cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fernando Delgado
Literatura
En 1976 publicou a súa primeira novela, Tachero e transcorrerían catro anos ata que aparecese a súa seguinte obra, Exterminio en Lastenia, de marcado carácter experimental.
En 1994 saíu á luz a que o autor considera a súa obra máis persoal, Háblame de ti, e un ano despois conseguiu o Premio Planeta co que é o ata o momento o seu libro máis vendido: La Mirada del otro.
Non só escribiu novela. Tamén cultivou a poesía (Proceso de adivinaciones e Autobiografía del hijo) e o ensaio Cambio de tiempo (1994).
Peter Lovšin
Peter Lovšin, nado o 27 de xuño de 1955 é un músico, cantante e compositor esloveno. Principalmente é coñecido pola súa participación no grupo punk iugoslavo Pankrti a finais dos anos 70 e anos 80, antes deste grupo formou parte do grupo Sokoli e tamén mantivo unha exitosa carreira en solitario.
Tamén cultivou varios estilos musicais, a pesar de que é coñecido pola súa faceta punk rock tamén experimentou co reggae e co folk rock, organizando xiras nos anos 1990 e 2000 con Vlado Kreslin e Zoran Predin. A súa principal influencia ven do grupo británico Sex Pistols.
Ligazóns externas
Discografía
Kangasniemi
Kangasniemi é un municipio de Finlandia situado na rexión de Savonia do Sur. En 2018 a súa poboación era de 5 449 habitantes. A superficie do termo municipal é de 1 326,75 km2, dos cales 257,91 km2 son auga. O concello ten unha densidade de poboación de 5,10 hab./km².
Heinävesi limita cos municipios de Hirvensalmi, Mikkeli, Pieksämäki, Hankasalmi, Joutsa e Toivakka, estes tres últimos pertencentes á rexión veciña de Finlandia Central.
Zarama
Zarama (en éuscaro: "lixo") é un grupo musical vasco de rock e punk. Permaneceron activos entre 1977 e 1994. A súa primeira gravación data de 1980 (tema "Bildur naiz" do LP Euskal Musika 80) e o seu primeiro single non foi ata 1982. Foron dos primeiros grupos que máis tarde formarían parte do chamado rock radical vasco. Tamén foron un dos primeiros grupos de rock con letras escritas integramente en vasco. En febreiro do 2009 anunciaron o seu retorno aos escenarios, tras 15 anos de apagamento.
Historia
Zarama fórmase en Santurtzi a finais da década dos setenta, estando orixinalmente composta por tres membros: Rober (Roberto Moso, voz), «Txus» (guitarra) e «el Putre» (batería). Acerca das razóns polas que fundar unha banda, declararon posteriormente:
Acerca das dificultades do grupo nos inicios para obter público, Roberto Moso dixo:
Pouco despois de empezar a ensaiar, presentáronse a un concurso de Radio Juventud en Éibar, no que quedaron últimos. Nese momento a formación consistía en: Roberto (voz), Txus (guitarra), Nekane (guitarra), Josu (Iosu Expósito, baixo) e Juan Pablo (batería). O batería inicial, «el Putre», pasara a ser representante do grupo e técnico de luces. A esas alturas, Nekane era o único membro que sabía tocar ben; mais abandona Zarama en 1978.
Logo presentáronse a outro concurso na discoteca local Garden, organizado por Radio Bilbao; esta vez ficaron penúltimos. En 1980 preséntanse a outro concurso máis, chamado «Euskal Musika 80», en Itziar, na Sala Mandiope: quedaron de segundos e o seu éxito levounos á súa primeira gravación, o tema «Bildur naiz», no LP Euskal Musika 80, que saíu no selo IZ en 1981 (o resto de grupos eran principalmente música folclórica). Daquela, a formación xa cambiara: canda Rober e Txus, Javi substituíu en 1979 ao baixista Josu (que acabou creando Eskorbuto) e Ernesto era o novo batería.
En 1982, Óscar Amezaga, estreitamente relacionado coa revista Muskaria, tiña o proxecto de fundar un selo discográfico independente e propúxolle a Zarama gravar un sinxelo, que sería o primeiro disco editado por Discos Suicidas: trátase de «Nahiko» / «Ezkerralde», que saíu na primavera de 1982, un dos primeiros discos máis ou menos definibles como punk do País Vasco. Mentres se publicaba o disco, varios membros encontrábanse realizando o servizo militar obrigatorio; de feito, tiveron que acudir a músicos de sesión para gravar o disco.
En 1983 gravaron o seu segundo sinxelo, Zaramaren erdian («No medio do lixo»), que saíu no verán e obtivo unha boa recepción. A finais de ano publicouse tamén un tema, «Soinu krudelak» («Sons crueis»), na recompilación Sintonía independiente de Discos Suicidas, xunto a grupos como Los Santos, Lavabos Iturriaga, Los Impecables etc
A principios de 1984, Zarama ficou gañador por Bilbao no Concurso Rock Radical Vasco organizado polo diario Egin (os outros gañadores foron: Barricada, por Pamplona, Hertzainak por Vitoria e R.I.P. por Guipúscoa). Pouco despois gravan, producidos por Ángel Altolaguirre (antigo membro de Negativo xunto con Rafa Balmaseda), o seu primeiro LP, que titularon Indarrez («Pola forza») e que apareceu a mediados de ano. Zarama contaba daquela cun segundo guitarrista, Tontxu.
A finais de 1984 colaboran con Antonio Curiel no proxecto A.H.V (Altos Hornos de Vizcaya), gravando temas para un maxi single que apareceu, tamén en Discos Suicidas, en 1985.
En 1985, gravan en París o seu segundo LP, Gaua apurtu arte («Ata que crebe a noite»), que se publica a finais de ano.
En febreiro de 2009 anunciaron a súa volta aos escenarios tras 14 anos de silencio desde a súa despedida en Santurtzi en 1995 e 15 desde o seu último disco publicado. O 18 de abril de 2009 empezou en Bermeo a súa xira de regreso, chamada "Zarama Birziklatuaren Bira".
O 26 de novembro do mesmo ano presentan o seu novo traballo discográfico que leva como título Zarama Zuzen!. Un CD que con cancións de diferentes actuacións da súa xira de regreso e un DVD que recolle o concerto na Aste Nagusia de Bilbao o 18 de agosto de 2009.
Regression (filme)
Foi estreado internacionalmente no Festival de Cine de San Sebastián o 18 de setembro de 2015.
Henrique Neira
Henrique Neira Pereira, nado en Caracas (Venezuela) no 1973, é un xornalista, escritor, historiador, debuxante e investigador galego. É irmán do tamén escritor Xerardo Neira.
Portoseco
O topónimo Portoseco pode referirse a dous lugares de Galicia:
Amaterasu Patera
Amaterasu Patera é un patera (un cráter irregular), ou un cráter complexo con ladeiras escaleiradas, na lúa de Xúpiter, Ío. A súa temperatura foi estimada o 5 de marzo de 1979 en 218° kelvins. É un dos accidentes xeolóxicos máis escuros de Ío, e a medición do seu especro termal axudou a rexeita-la correlación entre o albedo e a temperatura dos puntos quentes de Ío. Este cráter aínda se volveu máis escuro dende a primeira vez que a sonda Galileo orbitou ó redor de Xúpiter. Ten uns 100 kms de diámetro é está situado a [//toolserver.org/~geohack/geohack.php?pagename=Amaterasu_Patera&params=38.1_N_306.5_W_globe:io_dim:100000 38,1° N 306,5° W]. O seu nome procede da mitoloxía xaponesa, onde Amaterasu e a deusa do Sol. Ó norte están Kinich Ahau Patera e Dazhbog Patera, e en dirección oeste está Manua Patera e Fuchi Patera.
Henrique Neira
Traxectoria
Estudou xornalismo na Universidade de Santiago de Compostela, de cuxos grupos de investigación é un membro activo. A súa tese de doutoramento intitulouse Música popular e sociedade no Val do Ulla de 1920 a 1936: unha visión analítica desde a prensa comarcal (USC, 2016). Traballou no Centro de Supercomputación de Galicia (Cesga).
Formou parte da redacción dos xornais El Correo Gallego, O Correo Galego e Galicia Hoxe, e colaborou na redacción das voces relacionadas coa Informática e Internet na Enciclopedia Galega Universal (tomos 1-16, Ir Indo, 1999-2006). É un dos redactores de Código Cero - Diario Tecnolóxico de Galicia.
Conxuntamente co seu irmán, Xerardo Neira Pereira, publicou en 2019 o Vocabulario Ullao-Ghalegho.
Tamén no 2019, foi galardondo co Premio xornalístico Manuel Reimóndez Portela polos artigos publicados na revista Código Cero.
No 2023 outorgóuselle o Premio Vicente Risco de ciencias sociais pola obra Do aritmómetro á computación cuántica.
==Obra ==
The Musketeer
The Musketeer é un filme estadounidense dirixido por Peter Hyams que foi estreado no 2001.
Sinopse
D'Artagnan abandona o pobo de Gascogne cun dobre obxectivo: unirse ós mosqueteiros do Rei e atopar ó home que asasinou os seus pais catorce anos antes. Unha vez en París, coñece a Aramis, Athos e Portos, que foron expulsados da Garda Real e levan unha vida desordenada. Ademais, o intrigante cardenal Richelieu conseguiu implicar a Tréville, o cabaleroso xefe dos mosqueteiros, nun turbio asasinato.
Portoseco, As Neves, Ortigueira
Portoseco é un lugar da parroquia das Neves no concello coruñés de Ortigueira, na comarca do Ortegal. Segundo o IGE, en 2011 tiña 4 habitantes (2 homes e 2 mulleres).
Río La Peña
La Peña é un río asturiano, de Nava. Nace cerca da poboación de Campanal e desemboca no río Pra nun lugar chamado Molín de Pra, cerca de Piloñeta.
É un río pequeno, coñecido polos restos de catro muíños. A carón do río hai unha rota de sendeirismo.
Río Pra
O río Pra nace na Serra de Baluga, a 800 metros de altitude, na parroquia de Bimenes de Santu Medero. Transcorre en Bimenes por Rozaes, Martimporra e San Julián e entra en Nava por Priandi. Neste concello atravesa Priandi, Grátila, Piloñeta (onde recibe as augas do Río La Peña), Fuensanta. Tras un paso efémero pola parroquia de Tresali, onde recibe as augas do Pendón, adéntrase na de Ceceda, onde tras o seu curso polos pobos de La Cueva e Grandiella, (recibindo entre ambas poboacións o caudal do Río Los Cuervos) conflúe en La Vega de Ceceda co Viao, formando así ambos ríos o río Piloña.
No seu curso por Bimenes, e tamén por Priandi, poden apreciarse numerosos restos de muíños de auga. Do seu paso por Nava cabe destacar que entre Piloñeta e Fuentesanta bordea o Palacio da Ferrería, así como máis adiante pasa pola planta embotelladora e antes balneario de Fuensanta.
Todos os seus afluentes son recibidos pola beira dereita.
Nalgúns mapas figura como Río Fuensanta.
Louis Félix Bescherer
Louis Félix Bescherer, nado o 13 de xuño de 1837 en París e finado na mesma cidade o 17 de abril de 1897, foi un deseñador e gravador francés, grande amigo do escritor Joris-Karl Huysmans. Foi o pai do taén gravador Frédéric Georges Bescherer.
Interestatal 65
A Interestatal 65 (abreviada I-65) é unha autoestrada interestatal no leste dos Estados Unidos, cruza os estados de Alabama, Tennessee, Kentucky e Indiana. O extremo sur atópase nunha intersección coa Interestatal 10 en Mobile (Alabama), e o seu extremo norte atópase nun intercambio con Interestatal 90 en Gary, Indiana, xusto ao sueste de Chicago. A autoestrada ten unha lonxitude de 1427,97km (887.30 mi).
Principais interseccións
A Interestatal 65 é atravesada principalmente por:
Salinas de Pisuerga
Salinas de Pisuerga é un concello español da provincia de Palencia (Castela e León). A súa poboación é de 375 habitantes (INE 2012).
Agra, Loureda, Boqueixón
Agra é un lugar da parroquia de Lestedo no concello coruñés de Boqueixón, na comarca de Santiago. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 31 habitantes (15 homes e 16 mulleres).
Toponimia
O topónimo provén do latín, e é unha extensión de terreo cultivábel dividida en leiras que pertencen a varios propietarios.
Nathaniel Palmer
Traxectoria
Embárcase coma mariñeiro moi novo, acadando o rango de patrón con 19 anos e ampliando as rutas de caza de baleas máis ao sur, na busca de novas colonias de focas.
O 17 de novembro de 1820 descobre terras que non aparecían no mapa, terras que resultarían ser a Antártida, porén por esas mesmas datas tamén navegaban pola zona outros dous barcos, un da Armada Imperial Rusa comandada por Fabian Gottlieb von Bellingshausen e outro da Royal Navy Británica ao mando de Edward Bransfield, polo que aos tres se lle recoñeceu o título de co-descubridores do continente.
Lamparte, Loureda, Boqueixón
Lamparte é un lugar da parroquia de Lestedo no concello coruñés de Boqueixón, na comarca de Santiago. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 9 habitantes (4 homes e 5 mulleres).
Nathaniel Palmer
Traxectoria
Na honra do navegante na actualidade reciben o seu o nome a terra que el avistou, Península Palmer, o arquipélago Palmer, unha estación científica estadounidense situada no dito arquipélago (Estación Palmer) e un quebraxeos estadounidense (RV Nathaniel B. Palmer).
Segunda división española 1986/87
A tempada 1986–87 da Segunda División Española de fútbol corresponde á 56º edición do campionato. Nesta edición houbo 18 participantes, dos cales dous foron galegos: o Celta de Vigo (que acabaría ascendendo) e o Deportivo da Coruña que debido ao formato de competición se enfrontaron catro veces entre eles.
Primeira fase
X = Partidos xogados; G = Partidos gañados; E = Partidos empatados; P = Partidos perdidos; GF = Goles a favor ; GC = Goles en contra; DG = Diferenza de goles; Pts = Puntos
Grupo A2 (Promoción)
<FONT color="red">1</FONT> O Valencia foi declarado campión de Segunda División por ter máis puntos que o Celta de Vigo. <FONT color="red">2</FONT> O Logroñés ascendeu a Primeira División por ter máis puntos que o Sestao.
Clasificación final
A clasificación final foi a seguinte:
Goleadores
A clasificación do Trofeo Pichichi desta tempada quedou do seguinte xeito:
Hombre mirando al sudeste
Hombre mirando al sudeste é un filme arxentino de 1986 escrito e dirixido por Eliseo Subiela e protagonizado por Lorenzo Quinteros e Hugo Soto. O filme estadounidense K-Pax (2001) conta practicamente a mesma historia sen darlle ningún crédito a Hombre mirando al sudeste, razón pola cal Subiela considerou que este filme é un plaxio.
O filme foi escollido como candidato da Arxentina para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 60ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
Henley-in-Arden
Henley-in-Arden é unha vila e parroquia civil de Warwickshire en Inglaterra. O seu nome fai referencia ao antigo bosque de Arden. A súa poboación é de 2074 habitantes segundo o censo de 2011. A vila ten estación de tren e hai servizos regulares con Birmingham e Stratford-upon-Avon e está localizada a uns poucos quilómetros da M40 que une Birmingham con Londres.
Diavolskoto Geurlo
miniatura|250px|Entrada da cova dende arriba.
Diavolskoto Geurlo (en пещера Дяволското гърло) é unha cova que se atopa no oeste das Montañas Ródope, preto da vila de Gyovren, en Bulgaria. Está preto da fronteira con Grecia. É unha popular atracción turística da zona.
miniatura|dereita|250px|Gravado na cova do demo.
Mitoloxía
Segundo unha lenda de orixe tracia, a cova é o lugar por onde Orfeo descendeu ó Inferno ou reino de Hades para recuperara a vida da súa amada Eurídice. Existen dúas esculturas no fondo da gran sala da cova que foron talladas para ilustrar esta lenda.
Fauna
A cova conta cunha das colonias de morcegos das covas máis importantes do país.
Midón, Loureda, Boqueixón
Midón é un lugar da parroquia de Lestedo no concello coruñés de Boqueixón, na comarca de Santiago. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 13 habitantes (6 homes e 7 mulleres).
Tracktor Bowling
Tracktor Bowling foi un grupo de metal alternativo e nu metal formado en Moscova en 1996. No ano 2000 a súa demo "Mutatsiya" obtivo un certo éxito en Rusia e pasaron a estar considerados uns dos principais grupos da escena de rock alternativo rusa. Publicaron o seu álbum de estrea no ano 2002, cun total de cinco álbums de estudio publicados e varios sinxelos. O grupo separouse no 2017.
Encoro das Forcadas
Hidroeléctrica de Ferrerías
dereita|miniatura|250px|Estrada sobre a coroación do encoro. As orixes da eléctrica de Ferrerías e o aproveitamento eléctrico do río Forcadas son de Bartolomé Freire Lago, fundador de Megasa. O elevado consumo de electricidade do forno eléctrico e a falta de subministración local fai que os irmáns Freire decidan a construción dunha central hidroeléctrica. A central eléctrica de Ferrerías (Valdoviño) para abastecer MEGASA constrúese no río das Forcadas por concesión do 2 de xuño de 1956 cun caudal de 1.200 l/s nun salto de 136,5 m. Unha condución de tres quilómetros de lonxitude, cun tramo intermedio de cerca de setecentos metros en túnel. A nova central ten unha potencia instalada de 1.320 kW transportada nunha nova liña eléctrica ata Xuvia.
Hidroeléctrica das Forcadas conectaríase posteriormente á rede eléctrica de FENOSA, cando ampliou as súas instalacións e conectáronse os saltos do Eume en 1960 e Belesar en 1963.
A captación de auga para a hidroeléctrica de Ferrerías está unhas ducias de metros augas abaixo do encoro das Forcadas (construído en 1960). O encoro das Forcadas tiña unha capacidade de 8 hm³, ampliado en 1980 ata os actuais 11 hm³. Este novo encoro alterou de maneira significativa a dinámica fluvial augas abaixo do encoro e as condicións de funcionamento e explotación da hidroeléctrica de MEGASA que pechou en 1965. Entón a produción media anual era duns 3.100 MWh.
Despois dos estudos o caudal da central de Ferrerías fixouse en 1 m³/s para un salto bruto de 137 m. A potencia fixada foi de 1.310 kW de potencia nominal e dous grupos turbina-alternador cun total de 1.967 kW instalados nunha turbina Francis de 1.310 kW e unha turbina Pelton de 657 kW.
Encoro das Forcadas
dereita|miniatura|250px|Encoro das Forcadas.
Ao redor do encoro hai unha estrada de 12 km que o percorre na súa totalidade. No encoro pódese facer diversas actividades de lecer:
Servizo
O encoro das Forcadas xestionado por EMAFESA fornece aos concellos de Ferrol, Narón, Fene, Neda, Valdoviño, Mugardos e Ares. Nestes concellos tamén hai captacións para usos específicos como a que fornece a Neda do río Belelle ou a do río Xuvia en Narón que non se emprega. Valdoviño ten ETAP propia no Cameleiro. A auga do encoro das Forcadas chega por 17,4 km de conducións á ETAP de Catabois (Ferrol) para ser potabilizada. O ciclo da auga remata na EDAR de Cabo Prioriño (Ferrol).
Carlos Alberto Silva
Carlos Alberto Silva, nado en Bom Jardim de Minas (Minas Gerais) o 14 de agosto de 1939 e finado en Belo Horizonte o 20 de xaneiro de 2017, foi un adestrador de fútbol brasileiro, que dirixiu o Deportivo da Coruña e foi seleccionador brasileiro.
Grilo (insecto)
Grilo (do latín grillus) é a designación común dos insectos ortópteros (Orthoptera), suborde Ensifera, que constitúen a familia dos grílídos, e que posúen, alén de longas antenas filiformes, órganos auditivos para percibir os sons que producen ao fregar as súas ás anteriores.
Soamente os grilos machos producen sons co obxecto de atraer as femias para a reprodución. Con esta finalidade os machos posúen unha serie de pelos nos bordos das ás, aliñados coma pentes, que producen sons cando rozan unha á contra outra. Cada especie produce un canto peculiar que varía coa época do ano, e que é máis intenso para atraer á femia e máis suave cando ela xa está presente e se inicia a fase do cortexo.
A femia posúe un longo órgano ovipositor característico. Estes insectos son omnívoros, pois comen tanto follas e talos coma insectos. Cavan no solo orificios con até medio metro de profundidade que terminan nunha habitación circular. A entrada do buraco é mantida sempre limpa porque aí se constitúe a zona de canto do macho.
Existen preto de 900 especies de grilos en todo o mundo, e moitas veces son confundidos cos saltóns, dos que son ben diferentes aínda que emparentados.
O grilo na cultura popular
Nalgunhas culturas os grilos son tidos por animais de estimación. Na China, o pousar un grilo nunha persoa significa moita sorte. En varios lugares do mundo son consumidos como alimento.
En Portugal era costume ter grilos na cociña das casas debido á crenza de que o seu canto atraía á felicidade e fortuna aos seus moradores, mentres que en Irlanda lle tiñan temor reverencial por pensar que era unha criatura encantada co poder de espantar ás fadas maléficas e moi lonxevo.
O Cabo da Aldea, Goimil, Vilarmaior
O Cabo da Aldea é un lugar da parroquia de Goimil no concello coruñés de Vilarmaior na comarca de Betanzos. Tiña 3 habitantes no ano 2010, todos homes, segundo datos do INE.
Neste lugar está a igrexa parroquial de San Cristovo de Goimil.
Eduardo II de Bar
Eduardo II de Bar, nado en 1339 e finado en maio de 1352, foi conde de Bar desde 1344 ata 1352. Era o fillo máis vello de Henrique IV, conde de Bar, e Iolanda de Flandres.
Traxectoria
Menor á morte do seu pai, a rexencia estaba asegurada pola súa nai. Como Eduardo era de constitución feble, Iolanda solicitou e obtivo do Papa Clemente VI para el e para o seu irmán Roberto I o permiso para comer carne durante os períodos de abstinencia.
Iolanda loitou contra Pedro de Bar, señor de Pierrefort, e Teobaldo de Bar, señor de Pierrepont, que consideraban que debían participar no consello de rexencia. Vinculando alianzas con Filipe VI de Valois, rei de Francia e Raúl de Lorena, deunos relegado a papeis menores.
Eduardo foi declarado maior o 10 de outubro de 1349. En 1350, as tropas de María de Châtillon, duquesa de Lorena e do conde de Salm, arrasaron o Barrois. En represalia, Iolanda, Eduardo e o bispo de Metz asolaron Nancy. Unha tregua puxo fin ao conflito o 14 de agosto de 1351. Eduardo morreu pouco despois e o seu irmán Roberto sucedeuno.
Motorsex
Motorsex é un grupo vasco de punk rock que se formou durante o verán de 2003 en Bilbao.
Historia
Unha característica deste grupo é que só publica os seus traballos baixo licenzas libres copyleft e en formato "single" principalmente.
En agosto de 2003 gravaron o seu debut discográfico co "Single-I", que contén dúas cancións "Animal" e "La Veo". No 2004 gravaron o Single-II, con 3 cancións, sendo unha delas, unha versión do famoso "Somebody Put Something In My Drink" do grupo Ramones que retitularon como "Somebobo". Nas letras colabora Oscar Beorlegui, máis coñecido como El Piloto Suicida. A finais de xuño de 2004 o grupo gravou un directo, En Crudo. Despois deste directo, Joakin (guitarra) deixou a banda entrando non seu lugar Xenen, proveniente do grupo Vandalismo Gratuíto. En xuño de 2006 o aínda cuarteto grava o Single-III, sendo a despedida de Koldo como cantante. Desde 2007 xa funcionan como trío, con Niko na voz principal, gravando o Single-IV (2008), o Single-V (2009) e en outubro dese mesmo ano, o Single VI Ademais, durante ese mesmo ano, editan co grupo arxentino de Rosario Zona 84, un split titulado Un&Dos, que contén 5 temas por banda.
Luíntra, Nogueira de Ramuín, Nogueira de Ramuín
Luíntra é un lugar da parroquia de Nogueira de Ramuín no concello ourensán de Nogueira de Ramuín, na comarca de Ourense. Segundo o IGE, en 2011 tiña 421 habitantes (212 homes e 209 mulleres). É a capital municipal e está a 16 quilómetros da capital da provincia.
Lorenzo Bartolini
miniatura|dereita|Ninfa con escorpión, [[Louvre]]
Lorenzo Bartolini, nado en Prato en 1777 e finado en Florencia en 1850, foi un escultor italiano.
Traxectoria
De neno trasladouse a Florencia para traballar nun obradoiro para aprender a técnica de modelado en alabastro e máis tarde estableceuse pola súa conta en Volterra, en 1797 marchou a París para estudar pintura con Desmarets e escultura con Lemot, fixo amizade con Jean Augusts Dominique Ingres e cando en 1803 gañou o segundo premio da Academia, chamou a atención de Dominique Denon, o inspector xeral dos museos parisienses, o que posibilitou que conseguise encargos lucrativos, e mesmo chegou a obter o favor de Napoleón para o que executou un colosal busto, e quen o enviou a Carrara para fundar unha escola de escultura, logo da primeira caída de Napoleon en 1814 marchou a París e acompañouno a Elba, tras a batalla de Warteloo (1815) estableceuse como artista independente en Florencia.
Entre as súas obras, de factura académica, hai gran cantidade de bustos, os mellores son o grupo da Caridade, Hércules e Lichas e Fe en Deus
San Cebrián de Campos
San Cebrián de Campos é un concello español da provincia de Palencia (Castela e León). A súa poboación é de 473 habitantes (INE 2012).
Decadentismo
miniatura|dereita|Huysmans, recoñecido autor decadentista. O decadentismo é unha corrente artística, filosófica e, sobre todo, literaria que tivo a súa orixe en Francia nas dúas últimas décadas do século XIX e que se desenvolveu por case toda Europa e algúns países de América. A denominación decadentismo xurdiu como un termo despectivo e irónico empregado pola crítica; non obstante, a definición foi adoptada por aqueles a quen ía destinada.
Castro, Oural, Boqueixón
Castro é un lugar da parroquia de Oural no concello coruñés de Boqueixón, na comarca de Santiago. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 43 habitantes (23 homes e 20 mulleres).
O Casal, Goimil, Vilarmaior
O Casal é un lugar da parroquia de Goimil no concello coruñés de Vilarmaior na comarca de Betanzos. Tiña 4 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 2 eran homes e 2 eran mulleres.
Os Chotos
Os Chotos é un grupo musical aragonés, fundado en 2000 na vila de Embún, no concello de Val d'Echo (Jacetania). Cantan en aragonés e castelán.
Historia
O grupo naceu co nome de A Ronda d'os Chotos d'Embún. Ao longo do tempo tivo varios cambios na formación dos seus membros. Nas súas cancións adoitan usar letras irónicas, e tratan os problemas da súa bisbarra, como a amenaza dos encoros, a despoboación e abandono dos lugares ou o turismo de masas. Está formado por Alfredo Arias (baixo), Dani Beltrán (voz, laúde e guitarra), Eugenio Arnao (batería e percusión), Kike Ubieto (voz, guitarra e acordeón diatónico) e Miguelé Abadías (voz, gaita de boto, dulzaina, trompa de Ribagorza e whistles).
Xerardo Neira
Xerardo Neira Pereira, nado en Santiago de Compostela no 1978, é un escritor, guionista e xornalista galego. Tamén é biólogo titulado e matemático afeccionado. É irmán do tamén escritor Henrique Neira.
Traxectoria
Estudou bioloxía na Universidade de Santiago de Compostela. Traballou nos xornais El Correo Gallego, O Correo Galego e Galicia Hoxe. Tamén participou na produción da serie documental Doutra banda para a Televisión de Galicia.
División de Honra da LNFS 2005-06
A tempada 2005-06 da División de Honra da LNFS foi a 17ª edición da máxima competición ligueira do fútbol sala en España. O torneo comezou o 10 de setembro de 2005 e rematou o 24 de xuño de 2006 co derradeiro encontro da final, que deu como resultado o segundo título de liga na historia desta competición a prol do ElPozo Murcia Turística.
A liga estivo composta por dúas partes, a tempada regular e as eliminatorias polo título. A tempada regular contou con 16 equipos que se enfrontaron todos entre si na casa e fora ó longo de 30 xornadas. Ó remate da tempada regular os 8 primeiros da táboa decidiron o título nas eliminatorias finais. A eliminatoria de cuartos de final foi ó mellor de 3 encontros, mentres que as semifinais e a final foron ó mellor de 5 encontros.
Tempada regular
Pts = Puntos; Xog = Encontros xogados; G = Encontros gañados; E = Encontros empatados; P = Encontros perdidos; G+ = Goles a prol; G- = Goles encaixados; Dif = Diferenza de goles
Eliminatorias polo título
O ElPozo Murcia Turística proclamouse campión desta edición 2005-06 da División de Honra da LNFS.
A contrafío
A contrafío (en À rebours) é unha novela do escritor francés Joris-Karl Huysmans publicada por vez primeira en 1884. O editor e poeta inglés Arthur Symons cualificouna como "o breviario da decadencia", mentres que os galos Guy de Maupassant e Paul Alexis a describiron, respectivamente, como "a historia dunha neurose" e "o estudo naturalista dun caso de neurose". Tamén é habitual cualificar a obra como un manifesto estético.
Foi traducida ao galego por Isabel Soto e publicada en 2016 por Editorial Hugin e Munin.
Trama
miniatura|Huysmans, autor de A contrafío. A narración céntrase no seu personaxe protagonista, Jean des Esseintes, e ofrece un extenso catálogo dos seus gustos e forma de vida. Trátase dun home excéntrico, cualidade de esteta e antiheroe; odia a burguesía e o utilitarismo do século XIX, polo que trata de retirarse nun mundo artístico creado por el mesmo.
A contrafío aborda diversos temas simbolistas. Representa a ruptura co naturalismo e a miúdo é considerada a Biblia do decadentismo.
Na novela de Oscar Wilde O retrato de Dorian Gray, este é o libro que Lord Henry Wotton lle entrega a Dorian Gray e que o acaba por levar á súa completa corrupción.
Influencia sobre a literatura galega
Se ben o movemento decadentista tivo escasa implantación en Galicia, o certo é que A contrafío si xoga un papel relevante en canto á constitución da literatura galega, como obra de referencia para diversos autores da Xeración Nós (de maneira notable, para Ramón Otero Pedrayo e Vicente Risco) así como para outros xa da segunda metade do século XX, como Lois Pereiro.
Risco sinala de maneira explícita no seu ensaio Nós, os inadaptados (1933) a súa admiración por Huysmans, a súa obra A contrafío e, en concreto, por Jean des Esseintes en tanto que arquetipo do dandi:
Nese sentido, o crítico Manuel Rodríguez Alonso sostivo que a estética de Huysmans está presente en O porco de pé de Risco.
Por outra banda, Pedrayo, en Arredor de si (1930), cita expresamente a Huysmans en dúas ocasións. Unha desas veces traza un paralelismo entre Adrián Solovio e as experiencias que Des Esseintes vive no capítulo XI da novela gala. Di así:
Aludindo a Solovio e a Des Esseintes, Ramón Lugrís escribía (orixinalmente en lingua castelá) en 1967:
Anos máis tarde, o escritor Lois Pereiro incluíu a Huysmans ("sen dúbida Huysmans") no artigo sobre grandes escritores do Decadentismo que escribiu para A Naval.
Rodrigo Rato
Rodrigo Rato Figaredo, nado en Madrid o 18 de marzo de 1949, é un político conservador e economista español. Foi vicepresidente do Goberno de España e ministro de Economía durante o oito anos de goberno do Partido Popular. Foi o noveno director xerente do Fondo Monetario Internacional até a súa dimisión o 19 de xuño de 2007. Sucedeu neste cargo a Horst Köhler, quen renunciara o 4 de marzo de 2004, e permaneceu no mesmo até o 31 de outubro de 2007, tras o cal foi sucedido polo francés Dominique Strauss-Kahn. En 2011 era o presidente de Caja Madrid.
Primeiros anos
É bisneto de Faustino Rodríguez-San Pedro y Díaz-Argüelles (avogado e alcalde de Madrid, entre outros) e fillo do empresario Ramón de Rato Rodríguez San Pedro e Aurora Figaredo Sela. Ambas familias asturianas (os Rato e os Figaredo) son propietarias de industrias.
Tras estudar cos Xesuítas de Chamartín e comezar a universidade en ICADE, licenciouse en Dereito pola Universidade Complutense de Madrid en 1971, obtivo un máster en Administración de Empresas pola Universidade de Berkeley (California) tres anos máis tarde e, xa sendo Ministro de Economía de España, doutorouse en 2003 en Economía Política pola Facultade de Ciencias Económicas e Empresariais da Universidade Complutense de Madrid.
Inicios na súa carreira política
Ingresou en política en 1979, figurando como candidato por Cádiz do partido Alianza Popular, antecesor do Partido Popular. Tras formar parte do comité executivo do partido desde 1980, obtivo o seu primeiro escano no Congreso dos Deputados en 1982. Tiña 33 anos. Sendo un dos deputados de AP máis activos no Congreso, apoiou o nomeamento de José María Aznar como candidato a presidente. Outros que tamén lle apoiaron foron Federico Trillo ou Juan José Lucas. Durante os anos de oposición de Aznar foi a súa man dereita e portavoz no Parlamento.
Dominique Strauss-Kahn
Dominique Strauss-Kahn, nado en Neuilly-sur-Seine o 25 de abril de 1949, é un político francés, membro do Partido Socialista Francés. Defínese como socialdemócrata. En novembro de 2007 foi nomeado o presidente do FMI.
Traxectoria
Foi profesor de Economía na Universidade de Nancy (1977-1980), ministro do Comercio Exterior desde maio de 1991 até marzo de 1993, ministro de Economía desde xuño de 1997 até novembro de 1999. É tamén deputado do Val-d'Oise e suplente do alcalde de Sarcelles.
Arresto en Nova York
O 14 de maio de 2011 foi detido no aeroporto JFK de Nova York, acusado dos cargos de agresión sexual a unha traballadora do Sofitel New York Hotel de Manhattan. Estivo retido na comisaría do Departamento de Policía de Nova York no Harlem, onde foi acusado de «asalto sexual, intento de violación e rapto». Os seus avogados, Benjamin Brafman e William Taylor anunciaron que «se declarara non culpábel», posto que din ter unha coartada sólida, na que Strauss-Kahn se atopaba xantando coa súa filla no momento do presunto ataque.
Segundo as fontes policiais, a denunciante, unha empregada doméstica do hotel onde se aloxou, foi asaltada polo director do FMI ao saír espido da ducha. Despois, «abandonou voando o Hotel Sofitel onde se atopaba, deixando tras súa un teléfono móbil ademais dos seus efectos persoais».
O 16 de maio Strauss-Kahn compareceu ante a maxistrada do caso, negándolle esta a solicitude de liberdade baixo fianza de dous millóns de dólares que presentaron os seus avogados defensores, ordenando ademais que fose enviado á célebre prisión neoyorquina da illa Riker polo menos ata a próxima audiencia fixada para o 20 de maio. Na audiencia a fiscalía alegou que a presunta agresión sexual acontecera unha hora antes do dito ao principio, botando por terra a coartada de Strauss-Kahn.
Frústula
miniatura|350px|dereita|Imaxes de [[microscopio electrónico de varrido de frústulas das seguintes especies de diatomeas: (A) Biddulphia reticulata (diatomea céntrica; barra de 10 micrómetros), (B) Diploneis sp. (diatomea pennada; barra de 10 micrómetros), (C) Eupodiscus radiatus (céntrica, barra de 20 micrómetros), e (D) Melosira varians (céntrica, barra de 10 micrómetros).]] miniatura|dereita|Frústula pennada (esquerda) e central (dereita) de diatomeas da obra de [[Ernst Haeckel de 1904 Kunstformen der Natur.]]
A frústula ou frústulo é a parede celular dura e porosa das diatomeas (algas unicelulares), que está composta case na súa totalidade por sílice (óxido de silicio hidratado) amorfo procedente do ácido silícico, e está recuberta por unha fina capa de materia orgánica, a cal se denominou nos estudos antigos feitos sobre as diatomeas como pectina (unha fibra que se atopa máis comunmente na parede das plantas). En realidade, esta capa orgánica está formada por varios tipos de polisacáridos. Outros compoñentes orgánicos da frústula son os péptidos silafinas (ricos en lisina), poliaminas, e as proteínas frustulina e pleuralinas, que parece que interveñen na construción da frústula.
A estrutura da frústula ou testa está normalmente composta por dúas seccións superpostas coñecidas como valvas. A valva superior denomínase epiteca e é lixeiramente máis grande e solápase coa valva inferior, chamada hipoteca. A unión entre as dúas valvas realízase por bandas de sílice (bandas pleurais) que manteñen as dúas valvas xuntas. O solapamento permite certa marxe de expansión interna adicional e isto é esencial durante o proceso de reprodución. A frústula contén moitos poros e fendas que permiten que as diatomeas accedan ao medio externo en procesos como a eliminación de residuos ou a secreción de mucilaxe.
Taxonomía
O patrón de cristas, poros, espículas etc. que presenta a superficie da frústula é importante para establecer a taxonomía das distintas ordes, familias, xéneros e especies de diatomeas. Segundo a simetría da frústula, as diatomeas divídense en dúas ordes: Centrales e Pennales.
Nas Centrales as valvas teñen unha forma circular ou triangular coas puntas arredondadas e os relevos que presentan son radiais ou concéntricos.
Nas Pennales as valvas teñen forma bacilar ou navicular xeralmente. Son valvas bilaterais; o seu centro é unha liña da que parten os relevos. Nalgunhas, a frústula presenta unha fisura lonxitudinal chamada rafe, que ten no centro un nódulo central e nos extremos nódulos terminais.
Na división celular
Cando a célula se divide vexetativamente as valvas da frústula desencáixanse e cada célula filla conserva unha metade da frústula orixinal. Unha das células fillas, a que conserva a epiteca, será do mesmo tamaño ca a célula inicial, e formará a hipoteca que lle falta. A outra célula filla, a que conservou a hipoteca materna, utiliza esta como epiteca, xa que forma unha valva (a súa hipoteca) máis pequena, o que quere dicir que será de menor tamaño ca a célula nai. Isto implica que nas sucesivas xeracións o tamaño medio das células nunha poboación de diatomeas diminúe. Cando despois de varias divisións se chega a un tamaño mínimo, as diatomeas realizan unha reprodución sexual na que recuperan o tamaño inicial.
Formación da frústula
Cando a diatomea se divide comezan unha serie de procesos para producir a valva da frústula que lle falta ás células fillas.
Resumidamente pode explicarse a formación das valvas da frústula da seguinte maneira:
Terra de diatomeas
Cando as diatomeas mariñas morren as frústulas caen ao fondo do mar. Este material acumulado na superficie oceánica, queda enterrado en estratos de sucesivas épocas e forma a diatomita, "terra de diatomeas" ou kieselguhr. Este produto utilízase comercialmente en filtros, recheos minerais, materiais de illamento, recheo da dinamita, soporte poroso para catalizadores etc. Tamén hai investigacións en curso sobre o posible uso das frústulas en óptica.
Ratchet & Clank (videoxogo)
Ratchet & Clank é un videoxogo de plataformas e disparos en primeira e terceira persoa, desenvolto orixinalmente para PlayStation 2, desenvolto por Insomniac Games e distribuído por Sony Computer Entertainment. Foi lanzado en varios territorios durante 2002; en Europa estreouse o 8 de novembro de 2002. En 2012, o videoxogo relanzouse para PlayStation 3 como parte dun recompilatorio das tres primeiras entregas da serie, denominado Ratchet & Clank Trilogy HD, que apareceu en Europa o 27 de xuño.
No certame E3 2014 dos Ánxeles, Insomniac Games anunciou unha nova versión deste título para a consola PlayStation 4, con data de lanzamento en 2015. Este lanzamento adiouse ata abril de 2016, coincidindo coa estrea da película homónima.
O videoxogo presenta as aventuras do dúo de personaxes, formado polo lombax antropomórfico Ratchet e o seu robot acompañante Clank, os cales se coñecen no planeta natal primeiro. Ambos recorren planeta por planeta a galaxia ficticia na que se ambienta o título, na busca do inimigo principal, Drek, quen busca a creación dun novo planeta para o seu posterior dominio, tendo iso como consecuencia a destrución do resto da galaxia.
En cuanto a mecánica de xogo, combínanse fase de plataformas a superar para avanzar no mapeado de cada planeta xunto con outros momentos onde se deberá empregar o arsenal do que se dispón para derrotar os múltiples tipos de inimigos existentes en cada zona, alternadas con pequenos crebacabezas que abren novas áreas ao ser resoltos. Ao avanzar na aventura, o acceso a novas armas e dispositivos axudarán a seguir progresando ata a batalla final.
Tangos, el exilio de Gardel
Tangos, el exilio de Gardel é un filme franco-arxentino de 1986, dirixido por Fernando Solanas e protagonizado por Marie Laforêt, Miguel Ángel Solá e Philippe Leotard. O filme foi escollido como candidato da Arxentina para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 59ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
Sinopse
Musical de tango que amosa detalles da vida dun grupo de arxentinos tratando de sobrevivir no seu exilio en París, durante a ditadura arxentina chamada Proceso de Reorganización Nacional (1976-1983).
Léon Korkoruny
Léon Korkoruny, nado en Perkinik o 20 de xuño de 1822 e finado c. 10 de setembro de 1897, foi un eclesiástico católico armenio, arcebispo de Malatya dende 1861 até o seu pasamento, e padre conciliar no Concilio Vaticano Primeiro.
Traxectoria
Naceu en Perkinik o 20 de xuño de 1822. Foi profesor no seminario patriarcal de Bsumar, no Líbano, e alí traduciu ao armenio as obras de santo Afonso María de Ligorio; a intensa actividade deses anos minguou a súa saúde. Co cisma de Kupelian foi envelenado, e cando os cismáticos tomaron o control de Bsumar foi encerrado.
Malia a oposición dos partidarios do cisma, Korkoruny comezou a ter cada vez mais partidarios. Con grandes esforzos, chegou a construíu unha nova igrexa na vila. A ausencia dunha persoa con autoridade ante os representantes civís levou aos fieis a pedir ao patriarca que fixera de Malatya sé episcopal.
Elixido polo pobo como bispo, Korkoruni tentou evitar o cargo. Porén, finalmente o patriarca Gregorio Pedro VIII aceptou a petición popular, e nomeou a Korkoruni arcebispo de Malatya. Korkoruni finalmente aceptou, e o 27 de febreiro comezou a súa viaxe á sé patriarcal no Monte Líbano, onde recibiu a consagración episcopal o 7 de abril de 1861 de mans do patriarca Gregorio Pedro VIII, tendo como co consagrantes ao arcebispo de Cesarea de Capadocia Giovanni Hagian e ao arcebispo de Xerusalén Michel Alexandrian.
Novais
E como apelido a:
Policarpa Salavarrieta
Policarpa Salavarrieta, nada o 26 de xaneiro de 1795 e finada o 14 de novembro de 1817, tamén coñecida como "La Pola," era unha costureira neogranadina que espiou para as Forzas Revolucionarias durante a Reconquista do Vicerreinado de Nova Granada. Foi capturada polos realistas españois e finalmente executada por alta traizón. É considerada unha heroína da independencia de Colombia.
Gulfín, Goimil, Vilarmaior
Gulfín é un lugar da parroquia de Goimil no concello coruñés de Vilarmaior na comarca de Betanzos. Tiña 11 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 6 eran homes e 5 eran mulleres.
A Devesa, Oural, Boqueixón
A Devesa é un lugar da parroquia de Oural no concello coruñés de Boqueixón, na comarca de Santiago. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 39 habitantes (25 homes e 14 mulleres).
Os Sapos
O topónimo Os Sapos pode referirse a dous lugares de Galicia:
O Nogueirido, Goimil, Vilarmaior
O Nogueirido é un lugar da parroquia de Goimil no concello coruñés de Vilarmaior na comarca de Betanzos. Tiña 14 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 7 eran homes e 7 eran mulleres.
San Cebrián de Mudá
San Cebrián de Mudá é un concello español da provincia de Palencia (Castela e León). A súa poboación é de 170 habitantes (INE 2012).
NEOMA Business School
miniatura|NEOMA BS in Reims A NEOMA Business School é unha escola de negocios con vocación internacional, con campus propios en París, Ruán e Reims.
Descrición
Esta institución foi fundada en 2013. Imparte unha trintena de programas formativos -entre másters, MBA e formación para altos directivos- que contan coa tripla acreditación internacional de EQUIS, AACSB e AMBA. Defínese como a escola de negocios para Europa e está recoñecida como unha das mellores business school do mundo en formación de directivos, segundo revela o último ránking de escolas de negocios de Financial Times.
A escola, cunha rede de 62.500 antigos alumnos.
Victor McLaglen
Victor Andrew de Bier Everleigh McLaglen, nado en Tunbridge Wells o 10 de decembro de 1886 e finado en Newport Beach (California) o 7 de novembro de 1959 foi un actor de cinema inglés, nacionalizado estadounidense.
Traxectoria
Uniuse ao exército aos catorce anos para loitar na Segunda Guerra Bóer, pero foi expulsado ao descubrirse a súa verdadeira idade. Catro anos máis tarde marchou ao Canadá onde triunfou como boxeador. Volveu ao Reino Unido en 1913, chegando a ser capitán durante a primeira guerra mundial.
Nos anos vinte trasladouse a Hollywood, onde alcanzaría sona como actor de carácter, en varias ocasións interpretando irlandeses. En 1935 gañou o Oscar ao mellor actor por O delator, de John Ford.
Plasma Diagnostic Package
Plasma Diagnostic Package, tamén denominado PDPD polo seu acrónimo, foi un satélite artificial estadounidense lanzado o 29 de xullo de 1985 mediante o transbordador espacial Challenger desde o Centro Espacial de Cabo Cañaveral, en Florida.
Características
A misión de PDP consistiu en facer distintas medicións sobre o contorno de plasma arredor da Terra.
PDP regresou á Terra co transbordador espacial o 6 de agosto de 1985.
Wolfmother
Wolfmother é unha banda australiana de hard rock formada en Erskineville, Sydney no ano 2000. Orixinalmente estivo formada polo vocalista e guitarrista Andrew Stockdale, o baixista e teclista Chris Ross e o batería Myles Heskett, e xuntos editaron un álbum de estudio, Wolfmother, que acadou o número 3 en Australia, o 22 nos Estados Unidos e o 25 no Reino Unido. No ano 2007 a banda gañou o Grammy á mellor actuación de hard rock pola canción "Woman", e en agosto do 2008 Ross e Heskett deixaron a banda, aínda que Stockdale anunciou que continuará Wolfmother con novos membros.
Despois dun breve hiato, Stockdale volveu cunha nova formación en xaneiro do 2009 composta polo baixista e teclista Ian Peres, o guitarrista rítmico Aidan Nemeth e o batería Dave Atkins. O primeiro traballo da nova formación, titulado Cosmic Egg, foi editado o 23 de outubro do 2009. Atkins deixou o grupo en abril do 2010 despois dunha extensa xira e foi substituñido por Will Rockwell-Scott, da banda estadounidense de garage rock The Mooney Suzuki.
Eli Roth
Eli Raphael Roth, nado o 18 de abril de 1972 en Newton, Massachusetts, é un actor, guionista, produtor e director de cine estadounidense. A meirande parte da súa produción cinematográfica céntrase no xénero gore.
Biografía
Fillo de Cora, unha pintora, e o doutor Sheldon Roth, un psiquiatra, psicanalista e mestre da Universidade de Harvard. Foi educado baixo as ensinanzas da relixión xudía. Roth comezou a facer filme á idade de oito anos despois de ver Alien, do director Ridley Scott. Filmou preto de 50 curtas cos seus irmáns Adam e Gabe, antes de se formar na Newton South High School e de asistir á escola de cine da Universidade de Nova York.
Traxectoria
É coñecido por interpretar a Donny "O Oso Xudeu" Donowitz no filme Inglourious Basterds de Quentin Tarantino. Forma parte do grupo de directores de cine alcumado Splat Pack, debido á súa asociación para co xénero de terror. Roth aposta por traer de volta a clasificación con R para os filmes segundo a súa violencia.
Palestina
Palestina pode referirse a:
Pazo de Amarante de Santiago de Compostela
O Pazo de Amarante de Santiago de Compostela é un edificio civil barroco do século XVIII, composto de soto e tres plantas, na rúa Algalia de Abaixo da capital de Galicia.
Historia
Foi sede do Ateneo León XIII. Antón Fraguas Fraguas, xunto co crego Ramón Davila García, creou nel a Academia Menéndez y Pelayo. Despois albergaría, durante anos, os xulgados e hoxe alberga o Consello Económico e Social de Galicia e o Consello Consultivo de Galicia.
Os posesivos galegos
Os determinantes posesivos acompañan un nome e indican posesión, propiedade, pertenza ou simple relación de correspondencia.