cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
San Antonio Spurs
Primeiros anos na NBA
miniatura|[[George Gervin (1974–1985).]] Aínda que había algún escepticismo inicial nos círculos da liga en canto ao éxito potencial e o nivel de talento dos equipos procedentes da ABA, os Spurs pronto demostrarían ser un digno equipo. Na súa primeira temporada na NBA o equipo obtén un balance de 44-38 e finaliza no quinto posto da Conferencia Leste. Xa nos play-offs, o equipo caería ante os Boston Celtics en dous partidos, perdendo o primeiro por 104−94 fóra e o segundo por 113-109 na casa. Unha temporada despois, en, Gervin e David Thompson dos Denver Nuggets loitaron polo título de máximo anotador. Na última xornada da tempada, Thompson púxose por diante despois de anotar 73 puntos fronte os Detroit Pistons nun encontro disputado á tarde. Esa noite, Gervin xa sabía que necesitaba 58 puntos para conseguir o título. Os Spurs xogaban en Nova Orleáns fronte aos Utah Jazz. Gervin tivo un bo comezo con 20 puntos no primeiro cuarto. O segundo foi aínda mellor, con 33, batendo un récord. Tras a continuación, a Gervin custoulle pouco tempo chegar aos 58, para finalmente acabar o partido con 63 e lograr o galardón. Ademais, o equipo acabou campión da División Central cunha marca de 52-30. Con todo, os Spurs caeron en semifinais de Conferencia ante Washington Bullets a pesar da achega de Gervin con 33,2 puntos na serie.
Un ano despois, en 1979, o equipo chegou ás finais de Conferencia, onde volvían esperar os Bullets. San Antonio desperdiciou unha renda de 3-1 para acabar caendo 4-3, cun igualado sétimo partido que acabou 107-105. Unha rolda antes, os Spurs eliminaran os Philadelphia 76ers, logrando gañar así a súa primeira eliminatoria como equipo NBA. O balance dos Spurs nos seus primeiros sete anos na NBA foi de cinco títulos de división, converténdose nun equipo asiduo en play-offs. A década dos anos 1980 estivo marcada por constantes altibaixos da franquía. Na primeira metade, os Spurs continuaron co seu éxito dos anos 1970, con balances de 52-30 en, 48-34 en e 53-29 en. A pesar das súas boas temporadas regulares, os Spurs caeron eliminados en play-offs polos Houston Rockets en 1981 e Los Angeles Lakers en 1982 e 1983.
Tras a temporada, Gervin, quen fora o mellor xogador da historia dos Spurs até o momento, foi traspasado aos Chicago Bulls, e con el chegou o final dunha brillante era. Unha das claves destes Spurs, ademais de Gervin, era Johnny Moore, base de gran visión de xogo que mesmo logrou ser o máximo asistente da liga (9,6) na temporada 1981-82 por diante de Magic Johnson. A súa carreira viuse truncada pola coccidioidomicose (ou "Febre do Val"), enfermidade da que se recuperou, aínda que sen recuperar o nivel. Cando finalizou a súa carreira San Antonio retiroulle o dorsal. Outro dos grandes artífices do tres títulos de división tamén foi Mike Mitchell, acompañante de Gervin na posición de ala, un prolífico anotador que mesmo chegou a ser All-Star en 1981 cos Cleveland Cavaliers e que chegou aos Spurs un ano despois. Por último cabe mencionar a Artis Gilmore, outra peza fundamental na engrenaxe do equipo. A pesar de que o pivote chegou con 34 anos, ofreceu tan bo rendemento en San Antonio que chegou a ser dúas veces All-Star cos Spurs.
Despois de Gervin
Tras a retirada de Gervin, as seguintes catro campañas foron difíciles para o equipo, tendo un balance de 115-215 desde até. As temporadas perdedoras e a consecuente diminución da asistencia de público ao pavillón converteron aos Spurs nun candidato potencial para trasladarse a outra cidade. Porén, o optimismo chegou ao obter a primeira elección do Draft de 1987, a cal foi utilizada para seleccionar o pivote David Robinson, procedente da Academia Naval dos Estados Unidos. Aínda que foi seleccionado en 1987, non estivo dispoñíbel até 1989, xa que tiña que servir á Mariña durante dous anos máis.
Durante estes anos un dos poucos xogadores que conseguía levar a xente de San Antonio a ver aos Spurs era Alvin Robertson. Foi membro do equipo que logrou a medalla de ouro nos Xogos Olímpicos dos Ánxeles de 1984. Tamén liderou a liga en roubos durante tres tempadas, e chegou a ser elixido como Mellor Defensor da NBA na temporada. Alén diso, era un xogador que aportaba en todas as facetas do xogo. Mostra diso foi o histórico cuádruplo-dobre que logrou o 18 de febreiro de 1986 con 20 puntos, 11 rebotes, 10 asistencias e 10 roubos de balón. É un dos escasos cuádruplos-dobres que se rexistraron na historia da NBA, de feito, foi o segundo da historia da competición. Curiosamente, David Robinson conseguiría facer outro en 1997.
Aínda que a temporada foi a peor na historia da franquía cun 21-61, foi notábel por varios motivos. Foi a primeira campaña na que o propietario absoluto da franquía foi Red McCombs, investidor orixinal do equipo que axudou a solidificar a identificación da cidade co equipo. Ademais, estreouse Larry Brown como adestrador dos Spurs, asinando polo equipo tras gañar a NCAA coa Universidade de Kansas en 1988.
A era de Robinson
miniatura|left|[[David Robinson (1989–2003).]] O final da década de 1980 asistiu ao renacemento dos Spurs. Liderados por David Robinson e polos recentemente chegados Terry Cummings e Sean Elliott, os Spurs conseguiron facer a mellor temporada da súa historia cun balance de 56-26. Nos play-offs, gañarían sen moitos problemas aos Denver Nuggets por 3-0. Porén, non puideron superar as semifinais de Conferencia, caendo en sete partidos ante os Portland Trail Blazers, equipo que posteriormente sería campión da Conferencia Oeste. A nivel individual, Robinson fixo unha das mellores tempadas xamais asinadas por un debutante na competición, polo que foi premiado co premio ao Rookie do Ano tras facer unha media de 24,3 puntos e 12 rebotes por partido.
Os Spurs comezaban a década cheos de optimismo. O equipo converteuse nun asiduo aos play-offs, aínda que baixo a tutela de Brown non foron capaces de chegar máis lonxe das semifinais de Conferencia. Ante a falta de resultados, na temporada McCombs despediu a Brown para substituílo por Bob Bass, quen terminou a tempada como adestrador interino. Con Robinson con molestias, os Spurs foron varridos polos Phoenix Suns na primeira rolda de play-offs. Durante o verán de 1992, McCombs contratou o adestrador da Universidade de UNLV Jerry Tarkanian. O experimento foi un fracaso, e Tarkanian foi despedido tras vinte partidos de temporada, cando contaban cun balance de 9-11. O seguinte no banco foi o veterano John Lucas, sendo esta a súa primeira experiencia como adestrador xefe dun equipo da NBA.
Lucas foi substituído para a temporada por Bob Hill, ex-adestrador dos Indiana Pacers. Elliott regresou tras unha intranscendente tempada nos Pistons e o equipo finalizou cunha marca de 62-20, sendo David Robinson o MVP da Temporada. Os Spurs alcanzaron as finais de Conferencia, mais foron eliminados polos posteriormente campións Houston Rockets. Durante toda a temporada, Dennis Rodman tivo problemas cos seus compañeiros de equipo, especialmente con Robinson, polo que forzou a franquía a traspasalo aos Chicago Bulls ao finalizar a campaña.
Urina
miniatura|150px|Mostra de ouriños humanos. Nos mamíferos, a urina ou ouriños, popularmente coñecida como mexa ou mexo, é un fluído excretorio, resultante da filtración do sangue nos riles. Nas aves e nos réptiles é unha excreción sólida ou semi-sólida. Fórmase na filtración, a cal é feita nas nefronas. As nefronas conteñen un tubo, chamado túbulo, que está rodeado de vasos sanguíneos, que absorben os nutrientes que o organismo precisa, para despois ir para os uréteres e de aí para a vexiga onde é almacenado e pasado para a uretra para finalmente ser expelida.
San Antonio Spurs
A era de Robinson
Os Spurs finalizaron o seguinte ano cun balance de 59-23 baixo o mandato de Hill, mais sendo de novo eliminados en semifinais de Conferencia ante os Utah Jazz. Non obstante, poucos prevían a espectacular caída do equipo na temporada ; unha lesión obrigou a David Robinson a pasar practicamente todo o ano en branco, xogando tan só seis partidos e San Antonio acabou cunha marca de 20-62, a peor da súa historia até o momento. Hill só durou 18 partidos no banco dos texanos, sendo substituído por Gregg Popovich, antigo director xeral do equipo.
Urina
A urina humana, así como a urina doutros animais, está composta principalmente de auga (96%, de media), mais contén tamén urea, ácido úrico, sal e outras substancias, sendo expelida durante o acto de ouriñar. O volume, a acidez e a concentración de sales na urina son regulados por hormonas, entre as cales figuran a hormona antidiurética e a aldosterona. Estas hormonas actúan nos riles para garantir que a auga, os sales e o equilibrio ácido-base (acidez ou alcalinidade do sangue e do fluído intersticial) do organismo se manteñan dentro de estreitos límites. A presenza na urina de azucre, albumina, pigmentos biliares ou cantidades anormais dalgunhas substancias, incluíndo as constituíntes habituais, é indicador de doenzas. A urina é normalmente estéril cando é expelida e ten só un vago cheiro. O cheiro desagradábel da urina deteriorada débese á acción de bacterias que provocan a liberación de amoníaco.
San Antonio Spurs
Chega Tim Duncan
miniatura|[[Tim Duncan.]] Co terceiro peor rexistro da liga, os Spurs fixéronse co número 1 do Draft de 1997, o cal utilizaron para seleccionar a Tim Duncan, procedente da Universidade de Wake Forest. Duncan converteuse xa no seu primeiro ano nunha das estrelas da liga, facendo unha media de 21,1 puntos e 11,9 rebotes por partido xogando na posición de ala-pivote. Tras acabar a temporada foi seleccionado para o mellor quinteto de novatos da tempada e nomeado Rookie do Ano. O equipo finalizou 56-26, mais de novo foi eliminado polos Jazz nas semifinais de Conferencia.
Urina
Un adulto saudábel de dieta común pode producir entre 1000 e 2000 ml de urina por día. O volume mínimo de urina necesario para retirar do organismo todos os produtos residuais é de cerca de 0,5 l nun home de 70 kg; todo o volume producido por riba deste consiste nun exceso de auga. Unha grande inxestión de líquidos aumenta a cantidade de urina producida; unha grande perda de líquido a través da transpiración, vómitos ou diarrea conduce á diminución de volume. O volume de urina eliminado durante o día é o dobre do producido pola noite, nos humanos saudábeis. En desordes patolóxicas esta constante pode ser alterada pasando o individuo a eliminar igual volume en dous períodos ou máis durante a noite (nicturia)
San Antonio Spurs
Chega Tim Duncan
Os Spurs comezaron a temporada con Robinson en boas condicións físicas, ademais das adquisicións dos veteranos Mario Elie e Jerome Kersey. Antes da pretemporada produciuse un peche patronal na liga, sendo atrasada tres meses e xogáronse tan só 50 partidos. Na temporada regular os Spurs terminaron cun rexistro de 37-13, o que supón un 74% de vitorias. Xa en play-offs, o equipo dominou e chegou ás finais da NBA cun balance de 11-1 en play-offs. Nela enfrontaríanse a New York Knicks de Patrick Ewing, conseguindo gañar en cinco partidos e logrando, por fin, o primeiro título da historia dos Spurs. Tim Duncan foi nomeado MVP das Finais no Madison Square Garden, escenario do quinto e último partido da eliminatoria.
Urina
Alteracións da urina
A urina pode ser producida en cantidades anormais ou ter un aspecto ou composición anormais.
Volume anormal
Unha produción diaria de urina superior a 2,5 l é anormal, a menos que o individuo beba líquidos en exceso ou sufra dalgunha doenza (ex:poliuria).
San Antonio Spurs
O Big Three
miniatura|left|[[Tony Parker.]] Na temporada sucederon dous feitos chave da historia da franquía: David Robinson anuncia a súa retirada e inaugúrase o SBC Center, novo pavillón do equipo. Con tan grandes mudanzas, os Spurs renovaron o seu logo, retornando ás cores negro e prata orixinais. Estes Spurs eran moi diferentes dos que gañaran o título uns anos antes. Renovaran completamente o equipo co obxectivo de destronar os Lakers, vencedores dos tres últimos campionatos. O base titular do equipo era agora o francés Tony Parker, que chegaba desde Francia tras ser elixido no posto 28 do Draft de 2001; ademais, contaban cunha gran variedade de tiradores como Stephen Jackson, Danny Ferry, Bruce Bowen, Steve Kerr, Steve Smith e o arxentino Manu Ginóbili, drafteado en 1999 mais que chegou ese mesmo ano desde a Virtus Boloña. Isto, xunto ao labor de Duncan e Robinson, levou o equipo a gañar 60 partidos. En play-offs, eliminaron os Suns, aos Lakers e aos Dallas Mavericks, enfrontándose nas finais cos New Jersey Nets, subcampións o ano anterior. Era a primeira vez que dous equipos ex-equipos da ABA se enfrontaban nunhas finais. Finalmente, os Spurs gañaron a serie 4-2, conseguindo así o seu segundo anel, con Tim Duncan MVP da Temporada e das finais.
Urina
Volume anormal
Pode tamén haber unha produción anormalmente reducida de urina —menos de 0,4 l— en casos de deshidratación grave ou de insuficiencia renal aguda. Esta situación pode tamén ocorrer cando os riles non reciben o seu abastecemento normal de sangue en virtude de situacións como insuficiencia cardíaca, choque ou doenzas como leptospirose.
A falta de produción de urina polos riles, a anuria, pode deberse a lesións graves nos riles. O impedimento ao paso da urina contida na vexiga débese, mais frecuentemente, a unha obstrución na parte inferior do tracto urinario como resultado dun tumor na próstata, de cálculos encravados na uretra ou da hipertrofía da próstata, e nese caso trátase dunha situación de retención urinaria na cal a produción de urina é efectivamente normal, e non dunha anuria.
San Antonio Spurs
O Big Three
Coa contratación de Brent Barry dos Seattle Supersonics, Nazr Mohammed dos New York Knicks e o axente libre Glenn Robinson, xunto cos regulares Bruce Bowen, Robert Horry, Tony Parker, Manu Ginóbili e Tim Duncan, os Spurs finalizaron a temporada cunha marca de 59-23, o que supuxo que conseguisen o campionato da súa división e a segunda posición da Conferencia Oeste. Nos play-offs eliminaron os Denver Nuggets por 4-1, aos Seattle Supersonics por 4-2 e aos Phoenix Suns por 4-1, antes de medirse nas finais da NBA ante os Detroit Pistons, aos que venceron no sétimo partido colocando un 4-3 que lles valeu o seu segundo anel en tres anos e o seu terceiro en sete. Tim Duncan foi nomeado MVP das finais por terceira vez, uníndose xunto con Magic Johnson, Shaquille O'Neal e Michael Jordan ao club de xogadores que nese momento gañaran tres ou máis MVP das finais.
Ao ano seguinte, na temporada, os Spurs fixeron a que foi até o momento a súa mellor temporada regular da historia, gañando 63 partidos e disputando por noveno ano consecutivo os play-offs. A isto contribuíu a chegada ao equipo do veterano Michael Finley, que ofreceu ao equipo máis poder anotador. Con todo, os campións foron eliminados en semifinais de Conferencia polos Dallas Mavericks de Dirk Nowitzki. Despois da decepcionante derrota a mans dos Mavs, os Spurs desquitáronse un ano despois cun novo título de campións. Acabaron a temporada con outro gran balance (58-24), o que lles serviu para ocuparen a terceira posición do Oeste e evitar aos Dallas Mavericks, que acabaran cun rexistro de 67-15. En play-offs, San Antonio estabeleceu unha fantástica marca de 16-4. En primeira rolda venceron aos Denver Nuggets en cinco partidos, mentres tanto, os Mavericks caían sorprendentemente por 4-2 fronte a Golden State Warriors. En semifinais de Conferencia agardaban os Phoenix Suns. Tras unha intensa eliminatoria que chegou a ir 2-2, os texanos venceron por 4-2, alcanzando as finais de Conferencia ante un rival relativamente accesíbel para as alturas nas que encontraban, como eran os Utah Jazz. Os texanos sentenciaron o seu pase ás finais cun 4-1. En maiores dificultades puxeron os Cleveland Cavaliers de LeBron James aos Spurs, a pesar de non vencer en ningún encontro. Tony Parker, cunha media de 24,5 puntos e 57% de acerto en tiros de campo, foi seleccionado MVP das finais, para converterse con 25 anos no primeiro europeo en conseguilo.
O quinto título
miniatura|[[Kawhi Leonard.]] Nas cinco seguintes temporadas conseguiron clasificarse en todas para os play-offs, aínda que sen éxito á hora de volver conseguir o título de campións. O peor ano foi a temporada, onde caeron en primeira rolda ante os Memphis Grizzlies por 4-2. Con todo, a partir de aí o equipo só melloraría. De feito, na temporada, a pesar das lesións, os Spurs terminaron cunha marca de 58-24, chegando a terminar segundos na Conferencia Oeste. Xa nos play-offs, superan por 4-0 aos Lakers, 4–2 aos Warriors, e xa nas finais de Conferencia varren aos Memphis Grizzlies 4-0 chegando á súa quinta final NBA. Nela agardaban os Miami Heat de Lebron James, Dwyane Wade e Chris Bosh. Os Spurs chegaron ao sexto partido con vantaxe (3-2). Unha vitoria neste partido, xogado no American Airlines Arena de Miami, suporía o quinto título para os Spurs. A falta de 25 segundos para o final os Spurs gañaban de cinco, mais dous triplos de Miami, o último de Ray Allen a falta de cinco segundos, empatou o partido. Na prorróga perderían. No sétimo e último partido, San Antonio non se repuxo da dura derrota anterior, e finalmente perdeu o partido e o campionato. Esta foi a primeira derrota dos Spurs nunhas finais.
Urina
Aspecto anormal
Cando é lixeira, a hematuria (presenza de sangue na urina) dá á urina un aspecto escurecido. Cando a cantidade de sangue na urina aumenta, esta tórnase avermellada e pode conter coágulos. Con todo, a urina avermellada non é só provocada pola presenza de sangue. Algúns corantes alimentarios poden ser expelidos pola urina e existe unha gran variedade de fármacos que poden alterar a cor (por exemplo, a rifampicina e a dipirona pode tornala alaranxada). Tamén as persoas que comen beterraba poden ficar coa urina avermellada. Nalgúns doentes con porfiria, a urina tórnase avermellada cando se deixa en repouso; en persoas con ictericia, a urina é castaña ou alaranxada. A urina con escuma, principalmente se esta persiste despois de ter sido axitada, pode conter exceso de proteínas.
San Antonio Spurs
O quinto título
Para a seguinte temporada,, os Spurs mantiveron o bloque do ano anterior, incorporando só o italiano Marco Belinelli e a Jeff Ayres. O equipo mantén o nivel da temporada anterior, a acaba a temporada regular no primeiro posto da Conferencia Oeste coa mellor marca da liga (62-20). Esta vez, Popovich dosificou as súas estrelas Duncan, Parker e Ginóbili e o equipo desenvolveu un xogo coral no que case todos os integrantes do persoal foron protagonistas ao longo da tempada regular. De feito, ningún xogador superou os 30 minutos por partido. Así, iniciaron os play-offs desfacéndose en primeira rolda dos Dallas Mavericks (4-3), unha serie moi igualada na que Ginóbili adquiriu un papel destacado. Despois chegaron os Portland Trail Blazers (4-1) e, xa na final de Conferencia, venceron aos Oklahoma City Thunder de Kevin Durant e Russell Westbrook (4-2), chegando por segundo ano consecutivo ás finais da NBA, onde agardaban de novo os Miami Heat. Sorprendentemente, a eliminatoria finalizou 4-1 a favor dos Spurs, o que supuxo o quinto título para a franquía. Os de San Antonio foron os dominadores absolutos da serie. De feito, o xogo que realizaron os Spurs ao longo desta final foi catalogado por moitos como unha das mellores actuacións en moito tempo nunhas finais da NBA. O ala Kawhi Leonard foi nomeado MVP das finais, grazas en parte á súa magnífica actuación defendendo á estrela rival, o até o momento catro veces MVP Lebron James.
Urina
Composición anormal
Na diabetes mellitus, o exceso de glicosa no sangue pasa para a urina, causando glicosuria. Na glomerulonefrite e na síndrome nefrótica, pode rexistrarse un exceso de proteína na urina (situación designada por proteinuria). No caso de insuficiencia renal, a cantidade total de produtos residuais na urina (como urea) é reducida. Outras alteracións renais, como a síndrome de Fanconi e a acidose tubular renal, poden tornar a urina demasiado ácida ou excesivamente alcalina ou facer con que conteña aminoácidos, fosfatos, sal ou agua en exceso.
Análise de urina
A comunmente coñecida análise da urina consiste nun conxunto de exames feitos na urina dun individuo que inclúen a avaliación das características físicas da urina (cor, concentración, turbación), a observación ao microscopio e determinacións químicas. Esta pode verificar se a función renal se encontra normal ou detectar alteracións no aparello urinario ou noutros sistemas.
San Antonio Spurs
Os Spurs en San Antonio
miniatura|O Paseo do Río de San Antonio. Os Spurs son o único equipo das catro grandes competicións profesionais norteamericanas (NBA, NFL, NHL e MLB) con sede na cidade de San Antonio, de feito, son a única franquía desas competicións que permaneceu durante máis de cinco anos na cidade. É por iso que a cidade ten un sentimento especial cara ao equipo. Os xogadores dos Spurs son membros activos da comunidade de San Antonio, e moitos ex xogadores aínda moran cidade e participan activamente na vida local. Exemplo disto son David Robinson coa súa Carver Academy e George Gervin co seu George Gervin Youth Center.
Urina
Análise de urina
O exame ao microscopio pode revelar hematuria, o que indica alteracións nos glomérulos (unidades de filtración dos riles) ou unha doenza dos andares superiores ou inferiores do aparello urinario. Este pode tamén revelar rollóns de proteínas e células renais, chamados cilindros, en calquera dos varios tipos de doenzas renais; pus ou bacterias cando hai unha infección do tracto urinario; cristais, que indican a posibilidade dun erro conxénito do metabolismo ou susceptibilidade á formación de cálculos do tracto urinario, e ovos de esquistosoma na doenza parasitaria chamada bilharzíase, ou esquistosomíase.
San Antonio Spurs
Os Spurs en San Antonio
En parte grazas á implicación coa comunidade, os seareiros dos Spurs bateron varios récords da NBA de asistencia a un partido cando xogaban no Alamodome, incluíndo a maior asistencia a un encontro das finais da NBA en 1999. Tras o traslado de pavillón, aínda hoxe seguen normalmente a esgotarse entradas para os partidos no máis pequeno AT&T Center. O grito de batalla dos Spurs, "Go Spurs Go!" (do inglés: Imos, Spurs, imos!), expandiuse xa a toda a cidade de San Antonio e cada vez máis por toda a área metropolitana.
Urina
Análise de urina
Se unha simple gota de urina acabada de coller for espallada en capa fina sobre a superficie dunha xelatina nutriente e incubada na estufa, calquera bacteria se multiplicará e formará colonias. A aparencia desas colonias ao exame microscópico permitirá ao microbiólogo a identificación do organismo que causa a infección no tracto urinario.
San Antonio Spurs
Os Spurs en San Antonio
Desde o ano 2003 o equipo vese forzado a xogar todos os seus partidos fóra da casa debido a que o AT&T Center acolle o Rodeo de San Antonio. Esta circunstancia é coñecida informalmente como o "Rodeo Road Trip" (viaxe do rodeo). Durante esta época os Spurs bateron varios récord, incluíndo a maior serie de vitorias consecutivas como visitante (con oito en 2003). Cando os Spurs gañan o título da NBA, o desfile da vitoria do equipo é realizado en barco polo Paseo do Río de San Antonio.
Urina
Análise de urina
Existe unha gran variedade de tiras de test para medir dunha forma rápida e simple determinadas substancias, como a glicosa na urina (un nivel alto indica que o doente sofre de diabetes mellitus). Procúranse tamén outras substancias, tales como sangue, proteínas, bilirrubina etc. Deben determinarse tamén a acidez e a concentración urinarias. Estes exames baséanse nunha simple mudanza de cor na tira de papel (con reactivos), que cando se mergulla na urina sofre reaccións que lle van alterar a cor.
San Antonio Spurs
Logo e uniforme
miniatura|Os Spurs luciron un sinxelo uniforme negro con letras brancas redondeadas durante gran parte dos anos 1980. Desde que o equipo se converteu nos San Anotnio Spurs en 1973, as cores da franquía teñen sido o negro, o prateado e o branco. Tamén o logotipo distintivo coa palabra Spurs con tipografía Eurostile, cunha espora estilizada substituíndo a letra U, é parte da identidade do equipo desde o seu traslado a San Antonio. O logo levou a maiores os "Fiesta Colors", é dicir rosa, laranxa e verde azulado, entre 1989 e 2002, aínda que sen modificar o uniforme. Ademais, desde a temporada a aliñación do nome pasou de ser recta a arqueada.
Os Spurs vestiron sempre uniforme negro como visitante e branco como local, excepto nas temporadas 1973-76 da ABA e na súa primeira etapa na NBA, cando o uniforme era prateado. Até a temporada no uniforme visitante aparecía a lenda "San Antonio" na parte frontal da camisola, mentres que no uniforme local aparecía o nome de "Spurs" coa mesma tipografía que o logotipo. Desde 1973 até 1982, as letras do uniforme visitante eran de cor negra con adornos prateados. Con todo, desde a temporada o uniforme do equipo permanece practicamente intacto, co uniforme visitante utilizando agora o alcume do equipo en lugar do nome da cidade. Na temporada fixéronse algunhas pequenas mudanzas, como a inclusión doutra trama ao redor dos números. Os Spurs visten tamén tenis e calcetíns negros como visitantes e brancos na casa (excepto nalgúns encontros concretos nos que levan prateados). Cando a NBA asinou un contrato coa compañía téxtil Adidas, os Spurs adoptaron un deseño para o pescozo en "V" e eliminaron as bandas na cintura do pantalón.
O 19 de setembro de 2012, os Spurs presentaron un uniforme alternativo de cor prateada. Rompendo coa tradicional práctica de figurar na camisola o nome do equipo ou da cidade, neste uniforme alternativo só figura o logo da espora. O número en cor negra con detalles brancos e prateados, está situado arriba á dereita. Na parte traseira figuraba o logotipo do equipo xusto cima do nome, mais este foi substituído na temporada polo logo da NBA. En canto ao pantalón, na perna esquerda aparecen as iniciais "SA" (de San Antonio) con tipografía Eurostile. Por último, tanto no costado da camisola como no pantalón, hai unha serie de franxas verticais de cores branca, negra e prata. Este uniforme só é usado para certos partidos na casa. Unha variación deste uniforme con detalles de camuflaxe militar foi utilizada durante dous partidos na temporada. Outras variacións inclúen a versión con mangas utilizada en e a versión negra en.
Algunha vez ao longo da temporada, os Spurs levan unha camisola na que figura a lenda "Los Spurs" en recoñecemento dos seareiros latinoamericanos tanto na casa como fóra. De feito, os Spurs foron un dos primeiros equipos da competición en facer este tipo de agradecemento. Este evento é coñecido pola NBA como "Noches Latinas", e lévase celebrando desde a temporada como parte da campaña de mercadotecnia "éne-bé-a". Son seis os equipos que participan na iniciativa. Os Spurs son un dos equipos da liga no que militaron máis xogadores procedentes de Latinoamérica. Alén deste uniforme, o equipo tamén ten vestido o equipamento dos Dallas / Texas Chaparrals en homenaxe á súa etapa na American Basketball Association (ABA).
Tempadas
Nota: As estatísticas están actualizadas até a temporada .
Líderes históricos
Outras estatísticas (temporada regular) (a finais da temporada )
Minutos xogados Rebotes Asistencias Roubos Tapóns
Dorsais retirados
Os seguintes son os dorsais retirados polos San Antonio Spurs para honrar a algúns dos xogadores máis importantes da historia da franquía. O 9 de xullo de 2015, os Spurs permitiron utilizar o dorsal co número 12 a LaMarcus Aldridge coa aprobación de Bruce Bowen.
Galardóns individuais
Premio MVP
MVP das Finais
Rookie do Ano
Xogador Defensivo do Ano
Sexto Home do Ano
Xogador con Mellor Progresión
MVP do All-Star
Primeiro equipo All-NBA
Segundo equipo All-NBA
Terceiro equipo All-NBA
Primeiro equipo defensivo
Primeiro equipo rookie
All-Star
Adestradores
miniatura|[[Gregg Popovich.]]
The Jackson 5
The Jackson 5, tamén escrito The Jackson Five, e nos últimos anos coñecido simplemente The Jacksons, foi un grupo de música estadounidense orixinario de Gary, Indiana formado baixo a tutela de Joseph Jackson, representante e fundador real do grupo, por cinco dos seus fillos: Jackie, Tito, Jermaine, Marlon e Michael
Sucedeu a outro grupo formado en 1964 polos tres irmáns máis vellos chamado The Jackson Brothers e estivo activo ata 1990, desenvolvendo un repertorio de R&B, soul, pop e posteriormente disco. Con contrato con Motown Records desde 1968, foi un dos grandes fenómenos da música pop dos 70 e serviu como panca para lanzar as carreiras en solitario de Jermaine e Michael.
Traxectoria
Moitos dos seus sinxelos estiveron estiveron nos primeiros postos das listas americanas, tanto dos primeiros tempos "I Want You Back", "ABC", "The Love You Save", e "I'll Be There" como da última época "Mama's Pearl", "Never Can Say Goodbye" ou "Dancing Machine". Moitos dos seus primeiros éxitos escribíronos un equipo especializado de letristas coñecido como "The Corporation", despois a maioría debéronse a Hal Davis, con outros do equipo de Gamble and Huff antes que The Jacksons comezaran a escribir e producir eles mesmos as súas cancións a finais da década de 1970.
Mespois da marca do grupo de Motown a Philadelphia International Records en 1976, The Jacksons 5 tiveron que mudar o seu nome, quedando simplemente en The Jacksons e Jermaine foi substituído por Randy xa que Jermaine decidira quedar en Motown Tras dous anos asinaron un novo contrato con Epic Records que lles permitía ter o control das letras, da produción e da imaxe, e o seu éxito continou na década de 1980 con éxitos como "Shake Your Body (Down to the Ground)", "Lovely One" e "State of Shock". O álbum de 1989 2300 Jackson Street gravouse sen Michael e Marlon e o seu pouco éxito levou á cancelación do contrato coa compañía discográfica a principios do ano seguinte, aínda que o grupo nunca foi disolto formalmente, desapareceu e só se volveu xuntar en dous concertos homenaxe a Michael Jackson en setembro de 2001.
Ponte vella de Xuño
A ponte vella de Xuño é unha ponte de arco de pedra da parroquia de Xuño, no concello coruñés de Porto do Son. Está situado no lugar de Sieira, sobre o río Sieira. Está datado na Idade Media.
KDE e.V.
KDE e.V. (“KDE eingetragener Verein”, «Asociación rexistrada KDE» en alemán, denominación legal alemá ) é unha asociación fundada en 1997 que representa e apoia á comunidade KDE, dándolle representación legal naquelas actividades que precisen dela, xestionando os cartos, e lexitimando aos individuos que se pronuncian ou actúan en nome da comunidade. En España, esta representación lévaa a cabo KDE España, a quen KDE e.V. concedeu as competencias en dito país.
Como asociación baixo a lei alemá, KDE e.V. está exenta de impostos, dado que as súas actividades e obxectivos están destinados a contribuír aos bens públicos.
Funcións
O aspecto máis formal da KDE e.V. é a representación da comunidade KDE, de xeito que é posible que alguén se pronuncie oficialmente en nome da comunidade, que se poidan asinar contratos e que se poidan recibir cartos. A asociación actúa en nome da comunidade. A súa estrutura asegura que as decisións representan as intencións dos membros da comunidade.
Outro aspecto é o de apoiar á comunidade KDE no desenvolvemento de software libre, financiando moitas actividades, coma encontros de desenvolvedores (“developer springs”), onde grupos reducidos de contribuidores se xuntan uns días para traballar, coordinarse e introducir a novos membros da comunidade. Tamén organiza a conferencia anual (Akademy), financia os custos de transporte a algúns membros da comunidade para algunhas das súas actividades, e ten unhas oficinas con traballadores que levan a cabo as tarefas administrativas e organizativas.
Ademais conta cun foro para que os seus membros conversen e tomen decisións, actúa coma un punto central de contacto coa comunidade e constitúe un dos sinais de identidade de KDE.
Porén, KDE e.V. non intervén nas cuestións técnicas da comunidade, coma o desenvolvemento de software e todo o relativo a dito proceso.
Financiamento
O programa “Join the game” (inglés para «Únase ao xogo»), unha campaña para promover o programa de contribución individual (para contribucións económicas a KDE), foi a principal fonte de recadación económica da asociación durante o segundo cuadrimestre do ano 2010.
Membros
A asociación confórmana os principais membros da comunidade KDE. Os novos membros escóllenos mediante votación os membros actuais, co obxectivo de representar de maneira efectiva no seu conxunto a toda a comunidade. Nestes momentos hai 165 membros, con dereito a voto sobre as decisións da asociación.
Actualmente a súa directiva está formada por:
Freixa
O termo freixa pódese referir a :
Amais, como topónimo pode referirse a:
Shōbara
Shōbara (庄原市, しょうばらし, Shōbara-shi) é un concello da prefectura de Hiroshima no Xapón. Está situado na parte norte da prefecura, e na area da provincia histórica de Bingo e centro da rexión de Chūgoku, parte oeste da illa de Honshū. Ten 1.246,60 km² de superficie e unha poboación de 40.876 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 32,8 h/km².
O concello de Shōbara limita cos concellos de Miyoshi, de Fuchū, de Jinsekikōgen (son da prefectura de Hiroshima); de Iinan, de Unnan, de Okuizumo (son da prefectura de Shimane); de Takahashi, de Niimi (son da prefectura de Okayama); e de Nichinan (da prefectura de Tottori).
Another Music in a Different Kitchen
Another Music in a Different Kitchen é o primeiro álbum da banda inglesa de punk rock Buzzcocks, editado o 10 de marzo de 1978 a través de United Artists. O disco inclúe o sinxelo "I Don't Mind", que acadou o número 55 na lista de sinxelos británica en maio de 1978. O seu correspondente CD foi publicado en marzo de 1994 polo mesmo selo. No álbum aparece a segunda formación de Buzzcocks, con Pete Shelley cantando, despois da marcha do lñider orixinal, Howard Devoto.
Appenzeller
miniatura|Queixo appenzeller O appenzeller é un queixo suízo feito a base de leite de vaca de pasta dura cun gusto intenso, refinado e característico, especialidade dos cantóns de Appenzell Interior e Appenzell Exterior.
Elaboración
O ambiente prealpino intacto e as herbas da rexión facilitan obter este queixo, que forma parte do patrimonio do Appenzell. Prodúcese nunhas 80 queixerías esparexidas polas vilas e aldeas da rexión, e nunha pequena parte dos cantóns de Sankt Gallen e Turgovia. O queixo madurece durante un mínimo de tres meses. O seu gusto potente recíbeo ao untalo repetidas veces, de dúas a tres veces por semana, cunha moira a base de plantas denominada sulz, e que se mantén en segredo, só a coñecen dúas persoas por xeración que poden acceder á caixa do banco onde se garda a receita. As pezas de Appenzeller pesan entre 6,2 e 8 kg e teñen un diámetro de 30 a 33 cm que se obteñen con 80 litros de leite.
Variedades
miniatura|Un anaco de Classic á esquerda, e outro de Surchoix á dereita
Comercialización
Prodúcense menos de 10.000 toneladas por ano, concretamente no ano 2014, 8.831, exportándose en gran parte, principalmente a Alemaña. Comercialízao Appenzeller Käse baixo a denominación Appenzeller Switzerland.
Antonio Casanova Prado
Antonio Casanova Prado, nado en Betanzos o 7 de xuño de 1898 e finado en Buenos Aires o 8 de xullo de 1966, foi un sindicalista, editor e tradutor galego.
Traxectoria
Fillo de Antonio Casanova García. Emigrou clandestinamente a Bos Aires e traballou de panadeiro en Avellaneda. Afiliouse ao Sindicato de Panadeiros, maioritariamente anarquistas galegos, que tiña a Adrián Troitiño como un dos seus dirixentes. Militou no grupo libertario Ateneo Libre e participou no II Congreso Anarquista Regional celebrado en Rosario en 1932. Foi un dos fundadores da Federación Anarco Comunista Argentina (FACA) en 1935. Cando estalou a Guerra Civil Española trasladouse a Barcelona co nome doutro anarquista galego panadeiro, Manuel Freire, para participar na Revolución e alistouse na 28 División que comandaba Gregorio Jover, realizando tarefas xornalísticas.
Villarejo de Órbigo
Villarejo de Órbigo é un concello español da provincia de León, en Castela e León. Tiña unha poboación de 3.112 habitantes en 2015.
Limita ao norte con Villares de Órbigo, Hospital de Órbigo e Bustillo del Páramo, ao leste con Villazala, ao sur con San Cristóbal de la Polantera e ao oeste con Valderrey e San Justo de la Vega.
Rego do Ameneiro, Pedrafita, Guitiriz
Rego do Ameneiro é un lugar da parroquia de Pedrafita no concello lugués de Guitiriz na comarca da Terra Chá. Segundo o Instituto Galego de Estatística en 2007 tiña seis habitantes (dous homes e catro mulleres), un menos ca en 2000.
Rexional Preferente de Asturias
A Rexional Preferente de Asturias é o quinto nivel de competición da liga española de fútbol en Asturias. É a división inmediatamente inferior á Terceira División Española e inmediatamente superior a Primeira Rexional, polo que se considera a primeira categoría autonómica. É unha categoría non profesional.
Sistema de competición
A Rexional Preferente de Asturias está integrada por un único grupo que conta en total con 20 clubs.
O sistema de competición é o mesmo que no resto de categorías da Liga española de fútbol. Dispútase anualmente, empezando a finais do mes de agosto ou principios de setembro e terminando no mes de maio ou xuño do seguinte ano.
Os 20 equipos do grupo enfróntanse todos contra todos en dúas ocasións -unha en campo propio e outra en campo contrario- sumando un total de 38 xornadas. A orde dos encontros decídese por sorteo antes de empezar a competición. O gañador dun partido obtén tres puntos, o perdedor non suma unidades, e en caso dun empate hai un punto para cada equipo.
Ao termo da tempada o equipo que acumula máis puntos proclámase campión de Rexional Preferente.
Ascenso a Terceira División
Unha vez finalizada a tempada regular, os tres primeiros clasificados ascenden automaticamente a Terceira División (Grupo II), este número pode variar en función dos ascensos que se produzan dos clubs asturianos en Segunda B, de maneira que aumentaría ata un máximo de sete.
Descenso a Primeira Rexional
Unha vez finalizada a tempada regular, os tres últimos clasificados descenden automaticamente a Primeira Rexional, este número pode variar en función dos descensos que se produzan dos clubs asturianos en Segunda B, de maneira que aumentaría ata un máximo de sete.
Sakaide
Sakaide (坂出市, さかいでし, Sakaide-shi) é un concello da prefectura de Kagawa no Xapón. Está situada norte da rexión de Shikoku e da prefectura, na illa de Shikoku. Ten 92,46 km² de superficie e unha poboación de 56.217 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 500 h/km².
Viverra
Viverra é un xénero de mamíferos carnívoros, o tipo da familia dos vivérridos.
As súas catro especies viventes encóntranse na India, a China e o sueste asiático.
Especies
Describíronse as seguintes especies viventes:
Especies extintas:
Ignacio Varela Eiras
Ignacio Varela Eiras, nado en Teo en 1912 e finado no mesmo concello o 10 de maio de 1999, foi un farmacéutico e político galego.
Traxectoria
Fillo de Gabriel Varela Crego. Dono da farmacia de Pontevea. Sucedeu ao seu pai na alcaldía de Teo en 1955 tralo falecemento deste. Nas primeiras eleccións democráticas encabezou unha candidatura independente e foi elixido alcalde con maioría absoluta. Volveu ser elixido alcalde con maioría absoluta encabezando unha candidatura independente nas municipais de 1983 e 1987. Nas municipais de 1991 presentouse polo PPdeG e volveu obter maioría absoluta. Decidiu abandonar a política en febreiro de 1995. Foi vicepresidente segundo do consello de administración de Caixa Galicia.
Vida persoal
Casou con Margarita Álvarez Insua e foi pai de Margarita e Carmen Varela Álvarez.
Mulleres nas Matemáticas do século XX
O século XX supuxo para as mulleres a consecución dos dereitos de cidadanía polos que algunhas, primeiro de forma individual e máis tarde a través de asociacións, pelexaron a partir da Revolución Francesa. A consecución deses dereitos fundamentais, como: o voto, o divorcio, á custodia dos fillos, á propiedade, á educación e a abolición da dobre moral sexual, entre outros, foi un largo camiño con resultados desiguais e grandes diferenzas entre uns países e outros. Pero ao longo do século fóronse conseguindo eses dereitos na maioría dos países, polo menos nos do considerado primeiro mundo, aínda que as veces se quedaran máis no aspecto formal que no real. alt=Florence Wallace Pomeroy, loitadora polos dereitos das mulleres.|miniatura|Florence Wallace Pomeroy, loitadora polos dereitos das mulleres.
Introdución
O século XX foi un século extremadamente convulso a nivel político, con dúas guerras mundiais e que se mantivo dividido durante máis de corenta anos en dous bloques —liderados polos EEUU e a URSS— enfrontados nunha tensa guerra fría que finalizou coa desaparición do bloque soviético. Non obstante, se hai algo que caracterizou este século foi o gran desenvolvemento experimentado, sobre todo nos países do primeiro mundo, que levou a un gran crecemento económico, que se iniciou despois da I Guerra Mundial pero que se acelerou despois da II Guerra Mundial. Tamén foi un século no que colectivos sociais tradicionalmente carentes de dereitos políticos e sociais, como as mulleres ou os membros de colectividades raciais non dirixentes, foron consolidando dereitos como o dereito ao voto ou á educación e se foron incorporando á vida social, laboral e política. Neste tempo a ciencia, e da súa man a tecnoloxía, experimentaron un crecemento sen precedentes. Estes progresos da ciencia e a tecnoloxía fixeron que a forma de vida da poboación, sobre todo nos países desenvolvidos, experimentase un cambio radical. A isto contribuíu de maneira moi importante un invento do século anterior, debido a dous matemáticos: Charles Babbage, coa súa máquina analítica, e Ada Byron, coa programación informática. Innovacións técnicas, científicas e industriais como os antibióticos, os automóbiles, a aviación, a electricidade doméstica, as fibras sintéticas, internet, os ordenadores, a radio, os satélites de comunicacións, os sistemas de localización, a telefonía fixa e móbil, a televisión, ou as novas técnicas de exploración clínica, levaron a novas formas de vida totalmente impensables séculos atrás. A ciencia e a tecnoloxía do século XX aportaron á sociedade unha maior calidade de vida, con melloras na saúde, incremento da lonxevidade, maior nivel de educación e novos modos de vida, consecuencia da urbanización e o aumento do consumo e dos bens de servizo. Para as mulleres isto supuxo unha transformación do traballo do fogar e da maternidade, permitíndolles unha maior participación na vida social. Aínda que con bastante atraso respecto aos homes, o século XX supuxo para as mulleres dos países desenvolvidos, e nalgunha medida tamén dos países en desenvolvemento, o acceso á modernidade, co acceso masivo das mesmas a tódolos niveis da educación e ao traballo remunerado, a pesar da desigualdade de oportunidades no acceso á educación e a desigualdade salarial nos empregos.
1906-1910
alt=Olga Taussky-Todd|esquerda|miniatura|207x207px|[[Olga Taussky-Todd|Olga Taussky]] alt=Dorrit Hoffleit|miniatura|[[Dorrit Hoffleit]] alt=Muriel E. Mussells Seyfert|esquerda|miniatura|Muriel Mussells alt=Dorothy Johnson Vaughan|miniatura|[[Dorothy Vaughan]] alt=Johanna Weber 1948|esquerda|miniatura|[[Johanna Weber]]
1921-1925
alt= Betty Jennings (Mrs. Bartik), and Frances Bilas (Mrs. Spence)|esquerda|miniatura|Betty Jennings e Frances Bilas (ENIAC)
1926-1930
alt=Thyrsa Frazier Svager|esquerda|miniatura|Thyrsa Frazier Svager alt=Vera T. Sós|miniatura|Vera T. Sós
1931-1935
alt=Vera Pless|miniatura|Vera Pless alt=Frances Allen, fotografía de decembro de 2007|miniatura|Frances Allen alt=Louise Hay. Fotografía de abril de 2008|esquerda|miniatura|Louise Hay alt=Alexandra Ionescu Tulcea Bellow. Fotografía de 1975|miniatura|Alexandra Bellow
1936-1940
alt=Cora Sadosky|miniatura|Cora Sadosky alt=Linda Goldway Keen. Fotografía de 1971|esquerda|miniatura|Linda Keen
A Freixa, Ribadetea, Ponteareas
Descrición
Na Freixa, bañada polas augas do río Tea, houbo, a partir de 1895, unha turbina que xeraba corrente eléctrica para subministrar a Ponteareas. Máis recentemente fíxose unha estación de control de peixes que ten, entre outras funcións, a da captura de salmóns reprodutores e o seguimento de reos e lampreas. O espazo participa no proxecto europeo Rede Natura 2000.
Mulleres nas Matemáticas do século XX
1941-1945
alt=Graciela Chichilnisky|esquerda|miniatura|[[Graciela Chichilnisky]] alt=Krystyna Kuperberg|esquerda|miniatura|[[Krystyna Kuperberg]] alt=Jean Ellen Taylor|miniatura|[[Jean Ellen Taylor|203x203px]] alt=Dusa McDuff, en 2009|esquerda|miniatura|215x215px|[[Dusa McDuff]]
1946-1950
alt=Pilar Bayer Isant|miniatura|[[Pilar Bayer]] alt=María Teresa Lozano Imízcoz|esquerda|miniatura|[[María Teresa Lozano]] alt=Nina Nikolaevna Subbotina|esquerda|miniatura|[[Nina Subbótina|Nina Nikolaevna Subbotina]]
1956-1960
alt=María Jesús Esteban Galarza, en 2006|miniatura|[[María Jesús Esteban Galarza]] alt=Olga Gil Medrano|esquerda|miniatura|[[Olga Gil Medrano]]
1961-1965
alt=Marta Macho Stadler|miniatura|217x217px|[[Marta Macho Stadler]] alt=Sijue Wu, en 2006|esquerda|miniatura|175x175px|[[Sijue Wu]]
1971-1975
alt=Clara Isabel Grima Ruíz, en 2013|esquerda|miniatura|[[Clara Grima]] alt=Danica McKellar, en 2018|miniatura|[[Danica McKellar]]
1976-2000
alt=Maryam Mirzakhani en Seul en 2014|esquerda|miniatura|[[Maryam Mirzakhani]]
Tirosina
miniatura|dereita|100px|Fórmula da tirosina ionizada. miniatura|dereita|400px|Biosíntese de tirosina nas plantas a partir do [[ácido siquímico.]] A tirosina (abreviadamente Tyr ou Y) ou 4-hidroxifenilalanina, é un dos 20 aminoácidos que forman parte das proteínas. É un α-aminoácido cunha cadea lateral formada por un CH2 unido a un grupo fenol, o que fai que sexa unha cadea lateral cíclica aromática cun grupo OH, que lle dá carácter polar neutro.
Os seus codóns son o UAC e UAU. É un aminoácido proteinoxénico non esencial. O seu nome procede do grego tyri, que significa queixo, xa que foi descuberta en 1846 polo químico alemán Justus von Liebig na proteína caseína do queixo. O seu grupo funcional denomínase tirosil.
Funcións
miniatura|esquerda|300px|(S)-Tirosina (á esquerda) e (R)-tirosina (á dereita) na súa forma [[zwitteriónica a pH neutro.]] Ademais do seu papel como compoñente das proteínas, a tirosina ten funcións especiais debido ao seu grupo fenol. Forma parte importante de proteínas que interveñen en procesos de transdución de sinais na célula. Funciona como un receptor de grupos fosfato que se transfiren por medio de proteína quinases. A fosforilación do seu grupo hidroxilo cambia a actividade da proteína diana.