cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Marcas Galesas
Marca de Gales na Idade Media
Inmediatamente despois da conquista normanda, Guillerme I de Inglaterra situou a tres dos seus homes de confianza Hugh d'Avranches, Roger de Montgomery, e William FitzOsbern, como Condes de Chester, Shrewsbury e Hereford respectivamente, encomendándolles a misión de someter aos galeses.
Este proceso de conquista levou un século e nunca chegou a completarse totalmente. O termo "Marca de Gales" aparece por primeira vez mencionado no Domesday Book de 1086. Durante o seguintes catro séculos, os Señores normandos estableceron pequenos señoríos entre o Dee e o Severn, e máis ao oeste. Aventureiros e soldados de fortuna chegaron a Gales desde Normandía e outros lugares, saqueando a zona de Gales, tras o que comezaron a levantar fortificacións e entregar terras aos seus seguidores. Un exemplo sería Bernard de Neufmarché, responsable da conquista e pacificación do reino galés de Brycheiniog. As datas precisas e procesos de formación dos diferentes señoríos variaron, do mesmo xeito que o seu tamaño.
miniatura|Wales 1234 (Marchia Wallie e Pura Wallia)
A Marca ou Marchia Wallie era até certo punto independente da monarquía inglesa e do Principado de Gales ou Pura Wallia, que tivo o seu centro no reino de Gwynedd, no noroeste do país. A principios do século XII, a Marca incluía as áreas que se converterían posteriormente en Monmouthshire e moito de Flintshire, Montgomeryshire, Radnorshire, Brecknockshire, Glamorgan, Carmarthenshire e Pembrokeshire. Finalmente chegaría a ocupar dous terzos do territorio galés. Durante esta época, as Marcas foron unha sociedade fronteiriza, e este carácter quedaría impreso na rexión até a Revolución Industrial. Centos de pequenos castelos levantáronse nos séculos XII e XIII, especialmente por Señores Normandos que pretendía afirmar o seu poder á vez que defenderse dos ataques e rebelións das galesas. Nesta zona aínda se atopa a maior concentración de castelos de mota castral. Os Señores das Marcas incentivaron a inmigración desde as áreas normandas e anxevinas, e o comercio desde portos como Cardiff. Os campesiños chegaban a Gales en grandes cantidades: Henrique I impulsou a emigración a Gales de bretóns, flamengos, normandos e ingleses. Fundáronse cidades novas como Chepstow, Monmouth, Ludlow e Newtown, que se converteron en importantes centros comerciais e focos para a colonización inglesa. Nesa mesma época, os galeses continuaron atacando o territorio inglés e apoiando rebelións contra os normandos.
Os Señores Normandos tiñan dereitos similares aos dos príncipes galeses. Cada un debía lealdade persoal, como súbdito, ao rei de Inglaterra, ao que estaban obrigados a apoiar en tempos de guerra, pero gozaban de exención fiscal e posuían dereitos reservados noutros lugares á coroa, como o dereito de crear bosques, mercados e vilas. Os señoríos eran xeograficamente compactos e estaban separados xurisdiccionalmente entre si, e os seus privilexios diferían dos dos Señoríos ingleses. Os Lores das Marcas gobernaban as súas terras segundo a súa propia lei -sicut regale ("como un rei"), segundo palabras de [[Gilbert de Clare, VII conde de Gloucester -mentres que en Inglaterra os señores feudais respondían directamente ante o rei. Os poderes da coroa nas Marcas quedaban limitados a aqueles períodos en que un Señorío pasaba a mans do rei, como no caso de desposesións por traizón ou morte do Lord sen descendencia lexítima.
Os Baróns das Marcas situábanse na cúspide o unha sociedade culturalmente diversa e intensamente feudalizada; combinaban a autoridade do Señor feudal e a súa condición de vasalos do rei entre os normandos, e suplantaban aos tradicionais príncipes galeses. Con todo, en ocasións aplicábase a lei galesa nas marcas en detrimento da inglesa, o que levaba a disputas acerca de que código utilizar en cada caso.
O Estatuto de Rhuddlan de 1284, tras a conquista de Gales por Eduardo I asumía as terras gobernadas polos Príncipes de Gwynedd en calidade de Príncipes de Gales como parte da coroa inglesa, e establecía a creación de condados ao estilo inglés nesas zonas. Os Señores das Marcas foron progresivamente vinculados aos reis ingleses a través da concesión de terras e títulos ingleses, onde o control era máis estrito e onde moitos deles pasaban longas tempadas, e a través de alianzas dinásticas cos Señores máis poderosos. O Consello de Gales e das Marcas, con sede no castelo de Ludlow foi creado en 1472 por Eduardo IV para gobernar as terras que pasaran directamente a mans da coroa tras a conquista eduardiana de Gales no século XIII.
Fin das Marcas
No século XVI, moitos dos Señoríos das Marcas pasaran a mans da coroa tras os reinados de Henrique IV, que fora duque de Lancaster, e Eduardo IV, herdeiro dos Condes da Marca, dos embargos doutros señoríos durante a Guerra das Dúas Rosas, e doutros eventos. A Coroa asumira igualmente o goberno de Gales, que dispuña das súas propias institucións e estaba, do mesmo xeito que Inglaterra, dividida en condados. A xurisdición do resto de Señores era vista como unha anomalía, e a súa independencia da coroa permitía aos criminais ingleses evadir a xustiza ao fuxir á zona e reclamar "liberdades de Marca".
Baixo as leis introducidas por Henrique VIII, a xurisdición dos lores das Marcas foi abolida en 1536. A nova lexislación anexionou Gales ao Reino de Inglaterra, creando un único estado cunha lei común para a nova xurisdición, coñecida xeralmente como Inglaterra e Gales. Os poderes dos Lores foron abolidos e as súas zonas organizadas nos novos condados de Denbighshire, Montgomeryshire, Radnorshire, Brecknockshire, Monmouthshire, e Carmarthenshire. Os condados de Pembrokeshire e Glamorgan foron creados a partir da unión de distritos procedentes doutros Señoríos. En lugar dos Tribunais de Assize ingleses, reuníanse Cortes de Grandes Sesións, que aplicaban a lei inglesa en lugar dos Señores das Marcas, que aplicaban a lei galesa aos seus súbditos galeses. Algúns señoríos foron incorporados aos condados ingleses veciños: Ludlow, Clun, Caus e parte de Montgomery foron incorporados a Shropshire; Wigmore, Huntington, Clifford e a maior parte de Ewyas foron incluídos en Herefordshire; e a parte de Chepstow ao leste do Río Wye pasaron a formar parte de Gloucestershire.
O Consello de Gales, con sede no castelo de Ludlow transformouse no Consello de Gales e as Marcas, con responsabilidades sobre todo Gales xunto con Cheshire, Shropshire, Herefordshire, Worcestershire e Gloucestershire. A Cidade de Bristol foi eximida en 1562 e Cheshire en 1569. O Consello foi abolido definitivamente en 1689 tras a Revolución Gloriosa que depuxo a Xacobe II e supuxo a subida ao torno de Guillerme III.
Loureiro, Sofán, Carballo
Loureiro é un lugar da parroquia de Sofán no concello coruñés de Carballo na Comarca de Bergantiños. Tiña 3 habitantes no ano 2019 segundo datos do IGE, das cales eran 3 mulleres.
Hirundínidos
miniatura|321x321px|Andoriña das [[Bahamas.]] A familia dos hirundínidos (Hirundinidae) comprende os avións e as andoriñas, paxaros de tamaño pequeno ou mediano (de 11 a 22 cm) que se alimentan en voo.
Características
Teñen o corpo fusiforme e ás longas e moitas especies teñen a cola pinzada. O pico é curto, pero poden abrilo moito para capturar insectos en voo. As patas están adaptadas á vida nas árbores e os dedos frontais están parcialmente unidos pola base.
Morfoloxía e hábitat
Son aves cosmopolitas e frecuentan unha gran variedade de medios, desde as rexións semiáridas até os bosques, xeralmente preto da auga. Constrúen niños de terra ou de area e de algas aglomeradas cunha mestura de saliva e ás veces plumas, pegados en paredes ou en cavidades de cantís ou grutas, excepto unha especie, a Riparia riparia, que escava un tobo en paredes areosas ou de terra branda. Moitas especies aniñan en grandes colonias.
Mouse Genome Informatics
Mouse Genome Informatics (MGI, ou Informática do xenoma do rato) é unha base de datos en liña e de recursos bioinformáticos gratuíta aloxada por The Jackson Laboratory, con financiamento do National Human Genome Research Institute (NHGRI), o National Cancer Institute (NCI) e o Eunice Kennedy Shriver National Institute of Child Health and Human Development (NICHD) de EUA. O MGI proporciona acceso a datos sobre xenética, xenómica e bioloxía do rato de laboratorio para facilitar o estudo das enfermidades e saúde humanas. A base de datos integra múltiples proxectos, e as dúas principais contribucións proceden da Mouse Genome Database e da Gene Expression Database (GXD).
O recurso de Mouse Genome Informatics é unha colección de datos, ferramentas e análise creados e axeitados para o seu uso no rato de laboratorio, un organismo modelo amplamente usado. É a "fonte autorizada dos nomes oficiais dos xenes, alelos e cepas de rato", que segue as directrices establecidas polo Comité internacional de estandarización da nomenclatura xenética do rato. A historia e enfoque da investigación do Jackson Laboratory e os servizos de produción xeran unha enorme acumulación de coñecementos que os investigadores poden consultar para avanzar nas súas investigacións. Unha comunidade de investigadores dedicada ao estudo do rato de todo o mundo mellora e contribúe a este coñecemento tamén. É unha ferramenta indispensable para calquera investigador que use o rato como organismo modelo para a súa investigación e para os investigadores interesados en xenes humanos ou doutras especies que comparten homoloxía cos xenes de rato. Varias investigacións no rato manteñen recursos como as coleccións de animais e o software gratuíto de xestión de colonias tamén están dispoñibles no sitio do MGI.
Recarei, Malvas, Tui
Recarei é un lugar da parroquia de Malvas, no concello pontevedrés de Tui, na comarca do Baixo Miño. Segundo o padrón municipal de habitantes do Instituto Galego de Estatística no ano 2019 tiña 5 habitantes (2 homes e 3 mulleres), un aumento de 16 habitantes respecto ao ano 1999.
Patriomonio
A Ermida de Sanomedio de Malvas está localizada no monte adxacente ao barrio, restaurada no ano 1981.
Mouse Genome Informatics
Mouse Genome Database
A Mouse Genome Database (Base de datos do xenoma do rato) recolle e conserva detalladas anotacións fenotípicas e funcionais para os xenes e alelos de Mus musculus (rato). Este é un proxecto financiado por NHGRI, que contribúe á base de datos de Mouse Genome Informatics.
Mouse gene expression database
A Gene Expression Database (Base de datos de expresión xénica) é un recurso comunitario de información sobre a expresión no desenvolvemento do rato.
Steven Ho
Steven Ho, nado como Bernadetto Widiman Wibowo o 9 de marzo de 1973 en Bandung, é un actor, artista marcial e especialista de cine chinés-americano.
Ho é coñecido tamén polo seu traballo de especialista de acción no cine, interpretando a Donatello en Teenage Mutant Ninja Turtles II: The Secret of the Ooze (1991) e Teenage Mutant Ninja Turtles III (1993), e o seu papel de "Chan" en Mortal Kombat (1995).
Ho é instrutor de artes marciais e adestrador de loita no cine de Hollywood. Foi o mestre de numerosos especialistas e actores famosos, como Brad Pitt, Leonardo DiCaprio, James Franco, Pierce Brosnan, Tobey Maguire, Pink, Method Man, Rachel Weisz, Gisele Bündchen, Josh Charles, Peter Krause, Bar Refaeli, Ellen Barkin, Brad Womack, Britney Spears.
Volando voy
Volando voy é un filme español dirixido no ano 2006 por Miguel Albaladejo.
Dispositivo electrónico
Comparemos o funcionamiento dun dispositivo eléctrico e dun dispositivo electrónico para notar mellor o concepto anterior: Unha lámpada eléctrica aproveita o fluxo eléctrico para producir enerxía luminosa, mentres que un aparato amplificador de son gobernará, mediante os seus circuítos electrónicos, os sinais provenientes dun micrófono, e os sinais excitadores dos altofalantes.
Un ordenador, está composto de diferentes dispositivos e circuítos electrónicos que cumpren variadas funcións, esencialmente gobernando sinais eléctricos, como por exemplo os producidos na unidade láser do lector de CD-ROMs.
Miguel Ángel Álvarez Arias
Traxectoria
Retirouse por mor dunha lesión en xaneiro de 2010.
Cándido Viñas Calvo
Traxectoria
Fillo de José Viñas del Monte e irmán da pintora Avelina Viñas Calvo. Mestre. Comezou a publicar na década dos trinta, dándose a coñecer en 1934 con Horas huidas. A maior parte da súa poesía xira en torno a Pontevedra e a súa bisbarra. Colaborou nas revistas Finisterre, Sonata Gallega e Litoral. Publicou en 1972 o poemario Xoias e coitas da terra orballada, a súa primeira publicación en galego. Foi nomeado membro correspondente da Real Academia Galega.
Vida persoal
Casou con Elena del Valle del Río en 1935. Foi pai de Carlos e José María Viñas del Valle.
Hodonimia de Barcelona
miniatura|300px|Placa da [[plaça de Catalunya, centro neurálxico de Barcelona dende finais do século XIX.]] Os hodónimos de Barcelona están regulados pola Ponència de Nomenclàtor dels Carrers de Barcelona, unha comisión dependente da concellería de Cultura do Concello de Barcelona. Os nomes de rúas e vías públicas da Cidade Condal cambiaron co tempo, e foron o reflexo de varios acontecementos históricos, sociais, políticos, económicos e culturais acontecidos na cidade. A súa evolución estivo igualmente marcada por factores como o urbanismo e os cambios físicos e territoriais na fisonomía da cidade, derivados principalmente da súa expansión xeográfica polo Pla de Barcelona, con dous fitos principais: o Plan do Eixample elaborado por Ildefons Cerdà e a agregación de concellos limítrofes entre os séculos XIX e XX.
Os nomes de rúas máis antigos existentes hoxe en día en Barcelona son de orixe medieval. Non obstante, a súa regulación non se iniciou ata o século XIX, e ata mediados dese século non comezou a colocación de placas nas rúas co seu nome. Ademais, se ata ese século os hodónimos proviñan principalmente da tradición, dende entón iniciouse unha alternancia da denominación de rúas por motivos políticos, segundo os diferentes períodos históricos: o Trienio liberal de 1820-1823, os períodos liberais de 1840 e 1854, o Sexenio Democrático (1868-1874), a ditadura de Primo de Rivera (1923-1929), a Segunda República (1931-1939), a ditadura franquista (1939-1975) e a restauración democrática.
En 2002 había contabilizadas 4472 rúas, que supoñían un total de 1300 quilómetros lineais.
Galicia no rueiro de Barcelona
Galicia está presente nos hodónimos de Barcelona en nomes de lugares (carrers de Galícia, La Corunya, Lugo, Miño, Ourense e Pontevedra) e mais persoas (carrer de Feijoo, carrer de Rosalía de Castro e plaça Castelao).
Provincia de Samut Prakan
Samut Prakan é unha provincia da Tailandia. A súa capital é a cidade de Samut Prakan.
Distritos
200px|esquerda|Mapa da provincia cos distritos A provincia subdivídese en 6 distritos (amphoe), os cales se debullan logo en 50 subdistritos (tambon) e 396 poboados (muban).
Tropa de Elite
Tropa de Elite é un filme brasileiro dirixido por José Padilha que foi estreado no 2007. O guión foi escrito por Bráulio Mantovani, baseado no libro Elite da Tropa do sociólogo Luiz Eduardo Soares e dous capitáns de BOPE, André Batista e Rodrigo Pimentel.
The City Watch
A Ankh-Morpork City Watch é un corpo de policía ficticio dentro da saga de libros Discworld, escritos por Terry Pratchett. Esta aloxada na Cidade-Estado de Ankh-Morpork no Discworld. Aínda que nun principio o autor quisolle dar un papel menor nas novelas ó final tiveron a súa propia saga (actualmente hai sete novelas nas que son protagonistas).
Tropa de Elite
Sinopse
Brasil, ano 1997. O capitán Nascimento (Wagner Moura) está ó mando dun escuadrón de Batallón de Operacións Policiais Especiais (BOPE), un corpo de elite da policía de Río de Xaneiro. A súa misión é actuar nas favelas, nas que a policía, por medo ou por corrupción, non intervén. Nascimento quere deixar o seu posto, xa que está a piques de ser pai, pero antes precisa atopar un substituto axeitado. Con ese fin comeza a instruír a dous policías honestos e amigos dende a infancia: Neto, que é un home de acción, e Matías, que estuda Dereito porque cre na lei. Xuntos entrarán no BOPE e cumprirán as súas misións ata as últimas consecuencias.
The City Watch
Membros
Os membros principais son:
Ten un impedimento na fala (para os estándares dun Igor) e, ás veces, esquece sesear. Vimes empregouno polas súas habilidades de cirurxián, que superan amplamente á da maioría dos médicos da cidade (xa que os seus pacientes sobreviven, e no usa brea quente nin samesugas para curalos).
Sobreacumulación
A sobreacumulación ou superacumulación é un concepto da economía marxista que define a situación a través da que os investidores, ao non ter a expectativa de obter unha taxa de ganancia que consideran suficiente, optan por deixar de reinvestir o seu capital e plusvalía, acumulándoo sen fins produtivos. Cando a sobreacumulación convértese na tónica xeral do mercado, pode producir crise ou acentuar as xa existentes, constituíndo unha das causas das crises cíclicas do capitalismo.
Paderne, Malvas, Tui
Paderne é un lugar da parroquia de Malvas, no concello pontevedrés de Tui, na comarca do Baixo Miño. Segundo o padrón municipal de habitantes do Instituto Galego de Estatística no ano 2019 tiña 50 habitantes (26 homes e 24 mulleres), un aumento de 6 habitantes respecto ao ano 1999.
Bankim Chandra Chattopadhyay
Bankim Chandra Chattopadhyay ou Bankim Chandra Chatterjee, nado en Kanthalpara o 27 de xuño de 1838 e finado en Calcuta o 8 de abril de 1894, foi un escritor bengalí, autor da letra da canción patriótica india Vande Mataram, trece novelas e varias outras obras en bengalí.
Traxectoria
Naceu no seo dunha familia brahmana ortodoxa, nunha aldea preto de Naihati. O seu pai era un funcionario do goberno e dos seus irmáns, Sanjib Chandra Chattopadhyay foi tamén novelista. Educouse no Hooghly Mohsin College fundado polo filántropo bengali Muhammad Mohsin e despois no Presidency College de Calcuta e foi un dos primeiros graduados na Universidade de Calcuta. De 1858 ata a súa xubilación en 1891 traballou como funcionario para o goberno da India Británica.
Chattopadhyay está considerado unha figura clave no renacemento literario bengalí así como no subcontinente Indio. Algúns dos seus escritos, dende novelas, ensaios e comentarios arredáronse dos tradicionais escritos indios, orientados cara ao verso e constituíron unha inspiración para autores de toda a India.
Actividade literaria
A súa seguinte novela, Mrinalini (1869), marca o seu primeiro intento de definir a súa historia nun contexto histórico máis amplo. En abril de 1872 comezou a publicar unha revista literaria mensual co título de Bangadarshan, o primeiro número escribiuno case enteriamente el mesmo. Nesa revista publicou serializada a novela Vishabriksha (1873)
Gottlieb Conrad Christian Storr
Traxectoria
Estudou na Universidade de Tubinga e obtivo o seu título de doutor en medicina en 1768.
Bankim Chandra Chattopadhyay
Actividade literaria
Chandrasekhar (1877) foi a seguinte novela importante, contén dous argumentos que transcorren en paralelo sen estar relacionados. Rajani (1877) presenta unha trama autobiográfica, cunha nena cega como protagonista principal. En Krishnakanter Vai (1878) realizou unha trama complexa que constitúe unha brillante representación da India contemporánea, o seu estilo de vida e a corrupción. Rajsimha (1881, reescrita e ampliada 1893) é unha novela histórica mentres Anandamath (1882) é unha novela política que retrata a época da rebelión sannyasi contra os británicos, e constitúe un chamamento á irmandade nacionalista hinduísta. Neste texto é onde aparece o poema Vande Mataram (no que mestura palabras en sánscrito con outras en bengalí) e que con música de Rabindranath Tagore pasou a ser a canción dos nacionalistas indios, e máis tarde converteuse na canción nacional da India, Aínda así na novela o autor aceptou que non se podería derrotar os británcos, intuíndo no seu argumento que o verdadeiro inimigo eran os musulmáns que non tiñan lugar na rexeneración de Bengala.
Gottlieb Conrad Christian Storr
Traxectoria
Desde 1774 até su a súa xubilación, en 1801, ensinou medicina, cirurxía, botánica e historia natural na mesma Universidade.
Bankim Chandra Chattopadhyay
Actividade literaria
En 1884 publicou Devi Chaudhurani e en 1886 a súa última novela, Sitaram que conta a historia dun señor local hinduísta dividido entre o amaor á súa dona e á muller que desexa pero que non pode ter e que toma unha serie de decisión erróneas, arrogantes e autodestrutivas e finalmente debe enfrontarse consigo mesmo e motivar os poucos soldados que lle son leais para defenderse dun exército do nabab musulmán.
Gottlieb Conrad Christian Storr
Principais obras
É o autor de numerosas obras de historia natural e medicina, entre as que cómpre destacar:
Bankim Chandra Chattopadhyay
Actividade literaria
Tamén son moi coñecidos os seus contos humorísticos que publicou no volume Kamalakanter Daptar (1875; ampliada como Kamalakanta, 1885) e os seus comentarios ao Bhagavad Gita que se publicaron oito anos despois da súa morte e chega ata o verso 19 do capítulo 4. Nestra obra afirmou que tan só un hinduísmo reformado, rexenerado e purificado podía levar ao progreso da India.
Gottlieb Conrad Christian Storr
Abreviatura
A abreviatura Storr emprégase para recoñecer a como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.
Presente (A Guarda)
Presente foi un semanario editado na Guarda entre 1936 e 1939.
Historia e características
Subtitulado Semanario defensor de la Patria, apareceu o 19 de xaneiro de 1936. Publicábase os domingos. Órgano da Falange da Guarda, estaba dirixido por Mariano Jiménez Hueto. Entre os seus colaboradores figuraron Miguel R. Garrido e J. Bautista M. Lemiña e publicou poemas de José Mª Rolán. Cualificado como semanario de tendencia fascista, foi suspendido polo gobernador civil Gonzalo Acosta Pan o 12 de maio de 1936. Coa sublevación do 18 de xullo de 1936 volveu saír á rúa. Cesou a súa publicación en 1939.
Walt Disney Pictures
Walt Disney Pictures refírese a distintas entidades asociadas con The Walt Disney Company.
Walt Disney Pictures estableceuse coma unha denominación en 1983, antes de que as películas de Disney dende 1954 publicásense baixo o nome da empresa matriz, entón chamada Walt Disney Productions. Outra empresa, Touchstone Pictures foi creada en 1984 para permitir a Disney lanzar películas cun contido máis maduro que os oficialmente asociados co nome de Disney.
Walt Disney Pictures distribúe a maioría da totalidade das súas propias películas a nivel internacional a través de Wal Disney Studios Motion Pictures (antes Buena Vista Distribution), con excepción dunhas cantas películas ao Canadá, que é por medio da franquía Alianza Films.
Ligazóns externas
The Walt Disney Company
David Janowski
David Markelowitsch Janowski, nado en Waukawysk (Polonia) o 25 de maio de 1868 e finado en Hyères (Francia) o 15 de xaneiro de 1927, foi un xogador de xadrez francés de orixe polonesa. É considerado como un dos mellores atacantes do século XX.
Traxectoria
En 1894 participou por primeira vez nun torneo internacional, en Leipzig, conseguindo o noveno lugar. Con 29 anos representou a Francia na escena xadrecística mundial. Entre os seus grandes éxitos deste período figuran os primeiros postos de Monte Carlo en 1901, Hannover en 1902 (por diante de Harry Nelson Pillsbury), Viena en 1902 e Barmen en 1905. Nestes dous últimos torneos compartiu o primeiro lugar, situándose entre os primeiros doce xogadores do planeta. Afeccionado aos xogos de azar, perdeu o gañado no torneo de Monte Carlo nunha volta de ruleta.
En 1905 conseguiu un segundo lugar compartido, detrás de Geza Maroczy e obtivo o premio á brillantez pola súa partida contra Siegbert Tarrasch. En 1909, en París, xogou dous encontros contra Emanuel Lasker, campión do mundo nese entón. Logo de que Janowski conseguise un 2-2, o pintor Leo Nardus financiou un segundo partido, que o polaco perdeu por ( +1 -7 =2). Con todo, non chegou a convencerse da superioridade de Lasker e demandou outro partido desquite. Finalmente, tras reunir os 5.000 francos de rigor, o match xogouse en 1910 en Berlín, polo campionato do mundo; foi unha derrota desastrosa para Janowski, que perdeu 0-8 con tres táboas e xurou non volver disputar o título nunca máis.
En 1914, logo do comezo da primeira guerra mundial foi perseguido e encarcerado. Tras escapar a Suíza dirixiuse aos Estsdos Unidos, onde se estableceu ata 1925. De aí en adiante a súa capacidade comezou a declinar, debido en parte a problemas de saúde, pois sufría de tuberculose. O seu último torneo foi o de Nova York en 1924. Finalmente mudouse a Francia, onde morrería dous anos despois. Un grupo de camaradas fíxose cargo do seu enterro.
Personalidade e contribucións
Estivo sempre interesado na beleza xadrecística, que privilexiaba por encima do resultado. De carácter hosco e malhumorado, con frecuencia exhibía un comportamento desagradable ao ser derrotado.
Janowski tivo resultados excelentes contra mestres precedentes como Wilhelm Steinitz (+5 -2), Mikhail Chigorin (+17 -4 =4) e Joseph Henry Blackburne (+6 -2 =2). Con todo, as súas puntuacións fronte a mestres máis novos son negativas: Siegbert Tarrasch (+5 -9 =3), Frank Marshall (+28 -34 =18), Akiba Rubinstein (+3 -5), Geza Maroczy (+5 -10 =5) e Carl Schlechter (+13 -20 =13). O seu rexistro contra Emmanuel Lasker foi (+4 -25 =7) e contra José Capablanca (+1 -9 =1). Contra Alexander Alekhine o contraste é moito menor: (+2 -3 =2).
Nunca escribiu libro algún sobre a materia, aínda que tivo unha destacada colaboración en revistas especializadas e seccións de diarios como Le Monde Ilustrei. A súa mellor marca ELO foi de 2757 puntos. A defensa india de Janowsky é chamada así na súa honra.
Glecia Bear
Glecia Bear ou Nêhiyaw, nada o 29 de abril de 1912 en Green Lake, Saskatchewan e finada en setembro de 1998 en Flying Dust First Nation, foi unha contadora de historias tradicional canadense da nación cree.
Traxectoria
Recollendo a tradición dos cree, Bear foi unha contadora tradicional de historias, a investigadora Freda Ahenakew publicou dúas das súas historias en senllos volumes dirixidos ao público infantil con tradución en inglés. Nêhiyaw foi a primeira muller xefa da Flying Dust First Nation
Requeixo (homónimos)
O requeixo é un produto alimentario, derivado do leite.
Tamén se denomina requeixo a un terreo peado que vai dar a un val. Deste significado procede o topónimo de orixe oronímica, que pode referirse a distintas parroquias e lugares de Galiza e do exterior:
Courage League 1989-1990
A tempada 1989-1990 da Courage League foi a terceira edición da liga inglesa de rugby, creada pola RFU en 1987. A liga tomaba o nome Courage do seu principal patrocinador, unha antiga empresa cervexeira.
Z
O Z (zeta) é a vixésimo terceira letra do alfabeto galego. Representa o fonema /θ/, fricativo interdental xordo (fonema /s/ en zonas con seseo).
Courage League 1989-1990
Formato da competición
O sistema de puntuación foi o seguinte:
Z
Usos
En física Z representa o número atómico, procedente da suma de protóns e neutróns do núcleo.
Courage League 1989-1990
Formato da competición
A liga comezou o 9 de setembro de 1989 e rematou o 28 de abril de 1990.
Z
Véxase tamén
Entradas da enciclopedia que comezan por Z
Corval
O topónimo Corval pode referirse a:
Léon-Charles Thévenin
Léon Charles Thévenin, nado o 30 de marzo de 1857 e finado o 21 de setembro de 1926, foi un enxeñeiro de telégrafos francés que estendeu a Lei de Ohm á análise de circuítos eléctricos complexos.
Traxectoria
Nado en Meaux, Thévenin graduouse na Escola Politécnica de París no ano 1876. En 1878, uniuse ao corpo de Enxeñeiros de telégrafos de Francia. Alí traballou inicialmente no desenvolvemento de liñas telegráficas soterradas de longa distancia.
Nomeado profesor xefe na Escola Superior en 1882, comezaron a interesarlle cada vez máis os problemas de medidas nos circuítos eléctricos. Tras estudar as Leis de Kirchhoff e a Lei de Ohm, desenvolveu o seu famoso teorema, o Teorema de Thévenin, o cal fixo posible calcular correntes en circuítos eléctricos máis complexos.
Ademais ensinou outras disciplinas fóra da Escola Superior, incluíndo un curso de mecánica no Instituto Nacional Agrónomo de París. No 1896, foi nomeado Director da Escola de Enxeñería de Telégrafos, e no ano 1901 foi nomeado Enxeñeiro en Xefe da compañía de telégrafos.
Chevrón
100px|dereita|miniatura|Chevrón insertado nun escudo, co seu ápice coincidindo co bordo superior deste Un chevrón, é un símbolo usado na heráldica e que ten a forma dun compás. Habitualmente o vértice superior deste compás acostuma situarse no centro do escudo, aínda que en certas disposicións desprázase ata o seu bordo superior. As súas patas apóianse nos vértices inferiores do rectángulo no que o escudo se inscribe. O seu significado era o de protección ou de inspiradores de aqueles que fan grandes obras pola fe.
Xa sexa na súa representación orixinal ou invertida, é un símbolo moi utilizado para a distinción de rangos militares.
Ouzande
O topónimo galego Ouzande pode referirse a:
Mas
Mas foi un semanario editado en Marín en 1937.
Historia e características
Subtitulado Noticiero semanal de Morrazo, apareceu en 1937. Só incluía información local. Entre os seus colaboradores figuraban Juan Coma e José Alcántara.
Wrigley Field
Wrigley Field é un parque de béisbol situado no North Side de Chicago, Illinois (Estados Unidos). É o estadio local dos Chicago Cubs, un dos dous equipos de béisbol da cidade que compiten na Major League Baseball (MLB). Foi inaugurado en 1914 co nome de Weeghman Park. Os Cubs xogaron o seu primeiro partido como local no parque o 20 de abril de 1916, nun encontro no que venceron aos Cincinnati Reds por 7–6 tras once entradas. Tras a compra do equipo en 1921 por parte do magnate da industria da goma de mascar William Wrigley Jr., da Wrigley Company, o estadio mudou de nome a Cubs Park (1920−1926) e finalmente ao actual Wrigley Field en 1927.
Escola Politécnica Superior de Ferrol
A Escola Politécnica Superior de Ferrol é un centro universitario da cidade de Ferrol, dependente da Universidade da Coruña. Está situada no Campus de Esteiro.
Historia
Ten a súa orixe como escola politécnica a partir da Lei 11/1989, de 20 de xullo, de Ordenación do Sistema Universitario de Galicia, crea a Universidade da Coruña, que constitúe xunto coa de Santiago de Compostela e coa de Vigo o sistema universitario de Galicia. Os Estatutos da Universidade da Coruña apróbanse por Decreto 253/1992, indicándose no art. 13 a súa estruturación territorial nos Campus da Coruña e de Ferrol.
A cesión polo Ministerio de Defensa das instalacións do antigo Hospital da Mariña é o inicio da creación do Campus de Ferrol-Esteiro, que desde o curso 1991/92 alberga a Escola Politécnica Superior, creada en virtude do Decreto 274/1991 de 30 de xullo da Consellería de Educación e Ordenación Universitaria da Xunta de Galicia.
Esta escola comeza a súa actividade no curso académico 1991/92 impartindo a titulación de Enxeñaría Naval e Oceánica, ao inicio en aulas provisionais e, posteriormente (28/01/1992), nas novas instalacións citadas, onde xa no curso 1992/93 iníciase a impartición das ensinanzas correspondentes á titulación de Enxeñaría industrial. Ambas as dúas titulacións comezan con planos de estudo provisionais, estando actualmente regulados estes estudos segundo:
Política económica procíclica
A política económica procíclica consiste no conxunto de accións gobernamentais levadas a cabo no mesmo sentido que os ciclos económicos, é dicir, aumentar o gasto público e reducir os impostos durante os períodos de crecemento económico, e reducir o gasto e aumentar os impostos durante unha recesión.
As políticas económicas procíclicas son amplamente criticadas por acrecentar o ciclo económico, especialmente en situacións de recesión.
Magnitude aparente
A magnitude aparente (m) dunha estrela, planeta ou outro corpo celeste é unha medida do seu brillo aparente, é dicir, a cantidade de luz que se recibe do obxecto. Mentres que a cantidade de luz recibida depende realmente do ancho da atmosfera, as magnitudes aparentes normalízanse a un valor que terían fóra da atmosfera. Nótese que o brillo aparente non é igual ao brillo real (un obxecto extremadamente brillante pode aparecer absolutamente débil se está lonxe). A relación na cal o brillo aparente cambia, mentres que a distancia dun obxecto aumenta, é calculada pola lei da inversa do cadrado. A magnitude absoluta, M, dun obxecto, é a magnitude aparente que tería se estivese a 10 parsecs.
Provincia de Sakon Nakhon
Sakon Nakhon é unha provincia da Tailandia. A súa capital é a cidade de Sakon Nakhon.
Distritos
esquerda|180px|Mapa da provincia cos distritos A provincia subdivídese en 18 districts (amphoe), os cales se debullan logo en 125 comunas (tambon) e 1323 poboados (muban).
Colisión de 1983 en Barajas
A colisión de 1983 en Barajas foi un accidente ocorrido o día 7 de decembro de 1983 cando dous avión chocaron en terra no Aeroporto de Madrid-Barajas. O choque produciuse cando un Boeing 727 de Iberia impactou contra un McDonnell Douglas DC-9 de Aviaco, causando a morte de 93 pasaxeiros e tripulantes.
O accidente
O 7 de decembro de 1983 un Boeing 727 de Iberia, con rexistro EC-CFJ, que operaba o voo 350 con destino ao Aeroporto de Roma-Fiumicino, estaba autorizado para engalar na pista 01 do Aeroporto de Madrid-Barajas en condicións de brétema espesa. Ao mesmo tempo, un DC-9 de Aviaco, co rexistro EC-CGS que operaba o voo 134, estaba rodando ao final da mesma pista para engalar con destino ao aeroporto de Santander. Cando o Boeing 727 aceleraba para engalar, a tripulación do DC-9 realizou un xiro equivocado no medio da brétema levando ao avión á pista, acabando no medio do camiño do 727. A tripulación do 727 viu ao DC-9 e intentou evitar a colisión rotando o seu avión para engalar, pero o aparello aínda non acadara a velocidade suficiente e a parte de atrás da fuselaxe chocou co DC-9. Ámbolos dous avións incendiáronse e quedaron destruídos; as 42 persoas a bordo do DC-9 morreron, mentres que no 727 foron 51 (50 pasaxeiros e 1 tripulante) das 93 persoas a bordo as que faleceron. Entre as vítimas do DC-9 estaba a actriz mexicana Fanny Cano e entre as do 727 o pianista surafricano Marc Raubenheimer.
Highlander: Endgame
Highlander: Endgame é un filme estadounidense dirixido por Douglas Aarniokoski que foi estreado no 2000.
Sinopse
Connor MacLeod está canso da súa condición de inmortal e de ver como sobrevive a tódolos que ama. Reclúese nun santuario no que os inmortais poden reposar en paz, sen ter que loitar. Pero o santuario é atacado por un vello inimigo, Jacob Kell, que, despois de asasinar a tódolos que se atpoaban retirados, agás a Connor, converteuse no inmortal máis poderoso. Agora, Connor e o seu discípulo Duncan terán que detelo e evitar así que sexa o malvado Kell o derradeiro inmortal que quede.
Arco, Renfe
miniatura|250px| Arco nº 697 García Lorca ao seu paso pola estación de [[Alzira (Valencia).]] Arco foi un servizo comercial de viaxeiros de Renfe Operadora en España. Usaba trens que xurdiron dunha profunda transformación realizada aos coches B11x-10200 (serie 10000 de segunda clase) de Renfe, dotándoos de novos bogies aptos para 220 km/h. En esencia son unha versión mellorada do Diurno.
Historia
O proxecto Arco foi lanzado por Renfe no ano 2001, cando decidiu crear un servizo de Longa Distancia entre Portbou, Barcelona, Valencia, Alacant e Murcia, para complementar a trens Talgo e Euromed facendo máis paradas intermedias.
Para iso, Renfe colleu 41 coches B11x-10200 (pertencentes á Serie 10000) e nas súas instalacións de Los Prados (Málaga) levou a cabo a súa reforma, que consistiu nunha total renovación do interior, carenado dalgúns elementos, e uns bogies totalmente innovadores para os coches de viaxeiros de Renfe, que son unha modificación do bogie GC-1 de CAF, son denominados GC-3 e permiten alcanzar os 200 km/h cun alto grao de confort para o viaxeiro. Nace así a Serie 2000.
A parte do Arco Portbou-Alacant mencionado anteriormente, créase no mesmo ano o servizo Arco García Lorca, que substitúe ao antigo Diurno do mesmo nome; o nome cámbiase de "Diurno" a "Arco" xa que no canto de usarse coches Serie 9000 usaranse os renovados Serie 2000, máis modernos e con maior velocidade máxima. O principal inconveniente vén cando se producen problemas de freado no tren a grandes velocidades cando a composición supera os tres coches de lonxitude. Estes problemas non son solucionados e o Arco García Lorca é limitado a 160 km/h, igual que o anterior «Diurno».
Nalgunhas ocasións completáronse os trens Arco con coches da serie 9000, de inferior calidade.
Arco Camino de Santiago
O Arco Camino de Santiago estaba formado por dúas ramas con destino e orixe diferentes pero que circulaban xuntas entre as estacións de Miranda de Ebro e Ourense. Substituíuse por un Intercity.
Arco A Coruña-Monforte de Lemos
Este tren foi posto en servizo en 2008 para enlazar en Monforte de Lemos co tren diario Alvia que circula entre Barcelona e Vigo. Antigamente o servizo era cuberto por un Talgo que se dividía en Monforte en dúas ramas á Coruña e Vigo, pero coa substitución deste por un Alvia, deixou de prestarse o servizo á Coruña, xa que a vía entre Monforte e A Coruña carece de electrificación.
Deixou de funcionar coa posta en marcha da liña de alta velocidade entre A Coruña e Ourense.
Arco García Lorca
En orixe, o Arco García Lorca era un único tren formado por varias ramas que se axustaban e desacomplaban en diferentes estacións ao longo do percorrido. Desde agosto de 2011 o tren García Lorca foi dividido de modo que só dispuña de dúas ramas: unha Barcelona-Málaga e unha Barcelona-Sevilla, que se unían en Córdoba. Desde entón as ramas de Badaxoz, Granada e Almería eran trens Arco independentes que tiñan transbordo garantido á composición principal.
O 11 de setembro de 2011, os trens Arco das dúas ramas Barcelona-Málaga e Barcelona-Sevilla foron substituídos por dúas composicións da serie 490 de Renfe en servizo Alaris, que tamén circulan axustadas a partir de Córdoba. Afórrase algo máis dunha hora en ambos os traxectos co cambio xa que estas composicións si chegan aos 200 km/h, mentres que os coches Arco só alcanzaban esta velocidade con composicións máis curtas das utilizadas no García Lorca; os prezos subiron lixeiramente con respecto ás tarifas aplicadas nos trens Arco. A cambio, a cantidade de prazas á venda diminuíu, pasouse dunha oferta de 620 prazas a unha de 320, a pesar da boa ocupación do servizo.
A rama de Granada e Almería circulaba alternativamente, saíndo pola mañá dunha cidade en dirección Linares-Baeza e regresando pola tarde á cidade contraria. Os martes non circulaba. No cambio de horarios do 11 de decembro de 2011 foron substituídos por trens de Media Distancia no mesmo percorrido.
Arco Portbou-Murcia
Foi o primeiro servizo Arco creado, e unía Portbou con Barcelona, Valencia, Alacant e Murcia, a través do Corredor mediterráneo. Circulou desde o ano 2001 ata o 2008, cando foi substituído por unha unidade Serie 490 en servizo Alaris que xa só unía Barcelona con Alacant, sen chegar a Portbou e Murcia. A composición deste Arco era fixa de tres coches: un de clase Preferente, un de clase Turista, e no centro da composición un coche mixto Cafetería/Turista; eran arrastrados sempre por locomotoras Serie 252. A esta composición si se lle permitía alcanzar os 200 km/h xa que a formaban só tres coches.
Río Bidasoa
O río Bidasoa (en francés Bidassoa), tamén chamado río Baztan en Baztan, é un curso fluvial do País Vasco, que atravesa as provincias de Navarra e Guipúscoa e separa esta de Lapurdi (Francia).
Etimoloxía
O mesmo nome actual do río, Bidasoa, podería aludir a Oiasso: "A ruta a, ou de, Oiasso", Bid-aso-a, de Bide = Camiño ou ruta, a Oiasso, ou tamén Oeaso, e o artigo -a, en éuscaro... E é que a ruta desde Pompelo a Oiasso terminaba bordeando cinguidamente o río desde varios quilómetros antes, por mor da abrupta orografía.
Outra versión faría derivar o nome do río do latín: "Via ad Oiasso". En calquera caso a mesma palabra en éuscaro actual, "bidea" (o camiño).
Percorrido
Nace nos Pireneos navarros, no termo de Erratzu na unión das regatas Izpegi e Iztauz. Desde a cabeceira e ata a localidade de Oronoz-Mugairi denomínaselle «río Baztan». A partir de aquí recibe o nome de «río Bidasoa».
Ao longo do seu percorrido recibe numerosos ríos e regatas que, por orde son a regata Ceberia, o río Ezkurra, o barranco Iruribieta, o río Latsa e a regata Etxalar, e os arroios Arregi e Onin.
Desemboca entre Hendaia (Francia) e Hondarribia (España) no mar Cantábrico xunto ao Cabo Higer. A Illa dos Faisáns pertence a ambos países.
Pesca
No río hai pesca de salmón e troita.
Xiaomi
Xiaomi Inc. (en chinés: 小米科技, pinyin: Xiǎomĭ Kējì, literalmente "paínzo tecnoloxía") é unha empresa chinesa adicada ao deseño, desenvolvemento e venda de teléfonos intelixentes, apps e outros produtos electrónicos, que unicamente vende por Internet. Foi fundada polo empresario Lei Jun o 6 de abril de 2010. Desde o lanzamento do seu primeiro teléfono intelixente en agosto de 2011, Xiaomi gañou unha importante cota de mercado na China e ampliou a súa liña de produtos a outros dispositivos electrónicos.
En 2013, a empresa conseguiu converter un dos seus modelos, o Xiaomi Mi2S, no móbil máis popular da China, por diante do Galaxy S4 de Samsung e do iPhone 5 de Apple, segundo os datos da consultora especializada Antutu, cun produto competitivo e máis barato que os seus competidores.
Provincia de Sa Kaeo
Sa Kaeo é unha provincia da Tailandia. A súa capital é a cidade de Sa Kaeo.
Distritos
150px|esquerda|Distritos da provincia Sa Kaeo subdivídese en 9 distritos (amphoe), os cales se debullan logo en 59 comunas (tambon) e 619 poboados (muban).
Músculo temporal
O músculo temporal é un músculo da mastigación.
Insercións
O músculo temporal insírese superiormente no óso temporal e nas liñas curvas do occipital. Chega a ocupar a fosa temporal e descende cara á mandíbula, inseríndose na apófise coronoide deste óso. Está cuberto por unha aponeurose.
Función
Eleva e proxecta cara atrás a mandíbula.
Nathaniel Arcand
Nathaniel Arcand, nado o 13 de novembro de 1971 en Edmonton, Alberta, é un actor nativo americano da nación cree. É un Nēhilawē (cree das chairas), da Reserva Alexander First Nation. Nathaniel ten unha filla, Trisha, e dous fillos, Jaden e Griffen.
Patricia Neal
Patsy Louis Neal, nada en Packard, Kentucky o 20 de xaneiro de 1926 e finada en Edgartown, Massachusetts o 8 de agosto de 2010 foi unha actriz estadounidense de cinema e teatro.
Traxectoria
Creceu en Knoxville, Tennessee e estudou drama na Northwestern University, onde gañou tamén un concurso de beleza. O seu primeiro traballo como actriz foi en Broadway.
O seu debut no cinema foi en 1949. Ese mesmo ano protagonizou The Fountainhead, onde coincidiu con Gary Cooper, con quen mantivo un romance. En 1963 interveu en Hud, de Martin Ritt pola que gañou o Oscar á mellor actriz.
En 1951 Neal coñeceu o escritor británico Roald Dahl, co que casou dous anos despois. En 1965, estando embarazada sufriu tres aneurismas e estivo en coma tres semanas. Finalmente deu a luz unha nena sa. O turbulento matrimonio entre Neal e Dahl acabou en 1983.
Conxunto baleiro
Pódese representar tamén como:
Algunhas das súas propiedades son:
Frinxo, Pazos de Reis, Tui
Frinxo é un lugar da parroquia de Pazos de Reis, no concello pontevedrés de Tui, na comarca do Baixo Miño. Segundo o padrón municipal de habitantes do Instituto Galego de Estatística no ano 2019 tiña 78 habitantes (36 homes e 42 mulleres), un descenso de 27 habitantes respecto ao ano 1999.
Xeografía
Frinxo forma unha aldea separada polo Alto dos Cubos do resto do conxunto habitado de Pazos de Reis.
Historia
Na contorna de Frinxo houbo un castro galaico, coñecido localmente coma Castro do Castelo. Xa na Idade Contemporánea, Frinxo experimentou un certo crecemento que fixo que a aldea puidese dispor dunha capela propia, construída entre os anos 1856 e 1860 polo bispo tudense Maceira. Na actualidade esta capela é usada coma igrexa parroquial polos veciños.
Patriomonio
Nesta aldea hai varios elementos patrimoniais:
Farmakonísi
Pharmakonisi ou Farmakonisi (grego: Φαρμακονήσι), é unha pequena illa grega da prefectura do Dodecaneso. Tamén se coñeceu como Pharmacos, Farmaco, ou Pharmakousa. Atópase entre a cadea das illas do Dodecaneso, no oeste e a costa de Asia Menor (Turquía) no leste. Ao norte da mesma está a illa de Agathonisi, ao oeste as illas de Lipsi, Patmos e Leros, e ao sur as illas de Kalymnos e Psérimos. Forma parte da municipalidade de Leros, e tiña unha poboación no censo de 2001 de 74 habitantes.
Pharmakonisi ten 5´2 km². É coñecida pola súa rica flora.
Plutarco no seu Vidas Paralelas  di que o mozo Xulio César, mentres viaxaba a Asia Menor, foi secuestrado por piratas e estivo preso alí 38 días. Durante o seu encarceramento, lles prometeu que cando fora posto en liberdade, os mataría a todos eles. Logo de pagar un rescate dúas veces maior do que os seus secuestradores reclamaban (dixo que a cantidade requirida era demasiado baixa para alguén como el) e de ser liberado, organizou unha frota e mantivo a súa promesa, crucificando a todos eles.
Hævnen
Hævnen é un filme dinamarqués-sueco de 2010 dirixido por Susanne Bier e escrito por Anders Thomas Jensen. Está protagonizado por Mikael Persbrandt, Trine Dyrholm e Ulrich Thomsen, nunha historia que ten lugar nunha pequena vila de Dinamarca e nun campamento de refuxiados de África.
Trátase dunha coprodución principalmente dinamarquesa, con coprodutores en Suecia. Hævnen gañou o Globo de Ouro na categoría mellor filme en lingua non inglesa así como o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 83ª edición dos premios.
Provincia de Roi Et
Roi Et é unha provincia da Tailandia. A súa capital é a cidade de Roi Et.
Distritos
esquerda|180px|Mapa da provincia cos distritos A province subdivídese en 20 distritos (amphoe), os cales se debullan logo en 193 comunas (tambon), e estas en 2311 poboados (muban).
La Defensa (Viveiro)
La Defensa foi un periódico editado en Viveiro entre 1918 e 1923.
Historia e características
Coa lenda "Se reparte gratuitamente", apareceu o 30 de maio de 1918. Comezou sendo semanario e rematou como quincenario. Fundado e dirixido por Jesús Noya González, da redacción encargábase Servando F. Victorio. Editouse primeiro na Imprenta Mancebo de Mondoñedo e na de Fojo, en Ortigueira, despois. Publicaba en galego a sección "Ninguén se queime". Cesou a súa publicación o 3 de novembro de 1923.
Gonzalo Romero Osende
Gonzalo Romero Osende, nado en Zas o 21 de xuño de 1904 e finado en Cambre o 5 de xuño de 1984, foi un perito mercantil, avogado e fotógrafo galego.