cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Silver Linings Playbook
Cooper interpreta a Patrick "Pat" Solatano, Jr., un home con desorde bipolar que acaba de saír dun hospital psiquiátrico e volve a casa dos seus pais, interpretados por Robert De Niro e Jacki Weaver. Determinado a recuperar de novo a súa muller, Pat coñece a Tiffany Maxwell, a viúva intepretada por Jennifer Lawrence, que lle ofrece axuda se accede a participar con ela nunha competición de baile. Os dous fanse cada vez máis íntimos a medida que adestran, e Pat, o seu pai, e Tiffany examinan as súas relaciones cos demais, para facer fronte ós seus problemas.
Sinopse
Logo de oito meses nun centro de saúde mental por agredir ó amante da súa muller, Pat (Bradley Cooper) regresa a casa dos seus pais (Robert De Niro e Jacki Weaver). Aínda que está decidido a facer todo o posible para recuperar a súa exmuller, a situación cambia cando coñece a Tiffany (Jennifer Lawrence), unha rapaza viúva con problemas e mala reputación. Malia a mutua desconfianza inicial, axiña xorde entre eles un estreito vencello que os axudará a atopar o lado bo das cousas.
Europa das dúas velocidades
En política europea, a Europa das dúas velocidades fai referencia ao feito de que, malia constituír unha Unión Europea, non todos os países integrantes están en igualdade de condicións legais, políticas e sociais. A expresión da Europa das dúas velocidades contempla a posibilidade de que certos países da Unión decidan xestionar unha integración maior a todos os niveis, mentres que outros avanzarían máis paseniñamente en políticas comunitarias.
Alemparte
O topónimo galego Alemparte pode referirse a:
Provincia de Santiago de Cuba
A provincia de Santiago de Cuba é a segunda provincia de Cuba en número de habitantes. A súa principal cidade e capital é Santiago de Cuba, cuxo municipio conta con 494.913 habitantes. No 2005 contaba con 1.045.337 habitantes segundo a Oficina Nacional de Estadísticas. Encóntrase na zona oriental da illa, na chamada Rexión de Oriente.
Lavadora
300px|miniatura|dereita|Lavadora A lavadora é un aparello eléctrico que pode ser electrodoméstico ou de uso industrial e que basicamente, conta cun tambor central con orificios que vira mentres se lle introduce auga e serve para lavar a roupa.
Características
A porta nas lavadoras ten na súa porta un sensor ou un bloqueo automático, que cando se abre detén o funcionamento, ou que impide que poidan ser abertas mentres están en funcionamento. Está composto por unha resistencia PTC que ao recibir corrente quéntase e activa un bimetal, o cal está conectado á súa vez a dous terminais que pechan un contacto eléctrico e deixan circular a corrente cara ao electrodoméstico permitindo o aceso deste.
Nas lavadoras modernas o lavado prodúcese polo xiro do tambor que provoca a mestura do deterxente coa roupa sucia.
George Gallup
George Gallup, nado o 18 de novembro de 1901 e finado o 26 de xullo de 1984, foi un sociólogo e estatístico estadounidense, creador da enquisa Gallup, un método estatístico de selección aleatoria para medir a opinión pública que se fixo coñecido en 1936 ó predicir a correctamente os resultados das eleccións presidenciais dese ano.
Lavadora
Características
A lavadora empezou unha moi tímida popularización nos Estados Unidos xa nos anos 20, aínda que até finais dos anos 40 ou principios dos anos 50 non é un artigo de masas. Na Europa desenvolvida occidental, a extensión da lavadora prodúcese, principalmente, despois da segunda guerra mundial e xa a principios dos anos 60 convértese nun aparello cotián. Importantes firmas industriais europeas comezan a fabricar inxentes cantidades de lavadoras; outras, mesmo converten ás lavadoras na súa principal fonte de prestixio e ingresos (Kelvinator, Zanussi). A evolución, tanto estética como funcional, da lavadora, foi moi importante, sobre todo nos últimos anos, coa aplicación da microelectrónica. No aspecto estético, os electrodomésticos panelables, moi xeneralizados nos 80, deron paso agora a fórmulas modernas, a deseños curvos e estilizados, e a múltiples variedades de cor.
Tecnicamentem, e grazas á microelectrónica, algúns modelos actuais deixan a roupa seca e limpa e mesmo engaden controladores de tempo, sensores que controlan a velocidade e a temperatura, algoritmos de recolocación de roupa para evitar excesivas vibracións durante o centrifugado.
Datos técnicos
Os establecementos comerciais que venden lavadoras facilitan aos seus posibles compradores catálogos comerciais onde figuran o dato concreto que corresponde a cada modelo de lavadora que vendan.
Gavrila Derzhavin
Gavriil (Gavrila) Romanovich Derzhavin (en Гаврии́л (Гаври́ла) Рома́нович Держа́вин), nado en Kazán o 14 de xullo de 1743 e finado en Zvanka o 20 de xullo de 1816, foi un dos poetas máis recoñecidos de Rusia antes e Alexander Pushkin, ademais de home de estado. A pesar de que os seus traballos están considerados dentro do clasicismo literario, os seus mellores versos están cheos de antíteses e sons que lembran a John Donne e outros poetas metafísicos.
Primeiros anos e familia
Derzhavin naceu na gobernación de Kazán nunha familia da nobreza rusa empobrecida. O seu antergo do século XV, Morza Bagrim, un tártaro que emigrou da Grande Horda ao Gran Ducado de Moscova, converteuse ao cristianismo e converteuse en vasalo do gran príncipe Vasily II. Bagrim foi recompensado con terras polos seus servizos ao príncipe, e del descendían as familias nobres de Narbekov, Akinfov e Keglev (ou Teglev).
Era membro da famlia Narbekov, que recibiu o alcume Derzhava (en Держа́ва; Дрьжа́ва; "orbe" ou "poder"). Os Derzhavins chegaron a ter valiosas terras no río Myosha, a uns 25 quilómetros de Kazán, mais co tempo foran repartidas, vendidas ou hipotecadas. Na época do pai de Gavrila Derzhavin, Roman Nikolayevich Derzhavin, nado en 1706, só puido herdar unhas poucas leiras, ocupadas por algúns campesiños. Roman uniuse ao exército e en 1742, aos 36 anos, casou cunha viúva familiar distante del, Fyokla Andreyevna Gorina (de solteira Kozlova). Ela viña dunha familia similar e tamén pousía uns poucos terreos esparexidos. As leiras foron fonte continua de litixios, loitas e preitos cos seus veciños, chegando ás veces á violencia.
Derzhavin naceu apenas nove meses despois da voda dos seus pais, pero o lugar do seu nacemento é dubidoso. Derzhavin considerábase a el mesmo natural de Kazán (que se proclama cidade do seu nacemento), mais é probable que nacese nalgunha das posesións da súa familia en Sokury ou Karmachi, no condado de Laishevsky. O distrito de Laishevsky coñécese informalmente como distrito Derzhavinsky pola súa relación con Derzhavin. Foi chamado Gavriil por nacer dez días antes da sinaxe do arcanxo Gabriel, celebrada o 13 de xullo pola ortodoxia eslava. Foi un neno enfermizo e os seus pais seguiron a práctica tradicional da época de "enfornar o bebé" («перепекание ребенка»), antiga cerimonia en que os bebés enfermos ou prematuros eran colocados nunha pa de pan e metidos nun forno tres veces.
O pai de Derzhavin foi enviado a Yaransk e despois a Stavropol. Tivo outros dous fillos, un neno e unha nena, aínda que o primeiro morreu novo.
Educación
Como membros da nobreza, aínda que menor, os Derzhavins estaban obrigados a educar os seus fillos, mais as opcións eran limitadas debido á súa pobreza e ás poucas institucións educativas de Rusia na época. Esperábase que os varóns da nobreza entrasen en cargos de goberno como servidores civís ou militares aos vinte anos. A nobreza que era incapaz de enviar os seus fillos a algunha das tres institucións educativas tiñan unha dispensa para educalos na casa. Os nenos serían examinados aos sete, doce e dezaseis anos para inspeccionar o seu progreso. Coñecido como Ganyushka, a educación de Gavrila comezou aos tres anos cando lle ensinaron a ler os eclesiásticos locais (xa que a súa nai era esencialmente analfabeta). Cando tiña oito anos, a familia foi enviada a Orenburg. O imperio ruso, arelando estender o seu poder, enviou convictos a Orenburg para construír a cidade. Un alemán chamado Joseph Rose abriu unha escola de coeducación para instruír os fillos da nobreza. Rose, ademais de ser un delincuente, non tiña educación formal e só podía ensinar en alemán, que era a lingua máis desexada entre as clases ilustradas de Rusia.
Cando Gavrila tiña dez anos, os Derzhavins volveron ás súas terras de Kazán logo de dous anos en Orenburg. No outono de 1753 fixo a súa primeira viaxe a Moscova. Roman Derzhavin, que sufría tuberculose, tiña que solicitar formalmente a súa xubilación na cidade, e logo planeou ir a San Petersburgo para rexistrar o seu fillo como requisito para un futuro alistamento. Porén, retrasouse en Moscova ata xaneiro; para ese tempo xa recibira a licenza e non tiña cartos para continuar a viaxe. Víronse forzados a volver a Kazán, onde o seu pai faleceu ese mesmo ano. O seu pai era o dono da metade da terra de Sokury, que Gavrila herdou xunto con outros terreos en Laishevsky. Non obstante, producíronlle pouco beneficio e os veciños continuaron a invadir as súas terras, anegándoas ou simplemente colléndoas para eles. A súa nai, viúva sen diñeiro nin familiares poderosos, era incapaz de lograr ningunha compensación nos xulgados e era ignorada polos xuíces. Derzhavin escribiu máis adiante que a súa "nai está sufrindo da inxustiza que queda eternamente gravada no seu corazón". Porén, a nai si puido contratar dous titores para ensinar aos seus fillos xeometría e aritmética.
Especie introducida
miniatura|300x300px|[[Trigo, introducido mundialmente dende o seu lugar de orixe, Mesopotamia.]] miniatura|300x300px|[[Vacas, especie introducida mundialmente.]] En bioxeografía, unha especie introducida, especie foránea, especie alóctona ou especie exótica é unha especie non nativa do lugar ou da área na que se considera introducida. Exemplares de diferentes especies foron transportados polos seres humanos, xa sexa accidental ou deliberadamente, a unha nova localización onde a especie pode ou non chegar a estabelecerse. As especies introducidas poden danar ou non o ecosistema no que se introducen, alterando ou non o nicho ecolóxico doutras especies. Se unha especie resulta daniña, producindo cambios importantes na composición, a estrutura ou os procesos dos ecosistemas naturais ou seminaturales, pondo en perigo a diversidade biolóxica nativa (en diversidade de especies, diversidade dentro das poboacións ou diversidade de ecosistemas) entón é denominada especie invasora. Por mor dos seus impactos nos ecosistemas onde foron introducidas, algunhas destas especies son consideradas enxeñeiros de ecosistemas.
Gavrila Derzhavin
Educación
En 1758, abriu unha nova escola en Kazán, evitando á súa nai a dificultade de envialo a San Petersburgo. A escola de gramática ofreceulle educación en latín, francés e alemán, ademais de aritmética, danza, esgrima e música. A calidade da educación aínda así era pobre, sen libros de texto. A escola tamén ofrecía oportunidades aos alumnos de interpretar traxedias de Molière e Alexander Sumarokov. Derzhavin destacou en xeometría e informóuselle de que podería unirse aos corpos de enxeñeiros de San Petersburgo. Porén, un erro burocrático levouno ao rexemento Preobrazhensky, escoltas da familia real.
Especie introducida
Especies introducidas en illas
A mellor forma de estudar os problemas de especies introducidas que se converten en invasoras é nas illas. Debido a estar illadas das biotas continentais, as comunidades biolóxicas e ecosistemas das illas poden ser sumamente sensibles a alteracións causadas por introducións doutras especies. A miúdo non existen predadores naturais da nova especie e as especies introducidas pódense propagar facilmente ocupando os nichos ecolóxicos dispoñibles.
Gavrila Derzhavin
Carreira
En San Petersburgo, Derzhavin pasou do rango de soldado raso aos despachos máis altos do estado durante o reinado de Catarina a Grande. Impresionou por primeira vez aos seus superiores durante a rebelión de Pugachev. Astuto politicamente, a súa carreira avanzou cando abandonou o servizo militar polo servizo civil. Logrou os postos de gobernador de Olonets (1784) e Tambov (1785), secretario persoal da emperatriz (1791), presidente do colexio de comercio (1794) e ministro de xustiza (1802).
Foi deposto do seu cargo en 1803 e pasou gran parte do resto da súa vida en Zvanka, preto de Novgorod, escribindo idilios e obras anacreónticas. Na súa casa de San Petersburgo mantiña reunións mensuais coa sociedade conservadora "Amigos da palabra rusa". Faleceu en 1816 e foi enterrado no mosteiro de Khutyn, preto de Zvanka, reenterrado polos soviéticos no Kremlin de Novgorod e finalmente volto a enterrar en Khutyn.
Baile a' Mhanaich
miniatura|Oeste da vila, coa antiga escola primaria á dereita Baile a' Mhanaich (Balinavich) é unha vila de 530 habitantes da illa de Benbecula nas Hébridas Exteriores no oeste de Escocia. É o principal centro das North Uist, South Uist e varias outras pequenas illas. Balivanich é parte da parroquia de South Uist.
Kappa Andromedae
miniatura|275px| Situación de Kappa Andromedae dentro da [[Constelación de Andrómeda. ]] Kappa Andromedae (κ Y, κ Andromedae) é a denominación de Bayer dunha estrela brillante da constelación de Andrómeda. A súa magnitude visual é de 4,1. De acordo á Escala de Bortle, pode ser visible desde os arrabaldes e da franxa urbana, pero non das rexións iluminadas do centro da cidade. Medidas de paralaxe da misión Hipparcos a sitúan a unha distancia de aproximadamente 168 anos luz (52 parsecs) da Terra. Kappa Andromedae ten un tipo espectral B9-IV, o que indica unha estrela subxigante, que acaba de saír da secuencia principal. Ten 2,3 veces o raio do Sol e roda rapidamente sobre o seu eixe, cunha velocidade de rotación proxectada de 176 km/s. A súa temperatura de superficie é de 11.361 K. Cunha masa de aproximadamente 2,5 veces a do Sol, a súa idade estimada é de 30 millóns de anos.
miniatura|esquerda|Concepción artística de kappa Andromeae b como "super-xúpiter", planeta (ou talvez anana marrón) que se detectou orbitando a estrela Kappa Andromedae. O aspecto do planeta é suposto.
Lingua balinesa
O balinés é unha lingua malaio-polinesia falada por preto de 3,3 millóns de persoas (segundo datos de 2000) na illa indonesia de Balí, así como no norte de Nusa Penida, oeste de Lombok e leste de Xava. A maioría dos falantes de balinés tamén coñecen o indonesio.
miniatura|250px|Falante de lingua balinesa.
No ano 2011, a Axencia Cultural de Balí estimou que o número de persoas que aínda empregan a lingua balinesa no seu día a día na illa de Balí non supera o millón, xa que nas áreas urbanas os pais ensínanlles ós fillos a lingua indonesia ou o inglés, mentres que nas institucións e nos medios de comunicación masivos desapareceu completamente. A forma escrita do balinés estase facendo cada vez menos familiar e a maioría dos balineses usan a súa lingua só como un medio de comunicación oral, a miúdo mesturado co indonesio. Nas zonas migratorias fóra da illa de Balí, o balinés emprégase de forma extensiva e xoga un papel importante na supervivencia da lingua.
Caixa Geral de Depósitos
miniatura|Sede de [[Lisboa.]] A Caixa Geral de Depósitos é un banco público portugués, fundado en Lisboa en 1876.
Historia
Foi fundada en 1876 como un banco estatal cuxas funcións principais eran a recepción de depósitos e a xestión da divisa pública. Posteriormente a súa actividade ampliouse a banco de investimento e popular.
Posteriormente o Grupo realizou compras de entidades bancarias a nivel internacional: en España (Banco Luso Español, Banco de Estremadura e Banco Simeón, fusionando estas tres entidades no Banco Caixa Geral), en Suráfrica (Mercantile Lisbon Bank Holdings), en Mozambique (Banco Comercial de Investimento), Cabo Verde (Banco Interatlântico, SARL e Banco Comercial do Atlântico) e en Estados Unidos (Crown Bank).
En 2000 iniciou o proceso de integración das estruturas comerciais e centrais de CGD e de BNU, que culmina en 2001 coa fusión por absorción do BNU na CGD, desaparecendo este como marca excepto en Macau, onde o BNU continua como banco universal, emisor de moeda e axente do Tesouro. Ese mesmo ano o banco iniciou a estruturación das súas participacións financeiras por áreas de negocio mediante a creación de holdings sectoriais.
Anseán
O topónimo galego Anseán pode referirse a:
Qutb Minar
Qutb Minar (en urdú قطب مینار) é un minarete de ladrillo que se localiza na cidade de Delhi e que con 72,5 m. é un dos máis altos de Asia, as escaleiras da torre teñen un total de 379 banzos e o seu diámetro na base é de 14,3 metres mentres na cima é de 2,7 m. O elemento máis característico son as acanaladuras de arestas agudas e arrondeadas que forman a base de numerosas imitacións posteriores. A súa construción comezouna no ano 1192 Qutb-ud-din Aibak completándoa o seu sucesor Iltutmish e en 1368, Firoz Shah Tughlak construíu o quinto e derradeiro andar. Está rodeado por varias estruturas e ruínas da época antiga e medieval, como a propia mesquita á que servía, Qubbat-ul-Islam, e que en conxunto reciben o nome de complexo de Qutb.
Historia
O minarete construíuse nas ruínas de Lal Kot, a cidadela vermella dentro da cidade de Dhillika, a capital dos tomars e os chauhans, os últimos gobernantes hinduístas de Delhi. Gravado no minarete pódese ler "Shri Vishwakarma prasade rachita" (Realizado coa graza de Vishwakarma) e na torre hai numerosas inscricións, tanto no alfabeto persa-árabe coma no devanágari. A mesquita á que servía, a Qubbat-ul-Islam localizábase no nordés do minarete, construída por Qutb-ud-din Aibak no ano 1198, e era a mesquita máis antiga construída polos sultáns de Delhi.
Varios terremotos e raios danaron o minarete que diversos gobernantes mandaron reparar e renovar. Así Firoz Shah mandou reparar os dous andares superiores danados por un raio. En 1505 logo dun terremoto Sikandar Lodi reparouno, o que volveu suceder en 1794 reparado por un enxeñeiro británico, substituíndo o pavillón da época de Firoz Shah polo seu, que se desmontou en 1848 e agora está no xardín.
Tholen
Tholen é un concello e unha cidade ao suroeste dos Países Baixos, na provincia de Zelandia. A municipalidade recibe o nome da cidade de Tholen que é a máis populosa do concello.
A municipalidade consiste en dúas penínsulas, antigamente illas, a máis grande ao sur, Tholen, e a máis pequena ao norte chamada Sint Philipsland. As dúas están separadas por un antigo estreito, agora Baía de Krabbenkreek.
O municipio está bordeado ao leste polo Eendracht, antigamente unha rama do río Escalda, mais agora parte da Canle Escalda-Rin, atravesada por tres pontes; polo estuario de Oosterschelde polo sur, o estreito de Keeten-Mastgat ao oeste e o estreito de Krammer cara ao norte.
Núcleos de poboación
Na illa de Sint Philipsland hai tres vilas:
Na illa de Tholen hai sete núcleos de poboación:
Provincia de Holguín
A provincia de Holguín é unha das 14 provincias cubanas. Atópase no oriente da illa, cunha poboación de máis dun millón de habitantes. Holguín é a cuarta provincia máis grande do país, cunha extensión de 9 300,6 km², e encóntrase a unha distancia de aproximadamente 774 quilómetros da Cidade da Habana.
Guerras mitridáticas
As guerras mitridáticas foron tres enfrontamentos militares entre a República romana e o Ponto no século -I. Denomínanse así por Mitrídates VI, quen foi rei do Ponto naquela época e un famoso inimigo de Roma.
A forza do reino do Ponto foi destruída e Roma afirmou o seu poder sobre Anatolia.
Tetronarce nobiliana
Tetronace nobiliana (Bonaparte, 1835) é unha especie de peixe elasmobranquio batoideo da orde dos torpediniformes, familia dos torpedínidos, unha das integradas no xénero Tetronarce.
Porén, algúns autores que só recoñecen nesta familia un único xénero, Torpedo, desígnana co nome de Torpedo nobiliana Bonaparte, 1835.
É unha raia que habita nas costas do Atlántico oriental desde as illas Británicas e o mar do Norte até Suráfrica, así como en todo o Mediterráneo, agás no mar Negro, e do Atlántico occidental desde Nova Escocia (Canadá) até o norte do Brasil.
Coñecida vulgarmente na bibliogradía internacional, entre outros nomes, como torpedo do Atlántico e torpedo negro, é a especie de maior tamaño da familia dos torpedínidos.
Hábitat e distribución
miniatura|260px|Distribución de Tetronace nobiliana. miniatura|200px|Vista dorsal. É un peixe mariño, oceanódromo, bati-peláxico, costeiro, que nada torpe e lentamente a profundidades entre os 2 e os 800 m (usualmente entre os 10 e os 150 m).
Distribúese en ambas as marxes do océano Atlántico, entre os 60° N e os 35° S, e entre os 82° W e os 36° E, desde Escocia (sendo raro no mar do Norte) até Suráfrica, e en todo o Mediterráneo até o mar de Mármara (pero ausente no mar Negro), no leste, e desde a Nova Escocia (Canadá) até o sur do Brasil, no oeste.
É unha especie pouco común, e non ten interese pequeiro.
Nutrición
Mal nadador, e de costumes máis ben nocturnos, mantense habitualmente enterrado no fondo até os ollos, cazando á espreita, principalmente peixes óseos peláxicos e bentónicos e pequenos tiburóns, dos que se alimenta.
Reprodución e desenvolvemento
É unha especie ovovivípara. As femias teñen un período de xestación duns 12 meses, ao cabo dos cales paren máis de 60 crías. miniatura|200px|Neste debuxo vense os órganos eléctricos aos lados dos ollos.
Durante a xestación, os embrións aliméntanse inicialmente da xema do ovo, e posteriormente reciben alimentación adicional da nai por absorción indirecta do líquido uterino enriquecido con mocus, graxas e proteínas a través de estruturas especializadas. Ao nacer, as crías miden uns 23 cm.
Os individuos xuvenís son principalmente bentónicos, e viven sobre substratos brandos ou en arrecifes de coral en augas pouco profundas.
Descargas eléctricas
Cos seus órganos eléctricos este torpedo pode producir potentes descargas de até 220 V e 8 A.
Descrición
A especie foi descrita por primeira vez en 1838, co nome de Torpedo nobiliana, polo naturalista, político e ornitólogo francés Charles Lucien Bonaparte, no tomo III, dedicado aos peixes, da súa obra Iconografia della Fauna Italica: per le quattro classi degli animali vertebrati (ler en liña), publicada en Roma entre os anos 1832 e 1841.
Sinónimos
Ademais de polo nome actualmente válido, a especie coñeceuse tamén polos sinónimos seguintes:
Estado de conservación
A Unión Internacional para a Conservación da Natureza e dos Recursos Naturais cualifica o status desta especie como DD (datos insuficientes) porque hai poucos datos dispoñíbeis sobre as súas poboacións e a tendencia destas, aínda que as enquisas suxiren que é rara no Mediterráneo. Cando é capturada con redes de arrastre de fondo, dado o seu escaso valor comercial, xeralmente desbótanse no mar, do que resulta que hai moi poucos datos sobre as capturas da especie, e sobre o impacto das actividades pesqueiras nas súas poboacións. Por outra parte, a destrución e degradación dos fondos das augas pouco profundas poden ameazar os exemplares xuvenís.
Bosville
Bosville é unha comuna francesa do departamento do Sena Marítimo, na rexión da Normandía. Ten 8.69 km² e 512 habitantes. A primeira mención á localidade é do 1060
Forno
miniatura|Forno nunha pintura de [[Millet.]] Un forno é un dispositivo que xera calor e que o mantén dentro dun compartimento pechado. Utilízase xeralmente na cociña para quentar, cocer ou secar alimentos.
Tipos de fornos
miniatura|Boca dun forno de pan. miniatura|Forno en [[Galicia.]]
Usos
O forno convencional de cociña utilízase para enfornar, cocer, quentar ou asar comida. A lista de alimentos que se preparan deste xeito inclúe a carne, o peixe, o pan, os pasteis e outras sobremesas. Nalgúns países como na cociña india adóitanse empregar abundantemente e elaboran pratos especiais que se denominan ao tandoor (ao forno).
Friameira
miniatura|200px|Friameira metálica. miniatura|200px|Friameiras de plástico. Unha friameira é un recipiente de diversas formas e materiais que se pecha mediante unha tampa hermética e se emprega para transportar alimentos.
Forno
Usos
Na industria e a artesanía cerámica utilízanse fornos para cocer, secar e endurecer arxila.
Utilízanse distintos tipos de fornos para o secado de materiais húmidos, tales como madeira, pintura sobre metal etc.
Outro tipo de fornos utilízanse para a cremación.
Deacon Blue
Deacon Blue é un grupo de música escocés formado en Glasgow en 1985. O seu nome provén do título da canción de Steely Dan "Deacon Blues". Os membros da banda son os vocalistas Ricky Ross e Lorraine McIntosh, o tecladista James Prime e o batería Dougie Vipond. A banda orixinal incluía a Ewen Vernal como baixista. O guitarrista orixinal en Deacon Blue foi Graeme Kelling, e o actual é Gregor Philp.
Feminismo da igualdade
miniatura|220px|Símbolo da igualdade de xénero. O feminismo da igualdade é unha teoría feminista e un movemento social que ten como obxectivo conseguir a igualdade entre homes e mulleres e expón que para iso non é suficiente a igualdade formal ou legal senón que é necesario estabelecer un novo contrato social. O feminismo da igualdade inclúe diferentes feminismos como son os socialistas, marxista e anarquistas.
Así mesmo, o feminismo radical estadounidense e os feminismos de Simone de Beauvoir e materialistas como Christine Delphy e Lidia Falcón tamén forman parte desta perspectiva teórica. Todos estes feminismos cren que homes e mulleres son orixinariamente seres humanos. O feminismo da igualdade considera que a loita pola igualdade real e efectiva, material, entre mulleres e homes transforma de maneira radical todas as áreas da vida social, o propio concepto do que é un ser humano e reformula os fins e o sentido da vida individual e colectiva.
Entre as feministas históricas máis relevantes do feminismo da igualdade están Olympe de Gouges e Mary Wollstonecraft na Revolución francesa até Flora Tristán, Alexandra Kollontai e Sylvia Pankhurst entre as sufraxistas e marxistas, Kate Millett e Shulamith Firestone entre as feministas radicais.
Galería de imaxes de Esmelle, Ferrol
San Xoán de Esmelle é unha parroquia que se localiza no centro do concello de Ferrol.
Charlize Theron
Charlize Theron, nada o 7 de agosto de 1975 en Benoni, Gauteng, Suráfrica é unha actriz, produtora e modelo surafricana e estadounidense. É unha das actrices mellor pagadas do mundo, e ao longo da súa carreira recibiu varios galardóns, incluíndo un Premio Óscar, un Screen Actors Guild Award e un Globo de Ouro. En 2016, a revista Time considerouna unha das 100 persoas máis influentes do mundo.
Theron acadou a fama internacional durante a década de 1990 en filmes como Pactar co demo (1997), Mighty Joe Young (1998) e As normas da casa da sidra (1999). Recibiu a aclamación da crítica intepretando a asasina en serie Aileen Wuornos en Monster (2003), o cal lle valeu un Oso de Prata e un Óscar á mellor actriz, converténdose na primeira surafricana en gañar un Óscar nunha categoría de interpretación. Recibiu outro nomeamento aos Óscar polo seu papel en En terra de homes (2005).
Primeiros anos
Theron naceu en Benoni, na antiga provincia surafricana de Transvaal e hoxe en día provincia de Gauteng. Filla única de Gerda Maritz (tamén coñecida como Gerta) e Charles Theron. A súa nai posúe ascendencia alemá e o seu pai ascendencia francesa occitana e neerlandesa. A actriz é descendente dos primeiros colonos hugonotes e o seu tatara-tío foi Danie Theron, quen tivo un papel importante na guerra anglo-bóer. Theron é un apelido occitano (orixinalmente escrito Théron) que se pronuncia en afrikaans como Tronn, malia que ela declarou en entrevistas que en Suráfrica o seu apelido pronúnciase como Thrown. Cando se mudou aos Estados Unidos cambiou a pronunciación do seu apelido.
Aínda que fala inglés fluidamente, o seu idioma materno é o afrikaans. Medrou na granxa dos seus pais en Benoni, preto de Xohanesburgo. O seu pai morreu o 21 de xuño de 1991, despois de que a súa nai lle disparase. Charles Theron, quen era alcohólico, atacou fisicamente á súa nai e ameazou a ambas mulleres mentres estaba baixo os efectos do alcohol. O xurado declarou que o homicidio foi en defensa propia e a súa nai foi absuelta de todos os cargos.
Theron asistiu á escola primaria Putfontein (Laerskool Putfontein) e segundo as súas declaracións aqueles anos foron un período no que tivo problemas de integración.
Aos trece anos foi enviada a un internado e iniciou os seus estudos na National School of the Arts en Xohanesburgo.
A Bastida, A Bastida, A Fonsagrada
A Bastida é un lugar da parroquia da Bastida, no concello lugués da Fonsagrada, na comarca da Fonsagrada. Segundo o IGE en 2019 tiña dous habitantes (dous homes).
Voo 409 de United Airlines
O voo 409 de United Airlines era un servizo regular entre Nova York e San Francisco, con escalas en Chicago, Denver e Salt Lake City. O día 6 de outubro de 1955 o Douglas DC-4 que operaba a ruta, con rexistro N30062, esnafrouse no Medicine Bow Peak, preto de Laramie (Wyoming), matando as 66 persoas a bordo (63 pasaxeiros e 3 tripulantes). Entre as vítimas había cinco mulleres membros do Mormon Tabernacle Choir e persoal militar. Na época foi o accidente aéreo con máis vítimas mortais na historia da aviación comercial estadounidense. A principios dese ano, o 22 de marzo, perdéranse outras 66 vidas en Hawai no accidente dun transporte militar Douglas R6D-1 Liftmaster da Armada, e tamén morreron outras 66 persoas na colisión no aire de dous Fairchild C-119 Flying Boxcar da Forza Aérea dos Estados Unidos na República Federal Alemá o 11 de agosto, sendo os tres peores accidentes de aviación do ano 1955.
Club Deportivo Montuïri
O Club Deportivo Montuïri é un club de fútbol de España, da localidade de Montuïri, nas Illas Baleares. Fundouse en 1942 e actualmente compite na Terceira División.
Provincia de Pinar del Río
Pinar del Río é unha provincia cubana que se acha no extremo occidental da illa.
Judith K. Brown
Judith K. Brown é unha fitopatoloxista estadounidense coñecida polos seus estudos sobre os virus que afectan ás plantas. As súas investigacións céntranse nos Geminiviridae e nos virus da mosca branca. Ten un PhD da Universidade de Arizona e tamén ensina na mesma institución. Foi editora asociada de Phytopathology durante tres anos, e en 2003, foi delegada da Academia Nacional de Ciencias no simposio de ciencias de Istambul. En 2015 converteuse en membro da Academia Estadounidense das Artes e as Ciencias.
Francisco Barxa
Francisco Barja Iglesias, nado en Terroso (Vilardevós) o 13 de maio de 1944, é un escritor galego, máis coñecido como Paco Barxa.
Traxectoria
Estudou en Astorga, Granada e Valladolid. Deu clase nun centro privado en Coruxo (Vigo).
Salvatore De Giorgi
miniatura| Salvatore De Giorgi, nado en Vernole, Lecce (Italia) o 6 setembro de 1930, é un cardeal católico.
Ordenado sacerdote o 28 de xuño de 1953, pasou un tempo como párroco e en 1973 o papa Paulo VI fíxoo bispo titular de Tulana e bispo auxiliar de Oria. Posteriormente ascendeu a arcebispo de Foggia en 1981 e de Taranto en 1987. Arcebispo de Palermo en 1996, Xoán Paulo II ascendeuno a cardeal o 21 de febreiro de 1998.
A bela dormente do castelo do demo
A bela dormente do castelo do demo (ドラゴンボール 魔神城のねむり姫) é o segundo filme de Dragon Ball. Dirixido por Daisuke Nishio foi estreado en 1987.
Sinopse
Despois de separarse de Bulma e os demais, Son Goku toma a determinación de ir á casa do Mestre Mutenroi a pedirlle que o adestre, para así facerse máis forte. Pouco despois da súa chegada, aparece tamén un pequeno rapaz chamado Krilín, que tamén pide ser o seu alumno. O mestre dilles que non acepta máis dun alumno, e que terán que competir para conseguir o posto.
Ventosa, Piñeiro, Cedeira
Ventosa é un lugar da parroquia de Piñeiro no concello coruñés de Cedeira, na comarca de Ferrol. Tiña 60 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 25 homes e 35 mulleres, o que supón un aumento con relación ao ano 1999 cando tiña 56 habitantes.
Castelo de Pallares, Guntín
San Salvador de Castelo de Pallares é unha parroquia do concello de Guntín na comarca de Lugo, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 145 habitantes, deles 78 eran homes e 67 eran mulleres, o que supón un aumento de 2 habitantes en relación ao ano anterior, 2006.
Jaime Agulló
Jaime Eduardo Agulló Quintela, nado na Coruña o 14 de setembro de 1962, é un exfutbolista galego. Xogaba de centrocampista.
É fillo do exfutbolista Jaime Agulló Blasco e pai de Pablo Agulló, futbolista do Bergantiños.
Traxectoria
Comezou a xogar ao fútbol no Colexio Santa María del Mar, en categoría benxamín, e cando estaba en alevíns recibiu a visita de persoal do Deportivo da Coruña, que lle ofreceu incorporarse ao club. Militou nos equipos alevín e infantil do Deportivo e aos 15 anos xogou a liga de modestos do Orillamar SD.
A continuación volveu ao Deportivo, incorporándose ao Fabril, co que xogou ata 1981, cando deu o salto ao primeiro equipo. Debutou nun partido de Copa do Rei fronte ao Tenerife e participou en 17 partidos nesa tempada, anotando un gol fronte ao Castilla. Xogou sete tempadas máis no Deportivo, todas elas co equipo coruñés en Segunda División, disputando un total de 198 partidos oficiais e marcando 9 goles.
Foi autor do que posiblemente sexa o tanto máis espectacular da historia do Deportivo. Executa un libre directo de forma maxistral que acaba en gol axustado á escuadra sen que o porteiro poida facer nada. O árbitro, por non ter sinalado o lanzamento del, obriga a un novo lanzamento. O novo disparo resulta un calco do anterior, neste caso si que sobe ao marcador.
Na tempada 1989–90 foi contratado polo Racing de Ferrol, en Segunda División B. Ao remate da campaña o equipo descendeu a Terceira División. Non obstante, viviu o regreso á división de bronce do equipo ferrolán na temporada 1991/92. E terminou a súa etapa ferrolá, e con ela a súa traxectoria como futbolista, na campaña 1992/93.
Estercoráridos
Os estercoráridos (Stercorariidae) son unha familia de aves da orde Charadriiformes coñecidas vulgarmente como palleiras, merdeiros ou papamerdas. Os papamerdas están emparentados coas gaivotas, as aves zancudas e as pardelas.
Características
En xeral, son aves de tamaño medio a grande, cunha plumaxe tipicamente agrisada ou marrón, e a miúdo presentan unhas manchas brancas nas ás. O seu peteiro é bastante longo, coa punta curvada, e os seus pés son palmados con poutas afiadas. Os papamerdas semellan gaivotas grandes e escuras, mais posúen unha membrana carnosa ou cera sobre a mandíbula superior que a diferenza destas. Son aves fortes e acrobáticas.
Historia natural
Son aves mariñas que aniñan en rexións tépedas e árticas, e son aves migratorias de longa distancia.
Fóra da época de reprodución aliméntanse de peixes e preas. Moitos son cleptoparasitos parciais e cazan gaivotas, carráns e outras aves mariñas para roubarlles as súas capturas; as especies de maior tamaño a miúdo matan e aliméntanse de aves adultas, que poden acadar o tamaño do gaivotón atlántico. Nas zonas de cría, aliméntanse normalmente de lemmings, e de ovos e crías doutras aves.
240px|dereita|miniatura|[[Palleira parasita]]
Taxonomía
Nas tres especies máis pequenas (todas elas holárticas) as aves reprodutivas posúen as dúas plumas centrais da cola claramente alongadas e polo menos algúns adultos teñen as partes inferiores de cor branca e o pescozo de cor amarelo claro, características estas que as especies de maior tamaño (todas orixinarias do Hemisferio Sur agás o palleira grande) non comparten. Por tanto, os papamerdas divídense a miúdo en dous xéneros: Stercorarius, ao que só pertencen as especies de menor tamaño, e Catharacta, ao que pertencen as especies de maior tamaño. Con todo, non existe unha base xenética para esta separación. De feito, o ADN mitocondrial (que se herda só da nai) do papamerda pomarino e o do palleira grande presentan máis afinidades entre si que co do papamerda palanquín ou calquera das especies do Hemisferio Sur. Así pois, a hibridación debe xogar un papel importante na evolución da diversidade dos papamerdas do Hemisferio Norte.
Especies
Coñécense sete especies de Stercorarius:
As catro derradeiras especies clasifícanse ás veces no xénero Catharacta.
Doordarshan
Inicios
Doordarshan comezou a emitir experimentalmente o 15 de setembro de 1959 transmitindo para a zona de Delhi a través dun pequeno transmisor. As emisións regulares principiaron en 1965 como parte de All India Radio, en 1972 o servizo espallouse por Mumbai) e Amritsar e aínda en 1975 o servizo de televisión só estaba dispoñible en sete cidades. En 1976 separáronse o servizo de radio e o de televisión.
Emisións en toda a India
Ata 1982 todas as emisións eran locais pero a partir dese ano comezan a se transmitir emisións para toda a India, nese ano tamén comezaron as emisións en cor co discurso da primeira ministra Indira Gāndhi no Día da Independencia (15 de agosto) e nas transmisións dos Xogos Asiáticos que se celebraban en Deli.
Canles
Doordarshan opera múltiples canles, dúas emiten para toda a India, DD National e DD News, 11 canles por satélite en linguas rexionais, varias canles rexionais en estados de lingua hindi, unha canle deportiva, unha canle internacional e dúas canles para emisións de debates parlamentarios.
El Merlo Blanco
El Merlo Blanco foi un semanario editado en Vigo en 1897.
Historia e características
Apareceu a principios de outubro de 1897. O título era unha homenaxe a José Antonio Fernández, popular limpabotas compostelán coñecido polo alcume do Merlo. José Antonio figuraba na cabeceira como director. Tivo curta duración.
O Peneiro, Piñeiro, Cedeira
O Peneiro é un lugar da parroquia de Piñeiro no concello coruñés de Cedeira, na comarca de Ferrol. Tiña 7 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 4 homes e 3 mulleres, o que supón un aumento con relación ao ano 1999 cando tiña 4 habitantes.
Ave de presa
miniatura|220px|A [[aguia real é un exemplo de ave de presa]] Unha ave de presa ou rapaz é unha ave que caza a súa comida empregando o seu peteiro, duro, curvado e rematado en punta, e mailas súas poutas, afiadas, que fan presa nas súas capturas. As aves de presa divídense en diúrnas e nocturnas que se inclúen en dúas ordes distintas sen relación de parentesco:
Falconiformes - rapaces diúrnas
A semellanza entre as rapaces diúrnas e as nocturnas dáse pola denominada converxencia evolutiva (animais filoxeneticamente distantes adquiren, evolutivamente, aspectos semellantes por alimentarse do mesmo ou ocupar os mesmos nichos ecolóxicos). Aínda que o termo "rapaz" ás veces é utilizado amplamente, en xeral refírese a especies diúrnas.
Cetraría
A caza co uso de rapaces denomínase cetraría, e iniciouse hai máis de 4.000 anos, sendo moi habitual na Idade Media. Desaparecida no século XVII, o seu principal impulsor e rescatador moderno foi Félix Rodríguez de la Fuente, un dos maiores expertos mundiais en rapaces.
Brañela, A Bastida, A Fonsagrada
Brañela é un lugar da parroquia da Bastida, no concello lugués da Fonsagrada, na comarca da Fonsagrada. Segundo o IGE, en 2015 tiña 6 habitantes (3 homes e 3 mulleres).
Sacarolípido
miniatura|250px|Estrutura do [[lípido A da bacteria Escherichia coli, formado por un disacárido unido a ácidos graxos. ]]
Conquista romana de Hispania
Introdución
miniatura|265x265px|Muralla [[Roma antiga|roma na de Ampurias, punto de entrada inicial de Roma na península ibérica.]] Xa antes da primeira guerra púnica, entre os séculos VIII e VII a. C., os fenicios —e posteriormente os cartaxineses— fixeran acto de presenza na parte sur da península ibérica e na zona de levante, ó sur do Ebro. Asentáronse ó longo destas franxas costeiras nun gran número de instalacións comerciais que distribuían polo mediterráneo os minerais e outros recursos da Iberia prerromana. Estas instalacións, consistentes en pouco máis que almacéns e embarcadoiros permitían non só a exportación, senón tamén a introdución na Península de produtos elaborados no Mediterráneo oriental, o que tivo o efecto secundario da adopción por parte das culturas autóctonas peninsulares de certos trazos orientais.
Sacarolípido
Os sacarolípidos son glicolípidos formados por un ácido graxo unido directamente por enlace covalente a un esqueleto de glícidos. O sacarolípido máis coñecido é o lípido A, que contén glicosamina, e forma parte do lipopolisacárido da capa externa da envoltura celular bacteriana gramnegativa, Outro exemplo de sacarolípido é a trehalosa acilada da parede de Mycobacterium, que protexe estas bacterias de efectos osmóticos e do sistema inmunitario do hóspede. As micobacterias que carecen deste compoñente son facilmente destruídas polos macrófagos.
Conquista romana de Hispania
Introdución
Tamén sobre o século VII a. C., os gregos establecerían as súas primeiras colonias na costa norte do Mediterráneo peninsular procedentes de Massalia (Marsella), fundando cidades como Emporion (Ampurias) ou Rhode (Roses), aínda que ó mesmo tempo foron diseminando por todo o litoral centros de comercio, pero estes sen carácter poboacional. Parte do peso comercial grego, con todo, era levado a cabo polos fenicios, que comerciaban na Península con artigos gregos e con destino a Grecia.
Thiago Pinto Borges
Traxectoria
En 2010 fichou polo NK Mosor da 2. HNL de Croacia. Na tempada 2011-12 fichou polo Trelleborgs FF da Allsvenskan de Suecia, club que acabou na 15º posición e descendeu a Superettan.
Conquista romana de Hispania
Introdución
Malia terse imposto sobre a potencia rival do Mediterráneo, Roma aínda tardaría dous séculos en dominar por completo a península ibérica, gañando coa súa política expansionista a inimizade da práctica totalidade dos pobos do interior. Considérase que os abusos ós que estes pobos foron sometidos dende o principio foron en gran parte culpables do forte sentimento antirromano destes pobos. Tras anos de cruentas guerras, os pobos autóctonos de Hispania foron finalmente esmagados polo rodete militar e cultural romano.
Faro de Candás
miniatura|Faro de Candás. O faro de Candás é unha construción situada no cabo de San Antonio, no concello asturiano de Carreño. Localízase na marxe occidental do porto de Candás, ó que serve de abrigo dos ventos do oeste.
Historia
En funcionamento desde 1917 na súa localización actual, xa que na anterior de 1904 na Peña de los Ángeles, non existía posibilidade de construír unha casa para o fareiro. En 1955 empezou a funcionar a sirena.
Está construído case á beira do rochedo. O edificio é rectangular de dúas alturas con torre troncopiramidal acaroada á cara norte do edificio. A altura sobre o nivel do mar é de 40 metros e de 12 metros sobre o terreo.
Ten un alcance de 15 millas mariñas.
Gia Carangi
Gia Carangi, nada en Filadelfia o 29 de xaneiro de 1960 e finada na mesma cidade o 18 de novembro de 1986, foi unha supermodelo estadounidense, considerada como o máximo expoñente da moda mundial da década de 1980. Gia foi unha das primeiras persoas famosas por falecer debido a problemas co VIH.
Traxectoria
Tiña ascendencia italiana, irlandesa e galesa. A súa nai fora modelo de catálogos durante a súa mocidade, e era a filla máis nova do matrimonio, que vivía nun suburbio de Filadelfia. O ambiente familiar nunca foi moi óptimo, na súa casa as pelexas eran continuas, feito polo cal seus pais se divorciaron, quedando ela baixo a custodia do seu pai. Debido ó ambiente creado polo pai na casa, Gia comeza a experimentar durante a súa adolescencia con drogas brandas como a marihuana.
Gia mudou por completo o estereotipo de modelo da época, que era unha idealización dunha muller loira, alta e delgada, mentres que ela era morena e cun carácter moi forte. Foi a modelo máis transgresora da década, e axiña protagonizou portadas de revistas como Harpers Bazaar, Vogue, Elle ou Cosmopolitan, da man de fotógrafos como Scavullo ou Richard Avedon. Os seus xestos e poses foron revolucionarios e marcaron tendencia.
A súa orientación sexual é descoñecida; afirmouse que era lesbiana ou bisexual. Tivo múltiples affaires con homes e mulleres, feito moi escandaloso na época.
Acostumaba a frecuentar o famoso Studio 54 e o Mudd Club, lugares onde a cocaína, a marihuana e outro tipo de drogas andaban con total normalidade. Posiblemente o contaxio co VIH foi debido a compartir unha agulla para inxectarse heroína. Durante unha sesión fotográfica a modelo escapou cara a un suburbio de Nova York preguntando por alguén que lle puidese dar uns gramos de cocaína, e ó non atopar a ninguén decidiu probar heroína cun adicto que estaba alí.
Nesta época a súa carreira como modelo comeza a decaer, o seu comportamento é cada vez menos desexable. Debido ás marcas de agulla nos seus brazos os fotógrafos non a querían contratar. Comeza neste tempo un tratamento de desintoxicación a base de metadona.
O 18 de novembro de 1986 faleceu por mor dunha pneumonía que se complicou co VIH. Ninguén do mundo da moda acudiu ó funeral da mesma, tan só Francesco Scavullo mandou unha tarxeta con condolencias para a súa familia.
En 1998, filmouse unha película biográfica sobre a mesma, protagonizada por Angelina Jolie.
Bloomfield Stadium
O Bloomfield Stadium (en hebreo: אצטדיון בלומפילד) é un campo de fútbol situado na cidade de Tel Aviv, no distrito de Tel Aviv, Israel. É a casa do Hapoel Tel Aviv, do Bnei Yehuda Tel Aviv e do Maccabi Tel Aviv.
Descrición
O Bloomfield Stadium foi construído onde se atopaba o antigo estadio do Hapoel Tel Aviv dende 1950, o Basa Stadium. O estadio abriu oficialmente o 13 de decembro de 1962 cun partido amigábel entre o Hapoel Tel Aviv e o Sportclub Enschede neerlandés. No ano 2000, o Maccabi Tel Aviv, rival do Hapoel, trasladouse tamén ó Bloomfield Stadium. En 2004, o Bnei Yehuda Tel Aviv trasladouse tamén ó Bloomfield, facendo deste o único estadio nas tres divisións superiores de fútbol de Israel en ter tres ocupantes.
Shakespeare destilado
Shakespeare destilado é unha novela de Xesús Constela publicada en 2008, por Editorial Galaxia.
Concibida coma o longo monólogo dun home bébedo, acadou no ano 2008 o Premio Manuel García Barros, organizado polo Concello da Estrada en colaboración coa Secretaría Xeral de Política Lingüística e a Deputación de Pontevedra.
Descrición
Na novela o autor manexa a linguaxe coloquial, co seu ritmo ás veces sincopado, as súas reviravoltas e o seu sentido do humor, para narrar a historia de Willy, un personaxe que teima en construír a maqueta dunha cidade dentro do piso onde vive enclaustrado e onde se estimula a base de gin tonics e lecturas dos Sonetos de Shakespeare.
O contraste -contrapuntístico e musical- entre a linguaxe informal do monólogo e as alusións á literatura, a mestura entre o delirio etílico e o delirio literario, entre o sublime da alta literatura dos sonetos e a vida ruín e desleixada do protagonista, acada enorme forza narrativa, crea un efecto burlesco que cuestiona o status da ficción, a verosimilitude e mesmo o papel do autor como creador todopoderoso.