Polvo_de_Gallina_Negra
Polvo de Gallina Negra (PGN)
Cando decidiron que chegara o momento de formar un grupo de arte feminista, convidaron como a sesenta amigas e coñecidas, todas relacionadas co medio artístico, ao departamento de Mónica Mayer na Narvarte. Con algunhas delas xa fixeran colaboracións, como a instalación colectiva para o Foro da Muller no Festival de Oposición en decembro de 1982 na que Magali Lara, Rowena Morales, Maris Bustamante, Adriana Slemenson e Mayer realizaron unha serie de camas para falar dos roles sexuais tradicionais. Así mesmo, a principios de 1983, Magali, Silvia Orozco, Carmen Boullosa e Mónica realizaron unha serie de vídeos para a exposición de Rowena Morales "Cartas a esa monja" no Museo Carrillo Gil. No entanto, a resposta non foi a que esperaban:"“Todas os presentes decidiron non participar connosco, e foron basicamente tres as razóns que deron para non formar parte do grupo: ‘o ser muller non me carrexa ningunha consecuencia adversa na miña decisión de ser artista’, ‘non me interesa aceptar temáticas feministas para introducilas nas miñas propostas artísticas, sería unha limitación’. Naquel tempo a maioría das galerías e dos museos estaban organizados por homes, así que outra das opinións foi: ‘se xa de por si é difícil ser convidada ás galerías, o recoñecerme publicamente como feminista complicaría as cousas’ (párr. 8)”."Ao final, quedaron só Mónica Mayer, Maris Bustamente e a fotógrafa Herminia Dosal e o 21 de xuño de 1983 fundaron o grupo “Polvo de Gallina Negra”. Ao pouco tempo, Dosal deixou o grupo por non compartir ideas estéticas. Bustamente e Mayer continuaron coa idea e constituíronse como únicas integrantes do grupo. Os obxectivos principais do grupo foron:"1) Analizar a imaxe da muller na arte e nos medios de comunicación""2) Estudar e promover a participación da muller na arte e""3) Crear imaxes a partir da experiencia de ser muller nun sistema patriarcal, baseadas nunha perspectiva feminista e con miras a ir transformando o mundo visual para así alterar a realidade."Respecto da decisión do nome, Maris Bustamente conta que varias foron as súas premisas:"“xa de por si nacer muller nesta sociedade segue sendo difícil; tamén desexabamos converternos en excelentes artistas visuais, a cousa complicábase, xa que ese é un reto até para os homes; e logo, para coroar os nosos desexos, o aceptarnos como artistas feministas nun país afundido no machismo patriarcal, onde as mulleres son educadas para auto desaparecer, pois a situación presentaba graos de complexidade adicional. O Polvo de Gallina Negra é un po de cor negra, que se vende moi barato nos mercados tradicionais e serve para protexerte contra o mal de ollo. Así que desde o principio xogamos co nome que escollemos, xa que sendo artistas visuais, estabamos protexidas desde o principio contra todos os feitizos posíbeis na nosa contra”."A primeira performance de Polvo de Gallina Negra, aínda con Herminia Dosal, foi El respecto al derecho al cuerpo ajeno es la paz, realizada nunha manifestación feminista en contra da violencia cara á as mulleres que tivo lugar no 7 de outubro de 1983 no Hemiciclo a Juárez. Vestidas con traxes de bruxas e ao redor dunha pota, Dosal, Mayer e Bustamante prepararon unha apócema para facer mal de ollo aos violadores e repartíronlle ao público a beberaxe en sobreciños. A receita foi publicada na revista FEM e nunha axenda feminista en 1984.