cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Terapia xénica
Regulacións
As regulacións que afectan á modificación xenética son parte das directrices xerais sobre a investigación biomédica aplicada a humanos.
A Declaración de Helsinqui (Principios Éticos para a Investigación Médica que Implica a Suxeitos Humanos) foi emendada pola Asemblea Xeral de 2008 da Asociación Médica Mundial. Este documento proporciona principios que os médicos e investigadores deben considerar cando están impicados seres humanos nas súas investigacións. A declaración sobre a investigación en terapia xénica iniciada pola Organización do Xenoma Humano (HUGO, Human Genome Organization) en 2001 proporciona unha base legal para todos os países. O documento de HUGO enfatiza a liberdade humana e a adhesión aos dereitos humanos, e ofrece recomendacións para a terapia xénica somática, incluíndo a importancia de recoñecer publicamente a preocupación sobre esas investigacións.
O Castro, Crecente, A Pastoriza
O Castro é un lugar da parroquia de Crecente no concello lugués da Pastoriza na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 13 habitantes (6 homes e 7 mulleres).
Distribución de Poisson
A distribución de Poisson é unha distribución de probabilidade discreta que expresa, a partir dunha frecuencia de ocorrencia media, a probabilidade de que ocorra un determinado número de sucesos durante certo período de tempo. Concretamente, especialízase na probabilidade de que ocorran sucesos con probabilidades moi pequenas ou sucesos "raros".
Foi descuberta por Siméon-Denis Poisson, que a presentou en 1838 no seu traballo Recherches sur la probabilité des jugements en matières criminelles et matière civile (Investigación sobre a probabilidade dos xuízos en materias criminais e civís).
Propiedades
A función de masa ou probabilidade de Poisson é
onde
Tanto o valor esperado como a varianza dunha variable aletoria con distribución de Poisson son iguais a λ. Os momentos de orde superior son polinomios de Touchard en λ con coeficientes que teñen unha interpretación combinatoria. De feito, cando o valor esperado da distribución de Poisson é 1, entón segundo a fórmula de Dobinski, o n-ésimo momento é igual ao número de particións de tamaño n.
A moda dunha variable aleatoria de distribución de Poisson con λ non enteiro é igual a, o maior dos enteiros menores que λ (os símbolos representan a función parte enteira). Cando λ é un enteiro positivo, as modas son λ e λ − 1.
A diverxencia de Kullback-Leibler dende unha variable aleatoria de Poisson de parámetro λ0 a outra de parámetro λ é
Intervalo de confianza
Un criterio fácil e rápido para calcular un intervalo de confianza aproximado de λ foi proposto por Guerriero en 2012. Dada unha serie de sucesos k (polo menos 15 ou 20) nun período de tempo T, os límites do intervalo de confianza para a frecuencia veñen dados por:
Distribución xeométrica
A distribución xeométrica é calquera das dúas distribucións de probabilidade discretas seguintes:
Distribucións relacionadas
A distribución xeométrica é un caso especial da distribución binomial negativa con parámetro k = 1. Máis generalmente, se Y 1,...,Yk son variables independentes distribuídas xeometricamente con parámetro p, entón segue unha distribución binomial negativa con parámetros k e p.
Se Y1,...,Yr son variables independentes distribuídas xeometricamente (con diferentes parámetros de éxito pm posibles ), entón o seu mínimo segue tamén unha distribución xeométrica, con parámetro
.
Distribución de Poisson
Distribución binomial
A distribución de Poisson é o caso límite da distribución binomial. De feito, se os parámetros n e \theta dunha distribución binomial tenden a infinito (no caso de 'n') e a cero (no caso de \theta) de xeito que se manteña constante, a distribución límite obtida é de Poisson.
Aproximación normal
Como consecuencia do teorema central do límite, para valores grandes de \lambda, unha variable aleatoria de Poisson X pode aproximarse por outra normal dado que o cociente
converxe a unha distribución normal de media nula e varianza 1.
Mol
A magnitude que expresa o número de partículas presentes nas substancias é a magnitude básica de substancia. A súa unidade no SI e o mol.
Distribución de Poisson
Exemplos
Se o 2% dos libros encadernados en certo taller ten encadernación defectuosa, para obter a probabilidade de que 5 de 400 libros encadernados neste taller teñan encadernacións defectuosas emprégase a distribución de Poisson. Neste caso concreto, k é 5 e, λ, o valor esperado de libros defectuosos é o 2% de 400, é dicir, 8. Polo tanto, a probabilidade buscada é
Mónica Alonso
Traxectoria
Mónica Alonso licenciouse en Belas Artes na Universidade de Salamanca en 1994. Posteriormente, doutorouse en Belas Artes na Universidade de Vigo coa tese El espacio doméstico en la escultura contemporánea 1985-1995, dirixida por Mónica Ortúzar González
Distribución de Poisson
Procesos de Poisson
A distribución de Poisson aplícase a diversos fenómenos discretos da natureza (aqueles fenómenos que ocorren 0, 1, 2, 3... veces durante un período definido de tempo ou nunha área determinada) cando a probabilidade de que ocorra o fenómeno é constante no tempo ou no espazo. Exemplos destes sucesos que poden ser analizados pola distribución de Poisson inclúen:
Mol
Un mol é a cantidade de substancia que contén tantas entidades elementais (átomos, moléculas, electróns,...) como átomos hai en 0,012 kg de carbono 12. O número de átomos presentes en 12 g de carbono 12 é unha constante chamada constante de Avogadro, NA. Por isto, un mol é a cantidade de materia que contén un número de partículas igual a NA.
Mónica Alonso
Traxectoria
Recibiu diferentes bolsas artísticas entre as que destacan, a Beca de Creación Artística Unión Fenosa, que lle permitiu viaxar a Nova York para investigar no estudo de artista Vito Acconci. Tamén realizou diferentes residencias de artistas entre as que destacan: Residencia Capacete (Río de Xaneiro) e The Townhouse Gallery (O Cairo).
Mol
Non se poden contar os átomos ou as moléculas, pero existen métodos para determinar o número de partículas presentes nas substancias. Mediante estes métodos calculouse que o valor da constante de Avogadro é: NA = 6,022045 · 1023 mol−1
Mónica Alonso
Traxectoria
En 1997 realizou unha exposición individual na Sala Montcada da Fundación La Caixa. En 2002 expuxo de xeito individual no CGAC de Santiago de Compostela. En 2011 o Museo Provincial de Lugo realizou unha retrospectiva da súa obra, “Mónica Alonso. Obras (1994-2011)”.
Ao longo da súa traxectoria, Mónica Alonso ten experimentado coas propiedades terapéuticas da cor, como no proxecto Terapia Habitación de Hospital no Complexo Hospitalario Universitario de Santiago. Tamén investigou sobre as percepcións cromáticas das mulleres de Lugo ou sobre a percepción cromática do alumnado do campus de Ourense, o que deu lugar a mostra Todxs somos únicxs.
Mol
A partir de agora, utilizarase como valor da constante de Avogadro NA = 6,022 · 1023 mol−1 para simplificar os cálculos.
Mónica Alonso
Traxectoria
A súa obra está presente no Centro Galego de Arte Contemporánea, no Museo Provincial de Lugo e coleccións particulares como o Museo de Arte Contemporánea Gas Natural Fenosa ou a Colección Abanca.
Mol
Un mol é a cantidade de substancia que contén 6,022 · 1023 unidades. Así:
Mónica Alonso
Traxectoria
En 2022 foi Premio da Crítica de Galicia.
Mol
O mol refírese sempre a un número fixo de partículas, sexan átomos, ións... E incluso lapis e bolígrafos.
Para facerse unha idea, toda a Terra dividida en bólas duns 15 cm de diámetro daría un número de bólas igual á constante de Avogadro.
Oléron
A Illa de Oléron (en Île d'Oléron) é unha illa do Atlántico na costa oeste de Francia. Trátase da segunda maior illa da Francia metropolitana, por detrás de Córsega.
Historia
No século sétimo e oitavo, xunto con Ré, formou o Vacetae Insulae ou illas Vacetian. Vaceti era outro nome para os vascóns. miniatura|Localización da illa Foi en Oléron entre 1152 e 1160 que Leonor de Aquitania introduciu o primeiro dereito marítimo nesa parte do mundo. En 1306, Eduardo I de Inglaterra concedeu a illa ao seu fillo, Eduardo II, como parte do ducado de Aquitania.
O 20 de marzo de 1586, a illa foi tomada por Agrippa d'Aubigné.
Xeografía
Trátase dunha fértil e ben cultivada illa na costa atlántica de Francia, que se atopa no Golfo de Biscaia. Ten 34 Km de longo por 15 de ancho e un relevo relativamente plano cunha cota máis alta de 34 metros. En total suman 175 km² nos que se agrupan 20.009 habitantes repartidos en oito comunas e dous cantóns (du Château-d'Oléron e de Saint-Pierre-d'Oléron).
Forma xunto ás marismas de Marennes a zona ostrícola de Marennes-Oléron. esquerda|miniatura|Fotografía aérea de Oléron O clima é xeralmente tépedo (clima tépedo marítimo), con choivas suficientes pero non excesivas e de 3 a 15 días de intensa calor nos meses estivais de xullo e agosto, na súa maioría agrupados.
Administración
Administrativamente, a illa pertence á Charente Marítimo, departamento na rexión de Poitou-Charentes. Está dividida en 8 comunas:
Transporte
miniatura|esquerda|ponte da illa de Oléron, visto desde Le Château d'Oléron Desde 1966, esta conectada ao continente por unha ponte. Cunha lonxitude de 2.862 m entre os alicerces, foi a ponte máis longa de Francia no momento da construción. Agora é a terceira, logo da Ponte de Saint-Nazaire e a Ponte da illa de Ré.
Estenopterixios
miniatura|300px|Vinciguerria attenuata Os estenopterixios (Stenopterygii) son unha superorde de peixes teleósteos, fundamentalmente mariños de augas profundas ou abisais.
Características
Posúen numerosos dentes e algunhas especies contan con órganos bioluminiscentes.
Clasificación
Divídense en dúas ordes:
Come Around Sundown
Come Around Sundown é o quinto álbum da banda estadounidense de rock alternativo Kings of Leon, publicado o 15 de outubro de 2010 a través do selo RCA Records.
A Rega, O Freixo, As Pontes de García Rodríguez
A Rega é un lugar da parroquia do Freixo no concello coruñés das Pontes de García Rodríguez na comarca do Eume. Segundo datos do INE, no ano 2014 estaba habitado por un home.
Félicité (filme de 2017)
Félicité é un filme franco-senegalés de 2017 dirixido por Alain Gomis. Foi escollido para competir polo Oso de Ouro na competición oficial da 67ª edición do Festival Internacional de Cinema de Berlín. En Berlín, o filme gañou o Gran Premio do Xurado. Nos Premios da Academia do Cinema Africano de 2017, gañou seis premios, incluíndo as categorías de mellor filme, mellor actriz, mellor actor secundario, mellor edición, mellor banda sonora e mellor filme nunha lingua africana, converténdose no filme máis laureado da historia dos premios.
A guerra da Galia
A "Galia" á que se refire César é ambigua, xa que o termo tiña varias connotacións no discurso e na escrita de Roma durante a época de César. Polo xeral, a Galia inclúe todas aquelas rexións que foran conquistadas ou administradas ou que estaban principalmente habitadas por celtas; agás a provincia romana de Gallia Narbonensis (as actuais Provenza e Languedoc-Rosellón), que xa fora conquistada naquela época, abranguendo polo tanto o resto das modernas Francia, Bélxica, oeste de Alemaña e partes de Suíza. Segundo a República Romana incursionou máis profundamente no territorio celta e conquistou máis terras, a definición de "Galia" mudou. Ó mesmo tempo, "Galia" foi tamén un termo da fala común como sinónimo de "incivilizado" ou "non sofisticado" xa que os romanos vían ós celtas como non civilizados en comparanza con Roma.
A obra é un dos piares do ensino da lingua latina pola súa prosa sinxela e directa. Comeza coa frase frecuentemente citada "Gallia est omnis divisa in partes tres", que quere dicir "A Galia é un todo dividido en tres partes". A obra completa está dividida en oito seccións, do Libro 1 ó Libro 8, variando en tamaño en arredor de 5 000 a 15 000 palabras. O libro 8 foi escrito por Aulo Hircio, logo da morte de César.
Foi traducida ó galego por Alfonso Blanco Quintela e foi publicada por Edicións Laiovento no ano 2019.
Kelvin
O kelvin (símbolo: K) é a unidade SI de temperatura e é unha das sete unidades-base do SI.
Características
O kelvin defínese por dous feitos:
O kelvin recibiu este nome en honra do físico e enxeñeiro Willian Thomson, que se tornou Lord Kelvin cando foi feito par do reino.
Nomenclatura
En canto unidade SI, o kelvin é escrito cun k minúsculo (excepto, claro, no comezo das frases) e non debe ser precedido polas palabras grao ou graos ou o símbolo °, como os graos Celsius ou Fahrenheit. Isto acontece porque estas son escalas de medición, en canto que o kelvin é unha unidade de medición. Cando o kelvin foi introducido en 1954 (na 10ª Conferencia Xeral de Pesos e Medidas, Resolución 3, CR 79), recibiu o nome de grao Kelvin e o símbolo °K; o "grao" (°) foi suprimido en 1967 (13ª CGPM, Resolución 3, CR 104).
Félicité (filme de 2017)
Sinopse
Ambientado na República Democrática do Congo, conta a historia dunha muller que loita por obter cartos logo de que o seu fillo foi hospitalizado.
Xiganotosauro
miniatura|250px|Cranio de Xiganotosauro. O xiganotosauro (Giganotosaurus carolinii) foi un dinosauro de fins do Cretáceo, o carnívoro terrestre máis longo que coñecemos. Pesaba arredor de 9 toneladas, tiña 8 metros de alto e 15 de longo. Déuselle o nome en 1995 tralo descubrimento de varios restos fragmentarios en 1993 no arredores do Río Limay Neuquén (Arxentina) por Ruben Carolini.
Miñoto, Crecente, A Pastoriza
Miñoto é un lugar da parroquia de Crecente no concello lugués da Pastoriza na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 27 habitantes (16 homes e 11 mulleres).
6 de outubro
O 6 de outubro é o 279º día do ano do calendario gregoriano (280º nos anos bisestos). Quedan 86 días para finalizar o ano.
Nacementos
miniatura|100px|Luís Taboada. miniatura|100px|Manuel María.
Mortes
miniatura|100px|Enrique Peinador Vela. miniatura|100px|Bette Davis.
Outros
Os 366 días do ano
Francisco Gómez Núñez
Francisco Gómez Núñez, Trotsky ou Penabad, nado en Celeiro (Viveiro) o 13 de marzo de 1912 e finado no mesmo concello en 1995, foi un guerrilleiro antifranquista galego.
Traxectoria
Mariñeiro. Na II República foi membro do Sindicato Único de Oficios Varios de Viveiro, afecto á CNT. Cando aconteceu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 participou nos intentos de resistencia ao golpe, marchou a Coruña, e despois botouse ao monte con José Neira Fernández. Foi xulgado en Ferrol por rebelión militar e declarado en rebeldía. Afiliouse ao PCE en 1942. Logo da morte de Neira pertenceu á III Agrupación, onde estivo destinado á partida que operou na Terra de Melide e a Ulloa comandada por Ramón Rodríguez Varela "Curuxás", e despois á IV Agrupación no grupo de Leonardo Gómez Pérez. O 13 de decembro de 1946 logrou marchar rumbo a Francia xunto a outros 21 guerrilleiros na evasión do Santa Teresa. Instalouse en Grenoble. Finou en Viveiro en 1995.
Eduardo Val
Eduardo Val Bescós, nado na Coruña o 19 de maio de 1906 e finado en Beccar, Arxentina o 1 de maio de 1993, foi un sindicalista e revolucionario anarquista galego.
Traxectoria
O 5 de marzo de 1939, tras o golpe de Casado, constituíuse o Consello Nacional de Defensa, para separar a Negrín e aos comunistas do poder, e negociar con Franco o final da guerra. En devandito consello Eduardo Val ocupou a carteira de Obras Públicas en representación da CNT.
Tras a derrota exíliase primeiro a Inglaterra, trasládase posteriormente a Francia, onde é apresado polos nazis e inicia un tortuoso periplo por varios campos de concentración, consegue fuxir, incorporándose á 9ª Compañía de Leclerc, a primeira que entrou en París.
Nunca regresou a España, marchou a Arxentina, onde continuou a súa actividade política, sendo representante do gremio de panadeiros. A pesar de atoparse fóra de España foi procesado e condenado a cadea perpetua polo Tribunal Especial para a Represión da Masonería e o Comunismo. Liberado posteriormente, seguiu a súa actividade no gremio de navais. Coa súa morte en 1992 desapareceu o último sobrevivente do Consello Nacional de Defensa.
San Cibrao, Nogueirosa, Pontedeume
San Cibrao é un lugar da parroquia de Nogueirosa no concello coruñés de Pontedeume na comarca do Eume. Tiña 90 habitantes no ano 2019 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 46 eran homes e 44 eran mulleres.
Galería de imaxes de Calo, Teo
San Xoán de Calo é unha parroquia que se localiza no norte do concello de Teo.
Negrelos, Crecente, A Pastoriza
Negrelos é un lugar da parroquia de Crecente no concello lugués da Pastoriza na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 4 habitantes (3 homes e 1 muller).
Nikki Giovanni
Yolande Cornelia "Nikki" Giovanni, Jr., nada o 7 de xuño de 1943, é unha poeta, escritora, comentarista, educadora e activista estadounidense. Considerada unha das poetas afroamericanas máis coñecidas, o seu traballo inclúe antoloxías poéticas, poemas gravados e ensaios non-ficcionais que tratan desde tópicos sobre raza até cuestións sociais para a literatura infantil. Xa gañou varios premios, incluíndo a medalla Langston Hughes, o NAACP Image Awards. Foi nomeada ao Grammy Award polo seu álbum The Nikki Giovanni Poetry Collection. Recentemente, foi titulada como unha das 25 Oprah Winfrey's "Living Legends".
Giovanni ensinou na Queens College, Universidade Rutgers e Ohio State, e actualmente é profesora titular no Virginia Tech.
Música Trap
A música trap é un subxénero musical do hip hop. Xurdiu a principio dos anos 1990 no sur dos Estados Unidos. Caracterízase polo uso de sons repetitivos e melodías sonoras sintéticas, primando a sonoridade e a musicalidade sobre a música e a letra.
Nikki Giovanni
Traxectoria
Filla de Yolande Cornelia, Sr. e Jones "Gus" Giovanni, Nikki Giovanni naceu en Knoxville, Tennessee, o 7 de xuño e 1943 e creceu en Lincoln Heights, suburbio de Cincinnati, Ohio, aínda que retornase a Knoxville para morar cos seus avoas e estudar na Austin-East High School en 1958. En 1960, iniciou os seus estudos na Fisk University, en Nashville, Tennessee. Con dificultades para se se adaptar á vida universitaria Giovanni foi posteriormente expulsada. Con todo, por entender que precisaba estudar, retornou a Nashville, falou coa Dean of Women, a conselleira da universidade, e foi readmitida. En 1967, graduouse con honras en Historia. Despois, frecuentou a posgraduación na Universidade da Pensilvania e na Universidade de Columbia.
En 1969, Giovanni comezou a ensinar na Livingston College da Universidade Rutgers. En 1970, comezou a facer aparicións regulares no programa de televisión Soul!, un programa de entretemento, variedades e entrevistas co obxectivo de promover a arte e a cultura negra, permitindo tamén a expresión política, e que contou con importantes participacións, como a de Muhammad Ali, Jesse Jackson, Harry Belafonte, Sidney Poitier, Gladys Knight, Miriam Makeba, e Stevie Wonder. Alén de aparecer regularmente no Soul!, Giovanni traballou durante algúns anos na súa produción. Desde de 1987, ensina escrita e literatura na Virginia Tech, onde é profesora titular. Giovanni recibiu o NAACP Image Awards algunhas veces, alén de ter vinte doutoramentos honorarios e outros premios pola súa contribución literaria, como o Premio Langston Hughes e o Premio Rosa L. Parks Women of Courage.
Música Trap
O xénero recibe o seu nome da palabra slang de Atlanta "trap house", unha casa utilizada exclusivamente para vender drogas. A música trap usa batería sintetizada e caracterízase por complexos patróns de hi hat, bombos cun sustain longo (orixinalmente da caixa de ritmos Roland TR-808) e contido lírico que a miúdo se centra no consumo de drogas e a violencia urbana. Utiliza moi poucos instrumentos e céntrase case exclusivamente en caixas e hi hats de dobre ou triplo tempo.
Entre os pioneiros do xénero figuran os produtores Kurtis Mantronik, Mannie Fresh, Shawty Redd, Fatboi, Zaytoven, DJ Screw e Toomp, xunto cos rapeiros Young Jeezy, Gucci Mane e T.I. (que acuñou o termo co seu álbum Trap Muzik de 2003). O son do trap moderno foi popularizado polo produtor Lex Luger, quen produciu o influinte álbum de Waka Flocka Flame Flockaveli en 2010, e cofundou o prolífico equipo de produción de hip hop 808 Mafia.
Nikki Giovanni
Obra literaria
O Movemento dos dereitos civís dos negros nos Estados Unidos, e o Movemento Black Power inspiraron a súa produción poética inicial, compilada en Black Feeling, Black Talk (1967), esgotado o primeiro ano con máis de dez mil copias; Black Judgement (1968), que vendeu 6 mil copias en tres meses; e Re: Creation (1970). Esas tres publicacións axudaron a tornar Nikki Giovanni nunha representante dos afroamericanos.
Música Trap
Desde que pasou ao mainstream na década de 2010, o trap converteuse nunha das formas máis populares da música estadounidense, dominando constantemente o Billboard Hot 100 ao longo da década, con artistas como Drake, Future, Cardi B, 21 Savage, Migos, Lil. Uzi Vert, Post Malone, XXXTentacion, Young Thug e Travis Scott (entre moitos outros) acadaron os primeiros postos nas listas con cancións con produción inspirada no subxénero trap. Influíu na música de moitos artistas pop e R&B, como Ariana Grande, Beyoncé, Miley Cyrus, Rihanna e outros. A súa influencia tamén se pode escoitar no reguetón e no K-pop. En 2018, o hip hop converteuse na forma de música máis popular por primeira vez (segundo Nielsen Data), coincidindo co continuo aumento da popularidade do trap. En 2019, os éxitos de trap acumularon un gran éxito comercial, como "7 rings" de Ariana Grande que pasou 8 semanas no número 1 da lista Billboard Hot 100; outro éxito trap foi a canción country-trap "Old Town Road" de Lil Nas X (con Billy Ray Cyrus), que bateu o récord de pasar máis semanas (19) na parte superior da lista Billboard Hot 100, ademais de converterse a canción máis rápida en acadar unha certificación de diamante.
Características
A música trap caracterízase polo uso de ritmos e arranxos moi densos e sombríos. Conserva unha clara influencia da cultura e da música hip hop. Destaca pola súa sinxeleza escrita, chegando a usar versos sen medidas e métricas moi pouco traballadas.
Nikki Giovanni
Obra literaria
En After Mecca: Women Poets and the Black Arts Movement, Cheryl Clarke cita Giovanni como unha poeta que se tornou unha significante parte dos dereitos civís e negros nos EUA. As súas primeiras producións poéticas, publicadas entre o final dos anos 1960 e o inicio dos anos 1970, son vistas de maneira máis radical e combativa do que os seus traballos publicados os seguintes anos. Os seus poemas son descritos como "politicamente, espiritualmente, e socialmente conscientes", entendidos como un transmisor de urxencia en expresar a necesidade de consciencia negra, unidade e solidariedade.
Música Trap
Características
Outra das características principais do trap son o uso dos efectos sonoros. Usan caixas rítmicas, sintetizadores, sub-graves... Tamén está moi marcado e integrado o uso do Auto-Tune, moitas veces de maneira esaxerada e moi criticado durante anos. O uso de modos harmónicos menores para darlle unha estética máis tétrica, triste e urbana.
A temática do trap fala dun contorno ilegal, depresivo, con drogas e con delincuencia. A lírica é totalmente entendible, xa que vén influenciada polos súa orixe nun mundo cheo agresividade e tráfico de drogas. A diferenza do rap, no trap non hai unha protesta nin unha reivindicación social o trap non ten reivindicacións nin propón solucións.
Historia
O trap ten as súas orixes nos Estados Unidos na década de 1990, co foco inicial na cidade de Atlanta. A orixe deste estilo musical debeuse sobre todo ao auxe dos sons electrónicos e a música dance, os cales empezáronse a mesturar cos sons do hip hop, dando lugar a un novo xénero, o trap. O nome foi dado pola xente dos guetos e de lugares de intercambio de drogas, onde se popularizou rapidamente.
Co paso do temo foise estendendo tamén por outros países e obtendo unha gran fama internacional. Esta situación é visible nos países castelanfalantes onde nos últimos anos colleu grande importancia, ademais de que o seu crecemento tamén se viu influído pola saturación do reggeton no mercado musical.
Trap en Galiza
O grupo santiagués Boyanka Kostova, formado en 2016 por Cibrán (Saibran Yiyi) e Chicho (O Chicho Do Funk), está considerado o primeiro grupo de trap en lingua galega. Máis tarde chegou Verto, un grupo de dous santiagueses que fixo a súa primeira aparición no programa Luar co seu tema trap "Oie gayego", ampliando deste xeito o panorama do trap galego, saíndo á luz FØ Records, C Mirazo e O Portughés entre outros.
Nikki Giovanni
Obra literaria
O seu libro Love Poems (1997) foi escrito en memoria de Tupac Shakur. Giovanni declarou que prefería andar ao lado dos Thug Life que coas persoas que falaban mal do grupo.
Giovanni é frecuentemente entrevistada sobre temas pertencentes á súa poesía, como xénero e raza. Nunha entrevista titulada I am Black, Female, Polite, Peter Bailey preguntoulle sobre o papel do "xénero" e da "raza" nos seus poemas, e máis especificamente no poema Nikki-Rosa, cuestionando se esa presenza está influenciada polas súas propias influencias de infancia e das súas experiencias na súa comunidade. En resposta, a poeta enfatizou que non lle gusta entender o tropo da familia afronorteamericana como unha traxedia, e que Nikki-Rosa reflicte as experiencias que ela vivenciou na súa comunidade, principalmente no que é relativo á cultura popular negra, mais tamén problemas como o alcolismo, a violencia doméstica, ou non ter un baño na casa.
Masacre de Virginia Tech
Seung-Hui Cho, o spree killer que asasinou 32 persoas o 16 de abril de 2007 no Masacre de Virginia Tech, era alumno de Nikki Giovanni. Describíndoo como "mao" e "ameazador", chegou a entrar en contacto co departamento universitario para retirar Cho dunha das súas clases, considerando pedir a dimisión a continuar téndoo en sala. Giovanni relata que así que ouviu os tiros no campus sospeitou inmediatamente que poderían estar partindo de Cho.
Giovanni foi convidada polo reitor da Virginia Tech para pechar a cerimonia en memoria das vítimas do atentado cun discurso o 17 de abril de 2007. O seu discurso en forma de poema xerou grande conmoción e sentido de unión, sendo aclamado por unha demorada salva de palmas.
Parque de San Domingos de Bonaval
miniatura|250px|Carballlos no parque de Bonaval. O parque de San Domingos de Bonaval é un parque de Santiago de Compostela.
Situación
Está situado nun outeiro ao nordeste da cidade vella, no barrio de San Pedro, cerca do acceso tradicional á cidade polo Camiño Francés.
No seu límite sur están o Convento de San Domingos (dentro do cal está o Museo do Pobo Galego e o Panteón de Galegos Ilustres) e o Centro Galego de Arte Contemporánea, o que crea un contraste entre o antigo e o moderno.
Historia
O parque inaugurouse o 24 de xullo de 1994 ao rehabilitarse a antiga horta e o cemiterio dos dominicos (que foi drante moitos anos o principal da cidade, antes de ser substituído polo de Boisaca).
Os artífices da rehabiltación foron o arquitecto portugués Álvaro Siza (que deseñara tamén o Centro Galego de Arte Contemporánea) e a arquitecta paisaxista Isabel Aguirre. Ambos os dous recibiron en 1997 o "Premio Nacional de Arquitectura Manuel de la Dehesa" pola rehabilitación do parque. A súa actuación é un exemplo de perfecta adaptación á topografía e aos elementos preexistentes, que conxuga as onduladas formas da ladeira coa linearidade dos trazados xeométricos que definen os seus sendeiros e bancadas. Respecta a estrutura tripartita da propiedade monacal: horta, carballeira e cemiterio. O resultado é un espazo coidado, cunha gran calidade, un parque de sutil deseño contemporáneo que xoga coas perspectivas, moi aproveitado por composteláns e visitantes e marco excepcional de manifestacións artísticas. O arboredo histórico completouse con novas especies, o que lle confire ademais un especial interese botánico, destacando a carballeira.
As Prazas, Úbeda, A Pastoriza
As Prazas é un lugar da parroquia de Úbeda no concello lugués da Pastoriza na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 2 habitantes (2 homes).
634
Outros
Historia ano a ano
Sangoñedo, O Freixo, As Pontes de García Rodríguez
Sangoñedo é un lugar da parroquia do Freixo no concello coruñés das Pontes de García Rodríguez na comarca do Eume. Segundo datos do INE, no ano 2014 tiña 4 habitantes, dos cales 3 eran homes e 1 era muller.
Dióxido de carbono
Características
É un gas incoloro, inodoro e insípido, de fórmula CO2, que se produce pola oxidación completa do carbono nos procesos biolóxicos e industriais ou como consecuencia dos incendios forestais, por poñer dous exemplos á parte da respiración humana. É un composto covalente.
Debido á utilización, cada vez maior, dos combustibles fósiles e á proliferación dos incendios forestais, a porcentaxe de dióxido de carbono na atmosfera está aumentando progresivamente desde o inicio da revolución industrial (a mediados do século XVIII era do 0,0289 %, a mediados do século XX do 0,03 % e a finais do mesmo século, do 0,035 %), polo que constitúe un contaminante atmosférico que contribúe ó incremento do efecto invernadoiro e, consecuentemente, á elevación da temperatura da atmosfera, cun imprevisible efecto sobre o cambio climático.
O dióxido de carbono é soluble en auga, tendo a súa solución carácter ácido, o que favorece a disolución das rochas calcarias.
A denominación anhídrido carbónico non se admite nas normas de nomenclatura química inorgánica da IUPAC, aínda que se usa moito de xeito tradicional.
Os animais ao respiraren toman osíxeno da atmosfera e devólveno en forma de dióxido de carbono. Por outro lado, as plantas retiran este gas do aire e utilízano na fotosíntese. Este proceso, denominado ciclo do carbono, é vital para a manutención dos seres vivos.
O CO2, mantido en determinadas cantidades no aire atmosférico, é un dos gases responsábeis da temperatura terrestre. Sen este gas a Terra sería un bloque de xeo. Por outro lado, un exceso de CO2 impide a saída da calor da atmosfera, provocando un quecemento do planeta denominado efecto invernadoiro. Constitúe un 0,03% en volume da atmosfera (en aumento por procesos diversos de actividades humanas), de onde o toman as algas e as plantas para fixar o carbono en forma de materia orgánica, entrando así este elemento no seu ciclo bioxeoquímico.
10cc
10cc é un grupo musical inglés de art rock formado en Stockport que acadou un grande éxito comercial na década de 1970. Nun comezo, o grupo estaba formado por catro músicos, Graham Gouldman, Eric Stewart, Kevin Godley e Lol Creme, que escribiron e gravaron xuntos durante tres anos antes de asumir o nome de "10cc" en 1972.
José Domínguez Izquierdo
José Domínguez Izquierdo, nado en Santiago de Compostela e finado en Louro (Valga) o 24 de agosto de 1897, foi un avogado, xornalista e escritor galego.
Traxectoria
Licenciado en Leis pola Universidade de Santiago de Compostela en 1842, doutor en Dereito, foi xuíz. Colaborou nos periódicos El Eco de Galicia, El Iris del Bello Sexo, El Centinela de Galicia, El Heraldo Gallego, La Perseverancia, El Porvenir e La Joven Galicia, e foi redactor de El Recreo Compostelano, El Eco Compostelano e El Miño. Entre as súas publicacións destacan Fisionomía del médico gallego rural (1851), Outra carta procrama en pro do País en contra de canto se opoña ao engrandecemento do antigo reino gallego (1858), baixo o pseudónimo Pepe de Mingos Esquerdo, e Estonces e agora ou coroas e cadeas do fidalgo povo galicián (1859), que forman parte dos primeiros textos en prosa escritos en galego. Dirixiu a Corona fúnebre a la memoria del distinguido poeta gallego Aurelio Aguirre Galarraga (1859).
Presidente do Camerún
Segundo a actual Constitución do Camerún, o Presidente do Camerún é o xefe de Estado do Camerún e ostenta o máximo poder executivo. A autoridade do Estado é exercida polo Presidente e polo Parlamento.
Historia
O cargo de presidente do Camerún foi establecido en 1960, tras a independencia do país de Francia. O cargo foi ocupado por Ahmadou Ahidjo dende 1960 ata 1982 e dende entón por Paul Biya.
As Prazas, Crecente, A Pastoriza
As Prazas é un lugar da parroquia de Crecente no concello lugués da Pastoriza na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 14 habitantes (8 homes e 6 mulleres).
Serrón, O Freixo, As Pontes de García Rodríguez
Serrón é un lugar da parroquia do Freixo no concello coruñés das Pontes de García Rodríguez na comarca do Eume. Segundo datos do INE, no ano 2014 estaba despoboado.
San Cosme, Nogueirosa, Pontedeume
San Cosme é un lugar da parroquia de Nogueirosa no concello coruñés de Pontedeume na comarca do Eume. Tiña 53 habitantes no ano 2019 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 26 eran homes e 27 eran mulleres.
A igrexa parroquial de Nogueirosa áchase neste lugar, levando precisamente o nome de San Cosme.
Bernabé Costas
Traxectoria
Bernabé Costas naceu o 16 de xaneiro de 1980 en Vincios, no concello de Gondomar.. Ocupou a posición de pivote e foi un xogador de 2,5 puntos.
Clubs
Xogou no Aldasa Amfiv de Vigo, na máxima categoría do baloncesto en cadeira de rodas español, durante 10 anos, antes de marchar ao UNES FC Barcelona, xunto ao seu compañeiro David Mouriz. Tras xogar alí catro tempadas, volveu a Vigo ao seu antigo equipo, no que permaneceu ata a súa retirada en 2017.
San Tomé, O Freixo, As Pontes de García Rodríguez
San Tomé é un lugar da parroquia do Freixo no concello coruñés das Pontes de García Rodríguez na comarca do Eume. Segundo datos do INE, no ano 2014 estaba despoboado.
Bernabé Costas
Selección nacional
Costas formou parte da selección española de baloncesto en cadeira de rodas que participou no Europeo de 2009. Foi o máximo anotador no partido contra Alemaña.
Dous anos despois, conseguiu a prata no Europeo de 2011 disputado en Nazaret.
En xuño de 2012 foi seleccionado para os Xogos Paralímpicos de Londres 2012. Foi un dos dous galegos escollidos para o equipo, e un dos doce galegos da comitiva olímpica española. Foi a Madrid para unha concentración de adestramento no Centro de Alto Rendemento antes de partir para Londres. No terceiro día da concentración, sufriu unha contusión no escafoide por mor dunha caída sobre a súa man esquerda. O 17 de agosto saíu para Londres co resto do equipo para prepararse para os Xogos.
Adestrada Por Oscar Trigo, a selección levaba 16 anos sen acudir a uns Xogos Paralímpicos. Finalmente acadaron o quinto posto, aínda que Costa xogou moi poucos minutos debido á lesión.
Nemeño, Ponteceso
San Tomé de Nemeño é unha parroquia que se localiza no norte do concello coruñés de Ponteceso na comarca de Bergantiños. Segundo o padrón municipal de 2018 tiña 103 habitantes (58 mulleres e 45 homes) distribuídos en 4 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 137 habitantes. Segundo o IGE, no 2014 a súa poboación descendera ata os 112 habitantes, sendo 49 homes e 63 mulleres.
A Viña, Nogueirosa, Pontedeume
A Viña é un lugar da parroquia de Nogueirosa no concello coruñés de Pontedeume na comarca do Eume. Tiña 13 habitantes no ano 2019 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 8 eran homes e 5 eran mulleres.
Club de Fútbol Fuenlabrada
O Club de Fútbol Fuenlabrada é un club de fútbol de España, da cidade de Fuenlabrada, na Comunidade de Madrid. Foi fundado en 1975 e actualmente xoga na Segunda División Española.
Estadio
O Fuenlabrada xoga os seus partidos no Estadio Fernando Torres, situado na Cidade Deportiva do Oeste, con capacidade inicial para 1.200 espectadores e próximas ampliacións. O anterior estadio, La Aldehuela, utilízase para adestramentos e partidos doutros clubs.
Botella de Klein
miniatura|Unha representación bidimensional da botella de Klein [[mergullo (matemáticas)|mergullada no espazo tridimensional.]] En topoloxía, unha garrafa de Klein ou tamén botella de Klein é unha superficie non orientable aberta cuxa característica de Euler é igual a 0; non ten interior nin exterior. Outros obxectos non orientables relacionados son a banda de Möbius e o plano proxectivo real. Mentres que unha banda de Möbius é unha superficie con bordo, unha botella de Klein non ten bordo. Tampouco o ten unha esfera, aínda que esta si é orientable.
A botella de Klein foi descrita por primeira vez en 1882 polo matemático alemán Felix Klein. O nome orixinal do obxecto non foi o de botella de Klein (en alemán Kleinsche Flasche), senón o de superficie de Klein (en alemán Kleinsche Fläche). O tradutor da primeira referencia ao obxecto do alemán ao inglés confundiu as palabras e como a aparencia da representación tridimensional recorda a unha botella o erro pasou case desapercibido.
Construción
Comezamos cun cadrado, e pegamos os bordos coloreados no diagrama seguinte, de modo que as frechas coincidan. Máis formalmente, a botella de Klein é o cociente do cadrado [0,1] × [0,1] cos seus bordos identificados pola relación (0, y) ~ (1, y) para 0 ≤ y ≤ 1, e (x, 0) ~ (1 − x, 1) para 0 ≤ x ≤ 1:
Este cadrado é o polígono fundamental da botella de Klein.
Nótese que este é un pegado "abstracto" no sentido de que, ao tratar de facelo en tres dimensións, resulta unha botella de Klein que se autointerseca. A botella de Klein, propiamente dita, non ten autointerseccións. Non obstante, hai un modo de visualizar a botella de Klein como figura en catro dimensións.
Para iso, pegamos as frechas vermellas do cadrado, (lados dereito e esquerdo) resultando un cilindro. Para pegar os extremos de maneira que as frechas dos círculos coincidan, pasamos un extremo polo lado do cilindro. Nótese que isto crea unha autointersección circular. Esta é un mergullo da botella de Klein en tres dimensións.
Engadindo unha cuarta dimensión ao espazo tridimensional, conseguimos que a botella pase a través de si mesma sen necesidade dun burato. Para iso empuxamos suavemente un anaco de tubo que conteña a intersección fóra do espazo tridimensional orixinal. Unha analoxía útil é considerar unha curva que se autointerseca no plano; as interseccións pódense eliminar levantando unha liña fóra do mesmo.
Este mergullo é útil para visualizar moitas propiedades da botella de Klein. Por exemplo, non ten bordo (onde a superficie se deteña abruptamente), e non é orientable, ao ter o seu mergullo unha soa cara. miniatura|150px|dereita|Unha botella de Klein soprada a man
O Silvar, Nogueirosa, Pontedeume
O Silvar é un lugar da parroquia de Nogueirosa no concello coruñés de Pontedeume na comarca do Eume. Tiña 12 habitantes no ano 2019 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 4 eran homes e 8 eran mulleres.
Botella de Klein
Como fibrado
Esta superficie (simbolizada por K) pode considerarse como o espazo total dun fibrado (non trivial) sobre o círculo onde a fibra é tamén un círculo, i.e. . En contraste, o toro tamén é un fibrado, pero é trivial, isto é.
Sección
miniatura|dereita|A sección dunha botella de Klein en bandas de Möbius. Seccionando unha botella de Klein en dúas metades ao longo do seu plano de simetría resultan dúas bandas de Möbius, cada unha imaxe especular da outra. Unha delas é a imaxe da dereita. Recórdese que a intersección da imaxe non está realmente alí. De feito, tamén é posible cortar a botella de Klein nunha única banda de Möbius.
Outro concepto co mesmo nome
Na xeometría alxébrica, unha superficie de Klein, que se diferencia da botella de Klein, é similar dunha superficie de Riemann no sentido de que unha superficie de Klein admite unha estrutura di-analítica, é dicir, unha estrutura analítica que adiciona unha posible función de transición a unha estrutura analítica -consistente na conxugación complexa- determina unha que é anti-analítica.
Grao Fahrenheit
Fahrenheit (°F) é unha escala de temperatura proposta por Gabriel Fahrenheit en 1724.
Na escala Fahrenheit, o punto de fusión da auga é de 32 graos, e o punto de ebulición é de 212 graos. Unha diferenza de 1,8 graos Fahrenheit equivale á de 1 Celsius.
Para uso científico, ten unha compañeira, a escala de Rankine, que leva o 0 da escala ao cero absoluto, de forma similar ao que ocorre entre as escalas Kelvin e Celsius.
Gobernadores civís de Lugo
Esta é unha lista incompleta dos gobernadores civís de Lugo, tomando como punto de arranque a reforma territorial implementada por Javier de Burgos no Real Decreto do 30 de novembro de 1833. O posto de Gobernador civil inicialmente recibiu os nome de Subdelegado de Fomento, Xefe Superior Político e mesmo Gobernador Civil durante os primeiros anos, ata que quedou fixado en 1847 co único nome de Gobernador Civil.
Goberno Provisional
Período que se estende entre o 19 de setembro de 1868 e o 2 de xaneiro de 1871.
Reinado de Amadeu I
Período que se estende entre o 2 de xaneiro de 1871 e o 11 de febreiro de 1873.
Primeira República
Período que se estende entre o 11 de febreiro de 1873 e o 29 de decembro de 1874.
Segunda República
Período que se estende entre o 14 de abril de 1931 e o 20 de xullo de 1936.
Franquismo
Período que se estende entre o 20 de xullo de 1936 e o 15 de xuño de 1977.
Democracia
Período que se estende entre o 15 de xuño de 1977 e o 30 de maio de 1997, data na que desaparecen os Gobernos civís para transformarse en subdelegacións do Goberno.
Eleccións municipais en Muros
Estes foron os resultados das eleccións municipais no concello de Muros dende 1979. miniatura|dereita|[[Galería de imaxes de casas dos concellos de Galicia|Casa do concello de Muros]]
Composición das Corporacións
Corporacións democráticas en Muros desde a aprobación da Constitución de 1978.
Niñóns, Ponteceso
San Xoán de Niñóns é unha parroquia que se localiza no oeste do concello coruñés de Ponteceso na comarca de Bergantiños. Segundo o padrón municipal en 2018 tiña 124 habitantes (60 mulleres e 64 homes), 26 menos ca en 2014 (75 homes e 75 mulleres segundo o IGE) e 71 menos ca en 1999. Ten tres entidades de poboación.
Crangon franciscorum
Crangon franciscorum é unha especie de crustáceo malacostráceo da familia dos crangónidos.
Habita nas costas do Pacífico norteamericano, desde o sueste de Alasca até San Diego (California), e constitúe, xunto con Crangon nigricauda, a maior parte da epifauna de crustáceos crangonoideos da Baía Yaquina (Oregón).
Radiator
Radiator é o segundo álbum da banda galesa de rock alternativo Super Furry Animals, publicado o 25 de agosto de 1997 a través do selo Creation Records. O disco chegou ao número 8 da lista británica. No ano 2005 foi reeditado cun disco extra con outras cancións da época.
Crangon franciscorum
Ambas as especies aparecen frecuentemente xuntas nos estuarios, onde constitúen a base da alimentación de numerosas especies de peixes de importancia comercial e deportiva.
Crangon franciscorum péscase comercialmente na baía de San Francisco.
Taxonomía
A especie foi descrita en 1856 polo naturalista estadounidense William Stimpson, en "On some Californian Crustacea" Proceedings of the California Academy of Sciences 1: 95-99.
Nela distínguense dúas subespecies:
Nome galego
Os profesores F. Lahuerta e F. X. Vázquez propoñen para esta especie, no seu Vocabulario multilingüe, o nome de quisquilla californiana.
Tamén se coñece co nome de camarón de San Francisco ou camarón da baía de San Francisco.
Os nomes noutros idiomas, segundo estes autores son:
As mil e unha noites
As mil e unha noites (en كتاب ألف ليلة وليلة, Alf layla wa-layla ou en ) é unha compilación de historias e contos populares orixinarios de Oriente Medio e Asia Meridional, compilados en lingua árabe a partir do século IX.
A obra foir recompilada durante moitos séculos por varios autories, tradutores e estudosos de Asia occidental, central e meridional e do norte de África. Algúns contos teñen as súas raíces no folclore e nas literaturas árabe, persa, india, grega, xudía e turca. En particular, moitos dos relatos foron contos orixinais das eras abbásida e mamluk, mentres que outros, especialmente a historia marco, probablemente proceden da obra persa pahlavi Hezār Afsān (, literalmente Mil Contos), que en cambio teñen en parte elementos indios.
O común en todas as edicións da obra é a historia marco inicial do gobernante Shahryār e a súa esposa Sherezade e a narrativa fragmentada incorporada nos mesmos contos. As historias proceden do relato orixinal; algunhas están enmarcadas noutras historias, mentres que outros están pechados. Algunhas edicións conteñen só uns centos de noites, mentres que outras inclúen 1001 ou máis. O groso do texto está en prosa, aínda que se empregan ocasionalmente versos para cancións e adiviñas e para expresar altas emocións. Moitos dos poemas son estrofas únicas en coplas ou cuartetos, aínda que algunhas son máis longas.
Botellón
miniatura|dereita|200px|Botellón, ou reunión con bebidas, nunha [[praia]] miniatura|200px|dereita|Botellos baleiros de cervexas tras a noite de algueirada Botellón ou botellada é un termo que describe o costume estendido en España desde finais do século XX, sobre todo entre os mozos, de reunirse en grupos relativamente numerosos e na vía pública para consumir alcohol principalmente.
Costumes
Esta actividade realízase, entre outros, en lugares públicos como parques ou zonas abertas da vía pública. Nalgunhas cidades, onde o botellón se centralizou nalgún punto en concreto, chéganse a reunir miles de persoas cada fin de semana.
As mil e unha noites
Sinopse
dereita|miniatura|O sultán conmuta a pena de Sherezade.
Botellón
Polémica
As principais críticas cara ao fenómeno do botellón proceden das autoridades e, principalmente, dos veciños. As queixas céntranse no ruído que se produce ata altas horas da madrugada e a sucidade xerada tras a festa. Así mesmo, rexistráronse actos de vandalismo, rotura de mobiliario urbano e pelexas.
As mil e unha noites
Sinopse
A estrutura do libro está baseada nunha historia que serve de marco a todas as demais, un esquema moi común nas antoloxías de relatos breves ata o século XX.