cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Miriam Rodríguez Gallego
Comezos
Empezou cantando en vodas e dando pequenos concertos en salas e bares de Galicia. Tamén participou na serie da televisión galega Serramoura. En 2013, con 17 anos, gañou o concurso Canta Ferrol. Tamén participou no musical Vivan os nenos e en concursos como Talentos Almeda e o Festival da canción de Xalleira. En 2016 publicou o seu primeiro sinxelo Me cansé de esperar, que realizou xunto ao actor Chechu Salgado.
Operación Triunfo
En outubro de 2017 deuse a coñecer que era unha dos 18 seleccionados para entrar á Academia de Operación Triunfo. O 23 de outubro de 2017 pisou por primeira vez o escenario de Operación Triunfo, interpretando o tema «No te pude retener» de Vanesa Martín. Dita actuación permitiulle ser unha das 16 concursantes que entraban a formar parte da novena edición do talent musical.
Entre as súas actuacións máis importantes destacaron «Runnin» de Naughty Boy e Beyoncé que cantou xunto a Agoney na gala 1, «I Wanna dance With Somebody» de Whitney Houston que cantou na gala 8, e «What About Us» de Pink, tema que a clasificou para a final do concurso na gala 11.
Durante o transcurso do programa, a galega estivo proposta para abandonar a academia en diversas ocasións. A primeira foi na gala 4, onde cantou «La media vuelta» de Luís Miguel. Tamén na seguinte gala foi unha das 4 concursantes propostas para a expulsión, esta vez xunto ao seu compañeiro de dúo Luís Cepeda, co que cantou «Estoy hecho pedacitos de ti» de Antonio Orozco. Na gala 6 volveu a non convencer ao xurado coa súa interpretación do tema «Que te quería» da Quinta Estación. O seu último nomeamento foi na gala 9, na que cantou «Dramas y comedias» de Fangoria. A pesar diso, Miriam nunca estivo exposta á expulsión por parte do público, pois tanto os seus profesores como os seus compañeiros salvárona en todas as ocasións.
Na gala 11, Miriam clasificouse para a final do programa despois de interpretar «País Tropical» xunto a todos os seus compañeiros, «Cuando duermes» de Cómplices xunto a Alfred García, e «What About Us» de Pink en solitario. Miriam conseguiu 36 puntos dun máximo de 40, situándose así en segunda posición por detrás de Amaia Romero, que conseguiu a máxima puntuación. Na final do programa celebrada o 5 de febreiro, Miriam interpretou «Invisible» de Malú, canción coa que conseguiu entrar na final a tres xunto a Amaia Romero e Aitana. Na segunda volta, cantou «No te pude retener» de Vanesa Martín, tema co que se estreou no concurso. Tras as votacións, descubriuse que Miriam obtivera un 12 % do apoio do público, quedando así en terceira posición.
Candidatura a Eurovisión
Ao ser unha das finalistas, optou a ser a representante española no Festival de Eurovisión celebrado en Lisboa en maio de 2018. Na gala de Eurovisión celebrada o 29 de xaneiro de 2018, cantou tres cancións coas que optaba a ser elixida como representante para ir a Eurovisión. Xunto aos seus compañeiros finalistas Amaia Romero, Ana Guerra, Aitana e Alfred García cantou unha versión do himno da edición «Camina», que só conseguiu un 1% dos votos. En dúo, xunto a Agoney, interpretou «Magia», tema composto por David Otero e o grupo Funambulista que conseguiu un 7 % do apoio do público. Finalmente, interpretou como solista o tema «Lejos de tu piel», de Steve Robson e adaptada por Funambulista que acaparou un 8% dos votos.
Xira Operación Triunfo
Tras saír da academia de Operación Triunfo, Miriam, xunto aos seus compañeiros, embarcouse na xira do programa que a levou por diversas cidades españolas. Nos distintos concertos, a galega interpretou cancións corais xunto aos demais concursantes, o seu sinxelo "Hay algo en mi" sendo a primeira concursante en cantar unha canción propia, así como "Euphoria" de Loreen xunto a Thalía Garrido, e «What About Us» de Pink e "Invisible" de Malú en solitario.
Traxectoria tras OT
En marzo de 2018, Miriam acudiu aos Premios Dial celebrados no Centro Internacional de Feiras e Congresos de Tenerife, xunto a algúns dos seus compañeiros de OT 2017.
Case tres meses despois do final do programa que lle deu visibilidade para o gran público, Miriam estreou o seu primeiro sinxelo «Hay algo en mi» composto por ela mesma. O devandito sinxelo formou parte da banda sonora da promoción da terceira tempada da serie Cara a cara da cadea FOX España. En apenas 3 días, o videoclip da canción obtivo máis dun millón de reproducións en YouTube. O 7 de novembro de 2018 participou no programa "Lo siguiente" de Televisión Española. O 9 de xaneiro de 2019 anunciou que sería a co-coach de Pablo López no programa La voz.
OV5 2
OV5 2 (Orbiting Vehicle 5 2), tamén denominado ERS 28, foi un satélite artificial estadounidense lanzado o 26 de setembro de 1968 mediante un foguete Titan IIIC desde Cabo Cañaveral.
Características
OV5 2 foi un dos membros exitoso da familia de satélites ERS (Environmental Research Satellites), pequenos satélites lanzados como carga secundaria xunto satélites máis grandes para facer probas tecnolóxicas e estudos do contorno espacial. OV5 2 foi lanzado no mesmo foguete que OV5 4 estivo adicado ó estudo das partículas cargadas (electróns e protóns) no contorno do cinto de Van Allen. Para iso o satélite levaba a bordo tres espectrómetros omnidireccionais, varios tubos Geiger e algúns detectores direccionais. OV5 2 foi inxectado nunha órbita inicial de 35.786 km de apoxeo e 184 km de perixeo, cunha inclinación orbital de 26,4 graos e un período de 630,8 minutos.
Aeromodelismo
miniatura|Avións de aeromodelismoO aeromodelismo é a construción, en escala reducida, e proba en voo de estruturas aeronáuticas e aeorespaciais, ben avións, globos, foguetes etc., con fins recreativos ou deportivos.
Auxonne
Auxonne é un concello do departamento de Côte-d'Or, Francia. En 1999 tiña 7154 habitantes. Sitúase na beira esquerda do río Saona.
Aeromodelismo
Hai diversas modalidades, a principal é a radio-control, outras son voo libre cando planean sen control ou intervención do seu propietario, voo circular controlado, cando está ligado ó aeromodelista por medio de cables.
Call the Doctor
Call the Doctor é o segundo álbum da banda estadounidense de rock alternativo Sleater-Kinney, publicado o 25 de marzo de 1996 a través do selo Chainsaw Records. O disco foi aclamado pola crítica tras o seu lanzamento.
Manuel Bello Pallas
Manuel Bello Pallas, nado en 1925 e finado en Carballo o 26 de setembro de 2006, foi un político galego.
Traxectoria
Perito de formación, fundou o Colexio La Leus, coñecido como A escola de Pallas, en 1949, do que foi director. Concelleiro en Carballo, en 1967 foi nomeado primeiro tenente de alcalde na corporación presidida por Jacinto Amigo Lera. Foi nomeado alcalde de Carballo o 14 de xullo de 1971. Presentou a súa dimisión como alcalde ao gobernador civil a comezos de febreiro de 1975. Foi presidente do Bergantiños FC de 1970 a 1973.
Recoñecementos
Logo da súa dimisión, recibiu a medalla de San Raimundo de Peñafort en abril de 1975.
Mónaco nos Xogos Europeos de 2015
Mónaco participa nos Xogos Europeos de Bakú 2015 cunha delegación de 5 deportistas. O responsábel do equipo nacional é o Comité Olympique Monégasque, así como as federacións deportivas nacionais responsábeis de cada deporte con participación nos xogos.
Medalleiro
O equípo olímpico de Mónaco obtivo as seguintes medallas á data de 15 de xuño de 2015:
República Árabe Saharauí Democrática
A República Árabe Saharauí Democrática (RASD; الجمهورية العربية الصحراوية الديمقراطية, Al-Ŷumhūrīyyah Al-`Arabīyyah Aṣ-Ṣaḥrāwīyyah Ad-Dīmuqrāṭīyyah), é o goberno no exilio do Sáhara Occidental, proclamado pola Fronte Polisario o 27 de febreiro de 1976. O primeiro goberno da RASD formouse o 4 de marzo dese ano.
Galería de imaxes de abellas de Galicia
Galería de imaxes de abellas de Galicia.
República Árabe Saharauí Democrática
O territorio reclamado é o formado pola antiga provincia española do Sáhara Español, ocupada ilegalmente en 1976 por Marrocos e Mauritania e logo completamente anexada por Marrocos en agosto de 1979, ao retirarse Mauritania da zona que ocupaba.
A RASD está recoñecida internacionalmente por 84 Estados, aínda que este número varía dependendo da fonte. Segundo o Parlamento Europeo, a RASD foi recoñecida por 54 Estados incluíndo a Unión Africana en 2002. Segundo o «portal Sahara Marroquí» 27 países recoñecían á RASD no ano 2011, pero para o Fronte Polisario eran máis de 80. É un Estado membro da Unión Africana dende 1984, pero carece de representación na ONU. O primeiro estado que recoñeceu a RASD foi Madagascar.
Xeografía
Atravesado polo Trópico de Cáncer, o territorio está ocupado polo deserto do Sáhara, cunha parte erg (areosa) e outra hamada (pedregosa).
Historia
A primitiva poboación despregouse cara ao Sur ante o avance dos bérberes brancos (tribo Sanhaya) do norte, ao que sucedeu a penetración árabe desde o século VIII (beduínos Beni Hassan). Trala Primeira Guerra de Marrocos en 1860, España logrou o recoñecemento da liña costeira saharauí. Na Conferencia de Berlín sobre África, recoñecéuselle a España unha extensión de deserto adxacente á súa zona costeira de Río de Oro. En 1920, a colonia constituíuse no Protectorado do Río de Oro; en 1934 integrouse con Ifni na África Occidental Española, e en 1957 converteuse nunha provincia de España.
Durante as últimas décadas do século XIX e a primeira metade do XX, leváronse a cabo importantes expedicións científicas por parte de naturalistas españois: Quiroga, Bonelli, Font Sagué, Hernández-Pacheco, Morais Agacino etc. Estes investigadores foron os primeiros civís en contactar cos saharauís e en alcanzar puntos do deserto ata entón descoñecidos para os occidentais.
A súa independencia foi suscitada pola ONU a España en 1967, pero a disputa entre Mauritania, Marrocos e España polo territorio supuxo un serio obstáculo.
Tras unha marcha supostamente pacífica de miles de marroquís cara ao Sáhara planificada polo rei Hasan II, que despois se denominou Marcha Verde, iniciouse unha guerra cos poboadores autóctonos do territorio. España, ante a inestabilidade xerada coa Marcha Verde, asinou os Acordos de Madrid en novembro de 1975, polos que se constituía unha Administración Tripartita temporal no Sáhara, formada por Marrocos, Mauritania e España, cunha vixencia prevista ata o 28 de febreiro de 1976 e cuxa finalidade era a celebración dun referendo de autodeterminación no que o pobo saharauí debía decidir sobre o seu futuro. A situación de inestabilidade no territorio provocou a retirada de España o 26 de febreiro de 1976 e a autoproclamación da República Árabe Saharauí Democrática o día 27 de febreiro de 1976.
A guerra enfrontou os saharauís da Fronte Polisario, apoiados por Alxeria, contra Marrocos e Mauritania. En 1979 Mauritania renunciou á parte de territorio que reclamaba, anexionada por Marrocos unilateralmente, e asemade recoñeceu á Fronte Polisario. Desde entón, o Sáhara Occidental é un territorio administrado de facto (pero non de iure) por Marrocos, aínda que tal administración non a exerce sobre a totalidade do territorio, pois a Fronte Polisario controla o 35% do mesmo, ao leste do muro que Marrocos construíu como defensa ante as eficaces guerrillas do Movemento de Liberación Nacional Saharauí. A Constitución foi revisada en 1991 e 1995. En 1999, a RASD aprobou unha nova Constitución.
Fernando Fragoso Lugo
Fernando Fragoso Lugo, finado en Valencia de Alcántara en decembro de 1899, foi un xornalista e político español.
Múnic (homónimos)
Múnic (en alemán: München) é a capital do estado alemán de Baviera, mais tamén se pode referir a:
Fernando Fragoso Lugo
Traxectoria
Foi redactor e director de La Iberia e director de Diario de la Marina. Nomeado gobernador civil de Santander (1881), Secretario do Goberno Xeral das Illas Filipinas (1883) e gobernador civil de Pontevedra (1885-1888). Nomeado Secretario do goberno Xeral de Porto Rico (1888), Gobernador do Banco Español de Porto Rico (1890), foi novamente Secretario do goberno Xeral de Porto Rico en 1895.
Arosien
Arsien é unha tribo do Sáhara Occidental. Considéranse descendentes de Sidahamed Larosi, cunha liñaxe que se remonta a Mahoma, que chegou ao Sáhara ao comezo do século XVI procedente de Marrocos, onde fora perseguido. Tradicionalmente foi unha tribo dedicada á meditación e ao estudo, nunca foi moi numerosa, actualmente pode andar arredor dos 3.000 individuos.
A Braña, San Simón da Costa, Vilalba
A Braña é un lugar da parroquia de San Simón da Costa, no concello lugués de Vilalba, na comarca da Terra Chá.
Manuel Durán Valiño
Manuel Durán Valiño, nado en Tui o 11 de xaneiro de 1899 e finado en Vigo o 28 de febreiro de 1957, foi un xornalista galego.
Munich (filme)
Munich é unha película estadounidense estreada no 2005, dirixida por Steven Spielberg e escrita por Tony Kushner e Eric Roth. Está baseado na novela Vengeance: The True Story of an Israeli Counter-Terrorist Team de George Jonas.
Manuel Durán Valiño
Traxectoria
Fillo de José Durán Solleiro. Traballou para a Compañía MZOV. Foi redactor de El Pueblo Gallego e colaborou en La Zarpa, Sprint e outros periódicos galegos. Utilizou os pseudónimos Man D’Uval, Ego e Mostacilla.
Vida persoal
Casou en Ourense con Maruja Rodríguez en 1926.
Munich (filme)
Sinopse
A historia transcorre nos meses posteriores ao masacre xudeu nos Xogos Olímpicos de Múnic 1972, e conta a historia dun comando do Mossad, dirixido por un axente secreto novo israelí Avner (Eric Bana), ao que ordenan a procura e asasinato de 11 palestinos, algúns deles membros da organización terrorista Setembro Negro, responsable da morte dos 11 membros do equipo olímpico israelí. Para isto, terá que abandonar á súa muller embarazada, cambiar de identidade e, canda outros axentes, localizar, buscar e matar ás persoas que segundo o Mossad foron parte responsable do masacre. Os seus compañeiros serán Steve (Daniel Craig), un xudeu de orixe surafricana, Carl (Ciarán Hinds), encargado da limpeza posterior a cada acción, Hans (Hanns Zischler), experto falsificador alemán, e Robert (Mathieu Kassovitz), fabricante belga de xoguetes transformado en artilleiro (fabricante de explosivos).
Marán
O topónimo galego Marán pode referirse a:
As Cabanas, San Pedro de Benquerencia, Barreiros
As Cabanas é un lugar da parroquia de San Pedro de Benquerencia no concello lugués de Barreiros na comarca da Mariña Oriental.
Bola de Nieve
Ignacio Jacinto Villa Fernández, coñecido polo seu nome artístico Bola de Nieve, nado en Guanabacoa o 11 de setembro de 1911 e finado na Cidade de México o 2 de outubro de 1971, foi un cantante, compositor e pianista cubano. Trátase dun dos músicos de referencia que deu a illa caribeña amais dunha xenuína icona da idiosincrasia cubana.
María Dios
María Dios, nada na Pobra do Caramiñal o 30 de outubro de 1870 e finada no mesmo concello en agosto de 1943, foi unha mestra galega.
Traxectoria
Sendo nova trasladouse a Santiago de Compostela para estudar, viviu cun tío cóengo e formouse en pintura, música e francés, posiblemente asistindo ás clases da Real Sociedade Económica de Amigos do País de Santiago. Rematada a súa formación como pintora, exerceu como docente de Debuxo na Escola de Artes e Oficios da Pobra.
Liñas de Fraunhofer
As liñas de Fraunhofer son as bandas de absorción do espectro solar  que foron redescubertas no 1814 por Fraunhofer, o descubrimento orixinal atribúese hoxe ao químico inglés William Hyde Wollaston, que as viu por vez primeira o ano 1802.
O espectro continuo do Sol observado ao traverso dun prisma atopouse cuberto por un gran número de raias sombreadas ou practicamente negras: certas lonxitudes de onda faltan, ou son moi pequenas na luz do Sol. Fraunhofer elaborou un estudo sistemático da lonxitude de onda destas bandas, unhas 570 liñas asignando as principais bandas letras maiúsculas (da A a K), e para as mais febles letras minúsculas.
Este descubrimento marcou o nacemento da espectroscopia astronómica. Con posterioridade, cos traballos de Kirchoff e Bunsen, interpretaronse as liñas como o espectro de absorción dos elementos químicos presentes na atmosfera da estrela, servindo de análise quimico da estrela en cuestión. No caso da espectroscopia estelar dende a terra debese ter en conta a absorción do espectro por parte dos elementos químicos presentes na atmosfera terrestre (que teñen que ser eliminados do espectro da estrela), o que non e necesario na espectroscopia espacial. miniatura|dereita|600px|Liñas de Fraunhofer do espectro solar,en nm.
As liñas de Fraunhofer C-, F-, G'- e h- (de absorción) resultan ser un "negativo fotográfico" das Liñas de Balmer alfa, beta, gamma e delta do espectro de emisión do átomo de hidróxeno. As liñas D1 e D2 forman o coñecido "dobrete de sodio", con lonxitude de onda central (589,29 nm) a que se asigna a letra "D".
Nótese que non hai consenso na literatura científica para algunhas denominacións; p.ex., a liña "d" de Fraunhofer pódese referir a liña cyan do ferro nos 466,814 nm, ou alternativamente a liña amarela do helio (tamén etiquetada D3) nos 587,565 nm.
Marcoi
O topónimo galego Marcoi pode referirse a:
Mar de Galilea
O mar de Galilea é un lago de auga doce.
Características e localización
É chamado mar por tradición histórica e mais tamén lago Tiberiades, localizado entre Israel e Siria, con aproximadamente 53 km de circunferencia, 21 de longo e 13 de largo, cobre unha superficie de 166 km² e ten unha profundidade máxima de 43 metros. Está situado a 212 m baixo o nivel do mar, o que o converte no lago de auga doce máis baixo do mundo, a súa orixe é tectónica e está asociado ó Gran Val do Rift.
Filala
Filala é unha tribo do Sáhara Occidental. Considéranse descendentes de Sidahamed el Filali, cunha liñaxe que se remonta a Mahoma. Tradicionalmente era a tribo da que saían os predicadores e mestres do Corán e nunca foi moi numerosa..
Olga Guillot
Olga Guillot, nada en Santiago de Cuba o 9 de outubro de 1922 e finada en Miami (Florida) o 12 de xullo de 2010, foi unha cantante cubana de boleros. Era coñecida co alcume de La reina del bolero.
Traxectoria
De nova mudouse coa súa familia á Habana, onde formou coa súa irmá Ana Luisa o dúo Hermanitas Guillot, presentado con éxito no programa de radio La Corte Suprema del Arte. En 1938 iniciou a súa formación musical coa soprano Hortensia Cohalla e o cantante Mariano Meléndez.
A comezos da década de 1940 formou parte como segunda voz do cuarteto Siboney, dirixido pola compositora Isolina Carrillo. O pianista Facundo Rivero, que tamén formou parte do cuarteto, descubriu as posibilidades de Olga como solista e a fixo debutar no Zombie Club da Habana en 1945. En 1946 gravou a versión en castelán de "Stormy weather", popularizada por personalidades como Billie Holiday, coa que acadou grande éxito. Ese mesmo ano foi seleccionada pola Asociación de Críticos como a cantante máis destacada de Cuba, o que lle serviu para que Miguelito Valdés a levase a Nova York a gravar para o selo Decca Records.
En 1948 o tenor René Cabell levouna a México, onde filmou a súa primeira película: La venus de fuego, xunto a Meche Barba. Tamén gravou algunhas pezas musicais acompañada da orquestra de Gonzalo Curiel.
En 1952 e 1953 percorreu case toda Latinoamérica e gravou co apoio do pianista e compositor Juan Bruno Terraza. En 1954 firmou contrato de exclusividade co selo Puchito e gravou "Miénteme", do mexicano Chamaco Domínguez. En 1957 regresou a México, acadando sona co bolero "Tú me acostumbraste", de Frank Domínguez. Tamén gravou para Musart, acompañada por José Sabre Marroquín. En 1958 viaxou a Europa e actuou no Palm Beach Casino de Cannes.
En 1961, por mor da súa oposición á revolución cubana, abandonou a illa e trasladouse a Venezuela, para posteriormente asentarse en México de forma definitiva. Ese mesmo ano recibiu o disco de brillante polas súas altas vendas, as maiores en Cuba de 1954 a 1960. En 1963 a Academia de Artes John F. Kennedy de Hollywood concedeulle o premio Palmas de Ouro como a mellor bolerista latinoamericana.
Recoñecida xa como unha gran figura, o 31 de outubro de 1964 realizou o seu primeiro e histórico concerto no Carnegie Hall de Nova York, sendo a primeira artista de fala hispana en actuar nese prestixioso teatro. Ese mesmo ano o compositor mexicano Luis Demetrio compuxo para a súa voz o bolero "Voy".
Cantou tamén xunto a Los Panchos e triunfou en España. Levou "Adoro", de Armando Manzanero, á fama mundial. Gravou o tema "Me muero, me muero", da mexicana Lolita de la Colina, coa que foi considerada "pioneira da canción erótica".
Sleater-Kinney (álbum)
Sleater-Kinney é o álbum de estrea da banda estadounidense de rock alternativo Sleater-Kinney, publicado en 1995 a través do selo Chainsaw Records. O disco recibiu recensións favorables dos críticos.
Saavedra, Dadín, O Irixo
Saavedra é un lugar da parroquia de Dadín no concello ourensán do Irixo na comarca do Carballiño. Tiña 39 habitantes no ano 2017 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 23 eran homes e 16 mulleres. Aínda que nos meses de verán a poboación aumenta xa que chegan persoas doutros lugares.
Dende Saavedra pódese acceder á capela da Pena da Sela por unha das súas estradas.
Festas patronais (San Pedro de Dadín)
miniatura|esquerda|Cartel das festas na honra a San Pedro de Dadín en 2013. O 29 de xuño celébranse as festas na honra a San Pedro de Dadín.
Autun
Autun é un concello de departamento de Saona e Loira, Francia. Ten 16.419 habitantes.
A cidade conserva as antigas portas romanas e outros restos da época de Augusto, a cidade, co nome de Augustodunum, era a residencia dos prefectos romanos da Galia. De 1120 data a catedral de Saint Lazare.
miniatura|centro|600px|Vista panorámica
Marful
Marful pode referirse a:
A Candeeira, San Simón da Costa, Vilalba
A Candeeira é un lugar da parroquia de San Simón da Costa, no concello lugués de Vilalba, na comarca da Terra Chá.
Toubalt
Toubalt é unha tribo do Sáhara Occidental. Considéranse descendentes de Muley Abdallah, cunha liñaxe que se remonta a Mahoma. Tradicionalmente movíanse entre o territorio comprendido entre Cabo Juby e O Aaiún. A tribo recolleu por escrito diferentes acontecementos históricos nos que se veu envolta.
María Casado Paredes
María Casado Paredes, nada en Barcelona o 14 de marzo de 1978, é unha xornalista e presentadora de televisión española. Actualmente presenta o programa Los desayunos de TVE en La 1 de Televisión Española.
Traxectoria
Licenciada en Periodismo pola Universidade Autónoma de Barcelona, comezou a traballar en 1999 nos Servizos Informativos de Ràdio 4 de Radio Nacional de España como redactora. Tras un paso por Catalunya Ràdio onde foi a produtora do programa El Matí de Catalunya Ràdio, volveu a Radio Nacional en 2003, como subdirectora do magazine Amb molt de gust, durante o verán presentou e dirixiu a versión estival L'estiu amb molt de gust. En 2005 incorporouse aos Servizos Informativos de TVE Catalunya como redactora.
O 25 de febreiro de 2006, substituíu a Helena Resano, no Telediario Fin de semana xunto a David Cantero e Sergio Sauca. En abril presentou xunto a Sandra Sabatés a gala dos premios de cine "Sant Jordi", entregados en Barcelona.
Nos Sanfermines de 2007 foi unha das comentaristas dos encerros para Televisión Española. O 11 de setembro de 2007, coincidindo coa Diada, debutou á fronte de 59 segons, a versión en catalán de 59 segundos, emitido en desconexión local de La 2 para TVE Catalunya. O 9 de setembro de 2009 foi substituída por Cristina Puig. Apoiou xunto a outros compañeiros da cadea a campaña solidaria "Un xoguete, unha ilusión". No mes de novembro converteuse nunha das coopresentadores do programa Informe semanal de La 1.
O 31 de agosto de 2008 presentou o novo logo de Radiotelevisión Española. O 29 de outubro recibiu o Premio Llongueras á "mellor imaxe con proxección nacional do ano". En abril presentou xunto a Toni Garrido a gala dos premios de cine "Sant Jordi", entregados en Barcelona.
Durante a tempada 2009/2010 presentou o Telediario Fin de semana xunto a David Cantero e María Escario. O 9 de setembro de 2009 debutou á fronte de 59 segundos en substitución de Ana Pastor. Presentou xunto a Toni Garrido a gala dos premios de cine "Sant Jordi", entregados en Barcelona.
Desde setembro de 2010 presentou o Telediario Fin de semana xunto a Marcos López e María Escario. O 9 e 10 de novembro de 2010 presentou o programa de entrevistas Tinc unha pregunta per a vostè, a versión en catalán de Tengo una pregunta para usted con motivo da eleccións autonómicas en Cataluña.
Dende febreiro de 2011 presentou El debate de La 2, un programa sen periodicidade fixa. O 14 de xuño de 2011 recibiu xunto a Marcos López o premio "Gredos 2011" que recoñece a súa profesionalidade. O 5 de novembro de 2011 recibiu o premio Antena de Ouro 2011 que aos profesionais máis destacados da industria audiovisual. O 9 de novembro moderou El debate a cinco de TVE cos representantes de PSOE, PP, CiU, PNV e IU.
Dende o 11 de abril de 2012 presentou El debate de La 1, programa que substitúe a 59 segundos. O 26 maio dese ano recibiu o premio Micrófono de Ouro na categoría de televisión.
Ademais substituíu os seus compañeiros Ana Blanco, Lorenzo Milá e Pepa Bueno nas edicións diarias do Telediario de La 1.
A partir de setembro de 2012 abandona o Telediario e El debate de La 1 para presentar o programa matinal de Los desayunos de TVE, en substitución da xornalista Ana Pastor García.
A Seara, Dadín, O Irixo
A Seara é un lugar da parroquia de Dadín no concello ourensán do Irixo na comarca do Carballiño. Tiña 2 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 1 eran home e 1 muller.
Curno
miniatura|Castelo da Marigolda Curno é unha comuna da provincia de Bérgamo, na Lombardía, Italia. A súa superficie é de 4,62 km², a poboación de 7.704 habitantes e a súa densidade de 1.668 h/km². Localízase a uns 5 km a oeste de Bérgamo. O termo municipal esténdese pola bacía do río Brembo. Ten lindes cos concellos de: Bérgamo, Bonate Sopra, Mozzo, Ponte San Pietro e Treviolo.
Fobia
A fobia é un medo irracional, é dicir, sen base real que xustifique a reacción da persoa afectada. Pode ter como obxecto persoas, situacións, animais, ou incluso números, palabras etc.
Lista de fobias
Sen pretender esgotar tódolos tipos posibles, e seguindo unha orde alfabética, podemos falar de:
Globo de Ouro á mellor película en lingua non inglesa
Os Globos de Ouro son uns premios cinematográficos celebrados a principios de cada ano nos Ánxeles e outorgado pola Asociación da Prensa Estranxeira de Hollywood. A data dos filmes corresponden coa data de estrea en Estados Unidos.
Traxectoria
Antes de 1974, o premio outorgábase de forma descontinua, e con varios filmes honrados cada ano e o premio era coñecido como Globo de Ouro ao Mellor Filme Estranxeiro, o que significaba que podía ser galardonado calquera premio non estadounidense. Dende esa data e, ata 1984, tivo diferentes denominacións e criterios de selección:
A partir de 1987
En 1987, cambiouse o nome polo de Mellor Filme en Lingua Estraxeira, polo que os filmes en lingua non inglesa eran elixibles. Ademais, o cambio fixo que filmes estadounidenses noutras linguas puidesen ser elixidos, como o gañador Cartas de Iwo Jima e os candidatos Apocalypto, The Kite Runner e In the Land of Blood and Honey.
O país máis gañador na categoría é o Reino Unido, con sete filmes. Os máis gañadores dende o cambio de 1987 son España e Francia.
San Marino nos Xogos Europeos de 2015
San Marino participa nos Xogos Europeos de Bakú 2015 cunha delegación de 15 deportistas. O responsábel do equipo nacional é o Comitato Olimpico Nazionale Sammarinese, así como as federacións deportivas nacionais responsábeis de cada deporte con participación nos xogos.
Medalleiro
O equípo olímpico de San Marino obtivo as seguintes medallas á data de 15 de xuño de 2015:
Jacinto Amigo Lera
Jacinto Amigo Lera, coñecido como Chinto, nado en Portomouro (Val do Dubra) e finado en Carballo o 5 de xullo de 1976, foi un político galego.
Traxectoria
Instalouse en Carballo, onde abriu un comercio de calzado. Foi xuíz municipal de Carballo. Constituíu unha sociedade mineira para explotación de tungsteno con Pedro Abelenda. Foi nomeado alcalde de Carballo polo Ministro da Gobernación o 4 de xullo de 1967, e tomou posesión o día 7 de xullo. Cesou como alcalde en xuño de 1971, logo de que o gobernador civil admitira a súa renuncia.
Vida peroal
Casou con Carmen Garagarza Elejoste.
Juiz de Fora
Juiz de Fora é unha importante cidade brasileira do Estado de Minas Xerais, situada na rexión da Zona da Mata Mineira (así chamada por ter sido coberta no pasado pola foresta tropical da mata atlántica), a 257 km da capital do estado, Belo Horizonte, e a 164 km da cidade do Río de Xaneiro. Foi fundada en 1850, a unha altitude de 695 metros sobre o nivel do mar.
Tiña en 2004 un PIB per capita de R$ 8,6 mil (uns 3,3 mil euros aproximadamente), e unha das máis altas expectativas de vida do Brasil. Estratexicamente localizada entre os maiores mercados consumidores do Brasil, está dotada de toda a infraestrutura necesaria para modernos empreendimentos. Ocupa un lugar destacado en calidade de vida e investimentos no estado de Minas Xerais, Juiz de Fora tamén destaca polo alto índice de desenvolvemento humano, de acordo coa ONU.
Economía
Destaca na economía da cidade o sector industrial, principalmente téxtil e de alimentos. Durante moitos anos, Juiz de Fora foi coñecida como a Manchester Mineira, pero a actividade industrial retraeuse coa recesión económica brasileira do comezo da década de 1980. O comercio, os servizos e o lecer tamén son importantes, e nos últimos anos a economía da cidade volveu a crecer e diversificarse. Un gran shopping center e un moderno aeroporto están en construción. En 1998 a cidade recibiu unha fábrica de automóbiles da Mercedes Benz.
Cultura e lecer
A cidade é sede da Universidade Federal de Juiz de Fora, unha das máis importantes institucións de ensino superior brasileiras. Hai tamén diversas escolas de ensino fundamental, e outras de ensino medio e tamén facultades particulares.
Juiz de Fora é un importante centro rexional cultural, sendo a única cidade da súa rexión en ter cinemas, teatros e outros locais de diversión. Hai tamén importantes museos, como o Museu Mariano Procópio e o MAM - Museu de Arte Moderna Murilo Mendes. Hai tamén unha Orquestra Filharmónica. A cidade realiza anualmente un festival de música clásica, o Festival Internacional de Música Colonial Brasileira e Música Antiga.
Outro evento coñecido na cidade nos últimos anos é a escolla da chamada Miss Brasil Travestí, que atrae participantes de varios puntos do Brasil e algún movemento para a rede hoteleira da cidade.
Auxerre
Auxerre é un concello francés do departamento de Yonne. Segundo o censo municipal, en 2010 tiña 36.200 habitantes.
Era chamado Autissiodurum polos romanos. Está situado no centro dunha rica rexión vitícola (Chablis, Saint-Bris-le-Vineux, Irancy...).
Tacoronte
miniatura|dereita|300px|Situación do municipio Tacoronte é un concello das Illas Canarias. Esténdese por unha área de 30.09 km² onde no ano 2008 vivían 23.369 habitantes. Encóntrase na illa de Tenerife, na provincia do mesmo nome.
Demografía
Evolución da poboación de Tacoronte dende a década dos 50:
Política
O repartimento de escanos quedou deste xeito:
Esther Borja
Esther Borja, nada na Habana o 5 de decembro de 1913 e finada o 28 de decembro de 2013, é unha recoñecida intérprete vocal cubana.
Traxectoria
Está considerada unha das principais intérpretes da música de Gonzalo Roig, Rodrigo Prats e, fundamentalmente, de Ernesto Lecuona.
Couso, Espiñeira, O Irixo
Couso é un lugar da parroquia de Espiñeira no concello ourensán do Irixo na comarca do Carballiño. Tiña 14 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 8 eran homes e 6 mulleres.
Oceansize
Oceansize foi unha banda de rock inglesa procedente de Manchester e formada no ano 1998. Estaba composta por Mike Vennart (voces, guitarra), Steve Durose (guitarra, coros, Richard "Gambler" Ingram (guitarra, teclados), Mark Heron (batería) e Steve Hodson (baixo). Ata a súa disolución como banda en febreiro de 2011 editou catro álbums de estudio ademais dun feixe de EPs e sinxelos. O grupo ten sido categorizado como de rock progresivo, post-rock, rock alternativo, new prog e space rock, entre outros xéneros. O nome da banda está sacado da canción de Jane's Addiction "Ocean Size".
Brais Maceiras
Brais Maceiras, nado en Elviña (A Coruña), o 10 de agosto de 1978, é un gaiteiro e acordeonista galego que desenvolveu a súa carreira na banda da gaiteira Susana Seivane e noutros grupos cos que colabora. Actualmente forma parte do grupo Luar na Lubre.
Traxectoria
Aos doce anos iniciou os seus primeiros contactos coa música a través da gaita nos Rexumeiros de Elviña, dirixidos no seu primeiro momento por Bieito Romero, da Asociación Cultural Tempo Novo. Nesta asociación tamén foi mestre gaiteiro durante varios anos e actualmente dá clases de acordeón diatónico. Posteriormente, iniciouse no acordeón por iniciativa de Bieito Romero, o instrumento que na actualidade utiliza nos grupos de que forma parte, Susana Seivane e Ruote, principalmente.
Participou na gravación e nas xiras dos catro discos editados de Susana Seivane e adoita xirar coa artista cambresa por Europa (Francia, Países Baixos, España, Escocia, Portugal...) e América (Buenos Aires, Río da Prata).
España nos Xogos Europeos de 2015
España está representada nos Xogos Europeos de Bakú 2015 cunha delegación de 216 deportistas en 19 deportes. O portador da bandeira na cerimonia de apertura foi o loitador de taekwondo Joel González Bonilla.
Luxemburgo nos Xogos Europeos de 2015
Luxemburgo participa nos Xogos Europeos de Bakú 2015 cunha delegación de 65 deportistas. O responsábel do equipo nacional é o Comité Olympique et Sportif Luxembourgeois, así como as federacións deportivas nacionais responsábeis de cada deporte con participación nos xogos.
Medalleiro
O equípo olímpico de Luxemburgo obtivo as seguintes medallas á data de 15 de xuño de 2015:
España nos Xogos Europeos de 2015
O responsábel do equipo nacional é o Comité Olímpico Español (COE), así como as federaciones deportivas nacionais responsábeis de cada deporte con participación.
Medalleiro
O equipo olímpico de España obtivo as seguintes medallas á data de 15 de xuño de 2015:
Raio de Einstein
O raio de Einstein é o raio dun anel de Einstein, e é unha característica xeral do ángulo dunha lente gravitacional, as distancias típicas entre as imaxes producidas polas lentes gravitacionais son da orde do raio de Einstein.
Cálculo
miniatura|dereita|400px|Xeometría de lente gravitacional Para o cálculo do raio de Einstein, imos supor que toda a masa M da galaxia L concéntrase no centro da galaxia.
Para un punto de masa a deformación pode ser calculada e é unha das probas clásicas da relatividade xeral. Para ángulos pequenos \alpha a deformación total para un punto de masa M é (ver métrica de Schwarzschild ) onde b é o parámetro de impacto (a distancia de maior aproximación da luz emitida a o centro de masas da lente) G é a constante gravitacional, c é a velocidade da luz.
Tendo en conta que, para ángulos pequenos e co ángulo expresado en radiáns, o punto de maior aproximación b dende un ángulo \theta para a lente L sobre unha distancia d_L dada por, podemos reformular o ángulo de flexión \alpha como Se colocarmos \theta_S como o ángulo en que se podería ver a fonte sen a lente (que xeralmente non é observable) e \theta como o ángulo observado da imaxe da fonte con respecto á lente, entón pódese ver a partir da xeometría das lentes (con distancias no mesmo plano da fonte), que medir a distancia vertical do ángulo \theta a unha distancia d_S é o mesmo que a suma das dúas distancias verticais máis. Isto dá como ecuación obxectivo, que se pode reformular para dar Por definición (Eq 1) igual a (Eq 2), e reformulando, obtense
Para unha fonte directamente detrás do obxectivo, \theta_S=0, a ecuación da lente a un punto de masa dá un valor característico para \theta que se denomina distancia de Einstein, denotada \theta_E. Poñendo e resolvendo a \theta resulta
O raio de Einstein para un punto de masa proporciona unha escala lineal conveniente para facer lentes variables adimensionais. En termos de raios de Einstein, a ecuación da lente a un punto de masa convértese en Substituíndo as constantes resulta Nesta última forma, a masa é expresada en masas solares é e as distancias en Giga parsec (GPC). O raio de Einstein máis destacado é unha lente normalmente a medio camiño entre a fonte e o observador.
Para un cúmulo estelar denso de masa a unha distancia de 1 Gigaparsec (1 GPC), este raio pode ser tan grande como 100 segundos de arco (chamado macrolente). Para un evento de microlente gravitacional (con masas da orde ), buscado a distancias galácticas (digamos d\sim 3 kpc ), o raio de Einstein típico sería da orde mili-segundos de arco. En consecuencia, en imaxes separadas os eventos de microlente son imposibles de observar coas técnicas actuais.
O argumento anterior pode estenderse para as lentes que teñen unha masa distribuída, en vez de concentrada nun punto de masa, usando unha expresión distinta para a curva do ángulo \alpha. As posicións das imaxes poden ser calculadas. Para pequenas deflexions este mapeado "un a un" (foto a foto) está composto por distorsións das posicións observadas que son invertíveis. Isto chamase lente gravitacional débil. Para grandes deformacións pódese ter varias imaxes e un "mapa" non-inversível: iso chámase lente gravitacional forte. Teña en conta que, para que unha masa distribuída poida producir un anel de Einstein, debe ter simetria axial.
Síndrome de Fanconi
A síndrome de Fanconi é unha doenza do ril caracterizada por unha alteración dos túbulos proximais que fai que se eliminen pola urina cantidades excesivas de varias substancias: glucosa, fosfatos, bicarbonato e aminoácidos. O seu nome provén do pediatra suízo Guido Fanconi, e non ha de xerar confusión coa anemia de Fanconi, unha enfermidade hematolóxica.
Ordes
Ordes é un concello da provincia da Coruña, pertencente á comarca de Ordes. Segundo o INE en 2022 tiña 12.589 habitantes (12.632 no 2018, 12.868 no 2010, 12.272 no 2005, 11.942 en 2000). O seu xentilicio (véxase no Galizionario) é «».
Situación
Ordes atópase nunha chaira a medio camiño entre Santiago de Compostela e A Coruña.
Comunicacións
Está atravesado pola N-550, a AP-9 e polo ferrocarril entre A Coruña e Santiago de Compostela.
Orografía
A altura sobre o nivel do mar oscila entre os 461 m nos montes do sur e os 450 m no norte.
Hidrografía
Ordes atópase case na súa totalidade na cunca hidrográfica do río Tambre. O máis importante é o río Lengüelle, que baixa polo oeste marcando o límite co concello de Tordoia. A excepción os regatos do norte da parroquia de Ardemil, que se orientan de cara ao val de Barcia e desembocan no río Barcés.
Tommaso Salvadori
Tommaso Salvadori, tamén coñecido como conde Adelardo Tommaso Salvadori Paleotti, ou conde Adlard Tommaso Salvadori, nado o 30 de setembro de 1835 en Porto San Giorgio, provincia de Fermo, rexión das Marcas, e finado o 9 de outubro de 1923 en Turín, foi un nobre, político, patriota, médico e naturalista italiano. Quizais foi o ornitólogo italiano máis importante de todos os tempos.
Camino (navegador)
miniatura|300px|Camino 1.6.1 baixo Mac OS X 10.5.2. Camino foi un navegador web deseñado por Fundación Mozilla para os sistemas que usen Mac OS X. Emprega Cocoa, a API nativa de Mac OS X, e o motor Gecko.
Tiña navegación por pestanas, bloqueo de ventás emerxentes, incluía un campo de busca para procurar directamente en Google sen ter que ir á súa páxina.
A última versión estable é a 2.1.2.
Rematou o 30 de maio de 2013.
Tommaso Salvadori
Traxectoria
Tommaso Salvadori naceu en Porto San Giorgio, provincia de Fermo, e era fillo do conde Luigi Salvadori e de Ethel Welby, unha dama inglesa.
Comezou a estudar Medicina na Universidade de Roma, que continuou na de Pisa, onde se licenciou en 1835.
Participou na expedición militar de Garibaldi a Sicilia (a Expedición dos Mil), servindo como oficial médico.
Transferido a Turín, en 1863 foi axudante do Museo de Zooloxía, converténdose en vicedirector do Real Museo de Historia Natural de Turín en 1879, cuxa importante colección ornitolóxica supervisou, reorganizou e ampliou.
Salvadori interesouse pronto pola ornitoloxía, e publicou un catálogo das aves de Sardeña en 1862.
Especializouse nas aves de Asia. Estudou as amplas coleccións de aves desta rexión conservadas mo Museo Civico de Storia Naturale di Genova, e as coleccións de aves da India oriental en París, Londres (no Museo Británico), Berlín e Leyden.
En 1880, deixou ao Museo Británico de Historia Natural de Londres para traballar en tres volumes do seu catálogo de aves.
Publicou máis de 300 artigos de ornitoloxía.
Eponimia
miniatura|230px|Tommaso Salvatori en 1905. Na súa memoria foi creado o Museo di Scienze Naturali "T. Salvadori" di Fermo, utilizando como base a súa su colección de ornitologçxía, que doou ao mesmo.
O faisán de Salvadori (Lophura inornata) leva o seu nome, así como o varano monitor (Varanus salvadorii). que tamén se coñece comunmente como monitor de Salvadori, monitor de Papúa ou artelia.
Moitas especies de aves levan tamén o seu nome, por exemplo, Psittaculirostris salvadorii, Micropsitta keiensis, Caprimulgus pulchellus, Eremomela salvadorii, Serinus xantholaemus, Salvadorina waigiuensis e outros.
Abreviatura
A abreviatura Salvadori emprégase para recolecer a como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.
Osteomalacia
right|thumb|150px|Neno con raquitismo, unha forma de osteomalacia A osteomalacia ou esmolecemento é un trastorno da mineralización do tecido óseo producido por un déficit de vitamina D. Na idade infantil esta doenza chámase raquitismo. Para o normal crecemento do tecido osteoide cómpre unha subministración axeitada de calcio e fósforo mediante a alimentación. Nese senso, a vitamina D é imprescindíbel para que esta absorción de nutrientes se produza satisfactoriamente. O organismo obtén esta vitamina de certos alimentos e da acción da luz do Sol sobre a pel. A súa carencia resulta nun amolecemento e enfraquecemento óseo, o cal tórnase vulnerábel ás fracturas.
Mojinos escozíos
miniatura|dereita|250px|Concerto dos Mojinos Escozíos en [[Santa Cruz de la Palma.]] Mojinos escozíos é un grupo de rock español que destaca polas letras das súas cancións que poden ser irreverentes, humorísticas e inclusive escatolóxicas.
Historia do grupo
Os compoñentes do grupo coñecéronse en Mollet del Vallés, Barcelona. En 1994 formaron o grupo, actuando en pequenas salas. En 1996 unha discográfica propúxolles gravar un disco, mais tras facelo non se publicou debido ao contido das letras.
Osteomalacia
Histoloxicamente, caracterízase por un aumento dos reberetes de osteoide e pola prolongación no tempo da mineralización ósea.
Síntomas
A osteomalacia causa dor inespecífica nos ósos (principalmente os do pescozo, pernas e costelas), fraqueza muscular e, se o nivel de calcio no sangue fose moi baixo, tetania (espasmos musculares) nas mans, pés e gorxa. Se os ósos se tornan moi débiles poderían até mesmo fracturarse por un traumatismo mínimo.
Diagnóstico
O diagnóstico da osteomalacia baséase principalmente en dous eidos: a análise de laboratorio e a radioloxía. Nas análises sanguíneas pódese detectar pola presenza de baixos niveis de vitamina D, calcio e fósforo, e de elevados niveis de fosfatase alcalina e parathormona, a hormona segregada polas glándulas paratiroides.
Tratamento
O tratamento da osteomalacia é variable e indivualizado segundo a gravidade do caso e segundo a idade do paciente. O principal fármaco é a propia vitamina D. Ademais, nos casos de osteodistrofia renal tamén se pauta a restrición de fosfatos, e o tratamento con quelantes intestinais. En casos graves pódese recorrer a paratiroidectomía, isto é, á extirpación das glándulas paratiroides.
Quiroga (homónimos)
Quiroga é unha especie de plantas fanerógamas do xénero Calluna pertencente á familia das ericáceas, coñecida tamén coma queiroa ou queiroga.
O topónimo galego Quiroga pode referirse a:
Amais, o apelido Quiroga pode referirse a:
Estivación
miniatura|Caracois do Mediterráneo en estivación. miniatura|Xema floral de [[Magnolia denudata|magnolio.]] A estivación (do latín aestivatio, derivado de aestivare: veranear) é un termo que ten un significado moi diferente en zooloxía e en botánica. En zooloxía é un período de inactividade e ralentización do metabolismo polo que pasan algunhas especies durante a estación seca. En botánica refírese á disposición da partes das xemas florais ou a un proceso previo á xerminación nalgunhas especies.
En zooloxía
En zooloxía a estivación é un estado fisiolóxico dalgúns animais consistente no letargo, inactividade ou torpor que se produce por un descenso na actividade metabólica como resposta ás condicións extremas e periódicas que se producen durante o verán ou estación seca. Estas condicións poden ser debidas a un aumento considerable da temperatura ambiental ou a unha diminución hídrica importante, xa sexa ambiental ou do nivel das masas de auga.
El Baix Guinardó
miniatura|Casa de les Altures, sede do distrito de [[Horta-Guinardó, no barrio do Baix Guinardó]] El Baix Guinardó é un barrio do distrito de Horta-Guinardó da cidade de Barcelona. Os límites administrativos do Baix Guinardó son polo oeste a rúa Sardenya, que fai de fronteira con Camp d'en Grassot i Gràcia Nova, ao sur limita co barrio de Sagrada Família pola rúa Sant Antoni Maria Claret, ao leste a rúa Cartagena separa El Guinardó do Baix Guinardó e polo norte limita co barrio de Can Baró facendo de fronteira a Avenida Mare de Déu de Montserrat e a Praza da Font Castellana.
Ramón San Luís Romero
Ramón San Luís Romero, nado en Carballo e finado no mesmo concello o 27 de xullo de 1944, foi un político galego.