cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Buckminster Fuller
Proxectos principais
Fuller acuñou a palabra Dymaxion (abreviación de "Dynamic Maximum Tension") para referirse á súa filosofía de obter o máximo de cada material. Esta palabra serviulle como marca que empregou en moitas das súas invencións, como a casa Dymaxion, o mapa Dymaxion ou o coche Dymaxion. Para o automóbil experimentou con ideas e achegamentos totalmente radicais en colaboración con outros profesionais dende 1932 ata 1935. Baseándose nas ideas das aeronaves existentes, presentáronse tres prototipos de automóbiles moi diferentes dos que había no mercado. Tiñan en común que só tiñan tres rodas, non catro (as dúas rodas de dirección diante e a roda de tracción detrás) e que o motor estaba na parte traseira. Tanto o chasis como a forma eran deseños orixinais nos tres prototipos. A aerodinámica era parecida á dunha pinga de auga (un dos prototipos tiña 5,48 m de longo, con capacidade para once pasaxeiros). Era un deseño que se parecía á dunha aeronave lixeira sen as ás. Era esencialmente un minibús nas súas tres versións e o seu concepto foi bastante anterior ao minibús deseñado por Ben Pon en 1947 para o Volkswagen Tipo 2.
Un tipo de molécula formada exclusivamente por átomos de carbono leva o seu nome, os fullerenos, e coñécense así polo parecido destas moléculas coas cúpulas que deseñou Fuller.
Reino de Masa
O reino de Masa foi un pequeno estado do occidente de Anatolia que existiu sobre o século XIII a.C.. Estaba situado na clásica Galacia ou nordeste de Frixia, e sur do Ponto. No século XIV a.C. foi poboado por tribos kaska, e fixo nela unha campaña o rei Tudhaliyas III, acompañado do seu fillo e futuro sucesor Suppiluliumas I (daquela príncipe), sobre o 1360 a.C..
Alfabeto hebreo
O abxad hebreo, algunhas veces denominado mediante a súa forma hebrea alef-bet (אָלֶף-בֵּית), é a serie formada polas consoantes hebreas. Está composto por 22 caracteres, dos cales cinco teñen unha grafía distinta ao final das palabras. Utilízase para escribir o idioma hebreo, o iídix e, en menor medida, o xudeu-español.
Reino de Masa
Mursilis II foi a Sallapa desde onde ameazou a Maskhuiluwas de Mira e Kuwaliya; este fuxiu ao reino de Masa, mentres o seu reino de Mira e Kuwaliya se rendeu aos hititas. Mursilis invadiu Masa, causando moitos danos. Mursilis ameazou coa destrución a Masa e a xente do país fixeron prisioneiro ao rei rebelde e entregárono ao rei hitita, sendo enviado a Hattusa e despois nomeado gran sacerdote dunha cidade sagrada, e no seu lugar Mursilis instalou a un sobriño e fillo adoptivo do deposto, chamado Kupanta-Kurunta. Suponse que E.gal.pap foi derrotado nas campañas de Mursilis a partir de seu décimo cuarto ano de reinado e neses anos Masa foi incorporada aos dominios hititas. Pero ao comezo do reinado de Muwatallis II aínda aparece Masa atacando a Wilusa, o rei da cal, Alaksandu, pediu axuda ao rei hitita, grazas á cal rexeitou a invasión. Alaksandu estableceu un novo tratado cos hititas polo que se convertía en vasalo.
Alfabeto hebreo
O alef-bet é propia e orixinalmente un abxad, é dicir, só contén caracteres consonánticos. A puntuación diacrítica dos masoretas utilízase unicamente como unha axuda na aprendizaxe do idioma, xa que orixinalmente o idioma hebreo -—xa sexa o moderno ou antigo— non a utiliza, é o lector quen a prové. O hebreo arcaico empregouse desde a súa creación até os patriarcas. O hebreo antigo aparece na época dos Reies (Saúl, David, Salomón etc.), e o hebreo cadrado ou moderno aparece por primeira vez no século III a. C.
Pronunciación das letras e os seus nomes
Nota: o alfabeto hebreo só emprega consoantes, sendo que as vogais poden ser representadas por acentos diacríticos, chamados Necudot (nicud no singular) ou sinais masoréticos.
== Transcrición e transliteración das letras hebreas en galego == A utilización das letras non galegas, (j, k, w, e y) debe ser evitada.
Refraneiro galego da vaca
miniatura|300px|Vacas de raza [[rubia galega.]] A seguir recóllese a pegada da vaca na cultura popular galega, na etnografía e na literatura de transmisión oral.
O becerro, xato, cuxo, vitelo ou pucho
miniatura|Xato de [[rubia galega en Oroso.]] miniatura|Xato de rubia galega en [[Moeche.]]
O touro ou boi
miniatura|Boi de raza Arouquesa.
Outras capas
miniatura|Vacas marelas. miniatura|Vaca galega na [[Fonte do Santo (Serra de San Mamede).]]
Os tetos
miniatura|Xato mamando nos [[tetos da nai.]]
O pastoreo
miniatura|Vacas nunha corredoira camiño da eira en Fontela, [[Miranda, Castroverde|Miranda, Castroverde.]]
Monte Chimborazo
miniatura|250px|dereita|Imaxe do Chimborazo visto dende [[Guayaquil o 22 de febreiro de 2008.]] O monte Chimborazo é o volcán máis alto de Ecuador. Está situado nos Andes centrais, 150 km ao suroeste de Quito.
En 1802 o barón Alexander von Humboldt, acompañado de Aimé Bonpland e o ecuatoriano Carlos Montufar, trataba de subir até o cume, pero tivo que volver a 5875 m a causa do "soroche" (malestar que se sente nas alturas por enrarecemento do ar).
O Glaciar do Chimborazo é fonte de auga para a poboación das provincias ecuatorianas de Bolívar e Chimborazo. A capital de Bolívar, Guaranda (25.000 habitantes) é regada por vertentes provenientes do alto páramo (planicies áridas situadas por encima dos 4000 msnm) a uns 25 km da cidade.
Se ben é certo que o monte Everest é o máis alto da Terra con 8.848 metros sobre o nivel do mar; o Chimborazo con 6.310 m con relación ao nivel do mar; é co cumio máis afastado do centro da Terra.
Lev Landau
Lev Davidovich Landau (en ruso Лев Давидович Ландау), nado en Bakú o 22 de xaneiro de 1908 e finado en Moscova o 1 de abril de 1968, foi un físico e matemático soviético galardoado co Premio Nobel de Física no ano 1962.
Monte Chimborazo
A pesar da distancia entre Guayaquil e o volcán, en raras ocasións se adoita avistar, xeralmente en época invernal (decembro ~ abril). Pódese apreciar na foto á dereita, que foi tomada dende o norte de Guayaquil, xunto á pista do Aeroporto José Joaquín de Olmedo en febreiro de 2008.
Lev Landau
Traxectoria
Naceu en Bakú, hoxe en día capital de Acerbaixán e entón parte do Imperio Ruso, nunha familia de ascendencia xudía. Cando era novo tivo interese nas matemáticas, ingresando en 1922 na Universidade Estatal de Bakú estudando á vez física, matemáticas e química. En 1924 trasladouse á Universidade Estatal de San Petersburgo e en 1927 licenciouse en física.
A escola Landau
En 1929 realizou unha viaxe a Copenhague para coñecer a Niels Bohr co cal discutiu longamente sobre física teórica, introducindo a gran tradición na física teórica na Unión Soviética. Tivo un amplo campo de traballo, que inclúe a teoría da supercondutividade e a superfluidez, a electrodinámica cuántica, a física nuclear e a física de partículas. Foi a cabeza da división teórica do Instituto para os Problemas Físicos a partir de 1937, cargo que ocupou ata o ano 1962 que, como resultado dun accidente de coche no cal sufriu lesións das cales nunca se recuperou, renunciou ao seu cargo. Baixo as súas ordes tivo un bo grupo de investigadores como Lev Pitaevskii, Alexei Alexeevich Abrikosov, Evgeny Lifshitz, Lev Gorkov, Isaak Khalatnikov ou Boris Ioffe.
Monte Chimborazo
Chimborazo é tamén o nome dunha provincia de Ecuador.
Simón Bolívar escribiu un poema inspirado polo volcán, chamado Mi delirio sobre el Chimborazo.
Lev Landau
A escola Landau
Obtivo o Premio Nobel de Física no ano 1962 pola súa teoría da materia condensada, en particular do helio líquido. En compañía de Evgeny Lifshitz realizou unha gran tarefa de difusión científica a través de series de libros de texto.
Recoñecementos
Na súa honra denominouse o cráter Landau da Lúa así como o asteroide (2142) Landau descuberto o 3 de abril de 1972 por Lyudmila Chernykh.
Pedro Muñoz
Pedro Muñoz é un concello da provincia de Cidade Real, na comunidade de Castela-A Mancha. Atópase situado na comarca natural da Mancha, dentro da subcomarca denominada Mancha Alta.
Demografía e xeografía
O concello de Pedro Muñoz localízase no sector central das terras manchegas. O seu termo municipal limita coas localidades de Campo de Criptana ao oeste, Tomelloso ao sur e Socuéllamos ao leste, en Cidade Real; e coa toledana de El Toboso e a conquense Mota del Cuervo. A poboación de Pedro Muñoz era de 8.595 habitantes no 2008.
-1200
Outros
Historia ano a ano
Arroxo, Tortes, Becerreá
Arroxo é un lugar da parroquia de Tortes no concello lugués de Becerreá na comarca dos Ancares. Segundo o IGE, en 2011 tiña 6 habitantes (3 homes e 3 mulleres).
Xoán Davila
Xoán Davila nado en Tui e finado no 1610 en Santiago de Compostela, foi un importante escultor galego renacentista.
Traxectoria
Foi a Valladolid a perfeccionar a súa formación no obradoiro de Estaban Jordán, onde recibiu claras influencias de Juan de Juni. Realizou os retablos de Santa María de Castrobeza e San Nicolás naquela cidade. O 2 de setembro de 1599 asina xunto con Gregorio Español un contrato para a realización do coro lígneo da Catedral de Santiago de Compostela en madeira de nogueira. Ámbolos dous asumirían en 1603 a tarefa de tallar o retablo do Colexio de Fonseca do que nos quedan as figuras de San Xerome de Estridón e Santo Agostiño de Hipona na capela da Comuñón da basílica compostelá. Máis adiante realiza o retablo da antiga capela de San Frutuoso na catedral de Santiago e o do cruceiro do mosteiro de San Martiño Pinario. Estas últimas obras desapareceron. Un ano antes da súa morte o cabido da Catedral de Tui encargoulle a cadeira prelacial.
Estilo
Realiza tallas con tipos alongados e esveltos, outorga grandes doses de expresividade e vitalidade aos seus personaxes. Utiliza planos diferenciados para os pes e panos cinguidos á anatomía das figuras. Acada unha apreciable calidade técnica nas roupaxes, a fisionomía do rostro e as características barbas.
Saint-Genis-Pouilly
Saint-Genis-Pouilly (coñecida localmente como Saint-Genis) é unha vila francesa do departamento do Ain, na rexión de Ródano-Alpes, lindeira con Toiry, Prévessin-Moëns e o cantón de Xenebra (Suíza).
A súa proximidade coa fronteira suíza (e coa propia Xenebra, uns 9 km), e que parte do CERN estea situado en solo de Saint-Genis-Pouilly e áreas lindeiras, fai que sexa un lugar no que comunmente habitan persoas que traballan ó outro lado da fronteira, moitos deles no CERN ou nas Nacións Unidas (Sede de Xenebra).
Por este motivo, pola falta de oferta de vivenda de Xenebra e os seus elevados prezos, e trala adhesión de Suíza ó Acordo de Schengen, Saint-Genis sufriu un espectacular crecemento durante a década do 2000, sendo unha vila en constante expansión e incremento do prezo da vivenda.
Antes da decisión por referendo de pechar as fronteiras por parte de Suíza, o servizo de Transportes Públicos de Xenebra (TPG) e a administración de Saint-Genis tiñan acordado prolongar a liña de tranvía de Xenebra, que conectaría a vila francesa coa cidade suíza. Trala decisión de pechar as fronteiras, ese acordo quedou suspendido e probablemente o proxecto sexa cancelado antes de ter comezado.
VTB United League
A VTB United League (en ruso: Единая Лига ВТБ) é unha liga de baloncesto profesional internacional fundada no ano 2008. Desde a temporada 2013–14 a VTB United League é a máxima categoría do baloncesto profesional ruso, sendo considerada a competición doméstica rusa. De feito, o campión da VTB é nomeado campión de Rusia. O obxectivo da liga é unir aos principais equipos do Norte e da Europa Oriental e Norte de Europa nun só torneo. A liga está patrocinada polo Banco VTB. O lema da liga é "Unha Liga. Unha lingua. A lingua do baloncesto" (en ruso: Одна лига. Один язык. Язык баскетбола).
Formato
Na temporada inaugural 2009–10 a liga contaba con equipos de Estonia, Letonia, Lituania, Rusia e Ucraína, uníndose ao seguinte ano equipos procedentes de Belarús, Finlandia e Polonia. Na temporada 2011–12 o total de equipo ascendía a 18, sendo incluídos equipos da República Checa e Casaquistán. Ao ano seguinte o número de equipos aumenta de novo, chegando a 20. Porén, na temporada 2014–15, o número viuse reducido a 16 tras o abandono dos equipos de Lituania e Ucraína.
Historia
O primeiro paso na creación da liga foi unha competición chamada VTB United League Promo-Cup disputada en Moscova en decembro de 2008. A final desta competición foi xogada o 22 de decembro, sendo gañada polo CSKA Moscova ao derrotar ao Khimki por 70-66. O BC Kyiv finalizou na terceira posición.
En maio de 2012 xuntáronse todos os clubs da Professional'naya basketbol'naya liga, máxima categoría do baloncesto ruso, para decidir que formato se utilizaría para a seguinte temporada. Na xuntanza algúns clubs propuxeron a posibilidade de fusionar a súa liga coa VTB United League para aumentar a competencia entre os equipos rusos, suxerindo que a nova liga se chamase "Eastern European Professional Basketball League" (do inglés: Liga Profesional de Baloncesto de Europa do Leste). En xullo de 2012 o consello da VTB United League anunciou a súa decisión: a PBL continuaría un ano máis e despois a VTBUL pasaría ser a máxima categoría do baloncesto ruso. De facto, a liga foi recoñecida pola FIBA Europa en setembro de 2013 e pola FIBA Mundial en outubro de 2014. Esta dupla aprovación foi precisa debido a que na VTB United League eventualmente compiten equipos de FIBA Asia.
MVP
miniatura|150px|[[Andrei Kirilenko.]]
MVP dos Playoffs
miniatura|150px|[[Miloš Teodosić.]]
Todos os participantes
Na seguinte liga aparecen tódolos equipos que teñen participado na VTB United League dende a súa formación no ano 2008.
Autocoito
O autocoito ou autopenetración é unha práctica sexual na que unha persoa se penetra analmente co seu propio pene, é dicir, o acto de sexo anal practicado cun mesmo. No caso de persoas hermafroditas pódese tratar de sexo anal ou vaxinal.
Debido ao tamaño habitual dos xenitais e á súa posición, é moi infrecuente que as persoas sexan capaces, fisicamente, de realizar esta práctica. Ademais, dado a que a posición en que se coloca o pene provoca a súa detumescencia, é dicir, a perda da erección, o autocoito e aínda máis improbable. Para as persoas que son capaces de facelo considérase imposible a exaculación.
Bastiagueiro
O topónimo galego Bastiagueiro pode referirse a:
Sallapa
Crese que se sublevou contra o rei Tudhaliyas III, baixo a dirección de Tuttu (e con probábel axuda de Arzawa) sobre o -1370, e entón a cidade foi incendiada polo rei. Como a cidade era demasiado valiosa, o lume foi apagado para impedir a destrución total.
Despois da guerra civil entre Mursilis III e Hattusilis III caeu en mans de Piyama-radu, que dominou boa parte de Arzawa, pero, cando Hattusilis III foi á zona, volveu quedar baixo dominio hitita.
Unidade 101
A Unidade 101 foi unha unidade de forzas especias do exército israelí, fundouna e dirixiuna Ariel Sharon por orde do primeiro ministro David Ben-Gurion en agosto de 1953. Recibiu moitas críticas debido ás mortes de civís inocentes, en especial trala masacre de Qibya.
Actividades
Logo da súa fundación, a unidade relizou unha serie de operacións contra civís nos territorios controlados por Xordania e Exipto. Nunha das súas primeiras actuacións atacou o campo de refuxiados de El-Bureij, en Gaza, pero a máis coñecida foi a operación que realizou en outubro de 1953 en Qibya (Cisxordania), na que se lle ordenou que maximizara o dano, e no que morreron 70 civís. Debido ás condenas unánimes pola operación, o exército prohibiu a matanza de civís nas operacións e en xaneiro de 1954 a unidade integrouse na 890 Brigada Paracaidista ata que foi desmantelada trala guerra de Suez de 1956.
Albagueira, Ermedelo, Rois
Albagueira é un lugar da parroquia de Ermedelo no concello coruñés de Rois, na comarca do Sar. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 21 habitantes (9 homes e 12 mulleres).
Comunidade
A Comunidade en termos xerais pode ser entendida como un conxunto de seres vivos relacionados entre eles que habitan nun mesmo lugar ou posúen unha característica común.
Este termo pode ter outras acepcións relacionadas coa idea anterior:
Proxecto Y
Os traballos de desenvolvemento concentráronse inicialmente nunha arma de fisión de tipo balístico usando plutonio, denominada Thin Man. En abril de 1944 o laboratorio determinou que a taxa de fisión espontánea no plutonio reproducido nun reactor nuclear era demasiado alta por mor da presenza de plutonio-240 e provocaría unha predetonación, unha reacción nuclear en cadea antes de que o núcleo estivese ensamblado ó completo. Oppenheimer reorganizou entón o laboratorio e dirixiu un esforzo de traballo dirixido completamente a un deseño alternativo proposto por John von Neumann, unha arma nuclear de implosión denominada Fat Man. Tamén se desenvolveu unha variante do deseño balístico inicial coñecida como Little Boy utilizando uranio-235.
Os químicos do Laboratorio de Los Álamos desenvolveron métodos de purificación de uranio e plutonio, este último un metal que ata entón só existira en cantidades microscópicas. Os metalúrxicos do proxecto atoparon propiedades inesperadas neste elemento, mais foron capaces de modelalo en forma de esferas metálicas. O laboratorio construíu a "Caldeira de Auga", un reactor acuoso homoxéneo, o terceiro reactor nuclear da historia en estar operativo. Tamén se investigou o "Super", unha bomba de hidróxeno que utilizaría unha bomba de fisión para iniciar unha reacción de fusión nuclear no deuterio e tritio.
O deseño Fat Man probouse na proba Trinity en xullo de 1945. O persoal do Proxecto Y formou equipos de traballo e ensamblaxe para os bombardeos atómicos de Hiroshima e Nagasaki e participaron neles como artilleiros e observadores. Trala fin da guerra o laboratorio apoiou as probas nucleares da operación Crossroads no atol Bikini. Creouse unha nova División Z para controlar as probas, almacenaxe e ensamblaxe das bombas, que se concentraron na Base Sandia. O Laboratorio de Los Álamos converteuse no Laboratorio Nacional de Los Álamos no ano 1947.
María Tareixa de Austria (1684-1696)
María Tareixa de Austria, nada en Viena, o 22 de agosto de 1684 e finada na mesma cidade o 28 de setembro de 1696, foi arquiduquesa de Austria, filla do emperador Leopoldo I de Austria e da súa terceira esposa Leonor Magdalena de Palatinado-Neoburgo. María Tareixa era irmá dos emperadores Xosé I e Carlos VI e da raíña de Portugal, María Ana de Austria.
Traxectoria
María Tareixa naceu no Palacio Imperial de Hofburg, Viena, o 22 de agosto de 1684 como a cuarta filla e sexto fillo de Leopoldo I de Austria, emperador do Sacro Imperio Romano Xermánico, e de Leonor Magdalena de Palatinado-Neoburgo.
Morte
Despois de coller varíola, María Tareixa morreu á idade de doce anos no Palais Ebersdorf en Viena. Está enterrada na Cripta Imperial de Viena.
Devanceiros
Devanceiros de María Tareixa de Austria
Lorde
Ella Maria Lani Yelich-O'Connor, nada en Devonport, North Shore, Rexión de Auckland, Nova Zelandia, o 7 de novembro de 1996, máis coñecida polo seu nome artístico Lorde, é unha cantautora neozelandesa. O seu primeiro EP, The Love Club, foi lanzado o 22 de novembro de 2012, e o seu primeiro sinxelo, "Royals", debutou no número un do top corenta de Nova Zelandia, e tamén acadou o primeiro posto na Billboard Hot 100 por nove semanas en 2013, converténdose na primeira artista neozelandesa en conseguilo.
O seu álbum de estrea, Pure Heroine, foi estreado o 27 de setembro de 2013 e a finais dese mesmo ano foi nomeada ao Grammy en catro categorías, gañando dous dos premios.
Láncara (homónimos)
O topónimo galego Láncara pode referirse a:
Parque Nacional Sonfjället
O Parque nacional Sonfjället atópase no oeste de Suecia, na rexión de Jämtlands Län.
Características
O hábitat predominante é a Taiga e a Tundra. O parque foi creado en 1909 e protexe unha superficie de 10.440 hectáreas.
Vexetación e fauna
O parque é un macizo montañoso rodeado por bosques de coníferas, tanto de abetos coma de piñeiros. Tamén hai bidueiros pubescents (subespecie tortuosa) ou liques, coma o cetraria nivalis, cetraria islandica e a cladonia rangiferina. Sanfjället é famoso por ser un dos lugares en Europa onde a observación de osos pardos salvaxes é máis sínxela. Mais tamén están presentes o alce, o lince común e ocasionalmente o glutón. As aves son numerosas, salientando o Buteo lagopus, a escribenta nival ou a Lagopus muta.
Gritando en Silencio
Traxectoria
A primeira maqueta do grupo chamouse ¿Y ahora qué?, gravada e mesturada nos antigos estudios Sputnik por Jordi Gil, na primavera de 2004, e estaba conformada por 4 cancións: "Despojo de Poeta", "Gritando en Silencio", "Rutina en las venas" e "¿Dónde te has quedado?". Foi ofrecida gratuitamente no seu sitio web. Neste traballo contaron coa colaboración do cantante sevillano Albertucho.
Uns anos despois fan a súa segunda maqueta; Destilería de Rock and Roll, autoproducida, e que constou tamén de 4 cancións: "Cuentos de desgarro", "Metido en un blues", "Flores de cartón" e "Destilando Rock and Roll".
No 2009 sae á luz o seu primeiro LP Contratiempo, constituído por 14 cancións, máis dunha hora de música, que contou coas colaboracións de Albertucho, Fernando Madina, vocalista do grupo Reincidentes, e de Juan Manuel Cifuentes, guitarra e voz do grupo Iratxo. O disco atópase dispoñible na súa páxina web, liberado con licenza de Creative Commons.
Chet Atkins
Chester Burton "Chet" Atkins (1924-2001) foi un influente guitarrista e produtor musical do xénero country. O seu estilo, inspirado por Merle Travis, Django Reinhardt, George Barnes e Lles Paul - tróuxolle admiradores, dentro e fóra da escena dos Estados Unidos. Atkins produciu discos para Elvis Presley, Eddy Arnold, Don Gibson, Jim Reeves, Connie Smith e Waylon Jennings. El creou, xunto a Owen Bradley, o estilo de música country máis suave coñecido como o son de Nashville, que ampliou a admiración da música country, incluíndo a admiradores de música pop adultos.
CG-1.5
O corredor CG-1.5 é unha vía de altas prestacións e variante de poboacións que une a autovía AG-56 en Brión coa nova ponte sobre a ría de Noia (estrada AC-549), con saída á estrada AC-550 na parroquia de Barro (Noia), ao carón da desembocadura do río Tambre, sendo unha alternativa á estrada AC-543. Ten unha lonxitude de 16,85 km. É propiedade da Consellería de Infraestruturas e Mobilidade da Xunta de Galicia.
Historia
A obra iniciouse en 2003 como parte do Plan Galicia, para dar unha alternativa á estrada AC-543 e unir Santiago de Compostela coa ría de Muros e Noia. En primeiro lugar construíuse a autovía AG-56, que une a zona do Rial (Conxo) enlazando coa autoestrada AP-9 no km 75 con Gontade (Os Ánxeles), logo de 12 km.
En xuño de 2009, co PP acabado de chegar á Xunta de Galicia tan só tres meses antes, retomouse o proxecto do corredor cun novo trazado, estimando que estaría rematado a finais de 2011. Este viario e unha nova ponte sobre a ría, que fora promesa electoral durante a campaña, xa se prometera nos últimos tempos de goberno de Manuel Fraga.
O 5 de outubro de 2010 abriuse un primeiro tramo do corredor de 9,3 km (que une as localidades de Brión e Martelo), sendo inaugurado polo presidente da Xunta de Galicia, Alberto Núñez Feijóo, que auguraba que cando rematase a obra (estimada en 2012), se desdobraría en autovía.
O 16 de febreiro de 2011 inaugurouse o segundo tramo, facendo un custo total de 86,9 millóns de euros toda a obra do corredor, sumados aos 100 millóns que custou a autovía AG-56. Neste tempo, augurouse o desdobramento en autovía para 2015. Neste momento o final do corredor atópase na estrada AC-550, na parroquia de Barro (Noia), a falta de que se remate a ponte sobre a ría e o seu empalme (AC-549).
Accidentes
O 3 de decembro de 2012 chocaron frontolateralmente dous vehículos á altura da parroquia de Urdilde (Rois), tendo que ser excarceradas tres persoas. Non houbo vítimas mortais.
O 15 de novembro de 2014 produciuse un aparatoso accidente con 4 vítimas mortais, logo de que dous vehículos colisionaran frontalmente nunha xornada de chuvia intensa. A raíz deste accidente, a Xunta incrementou as medidas de seguridade coa instalación de balizas e paneis informativos.
O 20 de setembro de 2022 colisionaron de xeito frontal dous vehículos no quilómetro 27, á altura da parroquia de Roo (Noia). Houbo dúas vítimas mortais e un ferido grave, logo de que un dos dous vehículos invadise o carril contrario. Ademais, un terceiro vehículo viuse implicado, con dous feridos leves.
Desdobramento en autovía
Logo do accidente de 2014, abriuse o debate entre asociacións de empresarios de axilizar o desdobramento do viario en autovía. Porén, a Xunta alegaba, mediante declaracións do vicepresidente Alfonso Rueda, que isto faríase "sempre e cando se dean unhas condicións obxectivas de falta de seguridade ou se o volume de tráfico se incrementa ata os dez mil vehículos diarios", cousa que non se producía. Con todo, datos oficiais da Consellaría sinalan que os 10.000 vehículos diarios supéranse nas datas estivais, e algunhas autovías nin sequera os alcanzan.
En abril de 2015 deuse a coñecer o Plan de Medias de Circulación do ano 2014 (un documento da Administración autonómica que dá a coñecer o tráfico nos seus viarios), no que sinalan unha circulación media diaria de 9.017 vehículos polo corredor, o que supón medio millar máis ca o ano anterior. Sinala, igualmente, que no verán as cifras poden alcanzar os 13.000 vehículos ao día, con picos de até 19.000 algunha fin de semana.
En outubro de 2015, co gallo da publicación da lista de vías perigosas pola DGT (na que se inclúe o corredor), reavivouse a vella demanda, esta vez polo concello noiés, de que se faga o desdobramento en autovía.
En outubro de 2017, nos Orzamentos da comunidade autónoma inclúese unha partida de 250.000 euros para a redacción do proxecto de desdobramento do corredor en autovía, o que permitiría iniciar as obras en 2019. En abril de 2018 a Axencia Galega de Infraestruturas adxudicou a redacción do proxecto á empresa Typsa, Técnica y Proyectos. A previsión do executivo autonómico é que as obras se inicien en 2019. Un ano despois, e logo de tres exercizos seguidos superando os 10.000 vehículos diarios, as obras carecen de data de inicio.
En outubro de 2021, nos Orzamentos séguese a incluír unha partida de 250.000 euros para o proxecto, pero especifícase que no ano 2023 investiranse 4 millóns de euros nesta vía, o que permitiría comezar o desdobramento do primeiro treito da autovía entre Gontade (Brión) e Cedofeito (Lousame).
Saint-Genis-sur-Menthon
Saint-Genis-sur-Menthon é unha vila francesa do departamento do Ain, na rexión de Ródano-Alpes.
Poboación
No 2007, a poboación de Saint-Genis-sur-Menthon era de 395 persoas. Había 148 familias, das cales 44 eran unipersonais (16 homes vivindo sós e 28 mulleres vivindo soas), 44 parellas sen fillos, 56 parellas con fillos e 4 familias monoparentais con fillos.
A poboación evolucionou segundo o seguinte gráfico:
Eixibrón, Tortes, Becerreá
Eixibrón é un lugar da parroquia de Tortes no concello lugués de Becerreá na comarca dos Ancares. Segundo o IGE, en 2011 tiña 26 habitantes (9 homes e 17 mulleres).
-63
Outros
Historia ano a ano
Herut
Herut (hebreo: חרות - liberdade) foi o partido político do sionismo revisionista en Israel. Era conservador e nacionalista e converteuse na principal oposición ao Partido Laborista. Fundouse en 1948 e dirixiuno Menachem Begin ata 1983, e despois Yitzhak Shamir. En 1965 formou co Partido Liberal de Israel o bloque Gahal, aínda así Herat mantivo a súa organización dentro do novo partido e dominou a nova formación. En 1973 Gahal uniuse con outros partidos de dereitas para formar o Likud, no que de novo Herut mantivo un papel dominante e os principais líderes do Likud foron os de Herut. En 1988 o Likud converteuse nun partido e Herut deixou de existir. No primeiro Knesset do Estado de Israel, Herut conseguiu 14 escanos, progresivamente foi aumentando a súa base electoral, en especial polos que se opuñan á política do primeiro ministro laborista David Ben-Gurion, especialmente entre os emigrantes de orixe sefardí. En 1967, xa como parte de Gahal, tiña 22 escanos e uniuse ao goberno de unidade nacional durante a Guerra dos seis días, deixándoo en 1970 polo seu desacordo co Plan Rogers. En 1977 trala vitoria do Likud nas eleccións entrou de novo no goberno En 1998 disidentes do Likud crearon novo partido Herut, dirixido por Benny Begin.
Porcín, Páramo, Castroverde
Porcín é un lugar da parroquia do Páramo no concello lugués de Castroverde na comarca de Lugo. Segundo o IGE, en 2013 tiña 31 habitantes (16 homes e 15 mulleres).
Pexeiros
O topónimo Pexeiros pode referirse a:
A Piqueira
Co topónimo A Piqueira podemos referirnos a dous lugares de Galicia:
Na provincia de Lugo
Partido Obreiro Francés
O Partido Obreiro Francés (en francés: Parti Ouvrier Français (POF)) foi o primeiro partido socialista marxista de Francia. Foi fundado no Congreso obreiro de Marsella de 1879. Significou a primeira expresión política do marxismo francés, na súa versión máis mecanicista.
En 1882 no Congreso de Saint-Étienne a sección socialista reformista do partido, dirixida por Paul Brousse, escíndese e forma o Partido Obreiro Socialista Revolucionario (POSR), de carácter reformista, que participaba na construción do Estado liberal burgués.
En 1901 o POF uniuse con outras forzas socialistas (como o POSR de Paul Brousse) para formar o Partido Socialista de Francia.
En 1905, o Partido Socialista de Francia e o Partido Socialista Francés de Jean Jaurès uníronse para formar a Sección Francesa da Internacional Obreira (SFIO).
Alvarellos, Berdeogas, Dumbría
Alvarellos é un lugar da parroquia de Berdeogas no concello coruñés de Dumbría na comarca de Fisterra. Tiña 77 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales eran 29 homes e 48 mulleres.
Cultura trobadoresca
miniatura|Trobadores, nunha ilustración do Cancioneiro de Ajuda A cultura trobadoresca é un movemento cultural que tivo lugar na Europa do século XI.
Ese período da Idade Media foi un momento de prosperidade económica que beneficiou o desenvolvemento de actividades culturais e artísticas. Neste tempo as clases privilexiadas foron alfabetizándose e os contactos coa cultura árabe debido ás cruzadas trouxeron consigo novas influencias. Todo isto chegou a Galiza sobre todo por dúas vías: o Camiño de Santiago (os nobres, trobadores, franceses e occitanos) e a orde monacal de Cluny.
Características
No sur de Francia, na Provenza, a partir do século XII, nace o amor cortés que deu lugar á cançó provenzal. Esta vai influír na cantiga de amor galego-portuguesa. Como tema de composición poética, o amor cortés combinaba a cultura cabaleiresca (o poeta traslada a relación de vasalaxe militar ó código amoroso onde el é o vasalo e o señor é a dama ou dona. Ela debe ter mesura (discreción)) e gardar un comportamento platónico, pero tamén observar uns principios relixiosos. A dama é perfecta moral e fisicamente, e polo tanto merece adoración.
Na cançó provenzal o trobador establece unha relación coa dama que pasa por varios graos de aproximación.
Ademais de abundar as descricións físicas e morais da señor tamén poden aparecer no comezo das composicións un exordio primaveral.
Cantiga de amor galego-portuguesa
A cantiga de amor galego-portuguesa constitúe unha imitación consciente da cançó provenzal. Diferénciase en que nesa relación amorosa non adoita haber máis que os dous primeiros graos da relación entre o trobador e a dona, os sentimentos que se expresan case sempre rematan en coita (penitencia) ou loucura de amor. A dama aparece descrita dunha maneira máis esquemática e non hai referencias á natureza.
Forever Marshall Islands
Forever Marshall Islands (en inglés "Illas Marshall para sempre") é o himno nacional das Illas Marshall. A súa letra, así como a música, foron creadas polo expresidente Amata Kabua. Foi adoptado no 1991, mudando o anterior himno, Ij Io̧kwe Ļo̧k Aelōn̄ Eo Aō.
Nossa Senhora de Lourdes, Santa Maria
Vilas
O barrio ten as seguintes vilas: Loteamento Cidade Jardim, Nossa Senhora de Lourdes, Parque Residencial Nossa Senhora da Saúde, Parque Residencial Nossa Senhora de Lourdes, Vila Ana Maria, Vila Belém, Vila Elwanger, Vila Palotina, Vila Rolim.
The Essential Alice in Chains
The Essential Alice in Chains é un recompilatorio de grandes éxitos da banda estadounidense Alice in Chains, editado o 5 de setembro do 2006. O disco e parte da serie de Sony BMG The Essential.
Radiohead Box Set
Radiohead Box Set é un box set da banda inglesa de rock alternativo Radiohead, editado o 10 de decembro do 2007. Trátase dunha colección de seis álbums de estudio e un álbum ao vivo da banda. Está dispoñible en 7 CDs, como descarga dixital ou nun pendrive de 4GB. O box set acadou o posto 95 no Canadá.
Contido
O box set contén os seis álbums e un EP en directo gravados para o antigo selo da banda (EMI), entre 1993 e 2003:
Analista cuantitativo
Aínda que os quants nun principio se ocupaban da xestión do risco e da valoración de derivados, a definición estendeuse para incluír tódalas persoas que aplican as matemáticas ás finanzas, como por exemplo as que se adican á arbitraxe estatística.
Historia
miniatura|175px|[[Robert C. Merton, un pioneiro da análise cuantitativa, introduciu o cálculo estocástico no estudo das finanzas.]] As finanzas cuantitativas comezaron nos Estados Unidos nos anos 30 do século XX cando algúns investidores comezaron a utilizar fórmulas matemáticas para valorar accións e bonos.
A tese de Harry Markowitz de 1952 "Portfolio Selection" (en galego, "Selección de carteiras") foi un dos primeiros artigos en adaptar formalmente conceptos matemáticos ás finanzas. Markowitz formalizou a noción de media dos rendementos e covarianzas para accións o que lle permitiu cuantificar o concepto de "diversificación" no mercado. Demostrou como calcular o rendemento medio e a varianza dunha carteira dada e razoou que os investidores só escollerían carteiras que, dado un rendemento, minimizasen a varianza. Aínda que hoxe a linguaxe das finanzas inclúe o cálculo de Itō, a minimización do risco dunha maneira cuantificable é unha parte importante da teoría moderna.
En 1969 Robert Merton introduciu o cálculo estocástico no estudo das finanzas. Merton estaba motivado polo desexo de comprender como se definen os prezos nos mercados financeiros, o que é a clásica cuestión do "equilibrio" en Economía, e en artigos posteriores empregou o cálculo estocástico para comezar as investigacións neste eido.
Ao mesmo tempo que Merton e coa súa axuda, Fischer Black e Myron Scholes desenvolveron a súa fórmula de valoración de opcións, o que levou Merton e Scholes a gañar no ano 1997 o Premio Nobel de Economía (Black falecera no ano 1995). Esta fórmula deulle solución ao problema práctico de atopar un prezo xusto para unha opción europea de tipo Call, é dicir, o dereito de comprar unha acción concreta a un prezo predeterminado nunha data concreta. Este tipo de opcións son mercadas frecuentemente por investidores desexosos de cubrir os seus riscos. En 1981, Harrison e Pliska usaron a teoría xeral dos procesos estocásticos en tempo continuo para darlle á fórmula de Black-Scholes unha base sólida, e como resultado, demostraron como valorar outros produtos derivados.
Formación
Os quants máis frecuentemente teñen unha formación académica en Física, Enxeñería ou Matemáticas que en campos relacionados coas Finanzas. Normalmente os quants tamén necesitan dominar a programación de ordenadores.
A demanda de quants conduciu á creación de mestrados e cursos de doutoramento especializados en Matemáticas Financeiras, Finanzas Computacionais e campos afíns. En concreto, os programas de mestrado en enxeñería financeira ou similares estanse a volver populares. A Cass Business School de Londres foi a pioneira dos programas de finanzas cuantitativas en Europa, aínda que tamén destacan os programas da University of Warwick e do Imperial College de Londres no Reino Unido e das Universidade Pierre et Marie Curie (Paris VI) e Diderot (Paris VII) en París.
Enfoques estatísticos e matemáticos
De acordo co analista Fred Gehm, "Hai dous tipos de análise cuantitativa, e polo tanto dous tipos de quants. Un tipo traballa fundamentalmente con modelos matemáticos e o outro fundamentalmente con modelos estatísticos. Aínda que nada impediría a unha persoa facer os dous tipos de traballo, semella que isto non acontece, quizais porque estes dous tipos de traballo requiren diferentes habilidades e diferentes enfoques. "
Un problema típico do analista cuantitativo de tipo matemático podería ser construír ou mellorar un modelo para a valoración e negociación e detección de oportunidades de arbitraxe de bonos convertibles e as accións nas que se pode converter o bono. O modelo podería detectar, por exemplo, se o bono convertible está infravalorado comparado co prezo das accións ou viceversa. Información deste tipo de técnicas pódese atopar na coñecida páxina de Paul Wilmott, autor de diversos libros de análise cuantitativa que tratan temas da teoría da probabilidade, cálculo estocástico, diferenzas finitas e outras técnicas.
Un problema típico do analista cuantitativo con orientación estatística podería ser o de construír ou mellorar un modelo que decidise que accións son relativamente baratas e cales caras, utilizando diferentes proporcións financeiras. O Chartered Financial Analysts Institute, que é a maior organización na industría dos investimentos e que expide a CFA certification, dállle máis importancia ao enfoque estatístico da análise cuantitativa no seu programa de certificación. O libro da CFA Quantitative Investment Analysis (en galego "Análise cuantitativa dos investimentos"), describe técnicas como o Test de hipóteses, a regresión e a análise de series temporais, pero non menciona técnicas de análise numérica.
Hércules Club de Golf
miniatura|Campo de golf de Larín. O Hércules Club de Golf é un campo de golf de 18 buracos, situado en Larín, no concello de Arteixo. Deseñado por José Manuel Canfrán, foi inaugurado en marzo de 2000.
Erbón, Tortes, Becerreá
Erbón é un lugar da parroquia de Tortes no concello lugués de Becerreá na comarca dos Ancares. Segundo o IGE, en 2011 tiña 20 habitantes (11 homes e 9 mulleres).
Saint-Georges-sur-Renon
Saint-Georges-sur-Renon é unha vila francesa do departamento do Ain, na rexión de Ródano-Alpes.
Vasily Yuksern
Vasily Yuksern, nado como Vasily Stepanovich Stolyarov o 13 de xaneiro de 1918 en Kugusola e finado o 28 de agosto de 1998 en Sidorovo, foi un xornalista e escritor mari.
Traxectoria
Naceu no seo dunha familia labrega nunha aldea do distrito de Medvedevsky. Estudou na súa aldea natal e logo na cidade e en 1932 logo da morte de seu pai deixou a escola para traballar na granxa. Así e todo, ingresou no Instituto Técnico o ano seguinte e de 1935 a 1940 estudou no Instituto Pedagóxico Estatal de Mari e despois foi secretario do comitñe rexional mari do Komsomol. Mobilizado en 1940 no Exército Vermello, pertenceu ao departamento político da súa división e foi tamén redactor do seu periódico, loitou cos xaponeses en 1945 en Sakhalin e rematou a guerra como subtenente. En 1946 ao volver a Mari traballou na editorial estatal de Mari. Foi editor xefe dende 1954 ata 1961 da revista Onchyko e xefe de redacción do periódico Mari kommuna de 1961 a 1964 e a partir de 1964 traballou na televisión mari ata 1967 ao asumir o posto de redactor xefe da revista Pachemysh. Entre a súa actividade política salientou como membro do Consello Supremo da RSSA dos Maris (1975-1980) e do seu presidium (1980-1985).
Actividade literaria
Comezou a escribir a finais da década de 1930 vertendo ao mari a novela de Nikolai Ostrovski, Rozhdonnyye burey e pezas teatrais de Nikolai Gogol, Alexander Ostrovsky e Anatoli Sofronov entre outros. Tras a guerra dedicouse á crítica literaria, e publicou en 1960 libro recollendo artigos sobre importantes figuras da literatura mari.
Arsia Mons
O Arsia Mons é o volcán máis meridional dos tres que forman o conxunto coñecido coma Tharsis Montes, na rexión montañosa de Tharsis, próxima ó ecuador do planeta Marte. Ó seu norte está o Pavonis Mons, e ó norte do anterior está o Ascraeus Mons. A maior montaña do sistema solar, o Olympus Mons, queda ó noroeste. O nome Arsia Mons proven dun accidente xeolóxico de albedo da área correspondente nun mapa de Giovanni Schiaparelli, Schiaparelli inspirouse no lendario bosque romano de Arsia Silva.
Vasily Yuksern
Actividade literaria
En 1949 publicou a narración de aventuras militar para rapaces Atamanshi, cun carácter patriótico a acción desenvólvese durante a Segunda Guerra Mundial na illa Sakhalin, foi popular na súa época e traduciuse  a diversas linguas da antiga Unión Soviética. Na mesma liña seguíronlle: Volgaltshash lishan, Aydemat shuldyran ou Ilenyt kok yoltash. Tamén escribiu novelas baseadas na historia recente ou en biografías de personaxes relevantes como Vüdshö yoga – serzhe kodesh, sobre a infancia e mocidade do agrónomo mari Vasily Mosolov Küsle, sobre o ano da fame - 1921- nunha vila mari ou Charla.
Arsia Mons
miniatura|esquerda|300px|Mapa topográfico de Arsia Mons
O diámetro do Arsia Mons é de aproximadamente 435 km, e case 20 km de altura ( máis de 9 km máis alto cás planicies que rodean o monte ), a caldeira mide aproximadamente 110 km de ancho. A presión atmosférica no cumio do volcán está por debaixo de 107 pascals. Despois do Olympus Mons, é o volcán máis grande en volume.
Un fenómeno meteorolóxico periódico ocorre cada ano ó comezo do inverno no hemisferio sur no Arsia Mons. Pouco antes do inverno, a luz solar quence o aire nas ladeiras do volcán. Ese aire sobe, levando consigo pequenas cantidades de po. Eventualmente ese aire quente ascendente xuntase na caldeira do volcán, onde o fino sedimento se compacta e se expande nunha nube de po en espiral, a nube despois de compactarse o sedimento é o suficientemente densa coma para ser observada dende a órbita do planeta. Esa nube de po en espiral sobre o Arsia Mons repítese cada ano, pero os modelos climáticos por computador indican que este fenómeno só ocorre nun curto período de tempo cada ano. Non se teñen observado nubes en espiral semellantes as do Arsia Mons noutros grandes volcán de Tharsis, aínda que si foron observadas outros tipos de nubes. A espiral de po sobre o Arsia Mons pode acadar entre os 15 a 30 km por riba do volcán.
Posibles placas tectónicas
Os tres Tharsis Montes, xunto con varios volcáns máis pequenos que están situados un pouco máis ó norte, forma unha liña bastante recta. Foi proposta a teoría que son o resultados de placas tectónicas, as cales forman na Terra as cadeas de volcáns asociadas con 'puntos quentes'.
Posibles entradas a covas
No ano 2007 foron identificadas a través de imaxes de satelite sete entradas a posibles covas nas ladeiras do Arsia Mons. Estas entradas foron informalmente alcumadas coma Dena, Chloë, Wendy, Annie, Abbey, Nikki, Jeanne e semellan ser coma unha especie de 'claraboias' formadas polo colapso do teito das propias covas. miniatura|dereita|250px|Imaxe da THEMIS das entradas das covas. Estes 'fuchancos' foron alcumados coma (A) Dena, (B) Chloe, (C) Wendy, (D) Annie, (E) Abby (esquerda) e Nikki, e (F) Jeanne.
A variación das temperaturas entre o día e a noite destas covas só é dun terzo respecto da temperatura dos terreos circundantes. Estas variacións son moito maiores que as detectadas en covas terrestres, e virían a confirmar que estas formacións son bastante profundas. Pola contra, debido á extrema altitude, é improbable que alberguen calquera tipo de posible vida marciana.
Notas
dereita|miniatura|200px|Unha posible entrada á cova chamada ("Jeanne") en Arsia Mons
Yasmina Reza
Évelyne Agnès Yasmina Reza, coñecida como Yasmina Reza, nada en París o 1 de maio de 1959, é unha escritora, actriz, cineasta e dramaturga francesa. Os seus pais eran de ascendencia hebrea. En 2000 recibiu o Gran premio de teatro da Academia francesa, en recoñecemento a toda a súa carreira dramática, por ser autora de obras de recoñecida prestixio, tales que Art ou Le Dieu du Carnage.
Lingua de sinais americana
A lingua de sinais americana (en American Sign Language) é unha lingua de sinais pertencente ao grupo da comunidade xorda, da familia das linguas de sinais. Existe un gran número de dialectos de sinais. A ASL é utilizada nos Estados Unidos (2 000 000 ).
Termosfera
miniatura|350px|Capas da atmosfera; [[troposfera e tropopausa, estratosfera e estratopausa, mesosfera, mesopausa e termosfera.]]
A termosfera é unha capa que pertence a heterosfera. Vai dende a mesopausa ata os 500 km e nela a temperatura aumenta ata os 1000 °C debido á absorción das radiacións solares polas moléculas de nitróxeno e osíxeno que se tranformaran en ións de carga negativa liberando electróns. Dende a ionosfera flúen cargas positivas cara a superficie e dende a superficie flúen cargas negativas cara a ionosfera. Nesta capa rebotan as ondas de radio que se emiten dende a terra e que fan posibles a comunicación. Nalgunhas ocasións o rozamento dos electróns produce auroras boreais.
Tom Heinsohn
Thomas William Heinsohn, nado en Jersey City, Nova Jersey, o 26 de agosto de 1934 e finado en Newton, Massachusetts o 10 de novembro de 2020, foi un xogador e adestrador profesional de baloncesto membro do Basketball Hall of Fame dado os seus éxitos con Boston Celtics. Como técnico, adestrou dende 1969 a 1978. Foi tamén comentarista durante as retransmisións deportivas dos Celtics nas emisións da CSN New England.
Carreira colexial
Nado en Jersey City, Tom asistiu ao Instituto St. Michael's na próxima Union City. Aceptou unha bolsa do Colexio de Holy Cros e converteuse no máximo anotador do colexio con 1.789 puntos, cunha media de 22,1 por partido. Durante o seu ano sénior, anotou nun encontro contra Boston College 51 puntos, tamén unha marca.
Carreira profesional
En 1956, Heinsohn asinou por Boston Celtics. Na súa primeira tempada, foi All-Star, Rookie do Ano e gañou o anel. Formou parte do mítico cadro dos Celtics que gañou oito campionatos en nove anos. Na historia da NBA, só os seus compañeiros Bill Russell e Sam Jones gañaron máis aneis. En toda a súa carreira, Heinsohn foi seleccionado para disputar o All-Star en seis ocasiones. O día da retirada do seu compañeiro de equipo Bob Cousy, Heinsohn anotou o seu punto 10.000. En 1966, foi retirado o seu dorsal 15.
Carreira de adestrador
Tras retirarse, converteuse no adestrador dos Celtics. Durante a campaña 1972-73, liderou ao seu equipo a unha marca de 68-14 e foi nomeado Adestrador do Ano. A tempada seguinte e en 1976, Heinsohn e os Celtics gañaron o campionato.
A Boudañeira, Berdeogas, Dumbría
A Boudañeira é un lugar da parroquia de Berdeogas no concello coruñés de Dumbría na comarca de Fisterra. Segundo o Instituto Nacional de Estadística en 2009 tiña 63 habitantes (28 homes e 35 mulleres).