cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Peter Bogdanovich
Traxectoria
Porén, Daisy Miller ou Nickelodeon foron fracasos. En 1980 dirixiu a comedia They All Laughed, con Dorothy Stratten, antiga modelo que mantivo unha relación con Bogdanovich. Stratten foi asasinada polo seu marido, e o propio Bogdanovich tivo que encargarse da distribución do filme. Máis tarde indicou que este foi o motivo polo que se declarou en bancarrota en 1985. O 30 de decembro de 1988 casou con Louise Stratten, irmá máis nova de Dorothy, de vinte anos; o matrimonio foi visto como un escándalo.
Acadou un novo éxito en 1985 con Mask, pero o seguinte proxecto, a continuación de A derradeira película, titulada Texasville foi un fracaso de público e crítica. Os dous filmes provocaron desputas entre Bogdanovich e os estudios, que controlaban o financiamento e a montaxe final. Os seguintes filmes foron outros fracasos e levaron a Bogdanovich a apartarse durante anos da dirección. En 1997 declarouse de novo en bancarrota.
Ademais de dirixir televisión, recuperou a interpretación cun papel recorrente como psicoterapeuta na serie The Sopranos.
A Lomba, Palmeira, Ribeira
A Lomba é un lugar da parroquia de Palmeira no concello coruñés de Ribeira, na comarca da Barbanza. Segundo o padrón municipal (INE 2012) ten 101 habitantes (45 homes e 56 mulleres).
O Miñoteiro, Palmeira, Ribeira
O Miñoteiro é un lugar da parroquia de Palmeira no concello coruñés de Ribeira, na comarca da Barbanza.
Terence Fisher
Terence Fisher, nado en Londres o 23 de febreiro de 1904 e finado na mesma cidade o 18 de xuño de 1980 foi un director de cinema inglés.
Traxectoria
A carreira de Fisher está identificada cos filmes da Hammer durante a segunda metade do século vinte. Foi un dos máis prominentes directores de terror, e o primeiro en levar a cor ao terror gótico, ademais da sexualidade e o terror explícito.
Destacou o filme gótico The Curse of Frankenstein (1957), que lanzou a asociación da Hammer co xénero e fixo os actores británicos Peter Cushing e Christopher Lee estrelas do terror.
A Devesa, Río, Rodeiro
A Devesa é un lugar da parroquia de Río, no concello pontevedrés de Rodeiro, na comarca do Deza. Segundo o INE, no 2008 estaba deshabitado, o mesmo que no ano 2000.
Jean Paul Getty
Jean Paul Getty, nado en Minneapolis (Minnesota) o 15 de decembro de 1892 e finado en Londres o 6 de xuño de 1976, foi un empresario estadounidense, fundador da compañía Getty Oil.
Traxectoria
Getty naceu nunha familia petroleira e foi unha das primeiras persoas do mundo cunha fortuna superior aos mil millóns de dólares. Ávido coleccionista de arte e de antigüidades, a súa colección e a súa mansión de Malibú foron a base do museo J. Paul Getty en California.
Estudou na Universidade de California do Sur e na de Berkeley antes de graduarse en 1914 polo Magdalen College, Oxford en economía e ciencias políticas. Traballou durante os veráns nos campos petroleiros do seu pai en Oklahoma. Conseguiu o seu primeiro millón de dólares en 1916 coa súa primeira compañía petroleira en Tulsa. O ano seguinte anunciou a súa retirada aos Ánxeles para converterse nun playboy. Aínda que máis tarde volvese aos negocios, Getty perdera o respecto do seu pai. Pouco antes de que George Franklin Getty falecese en 1930, pensaba que Jean Paul levaría a empresa familiar á ruína, e así llo comunicou.
Familia
Getty casou en cinco ocasións: En 2013, con 99 anos, a quinta esposa de Getty, Louise, agora coñecida como Teddy Getty Gaston, publicou unhas memorias indicando como Getty lle rifara por gastar cartos demasiado libremente na década de 1950 no tratamento do seu fillo Timmy, de seis anos, que quedara cego por un tumor cerebral. Timmy morreu aos doce anos, e Getty, que vivía en Inglaerra lonxe da súa esposa e do seu fillo, non asistiu ao funeral. Teddy divorciouse del ese mesmo ano. Teddy Gaston morreu en abril de 2017 aos 103 anos.
Un dos seus bisnetos é o actor Balthazar Getty.
Koré (escultura)
dereita|miniatura|150px|Koré do [[Hereo de Samos, c. 570 a. C.–560 a. C. De 1,92 m de altura ten unha inscrición na base onde se pode ler: Queramias dedicoume a Hera, como ofrenda. Museo do Louvre]]
O termo koré, plural korai (grego, Κόρη 'muller nova'), é unha tipoloxía escultórica da época arcaica da antiga Grecia, que consiste nunha estatua feminina en posición de pé, cuxa versión masculina do mesmo tipo desígnase kouros. miniatura|esquerda|160px|Reconstrución moderna de korai, na que se amosa a [[policromía usual nas orixinais]]
Como o seu paralelo masculino, a koré denota unha fonda influencia da estatuaria exipcia, e o seu carácter macizo e rixidez corporal. Malia transmitir estas estatuas gregas arcaicas a mesma artificialidade cás súas semellantes exipcias o traballo do material é naquelas un pouco máis basto.
A koré eculpíase en mármore, representábase sempre de pé, vestida (cun peplos por exemplo) e podía ter os dous brazos ergueitos a partir do cóbado, portando nunha ou en ambas as dúas mans un obxecto votivo. O rostro, estereotipado, cuxo obxectivo non era ser o retrato dunha persoa real, estaba envolvido en cabelo dunha volumetría pouco natural, coma se fose unha perruca. A estatua pintábase, mais ao contrario que o kouros, que era pintado de cor marrón, a pel feminina era coloreada de cor branca.
Mercado de verán
O mercado de fichaxes de verán, ou abreviado mercado de verán, é un termo de uso futbolístico para facer referencia a un prazo de tempo, maioritariamente entre o final dunha tempada e o comezo da seguinte, no que os clubs de fútbol poden facer transferencias ou altas de futbolistas ou realizar saídas ou baixas dalgún xogador do equipo.
Koré (escultura)
Igual que os kouroi, as korai experimentaron unha evolución formal ao longo do tempo, tornándose, en épocas posteriores, nunha figura de formas máis suaves e redondeadas, nas que o tecido da roupa axustábase con maior naturalidade ao corpo. A partir dese intre o corpo deixa de ter o aspecto de ser tallado a partir dun bloque de contornos agudos, para asemellarse máis a unha columna, onde as liñas eran máis fluídas. Mais, ao contrario có kouros, que presenta sempre a mesma tipoloxía (home espido de pé), a koré esculpíase de variadas formas, sobre todo no que concirne á indumentaria e ao peiteado, que reflicten a moda das diferentes localidades onde se esculpía.
Mercado de verán
Realmente o prazo ou duración de devandito mercado non esta estipulado oficialmente ante a FIFA. En cada federación futbolística por país esta pode variar, dependendo do formato de liga ou as regulamentacións da institución futbolística, como no caso de España.
Este prazo adoita ser o que utilizan os equipos para crear novos persoais e ata un novo equipo técnico. En contraposición, o mercado de inverno adoita utilizarse para facer axustes menores a un persoal xa formado ou para buscar substituto a algún xogador lesionado.
Meiga (homónimos)
O termo meiga pódese referir:
Hemodiálise
En medicina, a hemodiálise é unha das terapias de substitución renal que pretende realizar de xeito artificial o traballo que fisioloxicamente faría o ril, isto é, a depuración de substancias de refugallo polo noso organismo. En liñas xerais, consiste en extraer do noso sangue produtos daniños para o noso corpo, como a creatinina ou a urea. Tamén pode empregarse para controlar a presión arterial ou eliminar o exceso de auga do noso organismo cando o ril non é quen de facelo.
A hemodiálise é unha técnica levada a termo por médicos nefrólogos, e habitualmente realízase nun ambiente hospitalario. En casos seleccionados pode realizarse no domicilio do paciente.
Xscape (álbum)
Xscape é o segundo álbum póstumo do cantante estadounidense Michael Jackson, con cancións nunca estreadas. Foi lanzado o 13 de maio de 2014 por Epic Records e MJJ Music. É o undécimo álbum lanzado por Sony e Motown dende a morte de Jackson en xuño de 2009.
Xscape foi promocionado a través do grupo de compañías Sony; Sony Mobile usou un anaco de "Slave to the Rhythm" no seu anuncio da campaña do móbil Xperia Z2. "Love Never Felt So Good" foi anunciado como o sinxelo oficial o 1 de maio de 2014.
Kainuu
Kainuu (en finés: Kainuun maakunta; en sueco: Kajanalands landskap) é unha das 19 rexións de Finlandia. A provincia conta con 83.400 habitamtes, dos cales ao redor dun terzo viven na súa capital, Kajaani. É a terceira rexión en extensión despois de Laponia e Ostrobotnia do Norte. Limita coas rexións de Ostrobotnia do Norte, Carelia do Norte e Savonia do Norte. Ao leste tamén bordea con Rusia. Kainuu é coñecida nas antigas sagas nórdicas como Kvenland.
Gonçalo Byrne
250px|miniatura|dereita|Teatro das Figuras ([[Faro, Algarve|Faro, Portugal), de Gonçalo Byrne (2005)]] Gonçalo Byrne, nado en Alcobaça en 1941, é un arquitecto portugués.
Traxectoria
Gonçalo Sousa Byrne diplomouse en Arquitectura na Escola Superior de Belas Artes de Lisboa en 1968. Foi profesor convidado en Italia, Austria, España, Suíza, Estados Unidos e Portugal. Dende 1992 é Profesor Catedrático convidado no Departamento de Arquitectura da Facultade de Ciencias e Tecnoloxía da Universidade de Coímbra.
Do seu vasto currículo, constan decenas de obras, en Portugal e no estranxeiro, incluíndo renovacións e equipamentos urbanos, laboratorios e universidades.
Recibiu o Premio Nacional de Arquitectura en 1988 e 1993, a Medalla de Ouro 2000 da Academia de Arquitectura de Francia e o Premio Valmor 2000
Autor dunha importante obra, varias veces premiada a nivel nacional e internacional. A súa produción ten mostrado particular relevo nos planos patrimonial e cultural.
Profesor catedrático, convidado en Portugal e no estranxeiro, no ano 2005 recibiu o título Honoris Causa pola Facultade de Arquitectura da Universidade Técnica de Lisboa, e foi condecorado polo Presidente da Républica coa Grande Ordem de Santiago da Espada.
Da súa obra, diversificada en termos de escala, de tema e de programa, destácanse como exemplo a recente intervención no Mosteiro de Alcobaça e área envolvente, o edificio da Sede do Goberno da Provincia do Brabante Flamengo en Lovaina (Bélxica])], a torre de control de Tráfico Marítimo da APL en [[Lisboa, Teatro de Faro (Teatro das Figuras), no Algarve, e o Museo Nacional Machado de Castro, en Coímbra.
Últimos anos
Desenvolve actualmente proxectos significativos tales como o da Pousada de Estoi, no Algarve, a Pousada de Viseu, Complexo Imobiliario Estoril-Sol, Complexo Imobiliario “Jade” en Lisboa, Novo Laboratorio Central da EPAL, en Lisboa, e diversas moradias no Resort Bom Sucesso en Óbidos.
María Jesús San Segundo
María Jesús San Segundo Gómez de Cadiñanos, nada en Medina del Campo (Valladolid), o 25 de marzo de 1958 e finada en Madrid o 17 de decembro de 2010, foi economista especializada eneducación e Ministra de Educación e Ciencia de España desde o 17 de abril de 2004 ata o 11 de abril de 2006.
Traxectoria
María Jesús San Segundo cursou estudos en Burgos e en 1980 licenciouse en Ciencias Económicas na Universidade do País Vasco, con Premio Nacional de Terminación de Estudos. En 1982 completou o mestrado en Economía na Universidade de Princeton (Nova Jersey), e alí obtivo, en 1985, o Doutoramento en Economía coa tese titulada Empirical Studies of Quality of Schooling.
Á marxe da política, a súa carreira estivo vencellada ó mundo da educación. Antes de ser nomeada ministra era vicerreitora da Universidade Carlos III de Madrid, á que seguía unida, ata a súa morte, como profesora.
Na Universidade
Foi bolseira do Centro de Formación do Banco de España entre 1982 e 1984 e profesora titular de Economía nas Universidades do País Vasco e Carlos III de Madrid. Entre 1994 e 1996 desempeñou o cargo de asesora do Secretario de Estado de Universidades e Investigación e entre 2000 e xaneiro de 2004 foi vicerreitora de Estudantes na Universidade Carlos III de Madrid.
María Jesús San Segundo foi tamén vicepresidenta da Asociación de Economía da Educación (AEDE), membro do Comité Executivo da European Access Network e membro do Advisory Committee for the Centre for Research in Lifelong Learning (UK). Formou parte do Consello Asesor do Journal of Widening Participation e de Facenda Pública Española.
Foi autora de varias publicacións e numerosos artigos sobre economía da educación, financiamento da ensino, avaliación do sistema educativo, rendemento académico, igualdade de oportunidades e acceso ao ensino etc.
Carreira política
En 2002 foi designada vogal do Consello de Coordinación Universitaria, polo Congreso dos Deputados a proposta do Partido Socialista Obreiro Español (PSOE), e en xaneiro de 2004 foi designada membro do comité de asesoramento ao candidato á Presidencia do Goberno, José Luis Rodríguez Zapatero, co labor de colaborar no deseño do modelo do futuro goberno socialista, no seu código ético e nas súas prioridades.
Tralas eleccións xerais de 2004, San Segundo é nomeada Ministra de Educación e Ciencia. Durante esta etapa centrou o seu labor en dúas grandes reformas educativas, a Lei Orgánica de Educación (LOE), aprobada no Congreso dos Deputados o 6 de abril de 2006, e a modificación parcial da Lei Orgánica de Universidades (LOU).
O 7 de abril de 2006 anunciouse a súa substitución do cargo por Mercedes Cabrera Calvo-Sotelo por mor da remodelación do Goberno trala dimisión de José Bono. A súa substitución fíxose efectiva o 11 de abril de 2006.
Tras a súa saída do Goberno de España, María Jesús San Segundo foi nomeada embaixadora-representante permanente de España ante a UNESCO, cargo político que desempeñou ata o 16 de novembro de 2010, un mes antes do seu falecemento, cando foi substituída por Ion de la Riva Guzmán de Frutos.
Izquierda Unida de Navarra - Nafarroako Ezker Batua
Izquierda Unida de Navarra en castelán e Nafarroako Ezker Batua en éuscaro, (IUN-NEB), é unha organización política da Comunidade Foral de Navarra. Defínese como un movemento político e social organizado da esquerda navarra e está federado con Izquierda Unida (organización política española).
Resultados electorais
Os resultados electorais mostrados son referidos á circunscrición de Navarra.
Neuchâtel, Suíza
miniatura|dereita|Vista da cidade.
Neuchâtel (en alemán Neuenburg) é unha cidade e comuna da Suíza romanda, capital do cantón e do distrito de Neuchâtel. Está situada a beiras do Lago de Neuchâtel e sobre o flanco sur do macizo do Xura.
Ten 33.489 habitantes e fálase principalmente francés.
Historia
A cidade aparece citada por primeira vez no ano 1011. Foi gobernada por condes até 1458, ano no que pasou á soberanía da familia de Orléans-Longueville até 1707. Dende aquel ano o seu soberano foi o rei de Prusia. En 1805, Napoleón entregou o Principado de Neuchâtel a Louis Alexandre Berthier até 1815, no que finalmente se adheriu á Confederación Suíza, aínda que ata 1848 permaneceu o principado en unión persoal con Prusia.
Xeografía
A cidade de Neuchâtel sitúase 38 km ao oeste de Berna, a 106 km ao norte de Xenebra e a 74 quilómetros ao leste de Besanzón. Neuchâtel limita ao norte coas comunas de Valangin e Val-de-Ruz, ao leste con Enges, Cressier, Saint-Blaise e Hauterive, ao sur con Cudrefin (VD), Vully-lles-Lacs (VD) e Delley-Portalban (FR), e ao oeste con Boudry, Milvignes e Peseux.
Atópase a 429 msnm.
Adobe Photoshop
Adobe Photoshop é un Programa informático editor de imaxes bidimensionais do tipo bitmap (posuíndo aínda algunhas capacidades de edición típicas dos editores vectoriais) desenvolvido pola empresa Adobe. É considerado o líder no mercado dos editores de imaxe profesionais, así como o programa de facto para edición profesional de imaxes dixitais e traballos de preimpresión.
A súa máis recente versión é identifidada como Adobe Photoshop CS6 (sigla cuxo significado é Creative Suite 6, correspondente á décimo terceira edición desde o seu lanzamento), dispoñible para os sistemas operativos Microsoft Windows e Mac OS X. As versións anteriores ata a 7.0 poden ser usadas noutros sistemas operativos, como o Linux, por medio de programas como o Crossover Office. Algunhas versións anteriores foran lanzadas tamén para IRIX, mais o servizo a esta versión foi suspendido despois da versión 3.0.
Desenvolvemento
Os irmáns Thomas Knoll e John Knoll iniciaran o desenvolvemento do Photoshop en 1987 e a versión 1.0 foi lanzada por Adobe en 1990. O programa estaba destinado desde o inicio como ferramenta de manipulación de imaxes provenientes de dixitalizadores ou escáneres, que eran raros e moi custosos naquela época.
Características
miniatura|Caricatura de [[Barack Obama e Mitt Romney feita co Adobe Photoshop polas eleccións presidenciais do ano 2012.]] A pesar de ser concibido para edición de imaxes para impresión en papel, o Photoshop está a ser cada vez máis usado para producir imaxes destinadas á World Wide Web. As versións posteriores inclúen un segundo programa, o Adobe ImageReady, moi semellante ao Photoshop, que é utilizado en conxunto para a edición e creación de imaxes e animacións para a rede, desaparecendo na última versión, a CS3.
O Photoshop tamén admite a edición con outros tipos de programas de Adobe, especializados en determinadas áreas: o xa referido Adobe ImageReady (edición de imaxes para a web), Adobe InDesign (edición de texto), Adobe Illustrator (edición de gráficos vectoriais), Adobe Premiere (edición de vídeo non-lineal), Adobe After Effects (edición de efectos especiais en vídeo) e o Adobe Encore DVD (edición destinada a DVDs). O formato de arquivos nativos do Photoshop (PSD ou PDD) poden ser usados entre estes programas.
A título de exemplo, o Photoshop CS permite facer elementos da interface gráfica de DVDs (menús e botóns), desde que dispostos separadamente no ficheiro orixinal (PSD ou PDD) por camadas (layers) agrupadas por orde específica, de forma que, ao ser importado polo Adobe Encore DVD, este consiga crear a edición para DVD con eses elementos.
O uso das capas non é un recurso novo inventado polos desenvolvedores do Photoshop; foi desenvolvido hai moito tempo polos ilustradores. Segundo Richard Valliere no seu libro, Manipulator of Movement: “[...]en decembro de 1914 foi patentada aquela que efectivamente foi a maior contribución técnica para a animación tradicional ata a chegada da computación gráfica: o deseño sobre follas de celuloide transparente ou acetato”. Esa innovación coubo ao animador norteamericano Earl Hurd."
Por tanto, é máis un recurso existente no mundo real que foi aproveitado pola ferramenta Photoshop para facilitar o traballo dos seus usuarios, así como certos efectos que reproducen técnicas de pintura, máscaras, unha técnica moi utilizada en artes gráficas e impresión offset.
Os formatos de ficheiros nativos poden ser importados de programas da competencia, como o Corel Photo-Paint, Pixel32, WinImages, GIMP, Corel Paint Shop Pro etc.).
O Photoshop admite varios espazos de cor (color spaces):
A versión máis recente, de 2007, é a versión 9.0.2. Tamén chamada de "Photoshop CS3", unha vez que "CS" indica a súa integración no paquete de programas Adobe Creative Suite; en canto ao número "3" é por ser a terceira versión, desde que a Adobe reformulou a imaxe de marca dos seus programas, sobre a "marca-nai" (no inglés umbrella brand) "Creative Suite". Nunha tentativa de se separar da imaxe de marca anterior do Photoshop, entre as versións 3 e 7, en que presentaba o ollo humano (nun concepto de visión e imaxe), nas dúas primeiras versións do "Creative Suite" utiliza imaxes de plumas estilizadas (como referencia á escrita e pintura con plumas de aves), mais recentemente, xa na terceira edición do "CS", a imaxe foi cambiada por un cadrado coas letras "PS" no centro.
Recentemente, Adobe incluíu o Adobe Camera RAW, un plugin desenvolvido por Thomas Knoll que permite ler varios formatos de ficheiros RAW, provenientes principalmente de máquinas fotográficas profesionais. Unha versión preliminar deste plugin estivo opcionalmente dispoñible para o Photoshop 7.0.1.
En canto o Photoshop é practicamente utilizado por profesionais, monopolizando mesmo este mercado, o seu prezo elevado deixa marxe para que outros programas concorrentes gañen mercado noutras faixas, como por exemplo, o GIMP, un programa gratuíto. Para competir neste mercado, e tamén para combater a piratería de que o Photoshop é obxectivo, Adobe lanzou un programa semellante para o uso doméstico, o Adobe Photoshop Elements, mais con moitas funcións profesionais desactivadas do Photoshop orixinal. Mentres o Adobe Photoshop CS3 é vendido por uns 800 euros (versión inglesa), o Adobe Photoshop Elements 4.0 custa apenas 130 euros, permitíndolle gañar terreo no mercado doméstico, e sendo mesmo, ás veces, incluído en dixitalizadores de diversas marcas. Como é obvio, esta versión limitada non se adecúa ao mercado de preimpresión profesional, dado que unha das principais características eliminadas deste software sexa o modo de cores CMYK.
O Photoshop non admite nativamente moitos dos algoritmos de imaxe (Image Arithmetics) que o Corel Paint Shop Pro e outros editores de bitmaps utilizan. No entanto, ese problema pode ser resolto a través do Filter Factory, un plugin gratuíto dispoñible nos discos de instalación do Photoshop, a partir da versión 3.0.
Formato PSD
Formato patrón da Adobe para documentos do Photoshop pero admitido por moi poucos programas fóra do Adobe Photoshop. Posúe moitos recursos extras como image layering. A gran vantaxe dese formato é que mantén todas as capas de seu proxecto no photoshop, sendo posible poder reeditalos máis tarde.
Alternativas
Existen moitos outros editores de imaxes bitmap dispoñibles, mais ningún deles conseguiu a popularidade do Adobe Photoshop entre os profesionais. Os concorrentes máis utilizados noutras bandas de mercado son o GIMP open-source, xa con moitos usuarios; e os paquetes de programas comerciais Macromedia Fireworks, Corel Photo-Paint, e Paint Shop Pro. Entre outras alternativas menos coñecidas, pódese destacar o GIMPshop (unha versión do GIMP cunha interface gráfica semellante ao Photoshop), o Paint.NET open-source, o Pixel32 dispoñible en máis plataformas do que os outros programas comerciais, o PhotoFiltre, excelente alternativa gratuíta para uso non-comercial, e o PhotoScape que está logrando unha ampla difusión pola súa facilidade de uso.
Tejo (deporte)
Historia
Este deporte autóctono de Colombia, era practicado xa hai máis de 500 anos polos habitantes do altiplano cundiboyacense nos departamentos de Cundinamarca e Boyacá.
O xogo do turmequé consistía en lanzar un disco de ouro chamado "zepguagoscua", o cal evolucionou cos séculos no xogo do tejo practicado hoxe en Colombia. Ó popularizarse, o "zepguagoscua" foi substituído por un disco de pedra e actualmente emprégase un de metal (tejo).
O tejo é un deporte de competencia, no cal se enfrontan xogadores de xeito individual ou conformando equipos. O xogo consiste en guindar o tejo dende unha cancha até a outra, co obxectivo de enterralo dentro do bocín, rebentar unha mecha ou no seu defecto, enterralo máis preto do bocín que os demais competidores.
Frances Willard
Frances Elizabeth Caroline Willard, nada o 28 de setembro de 1839 e finada o 17 de febreiro de 1898 foi un educadora estadounidense, ademais de escritora e activista a prol do Movemento pola Temperanza e o sufraxio feminino. A súa influencia foi fundamental na aprobación de dúas transcendentais emendas da Constitución dos Estados Unidos, a décimo oitava, que estabeleceu a «prohibición» ou «lei seca», e a décimo novena, que permitiu o voto das mulleres.
Tanxente
250px|dereita En matemáticas, a palabra tanxente fai referencia a dous significados diferentes, pero etimoloxicamente relacionados: recta tanxente e tanxente dun ángulo.
Frances Willard
Willard foi presidenta nacional da Woman's Christian Temperance Union en 1879, a primeira organización colectiva de mulleres dedicada á reforma social, e mantívose no cargo durante 19 anos. Tamén desenvolveu a lema «facer de todo», característico da WCTU, que presionaba ós seus membros a participar en cabildeo, peticións, proselitismo, publicidade e educación.
A súa visión ampliaríase máis adiante para incluír entre as súas causas a axuda federal á educación, os xantares escolares de balde, os sindicatos de traballadores, a xornada laboral de oito horas, a asistencia para os pobres, o saneamento municipal e a formación de consellos de saúde, de transporte nacional, de endurecemento das leis contra a violación, de protección contra o abuso infantil, e sobre a teoría da reforma agraria de imposto único de Henry George.
Tanxente
Xeometría
A tanxente é a posición límite da recta ou o límite do cono métrico (M) (chamada corda da curva), cando A é un punto de C que se aproxima indefinidamente ó punto M (A desprázase sucesivamente por M1, M2, M3, M4 ...) dereita
Se C representa unha función f ou ben h que representa a cotanxente de A. (non é o caso no gráfico precedente), entón a recta (AM) terá como coeficiente director (ou pendente) Polo tanto, a pendente da tanxente TA será:
É, por definición: f '(a), o número derivado de f en a.
A ecuación da tanxente é Ta: y = f '(a)·(x - a) + f(a) A recta ortogonal á tanxente TA que pasa polo punto (a, f(a)) denomínase recta normal e a súa pendente, nun sistema de coordenadas cartesianas, ven dada por.
Plano tanxente
dereita|180px
En xeometría diferencial, espazo tanxente é o conxunto asociado a cada punto dunha variedade diferenciable formado por tódolos vectores tanxentes a ese punto. É un espazo vectorial da mesma dimensión que a dimensión da variedade.
Hai varias formas de entender este concepto. Primeiro explicarémolo usando a gráfica do lado. Empezamos supoñendo que temos unha curva na variedade M que pasa por algunha posición elixida calquera: .É dicir un mapeo diferenciable que satisfai  y. Resulta que o conxunto de todos estes vectores forman o espazo tanxente de x en M.
Trigonometría
dereita|250px
sendo a o cateto oposto, e b o cateto adxacente. Equivale tamén ó valor:
miniatura|300px|Gráfico da función tanxente.
Nova Athos
Nova Athos (en xeorxiano: ახალი ათონი, Akhali Atoni; en Abkhazo: Афон Ҿыц, Afon Ch'yts; en Grego: Νέος Άθως, Neos Athos) é unha cidade no distrito de Gudauta, Abkhazia. Está sitúada a 22 km da capital do país, Sukhumi, na costa do Mar Negro. A cidade tamén tivo outros nomes no pasado: Nikopol, Acheisos, Anakopia, Nikopia, Nikofia, Nikopsis, Absara e Psyrtskha. A Cova de Nova Athos é unha das principais atraccións de Abkhazia.
Historia
Anacopia foi cedida ao Imperio bizantino por Demetrio de Anacopia no ano 1033, pero foi retomada polos xeorxianos no 1082 entre outros territorios de Xeorxia como resultado da derrota bizantina na Batalla de Manzikert frete á Dinastía Selxúcida.
Mosteiro
Os monxes rusos chegaron ao Cáucaso en 1874 dende o sobrepoboado Mosteiro de San Panteleimon no Monte Athos para buscar un posíbel lugar de reasentamento. Temeron que o Imperio otomán expulsase aos rusos do Monte Athos despois do estalido da Guerra Ruso-Turca de 1877-1878. Seleccionaron Psyrtsja, e construíron na década de 1880 o Mosteiro de Nova Athos en estilo neobizantino, dedicándoo a Simón o Celote. Foron financiados polo tsar Alexandre III de Rusia.
Central hidroeléctrica
Nova Athos ten unha pequena central hidroeléctrica e lago artificial no río Psyrtskha, preto da antiga Igrexa de San Simón, o Celote. A central foi construída polos monxes do mosteiro entre 1892 e 1903. Permaneceu avariada por máis de corenta anos antes de ser reparada de novo, foi re-inaugurada o 4 de xuño de 2012. Produce unha estimación de 100 kW por hora.
Cova de Nova Athos
A Cova de Nova Athos é unha cova cárstica na Montaña de Iveria, a pocos km da cidade.
Xeografía
Localizada entre o Mar Negro e a Montaña de Iveria, Nova Athos está a 17 km de Gudauta, 22 km de Sukhumi, 84 km da fronteira con Rusia e a 119 km de Sochi.
Montpellier Hérault Sport Club
O Montpellier Hérault Sport Club é un club de fútbol francés da cidade de Montpellier. Fundouse en 1974 e compite na Ligue 1.
Estadio
200px|dereita|miniatura|Stade de la Mosson
Eduardo Souto de Moura
Eduardo Souto de Moura (nado no Porto, 25 de xullo de 1952) é un arquitecto portugués cuxo traballo está estreitamente vencellado ao dos tamén portugueses Álvaro Siza e Fernando Távora, quen son os seus mentores.
Referencias arquitectónicas
Como principais trazos da súa arquitectura destacan o rigor e a precisión nas formas, así como unha profunda sensibilidade cara ao contexto. Do mesmo xeito que outros arquitectos portugueses, como Álvaro Siza, Souto de Moura preocúpase moito pola contorna física que cingue as súas obras. Así mesmo, coida os detalles e a selección dos materiais, conxugando moi ben formigón, pedra, madeira e aluminio. Adóitase consideralo como un representante da arquitectura orgánica.
A Feira, Río, Rodeiro
A Feira é un lugar da parroquia de Río, no concello pontevedrés de Rodeiro, na comarca do Deza. Segundo o INE, no 2008 tiña 32 habitantes (19 homes e 13 mulleres), o que supón unha diminución de 11 habitantes con respecto ao ano 2000.
Cubalibre
300px|right|Cóctel Cuba Libre
O cubalibre é un cóctel resultante da mestura de ron con refresco de cola. Na Arxentina denomínase Cubalibre, en Chile denomínaselle roncola, en México chámaselle só cuba e en España coñéceselle coloquialmente como cubata (aínda que nalgunhas comunidades do país este termo dexenerou e pode denominar a calquera bebida resultante de mesturar refrescos e bebidas alcohólicas de alta graduación). Nos países de fala inglesa chámase 'Rum and Coke'. É un highball feito de cola, limón e ron branco.
Receita
A receita máis clásica consiste en poñer nun vaso varios cubos de xeo, engadir 42 ml. de ron añejo e terminar de completar o vaso con refresco de cola. Finalmente engádense unhas pingas de limón e adórnase cunha roda do mesmo cítrico.
A forma máis común de tomalo é en vaso ancho (salvo na maioría de provincias de España, onde se adoita utilizar vaso de tubo), acompañado de xeos e un toro de limón..
Historia
A historia da invención do cubalibre varía segundo as fontes. Algunhas din que a bebida foi mesturada na Habana, Cuba, con ron Bacardí, ao redor dos anos 1901/1902. As forzas norteamericanas que colaboraron con Cuba durante a guerra hispano-estadounidense, mesturaban regularmente ron e bebida de cola nun vaso dos utilizados para servir whisky, esta bebida empezou logo a se denominar Cuba Libre, en honra ao berro de batalla das tropas cubanas.
Un soldado da época conta a seguinte versión:
"a segunda bebida máis popular do mundo naceu durante a guerra entre os Estados Unidos e España. Durante a guerra hispano-estadounidense no cambio de século con Teddy Roosevelt e os Rough Riders Unha tarde, un grupo de soldados fóra de servizo do corpo de sinais dos Estados Unidos reuníronse nun bar da Habana Vella. Onde un mozo mensaxeiro Fausto Rodríguez, recordou que o capitán Russell chegou e ordenou Ron Bacardi (ouro) e Coca-Cola con xeo . O capitán bebía con tal pracer que espertou o interese dos soldados ao seu redor polo que o barman preparou unha rolda da bebida do capitán para eles. O ron Bacardí con Coca-Cola foi un éxito instantáneo, como até hoxe en día. Cando ordenaron outra rolda, un soldado suxeriu que se brindase Por Cuba Libre! en celebración da Cuba recentemente liberada".
Mondelo, Palmeira, Ribeira
Mondelo é un lugar da parroquia de Palmeira no concello coruñés de Ribeira, na comarca da Barbanza. Segundo o padrón municipal (INE 2012) ten 52 habitantes (25 homes e 27 mulleres).
Sicón
miniatura|[[Figueira]] Os sicóns ou siconos  son inflorescencias que dan lugar a falsos froitos ou pseudofroitos compostos do xénero Ficus ao que pertencen as figueiras. Están compostos dun receptáculo redondeado, oco no seu interior e cunha abertura apical, protexida por pequenos hipsófilos; dentro e nas paredes deste receptáculo áchanse as flores e máis tarde os diminutos froitos destas plantas. O nome vén do grego e significa figo.
Luana Piovani
Luana Elídia Afonso Piovani, nada en São Paulo o 29 de agosto de 1976, é unha actriz brasileira.
Mourelos, Palmeira, Ribeira
Mourelos é un lugar da parroquia de Palmeira no concello coruñés de Ribeira, na comarca da Barbanza. Segundo o padrón municipal (INE 2012) ten 25 habitantes (13 homes e 12 mulleres).
Pirimidina
A pirimidina é un composto orgánico, similar ó benceno, pero cun anel heterocíclico: dous átomos de nitróxeno substitúen ó carbono nas posicións 1 e 3. Os principais derivados da pirimidina son tres bases dos ácidos nucleicos (citosina, timina e uracilo) que levan os seguintes nomes: Nos ácidos nucleicos atopámolas distribuídas do seguinte modo: Existen tamén algúns ácidos nucleicos nos que podemos atopar outras pirimidinas metiladas o cal pode ter consecuencias respecto á expresión do material xenético.
SARS-CoV
O SARS-CoV, do inglés "severe acute respiratory syndrome coronavirus" ou coronavirus da síndrome respiratoria aguda grave (tamén chamado SARS-CoV-1) é unha cepa do virus SARSr-CoV, que causa a síndrome respiratoria aguda grave (SARS polas súas siglas en inglés). É un virus de ARN monocatenario de sentido positivo con envoltura, que infecta as células epiteliais dos pulmóns. O virus entra na célula hóspede ao unirse ao receptor da membrana celular ACE2 (enzima receptor da anxiotensina II). Infecta humanos, morcegos e as civetas Paradoxurus.
O 16 de abril de 2003, despois do gromo de SARS de 2002–2004 en Asia e casos secundarios en diversas partes do mundo, a Organización Mundial da Saúde (OMS) emitiu unha nota de prensa na que dicía que o coronavirus identificado por varios laboratorios era a causa oficial da SARS. Os CDC dos Estados Unidos e o Laboratorio Microbiolóxico Nacional (NML) do Canadá identificou o xenoma do SARS-CoV en abril de 2003. Os científicos da Universidade Erasmus de Rotterdam, Países Baixos demostraron que o coronavirus da SARS cumpría os postulados de Koch confirmando que era o axente causante. Nos experimentos, os macacos infectados co virus desenvolveron os mesmos síntomas que as vítimas humanas da SARS.
A pandemia da COVID-19 mostrou moitas semellanzas co gromo de SARS e o axente viral foi identificado como outra cepa do coronavirus relacionado coa SARS, o SARS-CoV-2. O SARS-CoV e o SARS-CoV-2 son dúas cepas pertencentes á especie vírica SARSr-CoV (coronavirus relacionado coa SARS).
SARS
No gromo da SARS de 2003, un 9% dos pacientes con infección confirmada por SARS-CoV morreron. A taxa de mortalidade foi moito máis alta entre os que tiñan 60 anos, con taxas de mortalidade que se aproximaban ao 50% neste subconxunto de pacientes.
Historia
O 12 de abril de 2003, os científicos que traballan no Centro de Ciencias do Xenoma Michael Smith de Vancouver acabaron de mapar a secuencia xenética dun coronavirus que se cría que estaba ligado á SARS. O equipo estaba dirixido por Marco Marra e traballou en colaboración co Centro de Control de Enfermidades da Columbia Británica e o Laboratorio Microbiolóxico Nacional en Winnipeg, Manitoba, usando mostras de pacientes infectados en Toronto. O mapa, considerado pola OMS como un paso importante na loita contra a SARS, compartido con científicos de todo o mundo por medio da páxina web do Centro de Ciencias do Xenoma. Donald Low do Hospital Monte Sinaí en Toronto describiu o descubrimento como feito a "unha velocidade sen precedentes". A secuencia do coronavirus da SARS foi desde entón confirmada por outros grupos independentes.
As análises filoxenéticas deses virus indicaron unha alta probabilidade de que o coronavirus da SARS se tivese orixinado en morcegos e espallado a humanos de forma directa ou a través de animais vendidos en mercados chineses. Os morcegos non mostraron ningún signo visible de enfermidade, pero son os reservorios naturais probables dos coronavirus de tipo SARS. A finais de 2006, os científicos do Centro de Control e Prevención de Enfermidades chinés da Universidade de Hong Kong e o Centro de Control e Prevención de Enfermidaddes de Guangzhou estableceron a ligazón xenética entre os coronavirus da SARS que aparecían en civetas e humanos, confirmando as afirmacións de que os virus saltaran entre as especies.
Viroloxía
O coronavirus da SARS segue a estratexia de replicación típica da subfamilia dos coronavirus. O receptor primario en células humanas do virus é o enzima convertedor da anxiotensina 2 (ACE2), identificado en 2003.
Aeroporto Jorge Chávez
O aeroporto internacional Jorge Chávez é o principal aeroporto doméstico e internacional do Perú. Está situado en Callao, a 11 quilómetros de Lima, a capital do país, e a 17 de Miraflores. Callao, unha cidade portuaria, ten conexións integradas de transporte con Lima. Durante o ano 2017 usaron o aeroporto un total de 22 025 704 pasaxeiros. Historiacamente o aeroporto foi o centro de conexións para as aeroliñas Compañía de Aviación Faucett e Aeroperú. No presente serve de centro de conexións pra varias aeroliñas. Foi bautizado na honra do aviador peruano Jorge Chávez (1887-1910).
Soiuz 7K-LOK
Soiuz 7K-LOK foi un modelo de nave Soiuz deseñado para misións lunares. Foi o maior tipo de Soiuz xamais desenvolvido, pero finalmente non chegou a alcanzar o espazo.
Características
A 7K-LOK foi a réplica soviética ao módulo de mando Apolo dos Estados Unidos, pensada para levar aos cosmonautas á órbita da Lúa. Era completamente diferente das Soiuz tradicionais en moitos aspectos, cun sistema de acoplamento máis lixeiro, un módulo frontal para o sistema de control de reacción, unha cúpula desde a que un cosmonauta podería dirixir un acoplamento manual co módulo lunar e un módulo de servizo cun motor moito máis potente que calquera usado ata entón nos demais modelos. O módulo de regreso era basicamente igual, aínda que máis pesado, que no resto das Soiuz. O sistema de xeración de enerxía a bordo tamén era novedoso, usando células de combustible alimentadas por hidróxeno e osíxeno líquidos, como nas naves Apolo, en lugar de por paneis solares.
O único intento de lanzamento dunha Soiuz LK-OK, non tripulada, tivo lugar o 23 de novembro de 1972 a bordo dun foguete N1 que finalizou en fracaso debido á explosión do foguete.
Leboro, Río, Rodeiro
Leboro é un lugar da parroquia de Río, no concello pontevedrés de Rodeiro, na comarca do Deza. Segundo o INE, no 2008 tiña 37 habitantes (20 homes e 17 mulleres), o que supón unha diminución de 17 habitantes con respecto ao ano 2000.
Romaces, Río, Rodeiro
Romaces é un lugar da parroquia de Río, no concello pontevedrés de Rodeiro, na comarca do Deza. Segundo o INE, no 2008 tiña 12 habitantes (6 homes e 6 mulleres), o que supón unha diminución de 14 habitantes con respecto ao ano 2000.
Braña (revista)
Traxectoria
Nun primeiro intre pensouse en chamala Fisterra, pero elixiuse o seu nome entre catro propostas, que tiñan en común ser nomes de dúas sílabas e de cinco letras: Braña, Campa, Furna e Lubre. Naceu como primeira revista de investigación en galego e que tiña como alicerce “o estudo sistemático da realidade galega”, pois “sábese que un bo coñecemento do medio pode ser alicerce seguro pró desenvolvemento socio-económico do País”.
A súa intención é acoller todos aqueles traballos que, dentro dunha axeitada dignidade metodolóxica, tivesen o medio natural galego como o seu obxectivo principal. A súa temática céntrase no medio natural, os xacementos xeolóxicos, o mundo vexetal, o mundo mariño, os minerais etc.
Publicouse nos anos 1977 (nos 1 e 2), 1978 (nos 1 e 2), 1979 (nos 1 e 2), 1980 (nos 1 e 2), n º 1981 (monográfico I Congreso Mamíferos Mariños), 1989 (monográfico I Congreso Galaico-Luso de Macromicoloxía), 1994 e 1966 como números con artigos diversos e en 2006 e 2010 con monográficos sobre os censos de aves acuáticas invernantes en Galicia. Dende 2013 edítase en formato dixital e imprímese ó remate de cada ano.
Os seus directores foron Francisco Díaz-Fierros (1977-1979), Marisa Castro Cerceda e Luis Freire García (1989), Xoán Rodríguez Silvar (1994-1996), Serafín González Prieto e Bernardo Carrión Velasco (1996-2001), Xosé Lois Rey Muñiz e Serafín González Prieto (2010) e Xosé Lois Rey Muñiz e Álvaro María Rodríguez Pomares (desde 2013).
Consello de redacción
Nos seus Consellos de redacción figuraron destacados científicos galegos:
Liga de Campións da UEFA 1994-95
450px|dereita|miniatura|O [[Estadio Ernst Happel de Viena acolleu a final da Liga de Campións da UEFA o 24 de maio de 1995.]] A Liga de Campións da UEFA 1994-95 foi a edición número 40 da máxima competición europea de fútbol a nivel de clubs organizada pola UEFA. A rolda previa da competición disputouse en agosto. A fase de grupos comezou en setembro e rematou en decembro. Os cuartos de final foron en marzo, as semifinais en abril, e a final foi o 24 de maio de 1995. Na final enfrontáronse o campión da edición anterior, o AC Milán, e mailo Ajax Ámsterdan composto de moitos xogadores xoves e inexpertos que, malia iso, venceron por 1 gol a 0.
Fase de Grupos
Os 8 equipos que non tiveron que pasar pola fase previa eran: AC Milán, FC Barcelona, Manchester United, Bayern Múnic, Spartak Moscova, SL Benfica, RSC Anderlecht e Ajax Ámsterdan. Os outros 8 equipos que participaron na fase de grupos foron o que se clasificaron na rolda previa.
Grupo D
Ó remate da fase de grupos clasificáronse para cuartos de final os 2 primeiros equipos de cadanseu grupo.
Lista de episodios de One Piece (5ª tempada - despois de Arabasta)
Esta lista inclúe a quinta tempada a da serie de TV anime  One Piece , producida por Toei Animation, dirixida por Kōnosuke Uda e extraída de homónimo manga de Eiichirō Oda.
A quinta tempada titúlase despois de Arabasta (オリジナル編Terebi orijinaru hen?) e agrupa episodios do 131 ao 143; eles, por completo non sobre a serie, mostran o que lles pasa aos protagonistas despois da saída de Arabasta. Os 13 episodios emitíronse no Xapón en Fuji TV desde o 3 de novembro de 2002 ata o 2 de febreiro de 2003.
Fernando de Andrade e Pérez das Mariñas
Fernando de Andrade e Pérez das Mariñas foi un nobre galego a cabalo entre a Idade Media e a Moderna. Ostentaba os títulos de oitavo Señor de Pontedeume, Ferrol e Vilalba e segundo Conde de Vilalba, herdados do seu pai Diego de Andrade; e primeiro Conde de Andrade por designación real, ignorándose a data de expedición deste último título. Tamén foi temporalmente Príncipe da cidade italiana de Caserta.
É coñecido por participar nas campañas en Italia contra os franceses en 1503, 1511 e 1522. Na primeira delas estivo ao mando das tropas que gañaron a Batalla de Seminara, recuperando con esta vitoria os territorios que antes perdera o Gran Capitán, Gonzalo Fernández de Córdoba.
Loitou por que se lle recoñecese a Galicia o voto en Cortes que ata entón estaba representada pola cidade de Zamora. Tamén conseguiu para a cidade da Coruña a Casa de Contratación para o comercio coas Indias.
Casou en primeiras nupcias con dona Francisca de Zúñiga, condesa de Monterrei, que enviuvara de Diego de Acevedo e Fonseca. Do seu matrimonio tivo dúas fillas, a primoxénita, Tareixa de Andrade, casou co Conde de Lemos, Fernando Ruiz de Castro Osorio. Ao morrer Tareixa antes ca seu pai, os títulos deste foron herdados polo seu neto, Pedro Fernández de Castro Andrade e Portugal, en cuxa persoa se fusionan as casas de Lemos e Andrade.
Nos seus derradeiros anos retirouse da vida pública e dedicouse a mellorar o patrimonio relixioso de Pontedeume. A el débense a fundación do convento dos agostiños e a construción da capela maior da igrexa parroquial, onde está soterrado.
Vasco da Ponte, importante cronista e historiador da época, estaba ao servizo de Fernando de Andrade.
Mocidade e formación militar
Sendo aínda un rapaz, é enviado polo seu pai á Corte dos Reis Católicos. Estando esta no asedio de Granada recibe a noticia da morte do seu pai, a cal provocou unha certa inestabilidade nos dominios dos Andrade pola minoría de idade de Fernando.
Durante a súa estadía na Corte é instruído nas artes militares, ao tempo que coñece ao que sería o seu mentor, Luis Portocarrero, Conde de Palma.
A primeira campaña italiana
Durante a guerra de Nápoles o capitán xeneral do exército español Gonzalo Fernández de Córdoba, o Gran Capitán foi derrotado nas proximidades da vila calabresa de Seminara polas tropas francesas ao mando de D´Aubigny o 25 de decembro de 1502, véndose obrigados os españois a retirarse aos confíns meridionais de Italia mentres agardaban a chegada de reforzos.
Os Reis Católicos enviaron tropas ao mando de Luis Portocarrero que embarcaron en Cartaxena a mediados de febreiro de 1503. Neste continxente ía, en calidade de lugartenente, Fernando de Andrade. Ao pouco de desembarcaren en Calabria enfermou Portocarrero, delegando o mando no de Andrade. A primeira acción consistiu en liberar do cerco de D´Aubigny á vila de Terranova, empresa que se rematou con éxito.
Pouco despois morreu Portocarrero por mor da doenza que collera. O vicerrei de Sicilia confirma no mando a Fernando de Andrade, o cal provocou certas envexas entre os demais capitáns a causa da súa mocidade. Quizais instigados polos capitáns descontentos, houbo unha tentativa de rebeldía das tropas por non recibiren a soldada.
miniatura|esquerda|250px|A vila de [[Seminara, escenario de tres batallas durante as guerras de Italia.]]
Cando D´Aubigny soubo destas desavinzas tentou tirar beneficio delas e enviou mensaxe a Fernando de Andrade para anunciarlle o seu ataque. A batalla tivo lugar o 21 de abril de 1503 nas proximidades de Seminara, moi preto da que tivera lugar 4 meses antes. A vitoria caeu desta volta da parte española, arrebatándolle Fernando de Andrade aos franceses dezaoito bandeiras que puxo como trofeo na igrexa de Santiago de Pontedeume, e que engadiu ao seu escudo de armas.
A segunda campaña italiana e a rexencia do Cardeal Cisneros
En 1511 volve a Italia ao mando das tropas españolas encadradas na Liga Santa. Como pago polos seu servizos, unha real cédula datada en Burgos o 27 de xullo de 1512, concédelle unha renda de 70.000 marabedís anuais.
Logo da morte de Fernando o Católico é chamado a Cortes polo rexente Cardeal Cisneros, quen o pon á fronte das tropas reais para que defenda a súa rexencia contra dos intentos de derrocamento por parte dos nobres que se opuñan a el. En 1517 enfróntase por tal motivo ao poderoso Duque de Alba.