cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Linfocito T gamma-delta
As células T γδ no sistema inmunitario adaptativo
Claramente, a complexidae da bioloxía das células T γδ abrangue as definicións tanto das respostas inmunolóxicas adaptativas coma innatas.
Information Technology Infrastructure Library
Visión xeral da biblioteca
Adicional aos oito libros orixinais, máis recentemente engadiuse unha guía con recomendacións para departamentos de TIC máis pequenos:
Linfocito T gamma-delta
Cadeas Vγ de rato
Esta táboa, resume a nomenclatura utilizada para as cadeas Vγ de rato e indica os anticorpos monoclonais utilizados a miúdo para identificar estas cadeas. Este sistema onde mellor foi descrito foi na cepa C57BL/6 de ratos e podería non ser perfectamente aplicable a outras cepas. Hai dous sistemas de nomenclatura en uso, o Heilig e o Garman, e moitos autores non indican sempre que sistema están a usar. Por exemplo, o IMGT (International Immunogenetics Information System, Sistema de Información Inmunoxenética Internacional) utiliza a notación Heilig, pero non indica este feito na súa páxina web. Esta táboa refírese aos segmentos xénicos da cadea variable Vγ e aos anticorpos monoclonais que detectan as cadeas proteicas Vγ correspondentes. Nótese que a nomenclatura "oficial" proposta por Hayday non se utiliza moi xeneralizadamente, o que crea ás veces unha considerable confusión na literatura. Unha vantaxe e á vez debilidade da nomenclatura de Hayday é que está baseada na orde dos xenes no xenoma B6, pero isto podería non ser aplicable a outras cepas.
Niki
Historia
En outubro de 2014 Niki anunciou a cancelación dos seus voos dende Viena ata Copenhague, Moscova e Frankfurt debido á baixada da demanda. No seu lugar en verán de 2015 abriranse novas rutas máis rendibles cara a destinos de ocio.
Linfocito T gamma-delta
Cadeas Vγ de rato
miniatura|750px|esquerda|Locus Vgamma de rato para o xenoma C57BL/6; debuxado a escala. Cromosoma 13: 1,927 a 1,440 Megabp con notación de Heilig.
Victoria and Albert Museum
Coleccións
Na colección de miniaturas hai obras de autores como Hans Holbein o Mozo ou Rosalba Carriera.
Linfocito T gamma-delta
Células T Vδ2+ en humanos
As células T Vγ9/Vδ2 aparecen só nos humanos e outros primates e representan unha poboación menor e non convencional de leucocitos no sangue periférico (0,5-5%); aínda que se asume que xogan un papel inicial e esencial na percepción do "perigo" xerado pola invasión de patóxenos, xa que se expanden enormemente en moitas infeccións agudas e poden exceder a todos os demais linfocitos en poucos días, por exemplo, na tuberculose, salmonelose, ehrlichiose, brucellose, tularemia, listeriose, toxoplasmose, e malaria. Todas as células T Vγ9/Vδ2 recoñecen o mesmo pequeno composto microbiano, o (E)-4-hidroxi-3-metil-but-2-enil pirofosfato (HMB-PP), que é un intermediario natural da vía non do mevalonato da biosíntese do isopentenil pirofosfato (IPP). HMB-PP é un metabolito esencial na maioría das bacterias patóxenas como Mycobacterium tuberculosis e parasitos da malaria, pero está ausente no hóspede humano. As especies bacterianas que carecen da vía non do mevalonato e sintetizan IPP pola vía do mevalonato clásica, como Streptococcus, Staphylococcus, e Borrelia, non poden producir HMB-PP e non activan especificamente ás células T Vγ9/Vδ2.
O propio isopentenil pirofosfato (IPP) está moi relacionado estruturalmente co HMB-PP e está presente ubicuamente en todas as células vivas, incluídas as humanas, pero a súa potencia in vitro está reducida 10.000 veces; non está aínda claro se o IPP representa un sinal de "perigo" fisiolóxico indicativo de células estresadas ou transformadas. Os aminobisfosfonatos sintéticos teñen un interese farmacolóxico e bioactividades comparables ás do IPP; entre eles están o zoledronato (Zometa) ou pamidronato (Aredia), que se utilizan moito no tratamento da osteoporose e a metástase ósea, e incidentalmente actúan como agonistas do receptor de célula T Vγ9/Vδ2. Porén, cada vez hai máis evidencias que suxiren que estes "antíxenos" aminobisfosfonato non son recoñecidos directamente polas células T Vγ9/Vδ2, senón que actúan indirectamente por medio dos seus efectos sobre a vía biosintética do mevalonato, orixinando unha acumulación de IPP. Finalmente, describiuse que certas aminas alquiladas activan as células T Vγ9/Vδ2 in vitro, pero só a concentracións milimolares, é dicir, con potencias 106-108 menores que as do HMB-PP, o que pon en cuestión a súa relevancia fisiolóxica.
Non está claro se estes antíxenos non peptídicos se unen directamente ao TCR Vγ9/Vδ2 ou se existe un elemento que o presenta. Hai evidencias de que cómpre un contacto célula a célula específico de especie. Porén, ningunha das moléculas presentadoras de antíxenos coñecidas, como as proteínas do complexo maior de histocompatibilidade de clase I ou II ou o CD1 son necesarias para a activación das células T γδ, o que suxire a existencia dun novo elemento presentador. Un forte apoio a que exista un recoñecemento directo de antíxenos non peptídicos polo TCR Vγ9/Vδ2 procede de estudos que demostraron que un TCR Vγ9/Vδ2 transfectado pode darlle capacidade de responder a unha célula que ata entón non respondía; ademais, os anticorpos do TCR γδ bloquean o recoñecemento. Así, a presenza dun TCR Vγ9/Vδ2 funcional parece imprescindible para que haxa unha resposta a antíxenos non peptídicos, aínda que as bases das grandes diferenzas en bioactividade entre moléculas moi relacionadas como o HMB-PP e o IPP non se poden explicar polos modelos convencionais de presentación/recoñecemento de epitopos.
Estas células T Vγ9Vδ2 poden tamén comportarse como células presentadoras de antíxenos profesionais. Parece que as células T Vγ9Vδ2 humanas caracterízanse por un programa de migración inflamatoria característico, incluíndo moitos receptores de quimiocinas inflamatorias (CXCR3, CCR1, CCR2 e CCR5). Isto significa que a estimulación con IPP ou HMB-PP induce a migración aos tecidos linfáticos, especificamente á área de células T dos ganglios linfáticos. Así, a estimulación de células T Vγ9Vδ2 con fosfoantíxenos dá lugar á expresión de múltiples marcadores, que están asociados coas células presentadoras de antíxenos, como as moléculas MHC-I e MHC-II, moléculas coestimulatorias (CD80, CD86) e receptores de adhesión (CD11a, CD18, CD54). As células T Vγ9Vδ2 que se activan así compórtanse como células presentadoras de antíxenos (células T γδ presentadoras ou γδ T-APC) que presentan antíxenos a células T αβ. Isto fai que as células virxes T αβ CD4+ e CD8+ se convertan en células efectoras. A diferenciación, inducida pola célula T γδ presentadora, na maior parte dos casos orixina unha resposta de célula T colaboradora, xeralmente unha resposta Th1 proinflamatoria coa produción subseguinte de IFN-γ e TNF-α. Pero no caso de que haxa unha baixa proporción célula T γδ presentadora/CD4+ o que se produce é a diferenciación dalgunhas células T αβ virxes en células Th2 (IL-4) ou Th0 (IL-4 e mais IFN-γ). As células T Vγ9Vδ2 humanas son tamén células cunha excelente actividade de presentación cruzada de antíxenos, un proceso que describe a captación de antíxenos exóxenos e o seu paso pola vía do MHC-I para a indución de células T citotóxicas CD8+. As células T citotóxicas activadas dese modo poden matar células infectadas ou tumorais. Este feito pode usarse na inmunoterapia do cancro e enfermidades infecciosas.
Células T non Vδ2+ en humanos
A grande diversidade estrutural dos TCRs Vδ1 e Vδ3 e a existencia de clons Vδ1+ reactivos contra as moléculas do MHC, ou de tipo MHC, ou non MHC suxire que hai un recoñecemento dun conxunto heteroxéneo moi diverso de antíxenos por células non Vδ2, aínda que as interaccións entre TCRs non Vδ2 e calquera destes antíxenos polo momento non se demostraron. Propúxose que o xene A (MICA) relacionado coa cadea de clase I do MHC é un importante antíxeno tumoral que é recoñecido polas células T Vδ1+. Non obstante, a afinidade moi baixa das interaccións MICA–TCR Vδ1 estimada por análises de resonancia plasmónica de superficie formula dúbidas sobre a importancia funcional do recoñecemento de MICA ou tamén do xene B relacionado coa cadea de clase I do MHC (MICB) por parte dos TCRs Vδ1+.
As células T γδ non Vδ2 expándense en varios contextos infecciosos que implican bacterias intracelulares (micobacterias e Listeria) e extracelulares, como Borrelia burgdorferi e virus (VIH, citomegalovirus). Na maioría dos casos, os estímulos que activan a expansión de Vd1 non derivan dos patóxenos senón que corresponden a produtos de xenes endóxenos que presumiblemente son regulados á alza durante a infección. Os antíxenos recoñecidos polas células T non Vδ2 expandidas nos contextos infecciosos anteriores non foron ben caracterizados, pero o feito de que as respostas de células T Vδ1+ non sexan bloqueadas por anticorpos monoclonais dirixidos contra as moléculas MHC clásicas e non clásicas coñecidas, suxire o recoñecemento dunha nova clase de antíxenos inducidos polo estrés conservados.
Victoria and Albert Museum
Coleccións
A colección de debuxos inclúe algúns de Dürer, Angelica Kauffmann, John Flaxman, Thomas Girtin, Ingres, Thomas Rowlandson e Aubrey Beardsley.
O museo alberga a Biblioteca Nacional de Arte, que ten como principal tesouro o Codex Forster, composto por apuntamentos de Leonardo da Vinci.
Escultura
Albergada en 26 galerías do museo, a colección inclúe alabastro, bronce, marfil e xeso. Especialmente recoñecida é a colección renacentista, que inclúe o relevo de marfil da Ascensión de Donatello ou as dezasete esculturas de Rodin doadas polo propio escultor en 1914 e que actualmente están expostas na entrada do museo. Esta colección tamén inclúe esculturas de Oriente Medio.
Cerámica e vidro
Expóñense en 21 galerías; contén porcelanas, cristal, vidro e cerámica de Europa, Oriente Medio e Asia oriental. As porcelanas pertencen aos mellores fabricantes europeos como Meissen, Royal Copenhagen, Sèvres ou Royal Worcester. A colección inclúe vidros pintados con exemplos dende a Idade Media ata mestres como Morgan ou Leach. Nesta colección hai mosaicos turcos e persas.
Mobles e decoración
miniatura|esquerda|Gabinete de John Evelyn, 1644-1646 V&A Museum W.24-1977 Distribuída en 37 galerías, esta colección inclúe mobles e obxectos decorativos, entre os que destacan pezas inglesas e francesas do século XVIII. Hai salas totalmente amobladas que recrean a vida social do lugar e a hora correspondente. Nas galerías desta sección hai unha ampla mostra de instrumentos musicais: frautas, arpas, laúdes, pianos, caixas de música etc. Tamén inclúe o gabinete de John Evelyn.
Ourivería
En 22 galerías expóñense 35 000 pezas de Europa e Oriente Medio, como copas metálicas, cataviños, obxectos tallados, medallas, caixas de po, armas e armaduras, cornos de caza ou reloxos. Entre tantas pezas destacan unha salgadora de prata coñecida como Burghely Nef, un vaso de filigrana cun castelo fabricado en Alemaña e unha peza central de prata rococó de Ashburnham. Esta colección conta coa representación de fermosas obras de ouro chinesas.
No Victoria and Albert Museum tamén hai obras únicas de xoias contemporáneas de James Rivière, considerado o deseñador de xoias máis importante do século XX, incluído o Optical Titanio Diago. Este colgante único é un interesante e relativamente precoz exemplo do uso do titanio nas xoias. O deseño do colgante, co seu patrón de capas de liñas paralelas, estivo influído pola arte óptica, e relaciónase con temas que Rivière estivo a explorar dende finais dos anos 60.
Arte africana
O museo alberga unha colección de pinturas do primeiro pintor recoñecido de arte africana contemporánea Fathi Hassan.
Arte india
O museo contén unha gran colección de obxectos de arte indios que datan de 1500 a 1900, un período que inclúe o Imperio mogol e a India colonial británica. Exhíbense tecidos, armas, cristalería, cadros, bronces, xoias e ourives; a maioría exponse na galería Nehru.
Téxtil e traxes
O museo ten unha famosa colección de vestidos que abrangue a moda dende o século XVII ata a actualidade e que inclúe todos os accesorios: zapatos, bolsas, paraugas, sombreiros... Cronoloxicamente comeza con tecidos coptos e continúa con tecidos británicos dos últimos tres séculos. A colección tamén ten tapices e bordados. Esta espléndida colección estrutúrase arredor de 18 galerías.
Arte do Extremo Oriente
Unha colección dedicada á arte chinesa, xaponesa, coreana e do sueste asiático. Mostra pezas da vida cotiá, esculturas, mobles, xades e porcelanas, lacas, tecidos, armaduras e gravados. Esta colección móstrase a través de oito galerías, incluíndo a galería de arte chinesa T T Tsui e a Galería Toshiba.
Pinturas, gravados, debuxos e fotografías
Inclúe pintura británica dos séculos XVIII e XIX, miniaturas, pintura europea dos séculos XVI e XIX e a maior colección mundial de obras de John Constable, con pinturas ao óleo e debuxos. A sala de gravados do museo mostra de forma rotatoria unha colección de copias que ascende a medio millón, incluíndo acuarelas, debuxos a tinta, cubertas de tarxetas e fondos de pantalla.
Niki
Historia
Aínda que ás veces descríbese a Niki como unha aeroliña de baixo custo, esta proporciona servizos plenos, como refrixerios gratuítos, prensa e equipaxe. Ofrece un bocadillo ou un aperitivo frío, refrescos, té e café en todos os seus voos de curta distancia, ademais de nos voos chárter a Grecia, Tunisia e Turquía. Nos voos chárter de media distancia ás illas Canarias e Exipto a todos os pasaxeiros se lles proporciona un aperitivo quente. Tamén poden encargarse menús de gourmet de Demel antes do voo. Tamén teñen servizo de compra a bordo dos avións.
Frota
Antes do cesamento de operacións en decembro de 2017 a frota de Niki estaba formada polos seguintes avións:
Dwayne Collins
Dwayne Collins, nado o 13 de abril de 1988, é un ex xogador americano de baloncesto profesional. Collins foi elixido polos Phoenix Suns no posto 60 do Draft da NBA de 2010. Xogaba de ala-pivote, e xogou nos Hurricanes da Universidade de Miami.
A Carballeira, Abelleira, Muros
A Carballeira é un lugar da parroquia de Abelleira no concello coruñés de Muros, na comarca de Muros.
Grand Theft Auto
Grand Theft Auto, abreviado como GTA, é un serie de videoxogos creada por David Jones e máis tarde por Sam Houser e Dan Houser. Orixinalmente foi desenvolvida por DMA Design, que posteriormente pasou a chamarse Rockstar North, da empresa Rockstar Games. Grand Theft Auto conta a historia de distintos criminais e aínda que sexan varios, por unha razón vanse relacionando e envolvendo en problemas a máis personaxes conforme vai pasando o tempo. Xeralmente os protagonistas son antiheroes.
Xogos
A serie inclúe, entre outros, os xogos:
Cidrás
Cidrás é un fitónimo galego procedente do latín CITRALES, referido á abundancia de limoeiros. Pode referirse a:
Amais, como apelido, pode referirse a:
Ponte Ambía de Arriba, Ponte Ambía, Baños de Molgas
Ponte Ambía de Arriba é un lugar da parroquia de Ponte Ambía no concello ourensán de Baños de Molgas na comarca de Allariz - Maceda. Tiña 22 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 10 eran homes e 12 mulleres. Iso supón un aumento da poboación respecto a 2010, cando tiña 20 habitantes (9 homes e 11 mulleres).
Syracuse Mets
Os Syracuse Mets, até 2019 coñecidos como Syracuse Chiefs, son un equipo de béisbol estadounidense das Ligas Menores (Minor League Baseball) con sede en Syracuse, Nova York. O club, de clase Triple-A, compite na Northeast Division da International League. Antes desta competición, o equipo xa competira na International League (1934–1955 e 1961–2020) e na Eastern League (1956–1957), esta última de categoría Low-A. A franquía, fundada en 1934 como Syracuse Chiefs, está afiliada desde 2019 aos New York Mets da Major League Baseball. O equipo xoga os seus xogos como local no NBT Bank Stadium, un estadio inaugurado en 1997 con capacidade para 11.071 espectadores.
Linea nigra
miniatura|Linea nigra nunha muller [[Embarazo|embarazada]] Linea nigra (Latín para "liña negra") é unha liña vertical de cor escura que aparece no abdome durante cerca de tres cuartos de todas os embarazos. A parte escurecida ten xeralmente cerca dun centímetro de largura. A liña corre verticalmente ao longo do medio do abdome, desde a pube até ao embigo ou até ao cume do abdome. Esta liña fórmase debido ao aumento da hormona estimulante dos melanocitos, producida pola placenta e que tamén provoca melasma e o escurecemento das mamilas.
Michael Beasley
Michael Paul Beasley, nado o 9 de xaneiro de 1989 en Frederick, Maryland, é un xogador profesional de baloncesto estadounidense que xoga nos Cangrejeros de Santurce do Baloncesto Superior Nacional (BSN). Cunha altura de 2,06 metros xoga na posición de ala.
Universidade
Xogou unha temporada nos Wildcats da Universidade de Kansas State, pero bastoulle para amosar que estaba preparado para xogar na NBA, facendo 26,2 puntos por partido e 12,4 rebotes por partido. O 14 de abril de 2008 anunciou a súa intención de presentarse ao Draft da NBA, renunciando aos 3 anos que lle quedaban como universitario.
Miami Heat (2008–2010)
miniatura|Michael Beasley facendo un mate, 2009 O 26 de xuño de 2008 foi elixido na segunda posición do Draft da NBA de 2008 polos Miami Heat. Asinou polos Heat o 2 de xullo. No seu debut na Summer League da NBA o 7 de xullo, Beasley anotou 28 puntos e capturou 9 rebotes (e 2 asistencias ) en 23 minutos de xogo. Foi segundo na liga en rebotes conseguidos, e empatou no terceiro posto de anotación na Summer League de 2008. No seu primeiro adestramento con Miami, foi golpeado accidentalmente no peito polo cóbado dun compañeiro. Foi evaluado e ao día seguinte volveu ao equipo cun hematoma no peito, e só participou nos exercicios sen contacto. Tiña lixeiramente fracturado o externo, e puido adestrar con normalidade 2 días despois do golpe.
No seu primeiro partido da pretempada, Beasley anotou 16 puntos contra os Detroit Pistons. Nos seguintes partidos fixo 21 puntos e 7 rebotes contra os Nets, 12 puntos e 11 rebotes tamén contra os Nets, 14 puntos e 6 rebotes contra os Magic, 19 puntos contra os Grizzlies, 14 puntos e 3 rebotes contra os Hornets, e 19 puntos e 9 rebotes contra os San Antonio Spurs. No primeiro partido da tempada 2008-09, Beasley anotou 9 puntos na derrota contra os New York Knicks. Conseguiu unha anotación de dobres díxitos nos seguintes nove partidos, incluíndo 25 puntos contra os Charlotte Bobcats, o que supuso a súa máxima anotación da tempada, o 1 de novembro.
Despois da eliminación dos Heat na primeira rolda dos playoffs de 2009, sóubose que Beasley, xunto ao seu compañeiro Mario Chalmers, tamén rookie, foron sancionados en varias ocasións durante a tempada por violar as normas internas do equipo.
Durante a tempada 2009-10 foi titular en todos os partidos. O 19 de febreiro de 2010 liderou a vitoria dos Heat contra os Memphis Grizzlies con 30 puntos, o máximo da súa carreira, xunto con 8 rebotes. Nesa tempada, fixo 14.8 puntos e 6.4 rebotes por partido. Na derrota en primeira rolda dos playoffs de 2010 contra os Boston Celtics, baixou a súa media a 10.4 puntos e 5.8 rebotes.
Minnesota Timberwolves (2010-2012)
O 12 de xullo de 2010, Beasley foi traspasado aos Minnesota Timberwolves a cambio dunha elección en segunda rolda do draft do 2011 e do 2014. Beasley foi traspasado para facer oco salarial para Miami, para asinar aos axentes libres LeBron James e Chris Bosh, e para asinar outra vez con Dwyane Wade.
O 10 de novembro de 2010, liderou a vitoria dos Timberwolves sobre os Sacramento Kings con 42 puntos, o máximo da súa traxectoria, conseguindo tamén 9 rebotes. Rematou a tempada entre os 20 máximos anotadores da liga, con 19.2 puntos por partido.
Phoenix Suns (2012-2013)
O 20 de xullo de 2012, Beasley asinou un contrato por 3 anos e 18 millóns de dólares cos Phoenix Suns.
Los Angeles Lakers (2018-2019)
O 23 de xullo de 2018, Beasley asinou cos Los Angeles Lakers. O 7 de febreiro de 2019, Beasley foi traspasado xunto a Ivica Zubac ós Los Angeles Clippers a cambio de Mike Muscala. Dous días máis tarde, foi cortado polos Clippers.
A Roza
Baixo a forma de A Roza Vella é un lugar da parroquia de Gondar, no concello de Sanxenxo.
Fornelos
O topónimo galego e portugués Fornelos pode referirse a:
Resident Evil: Damnation
Resident Evil: Damnation (tamén coñecido como Biohazard: Damnation (バイオハザード ダムネーション)) é un filme xaponés de animación que foi estreado no 2012. Foi dirixido por Makoto Kamiya e producido por Hiroyuki Kobayashi. É a secuela de Resident Evil: Degeneration e a precuela do videoxogo Resident Evil 6.
Ligazóns externas
[[Categoría:Filmes de 2012 en 3D]
Meriz, Coles, Coles
Meriz é un lugar da parroquia de Coles no concello ourensán de Coles na comarca de Ourense. Tiña 79 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 45 eran homes e 34 mulleres.
Nová Pláň
Nová Pláň é un concello do okres de Bruntál, Chequia. Ten 1.71 km² e 33 habitantes. Constitúe o concello con menos habitantes da Rexión Moravia-Silesia.
1160 Illyria
Illyria (asteroide 1160) é un asteroide descuberto por Karl Wilhelm Reinmuth en Heidelberg (Alemaña) no ano 1929, coa designación provisional 1929 RL.
Pertencente ó cinto de asteroides. O seu período orbital é de 1.496,58 días. Toma o seu nome da antiga rexión europea Iliria (Illyria en latín).
J. J. Hickson
James Edward "J. J." Hickson Jr., nado en Atlanta (Xeorxia) o 4 de setembro de 1988, é un ex xogador americano de baloncesto profesional que xoga nos Washington Wizards da National Basketball Association (NBA).
Traxectoria
O 30 de xuño de 2011, Hickson foi traspasado ós Sacramento Kings a cambio de Omri Casspi e unha elección de primeira rolda do Draft.
En outubro de 2011, durante o lockout da NBA, fichou polo Bnei HaSharon da Ligat HaAl de Israel. Porén, Hickson deixou o equipo tras xogar un só partido.
O 11 de xullo de 2013, Hickson asinou cos Denver Nuggets. O 19 de febreiro de 2016, os Nuggets cortaron a Hickson.
O 25 de febreiro de 2016, Hickson asinou cos Washington Wizards.
Grand Theft Auto V
Grand Theft Auto V, tamén coñecido como GTA V, é un videoxogo de mundo aberto (sandbox), acción e aventura desenvolvido polo estudo escocés Rockstar North e publicado por Rockstar Games. O xogo saíu á venda o 17 de setembro de 2013 nas plataformas PlayStation 3 e Xbox 360. É o primeiro xogo da serie principal da saga Grand Theft Auto despois do lanzamento de Grand Theft Auto IV en 2008, sendo o décimo quinto xogo da serie en total. Ao ser un dos últimos títulos lanzados en exclusiva para a sétima xeración de consolas de videoxogos, Grand Theft Auto V é un videoxogo moi agardado.
O xogo consta de elementos de condución e de acción e aventura, os cales forman parte dun mundo aberto co que os xogadores poden interactuar ao seu antollo. O xogo está ambientado no estado ficticio estadounidense de San Andreas, o cal xa foi escenario doutras entregas da saga, baseado nos estados reais de California e Nevada. Nesta entrega a ambientación tenta reflectir o sur de California, onde se pode atopar a cidade ficticia de Los Santos (a imaxe e semellanza dos Ánxeles) e unha zona de campo aberto. A historia dun só xogador está contada a través de tres protagonistas, Michael, Trevor e Franklin, os cales o xogador pode ir alternando cando o desexe. A historia segue os esforzos dos protagonistas para planificar e executar seis grandes atracos e acumular riquezas. O xogo tamén inclúe un modo online, que permite participar até 16 xogadores simultaneamente, tanto en modo cooperativo como en competitivo.
Desenvolvemento
miniatura|150px|esquerda|Logo de Take-Two. Un mes despois, en novembro, nunha entrevista co xornal inglés The Times, o produtor de Grand Theft Auto e habitual escritor da saga, Dan Houser, prestouse a contestar preguntas que concernían ao futuro da serie, confirmando por vez primeira que o seu equipo comezara a pensar en GTA V. O mesmo artigo aclaraba que Houser escribira parte dun guión que xa chegaba ás mil páxinas. Na mesma entrevista, Houser explicou que debido ao volume de traballo á hora de crear novos xogos da serie, lévalles primeiro a pensar na cidade, e máis adiante no personaxe principal. Medio ano despois, en xullo de 2010, Rockstar North, compañía encargada de desenvolver os GTA, demandou sete postos de traballo relacionados cun novo título. A firma buscaba encher ocos dispoñibles, incluíndo recreadores de contorna, programadores de física e animadores de personaxes. O último posto de traballo a cubrir buscaba a «xente con experiencia profesional desenvolvendo videoxogos de acción en terceira persoa». Non se sabía se Rockstar estaba a contratar a xente para GTA V, ou se a firma só pretendía mellorar outro dos seus videoxogos, Agent. En decembro de 2010, Strauss Zelnick declarou que a compañía non ía a lanzar títulos anuais algunhas das súas mellores franquías como Grand Theft Auto ou Red Dead Redemption, xa que facer iso poría en perigo a súa calidade e faríase pesado para os usuarios.
Antes de que o xogo fose anunciado oficialmente, tiveron lugar varias filtracións dunha suposta produción dun GTA, incluíndo rexistros de sitios web, castings de dobraxe de anteriores personaxes de Grand Theft Auto e a un editor do sitio web IGN quen indicou que o título se poría á venda en 2012. As primeiras informacións que facían referencia ao xogo fixéronse públicas en Internet en febreiro de 2011, mediante a filtración accidental do currículo dun actor, ao que se sumou unha lista de direccións de sitios web rexistradas a nome de Rockstar co coñecido estilo GTA. En marzo, filtráronse numerosas chamadas a casting por parte de Rockstar para dobrar o videoxogo, nun proxecto coñecido co nome en clave de «Rush» (en inglés: Urxente). Tendo en conta que un dos papeis era o de James Pedeaston, un personaxe de radio aparecido en Grand Theft Auto: San Andreas, o proxecto supúñase relacionado con Rockstar. En xuño de 2011, fontes supostamente próximas á compañía, deron a coñecer que o título estaba «en marcha e bastante avanzado», con retoques finais como mini-xogos xa aplicados, e cuxo lanzamento sería, «con bastante probabilidade», en 2012. «É o máis grande», dixeron, dando a entender que a magnitude de GTA V sería eminentemente ampla.
Nunha entrevista en xullo de 2011 con PSM3, o co-fundador de Team Bondi, Brendan McNamara, respondeu a unha serie de preguntas acerca de se Rockstar estaba a considerar usar o sistema MotionScan para o seu próximo GTA do seguinte xeito:
Anuncio e estrea
miniatura|right|250px|O cartel de [[Hollywood aparece no avance do videoxogo representado como «Vinewood».]] O 25 de outubro de 2011, Rockstar Games modificou a portada do seu sitio web para promocionar o logotipo de Grand Theft Auto V, tendo a «V» do devandito logotipo unha forma semellante á textura dos billetes dos dólares estadounidenses. Unha breve mensaxe impresa baixo o logotipo indicaba que un avance estaría dispoñible o 2 de novembro de 2011, comezando no propio sitio web o 26 de outubro unha conta atrás de tempo que reflectía cando se publicaría. Nos momentos posteriores á revelación de que Grand Theft Auto V estaba en desenvolvemento, as accións de Take-Two Interactive, a compañía matriz de Rockstar Games, disparáronse nun 7%.
O 26 de outubro, un coñecido sitio web de videoxogos, Kotaku, sinalou que os rumores sobre se Rockstar ía recrear a cidade dos Ánxeles para GTA V «eran certos» segundo «fontes próximas ao xogo», sinlando expresamente que o xogo ía ter a súa localización «nalgunha versión» desta cidade.
O 2 de novembro, Rockstar Games publicou o primeiro avance de Grand Theft Auto V, brindando aos seguidores unha primeira ollada ao próximo título. O avance revelou o lugar onde, en principio, se desenvolvería a acción: Los Santos, unha cidade ficticia baseada efectivamente nos Ánxeles e os seus arredores no sur do estado de California, incluíndo Hollywood (coñecido como «Vinewood» no videoxogo), así como paisaxes peculiares da zona. Algunhas das características adicionais que foron desveladas son o golf, os avións, motos de auga, ximnasios e persecucións policiais. A canción utilizada no vídeo era Odgens' Nut Gone Flake, do grupo británico The Small Faces.
Ao día seguinte, Rockstar Games confirmou que Grand Theft Auto V estaba en pleno desenvolvemento e que tería lugar en Los Santos e «os seus arredores: outeiros, zonas rurais e praias», ademais de que «sería o xogo máis grande e máis ambicioso que Rockstar crease xamais», descrito por Sam Houser, cofundador xunto ao seu irmán Dan da compañía, como «unha reinvención radical do universo de Grand Theft Auto». Take-Two definiu GTA V como «unha nova dirección na liberdade do videoxogo de mundo aberto, no relato da historia, no estilo de xogo baseado en misións e no modo multixogador en liña»; confirmando ademais que a historia se centraría «na procura do todopoderoso dólar nunha reinventada zona do actual sur de California.
Case dous anos despois, o 9 de xullo de 2013, saíu á luz o primeiro vídeo oficial do xogo en movemento, no cal se podía ver por vez primeira o seu nivel gráfico e o seu sistema de xogo cos seus tres personaxes principais: Michael, Trevor e Franklin. Un semana despois, o día 15, estreouse un novo avance onde se mostraba Grand Theft Auto Online, o modo multixogador online, o cal estaría dispoñible para o 1 de outubro de 2013, data posterior ao lanzamento do xogo. O día 29 de agosto de 2013 deuse a coñecer o avance oficial onde se explican as motivacións dos tres protagonistas.
Banda sonora
Grand Theft Auto V é o primeiro xogo da serie posúe unha banda sonora creada especialmente para a ocasión. Para traballar na banda sonora, o equipo contratou ao grupo Tangerine Dream en colaboración con Woody Jackson (Red Dead Redemption, L.A. Noire, Max Payne 3) e os produtores de hip-hop The Alchemist e Oh No. Tangerine Dream e Jackson compuxeron entre 30 e 40 horas de música que forman parte das misións do xogo para aumentar a súa atmosfera. Esta música sonará tanto no modo dun xogador como no multixogador. Tal como os xogos anteriores da serie, Grand Theft Auto V tamén ten música licenciada que se pode ouvir nas radios do xogo. A banda sonora foi «concibida para abranguer a amplitude da escena musical na moderna cidade dos Ánxeles». Preto de 240 cancións foron licenciadas, distribuídas en quince estacións de radio de varios xéneros musicais. A radio tamén inclúe dúas estacións de asuntos xeralistas con locutores da vida real como por exemplo Stephen Pope e Nathan Williams da banda Wavves.
Sistema de xogo
Grand Theft Auto V é un xogo de acción e aventura en terceira persoa. O xogador pode usar combate de corpo a corpo, armas e explosivos para loitar contra inimigo, así como pode correr, saltar, nadar ou usar vehículos para navegar polo mundo do xogo. Durante o combate, pódese utilizar unha mira-automática e un sistema de cobertura como asistencia. Un dos obxectivos do xogador é completar misións para progresar na historia, e tal como outros xogos en mundo aberto, esas misións poden ser completadas segundo o desexo do xogador. Se o xogador comete actos ilegais mentres xoga, poderá haber unha resposta por parte forzas dos corpos de seguridade, sendo medida da contundencia utilizada polas autoridades por medio dunha barra de "wanted" (do inglés: búscase); se o xogador continúa a cometer crimes ou se responde con agresión, a barra acumula estrelas, e os esforzos das forzas de autoridade para incapacitar o xogador tórnanse máis activos.
No modo para un xogador de GTA V o xogador pode controlar a tres protagonistas: Michael, Trevor e Franklin, criminais cuxas historias se entrecruzan a medida que se van completando misións. Mentres interactúe co mundo do xogo, o xogador pode trocar de protagonista ao seu pracer, e mesmo durante as misións trocar de personaxe poderá ser necesario para sentido completar certos obxectivos ou como unha opción alternativa para atopar novos xeitos creativos de resolver unha situación; por exemplo, nunha misión Michael fai rappel no exterior dun edificio, Franklin dá cobertura con armas, e Trevor controla o helicóptero de fuga, e o xogador pode trocar entre eles para se adequar a un estilo preferido de xogar. Cada protagonista controlado polo xogador dispón de oito habilidades, representadas numericamente, en certas áreas como disparar ou conducir. Para cada protagonista, as oito habilidades "especiais" determinan a súa eficacia para emprender unha acción que é única para o personaxe respectivo; Michael, por exemplo, consegue entrar en bullet time (do inglés: tempo de bala, efecto que consiste en poder disparar a cámara lente) en combate, Franklin consegue ralentizar o tempo mentres conduce e Trevor consegue crear o máis danos nos inimigos. Existe unha barra no HUD (Head up display) de cada personaxe que se baleira cando a habilidade é usada, mentres que se enche co tempo cando a habilidade non está a ser usada. A pesar de que o xogador pode completar misións como calquera dos tres protagonistas, nalgunhas das máis difíciles poderá ser necesaria a asistencia de cómplices controlados pola IA, con habilidades únicas como conducir ou penetrar en sistemas informáticos, ficando cunha parte da recompensa despois de se completar a misión. O xogador tamén pode empregar distintas estratexias distintas para completar unha misión, por exemplo, nunha misión de roubo o xogador pode actuar por medio do sixilo, actuando sobre os civís cun axente incapacitante, ou crear o pánico na zona entrando coas armas á vista.
O xogo transcorre nun mundo aberto cun gran mapa que o xogador pode percorrer libremente cando non está nunha misión. O mundo consta de zonas rurais e da cidade ficticia de Los Santos, reprodución da cidade dos Ánxeles, a cal é considerablemente maior que as dos anteriores capítulos da serie. O xogador pode utilizar unha enorme cantidade de vehículos para explorar o mundo do xogo, que ademais para acomodar o tamaño do mapa introduce vehículos novos que estaban ausentes no antecesor Grand Theft Auto IV, como por exemplo avións. Mentres anda libremente polo mundo, o xogador pode participar en varias actividades específicas dun contexto; por exemplo, pode utilizar un equipo de mergullador para explotar as seccións subacuáticas do mundo, un paracaídas para practicar BASE jumping, e mesmo xogar a deportes como o tenis ou o golf. Cada personaxe ten ademais un smartphone que pode ser usado para contactar con amigos, participar en actividades ou acceder á Internet ficticia propia do xogo. A internet pode ser usada, por exemplo, para comprar propiedades como casas ou negocios ou acceder ao mercado bolsista para permitir ao xogador ser accionista en varios negocios; cada personaxe pode recibir rendementos ao comprar negocios ou a vender accións. O xogador pode comprar ademais melloras para a armas ou vehículos para cada un dos protagonistas, e alterar a súa aparencia mercando roupas, peiteados, tatuaxes ou xoias.
Multixogador
O multixogador en GTAV recibe o nome de Grand Theft Auto Online. Este modo permite até dezaseis xogadores explotar libremente o mundo do modo dun xogador. Os xogadores pódense axudar os uns aos outros en varias actividades, como carreiras ou asaltos a bancos. Para moitas desas actividades, os parámetros poden ser determinados polos xogadores, como crear a pista para as carreiras ou crear a zona de armas para os xogos deathmatch.
O multixogador competitivo coloca equipos de xogadores, coñecidos como "crews", uns contra os outros en xogos de deathmatch. Os "crews" do multixogador de Max Payne 3 pasarán ao Grand Theft Auto Online a través do Social Club, xa que un dos obxectivos de Rockstar Games é entrecruzar os modos multixogador dos seus xogos, nos que un xogador pode pertencer até cinco equipos ou crear o seu propio. O éxito nas partidas do multixogador dará ao usuario puntos de experiencia para o seu equipo, progresando así nas táboas de liderado online. Grand Theft Auto Online está dispoñible dende o 1 de outubro de 2013, data a partir da cal o equipo de produción segue a producir contido para o servizo. A finais de 2012, Rockstar afirmou que "redefinir o multixogador en mundo aberto en algo realmente moi especial" foi un dos obxectivos na produción de Grand Theft Auto V.
Sinopse
A narrativa do xogo segue a tres personaxes con historias interconectadas. Michael é un ex ladrón de bancos retirado duns corenta anos que vive coa súa familia disfuncional cos produtos da súa antiga vida no barrio de clase alta de Rockford Hills, baseado en Beverly Hills. Trevor, o seu antigo socio no crime, vive só nunha caravana no deserto do Condado de Blaine, onde os seus comportamentos imprudentes e psicópatas son alimentados pola drogadicción. Franklin gáñase a vida en Vespucci Beach, baseado en Venice Beach, para un concesionario de coches armenio que basea o seu negocio na estafa. As tres personaxes son atraídos cara ao submundo criminal de Los Santos "na procura do todopoderoso dólar estadounidense". De acordo con Dan Houser, cada un dos protagonistas é diferente a calquera personaxe principal que apareceu nun título de Grand Theft Auto até a data. Michael representa a un protagonista que "gañou" e agora está a tratar de adaptarse á vida de despois de que a súa historia chegase á súa fin; Trevor era en principio unha personaxe secundaria que foi reconvertida ao papel de protagonista; e Franklin é alguén que non tivo unha exposición real ao mundo do crime até os acontecementos do xogo.
Personaxes
O 8 de novembro de 2012, a publicación estadounidense Game Informer comunicou, a través da portada da súa edición de decembro, que serían tres os protagonistas de Grand Theft Auto V, a diferenza de anteriores videoxogos da serie, en que se podía elixir un entre varios personaxes principais, pero non afectaba a trama do xogo (Grand Theft Auto e Grand Theft Auto 2), ou só existía un (de Grand Theft Auto III en diante).
Estes tres personaxes dedicaranse principalmente ao roubo de bancos usando as cualidades de cada un. Michael o que pensa o roubo, Trevor o piloto de vehículos aéreos e armas de longo alcance e Franklin o condutor de coches.
Erguer - Estudantes da Galiza
'''Erguer. Estudantes da Galiza''' é unha organización estudantil galega destinada á defensa dos intereses do estudantado, cuxo obxectivo estratéxico é acadar un ensino galego, público, de calidade, democrático e non heteropatriarcal. É unha organización de carácter plural, situada no campo da esquerda nacionalista e independentista, nun movemento político que procura a constitución da República Galega independente, democrática e plenamente soberana.
Traxectoria
Foi fundada o 5 de marzo de 2016 nunha Asemblea Nacional Constituínte que tivo lugar no Colexio de Fonseca de Santiago de Compostela, baixo o lema "Libera e transforma Galiza desde as aulas". Esta asemblea naceu polas discrepenacias e rompendo coas Asembleas de Base que se estaban a celebrar por toda Galiza e que buscaban a creación dunha organización estudantil única e galega.
Trala súa constitución, a súa primeira acción pública foi a de convocar unha folga estudantil en toda Galiza para o 13 de abril dese mesmo ano.
Composición
O estudantado incorporado ao proceso a través destas asembleas abertas pasou a constituír Erguer xunto a membros das organizacións estudantís nacionalistas AGIR, Comités e a Liga Estudantil Galega, que pasaron a disolverse e integrárense na nova organización.
O Cruceiro, Abelleira, Muros
O Cruceiro é un lugar da parroquia de Abelleira no concello coruñés de Muros, na comarca de Muros. Segundo o padrón municipal (INE 2018) ten 34 habitantes (13 homes e 21 mulleres).
Engarde, Caldelas de Tui, Tui
Engarde é un lugar da parroquia de Caldelas de Tui, no concello pontevedrés de Tui, na comarca do Baixo Miño. Tiña 18 habitantes no ano 2009, segundo o padrón municipal de habitantes do Instituto Nacional de Estadística, dos que 10 eran homes e 8 mulleres. Isto supón un descenso do 18 cento respecto ao ano 2000.
Pumares, Ponte Ambía, Baños de Molgas
Pumares é un lugar da parroquia de Ponte Ambía no concello ourensán de Baños de Molgas na comarca de Allariz - Maceda. Tiña 11 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 5 eran homes e 6 mulleres. Iso supón unha diminución da poboación respecto a 2010, cando tiña 13 habitantes (6 homes e 7 mulleres).
Rita Ora
Rita Sahatçiu Ora, nada en Pristina o 26 de novembro de 1990, é unha cantante, compositora e actriz británica nada no Kosovo.
Traxectoria
O seu primeiro álbum, titulado Ora, foi lanzado o 24 de agosto de 2012 no Reino Unido, acadando o número un da UK Albums Chart. Foi nomeada a tres premios dos Brit Awards 2013, incluíndo o Brit Award á Mellor Artista Revelación Británico.
O seu éxito reduciuse considerabelmente co lanzamento de «Shine Ya Light», que só alcanzou o décimo posto no Reino Unido e non ingresou a ningunha lista internacional agás na de Irlanda. No seu intento por recuperar o seu recoñecemento a nivel internacional, Rita realizou unha presentación nos MTV Europe Music Awards que recibiu bos comentarios. Para promocionarse, realizou unha xira chamada Radioactive Tour, que contou cun total de nove concertos. Por outra parte, en canto aos recoñecementos obtidos por Rita, atópanse un premio dos Urban Music Awards á artista do ano e un premio dos MOBO Awards ao mellor artista novo. Tamén foi nomeada a premios importantes como os Brits Awards e os MTV Europe Music Awards, pero sen gañar.
Santa Mariña, Santa Mariña do Castro, Carballedo
miniatura|Vistas da Serra do Faro desde a Santa Mariña Santa Mariña é un lugar da parroquia de Santa Mariña do Castro, no concello lugués de Carballedo na comarca de Chantada. Segundo o INE en 2016 tiña 15 habitantes (5 mulleres e 10 homes).
Toponimia
O topónimo fai referencia a unha santa, en latín, é un haxiotopónimo.
Patrimonio
A igrexa parroquial, situada neste lugar, data do século XVIII
Illa Ragged, Bahamas
Illa Ragged é unha illa pequena (23 quilómetros cadrados) e un distrito nas Bahamas meridionais. O distrito posúe un total de 36 quilómetros cadrados.
Ata hai pouco tempo tiña unha industria de sal activa, as charcas de sal que foron descubertas no século XIX por Sr. Duncan Taylor dan orixe ao nome da cidade de Duncan, o único asentamento.
A illa foi afectada gravemente polo furacan Donna e houbo unha emigración gradual as illas máis prósperas tales como Nova Providencia. A poboación de Illa Ragged no censo do ano 2000 era apenas de 72 habitantes.
Os pescadores din que a mellor pesca pódese atopar nesta illa.
A illa Ragged é parte dos caios Jumentos e da cadea das illas Ragged. Tamén esta cadea inclúe os caios coñecidos como Racoon Cay, Pig Cay e Double-Breasted Cay.
A cidade de Duncan é a única da cadea enteira e sitúase dentro dunha baía de auga poco profundas. A illa posúe un "Mail Boat" para o transporte cara ás illas principais e para realizar comercio con outras illas. A illa contén un porto.
A maior parte dos habitantes son os descendentes directos dos colonos orixinais e levan os seus nomes de familia orixinais tales como Curling, Lockhart, Maycock, Moxey, Munroe, Wallace, e Wilson. A herdanza familiar e o seu afastamento deron lugar ás illas o nome de "family islands".
Aínda que a illa está afastada e escasamente poboada, moitos dos seus descendentes tomaron papeis importantes dentro da política, do atletismo, da hostalería e negocios.
Transporte
Aeroporto - as melloras en Illa Ragged en canto á creación dun aeroporto na cidade de Duncan (financiada pola Unión Europea) nun custo de 650.000 $ foron comezadas en 2006.
Peirao/Dragado - o dragado e o peirao na illa comezaron en 2006 custando tres millóns e medio de dólares.
Soldadura
miniatura|dereita|Principio xeral ds soldadura: <li> Metal de base.</li> <li> Cordón de soldadura.</li> <li> Fonte de enerxía.</li> <li> Metal de achega.</li> </ol> A soldadura é un proceso fabril que consiste na unión de dous materiais (xeralmente metais ou termoplásticos), usualmente logrado a través dun proceso de fusión no que as pezas se soldan derreténdose e agregando metal ou plástico derretido para conseguir unha pía que ó arrefriarse forma unha unión forte.
Lestón de Abaixo, Abelleira, Muros
Lestón de Abaixo é un lugar da parroquia de Abelleira no concello coruñés de Muros, na comarca de Muros. Segundo o padrón municipal (INE 2012) ten 19 habitantes (10 homes e 9 mulleres).
Paradela, Coles, Coles
Paradela é un lugar da parroquia de Coles no concello ourensán de Coles na comarca de Ourense. Tiña 36 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 20 eran homes e 16 mulleres.
Lago Poopó
O lago Poopó é un lago de auga salgada, o segundo meirande de Bolivia despois do lago lago Titicaca. Ambos están conectados polo río Desaguadero. Dos lagos situados exclusivamente en territorio boliviano é o de maior tamaño. O 16 de decembro de 2015 desapareceu tras un acelerado proceso de desertificación, mais coas choivas que se rexistraron os meses de decembro de 2016 e os primeiros meses de 2017, puido recuperar unha terzo da auga perdida.
Xeografía
Atópase no departamento de Oruro, dependendo do achegue do río Desaguadero e o río Márquez. Atópase a unha altitude de 3686 msnm. Dos grandes lagos de Suramérica é o segundo con maior altitude.
John Schlesinger
John Richard Schlesinger, nado en Londres o 16 de febreiro de 1926 e finado en Palm Springs, California o 25 de xullo de 2003, foi un director de cinema inglés.
Traxectoria
Nado nunha familia xudía de clase media comezou traballando como actor nos anos cincuenta, tanto en películas coma na televisión.
Comezou a dirixir nos sesenta, con documentais como Terminus, premiado en Venecia. O seu primeiro filme de ficción, A Kind of Loving gañou o Oso de Ouro de Berlín.
Cowboy de medianoite foi un éxito internacional, co que gañaría o Oscar ó mellor director.
Tras sufrir varios problemas cardíacos, finou en 2003.
Bislama
miniatura|Falante de bislama, gravada en [[Vanuatu.]] O bislama é unha lingua crioula melanesia falada principalmente en Vanuatu. Ademais é unha das linguas oficiais xunto co inglés e o francés. É a lingua principal de moitos dos ni-Vanuatu Urbanos (os que viven en Port Vila e Luganville), e a segunda lingua para o resto dos habitantes do país.
O bislama é unha mestura de palabras do inglés, francés e as linguas aborixes das familias do norte, centro e sur do arquipélago, cunha sintaxe máis parecida a unha lingua de Vanuatu.
Está moi relacionado co tok pisin de Papúa Nova Guinea, o Pijin das illas Salomón e o broken do Estreito de Torres en Australia.
O himno nacional, Yumi, Yumi, Yumi, está escrito en bislama.
Historia
Milleiros de ni-Vanuatu foron recrutados para traballar en Queensland, Australia, así como nas plantacións de Fidxi entre 1870 e 1880. Coas linguaxes que se falaban nestas plantacións creouse un pidgin.