cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Guerra dos Seis Días
Fronte Central
Ás 10:00 horas, dúas baterías de canóns Long Tom de 155 mm abriron fogo sobre Israel, unha sobre a periferia de Tel Aviv e outra sobre o aeródromo de Ramat David. Os comandantes destas unidades tiñan ordes de bombardear durante dúas horas tódolos obxectivos sinalados, que incluían bases militares e núcleos poboacionais civís da estreita franxa central de Israel.
Ó pouco tempo, tanques e avións xordanos entraron en combate. Ás 11:50 horas, 16 avións de combate xordanos Hawker Hunter realizaron bombardeos cerca de Netanya, Kfar Sirkin e Kfar Saba, morrendo un civil e resultando feridos outros sete.
A ofensiva xordana foi o sinal para que entrara na guerra a Forza Aérea iraquí, a cal enviou tres avións a bombardear asentamentos israelís do val de Jezreel. Un bombardeiro Tupolev Tu-16 iraquí atacou a localidade de Afula, en Galilea (norte de Israel), antes de ser derrubado cerca do aeródromo de Meggido. 16 militares israelís morreron, a maioría cando o Tu-16 estrelouse.
Comezáronse a producir combates esporádicos en Xerusalén e arredores ás 9:30 horas (hora de Israel), que foron recruándose. Ó principio, os israelís, debido ás ordes de Moshe Dayan, que quería evitar unha segunda fronte mentres a loita contra Exipto non estivese asegurada, contivéronse, respondendo so con armas lixeiras e evitando danos a civís e ós Santos Lugares de Xerusalén.
Ás 11:15 horas, os ataques xordanos recruáronse, lanzando a Lexión Árabe xordana uns 6.000 obuses sobre Xerusalén Oeste e arredores, que afectaron a uns 900 edificios (incluíndo a Knesset - de hebreo a galego, Asemblea, o parlamento israelí- e a residencia do Primeiro Ministro) e a diversas instalacións militares. Así, Dayan autorizou a entrada en acción na Fronte Central.
Pouco antes das 12:30 horas, a Forza Aérea israelí atacou as bases aéreas xordanas de Mafraq e Amán. En nove minutos, ámbalas dúas bases quedaron inutilizadas, destruíndo varios Hawker Hunter; ás 13:10 h, os vinte Hunter restantes foron destruídos nun segundo ataque. Os israelís so perderon un aparato.
Tamén a oficina do rei Hussein no pazo Basman resultou destruída, e a Forza Aérea hebrea atacou á 40ª. Brigada. Foron destruídos varias ducias de tanques e camións que transportaban municións.
Ganghwa
Ganghwa é unha illa no esteiro do río Han na costa oeste de Corea do Sur, unida ó continente por varias pontes. A illa ten unha superficie de 302.4 km² e nela viven 65.500 persoas, administrativamente pertence á municipalidade de Incheon. O punto máis alto da illa é Mani-san con 469 metros.
A Igrexa, Vide, As Neves
A Igrexa é un lugar da parroquia de Vide, no concello pontevedrés das Neves. Segundo os datos do Instituto Galego de Estatística do ano 2008 está deshabitado.
Neste lugar sitúase a igrexa parroquial de Vide, de orixe románica e reformada no 1782.
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, o lugar da igrexa.
Alternativa por Castilla y León
Alternativa por Castilla y León (ACAL) (Alternativa por Castela e León en galego) foi unha coalición electoral española xurdida a finais de 2006 e constituída legalmente en marzo de 2007 e que agrupaba partidos nacionalistas, rexionalistas e independentes de Castela e León. Os seus promotores foron a formación nacionalista castelá Tierra Comunera, o Partido de El Bierzo e o Partido del Progreso de las Ciudades y las Comarcas de Castilla y León. O Partido de El Bierzo formou parte da coalición só para as eleccións autonómicas, non para as municipais nas que se presentou en solitario.
Aspiraban a conseguir 100.000 votos en Castela e León e obter representación no parlamento rexional. O seu obxectivo era rematar co bipartidismo de PP e PSOE.
Presentáronse en candidatura conxunta para as eleccións Autonómicas de Castela e León de 2007: Ademais de Tierra Comunera, forman parte de Alternativa de Castilla y León, Independientes de Palencia, Tiétar, Laguna, Riaza, o Partido de El Bierzo, Partido del Progreso de las Ciudades y Comarcas de Castilla y León, Iniciativa por Soria, de las Merindades, de Guardo, os Verdes de Segovia e previsiblemente os Verdes de Laciana, Agrupación de Segovia e Unión del Pueblo Zamorano.
En 2008 ao termo das eleccións Xerais sáese da coalición Tierra Comunera e o resto de partidos seguen formando Alternativa por Castela e León. En 2009 Tierra Comunera e Alternativa por Castilla y León forman xunto a outros partidos castelanitas-rexionais de Castela e león: o Partido de Castilla y León (PCAL), para concorrer nunha candidatura única ás Eleccións Autonómicas de Castela e León de 2011 e às Xenerais de  2012. Nas municipais o de concorrer unidos ou non terá que verse concello a concello chegado o momento.
O Lugariño, Randufe, Tui
O Lugariño é un lugar da parroquia de Randufe, no concello pontevedrés de Tui, na comarca do Baixo Miño. Segundo o padrón municipal de habitantes do Instituto Galego de Estatística no ano 2019 tiña 16 habitantes (7 homes e 9 mulleres), un aumento de 7 habitantes respecto ao ano 1999.
Medialdea, Belesar, Baiona
Medialdea, ás veces tamén Media Aldea, é un lugar da parroquia de Belesar, no concello pontevedrés de Baiona. Segundo o IGE, no ano 2013, tiña 489 habitantes (249 homes e 240 mulleres).
Lucia Berlin
Lucia Brown Berlin, nada en Juneau o 12 de novembro de 1936, finada en Marina del Rey o 12 de novembro de 2004, foi unha escritora e profesora universitaria estadounidense. Só obtivo notoriedade once anos tras a súa morte, en agosto de 2015, coa publicación por Farrar, Straus e Giroux do volume de historias seleccionadas, A Manual for Cleaning Women editado por Stephen Emerson. Chegou á lista dos best-sellers de New York Times a súa segunda semana, e as semanas seguintes superou todos os seus libros anteriores combinados. A pesar da colección non ser elixíbel para os premios anuais (porque a autora falecera, ou porque se trataba de material recollido), foi nomeada para un gran número de listas de fin de ano, incluíndo o New York Times Book Reviews "10 Mellores Libros de 2015." Tamén foi unha das finalistas do Premio Kirkus.
Traxectoria
Berlin naceu en Juneau, en Alasca, e pasou a súa infancia en movemento, seguindo a carreira do seu pai como enxeñeiro de minas. A familia viviu en campamentos mineiros no estado de Idaho, Montana e Arizona, e Chile, onde Lucia pasou a maior parte da súa xuventude. Como adulta, viviu no Novo México, México, California do Norte e do Sur e no Colorado.
Está enterrada no Green Mountain Cemetery, en Boulden, Colorado. A súa lápida ten unha cita da súa obra Welcome Home : They call it heartache because missing someone is an actual physical pain, in your blood and bones.
Obra
Berlin comezou a publicar relativamente tarde na vida, so o incentivo e, ás veces, a tutela do poeta Ed Dorn. A súa pequena colección, Angels Laundromat, foi publicada en 1981, mais as súas historias publicadas foron escritas en 1960. Varias das súas historias apareceron en revistas como The Atlantic e The Noble Savage de Saul Bellow. Berlin publicou seis colectáneas de contos, mais a maioría do seu traballo pode ser encontrado nos tres últimos volumes da Black Sparrow Books: Homesick: New and Selected Stories (1990), So Long: Stories 1987-92 (1993) e Where I Live Now: Stories 1993-98 (1999).
A súa historia dunha páxina "My Jockey", de cinco parágrafos, gañou o Jack London Short Prize de 1985. Berlin tamén gañou un American Book Award en 1991 para Homesick, e foi premiada cunha bolsa do National Endowment for the Arts.
Gran Premio de Bélxica de 1970
O Gran Premio de Bélxica de Fórmula 1 de disputouse en Spa-Francorchamps o 7 de xuño de 1970. Foi a cuarta carreira da tempada de Fórmula Un de. A carreira foi o 29 Gran Premio de Bélxica. A carreira levouse a cabo sobre 28 voltas ao circuíto de catorce quilómetros cunha distancia de carreira de 395 quilómetros.
A Casanova, Forcarei, Forcarei
A Casanova é un lugar da parroquia de Forcarei, no concello pontevedrés de Forcarei. Segundo o IGE do 2008 tiña 9 habitantes deles 4 homes e 5 eran mulleres, o que supón que se mantivo a poboación desde 2007.
Selección de fútbol de Romanía
A selección de fútbol de Romanía é o equipo que representa a Romanía nas competicións internacionais oficiais de fútbol. A súa organización está a cargo da Federaţia Română de Fotbal (do romanés: Federación Romanesa de Fútbol), pertencente á UEFA. A selección é alcumada habitualmente como "Tricolorii" ou "os tricolores", por mor das cores do seu equipamento.
Romanía é un dos catro países, xunto a, o Brasil e , que participou no primeiras tres edicións da Copa do Mundo de Fútbol, as únicas disputadas antes da interrupción do fútbol pola segunda guerra mundial. No mundial de fútbol dos Estados Unidos de 1994, liderados por Gheorghe Hagi, conseguiron a súa mellor clasificación nun Mundial ao acadar os cuartos de final, tras derrotar a un dos candidatos, por 3-2. Con todo, os tiros de penalti ante impediron que os romaneses chegar situarse entre os catro mellores do torneo. Na Eurocopa, a súa mellor participación foi na Euro 2000 de Béxica e os Países Baixos, chegando tamén a cuartos de final, onde perderon por 2-0 ante.
Upaon-Açu
Upaon-Açu é unha illa brasileira no estado do Maranhão, cunha superficie de 1.410´015 km². Forma parte do Arquipélago do Golfo Maranhense e é nela que se atopa a capital do Estado, San Luís de Maranhão.
Selección de fútbol de Romanía
Historia
A selección romanesa, que xougou o seu primeiro encontro o 8 de xuño de 1922 cunha vitoria por 1-2 fronte, é coñecida popularmente como a Tricolorii ou a tricolor, debido aos seu equipamento que consiste nunha camisola, pantalón e medias amarelas con detalles en azul e vermello, as cores da bandeira de Romanía. Foi unha das poucas seleccións europeas presentes na Copa do Mundo FIFA de 1930. Os xogadores seleccionados para viaxar a Uruguai, país sede da Copa, foron escollidos persoalmente polo rei Carlos II, un gran seareiro do deporte.
Tamén participou nas Copas de 1934 e 1938, sendo un dos únicos catro países en facelo xunto con, o Brasil e. Volveu a disputar un Mundial no ano 1970, no que perdeu na fase de oitavos de final contra o Brasil, considerada como unha das mellores seleccións de tódolos tempos, por 3 a 2, e sendo un dos dous únicos equipos en marcar máis dun gol naquel certame contra a selección canarinha, que logo sería tricampioa. Pese ao bo resultado, tería que esperar vinte anos máis para chegar de novo a un Mundial: o de Italia 1990.
Catro anos despois, no mundial de 1994 dos Estados Unidos, obtivo súa mellor clasificación ocupando a sexta posición, tras eliminar a favorita por 3 a 2 nos oitavos de final. Posteriormente caería nos cuartos, na rolda de penaltis, diante da selección de Suecia. O partido estivo cheo de reviravoltas: suecia anotaba o 1 a 0 no minuto 78 de partido, e a piques de rematar o encontro Răducioiu empataría levando o partido á prórroga. Na mesma non tardaría en anotar de novo Răducioiu para poñer aos romaneses con vantaxe de 2 a 1, masi a cinco minutos do final Andersson empataría o partido de novo. Xa na rolda de penaltis Romanía chegou a ir con vantaxe, mais un fallo de Belodedici no sexto lanzamento deixabaos fóra.
En 1998, Romanía chegou á segunda fase, sendo eliminada por nos oitavos de final por 0 a 1. Con todo, os romaneses foron responsábeis dun dos actos curiosos do Mundial: tras conseguir pasar a primeira fase, tódolos xogadores tinguíronse o cabelo de loiro. Nesta grande etapa que a selección viviu nos anos 90, os seus grandes nomes foron Florin Răducioiu, o xitano Marius Lăcătuş, Ilie Dumitrescu, Gheorghe Popescu, Dan Petrescu, Miodrag Belodedici, Adrian Ilie e o principal deles, Gheorghe Hagi. Na Eurocopa, a súa mellor participación foi na de Bélxica e os Países Baixos 2000, cando acadou o sétimo lugar.
Upaon-Açu
Alén de São Luís, localízanse na illa os municipios de Raposa, São José de Ribamar e Paço do Lumiar, que forman a Rexión Metropolitana de São Luís. Tamén na illa se localiza o Porto de Itaqui e o da Punta da Madeira, por onde son transportados principalmente ferro, cobre e bauxita extraídos de Carajás.
As Casetas, Forcarei, Forcarei
As Casetas é un lugar da parroquia de Forcarei, no concello pontevedrés de Forcarei. Segundo o IGE do 2008 tiña 17 habitantes deles 8 homes e 9 eran mulleres, o que supón que se mantivo a poboación desde 2007.
Alex English
Alexander English, nado o 5 de xaneiro de 1954 en Columbia, Carolina do Sur, é un ex xogador profesional de baloncesto estadounidense da década dos oitenta e o actual adestrador asistente dos Toronto Raptors da National Basketball Association (NBA). Foi o máximo anotador da década de 1980 con 19.682 puntos.
Xogaba na posición de aleiro, e destacou sobre todo no aspecto anotador. Toda a súa carreira profesional transcorreu na NBA, salvo o último ano, que o fixo na LEGA italiana. Oito veces All-Star, o seu dorsal 2 foi retirado polos Denver Nuggets, e foi eleixido para formar parte do Basketball Hall of Fame.
Universidade
A súa vida universitaria transcorreu na súa terra natal, na Universidade de Carolina do Sur, onde fixo en catro anos 17,8 puntos e 9,6 rebortes por partido. Foi titular do seu equipo en todos e cada un dos 111 partidos que disputou como colexial, e converteuse no máximo anotador de toda a historia da súa universidade. A súa camiseta co número 22 foi retirada en homenaxe á súa traxectoria.
Profesional
Foi elixido na sexta posición da segunda rolda (23º total) do Draft da NBA de 1976 polos Milwaukee Bucks, onde apenas dispuxo de minutos de xogo, e non puido demostrar a súa valía. Foi traspasdo aos Indiana Pacers, onde en apenas tempada e media fíxose un nome na liga, e comezou a despuntar, terminando de facelo nos Denver Nuggets, onde ao longo de dez tempadas liderou sempre ao seu equipo en anotación, e conseguiu ser o máximo anotador da NBA na tempada 1982-83. Acabou a súa carreira en Italia, no Depi Napoli, onde xogou 18 partidos, promediando, aos seus 38 anos, 13,9 puntos e 4,8 rebotes por partido. As súas estatísticas tras 15 tempadas na NBA foron de 21,5 puntos e 5,5 rebotes.
Kosmos 3
Características
O satélite pesaba 330 kg e foi deseñado para facer estudos meteorolóxicos, de comunicacións e sobre a radiación. Reentrou na atmosfera o 17 de outubro de 1962.
O Montiño, Randufe, Tui
O Montiño é un lugar da parroquia de Randufe, no concello pontevedrés de Tui, na comarca do Baixo Miño. Segundo o padrón municipal de habitantes do Instituto Galego de Estatística no ano 2019 tiña 86 habitantes (43 homes e 43 mulleres), un aumento de 1 habitante respecto ao ano 1999.
A Proba de Burón, A Fonsagrada
Santa María Madanela da Proba de Burón é unha parroquia do concello lugués da Fonsagrada, na comarca homónima, situada a 3 km da capital municipal. Tiña 105 habitantes en 2018, segundo datos do Instituto Galego de Estatística, 54 homes e 51 mulleres distribuídos en 5 entidades de poboación, o que supón unha diminución de 7 habitantes respecto ao ano 2016, cando tiña 112 habitantes, e 42 menos ca en 2000. Entre os núcleos de poboación destaca O Chao, onde se atopa a igrexa parroquial.
No eclesiástico, ata 1954 formou parte do arciprestado de Burón, dentro da arquidiocese de Oviedo. Dende entón, pertence á diocese de Lugo.
Economía
A gandaría é un dos principais traballos que desempeñan os habitantes da parroquia.
Historia
miniatura|esquerda|Vista xeral sobre a torre do castelo de Altamira. A Proba de Burón foi dende a Idade Media capital do concello chamado Terras de Burón, que incluía os actuais municipios da Fonsagrada e de Negueira de Muñiz, e mais algunhas aldeas de Asturias.
Os veciños de Burón preitearon contra dona Urraca ao consideraren que lles gravaba demasiados impostos. A Real Chancelaría de Valladolid ditaría en 1490 a sentenza de que tiñan que pagar 12 000 marabedís anuais, facer servizos un día ao ano na fortaleza da Proba de Burón, acudir á guerra cando foren solicitados e diversas doazóns de gando. Esta sentenza foi confirmada polos Reis Católicos nunha carta executoria. Por medio deste preito, dona Urraca tratou de resarcirse dos efectos da rebelión irmandiña (1467-1469), na que participaran uns 10 000 homes de Burón e de Navia ao mando do seu home Pedro Osorio de Villalobos e que destruíran a fortaleza que logo tiveron que reedificar.
Testemuñas e investigacións
miniatura|A Proba de Burón co río da Proba en primeiro plano. O historiador Amor Meilán considera que de ser verdade a afirmación dalgúns eruditos verbo da participación de Juan Osorio, señor de Burón, en Covadonga a son de Paio de Asturias, esa sería a primeira referencia histórica sobre o municipio actual.
Segundo García de la Riega, na antiga comarca de Burón residiu o pobo dos abólgicos durante a época da cultura castrexa.
Almeida de Sayago
dereita|miniatura|250px|Situación da provincia de Zamora
Almeida de Sayago é un municipio de España na provincia de Zamora, comunidade autónoma de Castela e León, de área 63,64 km² con poboación de 591 habitantes (2007) e densidade de 9,29 hab./km².
Oca, A Estrada
Santo Estevo de Oca é unha parroquia que se localiza no concello da Estrada. Segundo o IGE en 2009 tiña 242 habitantes (130 mulleres e 112 homes), distribuídos en 9 entidades, o que supón unha diminución respecto de 1986 cando tiña 295 habitantes. En 1842 tiña unha poboación de feito de 250 persoas.
Patrimonio
Nesta parroquia está situado o pazo de Oca, declarado Monumento Histórico Artístico. Foi construído como fortaleza no século XV por Suero de Oca, sufriu diferentes reformas entre os séculos XVII e XVIII.
Chamosa, Forcarei, Forcarei
Chamosa é un lugar da parroquia de Forcarei, no concello pontevedrés de Forcarei. Segundo o IGE do 2008 tiña 57 habitantes deles 26 homes e 31 eran mulleres, o que supón que se mantivo a poboación desde 2007.
The Flintstones: The Rescue of Dino & Hoppy
The Flintstones: The Rescue of Dino & Hoppy (フリントストーン) é un videoxogo de plataformas de 1991 desenvolvido por Taito para a consola Nintendo Entertainment System. Está baseado na serie de animación Os Picapedra. Taito lanzou posteriormente outro videoxogo dos Picapedra para NES titulado The Flintstones: Surprise at Dinosaur Peak.
Troqueo
O troqueo ou coreo é un pé constituído por unha sílaba longa e outra breve, habitualmente representadas así: ¯ ˘ (āă).
Orixinariamente, o troqueo era un dos pés da métrica grecolatina.
Herdeiros, Pazos de Reis, Tui
Herdeiros é un lugar da parroquia de Pazos de Reis, no concello pontevedrés de Tui, na comarca do Baixo Miño. Segundo o padrón municipal de habitantes do Instituto Galego de Estatística no ano 2019 tiña 45 habitantes (21 homes e 24 mulleres), un descenso de 6 habitante respecto ao ano 1999.
Livio Andrónico
Livio Andrónico (en latín Lucius Livius Andronicus), nado o -284 e finado o -204, foi un escritor épico romano de orixe grega, nado probabelmente na colonia grega de Tarento. Foi escravo dunha familia nobre da gens Livia. Daquela liberto, adoptou o nome do seu antigo patrón. Chegou a ser o primeiro mestre grego de Roma. É considerado o primeiro autor romano e o fundador da poesía épica romana. A súa primeira obra formal produciuna en -240, unha tradución ao latín dun drama grego. A súa contribución fundamental á épica grecolatina é a tradución da Odisea de Homero ao verso latino típico, o saturnio. Trátase da primeira obra épica en latín, precursora da obra de Nevio. Tamén compuxo traxedias a partir de modelos gregos.
Traxectoria
Da vida deste home —primeiro nome propio na historia da literatura romana— apenas temos datos seguros. Trátase probabelmente dun grego, nado sobre o -284 en Tarento e levado como prisioneiro de guerra, novo aínda -272, a Roma, logo da caída da súa cidade natal. En Roma foi mestre dos fillos do seu señor, oficio que lle valeu a liberdade e a adopción do nome do seu patrón e protector, Lucio Livio, quizais o pai de Marco Livio Salinator, vencedor de Asdrúbal Barca na Batalla do Metauro no -207 Para celebrar esa vitoria, encargóuselle a composición dun himno en honra de Xuno, para o que Livio usou a forma do partenio (do grego párthenoi). En razón das datas de tales eventos, dátase xeralmente a súa morte uns anos despois, ca. o -204.
Obra
De acordo coa pasaxe citada de Cicerón, a actividade literaria de Livio Andrónico debeu de comezar no -240. Nesa data recibe o encargo de escribir polo menos unha comedia e unha traxedia que el mesmo se encarga de representar como actor con ocasión dos ludi romani celebrados tras a vitoria romana na Primeira Guerra Púnica. Este ensaio, que moi verosimilmente consistiría nunha tradución non exenta de orixinalidade de obras gregas, tivo éxito porque a partir desa data sucédense as adaptacións de temas e metros gregos á lingua do Lacio. Con esta técnica, cuxa dependencia dos modelos gregos é imposíbel precisar, foron xurdindo obras das que apenas coñecemos algo máis que o título. As traxedias Achilles, Aegisthus, Aiax, Andromeda, Danae, Equos Troianus, Hermiona, Tereus e quizais Ino. Edítanse como seus os fragmentos das comedias Gladiolus, Ludius, Virgo.
Posibelmente anterior a esta actividade foi a súa versión da Odisea homérica, texto sobre o que debeu xirar a súa actividade docente na escola. Dos apenas 50 versos que nos chegaron desta obra é posíbel concluír que: A súa obra está na base de toda a épica romana e foi estudada na escola de xeración en xeración polo menos até finais do século -I. Da súa vixencia dannos fe homes desta época como Cicerón, na pasaxe citada do Brutus, e Horacio. Livio Andronico ten un importante lugar na historia literaria de Roma como introductor da cultura grega e creador dunha institución, a escola. Gañou así unha decisiva influencia na vida e costumes culturais da cidade.
Rainbow Arts
Rainbow Arts era unha empresa alemá desenvolvedora de videoxogos, fundada en 1984 en Gütersloh por Marc Ulrich. Posteriormente foi comprada por Funsoft e despois absorbida por THQ en 1999. A primeiros da década dos 90, a meirande parte dos desenvolvedores e creativos da compañía deixárona para montar os seus propios estudios, como Thomas Hertzler, agora director executivo de Blue-Byte, ou Armin Gessert, que fundou Spellbound Entertainment.
Xogos
A continuación detállase unha lista de xogos publicados por Rainbow Arts nos anos 1980 e 1990.
Raduga (satélites)
Raduga é unha serie de satélites de comunicacións civís e militares soviéticos e posteriormente rusos.
Características
Os satélites Raduga foron os primeiros satélites de comunicación en órbita xeoestacionaria da Unión Soviética. Despois dos Raduga orixinais chegaron varias series melloradas.
Raduga
Os Raduga orixinais, tamén coñecidos como Gran, estaban deseñados para transmitir comunicacións militares, gobernamentais e civís. Usaban o bus KAUR-3, tiñan unha masa duns 2000 kg e estabilizábanse nos tres eixos usando propulsores de propelente líquido. A alimentación eléctrica corría a cargo de paneis solares cunha superficie total de 25 m2 que producían ata 1280 W de potencia. Os satélites levaban varios transpondedores en banda C. Lanzáronse 35 en total, con tres fallos, entre 1975 e 1999, a bordo de foguetes Proton K/DM e Proton K/DM-2.
Raduga-1
Os Raduga-1 foron os sucesores mellorados dos Raduga orixinais. Tamén se denominaban como Globus. Usaban seis transpondedores en banda C e tiñan unha masa de 2320 kg. Lanzáronse oito entre 1989 e 2009, todos con éxito, a bordo de Proton K/DM-2.
Raduga-1M
Os Raduga-1M eran unha versión mellorada dos Raduga-1. Ademais de transpondendores en banda C levaban a bordo transpondedores en banda L, banda X e banda Ka. Traballaban conxuntamente cos satélites Meridian para dar un servizo global. Tiñan unha masa de 2300 kg e lanzáronse tres entre 2007 e 2013 usando foguetes Proton M/Briz-M.
Cyber trance presents Ayu trance
"Cyber trance presents Ayu trance" é un álbum de remixes da cantante xaponesa Ayumi Hamasaki, lanzado o mercado orixinalmente o 27 de setembro do ano 2001 baixo o selo avex trax e producido por Max Matsuura. Neste caso os remixes son do xénero Trance e realizados por CYBER trance.
Condado de Barnstable, Massachusetts
O condado de Barnstable (en inglés Barnstable County) é un condado do estado de Massachusetts. Segundo o censo do ano 2010 tiña unha poboación de 215.888 habitantes. A súa capital atópase en Barnstable. O condado está formado polo cabo Cod e as illas asociadas a el.
O condado de Barnstable formouse como parte da Colonia de Plymouth o 2 de xuño de 1685, incluíndo os pobos de Falmouth, Sandwich e outros situados ao leste e norte do cabo Cod. A Colonia de Plymouth fusionouse na Provincia de Massachusetts Bay en 1691.
The Flintstones (videoxogo de 1993)
The Flintstones (フリントストーン) é un videoxogo de plataformas 2D baseado na serie de televisión Os Picapedra. Foi desenvolvido por Taito Corporation e estreado en 1993 exclusivamente para Sega Mega Drive/Genesis. O xogo foi distribuído por Taito en América do Norte e o Xapón, mentres que Sega distribuíu o xogo en Europa.
Eleccións municipais en San Amaro
Estes foron os resultados das eleccións municipais no concello de San Amaro dende 1979. miniatura|dereita|[[Galería de imaxes de casas dos concellos de Galicia|Casa do concello de San Amaro]]
Composición das Corporacións
Corporacións democráticas en San Amaro desde a aprobación da Constitución de 1978.
John Collins
John Martin Collins III, nado o 23 de setembro de 1997 en Layton, Utah, é un xogador estadounidense de baloncesto profesional que xoga nos Atlanta Hawks da National Basketball Association (NBA).
Traxectoria profesional
O 22 de xuño de 2017, Jackson foi seleccionado na 19ª posición do Draft da NBA de 2017 polos Atlanta Hawks. O 1 de xullo de 2017, asinou o seu contrato de rookie cos Hawks.
FIFA World Player
O FIFA World Player of the Year (en galego: Xogador mundial do ano da FIFA) era un premio futbolístico outorgado anualmente ós xogadores e xogadoras considerados coma os mellores do mundo, segundo os votos dos adestradores e os capitáns das seleccións nacionais.
Nomeamento e proceso de selección
Mais esta non foi a única crítica que recibiron os nomeamentos, xa que tódolos xogadores exercen a súa actividade en clubs europeos, e isto é motivo de queixa xa que parece discriminar ós que están a xogar nas grandes ligas de Suramérica, coma o Brasil, Arxentina ou México.
Vilar de Santos
Vilar de Santos é un concello da provincia de Ourense, pertencente á comarca da Limia. Segundo o IGE en 2017 tiña 850 habitantes (1.001 en 2003). O seu xentilicio (véxase no Galizionario) é «».
Historia
No territorio do concello consérvanse restos prehistóricos como mámoas e castros en Laioso, Mosqueiro, Vilar de Santos e Saa. Da pegada desa época consérvanse topónimos como Pedra da Anta, o Penedo da Moura ou A Cidá. A arracada de Vilar de Santos, conservada no Museo Arqueolóxico Provincial de Ourense, é unha peza de ourivaría de ouro decorada con varios patos. Foi descuberta en 1924 por Benito Saburido en Albariño. Pasou a mans do cura párroco de Vilar de Santos, Marcelino Feiria, quen a vendeu ao Museo en 1979. A zona estivo habitada pola tribo dos Límicos até a romanización de Galicia. Pola parte sur do concello cruzaba a Vía Nova do itinerario de Antonino, que unía Braga con Astorga. En Parada de Outeiro había unha vila romana.
Tanto a igrexa parroquial de Vilar de Santos como a de Parada de Outeiro conservan arquitectura románica. Durante o Antigo Réxime o territorio dependía da xurisdición de Sandiás. Vilar de Santos, Saá e As Casas da Veiga pertencían á Encomenda da Orde de Santiago, Parada ao señorío do Marqués de Malpica e Laioso ao señorío de Ozores e Soutomaior. En 1836, trala división territorial de España en 1833, constituíuse o concello de Vilar de Santos.
En 1992 inaugurouse o Museo Comarcal da Limia, na vella casa reitoral de Vilar de Santos. En 1998 creouse o Parque empresarial de Santa Marta, e tamén nesa época iniciouse a recuperación da aldea de Saa para o seu aproveitamento turístico. En 2005 Vilar de Santos foi recoñecido pola UNESCO como Reserva da biosfera Área de Allariz xunto cos concellos de Allariz, Rairiz de Veiga e A Bola.
O concello está atravesado pola estrada OU-531 entre Xinzo de Limia e Celanova, parte da antiga C-531.
Política
Desde o ano 2007 o alcalde é Xoán Xardón.
Lugares de Vilar de Santos
Para unha lista completa de todos os lugares do concello de Vilar de Santos vexa: Lugares de Vilar de Santos.
Nevio
Gneo Nevio, nado o -261 e finado o -201, foi un escritor romano.
Traxectoria
Compuxo traxedias, comedias e un poema épico en saturnios: a Guerra Púnica (Poenicum Bellum). Considéraselle o creador da épica nacional romana, só precedido pola tradución da Odisea de Homero que realizou Livio Andrónico.
Sobre a súa orixe, especulouse que podería nacer nunha das comunidades latinas da Campania, pero como se sabe que había unha gens plebea Nevia en Roma, o máis probábel é que nacese en Roma, como cidadán romano. Serviu na Primeira Guerra Púnica.
A súa carreira como autor dramático comezou en -235, e continuou durante 30 anos. Cara ao seu final, incorreu na hostilidade de parte da nobreza, en especial dos Metelos, polos ataques que lles dirixiu desde a escena, polo que foi encarcerado. En prisión escribiu dúas obras, nas que pediu perdón pola súa anterior grosería, e foi liberado por intervención dos tribunos da plebe, retirándose a continuación a Útica. Durante este exilio, debe ser cando escribiu o seu poema sobre a guerra púnica, xa retirado da actividade dramática.
A diferenza de Livio Andrónico, era romano e non grego; era un escritor orixinal, e non un mero tradutor e adaptador de obras gregas. Aínda que tamén adaptou traxedias e comedias gregas, desviouse do modelo orixinal, creando a fabula praetexta, ou drama nacional.
Vilamarín, Monforte de Lemos
San Fiz de Vilamarín é unha parroquia de Monforte de Lemos na provincia de Lugo. Segundo o IGE en 2011 tiña 106 habitantes (53 homes e 53 mulleres), 76 menos ca en 1991.
Limita ao norte coas parroquias de Santa Mariña do Monte, Caneda e Sindrán, ao leste con Rozavales, Vilachá e Torbeo, ao sur con Tronceda e Doade e ao oeste con Marcelle e A Penela.
Andavías
miniatura|dereita|240px|Localización da provincia de Zamora
Política
Resultado das eleccións municipais en Andavías no ano 2007
Olives, A Estrada
Patrimonio
A lagoa Sacra de Olives está entre esta parroquia e o concello de Forcarei. Sitúase a 700 m de altitude, e no seu perímetro consérvanse os restos dunha muralla. Nos arredores hai brañas e bosques.
Na parroquia consérvase a mámoa de Boi Morto e o castro de Viladafonso.
El Caso: Crónica de sucesos
'El Caso. Crónica de sucesos' é unha serie de televisión producida pola produtora Plano a Plano para Televisión Española. A serie narra diferentes sucesos que apareceron ou poderían aparecer no famoso semanario El Caso. A idea orixinal é de Fernando Guillén Cuervo, quen tamén protagoniza a serie.
A primeira tempada emitiuse en La 1 entre o 15 de marzo e o 7 de xuño de 2016. En maio de 2016, Fernando Guillén Cuervo deu luz verde a unha nova tempada.
Vilar de Barrio
Vilar de Barrio é un concello da provincia de Ourense, pertencente á comarca da Limia. Segundo o padrón municipal, en 2014 tiña 1500 habitantes (1963 en 2003). O seu xentilicio (véxase no Galizionario) é «».
Patrimonio
Hai restos de poboados castrexos en Bóveda e Padreda e restos de lápidas funerarias. Consérvase unha antiga ponte sobre o río Arnoia en Arnuíde e parte da vía romana que ía de Chaves ata Verín. Casa do marqués de Bóveda en Padreda e Casa dos Gaiosos na parroquia de Bóveda, do século XVIII.
Festas
No mes de outubro ten lugar a festa gastronómica da pataca.
Galería de imaxes
<Gallery> Ficheiro:Pedra Alta de Antela (6064622700).jpg|Pedra Alta de Antela. Ficheiro:Casa concello Vilar de Barrio.jpg|Casa do concello. Ficheiro:Cartel Vilar de Barrio.jpg|Cartel coas rutas de sendeirismo do concello. Ficheiro:Cartel San Pedro, As Maus, Vilar de Barrio.jpg|Cartel de montes comunais do concello. Ficheiro:Vilar de Barrio, Vilar de Barrio.jpg|Vista de Vilar de Barrio. Ficheiro:Rebordechau, Vilar de Barrio BN.jpg|Rebordechau. </Gallery>
Cerreta
A palabra cerreta póderse referir a:
Band of Horses
Band of Horses é unha banda estadounidense de indie rock formada no ano 2004 en Seattle por Ben Bridwell. Bridwell é o único membro constante do grupo tras varios cambios na formación. No presente a formación tamén inclúe a Creighton Barrett (batería), Ryan Monroe (teclados, guitarra, coros), Matt Gentling (baixo, coros) e Brett Nash (guitarra, coros).
Durante dez anos a formación máis estable de Band of Horses contou co guitarrista Tyler Ramsey e o baixista Bill Reynolds, que gravaron e actuaron coa banda entre 2007 e 2017, antes de marchar de forma pouco amigable.
Mazzarrone
A orixe da comuna está na desamortización que se realizou trala unidade de Italia, numerosas familias comezan a instalarse en varios núcleos: Piano Chiesa, Botteghelle e Cucchi que acaban por unirse e en 1976 constitúen a súa propia comuna coas fraccións próximas de Leva e Grassura.
O Lugar, Vide, As Neves
O Lugar é un lugar da parroquia de Vide, no concello pontevedrés das Neves. Segundo os datos do Instituto Galego de Estatística do ano 2008 ten 1 habitante (1 home).
Colin Farrell
Colin James Farrell, nado en Dublín o 31 de maio de 1976, é un actor irlandés. A súa primeira aparición foi no drama da BBC Ballykissangel en 1998, e o seu debut no cine foi no filme de Tim Roth The War Zone un ano despois e foi descuberto por Hollywood cando Joel Schumacher o selección no seu drama Tigerland (2000). Posteriormente protagonizaría o suspense psicolóxico de Schumacher Phone Booth (2002) e tamén S.W.A.T. e The Recruit (ámbolos de 2003). Nesa época tamén apareceu no filme de ciencia ficción de Steven Spielberg Minority Report (2002) e interpretou a Bullseye en Daredevil (2003). Após protagonizar os filmes independentes Intermission (2003) e A Home at the End of the World (2004) saíu en Alexander (2004) e en The New World (2005), de Terrence Malick.
Valiñas, Sueiro, Culleredo
Valiñas é un lugar da parroquia de Sueiro no concello coruñés de Culleredo, na comarca da Coruña. Tiña 47 habitantes no ano 2016 segundo datos do INE, dos cales 23 eran homes e 24 mulleres.
Hable con ella
Hable con ella é unha película española dirixida e escrita por Pedro Almodóvar no ano 2002. Está protagonizada por Leonor Watling, Javier Cámara, Rosario Flores, Geraldine Chaplin e Darío Grandinetti entre outros.
Gañou o premio Oscar ó mellor guión orixinal en 2002 e o Globo de Ouro á mellor película en lingua non inglesa en 2003.
Entre os temas da película inclúense a dificultade de comunicación entre os sexos, a soidade e intimidade, segredos e infidelidades e a persistencia do amor trala perda.
Sinopse
Os camiños de Benigno (Javier Cámara) e Marco (Darío Grandinetti) crúzanse cando ambos acoden á mesma actuación de baile, pero finalmente coinciden de novo na clínica privada onde Benigno traballa. Alí está a enfermeira de Alicia (Leonor Watling), unha fermosa estudante de danza que permanece en coma e coa que Benigno comeza a obsesionarse. Marco está na clínica para visitar á súa moza Lydia (Rosario Flores), unha famosa matadora, tamén en coma despois de ser collida por un touro.
Mentres as vidas de Marco e Benigno xiran arredor das das dúas mulleres, a historia contén flashbacks que contan as vidas das catro persoas centrándose nas súas relacións.
Marco deixa a Lydia cando a súa anterior parella lle informa de que eles volveran a estar xuntos un mes antes de que ela sufrise o accidente. Decide marchar de España cara a Xordania, co obxectivo de escribir unha guía turística. Estando alí descobre nun xornal a morte de Lydia.
Circos, Pazos de Reis, Tui
Circos é un lugar da parroquia de Pazos de Reis, no concello pontevedrés de Tui, na comarca do Baixo Miño. Segundo o padrón municipal de habitantes do Instituto Galego de Estatística no ano 2019 tiña 146 habitantes (75 homes e 71 mulleres), un aumento de 34 habitantes respecto ao ano 1999.
Hable con ella
Sinopse
Ironicamente, Alicia esperta pouco antes do nacemento do fillo froito da violación. Cando o bebé acaba de nacer, Alicia comeza coa rehabilitación para poder volver a camiñar. A película remata con Marco, sentando diante de Alicia, xirándose e sorríndolle, e logo volvéndose cara diante.
An Post
miniatura|dereita|200px|Cartel dunha oficina de An Post.
An Post é o provedor estatal de correo da República de Irlanda dende 1984. An Post ofrece un servizo postal universal a tódolos recunchos do país como membro da Universal Postal Union. Os servizos que presta inclúen os envíos de correspondencia, paquetería, contas de depósito, Swiftpost (un all-Ireland ao día seguinte de prestación de servizos), EMS (o servizo internacional de correo express).
Historia
An Post foi fundada en 1984 cando, baixo os termos da Lei de Correo e Servizos de Telecomunicacións de 1983, o servizo postal do Departamento de Correo e Telégrafos (P & T) dividiuse en dúas novas organizacións semiestatais, An Post e Telecom Éireann (actualmente Eircom). Actualmente, a pesar do descenso continuado dos prezos, An Post é un dos principais empregadores da República de Irlanda e constitúe o maior sector da administración pública do país.
Almaraz de Duero
Almaraz de Douro é un municipio da provincia de Zamora, situada a 17 km da capital. Pertence á comarca e mancomunidade de municipios da Terra do Pan.
Datos
Eclesiasticamente pertence ao arciprestado de Alba, do bispado de Zamora. Ten unha poboación de 451 habitantes (INE 2005). O seu termo municipal, de 4.630 hectáreas, linda ao norte con Zamora, ao sur co río Douro e Pereruela de Sayago, ao leste co río Douro e San Román dos Infantes (anexo do municipio de Pereruela de Sayago) e ao oeste con Villaseco del Pan e Muelas del Pan. Os seus habitantes dedícanse á agricultura, a gandaría e o sector servizos, outros traballan na capital aproveitando a proximidade da localidade á capital da provincia. A súa distancia ás poboacións limítrofes é a seguinte: de Villaseco del Pan, 4 km e de Muelas del Pan, 7 km. O núcleo non conta con estrada cara a Pereruela de Sayago nin San Román dos Infantes que se atopan a 8 e 4 km respectivamente.
Historia
A etimoloxía do nome é árabe, nesta lingua significa labrantíos. Até principios do século XX coñecíase como Almaraz do Pan, igual que o resto de pobos da comarca do Pan. Aparece xa rexistrado en documentos a principios do século XII, e a finais do mesmo recibe uns importantes foros medievais que regulan a vida do lugar de reguengo que posteriormente pasou a ser do bispado de Zamora.
Patrimonio
A igrexa parroquial está dedicada á Transfiguración do Señor ou O Salvador. Construíuse no século XVI sobre unha anterior románica.
O santuario rupestre de San Pelayo está situado xunto ás ruínas dunha antiga ermida do século XV dedicada a san Gregorio Nacianceno e á que se acudía en romaría o día 9 de maio.
Hai unha fonte romana no centro da localidade e antigas minas de estaño repartidas por todo o termo, ademais de varias aceas e construcións de arquitectura pastoril. Neste municipio comezan os Arribes do Douro e é tamén coñecido pola paraxe dos Infernos onde se atopa o Ponte de Joyalada do século XVII. Antigamente a igrexa da localidade chegou a contar con cinco altares e cúpula, tivo o concello catro ermidas e contaba con varias confrarías. Conta a localidade con varios servizos como consultorio médico, dous supermercados, tres bares, panadaría, farmacia, residencia de anciáns, liña regular a Zamora etc.
Festas
Celebra as súas festas patronais o sábado máis próximo ao 9 de maio, día de San Pelayo, e a fin de semana próxima ao 6 de agosto, día do Salvador.
O Vilar, Sueiro, Culleredo
O Vilar é un lugar da parroquia de Sueiro no concello coruñés de Culleredo, na comarca da Coruña. Tiña 66 habitantes no ano 2016 segundo datos do INE, dos cales 32 eran homes e 34 mulleres.
Miranciños, Vide, As Neves
Miranciños é un lugar da parroquia de Vide, no concello pontevedrés das Neves. Segundo os datos do Instituto Galego de Estatística do ano 2008 ten 80 habitantes (38 homes e 42 mulleres).
Limítrofe coa parroquia de San Cibrán de Ribarteme, é o lugar máis poboado de cantos compoñen a parroquia de Vide.
A Costa, Ribadelouro, Tui
A Costa é un lugar da parroquia de Ribadelouro, no concello pontevedrés de Tui, na comarca do Baixo Miño. Segundo o padrón municipal de habitantes do Instituto Galego de Estatística no ano 2019 tiña 23 habitantes (11 homes e 12 mulleres), un aumento de 6 habitantes respecto ao ano 1999.
Luzmila Carpio
Luzmila Carpio, nada en 1954 na comunidade indíxena Qala Qala, Ayllu Panacachi, no Departamento de Potosí, é unha cantante boliviana. As súas cancións son na súa maioría en lingua quechua e están inspiradas na natureza dos Andes e nos cantos dos seus antergos.
Embaixadora
En abril de 2006, o presidente de Bolivia, Evo Morales, designou a Luzmila Carpio como a nova embaixadora do seu país en Francia, misión que durou 4 anos até o 31 de marzo de 2011.
Artemis
Artemis ou Ártemis pode referirse a:
Talk on Corners World Tour
A xira levounos por Europa, os Estados Unidos de América, Australia, Nova Zelandia, Asia e o Canadá. É destacábel o concerto que deron en Galiza o 1 de xullo de 1999 co gallo da celebración dos Concertos da Fin do Milenio do Xacobeo 99. Actuaron na coruñesa praia de Santa Cristina en Oleiros, xunto a Mike Oldfield e Luar na Lubre.
Participantes
Banda
Director e axentes
Angela Carter
En 2008, The Times clasificouna no décimo lugar na súa lista dos 50 mellores escritores británicos dende 1945. En 2012, Nights at the Circus foi seleccionada como o gañador do James Tait Black Memorial Prize.
Talk on Corners World Tour
Participantes
Equipo
Angela Carter
Traxectoria
Angela naceu en Eastbourne, no condado de Sussex, ao sur de Inglaterra. Por mor dos bombardeos alemáns durante a segunda guerra mundial, foi evacuada ao norteño condado de Yorkshire, onde pasou varios anos coa súa avoa materna. Ao final da guerra, instalouse coa súa familia en Londres, onde o seu pai, Hugh Alexander Stalker, atopou traballo como xornalista. Na súa adolescencia, Angela tivo problemas de anorexia.
Talk on Corners World Tour
Cancións da xira
Cancións para Europa 1997 A maiores: A maiores: Cancións para Oceanía A maiores : Cancións de 1998 A maiores: Cancións para 1998-1999 A maiores: Cancións para o concerto en Lansdowne Road, 1999 A maiores:
Angela Carter
Traxectoria
Tras deixar a escola, aos dezanove anos comezou a traballar como xornalista no diario Croydon Advertiser. En 1960 contraeu matrimonio con Paul Carter, e instalouse con el en Bristol. Na universidade desta cidade estudou literatura inglesa. A súa ampla bagaxe literaria é claramente perceptíbel na súa obra, na que abundan referencias a autores clásicos da literatura en lingua inglesa, como Chaucer, Shakespeare, Wordsworth, Coleridge, Blake, Keats, Dickens, Carroll, Stoker e moitos outros.
Carter publicou a súa primeira novela, Shadow Dance, en 1966. Ao ano seguinte apareceu The Magic Toyshop, 1967, na que xa está presente o interese de Carter polos contos infantís de tradición oral e pola psicanálise. A obra foi galardoada co Premio Jon Llwellyn Rhys. Coa seguinte, Several Perceptions, 1968, obtivo o Premio Somerset Maugham, dotado con cincocentas libras, que empregou en viaxar ao Xapón, deixando en Inglaterra o seu marido, de quen terminaría por divorciarse en 1972. Viviu durante dous anos en Toquio, onde traballou como camareira nun bar. Reflectiu as impresións da súa estancia na capital xaponesa en varios artigos xornalísticos para New Society, máis tarde recollidos no volume de ensaios Nothing Sacred: Selected Writings (1982).
En 1972, de regreso en Inglaterra, instalouse en Bath, onde escribiu algunhas das súas obras máis coñecidas, como The Infernal Desire Machines of Doutor Hoffman, 1972; Fireworks: Nine Profane Pieces, 1973; The Passions of New Eve, 1977; e A cámara do sangue e outros relatos, 1979).
Escribiu varios artigos para xornais como The Guardian, The Independent e New Statesman.
Obra
As obras máis coñecidas de Angela Carter adoitan considerarse como pertencentes á literatura fantástica. Os seus innovadores procedementos narrativos e as súas frecuentes referencias intertextuais relaciónana co posmodernismo anglosaxón. Gran coñecedora da lingua e a literatura francesas, existe na súa obra unha importante débeda co surrealismo, así como con autores franceses como Sade ou Bataille.
Dúas das súas obras foron levadas ao cine: a novela The Magic Toyshop, en 1987; o seu relato The Company of Wolves, nunha película homónima, en 1984.
Panchóns, Vide, As Neves
Panchóns é un lugar da parroquia de Vide, no concello pontevedrés das Neves. Segundo os datos do Instituto Galego de Estatística do ano 2008 ten 9 habitantes (3 homes e 6 mulleres).
Cabanas (homónimos)
O topónimo galego Cabanas pode referirse a:
Catch the Breeze
Catch the Breeze é un álbum recompilatorio de dous discos da banda inglesa de shoegazing Slowdive. Foi publicado o día 15 de novembro do 2004 a través do selo Sanctuary Midline con textos no libreto do xornalista musical Paul Lester.
Listaxe de cancións
Disco 1:
Disco 2:
The Locust
The Locust é unha banda estadounidense procedente de San Diego (California) coñecida pola mestura única da velocidade e agresividade do grindcore, a complexidade do mathcore e as rarezas do new wave.
A banda formárona en 1994 Justin Pearson, Bobby Bray, Dylan Scharf, Dave Warshaw e Dave Astor. Despois de varios cambios na formación, no ano 2001 chegaron ao cuarteto que conforman na actualidade.
Orixinalmente foi unha banda de powerviolence cunha forte tendencia cara os pasaxes baseados en sintetizadores, pero foron cambiando o seu antigo son, mantendo as forte distorsión, os sintetizadores, as voces berradas e unha intensa presenza no escenario.
Premio Lingua e Empresa
O Premio Lingua e Empresa é un galardón concedido polo Concello de Ames que promove o uso do galego na actividade empresarial.
Comezou a organizarse no ano 2018. En 2020 tiña unha dotación de 1500 euros, unha campaña de difusión na radio de Ames e dúas categorías, unha para empresas con máis de dous anos e outra para empresas de menos de dous anos.
2018
Biosbardos, Xestiago e Asesoría Xeral Galega SL
2019
Petiscos Gastrobar, Cenlitrosmetrocadrado e Escola de Estudos Musicais Allegro
2020
Categoría A, uso continuado da linguaː Código Cero
Partido del Progreso de Ciudades de Castilla y León
O Partido del Progreso de Ciudades de Castilla y León (PP.CC.AL., Partido do Progreso de Cidades de Castela e León en galego) é un partido político da comunidade autónoma de Castela e León, con sede en San Andrés del Rabanedo (León) que se define como leonesista. O seu líder e presidente é David Fernández Vaquero.
Premio Lingua e Empresa
2020
Categoría B, nova incorporación ou creaciónː Ollar.