cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Álxebra elemental
A álxebra elemental inclúe os conceptos básicos de álxebra, que é unha das ramas principais das matemáticas. Mentres que na aritmética só aparecen os números e as súas operacións aritméticas elementais, na álxebra tamén se empregan símbolos para denotar números (x, y, a, b). Estes denomínanse variables, incógnita, coeficientes, índices ou raíz, segundo o caso. O termo álxebra elemental úsase para distinguir este campo da álxebra abstracta, a parte da matemática que estuda as estruturas alxébricas.
O anterior é útil porque: Estes tres son os fíos principais da álxebra elemental, que deben distinguirse da álxebra abstracta, un tema máis avanzado que xeralmente se estuda no ámbito universitario.
Na álxebra elemental, unha expresión pode conter números, variables e operacións aritméticas. Por convención, estes xeralmente escríbense cos termos con expoñente máis altos á esquerda; algúns exemplos son:
Nunha álxebra máis avanzada, unha expresión tamén pode incluír funcións elementais.
Unha ecuación é a afirmación de que dúas expresións son iguais. Algunhas ecuacións son certas para todos os valores das variables implicadas (por exemplo ); tales ecuacións chámanse identidades. As ecuacións condicionais son certas só para algúns valores das variables implicadas:. Os valores das variables que fan a ecuación verdadeira chámanse solucións da ecuación.
Signos de operación
Os signos de operación son:
Signos de relación
Indican a relación que hai entre dúas expresións. Os signos de relación son:
Signos de agrupación
Os signos de agrupación empréganse para cambiar a orde das operacións. As operacións indicadas dentro deles deben realizarse primeiro.
Os signos de agrupación son:
Termo
Un termo é unha expresión alxébrica elemental onde se atopan só operacións de multiplicación e división de números e letras. O número chámase coeficiente e as letras constitúen a parte literal. Tanto o número como cada letra poden estar elevados a unha potencia. Nunha expresión alxébrica con varios termos, estes están separados con signos de suma e resta.
Termo independente
O termo independente é o que consta de só un valor numérico e non ten parte literal.
Termos semellantes
Os termos semellantes son os que teñen exactamente a mesma parte literal (coas mesmas letras elevadas aos mesmos expoñentes), e varían só no coeficiente. Só se poden sumar e restar termos semellantes. Non se poden sumar e restar termos que non sexan semellantes; con todo, pódense multiplicar e dividir todo tipo de termos. Se nunha expresión alxébrica hai varios termos semellantes, estes pódense simplificar sumándoos ou restándoos.
Grao dun termo
O grao dun termo pode ser de dous tipos: grao absoluto e grao relativo.
Polinomio
Un polinomio é unha expresión alxébrica na que só interveñen as operacións de suma, resta e multiplicación, así como expoñentes enteiros positivos. Cando o polinomio consta dun, de dous ou de tres termos chámase monomio, binomio ou trinomio, respectivamente. Xeralmente, un polinomio P na variable x exprésase como:
Valor numérico dun polinomio
É o valor que se obtén ao substituír as letras por valores numéricos e logo realizar as operacións do polinomio.
Orde das operacións
Para completar o valor dunha expresión, é necesario calcular partes dela nunha orde particular, coñecida como a orde de prioridade ou a xerarquía das operacións. Primeiro calcúlanse os valores das expresións encerradas en signos de agrupación (paréntese, corchetes, chaves), despois as multiplicacións e divisións e, por último, as sumas e as restas.
Leis da igualdade
A relación de igualdade (=) ten as propiedades seguintes:
Leis da desigualdade
A relación de desigualdade (<) ten as seguintes propiedades:
Agosto
Agosto na cultura popular
A lúa crecente de agosto é a mellor para que aproveiten os baños a un enfermo.
Santa Clara (11 de agosto) é avogosa para o bo tempo. Por iso, para asegura-lo sol no día da voda é costume levar ovos a Santa Clara. Tamén se lle pide que interceda para conseguir boas notas nos exames.
El Eco (Moaña)
El Eco foi un periódico editado en Moaña en 1909.
Traxectoria
Periódico bimensual que apareceu en outubro de 1909. De curta traxectoria. Xunto con El Progreso foi substituído a finais dese mesmo mes por La Voz de Moaña.
Tixosa, Poulo, Gomesende
Tixosa é un lugar da parroquia do Poulo no concello ourensán de Gomesende na comarca da Terra de Celanova. Tiña 36 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 20 eran homes e 16 mulleres.
Transposón
miniatura|400px|Os distintos tipos de transposóns poden ser agrupados en dúas clases. Clase I, replicación vía ARN, e Clase II, replicación vía ADN. Azul: zonas terminais repetidas. Verde: dominios de proteínas sintetizadoras (retrotransposase). Rosado: dominios de proteínas de recoñecemento de punto de inserción. Os transposóns ou elementos transpoñibles son secuencias de ADN que poden moverse dentro do xenoma dunha célula, no proceso chamado transposición. No proceso poden producirse mutacións e cambiar a cantidade de ADN no xenoma. Os transposóns tamén se chaman "xenes saltaricos" (jumping genes) e son formas de elementos móbiles. Descubertos por Barbara McClintock nos inicios da súa carreira, fixéronlle gañar o premio Nobel en 1983.
Hai unha ampla variedade de elementos móbiles, e poden agruparse segundo o mecanismo de transposición. Os elementos móbiles de clase I, ou retrotransposóns, móvense no xenoma sendo primeiro transcritos a ARN, e despois de novo a ADN pola retrotranscriptase, mentres que os elementos móbiles de clase II móvense directamente dunha posición a outra do xenoma utilizando unha transposase no proceso de "corta e pega".
Os transposóns son de moita utilidade nalgunhas investigacións xa que alteran o DNA interno dos organismos vivos. Conforman unha gran parte do tamaño xenómico, evidente polo C-valor das especies eucariotas. Por exemplo, na especie humana, o 48 % do xenoma está composto por transposóns ou restos antigos deles.
Rust (videoxogo)
Rust é un videoxogo multixogador de supervivencia en mundo aberto en desenvolvemento por Facepunch Studios para Microsoft Windows, OS X e Linux. Rust foi estreado orixinalmente no programa de Steam o 11 de decembro de 2013. Rust foi creado inicialmente como un clon de DayZ, un mod popular para ARMA 2.
Transposón
Clase I: Retrotransposóns
Hai tres clases principais de retrotransposóns:
Clase II: Transposóns de ADN
Non tódolos transposóns de ADN se traspoñen mediante un mecanismo de corta e pega. Nalgúns casos aparece transposición replicativa, na que os transposóns se autorreplican nun lugar diana.
Ámbalas dúas clases de transposóns poden perder a capacidade de sintetizar a retrotranscriptase por mutacións, pero continuar os seus saltos polo xenoma, xa que aínda quedan outros transposóns que si que poden producir os encimas necesarios.
Transposóns que causan enfermidades
Os transposóns son mutaxénicos. Poden danar o xenoma da célula hospedeira de varias formas:
Evolución dos transposóns
A evolución dos transposóns e os seus efectos na evolución dos xenomas estase a estudar intensamente hoxe en día.
Os transposóns aparecen na maioría das formas de vida. Poden terse orixinado ou non no antecesor común, ou ter aparecido independentemente moitas veces, o quizais apareceron unha vez e foron esparexéndose polos demais reinos pola vía da transposición horizontal. Mentres que os transposóns poden aportarlle certos beneficios ós seus hospedeiros, normalmente son considerados parasitos de ADN egoísta, que viven no xenoma das células, de forma similar ós virus. Os virus e os transposóns comparten características nas súas estruturas xenómicas e capacidades bioquímicas, facendo posible a especulación sobre un antecesor común.
Xa que a transposición excesiva pode levar á destrución do xenoma, parece que moitos organismos desenvolveron mecanismos de redución da transposición á un nivel aceptable. As bacterias poden incrementar a súa taxa de deleción de xenes como parte do mecanismo de eliminación de transposóns e virus do seu xenoma, mentres que os organismos eucariotas poden desenvolver mecanismos de ARN interferente (ARNi) para reducir a actividade dos transposóns. No nematodo Caenorhabditis elegans, algúns xenes dos mecanismo ARNi tamén reducen a actividade dos transposóns.
Hai evidencias de que os elementos transpoñibles poden actuar como axentes mutáxenos en bacterias.
Aplicacións
Xa que os transposóns se descubriron en plantas, dende cedo foron unha ferramenta útil na bioloxía molecular de plantas. Algúns investigadores utilizan os transposóns como medio mutaxénico (ver mutaxénee de transposón), facendo que un transposón se insire nun xene e produza unha mutación. A presenza do transposón indica o punto onde se produciu o xene mutante, ó contrario dos métodos químicos de mutaxénese.
Ás veces a inserción dun transposón nun xene pode estragar a función dese xene de forma reversible; unha excisión mediada por unha transposase do transposón inserido fai que o xene recupere a función. Así poden producirse plantas nas que células veciñas teñan distintos xenotipos, e permitíndolle ós investigadores diferenciar entre xenes que deben estar presentes dentro da célula para funcionar (autónomos) e xenes que producen efectos observables noutras células distintas das que expresan o xene.
Os transposóns son tamén unha ferramenta de mutaxénese en estudos con Drosophila melanogaster, e nunha ampla variedade de bacterias para estudar a función de xenes.
A Medoña, Lois, Ribadumia
A Medoña é un lugar da parroquia de Lois no concello pontevedrés de Ribadumia, na comarca do Salnés, segundo consta no Nomenclátor de Galicia. Non obstante, o IGE non rexistra habitantes neste lugar no censo de 2016, polo que non se poden achegar datos da súa poboación.
Setembro
O mes de setembro empeza no mesmo día da semana que decembro cada ano.
Hipótoe (filla de Méstor)
Na mitoloxía grega, Hipótoe foi a filla de Méstor (fillo de Perseo e Andrómeda) e de Lisídice (filla de Pélope).
Poseidón raptouna e tivo con ela un fillo, Tafio, que sería o pai de Pterelao e fundador da cidade de Tafos (na illa do mesmo nome, na costa occidental da Grecia peninsular).
Mosteiro de San Xerome de Cotalba
miniatura|dereita|300px|Vista xeral dende [[Rótova.]] O Mosteiro de San Xerónimo de Cotalba, é un edificio conventual de estilo gótico-renacentista construído entre os séculos XIV e XVIII que se localiza no termo municipal de Alfauir, na Provincia de Valencia, Comunidade Valenciana.
Roupa vella
miniatura|300px|Roupa vella.
A roupa vella é unha preparación a base de carnes e outros produtos sobrantes dun cocido (ou dunha lacoada), típico da gastronomía de Galicia, aínda que tamén, on algunhas variantes, doutros países de fala hispana, onde se coñece como ropa vieja.
Preparación
Para a súa preparación, nunha tixola e cun pouco aceite de oliva dóurase un pouco (até que queden transparentes) cebola picada, que se pasará a unha gran tixola; dóuranse, un pouco máis, pementos (verdes, ou vermellos, ou ambos) cortados en tiras e estas divididas en dous ou tres partes, que se pasan tamén á tixola grande, que estará a un lume moi baixo. Noutra tixola pequena, frítense varios tomates cortados en cuarteiróns, e machucándoos cunha culler de pau, para que se desfagan ben, e incorpóranse á gran tixola.
A continuación, noutra tixola limpa, e en aceite limpo, dóuranse os restos cárnicos do cocido, cortados en pequenos anacos (a poder ser, non deben faltar o lacón, a costela de porco, o xarrete, o polo, o chourizo e o touciño; segundo Picadillo, se houber tamén galiña, aínda sería mellor).
A medida que quedan dourados, vérquense tamén na tixola grande. Á parte, dóuranse os garavanzos, pouco, procurando que non salten, e tamén e incorporan á gran tixola. Sazónase con pementas branca e negra e un pouco de sal. Remóvese e mestúrase todo coa culler de pau.
Mentres se fai todo isto, cócense varios ovos que despois, costados en gallos, servirán para adornar a fonte onde se servir´a roupa vella.
Variantes
Algúns engaden, xunto coas pementas, especies de callos e comiño moído.
Este prato é, como vimos, para aproveitar as sobras dun cocido. Se á súa ve houbera sobras desta preparación, o mestre Picadillo suxire unha forma para aproveitala, a roupa inservíbel.
Shaïda Zarumey
Fatouma Agnès Diaroumèye, nada en Bamaco en 1938, é unha socióloga e escitora de nixerina, coñecida co pseudónimo literario de Shaïda Zarumey. Foi unha das primeiras mulleres do seu país en escribir en lingua francesa.
Traxectoria
Comezou os estudos primarios no seu país natal, de onde era o seu pai, e aos dez anos mudouse a Malí, de onde era a súa nai. En 1970 douturouse en París en 1970. Entre 1970 e 1975 traballou en Dakar como socioeconomista no Institut Africain de Développement Économique et de Planification das Nacións Unidas. Despois traballou como funcionaria no campo dos dereitos da muller. Debido ao seu traballo viaxou por todo o mundo, especialmente por África, mais tamén por Europa, América, Asia e Oriente. Foi secretaria xeral da ONG Maillon africain pour la paix et le développement (MAPADEV), e coordinadora da Réseau des femmes pour la paix (RE‐FEPA).
Como poeta, publicou en 1981 o libro Alternances pour le sultan co pseudónimo de Shaïda Zarumey. Nos seus poemas evoca a intimidade, o erotismo e os rituais de sedución feminina, comparando os cintos de perlas das mulleres cun rosario musulmán para o amante que distorsiona as «suras do amor»,, transgredindo así unha certa reserva a favor das mulleres nixerinas, a diferenza dos países da tradición mandé onde as mulleres griotes teñen máis liberdade de expresión.
Coregonus
Coregonus é un xénero de peixes osteíctios da orde dos salmoniformes, familia dos salmónidos, que é o tipo da subfamilia dos coregoninos.
Comprende numerosas especies denominadas corégonos, moitas delas moi apreciadas na pesca deportiva.
Describíronse até 68 taxa, pero o número efectivo de especies é, como en case todos os xéneros de salmónidos, un tema suxeito a debate.
Sexan as que for, todas as especies do xénero teñen poboacións en vías de regresión, e algunhas están ao bordo da extinción.
De feito, moitas, especialmente dos Grandes Lagos norteamericanos e dos lagos alpinos de Europa, xa se extinguiron no século pasado.
Características
miniatura|240px|[[Coregonus lavaretus, a especie tipo]]
O corpo dos corégonos ten a forma típica dos salmónidos. De menor tamaño que o salmón, e con escamas máis grandes; teñen sempre menos de 110 escamas ao longo da liña lateral, que é claramente visíbel.
A aleta dorsal ten polo menos por 16 raios; as aletas pelvianas están en posición anterior e a aleta caudal é gallada ou sensibelmente fendida.
De cor basicamente prateada, aínda que algúns individuos que viven en lagos de Norteamérica teñen o lombo de cor parda verdosa ou parda máis ou menos escura, pero sempre cos flancos prateados e o ventre abrancazado.
Hábitat, distribución e bioloxía
Son peixes fundamentalmente de auga doce que habitan nas zonas norteñas de América e Eurasia, en lagos e grandes ríos.
Porén, varias especies, entre elas Coregonus autumnalis, C. laurettae e C. sardinella, son anádromas, movéndose entre augas salgadas e doces.
Os adultos aliméntanse principalmente de larvas acuáticas de insectos, moluscos e crustáceos anfípodos, pero tamén doutros peixes e dos seus ovos, incluídos os seus propios (un caso de canibalismo). As crías aliméntanse de copépodos e cladóceros.
Descrición
O xénero foi descrito en 1758 por Linneo na 10ª edición do seu Systema Naturae.
Etimoloxía
Linneo formou o nome unido o termo do grego antigo κόρη korē, "pupila do ollo" e o elemento do latín científico -gonus, derivado do grego γωνία gōnía, "ángulo".
Sinónimos
Ao longo do tempo o xénero foi coñecido polos sinónimos:
Segundo o WoRMS:
Nota taxonómica
O xénero foi antigamente subdividido en dous subxéneros, Coregonus (os corégonos propiamente ditos) e Leucichthys. O primeiro comprendería as especies con boca subterminal e xeralmente de hábitos alimentarios bentónicos, mentres que a segunda comprendería aquelas coa boca terminal ou supraterminal, e que se alimentaban de plancto peláxico. Porén, esta clasificación non é natural: segundo datos de análises moleculares de ADN mitocondrial, as supostas especies do subxénero Leucichthys comprenden dúas liñaxes distintas dentro do xénero. Ademais, o xénero Stenodus (da mesma subfamilia) non é filoxeneticamemte distinto de Coregonus.
Especies
Hai moita incerteza e confusión na clasificación de moitas especies deste xénero. Actualmente FishBase recoñece 79 especies vivas e recentemente extintas:
Nota: Para outras clasificacións véxanse as bases de datos indicadas nas ligazóns externas.
Vicente Riestra Calderón
Vicente Riestra Calderón, nado en Pontevedra en 1885 e finado na mesma cidade o 4 de outubro de 1967, foi un enxeñeiro e político galego.
Traxectoria
Fillo de José Riestra López, I marqués de Riestra, deputado e senador, e da súa segunda muller María Calderón Ozores, e irmán do tamén deputado Raimundo Riestra Calderón. Enxeñeiro industrial. Foi elixido deputado do Congreso dos Deputados de España polo distrito da Estrada durante as cinco últimas lexislaturas da Restauración (1916-1923). No franquismo foi Subsecretario de Presidencia do Goberno e conselleiro do Banco de España. Militou na Orde Terceira Franciscana e Acción Católica.
Vida persoal
Casou o 29 de setembro de 1910 con Isidora Peinador Estévez, filla de Ramón Peinador Vela, propietario do Balneario de Mondariz, e foi pai de María del Carmen, Ramón, José María, Isidora, Santiago, Jorge, Beatriz e Milagros Riestra Peinador.
A Puxeira, Lois, Ribadumia
A Puxeira é un lugar da parroquia de Lois no concello pontevedrés de Ribadumia, na comarca do Salnés, segundo consta no Nomenclátor de Galicia. Non obstante, o IGE non rexistra habitantes neste lugar no censo de 2016, polo que non se poden achegar datos da súa poboación.
Outubro
miniatura|Outubro ilustrado no [[libro de horas Les Très Riches Heures du Duc de Berry, manuscrito do s. XV.]] Outubro é o décimo mes do ano no Calendario gregoriano e ten 31 días. O seu nome vén de ter sido o oitavo mes do calendario romano.
Aryabhata (cráter)
miniatura|dereita|Aryabhata Aryabhata, así denominado na honra do astrónomo indio Aryabhata, é un cráter de impacto lunar na cara visíbel da Lúa, situado ao leste do Mare Tranquillitatis ou mar da Tranquilidade (latitude 6° 12′ N; lonxitude 35° 06′ E)
Outubro
En Galicia recibe tamén o nome de outono.
Aryabhata (cráter)
Este nome foi adoptado oficialmente pola Unión astronómica internacional (UAI) en 1979.
Antes desta data, Aryabhata coñecíase como Maskelyne E, cráter satélite de Maskelyne.
Un crabe dans la tête
Un crabe dans la tête é un filme canadense de 2001 dirixido por André Turpin. Foi escollido como candidato do Canadá para o Óscar ó mellor filme internacional na 75ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
O filme foi rodado dende setembro a outubro de 2000 en Aylmer, no Quebec, e en Montreal.
Tiririca
Francisco Everardo Oliveira Silva, coñecido como Tiririca, nado en Itapipoca o 1 de maio de 1965, é un cantante, compositor e humorista brasileiro. Afilouse ao Partido da República, e foi elixido deputado federal polo Estado de São Paulo, sendo o segundo deputado máis votado do estado de São Paulo en toda a historia con 1,3 millóns de votos
Cabanas, Carres, Oza-Cesuras
Cabanas é un lugar da parroquia de Carres no concello coruñés de Oza-Cesuras, na comarca de Betanzos. Segundo o IGE, en 2011 tiña 4 habitantes (2 homes e 2 mulleres).
Chelsea Light Moving (álbum)
Chelsea Light Moving é o primeiro e único álbum de estudio da banda estadounidense de noise rock Chelsea Light Moving, publicado o 5 de marzo de 2013 a través do selo Matador Records. Gravado en dúas sesións en Easthampton, Massachusetts co produtor Justin Pizzoferrato a mediados de 2012, o álbum ten unha forma de rock alternativo e experimental que a banda bautizou como "Burroughs rock" e inclúe referencias a escritores, artistas de vangarda, o movemento contracultural dos 60 e a Nova York.
Tras o seu lazamento Chelsea Light Moving e os seus tres sinxelos ("Burroughs", "Groovy & Linda" e "Frank O'Hara Hit") recibiron críticas positivas. O álbum entrou nas listas en Bélxica e nos Estados Unidos, chegando ao número 12 da lista da Billboard Heatseekers Album Chart. Para promocionar o disco a banda iniciou unha xira internacional.
Listaxe de cancións
Todos os temas compostos por Thurston Moore agás onde se indique.
Las Vegas Raiders
Las Vegas Raiders son un equipo profesional estadounidense de fútbol americano con sede na cidade de Las Vegas (Nevada). O equipo foi fundado o 30 de xaneiro de 1960 como membro da American Football League (AFL), xogando os seus primeiros partidos no Kezar Stadium de San Francisco. Actualmente Forman parte da National Football League (NFL) como membro da American Football Conference (NFC) na súa División Oeste. O seu estadio como local é o Allegiant Stadium. O equipo ten a súa orixe en Oakland, California. O 27 de marzo de 2017 os propietarios dos equipos da NFL votaron con 31 votos a favor e 1 en contra permitir o traslado do equipo desde Oakland ás Vegas.
Historia
Os Raiders empezaron a xogar en 1960 como o oitavo membro da antiga American Football League (AFL), onde gañaron un campionato e tres títulos da división. O equipo uniuse á NFL en 1970 como parte da fusión da AFL e a NFL. Desde que se uniu a NFL, os Raiders gañaron doce títulos da división e tres Super Bowls, e participaron noutros dous Super Bowls. O equipo ten trece membros consagrados no Salón da Fama.
Durante o seu primeiras tres tempadas, os Raiders tiveron problemas dentro e fóra do campo. En 1963, Al Davis foi traído ao equipo como adestrador en xefe e xerente xeral. Davis volveu gañadores inmediatamente aos Raiders, e de 1963 até 2002 o equipo tivo só sete tempadas perdedoras. El iniciou tamén o uso de slogans do equipo tales como "Pride and Poise", "Commitment to Excellence", e "Just Win, Baby" todos os cales son marcas rexistradas. Excepto unha etapa breve como Comisionado do AFL en 1966, Davis estivo continuamente co equipo.
Despois duns poucos anos de batallas legais, Davis trasladou o equipo de Oakland aos Ánxeles, en 1982. Mentres permaneceron nos Ánxeles, os Raiders gañaron a súa terceira Super Bowl, mais fixeron soamente dúas aparicións na fase final no resto dos anos oitenta. En 1995, Davis trasladou ao equipo de volta a Oakland. En 2000, o adestrador en xefe Jon Gruden dirixiu aos Raiders ao seu primeiro título da división dende 1990. Co adestrador en xefe Bill Callahan, Oakland encarou aos Tampa Bay Buccaneers por Gruden na Super Bowl XXXVII, onde perderon cun avultado 48-21. Dende a derrota, os Raiders encaderaron cinco malas tempadas consecutivas. En xaneiro de 2007, o equipo contratou a Lane Kiffin de 31 anos de idade, o seu cuarto adestrador en xefe dende a saída de Gruden en 2002.
Logo e uniformes
Cando o equipo foi fundado en 1960, o xornal Oakland Tribune organizou un concurso para bautizar ao equipo, sendo o gañador Oakland Señors. Tras nove días sendo obxecto de burlas a nivel local (e acusacións de que o concurso estaba amañado), o equipo decide non manter o nome e mudalo ao actual Oakland Raiders, proposición que acabara en terceiro lugar. Os primeiros uniformes do equipo eran negros e dourado, mentres que os cascos eran negros cunha faixa branca e sen ningún logo. Este deseño permaneceu entre 1960 e 1962. En 1963, cando Al Davis se converteu en adestrador e director xeral da franquía, decide mudar as cores a negro e branco, engadindo un logo no casco. Este logo consiste na palabra "RAIDERS", a cal se sitúa por riba de dous alfanxes cunha cabeza dun saqueador ou pirata levando un casco de fútbol sobreimpresionada. Este emblema, aínda en uso, foi creado baseándose na aparencia do actor Randolph Scott.
Derby Museum and Art Gallery
Derby Museum and Art Gallery foi creado en 1879, xunto coa Biblioteca Central Derby, nun novo edificio proxectado por Richard Knill Freeman e dado ao Derby por Michael Thomas Bass. A colección inclúe toda unha galería mostrando as pinturas de Joseph Wright; hai tamén unha grande exposición de porcelana da Royal Crown Derby e da área circundante. Outras mostras inclúen arqueoloxía, historia natural, xeoloxía e coleccións militares. A Galería de Arte está aberta dende 1882.
Elastase pancreática
A elastase pancreática é unha forma de elastase que se forma no páncreas (agás un dos isoencimas). En realidade, son un conxunto de isoencimas que forman parte dunha mesma familia chamada "familia das elastases de tipo quimotripsina" ou CELA. Os isoencimas desta familia están codificados nos xenes CELA1, CELA2A, CELA2B, CELA3A e CELA3B. Á súa vez, as elastases son unha subfamilia de serina proteases que hidrolizan a proteína elastina e moitas outras proteínas.
A literatura clínica que describe a actividade da elastase 1 humana no páncreas ou no material fecal en realidade refírese á proteína "familia da elastase de tipo quimotripsina, membro 3B" (xene CELA3B).
Absorción fonética
A absorción é o fenómeno polo cal unha vogal desaparece ó se incorporar a un son consonántico veciño, concretamente, pola acción dunha soante veciña.
Estaría relacionado co fenómeno gramatical da amálgama.
Novembro
En Galicia recibe diferentes denominacións populares: Mes santo, Mes de Santos, Mes morto, Mes dos mortos ou San Martiño.
Eurovision Song Contest's Greatest Hits
O Eurovision Song Contest's Greatest Hits (en galego, Os Grandes Éxitos do Festival da Canción de Eurovisión) foi un espectáculo televisado para conmemorar o 60.º aniversario do Festival de Eurovisión, celebrado na sala Eventim Apollo de Londres, Reino Unido o 31 de marzo de 2015.
A televisión anfitrioa foi a BBC, da man da UER. Os presentadores da gala foron a sueca Petra Mede (presentadora do Festival de Eurovisión 2013) e o irlandés Graham Norton (comentarista de Eurovisión para a BBC desde 2009).
Na gala-concerto actuaron artistas destacados da historia do Festival de Eurovisión. O evento tivo como precedente a gala celebrada en Copenhaguen en 2005 con motivo do 50º Aniversario, Congratulations: 50 years of the Eurovision Song Contest, aínda que nesta ocasión tivo un formato distinto, sen votacións.
Participantes
Participaron os seguintes quince artistas na gala:
Retransmisión e comentaristas
As seguintes canles retransmitiron o evento ben en directo ou en diferido:
Worms (videoxogo de 1995)
Worms é un videoxogo de estratexia e artillaría desenvolvido por Team17 e estreado en 1995. Foi o primeiro xogo da serie de videoxogos Worms.
Worms é un xogo baseado en quendas onde os xogadores controlan un equipo de vermes con outros equipos de vermes que son controlados pola computadora ou un opoñente humano. O obxectivo é acabar cos vermes empregando varias armas ó tempo que sobrevivan os propios vermes.
Pura Tejelo
Pura Tejelo Núñez, nada na Coruña en 1953, é unha poeta galega.
Traxectoria
Licenciada en Historia pola Universidade de Santiago de Compostela, traballou como docente en bacharelato dando clase de lingua galega. Ocupou cargos de xestión na Agrupación Cultural O Facho. Estudou debuxo e deseño publicitario na Escola Picasso da Coruña.
En 2014 gañou o segundo premio do II Certame de Poesía en Lingua Galega Manuel María coa obra Éramos deuses entre a herba seca de agosto. En 2016 gañou o Premio Johán Carballeira co poemario A elegancia do século. Tamén publicou nas revistas Dorna e Festa da Palabra Silenciada. En 2021 o Patronato da Cultura Galega de Montevideo dedicoulle o Día da Poesía Galega na súa 29ª edición.
Participa en Poetas Di(n)versos o 28 de febreiro do 2022 xunto coa escritora colombiana Piedad Bonnet.
Illa Malo
Malo (anteriormente coñecido como San Bartolomé) é unha illa de orixe volcánico situada na provincia de Sanma, en Vanuatu, a 3 km. da costa sur da principal Illa Espírito Santo. Ten un perímetro 55 km. e unha superficie de 180 km².
En 1979, a illa tiña unha poboación de 2.312 habitantes. O censo de 1999 revelou unha poboación de 3.532 habitantes. No censo de 2009, a poboación total aumentara a 4.273, un aumento do 21% desde 1999 Como a maioría de Vanuatu, a illa é de orixe volcánico. O punto máis alto da illa é Malo Peak, 326 m. sobre o nivel do mar.
Os produtos principais da illa son a copra e cacao. Cultívanse en plantacións
Hai dous grupos culturais principais na illa de Malo, o grupo cultural Auta que habita na parte occidental da illa, e o grupo cultural Tinjivo que habita na parte oriental da illa. Ambos grupos culturais parecen ser unha variante da Lingua Tamambo. Malo é tamén o nome da lingua Austronesia falada na illa.
As primeiras evidencias arqueolóxicas de asentamentos humanos en Vanuatu són dun asentamento en Malo de redor de 1400 aC. Os artefactos deste asentamento son característicos da cultura Lapita.
As Goás, Abadín
San Pedro de Goás é unha parroquia do concello de Abadín. En 2004 tiña 124 habitantes, repartidos nun lugar e 7 entidades de poboación. Segundo o IGE, no 2014 a súa poboación descendera ata os 104 habitantes, sendo 53 homes e 51 mulleres.
As entidades son Butarreira (30), A Casanova (18), Gaúte (12), Leiras (11), Pumariño (31), Os Vidás (2) e O Vilar (abandonado). O lugar (que xeralmente forman parte dalgunhas das entidades) é A Costa.
Xeografía
Ten unha superficie de 4,15 km², cunha densidade media de 29,9 hab/km² no 2004. Limita ao norte coas parroquias de Abadín e Candia, ao sur con Baroncelle e Abeledo, ao leste con Cabaneiro e ao oeste con Aldixe. Formou parte da desaparecida xurisdición da Costa do Monte sobre a que exercía o seu señorío o bispo de Mondoñedo entre outros.
Os cumios máis altos son Abelleira (617 m), Goás (604 m) e Meixón (474 m).
Patrimonio
No lugar de Gaute hai unha igrexa construída no século XVI, sufrindo importantes reformas posteriores. A nave, de planta rectangular con capela maior e sancristía arrimada á cabeceira, está cuberta de lousa a dúas augas, e a catro augas no presbiterio. A fachada ten un arco alintelado e outro de descarga feito de lastras, coa curiosa espadana con dous vans no primeiro corpo e un no segundo, a que se accede por unha escaleira exterior situada no muro norte. No interior destacan as rústicas pinturas de cortinaxes vermellos no presbiterio, arco triunfal de forma carpanel, dúas laudas sepulcrales no chan da capela maior, retablo maior neoclásico do século XIX e retablos laterais barrocos.
Parroquias de Abadín
miniatura|dereita|As dezanove parroquias que conforman o concello de Abadín.
A Seara, Lois, Ribadumia
A Seara é un lugar da parroquia de Lois no concello pontevedrés de Ribadumia, na comarca do Salnés, segundo consta no Nomenclátor de Galicia. Non obstante, o IGE non rexistra habitantes neste lugar no censo de 2016, polo que non se poden achegar datos da súa poboación.
Ponte Corneira, Corneira, A Baña
Ponte Corneira é un lugar da parroquia de Corneira no concello coruñés da Baña na comarca da Barcala. Tiña 9 habitantes no ano 2016 segundo datos do INE,, dos cales 6 eran mulleres e 3 eran homes. No 2010 tiña 11 habitantes: 8 mulleres e 3 homes.
Válvula magnética (refrixeración)
miniatura|dereita|220px|Válvulas magnéticas. Unha válvula magnética é un dispositivo que se encarga de variar a corrente que circula a través dun solenoide (condutor situado arredor dun émbolo, en forma de bobina) e que se emprega para controlar o fluxo de líquidos ou gases, en posición completamente aberta ou completamente pechada, polo que se lle chaman aparatos de "todo ou nada".
Ao circular a corrente polo solenoide xera un campo magnético que atrae ao émbolo móbil, o cal volve a súa posición cando finaliza o efecto do campo magnético, ben pola presión do fluído a controlar, dun resorte ou ben polo efecto da gravidade.
Montaxe
As válvulas magnéticas están previstas para a montaxe en posición horizontal e vertical. Recoméndase a montaxe coa bobina cara arriba para evitar a acumulación do sedimento que poida interromper no funcionamento. Antes da montaxe da válvula, débese limpar as tubaxes co fin de evitar interrupcións de funcionamento. Diante das servo válvulas recoméndase colocar un filtro para capturar impurezas.
Usos
O uso de válvulas accionadas por solenoides débese a que permiten a súa implantación en lugares de difícil acceso, xeralmente na liña de líquido, na de aspiración ou na de gas quente, e facilitan a automatización do proceso ao ser accionadas electricamente. Úsanse en controladores estándar, equipos para automatización, termóstatos e cámaras frigoríficas entre outras aplicacións.
Disimilación
A disimilación é un fenómeno fonolóxico que forma parte da lingüística histórica.
A través deste fenómeno algúns sons consonánticos ou vogálicos dunha palabra dan en facerse menos similares nalgún trazo. Ás veces argúese que a disimilación produce formas máis fáciles de recoñecer polo oínte (mentres que a asimilación produciría formas máis fáciles de pronunciar para o falante), coa consecuencia de que tales resultados son de feito cáusaa dos cambios. Pero todas estas especulacións non se sustentan en datos obxectivos. É máis, a disimilación, incluso en maior grao cá asimilación, adoita aparecer por unha articulación inadecuada.
De calquera modo, ambos procesos poden comportar un cambio na pronunciación dun segmento adxacente ó afectado ou separados por outros; e poden inducir un cambio relacionado cunha parte precedente ou posterior no vocábulo. Así como a asimilación, a disimilación anterior é moito máis común cá posterior; pero xusto ó contrario có outro fenómeno, a maioría das disimilacións afectan a partes non contiguas á inicial. Amais, mentres que moitos tipos de asimilación teñen fonte nunha lei fonética, relativamente poucos procesos disimilatorios se relacionan directamente con elas. A maioría teñen natureza de feito accidental ocorrido sobre unha forma léxica.
Exemplos
De disimilación anterior a distancia (con moito a máis común) miniatura|Hermann Grassmann.
Disimilación anterior dunha zona contigua (moi rara)
Disimilación posterior a distancia (bastante común)
Disimilación posterior dun segmento contiguo (algo rara)
José Gómez Martínez
José Gómez Martínez, que asinaba como Zenitram, nado en Pontevedra e finado en Teis o 7 de xuño de 1940, foi un sacerdote e xornalista galego.
Traxectoria
Foi capelán do convento das Clarisas de Pontevedra, coadxutor de San Xurxo da Coruña (1908), coadxutor de Bueu (1914) e párroco de Teis (1915). Dirixiu El Áncora e El Eco de Galicia e colaborou en La Correspondencia Gallega, El Noroeste, Tierra Gallega e El Ideal Gallego. Asinaba as súas colaboracións co pseudónimo Zenitram.
Deportivo da Coruña (hóckey a patíns)
A sección de hóckey a patíns do Deportivo da Coruña foi creada en 1942 e estivo activa ata 1979.
Foi o primeiro equipo galego de hóckey a patíns, deporte que introduciu na Coruña José María Sastre, que foi tamén o primeiro adestrador do equipo. Gañou cinco campionatos de Galicia e foi o primeiro equipo galego en disputar a Copa de España. Na súa última tempada de existencia, a 1978/79 xogou en Primeira División (segunda categoría do hóckey español), despois de lograr o ascenso o ano anterior.
Historia
O hóckey a patíns foi introducido en Galicia polo catalán José María Sastre, cando este cumpría o seu servizo militar na Coruña, onde fixo amizade con Vicente Cucarella, director técnico das seccións do Deportivo da Coruña. Así o 2 de maio de 1942 disputouse o primeiro partido deste deporte en Galicia, no que se enfrontaron o Deportivo e o Sporting Club Casino, na sede deste, o Leirón. O equipo branquiazul formou con Jorge Doncel na portería, Eladio Rodríguez "Lalacho" na defensa, e Luis Baamonde, Sastre e Antonio López na dianteira, e gañou o partido por 6-7. Realizou o saque de honor Rosario Allones, famosa xogadora de hóckey herba do Ártabro e ao remate, o gobernador civil Emilio Aspe entregou unha copa aos vencedores.
En 1944 o equipo proclamouse campión de Galicia, nunha primeira edición do campionato no que superaron ao equipo da Educación y Descanso (2º), o equipo de hóckey do falanxista Frente de Juventudes (3º), a sección de hóckey do Liceo de Monelos (4º), o Círculo Mercantil de Santiago (5º) e o Club de Mar (6º). A vitoria no campionato deulle ao equipo a clasificación para a primeira edición da Copa do Xeneralísimo, onde lle tocou enfrontarse en cuartos de final ao Patín Club de Barcelona. O club galego desprazouse a Cataluña para xogar a eliminatoria, caendo derrotado por 11-0 e quedando eliminado. O equipo do Deportivo naquel partido estivo formado por Amaro Rivero, Manuel Ponte, Fernando Solórzano, Antonio López e Waldo Mourelo, con Roberto González como suplente.
En 1945 o Deportivo repetiu título galego e xogou a segunda edición da Copa do Xeneralísimo, onde logrou as súas primeira vitorias nacionais, derrotando en cuartos de final ao equipo de hóckey do Atlético Aviación, tanto na ida en Madrid (4-5) como na volta na Coruña (7-3), nun partido disputado na Rotonda de Riazor cunha gran afluencia de público. Con todo, o club coruñés renunciou a asistir á fase final disputada en Reus, onde debería competir xunto a tres equipos cataláns.
O club tardou oito anos en volver levantar un título de campión galego. Conseguiuno en 1953, tras rematar invicto o campionato, superando por 2 puntos ao CD Santa Lucía. Formaban o equipo Germán Novo, José Fontenla, Gutiérrez, José González, Julio Ramón Morán e os polivalentes Fernando Bremón e Antonio González, que practicaban varios deportes máis como atletismo e fútbol.
Non volveu gañar ningún título ata 1967, cando obtivo o seu cuarto campionato galego, clasificándose con el por primeira vez para a Liga Nacional, onde remataron en sétima posición. Dous anos despois o equipo logra o seu quinto e último campionato galego, tras derrotar ao Dominicos no partido decisivo. Entre 1969 e 1972 a estrutura de hóckey do club pasa a formar parte do Club Unión Sportiva, presidido ao igual que o Deportivo por Antonio González.
Período micénico
Os descendentes dos invasores que remataran coa Creta minoica foron incorporando elementos de civilización preexistente e arredor de 1600 a. C. tiñan unhas monarquías cuxa sede estaba en palacios moi sinxelos, pero que conservaban trazos do seu pasado tribal, xa que o rei tiña mero carácter simbólico e as decisións tomábanse en asemblea de notables.
miniatura|esquerda|200px|[[Máscara funeraria coñecida como Máscara de Agamenón.]]
O Bronce medio vense a converter na plena adaptación ao medio mediterráneo, dedicados o cultivo da vide, oliveira e algúns frutais como a figueira. Practicaban tamén a artesanía do bronce e a cerámica con torno de olería por vez primeira. Non tardaron en establecer contactos comerciais e esta nova realidade económica impulsou as necesidades defensivas, coa construción de fortificacións novas e máis eficaces. Tamén a monarquía foi deixando detrás o seu aspecto tribal, esvaeceuse a importancia da asemblea en favor dunha monarquía autocrática, moi semellante aos despotismos orientais. O rei estaba asistido por un primeiro ministro (lawagetas) con funcións civís e militares e un corpo de funcionarios moi estruturado e eficaz. Existía un clero moi poderoso e a súa relixión, de carácter sincrético con divindades xerarquizadas e cuxo deus supremo tiña como símbolo o raio. Nos palacios atopáronse arquivos de tabelas na escrita lineal B, con censos, inventarios etc, que controlaban as actividades no ámbito do rei.
miniatura|esquerda|200px|Entrada da "[[Tumba de Agamenón" en Micenas.]]
O nome de micénicos procede de Micenas a cidade fortificada máis importante. Os palacios nesta época deixaron de ser meros caseróns para se converter en construcións luxosas e con servizos. A súa principal actividade económica aínda era a explotación da terra. As labouras do campo levábanas a cabo comunidades campesiñas, controladas pola burocracia. Outras labouras controladas dende o palacio eran a gandería e a metalurxia. Hai probas da existencia de comercio con Creta, Asia Menor, Chipre, Exipto, Siria, as costas do Mar Negro, Libia Sicilia, e os sur de Italia.
Aínda que Micenas era o reino máis importante (polo menos palacios atopados) houbo outros repartidos pola Grecia continental e as illas do mar Exeo. Os principais achados destes reinos están no Peloponeso, Tirinto, e Pilos. Ao norte do istmo de Corinto destacan os de Atenas, Orcómeno, Tebas e Gla (estas tres últimas na Beocia)
miniatura|dereita|200px|"Porta dos Leóns" de Micenas.
Bernardino Rodríguez Fajardo
Bernardino Rodríguez Fajardo Acuña, finado en Sevilla en febreiro de 1883, foi un militar e político galego.
Traxectoria
Do pazo de Fajardo de Cambados. Foi tenente de artillería. Na Restauración foi elixido deputado polo distrito de Celanova nas eleccións de 1879.
A Casanova, Carres, Oza-Cesuras
A Casanova é un lugar da parroquia de Carres no concello coruñés de Oza-Cesuras, na comarca de Betanzos. Segundo o IGE, en 2011 estaba despoboado.
Ezra Miller
Ezra Matthew Miller, nado en Wyckoff, Nova Jersey o 30 de setembro de 1992, é un actor, cantante, músico e modelo estadounidense. Fixo a súa primeira aparición no cine con Afterschool (2008). Posteriormente protagonizou We Need to Talk About Kevin (2011) e co-protagonizou The Perks of Being a Wallflower (2012). En 2015, apareceu no drama The Stanford Prison Experiment e na comedia Trainwreck.
Robert Lewandowski
Robert Lewandowski, nado en Varsovia o 21 de agosto de 1988, é un futbolista polaco. Xoga de dianteiro e o seu club actual é o FC Barcelona da Liga Santander. Anteriormente, xogou no Delta Warsaw, Legia Warszawa II, Znicz Pruszków, Lech Poznań, Borussia Dortmund e Bayern München. Ademais, é internacional na selección de Polonia.
Illa Yuzhny
Yuzhny (en ruso: |Южный) (lit. do sur, meridional) é a illa sur do arquipélago de Nova Cembla, situado ao norte de Rusia. Ten unha superficie de 33275 km ², aínda que e máis pequena que a illa norte Illa Severny, convértea nunha das illas máis grandes no mundo. Esta separada da illa Severny polo estreito de Matochkin, que esta cuberto con xeo a maior parte do ano. Ao oeste da illa de Yuzhny atópase o mar de Barents, e ao leste o mar de Kara. Orixinalmente fogar dos nenet, a illa foi evacuada en gran parte no 1950 para dar paso a ensaios nucleares.
Parque Nacional de Yellowstone
O Parque nacional de Yellowstone é un Parque Nacional dos E.U.A. situado nas Montañas Rochosas nos estados de Idaho, Montana e Wyoming. Yellowstone é o primeiro e máis antigo dos parques nacionais do mundo. Foi establecido polo Congreso de E.U.A. e asinado en lei polo presidente Ulysses S. Grant o 1 de marzo de 1872. Cobre unha superficie de 8.980 km², a maior parte no noroeste de Wyoming. O parque é famoso polas súas mostras de antigo vulcanismo, os seus géysers e caldas e outros fenómenos xeotermais, e pola súa fauna salvaxe: osos grizzly e lobos, cervos e bisontes. Ten moitos tipos de ecosistemas, pero o bosque subalpino é o máis abundante. Forma parte da ecorrexión South Central Rockies Forest.
Víznar
Política
Os resultados en Víznar das eleccións municipais, celebradas en maio de 2015, son:
Parque Nacional de Yellowstone
Os nativos americanos viviron na rexión de Yellowstone durante polo menos 11.000 anos. Ademais das visitas de homes de montaña durante o inicio de mediados do século XIX, a exploración organizada non comezou ata finais da década de 1860. A xestión e control do parque orixinalmente caeu baixo a xurisdición do Secretario de Gobernación dos Estados Unidos, sendo o primeiro Columbus Delano. Non obstante, o Exército dos Estados Unidos de América foi posteriormente encargado de supervisar a xestión de Yellowstone durante un período de 30 anos entre 1886 e 1916. En 1917, a administración do parque foi trasladada ao Servizo de Parques Nacionais, que fora creado o ano anterior. Construíronse centos de estruturas que están protexidas pola súa importancia arquitectónica e histórica, e os investigadores examinaron máis de mil sitios arqueolóxicos. miniatura|190x190px|[[Anverso do dólar de prata do Parque Nacional de Yellowstone (1999)]] O Parque Nacional de Yellowstone atravesa unha área de 8.983 km2, que comprende lagos, canóns, ríos e serras. O lago Yellowstone é un dos máis grandes lagos elevados de América do Norte e está centrado sobre a Caldeira de Yellowstone, o supervolcán máis grande do continente. A caldeira considérase un volcán activo. Xurdiu con forza tremenda varias veces nos últimos dous millóns de anos. A metade dos géisers do mundo e  atraccións xeotermais están en Yellowstone, alimentadas por esta actividade volcánica. Os fluxos e as rochas das erupcións volcánicas cobren a maior parte da superficie de Yellowstone. O parque é a peza central do gran ecosistema de Yellowstone, o maior ecosistema case intacto que queda na zona tépeda norte da Terra. En 1978, Yellowstone foi nomeado pola UNESCO Patrimonio da Humanidade. Documentáronse censos de especies de mamíferos, aves, peixes e réptiles, incluídos varios que están en perigo ou ameazados de extinción. Os bosques extensivos e pastos tamén inclúen especies únicas de plantas. Yellowstone Park é a maior e máis famosa localización de megafauna nos Estados Unidos continentais. Oso gris, lobo gris e mandas de bisontes e alces americanos viven neste parque. A manda de bisontes de Yellowstone Park é o rabaño de bisontes público máis antigo e maior dos Estados Unidos. Os incendios forestais sucédense no parque cada ano. Nos grandes incendios forestais de 1988, case un terzo do parque foi queimado. Yellowstone ten numerosas actividades recreativas, incluíndo sendeirismo, camping, paseos en barca, pesca e paseos turísticos. As estradas pavimentadas proporcionan un acceso próximo ás principais áreas xeotérmicas, así como a algúns lagos e fervenzas. Durante o inverno, os visitantes frecuentemente acceden ao parque a través de visitas guiadas que usan vehículas para a neve ou motoneves.
Illa Yuzhny
Ecoloxía
A illa de Yuzhny é coñecida pola súa gran poboación de aves mariñas. A vexetación da illa componse en gran parte de tundra.
Nervous Like Me
Nervous Like Me é o primeiro álbum de estudio da banda estadounidense de rock alternativo Cayetana, publicado o 24 de agosto de 2014 a través do selo Tiny Engines.
Vilanova, Corneira, A Baña
Vilanova é un lugar da parroquia de Corneira no concello coruñés da Baña na comarca da Barcala. Tiña 24 habitantes no ano 2016 segundo datos do INE,, dos cales 12 eran mulleres e 12 eran homes. No 2010 tiña 27 habitantes: 14 homes e 13 mulleres.