cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Botelleira
Ciclo vital
As grandes algas pardas teñen ciclos de vida semellantes. Na madureza fórmanse corpos reprodutivos en conceptáculos situados no interior de receptáculos que se forman preto das puntas das pólas. Nestes conceptáculos prodúcense oogonios e anteridios e despois da meiose son liberados. Trala fecundación, o cigoto desenvólvese, intálase e medra para formar a planta en forma de esporófito diploide.
A gran fase vexetativa é diploide e gametofítica. A meiose prodúcese durante a formación dos gametos. Os óvulos fórmanse nas plantas femininas en conceptáculos incrustados nos receptáculos. Os espermatozoides e mais os óvulos son ceibados dos conceptáculos. Unha vez fecundado, o cigoto aséntase e medra até formar o novo gametofito diploide.
Distribución
A especie é común especialmente nas costas protexidas dende os niveis medios litorais até os baixos intermareais. É rara na beiramar exposta onde calquera espécime pode ser curto, atrasado no crecemento e sen vesículas de gas. Atópase nas costas atlánticas de Europa: Mar Báltico, Groenlandia, Azores, illas Canarias e na illa de Madeira. É un argazo moi común nas costas galegas e das Illas Británicas. Na costa atlántica de América do Norte aparece dende a illa de Ellesmere e a baía de Hudson até Carolina do Norte.
Usos
Na Guarda e en Camposancos, onde se lle chama botelleira, empregábase para alimentar os porcos.
Usos médicos e nutricionais
miniatura|250px|Vista das vesículas.
Fucus vesiculosus é unha importante fonte de iodo, elemento descuberto en 1812 e usado para tratar o bocio, enfermidade da glándula do tiroide por mor á deficiencia de dito elemento. Na década de 1860 co uso deste argazo coma estimulante da tiroide notouse que freaba tamén a obesidade polo incremento do metabolismo basal polo que se engadiu á listaxe de remedios para a perda de peso.
É coñecida polas propiedades contra a celulite e a obesidade. É de uso alimentario no Xapón, usado coma adubo en varios produtos. A botella emprégase tamén a xeito de comprimidos ou en po coma suplemento nutricional. Debe as súas propiedades a varios principios activos: ácido alxínico, outras mucilaxes: a fucoidina, a laminarina e diversos carotenoides (factores provitamínicos). Ten aceites esenciais e vitaminas A, B1, C, E e pequenas cantidades de B12; sales minerais, especialmente iodo, potasio, bromo, sodio, magnesio, ferro, manganeso, cloro, fósforo, fucosa, xofre e silicio; proteínas e lípidos. Utilízase o talo da alga. Por este contido en fucosa, un dos elementos principais para a produción do antíxeno do sangue do grupo 0 (doador universal), é recomendada por moitos especialistas coma o doutor Peter J. D'Adamo na súa obra "Os Grupos Sanguíneos e a Alimentación".
Mercenario
Antigo Exipto
Os primeiros datos sobre o uso de mercenarios remóntanse ata o Antigo Exipto, ó redor do ano -1500, cando o faraón Ramsés II fixo uso de 10.000 deles no transcurso das súas batallas.
Juan Román Riquelme
Juan Román Riquelme, nado o 24 de xuño de 1978 en San Fernando, Buenos Aires, é un futbolista arxentino. Xoga de centrocampista.
Mercenario
Mercenarios na época clásica
Durante a época clásica moitos mercenarios gregos loitaron nas guerras para o Imperio Persa, por exemplo:
Nos últimos tempos do Imperio Romano, os emperadores e os xenerais tiveron cada vez máis dificultades para recrutar unidades militares a partir da cidadanía por diversas razóns: falla de man de obra, falla do tempo necesario para o adestramento, carencias materiais e, inevitablemente, consideracións políticas. Polo tanto, comezando a finais do século IV, o Imperio comezou a contratar bandas completas de bárbaros xa fose dentro das lexións ou coma federacións autónomas. Os bárbaros foron romanizados, e os veteranos superviventes establecéronse en áreas que requirían de repoboacións. A Garda Varanxiana do Imperio Romano do leste, tamén coñecido coma Imperio Bizantino, é a unidade máis coñecida formada por mercenarios bárbaros.
Mercenarios nas guerras medievais
Bizancio foi tamén a creadora dun dos máis soados corpos mercenarios, a Garda Varenga. A súa orixe remóntase a un tributo de homes que enviaba o soberano de Kíiv ó Emperador bizantino. Con Aleixo I Comneno, a vella garda do Palacio Imperial, os Excubitores, foi disolta, e no seu lugar colocou a Garda Varenga. Estes acudían de entre os pobos máis belicosos, dos cales os varengos (viquingos) e os anglo-saxóns eran os máis comúns, aínda que tamén había alemáns, teutóns, normandos, escoceses e toda clase de xente do norte. Como esta garda non tiña vínculos coa poboación grega, era de supor que sería máis eficaz á hora de esmagar calquera rebelión. Un dos seus máis famosos integrantes foi o que posteriormente sería o rei Harald III de Noruega, tamén coñecido coma Harald Hardrada, que chegou a Constantinopla en 1035, onde se alistou á Garda Varenga. Participou en dezaoito batallas e foi nomeado «Akolouthos», comandante da Garda, antes de retornar para o seu país en 1043. Morreu na Batalla de Stamford Bridge en 1066, onde o seu exército foi derrotado por un exército inglés comandado polo rei Harold Godwinson, nas guerras que enfrontaron este último con Hardrada e con Guillerme de Normandía, chamado o Conquistador.
En Italia, o condottiero era un xefe militar que ofrecía as súas tropas, os condottieri, ó servizo das cidades-estados.
Durante a época dos Reinos de Taifas en Al-Andalus, os cabaleiros cristiáns coma El Cid podían loitar para algúns gobernantes musulmáns contra os seus inimigos, xa fosen estes cristiáns ou musulmáns.
Os Almogávares foron mercenarios aragoneses, cataláns e navarros, preferentemente proviñan dos Pireneos; que loitaron para Cataluña e Aragón, aínda que a principios do século XIV formouse a Compañía Catalá, integrada por máis de 8000 almogávares ó mando de Roger de Flor, Berenguer d'Entença e Bernat de Rocafort, para auxilia-lo Imperio Bizantino. Roger de Flor obtivo grandes vitorias en Asia Menor, destacando a batalla de Filadelfia, e chegou ata as Portas de Ferro, nas montañas de Tauro, en Armenia. Tralo éxito das Compañía Catalá, o emperador nomeou Megaduque do Imperio a De Flor, e pouco máis tarde, César do Imperio, a terceira dignidade en importancia de Bizancio. Este éxito espertou o receo de Miguel IX, co-emperador e fillo do emperador Andrónico II. Tralo asasinato de Roger de Flor en Adrianópolis por orde de Miguel IX, a compañía de almogávares, apostada en Galípoli, saqueou gran parte de Tracia e Macedonia, aínda que sen se achegar á inexpugnábel Constantinopla, e posteriormente loitaron ó servizo de varios nobres francos de Grecia, ata que se negaron a lles pagar, e os almogávares tomaron, en vinganza, os ducados de Atenas e Neopatria, onde a bandeira da Coroa de Aragón ondearía durante polo menos 70 anos.
Mercenarios na época moderna
Os mercenarios suízos eran buscados durante a segunda metade do século XV por ser unha forza de combate especialmente efectiva, ata que as súas algo ríxidas formacións de batalla fixéronse vulnerábeis ós arcabuces e á artillaría que se desenvolveu neste período.
Foi daquela cando os Landsknecht europeos, coloridos mercenarios con reputación de irredutíbeis, tomaron a testemuña ás forzas suízas e convertéronse na forza máis formidábel de finais do século XV e ó longo do século XVI, sendo contratados por tódalas potencias en Europa e loitando frecuentemente en bandos opostos.
Santo Tomé Moro, na súa Utopía, avogaba polo uso preferente de mercenarios en lugar dos cidadáns. Os mercenarios bárbaros empregados por Utopía estaban inspirados nos mercenarios suízos.
Aproximadamente no mesmo período, Nicolás Maquiavelo argumentaba contra o uso de exércitos de mercenarios na súa obra mestra, «O Príncipe». O seu razoamento era que a única motivación dos mercenarios era a súa paga, polo que este tipo de soldados non estaría disposto a corre-lo tipo de riscos que poderían da-la volta a unha batalla pero que lle poderían custa-la vida. El cría, loxicamente, que os cidadáns cun apego real á súa nación estarían máis motivados para defendela, o que os convertería en moito mellores soldados.
Os mercenarios na cultura popular
O igual cá pirataría, o espírito mercenario resoa con aventuras idealizadas, misterio e perigo. Exemplos disto son:
É interesante constatar que ámbolos dous títulos derivan doutras fontes. «Berra ¡Devastación!, e solta os cans da guerra», é unha cita de Xulio César, acto III, obra de Shakespeare. Trala sinatura do Tratado de Limerick (1691), os soldados do exército irlandés que deixaron Irlanda por Francia tomaron parte no que é coñecido coma o «Voo dos Gansos Salvaxes», tralo cal moitos deles fixeron carreira servindo coma mercenarios para os exércitos do continente. O máis famoso deles foi Patrick Sarsfield, quen sendo mortalmente ferido en terra estranxeira dixo: «Se isto fose por Irlanda...»
Existe na actualidade unha revista especializada ostensiblemente escrita para mercenarios, chamada «Soldado de Fortuna». Tamén no filme Casabranca, Rick Blaine é un antigo mercenario, aínda que se deixa intuír que elixe o bando no que loita por motivos ideolóxicos, en lugar de elixi-lo mellor ofertante.
Botelleira
Usos médicos e nutricionais
Coadxuva en dietas restrinxidas de adelgazamento. A mucilaxe ocupa o estómago, dando sensación de saciedade (absorbente capaz de chuchar 5 veces o seu peso en auga, ao chegar ao estómago, aumenta o seu volume e produce o efecto de fartar). Aumenta a masa fecal, é un laxante mecánico.
Os constituíntes primarios químicos deste argazo inclúen: mucilaxe, alxina, manitol, beta-caroteno, zeaxantina, iodo, bromo, potasio, aceites volátiles, e moitos minerais.
Amándome
Amándome é o segundo álbum de estudio do grupo de pop-rock español Berzas, publicado en 1997.
Taranis (grupo)
Taranis é un grupo galego que desenvolveu a súa actividade entre 1979 e 1990, regresando en 2019. Categorizado como un grupo de folk, Taranis tivo a característica de ser un proxecto pioneiro na fusión de estilos, ligando a música de raíz con outros xéneros como o funk, o jazz ou o rock e mesturando, por primeira vez na Galiza, a gaita con instrumentos contemporáneos como a guitarra eléctrica.
Características
As melodías do primeiro disco, Ith-Gael (Ruada, 1980), foron empregadas frecuentemente como cabeceira de distintos programas de televisión e radio, polo que a popularidade do grupo foi aumentando. Cando sae o segundo disco, Taranis (Edigal, 1985), o grupo era unha das formacións folk que máis concertos daba ao ano, visitando tamén diversos países europeos.
Outros traballos foron o Sinfonía do Cebreiro (Sons Galiza, 1990). No ano 2002 o xornal La Voz de Galicia editou un recompilatorio (considerado como o seu cuarto álbum) en CD para a súa colección Son de Galicia.
O seu último traballo 'Mundo Idiota' é o seu quinto álbum. Contén catorce cancións en galego.
Kandido Uranga
Kandido Uranga, nado o 27 de maio de 1955 en Zumaia, Guipúscoa, é un actor vasco principalmente coñecido por interpretar o papel de Abel na serie de televisión Goenkale.
Absolution
Absolution é o terceiro álbum de estudio da banda inglesa de rock alternativo Muse. Foi editado o 21 de setembro do 2003 no Reino Unido e seis meses despois, o 23 de marzo do 2004, nos Estados Unidos polo selo Taste Music Limited.
Listaxe de cancións
Todas as letras escritas por Matthew Bellamy; toda a música composta por Matthew Bellamy, Dominic Howard e Chris Wolstenholme, agás onde se indique.
Ana Seijas
Ana Seijas Baranauskas, nada en Santiago de Compostela en 1973, é unha política galega. miniatura|Papeleta das [[Eleccións xerais de España de abril de 2019|Xerais de abril de 2019.]]
Traxectoria
Estudou ciencias políticas na Universidade de Santiago de Compostela, traballou como consultora e realizou investigacións sobre eleccións en Galicia. En 2012 ingresou en Ames Novo e dende abril de 2017 é vicevoceira de En Marea. Nas Eleccións xerais de abril de 2019 encabezou a lista da súa formación ao Congreso dos Deputados pola Provincia da Coruña.
Bratislava
Bratislava (ata 1919: Prešporok en eslovaco, Pressburg en alemán, Pozsony en húngaro, Požun en croata) é a capital e maior cidade de Eslovaquia. Ten 432.864 habitantes (2018) e queda á beira do Danubio, preto das fronteiras con Austria e Hungría. Áchase a uns 60 km de Viena, o que converte a estas cidades nas capitais de país máis próximas do mundo.
A cidade ten a maior densidade de poboación de Europa central. Os montes Cárpatos comezan no territorio ocupado pola cidade (Malé Karpaty, "Pequenos Cárpatos"). Bratislava é a sede do parlamento e goberno eslovacos e conta cunha grande oferta artística, cultural e educativa. Nos últimos anos está sufrindo unha gran transformación, tanto a un nivel de recuperación de edificios emblemáticos, como é a mellora das deterioradas infraestruturas herdadas do antigo réxime comunista. A zona máis interesante dende o punto de vista monumental e artístico é a cidade vella, colorista e acolledora, onde se pode gozar dunha gran variedade de comercios e servizos, aínda que os prezos son sensiblemente superiores a outras zonas da cidade, e por suposto duplican ou triplican os do interior do país. Mención especial merece tamén o porto fluvial, onde se poden ver barcos mercantes e unha grande actividade.
Tradicionalmente, a cidade foi influída por varias nacións e como é común en antigas cidades do Imperio Austrohúngaro, tivo o nome Pozsony (Presburgo ) ata a fin da primeira guerra mundial. (Pressburg en alemán e Prešporok en eslovaco son aínda nomes oficiais recoñecidos)
Historia
esquerda|250px|miniatura|Castelo de Bratislava Fundada antes do século X, antigamente era coñecida como Posonium. No século XII foi fortificada, co que gañou importancia estratéxica, e entre 1541 e 1784 converteuse na capital de Hungría.
En 1805, no transcurso das Guerras Napoleónicas, despois do triunfo na batalla de Austerlitz, Napoleón obrigou ó emperador austríaco Francisco II a asina-lo Tratado de Presburgo, polo que Venecia pasaba a mans francesas. O Congreso de Veña, en 1815, deixaba a cidade dentro do Imperio Austríaco. Tralo compromiso de 1867, Bratislava, xunto ó resto de Eslovaquia, formaría parte do Reino de Hungría, dentro do Imperio Austrohúngaro ata 1918.
Coa creación de Checoslovaquia en 1919, ó termo de I Guerra Mundial, pasou a chamarse Bratislava e converteuse na capital da provincia de Eslovaquia. Dita provincia, xunto coas restantes de Checoslovaquia, foron suprimidas en xaneiro de 1949, polo que a cidade pasou a ser unicamente a capital da recentemente creada rexión de Bratislava.
Eliminada tamén esta rexión en 1960, o 1 de xaneiro de 1993 converteuse na capital da independente República de Eslovaquia.
A cidade aínda hoxe conserva o seu espírito multicultural e nela teñen lugar numerosos festivais e mercadiños, tamén e coñecida pola súa vida nocturna. Andrej Ďurkovský é o seu alcalde.
centro|miniatura|700px|Panorámica de Bratislava
Xeografía
miniatura|dereita|200px|Imaxe do cumio máis alto de Bratislava, Devínska Kobyla Bratislava atópase situada ó suroeste da Eslovaquia, na fronteira con Austria e Hungría, sendo a única capital do mundo que fai fronteira con dous países. A cidade atópase a media hora da República Checa e a 62 km de Viena, a capital austríaca.
Os montes Cárpatos nacen preto dos "Pequenos Cárpatos" (Malé Karpaty) moi preto da cidade. O punto máis baixo da cidade atópase a 126 m sobre o nivel do mar. O punto máis alto é Devínska Kobyla a 514 m de altura. A altura media da cidade é ós 140 m.
AS cidades e vilas que se atopan máis preto da cidade son: Stupava, Marianka, Borinka e Svätý Jur polo norte; Ivanka pri Dunaji e Most pri Bratislave polo leste; Rovinka, Hamuliakovo, Dunajská Lužná e Šamorín polo sueste; Rajka (Hungría) polo sur; e Kittsee (Austria), Hainburg an der Donau (Austria) e Marchegg (Austria) polo oeste.
Economía
miniatura|Edificios de oficinas en Nivy, o distrito financeiro da cidade. A rexión de Bratislava é a máis rica e economicamente máis próspera de Eslovaquia, a pesar de ser a menor canto a territorio e de ter a segunda menor poboación das oito rexións eslovacas.
Bratislava posúe arredor do 26 % do produto interior bruto de Eslovaquia. O PIB per cápita, valorado en 28702 €, está ó 129,3 da media europea, sendo o segundo maior de tódalas rexións dos novos países membros da Unión Europea tralo de Praga. A taxa de desemprego da cidade é do 2.13%. Moitas institucións do goberno e empresas privadas teñen as súas sedes na cidade.
Máis do 75% da poboación de Bratislava traballa no sector servizos, principalmente composto polo comercio, a banca, a industria das telecomunicacións, o turismo entre outros.
División territorial
miniatura|Distritos de Bratislava Bratislava divídese en:
Cultura
miniatura|250px|Edificio vello do Teatro Nacional Eslovaco na Praza Hviezdoslav Bratislava é o centro histórico cultural de Eslovaquia. Debido a este carácter multicultural, a cultura local está influenciada por varios grupos étnicos, incluíndo alemáns, eslovacos, húngaros, e xudeus Bratislava posúe moitos teatros, museos, galerías, salas de concertos, cines, clubs de cine e institucións culturais
Artes escénicas
Bratislava é a sede do Teatro Nacional Eslovaco, situado en dous edificios. O primeiro é un edificio neorrenacentista situado na zona antiga ao final da Praza Hviezdoslav. O novo edificio, aberto ao público dende 2007, atópase na ribeira. O edificio ten tres conxuntos: a ópera, o ballet e o teatro. Teatros máis pequenos inclúen o Teatro de Marionetas de Bratislava, a Astorka Korzo'90 teatro, o Teatro de Area, L S Studio, e o Teatro de Radošina Inxenuo.
A música en Bratislava floreceu no século XVIII e está estreitamente vencellada á vida musical vienesa. Mozart visitou a cidade con seis anos. Entre outros notables compositores que visitaron a cidade foron Haydn, Liszt, Bartók e Beethoven, que interpretou a súa Missa solemnis por primeira vez en Bratislava A cidade tamén é o lugar de nacemento do compositor Johann Nepomuk Hummel. Bratislava é a sede da Orquestra Filharmónica Eslovaca. A capital eslovaca alberga varios festivais anuais, como o Festival de Música de Bratislava e Bratislava Jazz Days O Festival Wilsonic celébrase cada ano desde 2000, leva cada ano decenas de actos musicais internacionais á cidade Durante o verán, varios eventos musicais teñen lugar como parte do Verán Cultural de Bratislava. Á parte dos festivais de música, pódese escoitar dende músicos que clandestinos ata estrelas do pop internacionais
Museos e galerías
miniatura|250px|A "[[Casa do Bo Pastor", de estilo rococó, alberga o Museo de Reloxos]]
O Museo Nacional Eslovaco (Slovenské národné múzeum), fundado en 1961, ten a súa sede en Bratislava, na ribeira na zona antiga, xunto co Museo de Historia Natural, que é unha das súas subdivisións. É o museo máis grande e a institución cultural en Eslovaquia. O museo xestiona 16 museos especializados en Bratislava O Museo da Cidade de Bratislava (Múzeum mesta Bratislavy), establecida en 1868, é o museo máis antigo en operación continua en Eslovaquia O seu principal obxectivo é a crónica da historia de Bratislava en diversas formas desde os primeiros períodos de uso das coleccións históricas e arqueolóxicas. Ofrece exposicións permanentes en oito museos especializados.
A Galería Nacional Eslovaca, fundada en 1948, ofrece a máis ampla rede de galerías en Eslovaquia. Dúas pantallas en Bratislava están unha xunto á outra no Palacio de Esterházy (Esterházyho palác) e o Cuartel de Auga (Vodné kasárne) no Danubio na ribeira da cidade antiga. A galería da cidade de Bratislava, fundada en 1961, é a segunda maior galería de Eslovaquia do seu tipo. A galería ofrece exposicións permanentes no Palacio de Pálffy (Pálffyho palác) e Palacio Mirbach (Mirbachov palác), na Cidade Vella. Museo de Arte Danubiana, un dos museos de arte máis nova en Europa, está preto de Čunovo de auga.
Medios de comunicación
miniatura|dereita|250px|Edificio sede da Radio Eslovaca miniatura|dereita|250px|Estadio Tehelné pole en Nové Mesto, fogar do club de fútbol [[Slovan Bratislava]]
Como capital nacional, Bratislava é o fogar de moitos medios de comunicación nacionais e locais. Notables as estacións de televisión con sede na cidade inclúen a Televisión Eslovaca (televízia Eslovaca), Markíza, JOJ e TA3. A Radio Eslovaca (Slovenský rozhlas) ten a súa sede no centro, e moitas estacións de radio comerciais eslovacas baséanse na cidade. Xornais nacionais con sede en Bratislava inclúen PEME, Pravda, Nový hora, Hospodárske noviny e o diario en inglés e eslovaco O Espectador. Dous son as axencias de noticias con sede alí: a Axencia de Noticias da República Eslovaca (TASR) e a Axencia de Noticias Eslovaca (SITA).
Deporte
O fútbol está representado actualmente por dous clubs que xogan na Superliga de fútbol, a Corgoň Liga. O Slovan Bratislava, fundado en 1919, ten a súa sede no estadio Tehelné pole, é o club máis laureado do país (8 títulos) e é o único club da antiga Checoslovaquia e da actual Eslovaquia que posúe un título europeo nas súas vitrinas, a Recopa de Europa en 1969. O FC Artmedia Bratislava fundado en 1898 é o club máis antigo de Bratislava e ten a súa sede en Štadión Petržalka en Petržalka. Outro coñecido club da cidade é o FK Inter Bratislava, fundado en 1945, ten a súa sede no terreo Štadión Pasienky e na actualidade desempeña na Segunda División eslovaca.
Bratislava é a sede de tres foros de deportes de inverno: Ondrej Nepela Deportes de Inverno Stadium, V. Dzurilla Deportes de Inverno Stadium, e Dúbravka Deportes de Inverno Estadio. O HC Slovan Bratislava equipo de hóckey sobre xeo representa Bratislava en Eslovaquia top liga de hóckey sobre xeo, o eslovaco Extraliga. Samsung Area, unha parte de Ondrej Nepela Deportes de Inverno Stadium, é o fogar de HC Slovan. Os Campionatos do Mundo de Hóckey sobre xeo en 1959 e 1992 desempeñouse en Bratislava, e o de 2011 da modalidade masculina celebrarase tamén en Bratislava, Košice e, dun novo escenario que se está planificando
O Centro de Deportes Acuáticos Čunovo é un slálom brancas e rafting, nas inmediacións da represa Gabčíkovo. O Centro acolle varios concursos anuais nacionais e internacionais de canoa e kaiak.
O Centro Nacional de Tenis, que inclúe Sibamac Area, acolle diversas actividades culturais, deportivas e eventos sociais. Varios partidos da Copa Davis que se xogaron alí, incluída a final da Copa Davis 2005. A cidade está representada na parte superior de Eslovaquia nas ligas masculinas e femininas de baloncesto, feminina de balonmán e voleibol, e masculina de wáter-polo. O Devín de Bratislava correr Nacional é o evento deportivo máis antigo de Eslovaquia, o de Bratislava e o maratón celébrase anualmente desde o ano 2006. Unha pista atópase en Petržalka, onde se celebran regularmente carreiras de cabalos e de cans.
Transporte
A posición xeográfica de Bratislava na Europa central fixo da cidade unha encrucillada para o comercio internacional Antigas rutas comerciais, como a Ruta do ámbar e a vía fluvial do Danubio cruzaron o territorio da actual Bratislava. Hoxe en día Bratislava é un centro de estradas, ferrocarrís, e vías aéreas fluviais miniatura|250px|[[Tranvía en Bratislava]] miniatura|250px|Autoestrada D1-Petržalka en Bratislava
Estradas
A cidade é un gran cruzamento da autoestrada internacional: A autoestrada D1 Bratislava conecta a Trnava, Nitra, Trenčín, Žilina e fóra dela, mentres que a autoestrada D2, indo na dirección norte-sur, que conecta Praga, Brno e Budapest no dirección norte-sur. Estase planificando a construción da autoestrada D4 (circunvalación exterior), o que aliviaría a presión sobre a rede de estradas da cidade.
A autoestrada A6 a Viena conecta Eslovaquia directamente ao sistema de autoestrada de Austria e foi inaugurado o 19 de novembro de 2007
Actualmente, hai cinco pontes sobre o Danubio (ordenados pola corrente do río): Ponte Lafranconi, Nový Most, Starý Most, Most Apollo e Prístavný Most.
Eiras, Trez, Laza
Eiras é un lugar da parroquia de Trez, no concello ourensán de Laza, na comarca de Verín. Segundo o INE e o IGE en 2011 tiña 13 habitantes (8 homes e 5 mulleres), a mesma cantidade ca en 2010 e 2009.
Bratislava
Estradas
A cidade do interior da rede de estradas fanse sobre a radial de forma circular. Hoxe en día, Bratislava experimenta un forte aumento no tráfico por estrada, o aumento da presión sobre a rede de estradas. Hai ao redor de 200.000 automóbiles rexistrados en Bratislava, o que é aproximadamente de 2 habitantes por un automóbil.
Ferrocarril
En 1840 construíuse o primeiro ferrocarril tirado por cabalos de todo o Reino de Hungría, que comunicaba a cidade con Svätý Jur, estendéndose logo a Trnava e a Sereď en 1846 (a pista foi convertida polos trens de vapor na década de 1870) A tracción a vapor introduciuse en 1848, cun enlace a Viena e en 1850 cun enlace a Budapest.
Isaiah Thomas
Isaiah Jamar Thomas, nado o 7 de febreiro de 1989 en Tacoma, Washington, é un xogador americano de baloncesto profesional que xoga nos Los Angeles Lakers da National Basketball Association (NBA).
Bratislava
Ferrocarril
Hoxe, Bratislava é un eixo ferroviario, con 6 direcciones de ferrocarril (a Břeclav, Trnava, Galanta, Komárno, Hegyeshalom e Parndorf) vilas situadas preto á cidade. A principal estación de tren atópase no bordo da zona antigao, con liñas que conectan a través de Košice o norte de Eslovaquia, a República Checa, Austria, Hungría e o sur de Eslovaquia. Outra notable é a estación de tren de Bratislava-Petržalka, que conecta Bratislava con Austria. Tamén hai moitas estacións suburbanas: Devínske Jazero, Devínska Nová Ves, Lamač, Železná studienka, Vinohrady, Rača, Východ, Vajnory, Predmestie, Rusovce, Nové Mesto, Podunajské Biskupice, ÚNS e as estancións canceladas: Devínska Nová Ves zastávka, Filiálka, Slovany, Nivy, Vrakuňa, Kopčany, Jarovce, Čunovo e Petržalka-Most.
Isaiah Thomas
Instituto
Thomas foi ao Curtis Senior High School en University Place, Washington, e despois ao Kent High School en Kent, Connecticut, onde repetiu un curso debido a deficiencias académicas. Graduouse en Kent no ano 2008. En Curtis, Thomas fixo 31.2 puntos por partido coma júnior.
Bratislava
Aire
miniatura|250px|[[Aeroporto Milan Rastislav Štefánik|Aeroporto de Bratislava]] dereita|miniatura|250px|Duobus (un [[trolebus combinado cun autobús)]]
O Aeroporto Milan Rastislav Štefánik, ten o nome do Xeneral Milan Rastislav Štefánik, tamén é chamado o aeroporto de Bratislava (Bratislava Letisko), é o principal aeroporto internacional de Eslovaquia. Atópase a 9 quilómetros ao nordeste da cidade. Ten voos nacionais e mais internacionais. Na actualidade o aeroporto está vivindo un gran crecemento, o tráfico nos últimos anos pasou de 279.028 pasaxeiros no 2000, a 1 937 642 no ano 2006 e 2 024 142 no ano 2007. .
Río
O Porto de Bratislava é un dos dous portos fluviais internacionais en Eslovaquia. O porto conecta Bratislava ao tráfico de barcos internacional, en especial a interconexión dende o Mar do Norte ao Mar Negro a través da Canle Rin-Main-Danubio. Ademais, as liñas turísticas que operan no porto de Bratislava, inclúen rutas a Devín, Viena e outros lugares.
Transporte público
O transporte público en Bratislava é administrado por Dopravný podnik Bratislava, a empresa de transporte público da cidade. O sistema de transporte coñécese como Mestská hromadná doprava (MHD, a "Tránsito Municipal Masivo). A historia do transporte público en Bratislava iniciouse en 1895, coa apertura da primeira ruta de tranvía.
O sistema emprega tres tipos principais de vehículos. Os autobuses cobren case toda a cidade e poden ir aos lugares máis remotos, distritos e zonas, con 60 rutas diarias. Os tranvías cobren en gran medida as liñas, agás Petržalka. Os trolebuses serven como complemento doutros medios de transporte, con 13 rutas Un servizo adicional, é o Transporte Integrado de Bratislava (Bratislavská integrovaná doprava), enlaces das rutas de tren e autobuses na cidade con outros puntos afastados da cidade.
Cidades irmás
As cidades irmás de Bratislava son:
Isaiah Thomas
NBA
O 12 de xullo de 2014, Thomas foi traspasado ós Phoenix Suns nun acordo que tamén mandou os dereitos de Alex Oriakhi ós Kings.
O 19 de febreiro de 2015, Thomas foi traspasado ós Boston Celtics, a cambio de Marcus Thornton e unha elección da primeira rolda do Draft de 2016.
O 22 de agosto de 2017, Thomas foi traspasado xunto a Jae Crowder, Ante Žižić e a elección da primeira rolda desprotexida do Draft de 2018 dos Brooklyn Nets ós Cleveland Cavaliers, a cambio de Kyrie Irving.
O 8 de febreiro de 2018, Thomas foi traspasado xunto a Channing Frye e unha elección da primeira rolda do Draft de 2018 ós Los Angeles Lakers a cambio de Jordan Clarkson e Larry Nance, Jr..
O 16 de xullo de 2018, Thomas asinou un contrato dun ano cos Denver Nuggets. Debutou cos Nuggets o 13 de febreiro de 2019, na vitoria dos Nuggets por 120-118 contra os Sacramento Kings.
Pallars Sobirà
250px|dereita|miniatura|Localización da comarca en [[Cataluña]] 250px|miniatura|O Pallars Sobirà ten unha paisaxe de alta montaña. O Pallars Sobirà é unha comarca da provincia de Lleida, en Cataluña. Está situada nos Pireneos e a súa capital é Sort. En 2009 tiña 7.625 habitantes.
A comarca limita con Occitania (Francia) polo norte, Andorra polo leste, Alt Urgell e Pallars Jussà polo sur, e Alta Ribagorça e Val de Arán polo oeste.
As Ameixeiras, Labrada, Guitiriz
As Ameixeiras é un lugar da parroquia de Labrada no concello lugués de Guitiriz na comarca da Terra Chá. Tiña 5 habitantes no ano 2012 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 3 homes e 2 mulleres, o que supón unha diminución con relación ao ano 2000 cando tiña 6 habitantes.
Pla de l'Estany
250px|dereita|miniatura|Localización da comarca en [[Cataluña]] 250px|dereita|miniatura|Vista do Estanque de Banyoles, que dá nome á comarca. O Pla de l'Estany é unha comarca da provincia de Xirona, en Cataluña. Limita coas comarcas de Garrotxa, Alt Empordà e Gironès, e a súa capital é Banyoles. En 2009 tiña 30.153 habitantes.
A comarca foi creada en 1988 logo de aprobarse nun referendo. Ata entón formou parte do Gironès. O seu nome, literalmente "chaira do lago", fai referencia ao Lago de Banyoles, o máis grande de Cataluña.
Black Holes and Revelations
Black Holes and Revelations é o cuarto álbum de estudio da banda inglesa de rock alternativo Muse, editado o 3 de xullo do 2006. O álbum marcou un cambio con respecto aos anteriores discos de Muse e a banda cita como influencias a Queen, Millionaire, Sly and the Family Stone, Depeche Mode, Franz Ferdinand e á música do sur de Italia.
O álbum ten matices políticos e de ciencia ficción, cunhas letras que abranguen temas tan variados como a corrupción política, a invasión extraterrestre, conspiracións da nova orde mundial así como cancións románticas máis convencionais. Del sacáronse os sinxelos "Supermassive Black Hole", "Starlight", "Knights of Cydonia" e "Invincible".
EADS CASA C-295
O EADS CASA C-295 é un avión de transporte táctico militar bimotor no presente fabricado por Airbus Defence and Space en España.
Deseño e desenvolvemento
En 2012 EADS anunciou varias melloras ao deseño básico do C-295, e entre os cambios incluíronse a adopción de winglets e a habilidade de levar o mísil anti-buque Marte; tamén se planeou unha versión de alerta temperá e control aerotransportado. En novembro de 2015 un C-295 demostrou con éxito unha nova suite de auto-protección, que incorporaba elementos como contramendidas infravermellas direccionais de Elbit Systems e un sistema de alerta infravermella pasiva aerotransportada. En xaneiro de 2016 Airbus estaba no proceso de desenvolver unha nova plataforma de repostaxe en voo cun sistema de sonda e cesta para ser instalado opcionalmente na liña central do C295. Esta capacidade está sendo promocionada para a repostaxe de helicópteros de combate e as probas iniciais realizáronse con éxito en decembro de 2016 usando dous C-295 apoiando helicópteros H225M Caracal. Airbus tamén está realizando optimizacións nos flps e outras modificacións para mellorar as súas capacidades en condicións extremas de aterraxe e engalaxe.
Primeira Liga 2012/13
A tempada 2012–13 da Primeira Liga (por motivos de patrocinio Liga ZON Sagres) foi a 79ª edición da máxima competición ligueira de fútbol en Portugal. Empezou o 19 de agosto de 2012 e finalizou o 19 de maio de 2013. O defensor do título é o Porto, que resultou novamente campión.
Clasificación
Datos actualizados a 19 de maio de 2013. Fonte: LPFP X = Partidos xogados; G = Partidos gañados; E = Partidos empatados; P = Partidos perdidos; GF = Goles a favor ; GC = Goles en contra; DG = Diferenza de goles; Pts = Puntos (C) = Campión; (D) = Descendido; (P) = Promocionado; (O) = Campión do play-off; (A) = Avanza de rolda.
Eddie Murphy
Edward Regan "Eddie" Murphy, nado o 3 de abril de 1961 en Brooklyn, Nova York, é un cómico, actor, guionista, cantante, director e músico estadounidense.
Trez, Trez, Laza
Trez é un lugar da parroquia de Trez, no concello ourensán de Laza, na comarca de Verín. Tiña 37 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 22 eran homes e 15 mulleres. Segundo o Instituto Galego de Estatística, no 2010 tiña 38 habitantes (22 homes e 16 mulleres), o que supón que variou o número de habitantes con respecto ao ano 2009 cando tiña 40 habitantes.
Juan Bautista Puchades Quilis
alt=Estatua de Antonio Gandoy, feita por Puchades, en Lugo|miniatura|Estatua de [[Antonio Gandoy, feita por Puchades, en Lugo (2004)]] Juan Bautista Puchades Quilis, nado en Valencia o 16 de marzo de 1934, é un escultor residente en Mondoñedo.
Traxectoria
Estudou Belas Artes na Escola Superior de S. Carlos de Valencia, rematando en 1958. Chegou a Mondoñedo en 1960, como profesor no Instituto San Rosendo. En Mondoñedo casou coa súa muller, Alicia. Dende o ano 1970 é catedrático de debuxo. Como escultor, investiga as posibilidades do ferro; realiza esculturas con este material, con madeira, con pedra e bronce.
Pertenceu ó grupo Los Urogallos, fundado en 1962, e foi asemade cofundador do Grupo Artístico e Cultural O Feitizo - Amigos das Artes (1977) e O mundo da Galea (1999).
En 2011 foi nomeado fillo adoptivo do concello de Mondoñedo.
Obras individuais
Monumento ós Caídos de Lugo (1962)
Gloria Swanson
Gloria May Josephine Swanson, nada en Chicago, Illinois o 27 de marzo de 1899 e finada en Nova York o 4 de abril de 1983 foi unha actriz, cantante e produtora estadounidense.
Traxectoria
Filla dun soldado, de pequena viviu en varios lugares, coma Porto Rico e Florida. Nunha visita aos Essanay Studios suxeríronlle que volvese para traballar como extra. En 1916, tras o divorcio dos seus pais marchou coa súa nai a California.
Aínda que seguiu traballando no cinema sonoro, cando a súa carreira comezou a declinar marchou a Nova York, desde onde axudou a rescatar científicos e inventores xudeus durante a segunda guerra mundial.
En 1950 foi rescatada por Billy Wilder para o papel de Norma Desmond no seu filme Sunset Boulevard, tras as negativas de Mae West, Mary Pickford e Pola Negri. Tras este éxito seguiu traballando no teatro e na televisión.
As Penas, Labrada, Guitiriz
As Penas é un lugar da parroquia de Labrada no concello lugués de Guitiriz na comarca da Terra Chá. Tiña 16 habitantes no ano 2012 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 11 homes e 5 mulleres, o que supón unha diminución con relación ao ano 2000 cando tiña 19 habitantes.
Romano, papa
miniatura|150px
Romano, nado en Gallese e finado en novembro de 897, foi o Papa n.º 114 da Igrexa católica en 897.
Traxectoria
Era irmán de Mariño I, nados en Gallese, unha cidade do Lacio preto de Civita Castellana. Cardeal de San Pedro in Vincoli, foi elixido papa a finais de agosto de 897, probablemente polo partido alemán.
Durante o seu breve pontificado de catro meses comezou a traballar na anulación de todas as disposicións do seu antecesor, Estevo VI, labor continuada polo seu sucesor Teodoro II.
Incluíu as illas de Mallorca e Menorca na diocese de Xirona, se ben o documento no que se recolle esta disposición é apócrifo.
Algúns historiadores apuntan que puido ser destronado e obrigado a recluírse nun mosteiro. Finou en novembro de 897, non se sabe se por morte natural ou envelenado.
Familia Adam
A familia Adam foi unha importante dinastía de escultores franceses do século XVII e XVIII, orixinaria de Nancy, en Lorena. miniatura|240x240px|A casa da familia Adam en [[Nancy]]
Unha dinastía de escultores
A orixe da familia remóntase a Sigisbert Adam, escultor, e a Lambert Adam, ambos activos en Lorena na segunda metade do século XVII.
O fillo de Lambert, Jacob Sigisbert Adam, traballou esencialmente en Nancy. Os seus tres fillos foron todos eles escultores (os que alcanzaron máis fama da familia):
A filla de Jacob Sigisbert, Anna Adam, casou cun escultor de Metz, Thomas Michel, e tiveron dous fillos escultores:
Ernst Mayr
Ernst Walter Mayr, nado en Kempten (Alemaña) o 5 de xullo de 1904 e finado en Bedford (Massachusetts) o 3 de febreiro de 2005, foi un biólogo evolutivo estadounidense. Foi, ademais un renomeado taxónomo, explorador dos trópicos, ornitólogo, historiador da ciencia e naturalista. A súa obra contribuíu á revolución conceptual que levou á síntese moderna da teoría da evolución e ao desenvolvemento do concepto biolóxico de especie.
Traxectoria
Mayr estudou medicina na Universidade de Greifswald pero cambiou os seus intereses cara á bioloxía sistemática e doutorouse na Universidade Humboldt de Berlín, como ornitólogo. Durante os anos 1930 tomou parte nunha expedición de dous anos a Nova Guinea e as Illas Salomón onde estudou a evolución da fauna autóctona, especialmente a ornitolóxica.
A comezos da década de 1930 estaba xa convencido do acertado da teoría evolutiva de Darwin. En 1937 foi un dos científicos que apoiaron a teoría chamada Síntese evolutiva moderna esbozada no libro "Xenética e a orixe das especies" de Theodosius Dobzhansky, e que foi crucial na aceptación xeneralizada do concepto de evolución.
Durante 18 anos e até 1953 traballou como investigador no Museo Americano de Historia Natural de Nova York, onde foi responsable da taxonomía de aves. En 1950 Mayr propuxo unha clasificación alternativa dos fósiles, incluíndo os de homínidos. En consecuencia, a súa proposta obtivo unha ampla aceptación.
En 1983 recibiu o Premio Balzan en zoología. En 1999 recibiu o Premio Crafoord en ciencias da vida, galardón que compartiu cos doutores Williams e Smith.
Filosofía da bioloxía
Mayr defendeu que, a diferenza da física, a bioloxía non se fundamenta tanto en leis como en conceptos:
Concepto biolóxico de especie
Mayr admitiu que a súa definición de especie non se aplica a organismos asexuales, pero a obxección da hibridación conduciulle a unha redefinición do concepto de "mecanismos de illamento" como "propiedades biolóxicas dos individuos que preveñen o entrecruzamento [fusión] das poboacións" (Mayr 1970, p. 56). Os mecanismos de illamento, por tanto, non sempre preveñen o entrecruzamento ocasional, pero si a fusión completa entre as dúas especies.
Júlio César Soares Espíndola
Júlio César Soares de Espíndola, máis coñecido como Júlio César, nado en Duque de Caxias, Estado do Río de Xaneiro, o 3 de setembro de 1979, é un futbolista internacinoal brasileiro que xoga como gardameta para o SL Benfica.
Míriam Ferradáns
Miriam Ferradáns Ferradás, nada en Bon (Beluso, Bueu) o 16 de xaneiro de 1982, é unha poeta galega.
Júlio César Soares Espíndola
Despois de ser moi criticado no Brasil e nos seus clubs por algunhas actuacións desafortunadas, o 28 de xuño de 2014 foi o heroe do partido de oitavas de final entre Brasil e Chile da Copa do Mundo de 2014, tras salvar ao seu equipo de caer eliminado nos penaltis.
Gerónimo
Goyaałé, máis coñecido como Gerónimo ou Xerónimo, nado en xuño de 1829 e finado o 17 de febreiro de 1909, foi un xefe dos apaches de Norteamérica. O seu nome en lingua chiricahua significa «un que bocexa», nome que o seu pai lle deu debido a que de pequeno estaba canso a miúdo.
Padornelo, Lubián
Padornelo é unha localidade española do concello de Lubián, na provincia de Zamora (Castela e León).
Topónimo
Pode pórse en relación co moi estudado topónimo Padrón, variante de 'pedrón', talvez influído por 'padre', e cuxo significado debe de ser coincidente: pedra delimitadora, mouteira, miliario, menhir, e nalgún caso, roca natural destacada. No contexto deste lugar, a famosa portela que atalla alí a serra dando paso á "malísima verea de Benavente a Ourense" (Madoz), sería dende época protohistórica un lugar de deslinde. De aí que caiba inclinarse pola interpretación arqueolóxica do nome do lugar, como alusión a unha pedra de delimitación xurisdiccional, probablemente antiquísima.
Xeografía
É unha localidade da provincia de Zamora. Está situado ao oeste do porto que leva o seu mesmo nome (Portela do Padornelo, situada a 1360 m), entre as montañas da Serra Gamoneda e da Serra Segundeira.
O lugar ten clima de montaña, con veráns suaves e invernos duros e fríos, podendo a temperatura baixar dos -10 °C. miniatura|Portela do Padornelo, situada a 1360 m
Demografía
A súa localización, a 1.325 msnm, levou a que os seus edificios se distingan por un carácter sinxelo e sobrio, cos que combater as inclemencias climáticas ás que se ve sometido no inverno.
As nevadas invernais poden ser moi intensas (a neve pode chegar a ter máis de 1,5 m de espesor), podendo esmagar arbustos e árbores pequenas ou cubrir muros e rúas enteiras.
De entre os seus edificios sobresae a igrexa, en especial a súa espadana.
Moi preto do lugar atópase unha cheminea de ventilación de 240 m de profundidade que comunica o exterior co túnel ferroviario de Padornelo (aínda coñecido nalgunhas zonas da bisbarra como "Túnel 12").
Míriam Ferradáns
Traxectoria
alt=Papeleta do BNG para o Parlamento galego, eleccións xullo 2020.|miniatura|Papeleta do BNG para as [[Eleccións ao Parlamento de Galicia de 2020.]] É graduada social pola Universidade de Vigo e a súa actividade laboral está vinculada ao ensino con adolescentes. Foi concelleira polo Bloque Nacionalista Galego en Bueu (2008-2011), período no que este grupo político era maioritario e durante o cal xestionou a área de promoción económica do Concello. No 2011 deixou a política de xeito activo. Colabora mensualmente no xornal Sermos Galiza desde xaneiro do 2018 e tamén en Nós Diario.
Teodoro II, papa
Teodoro II, nado en Roma e finado na mesma cidade en decembro de 897, foi o Papa n.º 115 da Igrexa católica. O seu pontificado durou tan só vinte días, e finou presuntamente envelenado.
Míriam Ferradáns
Traxectoria
Algúns dos seus poemas foron traducidos ao portugués, alemán, inglés, italiano e mesmo ao finés.
Teodoro II, papa
Traxectoria
Xa durante o seu papado, apareceron na beira do río Tíber os restos do papa Formoso, que foran exhumados para a celebración do concilio do cadáver e botados ao río durante o papado de Estevo VI. Despois, foron devoltos á súa tumba da Basílica de San Pedro.
Teodoro II convocou un sínodo, no que se anularon formalmente todas as decisións de Estevo VI, devolvéronse os seus dereitos aos eclesiásticos ordenados por Formoso e que Estevo considerara nulos, e ordenouse destruír as actas do mencionado concilio do cadáver.
Os numerosos partidarios da familia Spoleto, contrarios ás disposicións tomadas por Teodoro, intentaron impor a Serxio, conde de Túsculo, como papa, o que non acadarían até 904, cando ocupou a cadeira de San Pedro como Serxio III.
Maggie Gyllenhaal
Margalit Ruth "Maggie" Gyllenhaal, nada en Lower East Side o 16 de novembro de 1977, é unha actriz de cinema estadounidense. Foi nomeada ós premios Óscar e ós Globo de Ouro en dúas ocasións.
Filla do director Stephen Gyllenhaal e da escritora Naomi Foner Gyllenhaal, e irmá máis vella do actor Jake Gyllenhaal. Tamén ten un medio irmán chamado Luke, que naceu en 2014 froito do segundo matrimonio de Stephen Gyllenhaal. Maggie comezou a súa carreira como actriz nun filme dirixido polo seu pai, e logo conseguiu recoñecemento xunto ó seu irmán en Donnie Darko, unha produción independente que acabaría converténdose en filme de culto. A súa carreira alzou o voo trala comedia romántica sadomasoquista, Secretary, coa que recibiu boas críticas e un nomeamento ós Globos de Ouro. Gyllenhaal elixiu unha gama de papeis diversa, dende filmes independentes como Sherrybaby, polo que tamén foi nomeada ós Globo de Ouro, até comedias románticas como Trust the Man, así como superproducións como World Trade Center e O cabaleiro escuro.
Baixo
O baixo é un instrumento musical eléctrico de catro, cinco ou seis cordas (o máis habitual son catro), un híbrido entre a guitarra e o contrabaixo, tal como o explica o seu nome orixinal: guitarra baixa (en inglés bass guitar). Adoita a tocarse sobre todo usando os dedos, pero tamén pode tocarse con puga.
Historia
O seu nacemento débese ós intentos errados por amplificar o contrabaixo, que a causa da nova música que se interpretaba na época (Big Band, combos de Rhythm and blues, ou grupos de rock and roll) se estaba facendo cada vez máis imperceptible.
A pesar de que aparece na década de 1930, o baixo eléctrico popularízase en 1951 da man de Leo Fender, fabricando un prototipo que sería satisfactorio para os intérpretes e saíndo ó mercado co nome de Fender Precision, xa que ó estar dotado con trastes solucionaba, ademais dos problemas da limitación de volume, os problemas de afinación do contrabaixo.
A pesar de ser un instrumento moi utilizado desde a súa creación ata os nosos días, non substituíu para nada ó contrabaixo, senón que conviven en total harmonía ocupando cada un o seu espazo dentro do repertorio musical.
Anos 50
miniatura|Monk Montgomery cun Precission Bass en 1953 Nos anos 50 Leo Fender e George Fullerton desenvolveron o primeiro baixo eléctrico producido en serie. A Fender Electric Instrument Manufacturing Company comezou a fabricar o Precision Bass, ou P-Bass, en outubro de 1951. O deseño contaba cun corpo sinxelo angulado (slab) e unha pastilla sinxela semellante á da Telecaster. En 1957 o Precision asemellábase máis á Fender Stratocaster, cos cantos biselados para facelo máis cómodo, e a pastilla cambiouse por unha pastilla dobre (split).