cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Estrutura cristalina
Redes de Bravais
Unha rede de Bravais é un conxunto de puntos construídos mediante a traslación dun único punto en intervalos discretos determinados por un conxunto de vectores chamados vectores base. Todos os materiais cristalinos identificados até o momento pertencen a unha das 14 matrices tridimensionais correspondentes ás estruturas cristalinas básicas de Bravais. As excepcións coñecidas son os cuasi-cristais de Shechtman, que non obstante non son verdadeiros cristais por non teren unha malla cunha repetición espacial uniforme.
A estrutura de cada cristal pódese representar por unha das estruturas constantes listadas na táboa, e logo agruparse nun dos sete sistemas de cristalización. Cada unha das estruturas agrega unha célula unitaria, que contén átomos en coordenadas específicas de cada punto da rede cristalina. Por incluír a célula unitaria, a simetría do cristal pode ser máis complexa que a simetría da malla cristalina respectiva.
Grupos puntuais e espaciais
O grupo cristalográfico de puntos, ou clase de cristal, é o conxunto de simetrías non translacionais que se poden realizar deixando un punto de cristal fixo. A partir dos sete sistemas de cristalización poden obterse 32 clases distintas de cristal.
Relacións de simetría nos cristais
Os cristais pódense agrupar en 32 clases, ou grupos puntuais, segundo o número de eixos de rotación e planos de reflexión que permiten baixo a condición de manter invariante a malla cristalina. Estas clases, por indicaren a asimetría estrutural do cristal, e a consecuente asimetría na distribución de cargas eléctricas, corresponden a importantes variacións no comportamento piezoeléctrico e piroeléctrico dos materiais.
Piezoelectricidade e polarización
Das 32 clases de simetría, 20 presentan actividade piezoeléctrica, coincidindo con aquelas clases que non teñen centro de simetría.
Aínda que calquera material non condutor desenvolve polarización dieléctrica cando é sometido a un campo eléctrico, hai materiais que desenvolven polarización mesmo en ausencia de campos. Eses materiais chámanse polares, sendo esta propiedade determinada exclusivamente pola estrutura cristalina. Só 10 das 32 clases de cristais exhiben comportamento polar. Todos os materiais polares son simultaneamente piezoeléctricos.
Materiais ferroeléctricos
Algunhas estruturas cristalinas, especialmente perovskita e materiais similares, presentan un comportamento ferroeléctrico. Esta propiedade é análoga ao ferromagnetismo, xa que na ausencia dun campo eléctrico cando se produce o cristal, non presenta polarización, gañándoa permanentemente só cando se expón a un campo eléctrico de magnitude significativa. Este comportamento é similar á magnetización do ferro.
Esta polarización inducida pode ser revertida pola aplicación dun campo de polarización inversa de magnitude adecuada.
A pesar de seren designados ferroeléctricos, os cristais que posúen esta propiedade non teñen necesariamente ferro na súa composición, xa que esta propiedade se debe exclusivamente á asimetría na estrutura cristalina, que é independente da composición química.
Coordinación atómica
Considerando a disposición dos átomos entre si, os seus números de coordinación (ou número de veciños máis próximos), distancias interatómicas, tipos de enlace, etc., é posible formar unha visión xeral das estruturas e formas alternativas de visualizalas.
Curva de Lorenz
miniatura|Curva de Lorenz. A curva de Lorenz é unha representación gráfica utilizada frecuentemente para plasmar a distribución relativa dunha variable nun dominio determinado. O dominio pode ser o conxunto de fogares ou persoas dunha rexión ou país, por exemplo. A variable cuxa distribución se estuda pode ser o ingreso dos fogares ou as persoas. Utilizando como exemplo estas variables, a curva trazaríase considerando no eixo horizontal a porcentaxe acumulada de persoas ou fogares do dominio en cuestión e no eixo vertical a porcentaxe acumulada do ingreso. A súa autoría é de Max O. Lorenz en 1905.
Estrutura cristalina
Empacotamento compacto
miniatura|Empacotamento compacto miniatura|Modelo de cristalización do sal NaCl Os principios implicados pódense entender considerando a forma máis eficiente de empaquetar esferas de igual tamaño e apilar planos atómicos en tres dimensións. Por exemplo, se o plano A está debaixo do plano B, hai dúas formas posibles de colocar un átomo adicional encima da capa B. Se se colocase unha capa adicional directamente sobre o plano A, daría lugar á seguinte serie: Esta disposición de átomos nunha estrutura cristalina coñécese como  'hexagonal close packing (hcp)'  (empacotamento cuase-hexagonal).
Curva de Lorenz
Cada punto da curva lese como porcentaxe acumulativa dos fogares ou as persoas. A curva parte da orixe (0,0) e termina no punto (100,100). Se o ingreso estivese distribuído de maneira perfectamente equitativa, a curva coincidiría coa liña de 45 graos que pasa pola orixe (por exemplo o 30% dos fogares ou da poboación percibe o 30% do ingreso). Se existise desigualdade perfecta, ou sexa, se un fogar ou persoa posuíse todo o ingreso, a curva coincidiría co eixo horizontal até o punto (100,0) onde saltaría ao punto (100,100). En xeral a curva atópase nunha situación intermedia entre estes dous extremos.
Estrutura cristalina
Empacotamento compacto
Non obstante, se os tres planos están escalonados entre si e non é até que a cuarta capa se coloca directamente sobre o plano A que se repite a secuencia, entón xorde a seguinte secuencia: Este tipo de disposición estrutural coñécese como  'cubic close packing (ccp)'  (empacotamento cuase-cúbico).
Curva de Lorenz
Curva de Lorenz e desigualdade
Se unha curva de Lorenz se atopa sempre por encima doutra (por tanto, está máis preto da liña de 45 graos que a outra), entón pódese dicir, sen ambigüidade, que a primeira exhibe menor desigualdade que a segunda. Esta comparación gráfica entre distribucións de distintos dominios xeográficos ou temporais é o principal emprego das curvas de Lorenz. O indicador gráfico de benestar máis usado é a Curva de Lorenz Xeneralizada (CLX), que é unha derivación da curva de Lorenz habitual. A CLX só se diferencia da de Lorenz en que na escala vertical non se representan as cantidades relativas acumuladas senón as cantidades acumuladas (non relativas) divididas polo número N de elementos da poboación. A lóxica pretendida é representar que cantidade absoluta corresponde a cada porcentaxe de individuos. Para clarificar este aspecto, supóñase que a curva de Lorenz normal dunha poboación dinos que o 50% dos menos ricos posúen o 25% da riqueza total. Pódese comprender que é moi diferente a situación de benestar deste 50% da poboación segundo se a riqueza total é moi pequena ou moi grande. É obvio que é peor posuír o 50% dunha cantidade pequena que posuír o 25% dunha cantidade moito maior. Entón dividir as cantidades acumuladas polo total de elementos N é necesario para poder comparar riquezas entre poboacións distintas que teñan un número diferente de elementos: non é o mesmo unha riqueza total de 1.000.000€ nun conxunto de 10 persoas que esa mesma riqueza total nun conxunto formado por 1.000 persoas.
Ecuación da curva de Lorenz
Se se coñece a distribución da renda como densidade de probabilidade para cada valor de renda, a curva de Lorenz pode calcularse analiticamente en función desta. A proporción de persoas ou unidades familiares cunha renda inferior a un nivel de renda r vén dada por:Mentres que a proporción de renda acumulada polas persoas con rendas iguais ou inferiores a r vén dada por:Onde R_m é a renda media. As ecuacións (1) e (2) constitúen xuntas as ecuacións paramétricas da curva en función do parámetro r.
San Cibrao, San Cibrao da Pregación, Friol
San Cibraoo é un lugar da parroquia de San Cibrao da Pregación no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
Curva de Lorenz
Propiedades
A curva de Lorenz ten pendente positiva en todos os seus puntos como se deduce da seguinte relación:No punto inicial a pendente será nula, aínda que no caso  o límite anterior segue sendo válido, pero no resto de puntos será estritamente positiva.
Estrutura cristalina
Empacotamento compacto
A eficiencia do envasado do 74% é a densidade máxima posible nas celas unitarias construídas con esferas dun só tamaño. A maioría das formas cristalinas de elementos metálicos son hcp, fcc ou bcc (cúbicos centrados no corpo). O número de coordinación de átomos nas estruturas hcp e fcc é 12 e o seu factor de empaquetado atómico (APF) é o número mencionado anteriormente, 0,74. Isto pódese comparar co APF dunha estrutura bcc, que é 0,68.
Bandeira dos cherokees
A bandeira dos cherokees foi adoptada oficialmente pola Nación Cherokee de Oklahoma o 9 de outubro de 1978.
Curva de Lorenz
Propiedades
Ademais a curva de Lorenz é convexa xa que a súa derivada segunda sempre é positiva:
María José Pizarro
María José Pizarro Rodríguez, nada en Bogotá o 30 de marzo de 1978, é unha artista plástica, activista e política colombiana. Dende o 20 de xullo de 2022 exerce o cargo de Senadora da República de Colombia, en representación do Pacto Histórico. Entre 2018 e 2022 foi membro da Cámara de Representantes.
Curva de Lorenz
Exemplo 1
Nesta sección calculamos a curva de Lorenz e o índice de Gini para unha distribución de renda exponencial. Aínda que esta non parece unha distribución adecuada para a renda nacional de ningún país, a sinxeleza das expresións obtidas permite entender de modo sinxelo a aplicación das ecuacións (1) a (4). Para un país cunha renda nacional media cunha distribución exponencial a densidade de probabilidade da distribución será:Esta expresión permite calcular a proporción de persoas por baixo dunha certa renda e a renda acumulada dese grupo de persoas facilmente:Despexando  da primeira ecuación e substituíndo o resultado na segunda obtense a curva de Lorenz explicitamente:O índice de Gini pódese calcular simplemente como:Este é o valor exacto. Cando para calcular este valor en lugar dunha distribución continua úsase un cálculo aproximado por decís en cambio resulta só.
Bandeira dos cherokees
Contexto
A Nación Cherokee é a meirande das tres tribos federalmente recoñecidas do pobo cherokee nos Estados Unidos. Foron recoñecidos por primeira vez pola administración de Franklin Roosevelt en 1941, que elaborou unha constitución baixo o nome de "Nación Cherokee de Oklahoma". A constitución non foi finalmente ratificada polos membros da tribo ata 1976.
María José Pizarro
Traxectoria
Naceu o 30 de marzo de 1978, na cidade colombiana de Bogotá. Filla de Myriam Rodríguez e do exguerrillero e máximo líder do Movemento 19 de Abril (M-19), Carlos Pizarro Leongómez quen foi asasinado cando era candidato presidencial.
Curva de Lorenz
Exemplo 2
miniatura|281x281px|Índice de Gini para diferentes curvas de Lorenz asociadas a [[Distribución gamma|distribucións gamma . O valor de n corresponde a cada distribución, mentres que o factor está relacionado coa renda media e non inflúe no índice de Gini.]] Unha aproximación máis verosímil para a renda nacional é usar en lugar dunha simple distribución exponencial, unha distribución gamma:Onde o parámetro está relacionado coa renda media mediante. Despois dunha certa cantidade de álxebra trivial pero dificultosa pode atoparse que a proporción de persoas por baixo dunha certa renda e a renda acumulada dese grupo de persoas veñen dadas por:Onde:
Bandeira dos cherokees
Contexto
dereita|miniatura|A bandeira cherokee moderna na tumba de [[Will Rogers en Claremore.]]
María José Pizarro
Traxectoria
Durante a súa infancia e mocidade tivo que vivir no exilio, entre Colombia, Ecuador, Nicaragua e Francia. Regresou a Colombia cando o seu pai era candidato para as eleccións presidenciais de 1990 e volveu ao exilio despois o seu asasinato. En 2002 volveu un tempo do exilio e estabeleceuse en España para volver definitivamente ao país en 2010. Realizou unha exposición no Museo Nacional de Colombia chamada: Ya vuelvo: Carlos Pizarro, una vida pola paz, que se presentouse en Bogotá, Cali e Barcelona.
Curva de Lorenz
Exemplo 2
Neste caso non é posible despexar explicitamente da primeira ecuación. Aínda que pode calcularse o índice de Gini mediante a expresión (para enteiro):Neste caso o coeficiente de Gini tampouco depende da renda media. Dado que o índice de Gini da maior parte de países está entre 0,50 e 0,25 a distribución gamma anterior pode usarse de maneira aproximada para reproducir a distribución real da renda.
Long Preston
miniatura|230px|O Boar's Head Inn en Long Preston, noutrora unha pousada que atendía aos viaxeiros da autoestrada de peaxe miniatura|230px|Cemiterio preto da autoestrada A65 Long Preston é unha vila e parroquia civil do condado de Yorkshire Norte, en Inglaterra (Reino Unido).
Xeografía
Long Preston encóntrase situada ao norte da rexión Yorkshire e Humber, cerca da fronteira coa rexión Nordeste de Inglaterra, dos montes Peninos, da costa do mar do Norte e das cidades de York e Northallerton, esta última a capital do condado.
A poboación de Long Preston en 2001 era de 680 habitantes, que aumentaron a 742 no censo de 2011.
Historia
A aldea formou parte historicamente do West Riding of Yorkshire, até 1974.
Bandeira dos cherokees
Deseño
A bandeira para a nova nación foi deseñada por Stanley John e aprobada polo Consello Tribal Cherokee o 9 de outubro de 1978. A bandeira ten un campo laranxa co "Gran Selo da Nación Cherokee" no centro. O selo está rodeado por sete estrelas amarelas con sete puntas. Cada unha das estrelas apunta cara á estrela do centro do selo. As estrelas de sete puntas representan os sete clans do pobo cherokee.
A versión actual modificou a bandeira nunha resolución aprobada polo consello o 9 de setembro de 1989. Despois, engadiuse unha estrela negra de sete puntas na esquina superior dereita da bandeira para representar a luz que se apagou coa morte dos que pereceron no sendeiro das bágoas. A bandeira oficial tamén ten un bordo de corda verde e negro.
O texto en lingua cherokee no selo central di: "Tsalagihi Ayeli " (tradución: "Nación Cherokee").
Xardíns Carlton, Melbourne
Os Xardíns Carlton son un Patrimonio da Humanidade situado no extremo nordés do Distrito Central de Negocios no suburbio de Carlton, en Melbourne, Australia. Os xardíns de Carlton, catalogados como patrimonio, son unha popular zona de picnic e grelladas e albergan unha gran variedade de animais salvaxes, incluíndo sarigüeias.
O sitio de 26 ha contén o Palacio Real de Exposicións, o Museo de Melbourne e o Imax Cinema, pistas de tenis e un galardoado parque infantil. O sitio rectangular está limitado por Victoria Street, Rathdowne Street, Carlton Street e Nicholson Street. Desde o edificio da exposición os xardíns descenden suavemente cara ao suroeste e nordés. Segundo a lista do Patrimonio Mundial, os Royal Exhibition Buildings and Carlton Gardens son "de importancia histórica, arquitectónica, estética, social e científica (botánica) para o Estado de Victoria".
Os xardíns son un exemplo de deseño paisaxístico vitoriano con céspedes amplos e variados plantacións de árbores europeas e australianas que consisten en carballos caducifolios, chopo brancoo, platanos, olmos, coníferas, cedros, carballos de pavo, Araucarias e arbores de follas perennes como figueiras, combinados con parterres de plantas anuais e arbustos. Unha rede de camiños arborados proporciona vías formais para destacar as fontes e a arquitectura do edificio de Exposicións. Isto inclúe a gran alameda de plátanos que conduce ao edificio de exposicións. Dous pequenos lagos ornamentais adornan a parte sur do parque. A sección norte contén o museo, as pistas de tenis, o almacén de mantemento e a casa do conservador e o parque infantil deseñado como un labirinto vitoriano. Espectacualres avenidas arboradas, unha maxestosa fonte, macizos de flores e lagos en miniatura son características destes xardíns de finais do século XIX.
A listaxe do Rexistro de Patrimonio Victoriano di en parte:
Os terreos contiguos ao norte do Palacio de Exposicións contiñan antigamente un campo de deportes, coñecido como Óvalo de Exposicións ou Pista de Exposicións. En 1890 construíuse unha pista ciclista de asfalto ovalada dun quinto de milla, despois reformouse en 1896 para mellorar a superficie e ampliar e inclinar as curvas. O circuíto celebrou carreiras de ciclismo ata os anos 20, así como carreiras de motos de baixa cilindrada. A pista para bicicletas eliminouse en 1928, e substituíuse por unha pista de terra para carreiras de motocicletas de alta cilindrada, que estaban a medrar en popularidade naquel momento. En 1936 construíuse unha nova pista de madeira en forma de óvalo peraltado duns 230 m., pero eliminouse en 1939 despois de que o Tribunal Supremo dictaminase que a pista contravenía a Lei de Exposicións, que esixía que o público tivese acceso libre ao recinto, a propia pista trasladouse a Napier Park, Essendon. Ao longo da súa existencia, o óvalo con herba no medio das pistas de carreiras utilizouse para varios eventos deportivos de campo e carnavais, e nun momento dado de 1931 durante unha disputa entre a Victorian Football League e a súa Grounds Management Association, o óvalo estivo en espera para servir como sede da VFL durante a tempada de 1931. Os xardíns, incluído o palacio de exposicións e as fontes, son agora un lugar popular para as fotos de voda.
María José Pizarro
Congresista
ligazón=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/49/Mar%C3%ADa_Jose_Pizarro%2C_Susana_Muhamad.png/228px-Mar%C3%ADa_Jose_Pizarro%2C_Susana_Muhamad.png|esquerda|miniatura|228x228px|María José Pizarro apoiando a lista de Colombia Humana - UP ao concello de Bogotá. Postulouse nas eleccións lexislativas de Colombia de 2018 como membro da Cámara de Representantes, pola Lista da Decencia en Bogotá, obtendo a cuarta maior votación con 78 mil votos. Tomou posesión do seu cargo o 20 de xullo do mesmo ano.
Postulouse nas eleccións lexislativas de Colombia de 2022, pola coalición Pacto Histórico nunha cota do partido MAIS. Resultou elixida e tomou posesión o 20 de xullo do mesmo ano.
O 7 de agosto de 2022, na súa calidade de senadora, púxolle a banda presidencial ao presidente Gustavo Petro.
Nóvgorod-Siversky
Novhorod-Siverskyi ou Novhorod-Siverskyi, (en Новгород-Сіверський, en Новгород-Северский, en Nowogród Siewierski) é unha cidade de Ucraína, situada no Óblast de Chernihiv, ocupado por tropas rusas entre febreiro e maio de 2022. O Día da Cidade celébrase o 16 de setembro.
Wikipedia en konkani
A Wikipedia en konkani é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en lingua konkani. Foi creada en xullo de 2015. Antes diso, estivo en incubación dende o ano 2006.
Nóvgorod-Siversky
Xeografía
Ten uns 12 km2 de superficie. A cidade está situada á beira do río Desna, a 270 km ao nordeste de Kíiv e a 60 km da fronteira con Rusia.
Wikipedia en konkani
Esta versión da enciclopedia contén artigos e  usuarios, dos cales  son activos.
Nóvgorod-Siversky
Transporte
A distancia até Chernihiv por ferrocarril é de 289 km e 165 km por estrada; até Kíiv por ferrocarril - 332 km, por estrada - 305 km.
Xardíns Carlton, Melbourne
thumb|500px|center|Xardís Carlton sur
Nóvgorod-Siversky
Demografía
A súa poboación en 2020 estimábase en 12.862 habitantes e en 2021 12.647 habitantes.
Xardíns Carlton, Melbourne
Historia
thumb|Fonte dos xardíns Carlton
O edificio de exposicións aínda se usa para exposicións, incluído o Melbourne International Flower and Garden Show. O Melbourne Convention & Exhibition Centre, inaugurado en 1996 en Southbank, ofrece instalacións máis modernas e converteuse no lugar principal de Melbourne para exposicións e convencións.
Language poets
A poesía Language é unha denominación xenérica que se dá ao resultado da experiencia de poetas adheridos a unha tendencia ou escola estética da poesía nos Estados Unidos, chamada Language poets, nada entre finais dos anos 60 e principios dos 70, e que se desenvolveu en varias ondas, en máis dunha xeración. Xordeu como resposta á poesía tradicional dese país e ás súas formas. Tamén adoitan referirse a si mesmos como autores de "language writing" (estilo ou escrita da lingua ou da linguaxe) ou "language-centered writing" (estilo ou escrita focalizada na linguaxe ou lingua). Unha das súas referencias foi a revista L=A=N=G=U=A=G=E pero a súa orixe foi descentralizada.
As súas rechamantes influencias son os autores do que Charles Bernstein, un dos principais representantes da escola, chamou o "modernismo radical" de América. Poetas como Gertrude Stein e Louis Zukofsky ou outros que máis tarde se afastaron da tradición do verso en lingua inglesa como os poetas da New York School, os Obxectivistas, os poetas da Black Mountain School, os Beatnik (coa liberdade rítmica da prosodia bop de Jack Kerouac ) e os poetas renacentistas de San Francisco Tamén sufriron unha forte repercusión as obras de Jerome Rothenberg, dentro da Etnopoética, que revalorizaron autores das vangardas históricas, como Gertrude Stein, pero tamén as cantigas dos indios norteamericanos e a tradición oral afroamericana, segundo Bernstein. Considera, en primeiro lugar, a lingua como materia prima da poesía, o que xustifica a relación da linguaxe coas obras de Rothenberg e Etnopetica, que observaban as semellanzas na materialidade do poema máis que a tradición, considerando a existencia dunha "segunda tradición" na poesía dos Estados Unidos, marxinal, como as mencionadas vangardas, a xeración beat, as cantigas tribais indíxenas e a oralidade afroamericana.
Nóvgorod-Siversky
Prehistoria
O asentamento de Novgorod-Severskaya é un xacemento do Paleolítico superior (hai 38-10 mil anos) no bordo alto do Desna, no territorio da moderna cidade de Novgorod-Seversky, detrás do edificio dunha antiga escola.
Language poets
Bruce Andrews, un dos editores da revista L=A=N=G=U=A=G=E, rexeita a noción clásica da poesía como forma de escritura que trata directamente sobre as cousas na linguaxe e argumentando que o único que pode ser tratado coa linguaxe é en si. Para os poetas lingüísticos ten unha grande importancia a participación do lector na construción do significado. Ao romper a linguaxe poética, os poetas lingüísticos esixen que o lector atope un novo xeito de abordar o texto.
Nóvgorod-Siversky
Prehistoria
Descuberto en 1933, foi investigado entre os anos 30 e 50 por I. Pidoplichko (1905-1975) - zoólogo, paleontólogo e arqueólogo soviético ucraíno.
Language poets
Asociados cunha primeira xeración de poetas language están, ademais dos poetas de Bernstein e Andrews, así como o editor da revista L=A=N=G=U=A=G=E, Robert Grenier, Barrett Watten (xuntos con Grenier, editor de This magazine (1971), un pioneiro da poesía language, Michael Palmer, Bob Perelman, Ron Silliman, Rae Armantrout, Steve Benson, David Bromige, Clark Coolidge, Alan Davies, Ray DiPalma, Carla Harryman, Lyn Hejinian, Susan Howe, Steve MacCaffery, Kit Robinson, James Sherry, Hannah Weiner, entre outros. Outros poetas interactuaron, influíndo e identificándose coa nova tendencia, como é o caso de Jackson Mac Low.
Miguel Bendamio
Miguel Bendamio Montero, nado en Ares en 1873 e finado na Habana en 1938, foi un xornalista e escritor galego.
Language poets
A poesía language segue influíndo nos poetas dos Estados Unidos até hoxe, e aínda se considera a vangarda da poesía nese país.
Miguel Bendamio
Traxectoria
miniatura|esquerda|Como se llega a millonario. Emigrou a Cuba a finais da década de 1880. Traballou na fábrica de tabacos La Cruz Roja e despois estableceuse como propietario da sociedade de importación M. Bendamio y Cía. Participou na fundación da Alianza Aresana de Instrucción en 1904, da que foi secretario en 1905, secretario contador en 1908, vicepresidente en 1918-19, presidente en 1920 e secretario en 1922. Participou nos labores da comisión xestora da Asociación Iniciadora y Protectora de la Academia Gallega. Colaborou en La Tierra Gallega, no semanario galaico-habaneiro Galicia e en Heraldo de Galicia e Eco de Galicia, e foi correspondente en Cuba de Galicia en Madrid. Publicou na Habana en 1925 a novela ''Cómo se llega a millonario. Novela corta del ambiente aresano'' (Imprenta Fouce y Guerra).
Harén
miniatura|Escena ficticia nun harén co sultán de Jean-Baptiste van Mour (1671–1737), que viviu en [[Istambul entre 1699 e 1711]] O termo harén (en árabe e persa ḥaram, "santuario" "un lugar sacro inviolábel; harén; membros femininos dunha familia," do árabe: harîm حريم, lit. "algo prohibido,")  refírese propiamente aos espazos domésticos que están reservados para as mulleres da casa nunha familia musulmá. O termo refírese en xeral ás esposas ou outras mulleres relacionadas en antigas familias aristocráticas, así como á área illada e apartada dunha casa reservada para elas. Ente os otománs e safávidas usábase tamén o termo sarāy, serrallo ou “palacio.” É un lugar sacro e inviolábel, prohibido a calquera home que non sexa un membro da familia inmediata.
Nóvgorod-Siversky
Prehistoria
Os restos arqueolóxicos localizáronse en covas de grandes bloques de arenitos, que probabelmente foron a vivenda e as instalacións de almacenamento dos habitantes do asentamento de Novgorod-Seversk.
Harén
Institucións similares foron comúns noutras civilizacións do Mediterráneo e Medio Oriente, especialmente entre familias reais e de clase alta, e o termo úsase ás veces noutros contextos. A institución do harén desenvolveuse nas sociedades musulmás durante as sucesivas invasións e conquistas nas rexións do Mediterráneo e o Oriente Medio, África e India, posibelmente como resultado de adoptar as prácticas que xa eran comúns na cultura persa.
Nóvgorod-Siversky
Prehistoria
Foron atopados incisivos de sílex, raspadores, puntas, tres grandes ferramentas líticas (xigantólitos), unha costela de mamut adornada por muescas lineais e restos humanos e animais. Están gardados no Museo Central de Ciencia e Historia Natural da Academia de Ciencias da RSS de Ucraína en Kíiv.
Harén
Tradicionalmente entendeuse este espazo privado como un lugar que serve para manter a modestia, o privilexio e a protección da muller. Un harén pode albergar a esposa ou esposas dun home, os seus fillos varóns prepúberes, ás súas fillas solteiras, traballadoras domésticas e outras parentes solteiras. En haréns reais do pasado, as concubinas do príncipe tamén eran aloxadas no harén. No pasado, algúns haréns estaban custodiados por eunucos aos que se lles permitía estar dentro. A estrutura do harén e o nivel de monogamia ou poligamia variou segundo as personalidades dos membros da familia, a situación socioeconómica e os costumes locais. Na arquitectura residencial tradicional persa, os cuartos das mulleres eran coñecidos como andaruni (en persa: اندرونی; que significa dentro), e no subcontinente indio como zenana (en persa: زنانه).
Nóvgorod-Siversky
Idade Media
No xacemento de Nódgorov-Siversky tamén se atoparon restos humanos e obxectos persoais como pulseiras da época da Rus de Kíiv.
Harén
En Occidente, as concepcións orientalistas crearon un imaxinario do harén como un mundo oculto de subxugación sexual onde numerosas mulleres se apoltronan en poses sexualmente suxestivas que influíu en moitas pinturas, obras teatrais, películas e obras literarias. Algunhas pinturas do Renacemento europeo que datan do século XVI, con todo, representan as mulleres do harén otomán como persoas de status e importancia política. En moitos períodos da historia islámica, as mulleres no harén exerceron varios graos de poder político, como o Sultanato das mulleres no Imperio Otomán.
Nóvgorod-Siversky
Idade Media
A primeira mención nas crónicas da cidade é de 1044. Desde 1098 foi a capital do Principado de Novgorod-Siversky, que serviu como zona de amortiguamento contra as incursións dos cumanos (polovtsy ) e outros pobos da estepa. Unha das numerosas campañas dos príncipes locais contra os cumanos deu lugar á grande obra da Literatura eslava oriental, Slovo o plŭku Ígorevě (a "Canción das hostes de Igor"), levada á ópera no século XIX por Aleksandr Borodin, Nikolai Rimskii-Korsakov e Aleksandr Glazunov como Knyaz Igor.
Harén
Terminoloxía
A palabra provén do árabe ḥarīm, que pode significar "lugar sacro inviolábel", "harén" ou "membros femininos da familia". En varios idiomas occidentais, o termo harén chegou a referirse tamén a "as esposas (ou concubinas) dun home polígamo". A raíz semítica Ḥ-RM aparece noutros termos relacionados coa noción de interdición ou prohibición, como haram (prohibido), mahram (parente con quen un non pode casar), ihram (o estado de consagración ritual dun peregrino durante o Hajj) e al-Ḥaram ao-Šarīf ("o nobre santuario ", que pode referirse ao Monte do Templo ou ao santuario da Meca).
No turco da época otomá, o harén, é dicir, a parte da casa reservada ás mulleres, chamábase haremlik, mentres que o espazo aberto para homes era coñecido como selamlık.
A Casa da Cruz, Arcos, Cuntis
A Casa da Cruz é un lugar da parroquia de Arcos no concello pontevedrés de Cuntis, na comarca de Caldas. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 tiña 11 habitantes, dos cales 7 eran homes e 4 eran mulleres.
Harén
Terminoloxía
A práctica da reclusión ou illamento feminino non é exclusiva do islam, mais en occidente o termo haren xeralmente denota o espazo doméstico reservado para as mulleres nos fogares musulmáns. Algúns académicos utilizaron o termo para referirse a familias reais polixínicas ao longo da historia.
En occidente, o termo harén designa ao mesmo tempo o conxunto de mulleres (concubinas ou, simplemente, mulleres fermosas) que rodeaban a un personaxe importante, así como o lugar no que elas residían. Nalgunhas linguas occidentais, o termo utilizouse nun sentido máis estrito, asociado á muller confinada. O sentido dado polos orientais é o de "prohibido aos homes". O termo harem deriva da palabra herâm que serve para designar todo aquilo que é tabú, prohibido pola relixión. Normalmente nas residencias musulmás denominábase "Harim" ás estancias privadas e familiares onde vivían as mulleres da casa (esposa, nais, fillas) onde soamente estaban os membros da familia. As mulleres estrañas eran recibidas naqueles apousentos, mentres que os homes eran recibidos nun salón especial á entrada da vivenda.
Nóvgorod-Siversky
Idade Media
Despois da destrución da cidade polos mongois en 1239, o Principado de Novgorod-Siversky pasou aos príncipes de Bryansk e máis tarde ao Gran Ducado de Lituania. Foi gobernado por Dymitr Korybut (Kaributas), fillo de Algirdas.
Idade moderna
Moscova gañou o control da rexión despois da batalla do río Vedrosha en 1503, pero tivo que devolvela á Mancomunidade polaco-lituana no Período Tumultuoso.
Movemento 19 de Abril
miniatura|250px|Bandeira do Movemento 19 de Abril. O Movemento 19 de Abril, coñecido polo seu acrónimo M-19 ou simplemente «O Eme»,  foi unha organización guerrilleira urbana colombiana, xurdida despois das irregularidades nas eleccións presidenciais do 19 de abril de 1970 que deron como gañador ao oficialista da Fronte Nacional Misael Pastrana Borrero sobre o candidato opositor Gustavo Rojas Pinilla e que derivaron dunha fraude electoral orquestrada polo alto goberno e os partidos tradicionais. O movemento participou no conflito armado en Colombia dende xaneiro de 1974 até a súa desmobilización en marzo de 1990. O grupo especializouse como guerrilla urbana, e nos chamados 'golpes de opinión'.
O Aciveiro, San Martiño de Condes, Friol
O Aciveiro é un lugar da parroquia de San Martiño de Condes no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
Harén
Terminoloxía
A mitificación do harén vén da man dos haréns e serrallos das cortes islámicas, dado que en moitas ocasións o poder político e moitas decisións saían de alí.
Numerosas civilizacións antigas tiveron haréns. Na cultura grega eran coñecidos como xineceos, aínda que estes non eran verdadeiros haréns, tendo en conta que os gregos non acostumaban adoptar a poligamia, coa soa excepción dos macedonios, que en tempos clásicos eran considerados bárbaros. Os últimos haréns, os que en realidade designan a este termo, son os dos sultáns e paxás do Imperio Otomán.
Movemento 19 de Abril
As ideoloxías do movemento eran o nacionalismo e o socialismo democrático, o seu obxectivo primordial era instaurar unha democracia en Colombia, con diferenzas aos outros grupos guerrilleiros do país, actuaron en conxunto con estes, nalgunhas ocasións como parte da Coordinadora Nacional Guerrilleira (creada en 1984) e a Coordinadora Guerrilleira Simón Bolívar (creada en 1987).
Nóvgorod-Siversky
Idade moderna
A cidade finalmente pasou a mans rusas despois da Guerra ruso-polaca de 1654-1667.
O Caeiro, Arcos, Cuntis
O Caeiro é un lugar da parroquia de Arcos no concello pontevedrés de Cuntis, na comarca de Caldas. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 tiña 62 habitantes, dos cales 33 eran homes e 29 eran mulleres.
Nóvgorod-Siversky
Idade contemporánea
Foi nomeada capital dun namestnichestvo ou Vicerreinado separado entre 1782 e 1797. A partir de entón a súa influencia decaeu.
Movemento 19 de Abril
Entre as súas accións armadas máis coñecidas foron: o roubo da espada de Bolívar (coa que se deron a coñecer) en 1974, o roubo de armas do Cantón Norte en 1979, a toma da Embaixada da República Dominicana en 1980, o afundimento do barco El Karina, o secuestro ao avión de Aeropesca e o secuestro de Martha Neves Ochoa en 1981, a batalla de Yarumales en 1984, a toma do Palacio de Xustiza en 1985 (que marcou un punto de inflexión na súa historia, ao ser tomado por este grupo e retomado pola Forza Pública terminou co incendio do edificio, a morte dos maxistrados da Corte Suprema de Xustiza e de varios guerrilleiros, militares e civís, e a desaparición de 11 persoas), o batallón América en 1986 (co Movemento Armado Quintín Lame, Alfaro Vive Carajo de Ecuador e o Movemento Revolucionario Túpac Amaru do Perú), a conformación da Coordinadora Guerrilleira Simón Bolívar en 1987 e realizaron varios secuestros a políticos, diplomáticos, empresarios e xornalistas. Participaron en dous acordos de paz: os acordos de Corinto en 1984, e o proceso de paz que finalizou coa súa desmobilización e abandono de armas en marzo de 1990. O éxito cultivado nestas negociacións de paz tamén foi un referente na historia de Colombia.
Harén
Terminoloxía
O harén é un lugar no que residían as concubinas oficiais do señor, así como as mulleres que este tiña ao seu servizo. A función das concubinas era a de darlle fillos ao señor, mentres que as mulleres ao seu servizo ofrecíanlle música, danza ou sexo. Os haréns estaban custodiados polos eunucos, cos que algúns señores mantiñan tamén relacións sexuais. Estes non eran considerados homosexuais, xa que os eunucos, debido á ausencia de xenitais masculinos por castración, eran considerados dun xénero distinto ao de home ou muller.
Nóvgorod-Siversky
Idade contemporánea
Durante a Segunda guerra mundial foi unha das múltiples localizacións do Holocausto. Co fin da Unión Soviética pasou a formar parte do estado ucraíno.
Harén
Terminoloxía
Frecuentemente as mulleres preferidas eran as do grupo saqaliba (ou tamén transcrito como: sakaliba ou sacaliva ou sakaliva, é dicir: eslavas -de ollos e cabelos claros- escravizadas).
You Made Me Realise
You Made Me Realise é o terceiro EP da banda de rock alternativo My Bloody Valentine, publicado o 8 de agosto de 1988 a través do selo Creation Records, sendo o seu primeiro disco lanzado a través desta discográfica.
Harén
Persia en épocas preislámicas
Segundo a Enciclopedia Iránica, a práctica de tomar grandes números de esposas ou concubinas e mantelas en áreas apartadas só empezou en Irán coas primeiras conquistas dos medos. Por exemplo, Estrabón na súa Xeografía escribe que: "O costume [entre os medos] de que os reis teñan moitas esposas é máis xeral, atópase tamén entre as tribos das montañas, mais non se lles permite ter menos de cinco. De igual maneira, ás mulleres parécelles honorábel que os esposos teñan tantas esposas como poidan, e consideran que é un infortunio ter menos de cinco." O obxecto destas prácticas era o de ter moitos fillos. Clearco de Solos menciona nas súas biografías (Perì Βίοι) que os medos puñan eunucos como gardiáns destas mulleres. Con todo, considerando que varias mulleres da realeza e aristocracia aqueménida gozaron dun alto status social e as numerosas evidencias respecto da súa educación e participación en actividades públicas, é improbábel que estas mulleres estivesen encerradas e illadas nun harén. A práctica de haréns reais custodiados por eunucos continuou sen maiores modificacións durante os períodos persa, seléucida, e sasánida. Coa subseguinte conquista musulmá de Persia, os abbásidas adoptaron e continuaron a práctica, espallándoa a todo o seu imperio.
Califatos omeia e abasí
O sistema do harén institucionalizouse por primeira vez no mundo islámico baixo o califato abbásida. O illamento das mulleres estabeleceuse en varias comunidades do Mediterráneo, Mesopotamia e Persia antes da chegada do islam, e algúns académicos cren que os musulmáns adoptaron o costume dos Imperios Bizantino e Persa, interpretando retrospectivamente o corán para xustificalo. Aínda que o termo harem non denota os aloxamentos das mulleres no corán, os comentaristas coránicos usaron unha serie de versículos coránicos que falaban da modestia e o illamento como unha xustificación relixiosa para a separación das mulleres dos homes, incluído o chamado verso hiyab (33:53). No uso moderno, hiyab refírese coloquialmente á vestimenta relixiosa que usan as mulleres musulmás, mais neste verso significa "veo" ou "cortina" que separa fisicamente o espazo feminino do masculino. Aínda que os comentaristas clásicos estiveron de acordo en que o verso falaba dunha cortina que separaba os cuartos das esposas de Mahoma dos visitantes da súa casa, xeralmente viron esta práctica como un modelo para todas as mulleres musulmás.
Segundo Anwar, a conquista de Persia durante o período Sasánida conduciu á asimilación da cultura persa, especialmente nas cidades guarnicións. Os nobres e líderes abasíes conseguiron, grazas ás súas conquistas e expansión, enormes riquezas así como a oportunidade de ter, herdar e capturar prisoneiros de guerra, entre os que se incluían eunucos, mulleres e nenos, moitos dos cales foran dependentes ou membros do harén das derrotadas clases altas sasánidas. Os líderes e gobernantes abbásidas rapidamente adoptaron o costume persa de ter centos de concubinas e escravos e mantiveron os haréns nos seus palacios. En contraste coa era anterior do Profeta Mahoma e o Califato Rashidun, as mulleres nas sociedades omeia e abbásida estaban ausentes de todos os ámbitos dos asuntos centrais da comunidade. Mentres as súas antepasadas ​​musulmás guiaban os homes á batalla, iniciaban rebelións e desempeñaban un papel activo na vida comunitaria, como se demostra na literatura do Hadith, as mulleres abbásidas eran mantidas idealmente en reclusión. Así, tras as conquistas militares da época, un home da elite podería en potencia chegar a ter mil escravos, e os soldados comúns podían ter unhas dez persoas ao seu servizo.
Nabia Abbott, destacada historiadora sobre as mulleres da elite no califato abbásida, describe a vida das mulleres do harén da seguinte maneira:"As mulleres máis selectas eran encarceradas detrás de pesadas cortinas e portas pechadas, cuxas cordas e chaves eran confiadas ás mans desa criatura lamentábel: o eunuco. A medida que crecía o tamaño do harén, os homes entregábanse ao pracer até a saciedade. A saciedade dentro do harén individual significaba aburrimento para o único home e neglixencia para as moitas mulleres. En tales condicións... a satisfacción por medios perversos e antinaturais infiltrouse na sociedade, particularmente entre as súas clases altas."A comercialización de seres humanos, en particular mulleres, como obxectos de uso sexual significaba que os homes de elite eran donos da gran maioría das mulleres coas que interactuaban, e relacionábanse con elas como o farían os amos coas escravas. Ser escravo significaba unha relativa falta de autonomía durante este período de tempo, e pertencer a un harén facía que unha esposa e os seus fillos tivesen poucas garantías de estabilidade e apoio continuo debido á política volátil da vida no harén. Os homes de elite expresaron na literatura o horror que sentían por mor da humillación e degradación das súas fillas e parentes femininas. Por exemplo, os versos dirixidos a Hasan ibn al-Firat sobre a morte da súa filla dicían: A Abu Hassan doulle o pésame.
En tempos de desastre e catástrofe
Deus multiplica as recompensas para o que é paciente.
Ser paciente na miseria
Equivale a dar grazas por un agasallo.
Están a preservación dos fillos
E a morte das fillas. Mesmo nestas circunstancias, cortesás e princesas escribiron poesía prestixiosa e importante. Sobrevive o suficiente como para darnos acceso ás experiencias históricas das mulleres e revela algunhas figuras vivaces e poderosas, como a mística sufí Rabia al Adawiyya (714-801 d.C.), a princesa e poeta 'Ulayya bint ao-Mahdi (777- 825 EC), e as cantantes (qiyan) Shāriyah (c. 815-70 EC), Fadl Ashsha'ira (m. 871 EC) e Arib al-Ma'muniyya (797-890 EC).
Segundo Anwar, a práctica de ter haréns converteuse en parte importante da estrutura social resultante da expansión musulmá e a súa asimilación da cultura persa e outras, estrutura que foi chamada o "sistema a'yan-amir" na que o poder nas cidades guarnicións era compartido entre os "notábeis" das vilas e aldeas e os líderes ou comandantes militares alí estacionados. De acordo con Anwar, esta repartición do poder resultou nun conflito constante ao redor do status social, segundo o cal a honra dun home dependía en gran medida da honra das súas esposas, concubinas, fillas e escravas que tiñan que ser "protexidas" de maneira ríxida e severa das mans doutros homes, levando á práctica da reclusión e o illamento total.
Imperio otomán
miniatura|Cuartos da nai do sultán (Valide Sultan) no harén do [[serrallo de Topkapı (Istambul)]] Na conciencia e na imaxinación dos europeos, o harén como lugar e o harén como conxunto de mulleres proveñen das fantasías e mitos que rodeaban o harén dos sultáns otománs. Como sinala Elçin Kürsat “A historiografía dos países islámicos garda silencio sobre as mulleres. Isto é especialmente certo para as mulleres rurais e as mulleres das clases baixas, pero mesmo as crónicas da corte apenas conteñen información sobre a vida das residentes do harén: o harén mantívose misterioso e inexplicábel como lugar de residencia, institución educativa e espazo social." Incluso as descricións e pinturas dos visitantes europeos a Constantinopla, que se crearon en gran número desde o século XVI e cuxos autores ás veces afirmaban ser testemuñas directas dependían destas fontes. As supostas condicións de vida nos haréns foron posteriormente aplicadas, xunto co nome “harén”, a fenómenos similares noutras culturas e rexións e noutras épocas, por exemplo ao “harén” dos faraóns exipcios e os emperadores chineses.
A visión do harén dos sultáns otománs como un lugar de poligamia e polixinia evidénciase, por exemplo, nun informe do intérprete e cronista otomán Osman Ağa de Timisoara († c. 1725), que se basea nas regulacións do corán: Homes! Temede o voso Señor, Que vos creou dunha soa persoa, da que creou o seu cónxuxe, e dos que diseminou un gran número de homes e de mulleres! Temede a Alá, en Cuxo nome vos pedides cousas, e respectade a consanguinidade! Alá sempre vos observa. Dádelles aos orfos os bens que lles pertencen. Non substituades o malo polo bo. Non consumades a súa facenda agregándoa á vosa. Sería un gran pecado. Se temedes non ser equitativos cos orfos, entón, casade coas mulleres que vos gusten: dous, tres ou catro. Pero. se temedes non obrar con xustiza, entón cunha soa ou coas vosas escravas. Así, evitaredes mellor o obrar mal.
Benaventurados os crentes, que fan o seu azalá con humildade, que evitan o vaniloquio, que dan o azaque, que se absteñen de comercio carnal, salvo coas súas esposas ou coas súas escravas nese caso non incorren en reproche Osman Ağa comenta “Connosco, as mulleres, de acordo coa nosa fe, sométense aos mandamentos de Alá e á palabra do seu Profeta. Os que poden pagalo poden ter catro esposas e tantas concubinas como poidan. A este respecto, as nosas mulleres non teñen nada que dicir."
Os haréns con varias esposas ou concubinas eran moi pouco comúns no Imperio Otomán. É probábel que aqueles das provincias árabes fosen máis comúns en comparación coas provincias europeas e de Anatolia. Para o século XIX, por exemplo, o 16% dos homes musulmáns en Nablus tiñan máis dunha muller, en Damasco o 12%, mentres que en Istambul só o 2%.
O harén imperial do sultán otomán (harem-i hümâyûn / حرم همايون), que tamén era chamado "serrallo" en Occidente (de sarā-ye ḥaram “a área do harén,” logo ḥaram-sarāy e finalmente sarāy, "palacio"), era o máis grande da súa época e era parte do Palacio de Topkapi. O harén do sultán otomán (harem-i hümâyûn / حرم همايون) era o máis grande da súa época. No Palacio de Topkapi había máis de 300 cuartos, que estaban dispoñíbeis para o harén que chegou a ter (en 1633) máis de 800 mulleres. Tamén albergaba á Valide sultan, así como ás fillas do sultán e outras parentes femininas. Eunucos e serventas tamén eran parte do harén. Durante períodos posteriores, os fillos homes do sultán viviron no harén até os 12 anos. Entre os séculos XVI e XIX, con todo, o harén non foi só un lugar de pracer sexual regulado para o sultán, senón máis ben un lugar de reprodución da dinastía e, así, un lugar de familia e, por tanto, de política imperial. Hoxe en día recoñécese máis comunmente que o propósito dos haréns durante o Imperio Otomán era a educación das futuras esposas de membros da nobreza e da realeza. Estas mulleres serían educadas para poder aparecer en público como esposas reais.
You Made Me Realise
Edición
Tanto a versión en sinxelo como en EP publicáronse o 8 de agosto de 1988. A edición en sinxelo limitouse a 1 000 copias. A versión do EP de Mercury Records lanzouse en novembro de 1988 cos temas do seguinte EP da banda, Feed Me with Your Kiss.
Harén
Imperio otomán
No Imperio otomán, o harén era unha sociedade case autónoma, organizada e xerarquizada na que se podían tramar todo tipo de conspiracións. Utilizábase o veleno para quitarse de encima a rivais ou para eliminar os aspirantes á sucesión . Había unha xerarquía estrita no harén do sultán. En orde descendente, a xerarquía do harén era:
Nóvgorod-Siversky
Arquitectura
O principal punto de interese da cidade é a antiga residencia do Arcebispo metropolitano de Chernigov, o Mosteiro da Transfiguración do Salvador. Está formada por unha magnífica catedral neoclásica construída entre 1791 e 1796 segundo proxectos de Giacomo Quarenghi, con muros de pedra do século XVII e outros edificios eclesiásticos construídos no s. XVII.
You Made Me Realise
Recepción
O EP You Made Me Realise foi moi ben recibido pola crítica.
Harén
Imperio otomán
miniatura|O harén do palacio de Gustave Boulanger A nai do sultán exercía unha grande influencia no harén porque, como antiga haseki, coñecía mellor os costumes. Case sempre era ela quen elixía á nova ikbal do sultán para o seu dormitorio. Tamén tratababn de previr a monogamia para que ningunha muller puidese chegar a ter demasiada influencia sobre o sultán. A seguinte persoa en importancia no harén era o xefe dos eunucos negros (Kızlar Ağası). Este supervisaba o traballo de todos os demais eunucos, cuxo traballo era ensinar as mulleres do harén e coidar da súa hixiene persoal, así como regular os asuntos monetarios do harén. O Kızlar Ağası tamén era o vínculo entre o harén e o mundo exterior.