cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Strategy (padrón de deseño)
Colaboracións
No escenario definido por este padrón atopamos dúas colaboracións principais entre as clases participantes. A primeira delas é a interacción entre Contexto e Estratexia para facer chegar a esta a información necesaria para a execución do algoritmo. Neste punto, atopamos dúas posibles alternativas:
Estas opcións serán analizadas con máis detalle no apartado de Implementación. A segunda colaboración fai referencia ós clientes. Estes, inicialmente, crearán a EstratexiaConcreta coa que configurarán o Contexto (pode facerse a través dalgún padrón de creación), e, despois disto, unicamente terán que interactuar con el.
Consecuencias
A aplicación do padrón Estratexia proporciona as seguintes vantaxes:
Da mesma forma, podemos atopar os seguintes inconvenientes á hora de de empregar este padrón:
Implementación
Como xa se comentou, na definición da interface entre a estratexia e o contexto, existen diferentes alternativas: O uso dunha ou outra opción estará determinado polo algoritmo concreto e as necesidades do sistema.
Exemplo de implementación
A continuación preséntase un exemplo de implementación do padrón estratexia para o problema da ordenación dun vector. En relación co comentado anteriormente, unha posible optimización neste caso sería o uso do padrón Singleton para os obxectos estratexia, xa que estes son completamente independientes do Contexto e soamente coa información pasada como parámetro (o vector e o tamaño deste) poden realizar a ordenación; é dicir non almacenan estado interno referente ó contexto. Evidentemente, a vantaxe disto sería a redución do número de obxectos no sistema ante o uso das estratexias por parte de diferentes obxectos Contexto.
Diagrama de clases
1000px|Diagrama de clases correspondente ó exemplo de implementación.
Diagrama de secuencia
700px
Boletus
Os boletos ou andoas son cogomelos do xénero Boletus, que inclúe máis de 100 especies. Este xénero foi definido e descrito orixinalmente por Elias Magnus Fries en 1821, agrupando a todos os fungos que presentan himenio con poros. Posteriormente foron definíndose outros xéneros cuxas especies incluían esta característica, como Tylopilus, descrito por Petter Adolf Karsten en 1881. Así mesmo, readoptáronse ou redefiníronse xéneros xa en desuso, coma Leccinum. Moitas veces o termo boleto emprégase para dar nome a todos os cogomelos comestíbeis da división Basidiomycota e Ascomycota. Mentres os cogomelos velenosos son coñecidos coma pans de becha ou cacaforras.
Algunhas das especies que outrora se clasificaban neste taxon foron posteriormente situadas noutros xéneros, como ocorre coas especies Leccinum scabrum, Tylopilus felleus, Chalciporus piperatus ou Suillus luteus (Andoa anelada).
Lista de concellos de Málaga
Lista de concellos da provincia de Málaga:
Boletus
Etimoloxía
O nome galego andoa é de orixe escura, mais pode vir do éuscaro onddo (boleto).
Comestibilidade
thumbnail|220px|left|[[Boletus edulis]] Moitas especies do xénero Boletus son comestíbeis e apreciados en gastronomía, sendo a máis coñecida Boletus edulis. Tamén son apañados para o consumo os cogomelos de andoa escura (B. badius), B. aereus e outras especies. Outras, coma B. calopus, teñen sabor amargo ou desagradábel e non se consideran fungos comestíbeis.
Algunhas guías de fungos recomendan evitar todos os Boletus que presentan poros avermellados, porén, B. erythropus e B. luridus son comestíbeis logo de seren convenientemente cociñados.
A inxesta de cogomelos velenosos a miúdo produce síntomas gastrointestinais. No xénero Boletus illouse unha glicoproteína citotóxica chamada bolesatina. En 2007, atopouse un compoñente semellante —chamado, en inglés, bolevenine—, na especie velenosa Boletus venenatus, da China. Téñense documentado mortes por inxesta de Boletus pulcherrimus. En 1994, unha parella desenvolveu síntomas gastrointestinais despois de comer cogomelos desta especie, faleciendo o home. A autopsia revelou infarto intestinal. O boleto de Satanás (Boletus satanas) tamén ten má fama coma fungo velenoso, aínda que non se coñecen casos de morte por mor do seu consumo. Illouse tamén muscarina nalgunhas especies, aínda que a súa cantidade é farmacoloxicamente insignificante e só causa síntomas menores.
Listaxe máis completa e comestibilidade
A listaxe a seguir recolle algunhas das especies de andoas (Boletus), cunha guía tentativa de toxicidade e apetibilidade.
Alzira (Verdi)
Alzira é unha ópera nun prólogo e dous actos con música de Giuseppe Verdi e libreto en italiano de Salvatore Cammarano, baseado na obra de teatro Alzire, ou les Américains de Voltaire. A súa estrea tivo lugar no Teatro San Carlo de Nápoles o 12 de agosto de 1845, non tendo demasiado éxito, á parte da estrea só houbo catro representacións máis, sendo a derradeira o 21 de agosto dese mesmo ano.
Esta ópera case non se representa na actualidade, aparecendo nas estatísticas de Operabase cunha soa representación no período 2005-2010.
Raimundo Riestra Calderón
Raimundo Riestra Calderón, nado en Pontevedra en 1882 e finado na illa da Toxa o 10 de agosto de 1967, foi un avogado, banqueiro e político galego.
Traxectoria
Fillo primoxénito de José Riestra López, á súa morte en 1923 herdou o título de Marqués de Riestra. Foi xefe de Fomento da provincia de Pontevedra e director do xornal pontevedrés La Correspondencia Gallega.
Comezou a súa carreira política como deputado polo distrito da Estrada, substituíndo a Antonio Aguilar Correa en 1908. Preséntase de novo en 1910 e 1914 polo mesmo distrito, sendo proclamado polo artigo 29 da Lei electoral. En 1917 foi elixido deputado polo distrito de Redondela para cubrir a vacante do seu curmán Francisco de Federico Riestra, e novamente elixido polo mesmo distrito en 1918 e 1919. En 1918 foi nomeado Subsecretario da Presidencia do Consello de Ministros. Foi xerente do Balneario da Toxa tralo cesamento de Rafael Sanz-Diez nos anos corenta ata a súa morte.
Vida persoal
Casou en 1907 con María del Moral Sanjurjo, filla de Antonio del Moral López. É pai de Antonio Riestra del Moral.
Backyard Babies
Backyard Babies é unha banda sueca de rock procedente de Nässjö, no condado de Jönköping. O grupo formouse no ano 1987 co nome de Tyrant, recibindo o actual en 1989, e ao longo da súa carreira editaron sete álbums de estudio e gañaron dous premios Grammy suecos. No presente a banda está baseada en Estocolmo.
Adoitase a atribuírlle a popularización do sleaze rock en Escandinavia e Suecia. O seu sinxelo "Minus Celsius" aparece como canción extra xogable no videoxogo Guitar Hero III: Legends of Rock e "Degenerated" está dispoñible como canción descargable para o Guitar Hero World Tour.
Subtracción
miniatura|250px|5 – 2 = 3 A subtracción ou resta é unha das catro operacións básicas da aritmética; trátase dunha operación de descomposición que consiste en, dada certa cantidade, eliminar unha parte dela, e o resultado coñécese como diferenza.
Características
Na subtracción, o primeiro número denomínase minuendo e o segundo é o subtraendo. O resultado da subtracción denomínase diferenza.
No conxunto dos números naturais, N, só se poden subtraer dous números se o minuendo é maior que o subtraendo. Do contrario, a diferenza sería un número negativo que, por definición, estaría excluído do conxunto. Isto é así para outros conxuntos con certas restricións, como os números reais positivos.
En matemáticas avanzadas non se fala de "subtraer" ou "restar" senón de "sumar o oposto". Noutras palabras, non se ten a – b senón a + (–b), onde –b é o elemento oposto de b respecto da suma.
O que implica a ampliación do conxunto dos números naturais cun novo concepto de número, o conxunto dos números enteiros, que inclúe aos naturais.
Táboa de restar
As táboas lesen De --- a igual a
Procédese colocando o minuendo enriba do subtraendo, ordenando as cifras en columnas de dereita a esquerda segundo a orde de unidades, decenas, centenas etc., igual que na suma.
A subtracción dos números 1419 e 751 estes ordenaríanse da seguinte forma:
Aplícase a táboa elemental na columna das unidades, tendo en conta que se a cifra do minuendo é menor ca do subtraendo, súmanse á cifra 10 unidades, colocando na liña de carrexo sobre as centenas un 1, que se suma á cifra do subtraendo das centenas, procedendo de igual forma na columna das unidades de millar.
A cifra 0 no minuendo considérase como un 10, mentres que no subtraendo non ten ningún efecto.
A comprobación do resultado como "Resto" ou "Diferenza" faise sumando dito resultado co subtraendo. O resultado de dita suma debe ser o minuendo. Por exemplo:
En toda subtracción cúmprese: Subtraendo + Diferenza = Minuendo. Así, por exemplo a verdadeira subtracción: 1007 – 428 = 579. E ao aplicar a fórmula anterior para saber se está ben ou saber un termo sen achar: 428 + 579 =1007.
O método usado en América e nalgúns países europeos, como España é o seguinte:
No caso de que unha cifra do minuendo sexa menor ca do subtraendo, decreméntase nunha unidade a cifra do minuendo que está inmediatamente á esquerda da que estamos tratando e súmase 10 á cifra do minuendo tratada.
Por exemplo, 1419 – 751 = 668. Empezaremos polas unidades, 9 – 1, que non presentan ningún problema quedando 9 – 1 = 8. No caso das decenas, temos 1 – 5 e, como a cifra do minuendo é menor ca do subtraendo, restamos unha unidade das centenas do minuendo (4 – 1 = 3) e sumamos 10 ás decenas do minuendo (10 + 1 = 11), quedando 11 – 5 = 6. Para as centenas, temos 3 – 7 e como antes, restamos unha unidade ás unidades de millar (1 – 1 = 0) e sumamos 10 ás centenas (10 + 3 = 13), quedando 13 – 7 = 6. Ao dar 0 as unidades de millar (0 – 0 = 0) dá por finalizado o algoritmo dando como resultado 668.
Nalgúns países de Europa úsase o mesmo método que en América coa diferenza seguinte:
Para o mesmo exemplo anterior, 1419 – 751 = 668. Empezaremos polas unidades, 9 – 1, que non presentan ningún problema, quedando 9 – 1 = 8. No caso das decenas, temos 1 – 5, e como a cifra do minuendo é menor ca do subtraendo, sumamos unha unidad ás centenas do subtraendo (7 + 1 = 8) e sumamos 10 ás decenas do minuendo (10 + 1 = 11), quedando 11 – 5 = 6. Para as centenas, temos 4 – 8 e, como antes, sumamos unha unidade ás unidades de millar (0 + 1 = 1) e sumamos 10 ás centenas (10 + 4 = 14), quedando 14 – 8 = 6. No caso das unidades de millar, que non presentan problema, queda 1 – 1 = 0 finalizando o algoritmo dando como resultado 668.
Sociedad Hijos de Silleda
A Sociedad Hijos de Silleda foi unha sociedade de emigrantes galegos do concello de Silleda na Arxentina, fundada en 1908.
Historia e características
Fundada en 1908 por Victoriano Souto, Antonio Carballo e Antón Alonso Ríos, creou tres escolas noutras tantas parroquias do concello: no ano 1917 inaugurouse a Escola Rosalía de Castro no lugar de Freixeiro (Laro); posteriormente, abreu a Escola Bernardino Rivadavia na Penadauga (Escuadro), e por último a Escola Francisco Giner de los Ríos no Marco (Siador). Foi unha das sociedades promotoras en 1921 da Federación de Sociedades Gallegas Agrarias y Culturales.
Lázaro Louzao
Hilario Pérez Louzao, máis coñecido como Lázaro Louzao, nado en Xove en 1988, é un cineasta e fotógrafo galego.
Traxectoria
Comezou a expoñer fotografía en 2006 cando aínda cursaba bacharelato na Coruña. Ese mesmo ano mudouse a Santiago de Compostela, onde estudou Fotografía Artística na EASD Mestre Mateo e fixo un máster en Arte e Comunicación.
En 2010 trasladouse a Bilbao, onde dirixiu as súas primeiras curtametraxes á vez que estudaba Comunicación Audiovisual. Entre estes primeiros traballos destaca CRAC, baseado no poemario homónimo de Gonzalo Hermo. Despois dun breve período en Barcelona onde dirixiu a súa terceira curta no mestrado de Documental Creativo, volveu á Coruña no ano 2016, onde creou Costura Films.
En 2018 estreou no Festival Zinegoak de Bilbao a súa primeira longametraxe, Nove de novembro, que é a primeira de temática LGBT rodada en lingua galega. En setembro recibe o premio á mellor película galega na Semana Internacional de Cine de Autor de Lugo.
En xuño do 2020 recibe da man de ALAS A Coruña o XVI Premio Marcela e Elisa a visibilidade LGBT, porén o acto de entrega quedou adiado por mor da pandemia de COVID-19. En xaneiro do 2022 publica Palpar a Pel, un libro que recolle a súa traxectoria fotográfica de espidos masculinos.
Departamento de Colón
250px|dereita Colón é un dos 18 departamentos nos que se divide a República de Honduras. Creouse en 1881. A capital departamental é Trujillo, sendo outra cidade importante Tocoa. Ten unha superficie de 8.875 km² e, no 2007, unha poboación estimada de 284.900 habitantes.
Ernest. Comedia frívola para xente seria
'Ernest. Comedia frívola para xente seria' é unha obra teatral de Oscar Wilde escrita en 1895 co título orixinal en inglés de The Importance of Being Earnest. Foi traducida ao galego por Miguel Pérez Romero, e publicada en edición bilingüe en 1999 pola Universidade da Coruña.
A obra
É unha comedia que trata sobre os costumes e a seriedade da sociedade. Está dividida en tres ou catro actos (dependendo da edición) e inspirada no libro Engaged de William Schwenck Gilbert. Situada na Inglaterra da época vitoriana, a trama desenvólvese ao redor do protagonista Jack e o seu ficticio irmán Ernest.
As obras anteriores de Wilde levárano á cima do éxito polo que non se esperaba nada novo do dramaturgo. A prensa era feroz na súa procura de novos personaxes e argumentos, prestando grande atención aos detalles. Para combatela, Wilde bautizou a obra baixo o título de Lady Lancing e usou nomes de pobos costeiros para os personaxes principais e a localización da obra (o apelido de Jack, Worthing, está tomado da cidade onde residía Wilde cando escribiu a obra).
Foi a última comedia que escribiu Wilde e está considerada un dos seus mellores traballos segundo os críticos. Estreouse por primeira vez o 14 de febreiro de 1895 no St. James' Theatre de Londres, tres meses antes de que Wilde fose condenado a prisión.
Argumento
Algernon é un novo aristócrata londiniense, que finxe ter un amigo chamado Bunbury que vive no campo e con frecuencia está doente. Cada vez que Algernon quere evitar unha obrigación social, ou simplemente escaparse a fin de semana, faille unha visita ao seu "amigo doente". Desta forma pode finxir piedade e dedicación, mentres ten a escusa perfecta para saír da cidade, evadindo as súas responsabilidades. Algernon chama a esta práctica "bunburying".
O mellor amigo de Algernon na vida real vive no campo pero realiza frecuentes visitas a Londres. O nome do seu amigo é Ernest Worthing... ou iso é o que pensa Algernon. Pero cando Ernest (Ernesto) esquece a súa tabaqueira de prata na habitación de Algernon, este descobre unha inscrición nela: "Da pequena Cecily, con agarimo para o seu querido tío Jack".
Isto forza a Ernest a revelar que as súas propias visitas á cidade son exemplos de "bunburying", para gozo de Algernon. No campo, "Ernest" paséase baixo o nome de Jack (o seu verdadeiro nome) e finxe que ten un irmán chamado Ernest que vive en Londres. Cando o honesto Jack visita a cidade, asume o nome e o comportamento do libertino Ernest. No campo, Jack leva unha actitude máis seria en beneficio da súa nova pupila, a súa herdeira Cecily.
Jack quere casar con Gwendolen, a curmá de Algernon, pero ten certos problemas. Gwendolen parece quererlo unicamente porque pensa que se chama Ernest, xa que opina que é o nome máis bonito do mundo. Doutra banda está a nai de Gwendolen, a terrible lady Bracknell. Lady Bracknell queda espantada cando descobre que Jack foi adoptado cando era un bebé tras ser descuberto nun bolso na estación de ferrocarril. Na súa opinión está moi por baixo do que merece a súa filla.
Mentres tanto, a descrición de Cecily dada por Jack fai que Algernon queira coñecela, malia a firme oposición de Jack. Algernon decide visitar a casa de campo de Jack, facéndose pasar polo misterioso "Ernest". Así Algernon-Ernest pode coñecer á protexida de Jack, Cecily, a cal xa fantasiaba cunha relación amorosa con Ernest (o inexistente irmán festeiro de Jack), polo que Cecily cae tolamente namorada de Algernon. Paralelamente, Jack, que decidiu deixar o seu Bunburying, anuncia a tráxica morte do seu irmán Ernest á institutriz de Cecily, a señorita Prism, e ao admirador secreto desta, o Reverendo Chasuble. Así pois, ambos "irmáns" atópanse, no momento en que un garda loito polo outro.
Só unha cousa interponse agora na felicidade das parellas, Gwendolen continúa insistindo que ela só pode amar a un home que se chame Ernest - cal é o nome real de Jack? Lady Bracknell cóntalle que lle puxeron o nome do seu pai, un xeneral, pero que non consegue recordalo. Jack consulta con impaciencia un libro militar e declara que o nome é Ernest logo de todo e que estivo dicindo a verdade inadvertidamente.
Cando as felices parellas abrázanse (incluíndo á señorita Prism e Chasuble), Lady Bracknell quéixase a Ernest, "Sobriño, pareces mostrar signos de trivialidade". "Ao contrario, tía Augusta", replica Ernest "Acabo de darme conta por primeira vez na miña vida da importancia de ser serio", onde Wilde fixo un xogo de palabras en inglés, xa que Ernest e earnest (serio, formal) pronúncianse exactamente igual.
Traducións
A súa tradución literal sería A importancia de ser honesto. En inglés ten un dobre sentido, que se perde na tradución, xa que o nome Ernesto e a palabra serio son homófonas, é dicir soan igual foneticamente.
Karim Benzema
Karim Benzema, nado en Lión o 19 de decembro de 1987, é un futbolista francés de orixe alxeriana. Xoga de dianteiro e o seu actual equipo é o Al-Ittihad Club.
Traxectoria
Como xuvenil do Gones (sobrenome principal do Olympique de Lión e palabra só usada en Lión para referirse de maneira familiar aos nenos) gañou un campionato de xogadores de 18 anos en Francia en 2005 (12 goles en 14 partidos) e foi finalista no Campionato de Fútbol Afeccionado en 2005 e 2006.
Comezou a súa carreira profesional na tempada 2004-2005 baixo as ordes de Paul Le Guen, aínda que disputou poucos partidos e non marcou ningún gol. O seu primeiro gol en partido oficial co Olympique de Lión foi en 2005 nun partido de Liga de Campións contra o Rosenborg, no que foi o súa primeira participación en devandita competición.
En outubro de 2021, no xuízo de Karim Benzema no caso de sextape Mathieu Valbuena, a fiscalía de Versalles pediu ao xulgado penal que pronuncie unha pena de prisión suspendida de dez meses e unha multa de 75.000 euros contra Karim.
Selección nacional
O 28 de marzo de 2008 xogou o seu primeiro partido coa selección absoluta de Francia contra Austria no Stade de France, onde marcou o seu primeiro gol cos bleus.
En 2008 xogou tamén o seu primeiro trofeo internacional coa selección absoluta, a Eurocopa de Austria e Suíza, onde o seu equipo non conseguiu superar a fase de grupos, empatando con Romanía e perdendo cos Países Baixos e Italia. Neste campionato, Karim xogou 2 partidos e non marcou ningún gol.
Campionatos internacionais
(*) Incluíndo a Selección
Salgadura (miniserie)
Salgadura (en Salaó) é unha miniserie histórica galega-catalá dirixida por Jesús Font e producida por Continental Producciones e Dream Team Concept que foi estreada no 2013 a través da TVG en dous episodios. Conta a historia da familia Roig, inspirada na familia Massó, que a finais do século XVIII e comezos do XIX fixo unha sorte de imperio da industria da salgadura galega. Está protagonizada por Luís Iglesia, María Castro, Luis Zahera e Belén Constenla. Foi rodada no Grove.
Sinopse
Un mozo catalán é enviado dende Blanes a Galicia para xestionar unha pequena nave de salgadura, seguindo os pasos doutros cataláns que foron ás Rías Baixas na busca da sardiña que escaseaba no Mediterráneo. Joan Roig chega a Galicia enviado por Gallup, un rico catalán que ten unha filla da que Roig está namorado. Roig é un liberal perseguido polo exército que non ten cartos. Gallup dálle un ano para facer que a súa salgadura galega dea beneficios e só despois poderá pedirlle a man da filla.
Kim Basinger
miniatura|Na cerimonia dos [[Premios Oscar de 1990.]]
Traxectoria
Comezou unha carreira como modelo ós 16 anos para o que se desprazou a Nova York para traballar coa Ford Modeling Agency, apareceu en ducias de portadas de revistas e anuncias, aos vinte anos era xa top model. En 1976 trasladouse ós Ánxeles para dar un novo rumbo á súa vida e comezar a actuar, apareceu con papeis pequenos nalgunha serie de televisión, o seu primeiro papel destacado foi no filme televisivo Katie: Portrait of a Centerfold (1978), apareceu como unha rapaza Bond en 007: Nunca digas endexamais (1983) e en The Natural (1984) con Robert Redford. A súa consagración definitiva chegoulle con 9½ Weeks (1986) con Mickey Rourke. Con L.A. Confidential gañou un Oscar á mellor actriz.
Vida persoal
Antes de ser famosa, Basinger saíu co modelo Tim Saunders, co fotógrafo Dale Robinette e co xogador de fútbol Joe Namath. Non tería outro vínculo público ata 2014, cando comezou a saír con Mitch Stone. Do mesmo xeito que Snyder e Peters antes que el, Stone coñeceu a Basinger mentres se peiteaba nun set de cine. A parella leva bandas de ouro a xogo e desde entón mudáronse xuntos.
Korisliiga
A Korsisliiga é a máxima categoría do baloncesto masculino en Finlandia. A competición naceu en 1939 e actualmente está integrada por 12 equipos. No formato actual de competición, cada equipo se enfronta ao resto un total de catro veces ao longo da tempada, facendo un total de 40 partidos. Os oito mellores equipos ao finalizar a liga regular clasifícanse para xogar os play-offs polo título, onde todas as eliminatorias se xogan ao mellor de 5 partidos. O Pantterit é o equipo máis laureado da competición ao ter gañado 14 títulos.
Equipos
Os seguintes son os equipos que compiten na temporada 2022−23 da Korisliiga.
Castro de Castrelo
O Castro de Castrelo é un castro galaico, datado aproximadamente entre a Segunda Idade de Ferro e o cambio de era, pertencente á denominada cultura castrexa.
Situación
O castro está situado no lugar de Castrelo, na parroquia de Soesto, no concello coruñés de Laxe, moi cerca da estrada AC-433, que une Laxe coa Ponte do Porto.
Descrición
A escavación, realizada entre varias casas da aldea, amosa un gran muro dun ancho superior aos tres metros, cunha grande entrada de carácter monumental, similares á do próximo Castro de Borneiro ou ao de Elviña, con grandes laxes que cobren o seu chan. A muralla posúe un característico escalonado común a outras escavacións da Idade de Ferro en Galiza. Ao carón da entrada monumental, á súa esquerda, advírtese unha segunda porta que está tapiada, algo que se repite uns metros máis ao norte, onde atopamos outra porta tapiada.
A meiga novata
A meiga novata (en Bedknobs and Broomsticks) é un filme estadounidense de Walt Disney Pictures dirixido por Robert Stevenson que foi estreado en 1971.
Castro de Castrelo
Descrición
Na zona interior do castro aprécianse os posibles inicios dun corpo de garda, un achado pouco habitual nas escavacións de castros galegos. O castro presenta unha interesante configuración de plataformas e parapetos, agochados baixo un piñeiral.
Escavacións
Aínda que o castro xa estaba catalogado por Patrimonio, non foi ata o inicio das obras de ampliación da estrada AC-433, en 2009, cando o poboado saíu á luz. As escavacións do Castrelo iniciáronse a raíz da resolución da Delegación Provincial da Consellería de Cultura na Coruña do 28 de abril de 2009, na que se expuña que o trazado das obras proxectadas para a mellora da estrada afectaba á área de cautela do xacemento arqueolóxico. A lexislación galega implicaba a realización dunha serie de intervencións arqueolóxicas previas para avaliar as implicacións do proxecto sobre o patrimonio histórico da zona, se ben as primeiras escavacións comezaron en febreiro dese mesmo ano. As escavacións comezaron no verán dese mesmo ano, centrándose na parte do xacemento máis próxima ao trazado inicial da vía.
O descubrimento do castro fixo á Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas planificar a modificación do trazado da estrada.
As investigacións desenvolvéronse en tres fases sucesivas:
Real Madrid Castilla Club de Fútbol
O Real Madrid Castilla Club de Fútbol, coñecido habitualmente como Castilla, é un equipo de fútbol, o primeiro filial do Real Madrid Club de Fútbol, que xoga na Segunda División B.
Entre os seus logros deportivos, destaca un campionato de Segunda División na tempada 1983-84, e o subcampionato na Copa do Rei de 1979–80, competición que actualmente os equipos filiais non poden xogar, que perdeu contra o primeiro equipo do Real Madrid, por 6-1, o que lle serviu ademais para disputar a Recopa de Europa ao ano seguinte, ao estar xa clasificado o primeiro equipo para disputar a Copa de Europa.
Estadio
O Real Madrid Castilla disputa os seus encontros no Estadio Alfredo Di Stéfano, situado na Cidade Real Madrid en Valdebebas. Foi inaugurado o 9 de maio de 2006 e posúe unha capacidade de 6.000 espectadores, todos sentados, e unhas dimensións de 105 x 68 metros.
Chris Owen
Christopher Owen, nado en Houghton, Míchigan o 25 de setembro de 1980, é un actor de cinema estadounidense.
Traxectoria
É coñecido por interpretar a Chuck Sherman (alias "The Sherminator") nos filmes da serie de American Pie. Recentemente participou na adaptación cinematográfica The Mist, baseada na novela de terror de Stephen King.
Galaxy (satélites)
miniatura|Lanzamento do satélite Galaxy 8I. Galaxy é o nome duns satélites de comunicacións operados inicialmente pola empresa estadounidense Hughes Communications, Inc. Trátase de satélites en órbita xeoestacionaria cuxo primeiro membro foi lanzado en 1983. Aínda que pertencentes a unha mesma empresa e a ter unha mesma función, os satélites Echostar mostran unha variedade de modelos e diversos vehículos para ser postos en órbita.
Galaxy 1, 1R, 1R2, 2, 3, 5, 6 e 9
Os primeiros satélites Galaxy usaban o bus HS-376 (tamén denominado BSS-376). Foron lanzados entre 1983 e 1996 e aínda que orixinalmente eran propiedade de Hughes foron transferidos a PanAmSat Corporation en maio de 1997. Tiñan unha masa duns 1200 kg e forma cilíndrica, estabilizábanse mediante xiro e contaban con ata 30 transpondedores de banda C a bordo.
Galaxy 10
O Galaxy 10 usaba o bus HS-601 (ou BSS-601) e estaría estabilizado nos tres eixos. Tería contado con 24 transpondedores en banda C e 24 en banda Ku. Foi lanzado o 27 de agosto de 1998, pero non chegou a órbita polo fallo do foguete lanzador.
Galaxy 11
O Galaxy 11 foi o primeiro en usar o bus HS-702 (ou BSS-702). Foi lanzado o 22 de decembro de 1999 mediante un foguete Ariane 4. Levaba 64 transpondedores a bordo: 24 en banda C e 40 en banda Ku. Tiña unha masa de 4477 kg e estabilizábase nos tres eixos. Os seus paneis solares producían ata 10 kW de potencia, dando servizo a Norteamérica e o Brasil.
Galaxy 12, 14 e 15
Os Galaxy 12, 14 e 15 son construídos pola empresa Orbital e teñen entre 20 e 24 transpondedores en banda C a bordo. Os dous primeiros foron lanzados en 2003 e 2005, mentres que o pedido Galaxy 15 foi modificado para ser construído como outro tipo de satélite.
Galaxy 13 (Horizons 1)
Galaxy 13 usa o bus HS-601 (BSS-601) e foi construído por encargo de PanAmSat e JSAT nunha iniciativa conxunta. Foi lanzado o 30 de setembro de 2003 mediante un foguete Zenit 3SL. Dá cobertura a norteamérica, Porto Rico, Alasca, Hawai e México. Leva a bordo 48 transpondedores, 24 en banda C e 24 en banda Ku.
Galaxy 15
Galaxy 15 usa o bus Star 2 da empresa Orbita. Foi lanzado o 13 de outubro de 2005 mediante un foguete Ariane 5 e leva a bordo transpondedores en banda C e banda L. Ademais proporciona sinais do sistema GPS. En 2010 o satélite deixou de responder aos comandos enviados desde terra, aínda que seguía transmitindo a través dos seus transpondedores. En decembro de 2010, despois de moverse da súa órbita orixinal, as baterías do satélite esgotáronse, os sistemas se reiniciaron e puido retomarse de novo o control.
Galaxy 16 e 18
Ambos levan a bordo 24 transpondedores de banda C e 24 de banda Ku. Os dous usan o bus SSL-1300, estabilízanse nos tres eixos e teñen unha esperanza de vida de 15 anos. Teñen unha masa duns 4640 kg. Galaxy 16 foi lanzado o 18 de xuño de 2006 e Galaxy 18 o 21 de maio de 2008, ambos mediante foguetes Zenit 3SL.
Galaxy 17
Galaxy 17 é o primeiro satélite Galaxy encargado a unha empresa europea, Alcatel Alenia Space. Usa o bus Spacebus 3000B3 e ten 24 transpondedores de banda Ku e 24 de banda C. Cunha masa de 4100 kg, ten unha esperanza de vida de 15 anos e os seus paneis solares poden producir 9,5 kW de potencia. Foi lanzado o 4 de maio de 2007 mediante un Ariane 5.
Galaxy 19
Galaxy 19 foi construído por Space Systems Loral para Intelsat. Orixinalmente denominado Intelsat Americas-9, o seu nome foi cambiado a Galaxy 19. Usa o bus SSL-1300 e ten 28 transpondedores de banda Ku e 24 de banda C. Ten unha masa de 4692 kg, unha esperanza de vida de 13 anos e foi lanzado o 24 de setembro de 2008 mediante un Zenit 3SL.
Galaxy 30
Galaxy 30 usa o bus GEOStar 2 e pertence a Intelsat. Leva a bordo transpondedores de banda Ku, banda C e banda L. Ten unha masa de 3325 kg, unha esperanza de vida de 15 anos e foi lanzado o 15 de agosto de 2020 mediante un foguete Ariane 5.
Galaxy 3C
Galaxy 3C comezou sendo propiedade de PanAmSat para posteriormente pasar a ser de Intelsat. Leva a bordo 53 transpondedores de banda Ku e 24 de banda C. Ten unha masa de 4810 kg, unha esperanza de vida de 15 anos e foi lanzado o 15 de xuño de 2002.
Galaxy 3R (Anik E2R)
Galaxy 3R usa o bus HS-601, comezou sendo propiedade de PanAmSat e logo o foi de Telesat. Leva a bordo 24 transpondedores de banda Ku e 24 de banda C. Ten unha masa de 3069 kg, unha esperanza de vida mínima de 8 anos e foi lanzado o 15 de decembro de 1995 para substituír a Galaxy 3. O satélite sufriu un problema nos seus procesadores que levou a retiralo en xaneiro de 2006.
Galaxy 4 e 7
Galaxy 4 e 7 foron lanzados para dar cobertura total á parte continental dos Estados Unidos e á zona do Caribe mediante sinais en banda C e Ku. Ambos foron lanzados mediante Ariane 4, o Galaxy 4 o 25 de xuño de 1993 e o Galaxy 7 o 28 de outubro de 1992. Ambos usaban o bus HS-601. O Galaxy 4 quedou prematuramente fóra de servizo o 19 de maio de 1998 por un fallo dos seus procesadores. O 13 de xuño de 1998 o Galaxy 7 tivo tamén problemas no seu procesador principal, cambiando ao procesador de apoio automaticamente. Estivo funcionando ata o 22 de novembro de 2000 en que o fallo do segundo procesador deixou o satélite inservible.
Galaxy 4R e 10R
Galaxy 4R e 10R usan o bus HS-601HP, unha variante de alta potencia do bus HS-601. Ambos foron lanzados mediante foguetes Ariane 4, o Galaxy 4R o 19 de abril de 2000 e o Galaxy 10R o 25 de xaneiro dese mesmo ano. Galaxy 4R foi retirado do servizo en abril de 2009.
Galaxy 8i e 8iR
Galaxy 8i e 8iR usan tamén o bus HS-601HP. Galaxy 8iR foi cancelado, mentres que Galaxy 8i foi lanzado mediante un Atlas IIAS o 8 de decembro de 1997. Os seus paneis solares xeran 10 kW de potencia e leva a bordo 32 transpondedores en banda Ku. Foi retirado do servizo en febreiro de 2004.
Galaxy 33 e 34
Os satélites Galaxy 33 e 34 usan o bus GEOStar 3 e ambos foron lanzados a bordo dun Falcon 9 o 8 de outubro de 2022. Levan unicamente transpondedores en banda C e son propiedade de Intelsat. Foron construídos por Northrop Grumman Innovation Systems (anteriormente Orbital ATK) e cada un ten unha masa de 3654 kg, cunha vida prevista de 15 anos.
Galaxy 37 (Horizon 4)
O Galaxy 37, que leva a bordo a carga útil Horizon 4, funciona en banda C, é propiedade de Intelsat e usa o bus SSL-1300. Foi lanzado o 3 de agosto de 2023 mediante un Falcon 9.
Fred Astaire
Frederick Austerlitz, nado en Omaha (Nebrasca) o 10 de maio de 1899 e finado nos Ánxeles (California) o 22 de xuño de 1987, foi un bailarín e actor estadounidense, máis coñecido co nome de Fred Astaire.
Traxectoria
Fillo dun emigrante austríaco, comezou a empregar o nome Astaire, coa súa irmán Adele, cando actuaba nun vodevil cando tiña cinco anos. A partir de 1917 el e a súa irmá apareceron en shows de Broadway, facéndose populares ata que en 1932 a súa irmá casa con Charles Cavendish, fillo do duque de Devonshire. Fred marcha a Hollywood, en 1933 actúa na película Flying Down to Rio (Voando a Río), con Ginger Rogers que tivo un grande éxito e fixo que actuasen xuntos noutras nove películas, converténdose nunha das parellas máis famosas do cine. Formou tamén parella cinematográfica con Eleanor Powell, Rita Hayworth, Judy Garland, Cyd Charisse e Audrey Hepburn. Retirouse en 1971, aínda que seguiu aparecendo esporadicamente en películas e series de televisión.
Lista de concellos de Sevilla
Lista de concellos da provincia de Sevilla:
miniatura|450px|Mapa municipal
Back to the Future (serie animada)
Back to the Future é unha serie de animación estadounidense, baseada na triloxía de Back to the Future.
Apis (homónimos)
Apis pode referirse a:
Xylanthemum
Xylanthemum é un xénero de plantas pertencentes á familia Asteraceae. Comprende 9 especies descritas e só 6 aceptadas.
Taxonomía
O xénero foi descrito por Nikolái Tsveliov e publicado en Flora URSS 26: 284, 877. 1961.
Especies aceptadas
A continuación dáse unha lista das especies do xénero  aceptadas até xuño de 2012, ordenadas alfabeticamente. Para cada unha indícase o nome binomial seguido do autor, abreviado segundo as convencións e usos:
San Salvador de Parga, Guitiriz
San Salvador de Parga é unha parroquia que se localiza no centro do concello de Guitiriz, a uns 7,8 km aproximadamente do núcleo municipal. Segundo o padrón municipal de 2012 tiña 131 habitantes (62 mulleres e 69 homes) distribuídos en 16 entidades de poboación, o que supón unha diminución de habitantes en relación ao ano 2006 cando tiña 136 habitantes.
Comares
miniatura
Comares é un municipio da provincia de Málaga, situado nos arredores dos Montes de Málaga a 703 metros de altitude. Pertence á comarca da Axarquía.
A súa poboación segundo o padrón municipal en 2003 era de 1.365 habitantes (723 homes e 642 mulleres). O nacemento de Comares está ligado coa chegada dos gregos focenses nas costas de Málaga no século VII a.C. Comares destaca por ser o berce dos Verdiales, un folclore típico da provincia de Málaga.
Carlos Pellicer Cámara
Carlos Pellicer Cámara, nado en San Juan Bautista (hoxe Villahermosa), Tabasco, México o 16 de xaneiro de 1897 e finado na Cidade de México o 16 de febreiro de 1977, foi un escritor, poeta, museógrafo e político mexicano.
Celebrity Skin (sinxelo)
"Celebrity Skin" é o décimo sinxelo da banda de rock alternativo estadounidense Hole, editado o 1 de setembro de 1998 a través do selo Geffen Records. É o sinxelo de estrea do seu terceiro álbum de estudio Celebrity Skin e trátase do sinxelo máis exitoso da banda, sendo o único en acadar o número 1 na lista Modern Rock Tracks.
Villagalijo
Villagalijo é un concello español da provincia de Burgos (Castela e León). A súa poboación é de 68 habitantes (INE 2012).
Eficiencia enerxética
A eficiencia enerxética refírese á relación entre a cantidade de enerxía consumida e os produtos e servizos finais obtidos. Pódese optimizar mediante a introdución de diversas medidas e investimentos a nivel tecnolóxico, de xestión e de hábitos culturais na comunidade.
Illamento do fogar
É unha importante medida para aforrar enerxía, diminuíndo deste xeito o consumo da calefacción en inverno o do aire acondicionado no verán. Para iso empréganse medidas como a colocación de fiestra de dobre vidro nas casas ou a plantación de árbores que dean sombra no verán e protexan do vento no inverno.
Aforro no combustible dos automóbiles
Esta medida considérase importante xa que ademais de estar aforrando enerxía, emitimos menos cantidade de gases de efecto invernadoiro á atmosfera. Para poder potenciar este aforro mellorouse a dinámica dos coches. Tamén podemos aforrar con outras medidas como ir a unha velocidade constante (sen moitos aceleróns nin freazos), levar o depósito de gasolina cheo ou medianamente cheo (para evitar a evaporación da gasolina).
A reciclaxe
É outra das importante medida de aforro de enerxía, ademais de ser un xeito de diminuír a contaminación no medio ambiente. Esta medida é importante xa que as industrias, ao empregaren material reciclado, aforran a enerxía que consumirían no caso de teren que fabricar un material novo.
No fogar
Ademais do illamento pódense poñer en práctica outras medidas de aforro de enerxía. Por exemplo o emprego de bombillas de baixo consumo, manter o termóstato da calefaccion a unha temperatura aproximada de 20 °C, poñer na lavadora programas de lavado a unha temperatura o máis baixa posible, manter apagados os utensilios eléctricos que non esteamos a empregar.
Camillo Ruini
Camillo Ruini, nado o 19 de febreiro de 1931 en Sassuolo (Italia), é un eclesiástico católico latino, cardeal e vigairo xeral de Roma entre 1991 e 2008.
Traxectoria
Estudou Filosofía e Teoloxía na Pontificia Universidade Gregoriana de Roma. O 8 de decembro de 1954 foi ordenado sacerdote por Luigi Traglia, vicerrexente da diocese de Roma.
O 16 de maio de 1983 foi nomeado bispo auxiliar de Reggio Emilia e bispo titular de Nepte. Recibiu a consagración episcopal o 29 de xuño, de mans do bispo de Reggio Emilia Gilberto Baroni.
O 17 de xaneiro de 1991 o papa Xoán Paulo II nomeouno vigairo xeral da diocese de Roma e pro-arcipreste da basílica de San Xoán de Latrán. O mesmo ano, no consistorio do 28 de xuño, Xoán Paulo II creouno cardeal, co título de Cardeal-Presbítero de Sant’Agnese fuori le mura.
Retirouse o 27 de xuño de 2008.
Torre de la Plata
250px|miniatura|A Torre de la Plata. A Torre de la Plata é unha torre octogonal do século XIII, situada na rúa Santander da cidade de Sevilla, Andalucía (España), que se unía por un pano da muralla da cidade que foi derrubado en 1821 á Torre del Oro.
En tempos de Afonso X, era tamén coñecida como torre dos Azacanes. No século XVIII, foi parcialmente ocultada pola construción dunha serie de vivendas segundo o proxecto do arquitecto italiano Vermondo Resta. A finais do século XX, foi utilizada como acubillo por indixentes. Foi restaurada parcialmente en 1992. Atópase nun estado pésimo sendo a vexetación a que alaga grandes partes do espazo.
Na actualidade un muro da nosa época divide un patio adxacente cun aparcadoiro, sobre o que no século XVII situouse o Curral das Herrerías.
Carmen Polo
María del Carmen Polo y Martínez-Valdés, nada en Oviedo o 11 de xuño de 1900 e finada en Madrid o 6 de febreiro de 1988, máis coñecida como Carmen Polo de Franco, foi a esposa de Francisco Franco, militar e ditador español que gobernou España dende 1939 até 1975.
Primeiros anos
Carmen Polo naceu o 11 de xuño de 1900, no seo dunha acomodada familia de Oviedo. Os seus pais foron Felipe Polo y Flórez (1860-1926), avogado natural de Palencia, con propiedades considerables e ascendencia carlista, e Ramona Martínez-Valdés y Martínez-Valdés (1870-1914), pertencente a unha ilustre familia de San Cucao, parroquia do concello asturiano de Llanera. A súa nai faleceu o 8 de febreiro de 1914 cando Carmen contaba tan só trece anos de idade. Dende entón, e xunto ós seus tres irmáns Felipe (1897-1979), Isabel (1902-1993) e Ramona "Zita" (1907-1993), pasou ó coidado da súa tía, Isabel Polo y Flórez, muller do avogado Luis Vereterra Estrada, a cal se asegurou da educación dos nenos: primeiro estudaron nas Ursulinas e logo nun colexio das Salesianas. En casa tiñan unha institutriz francesa, Madame Claverie.
Noivado con Franco
Carmen coñeceu a Francisco Franco en Tarna, pouco despois de que o trasladasen á gornición de Oviedo, na primavera de 1917. A familia Polo y Martínez-Valdés non vía con bos ollos o noivado da súa primoxénita con Franco, a quen consideraban «pouca cousa» para a súa filla, e preferían casala no seo da aristocracia ovetense.
O seu pai chegou a pronunciarse cualificando o noivo de pobre aventureiro en busca dunha boa dote e nunha frase que circulou entre as altas esferas de Oviedo, Felipe Polo sinalou que "permitir casar á súa filla cun comandante africanista era como permitir que o fixese cun toureiro". Porén, Carmen conseguiu lograr o consentimento definitivo do seu pai e a súa tía, despois de dous anos. O noivado, marcado pola guerra do Rif, non foi doado e a voda adiouse en varias ocasións. esquerda|miniatura|203x203px|Casamento de Carmen Polo con Francisco Franco. Cando morre o xeneral Valenzuela, sucesor de José Millán-Astray á fronte da Lexión, ofrécenlle a Franco a xefatura e o ascenso a tenente coronel. A voda celebrouse o 23 de outubro de 1923, na igrexa de San Juan el Real, en Oviedo. Foi padriño o rei Afonso XIII, representado polo xeneral Antonio Losada, gobernador militar de Asturias. A madriña foi unha tía da noiva: Pilar Martínez-Valdés, viúva de Ávila, relegando á nai do noivo (o pai non asistiu).
Carmen Polo deu a luz á súa única filla, María del Carmen, o 14 de setembro de 1926, á que se deu o alcume de "Nenuca". Foi bautizada na igrexa de San Juan el Real de Oviedo, onde contraeran matrimonio os seus pais.
Guerra civil
En xullo de 1936, ó estalar a guerra civil, Carmen e a súa filla partiron cara a Francia, baixo nomes supostos, pois os pais temían que "Nenuca" puidese ser secuestrada. Foron trasladadas polo contraalmirante Fernando Balén, futuro director do Instituto Hidrográfico de Cádiz. Alí esperábaas o comandante Antonio Barroso, quen as trasladou a Baiona, onde se refuxiaron na casa da súa antiga institutriz, Claverie. A finais de setembro de 1936, Franco enviou a buscalas co seu curmán, Salgado-Araujo. Cando Franco sobe ó poder, Carmen Polo convértese en primeira dama.
Torre del Oro
250px|miniatura|Torre del Oro e [[Teatro de la Maestranza, vistos desde a ponte San Telmo]] A Torre del Oro é unha torre albarrá situada na marxe esquerda do río Guadalquivir, na cidade de Sevilla, xunto á praza de touros da Real Maestranza. A súa altura é de 36 metros. Posiblemente o seu nome en árabe era Bury al-dahab, Borg al Azahar ou Borg-al-Azajal en referencia ao seu brillo dourado que se reflectía sobre o río. Durante as obras de restauración de 2005, demostrouse que este brillo, que ata entón se atribuía a un revestimento de azulexos, era debido a unha mestura de morteiro, cal e palla prensada.
É unha torre formada por tres corpos. O primeiro corpo, dodecagonal, foi construído entre 1220 e 1221 por orde do gobernador almohade de Sevilla, Abù l-Ulà. O segundo corpo, tamén dodecagonal, foi mandado construír por Pedro I o Cruel no século XIV. O corpo superior, cilíndrico e rematado en cúpula, foi construído en 1760 polo enxeñeiro militar Sebastián Van der Borcht.
Foi declarada monumento histórico-artístico en 1931 e foi restaurada varias veces. Na Idade Contemporánea foi restaurada en 1900, entre 1991 e 1992, en 1995 e en 2005. Na súa conservación foi importante o labor da Armada. Atópase en bo estado de conservación e alberga o Museo Naval de Sevilla.
Historia
200px|miniatura|A Torre del Oro. 130px|miniatura|A Torre del Oro no Escudo de [[Santander, Cantabria.]] Foi construída entre 1220 e 1221 por orde do gobernador almohade de Sevilla, Abù l-Ulà, cunha base dodecagonal. Pechaba o paso ao Arenal mediante un tramo de muralla que a unía coa Torre de la Plata, que formaba parte das murallas de Sevilla que defendían o Alcázar. Existe unha tradición de que para impedir a entrada ao porto fluvial, estendeuse desde o seu basamento unha grosa cadea sobre o río ata outra torre situada na actual rúa Fortaleza, situada alén do río, no actual barrio de Triana; devandita lenda é falsa xa que a rúa Fortaleza na beira de Triana recibe ese nome no século XIX, anteriormente denominada rúa Limones, doutra banda e con máis acerto, nas Crónicas realizadas por Afonso X o Sabio, onde describe ao detalle a toma da cidade de Sevilla, só se menciona unha cadea, a que suxeitaba o conxunto de barcas que formaba a ponte que unía a beira de Sevilla e a de Triana, que unía ademais a cidade co Castelo, coñecido posteriormente como Castelo de San Jorge, na beira de Triana.
A frota castelá mandada polo almirante Ramón de Bonifaz rompeu a ponte en 1248 remontando o río, mentres as tropas de Fernando III de Castela cercaban a cidade. Esta pasaxe histórica protagonizado por mariños cántabros ao servizo da mariña castelá quedou inmortalizado nos escudos das Catro Vilas da Costa de Cantabria (Laredo, Castro-Urdiales, Santander e San Vicente de la Barquera) e foi posteriormente incorporado ao Escudo de Cantabria. Neles represéntase a Torre del Oro e unha nave rompendo as cadeas que pechaban o paso polo río Guadalquivir.
No século XVI presentaba un estado ruinoso, polo que se realizou unha obra de consolidación. A torre foi danada gravemente polo terremoto de Lisboa de 1755, tras o cal o Marqués de Monte Real propuxo a súa demolición para ensanchar o paseo de coches de cabalos e facer máis recto o acceso á ponte de Triana; con todo, ese proxecto non chegou a realizarse pola oposición do pobo de Sevilla, que chegaron a anunciarllo ao rei, quen interveu. En 1760 arranxáronse os danos macizando a planta inferior da torre, reforzándoa con cascallos e morteiro, e deixando a porta do paso de rolda da muralla como porta de acceso principal. Ese mesmo ano construír o corpo cilíndrico superior, obra do enxeñeiro militar Sebastián Van der Borcht, artífice tamén da Real Fábrica de Tabacos. Estas obras cambiaron o aspecto da torre respecto ao que pode observarse en gravados dos séculos XVI ou XVII.
A Revolución de 1868 foi outro momento crítico para a torre, pois os revolucionarios demoleron os lenzos das murallas e puxéronos en venda, pero a oposición dos hispalenses logrou que a torre non se destruíse.
En 1900 foi restaurada polo enxeñeiro Carlos Halcón.