cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bilifitas
A das bilifitas (Biliphyta) é un subreino de plantas do grupo das algas.
Descrición
O subreino foi descrito en 1981 polo biólogo anglo-canadense Thomas Cavalier-Smith.
Notas taxonómicas
Inicialmente, Cavalier-Smith suxiriu en 1981 que este grupo se trataría dun reino​, pero logo consideraríao un subreino dentro da clasificación das plantas.
Rugby Club Valencia
O RC Valencia (tamén coñecido como Valencia Tecnidex) é un equipo de rugby español da cidade de Valencia. Actualmente o club compite no Grupo C da Primeira División Nacional, terceira categoría do rugby español.
Bilifitas
Notas taxonómicas
A unidade deste grupo foi confirmada posteriormente sobre a base de estudos filoxenómicos sobre as proteínas transferidas desde os cloroplastos ao núcleo celular e as secuencias de xenes dos cloroplastos, polo que o seu nivel taxonómico podería estar validado.
Rugby Club Valencia
Historia
O club foi fundado en maio de 1966 por un grupo de xogadores xoves que querían ver un equipo da cidade de Valencia xogando nas ligas nacionais. Houbo problemas para conseguir un campo, e o club xogou nun campo de fútbol en Picanya e, ás veces á beira do río polo centro de formación de profesores nos primeiros anos. Logo dun tempo conseguiron adquirir o seu propio terreo de xogo, o Campo de la Pechina (Campo de El colgante), o primeiro campo de rugby da cidade. A tempada seguinte comezou a competir un equipo de mozos que rematou gañando o campionato rexional.
O equipo sénior chegou ás ligas nacionais por primeira vez na tempada 1973-74 e conseguiu ascender á División de Honra natempada 1976-77, gañando o campionato na tempada 1982-83.
Bilifitas
Notas taxonómicas
Porén, diversas análises filoxenéticas denotan que a monofilia deste grupo non está consensuada. Neste sentido cómpre destacar que o WoRMS só admite, dentro do subreino, o filo das rodófitas.
Rugby Club Valencia
Historia
Na tempada 1983-84 disputou a final da Copa Ibérica, perdendo fronte ao campión da Liga Portuguesa, o Centro Desportivo Universitario de Lisboa por 13-3 en Valencia. En 1990 o club conseguiu o seu primeiro patrocinador, Tecnidex, unha empresa provedora de produtos químicos, e desinfectantes con fins agrícolas.
Bilifitas
Características
Estas algas caracterízanse por teren ficobilisomas, complexos proteicos (formados por até 600 polipéptidos) ancorados ás membranas dos tilacoides.
Rugby Club Valencia
Historia
Na tempada 2010-11 o equipo competiu no Grupo C da Primeira División Nacional (terceira categoría do rugby nacional) acadando a sétima posición na clasificación final, con catro vitorias e dez derrotas.
Palmarés
''A División de Honra comezou a disputarse en 1970. A División de Honra B existe dende a tempada 1998-99. Anteriormente a Primeira Nacional era a 2ª División do rugby español. A Primeira División Nacional existe dende a tempada 1972-73. Naceu como o 2º nivel do rugby español, e dende a tempada 1998-99 é o 3º''.
Eleccións municipais en Donostia
Corporacións democráticas en Donostia desde a aprobación da Constitución de 1978.
Reino, Trasmonte, Ames
Reino é un lugar da parroquia de Trasmonte no concello coruñés de Ames na comarca de Santiago. Tiña 68 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 38 eran homes e 30 mulleres.
Manuel Gago Mariño
Traxectoria
É doutor en Ciencias da Información pola Universidade de Santiago de Compostela. En 2011 presentou a súa tese de doutoramento Deseño editorial e arquitectura da información nos cibermedios internacionais de referencia, cualificada cun sobresaínte cum laude.
Dá clase en calidade de profesor asociado na Facultade de Ciencias da Comunicación de Santiago de Compostela, impartindo materias relacionadas co Ciberxornalismo. É membro do Grupo de investigación en Novos Medios da USC. Mantén o que se considera o blog en activo máis vello do blogomillo, Capítulo 0.
Como divulgador cultural dirixe o portal do Consello da Cultura Galega culturagalega.org. Foi comisario da exposición Ao pé do lar (Museo do Pobo Galego, 2010), promovida para o Fórum Gastronómico en Santiago.
Dentro do eido arqueolóxico, participou no equipo de investigación nas escavacións do castro da Lanzada, e promoveu, xunto co arqueólogo Antón Malde, a escavación do complexo de Pena Furada. En 2011 creou o sitio web Patrimonio Galego, e en 2012 promoveu, tamén con Antón Malde, outra escavación arqueolóxica, a da Torre dos Mouros en Lira.
Obra en galego
miniatura|dereita|Manuel Gago dando unha charla no décimo aniversario da [[Galipedia en 2013.]]
Mononegavirales
A orde Mononegavirales é unha orde de virus da clasificación do Comité Internacional de Taxonomía de Virus. Os seus membros chámanse mononegavirus. A orde comprende numerosos virus relacionados, os máis coñecidos dos cales son: virus Ebola, virus respiratorio sincicial humano, virus do sarampelo, virus das papeiras, virus Nipah, e virus da rabia. Todos estes virus causan enfermidades importantes no ser humano. Tamén son membros deste grupo moitos patóxenos importantes doutros animais e de plantas.
Uso do termo
A orde Mononegavirales é un taxon virolóxico creado en 1991 e emendado en 1995, 1997, 2000, 2005, e 2011. O nome Mononegavirales deriva do grego μóνος [monos] (facendo alusión ao xenoma monocatenario non segmentado destes virus), e do latín negare, negar (referíndose a que teñen un xenoma de sentido negativo, é dicir, que non se pode traducir directmente), e a terminación virales propia das ordes taxonómicas de virus. Segundo as regras de nomenclatura dos virus, Mononegavirales (e todas as ordes) escríbese con maiúscula e cursiva. Os seus membros son os mononegavirus.
Porto de Eguas, Partovia, O Carballiño
Porto de Eguas é un lugar da parroquia de Partovia, no concello do Carballiño. Segundo o IGE en 2011 tiña 43 habitantes (25 mulleres e 18 homes), o que supón unha diminución respecto do ano 1999 cando tiña 65 habitantes.
Mononegavirales
Paleoviroloxía
Os mononegavirus teñen unha historia que se remonta a hai varias decenas de millóns de anos. Os mononegavirus "fósiles" descubríronse en forma de xenes de mononegavirus ou fragmentos de xenes integrados no xenoma dos mamíferos, xeralmente. Por exemplo, detectáronse xenes de bornavirus "fósiles" nos xenomas de morcegos, peixes, damáns (Hyrax), marsupiais, primates, roedores, ruminantes, e elefantes. Xenes de filovirus "fósiles" detectáronse en xenomas de morcegos, roedores, musarañas (Soricidae), tenrecs, e marsupiais. Atopouse un virus Midway "fósil" no xenoma do peixe cebra. Finalmente, atopáronse rhabdovirus "fósiles" nos xenomas de mosquitos, carrachas, e plantas.
Organización da orde
A orde inclúe catro familias aceptadas con numerosos xéneros e especies. Só se estableceron subfamilias para a familia Paramyxoviridae. A orde aumentou en membros considerablemente nos últimos anos debido ao descubrimento de moitos novos axentes que eran filoxeneticamente distintos dos mononegavirus xa coñecidos. Os novos taxons (xéneros e especies) deben de ser propostos ao ICTV, e algúns dos cales foron xa aceptados e outros aínda están en diversos estadios do proceso de suxestión/proposición/consideración. A táboa que segue dá unha visión xeral da composición actual da orde. A táboa fai unha lista dos taxons (conceptos), pero non dos virus membros (entidades físicas). Lenda da táboa: "*" significa especie tipo; "suxerido" refírese a taxons que foron suxeridos por determinados investigadores pero que non foron propostos formalmente ao ICTV; "proposto" refírese a taxons que foron xa propostos formalmente; e "aceptado" significa que o taxon foi aceptado polo Comité Executivo do ICTV pero que non foi aínda ratificado. Só os taxons aceptados e ratificados se escriben en cursiva, mentres que os suxeridos e propostos non e escríbense entre comiñas.
Salgueiro, Trasmonte, Ames
Salgueiro é un lugar da parroquia de Trasmonte no concello coruñés de Ames na comarca de Santiago. Tiña 19 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 10 eran homes e 9 mulleres.
Nakano, Toquio
Nakano (中野区, なかのく, Nakano-ku) é un barrio especial da prefectura de Toquio no Xapón. Está situada ao sur da rexión de Kantō e ao leste da prefectura、na zona metropolitana de Toquio, na parte leste da illa de Honshū. A súa superficie é de 15,59 km² e a poboación de 314.934 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 20.200 h/km².
O barrio de Nakano limita cos barrios de Suginami, de Nerima, de Toshima, de Shinjuku e de Shibuya.
Lipase endotelial
A lipase endotelial é unha forma de lipase segregada polas células do endotelio vascular en tecidos con altas taxas metabólicas e gran vascularización, como o fígado, pulmóns, riles e glándula tiroide. A diferenza das lipases que hidrolizan triglicéridos (como, por exemplo, a lipoproteína lipase), a lipase endotelial hidroliza primariamente fosfolípidos, mentres que a súa actividade sobre os triglicéridos é menor.
Foi caracterizada en 1999. Ten unha rexión tapa de só 19 residuos. A súa sobreexpresión en ratos reducía as concentracións plasmáticas de colesterol HDL e a apolipoproteína A1.
Club Deportivo Río Sil
O Club Deportivo Río Sil é un club de fútbol galego do concello de Sober, na provincia de Lugo. Foi fundado en 1991 e na tempada 2021/22 xoga na Segunda Galicia.
Sandell
Sandell é un apelido sueco. Lévano entre outros:
Carácter biolóxico
En bioloxía sistemática chámase carácter a cada un dos trazos que se empregan na descrición dos seres vivos. Se son hereditarios, son apropiados para a descrición das especies.
Os caracteres poden ser morfolóxicos, anatómicos, fisiolóxicos, condutuais, bioquímicos, xenéticos, xeográficos, ou de calquera outra natureza. A comparación de caracteres homólogos é a base do método comparativo aplicado en bioloxía sistemática, especialmente do análise filoxenético.
Hadrián VII
Hadrián VII (en Hadrian the Seventh) é unha novela de 1904 escrita por Frederick Rolfe, quen a escribiu baixo o pseudónimo "Baron Corvo". A obra máis coñecida de Rolfe, esta novela desenvólvese a partir dun artigo que escribiu no conclave para elixir o sucesor do papa León XIII. O limiar introdúcenos a George Arthur Rose (un dobre transparente do propio Rolfe): un candidato fracasado de sacerdote que renegou da súa vocación por mor das maquinacións da arquitectura eclesiástica da Igrexa católica, e que agora vive só co seu gato amarelo.
Carácter biolóxico
Noutra orde de cousas, os caracteres poden ser cualitativos ou cuantitativos. Os cuantitativos son os que, para ser descritos, deben ser medidos ou contados. Nestes adoita haber diferenzas entre os individuos, e para a descrición e comparación hai que recorrer a intervalos de variación, ou mellor a parámetros estatísticos como a media e a varianza.
Hadrián VII
Foi traducida ó galego por Celia Recarey e foi publicada pola editorial Irmás Cartoné no ano 2014.
Carácter biolóxico
Series de caracteres
O cambio evolutivo dá lugar á substitución dun carácter por outro. Unha serie de caracteres está formada polos estadios consecutivos da súa evolución. Unha serie pode non ser lineal, cando o carácter do devanceiro derivou por camiños diferentes na evolución de distintos descendentes.
Cando comparamos dous caracteres que forman unha serie, chamamos plesiomórfico ao que representa o estado ancestral e apomórfico ao que deriva del. Por exemplo, o corazón de catro cavidades dos mamíferos representa o estado apomórfico derivado do corazón de tres cavidades dos seus antepasados reptilianos. Na linguaxe divulgativa, para esta distinción úsanse a miúdo termos como "primitivo" e "evolucionado", que inclúen unha referencia implícita ao concepto filosófico clásico da scala naturae; este concepto non coincide necesariamente coa serie de caracteres e, por tanto, o emprego destes termos pode levar a confusión en bioloxía. Son apropiados os termos "ancestral" e "derivado". Á operación de pescudar cal é nunha serie o carácter plesiomórfico e cal o apomórfico, chámaselle determinación da polaridade.
Grupos plesiotípicos e apotípicos
Plesiotípico e apotípico son termos cun dobre uso, que varía segundo o autor ou o contexto. Na súa acepción máis xeneralizado aplícanse aos caracteres e son sinónimos de plesiomórfico e apomórfico. No uso máis rigoroso, apotípico é o taxon que máis se aparta das características do devanceiro común cando o comparamos con outro. Por exemplo, se comparamos aos mamíferos cos actinopterixios (os peixes máis comúns) podemos dicir que os mamíferos son máis apotípicos. O das baleas é un grupo apotípico cando as comparamos cos hipopótamos (todos eles encadrados na orde cetartiodáctilos); as primeiras apártanse nun grao moito maior das características do antepasado común dos dous grupos.
A orixe da novidade
Un dos asuntos máis debatidos en bioloxía é o da orixe dos caracteres biolóxicos.
Notas
Tret (biologia) Eigenschaft Phenotypic trait 形質
Kostiantyn Bohachevskyi
Kostiantyn Bohachevskyi (en Костянтин Богачевський), nado o 17 de xuño de 1884 en Manaiv (Ucraína) e finado o 6 de xaneiro de 1961 en Filadelfia (Estados Unidos) foi un eclesiástico grecocatólico ucraíno, 1º metropolita de Filadelfia entre 1958 e 1971.
Traxectoria
Naceu o 17 de xuño de 1884 en Manaiv (entón no Reino de Galicia e Lodomeria, hoxe Ucraína). O 31 de xaneiro de 1909 foi ordenado sacerdote en Lviv polo arcebispo Andrei Sheptytskyi. Entre 1923 e 1924 foi vigairo xeral de Przemyśl. O 20 de maio de 1924 foi nomeado exarca apostólico dos Estados Unidos e bispo titular de Amisus. Recibiu a consagración episcopal o 15 de xuño en Roma, de mans do bispo de Przemyśl, Yosafat Kotsylovskyi, e tivo como co-consagradores principais ao exarca de Constantinopla Isaias Papadopoulos e ao bispo de Križevci Dionizije Njaradi.
O 5 de abril de 1954 foi nomeado arcebispo, recibindo a sé titular de Beroë. O 10 de xullo de 1958 foi nomeado metropolita de Filadelfia. Finou en Filadelfia o 6 de xaneiro de 1961.
José Rodríguez Martínez
O nome de José Rodríguez Martínez pode referirse a:
Teresa Abelleira
Teresa Abelleira Dueñas, nada en Pontevedra o 9 de xaneiro de 2000, é unha futbolista galega. Xoga de centrocampista no Real Madrid.
É filla do adestrador de fútbol Milo Abelleira e irmá do futbolista Tomás Abelleira.
Traxectoria
Na súa etapa de cadete compaxinaba o fútbol sala, ao que xogaba no Poio Pescamar, coas categorías inferiores do CD Lérez. En 2016, e trala fundación da sección feminina do Deportivo Abanca, abandona a súa Pontevedra natal para unirse ás filas deste equipo na segunda división feminina. Foi, xunto con Raquel Béjar, a primeira licenza profesional do fútbol feminino en Galicia. Xogou catro tempadas no club branquiazul, logrando na terceira delas o ascenso á Primeira División, e obtendo un cuarto posto na súa primeira tempada na máxima categoría. Marcou dous goles. A continuación, a mediados de 2020, deixou o Deportivo para fichar polo Real Madrid Feminino, equipo acabado de crear tras un acordo do Real Madrid co Club Deportivo TACON. Co Real Madrid marcou 3 goles na tempada 20/21 e 5 na 22/23.
O 27 de novembro de 2020 debutou coa Selección Española Absoluta na vitoria por 10-0 fronte a Moldavia substituíndo a Aitana Bonmatí na fase de clasificación para a Eurocopa 2022 de Inglaterra. ​ O seu primeiro partido como titular foi 13 de abril de 2021 na vitoria por 3-0 fronte a México.
Mundial de fútbol feminino 2023
Despois de gañar España as semifinais fronte a Suecia, cun 8,27 de media, era a mellor futbolista do Mundial nas estatísticas de Sofascore. Ao rematar foi onda a familia coller a bandeira galega e declarou á TV que era moi da casa, da terriña e que para ela supuña "un orgullo" representar a Galiza na cita raíña do fútbol a nivel internacional. Foi felicitada polo Presidente da Xunta, o da Deputación de Pontevedra e o alcalde de Pontevedra e a alcaldesa da Coruña.
Marcou un gol contra Zambia e deu asistencia para o gol da vitoria contra Suecia.
Manuela Santalla
Manuela Santalla López, nada en Ferrol o 30 de novembro de 1958, é unha historiadora galega, licenciada en Xeografía e Historia pola Universidade de Barcelona e doutora pola Universidade de Santiago de Compostela. Bibliotecaria e arquiveira, actualmente exerce de profesora no ensino secundario de Galicia.
Traxectoria
Entre 1979 e 1983 dirixiu unha gardería infantil en Ferrol, e no mesmo período foi vogal do Ateneo Ferrolán. En 1983 iniciou os seus estudos na Facultade de Xeografía e Historia, sección de Historia Contemporánea da Universidade de Barcelona, onde obtivo o título de Licenciada en 1988.
En Galicia, participou nos cursos de doutoramento durante o bienio 1989-1991, no programa "Cambio Social en Galicia", no Departamento de Filosofía e Antropoloxía Social, da Universidade de Santiago de Compostela e no curso de posgrao "Muller, Historia e Sociedade", en colaboración co IDEGA, no curso 1988-1989. Obtivo o grao de licenciada na Universidade de Barcelona, en marzo de 1994 coa tese de licenciatura ''Concepción Arenal y la cuestión social de la mujer. Aproximación al feminismo católico español''. En marzo de 1995 doutorouse en Xeografía e Historia pola USC coa tese La familia obrera, Ferrol 1750-1936. En 1998 obtivo o mestrado en Información e Documentación pola Universidade Carlos III de Madrid.
Traballou como bibliotecaria no Servizo Municipal de Bibliotecas da Coruña e no Servizo de Bibliotecas da Escola Universitaria de Arquitectura Técnica e na Escola Politécnica Superior da Universidade da Coruña. Foi tamén documentalista-arquiveira no Arquivo Xeral da Administración de Alcalá de Henares e arquiveira no Arquivo da Zona Marítima do Cantábrico, do Ministerio de Defensa. Dende o ano de 2002 é profesora de Ciencias Sociais no ensino secundario galego.
Sorribas, Trasmonte, Ames
Sorribas é un lugar da parroquia de Trasmonte no concello coruñés de Ames na comarca de Santiago. Tiña 14 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 7 eran homes e 7 mulleres.
Equidade
A equidade, é unha figura xurídica de enorme importancia na resolución de conflitos para os que non existe lei aplicable.
O termo equidade vén do latín aequitas, de aequus, igual. Teñen unha connotación de Xustiza e igualdade social con responsabilidade e valoración da individualidade, chegando a un equilibrio entre as dúas cousas, a equidade é o xusto en plenitude.
Ás veces a propia lei permite que o xuíz utilice a equidade na solución que adopte. Neste sentido a equidade xoga un importante papel para diminuír ou matizar o rigor da norma xurídica aplicable.
A equidade é "a xustiza do caso concreto", e responde ao principio que se formula do seguinte modo: "dar a cada un o que lle corresponde".
Aplicación do principio de equidade
Unha das principais funcións do principio de equidade é o de servir para temperar o principio de igualdade (todos son iguais ante a lei).
Numen
Numen foi unha revista editada en Vigo en 1944.
Equidade
Aplicación do principio de equidade
Un exemplo gráfico axuda a comprender como se articula a formulación xeral deste principio. Se o dereito de igualdade obriga a considerar, por exemplo, que homes e mulleres son iguais ante a lei, equiparalos en todas as situacións sería o correcto, mais moitas veces non sería o xusto. Non sería xusto, por exemplo, que homes e mulleres competiran nunha mesma carreira deportiva. Homes e mulleres teñen dereito a participar, pero o fan en carreiras distintas. Do mesmo xeito, desde a óptica da igualdade, sería correcto que todos pagasen os mesmos impostos, pero non sería xusto nun Estado social que pobres e ricos pagasen exactamente o mesmo. A equidade permite que paguen máis os que máis gañan.
Numen
Historia e características
Subtitulada Revista quincenal de estudios poéticos, apareceu en marzo de 1944. Dirixida por Xulio Sigüenza, con Enrique Romero Archidona e Antonio Herrero Montero como redactores. Entre os seus colaboradores estaban César López Caubal, José Blázquez, Pascual Sigüenza e Emilio Álvarez Blázquez.
Equidade
Aplicación do principio de equidade
A equidade é o que xustifica e fundamenta as fórmulas de discriminación positiva, hoxe en día moi importantes desde a perspectiva das políticas de xénero.
Phoneutria nigriventer
Phoneutria nigriventer é unha especie de araña da familia Ctenidae, orixinaria de América do Sur (o Brasil, o Uruguai, Paraguai e a Arxentina).
A súa trabada pode causar un erección do pene (priapismo) que pode durar varias horas.
Descrición
Phoneutria nigriventer é unha araña grande. A lonxitude máxima do seu corpo é de arredor de 5 cm e as súas patas poden estirarse ata os 15 cm nos individuos máis grandes. O seu corpo está cuberto dun groso pelo marrón.
Linda Evangelista
Foi descuberta como modelo con 12 anos de idade, despois de gañar o concurso de Miss Niágara. A súa carreira profesional, que comezou en Nova York e continuou en París, estivo sempre dirixida pola axencia de modelos Elite Model Management, até que xa en 2007 asinou un contrato coa marca cosmética L'Oréal.
Tyler Haws
Tyler Haws, nado o 11 de abril de 1991 en Bélxica, é un xogador profesional de baloncesto estadounidense. Cunha estatura de 1,96 metros xoga na posición de escolta.
Traxectoria profesional
O 2 de agosto de 2015, anunciouse a súa fichaxe polo Obradoiro CAB da Liga ACB para a tempada 2015-16.
O 31 de xullo de 2018, anunciouse a súa fichaxe polo CB Peñas Huesca da Liga LEB Oro
O 5 de febreiro de 2020 anunciouse a súa fichaxe ata final de tempada polo Bilbao Basket da Liga ACB.
Crystal Palace F.C.
O Crystal Palace Football Club é un club de fútbol inglés da cidade de Londres. Foi fundado o 10 de setembro de 1905 e compite na Premier League. O seu campo é o Selhurst Park, con capacidade para 26.309 espectadores.
Santuario de Nosa Señora das Ermidas
miniatura|250px|Fachada do Santuario das Ermidas. O Santuario de Nosa Señora das Ermidas é un templo relixioso de arquitectura barroca situado na parroquia das Ermidas (O Bolo) e pertence eclesiasticamente á diocese de Astorga. Está declarado Ben de Interese Cultural.
A súa arquitectura resalta ao asentarse no reborde dunha rochosa e empinada montaña. Atópase nunha profunda garganta do río Bibei, nunha localización privilexiada pola beleza da súa paisaxe.
Arquitectura
A fachada do Santuario foi edificada entre 1713 e 1726 por Juan Martínez Pita; pouco posterior a ela é o Vía Crucis construído en 1730 e composto por 14 capelas que contiñan 62 estatuas. O exterior dos fornelos preséntase moi sinxelo, pola contra o interior está decorado con esculturas que representan a Paixón de Cristo, seguindo o modelo do Bom Jesus do Monte de Braga edificado en 1723. E como para o Sacro Monte portugués algunhas capelas foron asociadas a unhas fontes.
Trátase de obras figurativas únicas no seu xénero, non só en Galicia, porque a idea de reproducir "de verdade" as estacións da Paixón de Cristo expresouse en España maiormente nos grupos de estatuas que se sacan en procesión con ocasión da Semana Santa.
Samarugo, Vilalba
Santiago de Samarugo é unha parroquia do concello de Vilalba (Lugo). Segundo o IGE, en 2022 tiña 130 habitantes (61 homes e 69 mulleres) repartidos en 26 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación a 1991 cando tiña 217 habitantes.
Patrimonio
Quedan algúns restos dun castelo levantado por Pardo de Cela.
Francisco Jorquera
Francisco Xesús Jorquera Caselas, nado en Ferrol o 31 de agosto de 1961, é un político galego do Bloque Nacionalista Galego (BNG).
Super 14 2009
A tempada 2009 do Super 14 (actual Super Rugby) foi a 14ª edición da máxima competición mundial de rugby entre franquías, organizada no hemisferio Sur pola SANZAR, entre equipos de Nova Zelandia, Australia e Suráfrica. Esta edición do torneo contou con 14 equipos, que disputaron unha tempada regular con 13 xornadas, seguida duns playoffs entre os 4 mellores equipos. O campionato foi gañado polos Bulls, o equipo surafricano que acadou así o seu 2º título, vencendo na final ós Chiefs.
Francisco Jorquera
Traxectoria
O 29 de xaneiro de 2012 foi designado candidato do BNG á presidencia da Xunta de Galicia para os comicios autonómicos de 2013, que finalmente foron adiantados ao 21 de outubro de 2012. Como consecuencia disto, abandonou o seu escano no Congreso dos Deputados en setembro de 2012, one foi substituído por Rosana Pérez. Foi elixido deputado do Parlamento Galego nas autonómicas de 2012. Coordinador en Galeuscat polo BNG, foi candidato á alcaldía da Coruña nas municipais de 2019. Concelleiro do Bloque desde 2019, volverá ser o cabeza de lista da formación nas eleccións municipais de 2023.
Vida persoal
Está casado e ten un fillo e unha filla.
Super 14 2009
A primeira xornada disputouse nos días 13 e 14 de febreiro de 2009, mentres que a final tivo lugar en Pretoria o día 30 de maio de 2009.
Eliminatorias polo título
320px|miniatura|dereita|O [[Loftus Versfeld de Pretoria acolleu a final.]]
Estatísticas
O máximo anotador de puntos do torneo foi Morné Steyn, con 189 puntos. O máximo anotador de ensaios foi Ma'a Nonu con 9.
Sustentación
A sustentación é a forza xerada sobre un corpo que se despraza a través dun fluído, de dirección perpendicular á da velocidade da corrente incidente.
Como con outras forzas aerodinámicas, na práctica empréganse coeficientes adimensionais que representan a efectividade da forma dun corpo para produciren sustentación e úsanse para facilitaren os cálculos e os deseños.
O modelo matemático da forza de sustentación é:
onde:
Na aeronáutica
framed|dereita|Exemplo de gráfica coeficiente de sustentación-ángulo de ataque En aeronáutica é a principal forza que permite que unha aeronave con ás se manteña en voo. Esta, ao ser maior có peso total da aeronave, permítelle engalar.
Para a sustentación emprégase a notación L, do termo inglés lift, e C_L para o coeficiente de sustentación, o cal sempre se busca sexa o maior posible.
Ademais, a sustentación, e en consecuencia, o seu coeficiente, dependen directamente do ángulo de ataque, aumentando segundo aumenta este até chegar a un punto máximo, despois do cal o fluxo de aire que pasa sobre o extradorso (parte superior da á), non logra percorrer na súa totalidade e manterse adherido ao perfil aerodinámico, dando lugar á entrada en perda (stall, en inglés).
No automobilismo
Para a sustentación utilízase a notación F_z, e C_z para o coeficiente de sustentación, xa que esta forza actúa paralelamente ao eixo OZ do triedro de referencia que se asocia ao vehículo.
Para poder comparar directamente a sustentación que producen dous vehículos nas mesmas condicións, utilízase o coeficiente SC_z, exactamente polos mesmos motivos que no caso da resistencia aerodinámica.
Nos vehículos de rúa non se adoita ter en conta nin aproveitar a sustentación e mesmo pode haber un pequeno coeficiente positivo. .. En moitos tipos de vehículos de competición, como poden ser os da Fórmula 1, ocorre todo o contrario, buscándose que sexa negativo; é dicir, que o vehículo sexa empuxado cara ao chan, co obxectivo de obter un mellor agarre ou apoio aerodinámico, mediante superficies como aleróns ou o aproveitamento do fondo plano. Ademais, nalgúns destes vehículos, dependendo entre outras cousas da distribución de masas e do tipo de tracción, búscanse apoios aerodinámicos diferentes para cada eixo, polo que pode haber un coeficiente diferente asociado a cada un deles.
Florderrei, Riós, Riós
Florderrei é unha aldea da parroquia de Riós, no concello de Riós.
O 10 de xuño de 2007 inaugurouse unha estatua en pedra en homenaxe ás cantareiras do Riós, confeccionada polo escultor Carballo.
A aldea é tamén coñecida como Florderrei Novo para distinguila do lugar de Florderrei Vello, na parroquia próxima de Arzádegos (concello de Vilardevós).
Santa Maria del Camí
250px|miniatura|Localización de Santa Maria del Camí miniatura|250px|Igrexa en Santa Maria del Camí Santa Maria del Camí é un concello das Illas Baleares. Esténdese por unha área de 37.62 km² onde no ano 2007 vivían 5.497 habitantes. Encóntrase na illa de Mallorca.
Demografía
Evolución da poboación de Santa Maria del Camí dende a década dos 50 ata agora:
Política
A repartición de escanos quedou deste xeito:
Guinness Premiership 2009-2010
A tempada 2009-2010 da Guinness Premiership foi a vixésimo terceira edición da liga inglesa de rugby, creada pola RFU en 1987. A liga tomaba o nome Guinness do seu principal patrocinador, a famosa cervexeira irlandesa.
Formato da competición
O torneo estivo composto por 12 equipos, e tivo un formato segundo o cal os equipos tiñan que disputar dúas voltas completas, de xeito que cada equipo se enfrontase ós outros 11 conxuntos dúas veces, unha como local e outra como visitante.
Nova Esquerda Socialista
Nova Esquerda Socialista é unha organización política galega. Formouse no ano 2010 con militantes procedentes do ámbito do activismo social, sindicalismo e grupos inmigrantes de ideoloxía esquerdista. Nova Esquerda Socialista defínese como unha organización galega, republicana e socialista.
Guinness Premiership 2009-2010
Formato da competición
O sistema de puntuación foi o seguinte:
Trasmonte, Trasmonte, Ames
Trasmonte é un lugar da parroquia de Trasmonte no concello coruñés de Ames na comarca de Santiago. Tiña 87 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 46 eran homes e 41 mulleres.
Guinness Premiership 2009-2010
Formato da competición
A liga comezou o 4 de setembro de 2009, e rematou o 29 de maio de 2010 coa gran final.
Nova Esquerda Socialista
Os seus máximos dirixentes son Lois Pérez Leira, secretario Xeral, e Xosé Manuel Graña, presidente nacional.
En marzo de 2013, uniuse a un sector de Unidade da Esquerda Galega para formar Nova Esquerda Galega, organización integrada en Anova-Irmandade Nacionalista.
Suevos, Trasmonte, Ames
Suevos é un lugar da parroquia de Trasmonte no concello coruñés de Ames na comarca de Santiago. Tiña 40 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 18 eran homes e 22 mulleres.
Gleb Uspenskii
Gleb Ivanovich Uspenskii (en Глеб Иванович Успенский) nado en Tula o 25 de outubro de 1843 e finado en San Petersburgo o 6 de abril de 1902, foi un escritor e periodista ruso.
Infancia
Uspenskii naceu na cidade de Tula, onde o seu pai era un oficial do goberno. Asistiu aos ximnasios de Tula e Chernígov, dedicando gran parte do seu tempo á lectura dos clásicos rusos. Estudou na Universidade de San Petersburgo durante un curto período de tempo en 1861, ata que esta foi temporalmente pechada por disturbios estudantís. Entón, mudouse á Universidade de Moscova, pero en 1863 foi forzado a abandonala sen graduarse, debido á falta de diñeiro. A morte do seu pai en 1864 deixouno coa responsabilidade adicional de coidar da súa familia.
Profesión
Os primeiros traballos de Uspenskii publicáronse en 1862, no xornal de Lev Tolstoi Yasnaya Poliana, e no xornal Spectator. Entre 1864 e 1865 contribuíu no xornal Ruskoe Slovo (A Palabra Rusa), e entre 1865 e 1866, no Sovremennik (O Contemporáneo). En 1866 publicou unha serie de debuxos sobre o campesiñado, baixo o título de As Costumes da Rúa Rastaraev, que lle valeu certa reputación. En 1868 se converteuse nun dos principais colaboradores da popular revista Notas da Patria, traballando con Nikolai Nekrasov e Mikhaíl Saltykov-Shchedrín. Na década dos setenta, coa mellora das súas finanzas, viaxou considerablemente, entablando relacións cou gran número de revolucionarios populistas, tales como Piotr Lavrov e Stepniak. Publicou as súas observacións do estranxeiro nun número de traballos, incluíndo Cartas de Serbia.
Ao longo dos anos setenta e oitenta continuou escribindo acerca da vida e as condicións de traballo dos campesiños rusos. A súa obra máis coñecida, O Poder da Terra, baseada nos seus estudos da vida en Nizhnii Novgorod, publicouse en 1882.
Morte
Comezou a sufrir unha enfermidade mental a mediados de 1890, e morreu nun asilo de San Petersburgo en 1902.
Legado
Os traballos de Uspenskii tiveron unha considerable influencia, e foron eloxiados por moitos escritores contemporáneos, incluíndo a Lev Tolstoi, Anton Chejov e Maxim Gorki.
Club Deportivo Sober
O Club Deportivo Sober é un club de fútbol galego do concello de Sober, na provincia de Lugo. Na tempada 2018/19 xoga no grupo 9 da Terceira Autonómica de Galicia.
Noa Setemuíños
Noa Pérez González, tamén coñedica como Noa Setemuíños, nada en Vigo en 1978, é unha escritora galega.
Traxectoria
Licenciada en Filoloxía Galega, Filoloxía Románica e Filoloxía Hispánica na Universidade de Santiago, é profesora de Lingua Galega e Literatura no ensino secundario.
En O ocaso da familia Portela (2015) segundo Ramón Nicolás "retrata a cidade de Vigo con transparencia, tanto nos seus espazos como nos ambientes sociais, articulando unha crónica intensa que revela segredos e retrata intimidades dunha familia adiñeirada, instalada no bando vencedor e nun período que vai desde a guerra civil ata os anos setenta".
En A pedra de ámbar gris (2021) recrea a baleeira de Massó (Bueu) e a súa época dourada cando as súas conservas eran coñecidas en Europa e en América. Relato de ficción, de onde se entrecruzan as vidas de varios dos seus protagonistas, e como pano de fondo o ascenso e caída da actividade baleeira en Galicia.
Pallacanestro Trieste
O Pallacanestro Trieste 2004 é un equipo de baloncesto profesional italiano da localidade de Trieste, Friúl-Venecia Xulia. Fundado en 1975, actualmente compite na Lega Basket Serie A, máxima competición do baloncesto transalpino. O seu maior éxito a nivel deportivo foron so cinco títulos de liga conseguidos durante as décadas de 1930 e 1940. O seu pavillón é o PalaTrieste, coñecido por motivos de patrocinio como Allianz Dome, un recinto con capacidade para 6 943 espectadores.
Historia
O club ten as súas orixes na Società Ginnastica Triestina, un club polideportivo fundado en 1863. Este non era o único equipo de baloncesto da cidade que competiu na Serie A, máxima categoría do baloncesto italiano, xa que tamén estiveron o Lega Nazionale Trieste (1949-1951), o San Giusto Trieste (1948-1949) e o Polizia Civile Trieste (1949-1950). Porén, si foi o máis existoso, pois na década dos anos 1930 e principios da década de 1940 conseguiu gañar cinco títulos nacionais.
En 1975 a sección de baloncesto é absorbida por unha nova sociedade nada como Pallacanestro Trieste, comezando a súa nova andaina na Serie A2, categoría na que se mantén até 1980, cando ascende á Serie A1. Desde entón xogou na máxima categoría entre 1982 e 1986, de 1990 a 1997, e de novo de 1999 a 2004, sendo o seu mellor resultado o terceiro posto conseguido en 1994. Ese mesmo ano o club conseguiu chegar á final da Copa Korać, onde perderon contra o PAOK Tesalónica (75-66 e 100-91). Tamñen cómpre destacar que o ano seguinte o club conseguiu xogar tamén a final da Copa de Italia, onde perderon por 81−77 ante a Benetton Treviso. No 2004 o equipo vese relegado á Serie B1 por problemas económicos. Debido a isto, refúndase a sociedade, pasando a denominarse oficialmente Pallacanestro Trieste 2004. Tras competir en categoría infeariores, o club regresa á Segunda División en 2012. Seis anos despois, en 2018, o equipo consegue gañar o titulo de Serie A2 regresando á máxima categoría catorce anos despois.
Patrocinadores
Ao longo dos anos, debido a motivos de patrocinio, o equipo foi coñecido como:
Produción de proteínas
miniatura|O [[dogma central da bioloxía molecular mostrando a transcrición de ADN a ARN e tradución deste a proteínas nun segundo paso.]] A produción de proteínas é o proceso biotecnolóxico de xerar proteínas específicas. Realízase normalmente manipulando a expresión xénica nun organismo de maneira que este exprese en grandes cantidades un xene recombinante. Isto inclúe a transcrición do ADN recombinante a un ARN mensaxeiro, a tradución do ARNm a cadeas de polipéptidos, que son finalmente pregadas en proteínas funcionais e poden ser destinadas a localizacións específicas subcelulares ou extracelulares.
Os sistemas de produción de proteínas (denominados nos laboratorios 'sistemas de expresión') utilízanse en bioloxía, biotecnoloxía e medicina. A investigación en bioloxía molecular usa numerosas proteínas e encimas, moitas das cales proceden de sistemas de expresión; especialmente a ADN polimerase para a PCR, transcriptase inversa para a análise de ARN, endonucleases de restrición para a clonación e para fabricar proteínas que son cribadas nos estudos de descubrimento de fármacos como dianas biolóxicas ou como fármacos potenciais en si mesmos. Existen tamén aplicacións significativas para sistemas de expresión na fermentación industrial, notablemente a produción de produtos biofarmacéuticos como a insulina humana para tratar a diabetes e para producir encimas.
Sistemas de produción de proteínas
Entre os sistemas de produción de proteínas habitualmente usados están os derivados de bacterias, lévedos, baculovirus/insectos, células de mamíferos,  e máis recentemente de fungos filamentosos como Myceliophthora thermophila. Cando se producen produtos biofarmacéuticos cun destes sistemas, as impurezas relacionadas co proceso, chamadas proteínas da célula hóspede tamén están entre os produtos finais en cantidades traza.
Sistemas baseados en células
Os sistemas de expresión máis antigos e máis utilizados son os baseados en células e poden ser definidos como a "combinación dun vector de expresión, o seu ADN clonado e o hóspede para o vector que proporciona un contexto que permite funcionar o xene alleo na célula hóspede, é dicir, producir proteínas a alto nivel". A sobreexpresión é unexpresión xénica a un alto nivel excesivo e anormal, que produce un pronunciado fenotipo relacionado co xene.
Hai moitos xeitos de introducir ADN alleo nunha célula para a súa expresión, e poden utilizarse moitos tipos de células hóspede; cada sistema de expresión ten diferentes vantaxes e inconvenientes. Os sistemas de expresión denomínanse normalmente pola súa célula hóspede e a fonte de ADN ou o mecanismo de entrega do material xenético. Por exemplo, son hóspedes comúns as bacterias (como Escherichia coli, Bacillus subtilis), lévedos (como Saccharomyces cerevisiae ) ou liñas celulares eucariotas. Fontes de ADN comúns e mecanismos de entrega son os virus (como os baculovirus, retrovirus, adenovirus), plásmidos, ceomosomas artificiais e bacteriófagos (como o lambda). O mellor sistema de expresión para cada caso depende do xene implicado; por exemplo Saccharomyces cerevisiae é normalmente o preferido para proteínas que requiren unha modificación postraducional significativa. As liñas celulares de mamíferos ou insectos utilízanse cando cómpre facer un empalme de ARNm similar ao humano. Non obstante, a expresión bacteriana ten a vantaxe de que produce doadamente grandes cantidades de proteína, que se requiren para experimentos de cristalografía de raios X ou resonancia magnética nuclear para a determinación das súas estruturas.
Como as bacterias son procariotas, non están equipadas coa maquinaria encimática completa necesaria para realizar as modificacións postraducionais requiridas ou o pregamento molecular. Por tanto, as proteínas multidominio eucariotas expresadas en bacterias con frecuencia non son funcionais. Ademais, moitas proteínas fanse insolubles e forman corpos de inclusión que son difíciles de recuperar sen utilizar fortes desnaturalizantes que causarían un problemático re-pregamento da proteína.
Escherichia coli
miniatura|E. coli, un dos hóspedes máis utilizados para a expresión xénica artificial. E. coli é un dos hóspedes máis utilizados, no que se pode introducir ADN normalmente nun vector de expresión plásmido. As técnicas para a sobreexpresión en E. coli están ben desenvolvidas e funcionan incrementando a cantidade de copias do xene ou incrementando a forza de unión da rexión promotora, o que axuda á transcrición.
Por exemplo, unha secuencia de ADN para unha proteína de interese pode ser clonada ou subclonada nun alto número de copias do plásmido que contén o promotor lac, que é despois transformada na bacteria E. coli. A adición de IPTG (un análogo da lactosa) activa o promotor lac e causa que a bacteria exprese a proteína de interese.
Corynebacterium
Especies non patóxenas da bacteria grampositiva Corynebacterium utilízanse para a produción comercial de varios aminoácidos. A especie C. glutamicum é amplamente utilizada para producir glutamato e lisina, compoñentes dos alimentos de humanos e animais e produtos farmacéuticos.
A expresión do factor de crecemento epidérmico humano funcionalmente activo realizouse en C. glutamicum, demostrando así un potencial para a produción a escala industrial de proteínas humanas. As proteínas expresadas poden ser dirixidas á secreción sexa pola vía secretora xeral (Sec) ou sexa pola vía de translocación de arxininas xemelgas (Tat).
Pseudomonas fluorescens
As bacterias gramnegativas non patóxenas Pseudomonas fluorescens utilízanse para a produción a alto nivel de proteínas recombinantes; normalmene para o desenvolvemento de produtos bioterapéuticos e vacinas. P. fluorescens é un organismo metabolicamente versátil, permitindo cribados de alto rendemento e o desenvolvemento rápido de proteínas complexas. P. fluorescens é principalmente coñecida pola súa capacidade de producir de forma rápida e exitosa altas titulacións de proteínas solubles activas.
Lévedos
Os sistemas de expresión usan S. cerevisiae ou Pichia pastoris e permiten unha produción estable e duradeira de proteínas que son procesadas de forma similar ao das células de mamíferos, a alto rendemento, en medios definidos quimicamente de proteínas.
Fungos filamentosos
En fungos filamentosos, especialmente Aspergillus e Trichoderma, e máis recentemente C1 de Myceliophthora thermophila C1 desenvolvéronse plataformas de expresión para o cribado e a produción de diversos encimas industriais. O sistema de expresión C1 mostra unha baixa morfoloxía de viscosidade en cultivos mergullados, permitindo o uso de complexos medios de crecemento e produción.
Expresión en célula de insecto non lítica
A expresión en célula de insecto non lítica é unha alternativa ao sistema de expresión en baculovirus lítico. Na expresión non lítica, os vectores son transfectados de forma transitoria ou estable no ADN cromosómico das células de insecto para a subseguinte expresión xénica. Despois a selección e cribado de clons recombinantes. Os sistemas non líticos utilizáronse para proporcionar un rendemento de proteínas máis alto e unha expresión máis rápida dos xenes recombinantes comparados cos expresión en células infectadas por baculovirus. Entre as liñas celulares usadas por este sistema están: Sf9, Sf21 de Spodoptera frugiperda, Hi-5 da avelaíña Trichoplusia ni, e células Schneider 2 e Schneider 3 de Drosophila melanogaster. Con este sistema, as células non se lisan e poden utilizarse varios modos de cultivo. Adicionalmente, as producións de proteínas son reproducibles. Este sistema orixina un produto homoxéneo. Un inconveniente deste sistema é o requiremento dun paso de cribado adicional para seleccionar clons viables.
Excavata
Os sistemas de expresión no organismo do grupo dos Excavata Leishmania tarentolae (que non pode infectar mamíferos) permiten unha produción de proteínas estable e duradeira a alto rendemento en medios definidos quimicamente. As proteínas producidas mostran modificacións postraducionais eucariotas completas, incluíndo a glicosilación e a formación de pontes disulfuro.
Sistemas de mamíferos
Os sistemas de expresión en mamíferos máis común son as células de ovario de hámster chinés (CHO) e células de ril embrionario humano (HEK). Unha lista máis completa é:
Sistemas libres de células
A produción de proteínas en sistemas libres de células realízase in vitro usando ARN polimerase purificada, ribosomas, ARNt e ribonucleótidos. Estes reactivos poden obterse por extracción das células ou de sistemas de expresión baseados en células. Debido aos baixos niveis de expresión e ao alto custo de sistemas libres de células, os sistemas baseados en células son máis amplamente usados.
Independentes Terras do Asma
Independentes Terras do Asma (INTA) foi un partido político fundado en Chantada no 2011 por Manuel Lorenzo Varela Rodríguez. O partido gobernou Chantada tralas municipais de 2011 e 2015, neste último caso con maioría absoluta, e en Monterroso tralas de 2015, pero en maio de 2019 a súa actividade finalizou definitivamente.
Historia do Partido
Anteriormente, Manuel Lorenzo Varela Rodríguez fora militante do PPdG e alcalde de Chantada entre 1996 e 2007. Porén, após perder o goberno local ante socialistas e nacionalistas, nas eleccións ao congreso local do PP de Chantada, en novembro de 2008, foi derrotado por Susana López Abella, o que o levou a formalizar o abandono do grupo municipal xunto con outros 3 concelleiros en outubro de 2009, ao igual que o grupo popular da Deputación de Lugo. O venres día 4 de marzo do 2011 ás 20h presentouse esta nova agrupación política no Restaurante Mogay acudindo mais de 250 persoas. O nome procede do chantadés río Asma. miniatura|O regreso de Manuel Varela ao PP en 2019 marcou a fin da actividade de INTA como partido político. Nas eleccións municipais de 2011 foi a lista máis votada (con 5 de 13 concelleiros) e Manuel Varela foi investido alcalde, revalidando o cargo no 2015, desta vez con maioría absoluta (7 de 13 concelleiros).
Nos comicios de 2015, INTA presentou tamén candidatura en Monterroso logrando grandes resultados: conseguiu a maioría absoluta (con 7 de 11 edís) e Jesús Otero, histórico militante do PSdG-PSOE local, accedeu á alcaldía. Con todo, en outubro de 2016 Otero foi inhabilitado como rexedor en cumprimento dunha condena por tráfico de influencias durante a súa etapa como subdelegado do goberno en Lugo (2004-2009). Foi relevado polo seu compañeiro Miguel Rico.
O ocaso de INTA chegou na primavera de 2019, cando o alcalde de Chantada, Manuel Varela, anunciou o regreso ao Partido Popular, o que foi retribuído coa súa inclusión nas listas do partido ao Senado para as eleccións xerais de abril, como o propio Varela recoñeceu. Após conseguir a acta de senador, nas municipais de maio de 2019 obtivo a maioría absoluta en concelleiros no consistorio chantadés, repetindo como alcalde. Nestas eleccións, tampouco se conformou candidatura de INTA en Monterroso, finalizando, por tanto, a súa actividade política como partido.
Jānis Pujats
Jānis Pujats, nado en Nautrēni (municipalidade de Rēzekne, Letonia) o 14 de novembro de 1930, e un cardeal letón, arcebispo de Riga entre 1991 e 2010.
Traxectoria
Jānis Pujats naceu en Nautrēni, unha parroquia da municipalidade de Rēzekne, en Letonia.
O 29 de marzo de 1951 foi ordenado sacerdote polo arcebispo de Riga Antonijs Springovičs.