Álvar_Núñez_Cabeza_de_Vaca
Primeira viaxe a América
O 17 de xuño de 1527, Álvar Núñez Cabeza de Vaca partiu de Sanlúcar de Barrameda, rumbo a América, como tesoureiro e alguacil maior na expedición que capitaneaba o gobernador Pánfilo de Narváez, que tiña por obxectivo a conquista da Florida e a busca da Fonte da eterna xuventude entre o río das Palmas e o Cabo da Florida. A expedición estaba composta por 600 homes e cinco barcos. En Santo Domingo, 140 mariños abandonaron a expedición e en Cuba morreron 70 homes nunha forte tormenta. A expedición chegou finalmente ás costas de Florida o martes 12 de abril de 1528. Na baía de Tampa viron casas indíxenas. miniatura|300px|Expedición de Álvar Núñez Cabeza de Vaca durante a súa primeira viaxe a América. En Aguas Claras, actual Clearwater, os indios indicáronlles aos españois que o ouro se encontraba "máis aló", na Provincia de Apalache, na parte norte de Florida. Foron cos seus barcos ata esa rexión e botaron as áncoras para seguir a pé, aínda que Cabeza de Vaca non estaba de acordo, ao pensar que era un territorio hostil e que non tiñan racións nin xeito de comunicarse coas tribos que atopaban. Porén, non quixo quedar a coidar dos barcos para que ninguén pensara que era o temor que lle impedía continuar coa expedición e non se comprometera a súa honra. A provincia de Apalache debeu ser o nome antigo de Tallahassee, ao norte de Florida, pero a paisaxe que se describe parece similar aos Everglades, que se encontra na parte sur da península. Foron polos pantanos usando balsas, a nado e o cabalo de quen se afogaba servía de alimento para os superviventes. Nesas áreas pantanosas nas que a auga lles chegaba ao peito, sufriron algúns ataques de indios con frechas e tiñan que loitar cos seus arcabuces e ballestas. Os indios apalaches eran altos e ían nós, levaban uns arcos moi grandes e anchos e lanzaban frechas con moita puntería capaz de ferir aos españois a pesar das súas armaduras. Neste traxecto atoparon máis de 20 nacións indíxenas. Camiño do poboado de Aute sufriron outro ataque con frechas. Desde a baía de Tampa, os españois tiveron que facer fronte a furacáns e tempestades. miniatura|[[Medio dólar Old Spanish Trail|Medio dólar Old Spanish Trail, conmemorativo da expedición de Álvar Núñez Cabeza de Vaca.]] Devoraron os cabalos que lles quedaban e foron en busca da costa, chegando á desembocadura do río San Marcos, actual río St Marks e regresaron aos barcos. Como non tiñan canóns, barcos nin materiais improvisaron fraguas con canóns de pau e peles de cervos. Posteriormente forxaron os estribos dos cabalos, espolas e materiais metálicos de ballestas e fixeron ferramentas. Con esas ferramentas cortaron madeira e fixeron cinco barcazas, que lles serviron para navegar pola costa. Seguiron cara ao leste e atoparon unha illa con canoas, nas que embarcaron, sobrevindo sobre eles outro ataque de indios que feriu a todos os membros que quedaban da expedición, incluído o propio Cabeza de Vaca, que foi ferido na cara. Navegaron 30 días pola costa ata chegar á desembocadura do río do Espírito Santo, coñecido actualmente como río Mississippi. Hoxe, non se sabe se esta expedición foi a primeira en descubrir a desembocadura do Mississippi ou devandito mérito debe atribuírse a Alonso Álvarez de Pineda. Entón sobreviñeron correntes e ventos que separaron as embarcacións e a embarcación de Cabeza de Vaca terminou na illa de Galveston, que el bautizou como Illa Malhado (illa da Mala Sorte). Nese momento atopáronse el e o seu grupo sen Pánfilo de Narváez e abandonados á súa sorte.