cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
A Pescaría, A Coruña
Descrición
A diferenza do plano da Cidade Vella, a Pescaría ten un trazado lonxitudinal. Isto é debido a que esta zona cumpría a función de unir o núcleo primitivo cos camiños de saída, orixinariamente as rúas Real e de Santo André.
Dentro da Pescaría existían dous espazos morfolóxicos diferentes: o sector de San Nicolao tiña quinteiros pequenos e rúas entrecortadas, mentres que na zona de Santo André había quinteiros máis amplos con hortas no seu interior.
Joseph Nasi
João Miquez, coñecido como Joseph Nasi, nado en 1524 e finado en 1579, foi un cortesano xudeu na corte otomá.
Traxectoria
Nado nunha familia portuguesa obrigada a converterse ao cristianismo pero que mantiña a relixión xudía, Nasi marcha en 1537 aos Países Baixos e estuda na Universidade Católica de Lovaina, e logo de se graduar entra no negocio bancario. Nasi tivo unha forte influencia nas cortes de Suleimán I e o seu fillo Selim II, nomeado Señor de Tiberiades co mandato expreso de reasentar aos xudeus alí, pero fracasou no seu intento, máis tarde foi nomeado duque de Naxos e as sete illas.
Ceto
miniatura|250px|Antiga vasilla mostrando a [[Perseo, Andrómeda e Ceto.]]
Na mitoloxía grega, Ceto (en grego Κητώ Kētō, 'peixe grande' e en particular 'balea', de aí «cetáceo») era un espantoso monstro acuático, filla de Gaia e Ponto.
Era a personificación dos perigos do mar, os terrores descoñecidos e as criaturas estrañas. A palabra «ceto» terminou sendo unha abreviatura para calquera monstro mariño, e segue usándose así.
O seu marido foi Forcis e con el tivo moitos fillos, coñecidos colectivamente como Fórcides.
Na arte grega era representada como un peixe con forma de serpe. Ceto tamén deu nome á constelación Cetus.
Jorge Manuel Theotocópuli
miniatura|dereita|200px|Vista e plano de Toledo, ca. 1608, obra do Greco na que retratou ó seu fillo Jorge Manuel.
Jorge Manuel Theotocópuli, máis coñecido simplemente como Jorge Manuel, nado en Toledo en 1578 e finado na mesma cidade en 1631, foi un arquitecto e pintor español, fillo e discípulo do Greco.
Biografía
Jorge Manuel era fillo do Greco e de Jerónima de las Cuevas. Naceu en 1578, cando seu pai contrataba O Espolio para a catedral da cidade.
Aprendeu a técnica pictórica do seu propio pai, realizando numerosas réplicas dos seus cadros, ou completando detalles; así atribúeselle o plano de Toledo na Vista e plano de Toledo (ca. 1610-1614), en razón da súa pericia como arquitecto. Jorge Manuel traballou na catedral de Toledo, da que foi nomeado mestre maior en 1625 e ergueu a Casa consistorial da cidade a partir dun proxecto anterior de Juan de Herrera.
Jorge Manuel figura retratado –neno aínda ou xa medrado- en diversos cadros do seu pai, como no célebre Enterro do conde de Orgaz (igrexa de Santo Tomé, Toledo), na mesma Vista e plano de Toledo (Casa Museo de El Greco, Toledo) ou no San Luís de Francia (Museo do Louvre, París). Casou dúas veces, acabando arruinado a causa dun preito co Hospital Tavera, cuxo resultado foi o embargo dos seus bens.
-1081
Outros
Historia ano a ano
Mary Dyer
miniatura|Mary Dyer conducida á forca en Boston, 1 de xuño de 1660. Por un artista descoñecido do século XIX Mary Barrett Dyer, nada posiblemente en 1611 e finada en Boston o 1 de xuño de 1660, foi unha cuáquera inglesa que foi aforcada en Boston, Massachusetts por desacatar reiteradamente unha lei que prohibía aos cuáqueros entrar na colonia de Massachusetts. É considerada a derradeira mártir relixiosa en América do Norte.
Traxectoria
Mary Dyer coñeceu a Anne Hutchinson, quen predicaba que Deus "falaba directamente ás persoas" non só a través do clero. Dyer uniuse á causa de Hutchinson e involucrouse na chamada "herexía antinomianista", esforzándose por organizar grupos de persoas para estudar a Biblia, contravindo a lei teocrática da Colonia de Massachusetts Bay.
En 1638, Mary Dyer e o seu esposo, William, foron desterrados, xunto con Hutchinson, da colonia. Por consello de Roger Williams, o grupo de Hutchinson e Dyer mudouse a Portsmouth, Rhode Island. William Dyer, ao igual que outros 18 homes, firmou o Pacto de Portsmouth.
Mary Dyer e o seu esposo regresaron a Inglaterra con Roger Williams e John Clarke en 1652, cando Mary Dyer se uniu á Sociedade Relixiosa dos Amigos (cuáqueros) ao ouvir os sermóns do fundador da sociedade, George Fox, considerando que coincidían coas ideas que Hutchinson e mais ela sostiveran anos antes. Finalmente chegou a ser unha predicadora cuáquera.
Os Dyer volveron a Rhode Island en 1657. O ano seguinte, ela foi a Boston a protestar pola lei en contra dos cuáqueros, polo que foi arrestada e expulsada da colonia. O seu esposo, que non se proclamara cuáquero, non foi arrestado.
Mary Dyer seguiu viaxando por Nova Inglaterra para difundir a relixión cuáquera, polo que volveu ser arrestada en New Haven, Connecticut. Logo da súa liberación, foi a Massachusetts para visitar a dous cuáqueros ingleses que foran arrestados, e foi arrestada de novo e esta vez permanentemente desterrada da colonia. Regresou a Massachusetts por terceira vez cun grupo de cuáqueros para publicamente protestar contra a lei e desacatala. De novo foi arrestada e despois sentenciada a morte. Tras un proceso breve, outros dous cuáqueros foron executados, mais como o seu esposo era amigo do Gobernador John Winthrop, a ela concedéuselle un aprazamento no último momento-- en contra dos seus propios desexos xa que ela non quixera arrepentirse e negar a súa fe cuáquera.
Foi obrigada a regresar a Rhode Island, viaxou a Long Island, Nova York para predicar, pero a súa conciencia levouna a volver a Massachusetts en 1660 para retar a lei anticuáquera. A pesar das súplicas do seu esposo e outros familiares, de novo negou o seu arrepentimento, e volveu ser condenada e sentenciada a morte o 31 de maio. O día seguinte, Mary Dyer foi aforcada no centro de Boston polo delito de ser cuáquera en Massachusetts.
Nos seus derradeiros intres de vida, non amosou ningún arrepentimento e foi publicamente executada ante a comunidade de Boston.
Existe unha estatua na súa honra fronte ao capitolio do estado de Massachusetts en Boston.
Jean-Luc Nancy
Jean-Luc Nancy, nado en Bordeos o 26 de xullo de 1940 e finado en Estrasburgo o 23 de agosto de 2021, foi un filósofo francés.
Heraldo de Arosa
Heraldo de Arosa foi un semanario editado en Vilagarcía de Arousa en 1918.
Jean-Luc Nancy
Traxectoria
É autor de numerosas obras nas que se abordan algún dos problemas máis profundos e cruciais do século XX como a construción das nacionalidades e os nacionalismos, que considera unha resposta a esa inxente máquina, arroiadora de identidades, que foi e é a Modernidade na que destacou a filosofía alemá.
Heraldo de Arosa
Traxectoria
Órgano da Juventud de defensa de Vilagarcía de Arousa, apareceu a finais de xaneiro de 1918. Estaba dirixido por Gonzalo Albarrán Botana e dende finais de novembro por Vicente Gómez Paratcha que antes fora o redactor-xefe. De tendencia política maurista e anticaciquil, incluíu críticas a Galicia Nueva. Cesou a súa edición a finais de 1918.
Jean-Luc Nancy
Traxectoria
Nancy aborda tamén na súa obra o Sentido, ou o final do Sentido como diagnóstico do noso tempo máis preciso aínda que a fin da historia ou das ideoloxías, a ontoloxía do “nosoutros”. Tamén abordou temas como o da globalización ou mundialización.
Braílle, Sofán, Carballo
Braílle é un lugar da parroquia de Sofán no concello coruñés de Carballo na Comarca de Bergantiños. Tiña 23 habitantes no ano 2019 segundo datos do IGE, dos cales eran 15 homes e 8 mulleres.
Waikato Football Club
O Waikato Football Club é unha franquía de fútbol de Nova Zelandia, da cidade de Hamilton (rexión de Waikato). Foi fundada en 2004 e xoga na ASB Premiership.
Jorge Cuña Casasbellas
Jorge Cuña Casasbellas, nado en Vigo o 26 de agosto en 1945 e finado en Pontevedra o 30 de xuño de 2004, foi un escritor galego en lingua castelá.
Traxectoria
Fillo do poeta e senador Manuel Cuña Novás, naceu na viguesa rúa de Santiago. En 1951 trasládase a Pontevedra, e en 1964 a Madrid, onde vive as revoltas universitarias, cunha breve estancia en prisión. Despois pasa unha etapa en Orihuela e outra en Madrid, trala que regresa a Galicia.
Castro de San Román
O nome de castro de San Román refírese a tres poboados castrexos:
-1236
Outros
Historia ano a ano
Jacinto Santiago
Jacinto Eloy Santiago García, nado en Arzádegos (Vilardevós) o 11 de xuño de 1894 e finado en Vilariño Frío (Montederramo) o 1 de novembro de 1936, foi un mestre, xornalista e político republicano.
Traxectoria
Foi mestre da Escola Normal e da Escola de Artes e Oficios de Ourense, onde entrou como profesor de Matemáticas en 1925.
No ano 1919 xa comezara a publicar nos semanarios La República e La Zarpa, do que chegou a ser director, canda Roberto Blanco Torres. Cando reaparece La República en 1930, convértese no seu primeiro director. Tamén colaborou con distintos medios de prensa. Militou no Partido Republicano Radical Socialista, do que foi elixido presidente da executiva de Ourense en xaneiro de 1933.
Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido en Ourense o 7 de agosto. De aí levárono a Celanova. O 1 de novembro sacárono da prisión para fusilalo en Vilariño Frío (Montederramo), onde finou, non se sabe se a consecuencia dos disparos ou dun ataque ao corazón momentos antes de ser fusilado.
Vida persoal
Casou en Sanín (Ribadavia) con Amparo García en 1932.
Hydrurga leptonyx
Hydrurga leptonyx é a segunda especie máis grande de foca do antártico (só por detrás de Mirounga leonina). O seu único depredador é a candorca. Aliméntanse dunha ampla gama de presas, incluíndo cefalópodos, outros pinnípedes, krill, paxaros e peixes. É a única especie do xénero Hydrurga. Os seus parentes máis achegados son Ommatophoca rossii, Lobodon carcinophaga e Leptonychotes weddellii, que xuntos son coñecidos como a tribo de focas Lobodontini. O nome hydrurga quere dicir "traballador da auga" e leptonyx é o termo grego para "gadoupa pequena".
O Cruceiro da Barquiña, Barro, Noia
O Cruceiro da Barquiña é un lugar da parroquia de Barro no concello coruñés de Noia, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 84 habitantes (38 homes e 46 mulleres).
Paxoi
Paxoí ou Paxos (grego: Παξοί) é o nome dado ao grupo máis pequeno das illas Xónicas (o Heptanese). En grego é unha forma plural, refírese a un conxunto de illas, a maior das cales son Paxos e Antípaxos (unha pequena illa próxima famosa polo seu viño, e dúas das praias de area máis fina do mar Xónico). Na mitoloxía grega, Poseidón creou a illa de Corfú golpeando co seu tridente, para que el e a súa esposa Anfitrite puidesen ter un pouco de paz e tranquilidade.
Historia
Aínda que posiblemente habitada desde tempos prehistóricos, crese que os fenicios foron os primeiros poboadores de Paxos. O nome crese que se deriva de Pax que significaba lousa na súa lingua.
Roma gobernou a illa desde o 2º século a.C., e durante o período bizantino, e a Idade Media foi constantemente atacada por piratas. Logo de varios gobernantes e cruzados pasaron pola illa que foi tomada polos venecianos ao final do século 14.
Durante as guerras napoleónicas as illas Xónicas foron tomadas por Francia e a alianza ruso-turca. O 13 de febreiro de 1814, a illa de Paxoí foi entregada á fragata da Royal Navy HMS Apollo e 160 soldados do 2ª de Infantería Lixeira Grega de Cefalonia e o 35 Rexemento dos Rangers Corsos Reais. Para rematar, os británicos, estableceron a Unión Xónica en 1815. En 1864, xunto co resto da Heptanese, Paxoí foi cedida a Grecia.
Xeografía
A illa ten aproximadamente dez quilómetros de longo e nalgún punto chega aos dous de ancho. A costa oeste está dominada por escarpados cantís calcarios brancos que están moi erosionados a nivel do mar existen moitas covas que se poden explorar nas excursións que saen de Gaios. Gran parte da atractiva paisaxe está cuberta de oliveiras. Estes esténdense desde Lakka, a concello portuaria do norte, a través de Magazia e ata Gaios, a capital. A produción de aceite de oliva, a fabricación de xabón e a pesca foron substituídos polo turismo como a industria principal a mediados dos sesenta, dando lugar a un auxe da construción que alterou en gran xeito a liña de costa ao redor de Gaios, a "capital" da demos(comunidade). Hai barcos con conexións diarias en jetfoil con Kerkyra (Corfú) e co continente en Parga, así como un servizo de hidroavión regular a Corfu na tempada turística. Tamén se poden arranxar excursións a Albania (a localidade de Saranda e o magnífico asentamento Greco-romano de Butrint) cos operadores de jetfoil locais.
Comunidades e asentamentos
miniatura|200px|dereita|Os turistas a bordo do hidroplano Ilida no novo porto de Corfú, con destino a Paxi
O Cruceiro de Barro, Barro, Noia
O Cruceiro de Barro é un lugar da parroquia de Barro no concello coruñés de Noia, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 28 habitantes (9 homes e 19 mulleres).
Filo
En bioloxía, filo (en latín científico Phylum, plural Phyla) ou, en botánica, división (do latín Divisio), é o rango de clasificación que está entre o reino e a clase.
Ao igual que ocorre con outros niveis na taxonomía dos seres vivos, e debido á enorme dificultade á hora de clasificar certas especies, varios filos poden agruparse en superfilos, e as entidades dun filo poden organizarse en subfilos (e estes á súa vez en infrafilos).
Niveis de clasificación (de xeral a concreto):
(Os niveis obrigatorios marcáronse con fondo rosa)
Kaminoyama
Kaminoyama (上山市, かみのやまし, Kaminoyama-shi) é un concello xaponés da prefectura de Yamagata. Está situado no centro-sur da rexión de Tōhoku e ó sueste da prefectura, e ó leste da illa de Honshu. A súa superficie é de 240,95 km² e a poboación de 34.415 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 143 hab./km². Antes de Meiji, era unha parte da provincia de Dewa, despois da provincia de Uzen.
O concello de Kaminoyama limita cos concellos de Yamagata, de Nan'yō, de Takahata (son da prefectura de Yamagata); de Kawasaki e de Shichikashuku (son da prefectura de Miyagi).
Provincia de Suphan Buri
Suphan Buri é unha provincia da Tailandia. A súa capital é a cidade de Suphan Buri.
Calvelo de Abaixo, Sofán, Carballo
Calvelo de Abaixo é un lugar da parroquia de Sofán no concello coruñés de Carballo na Comarca de Bergantiños. Tiña 18 habitantes no ano 2019 segundo datos do IGE, dos cales eran 10 homes e 8 mulleres.
Provincia de Suphan Buri
Distritos
esquerda|180px|Mapa da provincia cos distritos A provincia divídese en dez distritos (amphoe). Estes debúllanse logo en 110 comunas (tambon) e 977 poboados (muban).
Acambay
Acambay é un concello do Estado de México, en México. Limita ao norte co estado de Querétaro e o concello de Aculco, ao leste con Aculco e Timilpan, ao sur con Timilpan, Atlacomulco e Temascalcingo e ao oeste con Temascalcingo e co estado de Querétaro. A súa área é de 465,70 km², e a súa poboación era de 60 918 habitantes no 2010. A cabeceira municipal é Acambay de Ruiz Castañeda.
Topónimo
Acambay identifícase co nome na lingua otomí de Kambay'e. O seu actual nome provén do otomí e significa "lugar do petouto de Deus".
Política e goberno
O concello está formado por unha xunta. A elección é por representación democrática que encabezan os partidos políticos para un período de tres anos de goberno.
Adobe Flash
Adobe Flash (antes: Macromedia Flash), ou simplemente Flash, é un programa principalmente de gráfico vectorial - a pesar de soportar imaxes bitmap e vídeos - utilizado xeralmente para a creación de animacións interactivas que funcionan embutidas nun navegador web e tamén a través de escritorios, móbiles, teléfono, tabletas e televisores. O produto era desenvolvido e comercializado por Adobe Inc., empresa especializada en desenvolver programas que auxilian o proceso de creación de páxinas web.
Adóitase chamar só de flash os arquivos xerados polo Adobe Flash, é dicir, a animación en si. Estes arquivos son de extensión ".swf" (de Shockwave Flash File). Poden ser visitadas nunha páxina web usando un navegador que soporte (xeralmente con plug-in especial) ou a través do Flash Player, que é un leve aplicación de só lectura distribuído gratuitamente por Adobe. Os arquivos feitos en Flash son comunmente utilizados para propaganda animada (banners) en páxinas web, pero evidentemente non limitándose a iso, pois existen diversos xogos e presentacións dos máis variados tipos utilizando a tecnoloxía. Mesmo sitios enteiros poden ser feitos en ".swf".
En versións recentes (a partir da versión 5), a Macromedia expandiu o uso de Flash para alén de simples animacións, pero tamén para unha ferramenta de desenvolvemento de aplicacións completas. Isto grazas aos avances na linguaxe ActionScript, que é a linguaxe de programación utilizada en aplicacións de ficheiros Flash (.swf). A terceira versión desta linguaxe acaba de ser lanzada, facendo máis doado e rápido crear aplicacións para web, ademais de contar con recursos moito máis poderosos.
Unha nova plataforma, chamada Apollo, está a ser lanzada por Adobe e ten como obxectivo solidificar o desenvolvemento da linguaxe ActionScript, sexa a través de Flash, de Adobe Flex ou doutros programas.
A historia do Flash
O Flash veu de programas que foron desenvolvidos para deseños sen animacións. Despois diso, Jonathan Gay traballou incansablemente para desenvolver programas que tivesen algunha interactividade e animación. O Intellidraw, ademais de deseñar, podería engadir comportamentos interactivos a eses deseños. Pero, aínda así, os programas eran difíciles de seren manipulados, pois eran feitos con joysticks e logo utilizaron plumas que deseñaba en mesas (boards). Da necesidade dunha ferramenta que puidese ser máis accesible, xurdiu o Smartsketch, que trouxo unha mellor forma de deseñar no ordenador e estableceu un grande éxito nun mercado que era dominado polo Adobe Illustrator e Macromedia FreeHand.
En 1995, a Futurewave recibiu retorno de varios usuarios para facer esta ferramenta nunha ferramenta de animación, pero o mercado de animación era moi pequeno. Ese mesmo tempo xurdía a Internet, un mercado moi prometedor para este tipo de ferramenta. Pensando niso, comezaron a mellorar o Smartsketch, de cara poñer animación e usar Java para renderizar un reprodutor de web. A partir de aí, o Smartsketch se fixo un programa totalmente dedicado a animación e cambiou de nome para "Cellanimator". Porén, temendo ser confundido soamente cun programa de creación de deseños animados, el cambiou o nome a Future Splash Animator.
En novembro de 1996, a Macromedia uniuse coa FutureWave e, en decembro do mesmo ano, a Macromedia adquiriu a compañía, e o Future Splash Animator se fixo en Flash 1.0. O Flash ten varios tipos de animación, sendo elas: Interpolación de Movemento e de Forma e cadro a cadro.
Agostiño (antroponimia)
Agostiño é un nome propio galego de home, provén do nome latino Augustinus derivado de augustus (venerable). Admite as variantes Agostín e Agosto. No ano 2010 levaban a forma Agostiño 10 residentes en Galicia
Iago Beceiro
Iago Beceiro Pereiro, nado na Coruña o 15 de marzo de 1993, é un futbolista galego. Xoga de dianteiro e o seu club actual é o Alzira, da Segunda División RFEF.
Traxectoria
Nado na Coruña, criouse no Temple e comezou a destacar nas categorías inferiores do Imperátor, entrando no 2003 na canteira do Deportivo da Coruña. Comezou no equipo alevín, pasando logo polo cadete e o xuvenil, proclamándose con este último campión da División de Honra na tempada 2009/10.
Na tempada 2009/10 xogou un encontro co Fabril na Terceira División, contra o Somozas, mentres que na seguinte campaña, xa en Segunda División B, disputou catro partidos co filial. Tras ter xogado só 30 minutos en dous partidos co Fabril, debutou con 17 anos e 311 días co primeiro equipo do Deportivo, nun partido de Copa do Rei contra a UD Almería, no que entrou na segunda parte como substituto de Pablo Álvarez.
Xogou unha tempada máis no Fabril ata que no 2012 foi descartado polo adestrador José Luis Devesa debido á súa falta de disciplina. Anunciou entón que rescindía o seu contrato e firmaba polo FC Karpaty Lviv de Ucraína, onde xogaba o tamén coruñés Lucas Pérez, co que compartía representante. Con todo, pouco despois, Lucas foi cedido ao Dynamo de Kíiv, e Beceiro recalou tamén na capital ucraína para probar co filial.
Synergistetes
Os Synergistetes son un filo de bacterias de creación recente. Os seus membros son bacterias gramnegativas, bacilares, anaerobias obrigadas. Algunhas espeices do filo son infecciosas e foron implicadas en infeccións periodontais, gastrointestinais e dos tecidos brandos. O filo comprende unha soa familia, Synergistaceae.
Iago Beceiro
Traxectoria
Regresou poucas semanas despois a Galicia, onde firmou polo Verín CF, de Preferente Autonónimca, até o final da campaña. Para a tempada seguinte regresou ao Fabril, co que xogou media tempada antes de volver rescindir o seu contrato en xaneiro de 2014. A continuación pasou polo Caudal asturiano e polo Somozas, nos que apenas contou con minutos.
A súa progresión futbolística vírase truncada debido á súa vida de excesos e descontrol, polo que o presidente do Verín, José Manuel Zubiela, accedeu a fichar de novo ao futbolista coa condición de que tanto el como o seu compañeiro Sergito, en condicións semellantes, vivisen na súa casa, para tentar reconducir as súas vidas. Anotou 17 goles esa tempada e foi un dos artífices do ascenso do club á Terceira División.
Synergistetes
Filoxenia
O cladograma mostra a taxonomía actualmente aceptada do grupo baseada na LPSN (List of Prokaryotic names with Standing in Nomenclature) e a filoxenia está baseada nas secuencias dos ARNr 16S do LTP 106 do Proxecto The All-Species Living Tree Project.
Iago Beceiro
Traxectoria
O seu bo rendemento e os 7 goles na primeira parte da seguinte tempada, fixeron que en xaneiro de 2016 o contratase a Ponferradina, que o cedeu inmediatamente ao Atlético Astorga, da Segunda B. Os seus números non foron tan bos no equipo maragato, nin tampouco na tempada seguinte, na que xogou cedido no Navalcarnero e no Barco. No verán de 2017 fichou polo Arousa, da Terceira División. Disputou 16 partidos, nos que logrou un só gol, e foi despedido en xaneiro, despois de faltar a varios adestramentos e non comunicarse co club.
A continuación fichou polo Ourense CF, tamén da Terceira División, no que xogou o que restaba de tempada e outra máis, marcando 6 goles en 32 partidos. Nas seguintes dúas campañas xogou no Tropezón e no Formentera, ámbolos dous de Terceira, e en 2021 fichou polo Laredo, da Segunda División RFEF. Xogou unha tempada no club cántabro, sendo o máximo goleador do equipo con 12 goles en 32 partidos. En 2022 fichou polo Alzira, da mesma categoría.
Vilanova, A Laxe, Chantada
Vilanova é un lugar na parroquia da Laxe, no concello de Chantada, na comarca de Chantada. No ano 2008 tiña 20 habitantes (10 homes e 10 mulleres), os mesmos ca no 2006.
Iago Beceiro
Selección española
Foi internacional coa selección española sub-17 en dúas ocasións no ano 2009.
Luc Mbah a Moute
Luc Richard Mbah a Moute, nado o 9 de setembro de 1986 en Yaoundé, é un xogador profesional camerunés de baloncesto. Mide 2,03 metros de altura e xoga na posición de ala ou ala-pivote. Ten status de príncipe na vila no que naceu, Bia Messe, preto de Yaoundé, sendo fillo do xefe electo, Camille Moute à Bidias, o cal é un alto cargo do goberno oficial, dirixindo o Fondo Nacional de Emprego do Camerún.
Universidade
Xogou durante 3 tempadas cos Bruins da Universidade de California, Os Ánxeles (UCLA). No seu primeiro ano foi titular en 38 dos 39 partidos disputados polo seu equipo, facendo 9,1 puntos e 8,2 rebotes por partido. O seu partido máis completo disputouno ante a Universidade de Oregon, conseguindo 15 puntos e 10 rebotes, un dos oito dobres-dobres que logrou ao longo da tempada. Foi tamén determinante para a vitoria nas semifinais da Final Four que o seu equipo disputou ante Louisiana State, logrando 17 puntos, 9 rebotes e dous roubos de balón. Foi finalmente elixido como mellor novato da Pacific Ten Conference.
Na súa segunda tempada fixo 8,2 puntos, e liderou ao seu equipo con 7,4 rebotes por partido. Iniciou moi ben o ano, xa que no seu primeiro partido logrou o seu récord persoal de anotación ante Brigham Young, anotando 24 puntos e capturando 11 rebotes, pero o seu xogo volveuse intermitente, combinando boas actuacións con outras mediocres. O seu equipo volveu disputar a Final Four, mais a súa achega non foi tan determinante como o ano anterior.
Profesional
Foi elixido na trixésimo sétima posición, na segunda rolda do Draft de 2008 por Milwaukee Bucks, equipo co que formou un contrato multianual o 8 de xullo dese mesmo ano. Disputou cinco partidos da liga de Verán que se desenvolveu en Las Vegas, facendo 9,0 puntos e 6,6 rebotes por partido. Ao final da tempada 2008-09 fixo 7,2 puntos e 5,9 rebotes por partido en 82 encontros, nos cales saíu en 52 coma titular.
O 26 de novembro de 2013, Mbah a Moute foi traspasado ós Minnesota Timberwolves a cambio de Derrick Williams. .
O 23 de agosto de 2014, completouse un traspaso entre os Timberwolves, os Cleveland Cavaliers e os Philadelphia 76ers. Como parte do acordo, Mbah a Moute e Alexey Shved foron traspasados ós 76ers, xunto a unha elección da primeira rolda do Draft de 2015 de Cleveland. Os Cavaliers recibiron a Kevin Love de Minnesota, e os Timberwolves recibiron a Andrew Wiggins e Anthony Bennett de Cleveland, e a Thaddeus Young dos Sixers.
Clase (bioloxía)
En bioloxía (botánica e zooloxía), a clase é un grupo taxonómico que comprende varias ordes de plantas ou animais con moitos caracteres comúns.
Niveis de clasificación (de xeral a concreto):
(Os niveis obrigatorios marcáronse con fondo rosa)
A Bouza, Macendo, Castrelo de Miño
A Bouza é un lugar da parroquia de Macendo no concello ourensán de Castrelo de Miño na comarca do Ribeiro. Tiña 58 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 30 eran homes e 28 mulleres. Iso supón unha diminución da poboación respecto a 2010, cando tiña 59 habitantes (31 homes e 28 mulleres).
-1237
Outros
Historia ano a ano
CAIC Z-10
O CAIC Z-10, tamén chamado WZ-10, é un helicóptero de ataque desenvolvido por China. Está deseñado principalmente para misións anti-carro pero tamén ten capacidades aire-aire. Foi codeseñado pola oficina de deseño rusa Kamov baixo un contrato co goberno chinés e é fabricado por Changhe Aircraft Industries Corporation (CAIC).
En setembro de 2016 China anunciou que as súas unidades de aviación da forza terrestre foran equipadas co WZ-10.
Exploración temperá
A mediados dos 80 os chineses decidiron que requirían un helicóptero de ataque dedicado. Na época usaban helicópteros civís convertidos para usos militares; eses aparellos non eran axeitados para o rol de ataque, séndoo só como exploradores. Tras isto China avaliou o Agusta A129 Mangusta, e en 1988 aseguraron un acordo cos Estados Unidos para mercar AH-1 Cobra e unha licenza para fabricar mísiles BGM-71 TOW; este último foi cancelado tras as Protestas da Praza Tian'anmen e o embargo de armas posterior. As revolucións de cores evitaron a compra de helicópteros de ataque do leste de Europa en 1990 e 1991; Bulgaria e Rusia rexeitaron as ofertas chinesas para mercar o Mil Mi-24.
Agostiño
Agostiño pode facer referencia a:
CAIC Z-10
Exploración temperá
Mentres que os intentos de importar deseños estranxeiros fallaban, os xogos de guerra determinaron que os helicópteros de ataque tiñan que estar comandados polo exército en vez da forza aérea. Isto levou á creación da aviación das Forzas Terrestres do Exército Popular de Liberación, cunha forza inicial de nove Harbin Z-9. Esta unidade realizou experimentos tácticos que axudarían a definir os requisitos do futuro Z-10. A investigación tamén decidiu que mísiles anti-carro como o BGM-71 TOW non eran axeitados e favoreceu a un análogo ao AGM-114 Hellfire. Estes achados aseguraban que o Z-10 estaría baseado no novo mísil.
Xoviano
miniatura|[[Moeda da Antiga Roma|Moeda romana dunha siliqua da ceca de Nicomedia coa efixie do emperador Xoviano (ano 363).]] Flavius Claudius Iovianus, en galego Xoviano, (332 - 17 de febreiro de 364) era un oficial cristián do exército de Xuliano, orixinario de Panonia, que á morte do emperador polas feridas sufridas durante unhas campañas en territorio persa, foi nomeado emperador polo exército, o 26 de xuño do 363.
Tivo que acordar unha paz en condicións desfavorábeis co Imperio Persa, pola que cedía os territorios entre os ríos Tigris e Éufrates.
Xoviano, ao contrario que o seu predecesor Xuliano, que era considerado un apóstata, era cristián, polo que aboliu as deposicións de Xuliano en contra da Igrexa católica, aínda que mantendo a liberdade de culto.
Morreu, de causas naturais, o 17 de febreiro do 364 na fronteira entre Bitinia e Galacia, cando regresaba a Roma para confirmar o seu título, tras reinar só 8 meses.
Soiuz L
O Soiuz 11A511L, tamén coñecido como Soiuz L, foi unha versión do Soiuz 11A511 cunha segunda etapa reforzada e unha cofia máis grande para probar en órbita terrestre a nave lunar soviética LK.
Polifilético
miniatura|300px|[[Cladograma dos primates, mostrando un grupo monofilético (os simios, en amarelo), un parafilético (os prosimios, en azul, incluíndo o parche vermello) e un polifilético (os loris e tarseiros, en vermello).]]
En filoxenia dise que é polifilético aquel grupo de organismos que non inclúe ao antepasado común máis recente de todos os seus membros e que, por tanto, está constituído pola unión artificial de ramas dispersas da árbore evolutiva. Dita condición denomínase polifilia (do grego πολύ polý, "moitos", "numerosos", e φυλή phylé, "tribo", "grupo de individuos").
Exemplos de grupos polifiléticos son as algas, os esporozoos e os ungulados. Os grupos polifiléticos son universalmente rexeitados nas clasificacións modernas, aínda que por inercia seguen a empregarse en obras divulgativas e incluso en libros de texto.
A consideración destes grupos dábese a erros na interpretación do parentesco, o criterio que se emprega para a clasificación dos seres vivos. Explícanse, xa que no se xustifican, pola presenza de caracteres comúns adquiridos de maneira independente como consecuencia de fenómenos evolutivos como a converxencia ou o paralelismo.
Non se debe confundir polifilético con parafilético.
O Cruceiro do Río, Barro, Noia
O Cruceiro do Río é un lugar da parroquia de Barro no concello coruñés de Noia, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 39 habitantes (22 homes e 17 mulleres).
Agustín
Agustín como topónimo pode referirse a:
Ángeles Huerta
Ángeles Huerta González, nada en Xixón en 1974 e residente en Galiza dende o ano 2002, é unha directora de cine e guionista.
Traxectoria
Doutora en Literatura Comparada pola Universidade de Oviedo, comezou realizando curtametraxes de xeito autodidacta ao tempo que ensinaba idiomas, chegando a rodar dúas películas co seu alumnado de italiano (Amore ossoleto e Roma è troppo lontana). Posteriormente mudouse a Londres e diplomouse en Practical Filmmaking na MetFilm School, rodando outras dúas curtas (Normal people e The Fetch). Traballou tamén no guión de La Nadadora, de Sandra Sánchez, e colaborou como documentalista en proxectos de comunicación alternativos.
Estreouse na especialidade de longametraxe co filme Esquece Monelos, o documental galego máis premiado no ano 2017. Esta obra foi galardoada co Premio Mestre Mateo na categoría de Mellor Documental, Mellor Dirección de Fotografía (Jaime Pérez) e Mellor Montaxe (Sandra Sánchez); e obtivo a Mención Especial do Xurado do certame Documentamadrid. O filme foi candidato aos Premios Goya 2018 en oito categorías e finalista nos Premios Feroz na categoría Mellor Documental.
O seu seguinte proxecto foi outra longametraxe, O corpo aberto. Unha historia de ficción baseada no relato Lobosandaus, que forma parte do libro de contos Arraianos, publicado por Xosé Luís Méndez Ferrín. A película estreouse en outono de 2022, e obtivo 12 premios na edición de 2023 dos premios Mestre Mateo, entre eles o da mellor longametraxe, mellor dirección e mellor guión.
O 1 de xullo do 2023 foi nomeada Xuíza Honoraria do Couto Mixto.
Calvelo de Arriba, Sofán, Carballo
Calvelo de Arriba é un lugar da parroquia de Sofán no concello coruñés de Carballo na Comarca de Bergantiños. Tiña 31 habitantes no ano 2019 segundo datos do IGE, dos cales eran 15 homes e 16 mulleres.
High Energy Astronomy Observatory 1
HEAO 1 (acrónimo de High-Energy Astronomy Observatory 1) foi un observatorio espacial da NASA lanzado o 12 de agosto de 1977 mediante un foguete Atlas-Centaur desde o Centro Espacial de Cabo Cañaveral.
Características
HEAO 1 formou parte dunha serie de tres observatorios espaciais adicados á observación no rango dos raios X e raios gamma, continuando o traballo feito por satélites como o ANS, os satélites das series OSO e SAS e os satélites Vela.
HEAO 1 tiña a misión específica de observar o ceo a enerxías de entre 150 eV e 10 MeV coa intención de localizar con precisión fontes de raios X e poder calcular a súa contribución ó fondo cósmico de raios X, así como descubrir fontes variables nese rango.
O satélite estaba composto por un módulo de equipo (SEM, spacecraft equipment module), onde iba aloxado o equipo de control do satélite, e un módulo de experimentos (EM, experiment module) aloxando parte do sistema eléctrico e catro experimentos. As observacións tiñan lugar na dirección perpendicular ó vector satélite-Sol a unha velocidade de 0,03 r.p.m. na fase inicial da misión, completando unha exploración total do ceo en seis meses. Durante os pases sobre a anomalía do Atlántico Sur (unha zona débil da magnetosfera terrestre que deixa pasar máis partículas cargadas do habitual) as fontes de alimentación de alto voltaxe apagábanse para evitar danos por saturación.
HEAO 1 tiña forma de poliedro de seis caras de 5,68 m de longo e 2,67 m de diámetro, cun peso duns 2552 kg, incluíndo 1220 kg dos experimentos. A taxa de transmisión de datos era de 6,5 kb/s para transmisión en tempo real e de ata 128 kb/s para transmisións desde calquera das dúas cintas de almacenamento de datos de a bordo.
Experimentos
HEAO 1 levaba catro experimentos a bordo:
Resultados
HEAO 1 ten entre os seus logros ter completado o primeiro estudo en raios X a altas latitudes galácticas, a medición do fondo de raios X no rango de 3 a 50 keV, ter elaborado catro catálogos (un por cada experimento) de fontes de raios X celestes, ter conseguido identificar centos de fontes puntuais con suficiente precisión como para atopar contrapartidas ópticas, estudado a variabilidade de varios obxectos en raios X, entre elas a variabilidade aperiódica de Cyg X-1 en escalas de milisegundos, e ter descuberto o primeiro eclipse nunha binaria de raios X de baixa masa.
Zumbi
miniatura|300px|Busto de Zumbi dos Palmares en [[Brasilia.]] Zumbi, nado en Alagoas en 1655 e finado o 20 de novembro de 1695, foi o último dos líderes do Quilombo dos Palmares.
A palabra Zumbi, ou Zambi, vén da lingua africana quimbundo "nzumbi", e significa, "do outro mundo", "espírito".
Histórico
O quilombo dos Palmares (localizado na actual rexión de União dos Palmares, Alagoas) era unha comunidade autónoma, un reino (ou república na visión dalgúns) formado por escravos negros que escaparan das facendas brasileiras. Ocupaba unha área próxima ao tamaño de Portugal e situábase no transpaís da Baía, hoxe estado de Alagoas. Naquel momento a súa poboación alcanzaba as trinta mil persoas.
Zumbi naceu libre en Palmares, Pernambuco, no ano de 1655, mais foi capturado e entregado a un misioneiro portugués cando tiña aproximadamente seis anos. Bautizado "Francisco", Zumbi recibiu os sacramentos, aprendeu portugués e latín, e axudaba diariamente na celebración da misa. Malia as tentativas de tornalo "civilizado", Zumbi escapou en 1670 e, con quince anos, retornou ao seu lugar de orixe. Zumbi foi coñecido pola súa destreza e astucia na loita e xa era un estratego militar respectábel cando chegou aos vinte e poucos anos.
Arredor de 1678, o gobernador da Capitanía de Pernambuco, cansado do longo conflito co quilombo de Palmares, aproximouse ao líder de Palmares, Ganga Zumba -tío de Zumbi-, cunha oferta de paz. Foi ofrecida a liberdade para todos os escravos fuxidos se o quilombo se submetese á autoridade da Coroa Portuguesa. A proposta foi aceptada mais Zumbi ollaba os portugueses con desconfianza. Recusou aceptar a liberdade para as persoas do quilombo mentres outros negros aínda eran escravizados. Rexeitou a proposta do gobernador e desafiou o liderado de Ganga Zumba. Prometendo continuar a resistencia contra a opresión portuguesa, Zumbi converteuse no novo líder do quilombo de Palmares (1680).
Case quince anos despois de asumir Zumbi o liderado, o bandeirante paulista Domingos Jorge Velho foi chamado para organizar a invasión do quilombo. O día 6 de febreiro de 1694, a capital de Palmares, Macaco, foi destruída e Zumbi ferido.
A pesar de haber sobrevivido, foi traizoado por Antonio Soares.
Zumbi foi sorprendido polo capitán Furtado de Mendonça no seu reduto (talvez a serra Dois Irmãos).
Apuñalado, resiste, mais é morto con 20 guerreiros, case dous anos despois da toma de Macaco, o 20 de novembro de 1695.
Foille cortada a cabeza, salgada e levada, co pene dentro da boca, ao gobernador Melo e Castro. En Recife, a cabeza foi exposta na praza pública, tentando desmentir a crenza popular sobre a lenda da inmortalidade de Zumbi.
No 14 de marzo de 1696 o gobernador de Pernambuco Caetano de Melo e Castro escribiu ao Rei: "Determinei que pusessem sua cabeça em um poste no lugar mais público desta praça, para satisfazer os ofendidos e justamente queixosos e atemorizar os negros que supersticiosamente julgavam Zumbi um imortal, para que entendessem que esta empresa acabava de todo com os Palmares."
Zumbi é hoxe, para a poboación brasileira, un símbolo de resistencia. En 1995, a data da súa morte foi adoptada como o día da Conciencia Negra.
É tamén un dos nomes máis importantes da Capoeira.
Vilaseco, A Laxe, Chantada
Vilaseco é un lugar na parroquia da Laxe, no concello de Chantada, na comarca de Chantada. Segundo o IGE, en 2014 tiña 3 habitantes (1 home e 2 mulleres).
Tawunawa
Tuwanawa foi unha cidade hitita situada ao sueste da clásica Capadocia, ao norte de Adaniya (Cilicia). Foi a clásica Tyana a uns 170 km ao sur de Hattusa.
Sobre o -1345 un xefe chamado Anna, que apoiaba ao rei de Arzawa, ocupou Tupaziya, na zona do Monte Ammuna, e, despois de saqueala, pasou por un lago cuxo nome non se conservou (talvez o Lago do Sal) e chegou ata Tawanuwa que tamén atacou. O rei Suppiluliumas I derrotouno e dominou a zona.
Tuwanuwa
Eleccións municipais no Saviñao
Estes foron os resultados das eleccións municipais no concello do Saviñao dende 1979. miniatura|dereita|[[Galería de imaxes de casas dos concellos de Galicia|Casa do concello do Saviñao]]
Composición das Corporacións
Corporacións democráticas no Saviñao desde a aprobación da Constitución de 1978.
-1300
Outros
Historia ano a ano
Curral de Orro, Barro, Noia
Curral de Orro é un lugar da parroquia de Barro no concello coruñés de Noia, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 22 habitantes (12 homes e 10 mulleres).
100 Humans
100 Humans é unha serie web documental estadounidense de 2020. A premisa xira arredor de 100 persoas que son sometidas a experimentos diferentes no tema de comportamento. 100 Humans estreouse a través de Netflix o 13 de marzo de 2020.
Tupaziya
Tupaziya foi unha cidade hitita na Terra Baixa Hitita, na zona chamada do monte Ammuna, que foi invadida e ocupada por Arzawa sobre o -1345. Os de Arzawa pasaron a seguir por un lago (probabelmente o Lago do Sal) e chegaron a Tawunuwa, pero serían derrotados por Suppiluliumas I nunha das súas primeiras campañas como rei.
Z-80
miniatura|Zilog Z-80 O Z-80 é un microprocesador con arquitectura lóxica de 8 bits, cuxo proxecto foi finalizado o 1976 e neste mesmo ano foi producido pola compañía Zilog. Foi un produto moi ben aceptado polo público nos inicios da computación persoal, período no que serviu na función da UCP dalgunhas familias de ordenadores, como TRS-80 e Sinclair, aínda que o obxectivo principal do proxecto non fose ese tipo de aplicación.
As primeiras unidades foron fabricadas con tecnoloxía NMOS, por canto o proxecto tórnase máis sinxelo; despois foron feitas versións con tecnoloxía CMOS. Unha peculiaridade do microprocesador é que posúe un conxunto de instrucións compatibles en modo binario co Intel 8080, o que posibilitaba que programas en código máquina fosen executados case que nativamente, como o sistema operativo CP/M.
Casardeita, Macendo, Castrelo de Miño
Casardeita é un lugar da parroquia de Macendo no concello ourensán de Castrelo de Miño na comarca do Ribeiro. Tiña 43 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 19 eran homes e 25 mulleres. Iso supón unha diminución da poboación respecto a 2010, cando tiña 44 habitantes (19 homes e 25 mulleres).
José Horacio Gómez
José Horacio Gómez, nado en Monterrey o 26 de decembro de 1951, é un arcebispo católico, teólogo, filósofo, científico, contable, e Doutor en Belas Artes, mexicano-estadounidense.
No ano 1978 foi ordenado sacerdote do Opus Dei. Exerceu o seu ministerio sacerdotal en España, México e Estados Unidos. Entre os anos 2001 e 2004 foi bispo auxiliar de Denver e bispo titular de Belali. Entre 2004 e 2010, foi arcebispo de San Antonio de Texas, e desde 2011 é arcebispo dos Ánxeles. Foi membro da Pontificia Comisión para América Latina e actualmente pertence ao Pontificio Consello para as Comunicacións Sociais, na Curia Romana. É o presidente da Conferencia Episcopal dos Estados Unidos desde novembro de 2019.
Primeiros anos e formación
Foi vivir a España no ano 1975. Licenciouse en Teoloxía pola Universidade de Navarra, en 1978, co sostemento económico do Centro Académico Romano Fundación (CARF).
Sacerdocio
O cardeal Franz König ordenouno sacerdote do Opus Dei, o 15 de agosto do 1978, no Santuario de Torreciudad. En 1980 volveu á Universidade de Navarra onde obtivo o título de Doutor de Teoloxía Sacra.
Traballou como sacerdote en España tras finalizar os seus estudos universitarios, e logo volveu a México, onde estivo ao cargo de diferentes parroquias. No ano 1987 trasladouse aos Estados Unidos. Ata 1999, traballou nas tarefas pastorais da parroquia da Residencia da nosa Señora da Graza de San Antonio (Texas). Durante este período axudou na Arquidiócesis de Galveston-Houston. Obtivo a cidadanía estadounidense no ano 1995.
No ano 1991, converteuse nun representante rexional da Asociación Nacional de Sacerdotes Hispanos e Latinoamericanos. En 1995 chegou a ser o seu presidente; entre os anos 1999 e 2001, foi o seu director executivo.
Orde (bioloxía)
En bioloxía, a orde é a unidade sistemática entre a clase e a familia, na clasificación por categorías taxonómicas. Porén, en sistemática antiga, era sinónimo de familia.
Ao igual que ocorre con outros niveis na taxonomía dos seres vivos, e debido á enorme dificultade á hora de clasificar certas especies, varias ordes poden agruparse en superordes, e os individuos dunha orde poden organizarse en subordes (e estes á súa vez en infraordes).
José Horacio Gómez
Sacerdocio
Foi membro xeral do Consello de Administración do Consello Nacional Católico do Ministerio Hispano entre os anos 1997 e 1998; foi tesoureiro en 1999. No mesmo ano, levou a cabo a formación do Centro San Juan Diego para a Familia e a Pastoral da Saúde, onde se ofrece acollida aos inmigrantes en Denver (Colorado).
Tamén en 1999, converteuse en vigairo do Opus Dei en Texas. No ano 2000, xunto ao cardeal Norberto Rivera Carreira fundaron o Seminario Hispano de Santa María de Guadalupe de México, D. F.
Orde (bioloxía)
Niveis de clasificación (de xeral a concreto)
(os niveis obrigatorios marcáronse con fondo rosa)
Ernst Lubitsch
Ernst Lubitsch, nado en Berlín o 28 de xaneiro de 1892 e finado no barrio de Hollywood (Os Ánxeles) o 30 de novembro de 1947, foi un director de cinema xudeu nado en Alemaña, de nacionalidade rusa, aínda que naturalizado alemán e, máis tarde, estadounidense. As súas comedias urbanas déronlle a reputación de ser o director máis elegante e sofisticado de Hollywood; a medida que medraba o seu prestixio, os seus filmes foron promocionados por ter "o toque Lubitsch". Entre as súas obras máis coñecidas están Trouble in Paradise (1932), Design for Living (1933), Ninotchka (1939), The Shop Around the Corner (1940), To Be or Not to Be (1942) e Heaven Can Wait (1943).
José Horacio Gómez
Carreira episcopal
Foi nomeado bispo auxiliar da arquidiocese de Denver e bispo titular de Belali polo papa Xoán Paulo II, o 23 de xaneiro de 2001. O arcebispo Charles Joseph Chaput (O.F.M. Cap.), tendo como co-consagrantes aos bispos Joseph Anthony Fiorenza e Javier Echevarría Rodríguez, concedeulle a consagración episcopal o 26 de marzo dese ano.
Arcebispo de San Antonio
En sucesión de Mons. Patrick Flores, foi nomeado Arcebispo da Arquidiocese de San Antonio, o 29 de decembro de 2004.
Ernst Lubitsch
Foi nomeado ao Óscar ó mellor director en tres ocasións, por The Patriot (1928), The Love Parade (1929) e Heaven Can Wait (1943). En 1946, recibiu o Óscar honorífico polas súas achegas á arte do cinema.
Traxectoria
Lubitsch naceu en 1892 en Berlín, fillo de Simon Lubitsch, un xastre, e Anna Lindenstaedt. A súa familia era xudía asquenací; o seu pai naceu en Grodno, daquela no Imperio Ruso (hoxe Belarús), e a súa nai era de Wriezen, preto de Berlín. Deulle as costas ao negocio de xastre do seu pai para entrar no teatro, e en 1911 era membro do Deutsches Theater de Max Reinhardt.
José Horacio Gómez
Arcebispo de San Antonio
A revista Time elixiuno como un dos 25 hispanos máis influentes nos Estados Unidos en 2005 e, en 2007, foi incluído na lista de hispanos notables residentes no país pola CNN. No 2006, participou na creación da Asociación Católica de Líderes Latinos (CALL).
Foi nomeado conselleiro da Pontificia Comisión para América Latina e foi membro da Xunta de Síndicos da Universidade Católica de América, na Curia Romana. Pasou a ser membro da Conferencia Episcopal Estadounidense, da cal foi presidente da Subcomisión para a Igrexa en América Latina, presidente electo da Comisión de Migración e pertence ao Comité de Doutrina.
Arcebispo dos Ánxeles
En outubro de 2012, foi nomeado polo papa Bieito XVI para ser un dos representantes no Sínodo dos bispos sobre a nova evanxelización, por considerarse moi dinámico e diverso cultural, etnicamente e racialmente. O 24 de novembro do mesmo ano foi nomeado membro do Pontificio Consello para as Comunicacións Sociais.
Eiroa, Barro, Noia
Eiroa é un lugar da parroquia de Barro no concello coruñés de Noia, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 87 habitantes (43 homes e 44 mulleres).
Otago United
O Otago United é unha franquía de fútbol de Nova Zelandia. Foi fundado en 2004 e xoga na ASB Premiership.