Fasciola_hepatica
Ciclo biolóxico
Unha fasciola adulta pode poñer unha media de 3.500 ovos ao día, mais esta cifra pode variar en función de: Os ovos saen ao medio xunto coas feces do hóspede definitivo. Os ovos da fasciola son relativamente grandes e presentan unha coloración dourado-amarelada característica. Os ovos de Fasciola hepatica son influenciados pola temperatura, humidade, o dióxido de carbono (CO2) e o oxíxeno (O2) e acaban por eclosionar, despois dun período de incubación que pode durar entre os 9 e 15 días (se as condicións son favorables), ata 90 ou máis días. Durante a incubación prodúcense no interior do ovo numerosas divisións celulares ata a formación dun embrión móbil, ciliado, chamado miracidio, o cal é un excelente nadador e nas 24 horas posteriores á súa saída do ovo debe encontrar o hospedador intermediario (caracol), e en caso contrario morre; se non hai auga dabondo o ciclo pode quedar interrompido. Seguidamente, o miracidio penetra dentro do hospedador intermediario, á vez que entran van perdendo os cilios ata formar unha masa arredondada chamada esporocisto. Os esporocistos teñen a propiedade de que a partir das súas membranas internas forman as chamadas redias (1–3 mm). As primeiras denomínanse redias fillas e dan lugar a outras xeracións ata chegar ás redias netas e así sucesivamente (multiplicación asexual). Dun miracidio poden orixinarse 600 cercarias, todas elas dentro do caracol. Logo, as cercarias saen do caracol, e demostrouse que a temperatura ambiente modula o tempo transcorrido entre a infestación dos caracois e a saída das cercarias; desta maneira cando a temperatura é baixa (6-8 °C) dito período é de 67-69 días e a temperaturas máis altas (20 °C) é de 48-50 días. Nun plazo de 1-2 horas as cercarias deben fixarse a algunha superficie lisa (herbas, pedras), que son consideradas por algúns autores como "hóspedes" intermediarios secundarios. A fixación fana por medio da súa ventosa ventral de maneira tal que a metade do seu corpo quede inmersa na auga. Unha vez enquistadas perden a cola e segregan unha substancia que as protexe. Tras sufriren unha serie de transformacións, nun período que oscila entre 5 horas e 2-3 días adquiren a capacidade infestante, pasando a chamarse adolescarias ou metacercarias que poden sobrevivir no medio de 6-10 meses dependendo da humidade. Cómpre un período de aproximadamente 3 meses, desde que sae o ovo polas feces do hóspede intermediario, ata a formación de metacercarias. Os quistes son inxeridos polo hóspede definitivo xunto coas herbas chegando ao aparato dixestivo e pola acción dos encimas que se encontran no zume entérico as fasciolas inmaturas quedan en liberdade, penetrando na parede intestinal, e seguindo cara ao peritoneo parietal dereito (aquí pode estar ata 7 días). Por último chega ao fígado e penetra a través da cápsula de Glisson e empeza a migrar por todo o parénquima hepático (isto pode durar ata 6 semanas). Posteriormente, afonda cara ao interior do fígado, entrando e implantándose nos condutos biliares. Dúas semanas despois o hóspede definitivo evacúa os ovos ao medio ambiente. Algúns autores consideran que os roedores e lagomorfos son importantes reservorios naturais de Fasciola hepatica no medio, polo que non deben ser ignorados no establecemento dun efectivo plan de control da fasciola.