cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Blackburn Olympic Football Club
Deterioración e colapso
A Football League, a primeira liga de fútbol asociado do mundo, foi fundada en 1888 polos clubs máis importantes das Midlands e do Norte. William McGregor, o presidente do Aston Villa e impulsor da nova competición, impuxo unha norma que establecía que só un club de cada vila ou cidade podía unirse á liga, e elixiuse aos Rovers, antes que ao Olympic, para ser o representante de Blackburn. Algúns dos clubs que non foron invitados a unirse á liga, incluíndo o Olympic, formaron The Combination. Con todo, esta foi unha competición mal organizada e desapareceu antes do final da tempada 1888-89. Acosado por serias débedas, o comité do club anunciou a principios de 1889 que todos os xogadores profesionais serían liberados dos seus contratos con efectos inmediatos e que dende ese momento en diante o club só empregaría xogadores afeccionados. Esta medida desesperada chegou moi tarde para salvar o club, que quebrou definitivamente en setembro de 1889. O último partido do Blackburn Olympic foi unha derrota como visitante ante o Everton. Un equipo afeccionado non relacionado con sede na cidade adoptou o nome de Blackburn Olympic en 1959.
Uniforme
Ao comezo da existencia do club, os xogadores vestían usualmente con camisolas cor maxenta, aínda que as regras respecto ao equipamento eran menos ríxidas daquela e o defensor central Tommy Gibson insistía en empregar unha camisola que presuntamente lle daba sorte, de cor ámbar con círculos negros. Máis tarde, o seu compañeiro Alf Astley copiou o seu exemplo.
Cando o club ingresou na FA Cup por primeira vez en 1880, as regras da competición sinalaban que todos os xogadores do equipo debían vestir cores a xogo, polo que se elixiu unha nova combinación de camisolas celestes e pantalóns brancos. Cando había unha coincidencia de cores cos adversarios e o Olympic víase obrigado a cambiarse, os xogadores vestían cunha camisola azul escura e con pantalóns brancos. Non hai rexistro de que o club tivese ningún escudo, a pesar de que as fotografías do equipo que gañou a FA Cup mostraban a varios xogadores co distintivo da Lancashire Football Association cosido nas súas camisolas, indicando que representaban a Lancashire nos partidos entre condados.
Estadio
miniatura|Vista moderna do [[pub Hole-i'-th'-Wall, que lle deu nome ao estadio do club.]]
O primeiro partido do Olympic tivo lugar nun terreo pertencente ao Blackburn Cricket Club, localizado a campo aberto en Higher Oozebooth. Durante os primeiros dezaoito meses de existencia do club, o Olympic xogou os seus partidos como local en varios lugares de Blackburn, incluíndo Roe Lee e Cob Wall. En 1879 a comitiva do club obtivo o contrato de arrendamento dun terreo adxacente ao pub Hole-i'-th'-Wall, localizado na cume do outeiro Shear Brow. O lugar fora empregado previamente por outro club, o Queen's Own, mais quedara vacante cando o club quebrou despois de que moitos dos seus xogadores ficharan polo Blackburn Rovers.
A superficie de xogo inclinábase cara abaixo e era coñecida, inicialmente, por estar extraordinariamente enlamada; con todo, o comité do club investiu cen libras en 1880 para mellorar a drenaxe. As instalacións eran mínimas e a maioría dos espectadores parábanse arredor do perímetro do campo, como era ocorría en moitos campos de fútbol desa época. Erixiuse unha tribuna detrás da portería en 1881, pero esta foi danada severamente por unha treboada en 1884 e substituída por unha estrutura máis elaborada, localizada nun dos costados máis longos da área de xogo. Ao mesmo tempo, construíronse outros refuxios para darlle aos espectadores situados noutras áreas a posibilidade de cubrirse dos elementos. A maior asistencia rexistrada no Hole-i'-th'-Wall foi de aproximadamente 10 000 espectadores, para un partido contra o Preston North End en novembro de 1884; con todo, a asistencia normal para os partidos do Olympic era de entre mil e dúas mil persoas. Logo da desaparición do club, o terreo foi adquirido polo Blackburn Railway Clerks Club. Actualmente é sede do St. Mary's College de Blackburn.
Xogadores
miniatura|O equipo do Blackburn Olympic que gañou a [[FA Cup de 1883.]] miniatura|[[Jack Southworth foi un dos futbolistas que chegou xogar coa selección de fútbol de Inglaterra despois do seu paso polo Blackburn Olympic, participando en tres encontros e logrando anotar tres goles.]] O equipo do Olympic que gañou a FA Cup en 1883 estaba composto por once xogadores nados en Inglaterra, polo que esta foi a primeira vez que un all-English XI gañou a competición. O equipo formou co seguinte once, cuxo traballo tamén se especifica nunha columna denominada Ocupación:
James Ward foi o único xogador que foi elixido para formar parte da selección inglesa mentres xogaba no club. Xogou un só partido, un empate contra Gales o 14 de marzo de 1885 en Leamington Road, Blackburn. Tommy Dewhurst foi elixido para un partido internacional en 1884, mais foi desestimado xa que estivo involucrado nunha pelexa cun xogador rival durante un partido entre o Olympic e o Northwich Victoria. Outros seis xogadores que xogaron no Olympic representaron a Inglaterra, antes ou despois da súa etapa no club. Estes foron Joe Beverley (3 partidos, 0 goles), Edgar Chadwick (7 partidos, 3 goles), Jack Hunter (7 partidos, 0 goles), Jack Southworth (3 partidos, 3 goles), William Townley (2 partidos, 2 goles) e John Yates (1 partido, 3 goles).
Adestradores
O concepto de preparador futbolístico ou adestrador non existía no século XIX, aínda que algunhas fontes modernas identifican a Jack Hunter como o preparador do equipo. A principal responsabilidade de Hunter era adestrar os xogadores, a pesar de que nos últimos anos do club tamén se encargou de buscar e fichar xogadores afeccionados prometedores. O benfeitor do club, Sydney Yates, mantivo o cargo de presidente e o seu irmán Fred serviu como presidente do comité do club. A maior parte da administración foi manexada polo secretario, un posto que foi ocupado por Bill Bramham durante case toda a existencia do club.
Palmarés
A única competición na que o club participou e que nunca puido gañar foi a Lancashire Senior Cup.
Rivalidades
A principal rivalidade do Blackburn Olympic era co Blackburn Rovers. O primeiro partido entre ambos equipos disputouse en febreiro de 1879, cunha vitoria por 3-1 a favor do Olympic. Ambos clubs xogaron corenta veces entre si, mais o Olympic só gañou seis destes partidos. A rivalidade volveuse especialmente intensa en setembro de 1884 cando, en medio de acusacións de que os clubs estaban empregando tácticas deshonestas en intentos para roubarse os xogadores estrelas entre si, o secretario dos Rovers envioulle un telegrama ao seu colega, no que establecía que non xogarían partidos contra o Olympic na tempada 1884-85. En decembro, con todo, os clubs foron emparellados mediante sorteo para enfrontarse entre si pola FA Cup e os partidos retomáronse máis tarde esa tempada. O seu último encontro foi un partido en beneficio do Olympic en febreiro de 1889, no que os Rovers gañaron 6-1. Os Rovers aceptaron que o economicamente afundido Olympic quedara con todos os cartos recadados polas entradas, en lugar de compartilo.
Brevirostres
Brevirostres é un clado de crocodilianos que inclúe os aligatóridos (aligátores e caimáns) e os crocodiloides. Os Brevirostres son crocodilianos con fociños curtos, e distínguense dos gaviais, os cales teñen fociños longos e delgados. Defínese filoxeneticamente como o último antepasado común de Alligator mississippiensis e Crocodylus niloticus e todos os seus descendentes. O seguinte cladograma mostra as relacións filoxenéticas de Brevirostres segundo Brochu (1997):
O nome Brevirostres foi acuñado por primeira vez por Karl Alfred von Zittel en 1890. Von Zittel considerou que Gavialis, o gavial, estaba estreitamente relacionado con Tomistoma, o falso gavial, e excluíu ambos do grupo. Tomistoma, como o seu nome implica, tradicionalmente non era considerado moi emparentado con Gavialis, senón clasificado como un crocodílido. Dentro desa clasificación, todos os membros de Brevirostres son brevirrostrinos, ou de fociño curto. Porén, análises moleculares recentes apoian a clasificación de Zittel e sitúan Tomistoma como un parente relativamente próximo de Gavialis. Se esta clasificación se acepta, Brevirostres poderá considerarse un sinónimo júnior de Crocodylia. Se Brevirostres se define como o últio antepasado común de todos os brevirrostrinos, incluíndo Tomistoma, e todos os seus descendentes, os descendentes do antepasado común incluirían o gavial, e, por tanto, todos os crocodilianos.
Umaru Pulavar
Umaru Pulavar ( உமறுப் புலவர்), nado en 1642 en Ettayapuram foi un poeta de Tamil Nadu. Está considerado o principal poeta islámico en támil.
Traxectoria
Os seus devanceiros viñeron a Tamil Nadu para vender perfumes e establecéronse en Nagalapuram, antes de se instalar en Ettayapuram, onde naceu Umaru. Estudou co poeta da corte Katikai Muttuppulava e con quen tamén coñeceu os clásicos támiles. Con dezaseis anos gañou un debate literario con Vallai Varundhi, un recoñecido poeta do norte da India e Umaro pasou a ser o poeta da corte de Ettayapuram Zamin.
Obra
En Sira puranam, considerado un dos seus mellores traballos, retrata a historia relativa a Mahoma, e que contén 5.027 poemas en tres 'kandams' (partes), "Vilathathu Kandam", "Noobuvathu Kandam" e "Hijurathu Kandam". Cada un dos 'Kandams' narra varias etapas da vida do profeta combinando de forma única a tradición literaria hinduísta dos puranas coas ensinanzas do profeta (sirah), máis aínda toda a obra está moi influída pola versión támil do  Ramayana realizada por Kamban no século XIII. Umaru non chegou a completar a obra, que remataron outros tres poemas, parte que se coñece como Sinna sira (O pequeno sira). Muthu Mozhil Malai e os poemas de voda de Sethakathi son outros dos seus traballos literarios.
Seita
Unha seita é un concepto utilizado para designar, en principio, calquera doutrina, ideoloxía ou sistema que diverxa da correspondente doutrina ou sistema dominante, e tamén para designar o propio conxunto de persoas (o grupo organizado ou movemento adherente a tal doutrina, ideoloxía ou sistema), os cales, en canto diverxentes da opinión xeral, presentan significado social.
Lista de personaxes de Harry Potter
A continuación móstrase unha lista cos personaxes máis importantes que saen nos libros da saga Harry Potter, creados pola escritora británica J. K. Rowling.
Seita
Usualmente enténdese o termo na súa significación específica (stricto sensu) só relixiosa, polo que por "seita" enténdese, a priori e de ordinario, inmediatamente "seita relixiosa". Porén, tal nexo causal non é imperativo, pois non sempre unha seita está no dominio relixioso.
Lista de personaxes de Harry Potter
Harry Potter
É o protagonista principal dos libros, e arredor de quen xiran os sucesos que ocorren no libro. Naceu o 31 de xullo de 1980. Vive cos seus tíos desde que tiña 1 ano de idade debido a que seus pais, Lily e James Potter, foron asasinados por lord Voldemort. É a única persoa que sobreviviu a unha maldición Avada Kedavra (esconxuro que produce a morte instantánea); mentres que a única marca visible que lle quedou foi unha cicatriz con forma de raio na fronte. Isto foi o que o levou a recibir os alcumes de "O neno que viviu" e "O elixido". Os seus amigos máis achegados en Howarts son Ron e Hermione, pero tamén ten unha relación moi próxima con Hagrid, o gardabosques de Hogwarts e con Albus Dumbledore, o director do colexio. Ademais, no colexio, pertence á casa Gryffindor, coñecida por pertencer a ela alumnos con valor.
Ron Weasley
Naceu o 1 de marzo de 1980. É o mellor amigo de Harry dende que ámbolos dous entraron como alumnos no seu primeiro ano en Hogwarts. Todos os membros da familia son meigos de vello. Ten 5 irmáns máis vellos e unha irmá máis nova. A pesar de que polo xeral sempre está con Harry cando este vive unha aventura, Ron sempre é relegado a un segundo plano pola fama do seu amigo. Como el, tamén pertence á casa Gryffindor.
Hermione Granger
Naceu o 19 de setembro de 1979. É a mellor amiga de Harry e Ron. É filla de muggles, e a mellor estudante do curso no que están en Hogwarts. Encántalle ler e opina que todo o que vale a pena saber, pódese ler nun libro. É un ano maior que Harry e Ron. Coma eles, tamén forma parte da casa Gryffindor.
Seita
Desde o punto de vista sociolóxico, é un grupo de persoas con afinidades comúns (culturais, relixiosas, políticas, esotéricas etcétera).
Lista de personaxes de Harry Potter
Albus Dumbledore
É o director de Hogwarts e o mago máis poderoso da súa época. Durante os seus últimos anos de vida ocupouse, indirectamente, da educación de Harry Potter e de ensinarlle a única forma de vencer a Voldemort. Foi asasinado por Severus Snape), o Príncipe Mestizo, no sexto libro. Ademais, foi o único mago ao que Voldemort temeu. Trala súa morte, o mundo máxico entristece, e ao longo do sétimo libro Harry descobre que non ten un pasado tan brillante como el cría.
Seita
Como unha das posíbeis acepcións do termo ten connotacións negativas, algúns suxiren, para o significado máis común que se lles dá ás seitas (o relixioso), o termo alternativo novos movementos relixiosos.
División de Honra de Rugby 1970-1971
A tempada 1970-1971 da Liga Nacional de rugby foi a cuarta edición da máxima categoría do rugby en España. A liga contou con 8 equipos. O calendario da competición estivo formado por 14 xornadas. Nel enfrontáronse entre si tódolos equipos a dúas voltas. O Canoe NC saíu campión por vez primeira na súa historia.
Seita
En Europa a palabra seita concibiuse derivada principalmente de sequi ("seguir"). Trátase de seguir a un mestro, a un líder. En moitas das seitas así sucede. O problema da terminoloxía é importante, xa que desde distintas áreas do pensamento e da ciencia se ofrecen diversas definicións. O experto Vicente Jara recompilou máis de 15 definicións antes de propñer unha propia: a seita é "un grupo social depredador que practica o mimetismo e o engado».
Os sociólogos anglófonos utilizan a palabra sect ("credo", "culto" ou mesmo "seita", na súa acepción menos usada) para referirse a un grupo relixioso que tamén ten un alto grao de tensión coa sociedade circundante, pero cuxa crenza é, dentro do contexto desa sociedade, en gran parte tradicional. O termo pexorativo cult, equivalente á palabra galega "seita" na súa acepción máis común, indica un grupo que ten un alto grao de tensión coa sociedade circundante.
Historia
No mundo antigo considerábanse os "seitarios" como as persoas que seguían as ensinanzas dun filósofo. E os primeiros cristiáns foron chamados "seita dos nazarenos", en medios do xudaísmo.
Lista de personaxes de Harry Potter
Lord Voldemort
É o antagonista da saga. O seu verdadeiro nome é Tom Morlov Riddle (Tom Marvolo Riddle nas edicións en inglés). Trátase do mago escuro máis grande de tódolos tempos. Ademais, é a persoa que máis avanzou en cuestión das artes escuras e a única capaz de alcanzar a inmortalidade. É o líder dos devoradores da morte, aos que utiliza para levar acabo as tarefas que el mesmo non quere (ou pode) realizar. É descendente directo de Salazar Slytherin, e herdou del a súa habilidade para falar coas serpes (a lingua pársel). Perdeu o seu corpo ao intentar, sen éxito, matar a Harry Potter, e logo intentou recuperalo. Logrou volverse xerar no cuarto libro grazas ó sangue de Harry e de maxia escura, axudado por Rabeleiro e dende entón está a desenvolver novos proxectos. Creou seis Horcrux, dividindo a súa alma en sete partes, para intentar ser inmortal, e así, poder acabar con Harry.
Seita
Historia
Esta idea foi apoiada pola Igrexa Católica da Idade Media, ao cualificar como "seita luterana" aos protestantes, definición mantida en certos textos até o século XX.
Lista de personaxes de Harry Potter
Severus Snape
É un profesor de Hogwarts, ten con Harry Potter un profundo sentimento de odio mutuo. Nos seus días de mocidade sufría as burlas e ataques do pai de Harry e os seus amigos. É un mago moi poderoso con grandes habilidades escuras, ademais de enormes coñecementos acerca de pocións, legeremancia e oclumancia. Foi devorador da morte durante un tempo, pero logo entrou ao servizo de Dumbledore como espía. Máis adiante, porén, convértese nun dobre espía ao servizo de Dumbledore e Voldemort, e non está claro de que lado está realmente. No sexto libro, descóbrese que segue sendo devorador da morte tras asasinar a Dumbledore coa maldición imperdoable Avada Kedavra. Non obstante, no sétimo libro compróbase que non é tan malo como parece, xa que, en realidade, amou dende pequeno á nai de Harry, Lily Evans.
Seita
Consideracións filosóficas
O concepto esencial de "seita" lígase co de herexía, xa que este significa o conxunto de ideas que, en principio e cara ás consideradas dominantes, diverxen destas e deben, por tanto, seren rexeitadas. A cuestión do rexeitamento é, naturalmente, pura e simplemente, só unha imposición do poder da estrutura ideolóxica que está no dominio.
Lista de personaxes de Harry Potter
Minerva McGonagall
É a subdirectora de Hogwarts e xefa da casa Gryffindor, que trala morte de Dumbledore pasa a ser a directora do colexio. Está sempre disposta a axudar no que sexa aos alumnos que a precisen. Como profesora, imparte a clase de Transformacións.
Seita
Seita relixiosa
miniatura|upright 1.3|Para certos sociólogos, as [[Testemuñas de Xeová constitúen unha "seita protestante".]]
Lista de personaxes de Harry Potter
Draco Malfoy
Naceu o 5 de xuño. É inimigo de Harry Potter e de case tódolos seus amigos. A familia é de meigos de vello. É fillo de devoradores da morte e a partir do sexto libro el mesmo se converte nun. Pertence á casa Slytherin e despreza aos fillos de lameiro.
Seita
Seita relixiosa
Seita designa a un grupo de persoas (un movemento) que profesan unha nova ideoloxía diverxente daquela(s) da(s) relixión(s) que se consideran dominantes e/ou oficiais, xeralmente dirixidos por un líder con características de personalidade consideradas carismáticas, pero con débil ou pouco recoñecemento xeral por parte da sociedade. Pero, xa se veu, a cuestión do recoñecemento é só relativa.
Lista de personaxes de Harry Potter
Sirius Black
É o padriño de Harry Potter. Era o mellor amigo do pai de Harry, James Potter. Foi levado a Azkaban, (o cárcere do mundo máxico) por un crime que non cometeu. No terceiro libro, porén, logra escapar e poñerse en contacto con Harry, para logo fuxir. Ademais, é un animeigo; pode transformarse nun can. Morreu no quinto libro ás mans da súa curmá Bellatrix Lestrange.
Rubeus Hagrid
É o gardabosques de Hogwarts. Foi o que entregou a Harry aos seus tíos por orde de Dumbledore, e tamén o que o foi buscar para que comezase as súas clases no colexio. El e Harry son grandes amigos case dende que se coñeceron. No terceiro libro consegue un posto como profesor impartindo a materia de Coidado das criaturas máxicas na que ensina como familiarizarse con moi diversas criaturas. No cuarto libro, revélase que Hagrid é un semixigante (de nai xigante e pai mago).
Seita
Uso na linguaxe
No uso popular a miúdo considéranse seitas a organizacións relixiosas ás que se ve como potencialmente perigosas ou problemáticas, ou ben afastadas da ortodoxia teolóxica, como "herexías". Isto inclúe a moitas das actuais comunidades cristiás das tradicionais, así como a novos grupos, en particular os xurdidos a partir da segunda metade do século XX. Nas décadas de 1970 e 80 considerábanse as seitas como unha "relixión de mozos", xa que inicialmente moitos deles se afiliaron a distintas seitas, seguindo o exemplo de personaxes populares. "Seita" utilízase hoxe en día de maneira pexorativa, e hai quen o considera un grito de batalla.
Lista de personaxes de Harry Potter
Albus Severus Potter
Albus Severus Potter é un personaxe de ficción da saga Harry Potter, escrita pola novelista inglesa J. K. Rowling. É o segundo fillo de Harry e de Ginny Weasley.
Seita
Uso na linguaxe
A miúdo acúsase a algunhas das chamadas seitas de que se fundaron principalmente por motivos económicos, e que se converteron en comunidades relixiosas para conseguir a protección especial do Estado, maiores liberdades e dereitos, así como para gozar de exención de impostos. O exemplo máis coñecido é a Ciencioloxía, que orixinalmente era un movemento laico.
Lista de personaxes de Harry Potter
Albus Severus Potter
Ten o cabelo negro e os ollos verdes. Recibe o seu nome de, segundo Harry di, dous grandes directores de Hogwarts: Albus Dumbledore e Severus Snape.
No sétimo (e último) libro da saga, Harry Potter e as reliquias da morte, sae no derradeiro capítulo, o epílogo, titulado "Dezanove anos despois". Ten once anos e en breve irá a Hogwarts, a escola de magos, preocupándolle que o seleccionen para a casa Slytherin.
Neville Longbottom
Neville Longbottom é un personaxe da saga Harry Potter, escrita pola británica J. K. Rowling. Na serie de filmes de Harry Potter é interpretado por Matthew Lewis.
É o fillo duns importantes aurores que foron torturados no pasado polos devoradores da morte ata que os deixaron tolos para o resto dos seus días. Neville ten fama de alumno despistado e zoupón pero a realidade non é así.
Seita
Controversias
O tema das seitas provocou controversia en repetidas ocasións. Hai dous campos opostos. Por un lado, sobre a base da liberdade relixiosa e a condena das restricións aos grupos relixiosos, representantes das minorías relixiosas e filosóficas, grupos defensores da liberdade relixiosa, académicos estudosos da relixión, algúns sociólogos e avogados. Por outro lado, quen condena enerxicamente a certos grupos relixiosos debido a que limitan a liberdade das persoas, incluídos os representantes das principais igrexas, funcionarios de axencias estatais, e as iniciativas creadas por familiares, antigos membros, psicólogos, sociólogos, científicos, políticos e avogados.
Lista de personaxes de Harry Potter
Neville Longbottom
Neville é un membro da casa Gryffindor en Hogwarts, e a valentía e a coraxe, xunto coa nobreza de corazón son as calidades que un meigo debe ter para entrar nesa casa. Neville é valente e iso demóstrase no último libro onde el é o encargado de librarse dos devoradores da morte que lord Voldemort enviou ó castelo de Hogwarts para a batalla final. Neville é capaz de probarse a si mesmo e de facerlle ver á súa avoa (coa que vive) que el pode e vale o mesmo ou máis que calquera Gryffindor.
Seita
Controversias
En concreto, as controversias xiran a miúdo sobre sospeitosas ou reais:
Lista de personaxes de Harry Potter
Luna Lovegood
Luna Lovegood (nacida c. 1981) é un personaxe de ficción da serie literaria de Harry Potter, un ano máis pequecha có protanista, preséntasenos como excéntrica e aparece sempre cun colar feito con rollas de cervexa de manteiga. Sempre co pelo desguedellado e con trazas de non estar limpo é moi intelixente e boa, disposta en todo momento a axudar a Harry.
Seita
Cobertura nos medios
miniatura|upright 1.3|As casas da comunidade de [[Jonestown, (Güiana), lugar dun suicidio colectivo que atraeu a atención mundial sobre a problemática dos novos movementos relixiosos.]]
Uso legal
Nos medios xurídicos, sociolóxicos e relixiosos e no contexto científico, o termo rara vez se utiliza agora no seu sentido tradicional. Os grupos relixiosos denomínanse "organizacións" ou "movementos relixiosos".
Definición sociolóxica
Max Weber distingue ás "seitas" das "igrexas" sobre a base dos seus mecanismos de crecemento: as seitas son comunidades dinámicas, nas que o individuo, debido a unha decisión persoal e só despois dun minucioso exame por parte da seita, se afilia. En contraste, as igrexas, segundo Weber, son aquelas nas que o individuo nace de novo.
Peter L. Berger ve na seita un modelo de organización para a autosuficiencia colectiva das minorías. A súa base filosófica é unha ortodoxia, a verdade ontolóxica dun concepto anterior. Unha comunicación na que a comprensión dos fundamentos da vida é blasfemo e perigoso. Para transmitir a "verdadeira" doutrina requírense medidas de organización e de influencia, non só no adoutrinamento de cada ser humano, senón tamén da súa forma de relacionarse co mundo alleo.
Unha terceira corrente diferencia seitas de igrexas sobre a base das súas ideoloxías. As ideoloxías relixiosas das igrexas non están en conflito co seu contexto social, pero si as de seitas e cultos, que se opoñen ideoloxicamente ao seu contexto social.
Stark e Bainbridge definen a relixión como unha organización humana co obxectivo de preparar compensacións ás privacións da xente sobre a base de suposicións sobrenaturais. Estes preparativos realízanse en tres dimensións:
Sulfato
Os sulfatos son os sales ou os ésteres do ácido sulfúrico. Conteñen como unidade común un átomo de xofre no centro dun tetraedro formado por catro átomos de osíxeno.
Os sulfatos inorgánicos
Os sulfatos inorgánicos son os sales do ácido sulfúrico. Na natureza encóntranse en forma de xeso (sulfato de calcio dihidratado; CaSO4·2H2O), barita (sulfato de bario; BaSO4) ou sulfato sódico (Na2SO4). Fórmanse pola oxidación dos sulfuros cando estes entran en contacto co osíxeno do aire.
Seita
Definición sociolóxica
H. Richard Niebuhr observa que as seitas xurdiron como movementos cismáticos das grandes igrexas, e que tenden a se converter no que os seus membros necesitan, pero que se non o poden satisfacer prodúcense máis divisións. Baseándose nesta conclusión, considera que as transicións entre a "seita" e a "igrexa" son fluídas.
Sulfato
Síntese
A maioría dos sulfatos xenéranse a partir dunha base e máis do ácido sulfúrico ou por reacción do ácido sulfúrico co metal.
Seita
Definición sociolóxica
Os grupos que prometen compensacións distínguense por estas: "Máxicas" ou promesas especiais de manipulación do medio ambiente para os seus propios obxectivos, ou "relixiosas" ou de compensación xeral segundo un modelo universal que explica o mundo. Esta distinción remóntase a Emile Durkheim.
Sulfato
Aplicacións
As aplicacións dos sulfatos adoitan variar enormemente segundo o metal ó que estean unidos. Así o sulfato sódico, por exemplo, utilízase na fabricación do vidro, como aditivo nos deterxentes etc.; a calcantita (sulfato de cobre) aproveitase na fabricación da viscosa segundo un determinado proceso.
O xeso e a barita utilízanse na construción e como aditivos na fabricación de papel e cartolina. O sulfato de bario tamén se utiliza na medicina para realizar radiografías de contraste.
Seita
Definición sociolóxica
A "maxia" florece cando os medios científicos faltan ou non son aceptábeis. Seitas baseadas na maxia poden converterse en movementos mundiais, como mostra o desenvolvemento da Dianética, que pasou de ser unha pseudociencia á Igrexa da Ciencioloxía.
Sulfato
Analítica
Os sulfatos son parte esencial duns sales dobres como os alumes de fórmula xeral AB(SO4)2·12H2O, sendo A e B catións con carga +1 e +3 respectivamente. O máis coñecido é o alume sódico formado polo sodio e o aluminio.
Seita
As novas seitas
Aínda que o vocábulo "seita" estea relacionado con grupos que posúan unha mesma afinidade, co paso dos anos adquiriu unha connotación máis relacionada con grupos radicalizados, xeralmente relixiosos.
Sulfato
Analítica
Os sulfatos solubles precipitan en presenza do cloruro de bario (tamén os de solución ácida) en forma de sulfato de bario (BaSO4) como sólido branco. Se ó mesmo tempo hai permanganato presente, este pode ser incluído no precipitado dándolle unha cor lixeiramente rosácea.
Co sodio metálico é reducido ó sulfuro (reacción moi violenta) e pode ser determinado como tal.
Seita
As novas seitas
250px|miniatura|A cruz ardente é un dos símbolos dos grupos seitarios do [[Ku Klux Klan.]] miniatura|200px|upright 0.8|A imaxe e a función do gurú, expresións tradicionais da cultura relixiosa do subcontinente indio, tomaron un sentido fortemente pexorativo en occidente.
Sulfato
Os sulfatos orgánicos
Os sulfatos orgánicos son os ésteres do ácido sulfúrico con fórmula xeral R–O–SO2–O–R'. Pódense formar directamente do alcol correspondente e do ácido sulfúrico ou do trióxido de xofre ou a partir do alcol e o cloruro de sulfurilo (Cl2SO2) en presenza dunha base.
Seita
As novas seitas
As seitas relixiosas defínense como grupos relixiosos radicais, polo xeral pequenos pero con alto índice de expansión, integrados por homes e mulleres asociados voluntariamente tras unha conversión relixiosa. Caracterízanse por seren grupos altamente excluíntes que se colocan en contra doutras posicións culturais e/ou relixiosas, nos que se desenvolve unha notábel perda de identidade nos seus membros, creando unha especie de mundo interno onde o líder, ou os líderes, posúen o control total do grupo. Os grupos máis fanáticos atéñense a conceptos pechados, ríxidos e conservadores, alleos á moderna pluralidade e tolerancia relixiosa, sepáranse do mundo espiritualmente, por vontade propia, e crean unha facción que defende e promove os seus valores por riba dos demais.
Sulfato
Os sulfatos orgánicos
Trátase con moita probabilidade de substancias canceríxenas.
O sulfato orgánico máis coñecido é o sulfato de dimetilo (H3CO)2SO2 que se utiliza nalgunhas reaccións de metilación.
Seita
As novas seitas
En moitos casos atraen aos novos membros predicando solucións fáciles para os problemas da vida, saídas inmediatas a situacións de opresión persoal ou crises depresivas, ou o pasaporte para o paraíso despois da morte, ou a iluminación en vida.
Os líderes deste tipo de grupos posúen habitualmente unha forte e carismática personalidade, e inducen aos membros a crer nunha verdade "máis profunda" que a das demais persoas ou relixións, utilizando o que vulgarmente se coñece como lavado de cerebro. Logran así que de forma paulatina os seguidores obedezan cegamente o dogma, sen espazo para opinións ou sentimentos persoais de liberdade de criterios, abandonando gradualmente o propio discernimento.
Xeralmente unha seita ten un fin dogmático ou espiritual, ou polo menos iso se lles fai crer aos prosélitos. Da man do moderno desenvolvemento económico e tecnolóxico xurdiron novas seitas cuxo fin aparenta ser o desenvolvemento persoal. Existen algunhas máis poderosas que outras, e as súas metodoloxías poden ser notoriamente contraditorias, distaciánciandose moito do que prometen.
A miúdo responden a un perfil doutrinal dualista, apocalíptico e premilenarista, e a unha inspiración literaria (bíblica, coránica, mormona etc.) fundamentalista. As seitas con máis posibilidades de prosperar son xeralmente tradicionalistas, conservadoras e mesmo ultraconservadoras. O seu plan filosófico normalmente intenta volver ou polo menos así o manifestan, á súa relixión de orixe, á pureza relixiosa, para o cal deciden separarse do grupo orixinal, liderados por un personaxe carismático.
Estas seitas poden ter ou non un historial xudicial nun ou en varios países por manipulación mental ou por seren grupos de tipo destrutivo. Nalgúns países, as consideradas seitas non están recoñecidas ou autorizadas.
Organización interna
miniatura|250px|Gardia frontierizo [[talibán en Torkham (Afganistán), 2001.]] Segundo Bryan Wilson, as características máis xenerais das seitas son as seguintes:
Río Aragón
O río Aragón é un dos grandes afluentes do río Ebro, ao que se une pola súa beira esquerda despois dun curso de 195 km, a través das comunidades de Aragón e Navarra.
Seita
Organización interna
Segundo Stark Warner, as seitas son grupos que se dotan a si mesmos da estrutura e da organización requirida para administrar a identidade dos seus adherentes en función dun conxunto claramente definido de crenzas ou ideoloxías, pero ademais hai que considerar que as seitas presentan un inconformismo fronte ás igrexas denominadas maioritarias, é dicir, as seitas constitúen unha contracultura, pero que mantén un sistema unificado de crenzas e prácticas relativas ás cousas sagradas, unidas nunha estrutura moral chamada Igrexa, manifestando o sentido tendente á "colectividade".
Río Aragón
Percorrido
O Aragón nace no circo glaciar do Val de Astún (Huesca) a 2.050 m.s.n.m.. Na cabeceira recolle as augas do ibón de Escalar e do de Truitas. Flúe augas abaixo pola alta montaña deica chegar a Jaca, onde o seu curso muda de dirección para moverse cara o oeste e entrar en terra navarra. Neste curso alto, no que a conca pode superar os 2.500 metros de altitude, a caída de neve é abundante, o que orixina no dexelo primaveral grandes cheas, ao que se suman as boas chuvias no outono.
Seita
Organización interna
Algunhas características que se considran para definir unha seita son:
Río Aragón
Percorrido
En Navarra únese ao Ebro augas abaixo da localidade de Milagro.
Seita
Organización interna
Aínda cando isto nos ofrece limitacións debido a que a clasificación teolóxica dos seitarios:
Río Aragón
Afluentes
Entre os tributarios do Aragón salientan os ríos seguintes: Gas, Lubierre, Candanchú, Estarrún, Aragón Subordán, Beral, Esca, Iratí (con importantes afluentes), Regal, Onsella, Cidacos e Arga.
Jon Leuer
Jon Leuer, nado o 14 de maio de 1989 en Long Lake, Minnesota, é un xogador profesional de baloncesto estadounidense.
Río Aragón
Conca e caudal
A conca do Aragón é unha conca disimétrica, pois a maioría dos seus afluentes recíbeos pola orela dereita. O total da conca do Aragón abrangue 8.524 km² e o seu caudal medio anual é de 1.300 Hm³/ano.
Seita
Organización interna
Ken Wilber distingue os grupos problemáticos ou incluso destrutivos dos que popden ser clarificadores e mesmo beneficiosos, utilizando como criterios:
Río Aragón
Encoros
miniatura|Río Aragón (Pireneos) O curso do río está regulado polo encoro de Yesa, cunha capacidade de 470 Hm³ de auga, que en parte se aproveitan para usos agrícolas grazas a canle das Bardenas, que desde a súa orixe en Yesa ata o seu escoamento no río Gállego, en Ardisa, ten unha lonxitude de 139 km.
Seita
Organización interna
As seitas contan entre elas con xente bastante famosa. O que non é infrecuente pois, segundo expertos neste tipo de organizacións, como Salarrullana ou Steven Hassan, resultan reclamos importantes para lograr novos fieis e ampliar o seu recoñecemento social, como no caso de Tom Cruise ou de John Travolta coa Igrexa da Ciencioloxía.
Río Aragón
Contorno ambiental
A conca do Aragón presenta unha gran variedade vexetal, de xeito que se poden atopar especies de diferentes climas e ambientes, como o piñeiro negro, carrasca, faia, piñeiro vermello, abeto, acivo, álamo trémulo, freixo, abruñeira, buxo, toxo, xinebro, caxigo etc.
Jon Leuer
Traxectoria
O 23 de xuño de 2011, Leuer foi elixido na 40ª posición do Draft da NBA de 2011 polos Milwaukee Bucks. Durante o lockout, asinou un contrato co Skyliners Frankfurt alemán, cunha cláusula para volver á NBA unha vez rematado o lockout. O 15 de decembro de 2011 asinou un contrato de dous anos cos Bucks.
Seita
A Meditación trascendental
miniatura|350px|[[Maharishi Mahesh Yogui (1917-2008), creador da Meditación Trascendental, exposto despois de morto.]] Nos anos sesenta, o movemento da Meditación trascendental (MT), creado polo gurú Maharishi Mahesh Yogui acada fama mundial mediante a súa relación con membros da contracultura, especialmente estrelas do pop e o rock, como os Beach Boys ou os Beatles. Estes últimos asistiron a un curso de meditación trascendental en Rishikesh (India) en cuxo transcurso escribiron a maior parte dos temas do White Album de 1968. A conversión dos Beatles proporcionoulle popularidade ao yogui e ao seu movemento, aínda que ao pouco tempo algúns dos artistas desilusionáronse. A relación cos Beatles foi fundamental para a difusión da seita MT entre os mozos occidentais.
Jon Leuer
Traxectoria
O 27 de xuño de 2012, Leuer, Jon Brockman, Shaun Livingston e unha elección do Draft foron traspasados ós Houston Rockets a cambio de Samuel Dalembert e varias eleccións do Draft. Foi cortado polos Rockets o 18 de xullo de 2012.
Seita
A Meditación trascendental
En 1984, o Parlamento Europeo aprobou un informe sobre o fenómeno dos novos movementos relixiosos ou seitas. En 1983, o eurodiputado conservador británico Richard Cottrell presentou un informe con traballos previos sobre a perigrosidade de determinados grupos seitarios: o Informe Cottrell sobre seitas.
Jon Leuer
Traxectoria
O 20 de xullo de 2012, Leuer fichou polos Cleveland Cavaliers.
Seita
Ciencioloxía
miniatura|200px|esquerda|A cruz de 8 brazos, símbolo da ciencioloxía
Como exemplo de seita pódese mencionar a Ciencioloxía, considerada así en diversos países europeos, aínda que algunhas das últimas resolucións se lle deu o carácter de relixión. Esta organización fundouna o escritor de ciencia ficción L. Ron Hubbard, e posúe membros recoñecidos como Tom Cruise e John Travolta. Unha das formas de recadar fondos é recrutando xente que ten que pagar un alto prezo polo material que se lles ofrece, como primeiro punto da liberdade espiritual e a felicidade.
Seitas destrutivas
Unha seita destrutiva é un grupo de persoas que segue un determinado movemento relixioso ou ideolóxico no que se practica o control mental polo que, baixo unha aparencia inofensiva, pode ser moi perigosa polos efectos nocivos que producen nos seus membros. Estes efectos percíbense a longo prazo e polo xeral raian en escandolosos casos de índole violenta con tinguiduras suicidas, homicidas ou mesmo xenocidas.
Son grupos que se presentan baixo forma de asociación, ou asociacións, que aparentemente abarcan temas culturais, políticos, relixiosos ou incluso de tratamento fronte a enfermidades ou problemas sociais. Caracterízanse principalmente por usar técnicas de persuasión coercitiva como método de influencia social; previamente úsanse métodos de sedución, e ademais contan cun ou varios líderes. É moi frecuente unha xerarquía piramidal de orde. Adoitan usar ademais situacións de desorientación social como desastres naturais, guerras ou terrorismo, para reafirmar o fin xeralmente apocalíptico do mundo e a súa falsidade, moitas veces tamén con fin lucrativo. Nalgúns países están catalogadas como destrutivas ou perigosas e, polo mesmo, prohibidas, actuando a miúdo na clandestinidade.
Defínese como perigosas cando, pola súa filiación á seita, a persoa desenvolve problemas de adaptación social, laboral ou familiar, e ademais se coarta a súa liberdade. Algúns psicólogos e especialistas afirman que máis dun terzo dos adherentes acaba abandonándoas, aínda que se posúen unha personalidad débil e "preseitaria" tieñen un risco elevado de volver a entrar noutro grupo social ou seita perigosa, a xeito de adicción.
O tema das seitas destrutivas alcanzou en certas épocas tal notoriedade, por exemplo en EE. UU. durante os anos sesenta ou en España durante os anos oitenta, que nalgúns idiomas europeos a palabra seita (seita) utílizase unicamente para referirse a este tipo de grupos relixiosos alienantes, sen utilizar as súas outras acepcións.
Características
A principal característica das seitas destrutivas é a súa habilidade para implantar, utilizando o control mental, unha personalidade gregaria nos seus adeptos, provocando na persoa a chamada síndrome disociativa atípica.
Ademais adoitan posuír tamén:
En 1995, a primeira comisión de enquisa sobre as seitas establecida pola Asemblea Nacional de Francia, presidida por Alain Gest, definiu 10 criterios para caracterizar ás seitas destrutivas:
Xurx Kahala
Xurx Kahala (en جورج كحّالة), nado en Alepo o 1 de agosto de 1938, é un relixioso católico melquita sirio, dende 1995 exarca apostólico de Venezuela.
Traxectoria
Xurx Kahala naceu en Alepo o 1 de agosto de 1938. Aos 10 anos de idade ingresou no seminario menor dos alepinos no Líbano, e posteriormente estudou cos xesuítas. Realizou estudos superiores de Filosofía e Teoloxía na Universidade Espírito Santo de Kaslik, Islamoloxía na Universidade San Xosé de Beirut, onde tamén doutorouse en Filosofía, e obtivo un diploma en Estudos pastorais pola Universidade de Montreal.
Crol
dereita|miniatura|Crol.
O crol (do inglés) é un estilo de natación que consiste en que un dos brazos do nadador móvese no aire coa palma da man cara abaixo disposta a ingresar na auga, e o cóbado relaxado, mentres o o outro brazo avanza baixo a auga. As pernas móvense de acordo ao que nos últimos anos evolucionou como patada oscilante, un movemento alternativo das cadeiras arriba e abaixo coas pernas relaxadas, os pés cara adentro e os dedo en punta. Por cada ciclo completo dos brazos teñen lugar de dúas a oito patadas oscilantes. Neste estilo é moi importante respirar de modo adecuado.
Historia
O crol frontal empregouse dende a Antigüidade. No mundo occidental, o crol frontal foi visto por primeira vez nunha competición que se deu cita en Londres en 1844, onde foi nadado por nativos americanos, que gañaron facilmente aos nadadores británicos que usaban o estilo braza. Non obstante, os cabaleiros ingleses consideraron que este estilo, coas súas relativamente grandes salpicadura, era "non británico".
John Arthur Trudgen aprendeu o crol frontal dos yámanas, onas e tehuelches durante unha viaxe a América do Sur nalgún momento entre 1870 e 1890. Non obstante, Trudgen usou por error a patada de tesoira, que era a que máis se usaba en Gran Bretaña para a braza, en lugar da de batido, que era usada polos indios americanos. A este estilo híbrido chamóuselle Trudgen e popularizouse rapidamente pola súa velocidade.
En España foi o nadador Enrique Granados Gal, fillo do famoso compositor Enrique Granados, o deportista que nadaría por primeira vez en este estilo na década de 1920.
O estilo Trudgen foi mellorado por Richard (Fred, Frederick) Cavil, nadador e mestre de natación australiano de procedencia británica. Ao igual que Trudgen observou aos nativos das Illas Salomón usando o crol frontal. Pero a diferenza de Trudgen, observou a patada de batido e estudouna en detalle.
Este estilo orixinal dos indios americanos, foi denominado "crol australiano". En 1950 acortou o seu nome para acabar chamándolle simplemente "crol", aínda que tecnicamente é coñecido como crol frontal e normalmente chámaselle "libre" ou en inglés "freestyle". Este estilo utilízase hoxe en día con modificacións menores.
Velocidade e ergonomía
A máxima velocidade de nado que se conseguiu en crol frontal ata o momento foi de 2,39 metros por segundo (uns 8,6 km por hora). As distancia no estilo crol son 50 metros, 100 metros, 200 metros, 400 metros, 800 metros,1500 metros, 3000 metros, sendo a proba máis extensa neste estilo crol ou libre.
A posición do peito permite maior flexibilidade do brazo na auga en comparación con braza, e a recuperación dos brazos por enriba da auga reduce o arrastre, en comparación coa recuperación acuática de braza.
The Star-Spangled Banner
The Star-Spangled Banner (do inglés: A bandeira das estrelas escintilantes) é o himno nacional dos Estados Unidos de América dende 1931. A letra é de 1814 e corresponde a Francis Scott Key. Inspirada polo bombardeo da baía de Chesapeake durante a Guerra de 1812 entre ingleses e estadounidenses. A música corresponde a unha canción inglesa chamada To Anacreon in Heaven.
Letra orixinal
Oh, say can you see by the dawn's early light What so proudly we hailed at the twilight's last gleaming? Whose broad stripes and bright stars thru the perilous fight, O'er the ramparts we watched were so gallantly streaming? And the rocket's red glare, the bombs bursting in air, Gave proof through the night that our flag was still there. Oh, say does that star-spangled banner yet wave O'er the land of the free and the home of the brave?
On the shore, dimly seen through the mists of the deep, Where the foe's haughty host in dread silence reposes, What is that which the breeze, o'er the towering steep, As it fitfully blows, half conceals, half discloses? Now it catches the gleam of the morning's first beam, In full glory reflected now shines in the stream: 'Tis the star-spangled banner! Oh long may it wave O'er the land of the free and the home of the brave!
And where is that band who so vauntingly swore That the havoc of war and the battle's confusion, A home and a country should leave us no more! Their blood has washed out their foul footsteps' pollution. No refuge could save the hireling and slave From the terror of flight, or the gloom of the grave: And the star-spangled banner in triumph doth wave O'er the land of the free and the home of the brave!
Oh! thus be it ever, when freemen shall stand Between their loved home and the war's desolation! Blest with victory and peace, may the heav'n rescued land Praise the Power that hath made and preserved us a nation. Then conquer we must, when our cause it is just, And this be our motto: "In God is our trust." And the star-spangled banner in triumph shall wav O'er the land of the free and the home of the brave!
Historia da comunidade xudía de Monforte de Lemos
miniatura|250px|A chamada Porta da Alcazaba ou de Peixarías vista intramuros. Nas súas proximidades encontrábanse as casas dunha das familias xudías máis importantes da cidade, os Gaibor. A historia da comunidade xudía de Monforte de Lemos remóntase polo menos ao século X e prolongouse ata 1492, cando o Decreto da Alhambra decretou a súa expulsión dos territorios das coroas de Castela e Aragón. A comunidade xudía da capital do val de Lemos foi unha das máis numerosas do Reino de Galiza, sendo entre os séculos XVI e XVIII unha das poboacións galegas con maior número de conversos procesados por prácticas xudaizantes. O gran tamaño desta comunidade na cidade fixo que mesmo se denominase "xudeus" ou "xudeus con rabo" a todos os seus habitantes.
Se ben a cidade non conserva moitos restos arquitectónicos xudeus, si que a presenza hebrea é intensa nos seus costumes e tradicións. A pesar da escaseza de fontes documentais da presenza xudía en Galiza, existen numerosas referencias documentais que certifican a presenza xudía, e a presenza de xudeus conversos logo da expulsión, así como referencias a que foron os xudeus de Monforte os que poboaron a vila de Ares, sendo alí chamados bichos. Posiblemente o achado máis importante relacionado co pobo xudeu na capital da Terra de Lemos sexa a lápida sepulcral hebrea adicada a Juan de Gaibor e ao seu fillo Jorge, pertencentes a unha das familias hebreas máis destacadas da cidade e moi ligada á historia local, os Gaibor, e que se encontra no Museo Arqueolóxico Provincial de Ourense dende a súa cesión en 1892 por parte do avogado residente na cidade Rodrigo Goicoechea.
Primeiros datos
miniatura|dereita|275px|A poboación xudía instalouse en Monforte de Lemos ao amparo do [[Mosteiro de San Vicente do Pino.]] Descoñécese a data exacta na que chegaron os primeiros xudeus a Monforte de Lemos, mais seguramente o seu asentamento na cidade ocorreu, do mesmo xeito que en moitos outros lugares, ao amparo dun mosteiro, o mosteiro de San Vicente do Pino, ocupando zonas na subida ao monte. A riqueza agrícola da comarca e a presenza dos condes de Lemos serían outros factores que explicarían a presenza xudía na cidade.