cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Voo 1862 de El Al
Voo
O voo 1862 estaba programado para saír ás 5:30 pm, pero foi atrasado ata as 6:20 pm. Engalou dende a pista 01L (hoxe coñecida como 36C) cara o norte ás 6:22 pm. Unha vez no aire o avión virou cara a dereita na súa ruta de saída. Pouco despois da viraxe, ás 6:27 pm, sobre o Gooimeer, un lago preto de Ámsterdam, testemuñas no chan escoitaron un forte estoupido mentres a aeronave estaba subindo a 1 950 metros (6500 pés). O estoupido foi o resultado de dous pasadores que suxeitaban o motor 3 fallando debido a grietas microscópicas pola fatiga do metal. O motor separouse da á dereita do aparello, saíndo cara adiante e danando os flaps da á, despois caeu e golpeou o motor 4 arrincándoo da á. Os dous motores caíron do avión, tamén arrancando un anaco de 10 metros do bordo da á. O forte ruído chamou a atención dalgunhas persoas que navegaban no Gooimeer. Estas notificaron á Garda Costeira que dous obxectos que caíran do ceo. Un policía que navegaba pola zona dixo que inicialmente pensaba que os obxectos eran paracaidistas, pero cando os viu máis de preto decatouse que eran motores de avión.
O capitán fixo unha chamada de mayday ao control de tráfico aéreo (ATC) e indicou que quería regresar a Schiphol. Ás 6:28:45 pm o capitán informou: "El Al 1862, perda dos motores tres e catro, motores tres e catro". O ATC e a tripulación de voo aínda non comprendían a gravidade da situación. Aínda que a tripulación sabía que perderan potencia dos motores, non podían ver que os mesmos caíran e que a á estaba danada. O motor exterior da á do 747 é visible dende a cabina de mando con dificultade e o interior non se pode ver. Tendo en conta as opcións que o capitán e a tripulación tomaron tras a perda de potencia do motor, a comisión de investigación parlamentaria neerlandesa que posteriormente estudou o accidente concluíu que a tripulación non sabía que os dous motores da á dereita separáranse. miniatura|260x260px|Mapa do percorrido do avión sobre Ámsterdam Na noite do accidente, a pista de aterraxe en uso en Schiphol era a 06. A tripulación solicitou a pista 27, a máis longa do aeroporto, para unha aterraxe de emerxencia, a pesar de que significaba aterrar cun vento de cola de 21 nós.
Ás 6:35:25 pm, o primeiro oficial radiou ao ATC: "caendo, 1862, caendo, caendo, copiado, caendo". No fondo, escóitase ao capitán dando instrucións ao seu primeiro oficial en hebreo para subir os flaps e baixar o tren de aterraxe.
El Chichón
El Chichón é o volcán máis ao Sur e ao Leste no México. É un pequeno mais poderoso cono de escouras que ocupa unha zona illada da rexión de Chiapas. Despois de 1982 foi densamente reforestado. A súa altitude non é maior do que os montes de orixe non volcánica circundantes.
Estradas nacionais de España
dereita|miniatura|300px|Sistema adoptado polo Plan de Obras Públicas de 1940 (Plan Peña) para a nomenclatura da Rede de Estradas de España.
250px|miniatura|Quilómetro cero das estradas radiais, na [[Porta do Sol de Madrid.]]
As estradas nacionais de España son vías de titularidade estatal, xestionadas polo Ministerio de Fomento, e conforman a rede de estradas do estado.
Nomenclatura
En 1939 o primeiro goberno franquista aprobou o Plan Xeral de Obras Públicas, elaborado baixo dirección do ministro Alfonso Peña Boeuf. O plan incluía unha Instrución de Estradas, que supuxo a primeira normativa técnica de construción de vías adaptada aos requerimentos dos coches. Amais o plan, coñecido como Plan Peña, estableceu a nomenclatura das vías:
As estradas das illas Baleares levan como primeiro díxito o 7, e as illas Canarias o 8. O segundo díxito varía segundo a illa: 1 para Mallorca, 2 para Menorca, 3 para Eivissa e 4 para Formentera; 1 para Gran Canaria, 2 para Tenerife, 3 para La Palma, 4 para La Gomera, 5 para Lanzarote, 6 para Fuerteventura e 7 para El Hierro. A terceira cifra segue o mesmo criterio cás da península, en función de se é de circunvalación ou radial.
Cristín, Borraxeiros, Agolada
Cristín é un lugar da parroquia de Borraxeiros, no concello pontevedrés de Agolada, na comarca do Deza. Segundo o IGE, no 2009 tiña 24 habitantes (12 homes e 12 mulleres), o que supón unha diminución de 8 habitantes con respecto ao ano 2000.
Estradas nacionais de España
Rede de Estradas do Estado
Algunhas destas estradas foron desdobradas, converténdose en autovías e autoestradas, pero mantense o seu percorrido orixinal para unha mellor comprensión. O mesmo ocorre coas estradas con tramos coincidentes, pois tamén se manteñen as estradas nacionais radiais malia que algunhas foron convertidas en autovías.
A bandeira galega indica que unha parte da estrada ou a súa totalidade discorren por Galiza.
N-I e estradas con orixe entre a N-I e a N-II
(As estradas do País Vasco están transferidas ás Deputacións Forais de Áraba, Guipúscoa e Biscaia; e as de Navarra ao Goberno de Navarra. Algunhas estradas de Cataluña están transferidas á Generalitat de Cataluña.)
N-II e estradas con orixe entre a N-II e a N-III
(Algunhas estradas de Cataluña están transferidas á Generalitat de Cataluña.)
OICETS
OICETS (acrónimo de Optical Inter-orbit Communications Engineering Test Satellite), rebautizado tras o lanzamento como Kirari, foi un satélite artificial xaponés lanzado o 23 de agosto de 2005 mediante un foguete Dnepr desde o Cosmódromo de Baikonur.
Características
OICETS foi un satélite de comunicacións experimental lanzado para probar a comunicación óptica, mediante láser, entre satélites en órbita, separados miles de quilómetros entre eles. Para iso levaba a bordo o instrumento LUCE (Laser-Utilizing Communications Equipment), consistente nun pequeno telescopio duns 25 cm de diámetro, que funcionaba como transmisor e receptor para establecer contaco co satélite de comunicacións experimental europeo Artemis, a máis de 30.000 km de distancia. OICETS estudou o efecto das vibracións sobre o apuntado do láser, que tiña que ter unha precisión de milésimas de grao.
Tras da Fonte, Devesos, Ortigueira
Tras da Fonte é un lugar da parroquia de Devesos no concello Coruñés de Ortigueira na comarca do Ortegal. Non tiña habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Galego de Estatística, o que supón unha diminución con relación ao ano 2000 cando tiña 4 habitantes.
Joaquina Dorado
Joaquina Dorado Pita, nada na Coruña o 25 de xuño de 1917 e finada en Barcelona o 14 de marzo de 2017, foi unha anarquista galega.
Traxectoria
Filla de mariñeiros, pasou a súa adolescencia en Vigo até que en 1934 marchou coa familia a Barcelona. Con 17 anos afiliouse ao Sindicato da Madeira e Decoración da CNT. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 participou na defensa da legalidade republicana, formando parte do Comité de Defensa de Barcelona. Tivo cargos directivos no Sindicato da Madera de Barcelona e participou nos combates dos sucesos de maio de 1937 como integrante do grupo anarquista Luz y Cultura. Coa derrota da República fuxiu ao exilio en 1939. En 1948 foi detida en Barcelona e, tras varios anos presa, volveu exiliarse en París, traballou como costureira e pasadora ata a súa xubilación. En 2006 retornou a Barcelona, onde pasou os seus últimos, anos e onde finou o 14 de marzo de 2017.
Prótome
thumb|150px|right | Prótome [[arte ibérica | Ibero de cordeiro tallada en cantaría ( MAN, Madrid). ]] thumb|Cabeza tallada na Catedral de San Xacobe en Šibenik, Croacia; tallada no século XV por Juraj Dalmatinac
Prótome ou prótomo ((grego προτομή, protomé, «parte anterior», «busto») é a representación en altorelevo dun animal real ou imaxinario, dun monstro ou dunha persoa. Represéntase a cabeza, o busto ou o busto cos membros anteriores. Usouse como motivo decorativo ou de soporte de  elementos arquitectónicos xa na antigüidade clásica. Hai exemplos en ménsulas, cornixas, frontóns, obras de ourivaría, moedas, cerámicas, etc.
Nos barcos de pesca e de transporte fenicio que percorrían o Mediterráneo coñecidos como hippoi, soian presentar no akroterion de proa un prótome en forma de cabalo.
O termo introduciuse na terminoloxía da arte no século XIX.
Tiago Sousa
Tiago Emanuel da Costa Sousa, nado en Coímbra o 18 de outubro de 1977, é un xogador de hóckey a patíns que xoga de porteiro. Aínda que ten orixe portuguesa ten nacionalidade angolana, e xoga coa selección do país africano.
Traxectoria
Debutou na Segunda División Portuguesa co Mealhada na tempada 1998-99 conseguindo o ascenso á Primeira División, aínda que a experiencia na máxima categoría do hóckey a patíns portugués tan so durou un ano e na tempada seguinte volvería á división de prata. Na tempada 2001-02 asina o Sporting Clube de Tomar da Primeira División Portuguesa, club no que xoga un ano, fichando ao ano seguinte polo Infante Sagres, no que xoga unha tempada. É na tempada 2003-04 cando vive a súa mellor época tras asinar cun dos grandes do hóckey rodado de Europa, o FC Porto, é nos tres anos que pasou no equipo de Porto nos que consegue tódolos títulos que ten no seu palmarés, 3 ligas, 2 copas, unha supercopa e tres veces finalista da Copa de Europa, nas que o equipo portugues perdería fronte ao FC Barcelona e a última fronte ao Bassano Hockey 54. Na tempada 2006-07 asina co Oliveirense, no que pasa catro anos ata o verán de 2010, cando asina co H.C. Liceo da Coruña (Galiza).
No Pocky for Kitty
No Pocky for Kitty é o segundo álbum de estudio da banda estadounidense de indie rock Superchunk, publicado o 30 de outubro de 1991 a través do selo Matador Records. Foi gravado entre os días 21 e 23 de abril de 1991 no estudio Chicago Recording Company por Steve Albini. No ano 1999 Merge Records reeditou o disco.
Albini non aparece acreditado no libreto, que di "Producido cos ollos pechados por Laura, que estaba sentada na cadeira correcta". A referencia é a Laura Ballance, a baixista do grupo.
Voo 2276 de British Airways
O voo 2276 de British Airways era un voo regular internacional de pasaxeiros. O 8 de setembro de 2015 o avión que operaba a ruta, un Boeing 777-236ER con rexistro G-VIIO, incendiouse durante a engalaxe no aeroporto de Las Vegas-McCarran, tendo que abortar e realizar a evacuación de todos os seus ocupantes. O aparello, con destino a Londres-Gatwick, tiña 157 pasaxeiros e 13 tripulantes a bordo. O avión sufriu un fallo de motor non contido no motor GE90 esquerdo (#1), que acabou incendiándose. Todas as persoas a bordo sobreviviron, pero 20 resultaron feridas.
VII edición dos Premios Goya
A cerimonia de entrega da VII edición dos Premios Goya tivo lugar no Palacio de Congresos de Madrid o 14 de marzo de 1993, e foi presentada por Imanol Arias. Belle Époque foi a película con máis nomeamentos (17), e finalmente alzouse triunfadora con 9 premios, seguida de El maestro de esgrima (11 candidaturas e 3 premios).
Voo 2276 de British Airways
As reparacións no avión completáronse en febreiro de 2016 e regresou ao servizo o 24 de marzo.
Unblack metal
O unblack metal, tamén chamado black metal cristián, é un subxénero do heavy metal que segue o estilo do black metal pero no que os músicos promocionan o cristianismo por medio das súas letras e a súa imaxinería. Os grupos deste xénero resultan controvertidos de cara aos afeccionados do black metal máis tradicional, debido ao posicionamento anti-cristián dos grupos pioneiros do xénero. Os medios tamén teñen suxerido que o cristianismo contradí a natureza escura do black metal e os ideais individualistas e misantrópicos de moitos dos grupos dese xénero.
O comezo exacto deste estilo está en disputa. O grupo australiano Horde co seu álbum de 1994 titulado Hellig Usvart deu a coñecer o concepto deste estilo e o termo holy unblack metal de cara aos medio, mentres que o grupo noruegués Antestor adoptou o estilo black metal no seu álbum de 1994 Martyrium. Outros exemplos de grupos deste xénero son Crimson Moonlight, Admonish e Frosthardr.
Gocende de Abaixo, Devesos, Ortigueira
Gocende de Abaixo é un lugar da parroquia de Devesos no concello Coruñés de Ortigueira na comarca do Ortegal. Non tiña habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Galego de Estatística, o que supón unha diminución con relación ao ano 2000 cando tiña 1 habitante.
Rogelio Diz Fuentes
Rogelio Diz Fuentes, nado en Vilaxoán (Vilagarcía de Arousa) en 1912 e finado en México en 2003, foi un político galego.
Eduardo Martínez del Campo
Eduardo Martínez del Campo Acosta, nado en Belorado (Burgos) o 13 de outubro de 1840 e finado en Madrid o 11 de abril de 1911, foi un avogado e político español, ministro de Graza e Xustia durante o reinado de Afonso XIII.
Rogelio Diz Fuentes
Traxectoria
Foi labrego e canteiro. Militante da CNT. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Xulgado en Pontevedra por rebelión militar o 21 de xaneiro de 1937 con Luis Doeste Mariño, José Manuel García González, Eugenio Lamas Bugallo, Manuel Fernández Oubiña, Antonio Názara Pesado, José Vidal Bugallo, Manuel Ucera Barros, Manuel Rey Ucera, Salvador Vidal Fontán, José Caneda Blanco, Tomás Romero Vidal, Daniel Robado Castro, Manuel Abalo Lamas, Manuel Teira López, Luis Diz Reimúndez, Laureano Fernández Caamaño, Germán Quintela Novoa, Aurelio Parejo González, Dámaso Carrasco Duaso e Luís Bouza-Brey Trillo, foi condenado a cadea perpetua. Preso en San Simón, foi trasladado ao Forte San Cristóbal de Pamplona. Participou na fuga do Forte San Cristóbal o 22 de maio de 1938 e foi autor da letra do himno da fuga "Camarada, ya se abrieron las puertas...". O seu irmán Manuel Diz Fuentes foi asasinado polos franquistas o 29 de setembro de 1938. Foi posto en liberdade por conmutación en setembro de 1940. Exiliouse en México. O seu fillo Rogelio Diz Rubianes recompilou a súa biografía no libro Memorias, pensamientos y versos (2001).
Eduardo Martínez del Campo
Traxectoria
Deputado pola circunscrición de Burgos nas eleccións de 1886, en 1891 pasou ao Senado en representación da provincia de Burgos até que en 1900 foi nomeado senador vitalicio.
Foi ministro de Graza e Xustiza entre o 21 de outubro de 1909 e o 9 de febreiro de 1910 nun gabinete que presidiu Segismundo Moret.
Cezar, San Vicenzo de Curtis, Vilasantar
Cezar é un lugar da parroquia de San Vicenzo de Curtis, no concello coruñés de Vilasantar, na comarca de Betanzos. Segundo o Instituto Nacional de Estadística a súa poboación en 2018 era de 11 habitantes (seis homes e cinco mulleres).
Eduardo Martínez del Campo
Traxectoria
En 1891 accedeu ao Tribunal Supremo como maxistrado, chegando a ser o seu presidente entre 1901 e 1909.
Casou con Eugenia Montero Villegas, filla de Eugenio Montero Ríos e a súa filla María Eugenia Martínez del Campo Montero Ríos casou con Juan Yagüe Blanco o 8 de maio de 1926.
1799
Outros
Historia ano a ano
Voo 1086 de Delta Air Lines
O voo 1086 de Delta Air Lines era un voo regular doméstico de pasaxeiros entre o aeroporto de Atlanta e o aeroporto LaGuardia de Nova York. O 5 de marzo de 2015 o McDonnell Douglas MD-88 que operaba o voo desviouse fóra da pista pouco despois de aterrar en LaGuardia. O avión esvarou e golpeou o valado perimetral, deslizándose uns 290 m antes de acabar co nariz na berma sobre a baía de Flushing. Non houbo fatalidades, aínda que 24 persoas sufriron feridas menores. O aparello quedou seriamente danado.
O informe final da NTSB atopou que a causa probable do accidente foi a incapacidade do piloto de manter o control direccional do aparello debido á aplicación de excesiva reversa, que degradou a efectividade do timón para controlar a dirección do avión.
Avión
O avión implicado era un McDonnell Douglas MD-88 con rexistro N909DL e número de serie 49540, fabricado en xullo de 1987 e entregado novo a Delta o 30 de decembro dese ano. Acumulara un total de 71 196 horas de voo en 54 865 ciclos antes do accidente. Fora propiedade de Delta dende que se puxera en servizo.
Nos seis meses anteriores ao accidente, completáronse os controis de mantemento programados de 600 horas de voo, 2200 horas de voo e 760 días, todos sen discrepancias. O último gran control de mantemento do avión fora o 22 de setembro de 2014 en Jacksonville, Florida, e incluíra, entre outras cousas, probas dos autofreos, sistemas antideslizantes e auto spoiler. A última comprobación de servizo nocturno da aeronave completouse o 2 de marzo de 2015 en Tampa, Florida.
Gal Gadot
Gal Gadot-Varsano (en גל גדות), nada en Rosh HaAyin o 30 de abril de 1985, é unha actriz e modelo israelí. No 2004 gañou o Miss Israel e representou o seu país no concurso de beleza Miss Universo 2004. Gadot é coñecida polo seu papel de Gisele Yashar na serie de filmes The Fast and the Furious. O 4 de decembro de 2013, Warner Bros. anunciou que Gadot interpretaría a Wonder Woman en Batman contra Superman: O amencer da xustiza, protagonizado por Ben Affleck e Henry Cavill.
Carreira de modelaxe e concurso de beleza
Aos 18 anos, Gadot gañou o concurso de beleza Miss Israel de 2004 e, posteriormente, competiu por Israel no certame de Miss Universo 2004 que tivo lugar ese ano en Ecuador.
En 2017, Gadot situouse no número un da lista das "100 mulleres máis sexys do mundo" de FHM.
Apusozoos
Os apusozoos (Apusozoa) son un filo que comprende varios xéneros de protozoos flaxelados, creado por Cavalier-Smith. Teñen un tamaño entre 5-20 μm, e aparecen en solos e hábitats acuáticos, onde se alimentan de bacterias. Agrúpanse xuntos por teren unha cuncha ou teca orgánica por debaixo da superficie dorsal da célula.
O seu nome deriva do grego (ἄπους + ζῷον) e significa "animais sen pés".
Clasificación
Suxeriuse que Mantamonas fose clasificado tamén como Apusozoa.
Características
As apusomónadas e anciromónadas teñen dous flaxelos inseridos formando un ángulo de 90º, preto da parte anterior da célula. Móvense escorregando, usando un dos flaxelos para arrastrarse por un lateral e o outro dirixido ao lado anterior. Porén, os hemimastíxidos teñen múltiples flaxelos, dispostos en ringleiras desde a parte anterior da célula cara á posterior.
A forma das mitocondrias varía nas diferentes ordes. Nas apusomónadas as cristas mitocondriais son tubulares; as anciromónadas teñen cristas aplanadas, e os hemimastíxidos teñen cristas saculadas ou ambiguas. Esta característica foi considerada orixinalmente un bo indicador para establecer as relacións entre eles, pero hoxe sabemos que varía mesmo entre grupos estreitamente emparentados.
Relacións con outros eucariotas
Nas árbores evolutivas moleculares, as apusomónadas e anciromónadas agrúpanse xuntas, pero as súas relacións con outros eucariotas son incertas.
Aínda que ás veces foron incluídos no grupo dos Rhizaria, baseándose nas secuencias do xene do ARNr de 18S, concluíuse que os Apusozoa non están directamente emparentados cos outros Rhizaria.
Cavalier-Smith, nunha publicación en colaboración con Alexandra Stechmann, postulou que os Apusozoa pertencían ao clado dos bicontos. Pode ser unha das liñaxes bicontas máis diverxente.
Máis recentemente foron agrupados cos unicontos. Propúxose que poderían estar relacionados cos opistocontos.
Caneca
miniatura|Unha caneca da [[Wikipedia.]]
Unha caneca é unha variedade de recipiente semellante a un vaso, mais cun saliente chamado "asa". Ao contrario da cunca, que ten a base inferior máis pequena que a abertura superior, a caneca ten xeralmente forma cilíndrica. Diferéncianse das xerras principalmente polo seu menor tamaño e a ausencia de bico.
Función
A caneca é un recipiente resistente, destinado para almacenar líquidos en temperaturas elevadas, como café, té, chocolate quente ou leite. Hoxe en día é común tamén un tipo de caneca, feita de vidro, destinada principalmente ao consumo de cervexa.
Materiais
As canecas son feitas tradicionalmente de cerámica, mais hoxe en día existen canecas de vidro resistente a choques térmicos, de plástico ou de metais, como aceiro e aluminio.
Consoante oclusiva
Unha consoante oclusiva é un tipo de consoante na que se produce un peche total do paso do aire por xuntar dous órganos durante un breve período de tempo, relaxando o xesto a continuación para provocar a súa saída dunha forma brusca, existente en tódalas linguas do mundo.
En galego hai os seguintes fonemas oclusivos:
Josh Radnor
Joshua Michael "Josh" Radnor nado o 27 de xullo de 1974 en Columbus, Ohio, é un actor, director e guionista estadounidense. É coñecido por interpretar o papel de Ted Mosby na serie de televisión estadounidense How I Met Your Mother.
Pseudopleuronectes herzensteini
Pseudopleuronectes herzensteini é un peixe teleósteo da orde dos pleuronectiformes, familia dos pleuronéctidos e subfamilia dos pleuronectinos, unha das cinco que integran o xénero Pseudopleuronectes, coñecida en galego como limanda castaña xaponesa.
É un peixe mariño, demersal, oceanódromo, de certa importancia comercial, que habita en augas temperadas do Pacífico noroeste, nas costas do mar do Xapón, as illas Kuriles, a illa de Sakhalin, Corea, mar Amarelo e mar da China Oriental.
Pode alcanzar até 50 cm de lonxitude, aínda que comunmente ronda os 28,5 cm. O seu peso máximo rexistrado é de 1,3 kg, e pode chegar a vivir 15 anos.
Descrición
A especie foi descrita en 1901 polos ictiólogos estadounidenses David Starr Jordan e John Otterbein Snyder, baixo o nome de Limanda herzensteini.
Sinónimos
Ademais de polo nome actualmente válido, e polo orixinario que lle deron Jordan e Snyder, a especie coñécese tamén polos seguintes sinónimos:
Etimoloxía
O nome Limanda, que adoptou Gottsche para o xénero por el creado, e que foi no que Jordan e Snyder incluíron a especie, é un termo do latín científico tirado do francés limande "limanda", que á súa vez deriva do francés antigo lumande, e este do latín lima, "lima" (utensilio dos carpinteiros), ao que lle engadiu o sufixo -ande; estes peixes serían así denominado a causa da rugosidade da súa pel, no sentio de que era 'boa para limar'.
O nome do xénero no que actualmente se siúia esta especie, Pseudopleuronectes, está construído coa forma prefixa do latín científico pseudo-, tirada da do grego antigo ψεῦδο- pseũdo-, derivada de ψευδής, pseudḗs, "falso", e o nome do xénero Pleuronectes. Literalmente: "as falsas sollas", ou "os parecidos ás sollas".
En canto ao nome específico, herzensteini, é unha homenaxe que Jordan e Snyder lle fixeron ao zoólogo ruso Solomon Márkovich Herzenstein (1854 - 1894).
Pesca
Pseudopleuronectes herzensteini captúrase na zona de pesca 61 (Pacífico noroeste).
El País Gallego (1888)
El País Gallego foi un periódico galego editado en Santiago de Compostela entre 1888 e 1891.
Historia e características
Subtitulado Diario de intereses materiales e Diario de Santiago, aparece o 3 de febreiro de 1888. Fundado e dirixido por Enrique Labarta Pose, era de carácter rexionalista moderado, e defendeu a política de Montero Ríos. Ao cabo de dous meses o director foi substituído por Máximo Leyes Posse. A partir de abril de 1891 o director foi Santiago Fraga e o redactor xefe Eusebio Alonso Vieites. Con motivo do 25 de xullo de 1888 publicou un suplemento no que colaboraron os escritores máis destacados da época. Cesou a súa publicación o 11 de xuño de 1891.
A Fortaleza, San Vicenzo de Curtis, Vilasantar
A Fortaleza é un lugar da parroquia de San Vicenzo de Curtis, no concello coruñés de Vilasantar, na comarca de Betanzos. Segundo o Instituto Nacional de Estadística a súa poboación en 2018 era de tres habitantes (dous homes e unha muller).
Mecos FG Ogrobe
O Mecos Fútbol Gaélico Ogrobe é un club de fútbol gaélico galego, da vila do Grove. Foi fundado en 2012 é membro fundador da Asociación Galega de Fútbol Gaélico e xoga na Liga Galega de Fútbol Gaélico ademais tamén xoga a Copa Galega de Fútbol Gaélico e o Campionato Ibérico de Fútbol Gaélico. É o primeiro equipo nacido na comarca do Salnés.
Portas, Devesos, Ortigueira
Portas é un lugar da parroquia de Devesos no concello Coruñés de Ortigueira na comarca do Ortegal. Non tiña habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Galego de Estatística, o que supón unha diminución con relación ao ano 2000 cando tiña 1 habitante.
Mecos FG Ogrobe
Historia
O Club Mecos FG Ogrobe creárono un grupo de mozos da zona, co obxectivo de popularizar e estender o fútbol gaélico entre a mocidade galega. O 5 de novembro de 2012 comezou a xestarse a idea do equipo. O día 24 de novembro decídese dar o paso da creación do equipo, cun grande apoio popular, e o día 22 de decembro de 2012 comezaron os adestramentos.
O 9 de marzo de 2013 xunto cos equipos A Coruña Fillos de Breogán e Irmandinhos A Estrada constitúen a Asociación Galega de Fútbol Gaélico.
O 23 de marzo de 2013 os Mecos xogaron o primeiro partido da súa historia contra os Ártabros de Oleiros no que foi tamén o seu primeiro partido oficial na Liga Galega de Fútbol Gaélico 7 contra 7.
O 22 de xuño de 2013 os Mecos remataron a primeira tempada da súa historia cun 4º posto na Liga Galega de Fútbol Gaélico 7 contra 7 sendo o único equipo que acadou vencer os campións, os Bráithreachas da Estrada.
En xuño de 2013 crease o equipo feminino, o Mecas F.G., que conta cunhas 20 xogadoras. As Mecas forman parte da Liga Galega de Fútbol Gaélico Feminina, que na súa primeira edición tan só tiña 3 equipos, pero na que actualmente compiten 7 equipos galegos. Participan, ademais, na Copa Galega de Fútbol Gaélico Feminina e no Campionato Ibérico de Fútbol Gaélico Feminino.
Na tempada 2013/14 a marcha dos equipos foi moi irregular rematando as súas respectivas ligas cun 3º posto no caso do equipo feminino e un 4º posto no caso do masculino. Porén os resultados da Copa Galega de Fútbol Gaélico foron sensiblemente mellores no caso do equipo masculino que acadou o 3º posto nun campionato con 8 equipos, o que acudían en cadro debido as numerosas baixas, o equipo feminino rematou a copa en 4º lugar.
Na tempada 2015/2016 o equipo masculino veuse relegado a segunda división tras unha mala tempada e mesmo incorrer nunha aliñación indebida nun partido que rematara con vitoria.
Dende 2013 conta ademais cun grupo de nenos e nenas de distintos colexios do Grove que todas as semanas se forman na práctica deste deporte.
2013/2014
3ª Liga Galega de Fútbol Gaélico 15px
4ª Copa Galega de Fútbol Gaélico
2014/2015
4ª Liga Galega de Fútbol Gaélico
3ª Copa Galega de Fútbol Gaélico 15px (combinado con Auriense FG)
6ª Campionato Ibérico de Fútbol Gaélico
2015/2016
6ª Liga Galega de Fútbol Gaélico
2016/2017
8ª Liga Galega de Fútbol Gaélico
Quintá, Berredo, Agolada
Quintá é un lugar da parroquia de Berredo, no concello pontevedrés de Agolada, na comarca do Deza. Segundo o INE, no 2008 tiña 23 habitantes (10 homes e 13 mulleres), o que supón unha diminución de 26 habitantes con respecto ao ano 2000.
Mr. Nobody
Mr. Nobody é un filme belga experimental dirixido por Jaco Van Dormael que foi estreado no 2009. Está protagonizado por Jared Leto, Sarah Polley, Diane Kruger, Linh Dan Pham, Rhys Ifans, Natasha Little, Toby Regbo e Juno Temple.
Mecos FG Ogrobe
2013
4º Liga Galega de Fútbol Gaélico 7 contra 7
8º Campionato Ibérico de Fútbol Gaélico
2013/2014
4º Liga Galega de Fútbol Gaélico
3º Copa Galega de Fútbol Gaélico 15px
2014/2015
4º Liga Galega de Fútbol Gaélico
10º Campionato Ibérico de Fútbol Gaélico
2015/2016
5ª Liga Galega de Fútbol Gaélico
Títulos
1 Liga Galega de Fútbol Gaélico de Segunda División
VIII edición dos Premios Goya
A cerimonia de entrega da VIII edición dos Premios Goya tivo lugar no Palacio de Congresos de Madrid o 21 de xaneiro de 1994, e foi presentada por Rosa María Sardà.
Julio Martínez González
Traxectoria
Comezou no mundo dos negocios abrindo un bar nunha céntrica rúa da cidade de Ourense, nos anos corenta. En 1951 abriu o restaurante que lle deu sona, o Restaurante Sanmiguel, na rúa homónima da cidade vella ourensá. O restaurante, que recibiu a medalla ao mérito turístico, a medalla da Ordre Mondiale des Gourmets Dégustateurs e a da Chaîne des Rotisseurs, segue aberto na actualidade.
Distincións
Julio Martínez González recibiu a Medalla de bronce de Galicia en 1999.
Pena Grande, Pol
Pena Grande é unha elevación montañosa pertencente ó leste do concello lucense de Pol, a 935 metros de altitude.
O seu cume está composto por tres rochas dunha considerable altitude, das que recibe o nome.
Xemerás, San Vicenzo de Curtis, Vilasantar
Xemerás é un lugar da parroquia de San Vicenzo de Curtis, no concello coruñés de Vilasantar, na comarca de Betanzos. Segundo o Instituto Nacional de Estadística a súa poboación en 2018 era de 28 habitantes (14 homes e 14 mulleres).
Estrella Galicia (homónimos)
Co nome de Estrella Galicia podemos referirnos a:
O Cubo, A Agualada, Coristanco
O Cubo é un lugar da parroquia da Agualada no concello coruñés de Coristanco na comarca de Bergantiños.
Alfonso de Borbón e Borbón-Dúas Sicilias
Alfonso de Borbón e Borbón-Dúas Sicilias, nado en Roma o 3 de outubro de 1941 e finado en Estoril, Portugal, o 29 de marzo de 1956, infante de España, foi fillo do infante e Conde de Barcelona Juan de Borbón, Xefe da Casa Real de España naquel momento, e a Princesa María de las Mercedes de Borbón-Dúas Sicilias.
Traxectoria
Nado baixo o nome de Alfonso Cristino Teresa Ángelo Francisco de Asís y Todos los Santos, o irmán máis novo do Rei Xoán Carlos I de España acompañou a este a España para estudar Bacharelato. Esta decisión tomárona o ditador Franco e Juan de Borbón, o seu pai, o 25 de agosto de 1948.
Case oito anos máis tarde, o 29 de marzo de 1956, mentres gozaba das vacacións de Semana Santa no Estoril (Portugal), o seu irmán máis vello (por entón cadete da Academia Xeral Militar de Zaragoza e unha idade de 18 anos) Xoán Carlos disparou un revólver accidentalmente, que acabou coa súa vida. .
O mozo Alfonso, de 14 anos, foi enterrado en Portugal ata que o 15 de outubro de 1992 os seus restos foron trasladados ao Panteón de Infantes do Mosteiro de El Escorial, a petición do seu pai.
Quintela, Brocos, Agolada
Quintela é un lugar da parroquia de Brocos, no concello pontevedrés de Agolada, na comarca do Deza. Segundo o INE, no 2008 tiña 10 habitantes (5 homes e 5 mulleres), o que supón unha diminución de 5 habitantes con respecto ao ano 2000.
Rexión de Kaolack
Kaolack é unha das rexións que dividen o Senegal. Limita ao norte coa rexión de Fatick (departamento de Gossas), ao leste coa rexión de Kaffrine, ao sur coa República de Gambia, e ao oeste coa rexión de Fatick (departamentos de Foundiougne e Fatick). A súa capitalidade reside en Kaolack.
Departamentos
A rexión de Kaolack está dividida en tres departamentos:
O Camiño Grande, Devesos, Ortigueira
O Camiño Grande é un lugar da parroquia de Devesos no concello Coruñés de Ortigueira na comarca do Ortegal. Non tiña habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Galego de Estatística, o que supón unha diminución con relación ao ano 2000 cando tiña 2 habitantes.
O Malló, Devesos, Ortigueira
O Malló é un lugar da parroquia de Devesos no concello Coruñés de Ortigueira na comarca do Ortegal. Non tiña habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Galego de Estatística, o que supón unha diminución con relación ao ano 2000 cando tiña 2 habitantes.
Hammer DeRoburt
Hammer DeRoburt, político (1922-1992), foi o presidente de Nauru entre 1968 e 1976.
Gaetano Donizetti
Domenico Gaetano Maria Donizetti, máis coñecido como Gaetano Donizetti, nado en Bérgamo o 29 de novembro de 1797 e finado na mesma cidade o 8 de abril de 1848, foi un compositor italiano de óperas moi prolífico, coñecido polas súas obras L'elisir d'amore, que contén a famosa aria "Unha furtiva bágoa"; Lucia dei Lammermoor, inspirada na novela de Walter Scott; e La favorita.
Clemente VII, antipapa
Roberto de Xenebra, nado en Genève 1342 e finado o 16 de setembro de 1394, foi un nobre e relixioso da casa de Savoia, elixido papa da Igrexa católica polos cardeais franceses que se opuñan a Urbano VI, converténdose no primeiro antipapa do Cisma Occidental, co nome de papa Clemente VII.
Traxectoria
Era fillo de Amadeo III, conde de Xenebra. Foi ordenado bispo de Thérouanne en 1361, arcebispo de Cambray en 1368, e cardeal en 1371.
En 1377, mentres servía como legado papal, dirixiu persoalmente as tropas prestadas ao papado por John Hawkswood para reducir a pequena cidade de Cesena no territorio de Forlì, que obtivera recentemente a súa independencia dos territorios pontificios; alí supervisou o masacre de 4.000 civís, unha atrocidade dadas as regras de guerra do momento, polo que foi coñecido co alcume de carniceiro de Cesena.
Entre 1305 e 1377 os papas residiron en Avignon. En 1378, o papa Gregorio XI decidiu intentar o regreso do papado a Roma a instancias de Catarina de Siena. Aínda que prognosticou que o experimento sería un fracaso, morreu pouco despois da súa chegada. O dereito canónico indicaba que o novo papa debía ser elixido no lugar onde morrera o antigo papa, polo que debía ser elixido na cidade de Roma. A poboación romana reuniuse e ameazou con reaccionar de modo violento ante os cardeais se non se elixía un italiano como Pontífice. O 8 de abril de 1378, Roberto de Xenebra votou a prol do arcebispo Bartolomeu Prignano de Bar (que non era cardeal) como papa Urbano VI.
Urbano VI, pola súa banda, estivo en desacordo co colexio cardinalicio dende o inicio do seu pontificado. Roberto e trece cardeais franceses formaron unha coalición que buscaba substituír a Urbano ao declarar que a súa elección fora inválida, xa que o conclave fora celebrado baixo a ameaza de violencia por parte do pobo romano, polo que realizaron outra elección, na que Roberto foi elixido papa en Fondi o 20 de setembro de 1378. Os reinos de Francia, Escocia, Castela, Aragón, Navarra, Portugal, Dinamarca, algúns estados alemáns, Noruega, e os territorios dos Savoia, recoñecérono como papa, pero os italianos non, apoiando o papado oposto de Urbano VI. Roberto consecuentemente fixou a súa sé en Avignon, como Clemente VII, e cedeu a maior parte dos Estados Pontificios a Luís II de Anjou.
Con Roberto de Xenebra iniciouse o Gran Cisma de Occidente, a segunda das grandes escisións dentro da Igrexa Católica, que durou até 1417. A lexitimidade do papado de Avignon foi grande, mesmo entre teólogos e relixiosos de renome; Pierre d'Ailly, Philippe de Maizieres, Jean Gerson, Nicolás de Clemanges, san Vicente Ferrer, o beato Pedro de Luxemburgo e santa Colette de Corbie, entre outros, defenderon o dereito de Clemente.
Coa reunificación do papado en Roma polo Concilio de Constanza, fixouse a posteriori que a liña de Avignon se consideraría non canónica.
Produción musical
thumb|Sesión de gravación en [[Dinamarca.]] A produción musical, na industria discográfica, encárgase de distintos papeis, como controlar as sesións de gravación, instruír e guiar intérpretes musicais no proceso de gravación, reunir as ideas do proxecto, dirixir a creatividade, supervisar a gravación e a mestura, e realizar o proceso de masterización. Estas foron algunhas das principais funcións dos produtores desde a creación da gravación de son, pero na segunda metade do século XX os produtores tomaron un maior papel empresarial.
Harare
Harare (no pasado coñecida como Salisbury) é a capital de Cimbabue e tamén a cidade máis populosa e o principal centro administrativo, comercial e da comunicacións. Como Bulawayo, goza do rango de provincia independente. En 2002 a súa poboación era de 1 903 510 habitantes. A poboación da súa área metropolitana calcúlase que se achega aos 2 800 000 habitantes.
Termas do Muíño da Veiga
As termas do Muíño da Veiga son unha área de augas termais situada no concello de Ourense, a carón do río Miño.
Produción musical
Na industria da música hai dúas clases de produtores: o produtor executivo e o produtor musical, con papeis distintos: o produtor executivo é o responsable financeiro do proxecto e o produtor musical é o responsable da música.
Termas do Muíño da Veiga
Características
Recibe o seu nome por estar situadas ao pé dun antigo muíño de madeira. As augas destas termas aconséllanse para afeccións da pel e dermatite, xa que son de mineralización débil e alcalinas, e manan a unha temperatura de entre 65 e 72 °C. A área está formada por cinco piscinas: unha principal de 200 m², unha secundaria de 13 m² e outras dúas máis pequenas de 55 e 45 m², ademais dunha de agua fría para os baños de contraste. A temperatura da auga é de 40 °C.
Harare
Harare é sede da Universidade de Cimbabue.
Produción musical
Primeiros produtores
Na primeira metade do século XX, o papel do produtor musical ou discográfico era comparable ao dun produtor cinematográfico, debido a que o produtor musical organizaba e supervisaba as sesións de gravación, pagaba a técnicos, músicos e arranxadores, e algunhas veces escollía material para o artista.
Nos anos cincuenta] este papel foi interpretado polos directores coñecidos como A&R (artista e repertorio). Entre os máis destacados no mundo anglosaxón estaba o músico e compositor Mitch Miller, en Columbia Records. Ata os anos sesenta os grandes selos discográficos contrataban diferentes produtores e directores A&R, para controlar e traballar nos estudios onde se facían as gravacións, como é o caso dos famosos Abbey Road Studios en Londres, controlados por EMI.
Termas do Muíño da Veiga
Características
A zona termal, de acceso peonil con aparcadoiro próximo, está comunicada co centro da cidade a través do tren das termas. Preto destas pozas atópanse as termas de Outariz.
Produción musical
Primeiros produtores
Na segunda metade dos anos cincuenta emerxeu unha nova categoría: a dos produtores independentes. Entre os primeiros produtores independentes atópanse Leiber & Stoller, Phil Spector, creador da parede de son, e Joe Meek.
Este cambio foi facilitado pola introdución da tecnoloxía de gravación de cinta magnética de alta fidelidade, que alterou considerablemente os procesos e a economía da gravación de música. A cinta magnética permitiu o establecemento de estudios de gravación independentes en grandes centros de gravación, como Os Ánxeles, Londres e Nova York. De xeito diferente aos antigos estudios, que eran establecementos moi pechados, estes novos estudios podían ser usados por calquera artista non asociado ás grandes casas discográficas.
A Devesa, Carmoega, Agolada
A Devesa é un lugar da parroquia de Carmoega, no concello pontevedrés de Agolada, na comarca do Deza. Segundo o INE, no 2008 tiña 5 habitantes (2 homes e 3 mulleres), o mesmo número de habitantes que no ano 2000.
Produción musical
Primeiros produtores
Os estudios máis grandes eran tipicamente establecidos e operados polos enxeñeiros de gravación máis importantes. Construíanse coidadosamente para crear condicións óptimas de gravación e estaban equipados cos equipamentos de gravación e os micrófonos de máis alta calidade, así como amplificadores electrónicos e instrumentos musicais.
Harare
Historia
Harare foi fundada no ano 1890 como forte da Pioneer Column, forza mercenaria organizada por Cecil Rhodes. Foi denominada Salisbury en honra do entón primeiro ministro británico, Robert Arthur Talbot Gascoyne-Cecil, III Marqués de Salisbury. Converteuse oficialmente en cidade en 1935. Salisbury foi capital da Federación de Rhodesia e Nyasaland dende 1953 até 1963.
O nome da cidade mudouse para Harare o 18 de abril de 1982, segundo aniversario da independencia de Cimbabwe, tomándoo do nome do xefe tribal shona Neharawa. Algúns dos suburbios da cidade manteñen aínda un nome europeo, como Warren Park 'D', Borrowdale, Mount Pleasant, Tynwald, Rotten Row e Rietfontein.
En maio de 2005, o goberno de Robert Mugabe iniciou a controvertida operación da demolición dos barrios pobres da cidade, denominada Operation Murambatsvina. O propósito do goberno era eliminar a grande delincuencia e pór freo ao comercio ilegal e á economía submersa, aos que se atribuía as dificultades económicas do país. Tal operación de derrubamento suscitou amplas protestas por parte da comunidade internacional, porque se realizaron sen aviso previo e sen prover de alternativas a poboación afectada, en boa medida composta por persoas provenientes do campo que chegaran á cidade en busca de traballo. O partido da oposición (Movemento Democrático) acusou o goberno de botar abaixo deliberadamente tales moradas para castigar cidadáns que votaran en contra do partido do premier.
Economía
miniatura|dereita|250px|Panorama de Harare Harare é un importante centro de comercio de tabaco, maínzo, algodón, cítricos e outros produtos agrícolas. Hai industrias téxtiles, aceirías e empresas químicas. Nas proximidades áchanse algunhas minas de ouro.
Clima
Harare goza de clima suave e saudábel. A media anual de temperaturas é de 17,95 °C, incluso pode considerarse baixa para os trópicos: débese a súa elevada altitude, próxima aos 1.500 msnm, e ao predominio de ventos frescos provenientes do sueste. Hai tres estacións principais: unha cálida e húmida, entre novembro e abril; outra fresca e seca, desde maio a agosto; e outra cálida e seca entre setembro e outubro. A temperatura varía entre 7 °C e 20 °C en xullo (mes máis frío), entre 13 °C e 28 °C en outubro (mes máis quente) e entre 15,5 °C e 25 °C en xaneiro (metade do estío). As temperaturas máis altas rexistradas son de 1914, cunha media de 19,73 °C, e as máis frías pertencen a 1965, con 17,13 °C. A media anual de precipitacións é de cerca de 825 mm na parte sueste da cidade, e de 855 mm na parte alta no nordés. No período entre maio e setembro a pluviosidade é moi baixa, pero breves períodos de choiva ocorren ao longo de todo o ano. A pluviosidade varía dun para outro ano, e mesmo se suceden ciclos de períodos secos e períodos húmidos dunha dura de 7 a 10 días. Os rexistros comezáron no mes de outubro de 1890, porén os datos das tres estacións meteorolóxicas de Harare iiniciaron a difusión dos datos en 2004.
Produción musical
Primeiros produtores
Importantes estudios como os Olympic Studios, en Londres, ou United Western Recorders, nos Ánxeles, convertéronse axiña nos lugares de gravación máis solicitados no mundo. Estas "fábricas de éxito" produciron varias das gravacións de pop máis exitosas do resto do século.
Produción na actualidade
Co doado acceso actual á tecnoloxía, é moi fácil para un produtor lograr pistas de alta calidade sen o uso de instrumento ningún; isto é moi usual no rap. En moitos casos, a persoa que realiza a produción tamén exerce como arranxador, compositor musical ou intérprete. O produtor musical pódelle dar un enfoque novo a algún proxecto ou dar novas ideas. Tamén está a cargo da parte creativa da mestura, asesorando a persoa encargada da enxeñaría de son de cal é o concepto musical desexado do proxecto.
Pokémon Gold e Silver
Pokémon Gold Version e Silver Version (ポケットモンスター 金・銀) son a segunda entrega da serie de videoxogos de Pokémon, de xénero RPG, desenvolvidos pola compañía xaponesa Game Freak e publicados por Nintendo para a súa consola portátil Game Boy Color. Os xogos posúen unha capacidade dual de conexión, posto que se pode xogar a eles tanto na Game Boy Color como na consola monocromática Game Boy. A diferenza da versión Pokémon Crystal, que non posúe esa dualidade.
Os títulos foron lanzados primeiramente no Xapón durante 1999, en Australia e Estados Unidos en 2000, e en Europa no 2001. Crystal, unha edición especial dos dous xogos anteriores, foi lanzada á venda aproximadamente un ano despois en cada unha das mencionadas rexións. No 2009 fíxoselles un remake aos xogos para a consola Nintendo DS, chamado Pokémon HeartGold e SoulSilver.
Martín Payero
Martín Ernesto Payero López, nado en San Juan o 9 de setembro de 1977, é un xogador de hóckey a patíns arxentino-angolano que xoga como dianteiro no AA Dominicos da Coruña, da OK Liga Prata, e no Académica de Luanda, da liga angolana.
Anastasia Nikolaevna Romanova
Infancia
miniatura|A gran duquesa Anastasia en 1904. miniatura|Anastasia facendo o parvo. Cando Anastasia naceu, os seus pais e familiares achegados sentíronse decepcionados de que fora unha nena. Esperaban o nacemento dun neno para que ocupara o posto de tsarévich e herdeiro ao trono. O tsar Nicolao II tivo que dar un longo paseo para recompoñerse antes de ir a visitar a tsarina Alexandra e ver a acabada de nacer Anastasia por primeira vez. A gran duquesa recibiu o seu nome en honra da mártir do século IV Anastasia de Sirmium, coñecida como a "rompedora de cadeas" debido a que, polo seu nacemento, o tsar perdoou e rehabilitou un grupo de estudantes que estaban en prisión por participar nuns disturbios en San Petersburgo e Moscova no ano anterior.
Martín Payero
Traxectoria
Formouse como xogador de hóckey nos clubs Loma Negra e Unión Vecinal de Trinidad, da súa cidade natal, antes de chegar á Coruña en 1998 para xogar no filial do HC Liceo.
Anastasia Nikolaevna Romanova
Infancia
Os fillos do tsar creceron sen demasiados luxos. Durmían en catres portátiles sen almofadas, salvo cando estaban enfermos, tomaban baños de auga fría pola mañá, esperábase que mantivesen limpas e ordenadas os seus cuartos e as nenas adicábanse á costura para despois vendela en actos de caridade cando non estaban ocupados facendo outras cousas. A maior parte da corte, incluído o servizo, chamaba as grandes duquesas polo seu nome e despois o patronímico (Nikolaevna) e non utilizaban o seu título ou estilo formal. Nalgunha ocasión adoitaban referirse a Anastasia na versión francesa do seu nome "Anastasie", ou por alcumes rusos como "Nastia" ou "Nastenka". Outro alcume que utilizaban familiarmente para Anastasia era "Malenkaia," que significa "(a) pequena", ou "shvibzik", a palabra rusa para "pícaro".
Martín Payero
Traxectoria
Na tempada 1999/00 comezou a alternar partidos do filial cos do primeiro equipo e o 1 de abril de 2000 marcou o seu primeiro gol na máxima categoría do hóckey español, nunha vitoria por 6-1 fronte ao Reus. Na 2000/01 converteuse en xogador do cadro do primeiro equipo, asinando un contrato por dous anos, despois de ter marcado 23 goles co filial a tempada pasada. O equipo rematou subcampión de Europa, con 13 goles de Payero na competición continental. Na tempada 2001/02 foi o segundo máximo goleador da liga con 38 goles, dous menos que Gaby Cairo. Tras non chegar a un acordo co Liceo para a renovación marchou a Portugal, fichando polo OC Barcelos.
Co club de Barcelos gañou dúas Copas de Portugal consecutivas e logrou dous subcampionatos de liga por detrás do FC Porto, ademais de conquistar dúas Supercopas. Na Copa de Europa 2003/04 anotou catro goles nas dúas vitorias fronte ao Liceo, o seu ex equipo, meténdose nas semifinais e deixando fóra ao club galego. Na tempada 2004/05 anotou 31 goles no Campionato Nacional.