cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ARN non codificante longo
Na regulación do momento da replicación do ADN e a estabilidade cromosómica
A reparación incorrecta de roturas de dobre febra no ADN que ocasionan rearranxos cromosómicos é unha das causas primarias de oncoxénese. Varios ARNnc longos son esenciais en diferentes estadios das principais vías da reparación de roturas de dobre febra en células eucariotas: a reparación por unión de extremos non homólogos (NHEJ) e a reparación dirixida por homoloxía (HDR). As mutacións xénicas ou variacións nos niveis de expresión de ditos ARNs poden causar defectos na reparación do ADN local, incrementando a frecuencia de aberracións cromosómicas. Ademais, demostrouse que algúns ARNs poden estimular rearranxos cromosómicos de longo rango.
No envellecemento e enfermidades
O descubrimento de que os ARNnc longos funcionan en varios aspectos da bioloxía celular levou aos investigadores a estudar o seu papel en enfermidades. Decenas de miles de ARNnc longos están potencialmente asociados con enfermidades baseándose en evidencias multiómicas. Algúns estudos implicaron os ARNnc longos en diversos estados de enfermidades e apoian a súa intervención e cooperación en enfermidades neurolóxicas e no cancro.
O primeiro informe publicado dunha alteración na abundancia de ARNnc longos no envellecemento e enfermidades neurolóxicas humanas fixérono Lukiw et al. nun estudo no que usaron tecidos con curto intervalo post-mortem de pacientes de enfermidade de Alzheimer e demencia non-Alzheimer ; este traballo inicial estaba baseado na previa identificación dun transcrito citoplasmático específico de cerebro de primate da familia de repeticións Alu feita por Watson e Sutcliffe en 1987 coñecido como BC200 (do inglés brain, cytoplasmic, 200 nucleotide).
Aínda que moitos estudos de asociación identificaron a expresión pouco usual de ARNnc longos en estados de enfermidades, compréndese pouco o seu papel na causa das enfermidades. As análises de expresión que comparan as células tumorais e as células normais revelaron cambios na expresión de ARNnc en varias formas de cancro. Por exemplo, en tumores de próstata, PCGEM1 (un de dous ARNnc sobreexpresados) está correlacionado cun aumento da proliferación e formación de colonias, o que suxire unha implicación na regulación do crecemento. Atopouse que PRNCR1 promove o crecemento tumoral en varios tumores malignos como os cancros de próstata, de mama, de células pulmonares non pequenas, de célula escamosa oral e colorrectal. MALAT1 (tamén coñecido como NEAT2) identificouse orixinalmente como un ARNnc expresado abundantemente que é regulado á alza durante a metástase do estadio inicial do carcinoma de células pulmonares non pequenas e a súa sobreexpresión é un marcador de prognóstico temperán de malas taxas de supervivencia dos pacientes. Os ARNnc longos como HEAT2 ou KCNQ1OT1 están regulados no sangue de pacientes de enfermidades cardiovasculares como a insuficiencia cardíaca ou a enfermidade da arteria coronaria e, ademais, serven para predicir episodios de enfermidades cardiovasculares. Máis recentemente, atopouse que o homólogo moi conservado de rato de MALAT1 era moi expresado no carcinoma hepatocelular. Tamén se informou de ARNnc antisentido intrónicos cuxa expresión estaba correlacionada a certo grao de diferenciación de tumores en mostras de cancro de próstata. Malia que certo número de ARNnc longos teñen unha expresión aberrante no cancro, as súas funcións e potenciais papeis na tumouroxénese son relativamente descoñecidas. Por exemplo, os ARNnc HIS-1 e BIC foron implicados no desenvolvemento do cancro e control do seu crecemento, pero as súas funcións nas células normais non se coñece. Ademais de no cancro, os ARNnc tamén mostran unha expresión aberrante noutros estados de enfermidades. A sobreexpresión de PRINS está asociada coa susceptibilidade á psoríase, e a súa expresión está elevada na epiderme non afectada de pacientes psoriáticos comparada tanto con lesións psoriáticas coma con epiderme de persoas sas.
Os perfís de xenoma completo revelaron que moitas rexións ultraconservadas non codificantes transcritas mostran distintos perfís en varios estados de cancro humanos. Unha análise de leucemia linfocítica crónica, cancro colorrectal e carcinoma hepatocelular atopou que os tres cancros presentaban perfís de expresión anormais de ARNnc ultraconservados en relación coas células normais. Posteriores análises dun ARNnc ultraconservado suxeriron que se comportaba como un oncoxene ao mitigar a apoptose e seguidamente expandir o número de células malignas en cancros colorrectais. Moitos destes sitios ultraconservados transcritos que mostran sinaturas especiais no cancro encóntranase en sitios fráxiles e rexións xenómicas asociadas co cancro. Parece probable que a expresión anormal destes ARNnc ultraconservados en procesos malignos sexa o resultado das importantes funcións que exercen no desenvolvemento humano normal.
A complexidade do transcritoma e a evolución da nosa comprensión da súa estrutura poden servir para unha reinterpretación das bases funcionais de moitos polimorfismos naturais asociados con estados de enfermidades. Moitos SNPs asociados a certas doenzas encóntranse dentro de rexións non codificantes e as complexas redes de transcrición non codificante dentro destas rexións fan especialmente difícil dilucidar os efectos funcionais dos polimorfismos. Por exemplo, un SNP tanto dentro da forma truncada de ZFAT coma do promotor dun transcrito antisentido incrementan a expresión de ZFAT non ao incrementar a estabilidade do ARNm, senón ao reprimir a expresión do transcrito antisentido.
A capacidade dos ARNnc longos de regularen xenes codificantes de proteínas asociados pode contribuír a enfermidades se a expresión incorrecta dun ARNnc longo desregula un xene codificante de proteínas con importancia clínica. De maneira similar, un ARNnc longo antisentido que regula a expresión do xene BACE1 sentido, que codifica un encima crucial na etioloxía da enfermidade de Alzheimer, mostra unha elevada expresión en varias rexións do cerebro en individuos con enfermidade de Alzheimer. A alteración da expresión dos ARNnc pode tamén mediar nos cambios a nivel epixenético para afectar á expresión xénica e contribuír á etioloxía da enfermidade. Por exemplo, observouse nun paciente que a indución dun transcrito antisentido por unha mutación xenética conduciu a unha metilación do ADN e silenciamento de xenes sentido, causando β-talasemia.
Xunto aos seus papeis na mediación de procesos patolóxicos, os ARNnc longos xogan un papel na resposta inmune á vacinación, como os identificados para as vacinas da gripe e a da febre amarela.
Paula Domínguez Encinas
Paula Domínguez Encinas, nada o 11 de agosto de 1997 en Redondela, é unha futbolista galega máis coñecida como Pauleta que xoga de centrocampista no equipo portugués S.L. Benfica.
Osteoloxía
miniatura|300x300px|Sala de osteoloxía comparada do Museo de La Plata, [[Arxentina.]] A osteoloxía é unha rama da anatomía descritiva que trata do estudo científico do sistema óseo en xeral e dos ósos que o conforman en particular.
Funcións dos ósos
a) Estruturais: Os ósos dan estrutura e forma ao corpo, sendo o soporte principal deste. É a función máis importante que posúen.
b) Locomotor: Resultado da interacción dos ósos cos músculos e as articulacións, permitindo o movemento.
c) Hematopoética: Encárganse da produción de certos compoñentes do sangue, por medio da medula ósea vermella.
d) Almacén de calcio e fosfato: Os ósos supoñen un almacén tanto de calcio como de fosfato, e tanto o depósito destes como a mobilización do óso contribúen a manter as concentracións de ambas as especies dentro duns niveis adecuados.
Tipos de tecidos óseos
O óso esponxoso, sinónimo de óso trabecular, é un dos dous tipos de tecido óseo que forma os ósos. En comparación co óso compacto, ten unha superficie maior, mais é menos denso, máis suave, máis débil e menos ríxido. Polo xeral prodúcese nos extremos dos ósos longos, nas proximidades das articulacións e no interior das vértebras. O óso esponxoso está moi vascularizado e con frecuencia contén a medula ósea vermella, onde ten lugar a hematopoese ou produción de células sanguíneas. A principal unidade anatómica e funcional do óso esponxoso é a trabécula.
Tipos de ósos
Segundo as súas dimensións, podemos clasificar os ósos en:
1) Ósos longos: Son ósos onde predomina a lonxitude sobre anchura e espesor. Este posúe:
Os ósos longos conteñen medula amarelo e medula vermella.
2) Ósos curtos: Son ósos onde as tres dimensións son practicamente iguais.
2.1.) Ósos sesamoides: Tipo de óso curto que é atopado en relación a un tendón, coa función de mellorar a mecánica articular. O exemplo máis claro é a rótula ou patela.
2.2) Ósos supernumerarios: Tipo de óso curto que non se atopa en todas as persoas.
2.3) Ósos planos: Son o tipo de óso onde predomina a lonxitude e o ancho sobre o seu espesor. Están formados por tecido laminar compacto por fóra, denominado áploe, e tecido laminar esponxoso no centro, denominado díploe. Este tipo de ósos atópase formando cavidades no corpo, como poden ser os ósos do cranio ou do tórax (caixa torácica) entre outros.
2.4) Ósos irregulares: Representan todos aqueles ósos que pola súa forma non se poden clasificar noutro tipo. A este tipo de ósos pertencen as vértebras. Ademais, dentro desta clasificación atópanse os ósos pneumáticos, que posúen cavidades cheas de aire. Os ósos que forman a cara teñen esta característica.
Desenvolvemento do óso
Os primeiros ósos son orixinados a nivel embrionario por medio de membranas. Ademais, en certos puntos do corpo a cartilaxe existente transformarase en óso a medida que crecemos, proceso coñecido como osificación. A osificación consiste na incorporación de sales minerais á cartilaxe, substituíndo a súa conformación orixinal de substancias orgánicas como o mucopolisacárido por sales de calcio e magnesio. O lugar onde se produce este proceso nun óso é coñecido como centro de osificación. Pódense distinguir dous tipos de desenvolvemento nun óso: o crecemento e o alongamento.
Reparos anatómicos óseos
Os reparos anatómicos óseos son zonas do óso que posúen formas irregulares, cada unha cunha función específica. Pódense clasificar en dous tipos: prominencias e depresións.
a) Prominencias: Son aquelas irregularidades que sobresaen na superficie do óso. Destas podemos atopar, entre moitas outras: apófise ou procesos, tubérculos, trocánteres, tuberosidades, espiñas e cristas.
b) Depresións: Son aquelas irregularidades que están deprimidas no óso. Destas podemos atopar surcos, buracos e fosas.
Esqueleto
O esqueleto é o conxunto de todos os ósos do corpo. Pódense clasificar segundo a súa distribución no organismo de dúas formas:
a) Axial: O esqueleto axial é aquel que forma o eixo principal do corpo, e está formado polos ósos da columna vertebral, o cranio, o tórax e a pelve.
b) Apendicular: Atópase anexo ao esqueleto axial e está formado polos ósos das extremidades inferiores e superiores.
Alexandria Villaseñor
Alexandria Villaseñor, nada en Davis, California, o 18 de maio de 2005, é unha activista climática estadounidense que vive en Nova York. Seguidora do movemento de Mocidade polo clima e da activista climática Greta Thunberg, Villaseñor é cofundadora de US Youth Climate Strike e fundadora de Earth Uprising.
Traxectoria
Villaseñor naceu en 2005 en Davis, California, onde se criou. A familia mudouse do norte de California á cidade de Nova York durante 2018. Villaseñor é latina. O seu obxectivo é traballar algún día para a Organización das Nacións Unidas (ONU).
A loita de Villaseñor pola acción climática desencadeouse cando quedou atrapada nunha nube de fume do grande incendio que se produciu en novembro de 2018 en California durante unha visita familiar. Afectada de asma, enfermou fisicamente e durante a súa convalecencia investigou sobre o cambio climático e os aumentos de temperatura que contribuíron á gravidade do incendio. A súa nai matriculouse en cursos sobre cambio climático na Universidade de Columbia e participou neles, aprendendo sobre a ciencia subxacente. Pouco despois uniuse ao grupo de Nova York de Zero Hour, un grupo de mozos estadounidenses activistas do clima.
Villaseñor levou a cabo unha acción climática similar á de Thunberg, quen a inspirou coa súa charla do 4 de decembro de 2018 na Conferencia das Nacións Unidas sobre o Cambio Climático (COP24) en Katowice, Polonia. Desde o 14 de decembro de 2018 (mentres aínda se levaba a cabo a COP24), non asistiu ás clases dos venres para protestar fronte á Sede das Nacións Unidas en Nova York contra a falta de acción ante ao cambio climático. Tras abandonar o grupo Youth Climate Strike, fundou o grupo educativo sobre cambio climático Earth Uprising.
Cando Greta Thunberg chegou á cidade de Nova York trala súa viaxe transatlántica en veleiro en agosto de 2019, Villaseñor e algúns outros activistas climáticos saudárona. Para entón, xa estableceran contacto entre eles a través das redes sociais. O 23 de setembro de 2019, Villaseñor, xunto con outros 15 mozos activistas, entre eles Greta Thunberg, Catarina Lorenzo e Carl Smith, presentaron unha queixa legal ante a ONU acusando a cinco países, Francia, Alemaña, Brasil, Arxentina e Turquía, de non cumprir os obxectivos de redución aos que se comprometeron no Acordo de París.
A mediados de outubro de 2019, asistiu ao Cume Mundial de Alcaldes C40 en Copenhague, Dinamarca.
O 19 de agosto de 2020, Alexandria participou na convención do Partido Demócrata Estadounidense dentro das sesións sobre cambio climático.
O 1 de decembro de 2020 foi nomeada pola revista Seventeen como unha das voces do ano 2020.
Recoñecementos
En maio de 2019, Villaseñor recibiu o Premio Disruptor dos Tribeca Disruptive Innovation Awards (TDIA), conseguiu unha bolsa da organización de defensa pública The Common Good, e recibiu o premio Youth Climate Leadership do Día da Terra.
Inmunidade celular
A inmunidade celular ou inmunidade mediada por células é unha resposta inmunitaria na que non interveñen os anticorpos., senón que depende da activación de fagocitos, linfocitos T citotóxicos específicos de antíxenos e a liberación de varias citocinas en resposta ao antíxeno.
Historicamente, o sistema inmunitario foi dividido en dúas ramas: inmunidade humoral, na cal a función protectora da inmunización podía encontrarse nos humores (fluídos corporais sen células ou soro sanguíneo) e inmunidade celular, na cal a función protectora da inmunización estaba asociada coas células. As células T CD4+ ou células T axudantes proporcionan protección contra diferentes patóxenos. As células T virxes, que son céllas T inmaturas que aínda non se atoparon cun antíxeno, convértense en células T efectoras unha vez que se encontran cunha célula presentadora de antíxenos. Estas células presentadoras, como os macrófagos, células dendríticas e células B nalgunhas circunstancias, cargan péptidos antixénicos sobre os MHC da célula, que á súa vez presentan o péptido a receptores situados en células T. As máis importantes destas células presentadoras son células dendríticas moi especializadas, que se dedican a inxerir e presentar os antíxenos.
As células T efectoras activadas poden clasificarse en tres clases funcionais, que detectan antíxenos péptidos orixinados en diversos tipos de patóxenos: 1) células T citotóxicas, que matan células diana infectadas por apoptose sen usar citocinas, 2) células TH1, que funcionan principalmente activando macrófagos, e 3) células TH2, que funcionan estimulando células B para que produzan anticorpos.
O sistema inmunitario innato e o sistema inmunitario adaptativo comprenden tanto compoñentes humorais coma mediados por células.
A inmunidade celular protexe o corpo por medio de:
A inmunidade mediada por células diríxese principalmente contra microbios que sobreviven en fagocitos e microbios que infectan células non fagocíticas. É máis efectiva eliminando céllas infectadas por virus, pero tamén participan na defensa contra fungos, protozoos, cancros e bacterias intracelulares. Tamén xoga un papel principal no rexeitamento de transplantes.
Emilio Pereiro Quiroga
Emilio Pereiro Quiroga, nado en Furelos (Melide) en 1873 e finado na vila de Melide en 1941, foi un avogado e político galego.
Traxectoria
Fillo do mestre de Furelos Andrés Pereiro. Estudou no Seminario de Lugo. Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela. Avogado en Melide. Poeta en castelán e galego, colaborou en De Todo un Poco, Follas Novas, Revista Gallega, Aires d’a Miña Terra e Nova Galicia. Na ditadura de Primo de Rivera foi secretario do concello de Arzúa e foi nomeado alcalde de Arzúa en febreiro de 1926. Permaneceu no posto ata o ano seguinte.
Vida persoal
Casou en 1910 con Juana Teresa Juega López e foi pai de Emilio, Luis, Teresa e Carlos Pereiro Juega.
Santa Baia, Matalobos, A Estrada
Santa Baia é un lugar da parroquia de Matalobos no concello pontevedrés da Estrada na comarca de Tabeirós - Terra de Montes.
Tampereen harjoitusjäähalli
O Tampereen harjoitusjäähalli (en galego Pazo de Xeo de Adestramento de Tampere), tamén coñecido como Hakametsä 2 ou Haka 2 en honor ao distrito no que está situado, é un pavillón deportivo da cidade de Tampere (Finlandia). É empregado principalmente como lugar de adestramento para patinaxe artística e xuvenís, así como para o público xeral e a Academia Deportiva de Tampere (Tampereen Urheiluakatemian). Foi construído en 1974 e ten capacidade para 350 persoas.
Encóntrase ao carón do Tampereen jäähalli (tamén coñecido como Hakametsä 1), que foi o primeiro estadio pechado de hóckey sobre xeo construído en Finlandia.
miniatura|700px|center|Imaxe panorámica do interior do Hakametsä 2.
Matalobos, Matalobos, A Estrada
Matalobos é un lugar da parroquia de Matalobos no concello pontevedrés da Estrada na comarca de Tabeirós - Terra de Montes.
Topónimos
O topónimo galego Matalobos pode ter dúas orixes: ser un fitónimo referido ao acónito, ou ser o zoónimo lobo unido ao verbo matar, quizais ligado á existencia dun foxo de lobo.
Río dos Sapos, Matalobos, A Estrada
Río dos Sapos é un lugar da parroquia de Matalobos no concello pontevedrés da Estrada na comarca de Tabeirós - Terra de Montes.
Archana Soreng
Archana Soreng, nada en 1996, é unha activista ambiental pertencente á tribo indíxena Kharia da aldea Bihabandh de Rajgangpur en Sundergarh, Odisha, India. Traballou pola concienciación sobre o cambio climático e a documentación, preservación e promoción dos coñecementos e prácticas tradicionais das comunidades indíxenas.
Traxectoria
Tamén é a expresidenta do sindicato de estudantes TISS. Tamén é a ex Coordinadora Nacional da Comisión Tribal, tamén coñecida como Adivasi Yuva Chetna Manch, unha das áreas de pulo da All India Catholic University Federation (AICUF). Actualmente, traballa como investigadora en Vasundhara Odisha. Vasundhara é unha organización de investigación-acción e defensa de políticas en Bhubaneswar que traballa na gobernanza dos recursos naturais, os dereitos tribais e a xustiza climática.
Dereito á vivenda
dereita|miniatura|300x300px|O Dereito á vivenda aparece recollido no artigo 25 da [[Declaración Universal dos Dereitos Humanos de 1948. Algunhas constitucións nacionais tamén o recollen. O dereito a unha vivenda digna e adecuada é un dos dereitos económicos, sociais e culturais que afectan de maneira decisiva ás condicións de igualdade social. ]] O dereito á vivenda, digna e adecuada, como un dos dereitos humanos, aparece recollido na Declaración Universal dos Dereitos Humanos no seu artigo 25, apartado 1 e no artigo 11 do Pacto Internacional de Dereitos Económicos, Sociais e Culturais (PIDESC):
Aspectos xerais
Aínda que non é un documento obrigatorio ou vinculante para os Estados, serviu como base para a creación das dúas convencións internacionais da ONU, o Pacto Internacional de Dereitos Civís e Políticos e o Pacto Internacional de Dereitos Económicos, Sociais e Culturais, pactos que foron adoptados pola Asemblea Xeral de Nacións Unidas na súa resolución 2200 A (XXI), de 16 de decembro de 1966. miniatura|300x300px|Vista exterior do edificio da Asemblea Xeral da ONU. De conformidade co parágrafo 1 do artigo 11 do Pacto Internacional de Dereitos Económicos, Sociais e Culturais, o Comité de Dereitos Sociais de Nacións Unidas di que os Estados adheridos "recoñecen o dereito de toda persoa a un nivel de vida adecuado para el e a súa familia, incluíndo alimentación, vestido e vivenda adecuados, e a unha mellora continua das condicións de existencia". Recoñecido deste xeito, o dereito humano a unha vivenda adecuada ten unha importancia fundamental para o goce de todos os dereitos económicos, sociais e culturais.
Nalgúns Estados, o dereito á vivenda adecuada está consagrado na Constitución Nacional, noutros, en cambio, realizáronse leis específicas. En calquera dos casos é importante verificar a posibilidade de que os cidadáns poidan esixir xuridicamente e ante os tribunais pertinentes, o cumprimento destes dereitos por parte das administracións. O dereito á vivenda cando non se recolle de maneira específica pode deducirse directamente do cumprimento dos dereitos humanos recoñecidos en tratados internacionais e por tanto de condicións de vida digna.
Existen proxectos de investigación internacionais, tales como TENLAW por exemplo, que ofrecen a oportunidade de realizar investigacións internacionais sobre o dereito á vivenda, así como establecer redes internacionais de investigación tales como a European Network for Housing Research, que une a máis de 500 investigadores de 41 países diferentes de todo o mundo.
Dereitos de terceira xeración. Tres xeracións de dereitos humanos
As tres xeracións de dereitos humanos é unha proposta efectuada polo xurista checo Karel Vasak en 1979 para clasificar os dereitos humanos.Cada xeración asóciase a un dos grandes valores proclamados na Revolución francesa: liberdade, igualdade e fraternidade. Os dereitos de primeira xeración son os dereitos civís, vinculados co principio de liberdade. Xeralmente considéranse dereitos de defensa ou negativos, que esixen dos poderes públicos a súa inhibición e non inxerencia na esfera privada. Os dereitos de segunda xeración son os dereitos económicos, sociais e culturais, que están vinculados co principio de igualdade.
O dereito a unha vivenda enmárcase na terceira xeración de dereitos, xurdida na doutrina de 1980, vincúlase coa solidariedade para incentivar o progreso social e elevar o nivel de vida de todos os pobos. Os temas relacionados son:
Marco lexislativo
miniatura|O dereito á vivenda xa era invocado no ano 1912. Na imaxe portada de suplemento ilustrado do Petit Journal, 11 de febreiro de 1912, [[Francia.]]
Constitucións
Existen numerosas Constitucións dos Estados onde se amplía e detalla o dereito a unha vivenda digna e adecuada.
Leis específicas
Mesmo nos países cuxa Constitución proclama o dereito á vivenda dos seus cidadáns, este adoita ser un dereito de configuración legal. Así que, máis aló de cal sexa a eficacia directa do precepto constitucional, para que o dereito sexa efectivo adoita precisar un desenvolvemento lexislativo que determine os seus beneficiarios, o seu contido e as súas garantías. As Leis específicas sobre o Dereito á Vivenda son as que poden garantir o seu cumprimento e posibilitar que as persoas que reúnan os requisitos establecidos na Lei poidan esixir ás Administracións que creen as condicións favorables para o exercicio do dereito a unha vivenda digna e adecuada. Dito doutra maneira, poderán demandar ás Administracións cando non cumpran cos obxectivos, contidos, disposicións para que as persoas poidan esixir ante os tribunais dos seus países o cumprimento da Lei.
Este tema é fundamental no exercicio deste dereito, e permite a protección xurisdiccional dos dereitos ás persoas que lexitimamente lle corresponda. Como exemplo, pode citarse en Francia a Loi n° 2007-290 du 5 mars 2007 instituant lle droit au logement opposable et portant diverses mesures en faveur da cohésion sociale, máis coñecida como Loi DALO. En España, a Lei reguladora do Dereito á vivenda en Andalucía explicitamente no seu articulado detalla que "... os cidadáns poderán esixir das Administracións Públicas o cumprimento das obrigacións derivadas do dereito a unha vivenda digna e adecuada..". Por este motivo, a aprobación por parte dos Estados de leis específicas que determinen o dereito á vivenda é a mellor maneira de cumprir con todos os Tratados internacionais existentes a nivel mundial.
Vivenda digna e adecuada
miniatura|Persoa sen teito en São Paulo. O Comité de Dereitos Urbanos de Nacións Unidas na súa Observación Xeral n.º 4, define e aclara o concepto do dereito a unha vivenda digna e adecuada, xa que o dereito a unha vivenda non se debe interpretar nun sentido restritivo simplemente de acubillo senón, que debe considerarse máis ben como o dereito a vivir en seguridade, paz e dignidade.
ONU - Condicións dunha vivenda digna e adecuada
A ONU considera que as condicións que debe ter unha vivenda digna e adecuada son:
Associated Press
AP rastrexa o número de votos nas eleccións dos Estados Unidos desde 1848, incluíndo eleccións nacionais, estatais e locais ata o nivel lexislativo nos 50 estados.
A Devesa, Moreira, A Estrada
A Devesa é un lugar da parroquia de Moreira no concello pontevedrés da Estrada na comarca de Tabeirós - Terra de Montes.
Resveratrol
O resveratrol (3, 5, 4'-trihidroxi-trans-estilbeno) é un estilbenoide, un tipo de fenol natural, e unha fitoalexina que se produce de maneira natural en varias plantas como resposta a unha lesión, ou cando se encontran baixo o ataque de patóxenos tales como bacterias ou fungos.
As fontes alimenticias do resveratrol inclúen a pela das uvas, arandos e framboesas.
Efectos na saúde
miniatura|260px|Fórmula estrutural
Enfermidades do corazón
Existe moi pouca evidencia sobre os beneficios do resveratrol nas persoas que padecen unha enfermidade cardíaca. Nunha metaanálise de 2014 encontrouse que o suplemento de resveratrol en doses habituais non tene ningún efecto sobre a presión arterial, pero pode axudar á mesma de se utilizar en doses altas. Os efectos secundarios aínda están en investigación.
Cancro
A partir de 2014 a evidencia dos efectos do resveratrol sobre o cancro foi inconsistente, polo momento.
Metabolismo
Existe moi poucas evidencias de que o resveratrol teña efecto no metabolismo dos humanos. Algúns datos tentativos apoisn que existe un beneficio potencial no control dalgúns biomarcadores na diabetes, pero precísase de máis evidencia antes de que este tratamento poida ser recomendado.
Xuventude Comunista dos Pobos de España
A Xuventude Comunista dos Pobos de España (XCPE) é a organización xuvenil do Partido Comunista dos Pobos de España (PCPE). En Galicia a Mocidade utiliza o nome de Xuventude Comunista do Pobo Galego (XCPG).
José Fernández Pérez
José Fernández Pérez, coñecido como Pepe da Botica, nado en Ourense o 12 de xaneiro de 1895 e finado na mesma cidade o 11 de outubro de 1937, foi un sindicalista e político galego.
Xuventude Comunista dos Pobos de España
No plano internacional mantén relacións con organizacións xuvenís comunistas e revolucionarias de distintos lugares do mundo.
José Fernández Pérez
Traxectoria
Auxiliar de farmacia. Membro da Agrupación de Dependencia Mercantil e Bancaria da UGT que presidiu en 1935 e afiliado da Agrupación Socialista de Ourense da que foi presidente en 1935 e 1936. Foi elixido concelleiro de Ourense en 1931 e foi deputado provincial. Na folga xeral revolucionaria de 1934 pertenceu ao Comité Revolucionario de Ourense. Perteneceu á masonaría co nome simbólico "Augusto Bebel" formando parte parte das loxas Jovellanos nº 1 de Oviedo e Triángulo Adelante nº 7 e Constancia nº 7 de Ourense.
Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 permaneceu oculto na casa da súa irmá ata que foi detido o 20 de febreiro de 1937. Foi xulgado en consello de guerra e condenado á pena de morte. Foi executado no Campo de Aragón o 11 de outubro de 1937 xunto con Severino Nóvoa Gutiérrez, Enrique Nanín Ansias, José González Tesouro e Gerardo Rodríguez Fernández.
Xuventude Comunista dos Pobos de España
Historia
A JCPE foi fundada o 13 de maio de 2017 nun pleno de mozos do PCPE por iniciativa do Comité Central do PCPE como a súa organización xuvenil tras a crise interna vivida polo PCPE en abril de 2017 que supuxo a ruptura coa cal até entón fora a súa organización xuvenil, os Colectivos de Mozos Comunistas (CJC), entón recibiu a denominación de Xuventude do PCPE.
Resveratrol
Esperanza de vida
En 2011 o efecto do resveratrol sobre a vida dos seres humanos non era claro.
A Devesa, Remesar, A Estrada
A Devesa é un lugar da parroquia de Remesar no concello pontevedrés da Estrada na comarca de Tabeirós - Terra de Montes.
Resveratrol
Esperanza de vida
En outubro de 2017 obtívose algunha evidencia do seu efecto na diminución dalgunhas características da senescencia replicativa en células, tales como o aumento de factores de empalme de ARNm e alongamento de telómeros.
Xuventude Comunista dos Pobos de España
Historia
Desde o ano 2019, a Xuventude enviou delegacións todos os anos á Festa do Avante (Quinta da Atalaia, Portugal) mantendo reunións con diversas organizacións. En 2021, xunto ao PCPE participando co seu posto propio na área internacional.
Resveratrol
Neuroprotección
Observouse que pode reducir as patoloxías de tipo Alzheimer en cultivos celulares e en roedores. O resveratrol potencia os mecanismos protectores que degradan as proteínas anormais, como a β-amiloide e a τ-hiperfosforilada. No experimento, realizado con ratos transxénicos de Alzheimer, os científicos engadiron resveratrol á dieta de dous grupos de roedores, un grupo de control e outro con patoloxía de Alzheimer. En ambos os casos observouse unha resposta mellorada na aprendizaxe. No caso dos afectados de Alzheimer viuse un efecto de protección contra a perda de memoria e contra a patoloxía. Ademais, o resveratrol activa a vía molecular de neuroprotección aa lonxevidade de SIRT1.
S.Oliver Würzburg
O s.Oliver Würzburg, antes coñecido como s.Oliver Baskets, é un equipo profesional de baloncesto alemán con sede na cidade de Würzburg, Baviera. O club foi fundado no ano 2007 coa idea de seguir o legado do club orixinal da cidade, o DJK Würzburg, equipo afiliado á DJK-Sportverband e á igrexa católica alemá. Da canteira deste club xurdiron os exxogadores da NBA Dirk Nowitzki e Maxi Kleber. Actualmente compite na Basketball Bundesliga, máxima categoría do baloncesto xermano. O equipo xoga os seus partidos como local no s.Oliver Arena, pavillón con capacidade para 3 140 espectadores.
Resveratrol
Desencadeamento e progresión da patoloxía da enfermidadr de Alzheimer inducida por unha dieta alta en graxas
O resveratrol protexeu contra a perda de memoria inducida por unha dieta alta en graxas en ratos, e preveu a perda de memoria en ratos modificados xeneticamente que modelan a enfermidade de Alzheimer. Tamén reduciu a manifestación das características distintivas da enfermidad de Alzheimer: placas amiloides e novelos neurofibrilares.
Efectos adversos
Os efectos adversos son descoñecidos, pero un número de estudos clínicos demostraron unha bona tolerancia.
Descubrimento e nome
O resveratrol foi mencionado por primeira vez nun artigo de Xapón en 1939 por Michio Takaoka, quen o illou da velenosa pero medicinal Veratrum album, na súa variedade glandiflorum. O nombre probabemente provén do feito de que é un derivado do resorcinol que provén dunha especie de Veratrum. En 2003, D. Sinclar, da Escuela de Medicina de Harvard, reportou na revista Nature que o resveratrol activa as sirtuinas nas células de lévedos. Este descubrimento foi seguido polo lanzamento dos farmacéuticos Sirtris. Mentres que os efectos farmacolóxicos do resveratrol non resultaron ser comercialmente viábeis, seu descubrimento conduciu a grandes esforzos para desenvolver outro tipo de activadores de xenes SIRT.
Farmacocinética
O resveratrol axústase aos criterios de dosificación oral transmucosa, aínda que paga a pena mencionar que a baixa solubilidade acuosa limita en gran medida a cantidade que pode ser absorbida a través da mucosa bucal. Esperábase que o resveratrol tomado por vía oral pasara a través da membrana mucosa da boca E se absorbera ao igual que unha dose oral común, porén demostrouse a necesidade de explorar o subministro oral en formulacións farmacéuticas futuras.
Mentres que o 70 % do resveratrol administrado por vía oral se absorbe, a súa biodisponibilidade é de aproximadamente 0,5 % debido á glicuronidación hepática e sulfatación do mesmo. O rastro sen cambios de resveratrol por debaixo de 5 ng/ml pode ser detectado en sangue despois dunha dose oral de 25 mg. Incluso cando unha dose moi grande (de 2,5 a 5 g) se administra en forma de pastilla non recuberta, a concentración de resveratrol no sangue non logra alcanzar o nivel que se afirma é necesario para a prevención do cancro sistémico.
Actualmente encóntrase en produción unha formulación de resveratrol en forma de goma de mascar, e espérase que sumbinistre concentraciónes a nivel sanguíneo moito máis altas que as formulacións orais. O resveratrol na súa formulación patentada SRT-501 (3 ou 5 g), desenvolvida por Sirtris Pharmaceuticals, alcanzou niveis en sangue de cinco a oito veces maiores. Estes niveis acercáronse á concentración necesaria para exercer os efectos observados en modelos animais e en experimentos in vitro. Porén, o 5 de maio de 2010, GlaxoSmithKline (GSK) comunicou que suspendera un ensaio clínico de SRT501, a forma patentada de resveratrol, por cuestións de seguridade, e terminou o estudo o 2 de decembro de 2010.
En ratas observose menos do 5 % da dose oral de resveratrol se encontraba libre no plasma sanguíneo.
Os metabólitos máis abundantes de resveratrol nos seres humanos, ratas e ratos son o trans-resveratrol-3-O-glicurónido e trans-resveratrol-3-sulfato. Walle suxire que os sulfatos conxugados son a principal fonte de actividade; por outro lado, Wang et al. afirman que son os glicurónidos, e Boocock et al. fixeron fincapé na necesidade dun maior estudo dos efectos dos metabólitos, incluíndo a posibilidade de desconxugación para liberar o resveratrol nas células. Goldberg, que estudou a farmacocinética do resveratrol, catequinas a a quercetina nos seres humanos, concluíu que "parece que os beneficios potenciais para a saúde destes compostos, basaedos nas actividades in vitro dos compostos non conxugados non son reais e téñense exaxerado moito". De feito, a profusión de documentos que describen ditas actividades lexitimamente poden ser descritos como irrelevantes e enganosos. A partir de entón, as investigacións desta natureza concéntrans nos potenciais beneficios para a saúde dos seus conxugados glicurónidos e sulfatos.
A hipótese de que o resveratrol do viño podería ter maior biodisponibilidad que o dunha pílula, foi refutada por varios datos experimentais. Por exemplo, despois de que cinco homes tomaran 600 ml de viño tinto cun contido de 3,2 mg/l de resveratrol antes do almorzo, detectouse resveratrol sen cambios no sangue só en dous deles, e isto só en cantidades traza (por debaixo de 2,5 ng/ml). Os niveis de resveratrol parecían ser lixeiramente maiores co viño tinto (600 ml de viño tinto conteñen 0,6 mg/ml; resveratrol dose total de 0,5 mg) tomado cunha comida: pequenas cantidades (1-6 ng/ml) encontráronse en catro de dez suxeitos. Noutro estudo, a farmacocinética do resveratrol (25 mg) non cambiaba se se tomaba con zume de verduras, viño branco ou zume de uva branca. O nivel máis alto de resveratrol sen cambios no soro sanguíneo (7-9 ng/ml) logrouse despois de 30 minutos, e desapareceu por completo do sangue despois de catro horas. Os autores de ambos os estudos concluíron que as cantidades de resveratrol alcanzadas no sangue son insuficientes para explicar o paradoxo francés. Os efectos benéficos do viño aparentemente poderían explicarse polos efectos do alcohol, ou todo o complexo de substancias que o viño contén; por exemplo, os beneficios cardiovasculares do viño parecen estar correlacionados co contido de procianidinas.
S.Oliver Würzburg
Historia
A DJK-Sportverband (do alemán: Asociación Deportiva da Forza Xuvenil Alemá) foi fundada o 16 de setembro de 1920 en Würzburg. Esta asociación está afiliada á igrexa católica alemá. Durante o Terceiro Reich, o goberno prohibiu a filiación a esta sociedade. Despois da segunda guerra mundial, a DJK retomou a súa actividade, contando hoxe con máis de 3000 membros. A sección de baloncesto do club gañou fama na década de 1990, xa que tanto o equipo feminino como o masculino conseguiron acadar a Basketball Bundesliga (BBL), a máxima división do baloncesto en Alemaña. No caso do equipo masculino, conseguiu ascender en 1997 con Dirk Nowitzki no equipo. En 2001, a DJK converteu o seu equipo masculino de baloncesto nunha entidade privada, agora coñecida como Würzburg Baskets, para capitalizar o seu crecemento como equipo profesional de baloncesto. Porén, en 2005 o club renunciou ao seu posto na BBL e o club deixou de competir.
Xuventude Comunista dos Pobos de España
Historia
Os días 10, 11 e 12 de setembro de 2021 na serra madrileña organizouse o I Campamento da Xuventude, reunindo militantes de diferentes territorios do Estado. A segunda edición do Campamento realizouse os días 23, 24 e 25 de setembro de 2022, novamente na serra madrileña.
S.Oliver Würzburg
Historia
En 2007, o empresario estadounidense Jochen Bähr adquiriu os dereitos para participar cun equipo de Würzburg na RegionalLiga, cuarta categoría do baloncesto no país, co obxectivo de chega á elite en poucas temporadas. O equipo recibiu o nome de SCH Würzburg Baskets. En 2010, o club adoptou o nome de s.Oliver Baskets e, ao ano seguinte, conseguiu o ascenso á BBL. Na súa primeira temporada na máxima categoría, o equipo alcanzou as semifinais polo título, despois de vencer ao Alba Berlin por 3−1 na serie de cuartos de final dos playoffs. En 2012−13 o club xogou en Europa por primeira vez, concretamente na Eurocup. Con todo, ao ano seguinte o equipo perde a categoría, descendendo á ProA. Este paso pola segunda división foi rápida, xa que inmediatamente volveron ao primeiro nivel. Na temporada 2015-16 acadaron o oitavo lugar, clasificándose así para os playoffs por segunda vez despois de 2012. En cuartos de final, o equipo foi eliminado polo futuro campión de liga Brose Baskets, perdendo todos os partidos con polo menos unha marxe de 35 puntos. O 15 de xullo de 2016 o equipo mudou o seu nome de "s.Oliver Baskets" a "s.Oliver Würzburg" para reforzar a identificación do equipo coa cidade. Na temporada 2018-19, o Würzburg xogou a FIBA Europe Cup e chegou á final. Porén, perdeu na mesma ante o Dinamo Sassari.
Dionisio Fierros
Dionisio Fernández Álvarez (artisticamente autodenominouse Dionisio Fierros Álvarez), nado en Cudillero o 5 de maio de 1827 e finado en Madrid o 28 de xuño de 1894, foi un pintor do romanticismo, de orixe asturiana, moi vinculado a Galicia, retratista, autor de cadros de historia e escenas de costumes.. Foi membro da Real Academia de Bellas Artes de San Fernando e da de San Salvador de Oviedo.
Traxectoria
miniatura|262px|[[Muiñeira, gravado a partir dunha pintura de Fierros. La Ilustración Gallega y Asturiana n.º XX, 20/7/1879. ]] Nado no ámbito rural asturiano, fillo de Nicolás Fernández Fierros e de María Álvarez del Valle, viaxou a Madrid con catorce anos de idade. Formouse nos talleres de José de Madrazo e Federico de Madrazo, na Real Academia de San Fernando e como copista do Museo del Prado.
En 1858 expuxo cinco retratos e tres composicións en Santiago de Compostela, obtendo a medalla de honor.
S.Oliver Würzburg
Destacados
A seguinte é unha lista de xogadores destacados tanto do DJK Würzburg como do s.Oliver Würzburg.
Dionisio Fierros
Traxectoria
Teñen obra súa institucións como o Museo del Prado, a Deputación da Coruña, o Museo de Belas Artes da Coruña, o Concello de Santiago de Compostela, a Colección Afundación, o Concello de Vigo (Pinacoteca Francisco Fernández del Riego/Museo Quiñones de León), o Museo de Belas Artes de Asturias, o Monasterio del Escorial… e diversas coleccións privadas.
Xuventude Comunista dos Pobos de España
Historia
O 16 de xullo de 2020, militantes da xuventude participaron na paralización dun desafiuzamento en El Astillero (Cantabria). Cun gran dispositivo da Garda Civil a concentracióm terminou cunha carga policial e un militante da xuventude foi agredido dentro do portal. A día de hoxe está en proceso xudicial acusado xunto a outro activista de agresión á autoridade. Tamén o 6 de maio de 2021, na Universidade Xaime I de Castelló (UJI) (Comunidade Valenciana) nas protestas pola visita do rei, Filipe VI, á universidade, un militante da xuventude foi arrestado, xunto a outro activista, e finalmente condenado a seis meses de cárcere por agresión á autoridade. Non entrou finalmente a prisión por ser o seu primeiro delito e está á espera de ser ratificada.
Organización
O órgano de dirección da JCPE é o Comité Estatal de Dirección, que dirixe a organización e aplica a liña emanada da Conferencia Central da JCPE e o Congreso do PCPE.
Resveratrol
Mecanismos de acción
En células tratadas con resveratrol obsérvase que a acción da MnSOD (SOD2) aumenta catorce veces. O MnSOD reduce o superóxido a peróxido de hidróxeno (H2O2), pero este non se incrementa debido a outra actividade celular. O superóxido O2- é un subproduto da respiración nos complexos 1 e 3 da cadea de transporte de electróns. Non é "altamente tóxico, [pero] é capaz de extraer un electrón da membrana biolóxica e outros compoñentes das células, provocando reaccións en cadea de radicais libres. Polo tanto, é esencial para manter anións superóxido en control dentro da célula." O MnSOD reduce ao superóxido e, polo tanto, confire resistencia á disfunción mitocondrial, transición de permeabilidade e á morte por apoptose en varias enfermidades. Implicouse na extensión da vida útil, inhibe o cancro (por exemplo, o cancro de páncreas), proporciona resistencia a la lesión por reperfusión y daño por irradiación. Estos efectos también se han observado con el resveratrol. Robb et al. proponen que el MnSOD se incrementa por la vía RESV → SIRT1 / NAD + → FOXO3a → MnSOD. Se ha demostrado que el resveratrol causa que SIRT1SIRT1 st3 = Polderman | last4 = Saarloos | last5 = Wirtz | last6 = Coffer | last7 = Huang | last8 = Bos | last9 = Medema | last10 = Burgering | bibcode = 2002Natur.419..316K }} Sábese que o MnSOD é un obcectivo de FOXO3a, e a expresión de MnSOD está fortemente inducida en células que sobre expresan FOXO3a. Tamén se informou de que a regulación desproporcionada da expresión do superóxido dismutase (SOD), catalase (CAT) e da glutatión peroxidase (GPX) e a súa actividade enzimática en células de cancro dá como resultado a acumulación mitocondrial de H2O2, que á súa vez induce a apoptose de células canceríxenas.
O resveratrol interfire coas tres etapas da carcinoxénese-iniciación, promoción e progresión. Experimentos en cultivos celulares in vitro de varios tipos de sistemas subcelulares implican bastantes mecanismos relacionados con la actividade farmacológica del resveratrol. Estos mecanismos incluyen la modulación del factor de transcripción NF-kB, la inhibición de la CYP1A1 de la isoenzima citocromo P450 (aunque esto puede no ser relevante para la bioactivación del CYP1A1 mediada por el procarcinógeno benzopireno), alteraciones en acciones androgénicas, en la expresión y actividade de la enzima ciclooxigenasa (COX). De manera in vitro, el resveratrol "inhibe la proliferación de líneas celulares de cáncer de páncreas humano." En algunos linajes de cultivo de células de cáncer, se ha demostrado que el resveratrol induce apoptosis, lo que significa que mata a las células, y por lo tanto, puede destruir células cancerosas. Se ha presentado que el resveratrol induce ao ligando Fas/Fas mediador de apoptosis, a p53 y a las ciclinas A, B1, y cinasas dependientes de ciclina CDK 1 y 2. El resveratrol también posee propiedades antioxidantes y anti-angiogénicos.
Se informó que el resveratrol es eficaz combatiendo la disfunción neuronal y la muerte celular, y en teoría, podría ser eficaz contra enfermedades tales como la enfermedad de Huntington y Alzheimer. De nuevo, esto aún no se ha probado para ninguna enfermedad de los seres humanos.
El resveratrol tiene acción inhibidora directa sobre el cultivo de tejido de fibroblastos cardíacos de rata y puede inhibir la progresión de la fibrosis cardíaca.
El resveratrol también aumenta significativamente la producción natural de testosterona de modo que actúa tanto como un modulador selectivo del receptor de estrógeno y un inhibidor de la aromatasa. También se ha encontrado que puede funcionar como agonista de la GPER (GPER 30).
El resveratrol aumenta los niveles del glutatión intracelular a través de la regulación positiva Nrf2 dependiente de glutamilcistina gama ligasa en las células epiteliales del pulmón, lo que les protege contra el extracto de estrés oxidativo inducido del humo del cigarrillo.
Otro mecanismo potencialmente importante que es común tanto en resveratrol como en la restricción calórica es la regulación de autofagia. SIRT1 es un objetivo hipotético de ambos y se ha demostrado que facilita la autofagia a través de la inhibición de mTOR, que a su vez regula de manera negativa la autofagia.
En 2012, se demostró que el resveratrol es capaz de inhibir de manera competitiva varias fosfodiesterasas, lo cual da como resultado un incremento en la concentración de AMPc en el citosol, esto actúa como un mensajero secundario para la activación de la via Epac1/CaMKKβ/AMPK/SIRT1/PGC-1α. Este incremento en la concentración de AMPc permite aumentar la oxidación de los ácidos grasos, la biogénesis mitocondrial, la respiración mitocondrial y la gluconeogénesis.
Matalobos, Salcedo, Pontevedra
Matalobos é un lugar da parroquia de Salcedo no concello pontevedrés de Pontevedra na comarca de Pontevedra. Segundo o IGE, en 2022 tiña 59 habitantes (22 homes e 37 mulleres).
Topónimos
O topónimo galego Matalobos pode ter dúas orixes: ser un fitónimo referido ao acónito, ou ser o zoónimo lobo unido ao verbo matar, quizais ligado á existencia dun foxo de lobo.
Johann Friedrich von Eschscholtz
Johann Friedrich von Eschscholtz (en ruso, Иоганн Фридрих фон Эшшольц), nado o 1 de novembro de 1793 Dorpat, Gobernorato de Riga, Imperio Ruso (hoxe Tartu, Estonia), e finado na mesma cidade o 19 de maio de 1831, foi un médico, anatomista, explorador, botánico, zoólogo e profesor de universidade ruso (da minoría étnica dos alemáns do Báltico).