cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sandahl Bergman
Sandahl Bergman, nada en Kansas City, Missouri o 14 de novembro de 1951, é unha bailarina, actriz e especialista de acción estadounidense.
Friamonde, Callobre, A Estrada
Friamonde é un lugar da parroquia de Callobre no concello pontevedrés da Estrada na comarca de Tabeirós - Terra de Montes. Tiña 34 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 14 eran homes e 20 mulleres. Iso supón unha diminución da poboación respecto a 1999 cando tiña 49 habitantes (25 homes e 24 mulleres).
Sandahl Bergman
Danza
Logo de pasar a nenez e a mocidade en Kansas, nos anos 70 mudouse a Nova York e comezou a bailar nalgúns musicais de Broadway. Bob Fosse contratouna como bailarina reserva do musical Pippin, dirixido por el mesmo. Tivo algúns papeis noutros musicais, até parte do cuerpo de actores/bailaríns de A Chorus Line, que era daquela o gran fenómeno de crítica e do público de Broadway. Interpretou a "Judy" despois de que varios dos actores e bailaríns orixinais deixaran o show en 1977.
Foi novamente promovida por Fosse no aclamado musical Dancin, de 1978, que contou con varios dos principais bailaríns de Broadway da época.
Cinema
A súa estrea nas pantallas aconteceu cun pequeno papel nun filme para televisión. Despois del, participou no filme musical All That Jazz, tamén dirixido por Fosse, éxito de público e crítica e vencedor da Palma de Ouro do Festival de Cannes. Tamén participou no filme Xanadu, de 1980, con Olivia Newton-John.
Sandhal fíxose coñecida internacionalmente en 1982, ó protagonizar, a carón de Arnold Schwarzenegger o filme Conan o bárbaro, papel polo que acabó recibindo o Globo de Ouro de Actriz Revelación. Como non había ningunha dobre dispoñible coas súas características físicas, aprendeu a facer as escenas de risco que precisaban dun dobre. Tres anos despois, volveu participar noutro filme baseado nunha obra de Robert E. Howard, Red Sonja, na que interpretou a malvada Gedren.
Despois destes filmes, Sandhal actuou en pequenos papeis en diversos filmes e series de televisión. Casou por primeira vez ós 45 anos, en 1996. O seu derradeiro filme, foi O detective cantante, xunto a Adrien Brody e a Mel Gibson.
Derio
miniatura|Localización do concello en Biscaia. Derio é un concello vasco da provincia de Biscaia. A súa poboación é de 5.458 habitantes (2011).
Radio Vigo
miniatura|Sede. Rúa Areal 8.
Radio Vigo é unha emisora local que emite para a cidade de Vigo.
Descrición
Foi a primeira emisora de Vigo e comezou as súas emisións o 24 de abril de 1934. Está xestionada por Radio Vigo Grupo de Comunicación e pertence á rede de emisoras da Cadena SER desde 1957. As súas frecuencias de emisión son: 100.6 FM e 1026 OM.
Programación
A programación inclúe diversas desconexións locais.
De luns a venres:
Sábados:
Tamén inclúe a retransmisión dos partidos do Celta de Vigo por medio da Onda Media e a través da FM no sinal de M80 Radio Vigo (101.2).
Canaveira
O termo Canaveira pódese referir a:
Hamlet (grupo musical)
Hamlet é un grupo de hard rock de Madrid (España), en activo desde 1987, considerado o impulsor da música rock-metal en castelán. O seu son caracterízase por potentes riffs non exentos de melodía xunto cunha voz tamén melódica que se alterna con partes crúas características do thrash metal.
A banda leva editados nove álbums de estudio e o seu estilo foi cambiando ao longo da súa carreira, tendo como influencias a Pantera, Sepultura e Slayer.
Ciao amore, ciao
«Ciao amore, ciao» ([]; en galego: «Adeus amor, adeus») é unha canción composta polo cantautor italiano Luigi Tenco e interpretada, en versiones distintas, por Tenco e Dalida. Foi interpretada por ambos durante a fase preliminar do Festival da Canción de Sanremo de 1967.
Gravación
A idea de gravar a canción xunto a Dalida xurdiu en París tras o verán de 1966, pouco despois de que ambos se coñecesen. Orixinalmente, o título da canción era «Ciao amore», pero cambiou unhas semanas antes do Festival da Canción de Sanremo por razóns legais.
Festival da Canción de Sanremo 1967
esquerda|miniatura|[[Dalida e Luigi Tenco, intérpretes da canción, en xaneiro de 1967.]] Dalida e Luigi Tenco interpretaron a canción, un despois do outro, no Festival da Canción de Sanremo 1967. O sinxelo foi publicado pouco antes do certame, no principio do ano, en italiano por ámbolos cantantes, e en alemán e francés por Dalida (co letra de Ernst Bader e Pierre Delanoë, respectivamente).
O 27 de xaneiro de 1967, tras non ser seleccionada para a fase final do festival, Tenco foi atopado morto por Dalida na súa habitación de hotel xunto a unha nota na que, supostamente, explicaba as razóns do seu suicidio: «Fago isto [...] como acto de protesta contra un público que manda “Io, tu e le rose” á final e unha comisión que selecciona “La rivoluzione”».
Músculos lumbricais da man
miniatura| Os músculos lumbricais son un conxunto de músculos do membro superior humano, pertencente á man, cada un relacionado cun dos dedos. Os músculos orixínanse nos tendóns do músculo flexor común fondo dos dedos da man na palma:
Os lumbricais diríxense en sentido dorsal rodeando cada un dos dedos, para inserirse nas vainas extensoras. Os músculos discorren por riba dos ligamentos metacarpianos transversos fondos. Relacionan os tendóns flexores cos extensores. Por iso, flexionan a articulación metacarpofalánxica e estende as articulacións interfalánxicas.
Alfa-lactoalbumina
A alfa-lactoalbumina, tamén chamada lactoalbumina, alfa e abreviada como LALBA, é unha proteína presente no leite dos mamíferos, que nos humanos está codificada polo xene LALBA do cromosoma 12. É unha das proteínas do soro lácteo (formado unha vez que se eliminou do leite a caseína).
Función
A α-lactoalbumina é unha proteína presente no leite de case todas as especies de mamíferos, incluída a humana. Nos primates, a expresión da alfa-lactoalbumina é regulada á alza en resposta á hormona prolactina e incrementa a produción do azucre lactosa.
A α-lactoalbumina non ten actividade encimática de seu, pero pode unirse a outros encimas. Forma a subunidade regulatoria do heterodímero da lactosa sintase (LS), mentres que a β-1,4-galactosiltransferase (ou beta4Gal-T1) forma o seu compoñente catalítico. Xuntas, estas proteínas fan que a lactosa sintase sexa operativa e produza lactosa ao transferir residuos de galactosa á glicosa. Como multímero, a alfa-lactoalbumina únese fortemente aos ións calcio e cinc e pode posuír actividade bactericida ou antitumoral. Unha variante de pregamento da alfa-lactoalbumina humana que se pode formar en ambientes ácidos como o estómago, chamada HAMLET (do inglés human alpha-lactalbumin made lethal to tumor cells), probablemente induce a apoptose en células tumorais e inmaturas.
Senras, Saavedra, Begonte
Senras é un lugar da parroquia de Saavedra no concello lugués de Begonte na comarca da Terra Chá.
Alfa-lactoalbumina
Función
Cando forma o mencionado complexo coa galactosiltransferase GAL-T1, a α-lactoalbumina, multiplica a afinidade do encima pola glicosa aproximadamente por 1000, e inhibe a capacidade de polimerizar múltiples unidades de galactosa. Isto dá lugar a unha vía de formación de lactosa ao converter a Gal-TI na lactosa sintase.
Propiedades físicas
O peso molecular desta proteína é 14178 Da, e o punto isoeléctrico está entre 4,2 e 4,5. Unha das principais diferenzas estruturais que presenta coa beta-lactoglobulina (non presente no leite humano) é que non ten ningún grupo tiol libre que poida servir como punto de comezo para unha reacción de agregación covalente. Como resultado, a α-lactoalbumina pura non forma xeles por desnaturalización e acidificación.
Evolución
A comparación das secuencias da α-lactoalbumina con outros encimas mostra unha forte semellanza coa dos lisozimas, especificamente co c-lisozima que se liga ao Ca2+. Isto indica que a historia evolutiva que puido seguir foi a dunha duplicación xénica do xene da c-lisozima seguida dunha mutación. Así, na evolución, a lactoalbumina perdeu a súa actividade de tipo lisozima e adquiriu unha nova función, a de modificar a acción doutro encima para que funcionase na síntese de lactosa. O xene ancestral precedeu ao último antepasado común de mamíferos e aves, e a súa orixe pode datarse en hai aproximadamente 300 millóns de anos.
A Lavandeira, Feás, Cariño
A Lavandeira é un lugar da parroquia de Feás no concello Coruñés de Cariño na comarca do Ortegal. Segundo o Instituto Galego de Estatística en 2008 tiña dous habitantes (dúas mulleres), cinco menos ca en 1999.
Pero Meogo
Pero Meogo foi un xograr galego-portugués da Idade Media.
Traxectoria
Del non se ten case información, e suponse que debeu ser contemporáneo do rei don Dinís de Portugal (que reinou desde 1279 até 1325). Consérvanse nove cantigas de amigo da súa autoría.
miniatura|O [[Cervo común|cervo aparece en varias cantigas de Pero Meogo.]] Os especialistas na lírica medieval galego-portuguesa Carlos Alvar e Vicente Beltrán sitúan a obra de Pero Meogo a medio camiño entre a cantiga narrativa e a de amigo. Neste autor vese un amplo uso de símbolos da natureza, especialmente do cervo e a auga.
Jumper
Jumper é un filme estadounidense dirixido por Doug Liman que foi estreado no 2008.
Meimendro
miniatura|Hyoscyamus niger
Jumper
Personaxes
miniatura|dereita|Rachel Bilson e Hayden Christensen filmando en Roma en novembro do 2006
The Famous Grouse
The Famous Grouse (a perdiz famosa) é unha marca de whisky whisky escocés das máis coñecidas e comúns nos bares e pubs de Escocia e en todo o mundo.
É o whiskey máis vendido en Escocia e mestura os maltes monovarietais Highland Park e Macallan.
Historia
Ao primeiro foi producida por Matthew Gloag & Son Ltd., que a comezou a vender en 1897. Matthew Gloag era un tendeiro e comerciante de viños de Perth, que mercaba whiskies por toda Escocia e que xa en 1842 tivera que servir o viño nun banquete á raíña Vitoria cando pasou pola súa cidade.
En 1860 herdou a empresa seu fillo William, quen comezou a mesturar whiskies, e en 1896 pasou a firma a mans do neto, tamén chamado Matthew. Foi el quen creou The Grouse Brand, que máis tarde se convertería en The Famous Grouse.
En 1970, xusto despois da morte de Matthew Frederick Gloag, a familia vendeulle a empresa a Highland Distillers. Na actualidade o whisky prodúceo The Edrington Group
Padornelo, Pedrafita do Cebreiro
Historia
O burgo de Padornelo foi cedido por Oveco Sánchez a Diego Xelmírez e na súa igrexa houbo unha encomenda da Orde de San Xoán de Malta.
Patrimonio
A igrexa parroquial de San Xoán de Padornelo, do século XV, ten planta rectangular, muros de cachotaría e cuberta de lousa. Ten entrada lateral por un cabido cuberto. O campanario está coroado por un remate triangular. No interior hai un retablo barroco do século XVII, e varias esculturas.
Meimendro
É unha herba das Meigas, dende sempre foi empregada na meiguería para entrar en transo e viaxar a outros mundos, así coma o aquelarre. A herba contén alcaloides velenosos e alucinóxenos como a hiosciamina e a escopolamina.
Batalla de Lorena
A batalla de Lorena foi unha batalla da primeira guerra mundial, producida no contexto da batalla das fronteiras entre o 14 e o 25 de agosto de 1914. Desta vez, a vitoria caeu do lado alemán.
Ofensiva francesa
O día 17, o XX Corpo galo de Foch ocupaba Château Salins, preto de Morhange, e un día despois os franceses conquistaban Sarrebourg. O avance francés foi exitoso inicialmente, pero os alemáns estaban preparando un contraataque co VI e VII Exércitos Imperiais.
Contraataque alemán
Rupprecht logrou deter o avance francés en Lorena, en parte grazas ao uso de metralladoras e mellor material cós franceses. Non obstante, o xeneral alemán non estaba contento cun rol soamente defensivo e pediulle ao Alto Mando do Imperio Alemán permiso para atacar ao exército inimigo.
Día de Europa
miniatura|260x260px|[[Bandeira da Unión Europea|Bandeira europea desplegada o 9 de maio na Praza Kléber de Estrasburgo, Francia.]] En Europa, o Día de Europa é unha celebración anual de paz e unidade europeas. Existen dous días de Europa separados, celebrados o 5 e 9 de maio, establecidos polo Consello de Europa (CoE) e a Unión Europea (UE) respectivamente. Para a UE, o día é tamén coñecido como o Día de Schuman.
Historia
Esa Declaración, en principio dirixida ás relacións entre Francia e Alemaña e á creación da Comunidade Europea do carbón e do aceiro, sentou as bases do que hoxe é a Unión Europea. No cumio de Milán de 1985, en ocasión do centenario do nacemento de Schuman, a Comisión Europea decidiu designa-lo 9 de maio como Día de Europa.
Recoñecemento legal
O Día de Europa é día non laborable para os empregados das institucións da Unión Europea Luxemburgo declarouno en 2019 festivo oficial e é tamén festivo oficial en Kosovo. . É un día conmemorativo en Croacia, día recoñecido oficialmente pero non festivo; o mesmo que en Lituania; e un Beflaggungstage en Alemaña
Pirates of the Caribbean: At World's End
Pirates of the Caribbean: At World's End é un filme de aventuras estadounidense dirixido por Gore Verbinski que foi estreado no 2007. Terceiro filme precedido por Pirates of the Caribbean: Dead Man's Chest e seguido por Pirates of the Caribbean: On Stranger Tides.
Sinopse
Seguindo o ronsel do sucedido en Pirates of the Caribbean: Dead Man's Chest, atopamos ós nosos heroes Will Turner (Orlando Bloom) e Elizabeth Swann (Keira Knightley) aliados co capitán Barbossa (Geoffrey Rush), nunha busca desesperada para liberar ó capitán Jack Sparrow (Johnny Depp) das mans de Davy Jones. Mentres, o terrorífico barco fantasma, O holandés errante, baixo o control da East India Trading Company, causa estragos ó longo dos Sete Mares. Will e Elizabeth, navegando no medio da traizón, a felonía e mares salvaxes, deben seguir adiante rumbo a Singapur e enfrontarse ó astuto pirata chinés Sao Feng (Chow Yun-fat). Agora, nos mesmos confíns da Terra, todos eles deben elixir un bando na batalla final, xa que non só as súas vidas e fortunas, senón tamén o futuro da piratería clásica, pende dun fío.
Aminatta Forna
Aminatta Forna, nada en Bellshill (Lanarkshire, Escocia) en 1964, é unha escritora de Serra Leoa.
Traxectoria
Filla de pai de Serra Leoa, Mohamed Forna, e nai escocesa, Maureen Christison. Cando tiña seis meses a familia mudouse a Serra Leoa, onde Mohamed Forna traballaba como físico. Despois involucrouse na política, até que en 1975 foi condenado por traizón. A etapa desa época e a súa investigación sobre a conspiración arredor da morte do seu pai están tratadas no seu libro de memorias The Devil That Danced on the Water.
Forna estudou Dereito na University College London. En 2013 asumiu o posto de profesora de Escritura Creativa na Universidade Bath Spa.
Entre 1989 e 1999 traballou para a BBC, tanto na radio como en televisión, como reporteira e documentarista nas esferas da arte e a política. Fixo os documentais sobre África Through African Eyes (1995), Africa Unmasked (2002) e The Lost Libraries of Timbuktu (2009).
Bandeira de Montana
miniatura|Bandeira de Montana. A bandeira de Montana consiste na imaxe do selo do estado centrado nun espazo azul. Dentro do selo hai un arado, un pico e unha pa fronte do Great Falls do río Missouri. Unha tira contén o lema do estado: "Oro y plata" (en galego: "Ouro e prata"). A actual bandeira foi adoptada en 1905, e a palabra "Montana" púxose encima do selo no 1981. En 1985, a bandeira foi modificada novamente para especificar a fonte usada en "Montana". Antes de ser adoptada como a bandeira do estado, foi usada por tropas de Montana dispostas para o combate na Guerra Hispano-Americana.
Pedrafita do Cebreiro, Pedrafita do Cebreiro
Santo Antón de Pedrafita do Cebreiro é unha parroquia do concello lucense de Pedrafita do Cebreiro, na comarca dos Ancares. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 225 habitantes (110 homes e 115 mulleres).
Semellanza (xeometría)
miniatura|As figuras da mesma cor son semellantes En matemáticas dise que dúas figuras xeométricas son semellantes se teñen a mesma forma pero diferentes tamaños. Por exemplo, dous mapas con distintas escalas son semellantes, pois a forma do contido non cambia, pero si o tamaño.
Introdución
dereita|miniatura|350x350px Unha semellanza entre dúas figuras xeométricas vén definida exclusivamente pola condición de que a distancia entre calquera par de puntos da primeira figura A e B e a distancia entre os seus dous correspondentes da segunda figura A' e B', teñen un valor constante chamado razón de semellanza:
Unha semellanza pódese expresar como unha composición de rotacións, translacións, reflexións e homotecias. Polo tanto a semellanza modifica o tamaño e a orientación dunha figura pero non se altera a súa forma.
Ecuación
Reúnense estas dúas propiedades equivalentes na seguinte ecuación:
Teorema fundamental da semellanza de triángulos
miniatura|Triángulos semellantes Todas as paralelas a un lado dun triángulo que non pasen polo vértice oposto, determinan coas rectas ás que pertencen os outros dous lados, un triángulo semellante ao dado.
Xeometrías non euclidianas
Pódese definir unha xeometría sobre a esfera, por exemplo: os segmentos son os camiños máis curtos que unen os seus extremos e as rectas son as liñas xeodésicas, a semellanza dos ecuadores da esfera. O análogo dunha homotecia constrúese así: escóllese un punto O da superficie como centro da homotecia, e para definir a imaxe doutro punto A trázase a xeodésica que pasa por O e A (que é única se A non é o punto diametralmente oposto a O), considérase que O é a orixe desta liña e A o punto de abscisa 1. A imaxe A '  será o punto de abscisa k, onde k é a razón da homotecia. Na figura tomouse k = 3 e construíronse as imaxes de B e C tamén.
Subhash Ghai
Subhash Ghai, nado o 24 de xaneiro de 1945 en Nagpur, é un director de cine, produtor, guionista e actor nado na India, recoñecido pola súa colaboración ao cine de Bollywood. Entre as súas obras máis notables están Kalicharan (1976), Karz (1980), Hero (1983), Meri Jung (1985), Karma (1986), Ram Lakhan (1989), Saudagar (1991),Khalnayak (1993), Pardes (1997), Taal (1999) e Black & White (2008). En 1982 fundou a compañía Mukta Arts. En 2006 recibiu o Premio Nacional de Cine por producir a película Iqbal. En 2015 recibiu o Premio IIFA polas súas constantes contribucións ao cine da India.
Semellanza (xeometría)
Xeometrías non euclidianas
Obsérvase que a imaxe do "triángulo" ABC é o "triángulo" AB'C ' , é dicir que os catetos A'B ' , A'C '  e B'C '  son segmentos de liñas xeodésicas, e que A'B'C '  merece ser chamado triángulo semellante (por non dicir homotético) ao triángulo ABC.
Ao aplicar a construción precedente ao pequeno triángulo ABC da superficie da esfera (pequeno en comparación co diámetro), a suma dos seus ángulos será lixeiramente superior a π radiáns (180º), pero o triángulo A'B'C '  terá ángulos de maior amplitude, sendo a súa suma moito maior que π radiáns, como se ve na figura. O aumento do tamaño implica aquí claramente un cambio de forma.
En conclusión, os triángulos semellantes permiten saber en que clase de espazo nos atopamos, un euclidiano, ou con curvatura positiva (como a esfera), ou con curvatura negativa (espazo hiperbólico), e a dobre caracterización dos triángulos similares (mesmos ángulos e cocientes dos lados iguais) na xeometría usual non é nin anecdótico nin anódino.
O Couce, Igrexafeita, San Sadurniño
O Couce é un lugar da parroquia de Igrexafeita no concello coruñés de San Sadurniño, na comarca de Ferrol. Segundo o IGE, en 2011 tiña 3 habitantes (1 home e 2 mulleres).
O Touredo, Saavedra, Begonte
O Touredo é un lugar da parroquia de Saavedra no concello lugués de Begonte na comarca da Terra Chá.
In the Name of Suffering
In the Name of Suffering é o primeiro álbum de estudio da banda de sludge metal Eyehategod, publicado inicialmente no ano 1990 a través do selo independente francés Intellectual Convulsion.
Cariño, Cariño
San Bartolomeu de Cariño é unha parroquia que se localiza no norte do concello de Cariño. Segundo o IGE en 2010 tiña 3.127 habitantes (1.593 mulleres e 1.534 homes), distribuídos en 4 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 3.514 habitantes.
Xeografía
Cariño está situada no somonte que forman a Punta dos Aguillóns e máis a Punta do Limo no extremo do crebado Cabo Ortegal. Confina ao sur coa parroquia da Pedra. Dende o lugar dos Pedrouzos na mesma praia, sobe a divisoria polo camiño que separa os lugares de Vilar e Cariño de Arriba dos de Airado na parroquia da Pedra até o alto do Faroleiro e vixía do Limo, e dende aquí descende ao mar, que de forma espectacular define os restantes lindes desta parroquia.
A estrada de Mera a Cariño remata no mesmo porto e dende aquí sae outra secundaria que nos leva até a mesma Punta dos Aguillóns ou do Cabo, pasando por San Xiao do Trebo. A altura máis importante da parroquia é o monte do Limo que ten 558 metros.
Historia
Dado o auxe do núcleo urbano situado no porto de Cariño, no ano 1896 creouse a parroquia, segregándose os seus lugares da da Pedra.
Patrimonio
A igrexa parroquial, na honra de San Bartolomeu, é de construción moderna e planta de cruz latina cunha soa nave e un campanario cadrado. Érguese no centro da vila na rúa San Xosé. A zona vella da vila correspóndese co que foi unha antiga vila de pescadores, con rúas estreitas e empinadas que descenden cara á praia dende o pequeno alto do Castrillón, onde houbo antigamente unha garita de vixilancia artillada. A vila nova érguese ao longo da estrada que chega dende Mera para enlazar coa AC-862 ou Estrada da Costa.
Na actualidade está consolidado como importante porto pesqueiro e tamén de carga de mineral procedente das minas de serpentinita e de seixo das parroquias de Landoi e A Pedra. No lugar de San Xiao existe unha pequena capela na que se celebra unha romaría o derradeiro sábado de xaneiro.
Os Loureiros, Callobre, A Estrada
Os Loureiros é un lugar da parroquia de Callobre no concello pontevedrés da Estrada na comarca de Tabeirós - Terra de Montes. Tiña 25 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 11 eran homes e 14 mulleres. Iso supón unha diminución da poboación respecto a 1999 cando tiña 31 habitantes (14 homes e 17 mulleres).
Liñaceiro paponegro
O liñaceiro paponegro (Acanthis flammea, antes Carduelis flammea) é unha especie de paseriforme da familia dos pimpíns (Fringillidae). Reprodúcese algo máis ao sur que o Acanthis hornemanni, tamén vive en hábitats con matogueiras ou arbustos.
Taxonomía
O liñaceiro paponegro foi incluído por Linnaeus en 1758 na 10ª edición da súa obra Systema Naturae co nome binomial Fringilla flammea. O xénero actual Acanthis procede do grego antigo akanthis, un nome dun paxaro mal identificado, e flammea, en latín 'de cor das lapas'.
Anteriormente estivera situado no xénero Carduelis. Os estudos de filoxenética molecular mostraron que o Acanthis hornemannii e esta especie formaban unha liñaxe diferfenciada, polo que ambas as especies foron situadas xuntas no xénero resucitado Acanthis.
Subespecies
A subespecie nominal A. f. flammea reprodúcese no norte de América do Norte e Eurasia. Existe tamén unha subespecie islandesa (A. f. islandica), e outra que se reproduce en Groenlandia e illa de Baffin (A. f. rostrata). Moitas autoridades taxonomicas consideran que o Acanthis cabaret é unha forma subespecífica do liñaceiro paponegro. Xunto cos formas islandesa e groenlandesa denomínanse ás veces na literatura 'liñaceiros do noroeste'. Todas as formas migran ao sur do Canadá, norte dos Estados Unidos ou Eurasia. Estas aves son moi resistentes ao frío e os desprazamentos que fan en inverno son pulados principalmente pola dispoñibilidade de comida. Hai dúas poboacións distintas (unha máis clara e outra máis escura) reunidas en islandica, cuxa relación non está resolta.
Descrición
miniatura|Ovos da especie no [[Museo de Historia Natural de Tolosa (MNHT)]] É un pequeno paxaro de cor cincenta amarronada con liñas escuras e unha mancha vermella vistosa na fronte. Ten un papo negro e dúas liñas claras nas ás. Os machos a miúdo teñen o peito bañado de vermello. É máis pequeno, máis marrón e con máis manchas liñais que o xeralmente similar Acanthis hornemannii, e os adultos miden entre 11,5 e 14 cm de lonxitude e pesan entre 12 e 16 g. A rabadilla ten liñas e hai unha liña marrón escura ancha a través do ano. Ten patas marróns, bicos amrelados con punta escura e iris marróns escuros.
A Rega, Feás, Cariño
A Rega é un lugar da parroquia de Feás no concello Coruñés de Cariño na comarca do Ortegal. Tiña 27 habitantes no ano 2008 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 16 homes e 11 mulleres, o que supón unha diminución con relación ao ano 1999 cando tiña 32 habitantes.
Liñaceiro paponegro
Descrición
miniatura|Chamadas dunha bandada alimentándose en [[Iowa EUA]]
Comportamento
Constrúe os seus niños baixos nunha árbore ou arbusto. O niño ten unha capa externa de ramiñas delgadas, unha capa media de fibras de raíces, fragmentos de codia de cimbros e liques e unha capa interna de penuxe, xemas de salgueiro e pelo de reno. Poñen de tres a sete ovos con manchas, que incuba a femia. Fan eclosión pasados once días e os polos empluman noutros trece días máis.
Rubén Baraja
Rubén Baraja Vegas, nado en Valladolid o 11 de xullo de 1975, é un exfutbolista e actual adestrador de fútbol español. Xogaba de centrocampista e foi internacional coa selección española. Dende febreiro de 2023 adestra ó Valencia da Primeira división.
Adestrador
O 12 de xullo de 2015, Baraja fichou polo Elche CF, acabado de descender á Segunda División. O 6 de xuño do ano seguinte, deixou o posto tras non chegar a un acordo para a súa renovación.
O 8 de novembro de 2016, Baraja converteuse en adestrador do Rayo Vallecano. Tras tan só tres vitorias en 13 encontros, Baraja foi despedido o 20 de febreiro de 2017.
O 12 de decembro de 2017, Baraja converteuse no novo adestrador do Sporting de Gijón.
Ollo de boi (naútica)
Os ollos de boi son pequenas fiestras a modo de orificios circulares practicados nos tabiques exteriores dos barcos, e tamén nalgunhas naves espaciais, para subministrar ventilación e/ou iluminación aos aloxamentos interiores. Realízanse de forma circular para diminuír as tensións lonxitudinais e transversais estruturales que prercorren o casco e contribuír á resistencia, xa que estando próximos á cuberta principal son propensos a recibir golpes de mar de moita violencia.
Batalla das Ardenas
A batalla das Ardenas pode referirse a dúas batallas distintas:
Tamén é o nome dunha película: A batalla das Ardenas, de 1965, baseada na batalla das Ardenas de 1944.
O Touredo
O topónimo O Touredo pode facer referencia a:
Camba, Samarugo, Vilalba
Camba é un lugar da parroquia de Samarugo, no concello lugués de Vilalba, na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2010 tiña 8 habitantes (3 homes e 5 mulleres).
Aalborg Boldspilklub
O Aalborg Boldspilklub, tamén coñecido como Aalborg BK ou AaB, é un club polideportivo de Dinamarca, da cidade de Aalborg. Foi fundado en 1885 e posúe seccións de fútbol, hóckey sobre xeo e balonmán, todas elas competindo en máxima categoría das respectivas ligas do seu país.
Fútbol
A sección de fútbol do Aalborg Boldklub creouse, como equipo afeccionado, en 1902. A tempada 1928/29 debutou na primeira división da liga danesa, e mantívose no máximo nivel ata 1947. Regresou á máxima categoría en 1963 e mantívose nela desde entón, salvo algún breve paréntese xogar en segunda división (1972, 1978 e 1981-1986).
En 1966 logrou o seu primeiro título, a Copa de Dinamarca, tras superar ao KB por 3-1 na prórroga. Repetiría final ao ano seguinte, aínda que nesa ocasión superoulle pola mínima o Randers Freja. Tan só tres anos despois, en 1970, conquistaba a súa segunda copa derrotando por 2-1 ao Lyngby BK na final.
A tempada 1994/95 gañou o seu primeiro título de liga. O equipo estaba dirixido por Poul Erik Andreasen e tiña como xogador máis destacado ao dianteiro Erik Bo Andersen, que foi máximo goleador da liga con 24 tantos. O título permitiu tamén ao AaB debutar na Liga de Campións da seguinte tempada. Aínda que inicialmente o Aalborg foi eliminado na primeira rolda polo Dinamo de Kíiv, posteriormente foi repescado tras a descualificación do club ucraíno, implicado nun escándalo de subornos. Deste xeito, o Aalborg converteuse no primeiro club danés en participar na fase de grupos da Liga de Campións da UEFA. A pesar de lograr unha vitoria por 2-1 sobre o Panathinaikos FC (equipo que logo chegaría ata semifinais) e un empate ante o campión portugués, o Porto, o Aalborg acabou último do seu grupo e foi eliminado.
A pesar da marcha da súa maior promesa, Jesper Grønkjær, o verán de 1998, a tempada 1998/99 o AaB proclamouse novamente campión da SAS Ligaen. O equipo estaba dirixido polo técnico sueco Hans Backe e tiña como xogadores máis destacados ao porteiro Jimmy Nielsen, o medio Stålle Solbakken e o dianteiro Søren Frederiksen, máximo goleador do equipo con 17 goles. Esa mesma tempada quedou ás portas do dobrete, ao perder a final de copa por 2-1 ante o AB.
Desde entón e ata a data a súa mellor actuación ligueira foi un terceiro posto logrado a tempada 2006/07, na que se destacou o seu dianteiro sueco Rade Prica, máximo anotador da competición.
Na tempada 2007/2008 conseguiu alzarse de novo coa SAS Ligaen e conseguir o seu terceiro título ligueiro.
Cadro 2009/10
''Actualizado a 22 de setembro de 2009.
Gelem Gelem
Gelem Gelem (en lingua romaní: camiñei, camiñei) é o nome que recibe o Himno Internacional Xitano. Tamén é coñecido polos seguintes títulos: Djelem Djelem, Zhelim Zhelim, Opré Roma e Romane Shavale.
Foi declarado internacionalmente como Himno Internacional Xitano durante o Primeiro Congreso Internacional Xitano celebrado en Londres en 1971, cando se creu necesario facer un himno e unha bandeira común que unificase as diversas comunidades xitanas dispersas por todo o mundo.
Abú Muzab al Zarqaui
Abu Musab al-Zarqawi, (en أبو مصعب الزرقاوي)‎, nado en Xordania o 20 de outubro de 1966 e morto o 7 de xuño de 2006 na cidade de Baquba, en Iraq, foi o autoproclamado líder de Al Qaida en Iraq.
Traxectoria
Al Zarqaui, seareiro do movemento salafí opúñase á presenza das tropas de países occidentais nos países islámicos, especialmente Iraq, así como ao recoñecemento da existencia do estado de Israel. Al Zarqaui, que era musulmán suní, tamén entendía que os xiítas de Iraq estaban tendo unha actitude colaboracionista coa ocupación occidental, e por esa razón declaroulles a guerra en setembro de 2005.
Al Zarqaui recoñecíase seareiro de bin Laden, e dende outubro de 2004 referíase á súa propia organización, Iama'at al Tauhid ual Xihad, como célula de Al Qaida en Iraq. O propio bin Laden cualificou a Al Zarqaui de príncipe de Al Qaida en Iraq.
Al Zarqaui era o home máis buscado polas tropas occidentais en Xordania e Iraq. O goberno dos Estados Unidos ofrecera 25 millóns de dólares a quen puidera dar información para a súa captura, a mesma cantidade ca por bin Laden. O 15 de outubro 2004 o goberno dos Estados Unidos engadiu a Al Zarqaui e a o seu grupo, o Iama'at al Tauhid ual Xihad, na lista de organizacións terroristas estranxeiras.
Abú Muzab al Zarqaui foi asasinado definitivamente o 7 de xuño de 2006, durante un bombardeo do seu campamento na cidade de Baquba, uns 65 quilómetros ao norte de Bagdad. Pero a súa morte xa fora anunciada, e despois negada, en varias ocasións durante os meses anteriores. O goberno estadounidense amosou publicamente fotografías do cadáver de Al Zarqaui.
Riocereixa, Pedrafita do Cebreiro
Santa María Madanela de Riocereixa é unha parroquia do concello lucense de Pedrafita do Cebreiro, na comarca dos Ancares. Segundo o padrón municipal (INE 2013 ten 72 habitantes (42 homes e 30 mulleres).
Arco palmar arterial superficial da man
miniatura|dereita|220px|Arco palmar arterial superficial (descrito no debuxo como superficial palmar arch). O arco palmar arterial superficial da man é un arco arterial do membro superior humano, pertencete á man. Está constituído pola arteria cubital, que xunto, co nervio cubital entra na man pola zona medial do pulso. Esta arteria sitúase entre o músculo palmar curto e as vainas flexoras. Vai por fóra do nervio cubital e do pisiforme. Na zona máis distal, a arteria cubital pasa por dentro do óso ganchudo e despois xira cara a fóra, cruzando toda a palma, constituíndo o arco palmar arterial superficial da man. O arco comunícase coa póla palmar da arteria radial.
Pólas
O arco superficial aporta tres grandes pólas para a vascularización da man, son as arterias dixitais palmares comúns e unha arteria dixital palmar na zona medial do maimiño.
As Leiras, Feás, Cariño
As Leiras é un lugar da parroquia de Feás no concello Coruñés de Cariño na comarca do Ortegal. Tiña 7 habitantes no ano 2008 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 5 homes e 2 mulleres, o que non supón ningún cambio con relación ao ano 1999 cando contaba cos mesmos habitantes.
Feás, Cariño
San Pedro de Feás é unha parroquia que se localiza no sur do concello de Cariño. Segundo o IGE en 2010 tiña 201 habitantes (102 mulleres e 99 homes), distribuídos en 14 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 264 habitantes.
Xeografía
Feás está situada no extremo sur do concello sobre a enseada de Susavila onde desemboca o río Seixo que atravesa esta pequena parroquia. Linda polo norte e polo oeste coa parroquia de Landoi dende a Punta do Cepo na beira da ría até o curso alto do río Seixo, polo sur limita coa parroquia de Veiga dende o monte da Franca até o rego do Mallo na enseada de Susavila e polo leste o límite e a Ría de Ortigueira, dende a Punta do Cepo até o rego do Mallo.
A estrada de Mera a Cariño cruza a parroquia de Sur a Norte pasando polos lugares de Susavila, A Rúa, Outeiro, Barral e Piñeiro.
Patrimonio
O Castro da Cancela é un poboado castrexo de chaira, formado por unha croa superior e terraza. Está rodeado parcialmente por unha muralla que desaparece no lado norte e un foxo que segue en dirección leste.
A Fervenza, Igrexafeita, San Sadurniño
A Fervenza é un lugar da parroquia de Igrexafeita no concello coruñés de San Sadurniño, na comarca de Ferrol. Segundo o IGE, en 2011 tiña catro habitantes (un home e tres mulleres).
Phragmites australis
A carriza, carrizo ou canaveira é unha fanerógama pertencente á familia das gramíneas ou Poáceas. Esta cana foi utilizada tradicionalmente para fabricar colmados e preparar valados nalgúns lugares. miniatura|Ilustración miniatura|Espiga
Descrición
É unha planta perenne, cun rizoma rastreiro con capacidade para medrar na superficie buscando auga. Pode alcanzar os 4 m de altura e 2 cm de diámetro, presentando unha grande inflorescencia ao final do talo.
Distribución e hábitat
Ten unha distribución cosmopolita e subcosmopolita. Xeófito. Adoita medrar en solos húmidos e marxes de cursos de auga e lagoas. En ríos atópase fundamentalmente nos treitos máis baixos, nos que a velocidade do curso de auga lles permite enraizar.
Pode soportar bastante ben nieveis moderados de salinidade na auga e no solo, necesitando solos anegados até profundidades de 5 dm, polo que é posíbel encontralo nas proximidades de marismas e zonas máis salobres.
Taxonomía
Phragmites australis foi descrita por (Cav.) Trin. ex Steud. e publicado en Nomenclator Botanicus. Editio secunda 1: 143. 1840. Phragmites: nome cenérico que deriva do grego phragma, en alusión á súa presenza nas zonas achegadas ás vías fluviais.
australis: epíteto latíno que significa "do sur".
Dado Pršo
Miladin "Dado" Pršo, nado en Zadar o 5 de novembro de 1974, é un exfutbolista croata. Xogaba de dianteiro e foi internacional coa selección croata. Antes de dedicarse profesionalmente ó fútbol, traballaba coma mecánico en Croacia.
Traxectoria
Dado Pršo debutou co NK Zadar no fútbol profesional, no ano 1991. Pouco despois marchou ó Hajduk Split e ó NK Pazinka sen causar un grande impacto. En 1993 foise vivir a Francia, adicándose a outros traballos mentres xoga en clubs modestos coma distracción, coma o FC Rouen e o San Raphael.
A mellor tempada de Prso no Monaco foi a 2003-2004, cando se proclamaron subcampións da Liga de Campións, perdendo na final contra o FC Porto. Durante as eliminatorias anotou catro goles na vitoria por 8-3 contra o Deportivo da Coruña.
Selección nacional
Participou en dúas grandes competicións coa Selección croata: A Eurocopa de Fútbol 2004 en Portugal e o Mundial de Fútbol Alemaña 2006.
En ámbalas dúas foi titular indiscutible, mais a escuadra non foi quen de supera-la primeira rolda en ningunha ocasión. Na Eurocopa anotou un gol contra a Francia nun disputado empate a dous goles.
Clean Town
"Clean Town" é unha canción da banda sueca de garage rock revival Mando Diao, editado como primeiro sinxelo do seu álbum de estrea Hurricane Bar. "Clean Town" publicouse no Xapón como un EP, que comunmente é coñecido como Japan Tour EP, e que conta con dous vídeos ao vivo dunha actuación nese país no Harajuku Astro Hall. As caras-b, "Hail The Sunny Days" e "Your Lover's Nerve", apareceron posteriormente na versión suea do sinxelo "You Can't Steal My Love". A versión ao vivo de "Little Boy Jr", gravada en Boston, que aparece no EP foi incluída tamén na versión británica de "God Knows", a versión estadounidense do Paralyzed EP, e na edición limitada alemá de "Bring 'Em In".
Listaxe de cancións
Todos os temas compostos por Björn Dixgård e Gustaf Norén.
Dima
miniatura|Localización do concello en Biscaia. miniatura|Rúa de Dima. Dima é un concello vasco da provincia de Biscaia. A súa poboación é de 1.356 habitantes (2011).
Campomaior, Samarugo, Vilalba
Campomaior é un lugar da parroquia de Samarugo, no concello lugués de Vilalba, na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2010 tiña 26 habitantes (12 homes e 14 mulleres).
Gaviálidos
Os gaviálidos (Gavialidae) son unha familia de réptiles da orde Crocodilia. Os Gavialidae considerouse convencionalmente que estaba formados por unha especie viva, o gavial (Gavialis gangeticus), nativo do subcontinente Indio, e moitas especies extinguidas fósiles. Ademais, o falso gavial (Tomistoma schlegelii) é outra especie viva que moitos autores viñan considerando que formaba parte da familia Crocodylidae baseándose en varios caracteres como a morfoloxía do cranio, pero outros incluíana dentro dos gaviálidos polas súas semellanzas xerais en morfoloxía e hábitos co gavial. Porén, numerosos estudos moleculares mostran de forma consistente que o gavial e o falso gavial están emparentados de maneira relativamene próxima, o que apoia a idea de que ambos son da mesma familia.
Os gaviálidos son grandes réptiles semiacuáticos que lembran a crocodilos, pero que teñen fociños moito máis delgados. O gavial usa o seu fino fociño para capturar peixes, xa que carece de forza mandibular para capturar grandes mamíferos, como os que poden comer os crocodilos e aligátores de similar tamaño. O falso gavial come peixes, pero ten unha dieta algo máis variada.
Taxonomía
Ademais, as probas moleculares inican que os tomistominos pertence a este grupo, aínda que se citan evidencias morfolóxicas para situalos en Crocodylidae:
Especies existentes
† Indicates extinct group
Galicia. Diario de Vigo
'Galicia. Diario de Vigo' foi un xornal de ideoloxía galeguista que se editou en Vigo entre o 25 de xullo de 1922 e o 15 de setembro de 1926.
Nacemento
O promotor do xornal foi don Ernesto Cádiz Vargas, cónsul honorario de Chile na Coruña, que ofreceu o posto de Xefe de Redacción a Valentín Paz-Andrade a través de José García Acuña e Villar Ponte. miniatura|"Prólogo de un libro de poemas que ninguén escribeu", de [[Manuel Antonio.]] A xuntanza fundacional do Galicia tivo lugar no Hotel Continental de Vigo, na primavera de 1922, e a ela asistiron Ernesto Cádiz Vargas, Valentín Paz Andrade, Alfonso Daniel Rodríguez Castelao, Antón Losada Diéguez e Manuel Lustres Rivas. Un dos puntos a debater nesa primeira reunión foi o nome do diario, e aínda que se pensou no nome Atlántico, finalmente elixiuse o nome Galicia. Como liñas ideolóxicas do novo xornal establecéronse a independencia política, a defensa dos intereses galegos e a rehabilitación plena da personalidade de Galicia. Nesa primeira reunión tamén se decidiu a data de saída á rúa, que a proposta de Castelao, foi o 25 de xullo (Día de Galiza) dese mesmo ano.
Para organizar o taller o impresor Manuel R. Moret, trasladouse durante un tempo dende a Coruña a Vigo.
O que ía ser o primeiro editorial foi redactado por un funcionario retirado sen experiencia periodística, que Ernesto Cádiz Vargas escollera para o posto de director: Felipe Lavandeira. Valentín Paz-Andrade tras ler ese editorial presentou a súa dimisión.
O propietario aceptou as obxeccións do que ía ser redactor xefe, e foi Felipe Lavandeira quen abandonou o xornal. Valentín Paz-Andrade foi nomeado director e escribiu un novo editorial para o número de saída. Manuel Lustres Rivas foi nomeado xefe de redacción.
Pablo Alfaro
Pablo Alfaro Armengot, nado en Zaragoza o 26 de abril de 1969, é un exfutbolista e actual adestrador de fútbol español. Xogaba de defensa central. Dende 2017 adestra ó CD Mirandés da Segunda División B Española.
Galicia. Diario de Vigo
Colaboradores
Entre os seus colaboradores máis asiduos estiveron Antón Losada Diéguez, Antón Villar Ponte, Ramón Villar Ponte, Vicente Risco, Xaime Quintanilla, Ramón Cabanillas, Manuel Antonio, Xosé Núñez Búa, Fermín Bouza-Brey, Rafael Dieste ou Roberto Blanco Torres (Frei Roblanto) que foi xefe de redacción cando Manuel Lustres Rivas emigrou a Arxentina. Castelao publicou no xornal caricaturas baixo o título de "Cousas da Vida", que se fixeron inmensamente populares en case toda Galicia.
Relevancia no xornalismo galego
O xornal converteuse nun modelo para a prensa galega, con características avanzadas para a súa época, cunha orientación ideolóxica plural comprometido cos intereses galegos , logrando converterse no terceiro xornal de Galicia cunha tiraxe de 12 000 exemplares.
Algunhas das características novedosas que o xornal Galicia incorporou para a prensa galega foron o editorial fixo (baixo a rúbrica "Los hechos y los días"), a caricatura diaria e contar cun importante cadro de persoal fixo de colaboradores.
Os domingos publicaba un suplemento literario co título de Letras e Artes, no que colaboraron boa parte da intelectualidade galega da época.
Enfrontamento coa ditadura de Primo de Rivera
miniatura|[[Valentín Paz-Andrade e Roberto Blanco Torres na cadea visitados por Carlos Maside en 1924.]] O 13 de setembro de 1923, tras un golpe de estado, iniciouse a ditadura do Xeneral Primo de Rivera. O día 14 o editorial de Galicia remataba con estas verbas:
O novo réxime político impuxo a censura previa.
A finais de 1925 o Goberno Civil de Pontevedra decretou a suspensión indefinida de Galicia. Pola intercesión de Xosé Palacios Ramilo e Xosé Bermúdez Lapuente, conde de Castelo, fronte o Ministro da Gobernación, xeneral Severiano Martínez Anido, a orde de suspensión foi revocada.
Peche
Cádiz Vargas abandonou a empresa editora, o xornal continuaba a ser perseguido pola ditadura, atopábase descapitalizado e tivo conflitos cos traballadores de artes gráficas. Nesa situación, por causas principalmente económicas desapareceu o 15 de setembro de 1926.
Gizaburuaga
Gizaburuaga é un concello vasco da provincia de Biscaia. A súa poboación é de 205 habitantes (2011).
Elio Petri
Elio Petri, nado en Roma o 29 de xaneiro de 1929 e finado ibídem o 10 de novembro de 1982, foi un director de cinema italiano, máis coñecido por gañar o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa coa súa obra Indagine su un cittadino al di sopra di ogni sospetto.
Rise of the Planet of the Apes
Rise of the Planet of the Apes é un filme de ficción científica estadounidense dirixido por Rupert Wyatt que foi estreado no 2011.
Nogueira, Callobre, A Estrada
Nogueira é un lugar da parroquia de Callobre no concello pontevedrés da Estrada na comarca de Tabeirós - Terra de Montes. Tiña 56 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 25 eran homes e 31 mulleres. Iso supón unha diminución da poboación respecto a 1999 cando tiña 67 habitantes (30 homes e 37 mulleres).
Arteria palmar fonda
A arteria palmar fonda é unha arteria do membro superior humano, pertencente á man. É unha póla da arteria cubital, que se orixina na zona medial desta arteria, xusto distal ao pisiforme e chega ata a eminencia hipotenar. Cúrvase ao redor do óso ganchudo para acadar o plano fondo da palma da man, para anastomosarse co arco arterial fondo da man, procedente da arteria radial.
Os soños na gaiola (álbum)
Os soños na gaiola é o segundo álbum de estudio (e terceiro na discografía) do cantante galego Suso Vaamonde. Foi publicado en 1978, baixo o selo Dial Discos, posteriormente reeditado en 2006.
A edición componse dun dobre LP onde Suso musicaliza o poemario do mesmo título do poeta Manuel María. O disco foi premiado polo Ministerio de Cultura de España como "Disco infantil do ano". Na reedición en CD de 2006 non se incluíu o último tema "A esmorga".
En 2016, co gallo da celebración do Día das Letras Galegas no poeta Manuel María, o álbum foi reeditado, acompañado dun libro con ilustracións da sobriña de Suso, Antía Vaamonde.
O Barral, Feás, Cariño
O Barral é un lugar da parroquia de Feás no concello Coruñés de Cariño na comarca do Ortegal. Tiña 51 habitantes no ano 2008 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 25 homes e 26 mulleres, o que supón un aumento con relación ao ano 1999 cando tiña 45 habitantes.
Batalla das Ardenas (1914)
A batalla das Ardenas de 1914 foi unha batalla da primeira guerra mundial desenvolvida no contexto da batalla das fronteiras os días 23 e 24 de agosto de 1914. O resultado foi unha vitoria alemá.
Batalla
O avance francés sobre Lorena iniciouse o día 14 de agosto, e aínda se pelexaba con intensidade crecente o 20 de agosto, data en que os alemáns lanzaron un furioso contraataque. De feito, as cousas empezaban a pintar mal para as armas de Francia. A resistencia alemá era superior ao esperado. Ese mesmo día á primeira hora chegaron informes ao Alto Mando francés afirmando que se albiscaran grandes concentracións de tropas alemás avanzando cara ao río Mosa, máis ao norte e en dirección a Bélxica.