Gran_Premio_de_Alemaña
Nürburgring e o Campionato Mundial
Cos anos, o circuíto de Nürburgring foi modificado varias veces, a instancias dos pilotos. Con todo, a carreira de 1976 pasou á historia. Lauda, o actual campión do mundo, non estaba satisfeito coas medidas de seguridade do xigantesco circuíto e tratou de boicotear a carreira durante un encontro na terceira carreira da tempada en Long Beach nos Estados Unidos. A Fórmula Un na década de 1970 foi o inicio cara a un tipo de carreiras máis seguras e o circuíto de Nürburgring foi considerado como un anacronismo nese momento. O feito de que se atopara nunha cadea montañosa era realmente unha das dúas razóns principais polas que o circuíto de Nürburgring era, pola súa propia natureza, case imposible de facelo seguro. A outra razón era que non dispoñía de suficientes comisarios e apoio médico para garantir a seguridade do circuíto. Había varias zonas que eran case inaccesibles e levaba demasiado tempo acceder aos comisarios. Houbo unha serie de lugares nos que as zonas de seguridade non se podían construír por falta de espazo plano, era demasiado estreito, demasiado duro, e así sucesivamente. Con todo, os organizadores de Nürburgring firmaron un contrato de tres anos coa Fórmula Un a partir da carreira de 1974, que incluía facer a pista máis segura. Lauda estaba en minoría cos outros pilotos porque a maioría deles consideraba que deberían completar o contrato a fin de evitar as dificultades legais, a carreira de 1976 era a última carreira do devandito contrato. Aínda que o contrato incluía facer o circuíto máis seguro durante eses anos (e os organizadores fixeron iso) xa se decidira que a carreira de 1976 sería a última carreira no Nordschleife. Ademais das cuestións de seguridade, o aumento da comercialización da Fórmula Un era tamén un factor. A extraordinaria lonxitude de Nordschleife facía moi difícil e demasiado caro para calquera organismo de radiodifusión cubrir con eficacia unha carreira alí. miniatura|[[Niki Lauda, foto durante a practica, chocou durante a carreira de 1976, sufrindo graves queimaduras.]] Cando comezou a carreira de 1976 partes do circuíto estaban molladas e outras partes estaban secas e tiñan o sol brillando, outro problema clásico de Nürburgring. Logo de cambiar os pneumáticos de mollado a seco ao final da primeira volta, Lauda volveu saír, moi por detrás do líder, o alemán occidental Jochen Mass. Mentres empuxaba duro para recuperar o tempo perdido na segunda volta, Lauda estrelouse na veloz curva a esquerda antes da curva Bergwerk no quilómetro 10´8 do trazado, unha das zonas máis inaccesibles do circuíto. Ao paso pola curva a suspensión traseira do Ferrari fallou, o austríaco non puido controlar o coche e estrelouse contra un terraplén de herba e estalou en chamas. Durante o impacto, o casco de Lauda foi arrincado da súa cabeza, e o seu Ferrari en chamas foi golpeado polos coches de Brett Lunger, Arturo Merzario e Harald Ertl. Lunger sacou a Lauda dos restos en chamas en lugar dos mal equipados comisarios de pista, que só puideron chegar á escena despois do impacto. O resistente austríaco estaba de pé falando cos outros pilotos despois do accidente e nun principio non se esperaba que as feridas foran serias. Pero, resultara severamente queimado e inhalara vapores tóxicos, que danaron o seu sistema circulatorio. Máis tarde entrou en coma e case morre, quedando fora de acción durante seis semanas. Sacouse bandeira vermella e a carreira reiniciouse, o experimentado piloto Chris Amon optou por non reiniciar a carreira. Este foi o último Gran Premio do neozelandés. O inglés James Hunt gañou esta carreira, que resultou ser crucial para as súas posibilidades no campionato dese ano. Logo de 49 anos acollendo o Gran Premio de Alemaña o vello Nürburgring nunca volveu a ser sede dun Gran Premio e a carreira regresou á Hockenheim.