cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Alfred Radcliffe-Brown
Traxectoria
En 1916 ocupou o cargo de director de educación en Tonga, e en 1920 trasladouse a Cidade do Cabo para ser profesor de antropoloxía social na School of African Life durante cinco anos. Posteriormente ocupó cargos como profesor en Sydney (1925), Chicago (1931) e Oxford (1937). Durante os seus anos na Universidade de Chicago destacaron os seus estudantes Sol Tax e Fred Eggan. Finalmente volveu a Inglaterra en 1937 para ser profesor de antropoloxía social na Universidade de Oxford, cargo que ocupou ata a súa xubilación en 1946. Morreu en Londres en 1955 (ano no que fundou o Instituto de Antropoloxía Social e Cultural en Oxford). Segundo Rodney Needham, a súa ausencia no Instituto durante os anos de guerra impediu que as súas teorías e visión tiveran unha grande influencia na antropoloxía de Oxford.
Radcliffe-Brown foi criticado por non ter en conta os efecto dos cambios sociais nas sociedades estudadas, incluíndo cambios resultantes do colonialismo occidental. Pero igualmente é considerado un dos pais da  antropoloxía moderna antropoloxía social xunto con  Malinowski. Estableceuse na Universidade de Oxford en 1946, reuniu os seus artigos máis importantes Structure and Function in Primitive Society.En 1952 Trasladouse a Suráfrica onde ensino antropoloxía social na Universidade de Grahamstow. Volve a Inglaterra en 1955 gravemente enfermo
Basílica de Saint-Denis
miniatura|300px|dereita|Fachada A basílica de Saint-Denis (San Dinís, san Denís ou san Dionisio, en galego) é unha igrexa de estilo gótico situada en Saint-Denis, preto de París. Ten o estatuto de catedral (da diocese de Saint-Denis) dende 1966, mais segue sendo unha abadía.
XS (Extra Small)
XS (Extra Small) é o álbum debut da cantante ruso-cubana Ilsa. Lanzouse internacionalmente o 30 de abril de 2009.
Lista de cancións
* - Bonus tracks
Idade Moderna
Pero a Idade Moderna non comeza dun xeito brusco ou repentino. Existe dacabalo da Baixa Idade Media e da Idade Moderna, un período de transición chamado Renacemento. Con el, prodúcese un cambio notable en tódalas ordes da actividade humana.
Son características da Idade Moderna as seguintes:
2M1207
2M1207, 2M1207A ou 2MASS J12073346-3932539 é unha estrela anana marrón localizada na constelación de Centaurus; o seu compañeiro planetario, 2M1207b, podería se-lo primeiro planeta extrasolar en ser fotografado directamente, e o primeiro en ser descuberto orbitando unha anana marrón.
2M1207 foi descuberta durante o curso da procura no infravermello do proxecto 2MASS: de aí o "2M" no seu nome, seguido por súas coordenadas celestes. Cun tipo espectral de M8 obtido moi pronto (para unha anana marrón), é moi nova e, probablemente, é un membro da asociación TW Hydrae. A súa masa estímase en preto de 25 masas de Xúpiter. O compañeiro planetario, 2M1207b, estímase que unha masa de 3-10 masas de Xúpiter. Aínda que é dun vermello brillante quente, vai a encoller de tamaño cara a un volume un pouco menor có de Xúpiter, mentres arrefría nos próximos millóns de anos.
Unha estimación inicial fotométrica da distancia ata 2M1207 foi de 70 parsecs. En decembro de 2005, o astrónomo norteamericano Eric Mamajek informou dunha distancia máis precisa (53 ± 6 parsecs) para 2M1207 usando o método do cúmulo en movemento. A nova distancia dálle unha feble luminosidade a 2M1207. Recentes resultados das paralaxes trigonométricas confirmaron esta distancia de cúmulo en movemento, levando a unha estimación de distancia de 53 ± 1 parsec ou 172 ± 3 anos luz.
Coma as clásicas estrelas T Tauri, moitas ananas marróns están rodeadas por un disco de gas e po que agrega material á anana marrón. En principio, sospeitouse que 2M1207 tiña un destes discos por mor das súas amplas liñas Hα. Isto foi máis tarde confirmado pola espectroscopia ultravioleta. A existencia dun disco de po tamén foi confirmado polas observacións infravermellas. En xeral, o acrecentamento dende estes discos é coñecido por producir uns jets (chorro relativista) cun movemento a gran velocidade, perpendiculares ó disco, de material expulsado. Isto tamén foi observado en 2M1207; un documento de abril de 2007 editado no  Astrophysical Journal informa de que esta estrela anana marrón está emitindo chorros de material dende os seus polos. Os chorros, que se estenden ó redor de 109 quilómetros no espazo, foron descubertos grazas ao Very Large Telescope (VLT) do Observatorio Europeo do Sur. O material circula nos fluxos dos chorros cara o espazo a algúns quilómetros por segundo.
A Boudañeira, Olveira, Dumbría
A Boudañeira é un lugar da parroquia de Olveira no concello coruñés de Dumbría na Comarca de Fisterra. Segundo o Instituto Nacional de Estadística en 2009 tiña 21 habitantes (10 homes e 11 mulleres).
Folgoso, Cerdedo-Cotobade
Santa María de Folgoso é unha parroquia do concello de Cerdedo-Cotobade. Segundo o IGE en 2012 tiña 145 habitantes (77 mulleres e 68 homes) distribuídos en 7 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 194 habitantes.
Patrimonio
Hai dous grandes penedos na beira do río Lérez que rodaron dende o alto e que teñen inscricións rupestres. Hai un castro de tempos protohistóricos no lugar de Vilariño.
A igrexa de Santa María de Folgoso levántase sobre un primitivo templo románico fundado por Carboeiro. Tamén hai dous cruceiros, un no campo das procesións, tallado polo mestre José Benito de Castro, e outro situado na banda esquerda da estrada xeral de Pontevedra a Ourense coa imaxe de Santo Antón.
Antonio de Mesa
miniatura|A Terraza, nos [[Xardíns de Méndez Núñez.]]
Antonio de Mesa y Álvarez, nado en Madrid o 30 de outubro de 1862 e finado na mesma cidade en 1939, foi un arquitecto español.
Sakura 2A
Sakura 2A, coñecido tamén como CS 2A (acrónimo de Communications Satellite) foi un satélite artificial da axencia espacial xaponesa NASDA lanzado o 4 de febreiro de 1983 mediante un foguete N-2 desde o Centro Espacial de Tanegashima.
Antonio de Mesa
Traxectoria
miniatura|esquerda|Café Moderno da [[Rúa Real (A Coruña)|rúa Real da Coruña.]] miniatura|Fachada modernista en Avda. Oza 130 (A Coruña) miniatura|Detalle modernista. Deusa da natureza Flora Era fillo do enxeñeiro dos ferrocarrís do Noroeste Pedro Antonio de Mesa Arroquia e de Amelia Álvarez Ruiz.
Sakura 2A
Características
Sakura 2A, xunto con Sakura 2B, era parte da segunda xeración de satélites de comunicación xaponeses. Foi usado para operacións comerciais de comunicacións e en misións cooperativas, como transmisións de emerxencias e comunicacións con illas xaponesas distantes. Usáronse tamén para probar novos sistemas de comunicacións. Levaba a bordo 4 transpondedores en banda Ka e foi inxectado nunha órbita xeoestacionaria, nunha posición de 132º E.
Antonio de Mesa
Traxectoria
Estudou na Escola Superior de Arquitectura entre 1880 e 1887. En 1888 presentou un primeiro proxecto de fin de carreira que foi rexeitado, mais o ano seguinte conseguiu o título con “Proyecto de Bolsa”.
Foi arquitecto municipal da Coruña e arquitecto de Facenda e membro da Academia Provincial de Belas Artes da Coruña. En 1923 volveu a Madrid.
Obra
A súa obra móvese entre o eclecticismo e o modernismo. Durante a súa estadía na Coruña realizou o novo edificio da Terraza, a escalinata do Obelisco dos Cantóns e a reforma da fábrica de tabacos (1910).
Tamén asinou os proxectos para o edificio de vivendas modernistas situado na Avda. de Oza nº. 130 e para a casa modernista lindeira situada no nº. 152.
Toyama
Toyama (富山市, とやまし; Toyama-shi) é un concello da prefectura de Toyama no Xapón e capital da súa prefectura. Está situada ao norte da rexión de Chūbu e ao centro da rexión de Hokuriku e da prefectura, no centro da illa de Honshu. Ten 1.241,85 km² de superficie e unha poboación de 420.803 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 339 hab./km².
O concello de Toyama limita cos concellos de Imizu, de Tonami, de Nanto, de Tateyama, de Funahashi, de Kamiichi, de Namerikawa (son da prefectura de Toyama); de Hida, de Takayama (son da prefectura de Gifu); e de Ōmachi (da prefectura de Nagano).
A cidade de Toyama abrangue case un terzo de superficie da prefectura.
A Lama, Alais, Castro Caldelas
A Lama é un lugar da parroquia de Alais no concello ourensán de Castro Caldelas na comarca da Terra de Caldelas. Tiña 8 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 2 eran homes e 6 mulleres. Iso supón unha diminución da poboación respecto a 2010, cando tiña 9 habitantes (2 homes e 7 mulleres).
Toponimia
O orónimo provén do latín, e indica un lugar con lama ou lodo.
A Torre, Guillarei, Tui
A Torre é un lugar da parroquia de Guillarei, no concello pontevedrés de Tui, na comarca do Baixo Miño. Segundo o padrón municipal de habitantes do Instituto Galego de Estatística no ano 2019 tiña 69 habitantes (35 homes e 34 mulleres), un aumento de 10 habitantes respecto ao ano 1999.
Xosé Antón Cascudo
Xosé Antonio Cascudo Rodríguez, nado en Guitiriz o 16 de marzo de 1976, é un escritor galego.
Traxectoria
No eido cinematográfico realiza a obra de carácter experimental Ladaíña nº 1 (fendendo) (2008), como guionista é autor da peza A realidade máxica dirixida por María Cordero, e supervisor de Vikingland (Xurxo Chirro, 2011). Así mesmo colaborou en labores críticas coa Axencia Audiovisual Galega, coa revista Audiovisual Galego e co suplemento cultural Kalaikia. No 2014 dirixiu o documental O Instante Eterno sobre o poeta galego Xosé María Díaz Castro.
É tamén poeta, mantedor do blog Ficcionario, e autor do poemario Manual do misántropo, vencedor do 1º Premio do Certame GZ Crea e publicado por Espiral Maior no 2007.
É profesor na USC, departamento de Ciencias da Comunicación. Tamén é profesor no instituto IES Xelmirez I de Imaxe e Son.
Myrskylä
Myrskylä (en sueco Mörskom) é un municipio de Finlandia situado na rexión de Uusimaa. En 2018 a súa poboación era de 1 973 habitantes. A superficie do termo municipal é de 206,35 km2, dos cales 5,99 km2 son auga. O concello ten unha densidade de poboación de 9,85 hab./km².
Limita cos municipios de Askola, Lapinjärvi, Loviisa, Porvoo, Pukkila e Orimattila este último na rexión veciña de Päijänne Tavastia.
O concello é bilingüe con minoría de falantes en sueco e maioría en finés.
Long Beach (homónimos)
Co topónimo de Long Beach (en galego, Arealonga), podemos referirnos a unha cidade californiana e tamén a outros lugares e entidades menores:
Dick Cheney
miniatura|dereita Richard Bruce Cheney, nado en Lincoln, Nebraska, o 30 de xaneiro de 1941 é un político estadounidense.
Traxectoria
Foi criado en Casper City, Wyoming. Cursou un máster en letras e graduouse en Ciencias Políticas pola Universidade de Wyoming. Na súa carreira política, chegou a ser o 46º vicepresidente dos Estados Unidos, e man dereita do expresidente George W. Bush, destacándose coma un dos principais responsábeis organizativos da contenda que derivou na invasión de Iraq por tropas norteamericanas.
Uxue Barkos
Miren Uxue Barkos Berruezo, nada en Pamplona o 5 de xullo de 1964, é unha política Navarra, presidenta do Goberno de Navarra entre 2015 e 2019. Defínese a si mesma como progresista, vasquista, abertzale e independentista. Deputada no Congreso de 2004 a 2015 (durante as lexislaturas VIII e IX en representación de Nafarroa Bai, e durante a X Lexislatura en representación de Geroa Bai), tamén foi voceira de Nafarroa Bai no Concello de Pamplona dende 2007 até 2015. Dende setembro de 2011 lidera a asociación Zabaltzen, integrada na coalición Geroa Bai pola que foi elixida deputada nas eleccións ao Parlamento de Navarra de 2015.
Traxectoria
Traballou como locutora en RNE e TVE en Navarra, no xornal Navarra Hoy e en 1990 en Euskal Telebista (ETB), onde ten realizado labores de redacción na súa corresponsalía de Pamplona, posteriormente no centro de Informativos de Iurreta e na corresponsalía de ETB en Madrid.
Foi deputada por Navarra elixida nas listas da coalición nacionalista vasca Nafarroa Bai ('Navarra Si' en éuscaro), aínda que no Congreso dos Deputados estaba integrada no grupo mixto.
Santalla, Ribeira de Piquín
Historia
Nos inicios do reinado de Afonso IX, Urraca Gómez, irmá do conde Gómez de Trastámara, arrepentíndose de quebrantar a xurisdición do coto do mosteiro de Meira, ofrécelles en compensación as súas posesións de Santa María de Rostrigos e Santabaia de Piquín.
O 19 de novembro de 1184, o rei Fernando II, gran benfeitor do convento de Meira, concédelle o reguengo de Santabaia.
Víctor Claver
Víctor Claver Arocas, nado en Valencia o 30 de agosto de 1988, é un xogador español de baloncesto profesional que xoga no Valencia Basket da Liga ACB.
Europa
Claver comezou a súa carreira nas categorías inferiores do Maristas e do Valencia BC. Fixo o seu debut coma profesional no Valencia na tempada 2006-07. Gañou a Eurocup na tempada 2009-10. Ó ano seguinte fixo o seu debut na Euroliga, acadando 10.9 puntos, 4.9 rebotes en 14 partidos.
NBA
Claver foi elixido na 22ª posición do Draft da NBA de 2009 polos Portland Trail Blazers. O 12 de xullo de 2012, asinou un contrato por tres anos cos Trail Blazers.
O 19 de febreiro de 2015, Claver foi traspasado xunto a Will Barton, Thomas Robinson e unha elección protexida da primeira rolda do Draft de 2016 ós Denver Nuggets, a cambio de Arron Afflalo e Alonzo Gee. Tres días máis tarde, foi cortado polos Nuggets sen chegar a debutar.
Regreso a Europa
O 1 de marzo de 2015, Claver fichou polo BC Khimki ruso para o resto da tempada.
O Couquiño, Olveira, Dumbría
O Couquiño é un lugar da parroquia de Olveira no concello coruñés de Dumbría na Comarca de Fisterra. Tiña 19 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales eran 9 homes e 10 mulleres.
Mar (Pontevedra)
Mar foi unha revista editada en Pontevedra en 1942.
Historia e características
Ediciones Céltiga de Pontevedra publicou en 1942 un número monográfico coa cabeceira Publicación dedicada al Mar. Emilio Canda Pérez ocupábase da dirección literaria e entre os seus colaboradores figuraron Celso Emilio Ferreiro, Ramón Cabanillas, Wenceslao Fernández Flórez, Juan Novás, Antonio Magariños e A. Caamaño Bournacell. As ilustracións son de Ramón Peña, Portela, Torres e Guisasola.
O Logoso, Olveira, Dumbría
O Logoso é un lugar da parroquia de Olveira no concello coruñés de Dumbría na Comarca de Fisterra. Tiña 30 habitantes no ano 2011 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales eran 11 homes e 19 mulleres.
Parada, Cerdedo-Cotobade
San Pedro de Parada é unha parroquia do concello de Cerdedo-Cotobade. Segundo o IGE en 2012 tiña 56 habitantes (28 mulleres e 28 homes) distribuídos en 4 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 96 habitantes.
Patrimonio
A ponte de Parada, no río Lérez, consérvase en bo estado. Á beira do río Lérez, por baixo da ponte do Pego existe un manancial de augas termais.
Santiago de Acevo, Ribeira de Piquín
Santiago de Acevo é unha parroquia do concello lugués de Ribeira de Piquín na comarca de Meira. No ano 2007 tiña 38 habitantes (20 homes e 18 mulleres) distribuídos en 9 entidades de poboación, o que supón unha diminución de 11 habitantes en relación ao ano 2000.
Humanismo renacentista
O Humanismo é unha manifestación ideolóxica e artística do Renacemento.
Os homes do Renacemento traballaron arreo no estudo das obras da antigüidade, explorando ruínas, salvando da destrución importantes manuscritos e relendo os exemplares que chegaron a Italia dende Constantinopla trala súa caída. Estes estudosos recibiron a protección de príncipes e Pontífices que estimularon as súas investigacións.
O estudo dunha cultura xurdida con antelación e á marxe da Igrexa fixo que no pensamento renacentista deixara de xirar en torno a Deus, como pasaba na Idade Media, para centrarse no Home e estima-los valores humanos: literatura, arte, ciencia, política. De aí o seu nome: Humanismo.
A exaltación destes valores e os descubrimentos xeográficos (España e Portugal) e técnicos crearon o orgullo e individualismo do home renacentista.
O Humanismo tivo, sobre todo, un carácter literario.
Lucín, Olveira, Dumbría
Lucín é un lugar da parroquia de Olveira no concello coruñés de Dumbría na Comarca de Fisterra. Tiña 83 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales eran 38 homes e 45 mulleres.
Pangrama
Pangrama, ou pantograma, (do grego, pan ou pantós = todos, + grama = letra) é unha frase con sentido en que son usadas todas as letras do alfabeto dunha lingua determinada.
Orixe
Un pangrama eficiente debe usar todas as letras do alfabeto co mínimo de palabras. Obviamente, as letras pódense repetir. A creación de pangramas pode ser un pasatempo divertido, que demanda creatividade e coñecemento da lingua.
A Terraza (A Coruña)
A Terraza é un edificio situado nos Xardíns de Méndez Núñez da Coruña.
Historia
En 1919 decidiuse ampliar o quiosco de madeira situado no lugar da Terraza. Con este motivo, Manuel Fernández Cando adquiriu a concesión. O proxecto inicial foi de Antonio de Mesa, modificado polo director de obras, Pedro Mariño.
O 21 de xaneiro de 1920 o concello devolveu os planos tras decidir que era preferible a construción dun edificio novo en lugar de reformar o xa existente, que foi trasladado a Sada o ano seguinte. O novo proxecto de Antonio de Mesa foi aprobado finalmente e a obra realizouse entre 1921 e 1922. A inauguración tivo lugar o 30 de xuño de 1922, cun concerto dun sexteto dirixido polo violinista Corvino.
Descrición
O edificio é de estilo ecléctico, realizado en cemento armado. Consta dun cadrado central con dúas ás. A ornamentación é abundante e o edificio está coroado con torres.
Uso
Durante o Franquismo o edificio foi sede dos estudios de Radio Nacional (ata 1943) e sede da delegación sindical de FET-JONS.
Dende 1985 no edificio está a delegación de RTVE.
Sakura 2B
Sakura 2B, coñecido tamén como CS 2B (acrónimo de Communications Satellite) foi un satélite artificial da axencia espacial xaponesa NASDA lanzado o 5 de agosto de 1983 mediante un foguete N-2 desde o Centro Espacial de Tanegashima.
Características
Sakura 2B, xunto con Sakura 2A, era parte da segunda xeración de satélites de comunicación xaponeses. Foi usado como satélite de reserva en caso de fallo de Sakura 2A. Levaba a bordo 4 transpondedores en banda Ka e foi inxectado nunha órbita xeoestacionaria, nunha posición de 136º E.
Primeiro Ministro de Alxeria
En Alxeria, o primeiro ministro é o xefe de goberno do país.
O Primeiro Ministro é nomeado polo presidente xunto con outros ministros e funcionarios do goberno, elixidos polo primeiro ministro. A Asemblea Popular Nacional ten que aprobar o programa lexislativo do novo goberno. Se isto non sucede, disólvese a asemblea e o primeiro ministro debe renunciar ao seu cargo.
Non existen límites constitucionais para un primeiro ministro en Alxeria.
O cargo foi creado en 1962, cando Alxeria logrou a independencia de Francia.
Alexandre I de Iugoslavia
Alexandre I, nado en Cetinje (Montenegro) o 16 de decembro de 1888 e finado en Marsella (Francia) o 9 de outubro de 1934, tamén coñecido como Alexandre o Unificador, foi o príncipe rexente do reino de Serbia dende 1914 e posteriormente rei do reino de Iugoslavia entre 1921 e 1934 (antes de 1929 o estado era coñecido como Reino dos Serbios, Croatas e Eslovenos). Foi asasinado polo búlgaro Vlado Chernozemski, durante unha visita de estado a Francia en 1934.
Primeiros anos
Alexandre Karađorđević naceu en Cetinje en Montenegro en decembro de 1888, como herdeiro da casa de Karađorđević. O seu pai era o rei Pedro I de Serbia e a súa nai era a princesa Zorka de Montenegro, filla do rei Nicolao I de Montenegro. O 8 de xuño de 1922, Alexandre casou coa princesa María de Romanía, filla da raíña consorte de Romanía, a raíña María. A parella tivo tres fillos: o príncipe herdeiro Pedro e os príncipes Tomislav e André.
Alexandre pasou parte da infancia en Xenebra co seu pai, entón no exilio, mudándose en 1899 para San Petersburgo. En 1904, entrou no corpo de paxes de San Petersburgo. En 1909, coa renuncia do irmán máis vello, o príncipe herdeiro Xurxo (Đorđe) (1887-1972) que era considerado inestábel pola maior parte das forzas políticas de Serbia, tornouse herdeiro do trono. Após dous notábeis escándalos (un dos cales en 1909, cando Xurxo zoscou a súa criada ata a morte nun acceso de rabia), o príncipe foi forzado a renunciar ao trono e Alexandre tornouse o seguinte na liña de sucesión. En 1910, case morreu de tifo no estómago e ficou con problemas de estómago polo resto da vida.
Guerras dos Balcáns e primeira guerra mundial
Na Primeira Guerra dos Balcáns, en 1912, como comandante do Primeiro Exército, o príncipe Alexandre venceu batallas importantes en Kumanovo e Bitola. Máis tarde, en 1913, durante a Segunda Guerra dos Balcáns, na batalla de Bregalnica. Na posguerra, o príncipe Alexandre tomou os lados na complicada disputa de poder sobre como debería ser administrada Macedonia. Nesta cuestión, Alexandre venceu o coronel Dragutin Dimitrijević ou "Apis". Por causa diso, o seu pai, o rei Pedro, acordou trasladar os poderes reais ao fillo. En 24 de xuño de 1914, Alexandre converteuse en rexente de Serbia.
Cando estoupou a primeira guerra mundial (para a cal se usou a Serbia como pretexto) o príncipe rexente Alexandre tornouse supremo comandante do exército serbio, comandando con mestría os oficiais como os mariscais Radomir Putnik, Živojin Mišić, Stepa Stepanović e Petar Bojović. O exército serbio distinguiuse nas batallas de Cer e no Drina (a batalla de Kolubara) en 1914, obtivo a vitoria contra as forza dos invasores austrohúngaros e expulsándoos do país.
Rei de Iugoslavia
O día primeiro de decembro de 1918, nunha cerimonia prearranxada, Alexandre, como rexente, recibiu unha delegación do consello popular do Estado dos Eslovenos, Croatas e Serbios (entón parte de Austria-Hungría), na cal se leu a declaración en favor da adhesión a Serbia e Alexandre fixo unha declaración en aceptación. Isto foi considerado o nacemento do Reino dos Serbios, Croatas e Eslovenos, fundindo este territorio austríaco a Serbia e ao Montenegro.
En 1921, na morte da súa pai, Alexandre herdou o trono.
En 6 de xaneiro de 1929, en resposta á crise política desatada polo asasinato de Stjepan Radić, o rei Alexandre suspendeu a constitución, disolveu o parlamento e introduciu unha ditadura persoal (a chamada ditadura do 6 de xaneiro, Šestojanuarska Diktatura). El tamén mudou o nome do país para Reino de Iugoslavia e alterou as divisións internas das 33 óblasts en 9 novas banóvinas o 3 de outubro.
En 1931 Alexandre outorgou unha nova constitución que trasladaba poder executivo para o rei. As eleccións determináronse por sufraxio universal masculino. O voto secreto foi abolido e a presión aos funcionarios públicos para que votasen no partido do goberno foi unha constante en todas as eleccións so a constitución de Alexandre. Alén diso, metade da cámara alta era nomeada directamente polo rei e a lexislación podería ser aprobada co voto de só unha das dúas casas, se tamén fose aprobada polo rei.
Asasinato
miniatura|Filme da chegada a Marsella e asasinato Por causa das mortes de tres membros da súa familia en martes, Alexandre rexeita executar calquera función pública ese día da semana. No entanto, no martes 9 de outubro de 1934 non tivo escolla: ao chegar en Marsella para iniciar unha visita de estado a Francia, para fortalecer a alianza entre os dous países na Pequena Entente. Mentres andaba nun coche aberto polas rúas da cidade co ministro do exterior francés, Louis Barthou, un revolucionario búlgaro chamado Vlado Chernozemski lanzou contra o rei. Barthou tamén foi atinxido, porén, posibelmente por engano, por un policía francés en medio da confusión.
Este foi un dos primeiros asasinatos captados en filme; o atentado ocorreu xusto diante do operador de imaxe, que estaba soamente a uns poucos metros de distancia e que capturou non só o asasinato mais o que pronto se sucedeu; o corpo do condutor (que morreu de inmediato) ficou prensado contra os freos do coche, permitindo a continuación da filmaxe a centímetros de distancia do rei durante algúns minutos.
O asasino Vlado Chernozemski, membro da Organización Revolucionaria Interna de Macedonia de Ivan Mihailov e tirador experimentado, foi cortado pola espada dun oficial montado francés e morto a tiros por un policía, linchado pola multitude ou ambas as cousas, conforme as distintas versións das testemuñas.
Alexandre I foi sepultado no Memorial da Igrexa de San Xurxo, que fora construída polo seu pai. Como o seu fillo Pedro II aínda era menor, o príncipe Paulo, asumiu a rexencia do reino de Iugoslavia.
Igrexa de San Salvador de Taragoña
A igrexa de San Salvador de Taragoña é un templo relixioso situado na parroquia de Taragoña, no concello de Rianxo, sendo a única igrexa da parroquia.
Historia
A igrexa é de recente construción, se ben a data de edificación é descoñecida, a da súa reconstrución foi no ano 1863; a torre executouse no ano 1865.
Descrición
O edificio consta dunha nave cunha capela maior, sancristía, dúas capelas laterais e unha torre campanario. Ten por dimensións exteriores máximas 15,75 metros de anchura e 28,00 metros de longo.
A nave principal é dun só tramo e está cuberta cunha bóveda rebaixada de ladrillo; sinxelos arcos de medio punto ábrense sobor a capela maior e ambas capelas laterais. A capela maior é a prolongación da nave, e ó igual que esta cóbrese cunha bóveda rebaixada de ladrillo. Sobre a zona de entrada hai unha tribuna de madeira, á que se chega por unha esqueira de caramecha metálica. Os paramentos internos estiveron revestidos por morteiro.
A sancristía é un corpo engadido detrás da capela maior, e a ela accédese por dúas portas laterais abertas no muro que separa a ambas; cóbrese igualmente cunha bóveda rebaixada de ladrillo. As dúas capelas, unha no lado do evanxeo, e no lado da epístola a outra, cóbrense cunha bóveda de canón.
A torre é de planta cadrada, exterior á igrexa e sitúase no lateral da epístola, detrás da capela. Chégase ó campanario por unha esqueira de caramecha desenrolada no interior da torre, con entrada polo exterior do templo.
A porta principal, rectangular, ábrese na fachada anterior; orientada cara á ría de Arousa; sobre ela hai un oco limitado pola parte superior cun semiarco. A ámbolos lados da fachada álzanse dous corpos saíntes de xenerosa anchura que se unen na súa parte alta por un remate horizontal, todos eles con estrías e acanaladuras. Un dobre beiril inclinado conduce a un remate en piñón coa cruz.
As fachadas restantes son sinxelas e sen notoriedades. Unha porta lateral ábrese no lado da epístola, antes da capela. A torre elévase en catro corpos ben definidos e limitados por saíntes horizontais con molduras.
Gratis et amore
Gratis et amore é unha locución latina que significa literalmente "desinteresadamente e por amor". É dicir, sen cobrar e por amor.
Campeones del Mundo
Campeones del Mundo é o cuarto álbum da banda galega de punk rock Novedades Carminha, publicado no ano 2016 a través do selo Ernie Records.
Xenebra (bebida)
miniatura|Xenebra holandesa. A xenebra (en inglés: gin). É unha bebida alcólica obtida a base dun 30% de orxo e outros cereais, que despois de ser destilada aromatízase con bagas de xenebreiro e outras herbas. A súa cor varía entre o dourado e o transparente. As plantas das que se extrae sométense a unha destilación especial, case ao baleiro, a fin de non prexudicar o bouquet. A súa gradación adoita alcanzar os 60º. Pode ser doce, semiseca ou seca.
A primeira receita da xenebra holandesa foi escrita a mediados do século XVII por Franciscus Sylvius da Boeel, profesor da Universidade de Medicamento de Leiden. Este médico tentaba obter un remedio para os cálculos biliares e afeccións renais mesturando alcol obtido de cebada, centeo e millo con bagas de xenebro. A este novo preparado chamouno Genievre («xenebro», en francés). O produto rapidamente gañou popularidade e a xente comezou a chamalo Genever.
Terminada a Guerra dos Países Baixos, os ingleses levaron á súa patria esta bebida e nomeárona Gin. A isto hai que sumarlle os impostos ás bebidas estranxeiras promulgados por Guillerme III de Orange en 1688 e posteriormente pola raíña Ana en 1708. Estas medidas mantivéronse até o ano 1742 cando se decide equiparar os impostos dado o índice de alcoholismo reinante. Esta medida tomada pola raíña María de Inglaterra, fixo que caese a maior parte da industria quedando só as fábricas máis fortes.
Tintamarre
Tintamarre é un illote do arquipélago de Saint-Martin (ata o 22 de febreiro de 2007 pertencía a Guadalupe), fronte á illa de Saint-Barthélémy. Actualmente a illa non ten ningún habitante, pero foi habitada no pasado. A palabra significa barullo en galego.
Descrición
A illa é unha meseta de sedimentos pedra calcaria. Atópase a 39 metros sobre o nivel do mar e ten 1,2 quilómetros cadrados de extensión. A illa ten aproximadamente 2/3 de bosques secos, o resto da vexetación, consiste en matogueiras.
Historia
A historia de Tintamarre ten distintas fases. Durante 40 anos a illa estivo en posesión británica. Logo pasou a Francia e iniciouse un período de intenso uso agrícola, acadando unha poboación máxima de 150 persoas en Tintamarre. Na primeira metade do século 19, a illa caeu baixo a influencia da familia holandesa Van Romondt, cuxo último representante, Diederik van Romondt gobernou case como un rei desde 1902. En 1931 foi vendida a un comerciante de Marigot. Logo da guerra, a illa prosperou como base aérea, había nese momento uns 20 residentes. Un furacán destruíu todo o 1 de setembro de 1950, nos anos 1956 e 1960 máis furacáns arrasaron co chan.
Uso actual
A illa enteira, incluíndo 100 m de ancho ao redor da zona marítima costeira, é agora unha reserva natural Réserve naturelle marine de Saint-Martin. Polo tanto, a zona está protexida por estritas normas. Ao mesmo tempo, con todo, utilízase para fins turísticos. As praias son accesibles para os turistas e foron creados varios camiños para explorar a illa. Pódense visitar os edificios das granxas abandonadas, onde ata o século 19 cultivouse algodón. Tamén os restos dunha liña ferroviaria que servía para a extracción de xeso e guano.
Herman Hollerith
Herman Hollerith, nado en Buffalo (Nova York) o 29 de febreiro de 1860 e finado en Washington, D.C., o 17 de novembro de 1929, foi un inventor que desenvolveu un tabulador electromagnético de tarxetas perforadas para axudar no resumo da información e, máis tarde, a contabilidade. Foi o fundador da compañía de máquinas de tabulación que se fusionou (a través de adquisición de accións) en 1911 con outras tres compañías para formar unha quinta parte da empresa, a Computing Tabulating Recording Company, máis tarde chamada International Business Machines (IBM).
Está considerado como unha das figuras seminais no desenvolvemetno de procesamento de datos. A súa invención da máquina de tarxetas perforadas de tabulación marcou o comezo da era das semiautomáticas de procesamento de datos de sistemas, e o seu concepto de que dominaba a paisaxe durante case un século. Foi un dos primeiros informáticos, é dicir dos primeiros que lograron o tratamento automático da información (Informática=Información + automática).
Traxectoria
A pesar de ser un mozo moi intelixente, a súa mala pronunciación fixo que acabase por contratar un titor privado. En 1875, aos quince anos, Hollerith logrou entrar na Universidade de Columbia, onde se graduou con honores como enxeñeiro de minas.
Tras pasar uns veráns traballando na súa terra natal, un dos seus antigos profesores, William Petit Throwbridge, propúxolle ser o encargado de elaborar un censo sobre o uso do vapor e da auga. Alí, coñeceu a Kate Sherman Billings, filla de John Shaw Billings, xefe do departamento de estatísticas vitais da oficina do censo dos Estados Unidos (departamento que contabiliza e estuda os nacementos, os pasamentos, os casamentos e os divorcios). Así pois, este inspirouno e axudouno na súa creación, recoñecemento que lle outorgou pouco antes de falecer.
En 1882, Hollerith comezou a traballar para o Instituto de Tecnoloxía de Massachusetts (MIT), onde exerceu de instrutor de enxeñaría mecáncica. Non obstante, a súa permanencia no posto de traballo foi curta, pois non lle acababa de agradar o mundo da educación. Despois, estivo en St. Louis, Missouri, onde estudou e deseñou ferrocarrís eléctricos. En 1884, obtivo un cargo na oficina de patentes dos Estados Unidos en Washington, D.C., cargo que desempeñou durante os seguintes seis anos.
Duff McKagan
Duff "Rose" McKagan, (Seattle, 5 de febreiro de 1964) é un músico estadounidense e baixista de rock, coñecido polos trece anos que formou parte da banda de hard rock Guns N' Roses. McKagan volveu a unirse á banda no ano 2016, despois de entrar no Rock and Roll Hall of Fame.
A finais da súa primeira etapa con Guns N' Roses publicou un álbum en solitario, Believe in Me (1993) e formou o supergrupo de curta vida Neurotic Outsiders. Tras a súa marcha dos Guns en 1997 McKagan reuniuse brevemente coa súa vella banda de punk rock de Seattle 10 Minute Warning antes de crear o grupo de hard rock Loaded, na cal canta e toca a guitarra acústica. Entre 2002 e 2008 tocou o baixo no supergrupo Velvet Revolver cos seus antigos compañeiros en Guns N' Roses Slash e Matt Sorum. Actuou brevemente con Jane's Addiction en 2010 e uniuse ao supergrupo Hollywood Vampires en 2016.
Herman Hollerith
Traxectoria
O goberno dos Estados Unidos escolleu a máquina tabuladora de Hollerith (considerada por algúns como a primeira computadora) para elaborar o censo de 1890. Tardáronse só tres anos en perforar uns 56 millóns de tarxetas. Isto permitiu que o cense dese país se puidese facer dun xeito máis fácil.
Duff McKagan
Ademais da súa carreira musical, McKagan tamén é escritar. Ten escrito columnas semanais dunha ampla variedade de temas para SeattleWeekly.com, Playboy.com, e ESPN.com. McKagan deixou o instituto, pero asistíu á Albers School of Business and Economics da Universidade de Seattle University a principios da década dos 2000, e posteriormente fundaría a empresa de xestión de patrimonios Meridian Rock.
Herman Hollerith
Traxectoria
Hollerith patentou a súa máquina en 1889. Un ano despois incluíu a operación de sumar coa fin de empregala na contabilidade dos Ferrocarrís Centrais de Nova York.
Duff McKagan
Traxectoria
Michael Andrew McKagan medrou no distrito U, principalmente de clase obreira, de Seattle. Era o máis novo dos oito fillos do matrimonio formado por Alice e Elmer "Mac" McKagan. Chamáronlle "Duff" dende que era neno, ao que unha vez se referiu como "unha cousa irlandesa". Tras o divorcio dos seus pais a súa nai mantivo a familia conseguindo un traballo como mecanógrafa.
O seu irmán Bruce ensinoulle a tocar o baixo, desenvolvendo despois as súas habilidades tocando cos álbums 1999 de Prince e Damaged de Black Flag. Na súa autobiografía, It's So Easy (And Other Lies), McKagan di que foi influenciado por bandas onde o baixo tiña protagonismo, como Magazine co baixista Barry Adamson.
Herman Hollerith
Traxectoria
En 1896, Hollerith fundou a empresa Tabulating Machine Company, coa finalidade de explotar comercialmente o seu invento. Nese momento, grazas á súa previsión de patentar todos os seus inventos, posuía o monopolio do procesamento e da codificación da información. En 1911, a súa compañía fusionouse con Dayton Scale Company, International Time Recording Company e Bundy Manufacturing Company, para crear a Computing Tabulating Recording Company (CTR). O 14 de febreiro de 1924, CTR cambiou o seu nome polo de International Business Machines Corporation (IBM), da que o primeiro presidente foi Thomas John Watson, que curiosamente non estaba moi convencido do futuro que podían ter esas máquinas. right|miniatura|Tumba de Hollerith no [[Oak Hill Cemetery (Washington, D.C.)|Oak Hill Cemetery de Georgetown en Washington, D.C.]] Hollerith faleceu o 17 de novembro de 1929 aos 69 anos, a causa dun ataque ao corazón. Foi enterrado en Oak Hill Cementery do barrio de Georgetown (Washington, D.C.), igual que o seu fillo, Herman Hollerith Jr.
A máquina tabuladora
Nesa época, os censos realizábanse de forma manual, co atraso que iso supuña (ata dez ou doce anos). Hollerith comezou codificando a información do censo nunha fita de papel dividida en espazos, en que cada un deles significaba algún ítem: sexo, franxa de idade, raza etc. Segundo cada persoa, furaba un dos espazos concretos. Os papeis, unha vez feitos os buratos, eran lidos por un dispositivo e o proceso acelerouse un pouco. Hollerith patentou a súa máquina en 1889 e un ano despois incluíu a operación de sumar coa finalidade de empregala na contabilidade dos Ferrocarrís Centrais de Nova York. Tamén aplicou o seu mecanismo ás estatísticas de sanidade dalgunhas cidades de América do Norte. Mentres, continuaba a perfeccionar o deseño e o funcionamento do seu invento.
Duff McKagan
Traxectoria
Aínda que era moi bo estudante, McKagan deixu o instituto Roosevelt no décimo grao. Entón comezou a traballar como chef de pastelería para a Great American Food and Beverage Company mentres conseguía o seu certificado de educación secundaria. Posteriormente foi premiado cun diploma honorario despois de falar na cerimonia de graduación da promoción de 2012.
Herman Hollerith
A máquina tabuladora
No ano 1887 empregouse o seu sistema para calcular datos estatísticos sobre a mortalidade en Baltimore. Hollerith xa cambiara o seu deseño inicial e substituíra as fitas de papel por tarxetas perforadas. Como consecuencia, deseñáronse ferramentas especiais que realizaban un orificio de 6 mm polo que se podía introducir moita máis información que co sistema inicial, o que se baseaba en marcar os campos con tinta, posteriormente substituída por orificios de gran tamaño.
Co tempo comezou a traballar no deseño dunha máquina tabuladora ou censadora, baseada nas anteriormente chamadas tarxetas perforadas. Deste xeito podíase almacenar máis información e era máis doado de gardar. Hollerith observou que a maior parte das preguntas contidas nos censos se podían contestar cun "si" ou cun "non". Entón ideou unha tarxeta perforada. Unha cartolina en que, segundo estivese furada ou non en determinadas posicións, se contestaba este tipo de preguntas. O sistema de tarxetas patentouse en 1889.
Sobredo, Guillarei, Tui
Sobredo é un lugar da parroquia de Guillarei, no concello pontevedrés de Tui, na comarca do Baixo Miño. Segundo o padrón municipal de habitantes do Instituto Galego de Estatística no ano 2019 tiña 210 habitantes (101 homes e 109 mulleres), un descenso de 26 habitantes respecto ao ano 1999.
Historia
A primeira mención histórica a este lugar é do 1095, co nome de Sobereto.
Mártires de Sobredo
Artigo principal: Mártires de Sobredo
O 28 de novembro de 1922, Cándida Rodríguez González, embarazada e veciña de Pazos de Reis, Joaquín Besada, de Soutelo, e Venancio González Romero, de Budiño, foron asasinados a tiros pola Garda Civil por defender un veciño contra o pagamento dos foros.
Herman Hollerith
A máquina tabuladora
O uso destas tarxetas perforadas facilitaba a clasificación dos datos. Grazas ás tarxetas era posible ver, por exemplo, o número de mulleres ou varóns que había nunha poboación dunha determinada idade. Hollerith implantou unha técnica que se empregou durante moito tempo e que foi a base da computación ata que apareceron melloras.
A máquina tabuladora non só se empregaba para o censo de poboación, senón tamén, por exemplo, para calcular as estatísticas sanitarias do exército ou para elaborar o censo agrícola. Posteriormente, Hollerith decidiu orientar a máquina tabuladora cara a un sector máis comercial e mercantil, a causa do enorme éxito que supuxera no campo do censo.
Legado
As tarxetas perforadas (Hollerith Cards) foron bautizadas co seu nome, igual que as Hollerith constants ou Hollerith strings, outras das súas contribucións no mundo da programación de computadores.
Está considerado un dos pais da informática moderna debido ás súas grandes invencións.
Duff McKagan
Primeiros anos
McKagan afirmou ter sido membro de 31 bandas en Seattle, tocando tanto a batería, como a guitarra ou o baixo, aínda que admitiu que a meirande parte delas eran grupos para festas que só tocaron unha vez. En 1979, aos 15 anos, McKagan formou a banda punk rock Vains, na cal tocaba o baixo; o grupo editou o sinxelo "School Jerks" en 1980. Durante ese tempo tamén tocou a guitarra na banda punk The Living, que actuou de abreconcertos para Hüsker Dü e D.O.A.
En 1980 uniuse á banda de pop punk Fastbacks como batería. Apareceu no seu sinxelo de estrea de 1981 "It's Your Birthday", editado a través do selo do guitarrista Kurt Bloch No Threes Records, e na canción "Someone Else's Room", incluída no recompilatorio Seattle Syndrome Volume One, tamén de 1981. En 1982 McKagan converteuse no batería do grupo hardcore punk The Fartz, co cal gravou varias cancións demo, cinco das cales foron incluídas no seu álbum de 1990 You, We See You Crawling. Tras varios cambios de formación, The Fartz converteuse na banda de post-punk 10 Minute Warning, na que McKagan tocou a guitarra.
En 1983 McKagan mudouse a Los Angeles cun dos seus irmáns onde atopou traballo nun restaurante en Northridge. Respostando a un anuncio buscando un baixista nun xornal local coñeceu ao guitarrista Slash e ao batería Steven Adler, cos cales formou a banda de curta vida. Fixéronlle audicións a varios vocalistas, incluído o que foi cantante de Black Flag Ron Reyes, e traballaron no material que incluía o riff principal do que se convertería na canción de Guns N' Roses "Rocket Queen". Slash finalmente disolveu o grupo debido a que non eran capaces de atopar cantante, ademais de pola falta de ética de traballo de Adler en comparación á súa e a de McKagan.
Guns N' Roses, Believe in Me e Neurotic Outsiders
En xuño de 1985 McKagan substituíu ao baixista Ole Beich en Guns N' Roses, creada recentemente polo vocalista Axl Rose e o guitarrista Izzy Stradlin de Hollywood Rose. Os compañeiros de McKagan en Road Crew, Slash e Steven Adler uníronse ao grupo ese mesmo mes. Despois de dous días de ensaio a formación realizou o seu primeiro concerto en The Troubadour. o día 6 de xuño. Guns N' Roses publicou o seu álbum de estrea, Appetite for Destruction, en xullo de 1987, disco que ata a data vendeu ao redor de 28 millóns de copias en todo o mundo, 18 dos cales foron só nos Estados Unidos, sendo o álbum de estrea máis vendido neste país. No ano seguinte a banda editou G N' R Lies, que vendeu uns 5 millóns de copas nos Estados Unidos a pesar de conter só oito temas, catro dos cales apareceron no seu anterior EP Live ?!*@ Like a Suicide. En 1990 Steven Adler foi despedido debido á súa adicción á heroína e foi substituído por Matt Sorum de The Cult.
En maio de 1991 Guns N' Roses iniciou a xira de dous anos e medio Use Your Illusion Tour. O seguinte setembro a banda publicou os longamente agardados álbums Use Your Illusion I e Use Your Illusion II, que se estrearon no número 2 e no 1 respectivamente da lista estadounidense, algo que non fixera ningún outro grupo.
Quattrocento
miniatura|O [[David (Donatello)|David de Donatello.]] Quattrocento é a denominación que adopta o Renacemento italiano do século XV, por comeza-los anos en italiano como mile quattrocento, o primeiro en darlle este nome foi Giorgio Vasari por volta do 1570. O outro período do renacemento italiano é o Cinquecento, no século XVI.
No Quattrocento realízase a evolución das formas medievais ás reinterpretacións clásicas. A cidade de Florencia, eminentemente mercantil dominada pola alta buguesía converteuse no centro de gravidade dunha sociedade que abandonou o misticismo da Idade Media, na cal a orde viña establecida desde o alto, imprimindo unha dinámica humanizante laizante e unha volta ás fontes da civilización occidental, o mundo greco-romano; apareceu no mundo da arte unha figura nova, os mecenas, que xurdiron pola prosperidade económica, a arela cultural e o desexo de ostentación e presitixio, e que chamaban e protexían os artistas para realizaren as súas encargas, os primeiros foron Cosme e Lourenzo de Medici; o artista tamén sufriu un proceso de individualización e personalización como froito do culto humanista polo individuo.
Os novos valores estéticos requirían novos sistemas de representación, coa perspectiva e o estudo das proporcións nun primeiro plano para representar a figura humana, principal obxectivo da representación artística.
Olveira, Olveira, Dumbría
Olveira é un lugar da parroquia de Olveira no concello coruñés de Dumbría na Comarca de Fisterra. Tiña 175 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales eran 80 homes e 95 mulleres.
Oriol Riera
Oriol Riera Magem, nado en Vic (Barcelona) o 3 de xullo de 1986, é un futbolista e actual adestrador de fútbol español. Xogaba de dianteiro.
Traxectoria
O 5 de xaneiro de 2015 pasou reconoñecemento médico e firmou contrato até o remate da tempada 2014–15 co Deportivo da Coruña, cedido polo Wigan Athletic.
O 4 de xullo de 2017 anunciouse a súa rescisión de contrato co Deportivo.
Tremarctinos
A dos tremarctinos (Tremarctinae) é unha subfamilia de mamíferos da orde dos carnívoros e familia dos úrsidos.
Na actualidade a subfamilia só inclúe un representante vivo Tremarctos ornatus, coñecido na bibliografía como oso de anteollos, única especie de oso de América do Sur.
Á parte desta, están rexistradas varias especies extintas de catro xéneros:
Taxonomía
A subfamilia Tremarctinae foi descrita en 1925 por John Campbell Merriam e Chester Stock.
Os seus xéneros foron incluídos en 1970 por P. E. Bjork na familia dos úrsidos.
Finalmente, na actualidade (a partir de 2008), é recoñecida como unha das tres subfamilias dos úrsidos.
Lion (filme de 2016)
Lion, orixinalmente titulado A Long Way Home, é un filme australiano-estadounidense de drama dirixido por Garth Davis e escrito por Luke Davies, baseado no libro de non ficción A Long Way Home de Saroo Brierley. É protagonizado por Dev Patel, Rooney Mara, David Wenham e Nicole Kidman. Foi estreado mundialmente o 10 de setembro de 2016 no Festival Internacional de Cine de Toronto 2016. O filme foi estreado comercialmente nos Estados Unidos o 25 de novembro de 2016 por The Weinstein Company. En Galiza estreouse o 27 de xaneiro de 2017 coa dobraxe castelá.
O filme recibiu seis nomeamentos aos premios Oscar de 2017.