e 1 muller), o que supón unha diminución de 2 habitantes con respecto ao ano 2000.
Florián Rey
Traxectoria
Comezou os estudos de Dereito en 1909, pero abandonounos axiña. Ao ano seguinte traballou na redacción do diario zaragozano La Crónica de Aragón e viaxou a Madrid, para ser redactor de Revista Financiera. Tras cumprir o servizo militar, regresou a Zaragoza en 1918 e comezou a traballar no Diario de Avisos, ao tempo que enviaba crónicas ao diario madrileño La Correspondencia de España, onde comezou a empregar o pseudónimo de “Florián Rey”. En 1920 traballou como actor no filme La inaccesible, de José Buchs e ao ano seguinte foi contratado por Gregorio Martínez Sierra para o elenco do Teatro Eslava. Pouco despois pasou á compañía do Teatro de la Princesa. En 1923 actuou no filme Maruxa, obtendo un importante éxito que consolidou a súa profesión de actor, actuando en La Casa de la Troya, dirixida por Alejandro Pérez Lugín e Manuel Noriega. En 1924 comezou a dirixir, adaptando para o cinema a zarzuela La revoltosa, que conseguiu un grande éxito popular. En 1927 descubriu ao seu novo iluminador, José María Beltrán, e á actriz Imperio Argentina, que protagonizou, baixo a súa dirección La Hermana San Sulpicio, que ambos os dous refarían no cinema sonoro en 1934. En 1929 dirixiu a que se considera á obra mestra do cinema español deste período, La aldea maldita. Ao coincidir coa chegada do cinema falado, en Francia déuselle son e rodáronse novamente algunhas escenas, aínda que non nos chegou esta versión.
Mula
Usos agrícolas
As mulas foron sempre, xa desde os tempos dos romanos, de grande utilidade na agricultura como bestas de carga, medios de transporte e forza tractora do arado, norias e muíños. Debido á mecanización dos labores do campo e o uso de diversa maquinaria agrícola que satisfai estas necesidades de modo máis eficiente, os animais domésticos utilizados pola súa aptitude para o traballo, como bois, cabalos, burros ou mulas, perderon a súa razón de ser e sofren desde mediados do século pasado un progresivo e imparable descenso. Bois e vacas, polas súas aptitudes cárnicas e lácteas, conseguiron manter un censo estable, pero non foi así nas outras especies. Dos cabalos só quedan os dedicados á equitación e outras actividades de lecer, pero burros e mulas non puideron adaptarse e perden efectivos nun descenso evidente.
miniatura|esquerda|Mulas, Grecia. En calquera caso non se pode esquece-la resistencia, forza e seguridade destes animais, tanto no traballo como no paso. Tamén foron moi utilizadas durante séculos nas guerras e no traballo nas minas. Os cascos da mula son máis resistentes cós do cabalo e tamén son máis resistentes fronte a insectos e fronte a enfermidades propias deste gando.
(En miles de cabezas. Fonte: Ministerio de Agricultura, Pesca e Alimentación)
Esterilidade
Xa dixemos que as mulas, como os burreños, son case sempre estériles. En realidade, tódolos machos son estériles pero hai casos de mulas femias que empreñaron, aínda que neste caso son frecuentes os problemas durante a xestación e as súas crías foron animais débiles e de pouco peso.
Heads Up (álbum)
Heads Up é o terceiro álbum de estudio da banda estadounidense de indie rock Warpaint, publicado o 23 de setembro de 2016 a través do selo Rough Trade Records. O disco foi producido polo propio grupo xunto con Jake Bercovici, que xa traballara no seu EP de estrea, Exquisite Corpse (2008). O álbum foi precedido polo sinxelo "New Song".
Mula
Esterilidade
A causa da esterilidade radica no diferente número de cromosomas das dúas especies: os cabalos teñen 64 cromosomas e os burros só 62. As mulas presentan 63 cromosomas.
A mula na cultura popular
En Castro Caldelas existiu unha figura típica do Entroido coñecida como a Mula falsa. Está formada por dous homes cubertos cunha manta e cunha cabeza de mula feita de trapos, vestida cos apeiros propios, albarda etc. Un terceiro home, disfrazado de maragato, conducía a mula para encirrala contra os espectadores.
Florián Rey
Traxectoria
Tras esta cinta, a produción española debe adaptarse ao novo medio e neste período Rey marchou a familiarizarse con este sistema, sendo contratado como director de dobraxes en castelán por Les Studios Paramount de Joinville-le-Pont.
Cínicas
Cínicas é unha obra de teatro escrita por Teresa Moure en 2010. Foi editada dentro da colección Biblioteca-Arquivo Teatral Francisco Pillado Mayor, da Universidade da Coruña. A obra publicouse antes de ser representada. Vai precedida dun breve prólogo de Carlos Paulo Martínez Pereiro.
Florián Rey
Traxectoria
Regresou a España en 1933, sendo o seu primeiro filme totalmente sonoro Sierra de Ronda, unha historia sobre bandoleiros andaluces cargada de dramatismo. Nesta etapa na Segunda República madurou a idea de crear un cinema español comercial, baseado en temas e formas populares. Con estas ideas realizou a triloxía formada por La hermana San Sulpicio (1934), Nobleza baturra (1935) e Morena Clara (1936), protagonizadas por Imperio Argentina, que exploraban a loita da muller nun mundo tradicional baseado na relixión e na vida rural, actitude ante a muller acorde cos avances do período republicano. A visión conciliadora entre as diferentes posturas que convivían nestes tempos supuña un pequeno avance na forxa dunha sociedade moderna para España.
O director inaugurou un período dourado do cinema español, de raíces costumistas, apoiado no folclore e os mitos populares, nos números musicais tradicionais e nunha narrativa fílmica eficaz e intelixente. Estes filmes puideron competir co chegado de Hollywood.
Cínicas
Trama
Está dividida en tres actos. O primeiro é un monólogo da personaxe principal, Sara Fortes, unha señora que padece síndrome de Dióxenes. No segundo acto interveñen tamén un celador, un soldado ateniense e o filósofo cínico Dióxenes, que nesta peza é unha muller. O terceiro acto complétase coa presenza dunha artista e dunha representación da señora cando nova. O escenario da obra representa o piso cheo de lixo e refugallo da señora.
Florián Rey
Traxectoria
A guerra civil truncou o fulgurante ascenso. Florián, de ideoloxía conservadora e Imperio Argentina, xa casados, trasladáronse a Berlín, onde foron acollidos polo mesmo Adolf Hitler. Realizaron en Alemaña dous filmes en 1938, Carmen la de Triana, revisión do mito de Carmen, e La canción de Aixa, inicio do fin da relación entre Rey e Imperio.
Cínicas
Trama
A obra conta as últimas horas na súa vivenda de Sara, unha muller que padece a síndrome de Dióxenes, e a quen os asistentes sociais do concello pretenden trasladar a unha residencia. O inmoble, cuberto polo lixo e en ruína, atópase no número 3 da rúa Liberdade. O encontro coa filósofa (muller) Dióxenes fai que se estableza un debate sobre a liberdade dos individuos. No terceiro acto, unha proxección de Sara no pasado, ante o estado de decadencia e sucidade en que se atopa a súa continuadora, opta por suicidarse. Finalmente, e grazas á actuación dunha artista que chega alí por azar, buscando o seu amante co que ten unha cita anual, entre as tres mulleres plántanlle lume á casa para fuxir así, de forma definitiva, dos servizos sociais municipais.
Outros datos
Na obra menciónase o traballo artístico de Marina Abramović como guieiro para a escenografía
Florián Rey
Traxectoria
Retirouse en 1957 porque, como dixo o estudoso Agustín Sánchez Vidal, “non pode resignarse á clase de infracinema que o obrigan a facer”. De aí derivouse unha tímida actitude rebelde ante o réxime de Francisco Franco. Morreu esquecido en 1962.
Sotragero
Sotragero é un concello español da provincia de Burgos (Castela e León). A súa poboación é de 286 habitantes (INE 2012).
Vía de Alta Capacidade da Costa Norte
A Vía de Alta Capacidade da Costa Norte ou Vía de Altas Prestacións da Costa Norte é un corredor variante de poboacións, actualmente unha vía para automóbiles, con trazado válido para nun futuro poder ser desdobrada a súa calzada constituíndo unha autovía (trazado con velocidade específica R-100 segundo a norma 3.1-IC do Ministerio de Fomento de España). Denomínase como CG-1.3 no seu percorrido pola provincia da Coruña e CG-2.3 no seu percorrido pola provincia de Lugo
Características
Está previsto que unha Ferrol con San Cibrao e que desde alí conecte co proxecto de autovía A-82, que conectará coa A-8 en Ribadeo. Deste xeito evítase o paso polo centro das diferentes vilas. É unha alternativa ás estradas autonómicas AC-862 e LU-862. Ten a posibilidade de ser desdobrada en autovía, xa que as súas estruturas, obras de paso, trazado etc. xa están previstas para usos en dúas calzadas.
O primeiro tramo aberto foi a variante de Ortigueira, inaugurada ao 2 de xullo de 2013 polo presidente da Xunta de Galicia, Alberto Núñez Feijóo, con dous anos de atraso sobre a data inicial. Ten unha lonxitude de 8,4 km, e contou cun investimento aproximado de 48 millóns de euros.
En marzo de 2017, anunciábase desde a Xunta a intención de investir case 60 millóns de euros até o ano 2020, dando prioridade á conexión de tramos xa postos en servizo. Porén, aínda naquela altura, non se chegara a acadar un consenso coa administración local para a definición da variante de Viveiro.
Sabana
miniatura|dereita|400px|Sabana ecuatorial na [[Provincia Oriental do Camerún.]] Unha sabana e unha rexión de relevo plano, que ten como vexetación predominante as gramíneas, mesturadas con algunhas árbores e arbustos illados ou en pequenos grupos. En xeral, as sabanas son zonas de transición entre áreas de vexetación máis densa (como bosques) e os pastadeiros.
Nas rexións tropicais e subtropicais, as sabanas teñen como características principais:
As grandes sabanas da África, o cerrado brasileiro e os llanos de Venezuela son deste tipo.
Tony Curtis
miniatura|dereita|Tony Curtis. Tony Curtis, nado en Nova York o 3 de xuño de 1925 e finado en Las Vegas o 30 de setembro de 2010, foi un actor de cinema estadounidense. É lembrado especialmente pola súa actuación en Con saias e a rachar ou Adeus, Charlie.
Armeá, Augas Santas, Allariz
Armeá é un lugar da parroquia de Augas Santas no concello ourensán de Allariz na comarca de Allariz - Maceda. Tiña 6 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Galego de Estatística, dos cales 2 eran homes e 4 mulleres.
Neste lugar está o castro de Armeá, vinculado á capela románica da Asunción, construción do século XIII sen rematar.
Demografía
No período 1999—2010 a poboación de Armeá diminuíu catro persoas (3 homes e 1 muller), en porcentaxe iso supón unha caída do 40 %.
The Mercury Program
The Mercury Program é un grupo musical estadounidense, composto por Dave Lebleu (batería), Sander Travisano (baixo), Tom Reno (guitarra), e Whit Travisano (vibráfono e piano).
Traxectoria
O grupo naceu en Gainesville (FL) como un trío en agosto de 1997, uníndoselles Whit Travisano a finais de 1999. Se ben os seus dous primeiros discos incluían temas cantados, desde o lanzamento do EP All the Suits Began to Fall Off fan música instrumental. O seu estilo é unha amálgama, sendo categorizados como post-rock.
Dado que os seus membros viven en diferentes lugares, a banda decidiu tomar un descanso tralo lanzamento de Confines of Heat en 2003. En outubro de 2006 regresaron coa gravación xunto a Andy Baker en Athens (GA) de Chez Viking, se ben o álbum non saíu á venda até novembro de 2009.
Barga
Barga foi un reino vasalo hitita na rexión de Nuhase e probabelmente dependente deste reino.
Enurta de Barga, probabelmente instigado por Asiria, sublevouse sobre o -1320 / -1310. Un pretendente de Barga chamado Abi-radda ou Abiratta, con axuda hitita, enfrontouse a Enurta. O rei Mursilis II nun tratado di que restaurou a Abiratta na cidade e o trono de Jaruwatta, na terra de Barga, que tempo atrás fora ocupada polos hurritas (Mitanni) e doada ao avó de Tette de Nuhase.
Heraldo de Bayona
Heraldo de Bayona foi un periódico editado en Baiona en 1910.
Historia e características
Apareceu o 24 de outubro de 1910. Estaba dirixido por José María Barreiro. Xurdiu como réplica ao periódico El Látigo de Bayona e editábase na imprenta La Nueva Prensa de Vigo.
Marcelo Fernan
Marcelo Briones Fernan, nado en Cebú o 24 de outubro de 1927 e finado en Manila o 11 de xullo de 1999, foi un político filipino.
Traxectoria
Fillo de pais mestizos, licenciouse en dereito pola Universidade de Filipinas e fixo en máster en Harvard. De volta en Filipinas exerceu a carreira xudicial e en 1988 converteuse en presidente do Tribunal Superior de Xustiza de Filipinas. Deixou o posto en 1991 para presentarse ás eleccións presidencias de 1992 como candidato á vicepresidencia que perdeu fronte ó actor Joseph Estrada. En 1995 presentouse con éxito para o Senado e foi elixido o seu presidente.
Xosé María Barreiro
Traxectoria
miniatura|La Virgen de la Roca. Apropósito lírico. Dirixiu en Baiona os periódicos El Valle Miñor (1902) e El Miñor (1904 a outubro de 1905). Foi redactor de Faro de Vigo. Escribiu o drama en verso Gente de Mar, estreado en Baiona en 1907, ''La Virgen de la Roca. Apropósito lírico en tres cuadros (1910) estreado en Vigo en 1911 con música de Angel Rodulfo, e Un conto'', diálogo en galego escrito para Hipólito Reguenga e Castelao. En 1910 dirixiu Heraldo de Bayona e en 1914 o periódico agrarista e anticaciquil El Pueblo, e participou no II Congreso Agrario Provincial de Pontevedra (1915). El Pueblo foi pechado en 1916 e José María foi condenado a catro anos de desterro por supostas inxurias a un crego. Axudado pola Sociedad Miñorana de Montevideo, emigrou a América, fundou a Casa de Galicia de Montevideo e dirixiu no Uruguai o semanario Tierra Gallega (1917), O Fungueiro (1918) e Galicia Nueva (1918). En Montevideo representou Gente de Mar, La Romería de San Roque, Pan Quente, comedia de costumes e varias veces a zarzuela La Virgen de la Roca. Tamén asinou algunhas das súas colaboracións co pseudónimo Franco del Todo. É tamén autor dun documental sobre costumes e paisaxes de Galicia en 1918. Gravemente enfermo, regresou a Baiona, onde finou en novembro de 1923.
Selección feminina de fútbol sala de España
A selección feminina de fútbol sala de España representa á Real Federación Española de Fútbol desde 1996.
Historia
Este equipo competiu nas seis edicións do Mundial de Fútbol Sala Feminino e acadou título nos anos 2010 e 2013. Non obstante, conseguiu a segunda praza en 2011 e 2013. A maiores, participou nos mundiais de 2010, 2012, 2014 e 2015; nos que gañou a medalla de bronce catro veces.
En setembro de 2018 xogaron os primeiros partidos oficiais no Pavillón Europa de Leganés para intentar ir ao campionato de Europa. No grupo da nosa selección encontrábanse Romanía, Polonia e Italia; seleccións ás que gañaron dunha forma moi ampla.
miniatura|Xogadoras da selección española de fútbol sala durante o pre-europeo, xogado en [[Leganés]]
O día 17 de febreiro de 2019 foi un día moi importante para recordar na historia xa que a Selección Española feminina acadou a primeira posición no primeiro campionato europeo feminino ao vencer na final a Portugal por un 4-0. Levaban moito tempo preparándose ás ordes da adestradora Clàudia Pons para asistir a dita cita.
Galicia
É moi importante revalorizar tamén as figuras das deportistas galegas que levan loitando durante moito tempo para que a selección chegue ao máis alto. Estas xogadoras son Vanessa Sotelo, Lucía Gómez e Silvia Aguete. Todas elas comparten equipo na primeira división española de fútbol sala feminino, aínda que as súas orixes son de bancadas diferentes.
No caso da ourensá Sotelo, compoñente actual do Alcorcón FSF, foi nomeada mellor xogadora europea do ano e do torneo, no primeiro campionato de Europa no que participaron. Ademais, conseguiron a primeira praza no mesmo.
Outro aspecto a destacar é a presenza da tamén galega, Raquel Manteiga Rodríguez, como árbitra deste encontro.
Torneo da Vitoria (Moscova)
Realizáronse partidos amigábeis entre España, Rusia, Portugal e Irán na cidade de Moscova o pasado maio. A este torneo chamóuselle Torneo da Vitoria.
Respecto ó antigo campionato europeo, Clàudia Pons cambiou un pouco a listaxe, e as xogadoras convocadas pola seleccionadora foron: Marta, Caridad, Isa García, Mayte Mateo, Noelia, Ana Luján, Irene, Luci, Ana, Ampi, Amelia, Peque, Consu e Vane Sotelo.
No primeiro amigábel, disputado contra Rusia, a selección gañou pola mínima (2-1), con goles de Vane Sotelo e Isa García. En canto ao segundo partido, contra Portugal, as lusas levaron a vitoria, por 2-4. Por último, este torneo rematou coa vitoria por 0-3 de España contra Irán.
Michel-Marie-Bernard Calvet
Michel-Marie-Bernard Calvet, nado o 3 de abril de 1944 en Autun (Francia), é un relixioso marista, arcebispo de Nouméa dende 1981.
Traxectoria
Naceu en Autun, concello do departamento de Saona e Loira, o 3 de abril de 1944. Licenciouse en Matemáticas pola Universidade de Lión, e posteriormente formouse para ser sacerdote, licenciándose en Teoloxía polo Instituto Católico de Lión. O 28 de abril de 1973 foi ordenado sacerdote da Sociedade de María polo bispo auxiliar de Grenoble Michel Mondésert.
O 4 de xullo de 1979 foi nomeado bispo auxiliar de Nouméa e bispo titular de Nigrae Maiores. Recibiu a consagración episcopal de mans do arcebispo de Nouméa Eugène Klein o 4 de novembro do mesmo ano, e tivo como co-consagrantes principais ao bispo de Wallis e Futuna Lolesio Fuahea e ao arcebispo de Papeete Michel-Gaspard Coppenrath. O 19 de xuño de 1981 foi nomeado arcebispo de Nouméa.
Egon Schiele
Egon Leo Adolf Schiele, nado en Tulln an der Donau, Imperio Austrohúngaro o 12 de xuño de 1890 e finado en Viena o 31 de outubro de 1918, foi un pintor e gravador austríaco, contemporáneo e discípulo de Gustav Klimt.
K'inich Ahkal Mo' Naab III
K'inich Ahkal Mo' Naab III ou K’inich Ahku'l Mo’ Naahb' III, nado o 13 de setembro de 678  e finado c. 740,  foi un ahau ou gobernante maia do ajawlal ou señorío de B'aakal, cuxa sede era Lakam Ha', no presente coñecida como a zona arqueolóxica de Palenque, no actual estado mexicano de Chiapas. É tamén coñecido como Chaacal III ou Akul Anab III. Gobernou do ano 721 ó ano 736 ou 740. O seu nome pode ser traducido como Gran Sol Lago da Tartaruga Guacamaia.
Egon Schiele
Traxectoria
As principais obras de Schiele consérvanse en Viena distribuídas entre a Österreichische Galerie Belvedere e o Leopold Museum inaugurado no ano 2001. Ademais, a meirande parte da súa colección de debuxos atópase no Albertina, tamén en Viena.
K'inich Ahkal Mo' Naab III
Nacemento e entronización
Foi neto de Pakal “o Grande” e Tz'akbu Ajaw e fillo de Tiwol Chan Mat e de Ix Kinuw. De acordo á conta longa do calendario maia naceu o 9.12.6.5.8 3 lamat 6 sak, é dicir, o 13 de setembro de 678. Foi entronizado o 9.14.10.4.2 9 ik 5 kayab, data equivalente ó 30 de decembro de 721. No taboleiro dos escravos represéntase unha escena imaxinaria onde Ahkal Mo' Naab é entronizado polos seus pais. Contraeu matrimonio con Ix Men Nik ou Ix Sajal Juj, con quen procreou a K'inich K'uk' B'alam II.
Campañas militares
Cando o seu antecesor, K'inich K'an Joy Chitam II, foi feito prisioneiro polo gobernante de Toniná, K'inich B'aaknal Chaak, o señorío de B'aakal perdeu o control das localidades de Lah e K'in Ha pertencentes ó señorío de Yookib' (Pedras Negras). Por este motivo Ahkal Mo' Naab III ordenou a Chak Suutz —yajawk' ahk' (señor do lume)— emprender unha campaña de reconquista. O 15 de setembro de 723 foi capturada a localidade de Lah, e o 31 de maio de 725 a localidade de K'in Ha'. Durante o enfrontamento foi capturado Nin Sak Kamay, quen era un sajal ou dignatario local subalterno a Yokanal Ahk, ahau do señorío de Yookib'. Desta maneira Palenque iniciou unha nova época de auxe político e militar.
Obras arquitectónicas
A obra máis importante durante o seu goberno foi o Templo XIX dedicado ó Deus Primeiro (GI). Nas inscricións do templo nárrase a ascensión do deus creador do cosmos ó goberno dos ceos durante unha época mítica e o seu nacemento como deus central da tríada de Palenque, o deus do millo. Vinculou estes acontecementos coa súa propia entronización para lexitimar coa aura do sacro a fundación do seu goberno. Por outra banda, tamén foron remodelados os Templos XVIII, XVIII-A e XXI situados na zona sur do Grupo das Cruces.
Descoñécese a data exacta da súa morte, o último acontecemento onde aparece rexistrado é no taboleiro sur do Templo XIX e corresponde á data 9.15.5.0.0, é dicir, no ano 736. Existe a remota probabilidade de que o seu corpo se atope enterrado no Templo III. Foi sucedido polo seu irmán Upakal K'inich Janaab' Pakal.
68ª edición dos Óscar
A 68.ª entrega dos premios Óscar tivo lugar o día 25 de marzo de 1996 no Dorothy Chandler Pavillion dos Ánxeles (Estados Unidos). A mestra de cerimonias foi Whoopi Goldberg.
Premios
miniatura|150px|[[Mel Gibson, mellor filme e mellor director]] miniatura|150px|[[Nicolas Cage, mellor actor]] miniatura|150px|[[Susan Sarandon, mellor actriz]] miniatura|150px|[[Kevin Spacey, mellor actor secundarioa]] miniatura|150px|[[Mira Sorvino, mellor actriz secundaria]] miniatura|150px|[[Christopher McQuarrie, mellor guión orixinal]] miniatura|150px|[[Emma Thompson, mellor guión adaptado]] miniatura|150px|[[Alan Menken, mellor canción]] miniatura|150px|[[Marleen Gorris, directora do mellor filme en lingua non inglesa]] miniatura|150px|[[Christine Lahti, mellor curtametraxe de acción en vivo]] miniatura|150px|[[Nick Park, mellor curtametraxe animada]] Os gañadores aparecen en primeiro lugar e en grosas.
Vangunu
A xente de Vangunu fala a lingua Vangunu e pode dominar a lingua Marovo. Viven principalmente da agricultura de subsistencia e son expertos pescadores. A lagoa é un destino popular para o mergullo.
Gos d'atura català
Historia
A orixe desta raza de can pastor é a mesma que a dos outros cans de pastoreo das altas montañas europeas. Proveñen dos cans asiático chegados a Europa coas invasións de bárbaros orientais e espallados por Europa polos romanos. Desta forma ten como parentes próximos o Pastor dos Pireneos ou o pastor de bergamasco. Así mesmo, en xacementos como os de Minferri atopáronse restos de cans de medida e estrutura parecidos xa no neolítico cara ao 2000 a. C. Porén, non é posible determinar a orixe do pastor catalán xa que só se teñen debuxos de douscentos anos que testemuñen a súa existencia.
Dentro da poboación heteroxénea de cans que vivían nos mesmos Pireneos puidéronse seleccionar diversos cans que deron lugar a estándares e razas diferentes como veñen ser o pequeno pastor dos Pireneos, o mastín dos Pireneos, o can pastor vasco ou o mesmo can pastor catalán. E dentro deste grupo aínda foi posible seleccionar subgrupos illados como son o can pastor aranés, o can pastor cerdano e o can pastor catalán de pelo curto aínda que non teñen ningún recoñecemento oficial.
Monleón
Monleón é un concello escasamente poboado da comunidade autónoma de Castela e León, na provincia de Salamanca.
Xeografía
Cunha superficie de 18'58 km², regado polo río Alagón (tributario do Texo), está situado a case 52 km ao sur da capital salmantina. Limita ó norte cos concellos de Herguijuela del Campo e Endrinal, ó sur con El Tornadizo e Endrinal, ó leste con Endrinal e ó oeste con Linares de Riofrío.
Clima
Os veráns son calorosos e escasos en duración, os invernos fríos e os outonos frescos e chuviosos.
Demografía
Segundo o Instituto Nacional de Estadística, no ano 2017 tiña 93 habitantes, 53 homes e 40 mulleres (107 no 2010 e 135 no 2000).
Cultura
miniatura|
Política e goberno
O alcalde é, dende o ano 2015, o popular Juan María de Arriba Díaz.
Karamchand
Karamchand (करमचंद) é unha serie de televisión india en hindi que emitiu a canle DD National, foi unha das primeiras series detectives feitas na India.
Desenvolvemento
A serie comezou a emitirse en 1985 e rematou en 1988, dirixíaa Pankaj Parashar con Pankaj Kapur interpretando ao detective que daba nome á serie, Karamchand, o papel da súa asistenta Kitty facíao Sushmita Mukherjee. O coñecido dúo Anand-Milind compuxo a música da serie. A canle Sony Entertainment Television fixo unha versión da serie en 2007 mantendo ao protagonista Pankaj Kapur pero con Sucheta Khanna facendo de Kitty.
Vilar, San Tomé de Insua, Vila de Cruces
Vilar é un lugar da parroquia de San Tomé de Insua, no concello pontevedrés de Vila de Cruces, na comarca do Deza. Segundo o INE, en 2008 tiña 21 habitantes (9 homes e 12 mulleres), o que supón unha diminución de 2 habitantes con respecto ao ano 2000.
Bulmer Hobson
John Bulmer Hobson, nado en Belfast o 14 de xaneiro de 1883 e finado en Castleconnell (condado de Limerick) o 8 de agosto de 1969, foi un político e escritor irlandés.
Traxectoria
Foi membro destacado dos Voluntarios Irlandeses e da Irmandade Republicana Irlandesa antes do Alzamento de Pascua de 1916. Malia ser membro da organización que preparou a rebelión, opúxose a ela dende o primeiro momento e xunto a Eoin MacNeill tentou evitar que se levase a cabo.
Como escrritor publicou as obras A short history of the Irish Volunteers (1918), The letters of Wolf Tone (1920) e The life of Wolf Tone (1921).
Sotresgudo
Sotresgudo é un concello español da provincia de Burgos (Castela e León). A súa poboación é de 515 habitantes (INE 2012).
Spike Lee
miniatura|250px Shelton Jackson "Spike" Lee (nado o 20 de marzo de 1957) e un director de cine, produtor, guionista e actor estadounidense. A súa produtora, 40 Acres & A Mule Filmworks, leva realizadas ao redor de 35 películas dende 1983.
Os filmes de Lee exploran as relacións raciais, o papel dos medios de comunicación na vida contemporánea, o crime e a pobreza nas cidades, e outros temas políticos. Lee gañou numerosos premios, incluído un Emmy. Tamén foi nomeado para dous premios Oscar.
Aparicións en documentais
Spike Lee interveu ou apareceu como convidado en numerosos documentais.
Acanthicus hystrix
Acanthicus hystrix é unha especie de Loricariidae orixinaria das concas dos Amazonas, Tocantins–Araguaia e Orinoco. Pode atoparse a diferentes profundidades do leito rochoso no caudal principal do río en zonas de corrente moderada e forte, malia que tamén pode aparecer en correntes lentas. A especie é relativamente común nos acuarios, mais o seu tamaño de adulto e a súa agresividade territorial requiren dun espazo de auga grande.
Batallás
O topónimo galego Batallás pode referirse a:
Pokémon Stadium
Pokémon Stadium é un videoxogo de estratexia desenvolvido e publicado por Nintendo para a consola Nintendo 64. Estreouse orixinalmente no Xapón o 30 de abril de 1999 e posteriormente foi comercializado como Stadium no mundo occidental o ano seguinte, sendo unha secuela do videoxogo de Nintendo 64 Pocket Monsters Stadium, que só foi distribuído no Xapón en 1998. O modo de xogo baséase nun sistema de batalla en 3D no que poden escollerse os 151 Pokémon dos xogos Pokémon Red, Pokémon Blue e Pokémon Yellow de Game Boy.
Lingua casaca
Qazak significa vagabundo; o pobo casaco que fala este idioma foi historicamente nómade.
Alfabeto
O alfabeto cirílico casaco está baseado no alfabeto ruso ao que se lle engadiron nove letras: Ә, Ғ, Қ, Ң, Ө, Ұ, Ү, Һ, İ.
Carnmore
Carnmore (en irlandés An Carn Mór) é unha localidade irlandesa no extremo sur de Claregalway, aproximadamente a 13 quilómetros ao leste da cidade de Galway, no condado homónimo (Irlanda). Carnmore está dentro do Gaeltacht aínda que a maioría dos residentes utilizan o inglés como primeira lingua. A zona é máis coñecida por ser a localización do aeroporto de Galway e tamén polo seu equipo sénior de hurling.
La Voz de Arosa
La Voz de Arosa foi un periódico editado en Vilagarcía de Arousa entre 1880 e 1882.
Historia e características
Apareceu o 1 de novembro de 1880. Foi continuación de El Eco de la Ría de Arosa. Periódico semanal fundado e dirixido por Ramón del Valle. Cesou a súa publicación non antes de decembro de 1882.
Ramón Alonso López
Ramón Alonso López, nado en 1968, é un avogado e político galego do PSdeG-PSOE.
Traxectoria
Licenciado en Dereito. Nas eleccións municipais de 2003 encabezou a candidatura do PSdeG-PSOE á alcaldía de Entrimo e foi elixido alcalde con maioría absoluta. Continuou como alcalde nas sucesivas eleccións, sempre con maioría absoluta.
El Valle Miñor
El Valle Miñor foi un semanario editado en Baiona en 1902.
Historia e características
Subtitulado ''Semanario independente. Defensor de intereses generales'', apareceu o 31 de agosto de 1902. Saía os domingos cun prezo dez céntimos. Estaba dirixido por José María Barreiro. De orientación agrarista, tivo unha vida moi breve.
Protelytroptera
miniatura|Unha [[filoxenia dos Dermaptera e grupos relacionados.]] Os Protelytroptera constitúen unha orde extinguida de insectos que se cre que son un grupo troncal a partir do cal evolucionaron os modernos Dermaptera (cadelas de frade). Estes insectos, que lembran en aspecto aos modernos Blattodea (cascudas), coñécense desde o Permiano de Norteamérica, Europa e Australia, por fósiles que se caracterizan por ter ás anteriores modificadas como escudos protectores e un abano anal grande e desigual. Non se coñecen fósiles deste grupo no Triásico, cando tiveron lugar presumiblemente os cambios dos Protelytroptera aos Dermaptera.
Xosé Ramón Fernández-Oxea
Xosé Ramón Fernández-Oxea, nado en Ourense o 5 de abril de 1896 e finado en Madrid o 2 de maio de 1988, foi un escritor, mestre e investigador galego tamén coñecido como Ben-Cho-Shey, Xan Fouciño e Raimundo Antela, un intelectual de obra poliédrica que abarca dialectoloxía, heráldica, arqueoloxía, etnografía, historia da arte e creación literaria. Colaborou con publicacións como O Tio Marcos d'a Portela, La Zarpa, Nós, A Nosa Terra, Lar, Opinión Gallega, Eufonía, La Temporada en Mondariz, Faro de Vigo, La Noche, Vieiros, Boletín de la Real Academia Gallega, Cuadernos de Estudios Gallegos, El Museo de Pontevedra e Chan. Foi membro das Irmandades da Fala, o Seminario de Estudos Galegos e o Partido Galeguista. En 1986 foi galardoado coa Medalla Castelao.
Traxectoria
Influenciado polo ambiente familiar —era fillo de Pío Ramón Oxea (Allariz 1869-Ourense 1943), militante nacionalista e mestre da escola normal, e neto de Elixio Oxea quen presidira a Asociación Regionalista Gallega — Ben-Cho-Shey participou activamente moi novo nos movementos galeguistas como as Irmandades da Fala, sociedade na que aparece entre os membros fundadores en Ourense. Nesta época son habituais as colaboracións no xornal voceiro da organización A Nosa Terra, asinadas co pseudónimo Xan Fouciño e móvese dentro do círculo do Grupo Nós.
En 1920 foi destinado a Marrocos onde adoptou o pseudónimo de Ben-Cho-Shey para asinar as crónicas de Guerra do Rif que enviaba ao diario ourensán La Zarpa. Estes textos, posteriores ao Desastre de Annual de 1921, foron logo recompilados e publicados co título de Crónicas de Marruecos: tras la Rota de Annual.
En 1925 é mestre nacional por oposición, pois xa en 1915 acadara a reválida de mestre de ensino primario con premio extraordinario. Exerceu o seu labor no concello coruñés de Cariño e na parroquia ourensá de Santa Marta de Moreiras (O Pereiro de Aguiar). Para este último lugar elaborou un modélico estudo, porén a súa publicación demoraríase ata 1968.
A finais da década de 1920 viaxou por Francia e Bélxica cunha bolsa polas deputacións galegas para perfeccionar a súa formación pedagóxica. Alí comprobou de primeira man o emprego de novas metodoloxías e apreciou a realidade socio-lingüística daqueles países, o que o levará a reflexionar sobre a necesidade da presenza da lingua galega no ensino primario. 300px|miniatura|Ben-Cho-Shey, [[Vicente Risco|Risco e Otero Pedrayo no pazo Gaión en 1927. ]] En 1928 ingresou no Seminario de Estudos Galegos. Dous anos despois fórmase con Manuel Gómez Moreno en Arte e Arqueoloxía. Casou en 1931 con Isabel Algarra, de Linares, Provincia de Xaén. No ano 1931 é un dos membros fundadores do Partido Nazonalista Republicán de Ourense. En 1935 ingresou por oposición na Inspección do Ensino Primario. É destinado a Lugo onde vai presidir o Partido Galeguista. miniatura|Cargos contra José Ramón Fernández. Primero: es galleguista… Pola súa traxectoria galeguista ao comezo da guerra civil as novas autoridades suspendérono nas súas funcións en 1937, e foi desterrado a Cáceres. En 1951 pediu traslado a Toledo e viviu en Madrid. Desde alí impulsou numerosas iniciativas culturais a prol de Galicia. Participou activamente no Centro Galego daquela cidade, mesmo impartindo conferencias en lingua galega, actitude insólita naquel tempo. Así, en novembro de 1952, disertou sobre a vida e obra do polígrafo ourensán Arturo Vázquez Núñez no centenario do seu nacemento. A súa presenza en Madrid foi un soporte fundamental para o galeguismo da emigración e grupos literarios como o Brais Pinto ou, máis tarde, no Club de Amigos da Unesco.
A Real Academia Galega nomeouno membro correspondente en 1943. Foi correspondente, tamén, da Real Academia da Historia, do Instituto de Coímbra e da Sociedade de Geografia de Lisboa. Xubilouse en 1966. En 1981 foi nomeado membro de honra da Asociación de Escritores en Lingua Galega.
Humorista e literato, é moi coñecido pola maior recolleita feita nunca sobre o barallete, a fala dos afiadores, e máis polo seu epitafio, localizado no cemiterio de San Francisco, en Ourense:
Recoñecementos
A súa figura foi recoñecida co Premio José Cornide do Centro Gallego de Buenos Aires (1960), unha homenaxe no Ateneo de Ourense (1977). o premio vitalicio da Fundación Pedro Barrié de la Maza (1978) e a Medalla Castelao (1986).
Cedelle, Larazo, Vila de Cruces
Cedelle é un lugar da parroquia de Larazo, no concello pontevedrés de Vila de Cruces, na comarca do Deza. Segundo o INE, en 2008 tiña 56 habitantes (28 homes e 28 mulleres), o que supón unha diminución de 10 habitantes con respecto ao ano 2000.
Obediencia (actitude)
O termo obediencia, do latín ob audire, é dicir, o que escoita indica o proceso que conduce de escoita atenta en relación a unha acción, que pode ser puramente pasiva ou exterior ou, pola contra, pode provocar unha actitude interna de resposta. Obedecer requisitos ou prohibicións realízase por medio de consecuentes accións apropiadas ou omisións. Obedecer implica, en diverso grao, a subordinación da vontade a unha autoridade, o acatamento dunha instrución, o cumprimento dunha demanda ou a abstención de algo que prohibe.
A figura da autoridade que merece obediencia pode ser, ante todo, unha persoa ou unha comunidade, pero tamén unha idea, unha doutrina ou unha ideoloxía.
Dilara Kazimova
Dilara Kazimova é unha cantora acerbaixana que representou a Acerbaixán no Festival de Eurovisión 2014, en Copenhaguen, Dinamarca, coa súa canción "Start A Fire" (Comeza o lume).
Memel
O topónimo alemán Memel deriva do curonio-letón memelis, mimelis, mēms ("silencioso", "mudo"). Pode referirse a:
Jean Harlow
Jean Harlow (born Harlean Harlow Carpenter, nada en Kansas City (Missouri) o 3 de marzo de 1911 e finada nos Ánxeles o 7 de xuño de 1937 foi unha actriz estadounidense, sex symbol da década de 1930.
Traxectoria
De pequena alcumárona "The Baby", nome que levaría toda a súa vida. A súa nai, coa que sempre estivo moi achegada era extremadamente protectora. Cando se divorciou do seu marido quedou coa custodia total da rapaza, que apenas volvería ver o seu pai. En 1923 mudouse coa súa filla a Hollywood coa esperanza de converterse en actriz, pero con 34 anos era demasiado vella para iniciar unha carreira cinematográfica.
Jean foi ao colexio con Douglas Fairbanks, Jr., Joel McCrea e Irene Mayer Selznick, pero cando os cartos diminuíron víronse obrigadas a volver a Kansas City. No colexio Ferry Hall School en Lake Forest, Illinois Harlow coñeceu a Charles "Chuck" McGrew, rico herdeiro de dezanove anos que casou con dezaseis anos e co que marchou a vivir a Beverly Hills. A parella divorciouse en 1929.
A través da súa amiga Rosalie Roy, aspirante a actriz, e coa insistencia da súa nai, Harlow conseguiu o seu primeiro traballo no filme Honor Bound, que a levou a conseguir un contrato de cinco anos con Hal Roach Studios. Porén o contrato rompeuse o ano seguinte.
En 1929 Howard Hughes estaba volvendo rodar algunhas escenas de Hell's Angels para adaptalo ao cinema falado e necesita unha actriz para substituír a Greta Nissen, que tiña un forte acento noruegués. Harlow fixo unha proba e foi contratada. O filme converteu a Harlow nunha estrela internacional, popular entre o público e non tantoentre a crítica.
En 1931 interveu en Platinum Blonde, con Loretta Young, título que se lle puxo o filme Gallagher polos publicistas de Hughes para promover a Harlow. A súa cor de cabelo foi imitada por moitas das súas fans. O contrato con Metro-Goldwyn-Mayer converteuna ademais nunha das actrices mellor pagadas do momento.
Thalassa (banda)
Thalassa foi un grupo de orixe grega principalmente coñecido pola súa participación no Festival da Canción de Eurovisión 1998.