cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Passenger (cantante)
Traxectoria
O seu alcume ven da banda británica Passenger que el mesmo fundou, sendo o seu principal vocalista e compositor e que leva publicados catro álbums. Cando os membros da banda decidiron separarse no ano 2009, Rosenber optou por manter o nome da banda para o seu traballo en solitario. A súa canción máis exitosa é "Let Her Go" que chegou a colocarse entre os máis vendidos en 16 países ata xuño de 2013. É partidario do Arsenal FC.
Armando Rodríguez Ruidíaz
Formación académica
Armando Rodríguez Ruidíaz estudou composición musical con José Ardevol e Roberto Valera na Escola Nacional de Artes e no Instituto Superior de Arte, na Habana, Cuba; e tamén estudou guitarra cos profesores Marta Cuervo e Isaac Nicola na Escola Nacional de Artes. Máis recentemente, Rodríguez tense dedicado ao estudo da gaita galega.
Compositor
As obras musicais de Armando Rodríguez foron executadas en Cuba por numerosos artistas e grupos, incluíndo a Orquestra Sinfónica Nacional de Cuba é o Ballet Nacional de Cuba.
En 1985, Rodríguez pasou a residir nos Estados Unidos, e desde entón as súas composicións foron interpretadas por artistas de renome e conxuntos musicais como o grupo Relâche, con sede en Filadelfia, o saxofonista Miguel Villafruela, o contrabaixista Luís Gómez-Imbert, os pianistas Roberto Urbay, Max Lifchitz e Beatriz Balzi, e os guitarristas Flores Chaviano e Carlos Molina, en eventos importantes como o Festival “Bang on a Can”, en Nova York, nas “Primeiras Xornadas de Música Contemporánea en Sevilla”, España, a “Bienal de São Paulo”, no Brasil, o “Foro de Música latinoamericana é do Caribe” e no Festival “Subtropics” en Miami, Florida.
Rodríguez ten colaborado co artista Kate Rawlinson e o compositor Gustavo Matamoros, co cal fundou o grupo de música experimental chamado “PUNTO - Experimental Music Ensemble
A súa obra foi publicada por EGREM (A Habana, Cuba) e C. Alan Publicacións (Estados Unidos); e tamén foi diseminada a través da radio nos Estados Unidos, Canadá, Europa e América Latina.
Profesor
Despois da súa graduación en 1972, Armando Rodriguez traballou como profesor de guitarra no Conservatorio Esteban Salas, en Santiago de Cuba. En 1975 foi nomeado para o cargo de profesor de guitarra e teoría musical (harmonía, contrapunto e instrumentación) na Escola Nacional de Artes, na Habana, onde actuou ata 1980.
Gaiteiro
Mais recentemente, Armando Rodríguez estudou a gaita galega, e ten dedicado á investigación sobre a música galega e asturiana, así como os seus puntos de contacto coa música cubana. O resultado destas investigacións foron publicadas en artigos como: "Presencia de la gaita en Cuba", “La Rumba gallega” (A Rumba galega) e outros. Rodriguez tamén estudou a historia a técnica das gaitas en xeral.
Como un especialista no tema da gaita, foi invitado a dar unha charla sobre a historia deste antigo instrumento musical na Universidade de Miami en 2006.
Premios
Armando Rodríguez recibiu o premio de composición musical da Unión Nacional Nacional de Escritores e Artistas de Cuba (UNEAC) en 1978. Tamén recibiu un premio de composición musical Individual do estado de Florida, en 1991.
New York Red Bulls
O New York Red Bulls é é un club de fútbol profesional que xoga na Major League Soccer. É o equipo da cidade de Nova York, pero xoga en Harrison, Nova Jersey no estadio Red Bull Arena, polo que xoga na conferencia Leste. Foi un dos dez equipos que xogaron a tempada inaugural da MLS en 1996. Na súa fundación o equipo chamábase New York/New Jersey MetroStars ata o ano 1997. A partir dese ano o equipo comezou a chamarse MetroStars. En 2006 o equipo foi comprado por Red Bull GmbH, e houbo un novo cambio de nome que mantense ata a actualidade.
O ano 2010 foi un ano moi ilusionante para os neoyorkinos xa que anunciouse a chegada do lendario dianteiro francés Thierry Henry e do capitán da selección mexicana de fútbol, Rafa Márquez. Os dous ex-campións de Europa co FC Barcelona.
Era New York/New Jersey MetroStars
A historia deste equipo comezou coa selección de Tony Meola como capitán e o internacional italiano Roberto Donadoni como estrela do equipo. O primeiro encontro tivo lugar no antigo estadio do equipo, o Giants Stadium, fronte ó Los Angeles Galaxy no que os anxelinos leváronse a vitoria por dous goles a un. Os MetroStars chegaron ós playoffs pero foron eliminados polo DC United no terceiro partido.
En 1997 a estrela do equipo, Roberto Donadoni, retornou ó AC Milan. Esa mesma tempada o equipo non foi capaz de clasificarse ó playoffs. A partir dese ano o equipo comezou a chamarse MetroStars.
Era MetroStars
O primeiro ano como MetroStars o equipo conseguiu clasificarse para os playoffs, pero caeron en primeira rolda fronte ó Columbus Crew. O ano seguinte tras unha estrepitosa tempada, anunciouse a fichaxe de Lothar Matthäus para a seguinte tempada. No ano 2000 os MetroStars conseguiron o seu mellor resultado chegando ás semifinais, onde perderon fronte ó Chicago Fire. Dende ese ano ata o final da era MetroStars o equipo non conseguiu avanzar máis aló que da primeira ronda dos playoffs. No ano 20003 chegaron á final da US Open Cup pero acabaron derrotados polo Chicago Fire por un gol a cero. No ano 2006 o equipo foi comprado por Red Bull GmbH e cambiou o nome polo de New York Red Bulls.
Era New York Red Bulls
A pesar do cambio de nome a sorte para o equipo foi a mesma, perdeu na primeira ronda dos playoffs. No ano 2008 o equipo alcanzou a final, tería que enfrontarse ao Columbus Crew na final. Aínda que John Wolyniec foi quen de empatar o partido tras que se adelantaran os de Ohio, finalmente os Black & Gold lograron gañar a MLS Cup por tres goles a un. Tras este bo ano o equipo desinflouse en liga quedando na última posición e foi eliminado en primeira ronda da Liga de Campións da CONCACAF, a primeira vez que participaba neste torneo. O ano 2010 os Red Bulls comezaron a xogar no que é o seu estadio actual, o Red Bull Arena.
O ano 2010 foi un ano moi ilusionante para os neoyorkinos xa que anunciouse a chegada do lendario dianteiro francés Thierry Henry e do capitán da selección mexicana de fútbol, Rafa Márquez. Os dous ex-campións de Europa co FC Barcelona. No ano 2012 Thierry Henry sae cedido por dous meses ó Arsenal FC. Ese mesmo ano tamén sairón do club homes importantes como Rafa Márquez ou Joel Lindpere, aínda que chegou ou súper-estrela o internacional brasileiro Juninho Pernambucano. O ano 2013 chegou o primeiro título da historia do equipo que gañou a Supporters' Shield. Na súa segunda participación na Liga de Campións da CONCACAF o equipo quedou eliminado na fase de grupos. Na tempada do 2015 os Red Bulls chegaron por terceira vez ás semifinais dos playoffs, pero foron eliminados polo que sería o campión, o Columbus Crew. == Xogadores ==
Individuais
Historia
Tempada
Once ideal
No ano 2010 os seareiros do New York Red Bulls votaron o mellor once na historia dos Red Bulls/MetroStars.
Xavier Manteiga
Xavier Manteiga Pousa, nado en Santiago de Compostela o 16 de febreiro de 1968, é un escritor e guionista galego.
Traxectoria
Fillo do filósofo e galeguista Xosé Manteiga Pedrares. É licenciado en Xeografía e Historia pola Universidade de Santiago de Compostela na especialidade de Historia Contemporánea. Escritor prolífico, sen abandonar a creación literaria, nos últimos anos inclinouse polo mundo audiovisual, desenvolvendo diversos proxectos para a televisión e o cine, como a edición do equipo de guionistas do Show dos Tonechos e a serie de animación Mundo verde con Silvia Manteiga Pousa.
Soutoxuste, O Viso, Redondela
Soutoxuste é un lugar da parroquia do Viso, no concello pontevedrés de Redondela, na comarca de Vigo. Segundo o IGE, en 2012 tiña 295 habitantes (136 homes e 159 mulleres).
Neste lugar atópanse os restos do pazo de Soutoxuste.
Rula
A rula (Streptopelia turtur) ou rula común, para diferenciala de especies próximas como a rula turca (Streptopelia decaocto), é unha ave migratoria da familia Columbidae. Tamén é aceptada a variedade dialectal rola.
Descrición
Son máis pequenas e delgadas que as pombas: miden entre 26 e 29 cm e pesan uns 300 gramos. Teñen un debuxo branco e negro nos lados do pescozo. A parte inferior do corpo é branca e o papo avermellado. A cola é escura cunha faixa terminal branca e as beiras tamén brancas. As aves adultas teñen a cabeza, o pescozo, os lados e o torso gris azulados e as alas de cor cinamomo manchadas de negro. O peito é de cor aviñado e o abdome e as plumas inferiores da cola son brancas. O bico é negro e as patas e os aneis oculares vermellos. As listas brancas e negras do pescozo non están presentes nas aves inmaturas, que son máis pardas e mates e teñen as patas castañas.
O seu berro, do que lle ven o nome vulgar, é unha sorte de rrur, rrur ou "turr turr".
Hábitat e distribución xeográfica
Son aves dos bosques abertos máis que de mestos, que ocasionalmente poden face-los seus niños tamén en grandes xardíns, pero son en xeral aves moi tímidas. Crían no Paleártico occidental, a onde chegan a finais de abril, permanecendo ata setembro. En Europa faltan completamente só en Islandia, Irlanda e Escandinavia. Pasan o inverno en África, ó sur do Sáhara. A especie está a sufrir unha forte redución das súas poboacións en Europa, causada polos cambios nos métodos agrícolas que provocan a escaseza das sementes das que se alimenta, pola presión cinexética (sobre todo cando cruzan o Mediterráneo durante as migracións), a destrución das sebes e o emprego de pesticidas.
Alimentación
Comen principalmente sementes, buscándoas a miúdo no chan, moitas veces en campos cultivados ou noutras superficies planas.
Reprodución
A súa época reprodutora vai de maio a agosto. En chegando ós territorios de cría déixase oír o seu rular profundo e vibrante. O voo nupcial, alto e en círculos é acompañado polo son das alas batendo. O niño, feito con coteliños e follas e máis axiña chafalleiro, constrúeno nas árbores ou en sebes mestas a non moita altura. Poñen dous ovos brancos a finais de maio ou primeiros de xuño e a miúdo fan unha segunda posta en xullo ou agosto. Chocan uns 17 ou 18 días.
Clan Wallace
Orixe do clan
A familia Wallace chegou a Escocia cunha familia de normandos no século XI. David I de Escocia estaba ansioso por estender os beneficios da influencia normanda e concedeu doazóns ós nobres do sur. Entre eles atopábase Walter Fitzallan, a quen o rei escocés fixo o seu senescal en 1136. Un dos seguidores de Fitzallan era Richard Wallace de Oswestry, que foi ó norte para tratar de mellorar a súa riqueza. Oswestry localízase na fronteira galesa polo que é posible que o nome Wallace sexa unha variante de Le Waleis, que significa "galés". Porén, mentres que é posible que os Wallace fosen orixinalmente bretóns de Gales, que foron ó norte con David I de Escocia no século XI, outra teoría di que son bretóns que se asentaron en Strathclyde no século X.
Guerras de independencia de Escocia
esquerda|miniatura|200px| Estatua de [[William Wallace, Dryburgh. ]]
Durante as Guerras de independencia de Escocia, William Wallace e Andrew de Moray comezaron unha exitosa campaña contra os invasores ingleses. En 1297, conseguiu unha gran e determinante vitoria sobre os ingleses na batalla da ponte de Stirling, despois do cal Wallace foi nomeado Gardían de Escocia. Wallace tamén estivo ó mando na batalla de Falkirk en 1298, mais foi derrotado pola superioridade numérica inglesa. Wallace foi capturado en Robroyston, preto de Glasgow, e entregado a Eduardo I de Inglaterra polo señor escocés Sir John Mentieth. Wallace foi sometido a xuízo no cal foi atopado culpable de traizón e foi colgado, afogado e despezado en Smithfield, Londres, en 1305.
miniatura|esquerda|200px|[[Tartán Wallas, segundo o publicado en 1842 polo Vestiarium Scoticum.]]
Formio
O formio (en harakeke), de nome científico Phormium tenax, é unha planta sempreverde perenne orixinaria de Nova Zelandia e da Illa Norfolk. Utilizada polo ser humano para obter fibra téxtil e como planta ornamental. É común nos xardíns galegos.
Descrición
A planta medra como mata de longas follas de ata dous metros, de onde nace un pedúnculo floral con espectaculares flores de cor amarela ou vermella que se ergue por enriba das follas.
A súa fibra foi utilizada polos maorís de Nova Zelandia, primeiro nos tecidos tradicionais e para elaborar cordas amais velas, uso que continuaría logo coa chegada dos europeos, cando menos ata a segunda guerra mundial. Naturalizada en diversas rexións de clima temperado e subtropical, está considerada especie invasora nalgunhas illas do Pacífico e en Australia.
As súas follas conteñen cucurbitacinas, que son tóxica para algúns animais, algúns destes compostos para os humanos están entre os sabores máis amargos.
Ecoloxía
A araña saltadora Trite planiceps vive principalmente entre as follas envoltas do formio. O Phormium tenax é unha planta costeira asociada ó hábitat reprodutivo do pingüín Megadyptes antipodes. miniatura|190px|esquerda|Formio, pedúnculos florais.
Etimoloxía
O xénero foi establecido orixinalmente polo naturalista alemán Johann Reinhold Forster e o seu fillo Georg Forster no 1775, a partir das mostras recollidas por ámbolos dous e mailo naturalista sueco Anders Erikson Sparrman. Todos formaran parte na segunda expedición do capitán James Cook a bordo da Resolution.
O nome do xénero Phormium deriva do grego antigo "cesta", en alusión a un dos moitos usos que lle daban á planta os maorís, mentres que o epíteto tenax deriva do latín "forte".
Taxonomía
Phormium tenax foi descrita por Johann Reinhold Forster & Georg Forster e publicado na segunda edición da Characteres Generum Plantarum 48, t. 24, no ano 1776. miniatura|[[Phylidonyris novaehollandiae, coa cabeza cuberta de pole, pousado nunha inflorescencia de formio.]] miniatura|Phormium tenax
Antón Cortizas
Antón Cortizas Amado, nado no barrio de Canido (Ferrol) o 16 de outubro de 1954, é un mestre e escritor de literatura infantil en lingua galega.
Luís González Tosar
Traxectoria
De familia galega, por volta de 1969 regresou a Galicia, completando en Vigo o bacharelato. Licenciado en 1981 en Filoloxía Hispánica pola Universidade de Santiago de Compostela, é profesor de lingua e literatura galega no ensino secundario dende 1984. Foi fundador e director da revista Dorna e coordinador da colección Dombate de poesía.
Moi vencellado ó mundo da emigración, visitou en varias ocasións as sociedades galegas de cidades como A Habana e Buenos Aires, onde impartiu conferencias e cursos.
É presidente do PEN Clube de Galicia desde 1995 e foi membro da Fundación Rosalía de Castro.
A súa obra foi traducida ao catalán, italiano, inglés, francés, alemán e húngaro.
Harar
Harar (en harari: ሐረር ; en oromo: Adare Biyyo), e coñecida polos seus habitantes como Gēy (en harari: ጌይ), é unha cidade amurallada do leste de Etiopía. É a capital de Hararghe leste e da rexión de Harari de Etiopía. A cidade atópase no cumio dun outeiro na extensión leste de Oromia, a preto de cincocentos quilómetros da capital nacional Adís Abeba e atópase a unha altitude de 1 885 metros. Segundo a Axencia Central de Estatística de 2005, Harar tiña unha poboación estimada de 122 000 habitantes, dos cales 60 000 son homes e 62 000 son mulleres. Segundo o censo de 1994, sobre o cal está feita a estimación da axencia, a cidade tiña unha poboación de 76 378 persoas.
Durante séculos, Harar foi un gran centro comercial, ligado a rutas comercias co resto de Etiopía, co Corno de África, a Península Arábiga, e a través dos portos, con todo o mundo. Harar Jugol, a antiga cidade amurallada, foi considerado Patrimonio da Humanidade en 2006 pola UNESCO en recoñecemento da súa herdanza cultural. É coñecida en árabe como a "Cidade dos Santos" (مدينة الأَوْلِيَاء, madinat al-awliyaʾ). De acordo coa UNESCO, é "considerada 'a cuarta cidade santa' do islam", con 82 mesquitas, tres das cales datan do século X, e 102 santuarios.
Disappearer
"Disappearer" é o segundo sinxelo do álbum Goo, da banda estadounidense de rock alternativo Sonic Youth, editado en 1990 polo selo DGC.
Listaxe de cancións
"That's All I Know (Right Now)" foi editada anteriormente no sinxelo "Kool Thing".
Zachary Quinto
Zachary John Quinto, nado o 2 de xuño de 1977 en Pittsburgh, Pensilvania, é un actor e produtor estadounidense.
Gnomo
200px|miniatura|dereita|Gnomo baixo un cogomelo Segundo as crenzas populares, un gnomo é un pequeno ser de forma e comportamento humanos que habita no bosque e, en ocasións, nas moradas humanas. Esta tradición está amplamente estendida por Europa, sobre todo nos países nórdicos e Inglaterra, dende onde pasou tamén a Norteamérica.
O gnomo é un ser bondadoso, enraizado na natureza, da que extrae todo aquilo que necesita. Establece pouca relación co ser humano; aínda que, se este o trata ben, axúdao e favoréceo. É frecuente confundir os gnomos cos trasnos.
Wolfgang Hahn
Wolfgang Reinhard Otto Hahn nado o 12 de marzo de 1945 no distrito bávaro de Tirschenreuth, é un numismático austríaco, profesor xubilado de numismática da Universidade de Viena.
Traxectoria
Hahn estudou Historia, Filoloxía Clásica e Numismática na Universidade de Viena. En 1969 acadou o seu doutoramento e en 1980 a súa habilitación docente na especialidade de Numismática e Historia Monetaria.
Entre 1971 e 1990 traballou na Academia Austríaca de Ciencias (Österreichische Akademie der Wissenschaften), onde salientan as súas investigacións na área dos Estudos Bizantinos.
Agusta
Agusta foi un fabricante de helicópteros italiano. Estaba baseada en Samarate, na provincia de Varese. A compañía fundouna o conde Giovanni Agusta en 1923, que voara o seu primeiro avión en 1907. O fabricante de motocicletas MV Agusta naceu como filial da compañía de aviación ao final da segunda guerra mundial como xeito de salvar os traballos dos empregados de Agusta.
Wolfgang Hahn
Traxectoria
Ademais da numismática bizantina, as súas investigacións centráronse principalmente na historia monetaria dos séculos VIII a XII na zona da Gran Baviera, así como nas cuñaxes do Reino de Axum.
Lluís Companys
Lluís Companys i Jover, nado en El Tarròs (Tornabous), o 21 de xuño de 1882 e asasinado en Barcelona o 15 de outubro de 1940, foi un político catalán. Primeiro Presidente do Parlamento de Cataluña (1932-1933), Ministro do Goberno Español (2º semestre de 1933) e Presidente da Generalitat de Cataluña (1934-1940) durante a Segunda República Española.
Manuel Meizoso López
Manuel Meizoso López é un político galego do PSdeG-PSOE.
Lluís Companys
Formación e influencias
Nado nunha familia campesiña con raíces nobres, foi o segundo irmán de oito. Despois de acabar o bacharelato, trasladouse a Barcelona, onde estudou Dereito. Atraído xa pola política, no ano 1900 fundou na Universidade a Asociación Escolar Republicana e milita na Unión Republicana. Companys estivo influído polas ideas republicanas, catalanistas e sociais, no marco sociopolítico da crise da Restauración borbónica, optando pola participación na vida política do país. Logo dos Feitos do ¡Cu-Cut!, participou na creación de Solidaritat Catalana e, cando esta se disgregou, Companys adheriuse á Unión Federal Nacionalista Republicana, chegando a ser presidente da sección política en 1910.
Paralelamente á súa actividade profesional como avogado laboralista de sindicalistas, colaborou con xornais republicanos como La Aurora e anos máis tarde en La Barricada. Entra a formar parte do partido reformista de Melquíades Álvarez e escribe no órgano do partido, La Publicidad, con Josep Zulueta, Laureà Miró i Trepat e Eusebi Corominas.
Wolfgang Hahn
Traxectoria
Hahn foi desde 1983 membro correspondente da American Numismatic Society.
Lluís Companys
Primeiros cargos políticos
Traballou a prol dunha intervención positiva do goberno nos conflitos de obreiros. Foi detido en novembro do 1920 xunto con outros sindicalistas como Salvador Seguí e Martí Barrera, e deportado ao castelo da Mola (Maó); daquela Francesc Layret foi asasinado, cando se preparaba a asumir a defensa como avogado. Companys foi posto en liberdade ao ser elixido deputado por Sabadell, en representación do Partido Republicano Catalán, ocupando o escano de Layret. Foi un dos fundadores da Unió de Rabassaires e o 15 de outubro de 1922 pasou a dirixir o semanario ''La Terra. Revista Popular Agrària'' que era o órgano da Unión.
Manuel Meizoso López
Traxectoria
Traballou en Endesa. Nas eleccións municipais de 2011 encabezou a candidatura do PSdeG-PSOE á alcaldía da Capela e foi elixido alcalde grazas ao apoio do BNG.
Lluís Companys
Primeiros cargos políticos
Durante a ditadura de Primo de Rivera, concentrouse no labor de avogado asesor da Unión de Rabassaires, e, desde 1928, formou parte dos comités dos partidos cataláns que dirixían a oposición política. En outubro do 1930 foi de novo encarcerado. En marzo de 1931 participou na Conferencia de Esquerdas, a partir da cal se formou Esquerra Republicana de Catalunya.
Manuel Meizoso López
Traxectoria
Nas eleccións municipais de 2019 acadou de novo a alcaldía.
A Raña
Co topónimo A Raña podémonos referir a varios lugares de Galicia:
Lluís Companys
Actividade durante a República
Foi elixido o 12 de abril de 1931 concelleiro de Barcelona por Esquerra Republicana de Catalunya. Entrou no Concello o 14 de abril acompañado de Amadeu Aragay i Davi, Joan Lluhí i Vallescà e outros, depuxo o alcalde accidental Antoni Martínez Domingo, tomou posesión e desde o balcón proclamou a II República española en Cataluña e izou a bandeira tricolor. Sería nomeado, provisionalmente, gobernador civil de Barcelona.
Agusta
En xullo de 2000 Agusta fusionouse con Westland Helicopters para formar AgustaWestland S.p.A., unha compañía multinacional de deseño e fabricación de helicópteros pertencente na súa totalidade a Finmeccanica.
Mikel Urdangarin
Mikel Urdangarin, nado en Zornotza (Amorebieta-Etxano, Biscaia) en 1971, é un cantautor vasco.
Mito, Xapón
O concello de Mito limita cos concellos de Hitachinaka, Naka, Shirosato, Kasama, Ibaraki e Ōarai. Durante o período de shogunato de Tokugawa era a capital do domínio de Mito-han de clán Mito-Tokugawa.
Mikel Urdangarin
Traxectoria
A súa música é maiormente acústica con referencias ao folk, moi pausada e melódica
Wolfgang Hahn
Publicacións
Esta é unha escolma dos traballos monográficos máis salientables da traxectoria académica de Wolfgang Hahn:
Lluís Companys
Actividade durante a República
En xuño de 1931 foi elixido deputado nas Cortes pola provincia de Barcelona. Interveu activamente nas discusións, en setembro do 1931, do proxecto de constitución da II República Española e votou a favor do voto feminino en outubro do mesmo ano. Convértese, en xaneiro de 1932, en vicepresidente da Asemblea da Generalitat e Presidente provisorio, en substitución de Jaume Carner. En novembro do 1932 foi elixido deputado do Parlamento de Cataluña, e mais primeiro Presidente do Parlamento.
Unha vez que dimitiu do cargo de Presidente do Parlamento de Cataluña foi, desde xuño a novembro de 1933, Ministro de Mariña do goberno de Manuel Azaña. Nas eleccións lexislativas do novembro de 1933 será elixido deputado pola cidade de Barcelona.
Perante a morte súbita de Francesc Macià i Llussà, o 25 de decembro, tan só un mes despois, é proposto para sucedelo como presidente da Generalitat de Cataluña. En votación extraordinaria do Parlamento, será aceptado o 1 de xaneiro de 1934 por 56 votos a favor e 6 en branco, coa abstención da Lliga Regionalista.
Os sucesos de outubro de 1934
Ao longo do ano 1934 impulsou a polémica Lei de contratos de cultivo, que o enfronta cos grandes propietarios e co Goberno español. O 6 de outubro de 1934 é o protagonista nunha sublevación contra a legalidade republicana a raíz da entrada no goberno da República da Confederación Española de Derechas Autónomas (CEDA) e proclama o Estado Catalán dentro da República Federal Española desde o balcón do Pazo da Generalitat, feito polo cal sería encarcerado con todo o seu goberno, mentres o Estatuto de Autonomía de Cataluña de 1932 é suspendido. O Goberno catalán foi detido en pleno por tropas dirixidas polo comandante-xefe da cuarta división orgánica, o xeneral Batet. Companys foi encarcerado primeiro no buque Uruguay, fondeado no porto de Barcelona, e máis tarde trasladado a Madrid, onde foi xulgado e condenado, xunto con todo o Goberno catalán, a trinta anos de reclusión maior. Posteriormente sería trasladado ao penal de Puerto de Santa María (Cádiz). Estes feitos coincidiran coa folga xeral revolucionaria convocada en toda España e mais coa insurrección asturiana propulsada pola UXT e a CNT en Asturias. Permaneceron detidos e en cadea ata a vitoria electoral da Fronte Popular nas eleccións de febreiro do 1936.
Guerra civil
Tiña prevista e organizada a resistencia contra a sublevación militar do 18 de xullo mediante medidas como o nomeamento do capitán Frederic Escofet como Comisario Xeral de Orde Pública de Cataluña. Durante toda a guerra encabezará o Goberno de Cataluña tentando manter a unidade entre os partidos e sindicatos que o apoiaban. Porén, isto vai ser moi difícil polas tensións entre comunistas e socialistas agrupados no Partido Socialista Unificado de Cataluña (PSUC) e anarquistas da Confederación Nacional do Traballo (CNT), apoiados estes últimos polos trotskistas do POUM.
Chamaeleo africanus
Chamaeleo africanus, coñecido vulgarmente como camaleón africano, é unha especie de réptil da orde dos escamosos, suborde dos lacertilios, infraorde dos iguanios, familia dos camaleónidos e subfamilia dos camaleoninos.
Lluís Companys
Guerra civil
O lado humano de Lluís Companys queda patente polo feito de que, desbordado pola gran cantidade de asasinatos que se producirán na retagarda nos días posteriores ao errado golpe de estado, decidira deixar partir polo porto de Barcelona en barcos estranxeiros a unhas cinco mil persoas sospeitosas de pouca simpatía co réxime republicano, cuxa seguranza non podía garantir.
Chamaeleo africanus
Xunto co camaleón común, Chamaeleo chamaeleon, é unha das dúas únicas especies existentes de camaleónidos cunha área de dispersión que se estende a Europa.
Lluís Companys
Guerra civil
A partir de outubro de 1937 acontecerán os seus enfrontamentos co Goberno republicano do doutor Juan Negrín, instalado en Barcelona. En abril de 1938, logo da toma de Lleida, escribirá unha amarga carta ao presidente do Goberno central, queixándose das arbitrariedades que estaba cometendo e da marxinación que sufría o Goberno catalán.
Exilio e morte
O 23 de xaneiro do 1939, cando as forzas franquistas están a piques de entrar en Barcelona, atravesa a fronteira francesa xunto co lehendakari José Antonio Aguirre, exiliándose en Perpiñán (Francia) e trasladándose despois a París para traballar na representación no exilio da Generalitat (Consell Nacional de Cataluña). Vai acabar en Le Baule-les-Pins (Pireneos Atlánticos), manténdose en Francia pese ao perigo que corría, nun intento por non perder o contacto co seu fillo Lluís Companys i Micó (1911-1956), que sufría unha grave doenza mental.
O 13 de agosto de 1940 é detido pola Gestapo por orde das autoridades españolas con colaboración de membros da embaixada española en Francia. É levado primeiro a Madrid, onde se lle abren dilixencias por "ser o Presidente da Generalitat, Ministro da República e responsábel dos feitos realizados en Cataluña". Despois de diversos interrogatorios, é trasladado o 3 de outubro ao Castelo de Montjuïc en Barcelona para facerlle un consello de guerra sumarísimo sen garantías procesais e, como se demostrou posteriormente, de forma ilegal.
O mesmo Ramón Serrano Suñer recoñecíao anos despois ao afirmar que toda a base xurídica sobre os feitos da guerra civil se fundaban nunha "xustiza ó revés", e concluía:
As súas derradeiras verbas foron: "''Per Cataluña!!!".
Nicolás Franco
Formación
O seu pai, Nicolás Franco Salgado-Araújo, foi xeneral intendente da Armada Española, e a súa nai, María del Pilar Bahamonde y Pardo de Andrade, proviña dunha familia cunha gran tradición na Mariña.
Comezou a súa carreira política durante a Segunda República, chegando a ser secretario xeral do Partido Agrario que presidía José Martínez de Velasco. De 1932 a 1934 ocupou o cargo de director da Escola Superior de Enxeñeiros Navais, e en 1935 foi nomeado director xeral da Mariña Mercante Española, ás ordes do ministro de Mariña Pedro Rahola, durante o mandato de Joaquín Chapaprieta.
Guerra civil
Sendo o seu irmán Francisco un dos principais instigadores do golpe de estado do 18 de xullo de 1936, pronto se converteu nun dos seus máis importantes colaboradores, e tivo grande influencia na decisión do seu nomeamento como futuro Xefe de Estado. A súa actividade durante a guerra desenvolveuse como embaixador en Italia en 1937 e desde o ano seguinte completamente en Portugal, desde onde garantiu como embaixador o apoio do goberno de António de Oliveira Salazar ao bando sublevado, así como de subministracións materiais e colaboración para a detención de republicanos que traspasaban a fronteira.
Posguerra
En 1940 foi nomeado Cabaleiro da Orde Militar e Hospitalaria de San Lázaro de Xerusalén no grado de Gran Cruz. Foi ascendido en 1942 a xeneral do Corpo de Enxeñeiros Navais da Armada, e mantívose como embaixador de España en Portugal ata 1957. Ao seu regreso a España desenvolveu unha intensa actividade financeira. Foi fundador e presidente do Consello da sociedade "Fabricación de Automóbiles, SA" (FASA-Renault) e tamén fundador de "Fabricación de Automóbiles Diesel, SA" (Fadisa), así como presidente honorario de Alcan Aluminio Ibérico e conselleiro da Compañía Trasmediterránea de Navegación, así como director de Unión Naval de Levante. Foi igualmente conselleiro de Manufacturas Metálicas Madrileñas. O seu irmán Francisco, xa como xefe de Estado, designouno procurador en Cortes, cargo que desempeñou durante as lexislaturas VI, VII, VIII, IX e X; ata o seu falecemento, en 1977.
Falecemento
Ás catro da tarde do 15 de abril de 1977 finaba na Policlínica Naval de Madrid, vítima de complicacións renais (insuficiencia e uremia aguda) xurdidas tras unha operación á que foi sometido o 2 de marzo dese mesmo ano por mor dunha fractura de cadeira. Os restos mortais estiveron expostos durante a noite do venres e a mañá do sábado nunha capela ardente instalada no propio Hospital Policlínico da Mariña. Logo dunha misa corpore insepulto, celebrada na capela do centro médico, foi trasladado, ás catro e media da tarde, ao cemiterio madrileño da Almudena onde foi enterrado pouco logo das cinco da tarde. Durante o traslado dos restos, a comitiva foi custodiada pola Policía Municipal e a Policía Armada. Ao enterro asistiron soamente a viúva, Isabel Pascual de Pobil; o seu fillo, Nicolás Franco Pascual de Pobil, e algúns familiares máis, ademais dun grupo de altos oficiais da Armada.
Imputado por crimes contra a humanidade
Foi un dos trinta e cinco altos cargos do franquismo imputado pola Audiencia Nacional no sumario instruído por Baltasar Garzón, polos delitos de detención ilegal e crimes contra a humanidade cometidos durante a guerra civil española e nos primeiros anos do réxime, e que non foron procesados ao comprobarse o seu falecemento.
Atlapetes pallidinucha
Atlapetes pallidinucha é unha especie de paxaro da familia Passerellidae. É unha especie endémica das montañas do noroeste de América do Sur.
Distribución e hábitat
Atópase nos bosques de montaña tropicais de Colombia, Ecuador, Venezuela e no extremo noroeste do Perú.
Urica
Urica é a capital da parroquia do mesmo nome situada a 45 km ao sueste do poboado de Santa Inés, no estado Anzoátegui en Venezuela.
Localízase nas coordenadas xeográficas: 09° 43’ 00” de latitude Norte e 64° 00’ 30” de Lonxitude Oeste. Foi fundada polos españois a mediados do século XVIII sobre unha planicie bañada polas augas do Río Urica e o Río Amana, rodeada dos sitios de cría pecuaria de maior fama en Anzoátegui e coñecida como gran produtora de froitos menores.
Nesta poboación tiveron lugar memorables accións de guerra tales como as de José Félix Ribas e José Francisco Bermúdez contra José Tomás Boves. O 12 de setembro de 1814 deuse a Batalla de Curareque; o 5 de decembro dese mesmo ano a soada Batalla de Urica na que morreu Boves e por iso ten a súa tumba na vila. O 27 de abril de 1870 deuse a Batalla de Altagracia, e o 20 de febreiro de 1902, a batalla da Ponte.
En 1879, por disposición do Congreso Nacional da República, é creado o Grande Estado de Oriente, cuxa capital sería Urica. Esta división político territorial que, no seu momento estivo conformado polos actuais estados Anzoátegui, Sucre e Monagas, mantívose vixente até 1881 cando recibiu o nome de Estado Bermúdez, para, en 1898, finalmente adoptar a denominación de Estado Sucre.
Illote
miniatura|Un Illote fronte ás [[Costa (xeografía)|costas de Tailandia.]] Un illote é unha pequena illa. A diferenza entre illa e illote é subxectiva. Adóitase chamar illote, por comparación, ás illas pequenas próximas a outras máis grandes, e tamén ás rochosas próximas á costa.
Outra forma de diferencialas e pola súa capacidade, segundo as súas dimensións, de manteren unha poboación estable. Isto non significa que tódalas illas deshabitadas sexan illotes, xa que a viabilidade dunha poboación depende tamén dos recursos naturais.
Ás veces, dado que non hai presenza humana estable, hai unha maior diversidade de flora e fauna.
Alonso Rodríguez (autor)
Alonso Rodríguez, nado en 1526 en Valladolid (Coroa de Castela) e finado o 21 de febreiro de 1616 en Sevilla (Reino de Sevilla, Coroa de Castela), foi un mestre xesuíta e escritor ascético.
Traxectoria
Naceu en Valladolid en 1526. Aos 20 anos de idade entrou na Compañía de Xesús. Logo de completar os seus estudos, foi profesor de teoloxía moral no colexio de Monterrei durante doce anos, e posteriormente foi mestre de novizos durante doce anos máis, e reitor durante outros dezasete. Posteriormente foi pai espiritual en Córdoba durante once anos. Como mestre de novizos tivo ao seu cargo ao teólogo Francisco Suárez. Durante o exercicio destes encargos Alonso caracterizouse polo seu coidado, dilixencia e caridade. Finou en Sevilla o 21 de febreiro de 1616.
Carballós
O topónimo galego Carballós pode referirse a:
El Orensano
El Orensano foi o nome de varias publicacións:
Río San Lázaro
O río San Lázaro é un afluente do río Bibei. Nace no Macizo Central ourensán na Serra de Queixa, a 1.740 m de altitude na bagoada formada entre o cume de Cabeza de Manzaneda (coñecido localmente como a Cabeza Grande) e o da Cabeza Pequena de Manzaneda (cumio secundario onde se atopa o repetidor da CRTVG que dispón dunha webcam). Este río constitúe case todo o límite dos concellos ourensáns da Pobra de Trives co de Manzaneda.
Nacemento
A súa cabeceira presenta un manancial constante de auga, alimentado polas filtracións das neves que coroan os citados cumios durante boa parte do inverno e a primavera. A poucos metros do seu nacemento, as súas augas son captadas para o seu aproveitamento nas instalacións da Estación Invernal de Cabeza de Manzaneda. A pesar do seu humilde caudal, este aproveitamento humano do río é unha constante no seu percorrido. Augas abaixo, aínda regato, percorre as pistas de esquí da mencionada Estación, amais de bordear as súas pistas deportivas pouco despois de recibir pola súa marxe dereita o pequeno regato da Fonte Fría. Despois de ser atravesado pola estrada de Paradela mediante unha pequena ponte, e xa debaixo da Estación, o río pasa á beira dunha depuradora.
Curso alto
A continuación recibe pola súa marxe esquerda o regato das Catro Corredoiras, e pola dereita o Río do Munxidoiro (numerosos mapas confunden o principio deste río co San Lázaro) xusto antes de ser captado de novo para o rego comunal mediante unha canle que bordea as pintorescas rochas dos Forcados. Antes de pasar lomba abaixo do Curro de Rozavales e o Penedo da Escrita, recibe pola súa marxe dereita o regato do Penedo dos Lobos, e despois volve a ser captado mediante un pequeno encoro para o aproveitamento do concello de Manzaneda.
Curso medio
Entrando xa na zona coñecida como Piago, recibe pola súa esquerda o regato da Mallada de Barbeirón, e o regato da Encidiña (proveniente da Mallada do Porqueiro e Cabo de Murias) preto do restos do curro da Acevoso, encaixándose nun val rodeado de rochas como a da Pena da Arca o Penedo Grande, onde volve ser captada a súa auga mediante outra canle para o rego. Este treito encaixado remata cunha longa serie de pequenas cenzas na zona coñecida como a Paleira. O notable caudal que leva o río despois das tormentas na serra o na época de desxeo, xunto coa abrupta orografía deste tramo, espertou o enxeño popular nun refrán local: “Cando ruxe a Paleira ven a invernía”. Superada a zona encaixada, o río é atravesado pola ponte da estrada que une a Manzaneda coa parroquia da Encomenda, pasando debaixo desta última a beira dos barrios de O Cazapedo e Acevoso.
Curso baixo
Máis adiante o río volve ser detido pola presa da Espiuca, que desvía as súas augas á Central hidroeléctrica de Ponte Bibei en Manzaneda mediante unha canle que pasa á beira do maxestoso Castiñeiro de Pumbariños (no Souto de Rozavales). Este encoro deixa gran parte do ano con pouco caudal a inmediata cascada da Espiuca, que consta de 3 saltos consecutivos de lisa rocha granítica. Despois de pasar as ruínas do muíño abandonado da Espiuca e os restos seu pequeno encoro (derruído por unha riada), o río é atravesado pola ponte vella (cun fermoso arco de pedra) e a nova (terra compactada e un tubo metálico) da estrada da Ponte Cabalar a Reigada. Un pouquiño máis abaixo despois de recibir a auga do Regato da Retorta pola marxe esquerda, pódense observar os restos dun muíño da parroquia de Sobrado e tamén os restos da antiga ponte de pedra e madeira do Camiño Real entre Ourense a Astorga e Villafranca del Bierzo no seu tramo entre Sobrado e Manzaneda, onde un relanzo do río recorda a poza onde os mozos da zona se refrescaban da calor do verán. Nesta zona os amieiros e outras especias de árbores de ribeira bordean as marxes do río.
Desembocadura
Despois de ser captado por outro pequeno encoro, o río precipítase nunha nova cascada, a da Censa, máis impresionante que a anterior, e que remata o seu salto vertical nun profundo pozo. Esta cascada pode ser observada a distancia desde a estrada de Ponte Cabalar a Reigada, na zona coñecida como O Mouro. Despois da cascada e moi encaixado o río recibe o regato do Mouro (pola esquerda), un pequeno regato de Manzaneda (pola dereita), e despois de ser atravesado pola estrada da Central de Ponte Bibei, o rego de Cubeiros (pola dereita), e o regato de Langullo (pola dereita). Finalmente o río San Lázaro remata no río Bibei, despois de baixar ata a cota 290 m (1.450 m augas abaixo do seu nacemento), na zona do Pozo Caneiro, xusto debaixo da granxa da Mata, e rodeado de fermosos bancais de viñedo no canón do Bibei.
Marxe dereita
Rego Fonte Fría, río Munxidoiro, rego do Penedo dos Lobos, rego de Manzaneda, rego de Cubeiros, rego de Langullo.
Marxe esquerda
Rego das Catro Corredoiras, rego da Mallada de Barbeirón, rego da Encidiña, rego da Retorta, rego do Mouro.
Encoros e captacións hidrolóxicas
Captación da Estación Invernal de Cabeza de Manzaneda, captación de rego dos Forcados, encoro de Rego de Manzaneda, captación de rego do Piago, encoro da Espiuca, restos do encoro do Muíño de Manzaneda, encoro da Cenza.
Tuimil, O Viso, Redondela
Tuimil é un lugar da parroquia do Viso, no concello pontevedrés de Redondela, na comarca de Vigo. Segundo o IGE, en 2012 tiña 54 habitantes (30 homes e 24 mulleres).
Fat Possum Records
Fat Possum Records é un selo discográfico independente estadounidense baseado en Water Valley e Oxford, Mississippi. Nun principio Fat Possum centrouse case na totalidade en gravar a artistas de blues de Mississippi descoñecidos (normalmente de Oxford ou Holly Springs, Mississippi). Recentemente Fat Possum asinou contratos con artistas de rock máis novos. Fat Possum tamén distribúe o catálogo de Hi Records.
A Vila, San Vicente de Pena, Begonte
A Vila é un lugar da parroquia de San Vicente de Pena no concello lugués de Begonte na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2011 tiña 22 habitantes (9 homes e 13 mulleres).
A Christmas Carol (filme de 2009)
A Christmas Carol é un filme estadounidense de animación 3D e captura de movementos escrito e dirixido por Robert Zemeckis. É unha adaptación da historia de Charles Dickens Un conto de Nadal, e está protagonizado por Jim Carrey que interpreta diversos papeis, incluíndo o de Ebenezer Scrooge de neno, adulto e vello, ademais das tres pantasmas que atormentan a Scrooge. O filme tamén conta coas actuacións de Gary Oldman, Colin Firth, Bob Hoskins, Robin Wright Penn e Cary Elwes.
Affi
Affi é unha localidade e comune italiana de 2.265 habitantes da provincia de Verona, na rexión do Véneto. Esténdese por unha área de 9,85 km², tendo unha densidade de poboación de 216 hab/km². Ten límites con Bardolino, Cavaion Veronese, Costermano, Rivoli Veronese.
Cornos de ouro de Gallehus
miniatura|300px|Copias dos Cornos de Gallehus expostos no [[Museo Nacional de Dinamarca.]]
Os Cornos de ouro de Gallehus son dous cornos chapados en ouro, que foron atopados en Gallehus, ó norte de Møgeltønder, Dinamarca. Datan de comezos do século V, é dicir, ó comezo da Idade de Ferro xermánica.
Os cornos foron atopados en 1639 e en 1734, respectivamente, en dous lugares a 15 ou 20 o un do outro. Están formados con segmentos de folla de ouro dobre. Ámbolos dous foron atopados; o meirande (1639) tiña orixinalmente sete segmentos con ornamentos, ó cal engadíronselle seis segmentos de fricción e un bordo liso, posiblemente por un restaurador do século XVII. O corno máis pequeno (1734) tiña seis segmentos, cunha estreita inscrición protonórdica en futhark antigo, e cinco ornamentos con imaxes. Non está claro se os cornos eran empregados como recipientes de bebida, ou como instrumento de vento, aínda que os cornos de bebida adoitaban ser obxectos de luxo feitos de metais preciosos.
Incrición rúnica
O segundo corno ten a seguinte inscrición en futhark antigo (DR 12 †U):
Gran Premio de México de 2017
O Gran Premio de México de 2017 (oficialmente coñecido como Gran Premio de Fórmula 1 de México de 2017)foi unha carreira de motor de Fórmula Un que se disputou o 29 de outubro de 2017 no Autódromo Hermanos Rodríguez en Cidade de México. A carreira foi a décimo novena carreira do Gran Premio de México, e a décimo sétima vez que a carreira disputouse como un evento do Campionato Mundial desde a tempada inaugural en.
Cambio de pilotos
Pierre Gasly regresou a Scuderia Toro Rosso logo de perderse o Gran Premio dos Estados Unidos de 2017. Gasly substituíu a Daniil Kvyat, mentres que o equipo retivo a Brendon Hartley no seu segundo auto.
Adestramento clasificatorio
Vantaxe para o dúo de Mercedes, sendo Hamilton o primeiro con 1m17s518, seguido de Bottas, a só 0s060 detrás do seu compañeiro de equipo. Líder da primeira sesión, Verstappen fechou terceiro co RBR, mentres o tetracampión Vettel foi o cuarto no Ferrari #5. Repetindo o bo desempeño dos adestramentos libres, Alonso fechou a Q1 nunha excelente quinta posición no cockpit de McLaren. Con problemas no coche, Gasly nin sequera saíu dos boxes, e saíu último co STR.
Eliminados: Pierre Gasly (STR), Romain Grosjean, Kevin Magnussen (ambos de Haas), Pascal Wehrlein e Marcus Ericsson (ambos de Ferrrari).
Eliminados: Stoffel Vandoorne, Fernando Alonso (ambos de McLaren), Brendon Hartley (STR), Lance Stroll e Felipe Massa (ambos de Williams).
Verstappen tratou de iniciar a última fase do adestramento dandoo todo: 1m16s574. Atrás del, Vettel con 1m16s833, seguido de Hamilton. O alemán de Ferrari, porén non quixo deixar pasar a oportunidade de saír por diante do seu rival inglés, e voou na última volta rápida para anotar a pole position en México con 1m16s488. O holandés de RBR mantivo o segundo posto, mentres o líder do campionato quedou terceiro. Na batalla interna de Renault, foi mellor Hulkenberg que fechou en oitavo, unha posición por diante do seu compañeiro de equipo Sainz, noveno.
800px|miniatura|centro|Grella de saída
Carreira
Tanto Vettel como Hamilton trocaron pneumáticos tras a parada nos boxes, mudando os ultrabrandos polos suaves, talvez indicando unha estratexia distinta. Na fronte, Bottas estaba segundo, seguido por Esteban Ocon, Nico Hülkenberg, Sergio Pérez e Felipe Masa. Daniel Ricciardo, que saíu 16º, xa estaba en oitavo tras tantas confusións. Cun forte ritmo de proba, Verstappen abría unha vantaxe cómoda con Bottas. En contrapartida, Ricciardo abandonaba a proba aínda no comezo. Masa tras un problema no seu pneumático e Sainz tamén entraban nos boxes para facer as súas respectivas paradas, colocando pneumáticos brandos. A gran sorpresa era a presenza de Marcus Ericsson no novenoposto.
Na volta 13, Masa vendeu caro a 15ª posición para Vettel, que pasouno tras case tocar no coche do brasileiro. O tetracampión se irritou e dixo que Felipe o intentara botar fóra da pista. Aínda así, conseguiu gañar a posición, mentres Hamilton continuaba no fondo do pelotón, no posto 19º e último. Instantes despois, Romain Grosjean sufría unha penalización de 5s por exceder os límites da pista. Mentres Verstappen lideraba, Vettel continuaba abrindo camiño colocanándose 13º tras pasar a Grosjean no fin da recta de boxes. Ata que, na volta 19, todo o público se levantou e, cos puños cerrados, lembrou as vítimas na traxedia ocorrida o último día 19 de setembro co terremoto en varias cidades ao redor do país. Sen dúbidas, o momento máis conmovedor de todo o domingo.
Ocon, que ía en terceiro lugar, entraba nos boxes para efectuar o seu troco de pneumáticos, co Force India colocando os pneumáticos brandos para ir ata o fin. Axiña, a proba tivo un dos momentos máis curiosos do ano: Hamilton foi dobrado por Verstappen. A última vez que ocorreu tal situación foi no Gran Premio de España de 2013, o último gañado por Fernando Alonso na F1. Lewis seguía na última posición e non conseguía pasar Sainz, o 18º. Mesmo coa falta de ritmo de Hamilton e Vettel escalando o pelotón, había só unha oportunidade para o alemán, terminar a proba polo menos en segundo lugar. No caso de que finalizase en terceiro, Lewis sería campión do mundo en México. Nico Hülkenberg, abandonaba a proba na volta 27 por culpa dun problema eléctrico no seu Renault. Finalmente, na volta seguinte, Hamilton conseguía pasar a Sainz e colocábase 18º. Moi lonxe de Vettel, que xa estaba décimo. Porén, cada vez máis preto do título, considerando que Vettel precisaba gañar aínda unha infinidade de posicións.
Na volta 32, outro motor Renault fallaba no fin de semana. Brendon Hartley ficaba novamente no camiño co seu Toro Rosso. Como parou nunha posición perigosa, a dirección de proba accionou o safety-car virtual, o que levou a todo o mundo a entrar en boxes. Hamilton resolveu trocar os brandos polos superbrandos. Vettel arriscou cos ultrabrandos. Restaban aínda 37 voltas para o fin da proba.