cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Música moderna
O uso da guitarra eléctrica
O primeiro instrumento musical que pode chamarse "moderno" é a guitarra eléctrica (finais dos anos corenta), que permitiu que os guitarristas se incorporaran ás banda de Jazz puidesen ser escoitadas nidiamente nela como parte da sección rítmica. Charlie Christian converteu a guitarra nun instrumento solista dentro da banda de Jazz, o que supuxo un paso importante para a modernización do seu son e unha nova consideración do instrumento. O son da guitarra eléctrica foi incorporado tamén aos grupos de música country (Bill Carson), e aínda que o único que se pretendía era amplificar o son, pronto os guitarristas se decataron de que con eses medios podían facer música distinta. Así, para eliminar o ruído de masa que producían os micrófonos de bobina única que levaban as guitarras eléctricas, Seth Lover inventou a finais dos anos cincuenta o micrófono (pick up ou pastilla) de dobre bobinado, chamado humbucker. Este novo receptor de son producía unha saturación (overdrive) da etapa de previo do amplificador a lámpadas, que se ben era un efecto indesexado, xa a mediados dos anos sesenta músicos como Eric Clapton ou Jeff Beck souberon aproveitar ese tipo de son para as súas interpretacións. Pronto ese efecto indesexado converteuse nun efecto buscado e así a saturación ou distorsión da guitarra e o amplificador deu paso á música rock. En 1965 Bob Dylan incorporou de xeito controvertido a guitarra eléctrica ás súas composicións, maiormente folk ata esa data.
O uso da percusión
A batería xa fora utilizada polas primeiras bandas de Jazz, como base principal da sección rítmica, xunto co contrabaixo. O ritmo esaxeradamente marcado daquel xénero musical transmitiuse adquirindo cada vez máis importancia ata a música que se fai nos nosos días.
A nova música popular
Sería inacabable unha relación de estilos musicais que se puideran englobar no concepto de música moderna, se é que o dito concepto realmente existe. Pódese, iso si, falar de pioneiros e de figuras salientables que puxaron por que a música saíse das estruturas tradicionais. Inicialmente a música mantiña as formas tradicionais das cancións que proviñan dos Lieder na súa duración, mantendo tamén a estrutura de divisións, tempo e compases tradicionais (por exemplo, a sonata, como no tema And I Love Her de The Beatles), pero pronto naceu outra visión formal (O álbum "concepto", como Sergeant Peppers do mesmo grupo), e incluso música que non estaba concibida para ser interpretada senón simplemente para ser gravada e reproducida.
O nacemento e desenvolvemento de Rock deu lugar a unha enorme variedade de estilos e secuelas, co incorporación de harmonías non occidentais, incorporación de novos instrumentos etc., todo isto arredor dunha sucesión de tendencias e grandes familias de estilos musicais, o Rock'n'roll, o Pop, o Rock, o Punk, o AOR, o Tecno, a posmodernidade, o Grunge, a New Wave etc. Por suposto, é común a todos eses estilos a influencia da cultura anglosaxoa, de xeito tal que os demais países lles deron cadansúa impronta ou xeito de entendelo, producindo un obxecto de consumo máis ben interno e sen proxección salientable, agás excepcións, e co visto e prace dunha industria xa moi globalizada.
Non se pode esquecer a figuras coma Frank Zappa e outros músicos experimentais, moitos deles, como o propio Zappa, sumamente prolíficos, que se ben non foron ben considerados pola industria e o grande público, as súas achegas foron imprescindibles para a evolución da música.
A modernización da música tradicional
Encomiables e, ás veces, frutíferos son os esforzos das comunidades con cultura propia en manter e conservar os seus signos de identidade, e entre eles, o folclore musical. En moitas ocasións se incorporan á interpretación as novas tecnoloxías, mais tamén se mesturan distintos estilos e se engaden elementos propios doutras culturas ou xéneros, principalmente o Jazz ou a música étnica.
A era dixital
Non hai un só instrumento musical que non poida ser emulado por un ordenador case ata a perfección. Isto significa que moitos dos instrumentos que escoitamos nas gravacións actuais son instrumentos virtuais, ou máis ben, sons xerados e reproducidos por modernos programas. Na maioría dos casos é absolutamente imposible distinguir se un piano ou unha batería son reais ou virtuais.
Quizais o único instrumento que aínda non puido ser emulado sexa a guitarra, ... e a voz humana. Non obstante tanto un como outro son procesados e "axudados" cos programas de edición como Pro Tools, Guitar Rigetc. Non existe unha soa gravación que non utilice eses modernos sistemas de procesamento de efectos e edición, salvo que a "pureza" sexa buscada de propósito, cousa realmente infrecuente. Ademais, co abaratamento da tecnoloxía, calquera rapaz pode ter na casa centos e centos de sons distintos, ou facer que a súa guitarra eléctrica acostuma coma a dos seus heroes. Por poucos centos de euros pódense adquirir multiefectos coma o POD de Line 6, ou a GT6 de Boss.
Ademais da produción do son, a gravación do mesmo mediante ordenadores é algo totalmente habitual cos programas secuenciadores, que permiten a gravación sucesiva e xa non necesariamente simultánea de pistas, sen límite de número. Lonxe quedan aquelas pioneiras gravacións de dezaseis e vinte e catro pistas dos anos sesenta dos estudios Abbey Road.
A mestura das diferentes tecnoloxías permitiron, por exemplo, construír instrumentos que poidan almacenar sons e mostras (samples), de xeito que premendo un botón se poida emular toda clase de sons e modificalos en tempo real; interconectar instrumentos (tecnoloxía MIDI); ou mesmo que permitan a un usuario non cualificado inventar sons xamais antes escoitados polo ser humano.
O importante, outra vez, como no caso do invento da guitarra eléctrica, é que as novas tecnoloxías axudan a que a música se desenvolva e a que os seus creadores procuren novas tendencias e novos camiños.
Festival de Televisión de Montecarlo
O Festival de Televisión de Montecarlo foi creado en 1961 polo príncipe Rainiero III de Mónaco.
Características
No ano 2002, o festival, gran mercado mundial da televisión, foi renovado para incluír categorías adicionais que recoñeceran novas tendencias da industria.
O galardón máis valioso do festival é unha estatuíña dourada, creada polo escultor de Mónaco François Joseph Bosio, copia de Salmacis, de aí que se chame Ninfa de ouro.
Pilar de la Horadada
250px|miniatura|Porto deportivo de Torre de la HoradadaPilar de la Horadada é un concello español da provincia de Alacant, na Comunidade Valenciana. Situado no extremo sur da provincia, na comarca da Vega Baja del Segura, lindeiro coa Rexión de Murcia, trátase do municipio valenciano máis meridional e conta con 23.403 habitantes (INE 2012). Ata 1986, pertenceu ao municipio de Orihuela.
Economicamente, o seu desenvolvemento débese a dous piares fundamentais: a agricultura e ao turismo residencial, sen esquecer o sector comercial e servizos.
Nacho Ordín
Ignacio Ordín Barrabes, máis coñecido como Nacho Ordín, nado en Monzón (Huesca) o 4 de xaneiro de 1978, é un ex-xogador profesional de baloncesto español. Cunha altura de 1,85 metros xogaba na posición de base.
Full Metal Panic!
Mestura a serie de acción de mechas de argumento serio co humor. O humor vén dado por Sousuke Sagara, un militar sen sentido común para vivir como un civil que se mete nun instituto de secundaria como protector de Chidori Kaname dando situación a moitas escenas divertidas.
Illa Mosquito
Illa Mosquito (inglés Mosquito Island ou Moskito Island) é unha illa no arquipélago das Illas Virxes Británicas no Caribe pertencentes ao Reino Unido. Situada fronte á costa de Virgin Gorda é desde hai tempo a favorita para mergulladores e mariñeiros. Durante moitos anos, a illa foi a localización dun resort de mergullo chamado Drake's Anchorage. Sir Richard Branson mercou a illa en 2007 por 10 millóns de libras.
A illa está situada no lado oeste do seo de Gorda xunto a Virgin Gorda e preto de Illa Necker, que tamén é propiedade de Branson.
Barack Obama visitou a illa en febreiro de 2017 e alí aprendeu a facer kiteboard, pouco despois da súa retirada como presidente dos Estados Unidos.
A Torre, Seoane, Allariz
A Torre é un lugar da parroquia de Seoane no concello ourensán de Allariz na comarca de Allariz - Maceda. Tiña 13 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Galego de Estatística, dos cales 6 eran homes e 7 mulleres.
Illa Mosquito
Xeografía
Illa Mosquito atópase no Mar Caribe preto de 10 quilómetros ao nordés da illa principal de Tórtola e só a uns 100 m ao norte da "Anguía Point" en Virgin Gorda e aproximadamente 1 km ao suroeste de Illa Necker.
Síndrome respiratoria aguda grave
A síndrome respiratoria aguda grave (SARS, siglas en inglés) ou pneumonía asiática é unha enfermidade relacionada coa pneumonía, da que se coñecen dous episodios. O axente causante é o coronavirus da SARS.
A Torre, Seoane, Allariz
Festa
Festa da Fornada: O primeiro sábado de agosto ten lugar a cuarta parte das festas etnográficas O Ciclo do Pan en Allariz, correndo a preparación final do pan a cargo da aldea da Torre. Procédese a amasar e cocer o pan no forno os días previos e o día da festa unha das mulleres do lugar saca o pan nunha táboa mentres baila ata chegar á aira.
Illa Mosquito
Xeografía
A illa é de orixe volcánico ten unha superficie de ao redor de 0,5 km². A altura máxima é duns 50 metros sobre o mar
É totalmente de propiedade privada e non ten poboación permanente.
A illa só se pode chegar por barco, o transbordador desde Tórtola tarda uns 30 minutos.
Historia
Mosquito foi descuberta 1493 por Cristovo Colón, durante a súa segunda viaxe ó Novo Mundo.
En 2007 comprou a illa o aventureiro e empresario Sir Richard Branson e agora toda a illa é de propiedade privada. Branson tamén é propietario da Illa Necker.
Síndrome respiratoria aguda grave
Pneumonía asiática I
A pneumonía asiática fixo a súa aparición na provincia de Guandong en novembro de 2002 e declarouse como finalizada 8 meses despois. Estendeuse a uns 30 países, principalmente de Asia, deixando un saldo de 774 mortos, 349 deles en China e 299 en Hong Kong.
Pneumonía asiática II
(datos de comezos de 2004)
Repunta da enfermidade
As autoridades chinesas, confirman o segundo caso de síndrome respiratoria aguda grave (xaneiro 2004), coñecido como pneumonía asiática. Mentres, a Organización Mundial da Saúde (OMS), envía ó país asiático a un equipo de expertos para identificar a fonte de contaxio do último caso. A alarma saltou en Pequín, onde unha muller ingresou cos síntomas desta epidemia.
Segundo afectado
Un produtor de televisión de 32 anos protagonizou o segundo caso da síndrome respiratoria. Foi declarado sospeitoso polas autoridades da provincia de Guangdong, o sábado 27 de decembro e o luns 29, confirmouse que se trataba dun caso de pneumonía asiática. Ningunha das 81 persoas que estiveron en contacto con este paciente amosaron síntomas da enfermidade e a última delas debería saír de corentena onte (28 de xaneiro de 2004).
Northampton Saints
Os Northampton Saints son un club de rugby da cidade de Northampton, Inglaterra. As cores do equipo son o verde, negro e dourado. Compite na Aviva Premiership, a máxima categoría do rugby inglés, e xoga os seus partidos como local no Franklin's Gardens cunha capacidade para 13.591 espectadores.
Na tempada 2007-08, o equipo xogou na segunda categoría do rugby inglés, a National Division One, mais volveu á Premiership na tempada 2008-09.
Os inicios
O club foi fundado en 1880 baixo o nome Northampton St. James (Saints) por Rev Samuel Wathen Wigg, un clérigo local e cura de St. James que residía na localidade veciña de Milton Malsor. É de aí de onde proceden os seus dous alcumes The Saints ou Jimmies. O seu obxectivo principal era a promoción "ordenada" dos seus parroquianos máis novos, creando un club de rugby, coa filosofía de que un "deporte violento os transformaría en cabaleiros".
En moi pouco tempo, dende a súa fundación, Northampton tivo un dos maiores equipos (en número de xogadores) de rugby de Inglaterra. Vinte anos despois da súa fundación, o granxeiro local Harry Weston foi premiado cunha internacionalidade con Inglaterra, sendo o primeiro xogador dos Saints en conseguir tal honra.
A través dos primeiros anos do século XX, o club progresou grazas ao dominio que realizaba o xogador Edgar Mobbs. Edgar era un heroe para a vila, xa que foi o primeiro xogador de Northampton que capitaneou a selección inglesa, aínda que é máis recordado polas súas accións heroicas durante a primeira guerra mundial. Tras ser inicialmente rexeitado no recrutamento por ser demasiado vello, Edgar ergueu o seu propio Batallón de Deportistas, tamén coñecido como Mobbs Own (Propiedade de Mobbs). Morreu tristemente en batalla, liderando o seu batallón á fronte tras patear unha pelota de rugby dentro da zona libre de homes o 29 de xullo de 1917, polo ataque dunha metralladora, o seu corpo nunca foi atopado. Debido a este feito o club organizou o Mobbs Memorial Match como tributo ao que foi o seu xogador, que se xoga cada ano dende 1921 entre os Barbarians e os East Midlands en Franklin's Gardens.
Durante a posguerra (trala segunda guerra mundial) os Saints continuaron crecendo, e comezaron a producir algúns dos mellores xogadores de Inglaterra, algúns dos cales chegaron a capitanear a súa selección. Converténdose así nun dos equipos punteiros ingleses durante os seguintes 60 anos. Da súa canteira saíron xogadores como Butterfield, Jeeps, Longland, White e Jacobs mais os tempos difíciles estaban ao caer.
Poucos anos despois da súa época dourada, o club non soubo manter o paso cos movementos que se viviron dentro do xogo e aos mellores xogadores non lles atraeu a idea de recalaren no club dos Franklin's Gardens, onde se instaurara unha mentalidade "them and us" ("para eles e nós") entre os xogadores e aqueles que estaban ao cargo do club. Algúns antigos xogadores formaron o seu propio grupo de tarefas que varreron a vella garda na "Saints Revolution" (Revolución dos Saints) de 1988 e puxeron en acción un plan no que querían devolver ao club ao máis alto das competicións inglesas.
Barry Corless, como director deportivo, reestruturou o club os Saints axiña volveron subir, axudados pola lenda dos All Blacks Wayne 'Buck' Shelford.
En 1990, Northampton Rugby Union Football Club ascendeu á daquela denominada Primeira División (First Division) e ao ano seguinte fixo a súa primeira viaxe a Twickenham para xogar a final da Anglo-Welsh Cup fronte aos Quins. Perderon no tempo extra mais mostrou o rexurdir do equipo, como se vería unhas poucas tempadas despois.
Tim Rodber e Ian Hunter forzaron a súa chegada ao equipo técnico de Inglaterra mentres que os novos como Matt Dawson e Nick Beal chegaron á selección.
En 1994, Ian McGeechan converteuse no Director de Rugby, e aínda que o club descendeu na súa primeira tempada como adestrador, volveron ascender na seguinte tempada, gañando cada partido da súa campaña con vantaxes de 50 puntos por partido. A esta tempada moitos seareiros a coñecen como a "Demolition Tour of Division Two" (Xira Demoledora por Segunda División).
A era profesional
miniatura|Bruce Reihana|200px
En 1995, o rugby converteuse nun deporte profesional e o club foi adquirido por Keith Barwell.
En 1999, os Saints foron segundos da Allied Dunbar Premiership, o punto culminante da súa campaña foi un derby local crucial contra os que se converterían en gañadores, os Leicester Tigers, que perderon por 15-22. Porén, ao ano seguinte tornáronse no segundo equipo inglés en gañaren a Heineken Cup (emulando o éxito na tempada 1998-99 de Bath), vencendo a Munster por 9-8 na final. Ian McGeechan, que tivo que deixar o club ao final da anterior tempada para volver adestrar a Escocia, e foi substituído polo anterior xogador dos Saints John Steele, quen o fixera ben cun orzamento axustado nos London Scottish. Steele baseouse nos fundamentos introducidos por McGeechan, así como na inspiración do samoano Pat Lam para liderar o grupo no éxito europeo.
No 2000, o club transfórmase nunha Compañía Publica Limitada (Public Limited Company, Plc) e emite accións que poden ser adquiridas pola xente; nesta tempada os Saints perden a final da Tetley's Bitter Cup fronte aos Wasps, mais venceron, na final da Heineken a Munster, gañando así o seu primeiro gran trofeo.
Tras un mal comezo durante a tempada 2001-02, o antigo seleccionador dos All-Black Wayne Smith foi fichado como adestrador principal. Smith conseguiu transformar o club en cinco meses, de tal xeito que en novembro parecía que descendería, atinxiu acadar a final da Powergen Cup e cualificar ao equipo para a seguinte tempada da Heineken Cup.
Na tempada 2006-07, os Saints volveron competir na Heineken Cup quedando segundos do seu grupo, xusto por detrás de Biarritz Olympique, os finalistas da anterior tempada. Northampton clasificouse entón para os cuartos de final e encontráronse con Biarritz en España e, malia que estaban na última praza da liga inglesa, venceron os campións franceses por 7-6 e chegaron ata semifinais.
O 28 de abril de 2007, a pesar da vitoria por 27-22 sobre os London Irish en Franklin's Gardens, Northampton descendeu á National Division One. Unha "reestruturación en bambolinas" permitiulles o ascenso con Peter Sloane como adestrador principal, dende o seu papel de adestrador de dianteiros, e Paul Grayson foi "degradado" a adestrador dos backs (tres cuartos e medios). Porén, os cambios sucedéronse e o 9 de xuño de 2007, anunciouse que o seleccionador dos England Saxons Jim Mallinder se convertería no novo adestrador principal e Director de Rugby xunto co seu adestrador auxiliar Dorian West; porén, Peter Sloane deixou o club.
Tras unha tempada en National Division One, o club asegurouse o ascenso á Premiership o 22 de marzo de 2008, ao vencer os Exeter Chiefs. Unhas semanas máis tarde, o 12 de abril de 2008, Northampton venceu outra vez os Exeter Chiefs por 24-13 en Twickenham e gaña o EDF Energy Trophy. Esta tempada ademais acaba o 26 de abril de 2008 cun récord de imbatibilidade tras gañar os 30 partidos xogados en National Division One.
Na tempada 2008-09 da Premiership, os Saints finalizaron na oitava posición da clasificación. Así mesmo atinxiron o título da European Challenge Cup ao gañaren ao equipo francés de Bourgoin por 15–3 na final do 22 de maio de 2009 en The Stoop, en Londres. Esta vitoria deulles unha praza na Copa de Europa de rugby 2009-2010.
Na tempada 2010-11 Northampton Saints tivo un gran rendemento. Disputou as semifinais da Premiership, e a final da Heineken Cup, caendo en ámbolos dous encontros.
Fortnite
Fortnite é un videoxogo pertencente ao xénero de supervivencia e xénero aberto desenvolvido polas empresas Epic Games e People Can Fly. Foi lanzado como título de acceso anticipado o 25 de xullo de 2017 para Microsoft Windows, Mac OS, PlayStation 4 e Xbox One. En 2018 converteuse nun videoxogo gratuíto.
Cerdeiriñas, Piloño, Vila de Cruces
Cerdeiriñas é un lugar da parroquia de Piloño, no concello pontevedrés de Vila de Cruces, na comarca do Deza. Segundo o INE, en 2008 tiña 95 habitantes (47 homes e 48 mulleres), 18 menos ca en 2000.
Fortnite
Un modo de xogo, chamado Fortnite Battle Royale (Fortnite Batalla Real), foi lanzado de forma independente en setembro do 2017 para as mesmas plataformas. Do mesmo xeito que a versión final do videoxogo base, este modo presenta o modelo gratuíto, e baséase na estrutura dun xogo tipo battle royale na que os xogadores tentarán ser o último en pé mentres o mapa se fai cada vez máis pequeno.
Sinopse
Por algún motivo un día o 98% dos humanos na Terra desapareceu repentinamente, e a poboación restante atopouse con que os ceos estaban cubertos por unha estraña tormenta de cor morada que ten a propiedade de crear uns monstros chamados carcasas (husks), unhas criaturas humanoides similares aos zombis, que atacaron ás persoas vivas. Os  sobreviventes atoparon formas de construír os escudos antitormentas, un campo que despexou as nubes de tormenta desde o alto, e reduciu os ataques dos carcasa, e usáronas para estabelecer bases de  sobreviventes en todo o mundo. O xogador é un comandante dunha destas bases, encargado de saír do escudo antitormentas para atopar recursos, sobreviventes e outros aliados para axudar a expandir o seu escudo antitormentas e atopar unha forma de devolver a Terra ao seu estado normal.
Battle royale
En marzo de 2017, PlayerUnknown's Battlegrounds (PUBG) foi lanzado en computadoras persoais nun acceso temperán, e axiña chegou a ser un xogo popular e exitoso, converténdose no exemplo definitorio do xénero battle royale. De acordo con Mustard, ao equipo de Epic Games «encantábanlle os xogos de tipo battle royale, como PUBG», e explorou como poderían facer que un modo similar fose posible dentro de Fortnite. Mantiveron este modo un equipo de desenvolvemento separado do xogo principal, fronte aos modos de contorna para a experimentación e para non perder o equilibrio no xogo principal.
Este lanzamento, que superou a PUBG nas consolas, causou certa preocupación ao seu desenvolvedor, Bluehole, xa que estiveran traballando en estreita colaboración con Epic Games para o soporte do motor Unreal en PUBG, e estaban preocupados de que Fortnite puidese ser capaz de incluír funcións planificadas no seu modo batalla real antes de que poidan liberalas en PUBG.
Coa popularidade de Fortnite: Battle Royale para o inicio de 2018, Epic Games separouse nun equipo de desenvolvemento diferenciado para enfocarse nas melloras para ese modo.​ Epic Games declarou que a súa atención a Fortnite estaba a causar que algúns dos seus outros xogos visen poboacións de xogadores máis baixas, o que os levou a reducir os esforzos de desenvolvemento nestes xogos, particularmente Paragon.​ A finais de xaneiro de 2018, Epic Games anunciou que pecharía completamente Paragon en abril dese ano, proporcionando reembolsos a todos os xogadores.
Petros Miriatean
Traxectoria
Naceu en Alepo, no territorio da arquidiocese homónima, o 26 de febreiro de 1948. O 4 de xullo de 1971 foi ordenado sacerdote diocesano.
O 21 de agosto de 1989 foi nomeado arcebispo de Alepo. Recibiu a consagración episcopal o 4 de febreiro de 1990 de mans do patriarca Xoán Pedro XVIII Gasparean.
Cerdeiriñas
O topónimo galego Cerdeiriñas é un fitónimo que indica a presenza de cerdeiras. Pode referirse a:
Videferre, Videferre, Oímbra
Videferre é un lugar da parroquia de Videferre, no concello de Oímbra, na comarca de Verín. Segundo o IGE, en 2013 tiña 152 habitantes (70 homes e 82 mulleres).
Discoteca
miniatura|Discoteca
Historia e características
A primeira discoteca do mundo foi o Scotch Club, na cidade alemá de Aquisgrán, que funcionou a partir de 1959. Nos anos sesenta, as discotecas fixéronse populares en toda Europa, e nos setenta tamén nos Estados Unidos, onde en consecuencia se desenvolveu a música disco.
Algunhas discotecas como o Studio 54 de Nova York fixéronse famosas pola súa música, o seu ambiente o pola asistencia de clientes famosos. Outras, como República Cromagnon de Buenos Aires ou Alcalá 20 de Madrid, apareceron nas novas por desastres agravados polo exceso de xente e as dificultades de evacuación.
Gerardo Diego
Gerardo Diego Cendoya, nado en Santander o 3 de outubro de 1896 e finado en Madrid o 8 de xullo de 1987, foi un escritor español, membro da xeración do 27.
Traxectoria
Estudou filosofía e letras en Madrid e foi catedrático de Literatura en Soria, Xixón, Santander e Madrid. Fundou as revistas Carmen e Lola, onde tiña entrada os novos poetas vangardistas.
Nas súas primeiras obras:Iniciales (1918), El romancero de la novia (1918) e Soria (1923), obsérvase unha clara influencia de autores como Gustavo Adolfo Bécquer, Juan Ramón Jiménez e Antonio Machado. Alondra de verdad (1941), formado por corenta e dous sonetos escritos antes da guerra, pertence tamén á poesía tradicional.
A súa inclinación pola nova arte das vangardas fai que se inicie no ultraísmo e no creacionismo. A falta de signos de puntuación, a disposición dos versos, os temas intrascendentes e as extraordinarias imaxes caracterizan esta poesía, destacan obras como Manual de espumas (1924) e Fábula de Equis y Zeda (1932).
Julio Carballo Enríquez
Julio Carballo Enríquez, nado en Xinzo de Limia o 9 de outubro de 1861 e finado en Buenos Aires o 26 de maio de 1928, foi un avogado e xornalista galego.
Traxectoria
Estudou o bacharelato e Peritaxe Mercantil en Ourense. Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela, gañou en 1888 a praza de catedrático de Dereito Administrativo e Economía Política da Universidade de San José de Costa Rica. Alí exerceu como redactor da revista xudicial El Foro. En 1891 regresou a Ourense, dedicouse á avogacía, obtivo o cargo de tenente fiscal da Audiencia Provincial e ingresou no Partido Republicano. Foi redactor de El Eco de Orense e dirixiu o semanario La República. En 1910 marchou a Buenos Aires como correspondente de Vida Gallega e Noticiero de Vigo. Traballou como redactor en La Nación e colaborou en Acción Gallega, Suevia e Correo de Galicia, que dirixiu nunha breve etapa en 1911. Vinculado á Casa de Galicia, foi membro do comité antiforal de Buenos Aires e fundou a agrupación antiforal A Terra.
Vida persoal
Casou en Xinzo de Limia en 1885 con Adela Romero Peláez, e foi pai de Julio Carballo Romero.
Xesteira, Moldes, Boborás
Xesteira é un lugar da parroquia de Moldes no concello ourensán de Boborás na comarca do Carballiño. Segundo o INE e o IGE en 2011 tiña un habitante (unha muller), o mesmo número ca en 2010.
Bob Fosse
Robert Louis "Bob" Fosse, nado en Chicago, Illinois o 23 de xuño de 1927 e finado en Washington, D.C. o 23 de setembro de 1987, foi un actor, bailarín, coreógrafo e director de cinema e de teatro estadounidense. É a única persoa que gañou no mesmo ano un Oscar, un Emmy e un Tony ao mellor director.
Traxectoria
Comezou a bailar e actuar cando era moi novo, facendo xiras pola área de Chicago e, ao ser recrutado, en bases navais do océano Pacífico.
Marchou a Nova York coa intención de converterse no novo Fred Astaire. A súa actuación coa súa primeira esposa, Mary Ann Niles, chamou a atención de Dean Martin e Jerry Lewis, conseguindo máis contratos, chegando á Metro-Goldwyn-Mayer en 1953.
A súa carreira coma director de cine está composta por só cinco filmes. Por tres deles conseguiu candidaturas ao oscar como mellor director, gañándoo por Cabaret. Empeza o espectáculo gañou tamén a Palma de Ouro.
Sistema cristalino
Características
Unha cela unidade é un paralalepípedo definido por 6 parámetros (a,b,c,α,β,γ) que constitúe a unidade máis pequena que pode describir a estrutura cristalina interna dun mineral.
Tódolos minerais presentan a propiedade común de estar ordenados estruturalmente en celas unidade, aínda que só algúns, e se se dan as condicións adecuadas, mostran este ordeamento de forma externa. Así pois, segundo as relacións que manteñen entre si os parámetros antes mencionados, existen 7 sistemas cristalinos diferentes.
Tipos
Os 7 sistemas cristalinos son:
En función das posibles localizacións dos átomos na cela unidade establecéronse 14 estruturas cristalinas básicas denominadas redes de Bravais.
.jp
.jp é o código de internet do dominio de nivel superior (ccTLD) do Xapón, administrado polo Servizo de Rexistro do Xapón.
Cando se estableceu o dominio .jp administrouno o JPNIC, como parte do seu papel como corpo técnico de supervisión para Internet no Xapón. Con todo, debido á importancia crecente e ó tamaño do rexistro do .jp, decidiuse na 11ª xuntanza xeral do JPNIC en decembro de 2000 crear unha nova corporación que administraría o dominio .jp. Así, creouse o SRZ que o 30 de xuño de 2003 asumiu oficialmente os deberes do rexistro do .jp. Os rexistros procésanse vía unha axencia de acreditación e os nomes do dominio cos caracteres xaponeses (kanji, hiragana ou katakana) pódense colocar no segundo nivel.
Modesto Fernández González
Modesto Fernández González, tamén coñecido polo pseudónimo Camilo de Cela, nado en Ourense o 15 de decembro de 1838 e finado en Madrid o 18 de decembro de 1897, foi un xornalista e escritor galego.
Traxectoria
Estudou Dereito e Administración pública na Universidade de Santiago de Compostela e despois na Universidade Central de Madrid. En 1864 incorporouse ao Ministerio de Fomento, onde foi xefe de negociado de terceira clase en 1867 e en 1870 xefe de Administración. Pasou ao Ministerio de Ultramar, e despois foi nomeado Delegado de Facenda da provincia de Madrid en 1884. Foi presidente de El Fomento de las Artes.
Colaborou en El Contemporáneo, El Español, La Gaceta Popular, La Ilustración Española y Americana, La Correspondencia de España e La Época de Madrid e El Heraldo Gallego de Ourense, La Ilustración Gallega y Asturiana e La Tierra Gallega de La Habana.
A Raíña, Zaparín, Cortegada
A Raíña é un lugar da parroquia de Zaparín no concello ourensán de Cortegada na comarca do Ribeiro. Tiña 1 habitante no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, que era muller.
Conxuntivite
A conxuntivite  é a inflamación da capa conxuntiva, membrana mucosa que recobre o interior das pálpebras e que se estende á parte anterior do globo ocular.
Etioloxía
Segundo a súa causa, a conxuntivite clasifícase en:
Cadro clínico
miniatura|Conxuntivite no ollo esquerdo. Presentan unhas manifestacións comúns (avermellado, fotofobia e lagrimeo) e outras dependentes da súa causa (lagañas matutinas nas infecciosas, ganglios aumentados de tamaño nas víricas, proído nas alérxicas, etc.) cunha duración entre 1 e 3 semanas.
Tratamento
Aínda que a infección bacteriana da conxuntivite ás veces non esixe antibióticos, os afectados deben ver un médico, xa que esta forma de conxuntivite está con frecuencia asociada con lesión corneal. A infección viral non se cura con antibióticos. A de tipo alérxico precisa usar antihistamínicos en forma de colirio. Os corpos estraños hai que extraelos, pero ó ser o ollo un órgano moi delicado isto só debe facelo un médico. A conxuntivite de orixe traumática precisa unha valoración e tratamento doutras lesións engadidas, especialmente a erosión corneal.
Lois Peña Novo
Lois Peña Novo, nado en Vilalba o 5 de agosto de 1893 e finado en Robra (Outeiro de Rei) o 24 de xullo de 1967, foi un avogado, político e escritor galego.
Traxectoria
Naceu no lugar do Rollo, hoxe unha rúa de Vilalba, o 5 de agosto de 1893, fillo de Vicente Peña Rodríguez e María Novo Pardo. A súa era unha familia labrega, sendo Lois o quinto dos irmáns. Estudou no seminario de Mondoñedo e despois cursou a carreira de Dereito na Universidade de Santiago de Compostela, rematando en 1915. No curso seguinte traballou de profesor auxiliar de Lois Porteiro na mesma facultade.
En 1916, ano da fundación da primeira Irmandade da Fala, incorpórase á de Compostela e participa como cofundador na de Vilalba.
En 1918 é redactor do Programa das Irmandades da Fala aprobado na I Asemblea Nacionalista celebrada en Lugo. Entre outros recollía a petición da autonomía integral de Galicia e a igualdade de dereitos de mulleres e homes.
Torrelodones
Encóntrase a unha altitude media de 845 metros sobre o nivel do mar. Limita ao norte con Hoyo de Manzanares, ao leste con Madrid a través do monte El Pardo, ao sur con Las Rozas de Madrid e ao oeste con Galapagar. Segundo datos oficiais de poboación de 2014, habitan en Torrelodones 22.838 persoas, distribuídas en sete núcleos de poboación.
A localidade posúe un interesante patrimonio artístico e natural e forma parte de dúas rutas turísticas da Comunidade de Madrid. Unha delas é a Ruta Imperial, que segue parcialmente o camiño histórico empregado no século XVI polo rei Filipe II nos seus desprazamentos dende a cidade de Madrid ata o Real Sitio do Escorial. A outra é a Ruta polos Castelos, Fortalezas e Atalaias, á que queda vinculada pola atalaia de Torrelodones, unha torre-vixía de orixe andalusí.
Lois Peña Novo
Traxectoria
Lois Peña Novo foi o primeiro concelleiro electo nunha candidatura nacionalista en Galicia, resultando elixido no concello da Coruña nos comicios do 8 de febreiro de 1920 -nos que o seu compañeiro de candidatura Antón Villar Ponte quedou fóra-. alt=Placa en conmemoración da constitución da Irmandade da Fala de Vilalba|miniatura|Placa en conmemoración da constitución da Irmandade da Fala de Vilalba En 1921 publica o libro La Mancomunidad Gallega, que será a referencia dos galeguistas á hora de concretar as súas arelas de autogoberno.
Coa chegada da Segunda República foi membro da comisión redactora do Proxecto de Estatuto de Autonomía para Galicia da Federación Republicana Gallega e poñente na presentación e defensa dese proxecto estatutario na asemblea celebrada na Coruña os días 4 e 5 de xuño de 1931. Nela aprobáronse as "Bases para o Estatuto Galego".
O día 8 de maio de 1936 foi un dos asistentes á xuntanza dos deputados e dos compromisarios (para escoller o Presidente da República) elixidos en Galicia, co obxectivo de darlle pulo ao proxecto estatutario nun tempo que se valorou como "conxuntura magnífica para someter a referendo o proxecto de Estatuto Galego". En xuño de 1936 participou activamente na campaña pro-Estatuto de Galicia.
Lois Peña Novo exerceu diversos cargos na II República: gobernador civil de Cáceres (6-5-1932 a 31-8-1932), Sevilla (31-8-1932 a 9-12-1932), Valencia (22-8-1933 a 14-9-1933), e gobernador xeral de Estremadura (nomeado o 7-12-1932). E foi un fiel defensor da mesma na súa caída ante a sublevación militar do 18 de xullo de 1936, mantendo a súa lealdade aos dirixentes democraticamente elixidos e defendendo mentres foi posible o Goberno civil de Lugo. miniatura|Participantes na I Asemblea Nacionalista. A súa pertenza ao bando dos perdedores da guerra civil supuxo o comezo das penalidades: foi encarcerado primeiro en Lugo e despois en Baralla. Máis tarde foi deportado á vila de Mallén, en Zaragoza, para retornar como confinado a Vilalba ao remate da guerra. Desta última etapa da súa vida, só se coñece a súa asistencia, contra o ano 1945, a unha reunión celebrada na Coruña por iniciativa de Ramón Piñeiro. Nela pretendíase iniciar os contactos para a formación dunha fronte democrática opositora ao franquismo. Pero a detención de Ramón Piñeiro dous anos máis tarde deu ao traste con esta pretensión, e puxo punto final á actividade política de Peña Novo.
Dende entón, a súa vida concentrouse no ámbito do privado e no exercicio da avogacía no seu despacho vilalbés. A única excepción constituíuna a obtención do premio Mouronte en febreiro de 1959 polo seu artigo La inversión del ahorro campesino, publicado no xornal La Noche co pseudónimo Luís de Cadaval.
Jahannam
Jahannam (en جهنم‎) é o equivalente na relixión islámica ó inferno. As súas raíces veñen da palabra hebrea Gehinnom, que é un val ó sur de Xerusalén que foi utilizado como lugar de enterramento polos israelitas. Segundo a escatoloxía islámica soamente deus sabe quen irá a Jahannam e quen irá a Jannah (o paraíso). Os que non fixeron caso ou que soamente finxiron crer en Alá permanecen no Jahannam ata o Yaum al-Qiyamah (día do xuízo final).
Lois Peña Novo
Traxectoria
En 1962, cando xa se achegaba aos setenta anos, marcha a Madrid para vivir na casa do seu fillo, o médico Lois Peña López. Retorna a Vilalba todos os veráns ata que, o 24 de xullo de 1967, nunha destas viaxes, un accidente automobilístico segou definitivamente a súa vida e a da súa dona na estrada N-VI ao seu paso por Robra (Outeiro de Rei).
Pensamento
Lois Peña Novo foi, con varios libros e centos de artigos -publicados en El Pueblo Gallego, Galicia, A Nosa Terra, Acción Coruñesa, Nós, El Ratón-, un dos principais estudosos da realidade socioeconómica galega do primeiro terzo do século XX e das tentativas da súa resolución. Pódese sintetizar o seu pensamento nas seguintes formulacións:
Recoñecemento
Os premios Lois Peña Novo levan o seu nome.
A Groba, Moldes, Boborás
A Groba é un lugar da parroquia de Moldes no concello ourensán de Boborás na comarca do Carballiño. Tiña 40 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 21 eran homes e 19 mulleres. Iso supón unha diminución da poboación respecto a 2010, cando tiña 43 habitantes (24 homes e 19 mulleres).
Biometría
Con Biometría podemos referirnos a:
A Raíña
O topónimo A Raíña pode referirse a:
Eleccións xerais de España de 1931
dereita|miniatura|200px|Fachada principal do Palacio das Cortes. dereita|miniatura|200px|Facsímile da [[Constitución española de 1931.]] dereita|miniatura|200px|Votación en [[Éibar.]]
A primeira volta das eleccións xerais de España de 1931 ou eleccións a Cortes Constituíntes de 1931 celebrouse o 28 de xuño de 1931. A segunda volta prolongouse, con diversas eleccións parciais, entre o 19 de xullo e o 8 de novembro. Tiveron lugar pouco despois da proclamación da Segunda República Española co fin de elaborar unha nova constitución. A elas concorreron, por unha banda a Conxunción Republicano-Socialista, composta polo PSOE, os radicais de Lerroux, os radicalsocialistas, a Dereita Liberal Republicana de Alcalá-Zamora e a Acción Republicana de Azaña, aínda que cada partido concorría co seu propio programa. A dereita antirrepublicana concorreu dividida e non presentou candidaturas en parte das circunscricións.
As eleccións deron un triunfo rotundo á Conxunción Republicano-Socialista. A dereita e o centro republicanos (coa excepción dos radicais) quedaban reducidos a un papel testemuñal, en tanto que a dereita monárquica sufría un serio revés. Como resultado a maioría das esquerdas no Parlamento (nucleada en torno a socialistas, radicalsocialistas e Acción Republicana, posto que radicais e progresistas abandonaron pronto a coalición) deu lugar ao denominado bienio reformista entre os anos 1931 e 1933.
Lei electoral
Por Decreto de 3 de xuño de 1931 convocáronse as eleccións para o 28 de xuño e estableceuse que as Cortes Constituíntes estarían compostas por unha soa Cámara elixida por sufraxio universal exclusivamente masculino e que a apertura das súas sesións tería lugar no Palacio do Congreso o día 14 de xullo (aniversario da toma da Bastilla que en 1789 deu inicio á Revolución Francesa).
As Cortes decláranse investidas co máis amplo poder constituínte e lexislativo. Ante elas, axiña que queden constituídas, resignará os seus poderes o Primeiro Goberno Provisional da Segunda República Española, e fora cal fora o acordo das Cortes, dará conta dos seus actos.
As eleccións celebraríanse segundo a lei de 1907, amplamente modificada polo Decreto de 8 de maio de 1931. Mediante este decreto substituíase a elección uninominal en pequenas circunscricións, pola elección por lista e provincia (ou cidade maior de 100.000 habitantes: Madrid, Barcelona, Valencia, Bilbao, Sevilla, Zaragoza, Málaga, Córdoba, Granada e Murcia), mediante un sistema mixto entre maioritario e proporcional, que concedía unha ampla curmá á candidatura máis votada, reservando un certo número de postos á minoritaria. A candidatura maioritaria obtiña o 80% dos escanos en xogo, a condición de que obtivese máis do 20% dos votos emitidos, reservándose o 20% restante ás minorías. Ademais de substituír os pequenos distritos uninominais, un sistema que deixaba "ancha canle á coacción caciquil", polas circunscricións provinciais e das cidades de máis 100.000 habitantes, a modificación da lei electoral de 1907 tamén estableceu que as mulleres e os sacerdotes puidesen presentarse como candidatos e que se rebaixase a idade mínima para votar de 25 a 23 anos. Tamén se derrogou o polémico artigo 29 da Lei de 1907 que proclamaba elixidos aos candidatos dos distritos nos que só se presentou unha candidatura, unha artimaña profusamente utilizada na fraude electoral institucionalizada da Restauración.
A Coruña 25px
16 escanos a elixir. Os 12 da maioría obtívoos a coalición entre FRG e PSOE, mentres os 4 da minoría ían parar á lista de galeguistas independentes.
Lugo 25px
10 escanos a elixir. Na primeira votación, declarada nula, impúxose a coalición entre PRR e DLR á lista FRG-PSOE, volvendo facelo na repetición dos comicios do 23 de agosto: os 8 escanos da maioría para PRR-DLR e os 2 da minoría para a coalición galeguista e socialista.
Pontevedra 28px
12 escanos a elixir: 7 para a coalición FRG-PRR-DLR, 4 para o PSOE e 1 para os galeguistas independentes.
Galería de imaxes de Aranga
Galería de imaxes do concello de Aranga na provincia da Coruña.
Norman Taurog
Norman Rae Taurog, nado en Chicago, Illinois o 23 de febreiro de 1899 e finado en Rancho Mirage, California o 7 de abril de 1981, foi un director de cinema estadounidense.
Eleccións xerais de España de 1931
Ourense 25px
9 escanos a elixir: 5 foron obtidos pola Conxunción Republicano-Socialista, 3 pola coalición republicana e galeguista e 1 polos monárquicos.
Norman Taurog
Traxectoria
En 1919 comezou a súa carreira como director de cine, triunfando en 1931 con Skippy, coa que gañou o oscar ao mellor director. O protagonista do filme, tamén candidato ao premio era o seu sobriño, Jackie Cooper.
Deixou a dirección en 1968, comezando unha etapa como profesor de cinema en California.
Obra
Taurog dirixiu aproximadamente 180 filmes durante a súa carreira, sendo algúns dos principais os seguintes:
Proporcionalidade
A proporcionalidade é unha relación matemática. Defínese como unha relación (no sentido alxébrico) entre magnitudes, e pode ser de varios tipos. Pode ser simple cando se dá entre dúas magnitudes unicamente, ou composta, cando se relaciona máis dunha magnitude. A proporcionalidade simple pode ser directa e inversa. A proporcionalidade simple directa é a relación na que os produtos das cantidades correspondentes é constante. A inversa cando os produtos das cantidades correspondentes é constante. A proporcionalidade múltiple caracterízase polos pares de relacións, por exemplo, para tres magnitudes podemos ter relacionando A con outras dúas B e C: DD (directa-directa), DI (directa-inversa), II (inversa-inversa)
Trompa (arquitectura)
miniatura|172x200px|Bosquexo de trompa. A trompa, en arquitectura, defínese como unha bóveda semicónica de intersección que voa fóra do muro. Ten o vértice no ángulo entre dúas paredes e a parte máis ancha sae cara a fóra. A súa función é a de ser un elemento sustentante que permite transformar, desde abaixo, dúas estruturas de diferente trazado xeométrico como, por exemplo, pasar dunha planta de base cadrada a outra octogonal. Emprégase para realizar ciborios e cúpulas, sobre todo na arte románica e na gótica. Parece unha rolda semi-cónica co vértice no ángulo entre dúas paredes e parte amplo.
Ás veces, confúndese coa pendente, posto que teñen unha función semellante.
Construción
miniatura|150x240px|Sistema de transición a partir dun cadrado para un octogonal Como se pode ver na imaxe, se se quere transformar a planta cadrada IJKL nunha octogonal ABCDEFGH hai que unir, entre outros, os vértices, HA.
Historia
Foi usada por vez primeira na arquitectura islámica, probablemente en Irán, na arquitectura sasánida do século III ou Mesopotamia, Posteriormente propagáronse na arquitectura bizantina e na arte románica. Aínda que hai autores que matizan que aquelas serían bóvedas nervadas en ladrillo, mentres que o uso en pedra comezaría en Ifriqiya (norte de África) de onde pasarían a Al-Andalus. En España, están presentes a partir da arquitectura musulmá sobre todo nas salas da Alhambra.
Walker, ranger de Texas
Walker, ranger de Texas (en inglés, Walker, Texas Ranger) é unha serie de televisión estadounidense constituída por un total de 203 episodios de 45 minutos de duración. A serie foi creada por Christopher Canaan, Greif Leslie, Paul Haggis e Albert S. Ruddy e emitida entre o 21 de abril de 1993 e o 19 de maio de 2001 na CBS. A TVG emitiu a serie na súa versión dobrada ao galego, con varias reposicións.
Illa Busuanga
Busuanga é a illa máis grande das illas do Grupo Calamian na provincia de Palawan en Filipinas. A illa de Busuanga é a segunda illa máis grande na provincia logo da illa de Palawan. A illa está situada a medio camiño entre as illas de Mindoro e Palawan no Mar da China Meridional situado ao oeste e o Mar de Sulu ao sueste. Ao sur da illa atópanse as outras dúas illas principais do Grupo de Calamian: Culion e Illa Coron.
O terzo occidental da illa pertence ao municipio de Busuanga e os dous terzos do leste pertencen ao municipio de Coron.
A illa Busuanga coñécese principalmente como lugar de mergullo recreativo debido aos doce naufraxios da segunda guerra mundial que foron afundidos polos bombardeos da mariña estadounidense en baía Coron, un fondeadoiro natural cerca do centro da cidade de Coron, o 24 de setembro de 1944.
FIFA (serie)
miniatura|Logotipo da FIFA FIFA é unha saga de videoxogos de fútbol publicados anualmente por Electronic Arts baixo o selo de EA Sports. Cando a saga comezou a finais de 1993 destacou por ser o primeiro en ter unha licenza oficial da FIFA. As últimas edicións da saga conteñen moitas licenzas exclusivas e os equipos de ligas de todo o mundo, como a Premier League e a Football League inglesa, Serie A (liga italiana),  Bundesliga (liga alemá), a Primeira División de España, Seleccións Nacionais, e outras ligas máis que foron agregando ao longo dos últimos anos. Esta serie permite o uso dos estadios reais, mediante os comentarios pódese gozar dos cánticos reais do público nos estadios, nomes reais dos xogadores e as súas semellanzas en como xogan dentro do campo etc.
Saga FIFA
O primeiro xogo desta saga caracterizábase pola súa perspectiva isométrica ou de tres cuartos, que se diferenciaba dos outros títulos que ofrecían unha vista de paxaro. Un aspecto importante era o son do público no estadio, que estaba baseado en gravacións en vivo e que lle proporcionaban un maior realismo ao desenvolvemento do xogo con cánticos dos afeccionados. O xogo presentaba representativos nacionais, e un equipo especial formado por un selectivo de xogadores, este equipo chámase EA Sports. A pesar de todos os defectos que presentaba non hai dúbida de que na súa época foi todo un éxito, a xente de EA Sports ano tras ano continuaba mellorando os seus xogos FIFA.