cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Albert Luque
Traxectoria
Este xogador catalán formouse no FC Barcelona e no RCD Mallorca. No ano 2000 estivo cedido no Málaga onde apenas xogou pola gran competencia que existía alí con outro dianteiros coma Catanha, Edgar ou Darío Silva, aínda que deixou detalles do que chegaría a ser. Tras volver e despuntar no Mallorca, no ano 2002 foi traspado ao Deportivo de La Coruña, club no que explotaría coma futbolista. A súa vida fóra dos terreos de xogo non foi exemplar xa que tivo unha liorta nun coñecido local de Santiago co portugués Hugo Costinha. Isto lle valeu para fichar polo Newcastle United no ano 2005, aínda que non tivo moita fortuna e as lesións non lle respectaron.
Selección nacional
O seu debut produciuse o 7 de xuño de 2002 nun partido no que España xogou contra Paraguai en Chonju (Corea do Sur), no Mundial de Fútbol de 2002, disputado en Corea do Sur e o Xapón.
Orixe (filme)
Orixe (en Inception) é un filme de ficción científica, escrito, co-producido e dirixido por Christopher Nolan. Nos Estados Unidos foi estreado o 16 de xullo de 2010. Está protagonizado por Leonardo DiCaprio, Ken Watanabe, Joseph Gordon-Levitt, Marion Cotillard, Ellen Page, Tom Hardy, Dileep Rao, Cillian Murphy, Tom Berenger e Michael Caine. DiCaprio interpreta Dom Cobb, un ladrón especializado na espionaxe corporativa que se infiltra no subconsciente dos seus obxectivos. Ofréceselle a oportunidade de recuperar a súa vella vida en troques de conseguir facer algo que se considera imposible: a "incepción", é dicir a implantación da idea doutra persoa no subconsciente do suxeito obxectivo.
Estrearase en galego na TVG o 30 de decembro de 2015.
Sinopse
Dom Cobb (Leonardo DiCaprio) é un experto na arte de apropiarse, durante o soño, dos segredos do subconsciente das persoas. Esta inusitada habilidade de Cobb converteuno nun home moi cotizado no mundo da espionaxe, pero tamén o obrigou a ser un fuxitivo e, por conseguinte, a renunciar a levar unha vida normal e estar coa súa familia. A única oportunidade de recuperar a súa vida será facer exactamente o contrario do que fixo sempre: a incepción, que consiste en implantar unha idea no subconsciente no canto de subtraela. Non obstante, o seu plan complícase debido á intervención de alguén que parece predicir cada un dos seus movementos, e a quen soamente Cobb poderá descubrir.
Personaxes
miniatura|O elenco na estrea do filme en xullo de 2010. De esquerda a dereita: Cillian Murphy, Marion Cotillard, Joseph Gordon-Levitt, Ellen Page, Ken Watanabe, Michael Caine, e Leonardo DiCaprio.
Charo López
María del Rosario López Piñuelas, coñecida como Charo López, nada en Salamanca o 28 de outubro de 1943, é unha actriz española.
Traxectoria
Cando era estudante de Filosofía e Letras participou en varias montaxes teatrais a través do chamado Teatro Español Universitario. Despois cursou estudos na Escola Oficial de Cinema. Traballou no teatro e na televisión destacando nas series Los camioneros, de Mario Camus; El pícaro, de Fernando Fernán Gómez; Entre visillos, de Miguel Picazo ou Fortunata y Jacinta, de Mario Camus. O seu alto recoñecemento chegou con Os gozos e as sombras, pero o seu debut na pantalla grande foi en 1967 con Ditirambo de Gonzalo Suárez. Conseguiu el premio como mellor actriz no Festival de Berlín polo seu traballo en La colmena.
En 1996 fixo Secretos del corazón, o filme de Montxo Armendáriz nomeada a un premio Oscar, e pola cal lle outorgaron o Premio Goya á mellor interpretación feminina secundaria. Entre o resto da súa filmografía destacan papeis breves en películas como Plenilunio, de Imanol Uribe ou Tiempos de azúcar, de Juan Luís Iborra e interpretacións protagonistas en Nudos ou La soledad era esto. Fixo numerosas obras de teatro e no ano 2007 estivo de xira con Tengamos el sexo en paz, adaptación da obra de Dario Fo e Franca Rame, coa cal debutou xa hai 10 anos.
Viaduto do Ulla
O nome de viaduto do Ulla pódese referir a varias estruturas de Galicia sobre o río Ulla:
-346
Véxase tamén
Historia ano a ano
Beirán
O topónimo galego Beirán pode referirse a:
La Rioja
La Rioja pode referirse a:
A Igrexa, Goberno, Castro de Rei
A Igrexa é un lugar da parroquia de Goberno no concello lugués de Castro de Rei na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 13 habitantes (8 homes e 5 mulleres).
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, o lugar da igrexa.
My Pain and Sadness is More Sad and Painful Than Yours
My Pain and Sadness Is More Sad and Painful Than Yours é o primeiro álbum de estudio da banda galesa de noise rock Mclusky, publicado no ano 2000 a través do selo Fuzzbox. O disco foii reeditado en 2003 por Too Pure. Andy Falkous dixo que o disco comezou como unha colección de demos que posteriormente tomou o formato de álbum. O traballo foi precedido de dous sinxelos, "Joy" e "Rice is Nice".
-401
Véxase tamén
Historia ano a ano
Rocío Jurado
María del Rocío Mohedano Jurado, nada en Chipiona o 18 de setembro de 1946 e finada en Alcobendas o 1 de xuño de 2006, foi unha cantante de copla e canción español coñecida en España e Latinoamérica, máis coñecida como Rocío Jurado. Especializouse en xéneros musicais xenuinamente españois así como na balada romántica, faceta coa que alcanzou relevancia internacional. Nos seus últimos anos experimentou con ritmos hispanos e gospel.
Traxectoria
Con dezaseis anos da man da súa nai, viaxou a Madrid para facerse artista, con todo, a súa carreira imparable non comezou ata o seu primeiro encontro coa cantaora Pastora Imperio, quen a contratou no tablao que dirixía, El Duende.
Rocío Jurado, amenceu cun repertorio musical, dun xénero que comezaba a perder forza, a copla, que revitalizou coas súas performances enérxicas, tanto en voz e presenza de escenario. A xente xa nos anos sesenta e setenta coñecía a Rocío en parte por algunhas das aparicións na televisión e cine, pero deu o salto ao status de estrela internacional por se curvar a un repertorio melódico de baladas románticas, con instrumentación orquestral e unha imaxe persoal (pelo, maquillaxe e roupas). De finais dos anos setenta, oitenta e noventa son os seus éxitos "Como una ola", "Señora", "Como yo te amo" ou "Como las alas al viento", moitos deles compostos por Manuel Alejandro. En 1982, aplicou o seu talento cantando flamenco nun LP dobre.
O cancro que se manifestou nos seus últimos anos obrigouna a retirarse do escenario, con todo, a finais de 2005 apareceu nun programa especial para TVE.
A súa voz foi recoñecida internacionalmente. Proba diso é o premio de Mellor Voz Feminina do século XX, concedido en 2000 en Nova York. Ademais, cantou na Casa Branca para o entón presidente dos Estados Unidos, Ronald Reagan, conta con 150 discos de ouro e 63 de platino.
Casou dúas veces: a primeira co boxeador Pedro Carrasco (co que tivo a súa única filla biolóxica, Rocío Carrasco), e máis tarde co toureiro José Ortega Cano.
Lista
O topónimo Lista pode referirse a:
Como apelido pode referirse a:
Luis Carrillo de Toledo
Luis Carrillo de Toledo y Chacón foi un militar castelán que ostentou o cargo de Gobernador e Capitán Xeneral do Reino de Galicia entre os anos 1596 e 1606.
Glicosoma
miniatura|dereita|[[Tripanosomas no sangue. Estes protozoos conteñen glicosomas.]] Os glicosomas son orgánulos celulares do grupo dos microcorpos relacionados cos peroxisomas , que se encontran nos protozoos cinetoplástidos como os tripanosomas produtores da enfermidade do sono ou en Leishmania. Os glicosomas están rodeados de membrana e encerran unha matriz proteica densa, que contén encimas da glicólise. Os Trypanosoma brucei que se encontran no sangue humano dependen exclusivamente da glicólise para a produción de ATP, xa que neles esta vía metabólica non funciona correctamente no citosol, e os seus encimas deben estar compartimentalizados no glicosoma. Están facéndose moitas investigacións sobre os glicosomas con vistas a utilizalos como o obxectivo de posibles terapias farmacolóxicas que os alteren.
Glándula de Meibomio
miniatura|dereita|Ollo esquerdo coas pálpebras separadas nas que se ve a abertura das glándulas de Meibomio As glándulas de Meibomio ou glándulas tarsais son un tipo especial de glándulas sebáceas situadas no bordo das pálpebras dentro da placa tarsal, que producen unha secreción oleosa que impide a evaporación da película de bágoas que se forma no ollo humano. A súa secreción impide que esas bágoas se derramen nas meixelas, xa que quedan atrapadas entre o bordo aceitado e o globo ocular, e fai que as pálpebras pechadas sexan impermeables. Na pálpebra superior hai aproximadamente 50 destas glándulas e na inferior hai unhas 25.
As glándulas reciben o seu nome polo do médico alemán Heinrich Meibom (1638–1700), que as describiu, aínda que xa se coñecían moito antes desde os tempos de Galeno.
Secreción
Algúns autores introduciron o termo "meibum" para referirse a estas secrecións.
Lípidos
Os principais compoñentes da secreción son lípidos. A composición bioquímica da secreción é extremadamente complexa e moi diferente da do sebo producido polas glándulas sebáceas normais. Recentemente, publicouse unha revisión da composición da secreción das glándulas de Meibomio e da estrutura de varios lípidos identificados como presentes na secreción. O máis singular é que non presentan fosfolípidos típicos senón, no seu lugar, os raros (O-acil)-omega-hidroxi ácidos graxos. Actualmente, a técnica máis sensible e informativa de análise dos lípidos da secreción é a espectrometría de masas en combinación coa cromatografía líquida.
Os Condes, Corneda, Boimorto
Os Condes é un lugar da parroquia de Corneda no concello coruñés de Boimorto na comarca de Arzúa. Segundo o INE en 2018 tiña 9 habitantes (5 homes e 4 mulleres).
Aviaco
Aviaco (Aviación y Comercio S.A.) foi unha aeroliña española creada o 18 de febreiro de 1948 ao ser promulgada unha lei que rompía o monopolio do sector aeronáutico en España, que ata ese momento ostentaba a compañía Iberia. Posteriormente foi nacionalizada e pasou a depender de Iberia, ata que finalmente foi absorbida por esta en 1999.
Historia
A compañía constituíuse o 18 de febreiro de 1948, con sede no nº 1 da rúa Buenos Aires de Bilbao e un capital social de 100 millóns de pesetas. O seu primeiro presidente, Elías Ugartechea Isusi posuía dende decembro de 1946 permisos para realizar servizos aéreos nacionais non regulares, que transferiu á nova compañía.
O 1 de maio de 1948 Aviaco recibiu os seus primeiros avións, tres Bristol 170 Freighter Mk 21, cos que iniciou operacións dende Bilbao a Madrid e Barcelona. En 1949 Aviaco estableceu a súa base de operacións no Aeroporto de Madrid-Barajas, e iniciou rutas cara Canarias, Alacant e Badaxoz, ademais de ingresar na IATA.
En 1950 noméase presidente a José Pazó Montes, engádense 9 avións Sud-Est SE.161 Languedoc e créanse as rutas Madrid-Sevilla-Xerez, Madrid-Lugo-Santiago de Compostela, Madrid-Alacant-Orán e Barcelona-Bruxelas-Ámsterdam. En 1951 inícianse as rutas da cornixa cantábrica, cubrindo inicialmente a correspondencia Madrid-Lugo-Santiago de Compostela-Bilbao-Zaragoza-Barcelona, que posteriormente se dividiría en varias subrutas, e ademais creou a ruta Bilbao-Bordeos e Madrid-Vitoria.
Durante os anos 50, Aviaco crea rutas dende Madrid aos aeroportos de nova creación de Granada, Donostia, Asturias e Santander. Para cubrir toda esta demanda de rutas engadiu á súa frota avións de Havilland DH.114 Heron, Fokker F-27 e Convair 240/440 Metropolitan. Aviaco converteuse así na clave para a creación de liñas aéreas cos novos aeroportos que se construían en España. En 1954 o Instituto Nacional de Industria merca a metade máis unha das accións da compañía, integrándose ao ano seguinte todo o persoal no Montepío de Loreto. En 1959 Aviaco pasou a ser filial de Iberia, pasando a ser o seu director Carlos Texidor Rodríguez.
Nos anos 80 Aviaco dedicouse a realizar voos chárter (que deixou de operar dende a creación de VIVA Air en 1988), voos regulares nacionais a aeroportos secundarios, e operacións de terceiro nivel cos Fokker 27 (especialmente nas liñas insulares das Canarias e Baleares), mentres que Iberia servía as rutas nacionais principais e os destinos internacionais. Iberia fíxose cargo de todos os servizos de Aviaco, administrativos, comerciais e técnicos.
Lista de partidos políticos de España
Partidos nacionalistas ou rexionalistas sen representación parlamentar
(Só aqueles non mencionados anteriormente)
Aviaco
Historia
A finais dos anos 90 Iberia levou a cabo unha reorganización do seu grupo. Aviaco comezou a operar conxuntamente os seus voos en código compartido IB/AO dende 1997, e finalmente Aviaco desapareceu como marca o 1 de setembro de 1999, sendo repintados todos os seus avións ás cores de Iberia.
Dos catro accidentes de aviación que houbo en Galicia, dous (o de Montrove en 1973 e o de o de Peinador en 1994) foron con aeronaves de Aviaco.
Os Fieitás, Corvelle, Vilalba
Os Fieitás é un lugar da parroquia de Corvelle no concello lucense de Vilalba na comarca da Terra Chá. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 tiña 5 habitantes (3 homes e 2 mulleres).
Fernando Valdés y Salas
miniatura|. Fernando Valdés y Salas foi un bispo e inquisidor xeneral asturiano que dirixiu, entre outras, a diocese de Ourense (dende 1530 ata 1532).
Traxectoria
Impulsou a fundación da Universidade de Oviedo, para cuxa construción deixou unha gran cantidade no seu testamento, aínda que tardaría corenta anos en levantarse, iniciando as actividades en 1608.
Mercedes García Castro
Mercedes García Castro, máis coñecida como Mercedes Castro, nada en Pontecesures, é unha actriz galega de teatro, televisión e cine.
Traxectoria
Licenciada en Filoloxía Hispánica e Galego-portugués pola Universidade de Santiago de Compostela, diplomada en interpretación pola Real Escuela Superior de Arte Dramático (RESAD), ten cinco anos de estudos de interpretación no Instituto Juan Carlos Corazza en Madrid. Desenvolve a súa carreira fóra de Galicia desde os anos oitenta. Traballou en teatro, cine e televisión e tamén desenvolveu tarefas de axudante de casting, asistente teatral e “coach” persoal. Actualmente é vicepresidenta de Escena Galega, entre outros cargos.
Chapelknowe
miniatura|Sala de xuntanzas de Chapelknowe.
Chapelknowe é unha localidade escocesa, pertencente a Dumfries and Galloway.
Está situada a 72 metros de altitude sobre o nivel do mar, preto de Kirkpatrick-Fleming e do límite con Inglaterra, entre as localidades de Canonbie e Eaglesfield e a 34 km de Dumfries. A súa economía é predominantemente agrícola.
Covas de Valdavara
Historia
A primeira das covas (Valdavara 1) foi descuberta na década de 1950 por Carmelo Alonso, veciño de Becerreá. O achado non foi coñecido publicamente até que a súa filla, Susana Alonso, estudante da Universitat Rovira i Virgili de Tarragona, mostrou os materiais atopados polo seu pai a Eudald Carbonell, profesor da universidade e codirector das escavacións de Atapuerca.
Entre 2007 e 2013 leváronse a cabo escavacións arqueolóxicas, traballándose en tres lugares con diferentes secuencias e achados de restos: Valdavara 1, que é a cavidade orixinal, Valdavara 1-2, que corresponde ao lado exterior, e Valdavara 2, outra pequena cavidade situada a 6 m por debaixo de Valdavara 1.
Os traballos nas covas de Valdavara iniciáronse en 2007, enmarcándose nun proxecto de investigación conxunto da Universidade de Santiago de Compostela e o Institut Català de Paleoecologia Humana i Evolució Social (IPHES). As escavaciones leváronse a cabo grazas ao apoio do concello de Becerreá, e estiveron dirixidas por Manuel Vaquero e Susana Alonso, esta última colaboradora do IPHES. En 2013 realizouse a sétima campaña de escavacións, que se iniciou o 1 de xullo e rematou o día 27. Participaron oito investigadores procedentes de diversas institucións.
En Valdavara 1 apareceron ferramentas, datadas no paleolítico superior, de óso, pedra, puntas de proxectís de hastas de cervo e doas realizadas sobre cunchas de Dentalium (moluscos de orixe mariña) que serían parte dun colar ou outro tipo de adorno. Outros restos apuntan ao plistoceno (antes da última glaciación) e ao holoceno, que coincide coas derradeiras sociedades de cazadores-recolectores. Tamén se atoparon útiles do mesolítico e, nunha fenda próxima á cova, apareceron restos de tres nenos dun período moi posterior, cara ao 1 500 da nosa Era. Nas escavacións realizadas no ano 2010 acháronse artefactos do mesolítico que pertencen a un tipo moi concreto de industria lítica da que até o de agora non se coñecían mostras en Galicia. Corresponden ao que se coñece como mesolítico macrolítico, unha técnica que se caracteriza pola fabricación de pezas de notábel tamaño con tallas menos complexas cás utilizadas no paleolítico superior. Se neste período usaban o sílex, que tiñan que buscar moi lonxe do asentamento, no caso do mesolítico empregaban o cuarzo, un material abundante na contorna da cova.
Nunha canteira da empresa Campesa, preto de Valdavara (Valdavara 3), puxéronse ao descuberto fósiles de fauna e pezas do paleolítico que se suman aos materiais atopados con anterioridade. Xa se identificaron un dente de rinoceronte, a queixada dun bóvido e unha vértebra doutro animal de gran tamaño, posibelmente un herbívoro. Os fósiles corresponden a un período comprendido entre finais do plistoceno medio e comezos do superior, cunha antigüidade que pode oscilar entre os 100 000 e os 200 000 anos; de feito, os investigadores conseguiron atribuír unha idade concreta ao depósito de fauna descuberto no ano 2009, as datacións radiométricas determinan que o nivel máis recente do achado ten uns 103 000 anos. O sitio arqueolóxico foi descuberto por unha voadura con dinamita o que, se ben propiciou sacar á luz os achados, tamén destruíu parte da gruta. Na campaña do ano 2012, os arqueólogos atoparon, entre outros materiais, un óso, posiblemente de paxaro, gravado con incisións con múltiplos de sete para medir as fases da lúa, datado no magdaleniano (entre os 18 000 e os 8 000 anos a.C.). Tamén un dente humano, duns 17 000 anos de antigüidade, foi dado a coñecer en xullo de 2013, o que o converte no fósil humano máis antigo atopado en Galicia, pertencente a un individuo duns dez anos de idade e que sería uns sete mil anos máis antigo que os restos humanos aparecidos na serra do Courel, datados en torno ao 10 000 a.C.
Unidades estratigráficas
Valdavara 1 consta de dúas unidades estratigráficas principais. A unidade superior corresponde á prehistoria recente (final do neolítico-calcolítico). A unidade inferior corresponde ao final do paleolítico superior, cando parece que a cueva foi ocupada en diversas ocasións entre 16 800 e 18 700 anos BP. En Valdavara 1-2, nun nivel superior que foi alterado por procesos postdeposicionais, apareceu unha unidade máis consistente (nivel C) con artefactos líticos de sílex e cuarzo. Contamos cunha liña temporal do holoceno para este nivel. Esta datación, xunto coas características do conxunto lítico, é coherente coa atribución deste nivel ao mesolítico. Debaixo desta unidade, identificouse outro nivel (nivel D), caracterizado pola presenza de escamas de cuarcita. En Valdavara 1 encontráronse, na parte superior, restos de polo menos tres individuos infantís, cuxa datación os sitúa no contexto cronolóxico da idade de bronce medio. Outra unidade estratigráfica apareceu por debaixo deste nivel cun rexistro fósil que se caracteriza pola presenza dun gran número de restos de carnívoros, pero sen evidencia de presenza humana.
Entre 2009 e 2011 levouse a cabo unha escavación de rescate nunha cavidade exposta debido ás consecuencias da voadura da canteira antedita, a 100 m da cova de Valdavara, e que foi denominada Valdavara 3. A gran variedade de fauna que se encontrou nese sitio (leóns, leopardos, hienas, rinocerontes, bisontes, osos, raposos, lobos, rebezos, cervos, corzos, xabarís, porcos), as características da microfauna e os primeiros datos radiométricos indican unha cronoloxía desde o principio do plistoceno superior (entre hai 100 000 e 120 000 anos). Aínda que é principalmente unha colección paleontolóxica, o descubrimento in situ de industria lítica estratigraficamente asociada á fauna confirma a presenza humana no establecemento. Pese a que a cronoloxía do sitio aínda non foi verificada, sitúa a Valdavara 3 como unha referencia en relación cos asentamentos máis antigos de Galicia.
Primeiro Ministro de Brunei
O Primeiro Ministro de Brunei (en malaio: Perdana Menteri Negara Brunei Darussalam) é o xefe de goberno de Brunei. Paralelamente, o título é ostentado polo Sultán de Brunei, que é tamén o xefe de Estado do país. Como Primeiro Ministro, Sultán e Yang di-Pertuan Negara é xefe tanto do gabinete de ministros como do Consello Lexislativo de Brunei.
A oficina foi creada xusto despois de que Brunei declarara a súa independencia do Imperio británico en 1984 para substituír o Menteri Besar de Brunei ou o Ministro Xefe de Brunei.
Residencia e despacho oficial
A oficina do Primeiro Ministro de Brunei está localizada preto do Palacio de Edimburgo de Brunei no Aeroporto Lama, en Berakas ao nordeste de Bandar Seri Begawan.
Tim Christensen
Tim Christensen, nado o 2 de xullo de 1974, é un compositor e cantante dinamarqués ademais de tocar diversos instrumentos como a guitarra, o baixo, os tambores, o teclado ou o piano. Foi un dos membros da banda Dizzy Mizz Lizzy, desintegrada en 1998, ano no que lanzou a súa carreira en solitario. Fai música pop e rock con algunha influencia do folk.
Dorado (homónimos)
Dorado pode facer referencia a:
Voo 107 de LAN Chile
O voo 107 de LAN Chile era un servizo regular internacional dende Santiago de Chile ata Buenos Aires. O día 6 de febreiro de 1965 o Douglas DC-6B-404 que operaba a ruta esnafrouse nos Andes. Os 87 ocupantes do avión morreron no accidente.
Accidente
O DC-6 engalou do aeródromo Los Cerrillos de Santiago de Chile na mañá do 6 de febreiro con 80 pasaxeiros e 7 tripulantes a bordo, nun voo ao aeroporto internacional Ministro Pistarini en Ezeiza, preto de Buenos Aires. Cando o avión estaba a un nivel de voo 120, na área de Las Melosas dos Andes, esnafrouse na ladeira da montaña La Corona, a uns 1 200 pés por debaixo do seu cumio. Non houbo superviventes.
22 dos pasaxeiros eran xogadores e persoal do equipo de fútbol Antonio Varas de Santiago, que se dirixía a Uruguai para xogar contra o Camadeo de Montevideo.
En xaneiro de 2019 o voo 107 seguía sendo o peor accidente aéreo da historia de Chile e o segundo peor dun DC-6, tras o voo 954 de Olympic Airways.
Causa
A xunta de investigación do accidente culpou do accidente o piloto ao mando do avión, que elixiu seguir unha ruta que non se correspondía co plan de voo aprobado nin co manual de operacións da aeroliña. Non se considerou a meteoroloxía como un factor no accidente.
Star Wars Episode VII: The Force Awakens
Star Wars Episode VII: The Force Awakens (tamén coñecido como Star Wars: The Force Awakens) é un filme estadounidense dirixido por J. J. Abrams que foi estreado en decembro de 2015. É o sétimo título na serie de filmes de Star Wars, e está protagonizado por John Boyega, Daisy Ridley, Adam Driver, Oscar Isaac, Andy Serkis, Domhnall Gleeson e Max von Sydow, xunto con Harrison Ford, Carrie Fisher, Mark Hamill, Anthony Daniels, Peter Mayhew e Kenny Baker. A historia está ambientada aproximadamente 30 anos despois dos eventos de O retorno do Jedi (1983).
The Force Awakens é o primeiro filme da terceira triloxía de Star Wars, despois da adquisición feita por The Walt Disney Company de Lucasfilm en outubro de 2012. Foi producido por Abrams, o seu colaborador habitual Bryan Burk, e a presidenta de Lucasfilm Kathleen Kennedy. Ademais de dirixir e producir, Abrams foi co-guionista con Lawrence Kasdan, que tamén escribiu os filmes da triloxía orixinal O imperio contraataca e O retorno do Jedi. Abrams e Kasdan reescribiron un guión inicial de Michael Arndt. John Williams volve ser o compositor da banda sonora, e o creador da saga, George Lucas, é o asesor creativo.
O filme está producido por Walt Disney Pictures, Lucasfilm, e Bad Robot Productions e foi distribuído por Walt Disney Studios Motion Pictures. A fase de rodaxe comezou en abril de 2014 en Abu Zabi e Islandia, e a fotografía realizouse entre maio e setembro de 2014 en Abu Zabi, Irlanda, e Pinewood Studios en Inglaterra. The Force Awakens foi estreado o 18 de decembro de 2015 en 2D, 3D e IMAX 3D.
Convención sobre configuración
A convención sobre configuración (tamén coñecida como programación por convención) é un paradigma de deseño de software que busca reducir o número de decisións que os desenvolvedores deben tomar, gañando en simplicidade, aínda que non necesariamente perdendo flexibilidade.
Cando a convención introducida por unha ferramenta coincide co comportamento desexado, non é necesario escribir ficheiros de configuración. Só cando o comportamento desexado varía con respecto á convención introducida é necesaria unha configuración explícita.
Esta configuración de balde achega un acercamento á programación que permite ó programador traballar cun nivel de abstracción superior.
Motivación
Por exemplo, as primeiras versións do mapeador de persistencia Hibernate mapeaban entidades e os seus campos á base de datos describindo estas relacións en ficheiros XML. A maior parte desta información podía estar incorporada mapeando segundo a convención os nomes das clases aos nomes de táboas da base de datos, e os campos ás súas columnas, respectivamente. As versións posteriores deixaron de lado o ficheiro configuración XML e no canto diso empregaron estas convencións, cuxas desviacións poden ser indicadas mediante anotacións Java.
Usos
O framework coa asociación máis forte con este paradigma é Ruby on Rails, que popularizou este concepto. Hai outros frameworks dispoñibles, coma o Spring, JUnit e JBoss Seam, que fan aproximacións similares.
Ty Segall
Ty Segall, nado en Laguna Beach, California o 8 de xuño de 1987, é un músico e compositor estadounidense. É coñecido pola súa prolífica carreira en solitario, durante a cal lanzou oito álbums de estudio. Segall é membro dos grupos musicais Fuzz, The Traditional Fools, Epsilons, Party Fowl, Sic Alps e The Perverts.
Durante as súas actuacións en directo, Segall está acompañado a miúdo pola súa banda de acompañamento, formada por Mikal Cronin (baixo), Charles Moothart (guitarra) e Emily Rose Epstein (batería).
Teixeira
Co topónimo Teixeira, que deriva de teixo, podemos referirnos a varios lugares de Galicia:
A terra baldía
A terra baldía  (en The Waste Land) é un poema longo por T. S. Eliot, amplamente considerado como un dos poemas máis importantes do século XX e un traballo central de poesía modernista. Publicado en 1922, o poema de 434 liñas foi publicado no Reino Unido no número de outubro de The Criterion, e nos Estados Unidos no número de novembro de The Dial. Foi publicado en forma de libro en decembro de 1922. Entre as súas frases máis famosas están "April is the cruellest month", "I will show you fear in a handful of dust", e o mantra en lingua sánscrita "Shantih shantih shantih".
Foi traducido ó galego por Armando Requeixo e María Fe González e foi publicado por Follas Novas en 1998.
O Pedrón, Goberno, Castro de Rei
O Pedrón é un lugar da parroquia de Goberno no concello lugués de Castro de Rei na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 33 habitantes (13 homes e 20 mulleres).
Outeiro, Goberno, Castro de Rei
Outeiro é un lugar da parroquia de Goberno no concello lugués de Castro de Rei na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 8 habitantes (3 homes e 5 mulleres).
Liceo Brigantino
A Sociedad Liceo Brigantino foi unha asociación recreativa constituída na Coruña en 1877.
Outeiro, Goberno, Castro de Rei
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, que é unha parte alta ou elevación do terreo.
Liceo Brigantino
Historia
Fundada o 2 de febreiro de 1877 con moitos dos elemento da antiga Fraternidad Juvenil. Saturnino Villelga foi o seu primeiro presidente. Usou como local social o Teatro de Variedades da rúa da Franja, que rematou por ser denominado Teatro do Liceo Brigantino. Editou a revista Liceo Brigantino.
Cut Here
"Cut Here" é un sinxelo da banda inglesa de rock alternativo The Cure, editado o 29 de outubro do 2001 como parte do seu recompilatorio Greatest Hits. O tema acadou o número 54 na lista británica de sinxelos.
Historia
A canción chámase así polo feito de que Robert Smith cría que sería a derradeira canción gravada por The Cure. É tamén un anagrama do nome da banda. A letra da canción trata sobre o suicidio en 1997 do seu amigo Billy Mackenzie, cantante de Associates.
Estación do Oural
O Oural é un apeadoiro de Adif, situado no Oural, no concello de Sarria, provincia de Lugo. Actualmente non presta servizos de pasaxeiros.
Situación ferroviaria
A estación atópase no punto quilométrico 386,5 da liña férrea de ancho ibérico que une León e A Coruña, entre as estacións de Rubián e de Sarria. O tramo é de vía única e está sen electrificar.
Historia
Dende 2002 non ten servizos de pasaxeiros.
A estación
O edificio para viaxeiros é de base rectangular e unha altura. A estación dispón de cinco vías e dúas plataformas, unha lateral e outra central entre as dúas vías máis próximas ao edificio. Os cambios de plataforma realízanse a nivel.
In pectore
miniatura|150x150px|O papa Bieito XIV (1675-1758) fora nomeado cardeal in pectore. In pectore é unha locución latina que significa literalmente "no peito", "no corazón". Utilízase nun nomeamento para un cargo: a persoa que ten que nomear teno in pectore, sen dicilo; aínda non é oficial, pero ninguén ten dúbidas da persoa elixida.
Descrición e historia
Esta expresión é empregada pola Igrexa católica para referirse ós nomeamentos do Colexio cardinalicio polo Papa, cando o nome do novo cardeal non é revelado publicamente (o Papa gárdao "no seu peito"). Este dereito do Papa rara vez se exerce; polo xeral sucede en circunstancias nas que o Papa desexa deixar rexistro da honra do clérigo para os historiadores, pero non quere pór en perigo ao clérigo en circunstancias de persecución.
Os cardeais nomeados in pectore non son necesariamente informados do seu cargo, e o seu cardealado é calculado dende a data do nomeamento en non dende a do anunciamento do feito. Un nomeado así non pode actuar como cardeal até que o seu nomeamento sexa público; feito isto permíteselle desfrutar de antigüidade no Colexio. Isto inclúe poder ser elixido para participar en conclaves papais, o que só se permite se son nomeados publicamente polo Papa antes da súa morte. No caso de que un papa non o fixese, o cardealado dun nomeado cesaría á morte do pontífice que o nomea. Catro papas (Inocencio X, Bieito XIV, Gregorio XVI e Pío IX) foron orixinariamente nomeados como cardeais in pectore, pero foron todos anunciados pouco despois.
Os papas modernos
O único cardeal in pectore nomeado polo papa Pío X foi António Mendes Belo, por mor da revolución en Portugal de 1910, e que foi revelado pouco despois da morte do pontífice. Co gallo da primeira guerra mundial o papa Bieito XV nomeou dous cardeais in pectore en 1916; descoñécese un deles, e o outro foi Adolf Bertram, quen foi revelado coa fin da guerra e quen se converteu nun destacado opoñente ao nazismo.
Pío XI nomeou só un cardeal in pectore, Federico Tedeschini, quen era nuncio para España antes da Guerra Civil Española. Foi nomeado en 1933 e feito público en 1935. Posteriormente, nin Pío XI nin Pío XII fixeron ningún nomeamento in pectore.
Coa ameaza do comunismo sobre Europa do Leste, Xoán XXIII fixo tres nomeamentos in pectore o 28 de marzo de 1960, e nunca fixo públicos os nomes destes cardeais. Asúmese que un deles foi Yosyf Slipyi, nomeado novamente cardeal de forma pública por Paulo VI en 1965.
Outras épocas nas que se cre que se nomearon cardeais in pectore foron durante o nacemento e posterior desenvolvemento da República Popular da China a partir de 1949, antes da caída da Unión Soviética e durante o colapso do Pano de Aceiro en Europa central e oriental.
Outros usos
Ademais do seu significado relixioso orixinal, hoxe en día in pectore emprégase basicamente para referirse a algo que está escondido, sen revelar ou inesperado, especialmente nos casos dun nomeamento a un cargo político ou institucional que, malia que está xa en boca de todos, aínda non é oficial.
O Forcón, Corvelle, Vilalba
O Forcón é un lugar da parroquia de Corvelle no concello lucense de Vilalba na comarca da Terra Chá. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 tiña 3 habitantes, dous homes e unha muller.
In pectore
Outros usos
A versión en italiano, in petto, é tamén moi empregada.
Estreito de Singapur
O estreito de Singapur (en chinés: 新加坡海峡, Xīnjiāpō Hǎixiá; en inglés: Singapore Strait ou Straits of Singapore; en malaio: Selat Singapur), é un longo estreito mariño do sueste asiático localizado no extremo meridional da península malaia, entre a illa de Singapur, ao norte, e varias das illas do arquipélago de Riau, pertencentes a Indonesia, ao sur.
Xeografía
A fronteira de Indonesia e Singapur atópase ao longo dos estreitos. Na súa beira norte atópase o porto de Singapur (Keppel Harbour) un dos maiores do mundo en canto a volume de carga movida anualmente. O estreito bifúrcase cara ao sur nos estreitos de Durian e Riau, que atravesan as illas Riau, de Indonesia. O estreito de Johor separa a illa de Singapur da península de Malaisia. A profundidade do estreito de Singapur define o calado máximo dos buques que pasan polo estreito de Malaca, e a clase de buques Malaccamax. O faro Horsburgh, instalado na illa Pulau Batu, serve de recalada para cando se chega desde o leste ou o norte
Delimitación da IHO
A máis alta autoridade internacional en materia de delimitación de mares para os efectos de navegación marítima, a Organización Hidrográfica Internacional (International Hydrographic Organization, IHO), considera o estreito de Singapur como un dos seus mares, que forma parte do conxunto de "estreitos de Malaca e Singapur". Na súa publicación de referencia mundial, "Limits of oceans and seas" (Límites de océanos e mares, 3ª edición de 1953), asígnalle o número de identificación 46b e defíneo da forma seguinte:
Biblioteca Virtual de Literatura Universal en Galego
Biblioteca Virtual de Literatura Universal en Galego, coñecida tamén como BIVIR, é unha biblioteca virtual xestionada pola Asociación de Tradutores Galegos que recolle as traducións directas ao galego de obras procedentes de diversas literaturas e autores estranxeiros, baixo a premisa de que os seus dereitos sexan de dominio público. Conta con centos de textos literarios traducidos dende múltiples linguas, como o francés, catalán, éuscaro, búlgaro, portugués, chinés, italiano, ruso, alemán ou xaponés. En canto aos autores e aos xéneros, abrangue un amplo espectro: dende por exemplo algúns poemas de Arthur Rimbaud até novelas de Grazia Deledda ou Nathaniel Hawthorne.
Permite a descarga de balde en formato PDF tanto directamente da páxina web oficial como doutros provedores, tal que Amazon.
Durante anos, un dos requisitos para a atribución do Premio de Tradución Plácido Castro foi que a obra presentada figurase no catálogo de BIVIR.
El señor doctor
El señor doctor é un filme mexicano de 1965 dirixido por Miguel M. Delgado e interpretado por Mario Moreno Cantinflas.
Sinopse
Salvador Medina (Cantinflas) é un doutor que se desenvolve nos arredores da capital, é dicir, é un médico rural. Atópase con moitos e diversos avances tecnolóxicos no eido da medicina, de maneira que el precisa adaptarse ás novas tecnoloxías.
Ten frecuentes conflitos co seu adversario, o doutor Villanueva (Miguel Ángel Álvarez "El Men"), o seu superior. En realidade, o doutor Villanueva o que desexa é a superación científica de Salvador, e, a longo prazo, de feito convértense en cuñados. Na súa actividade médica no hospital, o doutor Salvador Medina, de acordo cos seus principios humanitarios serve a diversos pacientes levantando a súa autoestima, como no caso dunha velliña (Prudencia Griffel) que se sente moi soa e abandonada do seu único familiar, un neto.
Pozo de cimentación
Características
A particularidade do pozo de cimentación é a de que se vai construíndo a medida que se vai afundindo no terreo. A sección transversal do caisson xeralmente é redonda, mais tamén pode ser cuadrada, rectangular ou elíptica.
Unha vez selado o pozo, na base, pódese proceder a enchelo con material inerte ou pode deixarse baleiro. Neste último caso, se o nivel freático é máis elevado que o fondo, co tempo a auga equilibrarase fóra e dentro. O deixar o pozo oco, ou parcialmente oco, contribúe a diminuír o peso total da estrutura.
Cando o pozo de cimentación debe ser colocado na auga, eventualmente complétase a súa construción na marxe do río ou lago e logo remólcase até o seu lugar definitivo, onde se procede a afundilo até a profundidade desexada. Se a profundidade é considerable, pode ser conveniente que o corpo do pozo teña unha cámara cerrada onde traballan os obreiros encargados do afundimento.
The End of the World
"The End of the World" é unha canción da banda inglesa de rock alternativo The Cure, editada como primeiro sinxelo do seu álbum The Cure o día 19 de xullo do 2004.
Vexeta
Vexeta (ベジータ) é un personaxe ficticio do manga e anime Dragon Ball Z. O seu nome provén do seu pai, o Rei Vexeta, así como do seu planeta de orixe, o cal recibiu o seu nome trala súa conquista por parte dos Guerreiros do espazo. O nome Vexeta, é unha deformación do inglés Vegetable (ベジタブル).
O Cotillón, Corvelle, Vilalba
O Cotillón é un lugar da parroquia de Corvelle no concello lucense de Vilalba na comarca da Terra Chá. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 tiña 1 habitante, un home.
Vexeta
Dada a súa peculiar personalidade, chea de orgullo e soberbia, viuse inmerso nunha continua disputa con Son Goku. Outra característica é que con tódolos seus inimigos sempre emprega forza letal, ata cos mesmos guerreiros Z. É o primeiro grande inimigo en Dragon Ball Z. Despois dos acontecementos posteriores á saga de Freezer, convértese no antiheroe máis destacado da serie.
Suadoiro
miniatura|Suadoiro. Un suadoiro  é unha peza grosa de algodón que se utiliza para facer deporte.
O uso estendido desta peza fóra das actividades deportivas provocou que numerosas firmas se animasen a sacar diferentes liñas de suadoiros.
Mar de Azov
miniatura|Península de Crimea e á dereita o Mar de Azov, ligado polo [[Estreito de Kerch ao Mar Negro.]] O Mar de Azov (Azovskoie more) é unha pequena rexión ao norte do Mar Negro, ligado a el polo Estreito de Kerch. Tén ao norte a Ucraína, ao leste a Rusia e ao oeste a península de Crimea. Na Grecia antiga, era coñecido como Lago Maeotis ou Mar Maeotis.
O mar ten 340 km de comprimento e 135 km de longo, cunha área de 37 555 km². Os principais ríos a desaugaren nel son o río Don e o río Kuban; eles garanten que as augas do río teñan unha concentración salina baixa, e tamén transportan vastos volumes de sedimentos ao mar. O mar de Azov é o mar menos profundo da Terra, cunha profundidade media de soamente 13 metros; nalgunhas zonas, onde o sedimento se depositou, como no Golfo de Taganrog, a profundidade media é de menos de 1 metro. A corrente principal no Mar de Azov é unha corrente anti-horaria; as mareas son variabeis, pero poden atinxir 5 metros. No inverno, extensas porcións do mar xelan.
Portos principais
Os principais portos son Berdyansk, Mariupol, Rostov-na-Donu, Taganrog e Yeysk. Dous canais entran no mar: o canal Volga-Don e a conexión co mar Caspio a través do canal Manych. O mar ten un número significativo de portos de pesca e ten sido explorado polo gas natural e polo petróleo.
Conflito
Ó ser invadida a península de Crimea por Rusia en 2014, a Federación rusa controla as dúas beiras do estreito de Kerch, coa oposición de Ucraína a dito control, o que ten provocado diversos enfrontamentos, como o mantido en novembro de 2018 ó evitar buques rusos a entrada de buques de guerra Ucraínos por Kerch.
Juan José Valle
Traxectoria
Casado cunha patricia porteña, Dora Cristina Prieto, tiveron unha soa filla, Susana Cristina (1936-2006). Foi enxeñeiro militar aos 22 anos. A súa capacidade profesional e intelixencia permitiulle desenvolver a súa carreira militar nos máis prestixiosos destinos.
Foi destinado ao Colexio Militar como xefe de sección e comandante da Compañía de Enxeñeiros Zapadores Pontoneros. A súa intelixencia e contracción ao estudo motivaron que fose profesor da Escola Superior Técnica.
Foi membro da Comisión de Adquisicións no exterior, en París, Francia, tempo que aproveitou para continuar a mellorar a súa formación profesional.
As súas sobresaíntes aptitudes profesionais levárono a ser nomeado xefe do Batallón 4 de Zapadores Pontoneros en Concepción do Uruguai, e subdirector da Escola de Zapadores, a mesma que a partir de 2006 leva o seu nome, inspector de Enxeñeiros e director xeral de Enxeñeiros ata a finalización da súa carreira coa revolución de setembro de 1955.
Golpe militar de 1955, "revolución libertadora"
O 16 de setembro de 1955 comezou unha segunda insurrección militar contra o goberno de iure do Presidente Juan Domingo Perón, que obtén o triunfo o 23 dese mesmo mes. O poder foi asumido por un goberno militar dirixido inicialmente polo Xeneral Eduardo Lonardi, removido pouco despois polo Xeneral Pedro Eugenio Aramburu, quen asumiu o poder o 13 de novembro de 1955. Como parte da política de ilegalización do peronismo, o goberno militar deu de baixa ao Xeneral Juan José Valle.
Levantamento de 1956
Na noite do 9 de xuño de 1956 comezou unha insurrección cívico-militar peronista comandada polo xeneral Juan José Valle. O movemento despregouse en varias partes do país, pero foi rapidamente desbaratado, sen que se producisen vítimas.
O goberno militar decidiu efectuar un castigo exemplificante e completamente infrecuente para a historia Arxentina no século XX, dispondo o fusilamento dos sublevados. Entre o 9 e o 12 de xuño de 1956, 27 civís e militares foron fusilados, algúns deles en fusilamentos clandestinos realizados en José León Suárez, antes da orde de lei marcial, relatados nun clásico libro de Rodolfo Walsh titulado Operación Masacre.
Juan José Valle foi fusilado o 12 de xuño de 1956 na Penitenciaría Nacional da Cidade de Bos Aires, actual parque Las Heras, onde se atopa unha placa colocada na súa memoria e a dos demais fusilados.
Escola de Enxeñeiros do Exército Arxentino
O 12 de xuño de 2006 en homenaxe a Valle impúxoselle o nome histórico de "Tte. Grl. Juan José Valle" á Escola de Enxeñeiros.
Caxadas, Cambeda, Vimianzo
Caxadas é un lugar da parroquia do Cambeda no concello coruñés de Vimianzo na comarca da Terra de Soneira. Tiña 33 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales eran 19 homes e 14 mulleres.
Archie Mountbatten-Windsor
Archie Harrison Mountbatten-Windsor, nado en Londres o 6 de maio de 2019, é o primoxénito do príncipe Henrique de Sussex, e de Meghan de Sussex. Ocupa o sétimo lugar na liña de sucesión ao trono británico. Mountbatten-Windsor descende da Familia Real Británica de parte do seu pai e dunha familia de clase traballadora estadounidense do lado da súa nai. É o primeiro medio-estadounidense como tamén o primeiro bebé multiracial na historia da monarquía británica.
Nacemento
O 15 de outubro de 2018, o palacio de Kensington anunciou o embarazo da duquesa de Sussex. Comezou a súa baixa de maternidade o 14 de marzo de 2019. Deu a luz a un varón que pesaba 3,260kg o 6 de maio de 2019. O seu nome foi anunciado o 8 de maio de 2019.
Devanceiros
Devanceiros de Archie Mountbatten-Windsor
Rugby Europe Championship 2017
En 2017 disputouse a edición inaugural do Rugby Europe Championship, o principal torneo de seleccións de rugby do continente europeo tralo Torneo das Seis Nacións. Este "Seis Nacións B" organizado por Rugby Europe é o campionato herdeiro da European Nations Cup disputada até 2016.
Clasificación para a Copa do Mundo
A suma dos resultados da edición 2017 e da edición 2018 do Rugby Europe Championship, excluíndo os de Xeorxia, contan como torneo clasificatorio para a Copa do Mundo de Rugby 2019 que terá lugar no Xapón. Non se teñen en conta os resultados da selección xeorxiana por estar xa clasificada. Tralo remate da edición 2018 o primeiro equipo irá directamente á Copa do Mundo, e o segundo equipo aínda terá unha segunda oportunidade para clasificarse na repesca.
Hammershus
miniatura|dereita|200px|Hammershus Hammershus é a meirande fortificación medieval do Norte de Europa, situada a 74 metros sobre o nivel do mar sobre Hammeren, o extremo noroeste da illa dinamarquesa de Bornholm, no Mar Báltico.
Historia
Foi erixido no século XIII. Pensouse durante moito tempo que o castelo fóra construído en 1255 como residencia privada para Jakob Erlandsen, o arcebispo de Lund. Non obstante, novas probas atopadas nas ruínas do castelo suxiren que era construído nun primeiro momento como residencia real para Valdemar II de Dinamarca e como base para as cruzadas dinamarquesas, segundo a versión de Kjeld Borch Westh, comisario do Museo Nacional de Dinamarca.
Loureiro, A Mezquita, A Merca
Loureiro é un lugar da parroquia da Mezquita no concello ourensán da Merca na Comarca da Terra de Celanova. Tiña 152 habitantes no ano 2012 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 71 eran homes e 81 mulleres.
Sochi
dereita|miniatura|Sochi dende o mar Negro Sochi (en Сочи) é unha cidade rusa situada no krai de Krasnodar, preto da fronteira rusa con Abkhazia, Xeorxia, próxima á cordilleira do Cáucaso, na costa do mar Negro. A súa superficie é de 176,77 km 2 e segundo o censo de 2010 tiña 343.334. É a capital da municipalidade de Sochi, que se estende por 3.502 km2 e conta cunha poboación de 445.209 habitantes, coñecida informalmente como Gran Sochi e que conta cunha liña de costa de 105 km. miniatura|Plano do Forte Alexandría na foz do río Sochi, construído en 1838 e que marca o inicio da cidade de Sochi Fundada en 1838, é un lugar de vacacións popular de Rusia. Á parte da maxestuosidade das montañas do Cáucaso e praias, Sochi atrae o turismo pola súa vexetacion subtropical, os parques, os monumentos e a extravagante arquitectura estalinista.
Foi a sede dos Xogos Olímpicos de inverno de 2014.
Paulo Teles
Paulo Sérgio Rodrigues Teles, nado en Funchal o 30 de marzo de 1993, é un futbolista portugués. Xoga de mediocentro e o seu club actual é o Lokomotiv Plovdiv.
Traxectoria
Na tempada 2013−14 debutou co Deportivo da Coruña en Segunda División. O seu debut produciuse no partido da 8ª xornada, que enfrontou ao Deportivo co Mirandés en Riazor (0−0).
O 8 de agosto de 2015 anunciouse a rescisión do seu contrato co Deportivo da Coruña.
O 20 de febreiro de 2016 firmou polo Lokomotiv Plovdiv búlgaro.
Antemio
Procopio Antemio ou Prokopios Anthemios (c. 420 – 11 de xullo, 472) foi un emperador romano (12 de abril de 467 – 11 de xullo de 472).