cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Puro vicio
Sinopse
En 1970, Shasta Fay Hepworth visita a casa da praia do seu antigo mozo, Larry "Doc" Sportello, un hippie investigador privado en Gordita Beach, Os Ánxeles. Ela fálalle do seu novo amante, Michael Z. "Mickey" Wolfmann, un rico desenvolvedor de bens raíces, e pídelle que a axude a evitar que a esposa de Mickey e o seu amante secuestren a Mickey e o envíen a un manicomio. Doc reúnese con Tariq Khalil, un membro da familia Black Guerrilla. Khalil contrata a Doc para atopar a Glen Charlock, membro da Irmandade Aria que coñeceu no cárcere, que lle debe cartos e é un dos escoltas de Wolfmann. Doc visita o proxecto Mickey's Channel View Estates e entra no único negocio do centro comercial en desenvolvemento, un salón de masaxes. Busca nas instalacións a Charlock, mais golpéano cun bate e derrúbase.
O xuíz
O xuíz (en The Judge) é un filme estadounidense de 2014 dirixido por David Dobkin. Está protagonizado por Robert Downey Jr., Robert Duvall, Vera Farmiga, Vincent D'Onofrio, Jeremy Strong, Dax Shepard e Billy Bob Thornton. Estreouse nos Estados Unidos o 10 de outubro de 2014. Recibiu valoracións dispares por parte da crítica, quen eloxiou as interpretacións de Duvall e Downey, así como a banda sonora de Thomas Newman, mais criticaron o guión e a falta de desenvolvemento dos personaxes secundarios.
Estreouse en galego o 10 de novembro de 2020 a través da TVG.
Tito Valdés
Jesús Valdés Álvarez, máis coñecido como Tito Valdés, nado en Santiago de Compostela o 10 de outubro de 1949, é un exfutbolista galego, que xogaba como centrocampista. Integrante histórico do Burgos CF, é o xogador que máis veces vestiu a súa camiseta e foi o seu último capitán antes da desaparición do club.
Comezou a súa carreira no Compostela, pasando logo ao Ourense, co que logrou o ascenso a Segunda División na tempada 1972/73. En 1974 fichou polo Burgos, no que militou durante 9 tempadas ata a desaparición do club en 1983, disputando 321 encontros oficiais e marcando 62 goles, 21 deles na Primeira División, na que militou catro anos. Retirouse xogando co sucesor do Burgos CF, o Real Burgos, na Terceira División.
Traxectoria
De regreso ao Compostela xogou na Terceira División, descendendo ao remate da tempada 1969/70 e recuperando a categoría na seguinte, ao proclamarse campión da Serie A. En 1972 fichou polo Ourense, tamén de Terceira, co que logrou o ascenso á Segunda División na súa primeira tempada. Disputou case todos os encontros da tempada 1973/74 na categoría de prata, tendo como compañeiro habitual no centro do campo a Antonio Ordax, e marcou dous goles.
En xullo de 1974, trala marcha ao Burgos do adestrador do Ourense, o coruñés Naya, o xogador foi traspasado ao club burgalés. Debutou co seu novo club na primeira xornada da tempada 1974/75 da Segunda División contra o Valladolid e foi titular durante case todos os partidos da campaña, marcando un total de 8 goles. Na seguinte tempada o Burgos proclamouse campión, ascendendo así á Primeira División por segunda vez na súa historia. Valdés contribuíu con 9 goles, incluído un triplete contra o Castellón, e anotou 3 máis na Copa do Xeneralísimo.
Na tempada 1976/77 debutou na máxima categoría do fútbol español, e fíxoo marcando un gol na primeira xornada contra o Espanyol no Plantío. Con Marcel Domingo como adestrador, o Burgos logrou a permanencia por primeira vez na súa historia. Valdés disputou 30 dos 34 encontros de liga, e marcou 8 goles, aos que sumou outros 3 na Copa do Rei. O equipo mantívose durante catro tempadas na máxima categoría, disputando Valdés 114 encontros e converténdose no máximo goleador do club en Primeira, con 21 goles. Tralo descenso na tempada 1979/80, continuou tres tempadas máis no club, actuando como capitán e acadando os 321 partidos oficiais, cifra récord na historia do club. O Burgos CF desapareceu en 1983, e Valdés renunciou a mellores ofertas para xogar no novo Real Burgos, co que marcou outros 9 goles na Terceira División antes de retirarse en 1984.
Vida persoal
É pai do xogador de squash e preparador físico Roberto Valdés, que traballou durante anos co adestrador Luisito en equipos como o Racing de Ferrol, o Ourense ou o Pontevedra. É ademais sogro do exfutbolista e adestrador Gelucho.
Orly (filme)
Orly é un filme franco-alemán dirixido por Angela Schanelec. Foi rodado no aeroporto de Orly e estreouse no Festival Internacional de Cinema de Berlín o 13 de febreiro de 2010, proxectándose no Festival de Cinema dos Ánxeles ese mesmo ano. Durante a produción, o título inicial do filme era Orly, Poem 1-4. A rodaxe comezou o 4 de xaneiro de 2009 e durou até finais dese mesmo mes.
Heraldo de Valdeorras
Heraldo de Valdeorras foi un periódico editado no Barco de Valdeorras en 1915.
O Ermidón, Montefurado, Quiroga
O Ermidón é un lugar da parroquia de Montefurado, no concello lucense de Quiroga na comarca de Quiroga.
Rocha ultramáfica
miniatura|upright=1.35|[[Peridotita, un tipo de rocha ultramáfica.]] As rochas ultramáficas, tamén chamadas rochas ultrabásicas (aínda que os dous termos non son totalmente equivalentes) son rochas ígneas e metaígneas cun contido de sílice moi baixo (de menos do 45%), xeralmente con >18% de MgO, alto contido en FeO e baixo en potasio, que están compostas dunha proporción xeralmente maior do 90% de minerais máficos (de cores escuras e altos en magnesio e ferro). O manto terrestre está composto de rochas ultramáficas. O termo ultrabásico é máis inclusivo porque comprende rochas ígneas cun contido baixo en sílice que poden non estar extremadamente enriquecidas en Fe e Mg, como carbonatitas e rochas ígneas ultrapotásicas.
O maior afloramento de rochas ultrabásicas de Galicia está na serra do Careón.
Rochas ultramáficas intrusivas
miniatura|400px|Diagrama de clasificación da IUGS das rochas intrusivas ultramáficas baseado nas porcentaxes modais de minerais máficos. A área verde representa as [[perodotitas típicas do manto terrestre.]] As rochas ultramáficas intrusivas atópanse a miúdo en grandes intrusións estratificadas nas que con frecuencia aparecen tipos de rochas diferenciadas. Tales tipos de rochas cumulíticas non representan a química do magma a partir do cal cristalizaron. As intrusivas ultramáficas inclúen as dunitas, peridotitas e piroxenitas. Outras raras variedades inclúen a troctolita, que ten unha porcentaxe maior de plaxioclasio cálcico. Estas gradualmente pasan a anortositas. O gabro e a norita adoitan aparecer nas porcións superiores das secuencias ultramáficas estratificadas. Tamén se encontran horneblendita e máis raramente flogopita.
Rochas ultramáficas volcánicas na Terra
Exemplos son a komatiita e o basalto picrítico. As komatiitas poden albergar depósitos de minerais de níquel.
Toba volcánica ultramáfica
A toba volcánica ultramáfica é extremadamente rara. Caracterízase por unha abundancia de olivina ou serpentina e unha escaseza ou ausencia de feldespato e cuarzo. En raros casos pode incluír depositos superficiais pouco comúns de maares de kimberlitas nos campos de diamantes do sur de África e outras rexións.
Rochas ultramáficas ultrapotásicas
Tecnicamente as rochas ultrapotásicas e rochas melilíticas considéranse un grupo separado, baseándose nos criterios do modelo de fusión, pero hai rochas ultrapotásicas e moi subsaturadas de sílice con >18% MgO, o que pode considerarse "ultramáfico".
As rochas ígneas ultramáficas ultrapotásicas como o lamprófiro, lamproíta e kimberlita sábese que acadaron a superficie da Terra, porque, aínda que non se observaron en erupcións modernas, os seus análogos antigos foron preservados.
A maioría destas rochas aparecen en diques, diatremas, lopólitos ou lacólitos e moi raramente, intrusións. A maioría das kimberlitas e lamproítas aparecen como diatremas volcánicas e subvolcánicas e maares; as lavas son virtualmente descoñecidas.
Coñécense xacementos de lamproíta do Proterozoico (mina de diamantes de Argyle) e do Cenozoico (Gaussberg, Antártida), e tamén os de lamprófiro do Devoniano (Escocia). As pipas de kimberlita do Canadá, Rusia e sur de África preservaron de forma incompleta tefra e facies de aglomerado.
Estes son xeralmente episodios de diatrema e como tales non son fluxos de lava aínda que os depósitos de tefra e cinza volcánica se conservaron parcialmente. Estes representan fusións de volátiles de baixo volume e conseguen ter unha química ultramáfica por diferentes procesos que os típicos nas rochas ultramáficas.
Rochas ultramáficas metamórficas
O metamorfismo de rochas ultramáficas en presenza de auga e/ou dióxido de carbono ten como resultado dúas grandes clases de rochas metamórficas ultramáficas: carbonato de talco e serpentinita.
As reaccións de carbonatación do talco ocorren en rochas ultramáficas no metamorfismo máis baixo da facies do xisto verde á da granulita cando a rocha en cuestión está suxeita a metamorfismo e o fluído metamórfico ten máis do 10% de proporción molar de CO2.
Cando ditos fñuídos metamórficos teñen menos do 10% de proporción molar de CO2, as reaccións favorecen a serpentinización, orixinando ensamblaxes de minerais do tipo clorita-serpentina-anfíbolo.
Distribución no espazo e no tempo
Moitas exposicións superficiais de rochas ultramáficas ocorren en complexos ofiolíticos nos que as rochas derivadas do manto profundo foron obducidas na codia continental ao longo ou por riba de zonas de subdución.
Solos e rególito sobre rochas ultramáficas
O solo de serpentina é un solo rico en magnesio e pobre en calcio, potasio e fósforo que se desenvolve no rególito derivado das rochas ultramáficas. As rochas ultramáficas tamén conteñen cantidades elevadas de cromo e níquel, que poden ser tóxicas para as plantas. Como resultado, neses solos desenvólvese un tipo distintivo de vexetación adaptada a eles. Exemplos son os bosques e páramos ultramáficos dos Montes Apalaches e o Piedmont, o "maquis húmido" das selvas de Nova Caledonia, e os bosques ultramáficos do Monte Kinabalu e outros picos de Sabah, Malaisia. A vexetación está tipicamente atrofiada e ás veces inclúe especies endémicas adaptadas aos solos.
A miúdo fórmanse sobre as rochas ultramáficas grosas rochas de cobertura de magnesita-caliche, así como lateritas e codias duras (duricrust) en ambientes tropicais e subtropicais. As ensamblaxes de flora particulares asociados con rochas ultramáficas moi niquelíferas son ferramentas indicativas para a busca de minerais.
As rochas ultramáficas meteorizadas poden formar depósitos de menas de níquel lateríticos.
Io
Detectouse o que parece ser lava ultramáfica na lúa de Xúpiter Ío, porque o mapa termográfico da superficie de Ío atopou áreas ultraquentes con temperaturas que exceden os 1200 °C. O magma que está debaixo deses puntos tan quentes está probablemente uns 200 °C máis quente, baseándose nas diferenzas de temperatura superficie-subsuperficie observadas na lava na Terra. Pénsase que unha temperatura de 1400 °C iindica a presenza de magma ultramáfico.
Mercurio
Mercurio parece ter tamén rochas volcánicas ultramáficas.
Mr. & Mrs. Smith (filme de 2005)
Mr. & Mrs. Smith é un filme estadounidense de 2005 dirixido por Doug Liman e escrito por Simon Kinberg. Está protagonizado por Brad Pitt e Angelina Jolie, no papel dun matrimonio aburrido de clase alta que de súpeto que ambos son asasinos que traballan para axencias rivais, e cada un ten a misión de asasinar ao outro. Ademais de ser un éxito comercial,  Mr. & Mrs. Smith tamén supuxo o comezo da relación amorosa de Pitt e Jolie.
Elisabetta Fiorini-Mazzanti
Elisabetta Fiorini-Mazzanti, nada en Terracina o 3 de xuño de 1799 e finada en Lindau o 23 de abril de 1879, foi unha condesa, botánica, especialista en algas e musgos, e escritora italiana.
Traxectoria
Perdeu prematuramente a súa nai, e o seu pai asumiu a formación da única filla á espera das tarefas administrativas que lle puidesen encomendar a unha persoa da súa profesión. Formouse en historia, xeografía, literatura e arte, ademais de latín, francés, inglés e alemán. Na súa primeira infancia, desenvolveu un interese pola botánica, entrando en contacto coas coleccións de plantas, coñecendo a Giambattista Brocchi (1772-1826), o seu primeiro mestre. A través deste, entrou en contacto con outras luces da época, como Giuseppe De Notaris (1805-1877), Vincenzo Cesati (1806-1883), Pietro Savi (1811-1871), Antonio Targioni Tozzetti (1785-1856), Philip Barker Webb (1793-1854), Louis René Tulasne (1815-1885), Augustin-de Pyrame Candolle (1778-1841) e Wilhelm Philipp Schimper (1808-1880). Inspirada en de Notaris en Xénova, lanzou a súa obra mestra de 1831 Sample Bryologiae Romanae, a segunda edición apareceu dez anos despois.
Aquela publicación foi moi eficaz para o estudo dos musgos en Italia. Máis tarde dedicouse case exclusivamente ao estudo das algas de auga doce, das que descubriu unha nova especie. Porén, os musgos permaneceron, como na súa obra posterior, publicada pouco antes da súa morte " Florula del Colosseo ". Mesmo un pequeno tratado de 1874 ilustra iso, onde describe un novo musgo Hypnum forbianum, da provincia de Nápoles. Sempre estivo ansiosa por aumentar o seu herbario de musgos, co apoio de diversos coleccionistas do estranxeiro, recibindo envíos incluso na súa cama de hospital, co último agasallo dunha amiga en Alemaña, consistente nun musgo de Mauricio e Ceilán.
Estéreo
Estéreo ou son estereofónico é a reprodución de son usando dous canais de son independentes nunha soa pista. O prefixo estereo- fai referencia a sólido ou en relevo. Estéreo ou Stereo pode tamén referirse a:
O romance de Astrea e Celadón
O romance de Astrea e Celadón (en Les Amours d'Astrée et de Céladon) é un filme francés de 2007 dirixido por Éric Rohmer e protagonizado por Stéphanie Crayencour e Andy Gillet. Está baseado na novela de Honoré d'Urfé L'Astree, e é o derradeiro filme dirixido por Rohmer. Estreouse en Francia o 5 de setembro de 2007.
Estreouse subtitulado en galego o 14 de novembro de 2020 a través da TVG.
Sinopse
Na Galia do século V, o pastor Celadón namórase de Astrea. Crendo erradamente que Celadón lle fora infiel, Astrea destérrao da súa vista. Celadón lánzase ao río, mais é salvado por unha ninfa. Celadón intenta volverse atopar con Astrea.
Ispansi (¡Españoles!)
Ispansi (¡Españoles!) é unha película española de 2011 dirixida e coprotagonizada por Carlos Iglesias.
Argumento
Beatriz é unha moza criada nunha familia conservadora no Madrid de 1936. Embarazada e nai sen contraer matrimonio, debe agochar o seu fillo nun orfanato. Tras o estalido da Guerra civil española, as autoridades da Segunda República Española deciden trasladar miles de nenos, entre eles os residentes en orfanatos, á Unión Soviética para protexelos dos efectos do conflito (os chamados "nenos da guerra"). Beatriz decide facerse pasar por Paula, unha republicana acabada de finar, para acompañar o seu fillo na viaxe xunto a quen son os seus inimigos ideolóxicos.
San Martiño de Alvaredos, Montefurado, Quiroga
San Martiño de Alvaredos é un lugar da parroquia de Montefurado, no concello lucense de Quiroga na comarca de Quiroga.
San Miguel de Montefurado, Montefurado, Quiroga
San Miguel de Montefurado é un lugar da parroquia de Montefurado, no concello lucense de Quiroga na comarca de Quiroga.
O Ivedo, Montefurado, Quiroga
O Ivedo é un lugar da parroquia de Montefurado, no concello lucense de Quiroga na comarca de Quiroga.
Mutaxénese de saturación de secuencias
Tecnoloxía, desenvolvemento e vantaxes
A SeSaM foi desenvolvida para superar varias das principais limitacións que se encontran cando se traballa con métodos de mutaxénese estándar baseados en simples técnicas de PCR proclive ao erro (epPCR). Estas técnicas de epPCR baséanse no uso de polimerases e así teñen limitacións que se orixinan principalmente polo feito de que só se realizan substitucións de nucleótidos únicos, pero raramente consecutivas, e que estas substitucións adoitan ocorrer soamente en posicións específicas favorecidas. Ademais, as transversións de nucleótidos son moito menos probables que as transicións e requiren o uso de polimerases deseñadas especificamente cun nesgo alterado. Estas características dos intercambios de nucleótidos catalizados por epPCR xunto co feito de que o código xenético é dexenerado diminúen a diversidade resultante a nivel de aminoácidos. As substitucións sinónimas orixinan que sexan moito máis frecuentes a conservación do aminoácido ou as mutacións conservadoras entre aminoácidos con propiedades físico-químicas similares como o seu tamaño e hidrofobicidade. Pola introdución non específica de bases universais en cada posición na secuencia do xene, a SeSaM supera o nesgo introducido pola polimerase favorecendo as substitucións por transición en posicións específicas, pero abre a secuencia xénica completa a toda unha diversidade de cambios de aminoácidos. miniatura|Comparación do padrón de substitucións de aminoácidos que se obtén usando métodos de epPCR estándar (substitucións dun só nucleótido con nesgo a favor das transicións) e o método da mutaxénese de saturación de secuencias (que introduce substitucións de nucleótidos consecutivas cun aumento da proporción de transversións). Durante o desenvolvemento do método SeSaM, introducíronse varias modificacións que permitiron a introdución de varias mutacións simultaneamente. Outro avance do método conseguiuse coa introdución de bases dexeneradas no canto de inosina universal e o uso de ADN polimerases optimizadas, incrementando máis a proporción de transversións introducidas. Este método modificado da chamada SeSaM-TV+ ademais permite e favorece a introdución de dous cambios de nucleótidos consecutivos, ampliando moitísimo o espectro de aminoácidos que poden ser substituídos.
O Ivedo, Montefurado, Quiroga
Topónimo
Este topónimo procede do latín oliuetu, ou sexa, olivar, como se testemuña no século XIII, e que corresponde cunha bisbarra onde aínda hoxe se cultivan as oliveiras. A partir de aí reinterpretaríase como un topónimo formado por un artigo e máis un substantivo.
Mutaxénese de saturación de secuencias
Tecnoloxía, desenvolvemento e vantaxes
Por medio de varias optimizacións, incluíndo a aplicación dunha polimerase quimera mellorada no Paso 3 do método SeSaM-TV-II e a adición dun nucleótido dexenerado alternativo para a substitución eficiente das bases timina e citosina e o incremento da frecuencia de mutación na SeSaM-P/R, as bibliotcas xeradas foron melloradas aínda máis con respecto ao número de transversións e o número de mutacións consecutivas elevouse a de 2 a 4 mutacións consecutivas cunha taxa de mutacións consecutivas de ata o 30%.
Procedemento
O método SeSaM consta de catro pasos baseados na PCR que poden executarse en dous ou tres días. As partes principais son a incorporación de nucleótidos fosforotioato, a fragmentación química nesas posicións, a introdución de bases universais ou dexeneradas e a súa substitución por nucleótidos naturais inserindo mutacións puntuais. miniatura|Pasos experimentais para a xeración dunha biblioteca de mutaxénese aleatoria non nesgada usando o método de mutaxénese de saturación de secuencias. Inicialmente, insírense as secuencias SeSaM universais por PCR con cebadores específicos de xene diante e detrás do xene de interese. O xene de interese coas súas rexións flanqueantes amplifícase para introducir estas secuencias SeSaM_fwd (as dianteiras) ed SeSaM_rev (as traseiras) e xerar molde para os seguintes pasos de PCR.
No Paso 2 da SeSaM, as febras monocatenarias de ADN son alongadas por dunha a varias bases universais ou dexeneradas (dependendo da modificación de SeSaM aplicada) catalizadas pola desoxinucleotidil transferase terminal (TdT). Este paso é o paso clave para introducir as mutacións consecutivas características para mutar aleatoriamente codóns enteiros.
Seguidamente, no Paso 3 realízase unha PCR recombinando os fragmentos de ADN monocatenarios co correspondente molde reverso de lonxitude completa, xerando o xene bicatenario de lonxitude completa incluíndo na súa secuencia bases universais ou dexeneradas.
Aplicacións
A SeSaM utilizase para optimizar proteínas dirctamente a nivel de aminoácido, pero tamén para identificar preliminarmente posicións de aminoácidos para comprobar en mutaxénese de saturación o intercambio de aminoácido ideal. A SeSaM foi aplicada con éxito en numerosas campañas de evolución dirixida de diferentes clases de encimas para a súa mellora facendo que adquiran propiedades seleccionadas como a celulase con resistencia a líquidos iónicos, a protease cunha maior tolerancia a deterxentes, a glicosa oxidase para aplicacións analíticas, a fitase con maior termoestabilidade e a monooxixenase cunha eficiencia catalítica aumentada usando doantes de electróns alternativos. A SeSaM está protexida por unha patente US770374 B2 nuns 13 países e é unha das plataformas tecnolóxicas de SeSaM-Biotech GmbH.
Logan (filme)
Sinopse
No ano 2029, mentres os mutantes están en vías de extinción, Logan vive discretamente como chofer e coida do seu vello amigo o profesor Charles Xavier, doente e moi feble, agochado no norte de México coa axuda de Caliban, un dos últimos mutantes que aínda viven. Pero Logan axiña terá que deixar a súa vida retirada para axudar a Laura, unha rapaza acurralada por perigosos individuos. Ten poderes semellantes aos de Lobeto como as gadoupas retráctiles e o poder de recuperación.
Hermetismo (literatura)
O hermetismo foi un movemento poético e de crítica literaria en Italia na primeira metade do século XX. Os seus membros máis importantes foron Giuseppe Ungaretti, Dino Campana, Mario Luzi e os premios Nobel Eugenio Montale e Salvatore Quasimodo.
Orixe do nome
A súa denominación procede do ensaio La poesia ermetica (1936) de Francesco Flora, en que caracterizaba unha vontade de escuridade e a utilización profusa de analoxías que permitían burlar a censura do fascismo. En 1938 Carlo Bo publicou o ensaio "Letteratura come vita" na revista Il Frontespizio, que recollía as bases teóricas e metodolóxicas da poesía hermética.
O nome deriva, á súa vez, de Hermes Trismegisto, figura lendaria entre os séculos II e III d.C., quen fundou unha mística pagá supostamente herdada da escrita xeróglifa exipcia e inscrita no Corpus hermeticum. Porén, ten relación tamén con Hermes, deus grego do alén e o incerto. A poesía hermética deriva do simbolismo (especialmente de Stéphane Mallarmé) e do decadentismo e ten influencias da poesía pura de Paul Valéry e do surrealismo europeo. Fenómeno radicado esencialmente en Florencia, tivo como órgano oficial a revista Campo di Marte, dirixida por Alfonso Gatto e Vasco Pratolini.
Características
Aínda que no inicio o termo "hermetismo" nacera cunha intención crítica e polémica, acabou por describir unha poesía destinada a un público reducido e concibida, en parte, como unha revelación. O movemento xurdiu na década de 1920 e consolidouse entre 1935 e 1940. A súa popularidade baseábase na escuridade da súa expresión, a cal permitía burlar a censura do réxime fascista e exorcizar a estupidez da linguaxe triunfalista oficial. Os seus membros sentían repugnancia e angustia ante un mundo demasiado glorificado e optimista para ser real.
Na loita contra esa linguaxe falsa sentían a necesidade de inventar unha nova, liberadora. Buscábaa, por exemplo, Dino Campana con Canti orfici (1914). Campana pérdese na "noite de feira da pérfida Babel" e, de feito, acabou internado nun hospital psiquiátrico, onde finou. Ungaretti escribía tamén que "os vellos mestres parecen esgotados e xa soan a falsos... O poeta moderno recolle a palabra en situación de crise, faina sufrir con el, proba a súa intensidade e ízaa na noite". Porén, as preocupacións formais non estaban exentas do horror que lles produciron as dúas Guerras Mundiais, o fascismo e a colaboración con Hitler.
Quasimodo expuxo na obra Oboe sommerso (1932) os principais trazos formais desta lírica:
No hermetismo, o texto sae do cotián e faise atemporal, sen teimar en propósitos prácticos.
O distanciamento da realidade leva a unha poesía concibida como intuición, comunicábel só mediante analoxías. Poetas como Giuseppe Ungaretti ou Eugenio Montale buscaban a pureza orixinal da palabra, en oposición á énfase retórica de Gabriele D'Annunzio ou á temática convencional de Giovanni Pascoli. Continuaban, porén, a experiencia simbolista francesa de Mallarmé e Valéry, e buscaban reasignarlle á mensaxe poética unha carga expresiva absoluta que a afastase do aspecto soamente comunicativo da linguaxe co fin de lograr unha impresión sentimental directa.
Buscaban facer da palabra no poema un momento puro e absoluto en que culminasen as tensións existenciais e cognoscitivas individuais co sentido da vida, cos valores relixiosos máis ou menos acentuados.
Mundial de Fútbol de 1998 - Grupo F
O Grupo F da Copa do Mundo de Fútbol de 1998, realizada en Francia, estivo composto por catro equipos que se enfrontaron entre si nun total de seis encontros:, , e. Ao termo dos mesmos os dous con maior cantidade de puntos clasificáronse para a seguinte fase, e as outras dúas seleccións quedaron eliminadas.
Participantes
O Grupo F estivo composto polas seguintes seleccións:
Partidos
A fase de grupos constou de seis partidos, cun total de tres partidos xogados por cada selección. Segundo o sistema de competición da FIFA, cada equipo acumulaba unha puntuación en función dos seus resultados: 3 puntos por vitoria (até 1994 eran só 2), 1 por empate, 0 por derrota. De acordo coa mesma, o catro equipos foron ordenados en forma descendente. No caso de que houbese dous ou máis con igual cantidade de puntos, os criterios de desempate foron os seguintes:
Miwok
miniatura|Refuxio Miwok Os Miwok (tamén escritos Miwuk, Mi-Wuk ou Me-Wuk) son membros de catro pobos indíxenas do norte de California, lingüísticamente relacionados, que tradicionalmente falaban unha das linguas miwok da familia Utian. A palabra Miwok significa persoas nas linguas Miwok. miniatura|Casa redonda Miwok no [[Yosemite|Yosemite National Park.]]
Subgrupos
Os antropólogos adoitan dividir aos Miwok en catro subgrupos étnicos xeográfica e culturalmente diversos. Estas distincións non foron usadas entre os Miwok antes do contacto europeo.
Tribos recoñecidas a nivel federal
A Oficina de Asuntos Indios dos Estados Unidos recoñece oficialmente once tribos de orixe miwok en California. Son as seguintes:
Historia
miniatura| Pintura de Sierra Miwok no campamento indio de Mariposa, val de Yosemite por Albert Bierstadt A teoría predominante sobre o asentamento das Américas data das migracións orixinais de Asia hai uns 20.000 anos a través da ponte terrestre do estreito de Bering, pero o antropólogo Otto von Sadovszky afirma que os miwok e algunhas outras tribos do norte de California descenden dos siberianos que chegaron a California por mar hai uns 3.000 anos.
Cultura
miniatura| Fotografía de [[1872 do consello de Southern Miwok no val de Yosemite]] miniatura| Miwok sweat Lodge no val de Yosemite Os Miwok vivían en pequenas bandas sen autoridade política centralizada antes do contacto cos europeos americanos en 1769. Eles tiñan cans domesticados e cultivaban tabaco, pero por outra banda eran cazadores-recolectores.
Cociña
O Sierra Miwok colleitaba landras do carballo negro de California. De feito, a extensión actual dos bosques de carballo negro de California nalgunhas áreas do Parque Nacional de Yosemite débese en parte ao cultivo das tribos Miwok. Queimaron a vexetación do sotobosque para reducir a fracción do piñeiro ponderosa. Case todos os outros tipos de materia vexetal comestible utilizáronse como fonte de alimento, incluíndo bulbos, sementes e fungos. Os animais eran cazados con frechas, porras ou trampas, segundo a especie e a situación. Os saltóns eran unha fonte de alimento moi apreciada, ao igual que os mexillóns para aqueles grupos adxacentes ao río Estanislao. Sábese que os miwoks costeiros dependían principalmente da comida recollida do lado interior da península de Marín (a moderna baía de San Pablo, lagos e alimentos terrestres), pero tamén se dedicaban ao mergullo para buscar abalón no Océano Pacífico.
Relixión
A historia e as narracións da creación Miwok adoitan ser similares ás doutros nativos do norte de California. Os miwok tiñan animais tótems, identificados cunha das dúas liñaxes ou moieities, que á súa vez estaban asociadas á terra e á auga respectivamente. Estes animais totémicos non eran considerados como antepasados literais dos humanos, senón como predecesores.
Deportes
Os Miwok xogaban a xogos de xénero mixto nun terreo de xogo de 110 yardas (100m) chamado poscoi a we'a. Facíase un xogo único con mozos e mozas. Do mesmo xeito que no fútbol, o obxectivo era meter unha pelota, de pel de alce,entre os postes. As nenas podían facer calquera cousa, mesmo patear a bola e collela e correr con ela. Aos nenos só se lles permitía usar os pés, pero se unha nena o suxeitaba podía collela e levala cara á súa meta.
Poboación
alt=|miniatura| Benjamin Barry (Miwok), veterán da [[Segunda guerra mundial e xefe de bombeiros vestido co uniforme de desfile. ]] En 1770, calcúlase que había uns 500 Lake Miwok, 1.500 Coast Miwok e 9.000 Plains e Sierra Miwok, que suman uns 11.000 habitantes, segundo o historiador Alfred L. Kroeber, aínda que isto pode ser un subreconto; por exemplo, non identificou aos Bay Miwok. O censo de 1910 só reportou 671 Miwok en total, e o censo de 1930, 491. Consúltese o historial de cada grupo Miwok para obter máis información. Hoxe hai uns 3.500 Miwok en total.
Influencias na cultura popular
As películas de Star Wars presentan unha especie ficticia de criaturas que habitan nos bosques coñecidas como Ewoks, que reciben o nome a partir dos Miwok.
O pobo Miwok atópase no libro de Kim Stanley Robinson, The Years of Rice and Salt. Nun escenario alternativo de historia representado no libro, son o primeiro grupo de nativos americanos que atoparon os primeiros chineses en descubrir o continente.
Glicoforina E
A glicoforina E ou GYPE é unha proteína que en humanos está codificada polo xene GYPE do cromosoma 4.
A proteína codificada neste xene é unha sialoglicoproteína e unha proteína de membrana de tipo I. É un membro da familia xénica dos xenes GYPA e GYPB. Esta proteína pode levar antíxenos do grupo sanguíneo M. Os tres xenes GYPA, GYPB e GYPE están dispostos en tándem no cromosoma 4. Este xene puido derivar dun xene ancestral común co xene GPB por medio de duplicación xénica. Neste xene describíronse dous transcritos variantes de empalme alternativo que codifican esta mesma proteína.
A primeira noite de quietude
A primeira noite de quietude (en La prima notte di quiete) é un filme italiano de 1972 dirixido por Valerio Zurlini. Está protagonizado por Alain Delon, Sonia Petrovna, Renato Salvatori, Alida Valli, Adalberto Maria Merli, Salvo Randone e Lea Massari. A versión estreada en Francia e Alemaña Occidental tiña unha duración menor da estreada en Italia.
Estreouse subtitulado en galego o 21 de novembro de 2020 a través da TVG.
Richard Wilbur
Richard Purdy Wilbur, nado en Nova York o 1 de marzo de 1921 e finado en Belmont (Massachusetts) o 14 de outubro de 2017, foi un poeta e tradutor literario estadounidense.
Traxectoria
Estudou no Amherst College e na Universidade Harvard. En 1987 converteuse no segundo Poeta Laureado Consultor en Poesía da Biblioteca do Congreso (Poet Laureate Consultant in Poetry to the Library of Congress). Recibiu dúas veces o premio Pulitzer de poesía; en 1957 e outra vez en 1989. Morreu aos 96 anos nunha residencia de anciáns.
Vida pesoal
Estivo casado con Mary Charlotte Hayes Ward até a súa morte en 2007. Tiveron catro fillos.
Hado Lyria
Hado Lyria, pseudónimo de Myriam Sumbulovich, nada en Laye (Francia) en 1940 e finada en Milán o 27 de abril de 2022, foi unha poeta, xornalista, tradutora e pintora española que viviu e traballou en Italia dende 1958.
Traxectoria
Dende nova probou coa pintura, primeiro nos EUA e despois en Italia, na Academia de Brera.
Traduciu ao italiano a maioría das novelas de escritores como Manuel Vázquez Montalbán, Juan Marsé, Jorge Luis Borges ou Fernando Savater.
Gañou o Premio de Tradución Grinzane Cavour en 2004.
Blood, Sweat & Tears
Blood, Sweat & Tears (tamén coñecida como BS&T) é unha banda estadounidense de jazz rock fundada en Nova York en 1967 que destacou por unha combinación de metais con instrumentación rock. Ademais de tocar cancións orixinais, o grupo tamén ten interpretado temas populares de Laura Nyro, James Taylor, Carole King, The Band, The Rolling Stones, Billie Holiday e moitos outros. O grupo tamén adaptou música de Erik Satie, Thelonious Monk e Sergei Prokofiev nos seus arranxos.
BS&T pasou por numerosas iteracións con persoal variado e abarcou unha ampla gama de estilos musicais. O seu son fusiona rock, pop e R&B/Soul con big band, engadindo tamén ideas da música clásica e o jazz.
O grupo inspirouse no "brass-rock" de The Buckinghams e o seu produtor, James William Guercio, así como na orquestra de Maynard Ferguson. O éxito de BS&T foi paralelo ao de conxuntos configurados de xeito semellante, como Chicago e Electric Flag, pero a mediados da década dos 70, a popularidade do grupo xa disminuíra.
As vacacións do Sr. Hulot
As vacacións do Sr. Hulot (en Les Vacances de monsieur Hulot) é un filme francés de 1953 protagonizado e dirixido por Jacques Tati. O filme introduce o personaxe de Monsieur Hulot, que aparece nos seguintes filmes de Tati, como Meu tío (1958), Playtime (1967) e Trafic (1971). O filme valeulle recoñecemento internacional para o seu creador cando se estreou no ano 1953. Foi moi exitoso e vendeu un total de 5 071 920 entradas en Francia.
Estreouse subtitulado en galego o 9 de agosto de 2014 a través da TVG.
Mary McDonnell
Mary Eileen McDonnell, nada en Wilkes-Barre, Pensilvania, o 28 de abril de 1952 é unha actriz estadounidense.
O Pendón, Nocedo, Quiroga
O Pendón é un lugar da parroquia de Nocedo, no concello lucense de Quiroga na comarca de Quiroga.
Mary McDonnell
Traxectoria
McDonnell gañou un premio Obie á mellor actriz en 1981 polo seu traballo na obra Still Life. En Broadway, participou en produción de Execution of Justice, The Heidi Chronicles e Summer and Smoke.
Despois de máis de vinte e un anos de traballo no teatro e na televisión, McDonnell revelouse no cinema en 1990 interpretando a filla duns colonos estadounidenses criada polos síux en Dances with Wolves, de Kevin Costner. Interpretaba a filla adoptada pola personaxe de Graham Greene con 37 anos, só dez meses máis nova que Greene e menos de dous anos máis nova que Tantoo Cardinal, que interpretaba a súa nai adoptiva. Foi candidata ao Óscar á mellor actriz secundaria por este papel. O seu papel en Passion Fish (1992) proporcionoulle outra candidatura ao Óscar, nesta ocasión á mellor actriz.
En 2011, interpretou o papel de Kate Roberts, nai de Emma Roberts en Scream 4.
De 2009 a 2012, McDonnell tivo un papel recorrente en The Closer como capitán Sharon Raydor, capitán de policía na Force Investigation Division, que ás veces se enfronta á personaxe de Kyra Sedgwick. McDonnell recibiu unha candidatura ao Emmy en 2011 por ese papel.
Despois da temporada final de The Closer en 2012 a personaxe de McDonnell continuou como protagonista do spin-off, Major Crimes, que se estreou o 13 de agosto de 2012 e rematou en xaneiro de 2018.
Vida persoal
McDonnell casou co actor Randle Mell e xuntos tiveron dous fillos, Michael e Olivia. En decembro de 2021 a parella rematou a súa relación.
Salario
miniatura|dereita|Evolución do salario e o desemprego en [[Lituania (2001-2009) . A relación entre salario e desemprego é inversa, o pleno emprego contribúe á mellora xeneralizada dos salarios, condicións de traballo, consumo e demanda agregada; cifras altas de desemprego supoñen o empeoramento dos salarios, así como do resto de indicadores. ]]
O salario, paga, haberes, soldada ou soldo é a suma de diñeiro que recibe de forma periódica un traballador do seu empregador por un tempo de traballo determinado ou pola realización dunha tarefa específica ou fabricación dun produto determinado. O pago pode ser mensual, semanal ou diario e, neste último caso, recibe o nome de xornal, do termo xornada.
Legalmente, considérase salario a totalidade das percepcións económicas dos traballadores —en diñeiro ou en especie— pola prestación profesional dos servizos laborais por conta allea, xa retribúan o traballo efectivo, calquera que sexa a forma de remuneración, ou os períodos de descanso computábeis como de traballo.
Polo tanto, exclúse ao traballador por conta propia (o autónomo). Así mesmo, o salario non só retribúe o "traballo efectivo" senón tamén os períodos de descanso computábeis como de traballo: descanso semanal, festas laborais, permisos retribuídos e as vacacións anuais. A amplitude da noción legal de salario permite afirmar a existencia dunha presunción iuris tantum de que todo (a "totalidade") o que recibe o traballador se lle debe en concepto de salario.
Etimoloxía
miniatura|Anotación de salarios diarios selados por un alto funcionario, en [[Ur, antiga cidade do sur de Mesopotamia.]]
Ricardo Neira Fernández
Ricardo Neira Fernández, nado en Fene o 17 de abril de 1878 e finado en Tarbes (Altos Pireneos) o 13 de marzo de 1942, foi un militar e político galego.
Traxectoria
Ingresou no corpo administrativo da Armada en xullo de 1897. En 1902 era contador de fragata con destino no Arsenal de Ferrol, en 1911 contador de navío, en 1920 comisario e en 1930 comisario de primeira clase. Falaba francés, inglés, sueco, italiano e alemán e era mestre superior con título de mérito e avogado. Desprazouse en comisión de servizos a Berlín en 1914, Suecia e Suíza en 1916, Estocolmo en 1921 e Fiume en 1925. Dende 1925 foi xefe da Factoría de Subsistencias do Ministerio. O seu último destino en 1929 foi a Escola de Aeronáutica Nacional de Barcelona, onde se retirou en agosto de 1931 co grao de tenente coronel de Intendencia.
Establecido en Barcelona, ingresou na UGT e no PSOE e foi director do semanario La Internacional da UGT entre maio e decembro de 1931 e vogal do Comité Executivo da Federación Regional de UGT dende decembro dese ano. Asinaba as súas colaboracións co pseudónimo Teniente Coronel. En agosto de 1932 foi presidente da Federación Socialista do PSOE en Barcelona e vogal do Comité Nacional do PSOE representando a Cataluña en 1932 e 1933. Foi delegado ao XIII Congreso do PSOE en outubro de 1932 e candidato do PSOE por Barcelona-capital na candidatura da Fronte Obreira (PSOE e Bloque Obrero y Campesino) nas eleccións de novembro de 1933, pero non resultou elixido. Pertenceu ao sector da dereita do PSOE.
Durante a guerra foi caixeiro da Comisión de Compras de Material de Guerra en París. Finalizada a guerra permaneceu exiliado en Francia, e morreu en Tarbes o 16 de marzo de 1942.
En 1939 apareceu en Barcelona a súa tradución do alemán do libro de Johannes Spiess, ¡Submarinos!: seis años de crucero en submarino.
Recoñecementos
Concedéronlle a Placa de San Hermenegildo en 1933.
A Barca de Mancebico, Nocedo, Quiroga
A Barca de Mancebico é un lugar da parroquia de Nocedo, no concello lucense de Quiroga na comarca de Quiroga.
Nocedo, Nocedo, Quiroga
Nocedo é un lugar da parroquia de Nocedo, no concello lucense de Quiroga na comarca de Quiroga.
Topónimo
O topónimo galego Nocedo é un fitónimo, derivado do latín que indica á presenza de nogueiras.
Espandariz, Nocedo, Quiroga
Espandariz é un lugar da parroquia de Nocedo, no concello lucense de Quiroga na comarca de Quiroga.
A Barca do Castelo, Quiroga, Quiroga
A Barca do Castelo é un lugar da parroquia de Quiroga, no concello lucense de Quiroga na comarca de Quiroga.
Luis Helguera
Luis Helguera Bujía, nado en Ferrol o 9 de xuño de 1976, é un exfutbolista galego, que xogaba como centrocampista.
Como futbolista
Naceu en Ferrol, sendo fillo dunha ferrolá e un cántabro que coñeceu a súa nai facendo o servizo militar na cidade galega. Formouse como futbolista na canteira do Racing de Santander, pero non chegou a debutar co primeiro equipo. Entre 1995 e 1997 xogou co Club Deportivo Manchego na Terceira División e na Segunda División B, antes de fichar polo Zaragoza.
No ano 2000 fichou polo Udinese, chegando así ao fútbol italiano no que seu irmán Iván levaba xa un ano, nas filas da Roma. Converteuse ademais no segundo futbolista nacido en Galicia en xogar na Serie A, case tres décadas despois da retirada de Luis Suárez. Militou dous anos no club de Udine, co que gañou a Copa Intertoto e debutou na Copa da UEFA, e na súa terceira tempada saíu cedido ao Deportivo Alavés de Mané. De volta en Italia fichou pola Fiorentina, da Serie B, coa que logrou o ascenso á Serie A. Xogou tamén cedido no Ancona, da máxima categoría, e a continuación militou tres anos no Vicenza, da Serie B. En 2008 volveu a España e xogou varios anos na Segunda División co Huesca, ata a súa retirada en 2013.
Trala retirada
Despois de colgar as botas traballou como axudante do adestrador David Amaral no Huesca, e máis tarde exerceu as funcións de director deportivo e secretario técnico no propio Huesca, no Las Palmas e no Levante.
Vida persoal
É irmán do tamén exfutbolista Iván Helguera, que foi defensa entre outros do Real Madrid e do Valencia, e internacional coa selección española, e curmán de Carlos Mella, centrocampista entre outros do Racing de Ferrol.
Parteme, Nocedo, Quiroga
Parteme é un lugar da parroquia de Nocedo, no concello lucense de Quiroga na comarca de Quiroga.
Natividad Mejuto
Natividad Mejuto Larrauri, nada en Santiago de Compostela en setembro de 1910 e finada na mesma cidade en xullo de 1990, foi unha química galega e unha das primeiras docentes de Ciencias da Universidade de Santiago de Compostela.
Traxectoria
Natividad Mejuto estudou o bacharelato no Instituto de Santiago xunto con Elisa Díaz, quen sería unha das súas grandes amigas na facultade. Realizou os seus estudos na Facultade de Ciencias (Sección Química),e conseguiu unha bolsa na facultade de Ciencias.
En 1931 foi presentada como socia á Sociedad Española de Física y Química (SEFQ). Publicou na revista Anales de Química varios artigos, todos eles en colaboración con Fernando Calvet. Traballou no Laboratorio de Química Orgánica da Facultade de Ciencias de Santiago xuntamente con Concepción Carnero.
Foi axudante de clases prácticas das materias Química Orgánica e Química Teórica durante 1933 e 1934 na Facultade de Ciencias.
Ponte do Sil, Nocedo, Quiroga
Ponte do Sil é un lugar da parroquia de Nocedo, no concello lucense de Quiroga na comarca de Quiroga.
Panza de burro (homónimos)
O termo panza de burro pódese referir:
Naisten Liiga 2018-2019
A tempada 2018-2019 da Naisten Liiga foi a 37ª edición da máxima categoría do hóckey sobre xeo feminino de Finlandia.
Ao finalizar a tempada as Blues fixéronse co campionato, proclamándonse campioas por 14ª vez na súa historia.
Nesta edición participaron un total de dez equipos.
Estatísticas dos play-offs
Fonte: Leijonat.fi
Estatísticas da cualificación
Fonte: Leijonat.fi
A Trampa, Nocedo, Quiroga
A Trampa é un lugar da parroquia de Nocedo, no concello lucense de Quiroga na comarca de Quiroga.
Ḷḷevinco, Vega, Ayer
miniatura|dereita|220px|Sinal de entrada na localidade. Ḷḷevinco é unha localidade da parroquia de Vega, no concello asturiano de Ayer. Cunha poboación de 114 habitantes (segundo datos de 2021), é a localidade máis poboada da parroquia.
What's Your Number?
What's Your Number? é un filme estadounidense de 2011 dirixido por Mark Mylod e protagonizado por Anna Faris e Chris Evans. Escrito por Gabrielle Allan e Jennifer Crittenden, está baseado no libro de Karyn Bosnak 20 Times a Lady. Estreouse nos cinemas dos Estados Unidos o 30 de setembro de 2011.
Danzas macabras, esqueletos e outras fantasías
Danzas macabras, esqueletos e outras fantasías (en Danses macabres, squelettes et autres fantaisies) é un filme francés de 2019 dirixido por Rita Azevedo Gomes, Jean-Louis Schefer e Pierre Léon.
Estreouse subtitulado en galego o 24 de novembro de 2020, no Centro Galego de Artes da Imaxe (A Coruña).
O Pontido, Nocedo, Quiroga
O Pontido é un lugar da parroquia de Nocedo, no concello lucense de Quiroga na comarca de Quiroga.
Está a carón do cruzamento das estradas N-120 e LU-933, xunto á desembocadura do rego de Porteme no río Sil.
Marta Fernández-Tapias
Traxectoria
Licenciada en dereito pola universidade Complutense de Madrid, é avogada, especialista en dereito mercantil e marítimo-pesqueiro. En novembro de 2016 foi nomeada Directora Xeral de Administración local na Xunta de Galicia, onde exerceu ata a convocatoria das eleccións ao Parlamento de Galicia de 2020.
Sucedendo no posto a Corina Porro, de setembro de 2020 a xuño de 2023 foi a delegada territorial da Xunta de Galicia na cidade de Vigo. Sucedeuna Ana Ortiz Álvarez.
En decembro de 2021 foi elixida, polos militantes do seu partido, líder do PP en Vigo e en agosto de 2022 o comité electoral do PP de Vigo designouna como candidata á alcaldía da cidade para as Eleccións municipais de 2023 que se celebraron o 28 de maio, resultando elixida concelleira e liderando a oposición ao goberno do alcalde Abel Caballero.
O Carballo de Lor, Quintá de Lor, Quiroga
O Carballo de Lor é un lugar da parroquia de Quintá de Lor, no concello lucense de Quiroga na comarca de Quiroga.
José González Vázquez
José González Vázquez, nado en Ourense en 1970, é un inspector de Facenda e político galego do PPdG, deputado no Parlamento de Galicia pola circunscrición de Ourense e Conselleiro de Medio Rural. miniatura|Papeleta das Eleccións ao Parlamento de Galicia 2020.
Traxectoria
Licenciouse en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela. Ingresou no corpo superior de inspectores de Facenda do Estado en 1997.
Elixido deputado en 2020, en setembro de 2021 deixou o escano como deputado a canda moitos dos outros deputados que tamén eran conselleiros.
Mira Murati
Mira Murati nada en Albania ou en San Francisco en 1985 ou, segundo outras fontes en 1988, é unha desenvolvedora de software albanesa radicada nos Estados Unidos. Como CTO (Chief Technology Officer) de OpenAI, está implicada no desenvolvemento de DALL-E. The Times cítaa como "a creadora de ChatGPT".