cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Copa Mundial de Clubs da FIFA 2011
Equipos
Os equipos participantes foron os 6 campións continentais da AFC, CAF, Concacaf, Conmebol, UEFA e OFC, e o equipo campión da liga local, o Kashima Reysol:
Cadro do torneo
Os dous equipos considerados favoritos, como son os campións da Liga de Campións da UEFA e da Copa Libertadores, agardaron rival directamente en semifinais. O FC Barcelona xogou fronte ó Kashiwa Reysol, equipo que eliminou o Auckland City no encontro preliminar, e ó CF Monterrey nos cuartos de final. O Santos FC xogou fronte ó Al-Sadd SC, gañador do encontro de cuartos de final fronte ó Espérance ST. Tanto FC Barcelona como Santos FC gañaron os seus encontros de semifinais, de xeito que a final foi a prevista. O cadro do torneo na edición 2011 foi o seguinte:
A final estivo dominada dende o comezo polo FC Barcelona, que xa se adiantou por 3 goles a 0 antes do descanso, con goles de Messi, Xavi e Cesc. Na segunda metade Messi anotou un gol máis, e foi elixido mellor xogador da final. Con esta vitoria, o equipo catalán acadou a súa 2ª Copa Mundial de Clubs (trala acadada en 2009), e polo tanto, o seu 17º título internacional (trala Liga de Campións 2010-11 e a Supercopa de Europa 2011).
Primeira Autonómica de Galicia 2017/18
A tempada 2017–18 da Primeira Autonómica de Galicia iniciouse o 3 de setembro de 2017 e finalizou o 20 de maio de 2018.
Cartas, San Román de Montoxo, Cedeira
Cartas é un lugar da parroquia de San Román de Montoxo no concello de Cedeira na provincia da Coruña. Tiña 7 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 2 homes e 5 mulleres, o que supón unha diminución con relación ao ano 2003 cando tiña 11 habitantes.
Aina mun pitää
"Aina mun pitää" (en galego: Eu sempre teño que) é unha canción do grupo finlandés de punk Pertti Kurikan Nimipäivät. A canción gañou o Uuden Musiikin Kilpailu 2015 e representará a Finlandia no Festival de Eurovisión 2015.
Lanzamento
O 7 de xaneiro de 2015, a canción foi lanzada en Spotify no álbum de Uunden Musiikin Kilpailu 2015, xunto ás outras dezasete cancións. O vídeo oficial foi presentado o 13 de xaneiro no YouTube. Publicouse no iTunes un día despois.
Ammotragus lervia
Ammotragus lervia é unha especie de caprino nativo das montañas rochosas de África do Norte. Conta con seis subespecies descritas e malia que é raro na súa área nativa en África, foi introducido en América do Norte e no sur de Europa.
O Igrexario, Marín (San Xián), Marín
O Igrexario é un lugar da parroquia de San Xián de Marín no concello pontevedrés de Marín, na comarca do Morrazo. Tiña 188 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 94 eran homes e 94 mulleres.
Ardariz, Santa Mariña do Monte, San Sadurniño
Ardariz é un lugar da parroquia de Santa Mariña do Monte no concello coruñés de San Sadurniño, na comarca de Ferrol. Segundo o IGE, en 2011 tiña 18 habitantes (9 homes e 9 mulleres).
S/2004 S 17
S/2004 S 17 é unha pequena lúa de Saturno. Este descubrimento foi anunciado por Scott S. Sheppard, David C. Jewitt, Jan Kleyna, e Brian G. Marsden o 4 de maio do 2005 a partir de observacións feitas entre o 13 de decembro do 2004 e o 5 de marzo do 2005. S/2004 S 17 ten uns 4 kms de diámetro e orbita Saturno a unha distancia mediade 19,099 millóns de kms en 985,453 días, cun movemento retrógrado, cunha inclinación orbital de 167° respecto da eclíptica (162° respecto do ecuador de Saturno) e unha excentricidade de 0,226.
Mar Vermello
O mar Vermello é unha baía do océano Índico entre África e Asia. Ao sur comunícase co océano Índico polo estreito de Bab el-Mandeb e o golfo de Adén. Ao norte atópase a península do Sinaí, o golfo de Aqaba e o canal de Suez, que permite a comunicación co mar Mediterráneo.
Características
Ten pouco máis de 1900 km de longo, un largo máximo de 300 km e unha profundidade máxima de 2500 m na foxa media central, cunha profundidade media de 500 m. A superficie do Mar Vermello é duns 450.000 km².
Hai unha gran cantidade de formacións coralinas pola exuberancia de vida submarina, con gran variedade de peixes e corais. Está poboado por máis de 1.000 especies de invertebrados, de 200 especies de corais e de, polo menos, 300 especies de tiburóns. O Mar Vermello é un destino turístico de sona, sobre todo entre os mergulladores.
As temperaturas da superficie son relativamente constantes, entre 21 e 25 °C. A visibilidade é bastante boa até os 200 m de profundidade, mais pódense levantar ventos fortes rapidamente e as correntes vólvense perigosas.
A creación do Mar Vermello débese á separación de África e a Península Arábiga (Asia). O movemento comezou hai uns trinta millóns de anos e mantense na actualidade, o que explica a existencia de actividade volcánica nas partes máis fondas. O modelo de Tuzo Wilson asegura que o Mar Vermello se converterá nun océano, e parece verse confirmado polo aumento da chamada 'fenda de África'.
Os países lindantes co Mar Vermello son Exipto, Sudán, Eritrea e Djibuti na beira africana e Israel, Xordania, Arabia Saudita e o Iemen na beira asiática. Algunhas cidades costeiras do Mar Vermello son: Assab, Port Sudan, Port Safaga, Hurghada, Suéz, Sharm el-Sheikh, Eilat, Acaba, Dahad, Jedda ou Al-Hudaidah.
S/2006 S 1
S/2006 S 1 é unha pequena lúa de Saturno. Este descubrimento foi anunciado por Scott S. Sheppard, David C. Jewitt, Jan Kleyna, e Brian G. Marsden o 26 de xuño do 2006 a partir de observacións feitas entre o 4 de xaneiro e o 30 de abril do 2006. S/2006 S 1 ten uns 6 kms de diámetro e orbita Saturno a unha distancia media de 18,9302 millóns de kms en 972,407 días, cun movemento retrógrado, cunha inclinación orbital de 154,2° respecto da eclíptica (175,4° respecto do ecuador de Saturno) e unha excentricidade de 0,1303.
Fakir Mohan Senapati
miniatura|Fakir Mohan Senapati Fakir Mohan Senapati, nado en Mallikashpur o 13 de xaneiro de 1843 e finado o 14 de xuño de 1918, foi un escritor indio, considerado o pai da literatura moderna en oriya.
A Igrexa, Barrantes, Ribadumia
A Igrexa é un lugar da parroquia de Barrantes no concello pontevedrés de Ribadumia, na comarca do Salnés, segundo consta no Nomenclátor de Galicia. Non obstante, o IGE non rexistra habitantes neste lugar no censo de 2016, polo que non se poden achegar datos da súa poboación.
Fakir Mohan Senapati
Traxectoria
Foi profesor en Balasore ata que en 1871 o superintentende dos estados tributarios nomeouno dewan de Nilgiri, posto que tamén ostentou despois en Dompara, Daspallah e Palalahara. En 1868 estableceu unha editorial en Balasore que publicou varias revistas e deu ao prelo varios libros de texto en oriya da súa autoría. Foi un incansable activista na preservación da lingua oriya
A Igrexa, Barrantes, Ribadumia
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, o lugar da igrexa.
Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull
Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull é un filme estadounidense dirixido por Steven Spielberg que foi estreado no 2008.
Fakir Mohan Senapati
Novelas
Aínda que traduciu obras clásicas en sánscrito ao oriya e escribiu poesía, Mohan é sobre todo un novelista. As catro novelas de Fakir Mohan, escritas entre 1897 e 1915, reflicten as condicións socioculturais dos séculos XVIII e XIX en Orissa. Mentres Chha maana Atha Guntha, Mamu e Prayaschita exploran as realidades de vida social nas súas múltiples dimensións, Lachhama é unha novela histórica que se desenvolve durante a época anárquica que en Orissa supuxeron as invasións maratas do século XVIIII. Chha maana Atha Guntha explora a explotación dos campesiños polos terratenentes e constitúe a primeira novela relevante en oriya. Tamén foi o autor da primeira autobiografía en oriya, Atma Jeevan Charita.
Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull
Sinopse
A última aventura de Indiana Jones (Harrison Ford) comeza no deserto do suroeste de Estados Unidos en 1957, en plena guerra fría. Indy e o seu amigo Mac (Ray Winstone) acaban de escapar polos pelos das gadoupas duns axentes soviéticos nun remoto aeroporto. O decano da Universidade (Jim Broadbent) confésalle ó seu amigo o profesor Jones que as últimas misións de Indy fracasaron e que está a piques de ser despedido. Nestas circunstancias, Indiana coñece a un xove rebelde chamado Mutt (Shia LaBeouf) que lle propón un trato: se lle axuda a resolver un problema persoal, el, en troques, podería levalo a facer un dos descubrimentos máis espectaculares da historia: a Caveira de Cristal de Akatur, que se atopa nun lugar remoto do Perú. Pero axiña descobren que non están sós; tamén os axentes soviéticos, dirixidos pola fría e fermosa Irina Spalko (Cate Blanchett), queren apoderarse da Caveira, convencidos de que axudará ó seu país a dominar o mundo.
Fakir Mohan Senapati
Relatos
Rebati (1898) está considerado o primeiro relato moderno en oriya, é a historia dunha moza inocente que desexa educarse nunha aldeano contexto dunha sociedade conservadora. Outros relatos seus son “Patent medicine”, “Daka Munshi”, ”Adharma Bitta” ou "Randipua Ananta".
Flaciteo
Traxectoria
Pouco se sabe sobre el, só que se menciona na Vita Sancti Severini de Euxipio. Despois da batalla de Nedao en 454, os ruxios establecéranse na ribeira norte do Danubio. Durante a subsecuente ruptura da orde romana no Nórico, os ruxios explotaran a situación para consolidaren o seu poder. Sobre o 467, Flaciteo estableceu o reino dos ruxios. Estivo en frecuente conflito cos ostrogodos, e malia o seu arianismo, foi un seguro colaborador de Severino de Nórico.
Bogaletch Gebre
Bogaletch "Boge" Gebre, nada na década de 1960 e finada nos Ánxeles o 2 de novembro de 2019, foi unha científica e activista etíope.
En 2010, The Independent caracterizouna como "a muller que empezou a rebelión das mulleres etíopes." Xunto coa súa irmá Fikirte Gebre, Gebre fundou KMG Ethiopia, anteriormente chamado Kembatti Mentti Gezzima-Tope (Mulleres Kembatta que Aguantan Xuntas). A organización benéfica traballos para servir ás mulleres en moitas áreas, incluíndo a prevención da mutilación xenital feminina e os secuestros de nupciais, a práctica do secuestro e violación de mulleres novas para forzalas ó matrimonio. Segundo o Comité Nacional en Prácticas Tradicionais de Etiopía, tales prácticas constituían a base do 69% dos matrimonios do país no ano 2003.
Os informes de The Independent indican que a organización reduciu o índice de secuestros nupciais en Kembatta sobre o 90%, mentres que The Economist sinala que se lle atribúe a redución da mutilación xenital feminina do 100% ó 3%. En 2005, Gebre recibiu o premio Norte-Sur de 2005 e en 2007 o Premio Jonathan Mann para a Saúde Global e os Dereitos Humanos. Polas súas contribucións ao desenvolvemento de África, Boge recibiu o Premio Internacional de Desenvolvemento Rei Balduíno en maio de 2013.
Traxectoria
Ela mesma foi vítima de mutilación xenital feminina á idade de 12 anos, Gebre tivo prohibida a educación formal polo seu pai, pero escapou da súa casa para asistir a unha escola misioneira. Finalmente, estudou microbioloxía en Xerusalén antes de acceder á Universidade de Massachusetts Amherst cunha Bolsa Fulbright. Mentres nos Estados Unidos, creou a súa primeira organización benéfica, Development through Education (en galego, Desenvolvemento a través da Educación), a través da cal os estudantes das escolas secundarias e das universidades de Etiopía recibiron libros técnicos por valor de 26,000$ dólares.
Despois de obter o seu doutoramento en epidemioloxía, Gebre regresou a Etiopía para axudar a protexer os dereitos de mulleres na década de 1990. Despois dun discurso público inicial sobre o tema tabú do SIDA, Gebre decatouse que precisaba obter credibilidade dentro da comunidade antes de poder efectuar un cambio, e polo tanto, púxose a corrixir os problemas que lle foron sinalando, proporcionando as subministracións necesarias para construír unha ponte que permitiría ós nenos da rexión chegar á escola máis próxima e ós comerciantes chegar ó mercado local. Unha vez que a ponte foi construída, ela e a súa irmá formaron KGM Etiopía, abrindo consultas comunitarias aldea por aldea para protexer os dereitos de mulleres.
Cacabelos, Veiga, A Bola
Cacabelos é un lugar da parroquia de Veiga no concello ourensán da Bola na comarca da Terra de Celanova. Tiña 19 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 9 eran homes e 10 mulleres. Iso supón unha diminución da poboación respecto a 2010, cando tiña 20 habitantes (10 homes e 10 mulleres).
Utrera
miniatura|300px|Vista de Utrera no serán Utrera é un municipio español da provincia de Sevilla, na comunidade autónoma de Andalucía.
Pertence á comarca de La Campiña e é cabeza de partido xudicial, ao que tamén pertencen os municipios de El Coronil, Los Molares, Los Palacios y Villafranca e El Palmar de Troya.
É considerada un dos berces históricos do flamenco, tamén o berce do touro bravo, no seu amplísimo termo municipal existen varias ganderías famosas. Tamén destaca a súa cría de cabalos. Segundo o Instituto Nacional de Estadística, tiña en 2018 unha poboación de 52.617 habitantes.
Referendo de autonomía de Cataluña de 1931
O referendo de autonomía de Cataluña, co obxectivo de aprobar o Estatuto de Núria, celebrouse en Cataluña o 2 de agosto de 1931. Participou arredor dun 75% do censo, formado por homes adultos de máis de 25 anos (sufraxio masculino adulto), e o resultado foi afirmativo nun 99%. As mulleres, que non podían votar segundo a lei, reuniron unhas 400.000 sinaturas de adhesión ó Estatuto de Núria.
Posteriormente á redacción do ante proxecto, este foi aprobado sucesivamente pola deputación provisional, pola Generalitat e pola poboación do Principado. A consulta lévase a cabo en dúas fases, o 26 de xullo o texto de Núria foi aprobado por 1.063 concellos cataláns (un 98% do total); e o 2 de agosto de 1931, o pobo catalán pronunciouse a prol do Estatuto cun 75% de participación, e 595.205 votos a prol (un 99% do censo) por só 3.286 en contra.
Lykke Li
Likke Li, nada como Li Lykke Timotej Svensson Zachrisson en Ystad o 18 de marzo de 1986, é unha cantautora sueca. A súa música mestura elementos de pop, indie pop e electrónica, así como diversos instrumentos, como violíns, sintetizadores, pandeiretas, trompetas, saxofóns e violoncellos. Li posúe un rango vocal de soprano. O seu primeiro álbum, Youth Novels, lanzouse no 2008.
Xoán Bascuas
Xoán Carlos Bascuas Jardón, nado en Rüsselsheim (Hessen, Alemaña) en 1971, é un profesor universitario e político galego.
Traxectoria
Licenciado en Ciencias Políticas pola Universidade Complutense de Madrid, na actualidade é profesor da Escola de Traballo Social (EUTS) da Universidade de Santiago de Compostela. Militou no BNG ata o 11 de marzo de 2012 cando a daquela corrente da fronte, Máis Galiza, se escinde e se constitúe en partido elixíndoo como Secretario Xeral. O 14 de setembro dese mesmo ano, foi elixido en Primarias Abertas candidato da cooperativa política Compromiso por Galicia para as eleccións ao Parlamento Galego. O 16 de decembro de 2012, Compromiso celebra o seu congreso fundacional onde a maioría da súa afiliación decide que Xoán Bascuas sexa o seu primeiro Secretario Xeral.
Tamén foi delegado da Consellaría de Vivenda na Coruña durante o goberno do chamado Bipartito (2005-2009).
Herrerías
Herrerías é un concello da comunidade autónoma de Cantabria, situado na comarca de Saja-Nansa. Limita ao norte cos concellos de Val de San Vicente e San Vicente de la Barquera, ao sur con Lamasón e Rionansa, ao leste con Valdáliga e ao oeste con Peñamellera Baxa (xa no Principado de Asturias). En Herrerías abondan as covas e posúe unha de extraordinario valor, a Cova de El Soplao, compartida con Rionansa e Valdáliga.
Localidades
Segundo o INE tiña 700 habitantes no ano 2006, que se distribuían nas seguintes localidades:
Administración
Juan Francisco Linares Buenaga (PRC) é o actual alcalde do concello. As seguintes táboas amosan os resultados das eleccións municipais de 2003 e 2007.
Teoría informal de conxuntos
A teoría informal de conxuntos é unha das diversas teorías que foron desenvolvidas arredor do debate dos fundamentos das matemáticas. Os conxuntos teñen unha importancia fundamental nas matemáticas; de feito, de maneira formal, a mecánica interna das matemáticas (números, relacións, funcións etc.) pode definirse en termos de conxuntos.
Batólito
miniatura|300px|Mapa do [[Batólito cornubiano de Cornualla (Reino Unido). Aprécianse os principais afloramentos de granito. Os trazos descontinuos de 20 mGal de anomalía de Bouguer indican a situación das anomalias de gravidade negativas asociadas a intrusións ígneas na codia continental.]] miniatura|250px|O Half Dome (Media Cúpula) no [[Parque Nacional Yosemite forma parte do Batólito de Nevada.]] Un batólito (do grego, bathos e lithos que significan profundo e pedra, respectivamente) é unha masa extensa de granitoides que se estende por centos de quilómetros e cobre máis de 100 quilómetros cadrados na codia terrestre. Os batólitos están compostos por múltiples plutóns individuais os cales poden solaparse ou intersecarse. Os grandes volumes dos batólitos débense a unha cuantiosa e repetida produción de magma durante períodos de oroxénese.
Teoría informal de conxuntos
Sobre a orixe do vocábulo teoría informal de conxuntos, en inglés naive set theory, indica Jeff Miller que se empregou ocasionalmente na década de 1940 e converteuse nun termo establecido da década seguinte. O expresión foi popularizada máis tarde polo libro de Paul Halmos Naive Set Theory (1960).
Introdución
miniatura|Georg Cantor A teoría informal de conxuntos é unha teoría "non formalizada", é dicir, que emprega a linguaxe cotiá para falar de conxuntos, polo que os conectores «e», «ou», «non», «se..., entón», «se e só se», non están suxeitos a definicións rigorosas.
Con todo, esta teoría primixenia permitía definir un conxunto a partir de calquera propiedade sen ningunha restrición, o que levou a antinomias, ou paradoxos lóxicos, como o paradoxo de Russell, ou semánticas, como o paradoxo de Berry. Como solución a este conflito elaborouse a teoría axiomática de conxuntos, cuxo propósito era determinar con precisión que definicións de conxuntos podían ser empregadas. Actualmente, coñécese a teoría axiomática de conxuntos simplemente como teoría de conxuntos.
Conxuntos, pertenza e igualdade
Na teoría informal de conxuntos, un conxunto é descrito como unha colección de obxectos ben definida. Devanditos obxectos son chamados elementos ou membros do conxunto e poden ser de calquera natureza: números, persoas, outros conxuntos, etc. Por exemplo, o 4 é un elemento do conxunto de todos os números enteiros. Obviamente, o conxunto de todos os números é infinitamente grande; con todo, non é necesario que un conxunto sexa precisamente finito para que poida ser definido con precisión.
Se x é elemento de A, entón dise que x pertence a A, ou que x está en A. Neste caso, esta proposición escríbese ou represéntase formalmente así: x∈A. Mentres que usar o símbolo ∉ desta maneira: x∉A, quere dicir que x non pertence a A.
Dous conxuntos A e B son iguais cando teñen exactamente os mesmos elementos ou, noutras palabras, sono só se cada un dos elementos de A é á vez elemento de B e se cada elemento de B tamén pertence ou está incluído en A. Por exemplo, o conxunto de elementos 2, 3 e 5 é igual ao conxunto de todos os números primos menores de 6. Se os conxuntos A e B son iguais, represéntase comunmente como A=B.
Os elementos dun conxunto determinan este na súa totalidade e isto tamén é válido para un conxunto baleiro, que é aquel que non ten ningún elemento, o cal se representa a miúdo "Ø" e outras veces "{ }". Partindo do feito de que mesmo un conxunto baleiro está completamente determinado polos seus elementos, conclúese que só pode haber un conxunto baleiro.
Festival de Eurovisión 2020
O LXV Festival de Eurovisión ía ser a 65ª edición do festival, e celebraríase nos Países Baixos en maio de 2020, despois de que Duncan Laurence gañase a edición de 2019 coa súa canción «Arcade». Esta será a quinta vez que Países Baixos organizará o certame, tras a edición de 1980. Tamén sería o primeiro evento oficial de Eurovisión que celebrado en chan neerlandés desde o Festival de Eurovisión Júnior 2012.
Estaba previsto que o as semifinais do festival tiveran lugar nos días 12 e 14 de maio e a gran final o día 16 de maio de 2020. Estaba prevista a participación de corenta e un países no certame. Bulgaria e Ucraína ían regresar tras a súa ausencia na edición de 2019, mentres que Hungría e Montenegro confirmaran a súa retirada.
Porén, o 18 de marzo de 2020, a Unión Europea de Radiodifusión anuciou que o evento quedaba cancelado por mor da pandemia do coronavirus en Europa. Isto supuxo a primeira ocasión que o festival se cancelaba nos 64 anos de historia. Tras a cancelación, a UER, comezou as conversas para organizar o Festival de Eurovisión 2021.
Fase de propostas e selección da cidade anfitrioa
Segundo o primeiro ministro dos Países Baixos Mark Rutte, tras unhas horas da vitoria de Duncan, numerosos alcaldes comezaran a presentar propostas en nome dos concellos que estes gobernan a través de mensaxes de texto. O trío das emisoras organizadoras (NPO, NOS e AVROTROS) deron comezo formalmente ao proceso de selección o 29 de maio, avisando a todas aquelas cidades interesadas de que todas as súas propostas xa debían estar presentadas para mediados de xullo. Tras isto, as cidades en cuestión deberían ter dispoñibles os lugares onde se celebraría o certame para as posibles visitas das delegacións das emisoras. NPO agarda dar anunciar a cidade anfitrioa a finais do verán.
As seguintes cidades expresaron o seu interese en seren seleccionadas:
En principio, Zwolle tamén considerou proporse para celebrar o festival. Con todo, a cidade finalmente posicionouse en contra da entrada ao proceso seletivo, dado que o lugar proposto (o IJsselhallen) considerouse "inadecuado".
A primeira conferencia de prensa agárdase que se leve a cabo en xuño de 2019. Con todo, Amsterdam e Rotterdam considéranse as cidades favoritas para acoller o evento.
Listaxe provisional de países participantes
Os seguintes países expresaron o seu interese provisional na participación no festival ou mesmo confirmaron que o seu proceso anual de selección nacional tería lugar:
Outros países
A elixibilidade para a posible participación no Festival da Canción de Eurovisión require unha emisora nacional que sexa membro activo da EBU que poderá transmitir o concurso a través da rede de Eurovisión. A EBU emitirá unha invitación de participación no concurso a todos os membros activos. A diferenza dos anos anteriores, Australia non necesitará unha invitación para o concurso deste ano 2020, xa que se lle concedera permiso para participar até 2023.
Os seguintes países participaron no certame de 2019 mais non anunciaron aínda se farán o mesmo nesta edición:
Cowboy Bebop
Cowboy Bebop (カウボーイビバップ) é unha serie de anime dirixida e creada por Shinichirō Watanabe, tamén creador de Samurai Champloo. Está baseado no manga de Hajime Yatate Cowboy Bebop: Shooting Star e Cowboy Bebop: A New Story.
Personaxes
A serie conta cunha tripulación con diferentes personaxes principais. Inicialmente non eran máis que dous, Spike Spiegel e Jet Black, que traballan como cazadores de recompensas. Ó longo da historia, a tripulación do Bebop medra coa chegada de Faye Valentine, Ed e Ein, a mascota do grupo.
Portugalete, Biscaia
300px|miniatura|A [[Ponte de Biscaia, que une Portugalete con Getxo]]
Portugalete é un municipio vasco da provincia de Biscaia. Pertencente á comarca do Gran Bilbao e á subcomarca da Marxe Esquerda: Segundo o INE en 2011 tiña 47.742 habitantes.
O municipio esténdese por un outeiro situado entre a Ría de Bilbao e o río Ballonti, situándose o núcleo de poboación na ladeira que descende ata a primeira. A extensión total é tan só de 3,21 km² polo que a súa densidade poboación (de máis de 15.000 hab./km²) é a maior densidade de todo o País Vasco. Os habitantes de Portugalete son portugalujo/a, aínda que popularmente é utilizado tamén o termo jarrillero/a. Isto é debido a que no século XIX e nos primeiros anos do século XX, Portugalete contaba con numerosas tabernas onde se degustaba o chacolí, e existía o costume de bebelo nunhas xerras pequenas, de aí o de jarrilleros/as.
National Football League
A National Football League (en galego: Liga Nacional de Fútbol Americano), mellor coñecida polas súas siglas en inglés, (NFL), é a maior liga de fútbol americano profesional dos Estados Unidos e está considerada como a máis grande e prestixiosa propiedade deportiva nese país. A NFL toma a figura xurídica de Asociación Deportiva, controlada polos seus propios membros. Foi creada por once equipos en 1920 como a American Professional Football Association (a liga mudou o nome polo de American Professional Football League en 1921, e mudouno novamente en 32 franquías establecidas en diversas cidades e rexións estadounidenses. Divídese en dúas Conferencias: a Nacional (NFC) e a Americana (AFC). Á súa vez cada Conferencia intégrase por catro Divisións (Norte, Sur, Leste e Oeste) e cada unha delas por catro diferentes equipos.
A tempada regular consiste nun calendario de dezasete semanas durante as cales cada equipo ten unha de descanso (denominada bye week), consistindo en seis partidos contra rivais da mesma División, así como varios encontros interdivisionais e interconferenciais. A tempada comeza a noite do xoves da primeira semana completa de setembro (o xoves posterior ao "Labor Day") e prosegue a comezos de xaneiro. Ao finalizar a tempada regular, seis equipos de cada Conferencia disputan os playoffs, un sistema de eliminación directa a un partido entre os doce equipos que culmina no partido polo campionato, coñecido como Super Bowl. Este encontro xógase nunha cidade predeterminada, normalmente nalgunha con equipo na NFL. A semana seguinte dispútase o Pro Bowl, en Honolulu, Hawai, na que se enfrontan ambas as Conferencias, integradas polos seus mellores xogadores dese ano.
A pesar de considerarse o béisbol como o Pasatempo Nacional dos Estados Unidos, o fútbol americano é o deporte máis popular no devandito país. A NFL ostenta a maior asistencia de público por partido de todas as ligas profesionais do mundo, atraendo a 67.000 espectadores en cada partido nas tempadas 2006 e 2007. Grazas á súa tradición, ao principio de colaboración entre os seus membros e á administración con éxito das súas propiedades, a NFL consolidouse como a franquía deportiva por excelencia nos Estados Unidos, cuxo mercado inclúe igualmente entidades como a Major League Baseball (MLB), a National Basketball Association (NBA) e a National Hockey League (NHL), amplamente recoñecidas.
A American Football League
O crecemento da NFL a principios de 1958, foi tan rápido e contundente que logrou superar ao béisbol como o deporte favorito dos afeccionados dos estadounidenses. Isto espertou igualmente o interese de empresarios e o seu apetito por adquirir algunha franquía existente ou crear algunha nova. Tal foi o caso do empresario texano Lamar Hunt, quen presentou unha oferta de compra, finalmente rexeitada. Isto orixinou que Hunt e algúns outros homes de negocios decidisen formar con dez equipos unha asociación nova á que chamaron American Football League (AFL), que se convertería nunha seria rival da NFL.
O AFL introduciu novos cambios a este deporte, contribuíndo aínda máis a unha competente rivalidade coa NFL. Tratábase da instalación dun reloxo oficial visible para os afeccionados durante o xogo, os nomes dos xogadores nos xerseis e un sistema ofensivo máis agresivo facilitado pola nova regra de substitucións libres durante o encontro, o que levou finalmente á especialización das posicións. Outra circunstancia que a diferenciaba da NFL era a súa actitude en relación ao colectivo da raza negra: o AFL incluíu a xogadores negros e recrutaba activamente a xogadores en universidades historicamente descartadas e marxinadas pola NFL. Posteriormente, os equipos da NFL incluíron a xogadores negros en posicións tacitamente prohibidas para eles nesa liga, como a de quarterback e middle linebacker. En xaneiro de 1965 houbo un boicot do partido das estrelas da AFL en Nova Orleáns con ocasión da discriminación dos xogadores negros por parte dalgúns hoteis e negocios da cidade. Foi un acto de activismo polas liberdades e dereitos sociais que foi homenaxeado polo Pro Football Hall of Fame. A nova liga tamén se asegurou financieiramente ao decidir compartir, cos demais equipos, as ganancias recibidas polos dereitos televisivos e de despacho de billetes nos seus encontros.
O AFL forzou a expansión da NFL: os Dallas Cowboys foron creados para competir cos Dallas Texans da AFL creados ao mesmo tempo. En 1963, os Dallas Texans cambiaron a súa sede pola de Kansas City e trocaron o seu nome polo de Kansas City Chiefs; os Minnesota Vikings foron unha doazón feita en favor de Max Winter por abandonar a AFL e os Atlanta Falcons foron xunta Rankin Smith para disuadilo de adquirir os Miami Dolphins.
A fusión NFL-AFL
A mediados dos anos 60 a tensión chegou ao seu límite. A competición que enfrontaba a ambas as ligas para a adquisición de xogadores, incluíndo Drafts colexiais diferentes, levou a incrementos salariais considerables. En 1965, nunha das loitas máis disputadas, con saldo a favor do AFL, o quarterback da Universidade de Alabama Joe Namath asinou cos New York Jets preferíndoos antes que aos St. Louis Cardinals da NFL por unha marca salarial de $427.000. En 1966, o xerente da AFL Al Davis púxose como obxectivo realizar unha campaña para quitar xogadores á NFL, sobre todo quarterbacks, mais, ás súas costas, varios propietarios de distintos equipos empezaron a tomar contacto para pór fin a esa fría rivalidade entre as dúas grandes ligas.
Nun acordo formalizado polo fundador da AFL Lamar Hunt e o xerente dos Dallas Cowboys Tex Schramm, as dúas ligas anunciaron oficialmente a súa fusión o 8 de xuño de 1966. As ligas terían un Draft común e organizarían un partido de final de tempada que decidise o campión de entre ambas as ligas (posteriormente chamaríase Super Bowl), que co pasar dos anos se convertería no máis alto símbolo do fútbol americano e a celebración que máis espectadores convoca cada ano a nivel mundial. Aínda houbo unha cidade máis que recibiría unha franquía grazas á AFL, Nova Orleáns, que foi obsequiada cun novo equipo na NFL pola aprobación da Public Law 89-800 impulsada por Congresistas federais de Luisiana, que permitía a fusión e que desautorizaba toda excepción relacionada con restricións anti-monopolistas. En 1970, as ligas fusionáronse totalmente nunha nova adoptando o nome actual de National Football League, dividíndose en dúas Conferencias cun número igual de equipos cada unha. Houbo tamén un acordo financeiro polo que os equipos da AFL pagarían un total en conxunto de $18 millóns durante 20 anos. Tamén houbo unha obxección por parte de moitos afeccionados da AFL a respecto da perda, con motivo da fusión, da identidade da súa liga, o seu logo e o seu nome.
A NFL actualmente
miniatura|300px|Partido da NFL de 2005 entre os [[Tennessee Titans e os Houston Texans no Reliant Stadium, casa dos Texans.]] A NFL continuou crecendo, expandíndose varias veces até a súa actual estrutura de 32 franquías, mentres que a Super Bowl se converteu en algo máis que un simple campionato de fútbol americano. Tratándose dun dos eventos máis televisados anualmente nos Estados Unidos, converteuse nunha das principais fontes de ingresos publicitarios para as cadeas de televisión que a retransmiten e serve de catapulta aos publicistas para iniciar grandiosas campañas de publicidade de novos produtos. A NFL creceu até tal punto de ser a máis popular en canto a espectadores de todas as ligas estadounidenses.
Unha das razóns que diferenciou á NFL respecto doutras grandes ligas norteamericanas é a aparente paridade entre os seus 32 equipos. A pesar de ser testemuña de equipos dominantes de cando en vez, a liga foi citada como unha das poucas en que calquera equipo ten posibilidades reais de gañar o campionato cada ano. O acordo laboral acordado entre a liga e a Unión de Xogadores (NFLPA), que instaura un sistema de tope salarial, así como a repartición de dividendos entre tódolos equipos, impediu aos clubs máis ricos de asinar aos mellores xogadores, conseguindo así que equipos de pequenas cidades como os Green Bay Packers ou New Orleans Saints teñan a oportunidade de competir pola Super Bowl. Un dos artífices dese acordo foi o antigo xerente da NFL Paul Tagliabue, quen presidiu a liga entre 1989-2006. Cos novos acordos realizados en 1993, renovados en 1998 e 2006, a liga conseguiu manter os niveis salariais máis baixos de todas as grandes ligas estadounidenses e contribuíu a que a NFL sexa a única delas que non sufriu unha folga de xogadores paralizadora de actividades dende 1993.
Dende a chegada de Roger Goodell á presidencia da NFL na tempada 2006, estableceuse como unha prioridade regular a conduta dos xogadores. Varios xogadores de gran talento experimentaron problemas legais, dende Adam "Pacman" Jones a Michael Vick. Nestes casos en particular e noutros en xeral, o presidente Goodell castigou severamente as condutas con sancións duradeiras a quen infrinxan gravemente a política de conduta da NFL. Actualmente a liga ten oficinas en dúas cidades. A oficina principal atópase en Nova York e debido á popularidade da NFL nos estados do Sur e o Sueste, hai unha segunda oficina en Nashville.
NFL Draft
Durante o mes de abril, os distintos equipos da NFL buscan engadir aos seus persoais xogadores universitarios a través do "draft da NFL", oficialmente chamado NFL Annual Player Selection Meeting, e que vén celebrando cada ano na cidade de Nova York desde 1965.
O sistema de elección é o seguinte: o equipo con peor balance de vitorias/derrotas da última tempada disputada é quen elixe primeiro, sendo o segundo en elixir o que segundo peor balance presente e así sucesivamente. Con independencia do resultado final da tempada regular, as dúas últimas eleccións resérvanse para os dous equipos que disputaron a Super Bowl, sendo o seu gañador o último en escoller. O Draft consiste en sete roldas. As dúas primeiras lévanse a cabo nun sábado, mentres que as cinco restantes organízanse o domingo. Os equipos teñen un tempo limitado para escoller os xogadores. Se non escollen no tempo predeterminado, pasan a súa quenda aos equipos seguintes. Isto ocorreulle por exemplo aos Minnesota Vikings en 2003.
Os equipos teñen a posibilidade de intercambiar as súas eleccións con outros equipos xa sexa por outras eleccións ou por xogadores, diñeiro ou unha combinación de todas as anteriores. Así como os traspasos de xogadores por xogadores son infrecuentes durante o resto do ano (en comparación con outras ligas deportivas), os intercambios son máis frecuentes a fin de semana do Draft. En 1989, os Dallas Cowboys traspasaron ao running back Herschel Walker aos Minnesota Vikings por cinco xogadores e seis eleccións de Draft para un período de 3 anos. Os Cowboys usarían tales eleccións para intercambialas de novo por novos xogadores e máis eleccións. Consecuencia directa dese traspaso, draftearon a moitas das estrelas que máis tarde axudarían a Dallas a conseguir tres Super Bowls na década dos 90, entre os que se atopaban Emmitt Smith, Russell Maryland e Darren Woodson.
A primeira elección do Draft acostuma centrarse no mellor xogador universitario do momento. Porén, en moitas ocasións os equipos draftean máis en función das necesidades do seu persoal que baseándose no potencial do xogador. Con todo, considérase unha grande honra saír elixido na primeira rolda, e unha honra aínda máis grande, resultar ser o número un do Draft. A última elección, na sétima rolda, é coñecida como Mr. Irrelevant (Sr. Irrelevante) e ten como conmemoración unha cea en Newport Beach (California).
Os xogadores drafteados só poden negociar contrato co equipo que os escolleu (ou con aquela franquía ao que foron transferidos por quen o seleccionou). Porén, aquel ten un prazo dun ano para incorporar ao xogador no seu cadro de persoal. Se non o fan en tal prazo, o xogador pode entrar de novo no Draft para poder ser escollido por outro equipo. Un caso famoso neste sentido foi o de Bo Jackson.
Playoffs polo título
A postemporada (coñecida tamén como Playoffs) consta de catro xornadas adicionais ao peche da tempada regular, onde xogan o seis mellores equipos de cada unha das Conferencias (doce en total). Esta é a súa estrutura (tomando como exemplo tan só unha das Conferencias, podendo extrapolarse á outra):
Os xogos efectuaranse da seguinte maneira:
Super Bowl
A postemporada culmina no máximo evento da NFL, o xogo de Super Bowl, que precisa de planeación, programación e implementación exhaustivas, sendo necesario recibir as posturas dos equipos e as cidades que aspiran a figurar como sedes con varios anos de anticipación.
Na seguinte lista enuméranse as franquías con máis títulos nas ligas de fútbol americano profesional dos Estados Unidos recoñecidas polo Pro Football Hall of Fame.
Pro Bowl
A tempada finaliza oficialmente coa Pro Bowl que se efectúa unha semana despois da Super Bowl. Desde 1980, veuse disputando en Honolulu, Hawai. Porén, especulouse coa posibilidade de que a partir de 2009, o Pro Bowl se xogue unha semana antes da Super Bowl na sede onde se vaia desenvolver esta. No 2010 celébrase o Pro Bowl na mesma sede que a Super Bowl, é dicir, en Miami. E ademais unha semana antes que a Super Bowl. Neste partido congréganse aqueles xogadores que en opinión dos afeccionados, técnicos e xogadores destacaron como os mellores da liga e merecen a oportunidade de representar ás súas correspondentes Conferencias, para pechar con broche de ouro a tempada en quenda da NFL.
Equipos
Hai 32 equipos na NFL. Permítese un máximo de 53 xogadores por franquía no seu cadro de persoal, pero só adoitan utilizar a 45 para cada partido durante a tempada regular. Ao contrario da Major League Baseball (MLB), da Major League Soccer (MLS) e da National Basketball Association (NBA), a NFL non ten ningún equipo con sede no Canadá, principalmente polo feito de que nese país existe a Canadian Football League (CFL), liga de fútbol canadense que se asemella ao fútbol americano en varios aspectos. Porén, os Buffalo Bills disputan un partido por ano (fóra da tempada da CFL) en Toronto, Ontario. A maioría dos equipos atópanse situados no Leste dos Estados Unidos: 16 equipos xogan baixo o mesmo fuso horario (Eastern Time Zone), por tan só 10 que o fan no horario central (Central Standard Time Zone). Os seis equipos nos fusos horarios das montañas e do Pacífico encaran un calendario especial cada tempada e non poden xogar na casa antes do mediodía no seu horario local, o que lles achega unha vantaxe canto á súa exposición ou visibilidade nacional.
A maioría das grandes áreas metropolitanas dos Estados Unidos teñen un equipo na NFL. Os Ánxeles, a segunda área metropolitana en canto a extensión do país non gozou de tal privilexio desde 1994 até 2016, aínda que desde 2017 conta con dúas franquías: os Rams e os Chargers agora cos Rams e os Chargers. En 2005, algúns partidos dos Saints tiveron que disputarse en San Antonio, Texas con motivo do Furacán Katrina. Doutra banda, especúlase coa posibilidade de crear unha franquía da NFL en Toronto, a maior cidade do Canadá.
Dende a tempada 2002 os equipos están organizados do seguinte xeito:
Sistema de números nos uniformes
Na NFL, os xogadores usan os números nas súas camisetas segundo a posición na que xogan. O sistema actual instituíuse na liga o 5 de abril de 1973, coma un medio para que os seareiros e árbitros poidan identificar máis facilmente os xogadores no campo pola súa posición. Dende esa data, os xogadores usan os números asignados dentro dos rangos seguintes, con base na súa posición primaria:
Os números 0 (cero) e 00 (dobre cero) non son utilizados polos xogadores da NFL desde 1973.
Juan Padrón
Juan Padrón, nado en Matanzas o 29 de xaneiro de 1947 e finado na Habana o 24 de marzo de 2020, foi un caricaturista, realizador de debuxos animados, ilustrador, historietista e guionista cubano.
Traxectoria
Acadou a licenciatura de Historia da Arte na Universidade da Habana. Os seus primeiros traballos aparecen por primeira vez no suplemento estudantil Mella. Traballou como cámara de mesa na sección filmica das FAR (Fuerzas Armadas Revolucionarias). En 1970 publicou na revista Pioneiro o seu popular personaxe Elpidio Valdés.
Comezou a traballar no ICAIC (Instituto Cubano de Arte e Industrias Cinematográficas) en 1974 como director de debuxos animados. Creador ademais das series de animados Filminuto e Quinoscopio, este último en colaboración co humorista arxentino Quino, creador de Mafalda. Realiza a súa primeira longametraxe en 1979, Elpidio Valdés), e o segundo, Vampiros en La Habana, en 1985. Foi tamén membro da directiva da UNEAC.
S/2006 S 3
S/2006 S 3 é unha pequena lúa de Saturno. O seu descubrimento foi anunciado por Scott S. Sheppard, David C. Jewitt, Jan Kleyna, e Brian G. Marsden o 26 de xuño do 2006 a partir de observacións feitas entre xaneiro e abril do 2006.
S/2006 S 3 ten uns 6 km de diámetro e orbita Saturno a unha distancia media de 21,0763 millóns de km en 1142,366 días, cun movemento retrogrado, cunha inclinación orbital de 150,8° respecto da eclíptica (128,8° respecto do ecuador de Saturno) e unha excentricidade de 0,4710.
Siero
Siero é un concello do Principado de Asturias. Limita ao norte con Xixón, ao leste con Villaviciosa, Sariegu, Nava, e Bimenes, ao sur cos concellos de Langreu e Samartín del Rei Aurelio, e polo oeste con Oviedo e Llanera. A súa extensión total é de 209,32 km2, e a súa poboación actual é de 50.233 habitantes, sendo A Pola, Lugones, Urbanización a Fresneda e O Berrón os seus núcleos de poboación. Inclúe no seu territorio o concello de Noreña.
Dado o seu carácter centralizado conta cunha importante e extensa rede comunicativa, tanto por vía ferroviaria como por estrada. Así son de destacar as autoestradas A-66, que une Oviedo, Xixón e Avilés, e a A-8, a nacional N-634, ou a famosa estrada carboeira, estando en fase de terminación a autovía mineira, que enlaza as concas con Xixón e que tamén atravesará o municipio sierense. Da súa rede ferroviaria hai que dicir que Siero conta no seu territorio coas dúas liñas que operan no norte do país, é dicir a FEVE e a RENFE.
Desde o punto de vista xeolóxico a maior parte do chan de Siero é cretáceo con arenitas, pudingas e margas, aínda que tamén hai terreo aluvial nas proximidades dos ríos Nora e Noreña e terreo carbonífero na zona suroriental.
Ríos
Os seus accidentes fluviais máis importantes son o río Nora e o río Noreña. O Nora procede da fonte de Valvidares no concello de Sariego, atravesa o concello pola zona central en dirección leste-Oeste, saíndo do concello en busca do Nalón. O Noreña nace nos contrafortes das lomas da Collada, atravesa o concello e flúen as súas augas ao Nora en Lugones.
Clima
En canto ao clima do concello de Siero, é dos máis amornados de Asturias e atópase englobado dentro do clima tépedo-oceánico, con todo presenta uns trazos diferenciadores que lle conceden certo carácter de continentalidad, a consecuencia da distancia ao mar e da existencia de barreiras orográficas.
Os Candales, San Román de Montoxo, Cedeira
Os Candales é un lugar da parroquia de San Román de Montoxo no concello de Cedeira na provincia da Coruña. Tiña 27 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 15 homes e 12 mulleres, o que supón unha diminución con relación ao ano 2003 cando tiña 28 habitantes.
O Matodoso, Triabá, Castro de Rei
O Matodoso é un lugar da parroquia de Triabá, no concello lucense de Castro de Rei. Segundo o IGE, no ano 2019 tiña 192 habitantes (101 homes e 91 mulleres), 22 menos ca en 2014. O poboado creouse cara a 1960, no marco do plan do Instituto Nacional de Colonización.
Ramón Vázquez Díaz
Ramón Vázquez Díaz, nado en Lugo en 1973, é un mestre e político galego.
Traxectoria
Mestre e orientador de Primaria. Militante de Esquerda Unida, foi candidato a concelleiro en Lugo e encabezou a lista de Esquerda Unida ao Congreso por Lugo nas eleccións xerais de 2011. En 2012 foi candidato de Alternativa Galega de Esquerda ás eleccións ao Parlamento de Galicia pola provincia de Lugo e foi elixido deputado.
Claude Nicolas Ledoux
dereita|250px|miniatura|Retrato de Ledoux con seu fillo. 1782 - Museo Carnavalet. miniatura|dereita|300px|[[Barreira La Villette, 1785-89, París]]
Traxectoria
Usou os seus coñecementos arquitectónico non só para a arquitectura corrente senón para planificación urbana. Como consecuencia do seu plano visionario da Cidade Ideal de Chaux, tornouse famoso como un utópico. As súas maiores obras foron apoiadas pola monarquía francesa, sendo visto como un símbolo do Antigo Réxime antes que como un utópico. A Revolución francesa estorbou a súa carreira. Boa parte da súa obra foi destruída durante o século XIX.
Proxectos
250px|miniatura|Proxecto da casa da xardineiro na cidade de Chaux, ca. 1790, Biblioteca Nacional, París.
Algúns do seus proxectos "visionarios":
Alfonso Molina
Alfonso Molina Brandao, nado na Coruña o 15 de maio de 1907 e finado en Río de Xaneiro o 25 de novembro de 1958, foi alcalde da Coruña entre 1947 e 1958.
Traxectoria
miniatura|Placa da Avenida Alfonso Molina. Nado nunha das máis coñecidas familias coruñesas, o seu avó Alejandro Brandao fora alcalde e o seu pai (Raimundo Molina) un dos promotores do porto a comezos do século XX.
Enxeñeiro de camiños, canais e portos pola Universidade de Madrid especializouse en Urbanismo. En 1934 obtivo praza de enxeñeiro director de vías e obras da Deputación da Coruña. Iniciada a Guerra Civil foi nomeado presidente da Cámara da Propiedade da Coruña e no 1938 nomeado concelleiro ata 1944. En 1947 foi nomeado alcalde, posto que ocupou ata a súa morte con 51 anos.
No seu mandato como rexedor da Coruña proxectou unha avenida interior, que partise desde a ponte da Pasaxe, subise até Palavea e descendese cara ao río Monelos, e que na Ponte da Pedra se dirixise cara á antiga estación de ferrocarril para ao cabo chegar á praza do Espiño (hoxe praza de Madrid), que se inaugurou co nome de Avenida de Lavedra (deturpación castelanizante do topónimo galego A Vedra, correspondente a un antigo lugar polo que pasa a avenida).