cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Arcanxo Gabriel
Gabriel (en hebraico גַּבְרִיאֵל, no hebraico moderno Gavriʼel, no hebraico tiberiano Gaḇrîʼēl; en latín Gabrielus; en grego Γαβριήλ, transl. Gabriēl; en árabe جبريل, trans. Jibrīl ou جبرائيل, transl. Jibrail; todos do aramaico Gabri-el, "home forte de Deus" ), é, nas relixións abrahámicas, un anxo que serve como mensaxeiro de Deus. Aparece por vez primeira nunha mención no Libro de Daniel, na Biblia hebraica. Nalgunhas tradicións é considerado un dos arcanxos, noutras como anxo da morte.
Texto
Clasificación
En xeral, pode afirmarse que non existe unha modalidade illada, sen que participe con outra nun mesmo texto: Non se concibe a narración sen que participen elementos descritivos; a argumentación combínase coa exposición, inda que esta poida aparecer de forma illada e independente.
Arcanxo Gabriel
Como santo cristián, a súa festa celébrase o 18 de marzo (vetus ordo) ou o 29 de setembro (novus ordo). Venérase tanto por cristiáns, coma xudeus e musulmáns. Os seus atributos son as vestimentas azuis ou brancas, un lirio, unha lámpada, unha póla do Paraíso, un rolo de pergamiño, e un cetro, en actitude de saúdo ou beizón. É padrón da diplomacia e a comunicación (traballadores das telecomunicacións, radio, mensaxeiros, correo, cregos, diplomáticos, coleccionistas de selos...) Tamén é padrón de Portugal.
Texto
Propiedades do texto
As propiedades necesarias para que un texto teña sentido completo e sexa comprensible son:
Arcanxo Gabriel
Con base en dúas pasaxes do Evanxeo segundo Lucas, diversos cristiáns e musulmáns Gabriel tería anunciado os nacementos de Xoán o Bautista e Xesús Cristo. O islam, alén diso, cre que Gabriel tería sido o medio polo cal Deus optou por revelar o Corán a Mahoma, e que a través del tería enviado unha mensaxe aos profetas revelándolles as súas obrigas. Coñécese coma o xefe dos catro anxos favorecidos, e o espírito da verdade, e en certas crenzas sería unha personificación do Espírito Santo. Gabriel menciónase tamén na fe Bahá'í, especificamente na obra mística de Bahá'u'lláh, Sete Vales.
Texto
Estrutura do texto
A estrutura do texto percíbese ó capta-los procesos que interveñen na comprensión textual. Cando nos situamos ante un texto procedemos a:
Arcanxo Gabriel
esquerda|miniatura|Anxo Gabriel, por [[Giotto di Bondone]] Cítase varias veces na Biblia; como en Daniel 8:16 e 9:21.
Ao anxo Gabriel confióuselle a misión máis importante confiada a alguén: anunciar o nacemento do fillo de Deus. O xeito de presentación cando se apareceu a Zacarías para lle anunciar que ía ter por fillo a Xoán o Bautista foi este: "O anxo respondeu: Eu son Gabriel, o que estou preto de Deus e mandoume para falar contigo e darche esta boa nova.
Lucas o Evanxelista dixo: "Os seis meses, Deus mandou o anxo Gabriel a unha vila chamada Nazaret, onda unha mociña prometida a un home da casa de David, que se chamaba Xosé; o nome da mociña era María. Entrando onde estaba ela, díxolle: ‑Alégrate, chea de graza, o Señor está contigo. Ela turbouse con estas palabras, cavilando no que podería significar o saúdo aquel. O anxo continuou: ‑Non teñas medo, María, porque ti atopaches graza ante Deus; e, fíxate, vas concibir no teu ventre e darás á luz un fillo, ó que lle poñerás de nome Xesús. Será grande e chamarase Fillo do Altísimo, e o Señor Deus daralle o trono de David, seu pai; reinará por sempre na casa de Xacob, e o seu reinado non terá fin.
Segundo a tradición, os arcanxos son os mensaxeiros (en grego "archangélos") de Deus das Boas Novas, axúdannos a dar bo rumbo e dirección á nosa vida, dannos comprensión e sabedoría. É a el que recorren os que precisan deses dons.
Autol
300px|dereita|miniatura|Río Cidacos ao seu paso por Autol Autol é un municipio da comunidade autónoma da Rioxa, España. Polo municipio transcorre o río Cidacos.
Economía
Autol é o primeiro centro produtor de España de cogomelos e champiñones.
foi tradicionalmente un pobo agrícola cuxos cultivos básicos foron os de secaño e en menor proporción os de regadío. Así, destaca o cultivo de viñas, cereal e oliveira. Tamén ten unha rica horta, que é a base das empresas de conservas, unha das principais fontes económicas da poboación.
Actualmente ten un cultivo intensivo de espárragos, hortalizas, froitas, cogomelos e champiñones. Tamén existen empresas dedicadas á produción de compost e de sementes.
Medio Natural
miniatura|esquerda|300px|O Picuezo e a Picueza Autol está situado en plena conca do río Cidacos, entre a serra de Erga e pena Isasa. Caracterízase por ter un clima continental de invernos fríos e veráns secos e calorosos. Isto fai que a serra próxima ao municipio estea composta de monte baixo con abundantes herbas aromáticas, piñeiros laricios e negrales.
Festividades
O 3 de febreiro celébrase San Blas, onde é típico o bolo ou rosco de repostería chamado Barzón.
A partir do 7 de setembro celébranse as súas festas patronais en honra de San Adrián e Santa Natalia.
O miserere da montaña
O último sábado de xuño celébrase o Miserere da montaña, representación da lenda de Gustavo Adolfo Bécquer, que se inspirou na ruínas do primeiro asentamento cisterciense que se fundou en España (situado no monte Erga a 1.100 m de altitude), levada a cabo pola Confraría do Santísimo de Autol.
Tito
Tito pode referirse a:
Let's Shake Hands
"Let's Shake Hands" é o sinxelo de estrea da banda estadounidense de garage rock The White Stripes. Foi editado en marzo de 1998 polo selo Italy Records, e trátase da quinta gravación do grupo. Unha gravación ao vivo aparece no seu vídeo Under Blackpool Lights e no álbum en directo Under Great White Northern Lights.
"Let's Shake Hands" amosa o primeiro son garage punk dos inicios da banda, e está acompañado por unha versión de "Look Me Over Closely", unha canción escrita polo músico folk Terry Gilkyson para Marlene Dietrich.
A primeira edición estivo composta por 500 copias en vinilo vermello. Unha segunda edición de 1.000 copas foi prensada en vinilo negro no ano 2002. A portada deste segundo lanzamento era unha foto de mellor calidade que a orixinal. Realizouse unha terceira edición "segreda" no ano 2008 cunha versión estarcida da portada orixinal realizada por Dion Fischer. Foi prensada en vinilo negro e producíronse 1.000 copias numeradas a man. Moi codiciado polos seareiros, este 7" é un dos obxectos máis raros e máis caros da discografía de The White Stripes.
Maribel Lorenzo
María Isabel Lorenzo, coñecida como Maribel Lorenzo, nada en Vigo na primavera de 1946 e finada o 22 de abril de 1981, foi unha xogadora de baloncesto galega.
Traxectoria
Con 1,85 m de altura e de posición pivote, comezou a xogar ao baloncesto no colexio das Carmelitas de Vigo. Con 18 anos pasou ao Estudantes, en 1965, club co que conseguiu o ascenso a Primeira división ese ano e disputou xa a primeira temporada na primeira división en 1965-1966. A partir de 1969 o club pasou a chamarse Celta de Vigo, no que seguiu a xogar. Na tempada 1972-73 acadou o equipo vigués a terceira praza na Liga, e na temporada seguinte, 1973-74, o subcampionato, por detrás do Ignis Mataró. O subcampionato valeulle para participar na temporada seguinte na Copa Ronchetti, o primeiro torneo internacional de clubs de Lorenzo.
Despois de dúas temporadas conseguindo o terceiro posto da liga, na 1976-77 Lorenzo conseguiu a súa primeira Liga co Celta de Vigo, que se converteu tamén no segundo conxunto galego en obtela. Repite Lorenzo de novo o máximo título na tempada 1978-79, que ademais foi o ano da súa despedida.
Principio de autoridade (epistemoloxía)
En epistemoloxía, o principio de autoridade é o procedemento, expresado pola locución latina magister dixit, polo que unha proposición científica se acepta polo único feito de que fora afirmada nun texto considerado como certo e non suxeito, por tanto, a debate científico.
Maribel Lorenzo
Traxectoria
Nos torneos internacionais de baloncesto de equipos, Lorenzo chegou co Celta de Vigo a oitavos na Copa Ronchetti de 1975, 1976, 1977 e 1979. Na Copa de Europa de 1980 tamén caeu o Celta de Vigo en oitavos contra o Universitario de Clermont francés.
Principio de autoridade (epistemoloxía)
Isto ocorría na escolástica medieval, que consideraba fonte de coñecemento de autoridade incuestionábel non só ás Sagradas Escrituras, cuxa consideración de reveladas por Deus facía inconcibíbel toda posíbel crítica, senón tamén a algúns textos superviventes da Antigüidade clásica, sobre todo de Aristóteles (a partir da súa cristianización por Tomé de Aquino), pero tamén de científicos considerados como concordantes coa fe católica definida segundo a interpretación dos Padres da Igrexa, como foron Claudio Tolomeo, Hipócrates, Galeno etc., que adquiriran tal prestixio que se consideraban fóra de toda posíbel crítica.
Maribel Lorenzo
Traxectoria
Coa selección española de baloncesto chegou a disputar 35 partidos internacionais, entre eles dous Campionatos de Europa, en 1974 e 1976. No Eurobasket Feminino de 1974, disputado en Italia, a selección española disputou seis partidos, dos que só venceu a Dinamarca, e onde Lorenzo converteu 39 puntos. En troques, no Eurobasket Feminino de 1976, celebrado en Francia, a selección española obtivo tres vitorias na fase clasificatoria e unha vitoria e dúas derrotas na fase final, ademais de dúas vitorias na liguiña polos postos finais. Porén Lorenzo apenas xogou e só converteu un tanto contra os Países Baixos.
Principio de autoridade (epistemoloxía)
A utilización deste tipo de argumentos entra en crise coa revolución científica dos séculos XVI e XVII, aínda que non foi até a Ilustración do século XVIII (o Sapere aude de Immanuel Kant) cando o método científico moderno pode considerarse como de uso xeral.
Maribel Lorenzo
Traxectoria
Ao retirarse da elite deportiva logo de 14 tempadas en Primeira división, continuou xogando, neste caso no Círculo Mercantil de Vigo.
Principio de autoridade (epistemoloxía)
Porén, a resistencia a calquera nova idea científica non desapareceu, como proban desde o xuízo de Galileo, no século XVI, até as discusións sobre o darwinismo, a finais do século XIX ou, nos séculos XX e XXI outras como, por exemplo, sobre os estudos con células nai ou con embrións humanos.
Maribel Lorenzo
Vida persoal
Finou na Residencia Almirante Vierna tras sufrir unha trombose nun adestramento.
Cúpula da Rocha
dereita|miniatura|Cúpula da Rocha dereita|miniatura|Vista exterior. dereita|miniatura|Cúpula da Rocha dende o [[Monte das Oliveiras.]] A Cúpula da Rocha ou o Domo da Rocha (en lingua árabe, قبة الصخرة Qubbat as-Sajra) é un monumento islámico situado na cidade vella de Xerusalén, no centro do Monte do Templo. Os musulmáns cren que a rocha que se atopa no centro da cúpula é o punto dende o cal Mahoma ascendeu aos ceos para se reunir con Deus, acompañado polo anxo Gabriel. En honra a devandito episodio da vida de Mahoma, foi construído o edificio entre os anos 687 e 691 polo noveno califa, Abd al-Malik.
Os credos xudeu e cristián afirman que ese lugar foi onde Abraham estivo a piques de sacrificar ao seu fillo Isaac por orde de Xahveh e onde Xacob viu á súa vez a escaleira ao ceo, segundo os relatos da Xénese. O islam recolle tamén a tradición do sacrificio de Abraham, aínda que na versión islámica o fillo non era Isaac senón o primoxénito, Ismael. Segundo a tradición xudía desde esta primeira pedra construíuse o mundo. Alí foi erixido o Sanctasanctórum, a parte máis sacra do templo de Xerusalén.
Sen cambios esenciais durante máis de trece séculos, a Cúpula da Rocha segue a ser un dos máis preciosos e duradeiros tesouros arquitectónicos do mundo.
Tecnicamente, a Cúpula da Rocha non se considera unha mesquita, mais si é un lugar de culto para o islam. Xunto ao Domo da Rocha, coa súa cúpula dourada, no extremo sur da chaira, atópase a Mesquita de Al-Aqsa coa súa cúpula prateada, e anexa ao Domo da Rocha atópase a Cúpula da Cadea. Tamén se adoita chamar erroneamente Mesquita de Omar á Cúpula da Rocha.
O significado deste sitio abrolla tradicións relixiosas monoteístas ligadas coa rocha á que preserva a cúpula dourada: coñecida como a "Rocha Fundacional", a mesma é considerada un importante punto de referencia polos monoteístas.
Época pre-islámica
miniatura|240px|Reconstrución do [[Templo de Herodes visto desde o leste. (Maqueta da Terra Santa de Xerusalén, 1966)]] A Cúpula da Rocha está situada no centro do Monte do Templo, o lugar do Templo de Salomón e o Segundo Templo xudeus, que foi amplamente expandido durante o reinado de Herodes o Grande no século I a. C.. O Templo de Herodes foi destruído no ano 70 polos romanos, e trala revolta de Bar Kokhba no 135, erixiuse un templo na honra do deus Xúpiter Capitolino no seu lugar.
A Igrexa do Santo Sepulcro foi construída polo emperador Constantino I na década de 320, pero o Monte do Templo quedou esquecido e convertido nun vertedeiro tralo infrutuoso intento de reconstruír o Templo xudeu do emperador Xuliano o Apóstata.
Época cruzada
miniatura|200px|A Cúpula da Rocha identificada co [[Templo de Salomón durante a época cruzada do Reino de Xerusalén.]] Durante séculos os peregrinos cristiáns puideron visitar o Monte do Templo, pero a escalada de violencia na súa contra por parte das autoridades musulmás deu lugar ás Cruzadas. Os cabaleiros cruzados capturaron a cidade en 1099 e a Cúpula da Rocha foi entregada aos augustinos que a converteron nunha igrexa, mentres que a mesquita de Al-Aqsa pasou a ser o palacio real. Os cabaleiros templarios identificaron a Cúpula da Rocha como o lugar no que se erixira o Templo de Salomón e estableceron o seu cuartel xeral nun recinto da mesquita de Al-Aqsa durante gran parte do século XII. O Templum Domini, como pasou a coñecerse a Cúpula, apareceu nos selos oficias dos Grandes Mestres Templarios, como por exemplo nos de Everard des Barres e Renaud de Vichiers, e axiña converteuse en modelo arquitectónico para as igrexas redondas templarias por toda Europa, como a Igrexa do Temple en Londres.
Rincón de Soto
O norte do municipio está atravesado polo río Ebro. O cultivo principal da localidade é a pera que conta coa «denominación de orixe Rincón de Soto».
Rincón de Soto ten un clima mediterráneo coa correspondente flora característica. A súa situación xunto ao Ebro fai que o seu territorio sexa principalmente chairo e estea cheo de hortas con produtos típicos que son parte da paisaxe. Crecen, ademais, nestes campos os tamarices, salgueiros e chopos.
Lingua caló
A lingua caló é unha lingua variante do romaní, onde se encadra dentro do grupo setentrional, subgrupo ibérico/occidental, utilizada polo pobo xitano, fundamentalmente en España, que non ten unha distribución territorial fixa. Fálao unha poboación estimada de entre 65 000 e 170 000 persoas en España, Francia, Portugal e o Brasil; aínda que tamén se fala en moitos outros países. Posúe unha marcada influencia das linguas romances coas que convive, fundamentalmente do castelán e, en moita menor medida, do éuscaro, que non é lingua romance. Ten varios dialectos: caló español, caló catalán, caló occitano (extinto), caló vasco ou erromintxela, caló portugués, caló angolano e caló brasileiro.
Non se atopa protexida por España na Carta Europea das Linguas Minoritarias ou Rexionais porque non a nomean as comunidades autónomas para a súa protección, xa que España considerou na firma do tratado como linguas minoritarias só as que as autonomías sinalasen nos seus Estatutos de Autonomía. En ningunha das comunidades autónomas se nomea esta lingua non territorial. Tampouco foi considerada para a súa protección nin por Francia nin por Portugal, que non ratificaron a protección de ningunha lingua que non sexa a oficial de cada Estado. En todo caso, como o resto do romaní, é unha lingua minorizada polos idiomas dominantes.
Orixe
Orixinouse pola substitución lingüística da lingua orixinal xitana, o romaní, polas linguas romances da súa contorna, fundamentalmente o castelán. As linguas dominantes da súa contorna considerárono como unha xerga de ocultación da comunidade étnica. As medidas de protección son escasas e non está considerada lingua minoritaria polos Estados onde se fala (noutros Estados si consideran o romaní lingua minoritaria a protexer).
Temotu
miniatura|A Provincia de Temotu nas Illas Salomón
Temotu (ou Te Motu, literalmente "a illa" en polinesio) é a provincia máis oriental das Illas Salomón. A provincia era antigamente coñecida como Provincia das Illas Santa Cruz. Consta, esencialmente, de dúas cadeas de illas que van paralelas entre si dende o noroeste ata o sueste. Ten unha superficie de 895 km² e 18.912 habitantes (1999).
Divisións administrativas
A provincia de Temotu está subdividida nos seguintes barrios:
Provincia de Temotu (poboación 21.362)
Illas
As illas ou grupos de illas que compoñen a provincia son:
A capital provincial é Lata, situada en Nendö, a máis grande e importante das illas Santa Cruz.
Poboación
A poboación de 21.362 (2009) é bastante diversa para a pequena superficie terrestre que abarca. Os habitantes da illa Santa Cruz son predominantemente melanesios, aínda que existen tres grupos de nativos papuanos nas illas Santa Cruz e Reef, mentres que os habitantes de Tikopia, Anuta, illas Duff e algúns das illas Reef son polinesios.
Idiomas
A provincia deu o seu nome ás Linguas Temotu, un supuesto subgrupo lingüístico dentro da familia máis ampla de linguas Oceánicas.
As linguas que se falan na provincia inclúen as nove linguas propiamente ditas Temotu, ademais de dúas linguas Polinesia atípica: Vaeakau-Taumako e Tikopia.
Impulso específico
thumb|Intervalos de impulso específico para diferentes tipos de motores: 1 - Motores de pistóns ; 2 - Motores turbojet ; 3 - Motores ramjet ; 4 - Motores foguete. O impulso específico (abreviado a miúdo como ISP) é unha magnitude que describe a eficiencia dos motores foguete e os motores de reacción. Representa a derivada do impulso con respecto da cantidade de propelente usado, é dicir, o pulo dividido pol cantidade de propelente usado por unidade de tempo. Se a cantidade de propelente se da en termos de masa (como quilogramos), o ISP terá unidades de velocidade. Se se da en termos de peso (como Newtons), o impulso específico terá unidades de tempo. A constante de conversión entre as dúas maneiras de expresa-lo impulso específico é a constante da gravedade estándar, g, que ten un valor de aproximadamente 9,8 m/s². Canto maior sexa o impulso específico, menor será o fluxo de propelente necesario para obter determinado pulo, e no caso dos foguetes menor propelente será necesario para alcanzar unha mesma velocidade.
Alabama
Alabama é un estado situado na rexión Sur dos Estados Unidos. No ano 2000 tiña 4 447 100 habitantes. A capital é Montgomery.
Xeografía
Alabama ten unha superficie de 135.765 km², está dividido en 67 condados. O seu territorio é patelo, 734 metros é a altura máxima, regado por varios ríos, entre os que destacan o Alabama e o Tennessee.
Condados
Alabama está dividido administrativamente en 67 condados: Autauga, Baldwin, Barbour, Bibb, Blount, Bullock, Butler, Calhoun, Chambers, Cherokee, Chilton, Choctaw, Clarke, Clay, Cleburne, Coffee, Colbert, Conecuh, Coosa, Covington, Crenshaw, Cullman, Dale, Dallas, DeKalb, Elmore, Escambia, Etowah, Fayette, Franklin, Geneva, Greene, Hale, Henry, Houston, Jackson, Jefferson, Lamar, Lauderdale, Lawrence, Lee, Limestone, Lowndes, Macon, Madison, Marengo, Marion, Marshall, Mobile, Monroe, Montgomery, Morgan, Perry, Pickens, Pike, Randolph, Russell, St. Clair, Shelby, Sumter, Talladega, Tallapoosa, Tuscaloosa, Walker, Washington, Wilcox e Winston.
Precolombiana
Antes da chegada dos europeos no actual Estado de Alabama vivían os chickasaw, choctaw, creek, koasati, mobile e o pobo alabama que dá nome ao estado, de fala muskogee, e os cherokees de fala iroquesa, que se pensa que emigraron cara ao sur desde a zona dos Grandes Lagos, en base á semellanza da súa lingua coas da Confederación Iroquesa. A historia dos pobos nativos reflíctese na toponimia. dereita|miniatura|270x270px|Concepción dos artistas do [[Sitio Arqueolóxico de Moundville|Moundville, un sitio da cultura Mississippi no río Black Warrior no condado de Hale]] Sobre o 12.000-10.000 a. C., os nativos americanos apareceron na hoxe chamada Rexión Sureña. Os paleoindios eran cazadores-recolectores que perseguían diferentes animais, incluíndo megafauna extinta no Plistoceno superior. As súas dietas baseáronse principalmente en plantas, recollidas e procesadas por mulleres que aprenderan sobre froitos secos, bagas e outras froitas, e raíces diversas. O Período Woodland arredor do 1000 a. C. estivo marcado polo desenvolvemento da cerámica e a horticultura a pequena escala.
A cultura Mississippi xurdiu cando houbo excedentes de cultivos de millo e feixón mesoamericanos que levou ao crecemento da poboación. O aumento da densidade orixinou centros rexionais, dos cales o maior foi Cahokia, na actual Illinois onda a confluencia dos ríos Illinois e Mississippi. A cultura estendeuse polos ríos Ohio e Mississippi e os seus afluentes. A súa poboación de 20.000 a 30.000 habitantes no seu pico superou a de calquera das cidades europeas posteriores en América do Norte até o ano 1800.
O comercio cos pobos indíxenas do nordeste a través do río Ohio comezou durante o período do túmulo funerario (1000 a.C – 700 d.C.) e continuou até o Contacto europeo. A cultura Mississippi agraria cubriu a maior parte do Estado dende 1000 a 1600 d.C., sendo un dos seus principais centros en Moundville, Alabama, o segundo complexo máis grande deste período nos Estados Unidos. Uns 29 túmulos de terras sobreviven neste sitio.
A análise dos artefactos recuperados das escavacións arqueolóxicas en Moundville foron a base para que os estudosos formulasen as características do Complexo Cerimonial do Sueste (SECC). Ao contrario da crenza popular, a SECC parece non ter vínculos directos coa cultura de Mesoamérica e desenvolveuse de forma independente. O Complexo representa un compoñente importante da relixión dos pobos de Mississippi; é un dos medios principais polos que se entende a súa relixión.
Os primeiros Muskogee son ​​considerados descendentes probables da cultura Mississippi ao longo do río Tennessee no Tennessee moderno, Xeorxia e Alabama. Poden estar relacionados coa Utinahica do sur de Xeorxia.
Colonización europea
dereita|miniatura|270x270px|Concepción do artista do [[Taskigi Mound|Taskigi Site, un montículo fortificado e unha aldea preto de Wetumpka, Alabama]] Os conquistadores casteláns foron os primeiros europeos en entrar en Alabama, reclamando terras para a Coroa. Chamaron á rexión como La Florida, que se estendía até o estado peninsular do sueste que agora leva o nome. No momento en que os casteláns fixeron as primeiras incursións cara ao interior desde as costas do Golfo de México, moitos centros políticos dos Mississippi xa estaban en decadencia, ou abandonados.
Écija Balompié
O Écija Balompié é un club de fútbol de España, da cidade de Écija, en Sevilla. Foi fundado en 1939 e xoga no grupo IV da Segunda División B.
Alabama
Colonización europea
Aínda que un membro da expedición de Pánfilo de Narváez de 1528 puido entrar no sur de Alabama, a primeira visita totalmente documentada foi do explorador Hernando de Soto. En 1539 fixo unha ardua expedición ao longo dos ríos Coosa, Alabama e Tombigbee.
A cultura do Sur dos Apalaches foi identificada provisionalmente como a protohistórica Provincia de Tuskaloosa que atopou a expedición de Soto en 1540. O Taskigi Mound é un túmulo de plataforma e un lugar de aldea fortificada situado na confluencia dos ríos Coosa, Tallapoosa e Alabama preto de Wetumpka. Consérvase como parte do Fort Toulouse-Fort Jackson State Historic Site e é un dos lugares incluídos nos Museos da Universidade de Alabama "Alabama Indigenous Mound Trail".
Os ingleses tamén reclamaron a rexión ao norte do Golfo de México. Carlos II de Inglaterra incluía a maior parte do territorio da moderna Alabama na Provincia de Carolina, con terras concedidas a algúns dos seus favoritos polas cartas de 1663 e 1665. Os comerciantes ingleses de Carolina frecuentaban o val xa en 1687 para comerciar con peles de cervo cos nativos americanos. dereita|miniatura|270x270px|mapa de 1725 de [[Mobile, o primeiro asentamento europeo permanente de Alabama]] Os franceses tamén colonizaron a rexión. En 1702 fundaron un asentamento no río Mobile preto da súa desembocadura, construíndo o Fort Louis. Durante os nove anos seguintes, esta foi a sede do goberno francés de Nova Francia ou La Louisiane (Louisiana ou Luisiana, polo nome de Luís XIV). En 1711, abandonaron Fort Louis por mor das repetidas inundacións. Os colonos reconstruíron un forte en terreos máis elevados coñecido como Fort Conde. Este foi o inicio do que se desenvolveu como o actual Mobile, o primeiro asentamento europeo permanente en Alabama. Biloxi foi outro dos primeiros asentamentos franceses na costa do Golfo, ao oeste no que hoxe é Mississippi.
Écija Balompié
Historia
O Écija Balompié disputa a súa primeira competición oficial en 1969 no campionato da Copa de Primavera e posteriormente militando en Rexional.
Alabama
Colonización europea
Os franceses e os ingleses disputaron a rexión, tentando cada un deles forxar fortes alianzas coas tribos indias. Para fortalecer a súa posición, defender aos seus aliados indios e atraer outras tribos a eles, os franceses estableceron os postos militares de Fort Toulouse, preto da unión dos ríos Coosa e Tallapoosa e Fort Tombecbe no río Tombigbee.
Écija Balompié
Historia
Foi en 1987 cando o club logra o ascenso á Terceira División. Nese período en Terceira o Écija acariñou o ascenso ao lograr dous subcampionatos.
Alabama
Colonización europea
Os franceses e os ingleses competiron polo comercio indio no que hoxe é o estado de Alabama entre aproximadamente os anos 1690 e 1750, momento no que estalou a Guerra francesa e india. Foi a fronte norteamericana da Guerra dos Sete Anos entre eses dous Estados-nación europeos, ou daquela incipientes imperios. Aínda que os franceses reclamaron o territorio como seu e tentaron gobernalo desde Fort Toulouse, para comerciar cos indios, os ingleses asentados fóra das Carolinas infiltráronse na rexión e tamén se dedicaron ao comercio. Os ingleses foran máis eficaces en tanto que operaban de forma independente, mentres que o goberno francés estaba máis directamente implicado nas súas colonias. Sobre esta nota, Edmund Burke sinalaría máis tarde que os colonos ingleses en América deberían a súa liberdade máis "ao descoido [da Coroa] que a
"ao descoido [da Coroa] que ao seu deseño". Esta era unha política coñecida como "desatención sanitaria". A distancia entre as colonias e os países de orixe fixo que sempre puidesen operar con certa liberdade. A concesión da coroa inglesa da Xeorxia a Oglethorpe e os seus asociados en 1732 i ncluíu unha parte do que hoxe é o norte de Alabama. En 1739, Oglethorpe visitou os indios Creek ao oeste do río Chattahoochee e fixo un tratado con eles.
O Tratado de París de 1763, que puxo fin á Guerra dos Sete Anos despois da derrota de Francia por Gran Bretaña, fixo que Francia cedese os seus territorios ao leste do Mississippi a Gran Bretaña. Gran Bretaña chegou ao control indiscutible da rexión entre o Chattahoochee e o Mississippi, en termos doutras potencias europeas. Por suposto que non consultara con ningún dos numerosos pobos indíxenas aos que nominalmente "gobernaba". A porción de Alabama debaixo do paralelo 31 foi considerada parte da Florida occidental británica. A Coroa Británica definiu a parte ao norte desta liña como parte do "País de Illinois"; a zona ao oeste das montañas Apalaches debía ser reservada para o seu uso polas tribos nativas americanas. Os colonos europeos-americanos non debían invadir ese territorio, pero pronto o fixeron. En 1767, Gran Bretaña expandiu a provincia de Florida Occidental cara ao norte até os 32°28'N de latitude.
Écija Balompié
Historia
En 1992 o club logra un novo ascenso e alcanza a Segunda División B onde durante as tres seguintes tempadas queda a un paso de alcanzar a categoría de prata.
Alabama
Colonización europea
Máis dunha década despois, durante a Guerra Revolucionaria Americana, os británicos cederon informalmente esta rexión da Florida Occidental a España. Polo Tratado de Versalles, o 3 de setembro de 1783, Gran Bretaña cedeu formalmente a Florida Occidental a España. Polo Tratado de París (1783), asinado o mesmo día, Gran Bretaña cedeu aos recentemente establecidos Estados Unidos toda esta provincia ao norte de 31°N, sentando así as bases dunha longa controversia. miniatura|270x270px|[[Mississippi Territory cambios 1798–1817.]] Polo Tratado de Madrid de 1795, España cedeu aos Estados Unidos as terras ao leste do Mississippi entre os 31°N e os 32°28'N. Tres anos máis tarde, en 1798, o Congreso organizou este distrito como o Territorio de Mississippi. Unha franxa de terra de 12 ou 14 millas de ancho preto do actual límite norte de Alabama e Mississippi foi reclamada por Carolina do Sur, como parte das anteriores extensións esperanzadoras das colonias orientais cara ao oeste. En 1787, durante as negociacións constitucionais, Carolina do Sur cedeu esta reclamación ao goberno federal. Xeorxia tamén reivindicou todas as terras comprendidas entre o paralelo 31º e o paralelo 35º desde o seu límite occidental actual até o río Mississippi, e non renunciou á súa reclamación até 1802. Dous anos máis tarde, estendéronse os límites do Territorio de Mississippi. para incluír toda a cesión de Xeorxia.
Écija Balompié
Historia
Actualmente, tras quedar campión do Grupo IV da Segunda B, continúa na mesma categoría ao non poder ascender na final do play off de ascenso ante a SD Huesca.
Alabama
Colonización europea
En 1812, o Congreso engadiu o distrito Mobile de Florida Occidental ao Territorio de Mississippi, alegando que estaba incluído na Compra de Louisiana. Ao ano seguinte, o xeneral James Wilkinson ocupou o distrito Mobile cunha forza militar; os españois non resistiron. Así, toda a área do actual estado de Alabama quedou baixo a xurisdición dos Estados Unidos. Varias tribos nativas americanas poderosas aínda ocupaban a maior parte da terra, con algunha propiedade formal recoñecida por tratado cos Estados Unidos. Cinco das principais tribos pasaron a ser coñecidas como as Cinco Tribos Civilizadas, xa que tiñan culturas moi complexas e adoptaron algúns elementos da cultura europeo-estadounidense.
Écija Balompié
Historia
Na tempada 2008-2009 o equipo diríxeo Pedro Buenaventura Ugía que era o secretario técnico da entidade ata que foi cesado e substituído por José Antonio Gordillo de trámite ata a chegada de Oli ao banco azulino.
Alabama
Colonización europea
En 1817, o territorio de Mississippi foi dividido. A parte occidental, que atraera poboación máis rapidamente, converteuse no estado de Mississippi. A parte oriental converteuse no Territorio de Alabama, con St. Stephens no río Tombigbee como sede temporal do goberno.
O conflito entre as diversas tribos de Alabama e os colonos americanos aumentou rapidamente a principios do século XIX porque os americanos seguían invadindo os territorios nativos americanos. O gran xefe shawnee Tecumseh visitou a rexión en 1811, buscando forxar unha alianza india entre estas tribos para unirse á súa resistencia na zona dos Grandes Lagos. Co estalido da Guerra de 1812, Gran Bretaña alentou o movemento de resistencia de Tecumseh, coa esperanza de expulsar aos colonos estadounidenses do oeste dos Apalaches. Varias tribos estaban divididas en opinión. O pobo creek caeu na guerra civil (1813–1814). A violencia entre creeks e americanos aumentou, culminando na masacre de Fort Mims. Comezou a guerra a grande escala entre os Estados Unidos e os Creeks "Red Stick"; eran os membros máis tradicionais da súa sociedade que se resistían á invasión. A chamada Nación Cherokee, o pobo chickasaw, os choctaw e outras faccións creek permaneceron neutrais ou aliadas cos Estados Unidos durante a guerra; estaban moi descentralizados nas alianzas. Algúns guerreiros serviron coas tropas estadounidenses e as milicias voluntarias de Xeorxia, Carolina do Sur e Tennessee marcharon cara a Alabama, loitando contra os Red Sticks.
Écija Balompié
Historia
No verán de 2009, o club atravesa serias dificultades económicas que o pon ao bordo do descenso por falta de pagamento aos xogadores a 3ª división. Finalmente liquídanse os problemas e o Consello de Administración recorta seriamente o orzamento para a campaña 2009-2010. O primeiro paso é asinar a Risto Vidakovic como novo adestrador.
Alabama
Colonización europea
Máis tarde, as tropas federais convertéronse na principal forza de combate dos Estados Unidos. O xeneral Andrew Jackson foi o comandante das forzas estadounidenses durante a Guerra Creek e no continuo esforzo contra os británicos na Guerra de 1812. O seu liderado e éxito militar durante as guerras convertérono nun heroe nacional. O Tratado de Fort Jackson (9 de agosto de 1814) puxo fin á Guerra Creek. Segundo os termos do tratado, o Creek, Red Sticks e os neutrais por igual cederon preto da metade do actual estado de Alabama aos Estados Unidos. Debido ás cesións posteriores dos cheroquis, chickasaw e choctaw en 1816, conservaron só preto dunha cuarta parte dos seus antigos territorios no estado.
Écija Balompié
Himno
O himno actual do Écija Balompié estreouse o día que o equipo subiu á Segunda B, partido disputado contra o Talavera no Municipal de San Pablo.
Estadio
O Écija xoga os seus partidos no Estadio San Pablo, con capacidade para 6.000 espectadores. O campo ten unhas medidas de 103 x 69 metros.
Alabama
Primeiros anos de Estado
En 1819, Alabama foi admitido como o 22º estado da Unión. A súa constitución prevía un sufraxio igual para os homes brancos (segundo a regra dunha gota), un estándar que abandonou na súa constitución de 1901, que reduciu o sufraxio dos homes negros (que xa non votaban) e dos brancos pobres, privando de decenas de miles de votantes. dereita|miniatura|325x325px|1823 Map of Alabama Un dos primeiros problemas do novo estado foron as finanzas. Dado que a cantidade de diñeiro en circulación non era suficiente para satisfacer as demandas da crecente poboación, instituíuse un sistema de bancos estatais. Emitéronse bonos do Estado e vendéronse terreos públicos para garantir o capital, e os billetes dos bancos, prestados con garantía, convertéronse nun medio de cambio. As perspectivas de ingresos dos bancos levaron á lexislatura de 1836 a abolir todos os impostos para fins estatais. O Pánico de 1837 acabou cunha gran parte dos activos dos bancos, deixando o estado pobre. A continuación viñeron as revelacións dunha xestión moi descoidada e corrupta. En 1843 os bancos foron postos en liquidación. Despois de dispoñer de todos os seus activos dispoñibles, o estado asumiu os pasivos restantes, polos que prometera a súa fe e crédito.
En 1830 o Congreso aprobou a Lei de eliminación de indios baixo o liderado do presidente Andrew Jackson, que autorizaba a eliminación das tribos do sueste ao oeste do río Mississippi, incluíndo as cinco tribos civilizadas de Creek, Cherokee, Choctaw, Chickasaw e Seminole (en Florida). En 1832, o goberno nacional prevía a eliminación dos Creek a través do Tratado de Cusseta. Antes de que se producise a eliminación entre 1834 e 1837, a lexislatura estatal organizou os condados nas terras que se cederían, e os colonos europeos-americanos acudiron antes de que os nativos americanos marcharan.
Até 1832, o Partido Democrático-Republicano foi o único no estado. Os desacordos sobre se un estado podía anular unha lei federal provocaron unha división dentro do partido Demócrata. Aproximadamente na mesma época o partido Whig xurdiu como partido de oposición. Recibiu o apoio de plantadores e veciños, mentres que os demócratas eran máis fortes entre os campesiños pobres e as comunidades católicas (descendentes de colonos franceses e españois) da zona de Mobile. Durante algún tempo, os whigs foron case tan numerosos como os demócratas, pero nunca conseguiron o control do goberno estatal. A facción dos Dereitos dos Estados estaba en minoría; con todo, baixo o seu líder persistente, William L. Yancey (1814–1863), impuxéronse aos demócratas en 1848 para adoptar os seus puntos de vista máis radicais. miniatura|Moeda de [[1921 conmemorativa do centenario de Alabama como Estado (1819-1919).]] Durante a axitación polo Wilmot Proviso, que prohibiría a escravitude dos territorios adquiridos a México como resultado da Guerra mexicana (1848), Yancey provocou a Convención do Estado Democrático de 1848 para adoptar a coñecida como "Plataforma de Alabama". Declarou que nin o Congreso nin o goberno dun territorio tiñan dereito a interferir coa escravitude nun territorio, que os que tiñan opinións contrarias non eran demócratas e que os demócratas de Alabama non apoiarían a un candidato á presidencia se non o facía de acordo con eles. Esta plataforma foi avalada por convencións en Florida e Virxinia e polas lexislaturas de Xeorxia e Alabama.
As tensións relacionadas coa escravitude dividiron a moitas delegacións estatais no Congreso, xa que este organismo tentaba determinar o futuro dos territorios máis aló do río Mississippi. Tras a aprobación polo Congreso do Compromiso de 1850, que asignaba certos territorios como escravos ou libres.
O estado de Alabama separouse da Unión para se unir aos Estados Confederados de América o 11 de xaneiro de 1861, ao que contribuíu con 120.000 soldados á Guerra Civil Americana. Foi readmitida na Unión en xuño de 1868.
Lisístrata (homónimos)
Lisístrata pode referirse a:
Barreal
O topónimo galego Barreal pode referirse a:
Gabriel (nome)
Gabriel é un antropónimo masculino de orixe hebraica na súa forma galega, cuxo significado é "a forza e o poder de Deus". Fai honra ao Arcanxo Gabriel, cuxa festividade é o 29 de setembro, día en que se recordan tamén aos arcanxos Miguel e Rafael. Así mesmo fai honra a Gabriel da Dolorosa, cuxa data de celebración é o 27 de febreiro. Outro dos seus significados é "home de Deus". O seu equivalente en lingua árabe é Gibán, que significa o anunciador. A forma Gabriel coincide na maioría das linguas achegadas ao galego. O seu feminino é Gabriela. Non debeu ser un nome habitual en Galicia, xa que ningunha parroquia ten a San Gabriel coma padroeiro.
Lafayette Blues
"Lafayette Blues" é o segundo sinxelo da banda estadounidense de garage rock The White Stripes, editado en novembro de 1998 polo selo Italy Records. A súa cara-b é o tema "Sugar Never Tasted So Good", unha canción que aparece no álbum de estrea do grupo, The White Stripes, editado no ano seguinte.
Realizouse un prensado orixinal de 1.000 copias en vinilo branco, e no ano 2001 houbo unha segunda edición de 1.000 copias en vinilo negro. Un bo número de copias de White Blood Cells, o terceiro álbum da banda, foi empaquettado cun DVD extra que contiña a pista de son de "Lafayette Blues" (ademais de "Hand Springs").
A letra de "Lafayette Blues" é unha lista de nomes franceses de rúas da súa cidade natal, Detroit, Míchigan.
As Barredas
O topónimo galego As Barredas pode referirse a:
Robertson Davies
William Robertson Davies, nado en Ontario o 28 de agosto de 1913 e finado en Orangeville o 2 de decembro de 1995, foi un novelista, dramaturgo, crítico, xornalista e profesor canadense en lingua inglesa. Está considerado un dos mellores e máis populares escritores na historia do Canadá, a miúdo considerado un homme de lettres (en referencia á súa erudición), un termo que Davies aceptaba de bo grado. Foi, así mesmo, o fundador e primeiro reitor da Massey College, unha college vencellada e dependente da Universidade de Toronto.
Traducido ao galego: O quinto en cuestión (2021). Faktoría K. 436 páxs. Tradución de Alejandro Tobar.
Ensaios
Ficción editado polo autor como:
Crítica
Pradejón
Pradejón é un municipio da comunidade autónoma da Rioxa, en España.
Xeografía
Limita ao norte con Monte Alto (474 msnm) e o río Ebro; ao sur coas localidades de Calahorra, Autol e Quel; ao leste con Murillo de Calahorra e os termos de La Plana e Valroyuelo (ambos de Calahorra); e ao  oeste cos termos de Piñuela, Los Horcajos, Campo Viejo e Noceleón (ambos de El Villar de Arnedo e Arnedo).
A xurisdición de Pradejón alcanza 31,76 km², podéndose diferenciar seis zonas: as parcelas lindeiras ao pobo (3.040 ha), o ferrocarril (3,6 ha), a estrada Zaragoza-Logroño (8,5 ha), a estrada local (5 ha), os camiños veciñais (27 ha) e a Canle de Lodosa ou Vitoria-Afonso (55 ha). O que suma un total de 3.139,10 ha.
Os principais montes da súa xurisdición son A Majada do Canto (415 msnm), As Raposeras (cuxo pico máis alto é de 468 msnm), A Simpática (425 msnm) e Cabezo Royo (383 msnm).
O único río que pasa polo municipio é o Ebro, o cal transcorre polo norte da súa xurisdición. A auga para os seus campos fornécea a canle de Lodosa.
Climatoloxía
Os principais ventos que azoutan Pradejón son seis: o aire da Pena (que vén de Sartaguda), o bochorno (que vén do sur), o galego (que vén de Carboeira e Los Molinos de Ocón), o milagrés (que vén da localidade navarra de Milagro), o navarro (que vén de San Adrián) e o cierzo (aire intermedio entre o galego e o da Pena).
Poboación
Alcanza os 3.794 habitantes (INE 2006). Na actualidade hai 2.074 homes e 1.720 mulleres. O crecemento demográfico de Pradejón foi sostido na última década, aínda que entre 2005 e 2006 alcanzou cifras próximas ao 5%, o que o sitúa no quintil de maior crecemento entre os municipios da Rioxa. A principal causa deste crecemento debeuse á chegada masiva de inmigrantes, o que rexuveneceu dun modo positivo ao pobo.
Economía
Tradicionalmente foi un pobo de pastores onde a gandería era a base da súa economía, mentres que a agricultura ocupaba un posto secundario. Con todo o seu paulatino crecemento, entre os séculos XVIII e XX, fixo que a agricultura desprazase o sector gandeiro a un segundo plano. Finalmente, co comezo da Democracia, centrou a súa economía na produción de champiñón e cogomelos, converténdose nunha das principais localidades exportadoras de champiñón de toda España.
Na actualidade, tanto a agricultura como a gandería son dous sectores que se achan en recesión:
Na localidade atópase o único matadoiro de coellos da Rioxa.
Daniel Aranzubia
Daniel Aranzubia Aguado, nado en Logroño o 18 de setembro de 1979, é un exfutbolista español. Xogaba de porteiro e foi internacional coa selección española.
Traxectoria
miniatura|120px|esquerda|Aranzubia nun [[Athletic Club|Athletic-Celta (29 de outubro de 2005)]]Formado nas categorías inferiores do Athletic Club, no 2000 incorporouse ao primeiro equipo. Na súa primeira temporada xoga tan só dous partidos de liga. Debuta na Primeira división española o 10 de abril do 2001 nun partido Athletic 1-3 Real Sociedad. Ata a temporada 2006/07 (inclusive) xogou un total de 152 partidos de liga en Primeira división.
Durante o verán do 2007 estivo a piques de ser fichado polo Real Zaragoza, pero finalmente, decidiu quedar no Athletic.
Igrexa de Lau
A igrexa de Lau (sueco: Lau kyrka) é unha igrexa medieval luterana en Lau, na illa sueca de Gotland, pertencente á diocese de Visby.
Daniel Aranzubia
Traxectoria
No 2008 decide rematar o seu ciclo co Athletic e comezar un novo no Deportivo, baixo as ordes de Miguel Ángel Lotina. Aquí consegue facerse axiña coa titularidade do equipo encadeando unha serie de boas actuacións que lle fan recuperar o seu mellor nivel logo das últimas temporadas un tanto irregulares no Athletic de Bilbao.
Igrexa de Lau
Historia
A igrexa de Lau data do século XIII, pero posiblemente foi precedida por unha igrexa románica no mesmo lugar. Xusto ao sur do edificio hai restos dunha torre defensiva do século XII e convertida posteriormente nunha rectoría. Moito antes, a área ao redor da igrexa semella que foi un lugar importante xa que se atoparon campos de tumbas precristiáns no norte e no sur, varios séculos máis antigos que a igrexa.
Daniel Aranzubia
Traxectoria
O 20 de febreiro de 2011 anota contra o UD Almería o seu primeiro gol como profesional, ao rematar dentro das mallas un saque de esquina no minuto 94 de partido, significando o 1-1 definitivo, sendo este un gol histórico ao ser a primeira vez que un porteiro marca de cabeza na Primeira División Española.
Igrexa de Lau
Historia
A parte máis antiga da igrexa e a gran nave, construída a principios do século XIII en estilo románico. O tamén enorme coro é de ao redor do ano 1300, e posiblemente sexa de antes de 1288, cando unha curta guerra civil na illa puido interromper os plans de construción. A igrexa é unha das máis grandes no rural de Gotland (a máis grande construída no século XIII) e está situada nunha parroquia relativamente pequena. Os académicos especulan sobre porque se construíu un edificio tan grande no lugar. Algúns cren que o tamaño tan pouco común e grandioso da igrexa débese a que está situada preto da costa onde hai un bo porto natural, polo que a parroquia puido beneficiarse economicamente do comercio exterior. Outra teoría di que puido servir como unha igrexa para peregrinos. Porén, a causa máis probable é que a igrexa puido atraer a multitudes como unha das poucas fóra de Visby onde os frades dominicanos da illa adoitaban a predicar por unha cruzada contra Curlandia, Livonia e Prusia. Coñécese a través de varias cartas papais conservadas que aos populares dominicos se lles pediu que predicasen cruzadas non só en Visby, senón tamén en certos lugares do rural, e os académicos cren que a igrexa de Lau probablemente era un deses lugares.
Daniel Aranzubia
Selección nacional
Asiduo as categorías inferiores da Selección de España, foi campión do mundo Sub-20 de 1999 e medalla de prata nos Xogos Olímpicos de Sidney 2000. Aranzubia foi o porteiro titular en ambas finais.
Igrexa de Lau
Historia
Dende a idade media non se realizaron grandes alteracións na igrexa. Entre os anos 1958 e 1960 o edificio foi restaurado.
Celas, Culleredo
Santa María de Celas é unha parroquia que se localiza no sur do concello de Culleredo. Segundo o IGE en 2016 tiña 891 habitantes (443 mulleres e 448 homes) distribuídos en 6 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 877 habitantes.
Igrexa de Lau
Arquitectura
A igrexa é unha das máis grandes no rural de Gotland. Ten cinco portais exteriores, máis que calquera outra igrexa rural da illa. Deles destacan os portais románicos da nave, bastante grandes e ricamente esculpidos. O edificio carece de torre; pode deducirse pola forma na que se rematou o extremo oeste da igrexa que había plans para construír unha, pero que por algunha razón nuncqa chegaron a executarse.
Daniel Aranzubia
Selección nacional
Coa selección absoluta de España disputou un encontro. Foi un partido amigable contra Andorra xogado o 5 de xuño do 2004, no que Aranzubia xogou a media hora final. Posteriormente, integrou o combinado español que participou na Eurocopa 2004 como porteiro suplente. Aranzubia non volveu ser convocado pola selección española tras a dimisión do seleccionador Iñaki Sáez, que fora o seu técnico nas categorías inferiores e quen lle fixo debutar coa absoluta.
Igrexa de Lau
Arquitectura
O interior está dominado polo alto teito abovedado, soportado por grandes columnas cos bases e capiteis esculpidos. Na parede oeste hai frescos de 1520 que representan o Xuízo Final. Tamén se conservan algunhas partes das vidreiras orixinais.
A igrexa ten algunhas pezas de mobiliario destacables. O retablo, que representa a Coroación da Virxe, e de comezos do século XV, aínda que foi repintado no século XVIII. A cruz triunfal é unha das máis grandes dos países nórdicos e data de mediados do XIII. A pía bautismal é un traballo do mestre escultor románico Sigraf.