cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Big Star
Big Star é unha banda estadounidense de rock formada en Memphis, Tennessee no ano 1971 por Alex Chilton, Chris Bell, Jody Stephens e Andy Hummel. O grupo separouse en 1974, pero reorganizouse cunha nova formación 20 anos despois, en 1993. Na súa primeira época o seu estilo estaba influenciado por grupos da British Invasion , como The Beatles e The Kinks, así como The Byrds, The Beach Boys e outras bandas estadounidenses, dando como resultado un powerpop ao que a banda lle deu temas escuros e nihilistas, que máis tarde se faría chamar rock alternativo. Antes da súa ruptura, Big Star creou, en palabras da revista Rolling Stone, "un corpo seminal de traballo que nunca deixou de inspirar ás xeracións posteriores", gañándose o recoñecemento décadas despois, segundo Allmusic, como a "quintaesencia do powerpop estadounidense" e "un dos grupos de culto máis míticos e influentes do rock & roll".
Traxectoria
O primeiro álbum de Big Star, #1 Record, foi editado en 1972 con críticas entusiastas, pero cunha campaña de mercadotecnia pouco efectiva por parte de Stax Records, o que cunha pobre distribución atrasou o seu éxito comercial. A frustración pasou factura ás relacións da banda e cando o segundo álbum, Radio City, estivo completado en xaneiro de 1974, tanto Bell como Hummel deixaron o grupo. Ao igual que #1 Record, Radio City tivo excelentes críticas, pero os problemas da discográfica frustrou as súas vendas. Despois de que un terceiro álbum fose considerado pouco comercial para o seu lanzamento e deixado de lado antes de recibir un nome, a banda separouse a finais do ano 1974. Catro anos despois, os dous primeios discos de Big Star foron re-editados xuntos como un álbum dobre. O terceiro traballo da banda foi finalmente lanzado pouco despois co título Third/Sister Lovers, e tivo un limitado éxito comercial. Pouco despois Bell morrería nun accidente de tráfico.
Sá de Miranda
Traxectoria
A el aplícanse perfectamente os seus versos da Carta a D. João III: «Homem de um só parecer, / dum só rosto e d'ua fé, / d'antes quebrar que torcer / outra cousa pode ser, mas da corte homem não é.»
A súa linguaxe é elíptica, sobria, densa, forte, traballada, hermética, difícil de entender e ás veces demasiado dura. Mesmo así, Sá de Miranda é o escritor do século XVI máis lido despois de Camões. A súa verticalidade e a súa coherencia impuxéronse.
Sá de Miranda concibiu as primeiras comedias clásicas portuguesas (Estrangeiros e Vilhalpandos), cuxa recepción polo público, habituado aos autos (de Gil Vicente sobre todo), non foi das mellores. Se os aspectos criticados por Sá de Miranda e a súa intención moralizadora o aproximan moito de Gil Vicente, o escritor afástase deste último polas formas e o ton en que baleira as súas críticas.
Sá de Miranda deixou unha importante obra epistolográfica e unha serie de églogas, entre outros textos. A súa obra foi publicada postumamente, en 1595.
Influenciou decisivamente escritores contemporáneos seus e posteriores, como António Ferreira, Diogo Bernardes, Pero Andrade de Caminha, Luís de Camões, D. Francisco Manuel de Melo ou aínda, máis recentemente, Jorge de Sena, Gastão Cruz e Ruy Belo, entre outros, manifestando algúns textos destes autores nítida intertextualidade con textos mirandinos, sobre todo co tan coñecido soneto «O Sol é grande, caem co'a calma as aves».
Keminmaa
Keminmaa é un concello de Finlandia que se atopa na provincia de Laponia. No 2015 tiña unha poboación de 8 473 habitantes.
Sá de Miranda
Obra
Foi amigo e admirador de Garcilaso de la Vega e lamentou a súa prematura morte na égloga Nemoroso. As súas poesías son sentenciosas e ricas en filosofía moral; o seu estilo correcto e a súa frase pura, como corresponde ao estilo do Renacemento. Introduciu, coa súa égloga Alexo e a Fábula de Mondego, os procedementos do Petrarquismo en Portugal. Non abandonou os metros tradicionais polos italianos e seguiu utilizando ambas as métricas. A maior parte da súa obra está escrita en castelán e deixou setenta e cinco composicións neste idioma. Destacan, ademais da xa citada égloga Nemoroso, a égloga Celia, que contén alusións ao grande poeta toledano. Tamén son excelentes as elexías á morte do príncipe D. João de Portugal, a Antonio Ferreira etc. Entre as cancións sobresae a escrita en portugués Canção a Nossa Senhora e outra dedicada á Anunciación. Ademai escribiu dúas obras escénicas: Comédia de Vilhalpandos (1560) e Comédia dos estrangeiros (1569); nesta última atacou os procedementos de Gil Vicente; a pesar das datas, a última en editarse foi compoesta bastante antes cá anterior. Ambas as dúas foron postas no Índice de libros prohibidos en 1624. As súas comedias seguen a tradición de Plauto e Terencio e usan unha linguaxe nobee e elevada. Sobresaen as súas oito Églogas, seis delas escritas en castelán. Das obras de Sá de Miranda fixéronse numerosas edicións (1595, 1614, 1632, 1651, 1677...). Unha das mais conhecidas de teatro e Cleópatra, unha traxedia.
Big Star
Traxectoria
A discografía de Big Star gañou renovada atención nos anos 80 cando R.E.M. e outras populares bandas recoñeceron a súa influencia. En 1992, o aumento do interese fixo que Rykodisc reeditase os álbums da banda, complementándoos cunha colección dos traballos en solitario de Chris Bell. Noa no 1993 Chilton e Stephens reformaron Big Star recrutando a Jon Auer e Ken Stringfellow de The Posies, e deron un concerto na Universidade de Missouri. O grupo continuou en actividade, realizando xiras por Europa e o Xapón, e editando un notra álbum de estudio en 2005, In Space. Chilton morreu o 17 de marzo do 2010, despois de entrar no hospital con problemas de corazón. Hummel, ao que se diagnosticou un cancro no 2008, morreu o 19 de xullo do 2010. Esas mortes deixaron a Stephens como único membro da formación orixinal.
Cordados
Os cordados (Chordata, do latín chordata, pl. de chordatum "cordado", "con corda"; de chorda, "corda"; literalmente "os que teñen corda") son un filo do reino animal caracterizado por presentar cinco sinapomorfias, a máis destacada das cales é a presenza dunha corda dorsal ou notocorda de células turxentes (e dun tubo neural) polo menos nalgunha fase do seu desenvolvemento.
Coñécense preto de 65 000 especies actuais, a maioría pertencentes ao subfilo dos vertebrados, e case a metade das cales son peixes.
Nos cordados destaca a capacidade de autorregulación e organización interna; algúns, como as aves e os mamíferos, poden elevaren e manteren constante a temperatura do corpo. Estes e outros factores engadiron complexidade a este grupo de animais, permitindo un maior control sobre as reaccións metabólicas e o desenvolvemento dun complexo sistema nervioso.
Características xerais
Son animais deuteróstomos, de simetría bilateral, corpo segmentado, triploblásticos (é dicir, con tres capas xerminativas no embrión), celoma ben desenvolvido (que, porén, se perde nalgúns grupos).
Entre as características propias do filo encóntranse:
Clasificación
O filo dos cordados subdivídense en tres subfilos: urocordados, cefalocordados e vertebrados. A clasificación dos dous primeiros subfilos baséase na posición da notocorda no corpo do animal: os urocordados presentan o notocordio na cola, e soamente na fase larvaria; nos cefalocordados esténdese por todo o corpo, persistindo até a fase adulta. Ambos os dous subfilos están considerados como animais invertebrados. Os vertebrados caracterízanse pola presenza de vértebras e polo desenvolvemento do cranio.
Taxonomía
O esquema seguinte segue a terceira edición da Vertebrate Palaeontology de Benton. A clasificación das clases dos cordados invertebrados está tirada de Fishes of the World de Nelson. Aínda que estea estruturado para reflectir as relacións evolutivas (semellante a un cladograma), tamén observa os niveis tradicionais usados na taxonomía linneana.
Historia evolutiva
O cordado fósil máis antigo, Yunnanozoon lividum, procede do cámbrico inferior da China e ten unha idade aproximada de 525 millóns de anos; está probabelmente máis relacionado cos cefalocordados que cos urocordados.
Ao longo do Devoniano apareceron e diversificáronse os ágnatos (peixes sen mandíbulas), sendo os primeiros vertebrados coñecidos. Contra a final deste período (hai uns 360 millóns de anos) existían xa as principais liñaxes de peixes e apareceron os primeiros tetrápodos (anfibios). Os réptiles apareceron durante o Carbonífero, os mamíferos á final do Permiano (hai máis de 200 millóns de anos), e as aves á final do Xurásico (hai uns 145 millóns de anos).
Aeroporto de Sydney
O aeroporto de Sydney Kingsford Smith, coñecido sinxelamente como aeroporto de Sydney é un aeroporto internacional en Sydney, Australia. Está situado a 8 quilómetros ao sur do centro da cidade, no suburbio de Mascot. É o principal aeroporto que serve Sydney, e é un centro de conexións principal para Qantas, ademais de ser un centro de conexións secundario para Virgin Australia e Jetstar Airways.
O aeroporto de Sydney é o máis concorrido de Australia, con 41 870 000 pasaxeiros no ano 2016, e nese mesmo ano foi o 38º máis concorrido do mundo.A día de hoxe opera voos a 46 destinos domésticos e 43 internacionais.
O Santo, O Ézaro, Dumbría
O Santo é un lugar da parroquia do Ézaro no concello coruñés de Dumbría na comarca de Fisterra.
Seixomil
O topónimo Seixomil pode referirse a varios lugares de Galicia:
Isabela Garcia
Isabela Garcia Costa, nada no Río de Xaneiro o 11 de xuño de 1967, é unha actriz brasileira. Na súa mocidade, foi chamada "Shirley Temple" brasileira.
Traxectoria
Isabela é filla de Dirce Prieto e do radiador Gilberto Garcia, falecido en 1996. Ten tres irmáns: Gilberto, Ricardo e Rosana Garcia, tamén actriz, intérprete do famoso Narizinho do Sítio do Picapau Amarelo.
É nai de catro fillos: João Pedro Bonfá (fillo do ex batería da Legião Urbana, Marcelo Bonfá), Gabriella Garcia Wanderley (filla do fotógrafo André Wanderley) e os xemelgos Francisco e Bernardo Thiré. (fillos do actor Carlos Thiré). Isabela ten unha neta, Luísa, nacida en 2011.
Pazo de Taboada
O pazo de Taboada é unha construción urbana da vila de Betanzos. O edificio, de estilo neoclásico, foi construído en 1805. Está situado no centro histórico de Betanzos, no número 6 da rúa Roldán.
Gran Premio de Suíza de 1951
O Gran Premio de Suíza de 1951 foi unha carreira de Fórmula Un, celebrada o 27 de maio de 1951 en Suíza. Esta carreira foi a primeira carreira do Campionato do Mundo de Pilotos de. A carreira, disputada sobre 42 voltas cunha distancia total de 305´760 quilómetros foi gañada por Juan Manuel Fangio do equipo Alfa Romeo. Piero Taruffi terminou segundo con Ferrari e Nino Farina terminou 3º con Alfa Romeo.
Ligazóns externas
A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de
Alianza Liberal (España)
A Alianza Liberal foi un partido español de ideoloxía liberal e monárquica no que se uniron a Unión Liberal Española, o Partido Liberal e a Federación de Partidos Demócratas y Liberales promovido por Joaquín Satrústegui en 1976 e legalizado en 1977. Satrústegui presentouse as eleccións xerais de 1977 para o Senado formando a candidatura Senadores para la Democracia que contou co apoio de sectores liberais, democristiáns e de esquerdas e saíu elixido senador por Madrid. O partido cesou de existir o 4 de febreiro de 1978.
Circuíto urbano de Putrajaya
O Circuíto urbano de Putrajaya é un circuíto de carreiras urbano localizado na cidade de Putrajaya en Malaisia. O 22 de novembro de 2014, o circuíto acolleu o seguundo ePrix da tempada 2014-15 da Fórmula E. O trazado ten 2'56 km de lonxitude e conta cun total de 14 curvas.
Manuel Meilán
Manuel Meilán Martínez, nado en Lugo o 18 de xullo de 1904 e finado en Montevideo o 26 de setembro de 1994, foi un dinamizador do galeguismo na comunidade emigrante no Uruguai.
Traxectoria
miniatura|300px|[[Xesús Canabal, Castelao e Manuel Meilán, Montevideo, 1940.]] Para evitar participar na Guerra do Rif emigrou en 1922 a Buenos Aires, onde comezou a traballar no sector comercial. Trabou contacto cun grupo de galeguistas onde estaban Eduardo Blanco Amor, Ramón Suárez Picallo, José Benito Abraira, Lino Pérez e Rodolfo Prada. Formou parte de El Hogar Gallego, e comezou a participar na Federación de Sociedades Gallegas Agrarias y Culturales.
Galería de imaxes de Valentín Paz-Andrade
miniatura|300px|Pasaporte. Galería de imaxes de Valentín Paz-Andrade. miniatura|Valentín nunha foto de [[Francisco Zagala.]]
Manuel Meilán
Traxectoria
En 1931 participou na creación do Partido Galeguista na Arxentina, do que foi secretario. En 1934 entrou a traballar nun laboratorio farmacéutico e trasladouse a Montevideo. Participou nos inicios da Irmandade Galeguista do Uruguai con Antón Crestar e da Casa de Galicia do Uruguai. Aliñado co goberno democrático republicano, colaborou en diversos xornais e en sociedades de recadación de fondos para o mantemento do exército e da resistencia republicana. En 1940 ingresou na masonería.
En 1956 participou no primeiro Congreso da Emigración Galega, que se celebrou en Buenos Aires e que tivo como presidente a Xesús Canabal, compañeiro seu da emigración uruguaia e tamén de masonería. Canda el e Alfredo Somoza impulsou as emisións radiofónicas Sempre en Galicia (1950), e o Patronato da Cultura Galega de Montevideo (1968). Manuel Meilán xogou un papel moi destacado no nacemento do programa, pois grazas á amizade que tiña cun dos propietarios, conseguiu que Radio Carve albergase o programa. Dirixiu o programa ata a súa morte, en 1994.
Recoñecementos
En 1987 recibiu a Medalla Castelao.
Gran Premio de Alemaña de 1971
O Gran Premio de Alemaña de Fórmula 1 de (formalmente o XXXIII Großer Preis von Deutschland) foi unha carreira de Fórmula 1 que se celebrou en Nürburgring o 1 de agosto de 1971. A carreira, disputada sobre 12 voltas, foi a sétima rolda da tempada de Fórmula Un de 1971.
A carreira volveu ao circuíto de Nürburgring logo dun ano na Hockenheim logo da seguridade mellorou na pista. A distancia da carreira acurtouse a 12 voltas. Cambios de pilotos notables inclúen Vic Elford, quen substituíu a finais do Pedro Rodríguez. Jackie Stewart logrou a pole e dominou a carreira, o que leva a casa un Tyrrell 1-2. Clay Regazzoni terminou terceiro con Mario Andretti, Ronnie Peterson e Tim Schenken completando os puntos. Mike Beuttler foi descualificado na terceira volta logo de entrar nos boxes polo camiño equivocado.
Heart-Shaped Box
"Heart-Shaped Box" é un sinxelo da banda estadounidense de grunge Nirvana, composta polo seu guitarrista e vocalista Kurt Cobain. O tema foi editado como primeiro sinxelo do seu terceiro álbum de estudio In Utero, o 23 de agosto de 1993. Aínda que o selo DGC Records non fixo unha edición física para a venda nos Estados Unidos, "Heart-Shaped Box" foi emitida con moita frecuencia polas radios dese país, acadando o número 1 na lista Billboard Modern Rock Tracks. A edición internacional do sinxelo foi número cinco no Reino Unido.
Listaxe de cancións
Todos os temas compostos por Kurt Cobain agás onde se indique.
Juan Liñares Castro
Juan Liñares Castro, foi un avogado e político galego.
Traxectoria
Fillo de Juan Liñares Iglesias. Estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela, rematando a carreira en 1931. Foi presidente da Junta de Subsidio Pro-combatiente de Ordes en 1938 e secretario de Falange. Foi nomeado alcalde de Ordes en 1951. Permaneceu no cargo até 1968. Foi deputado provincial. Despois foi xuíz de distrito até a súa xubilación en 1979.
Vida persoal
Casou con Ángela Stolle Ramos e foi pai de dez fillos (María Jesús, Juan Pastor, Mario, Gemma, Ángel, Pilar, María de los Ángeles, Manuel, Antonio e Rosa Liñares Stolle).
San Paio da Veiga, A Veiga, Celanova
San Paio da Veiga é un lugar da parroquia da Veiga no concello ourensán de Celanova na comarca da Terra de Celanova. Tiña 22 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 9 eran homes e 13 mulleres. Iso supón unha diminución da poboación respecto a 2010, cando tiña 22 habitantes (9 homes e 13 mulleres).
A Portela, Anseán, O Corgo
A Portela é un lugar da parroquia de Anseán, no concello lugués do Corgo na comarca de Lugo. Segundo o IGE, en 2016 tiña 7 habitantes (3 homes e 4 mulleres).
Cantes de ida e volta
Chámase cantes de ida e volta ao conxunto dos paus flamencos orixinados a partir de música popular hispanoamericana. Considéranse neste grupo a milonga flamenca, a vidalita, a rumba, a colombiana e a guajira entre outros.
Terminoloxía
Emprégase a expresión «de ida e volta» pola antiga crenza de que estes estilos chegaron a América cos emigrantes españois, transformáronse alí e, co regreso dos emigrantes e coa volta ás orixes dos seus descendentes, conformáronse os paus alcanzando as formas que se coñecían entón en España.
Samuel Wilberforce
miniatura|dereita|Foto de Samuel Wilberforce por [[Lewis Carroll.]] Samuel Wilberforce, nado en Londres o 7 de setembro de 1805 e finado en Dorking (Surrey) o 19 de xullo de 1873, foi un relixioso anglicano inglés.
Traxectoria
É coñecido polo debate con Thomas Henry Huxley en 1860 en Oxford, onde era bispo da Igrexa de Inglaterra, sobre o tema "Darwinismo e Sociedade".
Nikutai wa Shoujiki na Eros
"Nikutai wa Shoujiki na Eros" (肉体は正直なEROS) é o single número 14 do grupo xaponés de J-Pop chamado Melon Kinenbi, lanzado ó mercado o 9 de febreiro do ano 2005 baixo o selo Zetima e producido por Tsunku.
Etalon (satélites)
miniatura|Un dos satélites Etalon. Etalon é o nome de dous satélites artificiais soviéticos lanzados en 1989. Foron tamén coñecidos como Kosmos 1989 (Etalon 1) e Kosmos 2024 (Etalon 2).
Xosé Manuel Vélez
Xosé Manuel Vélez Latorre, nado en Ourense en 1963, é un poeta e latinista galego.
Obra
Iniciou a súa obra poética con Ritos de auga (1993), co que gañou o II Premio de poesía Martín Codax. Este poemario continúa a liña de Gonzalo Navaza en Fábrica íntima, de continuas referencias ao mundo greco-latino e de forte presenza da metaliteratura, referencias continuas e citas explícitas.
En Contra saudade (1996) (Premio Miguel González Garcés), o seu segundo poemario, fai unha reflexión sobre a saudade.
En xeral, a súa poesía caracterízase polo cultismo, a narratividade, o distanciamiento entre autor e voz poética, os xogos irónicos e o simbolismo.
Illa Juan de Nova
Juan de Nova é unha pequena illa, de 4,4 km²,(sobre 6 km de longo e 1,6 de ancho) pertencente a Reunión que leva o nome do navegante galego Joan de Novoa, onde este pasou o inverno de 1505 tras ser repelido o seu barco por unha treboada no Cabo de Boa Esperanza.
Na actualidade é unha reserva natural que está deshabitada, e nela só existe un pequeno aeródromo (cunha pista de 1,2 km) e unha base meteorolóxica do exército francés cunha pequena gornición de 14 homes. É administrada polo administrador superior das Terras Austrais e Antárticas Francesas (TAAF) e a República de Madagascar reclama a súa soberanía. esquerda|400px
Circuíto do Parque Olímpico de Pequín
O Circuíto do Parque Olímpico de Pequín é un circuíto de carreiras urbano localizado no parque olímpico de Pequín, na capital da China. Neste circuíto o 13 de setembro de 2014, inaugrouse o novo campionato de monoprazas eléctricos organizada pola Federación Internacional do Automóbil, a Fórmula E. O trazado ten unha lonxitude total de 3'44 km e conta con 20 curvas que discorren pola zona principal dos Xogos Olímpicos de 2008.
Copa de Europa 1991-92
A edición 1991-92 da Copa de Europa de fútbol organizada pola UEFA foi a 37ª e derradeira na que se empregou ese nome. A partir da seguinte tempada esta competición comezou a chamarse Liga de Campións da UEFA, aínda que foi nesta edición e non na seguinte na que o formato pasou de ser totalmente de eliminatorias para ser en forma de grupos e liguiñas. O torneo se disputou entre outubro de 1991 e maio de 1992, coa participación de 32 equipos, representando ás súas 32 federacións nacionais.
Nesta edición da Copa de Europa o FC Barcelona acadou a súa 3ª presenza nunha final da máxima competición europea de clubs, enfrontándose nela ó equipo italiano da UC Sampdoria de Xénova, no antigo Estadio de Wembley en Londres, rematando o encontro coa vitoria culé por un gol a cero, gol que marcou o defensa holandés Ronald Koeman de falta directa no minuto 111 do encontro.
Como dato de interese, a participación do Arsenal FC neste torneo supuxo a volta dos equipos ingleses ás competicións europeas despois da sanción de varios anos que lles impuxo a UEFA trala traxedia de Heysel.
Final
A final da Copa de Europa na súa edición 1991-92 disputouse o 20 de maio de 1992 no antigo Estadio de Wembley, ao cal acudiron 70.827 persoas. Era a 5ª vez que este recinto acollía este evento, tralas finais dos anos 1963, 1968, 1971 e 1978.
3500px|miniatura|esquerda|Antigo estadio de Wembley.
A esta final chegaron o FC Barcelona e o UC Sampdoria. O conxunto catalán chegaba á súa 3ª final, en tanto que o equipo italiano debutaba nunha máxima final continental. Non obstante, nin uns nin outros tiñan este trofeo no seu palmarés, de xeito que nesta final nacería un campión inédito.
Os adestradores dos dous equipos tiñan unha experiencia desigual. Johan Cruyff, adestrador do FC Barcelona, xa gañara a Copa de Europa 3 veces como xogador do Ajax de Amsterdam en 1971, 1972 e 1973, e como adestrador tiña no seu palmarés as Recopas de Europa dos anos 1987 (adestrando ó Ajax de Amsterdam) e 1989 (adestrando ó FC Barcelona). Pola súa banda, Vujadin Boškov, adestrador da UC Sampdoria, viña de perder a final da Copa de Europa de 1981 como adestrador do Real Madrid, e a final da Recopa de Europa en 1989 precisamente fronte ó FC Barcelona de Johan Cruyff.
O elixido para arbitrar esta final da Copa de Europa foi o alemán Aron Schmidhuber.
O FC Barcelona chegaba á final despois de eliminar ao equipo xermano oriental do Hansa Rostock en dezaseisavos de final, ao FC Kaiserslautern en oitavos de final, e de superar a Sparta Praga, SL Benfica e FK Dynamo Kyiv no Grupo B. Pola súa banda, a UC Sampdoria eliminou o Rosenborg BK noruegués en dezaseisavos de final, ao Honved FC húngaro en oitavos de final, e superou a Estrela Vermella, RSC Anderlecht e Panathinaikos FC no Grupo A.
O encontro non foi dominado por ningún dos dous equipos, e chegou ó minuto 90 con táboas no marcador, 0-0. No minuto 111 Eusebio Sacristán recibiu unha falta preto da área italiana. O xogador holandés Ronald Koeman lanzou a falta con forza e o balón entrou polo pau do porteiro. O encontro rematou co resultado final de FC Barcelona 1 - 0 UC Sampdoria.
Máximos goleadores
A UEFA considera os goles que foron marcados a partir da primeira fase de grupos, e non os das fases anteriores.
Sandín
O topónimo Sandín pode referirse a:
Meixonfrío, Couzadoiro, Ortigueira
Meixonfrío é un lugar da parroquia de Couzadoiro no concello coruñés de Ortigueira na comarca do Ortegal. Segundo o Instituto Galego de Estatística en 2009 tiña seis habitantes (catro homes e dúas mulleres), un menos ca en 2000.
Sandín, A Veiga, Celanova
Sandín é un lugar da parroquia da Veiga no concello ourensán de Celanova na comarca da Terra de Celanova. Tiña 10 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 5 eran homes e 5 mulleres. Iso supón un mantemento da poboación respecto a 2010, cando tiña 10 habitantes (5 homes e 5 mulleres).
NetApp
NetApp é unha empresa con sede en Sunnyvale (no estado de California, nos Estados Unidos). A súa actividade principal é o almacenamento informático e xestión de datos. Cotiza no índice bolsista NASDAQ-100 baixo a abreviatura NTAP.
Historia
NeApp é unha compañía de almacenaxe inormático que foi fundada en 1992 por David Hitz, James Lau e Michael Malcom. Nese momento, o seu maior competidor era Auspex. En 1994, NetApp recibiu financiamento de capital risco de Sequoia Capital. Prosperou nos anos da burbulla de internet entre 1990 e 2001, período durante o cal a empresa superou os 1.000 millóns de dólares de facturación anual. Tralo estoupido da burbulla, a facturación baixou rapidamente ós 800 millóns de dólares no ano fiscal de 2002. Dende entón, os ingresos da compañía aumentaron constantemente.
En abril de 2011 contaba con 10.676 empregados en todo o mundo e tiña unha facturación anual duns 4.500 millóns de dólares americanos.
Actividade
Os servidores de arquivos son dende o principio buque insignia da compañía. Un servidor de arquivos é un tipo de dispositivo de almacenamento en disco que posúe e controla un sistema de arquivos e presenta os arquivos e directorios ós anfitrións na rede.
Este sistema chámase almacenamento de arquivos, en comparación co almacenamento en bloque que, tradicionalmente proveeron os principais fabricantes de almacenamento. Os seus principais competidores son EMC Corporation, Hewlett Packard, IBM, Hitachi ou Dell.
Contorno de traballo
NetApp ten unha longa traxectoria acadando postos destacados na lista dos “Best Places to Work” (lista das mellores empresas para traballar). Ranquing elaborado pola revista Fortune's. En 2011 acadou o 5º posto da lista nos Estados Unidos, conseguindo por undécimo ano consecutivo situarse entre os 10 mellores lugares para traballar dos Estados Unidos, acadando tamén postos destacados noutros países (1º en Suíza e Australia, 2º no Canadá, 4º en Francia, 5º na India, 6º no Reino Unido, 8º en Alemaña, 8ª no Xapón, 10º nos Países Baixos).
Cántico
Un cántico é un himno (estritamente exclúe aos Salmos) tomado da Biblia. O termo é ás veces usado para incluír aos antigos himnos non bíblicos como o Te Deum e certos salmos usados na liturxia. Tamén pode incluír a:
Algúns cánticos bíblicos son:
Aliens: Colonial Marines
Aliens: Colonial Marines é un videoxogo de tirador en primeira persoa desenvolvido por Gearbox Software e publicado por Sega. O xogo foi lanzado para as consolas PlayStation 3 e Xbox 360 e para Microsoft Windows o 12 de febreiro de 2013. A versión Wii U estaba a ser producida, mais cancelouse o 5 de abril de 2013. O xogo é o terceiro título de Aliens que leva producido Sega: o primeiro foi Aliens vs. Predator no 2010, e o segundo foi Aliens Infestation no 2011. O xogo está ambientado no universo de Alien e ten lugar despois dos eventos do terceiro filme da franquía, Alien 3 (1992).
Parapsicoloxía
miniatura|270px|As primeiras investigacións parapsicolóxicas empregaron as [[cartas Zener en experimentos deseñados para tratar de probar a posibilidade de comunicación telepática.]] A parapsicoloxía é unha pseudociencia que estuda oos fenómenos paranormais (como a percepción extrasensorial, telecinesia, telepatía, precognición, clarividencia, as experiencias extracorpóreas, o espiritismo e os poltergeist).
A parapsicoloxía é considerada unha pseudociencia pola comunidade científica, xa que a propia existencia dos fenómenos paranormais non está demostrado cientificamente.
Dende o ano 1996, a Fundación Educativa James Randi ofrece a suma dun millón de dólares estadounidenses a quen sexa quen, baixo condicións controladas e supervisadas de laboratorio, demostrar un só fenómeno paranormal como os anteriormente mencionados. Até o de agora ninguén puido facer unha demostración satisfactoria e o premio segue sen ser reclamado.
Todos os traballos sobre parapsicoloxía foron publicados en revistas de asociacións adicadas ó tema, como o Journal of Parapsychology (1959-1968) e o European Journal of Parapsychology (que deixou de publicarse en 2010 por mor da falla de artigos).
Montecalvelo, Couzadoiro, Ortigueira
Montecalvelo é un lugar da parroquia de Couzadoiro no concello coruñés de Ortigueira na comarca do Ortegal. Segundo o Instituto Galego de Estatística en 2021 tiña 3 habitantes (1 home e 2 mulleres).
José García Acuña
José García Acuña, nado en Betanzos o 15 de xaneiro de 1873 e finado na Coruña o 10 de xuño de 1933, foi un diplomático e escritor galego.
Traxectoria
Estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela. En 1896 ingresou na carreira diplomática e foi vicecónsul en Nova York, Chicago, as illas Bermudas, Nova Orleáns e Porto Rico; cónsul na Guaira, Panamá, Hendaia, O Havre, Saint-Nazaire, Bombai, A Habana e Veracruz; e delegado de España na Comisión Hispano-Mexicana de Reclamacións. Colaborou en El Globo, Blanco y Negro, La Esfera, e Diario de la Marina. Foi director de El Noroeste e presidente da Federación Provincial Agraria en 1922. Ingresou na Real Academia Galega o 15 de novembro de 1932 co discurso Conquista y evangelización de la Nueva Galicia, contestado por Félix Estrada Catoyra.
Era irmán de Fernando García Acuña.
Batalla de Maserfield
A batalla de Maserfield (ou Maserfeld; en galés: Maes Cogwy) tivo lugar o 5 de agosto de 641 ou 642 en Inglaterra entre Oswald de Northumbria e Penda de Mercia, e concluíu coa derrota, morte e descuartización de Oswald. A batalla foi coñecida tamén como Cogwy para os galeses, cos seus paisanos de Pengwern participando na batalla (segundo o Canu Heledd), probabelmente no bando dos mercianos. Beda dá como data a xa comentada; os Annales Cambriae galeses, considerados erróneos, o ano de 644. O sitio foi identificado tradicionalmente con Oswestry, aínda que se deron argumentos a favor e en contra desta identificación.
Contexto
Tras a morte do tío de Oswald, Edwin de Northumbria en Hatfield Chase en 633, os mercianos dirixidos por Penda frearan a expansión de Northumbria ao sur do Humber. Oswald derrotara aos britanos de Cadwallon ap Cadfan (aliado de Penda en Hatfield) en Heavenfield en 634 e restablecera a hexemonía northumbriana en amplas zonas de Gran Bretaña; aínda que se pensou que Penda recoñeceu dalgunha forma a autoridade de Oswald, non se mostrou hostil aos northumbrianos, ou polo menos non fora percibido como unha ameaza por Oswald.
Estalido da guerra
As causas que levaron a Maserfield son descoñecidas. Beda, que escribiu no século VIII, retratou a Oswald como unha figura de santidade na súa Historia ecclesiastica gentis Anglorum; o seu desexo de mostrar a Oswald baixo unha luz positiva puido habelo levado a omitir a agresiva conduta bélica do rei. Unicamente di que Oswald morreu loitando polo seu país en Maserfield, dando a impresión de que a batalla era parte dunha "guerra xusta". A localización da batalla identificouse tradicionalmente con Oswestry ("Oswald's Tree" en inglés) en Shropshire, que na época crese que formaba parte aínda de Powys. Se isto for así, significaría que Oswald estaba en territorio dos seus inimigos, o que suxire que estaba a lanzar unha ofensiva.
Os aliados galeses de Penda incluiría a Cynddylan ap Cyndrwyn de Powys; os Marwnad Cynddylan din del que "cando o fillo de Pyd o pediu, que preparado estaba". Isto pode ser unha referencia a Penda, fillo de Pybba, indicando que Cynddylan estaba ansioso por loitar contra el en batalla. Pénsase tamén que Cadwaladr ap Cadwallon proporcionaría reforzos a Penda desde o seu Reino de Gwynedd.
A batalla
O resultado foi unha total derrota de Northumbria. Beda menciona a historia de que Oswald rezou pola alma dos seus soldados cando se viu a piques de morrer. O corpo de Oswald foi descortizado e a súa cabeza e os seus brazos ensartados en postes; estes restos foron recuperados o ano seguinte polo seu irmán e sucesor Oswiu. Tendo en conta que Penda era pagán e Oswald cristián, este último foi venerado como mártir e santo. Beda relata varios milagres atribuídos aos ósos de Oswald e ao lugar da súa morte. (No século XII, Henrique de Huntingdon escribiu acerca da batalla: "Dise que o plano de Maserfeld estaba branco cos ósos dos Santos". ). A Historia Brittonum atribúe a vitoria de Penda á "mediación diabólica", pero esta caracterización da batalla como un choque entre cristiáns e pagáns é demasiado simplista, tendo en conta a presenza de galeses, que eran cristiáns, no bando de Penda. Falando con máis precisión, a batalla marca a derrota do imperialismo de Northumbria ao sur do Humber: o historiador do século XX Frank Stenton escribiu acerca de Penda dicindo que a súa resistencia puido evitar o establecemento de "un compacto reino de Inglaterra baixo o dominio de Northumbria" a mediados do século VII. Outro historiador do século XX, D. P. Kirby, escribiu que a batalla deixou a Penda como "sen dúbida o máis poderoso gobernante merciano emerxido até entón nas terras medias".
Segundo a Historia Brittonum e os Annales Cambriae, o irmán de Penda Eowa, do que se cre que foi tamén rei de Mercia, morreu na batalla xunto con Oswald. Existe a posibilidade de que fose súbdito de Oswald e loitase xunto a el na batalla. Tamén se suxeriu que Eowa era o rei dominante entre os mercianos antes do combate, e que gobernaría o norte de Mercia mentres Penda facía o propio no sur. Tendo en conta que a Historia Brittonum di que Penda reinou só dez anos (Beda di que foron 22: 633-655), isto podería significar que se data o reinado de Penda a partir da súa vitoria en Maserfield, o que tería sentido se a morte de Eowa liberase a Penda dun incómodo rival ao trono, permitíndolle reclamar ou consolidar a súa autoridade sobre toda Mercia.
Consecuencia
Tras a batalla, Deira, no sur de Northumbria, elixiu como rei a Oswine, mentres que Bernicia no norte (que fora dominante xa que Oswald proviña da familia real berniciana e dominara ambos os reinos antes de Maserfield) pasou a mans do irmán de Oswald, Oswiu. Deste xeito, a batalla provocou o enfraquecemento interno e fractura do reino de Northumbria, unha situación que duraría até Winwaed, pese ao asasinato de Oswin por orde de Oswiu en 651.
Segundo Stenton, Maserfield converteu a Penda no "máis formidábel rei de Inglaterra", posición que había manter até a súa morte en Winwaed en 655; nalgúns momentos entre as dúas batallas, tivo forza suficiente para lanzar expedicións de castigo contra Bernicia, chegando mesmo a cercar Bamburgh, antes da súa última e maldita campaña.
Schnauzer miniatura
O Schnauzer en miniatura é orixinario de Alemaña coñecido no seu país de procedencia co nome de Zwergschnauzer. Obtívose do cruzamento do Affenpinschers e o Schnauzer orixinal. Este tipo de cans son unha célebre tradición Europea, xa que as súas orixes remontan ao século XIX.
Historia
Na década de oitenta apareceron os primeiros Schnauzer en Miniatura. Pertencen as familias dos térrier e, naquela época dedicábanse a cazar roedores e a coidar os cabalos. O pelo da barba e das patas tiñan a función de protexelos dos roedores, xa que servían para camuflar as súas extremidades e así evitar que os mordesen.
Personalidade
Esta raza caracterízase por ser moi tranquilos no fogar xa que permanecen durmidos. Mentres que, por outra banda, ao saír a rúa son cans moi activos, enérxicos, atentos, ladradores e amigables. Son idóneos para familias con nenos e nenas xa que, son obedientes, aprenden rápido e entréganse á súa familia.
Serra do Careón
miniatura|dereita|Serra do Careón. A serra do Careón é unha serra e que pertence á dorsal galega e que limita as Terra de Melide coa de Lugo e a de Ulloa. O seu relevo xeral é suave e de meseta con chanzos e nela nacen os río Furelos e río Seco, afluentes do río Ulla.
Esta serra destaca por ser o máis extenso afloramento de rochas ultrabásicas na península Ibérica. Así mesmo, a súa meirande parte forma parte do espazo natural protexido homónimo declarado como zona especial de conservación, o ZEC Serra do Careón.
Orografía
Forma parte da dorsal galega. Conta cunha altitude media de 550 metros e máxima de 798 metros, no Monte Careón.
Castelo de Santo Antón
O castelo de Santo Antón, é un castelo construído no século XVI que formaba parte, xunto co castelo de Santa Cruz (en Liáns) e o castelo de San Diego (en Oza, hoxe desaparecido), dunha rede estratéxica de castelos e baterías para a defensa da cidade da Coruña. Foi declarado Monumento Histórico Artístico en 1949 e desde o ano 1994 pasou a ter a consideración de Ben de Interese Cultural coa categoría de monumento. Dende a súa inauguración no ano 1968 alberga o Museo Arqueolóxico e Histórico da Coruña.
Serra do Careón
Hidrografía
Nesta serra nacen o río Narla, afluente do Miño, e o río Pambre, o río Seco ou o río Furelos, afluentes todos tres do río Ulla.
Xeoloxía
Dominan os granitos de dúas micas e intrusivos, gneis de "ollo de sapo" e xistos. Así mesmo, esta serra destaca por ser a máis extensa floración de rochas ultrabásicas na península Ibérica, que vai desde Sobrado ata o sur de Melide. Catalogouse como o PIG C-17: Pregamentos tombados no complexo ultrabásico de Melide.
Castelo de Santo Antón
Precedentes
miniatura|esquerda|Outra vista do castelo.
Na visita á Coruña de Carlos V o 14 de abril de 1520, o Consello da cidade fíxolle chegar a necesidade existente de contar cunha boa defensa para facer fronte aos ataques dos barcos ingleses e co obxecto de obter o permiso para a construción dunha Casa de Contratación, petición que fora feita pola nobreza e o clero galego nese mesmo ano, xa que desde o ano 1503 o comercio con América se centralizaba na Casa de Contratación de Sevilla.
Co regreso da expedición de Fernão de Magalhães e Juan Sebastián Elcano en setembro de 1522, o Consello da Coruña fixo chegar un memorial ao emperador Carlos V, solicitando que o seu porto fose a base comercial da nova ruta aberta.
Finalmente o emperador concedeulle a Casa de Contratación á cidade o 22 de decembro de 1522, facilitando o comercio co norte de Europa.
Construción
miniatura|Entrada ao castelo.
O enxeñeiro Fratín, inspector de fortificacións de Filipe II, referendou o lugar en 1581 e o rei autorizou a súa construción, que levou a cabo o profesor da Real Academia de Matemáticas, o enxeñeiro alférez Pedro Rodríguez Muñiz, que se atopaba en Galicia ao servizo do capitán xeneral marqués de Cerralbo.
A obra iniciouse no ano 1587, tal e como indica unha inscrición situada a carón do escudo do marqués de Cerralbo da portada da fortaleza. miniatura|esquerda|[[Alxibe no interior.]] Deseñou un modelo italiano adaptado a unha illa. Algún documento fala do uso para a construción de perpiaños da escaleira exterior estragada da Torre de Hércules. A pedra da antiga muralla da cidade tamén foi utilizada para a súa construción.
No ano 1590 o rei Filipe II ordenou ao seu arquitecto Tiburcio Spinochio que continuase e finalizase as obras do castelo que foran interrompidas polo ataque de Francis Drake. Deste xeito remataron nese mesmo ano as obras, coa construción dos aloxamentos para a tropa, o alxibe e a torre que defende a porta.
A súa construción prolongouse desde o século XVI a boa parte do XVII, períodos durante os cales a cidade viu partir a Armada Invencible, tivo que facer fronte aos ataques ingleses (Drake en maio de 1589) e ao acoso da frota do arcebispo de Bordeos no ano 1639.
Batallas
No ano 1639 a frota do arcebispo de Bordeos atacou a cidade. O fogo cruzado da artillaría deste castelo e a do desaparecido de San Diego xogou un importante papel na defensa.
Lazareto e prisión
Dos séculos XVI ao XVIII foi un edificio defensivo e prisión, e máis tarde foi empregado como lazareto para illar os mariñeiros que chegaban á cidade afectados dalgunha enfermidade infecciosa.
Reformas do século XVIII
miniatura|250px|esquerda|Plano de Antonio López Sopeña, 1776. A fortaleza sufriu importantes reformas a partir do ano 1777 para instalar nela o Corpo de Enxeñeiros do Exército, reformas nas que se construíron unha batería baixa, un pequeno porto, unha capela, ameas e a casa do gobernador. Estas reformas fixéronse necesarias ao quedar obsoleta a súa capacidade defensiva xa que os buques do século XVIII eran máis altos que o castelo, quedando as súas plataformas desprotexidas. miniatura|Casa do Gobernador.
Prisioneiros de sona do Castelo de Santo Antón
Desde comezos do século XVIII ata o século XX foi utilizado como prisión. Durante ese tempo estiveron reclusos no penal algúns persoeiros da época como:
Século XX
Nos anos 40 deste século a illa uniuse á terra por medio dunha prolongación do peirao das Ánimas.
No ano 1960 foi cedido polo Ministerio do Exército ao concello da Coruña, para albergar un museo que, despois da realización de obras de reforma desde 1964 dirixidas por Pons Sorolla, abriu as súas portas no ano 1968. En 1975 foi nomeado director Felipe Senén López.
A temática do espazo museístico é a arqueoloxía e alberga pezas de ourivaría protohistórica, do megalitismo, da Idade de Bronce en Galicia, da cultura castrexa, da romanización de Galicia e outras relacionadas coa cidade.
Descrición
miniatura|esquerda|Entrada do castelo cos escudos. Trátase dunha fortaleza construída no século XVI na entrada da baía da Coruña. Os seus antecedentes formais atópanse nos castelos italianos de inicios do século XVI, construídos por enxeñeiros ás ordes de Carlos I, e co castelo de Sant'Elmo en Nápoles como un dos exemplos máis achegados.
É de estrutura alongada, adaptándose ao promontorio, coa entrada orientada cara ao porto. miniatura|Vista do patio de armas desde enriba. A entrada está defendida por santabárbaras escavadas na rocha. No seu portalón sitúanse os escudos do Imperio co Vélaro de Ouro do gobernador marqués de Cerralbo e o da Inquisición.
Cruzando a entrada chégase a un patio de armas protexido por cortinas abovedadas laterais, e onde se sitúan as casamatas que acollen achados arqueolóxicos da provincia (sartegos, esculturas, laudas, heráldica...).
Á parte alta accédese por unha ampla rampla. Neste lugar, á esquerda sitúase o acceso ao alxibe, lugar no que se recolle a auga da choiva por medio dun sistema de canalización. Tamén se atopa aquí o pozo, que accede directamente ao alxibe. O extremo orientado cara á ría estrutúrase nunha plataforma estrelada para a colocación da artillería, onde se conservan canóns de época e as garitas.
A Casa do Gobernador é produto das reformas de finais do século XVIII e obra do enxeñeiro Antonio López Sopeña, que deseñou un palacete en estilo neoclásico. Composto de dúas plantas, a inferior era a destinada a servir de cuartel e a superior estaba dividida entre dúas vivendas e a capela dedicada á Virxe do Rosario, patroa da cidade. Á cuberta do edificio accédese a través dunha estreita escaleira de caracol.
Peizás, Anseán, O Corgo
Peizás é un lugar da parroquia de Anseán, no concello lugués do Corgo na comarca de Lugo. Segundo o IGE, en 2016 tiña 7 habitantes (3 homes e 4 mulleres).
Trasgu
Trasgu foi un grupo de música folk avilesino (Asturias, España), creado no ano 1979. Pioneiro do folk asturiano, trátase do primeiro grupo deste estilo en Asturias que publicou un traballo discográfico, La isla de Hélice. Tamén foi o primeiro grupo que mesturaba instrumentos tradicionais acústicos con electrónicos máis modernos, como o baixo eléctrico ou os sintetizadores.
No ano 1982 participaron no Festival Internacional do Mundo Celta de Ortigueira.
Eiriña Club de Fútbol
O Eiriña Club de Fútbol foi un equipo de fútbol da cidade de Pontevedra.
Historia
Fundouse en 1922,e tomou o seu nome do barrio da Eiriña. Xogaba os seus encontros como local no Campo do Progreso. O seu uniforme era a listas amarelas e negras e pantalón negro.
Competiu durante a maior parte da súa existencia na Serie A do Campionato de Galicia. Tamén participou simultaneamente en tres campañas da Terceira División. Foi campión de Galicia de afeccionados nas tempadas 1932/33 e 1933/34. En 1936, gañou a primeira edición da Copa Galicia.
En 1941 fundouse co Alfonso XIII Foot-ball Club, que se creara en 1920, dando lugar ao Pontevedra Club de Fútbol, sendo Fernando Ponte Conde o primeiro presidente da nova entidade.
Domus (A Coruña)
miniatura|[[Logotipo da Domus.]] A Domus, anteriormente coñecida como Casa do Home, é un museo coruñés, o único interactivo conceptual e monográfico sobre o ser humano. Algunhas das súas montaxes máis interesantes son unha colaxe que representa a Gioconda, realizada con 10.062 fotografías de persoas de todo o mundo, imaxes dun parto, elaborar un menú e comprobar se é equilibrado ou ver os latidos do propio corazón. Inaugurouse en abril de 1995 e é obra de César Portela e Arata Isozaki.
Contidos
Conta con 1.500 m² de exposicións, 300 deles na sala Severo Ochoa, de exposicións temporais, e unha sala de proxeccións de cinema en grande formato. Ten excelentes vistas ás praias de Riazor e Orzán.
A sala de proxeccións denomínase Leonardo da Vinci. As proxeccións son de grande formato (8/70) magnavisión sobre unha pantalla de 80 m2. Conta cunha potencia de 7.000 vatios de luz e 4.000 de son, con 17 altofalantes. En dita sala proxéctanse películas IMAX ou en 3D, e impártense charlas de divulgación científica.
En 2015 inaugurouse a sala Maker, dedicada á robótica.
Expedición Balmis
Como lembranza da Real Expedición Filantrópica da Vacina, expedición científica que levou a vacina da varíola a América, inaugurouse un monumento na balconada do museo.
Cheap Monday
Cheap Monday é unha marca de roupa sueca. Foi fundada no ano 2000 por Örjan Andersson, inicialmente como tenda de roupa de segunda man, nun suburbio de Estocolmo. O nome da marca ten a súa orixe no feito de que a tenda orixinal só estaba aberta os domingos. A marca é coñecida polos seus deseños idiosincrásicos, centrándose nos seus inicios nos pantalóns vaqueiros, para irse expandindo e incluír tenis, flanela e camisas.
Cheap Monday é coñecido por ofrecer prezos considerabelmente máis económicos que outras marcas de calidade.
David Raposeiras
David Raposeiras Correa, nado en San Miguel de Presqueiras (Forcarei) o 24 de marzo de 1960 e finado en Santiago de Compostela o 29 de xaneiro de 2012, foi un político galego do PPdeG.
Traxectoria
Estudou a carreira de maxisterio, exercendo de mestre de educación infantil e primaria entre 1985 e 1999. Foi concelleiro do Concello de Forcarei dende 1983 até xuño de 1999. Desempeñou o cargo de alcalde da mesma vila dende xuño de 1999 até a súa morte en xaneiro de 2012. Foi deputado provincial e vicepresidente da Deputación de Pontevedra desde 1999 até 2003. Tivo dous fillos xemelgos.
Enseada de Botafogo
miniatura|Praia de Botafogo na enseada do mesmo nome. A enseada de Botafogo é un accidente xeográfico que se localiza no barrio de Botafogo, na cidade suramericana do Río de Xaneiro, no Brasil.
El Orden (1884)
El Orden foi un semanario editado en Pontevedra en 1884.
Historia e características
Subtitulado Periódico semanal de intereses generales, apareceu o 27 de xullo de 1884. Redactado por Indalecio Armesto e Gerardo Rodríguez del Corral, editábase na imprenta de Antonio Otero.
Alcázar
Un alcázar (do árabe al-qaçr) pode referirse a:
Como topónimo, pode referirse a: