cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lecitina
Compatibilidade con dietas especiais
Un uso suxerido probado como beneficioso da lecitina é nas persoas que toman niacina para tratar os seus altos niveis de colesterol. O tratamento con niacina pode facer diminuír a colina, polo que se necesita un incremento de lecitina ou colina na dieta. A lecitina derivada da xema de ovo debe ser controlada polas persoas que seguen certas dietas especializadas. A lecitina de ovo non debe preocupar aos que seguen dietas baixas en colesterol, porque a lecitina que se encontra nos ovos inhibe notablemente a absorción do colesterol contido nos ovos. Non hai un acordo xeral entre os vexetarianos sobre a lecitina derivada do ovo; os veganos e lacto-vexetarianos probablemente evitarían o seu consumo, e os que admiten o consumo de ovos probablemente a admitirían.
Restricións relixiosas
Entre algúns xudeus Ashkenazi considérase a lecitina un alimento prohibido durante a Páscua xudía (pero non necesariamente entre os xudeus sefarditas). Os musulmáns aceptan consumir lecitina sempre que non proveña de animais que non foron sacrificados seguindo as regras da dhabihah (alimento halal).
Cima de Vila, Santo Eusebio da Peroxa, Coles
Cima de Vila é un lugar da parroquia de Santo Eusebio da Peroxa no concello ourensán de Coles na comarca de Ourense. Tiña 6 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 4 eran homes e 2 mulleres.
Aurelio
Aurelio, nado cara ao 740 e finado no 774, foi un nobre galego, que gobernou en boa parte da Galicia alto-medieval desde 768 a 774, segundo as crónicas afonsinas. As súas orixes son un enigma histórico, A Crónica Albeldense non dá ningún dato sobre a súa ascendencia, e a Crónica de Afonso III, escrita máis de cen anos despois explica que era curmán de Froila I, posiblemente co obxectivo de facelo entroncar con Afonso I e a súa mítica liñaxe real dende Leovixildo. As fontes árabes medievais denomínano rei de Galicia.
The Ruins
The Ruins é un filme estadounidense-australiano de 2008 dirixido por Carter Smith e protagonizado por Jonathan Tucker, Jena Malone, Shawn Ashmore, Laura Ramsey e Joe Anderson. Está baseado na novela homónima de 2006 escrita por Scott Smith, quen tamén escribiu o guión.
Aurelio
Traxectoria
Foi elixido pola nobreza para suceder a Froila I, asasinado nunha revolta palatina no ano 768. O seu fillo Afonso (máis tarde Afonso II) foi afastado do trono.
As crónicas transmiten a noticia dos primeiros movementos sociais de contestación antiseñorial da Idade Media peninsular. Os servos erguéronse contra os seus señores, acabando por seren submetidos por Aurelio. A localización desta rebelión é descoñecida, se ben está fóra de dúbida que debeu ter grande importancia, posto que fora rexistrada nas crónicas.
Aurelio faleceu de morte natural, e sen descendencia, en Langreo. Foi sucedido por Silo I, quen casara con Adosinda (prima de Aurelio e filla de Afonso I.
Carboentes, Carboentes, Rodeiro
Carboentes é un lugar da parroquia de Carboentes, no concello pontevedrés de Rodeiro, na comarca do Deza. Segundo o INE, no 2008 tiña 43 habitantes (25 homes e 18 mulleres), o que supón unha diminución de 22 habitantes con respecto ao ano 2000.
A Corveira, Saiáns, Vigo
A Corveira é un lugar da parroquia de Saiáns, no concello pontevedrés de Vigo, na comarca homónima. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2020 tiña 62 habitantes (33 homes e 29 mulleres).
Enna
Recibiu distintos alcumes como "belvedere" (polas súas panorámicas) ou "ombelico" (embigo) de Sicilia.
Coalición Popular
Coalición Popular, foi a marca electoral do pacto entre varios partidos para concorrer xuntos ás eleccións municipais de 1983 e eleccións xerais de 1986. A coalición formábana os seguintes partidos:
Despois destas eleccións, o Partido Demócrata Popular abandonou a coalición. Logo de concorrer en solitario nas eleccións locais de 1987 ó obter un mal resultado, pasou a denominarse Democracia Cristiana e, liderado por Javier Rupérez, integrouse en 1990 no Partido Popular.
Liberty Hall
miniatura|upright|Liberty Hall, sede do [[SIPTU.]] O Liberty Hall ou Halla na Saoirse en irlandés, situado en Dublín (Irlanda é a sede do SIPTU (Services, Industrial, Professional, and Technical Union). Antigamente foi o edificio máis alto de Irlanda con 59.4 m de altura (antes de ser substituído no posto polo County Hall de Cork), e actualmente é o terceiro edificio máis alto de Dublín por detrás de Montevetro e a Millennium Tower na área de Grand Canal Dock. A súa antiga forma ten un significado histórico como sede do Irish Transport and General Workers Union a principios do século XX, e como cuartel do Exército Cidadán Irlandés (ICA).
Historia
miniatura|Membros do [[Exército Cidadán Irlandés diante do Liberty Hall orixinal, onde se pode ver unha pancarta na que se pode ler "We serve neither King nor Kaiser but Ireland" ("Non servimos nin ao Rei nin ao Kaiser, mais si a Irlanda")]] Situado no en Beresford e Eden Quay, preto da Custom House, o Liberty Hall orixinal, que adoitaba ser un hotel antes de converterse na fortaleza persoal de James Connolly en Dublín. Tralo estalido da primeira guerra mundial, foi colocada unha pancarta no seu frontal que dicía "Non servimos nin ao Rei nin ao Kaiser, mais si a Irlanda", e imprimiuse no xornal The Irish Worker. O xornal foi pechado polo Goberno Británico por sedición, tal como se indica na defensa da Defence of the Realm Act (DORA). Foi substituído por un curto período por un documento chamado The Worker ata que se prohibiu, e en 1915 editouse o Workers' Republic por Connolly ata o Alzamento de 1916.
miniatura|esquerda|O Liberty Hall ao fondo tralo [[Ha'penny Bridge.]] Antes do Alzamento de Pascua de 1916, o Liberty Hall actuou como fábrica de municións, onde se fixeron as bombas e as baionetas para a inminente rebelión. Foi na rúa fronte ao edificio onde se reuniron os líderes do Alzamento antes de ocupar a Oficina Xeral de Correos o Luns de Pascua. As autoridades británicas, que descoñecían que o edificio quedara baleiro, elixiron o edificio como o primeiro en ser bombardeado. Foi arrasado por completo pola artillaría británica durante o Alzamento, así e todo foi restaurado fielmente logo da rebelión. Porén, a finais de 1950, o Liberty Hall foi declarado inseguro e demolido inmediatamente.
Edith Anne Stoney
Edith Anne Stoney,nada en Dublín o 6 de xaneiro de 1869 e finada o 25 de xuño de 1938, foi unha física nacida no seo dunha familia anglo-irlandesa de tradición científica. É considerada a primeira muller física médica.
Livorno
A comuna de Livorno ten unha superficie de 104,79 km², e linda coas comunas de Collesalvetti, Pisa e Rosignano Marittimo.
Liberty Hall
Historia
O edificio actual foi construído entre 1961 e 1965. Con 16 andares, a estrutura foi construída con vidro no reflectante, secasí, un coche bomba da Ulster Volunteer Force (UVF) estoupou en 1972, levándoo a ser substituído por unha variedade de reflexión, xa que a maior parte das fiestras orixinais foron destruídas pola explosión. Este feito din que reduciu a aparencia estética do edificio. A plataforma de observación, que acababa de abrir, tamén foi pechada.
Livorno
Actualmente constitúe un centro industrial mediterráneo importante, con presenza de sectores químico e metalúrxico, cunha refinería de petróleo, ademais de ser un porto libre.
Liberty Hall
Historia
O 19 de outubro de 2006, anunciouse que SIPTU buscaba permiso de planificación para demoler Salón da Liberdade e construír unha nova sede no mesmo lugar. [2] Un artigo periodístico de outubro de 2007 di que SIPTU seleccionou unha lista de arquitectos para deseñar a nova construción, con plans para demoler o edificio actual en 2009. O sucesor está previsto que se complete dentro de 18 meses. [3] [4] En xaneiro de 2008 o arquitecto con sede en Dublín Gilroy MacMahon, quen deseñou o novo Croke Park, foi elixido para o deseño da nova Liberty Hall [5] Liberty Hall foi obxecto dun documental que se emitiu en RTE1 en maio de 2009.
Edith Anne Stoney
Traxectoria
Edith Stoney era filla de George Johnstone Stoney, un físico eminente  que acuñou o termo electrón en 1891 como a "unidade fundamental de cantidade de electricidade", e a súa esposa e curmá, Margaret Sophia Stoney. Un dos seus dous irmáns, George Gerald, era enxeñeiro e membro da Royal Society. Unha das súas dúas irmás, Florence Stoney, era radióloga e recibiu unha OBE. O seu primo era o físico dublinés George Francis FitzGerald, e o seu tío Bindon Blood Stoney era enxeñeiro do porto de Dublín, famoso por construír varios das principais pontes de Dublín e desenvolver o Quasyde.
Liberty Hall
Historia
O 19 de outubro do 2006, anunciouse que o SIPTU estaba procurando permiso de planificación para demoler o Liberty Hall e construír unha nova sede no mesmo lugar. Un artigo dun xornal de outubro do 2007 dixo que o SIPTU seleccionara unha lista de arquitectos para deseñar o edificio, con plans para demoler o edificio actual no 2009. O seu sucesor está planeado que se constrúa en 18 meses. En xaneiro do 2008, os arquitectos con sede en Dublín Gilroy MacMahon, quen deseñou o novo Croke Park, foron elixidos para o deseño do novo Liberty Hall.
Edith Anne Stoney
Traxectoria
Edith Stoney demostrou un considerable talento matemático e obtivo unha bolsa no Newnham College, Cambridge, onde conseguiu o primeiro posto no exame Tripos arte I en 1893. Con todo, non se lle concedeu un título da Universidade de Cambridge, xa que as mulleres foron excluídas da gradación ata 1948. Durante a súa estancia en Newnham, estivo a cargo do telescopio do College. Máis tarde concedéuselle unha licenciatura e un máster do Trinity College de Dublín, despois de que aceptasen mulleres en 1904.
Liberty Hall
Historia
O Liberty Hall foi obxecto dun documental que se emitiu por RTE1 en maio do 2009.
Edith Anne Stoney
Traxectoria
Despois de traballar brevemente nos cálculos das turbinas a gas e no deseño dos reflectores para Sir Charles Algernon Parsons, ocupou un posto de profesora de matemáticas no Colexio de Damas de Cheltenham.
London School of Medicine for Women
En 1901, o Royal Free Hospital nomeou a Florencia nun novo posto a tempo parcial. En abril seguinte, as dúas irmás abriron un novo servizo de raios X no departamento eléctrico.
Durante a súa estancia no Royal Free Hospital, as dúas irmás apoiaron activamente o movemento polo sufraxio feminino, aínda que se opuxeron á acción violenta directa coa que máis tarde se asociou.
Edith Stoney renunciou ao seu posto na escola en marzo de 1915. A Edith Stoney ofrecéronlle 300 libras ao presentar a súa renuncia.
A primeira guerra mundial
Máis tarde foi asignada ao Corpo Expedicionario de Oriente con orde de trasladarse a Serbia. Tras embarcar no buque de vapor Mossoul en Marsella, chegaron a Salónica (coñecida como Tesalónica na Grecia moderna) o 3 de novembro, onde tomaron o tren nocturno cara ao norte, a Ghevgheli (hoxe Gevgelija na moderna República de Macedonia), no lado serbio da fronteira grega. Estableceron un hospital nunha fábrica de seda non utilizada onde trataron a 100 pacientes con feridas que ían desde a conxelación ata graves feridas os pulmóns e a cabeza. Tras as derrotas a mans das forzas búlgaras, Edith e o seu persoal retiráronse a Salónica o 6 de decembro de 1916. Once días máis tarde, restableceran o hospital nun pantano baixo drenado xunto ao mar, e para o día de Ano Novo de 1917 Edith tiña as luces acesas e os raios X funcionando. A pesar da falta de equipo e recursos, estableceu un departamento de electroterapia e varios equipos para a rehabilitación muscular dos soldados ao seu cargo Tamén axudou nos problemas de dous barcos hospitalarios británicos, nos que os sistemas de raios X foran danados durante unha treboada, e prestou apoio á unidade SWH en Ostrovo (actualmente Arnissa no lago Vegoritida, antigo lago Ostrovo no norte de Grecia), que chegou durante setembro de 1916. Tivo unha pausa por enfermidade en decembro de 1917 e regresou o verán seguinte. Solicitou un nomeamento como radióloga dun campamento do exército en Salónica, pero a súa demanda foi bloqueada pola Oficina de Guerra.
En outubro de 1917, regresou a Francia para dirixir os departamentos de raios X dos hospitais SWH de Royaumont e Villers-Cotterêts. En marzo de 1918, tivo que supervisar o peche dun campo e retirouse por terceira vez, cando Villers-Cotterêts foi invadido polas tropas alemás. Durante os últimos meses da guerra intensificáronse os combates e houbo un grande aumento da carga de traballo; só no mes de xuño a carga de traballo de raios X alcanzou un máximo de máis de 1.300, en parte debido a un maior uso da fluoroscopia.
O seu servizo de guerra foi recoñecido por varios países e recibiu a "Médaille deas épidémies du ministère da Guerre" e a Croix de Guerre de Francia, a Orde de St Sava de Serbia e as Medallas da Vitoria e da Guerra Británica de Gran Bretaña
Legado
Stoney foi lembrada pola súa considerable valentía e enxeño ante o perigo extremo, e a súa imaxinación para contribuír á atención clínica nas condicións máis difíciles da guerra. Como firme defensora da educación da muller, permitiu que mozas licenciadas pasasen tempo en investigación no estranxeiro e outra que permitise aos físicos entrar na facultade de medicina grazas ao fondo que creou. A través do seu traballo e os seus compromisos, Edith Stoney foi lembrada como unha pioneira da física médica.
Corzo
O corzo ou corza (Capreolus capreolus) é un pequeno cervídeo comunmente encontrado na Europa e Asia, posuidor de galladas curtas, puntiagudas, e pelaxe avermellada no verán, e marrón-acinzentada no inverno.
Localización
En Europa esténdese dende a rexión occidental do continente, estando só ausente de Irlanda, o sur de Portugal, Grecia e o norte de Escandinavia cunha área de distribución que se estende ata o norte da China.
Características
esquerda|miniatura|180px|Cría de corzo. No estado adulto, o corzo ten unha altura na cruz de só 76 cm como máximo e un peso entre 15 e 30 quilos. Os machos presentan cornos pequenos de tres puntas que mudan cara comezos do inverno e que volven medrar ata comezos da primavera. A pelaxe é dunha cor castaña cunha lixeira tonalidade vermella en ámbolos dous sexos durante o verán, adquirindo unha tonalidade cincenta no inverno, momento que aparece unha mancha branca no lombo. O ventre é dunha cor máis clara que o lombo. Pola contra, os corciños presentan un pelico avermellado con pintas brancas que actúan como camuflaxe co seu contorno. Os seus berros son semellantes ós ladridos dos cans.
O corzo é un animal predominantemente forestal, e só sae a campo aberto en contadas ocasións durante o verán para engadir algunhas herbas á súa dieta, baseada no consumo de follas de arbustos e árbores baixas, así como brotes tenros. Adoita mostrarse activo cara o solpor, e durante o día permanece agochado entre a vexetación.
As femias conviven cunha ou dúas crías que tiveron no ano. O normal é que pasen agochadas a maior parte do tempo e a femia só acode a elas para darlles de mamar, aínda que vixíe dende as inmediacións. Pola súa parte os machos acostuman ser solitarios ou vivir cunha femia e as súas crías. Na época de apareamento (inicios da primavera) vólvense fortemente territoriais e tratan de manter ós outros machos lonxe da súa área de influencia en todo momento, ó tempo que tratan de atraer ás femias para aparearse con elas. O corzo é un dos poucos ungulados con implantación diferida, polo que a fecundación case nunca se produce no momento do apareamento, senón ás veces varios meses despois. De tódolos xeitos, o normal é que o alumbramento das crías (unha soa nas nais primeirizas, dous nos partos seguintes) se produza no mes de maio.
Radio Galega Música
Radio Galega Música é unha emisora pública galega integrada na Corporación de Radio-Televisión de Galicia que comezou a emitir o 3 de marzo de 2004 por FM, DAB e internet.
Características
Emite en formato radiofórmula, aínda que na súa programación tamén teñen cabida as clases para adultos e de galego, así como programas de divulgación musical, como o clásico Lume na palleira.
Desde a mudanza da súa dirección en 2009, a presenza na emisora de grupos e cantantes en lingua galega foise reducindo, ocupando en 2021 menos dun terzo do tempo emitido. Este feito envolveu a emisora na polémica, ao considerar algúns grupos políticos que non se están a cumprir o artigo terceiro dos propios estatutos da CRTVG.
Pontificia Universidade Católica de Chile
miniatura|190px|O escudo da universidade. A Pontificia Universidade Católica de Chile (en castelán: Pontificia Universidad Católica de Chile) é unha universidade chilena coa súa sede central situada na cidade de Santiago de Chile. A universidade foi fundada o 21 de xuño de 1888 grazas á iniciativa do Arcebispo de Santiago de Chile, Mariano Casanova e o primeiro reitor da institución foi Joaquín Larraín Gandarillas.
A institución de ensino superior é unha das mellores universidades de Chile e de América do Sur. No 2010, aproximadamente o 48% dos mellores alumnos de Chile foron matriculados na universidade. Desde o 2010, o reitor da institución é Dr.Ignacio Sánchez.
Arturo Valls
Arturo Valls Mollá, nado en Valencia o 24 de marzo de 1975, é un actor e presentador de televisión español.
Biografía
Naceu no barrio de La Punta (Valencia). Estudou no instituto San Vicente Ferrer. Comezou a carreira de Xornalismo en Valencia, a cal abandonou cando empezou como reporteiro nunha televisión local da mesma cidade (Valencia Te Ve), un magacín presentado por Laura Pérez Vehí chamado La luna de Valencia, e tendo como compañeira de programa a Carmen Alcayde.
O seu debut nunha televisión nacional foi en 1996, como reporteiro na primeira etapa de Caiga Quien Caiga, que presentaba o Gran Wyoming. Unha vez que finalizou o programa en 2002, foi fichado pola FORTA, onde presentou o programa X cuánto?, que se emitiu en varias cadeas autonómicas españolas como Telemadrid ou Canal 9 e posteriormente presentou o espazo de zapping Licencia para mirar, onde protagonizou monólogos e sketches.
Máis tarde colaboraría con Florentino Fernández e Nuria Roca no programa de humor UHF de Antena 3. Despois presentou durante un curto espazo de tempo Los Más, xunto a Silvia Jato. Finalmente, recalou de novo en Telecinco, substituíndo durante uns meses a Jesús Vázquez como presentador do concurso Allá tú. Tamén participou na serie Gominolas, emitida por Cuatro, que só durou 7 capítulos en antena.
Interveu ocasionalmente en capítulos de varias series televisivas como Un paso adelante, 7 vidas e Aída. Por outra banda, desenvolveu a súa faceta de actor na gran pantalla nas películas El corazón del guerrero e Torrente 2: Misión en Marbella.
Foi Jesús Quesada en Camera Café e posteriormente interpretou o mesmo personaxe en ¡Fibrilando!. Tamén colaborou esporadicamente en Muchachada Nui.
En 2008 filmou a película 8 citas xunto a Fernando Tejero entre outros.
En decembro de 2009 estrea o programa Vaya tropa en Cuatro que é retirado pouco despois polos seus baixos índices de audiencia. En xullo de 2010 protagoniza a parodia La isla de los nominados e no verán de 2011 ficha por Antena 3 para presentar o concurso ¡Ahora caigo!, concurso que na súa primeira emisión fíxose co liderado da noite e co minuto de ouro, sendo un gran triunfo.
Tras aparecer como invitado especial na primeira edición do programa Tu cara me suena, na segunda edición é un dos oito concursantes.
O 23 de outubro de 2012 Arturo Valls presentou xunto a Patricia Conde a gala dos Neox Fan Awards en Neox.
Música
Participación como cantante na gravación do disco "Los pitufos maquineros".
Garzota
A garzota (Egretta garzetta) é unha garza (ave da familia Ardeidae ou Ardeidos) de pequeno tamaño.
Descrición
A garzota adulta mide de 55 a 65 cm de lonxitude e ten unha envergadura de alas de 88 a 106 cm. Pesa entre 350 e 550 gramos. A plumaxe é completamente branca. As patas, moi longas, son negras e os pés e o bico amarelos. Ten unha marca sen plumas entre o bico e os ollos de cor verde agrisado. Na época de cría ós adultos médranlles dúas plumas longas na caluga e outras, moi vaporosas, no peito e no lombo; a mancha sen plumas que teñen entre o peteiro e os ollos faise vermella ou azul.
Os exemplares inmaturos son semellantes ós adultos que non están en época de cría, pero teñen as patas e os pés máis mouros.
Domenico Scarlatti
Giuseppe Domenico Scarlatti, nado en Nápoles o 26 de outubro de 1685 e finado en Madrid o 23 de xullo de 1757, foi un compositor italiano de música barroca. É coñecido especialmente pola composición de sonatas para clavicémbalo.
Pico, Aguada, Carballedo
Pico é un lugar da parroquia de Aguada, no concello lugués de Carballedo na comarca de Chantada. Segundo o INE en 2016 tiña 5 habitantes (2 mulleres e 3 homes).
Garzota
Distribución
A área orixinal de cría comprende zonas húmidas en áreas temperadas de Europa, Asia, África e Australia.
Pico, Aguada, Carballedo
Toponimia
O topónimo é un orónimo que deriva do latín, alto dun monte. .
Garzota
Distribución
En Europa estaba restrinxida á zona sur ata os anos 1950, momento no que empezou a ser máis común no oeste de Francia e despois na súa costa norte. En 1979 criou nos Países Baixos, feito que se repetiu nos anos 90. En Gran Bretaña, onde era unha especie esporádica, cría desde 1996 en Inglaterra e dende o 2002 en Gales. En 1997 detectáronse os seus niños por primeira vez en Irlanda.
En América foi detectada en 1954 en Barbados, onde empezou a criar en 1994. Aparecen cada vez con máis regularidade no continente, dende Brasil e Suriname no sur a Newfoundland e Quebec no norte.
Nas áreas máis cálidas da súa distribución son aves sedentarias; as poboacións do norte emigran á África ou ó sur de Asia, dependendo da zona de orixe. Despois da estación de cría poden facer desprazamentos cara o norte, o que probablemente favoreceu a súa recente expansión.
Subespecies
Divídese, polo menos, en dúas subespecies identificadas:
Outras garzas, consideradas antes subespecies da garzota, son agora clasificadas como especies separadas:
Reprodución
thumb|Egretta garzetta esquerda|miniatura|180px|Adulto coa plumaxe de verán esquerda|miniatura|180px|Garzota en Oleiros esquerda|miniatura|180px|Vídeo de Egretta garzetta na [[ría do Burgo]].
Crían en colonias, a miúdo mesturadas con outras especies, en xeral en plataformas feitas de paus nas árbores ou arbustos ou entre canavais ou zonas de bambú. Nalgunhas áreas, coma Cabo Verde, fan os niños en acantilados. As parellas defenden un territorio de cría pequeno, duns 3 ou 4 metros ó redor do niño. Poñen de 3 a 5 ovos que chocan os dous adultos. Os ovos son ovais e de cor verde azulada. Os polos rompen a casca despois de entre 21 e 25 días de incubación. Son brancos cando nacen e poden voar cando cumpren entre 40 e 45 días de vida.
Alimentación
As garzotas cazan en augas pouco fondas, moitas veces camiñando coas alas abertas ou arrastrando os pés. Outras veces fican sen moverse e cazan á espreita. Comen gran variedade de animais pequenos, coma peixes, anfibios, crustáceos e insectos.
Status
Foron moi buscadas noutro tempo, coma outras garzas, polas súas plumas. A situación foi particularmente extrema no século XIX, cando mesmo se criaron en granxas para poder arrincarlle-las plumas sen ter que matalas. A fin da moda dos sombreiros con plumas e as leis de conservación permitiron a recuperación da especie.
Austin Spurs
Os Austin Spurs son un equipo da NBA Development League con base en Cedar Park, Texas. Xogan os seus partidos coma locais no Cedar Park Center.
Historia
O 28 de xuño de 2007, os Toros foron adquiridos polos San Antonio Spurs, catro veces campións da NBA, converténdose no segundo equipo da historia da D-League en ser propiedade dun equipo da NBA, despois de que os Los Angeles D-Fenders foran adquiridos polos Los Angeles Lakers en 2006.
O 9 de agosto de 2010, os Toros anunciaron que para o comezo da tempada 2010-11, comezarían a xogar no Cedar Park Center, deixando atrás o Austin Convention Center.
O 28 de abril de 2012, os Toros derrotaron ós Los Angeles D-Fenders no terceiro partido das Finais da NBA D-League para conseguir o primeiro campionato da historia da franquía.
O 15 de outubro de 2014, o equipo anunciou o cambio do seu nome a Austin Spurs, en referencia ó seu equipo pai, os San Antonio Spurs.
Miguel Arias Cañete
Miguel Arias Cañete, nado en Madrid o 24 de febreiro de 1950, é un político español membro do Partido Popular e Ministro de Agricultura, Alimentación e Medio Ambiente do Goberno de España desde o 22 de decembro de 2011. O 9 de abril de 2014 foi seleccionado polo seu partido para encabezar a lista electoral ao Parlamento Europeo. Anteriormente xa ocupara ese mesmo cargo entre os anos 2000 e 2004.
Traxectoria
Casado con Micaela Domecq e Solís-Beaumont, novena filla de Juan Pedro Domecq Díez e de Matilde de Solís-Beaumont e Atienza (filla dos marqueses de Valencina), coa que ten tres fillos. Foi, xa que logo, cuñado do gandeiro Juan Pedro Domecq. Este irmán da súa esposa, ata o seu falecemento en 2011, estaba casado coa condesa do Asalto, María Teresa Morenés y Urquijo, que é curmá doutro ministro do goberno de Mariano Rajoy, Pedro Morenés.
Carreira política
Membro de Alianza Popular, foi parlamentario autonómico andaluz entre 1982 e 1986. Foi senador nas lexislaturas V e VII pola circunscrición de Cádiz. Membro do Parlamento Europeo entre 1986 e 1999, período durante o cal foi presidente das comisións de Agricultura e de Política Rexional. Nas eleccións locais de 1995, foi elixido concelleira de Cádiz, permanecendo no Concello ata 2000. En devandito ano foi nomeado ministro de Agricultura e Pesca por José María Aznar, permanecendo no cargo ata o seu cesamento tralas eleccións xerais de 2004, sendo elixido deputado por Cádiz. Tamén en 2004 foi nomeado ademais secretario de economía do PP.
Ministro de Agricultura, Alimentación e Medio Ambiente
O 22 de decembro de 2011 Mariano Rajoy nomeouno Ministro de Agricultura, Alimentación e Medio Ambiente do Goberno de España. Ás dúas semanas de tomar posesión do cargo anunciou que ía propoñer unha reforma "moi profunda" da Lei de Costas, unha lei que o anterior goberno do Partido Popular de José María Aznar aplicou mentres estivo no poder (e do que Arias Cañete formou parte), para autorizar novos usos na primeira liña da costa e así "poñer en valor" o litoral, ademais de prorrogar as concesións xa existentes. Entre as súas principais actuacións estes dous anos destaca a aplicación en España da Política Agrícola Común ( PAC). Cañete destacou os 47.000 millóns de euros conseguidos por España para o período 2014-2020 e subliñou que o modelo de aplicación da PAC permitirá a todos os sectores agrarios e gandeiros seguir sendo competitivos.
Tamén aprobou o acordo pesqueiro UE-Marrocos, que permitirá que a frota española volva a faenar nesas augas nos próximos meses. En materia de Medio Ambiente, destaca a súa reforma da Lei de Costas, unha norma que, segundo o ministro, resolve a "maior parte" dos problemas pendentes que tiña España na materia.
Na primavera de 2014 cesou como ministro para liderar a candidatura do PP ás eleccións europeas.
9.0: Live
9.0: Live é o primeiro álbum de directos do grupo Slipknot. Foi gravado nos anos 2004 e 2005 durante a xira mundial que fixo o grupo para promociona-lo seu álbum de estudio Vol. 3: (The Subliminal Verses). Publicado por Roadrunner Records o 1 de novembro de 2005, contén temas dos tres primeiros álbums de estudio do grupo: Slipknot, Iowa eVol. 3: (The Subliminal Verses). Chegou a estar entre os vinte primeiros postos nas listas de vendas de Austria e os Estados Unidos, e foi certificado coma disco de ouro, recibindo en xeral críticas positivas dos medios especializados.
Posición nas listas
Máxima posición acadada nas listas de vendas por país
Notas
Todas en inlgés agás cando se indica o contrario
Joaquín Milans del Bosch
Joaquín León Milans del Bosch y Carrió, nado en Barcelona o 6 de xuño de 1854 e finado en Madrid o 1 de setembro de 1936, foi un militar español. Con Joaquín, culminou a orientación ideolóxica da familia Milans del Bosch. Tradicionalmente foran militares liberais, pero durante o século XX aliñáronse cos sectores máis reaccionarios.
Primeiros anos
Orfo de pai aos tres anos, creceu baixo a protección do seu tío Lorenzo. Ingresou moi novo na arma de Cabalería e viviu a restauración borbónica, abrazando a causa afonsina. Loitou na Terceira guerra carlista, en Melilla (1893) e en Filipinas (1897-1898), onde coincidiu con Miguel Primo de Rivera, o futuro ditador. Trala firma do pacto de Biak-na-Bató regresou á península, onde, logo de ocupar algúns destinos militares e diplomáticos, foi nomeado axudante do rei Afonso XIII e Xentilhome de cámara con exercicio. Moi ligado sempre ao monarca, tivo posteriormente destinos en Madrid e Marrocos, onde foi ascendido a tenente xeneral.
Capitán Xeneral de Cataluña
Tralo fin da Primeira guerra mundial (1918), foi nomeado capitán xeneral de Cataluña. A situación do territorio era entón moi tensa debido á crise económica que provocou o cesamento de exportacións aos países en guerra, e ás subidas de prezos. O obreirismo, liderado pola Confederación Nacional do Traballo (CNT) organizouse e loitaba contra os pistoleiros da patronal.
Ignorando as ordes do goberno Joaquín Milans do Bosch púxose á beira dos patronos e aplicou métodos militares na represión dos conflitos sociais, á vez que os pistoleiros patronais actuaban con total impunidade. Para reprimir a folga da Canadiense, ata chegou a autorizar a creación dun somatén, pagado polos patronos, que puxo ao servizo do xeneral Martínez Anido, gobernador militar de Barcelona. Milans do Bosch sentíase apoiado polas clases altas da sociedade catalá, e ata que non chegaron ordes directas do rei Afonso XIII, empuxado polas Cortes, non dimitiu (1920). De feito, foi invitado a cerimonias e vodas da aristocracia barcelonesa. O rei, para recompensar a súa obediencia e os seus anos de servizo, nomeouno xefe da Casa Militar da Casa Real.miniatura|[[1928 Derribo de as catro columnas de Montjuic, símbolo do catalanismo actualmente recuperadas.]]
Gobernador civil de Barcelona
Tras deixar a xefatura da Casa Militar do rei en xuño de 1924 por pasar á reserva, tres meses despois foi chamado polo seu amigo Miguel Primo de Rivera para ser gobernador civil de Barcelona (1924-1929).
Conxuntamente co ministro de Gobernación e o capitán xeneral de Cataluña, levou a cabo unha intensa campaña anticatalanista. Clausurou o campo do Fútbol Club Barcelona e o Orfeón Catalán (1925), prohibiu entidades excursionistas e culturais e suspendeu e multou a diarios e revistas. Trala caída do ditador foi destituído, retirándose a Madrid. Entre outubro de 1927 e febreiro de 1930 fora membro da Asemblea Nacional Consultiva, "por dereito propio", isto é, por designación directa do ditador.
Trala sublevación militar do 18 de xullo de 1936, que deu orixe á Guerra civil, Joaquín Milans do Bosch non quixo abandonar Madrid, aínda habendo ter a ocasión de refuxiarse na embaixada de Turquía, ao estar o seu fillo Mariano detido. O 31 de agosto foi detido por milicianos, sendo fusilado sen xuízo algún nas tapias do cemiterio do Leste ao día seguinte.
La Voz de Cariño
La Voz de Cariño foi un periódico editado en Cariño en 1917.
Historia e características
Subtitulado Periódico quincenal dedicado a la defensa y fomento de Santa Marta de Ortigueira, apareceu o 15 de xuño de 1917. Estaba dirixido por José Herrero. Editábase na Imprenta Fojo. Só se coñece o primeiro número.
Sóller
250px|miniatura|Localización de Sóller. Sóller é un concello das Illas Baleares. Esténdese por unha área de 42,8 km² onde no ano 2007 vivían 13.194 habitantes. Encóntrase na illa de Mallorca.
Demografía
Evolución da poboación de Sóller dende o ano 1950 ata agora:
miniatura|dereita|275px|Vista do porto de Sóller. miniatura|dereita|275px|Tranvía no Porto de Sóller.
Política
A repartición de escanos quedou deste xeito:
Quelea
miniatura|240px|Badada de [[Quelea quelea sobre unha fonte de auga.]] Quelea é un xénero de aves da orde dos paseriformes, suborde dos oscines, infraorde dos paséridos, encadrado na familia dos ploceidos.
O xénero comprende tres especies propias da África subsahariana.
Descrición
O xénero foi descrito en 1850 polo naturalista alemán Ludwig Reichenbach.
Etimoloxía
O nome científico Quelea probabelmente sexa un nome tribal africano.
Especies
O xénero comprende as seguintes tres especies, coas subespecies que se indican:
Quelea Reichenbach, 1850
Características
miniatura|300px|Bandada de Quelea quelea. Son aves gregarias de pequeno tamaño, como o dos gorrións, con peteiros adaptados para comeren sementes, que apañan cos seus robustos picos cónicos, e complementan a súa dieta con insectos, especialmente na época de cría. A súa preferencia polos grans fai que se consideren unha praga para a agricultura.
A construción dos niños, como en todas especies de ploceidos, está a cargo dos machos, e o utilizan como unha forma de exhibición para seduciren ás femias. Os materiais usados para a súa construción son fibras finas de herba entretecida. Son grandes, e os penduran no extremo dunha póla.
Como todas es especies de ploceidos son paxaros gregarios que a miúdo crían en colonias, de forma que moitos niños colgan da mesma árbore. Constrúen os seus niños xuntos, moitas veces varios nunha rama. As colonias poden encontrarse cerca de corpos de auga.
A especie Quelea quelea ten a fama de ser a ave máis numerosa do mundo.
Filoxenia
Segundo unha análise recente de ADN, Quelea quelea é irmán dun clado que agrupa ás outras dúas especies do xénero Quelea, Q. cardinalis e Q. erythrops. E o xénero pertence ao grupo dos chamados verdadeiros tecedores (subfamilia dos ploceinos), e está máis relacionado con Foudia, un xénero que comprende sete especies que se encontran nas illas do océano Índico occidental. Este clado é irmán das especies asiáticas do xénero Ploceus.
A seguinte árbore filoxenética representa unha visión actual das relacións entre as especies de Quelea e os seus parentes máis achegados.
Cláudia Abreu
Cláudia Abreu Fonseca, nada en Río de Xaneiro o 12 de outubro de 1970, é unha actriz brasileira. Licenciada en Filosofía pola Pontifícia Universidade Católica do Rio de Janeiro (PUC) de Río de Xaneiro, Cláudia Abreu está casada co cineasta José Henrique Fonseca, con quen ten catro fillos, Maria (2001), Felipa (2007), José Joaquim (2010) e Pedro Henrique (2011).
Behra-Porsche
"Behra-Porsche" foi un construtor de Fórmula Un que participou en catro grandes premios do campionato do mundo durante as tempadas de e. Comezou e terminou dúas carreiras, ambas na tempada 1960, pero non logrou ningún punto no campionato.
O coche fixo a súa presentación no Gran Premio de Mónaco de 1959, coa boa amiga de Behra María Teresa de Filippis ao volante. De Filippis non puido cualificar, e o coche non iniciou a carreira.
Tralo Gran Premio de Francia de 1959, Behra foi despedido do equipo de Ferrari tras un altercado co director do equipo. Isto significou, que Behra puido competir co seu propio Behra-Porsche no seguinte Gran Premio de Alemaña.
O Gran Premio de Alemaña foi o único que se celebrou no circuíto de AVUS en Berlín. Behra non só participaba no Behra-Porsche no Gran Premio, tamén participaba co seu RSK sportscar nunha carreira de apoio. Foi nesta carreira o 1 de agosto de 1959 xusto antes do Gran Premio, na que Behra morreu, trompeou sobre a cima do infame peralte do AVUS saíndo despedido do seu vehículo. Behra golpeou unha hasta da bandeira e caeu ao chan, fracturando o cranio e rompendo moitas costelas. Morreu no impacto.
Logo da morte de Behra, o Behra-Porsche foi adquirido por Lloyd Casner para o equipo de Casner Motor Racing. A primeira das dúas saídas do Behra-Porsche en 1960 foi no Gran Premio da Arxentina o 7 de febreiro de 1960 pilotado por Masten Gregory (EE.UU.), que terminou 12º na carreira, 4 voltas detrás do líder. Cara á segunda metade da tempada, Fred Gamble converteuse no último piloto en pilotar o Behra-Porsche nun Gran Premio do Campionato do Mundo. O Gran Premio de Italia, que destacou por un boicot dos tres equipos británicos, Gamble ocupou o décimo lugar. Foi o último a 9 voltas do gañador.
Resultados Completos na Fórmula Un
(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.
Arquidiocese católica latina de Esmirna
A arquidiocese de Esmirna (en latín: Archidioecesis Smyrnensis) é unha sé metropolitana católica latina en Turquía. En 2006 tiña xurisdición sobre arredor 1.950 bautizados. O seu arcebispo actual é o franciscano Martin Kmetec.
Historia
O cristianismo foi predicado aos habitantes de Esmirna moi cedo, e xa no ano 93 existía unha comunidade cristiá guiada por un bispo para quen o apóstolo Xoán tiña palabras de eloxio. Consérvanse dúas cartas escritas no século II por san Ignacio de Antioquía aos cristiáns de Esmirna e ao seu bispo Policarpo.
A antiga sé (non latina), inicialmente sufragánea da arquidiocese de Éfeso, arredor do século IX foi elevada ao rango de sé metropolitana, con cinco dioceses sufragáneas: Focea, Magnesia ad Sypilum, Clazomenae, Arcangelo e Petra.
Dominique Perrault
Dominique Perrault nado en Clermont-Ferrand (Auvernia) o 9 de abril de 1953, é un arquitecto francés.
Arquidiocese católica latina de Esmirna
Historia
Na época das Cruzadas, en 1318 foi elixido bispo de Esmirna Guillaume Adam, dominico francés que volvía dunha misión en Persia.
En 1625 os católicos de Esmirna non superaban os 65 fieis, e a antiga catedral, dedicada a San Policarpo, fora transformada en mesquita polos Turcos. Unha nova catedral, dedicada á Virxe, foi construída polos venecianos.
A arquidiocese, dende 1659 vigairía apostólica, foi restabelecida polo papa Pío VII o 18 de marzo de 1818 coa bula Apostolatus officium. A sé non ten ninguna sufragánea.
O 20 de agosto de 1931 cedeu a illa de Lesbos á diocese de Quíos.
Territorio
A sé arcebispal é a cidade de Esmirna, onde se atopa a catedral de San Xoán. No territorio da arquidiocese está a antiga cidade de Éfeso, e nela a Casa da Virxe María, a poucos quilómetros da cidade de Selçuk. Outro lugar de peregrinación son o bosque de san Xoán, unha igrexa que leva o seu nome, e a prisión onde foi confinado san Paulo.
Vigairos apostólicos de Asia Menor e Arcebispos de Esmirna
Os vigairos apostólicos de Asia Menor, co título de "arcebispos de Esmirna" (sé titular) foron os seguintes:
Arcebispos de Esmirna
Dende o restabelecemento da arquidiocese, os arcebispos teñen sido os seguintes:
Mariñaos, Carboentes, Rodeiro
Mariñaos é un lugar da parroquia de Carboentes, no concello pontevedrés de Rodeiro, na comarca do Deza. Segundo o INE, no 2008 tiña 12 habitantes (5 homes e 7 mulleres), o que supón unha diminución de 3 habitantes con respecto ao ano 2000.
Sineu
250px|miniatura|Localización de Sineu miniatura|dereita|250px|Vista aérea de Sineu Sineu é un concello das Illas Baleares. Esténdese por unha área de 47.74 km² onde no ano 2007 vivían 3.248 habitantes. Encóntrase na illa de Mallorca.
Demografía
Evolución da poboación de Sineu dende o ano 1950 ata agora:
El Pueblo de Cariño
El Pueblo de Cariño foi un semanario editado en Cariño en 1919.
Historia e características
Subtitulado Semanario defensor de los intereses de Cariño, apareceu o 10 de xaneiro de 1919. Estaba dirixido por Manuel Taracido. Editábase na Imprenta Fojo. O último número que se conserva é o 14, do 22 de maio de 1919.
Eurocopa de Fútbol Francia 2016 - Grupo C
O Grupo C da UEFA Euro 2016, organizada por Francia, estivo composto por catro equipos que se enfrontaron entre si nun total de seis encontros. Ao termo dos mesmos os dous con maior cantidade de puntos, e, así como a debutante  como un dos mellores terceiros, clasificáronse á seguinte fase. Quedou eliminada no último posto.
Participantes
O Grupo C estivo composto polas seguintes seleccións:
Shawn Marion
Shawn Dwayne Marion, nado o 7 de maio de 1978 en Waukegan, Illinois, é un ex xogador de baloncesto profesional estadounidense que desenvolveu toda a súa carreira na National Basketball Association (NBA) principalmente nos Phoenix Suns e nos Dallas Mavericks, franquía coa que gañou o seu único anel de campión en 2011. Tamén xogou nos aínda que tamén xogou en Miami Heat, Toronto Raptors e Cleveland Cavaliers. Cunha altura de 2,01 metros xogaba tanto de ala como de ala-pivote.
Universidade
Procedente do Instituto Clarksville en Clarksville, Tennessee, Marion asistiu á Universidad de Vincennes, onde gañou o "Allen J. Bradford NJCAA Region 12 MVP" en dúas ocasións antes de chegar á UNLV. No seu ano júnior cos Rebels, liderou ao equipo en anotación, facendo 18.7 puntos por partido, e en rebotes, con 9.3. En 29 partidos, taponou 54 tiros e roubou 73 balóns. O 22 de febreiro de 1999, nun partido televisado a nivel nacional ante Texas Christian, Marion conseguiu 34 puntos, 21 rebotes e 6 roubos na derrota do seu equipo por 76-72.
En Vincennes, Marion disputou as súas dúas primeiras tempadas, facendo na primeira 23,5 puntos, 13,1 rebotes, 2,9 tapóns e 2,0 roubos por partido. Foi nomeado MVP do National Junior College All-Star Game ao anotar 21 puntos, 16 rebotes e 9 asistencias. Na súa primeira tempada universitaria, os seus números foron: 23.3 puntos e 12.8 rebotes por encontro, sendo posteriormente retirada a súa camiseta. Tras só unha campaña na División I da NCAA, Marion deu o salto á NBA.
NBA
Foi seleccionado polos Phoenix Suns na novena posición do Draft de 1999. Na súa primeira tempada na NBA, rematou quinto en anotación dos Suns con 10.2 puntos por partido, terceiro en rebotes con 6.5 e segundo en tapóns con 1.04 en 51 partidos, xogando 38 deles coma titular. Ademais, logrou sete dobres-duplas e 8 partidos con 10 rebotes ou máis. Ao rematar a tempada regular, foi nomeado nos segundo mellor quinteto de rookies.
Na súa segunda campaña, chegou a explosión de Marion, consagrándose coma un dos aleiros máis prometedores da liga ao facer 10,7 rebotes, primeiro xogador na franquía dende Charles Barkley en superar a barreira da decena de rebotes nunha tempada. Ademais, complementounos con 17.3 puntos e 1.67 roubos de balón. O 26 de febreiro foi por primeira vez o mellor xogador da semana na NBA, tras liderar aos Suns a catro partidos consecutivos con vitoria nos que promediou 21.8 puntos, 13.5 rebotes e un 57.6% en tiros de campo.
En 2003 foi elixido por primeira vez no All-Star, xogando coma reserva do equipo da Conferencia Oeste. En dita tempada foise ata os 21.2 puntos e 9.5 rebotes en 81 partidos. Repetiría presenza en 2005 e 2006.
En 2004, Marion participou nos Xogos Olímpicos de Atenas logrando a medalla de bronce coa súa selección. Tamén formou parte do fracaso da USA Basketball no Mundial de Indianápolis de 2002, onde o equipo non conseguiu ningunha medalla. Marion disputou un total de 22 partidos coa selección norteamericana. Tras oito tempadas e media nos Suns, na campaña 2007-2008 Marion foi traspasado a Miami Heat xunto con Marcus Banks a cambio dun Shaquille O'Neal moi lastrado polas lesións. O 13 de febreiro de 2009 foi traspasado a Toronto Raptors xunto con Marcus Banks por Jermaine O'Neal e Jamario Moon. Máis tarde, o 9 de xullo de 2009 pasa a formar parte dos Dallas Mavericks.
Siemens AG
Siemens AG (en alemán pronunciado [ˈziːməns], pronúnciase "simens") é unha empresa multinacional formada por un conxunto de empresas que traballan no campo da enxeñería eléctrica, electrónica, telecomunicacións, equipamento enerxético, automoción, equipamento médico e iluminación, así como en servizos especializados en diversos campos industriais, o transporte e as telecomunicacións. A súa sede central está en Berlín e Múnic. A empresa opera en 190 países e practicamente en tódolos sectores tecnolóxicos e industriais.
A décimo cuarta Conferencia Xeral de Pesos e Medidas en 1971 aprobou chamar siemens e símbolo S á unidade derivada no Sistema Internacional de Unidades para medir a condutividade eléctrica en memoria e recoñecemento de Ernst Werner von Siemens.
A cotización das accións de Siemens inclúense na base de cálculo dos seguintes índices bolsistas: DAX, S&P Global 100, Dow Jones EuroStoxx 50, Dow Jones Stoxx 50 e Dow Jones Global Titans 50.
Historia
A empresa foi fundada polo alemán Werner von Siemens enxeñeiro, inventor, científico, coñecido político e activista social. Fundou a empresa co apoio financeiro de Johann Georg Halske co nome de: Telegraphen-Bauanstalt Siemens & Halske o 12 de outubro de 1847 en Berlín para a fabricación de telégrafos. A partir de 1897 a empresa pasou a chamarse Siemens & Halske AG. En 1849 construíu a primeira liña telegráfica entre Berlín e Frankfurt e de seguido as liñas Berlín Colonia, Hamburgo, Breslau e Stettin. Ese mesmo ano inaugurou a súa primeira delegación no estranxeiro, en Londres. En 1853 Siemens & Halske iniciou a construción da rede telegráfica de Rusia cunha lonxitude de 10.000 Km dende Finlandia ata Crimea.
En 1881 creou a primeira fábrica europea de bombillas incandescentes a que sería o inicio de Osram. A empresa foi das primeiras en ofrecer asistencia social e melloras laborais aos seus empregados, plans de pensións, comedores de empresa ou redución de xornada laboral.
En 1903 asóciase con AEG e fundan a compañía Gesellschaft für drahtlose Telegraphie (coñecida como Telefunken). En 1914 a empresa xa era unha das máis grandes do mundo. A primeira guerra mundial fixo que perdese moitas das súas filiais no estranxeiro que foron nacionalizadas, perdeu patentes e mercados. En 1918 asociada con AEG crea Osram. En 1923 inicia a súa asociación con Fuji. En 1925 inicia a produción de equipamento médico como o de raios X.