cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Xardín botánico da Universidade de Bonn
O xardín na actualidade
O xardín botánico ten en total unhas 6,5 hectáreas de superficie, con 11 invernadoiros equipados cos últimos adiantos técnicos que manteñen en perfectas condicións a unhas 8 000 diferentes especies de plantas, que desde 1990 son controladas mediante a correspondente base de datos electrónica.
O actual director do Xardín Botánico é o profesor Dr. Wilhelm Barthlott. O conservador, desde 1988, é o Dr. Wolfram Lobin.
Mazcarelle, Ousá, Friol
Mazcarelle é un lugar da parroquia de Ousá no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
O Outeiro de Baixo, Ribeira, Crecente
O Outeiro de Baixo é un lugar da parroquia de Ribeira no concello pontevedrés de Crecente na comarca da Paradanta.
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, que é unha parte alta ou elevación do terreo.
A Mámoa, Ousá, Friol
A Mámoa é un lugar da parroquia de Ousá no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
Veiga, Louseiro, Sarria
Veiga é un lugar da parroquia de Louseiro no concello lugués de Sarria na comarca de Sarria.
Santa Icía, Loureiro, Sarria
Santa Icía é un lugar da parroquia de Loureiro no concello lugués de Sarria na comarca de Sarria.
Near Earth Object Surveillance Satellite
NEOSSat, acrónimo de Near Earth Object Surveillance Satellite, é un observatorio espacial da Axencia Espacial do Canadá lanzado o 25 de febreiro de 2013 mediante un foguete PSLV CA desde o Centro Espacial Satish Dhawan.
Características
NEOSSat é o primeiro observatorio espacial deseñado para detectar asteroides próximos á Terra que poden chegar a supoñer unha ameaza de impacto. Tamén é capaz de detectar e seguir satélites en órbitas elevadas arredor da Terra. Ten unha masa de so 65 kg e usa o bus Multi-Mission Microsatellite. O telescopio do satélite ten 15 cm de diámetro.
O Outeiro de Riba, Ribeira, Crecente
O Outeiro de Riba é un lugar da parroquia de Ribeira no concello pontevedrés de Crecente na comarca da Paradanta.
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, que é unha parte alta ou elevación do terreo.
A Ponte Ribadil, Ribeira, Crecente
A Ponte Ribadil é un lugar da parroquia de Ribeira no concello pontevedrés de Crecente na comarca da Paradanta.
O Mozón, Ousá, Friol
O Mozón é un lugar da parroquia de Ousá no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
Loureiro, Loureiro, Sarria
Loureiro é un lugar da parroquia de Loureiro no concello lugués de Sarria na comarca de Sarria.
A Pereira, Ousá, Friol
A Pereira é un lugar da parroquia de Ousá no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
Wikipedia en udmurto
A Wikipedia en udmurto (en Удмурт Википедия) é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en lingua udmurta. Foi creada o 24 de outubro de 2005.
Esta versión da enciclopedia contén artigos e  usuarios, dos cales  son activos.
O Regueiro, Ribeira, Crecente
O Regueiro é un lugar da parroquia de Ribeira no concello pontevedrés de Crecente na comarca da Paradanta.
País en desenvolvemento
miniatura|Os países designados polo Fondo Monetario Internacional en abril de [[2009 como economías avanzadas están en azul (#3f9bbb), os designados como economías emerxentes e en desenvolvemento están en laranxa (#e8aa30) e vermello (#cc7662); deles, os designados polas Nacións Unidas como países menos desenvolvidos están en vermello, mentres que outros están en laranxa. Os países mostrados en gris non foron clasificados polo FMI.]] País en desenvolvemento ou país emerxente son termos que se usan xeralmente para describir un país ou estado-nación que ten un nivel de vida baixo ou medio, unha base industrial en desenvolvemento e un Índice de Desenvolvemento Humano (IDH) que varía de medio a alto.
Clasificar os países é difícil, xa que non existe unha definición única de país desenvolvido recoñecida internacionalmente e os niveis de desenvolvemento económico e social poden variar moito dentro do grupo de países en desenvolvemento, tendo algúns destes países un nivel de vida alto.
Algunhas organizacións internacionais, como o Banco Mundial, usan clasificacións estritamente numéricas. O Banco Mundial considera que todos os países de renda baixa e media son "en desenvolvemento". Na clasificación máis recente, as economías dividíronse utilizando o produto nacional bruto per cápita de 2008. En 2008, os países cun PIB per cápita inferior e superior a 900 USD foron clasificados como en desenvolvemento. Outras institucións usan definicións menos específicas.
Os países con economías máis avanzadas que outras nacións en desenvolvemento, pero que aínda non mostraron signos completos de desenvolvemento, agrúpanse baixo o título de países recentemente industrializados.
Definición
Kofi Annan, ex-Secretario Xeral das Nacións Unidas, definiu un país desenvolvido do seguinte xeito: "Un país desenvolvido é aquel que permite que todos os cidadáns poidan gozar dunha vida libre e saudable nun ambiente seguro".. Pero, segundo a División de Estatística das Nacións Unidas,
E sinala que
A ONU tamén di
Segundo a clasificación do Fondo Monetario Internacional antes de abril de 2004, todos os países de Europa do Leste (incluídos os países de Europa Central que aínda pertencen ao grupo de Europa do Leste nas institucións das Nacións Unidas), así como os países da antiga Unión Soviética (URSS), Asia Central (Casaquistán, Uzbekistán, Kirguizistán, Taxiquistán e Turkmenistán ) e Mongolia non foron incluídas en ningunha definición de "desenvolvido" ou "en desenvolvemento", senón que foron denominadas como "países en transición ", aínda que agora son amplamente consideradas (en informes internacionais) como "países en desenvolvemento". No século XXI, os catro orixinais "Tigres asiáticos " (que son Hong Kong, Taiwán, Singapur  e Corea do Sur  ]  ) considéranse áreas ou rexións "desenvolvidas", xunto con Chipre, República Checa, Israel, Malta, Eslovaquia e Eslovenia.
Concepto e medida de desenvolvemento
Non hai consenso, ao longo do tempo e entre as distintas escolas de pensamento económico, sobre a definición do desenvolvemento dun país. Pero é habitual establecer o grao de desenvolvemento dun país comparando estatísticas como o PIB per cápita, que é incorrecto, a esperanza de vida, a taxa de alfabetización, etc. A ONU desenvolveu o IDH, un índice composto por varios parámetros, que establece un indicador de desenvolvemento humano para os países nos que se dispón de datos. Os países en desenvolvemento teñen valores baixos para estes indicadores en relación aos valores obtidos polos países considerados desenvolvidos.
Os termos empregados nas discusións sobre o desenvolvemento dos países son moitos. A ONU adopta o termo País menos desenvolvido (LDC) ou País menos desenvolvido. Pola contra, o grupo de países desenvolvidos tamén recibe o nome de "países máis desenvolvidos economicamente", primeiro mundo ou países industrializados.
Hai algúns países que están no límite destas dúas definicións, en particular o grupo coñecido como BRICS (Brasil, Rusia, India, China e Suráfrica). Estes países están industrializados e teñen un gran peso económico no escenario global, pero fallan na distribución equitativa da renda, provocando pobreza e problemas estruturais. Por outra banda, hai países menos industrializados con baixa proxección económica mundial, pero que conseguen manter un certo nivel de benestar social. Estes países atópanse principalmente en Europa do Leste e no Cono Sur.
Países economicamente emerxentes
Trátase de países cunha economía moi forte ou forte, moitas veces comparable á economía dos países desenvolvidos, como é o caso do Brasil, que é un país en desenvolvemento e ten a sexta economía do mundo, cun complexo parque industrial, e que tanto as exportacións de maquinaria de vangarda, como de materia prima. Celso Furtado argumentou que Brasil é un caso no que a industrialización se produciu en condicións de subdesenvolvemento. A gran exportación de café e algodón motivou a modernización dos transportes, mellora das instalacións mecánicas, ademais das industrias complementarias que se desenvolveron no país: confección, materiais de construción, envases e outras que, de feito, non competían coas exportacións.
Países socialmente emerxentes
Son países cunha sociedade comparable á dos países desenvolvidos, ás veces aínda mellor, que aínda non teñen un forte impacto económico como os países emerxentes, pero que teñen educación, sanidade, saneamento, etc. desenvolvido.
Á par dos países desenvolvidos, están máis próximos a el que os países economicamente emerxentes, que aínda teñen graves problemas sociais.
Lista do FMI
Os seguintes considéranse países emerxentes e economías en desenvolvemento segundo o Fondo Monetario Internacional, outubro de 2017.
Países que pasaron a economías desenvolvidas
Os seguintes, incluídos os catro tigres asiáticos e os novos países europeos da eurozona, foron considerados países en desenvolvemento até a década de 1990, e agora están catalogados como economías avanzadas (países desenvolvidos) polo FMI, co que o total ascende a trece países. O momento entre parénteses é o momento para figurar como economías avanzadas.
Dúas economías carecen de datos antes de ser catalogadas como economías avanzadas. Debido á falta de datos, é difícil avaliar se son economías avanzadas ou economías en desenvolvemento antes de que figuren como economías avanzadas.
O Portonovo, Ousá, Friol
O Portonovo é un lugar da parroquia de Ousá no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
Santa Mariña, Ribeira, Crecente
Santa Mariña é un lugar da parroquia de Ribeira no concello pontevedrés de Crecente na comarca da Paradanta.
Quintá, Ousá, Friol
Quintá é un lugar da parroquia de Ousá no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
A Rola, Ribeira, Crecente
A Rola é un lugar da parroquia de Ribeira no concello pontevedrés de Crecente na comarca da Paradanta.
Alicia Calderón Tazón
Alicia Calderón é unha física, investigadora española, que traballa no Instituto de Física de Cantabria, centro mixto Universidade de Cantabria e CSIC.
Traxectoria
Alicia Calderón é licenciada e doutora en Ciencias Físicas. Realizou a súa tese doutoral no sistema de aliñamento das cámaras de muones do detector CMS dentro do Instituto de Física de Cantabria (IFCA), Centro Mixto do Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC) e a Universidade de Cantabria (UC), Cantabria, España. É investigadora no IFCA desde 2012.
En 2012 foi investigadora JAE-DOC dentro do grupo de Física de Partículas no (IFCA). É especialista na análise dos datos recollidos polo Experimento CMS (tamén denominado detector de partículas CMS ou Compact Muon Solenoid), ferramenta de ouro do Gran Colisionador de Hadrones (tamén chamado acelerador LHC o Large Hadron Collider) do CERN. .
En novembro de 2014 foi responsable xunto a outros investigadores do IFCA e do experimento CMS, do desenvolvemento e implementación da política de publicación de datos de CMS en aberto impulsada por Teresa Rodrigo Anoro, investigadora do IFCA e presidenta do consello da colaboración CMS. A contribución española á iniciativa de Open Data do CERN considerouse moi relevante dentro do proxecto de publicación dos resultados dos experimentos do Gran Colisionador de Hadrones a través dun portal de datos abertos (open data) cos datos das colisións reais producidos polos experimentos do LHC, a disposición para a comunidade científica e proxectos educativos. Kati Lassila-Perini confirma que esta colaboración CMS foi o primeiro experimento en Física de Altas Enerxías en facer públicos os seus datos.
En 2015, Calderón empezou a ser coñecida polo seu traballo e é habitualmente requirida como relatora. En decembro dese ano, por exemplo,participou na mesa redonda 'Mulleres científicas. Mulleres na Ciencia', no marco da exposición "Muller e Ciencia. 13 nomes para cambiar o mundo" organizada pola Biblioteca Central de Cantabria en Santander coa colaboración da Universidade de Cantabria e do Goberno Rexional de Cantabria, creada pola Cátedra Tomás Pascual Sanz-CENIEH, en colaboración coa Fundación Española para a Ciencia e a Tecnoloxía (FECYT).
É unha gran defensora da divulgación científica na sociedade, para provocar curiosidade, para ampliar o coñecemento xeral e para explicar a importancia da ciencia e da educación para o futuro e o desenvolvemento da sociedade a través de industrias competitivas e un aceptable nivel tecnolóxico que merecen unha investimento en ciencia e tecnoloxía.
A Torre, Ribeira, Crecente
A Torre é un lugar da parroquia de Ribeira no concello pontevedrés de Crecente na comarca da Paradanta.
Requeixo, Ousá, Friol
Requeixo é un lugar da parroquia de Ousá no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
A Xesta, Ribeira, Crecente
A Xesta é un lugar da parroquia de Ribeira no concello pontevedrés de Crecente na comarca da Paradanta.
Wikipedia en livvi
A Wikipedia en livvi (en Livvinkarjalan Wikipedii) é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en lingua livvi, unha variedade da lingua carelia. Foi creada o 7 de outubro de 2016.
Esta versión da enciclopedia contén artigos e  usuarios, dos cales  son activos.
Chirostenotes
Chirostenotes é un xénero de dinosauros oviraptorosauros que viviron no Cretáceo serodio (hai uns 76,5 millóns de anos) en Alberta, Canadá. A especie de tipo é Chirostenotes pergracilis.
Historia da descuberta
miniatura|esquerda|Mans holotipo. Chirostenotes ten unha confusa historia de descubrimento e nomeamento. Os primeiros fósiles de Chirostenotes, un par de mans, foron atopados en 1914 por George Fryer Sternberg preto de Little Sandhill Creek na Formación Dinosaur Park do Campaniano do Canadá, a cal achegou máis dinosauros que calquera outra formación canadense. Os espécimes foron estudados por Lawrence Morris Lambe quen, porén, morreu antes de ser quen de nomealo formalmente. En 1924, Charles Whitney Gilmore adoptou o nome que atopou nos apuntamentos de Lambe e describiu a especie tipo como Chirostenotes pergracilis. O nome xenérico deriva do grego cheir, "man", e stenotes, "estreitez". O nome específico quere dicir "en todo", per~, "gracil", gracilis, en latín. O holotipo é NMC 2367, o par de mans. Outro fósil conectado con Chirostenotes é o espécime CMN 8776, unhas mandíbulas con dentes estraños que foron orixinalmente referidos por Gilmore como Chirostenotes pergracilis. Hoxe sábese que Chirostenotes era un oviraptosauro sen dentes, e as mandíbulas foron renomeadas como Richardoestesia e proceden dun dinosauro descoñecido, probablemente un Dromaeosauridae.
A Casanova, O Pacio, Friol
A Casanova é un lugar da parroquia do Pacio no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
O Vilar, Ousá, Friol
O Vilar é un lugar da parroquia de Ousá no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
O sexo dos anxos
O sexo dos anxos (en El sexo de los ángeles) é un filme español de 2012 dirixido por Xavier Villaverde. Está protagonizado por Álvaro Cervantes, Àstrid Bergès-Frisbey e Llorenç González. O filme foi rodado en localizacións de Barcelona e Terrassa.
Sinopse
Bruno, un estudante con dificultades, ama á súa noiva Carla, mais descobre un novo lado de si mesmo cando coñece un bailarín chamado Rai. O filme representa unha relación bisexual poliamorosa e un triángulo amoroso entre Bruno, Rai e Carla.
Aldea de Alá, Rebordechán, Crecente
Aldea de Alá é un lugar da parroquia de Rebordechán no concello pontevedrés de Crecente na comarca da Paradanta.
Imārat Yaʿqūbīān or Omaret Yakobean
Imārat Yaʿqūbīān or Omaret Yakobean (en عمارة يعقوبيان) é un filme exipcio de 2006 dirixido por Marwan Hamed. Está baseado na novela homónima do autor Alaa al-Aswani. Foi escollido como candidato de Exipto para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 79ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
O Cotado, Rebordechán, Crecente
O Cotado é un lugar da parroquia de Rebordechán no concello pontevedrés de Crecente na comarca da Paradanta.
Alberto Pradeau Avilés
Alberto Francisco Pradeau Avilés, nado o 15 de maio de 1894 en Guaymas, Sonora, e finado o 29 de xullo de 1980 nos Ánxeles, California, foi un odontólogo, numismático, historiador e académico mexicano, especializado na historia do estado de Sonora e considerado unha das máximas autoridades da numismática mexicana.
Traxectoria
Alberto Pradeau naceu en Guaymas, Sonora, o 15 de maio de 1894, fillo de pai francés, Albert Antoine Pradeau (1866-1939), e de nai de Álamos, Sonora, Guadalupe Avilés Rochin (1870-1935).
Pradeau cursou o ensino primario en Guayma e en Álamos, e o ensino secundario nesta última localidade. En 1916 desprazouse aos Estados Unidos para continuar coa súa formación superior nos Ánxeles e en 1923 graduouse en Odontoloxía e especializouse en patoloxía bucal na Universidade de California do Sur, onde posteriormente acadou o doutoramento en Ciencias. A partir do propio ano 1923 comezou a exercer tamén na mesma universidade a docencia de Terapéutica, Materia Médica e Farmacoloxía.
En 1931 acadou a condición de cidadán dos Estados Unidos.
Pradeau mantivo durante moitos anos unha clínica de odontoloxía preto dos Ánxeles e entre os seus pacientes estiveron diversos artistas de Hollywood, o que lle proporcionou notoriedade e solvencia económica. Parte deste diñeiro investiuna a partir dos anos 20 nunha colección de moedas. A súa paixón pola numismática levouno a investigar e a publicar varios libros que se converteron en referencia na historia da moeda da zona norte de México, sinaladamente os catro volumes da súa Historia Numismática de México de 1823 a 1950, publicados entre 1957 e 1961.
O seu interese pola numismática serviulle como vía para se achegar ao coñecemento da historia, particularmente a do Estado de Sonora, e publicou tamén varios traballos significativos acerca da conquista espiritual xesuíta no noroeste da Nova España. En 1960 ingresou na Academia Mexicana da Historia, cunha conferencia titulada Breves datos sobre el noroeste de la Nueva España, centrada nos conquistadores e nos primeiros misioneiros de Sonora.
En condición de experto numismático, en 1976 foi comisionado para a autenticación e a taxación do tesouro do galeón Nuestra Señora de Atocha, afundido na costa de Florida en 1622 e achado en 1971.
Como coleccionista compuxo unha importante colección de moedas mexicanas, que doou á localidade sonorense de Hermosillo coa única condición de que se dispuxese nun lugar axeitado.
Vida familiar
Alberto Pradeau contraeu matrimonio en dúas ocasións; a primeira o 16 de novembro de 1937, con Mary Ann Zellars, e en segundas nupcias con Martha Carolina Miller, o 7 de xaneiro de 1951.
Publicacións
Esta é unha escolma dos traballos monográficos máis sobranceiros de Alberto Pradeau:
Sahar el layaly
Sahar el layaly (en سهر الليالي) é un filme exipcio de 2003 dirixido por Hani Khalifa. Foi escollido como candidato de Exipto para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 76ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
Cima da Aldea, Rebordechán, Crecente
Cima da Aldea é un lugar da parroquia de Rebordechán no concello pontevedrés de Crecente na comarca da Paradanta.
Diego Cañamero
Diego Cañamero Valle, nado en Campillos (provincia de Málaga) o 23 de xaneiro de 1956, é un sindicalista e político español. Foi secretario xeral do Sindicato de Obreros del Campo (SOC) de Andalucía e portavoz nacional do Sindicato Andaluz de Trabajadores (SAT). Formou parte do Congreso español como deputado por Xaén na coalición Unidos Podemos na XII lexislatura.
Traxectoria
É fillo de José Cañamero e Joaquina Valle. Con tres meses, os pais e tres dos seus irmáns trasladáronse ás Marismas do Guadalquivir. Instaláronse na actual Isla Mayor (provincia de Sevilla), que entón se denominaba Villafranco do Guadalquivir, en honra ao ditador. O seu pai atopara emprego na gandaría de touros bravos Concha y Sierra, entón propiedade da familia Pareja Obregón, situada entre Alfonso XIII e Isla Mayor.
Na comarca predominaba o cultivo de arroz, que entón xeraba miles de xornais. Cañamero, con 8 anos, empezou a traballar coidando as plantas de arroz para que non as comesen os paxaros, o que foi o seu primeiro emprego. Con 11 anos, a finais de agosto de 1967, a súa familia trasladouse a El Coronil (provincia de Sevilla).
No verán de 1973 emigrou a Cataluña, a Terrasa (provincia de Barcelona), onde traballou na construción. Aos tres meses tivo que regresar de urxencia debido á doenza do seu pai, quen faleceu de cancro o 9 de decembro de 1973 con 49 anos. Cañamero, o cuarto de 11 irmáns, tivo que facerse cargo xunto á súa nai dos irmáns máis novos, xa que os máis vellos estaban casados. Para manter a familia buscaba traballo nos muíños de aceite durante a recollida da oliva e pedía a quenda de noite para poder rebuscar de día e levar dous xornais á casa.
O Pacio, O Pacio, Friol
A Casanova é un lugar da parroquia do Pacio no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
Diego Cañamero
Sindicalismo
O primeiro altercado de Cañamero coa Garda Civil ocorreu en decembro de 1974, cando rebuscaba oliva no Cerro de las Cañas (Montellano, Sevilla). Nesa época, Cañamero xa se empezaba a reunir coa mocidade para falaren da situación de paro e os baixos salarios.
En xaneiro de 1976 foi un dos promotores dunha folga en El Coronil durante a recolección da remolacha. Esixían xornais de 700 pesetas, (só gañaban 300 pesetas), pois no resto pagaban o dobre. En setembro dese ano foi detido en El Coronil e encarcerado na prisión provincial de La Ranilla (Sevilla), por participar nunha concentración por un convenio xusto no verdeo, a recollida da oliva verde.
En 1977 foi detido de novo en Cantillana (Sevilla) por repartir panfletos. Durante a súa detención afirmou recibir unha forte malleira polos axentes da Garda Civil quen o custodiaban.
Cañamero, cofundador do Sindicato de Obreros del Campo, foi elixido membro da súa Secretaría Permanente no Congreso celebrado en Morón de la Frontera (Sevilla) en setembro de 1977. En setembro de 1983 foi detido e encarcerado por participar nun peche no Concello de El Coronil para esixir diñeiro para as persoas desempregadas. A Garda Civil voou cun pequeno explosivo a porta de entrada que bloquearan. Como protesta, Cañamero levou a cabo unha folga de fame durante os dez días que estivo encarcerado.
O Paraño, O Pacio, Friol
O Paraño é un lugar da parroquia do Pacio no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
Diego Cañamero
Sindicalismo
En marzo de 1984, no III Congreso do SOC en Villamartín (Cádiz), foi elixido secretario xeral do SOC.
En setembro de 2007, na Asemblea Constituínte do Sindicato Andaluz de Trabajadores (SAT), foi elixido portavoz nacional. En novembro de 2011, no I Congreso do SAT, foi reelixido. En outubro de 2015, durante o II Congreso do SAT, foi substituído no cargo por Óscar Reina Gómez.
Política
Foi candidato á alcaldía de El Coronil polo Candidatura Unitaria de Trabajadores—Bloque Andaluz de Izquierdas (CUT-BAI). Posteriormente, cando este se integrou en Izquierda Unida Los Verdes-Convocatoria por Andalucía (IULV-CA), revalidou a candidatura.
Nas eleccións municipais de 1987 conseguiu o mesmo número de votos có candidato á reelección, do PSOE. O desempate resolveuse no pleno municipal de investidura, mediante un sorteo que resultou favorábel para o PSOE. Tras a renuncia do alcalde dous meses despois, Cañamero sucedeuno no cargo o resto da lexislatura.
Foi reelixido alcalde nas eleccións de 1995 e nas de 1999. En 2001 deixou o cargo para dedicarse en exclusiva ao labor sindical, e foi substituído por José Antonio Núñez, tamén do CUT-BAI. Continuou formando parte activa do Comité Local de IULV-CA en El Coronil até decembro de 2014, cando el e outros membros abandonaron a formación.
Cañamero constitúe un importante vencello do sindicalismo andaluz coa esquerda doutros puntos do Estado español, como Euskadi. De feito, ten declarado en varias ocasións o seu apoio á esquerda abertzale.
Accións sindicais e condenas
Ten participado en numerosas accións reivindicativas contra propietarios agrícolas, o que lle ocasionou críticas e denuncias de colectivos como o sindicato ASAJA (Asociación Agraria de Jóvenes Agricultores). Tamén participou en numerosas ocupacións de eidos, entre elas as que anualmente adoita levar a cabo o SAT polo Día de Andalucía e polo Primeiro de Maio.
Aldea de Acá, Rebordechán, Crecente
Aldea de Acá é un lugar da parroquia de Rebordechán no concello pontevedrés de Crecente na comarca da Paradanta.
Diego Cañamero
Accións sindicais e condenas
En 1986 foi condenado a un mes e un día de prisión por participar na ocupación da leira El Garrotal, en El Coronil.
En 2006 foi denunciado por inxurias por afirmar que a duquesa Cayetana de Alba contrataba traballadores de maneira irregular nas súas leiras.
No verán de 2012 varios membros do SAT participaron na subtración de alimentos nun supermercado de Mercadona en Écija e noutro de Carrefour en Arcos de la Frontera para comedores sociais. Por estes sucesos, fortemente cubertos polos medios de comunicación, Cañamero foi convidado a programas de temática política como El gato al agua, de Intereconomía, ou Salvados, de La Sexta, entre outros.
Foi detido en Málaga o 9 de xullo de 2013 pola ocupación da leira militar de Las Turquillas un ano antes. De acordo co propio Cañamero, a presenza do SAT nesas terras pretendía que «as terras públicas pasen a concurso para que as cooperativas as poidan adquirir agora que están en desuso». Foi condenado a sete meses de cárcere e unha multa de 1 200 euros.
A Girl's Secret
A Girl's Secret (en اسرار البنات) é un filme exipcio de 2001 dirixido por Magdy Ahmed Aly. Foi escollido como candidato de Exipto para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 75ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
A Grela, O Pacio, Friol
A Grela é un lugar da parroquia do Pacio no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
O Miaxal, Rebordechán, Crecente
O Miaxal é un lugar da parroquia de Rebordechán no concello pontevedrés de Crecente na comarca da Paradanta.
As Pedreiras, O Pacio, Friol
As Pedreiras é un lugar da parroquia do Pacio no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
Baheb el cima
Baheb el cima (en بحب السيما) é un filme exipcio de 2004 dirixido por Osama Fawzy, protagonizado por Mahmoud Hemaidah e Laila Elwi. É unha comedia dramática con énfase nos problemas sociais, culturais e relixiosos da sociedade exipcia que introduce a arte como unha salvadora. Foi escollido como candidato de Exipto para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 77ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
Aspergillus oryzae
Aspergillus oryzae, chamado no Xapón mofo kōji (ニホンコウジカビ (日本麹黴)), é un fungo filamentoso (un mofo ou balor) ascomiceto utilizado no leste de Asia para a sacarificación do arroz, pataca doce e cebada para facer bebidas alcohólicas como o sake e o shōchū, e tamén para fermentar feixóns de soia para facer mollo de soia e miso. Porén, na produción de alimentos fermentados de feixóns de soia, como o mollo de soia e o miso, ás veces utilízase Aspergillus sojae en lugar de A. oryzae. Na China e Corea, os fungos utilizados para a fermentación de alimentos desde hai moito tempo na produción de bebidas alcohólicas tradicionais non eran A. oryzae senón fungos que pertencían aos xéneros Rhizopus e Mucor. A. oryzae tamén se usa para a produción de vinagre de arroz. O kōji de cebada (麦麹) ou o de arroz (米麹) fanse fermentando os grans con hifas de A. oryzae.
A análise xenómica fixo crer a algúns eruditos que os xaponeses domesticaran o Aspergillus flavus, que tería mutado e deixado de producir aflatoxinas tóxicas, dando lugar a A. oryzae. Aínda que ambas as especies de fungo comparten o mesmo agrupamento de xenes que codifica a síntese da aflatoxina, este agrupamento de xenes non é funcional en A. oryzae. Eiji Ichishima da Universidade Tohoku chamou ao fungo kōji "fungo nacional" (kokkin) na revista da Sociedade de Destiladores do Xapón, debido á súa importancia non só para facer kōji para a elaboración de sake, senón tamén para facer kōji para preparar miso, mollo de soia, e outros varios alimentos tradicionais xaponeses. A súa proposta foi aprobada na xuntanza anual de 2006 de dita sociedade.
A palabra xaponesa kōji (麹) utilízase con varios significados e nalgúns casos refírese especificamente a A. oryzae e A. sojae, mentres que noutros casos refírese a todos os mofos usados en alimentos fermentados, incluíndo Monascus purpureus e outros mofos, polo que debe terse moito coidado para evitar confusións.
Propiedades desexables para a elaboración e testado do sake
As seguintes propiedades de cepas de A. oryzae son importantes para a sacarificación do arroz para a elaboración de sake: Dous dos grupos claves de encimas segregados por A. oryzae son as pectinases e as peptidases. As pectinases impulsan a hidrólise do amidón ao degradaren a pectina das paredes celulares de materiais vexetais como os feixóns de soia, no caso da produción de miso e mollo de soia, mentres que as peptidases, como a leucina aminopeptidase cortan enlaces peptídicos entre os aminoácidos das proteínas e polipéptidos, liberando ácido glutámico, un aminoácido que contribúe ao sabor umami característico destes produtos de soia fermentados.
A. oryzae segrega varias proteases alcalinas tolerantes ao sal, que son moi estables nas condicións de altas concentracións de sodio necesarias para a produción de miso e mollo de soia. A cepa A. oryzae RIB40, por exemplo, parece ter xenes específicos para a tolerancia ao sal que regulan o transporte de K+.
Variedades usadas para facer shōchū
Utilízanse tres variedades de mofo kōji para facer shōchū, cada unha con distintas características.
Genichirō Kawachi (1883 -1948), que se di que é o pai do moderno shōchū e Tamaki Inui (1873 -1946), un profesor da Universidade de Toquio conseguiron facer o primeiro illamento e cultivo de especies de Aspergillus como A. kawachii, A. awamori e unha variedade ou subtaxon de A. oryzae, o que orixinou un gran progreso na produción de shōchū no Xapón. Desde entón, os Aspergillus desenvolvidos por Kawachi foron utilizados tamén para elaborar soju e makgeolli en Corea.
Xenoma
Aínda que incialmente se mantivo en segredo, o xenoma de A. oryzae foi publicado por un consorcio de compañias biotecnolóxicas xaponesas a finais de 2005. Os seus oito cromosomas conteñen en total 37 millóns de pars de bases e 12.000 xenes preditos. O xenoma de A. oryzae é así un terzo máis grande que o de dúas especies relacionadas de Aspergillus, o organismo modelo xenético A. nidulans e o potencialmente perigoso A. fumigatus. Moitos dos xenes extra presentes en A. oryzae predise que están implicados no metabolismo secundario. A cepa secuenciada illada en 1950 denomínase RIB40 ou ATCC 42149; a súa morfoloxía, crecemento e produción de encimas son típicos das cepas usadas para a elaboración de sake.
O maior número de xenes de Aspergillus oryzae débese á presenza de xenes responsables da función de proteínas e procesos celulares como hidrolases, transportadores e metabolismo. O amplo conxunto de hidrolases secretoras e transportadores permite que o mofo degrade e segregue varios compostos eficientemente. Normalmente, cando se expón A. oryzae a altas concentracións de alimentos como arroz, feixóns de soia, trigo, etc. durante a fermentación, o seu crecemento pode verse afectado negativamente. Porén, co tempo isto podería permitir que o kōji adquira novos transportadores debido ás condicións ambientais.
Aínda que A. oryzae está estreitamente relacionado con A. flavus e A. parasiticus, que se sabe que segregan toxinas chamadas aflatoxinas que causan graves envelenamentos alimentarios, o mofo kōji non produce estas toxinas. Ademais, non se descubriron substancias carcinóxenas neste mofo. Un estudo demostrou que mesmo poñendo A. oryzae baixo condicións favorables para expresar e segregar aflatoxina, os xenes para a produción de aflatoxina en A. oryzae non se expresan.
Uso en biotecnoloxía
O trans-resveratrol pode obterse eficientemente a partir do seu glicósido piceido polo proceso de fermentación con A. oryzae.
A. oryzae é difícil de estudar debido ás dificultades na manipulación xenética convencional. Isto é porque A. oryzae ten paredes celulares que son difíciles de degradar, o que complica a inserción/"edición" de xenes. Porén, recentemente empezou a utilizarse a técnica CRISPR/Cas9 en A. oryzae. Isto incrementa as taxas de mutación no xenoma, o cal non era posible no pasado, xa que o mofo se reproducía asexualmente.
Metabolitos secundarios
A. oryzae é unha boa elección para a produción de metabolitos secundarios debido a que forma relativamente poucos metabolitos secundarios. Os tipos transformados do organismo poden producir os seguintes compostos: alternapirona, 3-metilorcinaldehido e 1,3,6,8-tetrahidroxinaftaleno, creados pola policétido sintase; citrinina; terrequinona A; tennelina, piripiropeno, afidicolina, terretonina e andrastina A, pola inserción dun plásmido; paxilina e aflatrem, por cotransformación; e aspiridona, orixinalmente de A. nidulans, por clonación Gateway.
Historia do koji en sentido amplo
O 麹 (en chinés qū, en xaponés kōji), que significa mofo utilizado para fermentar alimentos, foi mencionado primeiro na obra Zhouli (Ritos da dinastía Zhou) na China en 300 a.C. O seu desenvolvemento é un fito na tecnoloxía de alimentos chinesa, porque proporciona o marco conceptual dos tres principais alimentos fermentados de soia: mollo de soia, pasta de soia fermentada (jiang/miso) e douchi, sen esquecer os viños obtidos de grans (como o sake xaponés e o huangjiu chinés) e o li (o predecesor chinés do amazake xaponés).
Wikipedia en saami de Inari
A Wikipedia en saami de Inari (en Anarâškielâlâš Wikipedia) é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en lingua saami de Inari. Foi creada o 19 de outubro de 2020.
Esta versión da enciclopedia contén artigos e  usuarios, dos cales  son activos.
Tras do Agro, O Pacio, Friol
Tras do Agro é un lugar da parroquia do Pacio no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
Victoria Otero
Traxectoria
Licenciada en Matemáticas pola Universidade de Santiago de Compostela (USC), Otero completou a súa formación investigando en centros de Estados Unidos e de Francia. En 1992, finalizou o seu doutoramento sobre sistemas dinámicos discretos na USC baixo a supervisión de Charles Tresser (Universidade de Niza Sophia Antipolis e Centro de Investigación IBM en Nova York) e do catedrático Fernando Costal Pereira.
Traballa na USC como profesora do Departamento de Estatística, Análise Matemática e Optimización, e é membro do Consello Científico do Instituto de Matemáticas da USC. Ademais, foi Vicerreitora de Titulacións desde desde 2018 até marzo de 2020. Participou en máis de vinte proxectos de I+D financiados en convocatorias públicas e é autora de máis de 40 artigos científicos en revistas incluídas na publicación especializada Journal Citation Reports (JCR). Colabora con investigadores da USC e con especialistas internacionais como Ravi Agarwal (Florida Institute of Technology), Hyman Bass (Universidade de Columbia) ou Paul Glendinning (Cambridge University).
En paralelo á súa carreira académica, Otero preside a Comisión Profesional da Real Sociedade Matemática Española desde 2007, é membro do grupo de investigación "Ecuacións diferenciais non lineares", e foi presidenta da Conferencia de Decanos de Matemáticas entre 2016 e 2017.
Recoñecementos
En 2015, as redaccións do Grupo Correo Galego recoñeceron unanimemente a traxectoria e o traballo de Otero á fronte da Facultade de Matemáticas da USC polo que ingresou no club Galegos do Ano.
Parada, Rebordechán, Crecente
Parada é un lugar da parroquia de Rebordechán no concello pontevedrés de Crecente na comarca da Paradanta.
A Valiña, O Pacio, Friol
A Valiña é un lugar da parroquia do Pacio no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
Vilacarpide, O Pacio, Friol
Vilacarpide é un lugar da parroquia do Pacio no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
Vilar de Salgueiros, O Pacio, Friol
Vilar de Salgueiros é un lugar da parroquia do Pacio no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
A Casanova, Prado, Friol
A Casanova é un lugar da parroquia de Prado no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
O Tarendo, Rebordechán, Crecente
O Tarendo é un lugar da parroquia de Rebordechán no concello pontevedrés de Crecente na comarca da Paradanta.
Wikipedia en komi permiano
A Wikipedia en komi permiano (en Перем коми Википедия) é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en lingua komi permiano. Foi creada en outubro de 2010.
Esta versión da enciclopedia contén artigos e  usuarios, dos cales  son activos.
A Souteleira, Rebordechán, Crecente
A Souteleira é un lugar da parroquia de Rebordechán no concello pontevedrés de Crecente na comarca da Paradanta.
A Casanova, Serén, Friol
A Casanova é un lugar da parroquia de Serén no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
Wikipedia en moksha
A Wikipedia en moksha (en Мокшень Википедиесь) é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en lingua moksha. Foi creada o 26 de maio de 2008.
Esta versión da enciclopedia contén artigos e  usuarios, dos cales  son activos.
Tixosa, Rebordechán, Crecente
Tixosa é un lugar da parroquia de Rebordechán no concello pontevedrés de Crecente na comarca da Paradanta.
O Surreiro, Rebordechán, Crecente
O Surreiro é un lugar da parroquia de Rebordechán no concello pontevedrés de Crecente na comarca da Paradanta.
Giambattista della Porta
Traxectoria
Publicou pronto a Magia naturalis; escribiu unha Criptologia e un Ars reminiscendi, sobre a memoria, tema moi desenvolvido no século XVI, pero é lembrado pola súa obra De humana physiognomonia. Foi, doutra banda, autor de numerosos descubrimentos experimentais tales como a cámara escura (o concepto de "cámara" en óptica introduciuno por primeira vez o físico e matemático musulmán Alhacén) e a "lanterna máxica" (tamén atribuída ao xesuíta Athanasius Kircher que o seguiu no tempo), así como as primeiras e rudimentarias ideas ou propostas sobre como construír un anteollo astronómico.
Magiae naturalis sive de miraculis rerum naturalium
O traballo trata sobre divulgación científica, cosmoloxía, xeoloxía, óptica, vexetais, medicamentos, velenos, cociña, transformacións químicas de metais, destilación, coloración de vidro, esmaltes e materiais cerámicos, propiedades magnéticas, cosmética, pólvora, criptografía. Cítanse autores antigos, como Aristóteles e Teofrasto, pero tamén coñecementos contemporáneos. Trátase, porén, dunha compilación escolástica, non baseada na súa propia actividade investigadora, senón no estudo de autores antigos e modernos. Nunha das edicións describiu unha cámara escura equipada cunha lente convexa.
As viaxes e a Accademia secretorum naturae
En 1563 publicou un traballo de criptografía, o De Furtivis Literarum Notis, no que describe o primeiro exemplo de substitución poligráfica codificada, sinalando o concepto de substitución polialfabética. Por este traballo considérase o maior criptógrafo do Renacemento.
Neste período, no que xa se consolidaba a súa fama, presentoulle ao rei Filipe II o seu libro de criptografía e tamén viaxou por Francia e Italia. De 1566 é unha publicación sobre Arte del ricordare, posteriormente reeditada en latín, en 1602.
Della Porta fundara a Accademia Secretorum Naturae (Academia dos Segredos); para pertencer a ela era necesario demostrar un novo descubrimento científico, descoñecido para o resto da humanidade, no ámbito das Ciencias Naturais. Porén, non foi precisamente o método científico o que se valorou, senón o carácter "marabilloso" do descubrimento. Coa sospeita da implicación no ocultismo, Della Porta foi cuestionado pola Inquisición en 1579 e a Academia fechada por orde papal, porén, sen levantar obxeccións aos seus estudos de ciencias naturais. Entre 1579 e 1581 foi acollido en Roma e despois en Venecia e Ferrara polo cardeal Luigi d'Este.
En 1583 publicou o tratado Pomarium sobre o cultivo de árbores froiteiras e ao ano seguinte o Olivetum, máis tarde incluído na súa enciclopedia sobre agricultura. En 1586 publicou co editor J. Cacchi di Vico Equense a obra De humano physionomonia, que máis tarde influiría na obra do suízo Johann Kaspar Lavater. En 1599, co editor Tarquinio Longo de Nápoles, publicou unha segunda edición ampliada. A súa obra Phytognomics (1588) enumera as plantas segundo a súa localización xeográfica.
En 1589 a súa casa foi frecuentada por Tommaso Campanella e en 1592 retomou, nunha nova estancia en Venecia a amizade con Paolo Sarpi. Tamén coñeceu a Giordano Bruno antes do seu encarceramento. A partir desa data, por orde do inquisidor veneciano, Della Porta tivo que solicitar permiso para as súas publicacións en Roma. En 1593 coincidiu en Padua con Paolo Sarpi e con Galileo. En 1601 recibiu en Nápoles o nobre francés Nicolas-Claude Fabri de Peiresc. En 1603 coñeceu o mozo Federico Cesi e foi invitado a Praga polo emperador Rodolphe II, ao que dedicou o tratado sobre Taumatoloxía, hoxe perdido.
O Pazo, Rebordechán, Crecente
O Pazo é un lugar da parroquia de Rebordechán no concello pontevedrés de Crecente na comarca da Paradanta.
Solenoide compacto de muóns
alt=O CMS en construción (abril de 2005)|miniatura|O CMS en construción (abril de 2005). O Solenoide compacto de muóns (en inglés, Compact Muon Solenoid, CMS) é un dos dous detectores de partículas de propósito xeral do gran colisor de hadróns (LCH) do CERN.
Dinotopia: The Timestone Pirates
Dinotopia: The Timestone Pirates é un videoxogo de plataformas de 2002 para a consola Game Boy Advance, desenvolvido por RFX Interactive e publicado por TDK Mediactive. Está ambientado no universo Dinotopia de James Gurney.
Sinopse
Clayton rematou o seu adestramento Skybax cando os seus amigos Hyla, unha muller humana, e Krekor, un hadrosauro, lle comunican unha ameaza para Dinotopia. Unha banda de piratas está roubando e escondendo ovos de Tyrannosaurus por toda a illa, intentando sacar as criaturas dos seus lugares de anidación para que poidan buscar algún artefacto. Clayton recibe un Sunstone Prod, un dispositivo similar a un bastón, para usar contra os piratas mentres busca os ovos.
A medida que o xogo avanza, faise evidente que os piratas perseguen o Timestone, un artefacto mítico que se di que ralentiza o tempo en torno a quen o ten. Clayton debe correr para atopar todos os ovos restantes e localizar o Timestone antes que o fagan os piratas.
Cada nivel ten lugar nunha parte diferente de Dinotopia]. Despois de tres seccións de cada nivel, Clayton enfróntase a un desafío adicional, normalmente un xefe co cal loitar, e despois debe devolver os ovos que recuperou á zona de anidación dos tiranosauros antes de pasar ao seguinte nivel.
Modo de xogo
Para os dous primeiros niveis, Clayton usa o seu Sunstone Prod con tres pedras solares diferentes: Laser Sunstone, que dispara un láser aos inimigos, Flash Sunstone, que cega temporalmente aos inimigos e Earthquake Sunstone, que elimina todos os inimigos visibles. Clayton tamén pode balancear o Prod como un garrote a curta distancia.
No terceiro nivel, o xogo cambia a medida que Clayton voa en Canyon City, pilota o Remora baixo a auga e corre con Kreekor nas Cavernas do Diamante. Nos desafíos finais do segundo e quinto niveis, Clayton debe usar o seu Prod contra os seus inimigos mecanizados, pero non pode usar pedras solares.
Veiga de Vila, Rebordechán, Crecente
Veiga de Vila é un lugar da parroquia de Rebordechán no concello pontevedrés de Crecente na comarca da Paradanta.
Solenoide compacto de muóns
Xunto con ATLAS, foi un dos dous experimentos que levou a cabo o descubrimento do Bosón de Higgs.
Dinotopia: The Timestone Pirates
Acollida
O xogo tivo unha recepción mixta, xa que GameRankings deulle unha puntuación de 59,22% mentres que Metacritic deulle unha puntuación de 64 sobre 100.
Al-massir
Al-massir (en المصير) é un filme franco-exipcio de 1997 dirixido por Youssef Chahine. Estreouse fóra de competición no Festival Internacional de Cinema de Cannes de 1997. O filme foi escollido como candidato de Exipto para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 70ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
O filme conta a historia de Averroes, un filósofo do século XII orixinario de Al-Andalus.
Quest for Camelot (videoxogo)
Modo de xogo
Quest for Camelot é un videoxogo de acción e rol en terceira persoa e computación gráfica 2D. Presenta nove mundos e 60 niveis. Os obxectivos do xogo inclúe matar inimigos en cada área, buscar misións e completalas. Partes da historia cóntanse a través de presentacións de diapositivas como cinemáticas. O xogo admite o modo de aforro de batería e funciona coa Game Boy Printer.
Sinopse
Kayley ten que rescatar á súa nai, así como a Excalibur, do malvado cabaleiro Ruber e ao longo do camiño derrotar aos inimigos, xefes e coñecer novos amigos. Como Kayley, o xogador ten que vingar a morte do seu pai e enfrontarse a Ruber, o malvado.
Desenvolvemento
Quest for Camelot foi desenvolvido e publicado por Titus Interactive e Nintendo. A comezos de 1997, Titus asinou un acordo de licenza con Warner Bros. para facer versións do xogo Quest for Camelot para Nintendo 64, PlayStation, Sega Saturn e Game Boy. O xogo estreouse o 16 de decembro de 1998.
Acollido
O xogo tivo unha recepción negativa, xa que GameRankings deulle unha puntuación do 50%. Adam Cleveland de IGN resumiu o xogo como "malo". Describiu a súa mecánica central como "aburrida": camiñar entre puntos e buscar obxectos. Cleveland sinalou a reputación de Titus como de mala calidade, especialmente os xogos con contido licenciado. Criticou a música repetitiva, e dixo que a única parte decente do xogo era o uso da cor. Joe Ottoson de Allgame criticou como se necesitaban xoias coleccionables para salvar o progreso do xogo. Engadiu que o xogo era tedioso e os menús estaban mal deseñados.
A Costa, Prado, Friol
A Costa é un lugar da parroquia de Prado no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
Miragaia
O topónimo Miragaia (do verbo mirar co adxectivo de orixe provenzal gaia, ‘alegre’) pode referirse a:
A Casanova, Rocha, Friol
A Casanova é un lugar da parroquia de Rocha no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
A Casanova, Xiá, Friol
A Casanova é un lugar da parroquia de Xiá no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.