cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Padroso, Lampaza, Rairiz de Veiga
Padroso é un lugar da parroquia de Lampaza, no concello ourensán de Rairiz de Veiga. Segundo o IGE en 2008 tiña vinte e catro habitantes (doce homes e doce mulleres), a mesma cantidade ca en 2007.
Dani Álvarez
Daniel Álvarez Palomero, coñecido como Dani Álvarez, nado o 2 de abril de 1971 en Zaragoza, é un ex xogador profesional de baloncesto español que xogou en diversas categorías do baloncesto estatal, entre elas sete anos na liga ACB, principalmente co CAI Zaragoza, equipo co que conseguiu gañar a Copa do Rei en 1990.
Fornelos de Montes, Fornelos de Montes
San Lourenzo de Fornelos de Montes é unha parroquia que se localiza no concello de Fornelos de Montes. Segundo o IGE en 2014 tiña 597 habitantes (280 homes e 317 mulleres), 60 menos ca en 2004 (352 mulleres e 305 homes) e 110 menos ca en 1999. Ten seis entidades de poboación.
Amiadelo, Ordes, Rairiz de Veiga
Amiadelo é un lugar da parroquia de Ordes, no concello ourensán de Rairiz de Veiga.
Carlos Tartiere
Carlos Tartiere de las Alas Pumariño, nado en Oviedo e finado en Xixón o 31 de xullo de 1950, foi un popular empresario asturiano e presidente do Real Oviedo.
Biografía
O 26 de marzo de 1926 funda o Oviedo Football Club que é o resultado da fusión dos dous clubs máis representativos de Oviedo: Real Stadium Club Ovetense e Real Club Deportivo Oviedo e é nomeado Presidente da entidade.
Na súa memoria, o antigo estadio de Buenavista pasou a chamarse Estadio Municipal Carlos Tartiere e cando no ano 2000 foi construído un novo campo de fútbol para a cidade levou tamén o mesmo nome.
Juanra Madariaga
Juan Ramon Madariaga Abaitua, coñecido como Juanra Madariaga, nado en Bilbao en 1962, é un escritor biscaíño en éuscaro.
Traxectoria
Estudou Filoloxía Vasca na Universidad de Deusto, onde máis tarde exerceu a docencia.
En 1988, gañou o premio de poesía da Deputación de Biscaia con Imentzioaren Pergamuak (1989). Anos máis tarde publicou Galera Errepikatuak (1992) e Elaien Ausardia (1993), distinguida esta última co premio Imajina Euskadi de 1991. EN 1996 publicou Argia sortzen den izartegia, premio da Crítica de 1997.
En 2000 gañou o premio Felipe Arrese Beitia da Euskaltzaindia co poemario Amodioa Batzuetan. En 2002 foi finalista do Premio Euskadi por ese mesmo libro, Amodioa Batzuetan.
En 2003 saíu o seu poemario Izozmendiak.
É así mesmo colaborador do xornal Berria e de diversas revistas.
Agás un libro en castelán, Física, as súas restantes obras están escrita en lingua éuscara. Algunhas delas foron traducidas ao inglés, italiano, esloveno ou catalán.
Lorenzo Arrazola
Lorenzo Arrazola García, nado en Checa (provincia de Guadalajara) o 10 de agosto de 1797 e finado en Madrid o 23 de febreiro de 1873, foi un político, avogado, xuíz e catedrático español.
Rui Drumond
Rui Alberto Martins Golias Drumond de Sousa, máis coñecido como Rui Drumond, é un cantante portugués coñecido por participar no primeiro Operação Triunfo, representar Portugal no Festival de Eurovisión 2005 en Kíiv co grupo 2B e gañar a segunda edición do The Voice Portugal no 2014.
Chrome (grupo musical)
Chrome é unha banda de rock exerimental estadounidense fundada en San Francisco, California en 1976.
Eleccións municipais en Verín
Estes foron os resultados das eleccións municipais no concello de Verín dende 1979.
miniatura|dereita|250px|Casa do concello de Verín.
Composición das Corporacións
Corporacións democráticas en Verín desde a aprobación da Constitución de 1978.
Sociedade Numismática Sueca
A Sociedade Numismática Sueca (en sueco: Svenska numismatiska föreningen –SNF–) é unha asociación numismática fundada en 1873 e con sede en Estocolmo, que ten como finalidade a promoción da investigación numismática.
É a entidade asociativa de índole numismático máis antiga de toda Escandinavia.
En 2008 accedeu á súa presidencia Jan-Olof Björk, de Växjö.
Chrome (grupo musical)
Chrome colleu parte da súa inspiración para a súa música áspera e caótica por momentos dos pioneiros do protopunk coma The Stooges. O son do grupo adoita ser groso, con elementos coma o feedback e a distorsión. Os seus experimentos de mesturar ruídos sintetizados con instrumentación rock son citados como precursores do rock industrial.
Sociedade Numismática Sueca
Actividade
A Sociedade Numismática Sueca publica desde 1874 a revista Numismatiska meddelanden ("Mensaxes Numismáticas").
En 1977 adquiriu, ademais, a revista Myntkontakt, que cambiou o seu nome a Svensk numismatisk tidskrift ("Revista Numismática Sueca"). Publícanse oito números anuais desta revista, que lle é entregada gratuitamente aos membros da sociedade.
Anciviñal, Ordes, Rairiz de Veiga
Anciviñal é un lugar da parroquia de Ordes, no concello ourensán de Rairiz de Veiga.
Sociedade Numismática Sueca
Actividade
Outra das súas actividades é a cuñaxe de medallas conmemorativas, que superan xa as 85, moitas delas dedicadas a nimismáticos suecos dos últimos catro séculos.
Entre os membros honorarios da Sociedade figuran personaxes tan salientables da numismática internacional como John Evans e Philip Grierson (Inglaterra), Brita Malmer (Suecia) ou Vera Hartz (Alemaña).
Lorenzo Arrazola
Traxectoria
De orixe humilde, cursou estudos de latín, francés, retórica e xeografía grazas á axuda dun tío seu, corrixidor da vila de Benavente. Seguiu os seus estudos de Filosofía e Teoloxía no Seminario de Valderas. A continuación loitou na guerra da independencia, en terras de Galicia. Tras rematar a guerra pasou a estudar Xurisprudencia na Universidade de Valladolid, na que se doutorou e obtivo unha cátedra, chegando a ser o seu reitor.
31ª edición dos Óscar
A 31.ª entrega dos premios Óscar tivo lugar o día 6 de abril de 1959 no RKO Pantages Theatre dos Anxeles (Estados Unidos). Os mestres de cerimonias foron Jerry Lewis, Mort Sahl, Tony Randall, Bob Hope, David Niven e Laurence Olivier. Niven gañou o Oscar ao mellor actor, converténdose no único presentador da historia dos Óscar que gañou un premio na mesma cerimonia.
O produtor da cerimonia, Jerry Wald, comezou a cortar números do show para asegurarse de que durase o tempo axustado. Cortou demasiado material e a cerimonia acabou vinte minutos antes, facendo que Jerry Lewis intentase encher o tempo. Finalmente, a NBC cortou a unha reemisión dun programa deportivo.
O filme Gigi gañou nove Óscars, batendo o récord previo. Porén, esta marca durou pouco, xa que Ben-Hur a superou na seguinte edición.
Premios
miniatura|150px|[[David Niven, mellor actor]] miniatura|150px|[[Susan Hayward, mellor actriz]] miniatura|150px|[[Burl Ives, mellor actor secundario]] miniatura|150px|[[Wendy Hiller, mellor actriz secundaria]] miniatura|150px|[[Walt Disney, mellor curtametraxe de acción en vivo]] miniatura|150px|[[André Previn, mellor banda sonora de musical]] miniatura|150px|[[Cecil Beaton, mellor vestiario]] Os gañadores aparecen en primeiro lugar e en grosas.
Lorenzo Arrazola
Traxectoria
Presentouse as eleccións de 1835, con 38 anos, sendo elixido procurador e en 1837 foi tamén designado deputado a Cortes por Valladolid, deixando a un lado a avogacía e a ensinanza na universidade. Os seus principios ideolóxicos asentáronse, dende o primeiro momento no Partido Moderado.
Foi ministro de Estado e despois Presidente do Consello de Ministros, sendo retirado deste cargo poucos días despois de chegar ao posto. Tamén foi xuíz privativo da Canle de Castela (1835) e presidiu o Supremo Tribunal de Graza e Xustiza. Desde o 23 de decembro de 1848 foi senador vitalicio, ata 1868. En 1872 presentouse ao Senado pola provincia de Burgos, acadando a acta o 4 de maio deste ano.
Publicou a Enciclopedia Española de Derecho y Administración.
Sociedade Numismática Sueca
Presidentes da entidade
miniatura|265x265px|August Wilhelm Stiernstedt, primeiro presidente da Sociedade Numismática Sueca Estes son os presidentes da Sociedade Numismática Sueca desde a súa fundación en 1873 ata os nosos días:
Medalla Gustav VI Adolf
Medalla á investigación numismática. Con motivo do centenario da institución, a SNF instituíu este galardón en 1973, que leva o nome do monarca sueco co seu consentimento oficial. Inicialmente a medalla era de ouro e a partir de 1981 comezou a facerse en prata dourada. Entrégase anualmente, unicamente se se considera que se dan motivos excepcionais para o facer, a unha persoa sueca destacada polas súas investigacións numismáticas ou ben a unha estranxeira que se distinguise polas súas investigacións sobre a moeda nórdica, preferiblemente sueca.
Medalla Elias Brenner
Medalla ao mérito numismático. Trátase dunha medalla de prata que a xunta directiva da Sociedade concede anualmente, desde 1976, a un ou varios cidadáns suecos ou estranxeiros distinguidos pola promoción do coñecemento da numismática en Suecia. De concorreren razóns extraordinarias, a medalla pode entregarse bañada en ouro.
O Foxo, Rebordáns, Tui
O Foxo é un lugar da parroquia de Rebordáns, no concello pontevedrés de Tui, na comarca do Baixo Miño. Segundo o padrón municipal de habitantes do Instituto Galego de Estatística no ano 2019 tiña 46 habitantes (71 homes e 77 mulleres), un aumento de 13 habitantes respecto ao ano 1999.
Banda de música das Cruces
A Banda de música das Cruces foi unha agrupación musical formada na parroquia das Cruces, no concello pontevedrés de Vila de Cruces.
Historia
Fundada en 1897, esta banda rivalizou coa Artística de Merza a comezos do século XX. A pesar de que non pasou de ter quince membros, adoitaban dividirse, antendendo así varias festas á vez. Pero o estalido da guerra en 1936 acabou coa banda, xa que moitos dos membros foron mobilizados.
Condado de Bristol, Massachusetts
O condado de Bristol (en inglés Bristol County) é un condado do estado de Massachusetts. Segundo o censo do ano 2010 a súa poboación era de 548.285 habitantes. A súa capital atópase na cidade de Taunton. Algunhas funcións de goberno levaas a cabo a Commonwealth of Massachusetts, outras o propio condado, e as demais as vilas e cidades. Os rexistros de títulos de propiedade consérvanse en Taunton, Attleboro, Fall River e New Bedford.
Bristol limita cos condados de Plymouth, Norfolk, Bristol, Rhode Island, Newport, Rhode Island, Providence, Rhode Island e Dukes.
Marcela de Roma
Marcela, nada en Roma en 325 e finada na mesma cidade en 410, foi unha dama pertencente á aristocracia romana. Convertida ao cristianismo, fixo parte do círculo de Xerome de Estridón, quen lle dirixiu unha longa serie de epístolas: 23 a 29, 32, 34 e 37, escritas no ano 384; 38 e 40 a 44, escritas en 385; e ademais a epístola 59. Este corpo de epístolas evidencia a importancia que Xerome atribuíu a Marcela na comunidade de Roma. A epístola 127 ad Principiam, escrita por Xerome en 412 logo da morte de Marcela, constitúe unha das principais fontes acreditadas referidas á vida desta aristócrata.
Traxectoria
Viúva despois de menos de sete meses de matrimonio e sumamente rica, Marcela formaba parte das persoas máis adiñeiras e influentes da cidade. Ninguén se atrevía a criticala nin a enfrontala. Vivía nun palacio no monte Aventino e tiña o costume de reunir arredor dela outras damas aristocráticas, e todas, inspiradas por Xerome de Estridón, vivían unha vida evanxélica e activa, dando socorro aos pobres, curando os enfermos, defendendo todo tipo de escravos. A ese grupo incorporouse Fabiola de Roma quen, logo da súa conversión pública, fundou o primeiro hospital de occidente.
Cando en 410, os bárbaros traídos por Alarico I chegaron a Roma, todas as súas amigas (entre elas, Paula de Roma e a súa familia) partiron a Palestina para atoparse con San Xerome agás ela, que, dicindo que era moi vella, quedou naquel lugar.
Os godos torturárona para facela confesar onde agachaba as súas riquezas, mais xa dera todo aos pobres. Faleceu despois a causa das súas feridas.
A lenda conta que a súa tumba se atopa na Igrexa de Santa María Madalena, xunto á de Maximino de Aix e a da propia María Madalena. En devandita igrexa tamén se atopan os restos de San Camilo de Lelis.
Honras
A obra de arte The Dinner Party inclúe un espazo para Marcela.
Paul Schrader
Paul Joseph Schrader, nado o 22 de xullo de 1946 en Grand Rapids (Míchigan), é un guionista e director de cinema estadounidense. O seu irmán é o tamén guionista e director Leonard Schrader, con quen colaborou nos guións de Mishima e Blue Collar. Está casado desde o ano 1983 coa actriz Mary Beth Hurt, con quen ten dous fillos, Molly e Sam.
A Laxe, Fornelos de Montes
San Xosé da Laxe é unha parroquia que se localiza no concello pontevedrés de Fornelos de Montes. Segundo o IGE en 2014 tiña 86 habitantes (42 homes e 44 mulleres), 30 menos ca en 2004 (63 mulleres e 53 homes) e 51 menos ca en 1999. Ten catro entidades de poboación.
L'Hospitalet Pioners
200px|miniatura|dereita|Casco dos Pioners. O L'Hospitalet Pioners é un dos principais equipos españois de fútbol americano, con sede na cidade catalá de L'Hospitalet de Llobregat. Fundado en 1988, é un dos 4 pioneiros deste deporte en España xunto a Badalona Dracs, Barcelona Búfals e o xa desaparecido Barcelona Boxers, cos cales inaugurou en 1988 a primeira competición oficial do país, a antiga Liga Catalá de Fútbol Americano. Dende a creación da Liga Nacional de Fútbol Americano en 1995 é un dos equipos fixos no torneo. Nas últimas tempadas ten disputado a European Football League, acadando a súa primeira vitoria nun encontro en 2008.
O equipo xoga como local no Complex Esportiu Hospitalet Nord, e adoita vestir camisola vermella, pantalóns negros e casco negro.
Palmarés
300px|miniatura|dereita|Encontro dos Pioners.
Quinn Buckner
William Quinn Buckner, nado o 20 de agosto de 1954 en Phoenix, Illinois, é un ex xogador e adestrador de baloncesto estadounidense que xogou 10 tempadas na National Basketball Association (NBA), ademais de adestrar unha tempada aos Dallas Mavericks. Con 1,90 metros de altura, facíao na posición de base.
Santiago Villanueva
Santiago Villanueva Álvarez, nado en Monterrei o 24 de xullo de 1966, é un político galego do PPdeG.
Traxectoria
Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela. Foi xefe do servizo de formación e estudos e publicacións da Academia Galega de Seguridade Pública, e logo subdirector xeral de Xestión, Cooperación e Réxime Xurídico (1995-1998). Foi subdirector xeral da Consellería de Presidencia da Xunta de Galicia en 2005. En 2009 foi director xeral de Emerxencias e Interior. Permaneceu neste posto ata novembro de 2014, cando foi nomeado delegado do goberno en Galicia, cargo que ocupou ata o seu cesamento en xuño de 2018.
Quinn Buckner
Selección nacional
Foi convocado coa selección de baloncesto de Estados Unidos que competiu no Campionato Mundial de Baloncesto de Porto Rico 1974, nos que gañaron a medalla de bronce. Xogou nove partidos, nos que fixo 6,6 puntos por encontro.
Posteriormente foi convocado por Dean Smith para disputar os Xogos Olímpicos de Montreal 1976, nos que gañaron a medalla de ouro. Xogou seis partidos, nos que fixo 7,3 puntos e 3 rebotes por partido, logrando o seu mellor rexistro nas semifinais ante Canadá, onde anotou 12 puntos.
Profesional
Foi elixido na sétima posición do Draft da NBA de 1976 por Milwaukee Bucks, onde se mostrou desde o primeiro momento como un especialista defensivo. Xa na súa primeira tempada acabou en cuarta posición da liga en balóns recuperados, con 2,4 por partido, co mérito engadido de facelo con tan só 26 minutos en pista. Rematou as súas estatísticas ese ano con 8,6 puntos e 4,7 asistencias. Ese ano conseguiu ademais ser o primeiro xogador en roubar oito balóns nunha soa parte dun partido, ante New Jersey Nets o 27 de novembro de 1976, que segue sendo marca da NBA compartido con outros once xogadores.
Ao ano seguinte a súa capacidade defensiva sería recoñecida pola liga, sendo incluído no segundo Mellor quinteto defensivo da NBA, algo que se repetiría noutro tres ocasiones na súa carreira, en 1979, 1980 e 1981. Xogou catro tempadas máis cos Bucks, sendo a máis completa a 1980, na que tivo unha media de 13,3 puntos, 4,7 asistencias, 3,6 rebotes e 2,4 roubos de balón. Antes do comezo da tempada 1982-83 foi traspasado a Boston Celtics a cambio do pivote zurdo Dave Cowens, Alí repartiuse as funcións de base con Tiny Archibald, nun equipo que contaba xa con Larry Bird, Kevin McHale ou Robert Parish, acabando a súa primeira tempada con 7,9 puntos e 3,8 asistencias por partido.
A chegada de Dennis Johnson ao equipo na tempada 1983-84 relegoulle definitivamente ao banco, pero a cambio deulle o seu primeiro e único anel de Campión da NBA, batendo na final aos Lakers de Magic Johnson por 4 vitorias a 3. Xogou unha tempada máis cos Celtics, pero as súas aparicións en pista foron cada vez menos frecuentes. Finalmente, ao termo da tempada 1984-85 foi traspasado a Indiana Pacers a cambio dunha futura segunda rolda do draft. Alí disputaría a súa última tempada, na que só foi aliñado en 32 partidos antes de ser cortado no mes de xaneiro. Trala súa saída do equipo, decidiu retirarse definitivamente.
Adestrador
Na tempada 1993-94 foi contratado como adestrador principal dos Dallas Mavericks, mais a súa experiencia non puido ser peor, asinando un dos peores comezos dun equipo nunha tempada, ao gañar unicamente dous dos primeiros 40 partidos, sendo finalmente despedido ao termo da tempada, na que obtiveron o peor balance de toda a liga.
Vida posterior
Tras deixar o baloncesto en activo, adicouse a ser comentarista en diferentes cadeas de televisión, como a ESPN, a NBC ou a CBS. En 1998 foi contratado como analista dos Pacers nas retransmisións por cable, e en 2004 foi nomeado Vicepresidente de Comunicación do equipo.
Funchal, Rebordáns, Tui
Funchal é un lugar da parroquia de Rebordáns, no concello pontevedrés de Tui, na comarca do Baixo Miño. Segundo o padrón municipal de habitantes do Instituto Galego de Estatística no ano 2019 tiña 139 habitantes (69 homes e 70 mulleres), un aumento de 12 habitantes respecto ao ano 1999.
Campionato do Mundo de Fútbol Gaélico 2015
O Campionato do Mundo de Fútbol Gaélico 2015 foi a primeira edición do Campionato do Mundo de Fútbol Gaélico. Tivo lugar en Abu Zabi entre o 5 e o 7 de marzo, ao mesmo tempo que se celebrou a copa mundial de clubs. Competiron catro equipos masculinos e catro femininos nunha fase de grupos; nas semifinais xogan o primeiro fronte ao cuarto, e o segundo fronte ao terceiro, e os equipos gañadores pasan á final.
Oitavén, Fornelos de Montes
San Vicente de Oitavén é unha parroquia que se localiza no concello de Fornelos de Montes. Segundo o IGE en 2010 tiña 182 habitantes (91 mulleres e 91 homes), distribuídos en 2 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 233 habitantes. miniatura|[[Cruceiro no adro.]]
Amauta
Os amautas eran os encargados da educación dos incas durante a época do imperio.
Durante unha época inicial educaban ás elites sociais, entanto que despois a formación ampliouse ao resto das clases, sen chegar nunca a ser xeneralizada. Tiñan un papel semellante ao do bardo nas culturas celtas e encargábanse de transmitir a historia e cultura inca de xeración en xeración.
De acordo co cronista Frei Martín de Murúa a educación impartíase en "yachaywasi" (lugares do saber) sitos en Cuzco e os alumnos entraban nestas escolas cando facían os 13 anos. Os amautas aprendíanlle aos futuros gobernantes as regras morais, relixión, historia e forma de goberno do Imperio Inca. Tamén as súas estrañas matemáticas, e métodos agrarios. A maior parte dos iniciados remataban a educación cos 19 anos feitos. Tamén había escolas femininas en que aprendían as mozas de boas liñaxes malia a ser estas menos frecuentes que as yachaywasis.
Laranxeiras, Rebordáns, Tui
Laranxeiras é un lugar da parroquia de Rebordáns, no concello pontevedrés de Tui, na comarca do Baixo Miño. Segundo o padrón municipal de habitantes do Instituto Galego de Estatística no ano 2019 tiña 146 habitantes (65 homes e 81 mulleres), un descenso de 49 habitantes respecto ao ano 1999.
Economía de San Tomé e Príncipe
Desde 1800, a economía de San Tomé e Príncipe baseouse na agricultura. No tempo da independencia, as plantacións de propiedade dos portugueses ocupaban o 90% das terras cultivables. Logo da independencia, o control destas plantacións pasaron a varias empresas agrícolas estatais, que se foron privatizando co tempo. O cultivo dominante en San Tomé e Príncipe é o cacao, que representa un 95% das exportacións. Outros produtos son a copra, palmeira anana, banana e café.
A produción doméstica é inadecuada para o consumo local, polo que o país importa parte desta comida. O goberno, nos últimos anos, esforzouse en expandir a produción alimenticia e outros grandes proxectos, a meirande parte financiada por doantes estranxeiros.
Campo de Lama, Ordes, Rairiz de Veiga
Campo de Lama é un lugar da parroquia de Ordes, no concello ourensán de Rairiz de Veiga.
Economía de San Tomé e Príncipe
Ademais da agricultura, a principal actividade económica é a pesca e pequenas industrias do sector alimenticio. As paisaxes das illas teñen un potencial atractivo turístico, e o goberno está tratando de mellorar a infraestrutura do lugar, que ata o momento é precaria. O sector do goberno representa un 11% do emprego.
Campo de Lama, Ordes, Rairiz de Veiga
Toponimia
O orónimo provén do latín, e indica un lugar con lama ou lodo.
Valencia Firebats
O Valencia Firebats é un equipo de fútbol americano de Valencia. Fundado en 1993, compite na Liga Nacional de Fútbol Americano dende a primeira edición do torneo, en 1995. Entre 2006 e 2010 o equipo disputou tódalas finais, gañando o campionato en 3 ocasións.
Os Firebats visten con camisola negra, pantalóns amarelos e casco negro, e xogan como locais no estadio de atletismo dos Xardíns do Turia, en Valencia.
Economía de San Tomé e Príncipe
O país ten reservas de petróleo no seu mar territorial que están sendo pesquisadas en conxunto coa Nixeria.
Badalona Dracs
200px|miniatura|dereita|Casco dos Dracs. O Badalona Dracs é un equipo de fútbol americano da cidade catalá de Badalona, que compite na Liga Nacional de Fútbol Americano (LNFA). Fundado a finais de 1987, foi un dos equipos que inaugurou en 1988 a primeira competición oficial deste deporte en España, a Liga Catalá de Fútbol Americano, cos L'Hospitalet Pioners, Barcelona Búfals e Barcelona Boxers. Os Dracs foron os gañadores daquel torneo na súa primeira tempada. En 1995 participou na primeira edición da Liga Nacional de Fútbol Americano, competición que gañou 9 veces dende entón, sendo o equipo máis laureado do país.
O traxe oficial do equipo ten as cores gris e negro (casco gris, camisola negra e pantalóns grises).
Palmarés
300px|miniatura|dereita|Adestramento dos Dracs en [[Xixón.]]
Semélidos
Xéneros
A familia dos semélidos inclúe os seguintes xéneros:
En Galicia
Destes xéneros están rexistradas nas augas das rías galegas as seguintes especies:
Café con Tostada
miniatura|Portada do número 2. Café con Tostada foi un periódico editado en Pontevedra en 1895.
Traxectoria
Subtitulado Semanario satírico ilustrado, apareceu o 13 de xaneiro de 1895. Periódico semanal, aparecía os domingos. Estaba dirixido por José Bermúdez Montero. Constaba de oito páxinas e contaba coas seccións "Mocka y caracolillo", "Azucarillos" e "Tostadas". Editábase na Imprenta de José Eiras. O último número coñecido é o 6, publicado o 17 de febreiro de 1895.
Colaboraron nel, con poemas ou relatos en lingua castelá, Enrique Labarta Pose, Jaime Solá, Alberto García Ferreiro, Luís Taboada, Salvador Golpe e Manuel Amor Meilán. En galego unicamente publicou unhas "Máximas" de Carlos Pol.
Club Deportivo Bidasoa
O Club Deportivo Bidasoa é un equipo de balonmán da localidade de Irún, Guipúscoa (Euskadi), fundado en 1962 e que actualmente compite na División de Honra B do Estado español.
Historia
A entidade deu os seus primeiros pasos deportivos no frontón Uranzu, logrando rapidamente facerse un sitio na División de Honra primeiro como un equipo modesto e, pouco a pouco, comezando a atuar a algúns dos equipos máis importantes.
Os meirandes éxitos do CD Bidasoa chegaron da man da firma chocolateira Elgorriaga, patrocinador do club irundarra dende a tempada 1983-84 ata a 1996-97. Como excepción podería apuntarse a primeira final da Copa do Rei, na que o Bidasoa perdeu en Málaga ante o FC Barcelona, cando o equipo vasco estaba esponsorizado por Muebles Danona de Azpeitia (Guipúscoa).
O primeiro título colleitado pola entidade foi o campionato de Liga da tempada 1986-87, campionato conseguido con dous xogadores iugoslavos e o resto do conxunto formado por xogadores guipuscoanos.
O Bidasoa comezara a facer historia aínda que tivo que esperar á década dos 90 para engadir, polo momento, sete títulos máis ao seu palmarés. Os máis importantes foron os da Copa de Europa gañada na tempada 1994-95 en Zagreb (Croacia) e que supuxo o primeiro título europeo dun equipo vasco en calquera modalidade deportiva e a Recopa de Europa. A entidade irundarra, que logrou clasificarse entre os mellores clubs de Europa da década, sumou ademais un novo título de Liga na tempada 1994-95 e dúas Copas do Rei nas tempadas 1990-91 e 1995-96. Na tempada 1999-00 gañou ademais a súa primeira Copa de Euskadi, título que repetiría nas tempadas 2000-01 e 2001-02.
Presidentes
O CD Bidasoa tivo ao longo da súa historia un total de sete presidentes:
Pilar de Torres Luna
María del Pilar de Torres Luna, nada en Bayarque (Almería) o 28 de outubro de 1937 e falecida en decembro de 2018, é unha xeógrafa e profesora española.
Traxectoria
Licenciada en Filosofía e Letras pola Universidade de Zaragoza (1961) e doutora en Xeografía pola Universidade de Navarra (1967). En 1968 foi profesora da Universidade de Santiago de Compostela e dende 1981 é catedrática de Xeografía de España nesta universidade. As súas liñas de investigación son a xeografía rexional do mundo, a xeografía de Galicia, a xeografía social e das relixións e a xeografía dos asentamentos humanos. É membro do comité científico de varias revistas (Estudios Migratorios, Nimbus e A Estrada) e socia da Real Sociedade Xeográfica de España. En 1981 recibiu o premio á mellor investigadora catedrática da universidade de Deputación de Pontevedra.
Carlos VI, Sacro Emperador Romano-Xermánico
200px|dereita|miniatura|Carlos VI de Alemaña, pretendente á Coroa española co nome de Carlos III
Carlos VI do Sacro Imperio Romano-Xermánico, tamén coñecido co nome de Carlos VI de Alemaña, nado en Viena, o 1 de outubro de 1685 e finado na mesma cidade o 20 de outubro de 1740, foi un monarca europeo. Coñecido tamén como Arquiduque Carlos de Austria (co nome de Carlos II), foi proposto ao trono español baixo o nome de Carlos III en 1703 durante a guerra de sucesión, en oposición a Filipe de Anjou, neto de Luís XIV, obtendo vitorias nun primeiro momento pero saíu finalmente derrotado.
Traxectoria
Era o segundo fillo de Leopoldo I, que tivo coa súa terceira muller Leonor Magdalena de Pfalz-Neoburgo. Era, xa que logo, bisneto do rei español Filipe III, o cal lle permitiu reclamar os seus dereitos á Coroa de España cando esta quedou vacante pola morte (1700) sen descendencia de Carlos II. O seu educador foi Antonio Florian de Liechtenstein
O Arquiduque representou así as aspiracións da Casa de Habsburgo a recuperar a herdanza da súa extinta rama española, enfrontándose cos Borbóns de Francia - que sostiveron a candidatura do que logo sería Filipe V - na Guerra de sucesión española (1701-1714), ao mesmo tempo guerra civil e guerra internacional europea.
Trala morte do seu irmán, Xosé I de Austria, recaeron sobre Carlos o Trono de Austria e a Coroa imperial de Alemaña (1711); ao mesmo tempo, a sorte das armas éralle desfavorable na Península Ibérica, onde os apoios que tiña nos reinos da Coroa de Aragón non foran suficientes para impedir o triunfo dos Borbóns. Xa que logo, polo Tratado de Rastatt (1714) renunciou ao Trono español (que reclamaba desde 1703), obtendo en troco para Austria importantes concesións territoriais en Italia e os Países Baixos, que recoñecían a súa vitoria na guerra fóra da Península. Ao non ter herdeiros homes, cambiou a lexislación sucesoria para asegurar o Trono á súa filla María Tareixa de Austria (Pragmática Sanción de 1713), o que non impediu que, á súa morte, se desatase a Guerra de Sucesión austríaca (1740-1748).
De arquiduque a emperador
O falecemento do seu irmán Xosé I (1711) permitiulle alcanzar a coroa imperial e, asinado en 1714 o Tratado de paz de Rastadt, renunciou ás súas pretensións sobre España e obtivo o ducado de Milán, Nápoles, Mantua, Sardeña (intercambiada con Sicilia en 1718) e os Países Baixos.
Sen herdeiro masculino, con Carlos VI extinguiríase a liña masculina da familia e, para que a súa filla María Tareixa herdase os patrimonios territoriais da casa de Habsburgo, promulgou a Pragmática Sanción de 1713, que abolía a Lei sálica pola cal, consegue despois de moitos esforzos, ser unha garantía par toda a Europa (porén, desde a chegada da súa filla, María Teresa, ova a comezar a Guerra de sucesión de Austria).
O seu reino caracterizouse pola Cuadriplícana de 1718-1719, con Francia, Inglaterra e Holanda, destinada a facer fracasar a política de Alberoni. Na guerra de 1716-1718 contra os turcos, Austria, grazas ás vitorias do Príncipe Eugène, conquistou o Banat, o norte de Bosnia, Serbia con Belgrado e unha parte do Valachie, pero volveu perder unha gran parte destes territorios na súa infeliz guerra de 1736-1739.
Realizou un importante labor reformador, modernizando o Exército e aumentando os seus efectivos, favorecendo o desenvolvemento económico do país - sobre todo, a industria e a agricultura - e participando no comercio europeo. A política exterior estivo orientada a facer prevalecer o poderío de Austria, o que lle fixo enfrontarse a España en 1717-1719, participar na guerra de sucesión polaca (1733-1738) e provocar unha segunda guerra contra os turcos.
Favoreceu en 1733 a elección do rei de Polonia, Frederico Augusto contra Estanislau, sostido por Francia; con todo, estivo obrigado polo Tratado de Viena de 1735 a abandonar a Lorena a Estanislau e Nápoles aos Borbóns de España.
Con Hungría sempre se mantivo cordial. En 1713 convocou a Dieta húngara comprometéndose ante os seus delegados a gobernar segundo as leis do reino, a respectar os dereitos da nobreza e a velar pola integridade territorial. Respecto dos Países Baixos, Carlos pretendeu gobernalos desde Viena, mediante o Consello Supremo dos Países Baixos, integrado polos flamengos e españois, pero isto non foi aceptado, e en 1725 volveu á vella organización tripartita: Consello de Estado, Consello privado e Consello de Finanzas.
A súa morte, acontecida en 1740, desencadeou outra guerra dinástica, na que participou media Europa, malia que a Pragmática Sanción fora recoñecida pola diplomacia internacional.
Álvaro Cervera
Álvaro Cervera Díaz, nado en Santa Isabel (Guinea Española) o 20 de setembro de 1965, é un exfutbolista e actual adestrador de fútbol español. Xogaba de centrocampista e actualmente adestra o CD Tenerife.
Carlos Caetano Biscaínho
Carlos Caetano Biscainho Fernandes, nado na Coruña en 1968, é un actor e ensaísta galego.
Traxectoria
Doutor en Filoloxía Galego-Portuguesa, exerce como profesor na Universidade da Coruña. Como ensaísta está especializado no sistema teatral galego. No ámbito actoral, seguiu estudos de Arte Dramática con Arkadi Nemirovski, Doina Fagadar, Liudmila Ukólova, Ángel Gutiérrez, Claude Buchvald e Jacques Nichet, e, para alén do seu traballo nos palcos, tense dedicado á formación de intérpretes, á crítica de espectáculos e á investigación do campo teatral galego, con especial atención ao papel da lingua como norma sistémica.
É membro do consello de redacción da Revista Galega de Filoloxía e dirixe a colección de Literatura Dramática Galega da Biblioteca-Arquivo Teatral "Francisco Pillado Mayor" da Universidade da Coruña.
Desde 2007 integra o xurado do Premio de Interpretación Teatral "Maruxa Villanueva" do Concello de Padrón.
Banda de música de Camanzo
A Banda de música de Camanzo foi unha formación musical con sede na parroquia de Camanzo, no concello pontevedrés de Vila de Cruces.
Historia
Fundouse en 1910 no lugar de Brandomés, na parroquia cruceña de Brandariz, polo que foi coñecida como Banda de Brandomés nos seus inicios. Co tempo tamén coñeceuse tamén como banda de Camanzo, alternándose ambas as denominacións para referirse a mesma agrupación. Os seus directores foron, por orde cronolóxica, O Carballeda, fundador da de Cira; Andrés Mosteiro Otero e o seu fillo Andrés Mosteiro Figueiras, Manuel Mirás, José Liste, Bernardo del Río, director doutras como Ribadulla; Secundino Pedreira, tamén director doutras agrupacións como Moimenta; e Miguel de Santiago.
Campionato do Mundo de Fútbol Gaélico 2016
O Campionato do Mundo de Fútbol Gaélico 2016 é un certame mundial deportivo de fútbol gaélico. É a segunda edición do Campionato do Mundo de Fútbol Gaélico, e celébrase en Dublín entre o 9 e o 12 de agosto. Nesta ocasión non se celebrará a copa mundial de clubs. Tanto no campionato masculino coma no feminino compite a selección de fútbol gaélico de Galicia.
Campionato masculino
A competición consiste nunha fase de grupos, e en función dos resultados os equipos clasifícanse para dous trofeos diferentes, a Copa e Escudo. Os gañadores do grupo D e E disputarán a final da copa. O campión e subcampión do grupo F enfrontaranse pola final do Escudo. Haberá tamén un torneo de repesca para o resto de equipos.
Campionato feminino
O campionato feminino ten tamén tres torneos. Tras a fase de grupos inicial, o campión e subcampión do grupo C disputarán a final da Copa, mentres que o campión e o subcampión do grupo D disputarán a final do Escudo. Haberá tamén un torneo de repesca, para o resto de equipos.
A tempestade
A tempestade (en The Tempest) é unha obra de teatro de William Shakespeare, probablemente escrita arredor dos anos 1610 ou 1611, e crese que foi unha das últimas obras que Shakespeare escribiu só. Logo da primeira escena, que ten lugar nun barco no medio do mar durante unha tempestade, o resto da historia está ambientada nunha illa remota, onde o bruxo Prospero, unha personaxe complexa e contraditoria, vive coa súa filla Miranda, e os seus dous servos: Caliban, unha figura salvaxe e monstrosa, e Ariel, un espírito. A obra contén música e cancións que evocan o espírito de encantamento da illa. Explora temas como a maxia,a traizón, a vinganza e a familia. No acto catro, unha voda enmascarada serve para facer unha obra dentro da obra, e contribúe no espectáculo, na alegoría e nunha linguaxe elevada. Malia que A tempestade é clasificada en First Folio como a primeira das comedias de Shakespeare, contén á vez temas tráxicos e cómicos, e a crítica moderna creou unha categoría de romance para esta e outras das últimas obras de Shakespeare. A tempestade foi suxeito de diversas interpretacións, entre as cales están os que a consideran unha fábulo da arte e da creación, con Prospero representando a Shakespeare, e a renuncia de Prospero á maxia como a despedida de Shakespeare dos escenarios. Tamén hai quen interpreta que é unha alegoría do colonizador europeo na conquista de terras estranxeiras.
Foi traducido ó galego por Miguel Pérez Romero e foi publicado pola Editorial Galaxia no ano 2003.
Condado de Plymouth, Massachusetts
O condado de Plymouth (en inglés Plymouth County) é un condado do estado de Massachusetts. Segundo o censo do ano 2010 a súa poboación era de 494.919 habitantes. A súa capital atópase en Plymouth e Brockton. O condado creouse no ano 1685 pola Corte Xeral de Plymouth, a lexislatura da Colonia de Plymouth, antes da súa anexión á Colonia de Massachusetts Bay.
Traspielas, Fornelos de Montes
Santa María de Traspielas é unha parroquia que se localiza no concello de Fornelos de Montes. Segundo o IGE en 2010 tiña 289 habitantes (152 mulleres e 137 homes), distribuídos en 4 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 379 habitantes.
O detective Conan: Encrucillada na antiga capital
O detective Conan: Encrucillada na antiga capital (名探偵コナン 迷宮の十字路) é un filme de animación baseado no anime O detective Conan. No Xapón, a estrea deste filme produciuse nos cinemas o 19 de abril do 2003.
En galego, estreouse na TVG o 2 de agosto do 2013.
Sinopse
Un segredo oculto nun taboleiro do xogo do go... O escenario do novo filme do detective Conan é a antiga capital xaponesa: Quioto.
As cinco vítimas dunha serie de asasinatos que acontecen alí son membros da gavela de ladróns Genji Botaru, que se dedicaron no pasado a furtar estatuas famosas de Buda e outras obras de arte. Desta vez Heiji, un detective adolescente con moita sona e rival e amigo de Conan, axudará coa resolución do misterio. Tamén aparecerá Kazuha, a moza de Heij. Os espectadores han gozar vendo as escenas de amor entre esta parella e a de Conan e Ran, e mais os versátiles trucos que se irán amosando na longametraxe.
Conan atópase en Quito xunta Ran e o detective Mouri para investigar o roubo dun tesouro nacional do célebre Templo Sanno hai oito anos. A única pista para dar co paradoiro é unha imaxe misteriosa. Conan, sospeitando que o roubo está relacionado co caso dos asasinatos en serie, comeza a investigar. Xunto con Heiji, unirase nunha procura chea de perigos e sorpresas. Unha canción infantil abre a porta da memoria que axudará a dar co misterio que se oculta na misteriosa imaxe.
Será quen Conan de saír da encrucillada que envolve xa máis dun século de historia?
Música
A canción empregada na versión orixinal como tema de peche é "Time after Time ~Hana mau machi de~ " (O tempo tras o tempo ~Os pétalos das flores levitan no ar~ ), interpretada por Mai Kuraki.
Os temas da música de fondo foron compostos por Katsuo Ono, e serían utilizados na serie orixinal a partir do ano 2004.
Barbastro
300px|miniatura|Vista de Barbastro.
Barbastro é unha cidade e concello aragonés, pertencente á provincia de Huesca. No ano 2001 tiña 15 053 habitantes. É a cabeza da comarca do Somontano de Barbastro e sede epicopal.
É unha antiga cidade sita na chaira aragonesa, próxima ao lugar onde o río Vero se xunta con o Cinca. Na súa comarca prodúcese un viño acollido á denominación de orixe Viño de Samontano. É un núcleo de servizos e comercio que centraliza a actividade dos vales dos Pireneos orientais.
Dista 21 km da cidade de Huesca e 67 km da Lleida.
Historia
A cidade identifícase coa antiga Bergidum ou Bergiduna, incluíaa nun principio na provincia da Hispania Citerior, e logo na Tarraconense. Foi unha importante praza forte árabe do Al-Ándalus norte, varias veces tomada e perdida polos cristiáns. En 1101, Pedro I de Aragón tomouna definitivamente. Como cidade episcopal acolleu varios sínodos diocesanos e provinciais. Nalgunha ocasión reuníronse nela as Cortes de Aragón (1134 e 1626). No 1137 casaron aquí a princesa Petronila e o conde de Barcelona, Ramón Berenguer IV, acto polo que ficaron unidos Cataluña e Aragón, para formar o Reino de Aragón.
Durante a Guerra Civil, Barbastro ficou inicialmente dentro do bando republicano, producíndose asasinatos de persoas consideradas do bando oposto, como os mártires de Barbastro. Acabada a guerra, efectuouse unha dura represión de persoas de diversas tendencias republicanas por parte do franquismo.
Patrimonio monumental
miniatura|170px|Torre da catedral. Por mor do seu pasado histórico, Barbastro goza dun saliente patrimonio arquitectónico, do que cómpre destacar:
Scratch Acid
Scratch Acid foi unha banda estadounidense de noise rock procedente de Austin, Texas, e formada no ano 1982. Inicialmente estivo composto por Steve Anderson (voces), David Wm. Sims (guitarra), Brett Bradford (guitarra), David Yow (baixo) e Rey Washam (batería). Anderson foi expulsado da banda antes de que gravasen algún álbum, facendo que Yow pasase a encargarse das voces e Sims do baixo.
Os dous primeiros traballos de Scratch Acid foron editados polo selo independente de Texas Rabid Cat, o terceiro e derradeiro pola discográfica Touch and Go Records. Un recompilatorio postumo titulado The Greatest Gift, lanzouse pola Touch and Go Records en 1991.
O xornalista musical Will Lerner falou da banda como "a equivalente estadounidense de The Birthday Party". Despois de gañar reputación como unha tola e ruidosa banda de punk, Scratch Acid separouse en 1987. Segundo o libreto de The Greatest Gift, os membros da banda nunca recibiron compensación algunha por parte de Rabid Cat ou Fundamental Records (que distribuia os seus discos en Europa).
A Manteigada, Rebordáns, Tui
A Manteigada é un lugar da parroquia de Rebordáns, no concello pontevedrés de Tui, na comarca do Baixo Miño. Segundo o padrón municipal de habitantes do Instituto Galego de Estatística no ano 2019 tiña 36 habitantes (19 homes e 17 mulleres), un descenso de 2 habitantes respecto ao ano 1999.
Electro Rayma
Electro Rayma é unha empresa galega con sede no polígono de Río do Pozo, Narón, dedicada á servizos eléctricos e de mantemento naval e industrial.
Osos Rivas
O equipo Osos de Rivas é un club deportivo adicado ó fútbol americano, fundado en 1989, que disputa a Liga Nacional de Fútbol Americano, competición que gañou en 2001. Non obstante, a competición na que os Osos tiveron unha actuación mais salientable é a Copa de España, que gañou 5 veces. O equipo xoga como local no estadio Cerro del Telégrafo, e visto con casco amarelo, camisola vermella e pantalóns brancos.
Os Osos Rivas son habituais dende hai moitos anos nas semifinais polo título da Liga Nacional de Fútbol Americano cos Badalona Dracs, Valencia Firebats e L'Hospitalet Pioners.
Celme, Ordes, Rairiz de Veiga
Celme é un lugar da parroquia de Ordes, no concello ourensán de Rairiz de Veiga. Segundo o IGE do 2008 tiña 5 habitantes deles 3 eran homes e 2 mulleres, o que supón que non variou a poboación desde 2007.
Alejandro Mon y Menéndez
Alejandro Mon y Menéndez, nado en Oviedo o 26 de febreiro de 1801 e finado na mesma cidade o 1 de novembro de 1882, foi un político e xurista español, ministro de Facenda en varios períodos, presidente do Congreso dos Deputados en 1862 e presidente do Consello de Ministros de España en 1864.
Traxectoria
Cursou os estudos de Dereito na Universidade de Oviedo. Inquedo pola actividade política, foi Vicepresidente das Cortes Xerais e durante a Rexencia de María Cristina foi nomeado Ministro de Facenda dende 1837 até 1838 e de novo con Narváez entre 1844 e 1846 durante o cal soporta a grave crise económica da Facenda Pública como consecuencia da Primeira Guerra Carlista. Por un breve lapso de tempo deixa o Ministerio, até que volve a ser nomeado por Francisco Javier de Istúriz até o 1847 derante a Década Moderada do reinado de Isabel II. En 1849 e 1857 volve a ser Ministro de Facenda por curtos períodos de tempo.
Despois de ser embaixador de España en Roma e París rexeitará as ofertas para volver á vida política activa até que o 1 de marzo de 1864 é nomeado Presidente do Consello de Ministros substituíndo a Lorenzo Arrazola no período de crise da Unión Liberal e que soamente duraría seis meses até o 16 de setembro de 1864, aínda que para a súa fama quedou a incorporación por primeira vez dunha das figuras máis influentes na vida política española tras a restauración borbónica como foi Antonio Cánovas del Castillo.
Despois da revolución de 1868 separouse da vida política de maneira definitiva, aínda que foi nomeado Senador vitalicio en 1876.
O gran reformador do XIX
O seu papel no ministerio de Facenda é lembrado como o máis relevante de todo o século XIX español pois coa chamada Reforma Mon-Santillán (por Ramón Santillán) colocou a España entre os países de referencia nesa materia por mor da simplificación e modernización que levou a cabo no sistema tributario. Tamén é moi celebrado por promover a modernización da economía española pola súa aposta polos camiños de ferro e as industrais transformadoras.
Banda de música de Piloño
A Banda de música de Piloño foi unha agrupación musical fundada na parroquia de Piloño, no concello pontevedrés de Vila de Cruces.
Historia
O seu fundador e primeiro director foi Gumersindo Castro García, Estaquio, que xuntou aos músicos da antiga banda do Cotorral (1879-1899), da parroquia de Salgueiros, para formar esta agrupación no ano 1907. Tras el, a dirección correu a cargo de Antonio López García, a quen sucedeu Abeledo no ano 1936. Tras o paro provocado pola guerra, a banda volveuse xuntar para desaparecer definitivamente en 1941.
José Gutiérrez de la Concha
José Gutiérrez de la Concha Marqués de la Habana, nado en Córdoba (Arxentina) o 4 de xuño de 1809 e finado en Madrid o 5 de novembro de 1895, foi un político e militar español.
Traxectoria
Naceu en Córdoba de Tucumán, Arxentina, entón colonia española. O triunfo dos independentistas americanos fixo que volvese a España en 1814.
Iniciou a súa carreira política como Deputado a Cortes polo distrito de Logroño en 1845, e Vicepresidente do Congreso dos Deputados en 1847. Entrementres foi o sufocador dos Mártires de Carral, a Revolución de 1846 en Galicia. Foi Ministro interino de Ultramar e de Mariña en 1864 e Ministro da Guerra en 1865, así como Presidente do Consello de Ministros no reinado de Isabel II. Ademais foi Ministro da Guerra e interino da Mariña, nos momentos previos á revolución de 1868, o que lle supuxo o exilio durante o Sexenio Revolucionario.
Despois do golpe de estado do Xeneral Pavía reintegrouse na vida política e en 1877 foi nomeado senador vitalicio. Cerrou a súa carreira política dentro do Partido Liberal Fusionista chegando a ser Presidente do Senado en tres ocasións (1881 - 1883 e 1886-1891, e 1893-1894).
Croqueta
miniatura|Prato de croquetas con ensalada. miniatura|Boliños de peixe. Unha croqueta é unha porción de masa, xeralmente de forma alongada (forma ovalada ou en boliños), elaborada con anacos moi pequenos de carne, peixe, xamón ou outros ingredientes, ligados cun bechamel mesto, que se reboza e se frite.