cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Interleucina 6
Esquizofrenia
A indución da modificación epixenética feita pola IL-6 propúxose como un mecanismo que intervén na patoloxía da esquizofrenia por medio da hipermetilación e represión do promotor da GAD67. Esta hipermietilación pode lever potencialmente á diminución dos niveis de GAD67 que se observa nos cerebros das persoas que teñen esquizofrenia. A GAD67 pode estar implicada na patoloxía da esquizofrenia por medio dos seus efectos sobre os niveis de GABA e nas oscilacións neurais. As oscilacións neurais ocorren cando as neuronas GABAérxicas inhibidoras envías impulsos sincronicamente e causan a inhibición de moitas neuronas excitatorias diana ao mesmo tempo, o que produce un ciclo de inhibición e desinhibición. Estas oscilacións neurais están implicadas na esquizofrenia, e estas alteracións poden ser as responsables dos síntomas tanto negativos coma positivos da esquizofrenia.
Depresión
Os efectos epixenéticos de IL-6 tamén foron implicados na patoloxía da depresión. Os efectos da IL-6 sobre a depresión son mediados por medio da represión da expresión do factor neurotrófico derivado do cerebro (BDNF) no cerebro; a DNMT1 hipermetila o promotor do BDNF e reduce os niveis de BDNF. A función do BDNF alterada foi implicada na depresión, a cal é probablemente debida a unha modificación epixenética despois da regulación á alza da IL-6. O BDNF é un factor neurotrófico implicado na formación nas neuronas de espiñas neuronais, e na súa densidade e morfoloxía. A regulación á baixa de BDNF pode, por tanto, causar a diminución da conectividade do cerebro. A depresión caracterízase por unha conectividade alterada, en especial entre o córtex cingulado anterior e outras áreas límbicas, como o hipocampo. O córtex cingulado anterior é responsable da detección de incongruencias entre a experiencia esperada e a percibida. A alteración da conectividade do córtex cingulado anterior na depresión pode, por tanto, causar alteracións das emocións despois de certas experiencias, o que leva a reaccións depresivas. Esta alteración da conectividade é mediada pola IL-6 e os seus efectos epixenéticos sobre a regulación do BDNF.
System of a Down (álbum)
A man que aparece na fronte da capa está inspirada nun cartel deseñado polo artista John Heartfield para o Partido Comunista Alemán durante o III Reich. O texto no cartel orixinal é: "5 dedos ten unha man! Con eses 5 agarraremos ó inimigo!".
Listaxe de cancións
"Marmalade" e "Storaged" son cancións extra que se poden encontrar nalgunhas edicións deste disco.
Verso
Un verso (do latín versus, que significa "volto", por oposición a prorsus, de onde vén prosa, que significa "todo seguido") é un conxunto de palabras suxeitas a medida, ritmo e cadencia, ou só a cadencia, en contraposición á prosa, que non está sometida habitualmente a estes procedementos. Adoita ser a canle formal habitual de expresión da poesía lírica.
Convén distinguir claramente entre verso, que é unha forma literaria, e poesía lírica, que é un xénero literario. Se temos clara esta definición, entenderemos por que pode haber e hai, por exemplo, obras narrativas, dramáticas e didácticas escritas en verso e, inversamente, que existan poemas escritos en prosa no canto de en verso.
Compuxéronse versos en distintas culturas sempre en torno a un recurso literario concreto: así, a poesía hebrea compuxo versos fundándose só no paralelismo semántico. A poesía xermánica medieval, pola contra, fundábase na aliteración de polo menos tres palabras por cada verso e a poesía grecolatina clásica na repetición dunhas secuencias determinadas de sílabas longas e breves e a poesía europea tradicional na rima e o ritmo acentual. Por outra banda, o rexeitamento que as vangardas europeas do século XX, especialmente o Surrealismo, experimentaron pola tradición literaria, ata a métrica, introduciu un tipo de verso máis extenso, o versículo, que non rima nin posúe ritmo acentual, senón que funda a súa poeticidade en repeticións de motivos e campos semánticos.
Fernando Pessoa dicía no seu Libro do desasosego que a poesía se atopaba entre a prosa e a música. É así en tanto que o verso é unha prosa provista dalgúns dos elementos que forman a música, grazas ao cal toda canción con letra ha de estar escrita en verso para poderse adaptar á música instrumental. Eses elementos que adquire o verso da música son o tempo, o ritmo, o compás e a melodía. O tempo vén dado por unha velocidade de enunciación marcada polo número fixo de sílabas da recitación, o ritmo pola colocación ou situación fixa de determinados acentos, o compás pola alternancia de diferentes tipos de versos e estrofas e a melodía pola repetición dunha rima ou un refrán ou bordón concreto.
O verso adoita darse dentro dunha estrutura literaria fixa que se compón dunha métrica definida, un ritmo conseguido pola colocación das sílabas tónicas e átonas e unha rima recorrente; a estas secuencias fixas chámaselles estrofas. A disciplina que estuda as clases de versos e estrofas denomínase métrica.
Existe unha gran variedade de estruturas no verso, comezando por unha división inicial entre verso rimado ou con rima e o verso solto ou verso branco sen rima, pero cun número fixo de sílabas e cuns acentos concretos. Por outra banda, o verso libre é un verso sen rima nin cantidade preestablecida de sílabas.
A creación do verso remóntase cara ás composicións gregas clásicas, en que o verso non era rimado, senón que consistía na repetición de determinada secuencia de sílabas longas e breves e o compás acentual ou ictus.
O verso rimado ten unha orixe probable na rexión da península itálica no Medievo, onde nacen composicións versificadas que persisten ata hoxe en día como no soneto, a canción ou o madrigal. Do latín vulgar, o seu paso ás linguas romances é sinxelo e atópanse composicións versificadas en rima e con metro dende o principio do idioma galego.
Composicións en verso
Máis de oito sílabas:
Cabo do mundo
Cabo do mundo é o quinto álbum de estudio do grupo de folk galego Luar na Lubre. Foi publicado o 7 de maio de 1999, baixo o selo Warner Music. O disco está dedicado ao pintor Urbano Lugrís.
Linguas aborixes de Australia
O termo linguas aborixes de Australia designa un conxunto de linguas faladas nunha extensión xeográfica determinada e non a unha familia lingüística propiamente dita, xa que se refire ó conxunto de idiomas autóctonos (arredor dunhas 200 linguas) que son faladas en Australia e pequenas illas adxacentes polos aborixes australianos e que se poden agrupar en diversas familias.
Situación
Case todas estas linguas atópanse ameazadas por procesos de extinción, que se iniciaron cando o inglés comezou a imporse como idioma de comunicación xeneralizado. Para facerse unha idea do precaria que é a súa situación chega con dicir que tan só 5 ou 6 destas linguas contan con máis de 1000 falantes e que practicamente a metade non son faladas por máis de 10 ou 20 persoas. Cada ano, un número importante e crecente de linguas aborixes pasa á listaxe de linguas extintas. Segundo os datos do ano 2008, quedaban vivas 220 linguas das que 25 contaban cunha única persoa falante.
Clasificación
Tradicionalmente, as linguas australianas téñense clasificado nunha ducia de familias e unhas poucas linguas illadas. A familia lingüística de maior distribución é a das linguas pama-nyunganas que se estenden por case todo o territorio australiano agás no norte. Por este motivo e para facer unha clasificación máis sinxela e cómoda, o resto das linguas agrúpanse baixo o termo de linguas non pama-nyunganas.
Lamelas, Teixido, Cedeira
Lamelas é un lugar da parroquia de Teixido no concello de Cedeira na provincia da Coruña. Tiña dous habitantes (dous homes) no ano 2022 segundo datos do Instituto Galego de Estatística, o que supón unha diminución con relación ao ano 2002, cando tiña catro habitantes.
Toponimia
O orónimo Lamelas é un topónimo que provén do latín, e indica un lugar con lama ou lodo.
Coronel (homónimos)
O termo coronel pode referirse a:
Provincia de Awa, Tokushima
300px|miniatura|Antiga provincia de Awa Awa (阿波国, あわのくに) foi unha antiga provincia do Xapón, nunha zona que hoxe forma parte da prefectura de Tokushima, na illa de Shikoku. Awa limitaba coas provincias de Tosa, Sanuki e Iyo.
Xoana Manuel de Villena
{{Ficha de nobre }}
Xoana Manuel de Villena, coñecida tamén como Xoana Manuel, nada en 1339 e finada en en Salamanca, Reino de Castela e León, foi unha nobre castelá, que foi señora de Villena, de Escalona e de Peñafiel e, desde o 22 de marzo de 1366, raíña consorte de Castela e León, polo seu matrimonio co infante Henrique de Trastámara, máis tarde Henrique II de Castela.
Era filla do infante Juan Manuel, señor de Villena, e de Branca Núñez de Lara.
Orixes familiares
Foi a última filla do nobre, político e escritor Don Juan Manuel e de Blanca Núñez de Lara. Por parte paterna foron seus avós o infante Manuel de Castela e a súa su esposa Beatriz de Savoia. Por parte materna os seus avós foron Fernando de la Cerda e Xoana Núñez de Lara.
Foi irmá de Fernando Manuel de Villena, duque de Villena e señor de Escalona e de Peñafiel.
Foi bisneta de Fernando III o Santo.
Traxectoria
Xa despois de contraer matrimonio con Henrique de Trastámara, futuro rei Henrique II, Xoana Manuel foi señora de Villena, de Escalona e de Peñafiel, e por hernaza da súa nai, tamén señora de Lara e dd Biscaia.
A súa media irmá máis vella, Constanza, foi a primeira raíña consorte de Castela. O 28 de novembro de 1325, en Valladolid, o seu pai casou a Costanza, aínda unha nena, co xove rei de Catela e León Afonso XI, único fillo varón do rei Fernando IV e da raíña Constanza de Portugal. Pouco despois diso, en 1327, foi repudiada, recluída na cidade de Toro, e o seu matrimonio anulado (por non consumarse debido á pouca idade da esposa). Máis tarde (1336) casou co infante herdeiro do Reino de Portugal, Pedro. A voda celebrouse no convento de San Francesco de Évora, por poderes, poque Afonso impedira á noiva deixar a cidade de Toro. Finalmente, tres anos máis tarde, o 24 de agosto de 1339, o matrimonio celebrouse, xa en persoa, na catedral de Lisboa. Constanza e Pedro tiveron un fillo que foi rei de Portugal co nome de Fernando I. O 27 de xullo de 1350, Xoana casou, en segredo, no palacio real de Sevilla, con Henrique de Trastámara, fillo ilexítimo de Afonso XI de Castela e da súa amante Leonor de Guzmán.
En 1361, á morte da súa xove sobriña Branca, filla única do seu medio irmán Fernando Manuel, que morrera en 1350, Xoana Manuel herdou os señoríos de Villena, Escalona e Peñafiel.
Henrique, en 1369 converteuse en soberano castelán ao matar ao se medio irmán Pedro I tras a batalla de Montiel.
Xoana Manuel ao quedar viúva en 1379, retirouse á cidade de Salamanca, onde faleceu o día 27 de marzo de 1381.
Sepultura
miniatura|300px|Sepulcro da raíña Xoana Manuel de Villena.
Despois da súa defunción, o cadáver da raíña Xoana Manuel recibiu sepultura na Capela dos Reyes Nuevos da catedral de Toledo, na que fora sepultado seu esposo, Henrique II.
Propanodiol
Propanodiol pode referirse a tres compostos químicos orgánicos isómeros, que son:
Leonardo Martínez Novo
Leonardo Martínez Novo, coñecido como Leonardo do Barro, nado en Pontedeume cara a 1911 e finado no mesmo concello o 10 de agosto de 1936, foi un mestre galego.
Traxectoria
Estudou Maxisterio na Escola Normal de Santiago de Compostela, rematando a carreira en 1930. Fundador e rexedor do Colexio-Academia "Curros Enríquez" de Pontedeume. Foi mestre provisional en Camariñas e Moeche. Aprobou os cursos de selección de mestres en 1936, e foi nomeado mestre en Pontedeume. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Foi asasinado polos franquistas o 10 de agosto de 1936 en Pontedeume.
O Sartego, Santa María de Neda, Neda
O Sartego é un lugar da parroquia de Santa María de Neda no concello de Neda na provincia da Coruña. Tiña 77 habitantes no ano 2015 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 38 homes e 39 mulleres. Neste lugar está a entrada oeste do túnel máis longo da AP-9, con 1048 metros, ó que se bautizou co nome de Túnel do Sartego.
One Armed Scissor
"One Armed Scissor" é un tema da banda estadounidense de post-hardcore At the Drive-In, editado como primeiro sinxelo do seu álbum Relationship of Command. Foi a primeira canción do grupo que apareceu regularmente nun bo número de emisoras de radio. Esta é unha das cancións máis coñecidas de At the Drive-In e foi o su único sinxelo en entrar nas listas, acadando o posto 26 na Billboard Modern Rock Tracks.
O seu vídeo musical contén imaxes de directos e de xiras. Unha segunda versión foi tamén editada para o recompilatorio This Station Is Non-Operational, e contén máis imaxes de concertos, así como vídeos no estudio.
Segundo unha entrevista concedida a Channel V, un "one-armed scissor" é unha mestura de "red bull e vodka", e a canción trata sobre as súas xiras contadas por unha personaxe chamada one armed scissor.
Esta canción, xunto coa cara-B "Incetardis", foi escollida para formar parte do recompilatorio This Station Is Non-Operational, que foi titulado así por unha frase da letra de "One Armed Scissor".
"One Armed Scissor" aparece nos videoxogos Guitar Hero World Tour e Rock Band 3 como canción xogable.
O tema é parcialmente versionado polo grupo Paramore nos finais da interpretación da súa canción "Here We Go Again"
"One Armed Scissor" foi colocada no posto 255 na lista de Pitchfork Media da 500 mellores cancións dos anos 2000. Tamén foi número 1 na lista de Alternative Press dos 100 mellores sinxelos da década.
Iolanda Veloso
Iolanda Veloso Ríos, nada na Coruña en 1972, é unha filóloga e política galega do BNG.
Traxectoria
Licenciada en Tradución e Interpretación pola Universidade de Vigo. É tradutora e intérprete de francés e profesora asociada da Facultade de Tradución e Interpretación da Universidade de Vigo. Conta cun máster en Dirección de Negocios Internacionais na Escola Caixanova.
Reside en Vigo. Nas eleccións municipais de 2007 presentouse como número 4 na lista do BNG para a alcaldía de Vigo, foi elixida concelleira e nomeada concelleira de Igualdade, Normalización Lingüística e Mocidade (2007-2011). Nas municipais de 2011 volveu ser elixida concelleira e foi protavoz municipal logo da renuncia de Santi Domínguez en 2013. Foi elixida membro do Consello Nacional do BNG na Asemblea Extraordinaria de 2009.
C.R.A.Z.Y.
C.R.A.Z.Y. é un filme canadense de 2005 dirixido por Jean-Marc Vallée e coescrito por Vallée e François Boulay. Conta a historia de Zac, un rapaz gai que lida coa homofobia mentres medra nunha familia de catro irmáns e un pai conservador nas décadas dos 60 e dos 70. O filme emprega un extensa banda sonora, con temas de artistas como Pink Floyd, Patsy Cline, Charles Aznavour e The Rolling Stones.
Foi escollido como candidato do Canadá para o Óscar ó mellor filme internacional na 78ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
Personaxes
150px|miniatura|[[Marc-André Grondin interpreta o papel de Zachary.]]
Estación do Porto - São Bento
A Estación do Porto - São Bento, tamén chamada Estación de São Bento, e orixinalmente coñecida como Estación Central do Porto, é unha estación ferroviaria da Linha do Minho, que serve a cidade do Porto, en Portugal. Atópase na Praza de Almeida Garrett, tendo o edificio da Estación, de influencia francesa, sido delineado polo arquitecto portuense José Marques da Silva. Entrou en servizo, de forma provisional, no día 8 de novembro de 1896, sendo oficialmente inaugurada o 5 de outubro de 1916. Situada no Centro histórico do Porto, a estación forma parte dos principais monumentos da cidade, sendo especialmente célebre polos seus paneis de azulexo.
Versículo
Versículo, que etimoloxicamente procede do latín, quere dicir verso pequeno.
Versículo bíblico
En certos libros, como a Biblia, é a división en frases ou segmentos de frases, realizada dentro de cada capítulo. A división da Biblia en versículos foi iniciativa do impresor Robert Estienne, tarefa que realizou durante unha viaxe a París en dilixencia, en 1551.
Meizoso, Teixido, Cedeira
Meizoso é un lugar da parroquia de Teixido no concello de Cedeira na provincia da Coruña. Tiña 8 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 6 homes e 2 mulleres, o que supón unha diminución con relación ao ano 2003 cando tiña 11 habitantes.
Versículo
Versículo métrico
Chámase versículo ao verso de extensión desmedida, sen número fixo de sílabas nin rima. Trátase, pois, dun verso que non asume ningunha tradición rítmica, polo cal se utilizou na estética literaria denominada Surrealismo.
Don't Wake Me Up
Don't Wake Me Up é o primeiro álbum de estudio da banda estadounidense de indie rock The Microphones, publicado o 24 de agosto de 1999 a través do selo K Records. O vinilo e o CD teñen portadas diferentes. A edición en vinilo usou a portada do sinxelo "Moon Moon", e incluía un póster no interior da portada do CD.
8 de abril
Nacementos
miniatura|100px|Jacques Brel.
Mortes
miniatura|100px|Pablo Picasso.
Bibliografía
Os 366 días do ano
Puzo, San Mateo de Oliveira, Ponteareas
Puzo é un lugar da parroquia de San Mateo de Oliveira, no concello pontevedrés de Ponteareas, na comarca do Condado. Segundo o IGE, en 2022 tiña 118 habitantes (60 homes e 58 mulleres).
Galería de imaxes de ríos de Galicia
Ríos de Galicia
Pieter Brueghel o Novo
Pieter Brueghel O Novo, nado en Bruxelas en 1564 e finado en Antuerpen en 1638, foi un pintor flamengo do Renacemento tardío, fillo de Pieter Brueghel o Vello e irmán de Jan Bruegel (I). Foi alcuñado como « Brueghel do Inferno » por mor dun dos seus temas favoritos: os incendios. Formouse en Antuerpen no estudio de Gillis van Coninxloo e fíxose mestre independente en 1585. Moi logo se encontrou á dirección dun taller moi produtivo e con numerosos discípulos (como o seu fillo Pieter III). Foi un imitador da obra do seu pai, da que executou numerosas copias para responder á demanda de coleccionistas (están rexistrados non menos de 13 nomes); grazas a este labor coñecemos algo de orixinais do pai que desapareceran. Toda a súa vida conservou o estilo realístico flamengo.
Xerardo Luaces, Santa María de Neda, Neda
Xerardo Luaces é un lugar da parroquia de Santa María de Neda no concello de Neda na provincia da Coruña. Tiña 17 habitantes no ano 2015 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 7 homes e 10 mulleres.
Germinal (1936)
Germinal foi un periódico publicado na Coruña en 1936.
Historia e características
Subtitulado Revista de orientación agropecuaria y sociológica, apareceu en xuño de 1936. Periódico libertario dirixido ao campesiño galego, o seu director era Vicente Díaz Veiga. Só publicou un único número.
Lista de dominios de Internet
Esta é unha lista dos dominios existentes en Internet:
Árbore Branca de Gondor
miniatura|240px|Bandeira adoptada polos herdeiros de [[Elendil para o Reino de Gondor, que inclúe como elemento destacado unha representación da Árbore Branca.]] No universo imaxinario de J. R. R. Tolkien, a Árbore Branca de Gondor ou simplemente a Árbore Branca é unha árbore que está situada na Praza da Fonte na cidadela no alto de Minas Tirith e é o símbolo de Gondor onde é venerado por ser un sobreviventes dos Días Antigos. Foi descuberto polos númenóreanos e a partir dese día, converteuse no brasón. A árbore branca tamén aparece como motivo na bandeira de Gondor.
Teixidelo, Teixido, Cedeira
Teixidelo é un lugar da parroquia de Teixido no concello de Cedeira na provincia da Coruña na comarca de Ferrol. Tiña 5 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 3 homes e 2 mulleres, o que supón un aumento con relación ao ano 2003 cando tiña 3 habitantes.
Hendrick Avercamp
250px|miniatura|Paisaxe invernal con xogos no xeo, 1608. Óleo sobre táboa, 29,4 X 46,4 cm. Kunsthistorisches Museum, Viena. Hendrick Avercamp, nado en Ámsterdan o 27 de xaneiro de 1585 e finado en Kampen o 15 de maio de 1634, foi un pintor neerlandés, especializado en pintura paisaxística de tema invernal.
Traxectoria
Era xordo e coñecido como “o mudo de Kampen". Estudou na súa cidade natal co pintor Pieter Hendrick (1569-1625). Foi un dos primeiros pintores paisaxísticos da escola holandesa do século XVII, especializándose nas paisaxes invernais do seu país. As obras de Avercamp están cheas de colorido e vivacidade, cunha atenta colocación das personaxes na escena.
O traballo de Avercamp gozou de gran popularidade e vendendo moitas das súas obras, en boa parte realizadas á acuarela. A mesma raíña Isabel II de Inglaterra tivo unha excepcional colección das súas pinturas no castelo de Windsor.
Continuadores
As pinturas de paisaxes invernais de Hendrick Avercamp tiveron continuadores como Jan van Goyen, Aart van der Neer, Antonie van Stralen e Jan van de Capelle.
A Insua, Atios, O Porriño
A Insua é un lugar da parroquia de Atios no concello pontevedrés do Porriño na comarca de Vigo. Tiña 41 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales 21 eran homes e 20 eran mulleres.
Lista de primeiros ministros de Bután
O Primeiro Ministro de Bután (Lyonchhen) é o xefe de goberno de Bután.
O Primeiro Ministro é nomeado polo partido que gaña máis escanos na Asemblea Nacional e encabeza o gabinete executivo, chamado Lhengye Zhungtshog (Consello de Ministros).
Toxicity
Toxicity é o segundo disco do grupo System of a Down.
1,3-Propanodiol
Produtos
Utilízase principalmente como un bloque de construción na produción de polímeros como o politrimetilén tereftalato.
Televisión de varrido lento
miniatura|Imaxe recibida por televisión de varrido lento A televisión de varrido lento, coñecido tamén polas siglas inglesas SSTV (Slow Scan Television), é un método de transmisión de imaxes utilizado principalmente por operadores de radio afeccionada para transmitir e recibir imaxes estáticas, monocromáticas ou en cor, mediante a radio.
Astérix o Galo
Astérix o Galo (en Astérix le Gaulois) é o primeiro volume da serie de banda deseñada Astérix, creada por René Goscinny (historia) e Albert Uderzo (ilustración). Prepublicado na revista Pilote no n°1 (29 de outubro de 1959) e no n°38 (14 de xullo de 1960) e publicado como álbum en outubro de 1961.
Televisión de varrido lento
Unha emisión de televisión normal require unha canle de 5.5 ou 6 MHz ao transmitir 25 ou 30 imaxes por segundo (nos sistemas NTSC, PAL ou SECAM ), pero a SSTV normalmente só leva un máximo de 3 kHz de largo de banda, así e todo é un método lento de transmisión, entre 8 segundos e un par de minustos, dependendo do modo usado, para transmitir unha imaxe.
A televisión de varrido lento opera en frecuencias de voz, que os afeccionados empregan este sistema nas bandas de onda curta, aínda que é posible realizalo tamén en VHF e UHF.
1,3-Propanodiol
Produtos
O 1,3-propanodiol pode formularse en varios produtos industriais como compostos, adhesivos, laminados, recubrimentos, moldeados, poliésteres alifáticos e copoliésteres. Tamén é un disolvente e utilízase como anticonxelante e pintura de madeira.
Canón do Sil
Os canóns do río Sil están situados preto da unión entre o río Sil e o río Miño na zona da Ribeira Sacra. Este espazo natural abrangue unha área de superficie de 5.914 hectáreas nos concellos de Pantón, Sober, Nogueira de Ramuín e Parada de Sil e está declarado como zona especial de conservación (ZEC).
Follis
miniatura|Follis das primeiras series, a nome de [[Diocleciano, cuñado en Pavía ca. 295, coa tipoloxía habitual do emperador da Tetrarquía no anverso e o Xenio do pobo roamno no reverso]] O follis (voz latina, plur. follēs; en galego: fol, foleca) foi unha moeda do Imperio Romano cuñada en bronce durante os séculos III e IV da nosa era, reintroducida en Bizancio por Anastasio en 498.
Canón do Sil
Este tramo fluvial conta con varios encoros e ten un aproveitamento turístico con aloxamentos ou paseos en catamarán nas augas. Nas ladeiras e arredores, nas que poden haber pendentes de ata 50º, atópanse os cultivos das vides da D.O. Ribeira Sacra. As viñas nas abas chegan mesmo ata a auga.
Follis
No Imperio Romano
A palabra follis utilízase para denominar unha moeda romana de bronce de módulo medio aparecida arredor de 294, no tempo da reforma monetaria de Diocleciano, cuxa denominación real na súa época se descoñece. Trátase dunha moeda cun peso de aproximadamente 10 gramos (1/32 de libra) e con preto dun 4 % de prata, a modo de baño na súa superficie.
Canón do Sil
Orografía
A orografía deste espazo natural resulta do forte desnivel entre as augas do Sil nos Peares (109 m) e a altura máxima da Pena do Xastre (1.014 m). Conta con encoros como os de Santo Estevo ou San Pedro.
Follis
Orixe da denominación
A palabra latina follis designaba un fol, normalmente de pel, e hai evidencias de que ese termo se utilizaba tamén para unha cantidade específica de diñeiro contida nunha desas folecas.
Canón do Sil
Xeoloxía
O canón do Sil xorde de procesos tectónicos e non fluviais. No cuaternario, ó comezar un basculamento da peniplanicie producíronse fracturas que quebraron o terreo en bloques e formando a canle pola que flúe o río Sil.
1,3-Propanodiol
Produción
O 1,3-propanodiol pode sintetizarse quimicamente por hidratación da acroleína, ou pola hidroformilación do óxido de etileno para obter 3-hidroxipropionaldehido. O aldehido é hidroxenado para dar 1,3-propanodiol. Ademais, a bioconversion do glicerol a 1,3-propanodiol ocorre en certas bacterias.
Astérix o Galo
Foi traducido ó galego por Eduardo Blanco Amor en 1977. En 1996 publicouse de novo da man de Editorial Galaxia, con tradución de Antonio Pichel Lorenzo. En novembro de 2010 publicouse unha nova tradución de Valentín Arias, Xavier Senín e Isabel Soto pola Editorial Salvat.
Canón do Sil
Clima
O seu clima é mediterráneo-húmido. Mostra importantes variacións xa que en áreas das ladeiras de solaina é mediterráneo-húmido e nas zonas máis ensombrencidas, como nas veigas e ribeiras de bosque, actúa como atlántico-superhúmido.
Astérix o Galo
Sinopse
Xa conquistada a Galia polos romanos, hai unha aldea que resiste grazas a que os seus habitantes empregan unha beberaxe máxica que lles dá unha forza sobrehumana. Ao saberen o segredo da resistencia, os lexionarios dun campamento achegado á aldea capturan o vello druída que prepara a apócema, e o guerreiro principal do poboado vai rescatar o ancián.
1,3-Propanodiol
Produción
Outras dúas rutas implican o bioprocesamento por certos microorganismos:
Follis
Orixe da denominación
Tamén se ten suxerido que a orixe desa denominación se debe á palabra grega antiga "φολίς", co significado dunha capa delgada de metal (cf. latín: folium, "folla"), aludindo á fina película de prata que cubría o disco de bronce desas moedas.
Canón do Sil
Flora
As ladeiras da marxe dereita énchense orientadas ó mediodía, polo que están en boa parte aproveitadas para o cultivo da vide en socalcos. Os soutobosques están maioritariamente compostos de onfalodes (Omphalodes nitida), érbedos (Arbutus unedo), uces brancas (Erica arborea), e piornos (Genista falcata e G. florida polygaliphylla). Nos bosques abundan as árbores ripícolas, como son os bidueiros (Betula pubescens), os castiñeiros (Castanea sativa) ou as abeleiras (Coryllus avellana).
Follis
Nacemento do follis na Tetrarquía (294-313)
miniatura|esquerda|Busto de [[Diocleciano nun follis de Tréveris de ca. 300]] O follis aparece na Tetrarquía. O emperador Diocleciano, a partir da súa reforma monetaria de 294, quixo pór fin á desvalorización da moeda reinstaurando unha moeda de prata segundo o padrón de Nerón, o arxénteo, e unha moeda de bronce pesada e cun baño de prata, probablemente chamada daquela nummus (que nos estudos numismáticos se deu en chamar follis), qui viña lembrar o sestercio, aínda que tiña un peso máis próximo ao do ás.
Canón do Sil
Fauna
As especies piscícolas das augas do Sil que abundan son a troita (Salmo trutta fario), o escalo (Squalius carolitertii) e o espiñento (Gasterosteus aculeatus).
Hai varías especies de réptiles e anfibios, entre os que destacan a ra patilonga (Rana iberica), a píntega (Salamandra salamandra), a cobra de colar (Natrix natrix) e a lagarta brava (Psammodronus algirus).
Entre as aves, están presentes o corvo mariño grande (Phalacrocorax carbo), aves de rapina como a aguia caudal (Hieraetus pennatus), a aguia albela (Circaetus gallicus), o miñato abelleiro (Pernis apivorus) ou o falcón peregrino (Falco peregrinus). Así mesmo, atópanse na zona tódalas variedades de papuxa (Sylvia) existentes na Galiza.
Destacan entre os mamíferos o morcego de orellas partidas (Myotis emarginatus), a xeneta (Genetta genetta) ou o gato montés (Felis silvestris).
Patrimonio cultural
A xente transformou a paisaxe desta rexión co cultivo da vide en socalcos e a construción de grandes encoros.
Sendeirismo
O número de posibles itinerarios é enormemente amplo, se non case ilimitado. Dende Os Peares recoméndase percorre-la marxe esquerda do Sil, desviándose para toma-lo chamado Camiño da Barca, que leva por medio de densos bosques de castiñeiros cara o mosteiro de Santo Estevo de Ribas de Sil. Unha vez alí, é un momento ideal para encontrar os seus muíños e baixar dende o mosteiro ata a marxe do Sil onde estaba o antigo embarcadoiro que o comunicaba con outros mosteiros da Rivoyra Sacrata. Outra posibilidade é ir de Santo Estevo a Paradela, volvendo por Cerdeiriñas, polo camiño coñecido como "carreiro da amargura".
O itinerario máis completo (22 km.) é o que une pola ribeira sur do Sil os mosteiros de Santo Estevo e Santa Cristina. Este trazado unía antigamente Santo Estevo con Astorga e foi durante a Idade Media a principal liña de comunicación fluvial entre os mosteiros da "Rivoyra Sacrata", hoxe realizada polo catamarán. Este percorrido pasa por excelentes miradoiros naturais sobre o canón do Sil, tales como os de Alberguería, Cerreda, Vilouxe e O Coutiño, ata chegar á pequena península cuberta de castiñeiros onde se encontra o mosteiro de Santa Cristina.
Televisión de varrido lento
Historia
O concepto da SSTV débese a Copthorne Macdonald que entre 1957 e 1958 desenvolveu o primeiro sistema SSTV utilizando un monitor electrostático e un tubo vidicón, empregando 120 liñas e 120 pixeles por liña para transmitir unha imaxe en branco e negro nunha canle de 3 KHz. A Unión Soviética tamén desenvolveu o seu propio sistema que se usou para transmitir imaxes desde o espazo, comezando por aquelas do lado escuro da Lúa transmitidas desde o Luna 3 en outubro de 1959, tamén a NASA utilizou un sistema SSTV para transmitir imaxes desde o espazo. Na actualidade utilízanse programas de ordenador para a recepción das imaxes.
Follis
Nacemento do follis na Tetrarquía (294-313)
As primeiras series destas emisións representaban nos seus anversos un dos catro tetrarcas e, nos reversos, moi habitualmente o Xenio do pobo pomano (Genio Populi Romani), frecuentemente a Moeda Sagrada (Sacra Moneta) e máis raramente outras figuracións.
Pobo mohave
Os mohave (en mohave: Aha Makhav) son un pobo de nativos americanos de Arizona que habitan a carón do río Colorado e o deserto de Mohave. Están divididos en dúas reservas, a reserva india Fort Mojave, que inclúe territorio entre os estados de California, Arizona e Nevada, e a das Tribos indias do río Colorado, que tamén conta con membros dos pobos chemehuevi, hopi e navajo.
Follis
Nacemento do follis na Tetrarquía (294-313)
Malia os esforzos por aplicar o Edicto sobre os Prezos Máximos de 301, no ano 307 tivo lugar unha premeira redución do seu peso, a 1/40 de libra, á que sucedeu unha segunda en 310, a 1/72 de libra.
Pobo mohave
As reservas orixinais do río Colorado e de Fort Mojave foron estabelecidas en 1865 e 1870, respectivamente.
1,3-Propanodiol
Seguridade
O 1,3-propanodiol non parece supoñer un perigo significativo por inhalación de vapor ou unha mestura de vapor/aerosol.
Pobo mohave
Lingua
A lingua mohave pertence á póla do río da familia das linguas yuma. En 1994, arredor de 75 persoas das reservas falaban a lingua, de acordo coa lingüista Leanne Hinton. A tribo ten publicado materiais escritos, e existen renovados esforzos por ensinar a lingua ós nenos.
Follis
A época de Constantino
miniatura|Follis a nome de [[Constantino I o Grande|Constantino I, cuñado en Tréveris ca. 296]] Na época de Constantino, a partir de 313, o follis baixara moi notablemente o seu peso e xa practicamente non contiña nada de prata. Paralelamente, xurdiron outras moedas de bronce de diferentes pesos e tamaños para as que os numismáticos aínda debaten as súas denominacións exactas. Exixte a convención, no ámbito numismático actual, pola similitude desta época co ás de bronce dos séculos precedentes, de utilizar as expresións AE1, AE2, AE3 e AE4 para designar os diferentes tipos de moedas de bronce cuñadas baixo Constantino e os seus sucesores, por ordre decrecente de diámetro.
No Imperio Bizantino
miniatura|Follis a nome do [[Lista de emperadores bizantinos|emperador bizantino Anastasio I, cuñado en Constantinopla no período 498-507, coa característica marca de valor M no reverso]] O follis foi reintroducido no Imperio Bizantino en 498, coa reforma monetaria de Anastasio, como unha gran moeda de bronce con valor de 40 nummi, ou a vintecatroava parte do keration como unidade de conta, equivalente á 1/288 parte do nomisma de ouro, dentro dunha serie de denominacións de moedas de bronce que levaban os seus valores marcados en numerais gregos. Ao follis correspondíalle a marca M (ás veces aparece tamén marcada en números romanos como XXXX). miniatura|Follis correspondentes ás derradeiras series emitidas, xa no [[século X, a nome de Constantino VII, cuñado en Constantinopla no período 914-919, cun peso moi diminuído, de 5,40 gramos]] Esta moeda bizantina foi cuñada ata finais do reinado de Alessio I Comneno (1081-1118).
Descendentes do follis bizantino
O fals (unha evolución da palabra follis) foi unha moeda de bronce emitida polos califatos Omeia e Abbásida, a partir de finais do século VIII, inicialmente como imitación do follis bizantino.
Moedas máis recentes do mundo árabe, como o fils (divisionaria de Bahrein, Iemen, Iraq, Kuwait, Xordania e os Emiratos Árabes Unidos) ou o fels (divisionaria de Tunisia), teñen a súa orixe no fals e, por conseguinte, tamén no follis bizantino.
Toxicity
Toxicity recibiu o aplauso unánime da crítica, levando un nomeamento ó Grammy polo single "Chop Suey!". O disco vendeu preto de 6,5 millóns de copias ó redor do mundo.
Listaxe de cancións
"Johnny" apareceu como unha canción extra nalgunhas edicións deste disco.
Lingua arromanesa
Comparte semellanzas co romanés, mais a diferenza deste que tivo influencias das linguas eslavas, o arromanés tivo influencia do grego. Algúns filólogos non o consideran un idioma separado, senón só un dialecto arcaico do romanés. Unha das súas características fonéticas peculiares é a perda do f- inicial latino (do mesmo xeito que en castelán): ferrum → her ("ferro"), aínda que este mesmo trazo compárteo tamén co meglenorromanés.
Este idioma actualmente é falado en comunidades espalladas entre os seguintes estados: Estados Unidos, Francia, Australia, Alemaña, Grecia, Bulgaria, Romanía, Macedonia do Norte, Albania e Serbia; tal dispersión explícase porque durante séculos a maior parte dos arromaneses (chamados outrora polos eslavos "kutzovalacos" e, dadas as semellanzas no seu modo de vida cos rom ou xitanos, "tsintaros") viuse forzada a un modo de vida transhumante en carromatos, seguindo circuítos dentro do sur da Península dos Balcáns.
Exemplo da lingua
(o Noso Pai - fonte)
(Artigo 1 da Declaración Universal dos Dereitos Humanos)
Coc de Fraga
O coc de Fraga é un doce típico da localidade oscense de Fraga. O ingrediente principal desta sobremesa é o marmelo que se corta en finos anacos e se alterna con capas de masa antes de ser enfornado. É moi popular en Fraga e pode atoparse nas pastelerías da vila. É unha sobremesa moi recoñecida, e dende 1994 posúe a marca «Aragón Calidad Alimentaria».
Características
A forma é a dunha torta que se pode cociñar doce ou salgada. Pódese dicir que é tradicional o emprego do marmelo, aínda que se pode substituír por mazá. A masa é cocida finalmente no forno. Adóitanse poñer diversos froitos secos sobre a masa rectangular e o marmelo.
Vera, San Mateo de Oliveira, Ponteareas
Vera é un lugar da parroquia de San Mateo de Oliveira, no concello pontevedrés de Ponteareas, na comarca do Condado. Segundo o IGE, en 2022 tiña 83 habitantes (46 homes e 37 mulleres).
Motril
250px|miniatura|Vista de Motril Motril é unha cidade española situada no extremo sur da provincia de Granada, cerca do mar Mediterráneo. Motril é a capital da comarca da Costa Granadina.
Recibe os títulos de "Moi Nobre e Leal Cidade de Motril", que aparecen no escudo municipal.
Xeografía
Limita ao norte co municipio de Vélez de Benaudalla e Lújar, ao leste con Gualchos, ao oeste con Salobreña e ao sur co mar Mediterráneo. Está situado preto da desembocadura do río Guadalfeo.
Situado dominando a veiga do seu nome, na que o principal cultivo é o chirimoyo e o aguacate (tamén se produce manga, guayaba, plátano e outros froitos subtropicais) así como o cultivo en invernadoiro e a cana de azucre (aínda que o ano 2006 foi o último no que se procedeu á recolección e produción de azucre, habendo pechado a única fábrica azucreira que quedaba en España e no resto de Europa). É a saída ao mar da provincia de Granada. A súa posición xeográfica convértea nun centro industrial e comercial (fabricación de papel). O Porto de Motril é, á vez, porto comercial e de pesca. Tendo tamén un porto deportivo (Real Club Náutico de Motril) como porto de recreo.
Demografía
Tiña en 2016 unha poboación de 60.368 habitantes, a maioría deles concentrados na capital municipal, Motril (49.313 hab.). O resto dos seus habitantes están agrupados en varios núcleos de poboación: El Varadero, Torrenueva, Carchuna, Calahonda, Puntalón, Playa Granada, Las Ventillas, La Perla, La Garnatilla, Los Tablones e La Chucha.
Biduído, Teixido, Cedeira
Biduído é un lugar da parroquia de Teixido no concello de Cedeira na provincia da Coruña. Tiña un habitante (un home) no ano 2022 segundo datos do Instituto Galego de Estatística, o que supón unha diminución con relación ao ano 2002 cando tiña 7 habitantes.
Prefectura de Tokushima
miniatura|Prefectura de Tokushima A Prefectura de Tokushima (徳島県, とくしまけん, Tokushima-ken) é unha prefectura do Xapón e localízase na illa de Shikoku no Xapón. A súa capital é a cidade de Tokushima e outras cidades importanes son Anan, Komatsushima e Naruto. Cobre 4.146,55 km² no que viven 792.306 persoas (2009) divididos en 8 distritos e 24 concellos.
Xeografía
Na prefectura hai 24 concellos.
Cosme Pombo
Cosme Eladio Pombo Rodríguez, nado no Incio en 1956, é un político nacionalista galego.
Traxectoria
Foi de mestre de primaria no CEIP Frei Luís de Granada de Sarria. Foi concelleiro e portavoz municipal do BNG no Concello do Incio dende 1995 a 2007 e deputado provincial na Deputación de Lugo de 1995 a 2003. Ocupou o cargo de delegado provincial da Consellería de Vivenda e Solo da Xunta de Galicia en Lugo de marzo de 2008 ata abril de 2009.
Ácido beta-eleoesteárico
o ácido β-eleoesteárico, ou ácido (9E,11E,13E)-octadeca-9,11,13-trienoico, é un ácido graxo natural e bioloxicamente activo coa fórmula ou H3C-(-CH2-)3(-CH=CH-)3-(-CH2-)7-(C=O)OH. É o isómero conformacional todo-trans do ácido octadecatrienoico. Outro isómero seu é o ácido α-eleoesteárico.
Cosme Pombo
Traxectoria
É membro do Consello Comarcal do BNG na comarca Lugo-Sul. Vinculado ao mundo asociativo e cultural, é membro fundador da Asociación Cultural A Ouriceira e do grupo Xarín, gaiteiros do Incio.
Ácido beta-eleoesteárico
Pode obterse ácido β-eleoesteárico puro por saponificación de aceites de tung α- e β en condicións suaves, e cristalización directa dos ácidos liberados a −20 °C dunha solución etanólica.
Cosme Pombo
Traxectoria
Foi elixido deputado do Parlamento de Galicia nas autonómicas de 2012.
Eurocopa de Fútbol de 2008
A Eurocopa 2008 (oficialmente, Campionato Europeo de Fútbol da UEFA ou UEFA EURO 2008™) foi a XIII edición da Eurocopa, o principal torneo entre seleccións de fútbol europeas organizado pola UEFA. Esta versión do torneo realizouse en Austria e Suíza, entre o 7 de xuño e o 29 de xuño de 2008, sendo a segunda ocasión na que o torneo foi organizado por dous países (trala Eurocopa 2000 realizada en Bélxica e os Países Baixos) e a primeira que foi albergada por unha destas nacións.
A candidatura de Austria e Suíza foi proclamada polo Comité Xeral da UEFA, o 12 de decembro de 2002, superando a un total de seis candidaturas. 16 seleccións participaron no evento, 14 das cales adxudicáronse a súa participación neste torneo tras superar un proceso clasificatorio disputado entre 2006 e 2007 por 52 equipos, ás que se sumaron as seleccións de Austria e Suíza, clasificadas automaticamente na súa calidade de anfitrioas. Os equipos participantes foron divididos en catro grupos de catro equipos cada un; tras disputar un formato de liga en cada grupo, os dous mellores de cada un clasifícanse cara a seguinte rolda. Os oito clasificados enfróntanse posteriormente nun sistema de eliminación directa ata determinar ao campión no partido final a disputarse no Estadio Ernst Happel de Viena.
Estimábase que 1 050 000 persoas asistirían aos 31 partidos disputados durante a fase final do torneo e que a audiencia acumulada do evento por televisión acadaría os 8.000 millóns de espectadores a nivel mundial, o que podería convertelo no evento deportivo máis visto de 2008, superando incluso aos Xogos Olímpicos de Pequín 2008.
Organizadores
Os países organizadores foron Austria e Suíza, que nunca antes se encargaran de acoller este torneo. Foi a segunda vez que a organización da Eurocopa se fai de maneira conxunta ((a primeira vez foi a Eurocopa 2000). A candidatura de Austria e Suíza foi elixida polo Comité Xeral da UEFA, o 12 de decembro de 2002, por diante das candidaturas de Rusia, Hungría, Bosnia e Hercegovina-Croacia, Grecia-Turquía, Escocia-Irlanda e unha candidatura conxunta de Escandinavia composta por Dinamarca, Finlandia, Noruega e Suecia.
Datas
Os encontros disputáronse entre o 7 de xuño e o 29 de xuño de 2008. A fase clasificatoria desenvolveuse ao longo dos anos 2006 e 2007.
Manuel Elkin Patarroyo
Manuel Elkin Patarroyo, nado en Tolima, Colombia o 3 de novembro de 1946, é un patólogo colombiano, nacionalizado español, coñecido mundialmente polo desenvolvemento dunha vacina sintética contra a malaria.
Eurocopa de Fútbol de 2008
Mascotas
Foron dúas, chamadas Trix e Flix. Dous rapaces vestidos coas camisetas das seleccións de Austria (branca) e Suíza (vermella), e cos pelos peiteados en crista, semellando os Alpes. Os nomes puxéronllelos logo dunha votación aberta á participación dos cidadáns suízos e austríacos. As posibilidades eran:
Manuel Elkin Patarroyo
Traxectoria
Nado o 3 de novembro de 1946 na cidade colombiana de Tolima estudou medicina na Universidade Nacional de Colombia, ampliando estudos na Universidade Yale e no Instituto Rockefeller de Nova York.
Eurocopa de Fútbol de 2008
Mascotas
Co 36,3% dos votos, Trix e Flix foron os escollidos.
Sedes
miniatura|250px|O [[St. Jakob Park da cidade suíza de Basilea acolleu o partido inaugural]] Cada sede acolleu tres partidos da primeira fase, e o partido inaugural xogouse en Basilea. Na segunda rolda, os partidos xogáronse entre Basilea e Viena, con 2 cuartos de final e unha semifinal en cada un, namentres que a final tivo lugar na capital austríaca.
Manuel Elkin Patarroyo
Traxectoria
Desenvolveu unha vacina sintética contra a malaria, unha doenza transmitida polo mosquito Anopheles gambiae que afecta a millóns de persoas do terceiro mundo, e que chamou SPf66. En 1999 a OMS, á cal Patarroyo cedeu os dereitos da patente, probou a vacina en Gambia, Tanzania e Tailandia, con resultados parcialmente efectivos.
Eurocopa de Fútbol de 2008
Equipos participantes
Para a clasificación á Eurocopa 2008 realizouse un torneo previo entre setembro de 2006 e novembro de 2007. Para isto sorteáronse en Montreux, Suíza, o 27 de xaneiro de 2006 sete grupos clasificatorios, onde os dous primeiros de cada un clasificaron para a rolda final. Austria e Suíza clasificáronse automaticamente ao seren os organizadores.
Manuel Elkin Patarroyo
Traxectoria
En 1994, foi galardoado co Premio Princesa de Asturias de Investigación Científica e Técnica ''pola importancia da súa achega científica na programación, desenvolvemento e experimentación dunha vacina sintética contra a malaria.
Eurocopa de Fútbol de 2008
Equipos participantes
O sorteo para a fase final da competición efectuouse o 2 de decembro de 2007. As 16 seleccións clasificadas foron dispostas en catro bombos en función do seu coeficiente UEFA. No primeiro bombo colocáronse Austria e Suíza, anfitrións desta edición, Grecia, campión vixente, e os Países Baixos, a selección con maior coeficiente UEFA. Croacia, Italia, República Checa e Suecia quedaron no segundo bombo, mentres que o terceiro quedou composto por Alemaña, España, Portugal e Romanía. Finalmente, o cuarto bombo estivo conformado por Francia, Polonia, Rusia e Turquía.
Manuel Elkin Patarroyo
Traxectoria
Malia que en 1996 conseguiu a nacionalidade española, no presente segue a traballar no Instituto de Inmunoloxía de Colombia, que se atopa na cidade de Bogotá. Os seus estudos céntranse na mellora da vacina contra a malaria ademais da vacina contra a tuberculose, a lepra e o cancro de útero.
Eurocopa de Fútbol de 2008
Equipos participantes
Destes, os equipos polaco e austríaco é a primeira vez que disputan a fase final dunha Eurocopa.
A tormenta perfecta
A tormenta perfecta (en The Perfect Storm) é un filme estadounidense dirixido por Wolfgang Petersen e baseado na novela non ficticia The Perfect Storm de Sebastian Junger. O filme conta a historia do Andrea Gail, un barco pesqueiro que queda atrapado no mar pola Tormenta Perfecta de 1991. Está protagonizado por George Clooney, Mark Wahlberg, William Fichtner, John C. Reilly, Diane Lane, Karen Allen e Mary Elizabeth Mastrantonio. Foi estreado o 30 de xuño de 2000 por Warner Bros.
Déagol
Déagol é un personaxe ficticio do legendarium do escritor J. R. R. Tolkien, que aparece na súa novela O Señor dos Aneis. É un hobbit da rama dos fortes, amigo de Sméagol, que atopou o Anel Único mentres pescaba no río Grande.
Historia
No ano 2463 T. E., Déagol e Sméagol foron xuntos a pescar. Un pez moi grande picou no anzol de Déagol e tirouno da barca. Foi entén cando Déagol viu algo brillante no fondo do río e o colleu. Ó saír descubriu que era un anel de ouro, e, tentado pola súa beleza, Sméagol pidiullo a Déagol como agasallo polo seu aniversario. Déagol rexeitou darllo Sméagol estrangulouno para quitarllo. Entón, Sméagol ocultou o corpo de Déagol e xa nunca foi atopado.
Deste xeito, Déagol converteuse no terceiro portador do Anel, despois de Sauron e de Isildur, e Sméagol no cuarto.
Adaptación cinematográfica
No filme de Peter Jackson The Lord of the Rings: The Return of the King, Déagol é interpretado por Thomas Robins. As súas escenas con Andy Serkis (Sméagol/Gollum) foron planeadas orixinalmente para estar en The Two Towers, pero finalmente foron engadidas a The Return of the King.
Meleagris
Meleagris é un xénero de aves da orde dos galiformes, familia dos faisánidos e subfamilia dos meleagridinos.
Illa Kodiak
A Illa Kodiak é unha illa do estado norteamericano de Alasca. É unha grande illa na costa sur de Alasca, separada do continente polo Estreito de Shelikof.