cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
My Bloody Valentine
Lazy Records e fichaxe de Butcher
Baixo presións de Lazy Records para publicar un álbum, My Bloody Valentine comprometeuse e aedeu a lanzar un sinxelo e un mini-álbum, citando a necesidade de tempo para estabilizar súa nova formación. "Strawberry Wine", un sinxelo de tres temas, publicouse en novembro de 1987 e Ecstasy un mes despois. Ámbolos dous lanzamentos rcibiron unha atención moderada por parte da crítica, acadando os postos 13 e 12 nas listas independentes de sinxeos e álbums respectiamente. "Strawberry Wine", porén, foi descrita como "sen dúbida o mellor dos dous lanzamentos", xa que Ecstasy estivo inzado de dificultades na produción, incluídos erros no proceso de masterización. Ecstasy foi criticado por amosar "un grupo que semellaba que quedara sen cartos a metade da gravación", algo que se confirmou máis tarde, xa que a banda pagou as sesións de estudio cos seus propios medios. O contrato de My Bloody Valentine con Lazy dicía que o selo se encargaría da promoión dos lanzamentos, mentres que a banda debía pagar as gravacións. Tras a súa saída da discográfica, que posteriormente editou "Strawberry Wine" e Ecstasy no recompilatorio Ecstasy and Wine (1989) sen o permiso do grupo, Rough Trade Records ofreceulles un contrato para financiar a gravación e edición dun disco, pero a banda rexeitouno.
Creation Records e Loveless
miniatura|250px|[[Kevin Shields en 1989]] En xaneiro de 1988, My Bloody Valentine actuou en Canterbury, abrindo para Biff Bang Pow!, unha banda na que tocaba o fundador de Creation Records Alan McGee. Despois de "arrebatarlle o escenario" a Biff Bang Pow!, My Bloody Valentine foi descrita como "o equivalente irlandés de Hüsker Dü" por McGee, que se achegou ao grupo tras o concerto e ofreceulles a oportunidade de gravar e editar u sinxelo con Creation. A banda gravou cinco cancións nun estudio en Walthamstow, no leste de Londres, en menos dunha semana e en agosto de 1988 publicaron You Made Me Realise. O EP foi moi ben recibido pola prensa musical independente e estreouse no número 2 da lista indie británica. Tras o éxito de You Made Me Realise, My Bloody Valentine publicou o seu primeiro álbum de longa duración, Isn't Anything, en novembro de 1988. Gravado nunha zona rural de Gales, o álbum tivo un grande éxito, recibindo a aclamación de gran parte da crítica, chegando ao número 1 da lista indie británica e influenciando a un bo número de bandas shoegaze.
En febreiro de 1989 My Bloody Valentine comezou a gravar o seu segundo álbum nos Blackwing Studios en Southwark, Londres. Creation Records crí que o disco poería terse gravado "en cinco días". Porén, ao pouco tempo "fíxose claro que iso non ía ocorrer". Tras varíos meses improdutivos, durante os cales Shields asumiu as principais tarefas musicais e técnicas das ssións, a banda pasou por un total de 19 estudios e contratou a varios enxeñeiros, incluídos Alan Moulder, Anjali Dutt e Guy Fixsen. Debido á duración da gravación, Shields e Alan McGee acordaron publicar outro EP e o grupo editou Glider en abril de 1990. O seu sinxelo principal era "Soon", que contaba coa primeira gravación da técnica "glide guitar" por Shields. O P chegou ao número 2 da lista independnte británica e a banda saíu de xira no verán de 1990 para promocionar o lanzamento. En febreiro de 1991, mentres aínda estaban gravando o seu segundo álbum, My Bloody Valentine publicou Tremolo, que foi outro éxito da crítica e chegou á cima da lista independente británica.
Publicado en 1991, díxose que Loveless custou máis de 250.000 libras e quebrou Creation Records, feito que Shields negou. O disco foi loubado pola crítica de xeito case unánime, aínda que o álbum non foi un éxito comercial. Chegou ao número 24 da lista británica de álbums pero internacionalmente non entrou en ningunha lista. McGee botou a My Bloody Valentine de Creation Records pouco despois do lanzamento de Loveless, debido ao longo período de gravación do disco e a problemas persoais con Shields.
Island Records e separación
My Bloody Valentine asinou con Island Records en outubro de 1992 por un contrato de 250.000 libras. O adianto que recibiu o grupo gastouse na construción dun estudio caseiro en Streatham, no sur de Londres, completado en abril de 1993. Varios problemas técnicos no estudio levaron ao grupo a un estado de "semi-fusión", segundo Shields, que dicíase estar pasando por bloqueo creativo. A banda estivo longo tempo inactiva, porén gravaron e editaron dúas versións de 1993 a 1996, o tema de Louis Armstrong "We Have All the Time in the World" para o recompilatorio Peace Together e "Map Ref. 41°N 93°W" de Wire para o álbum tributo Whore: Tribute to Wire.
En 1995 Debbie Googe e Colm Ó Cíosóig deixaron My Bloody Valentine. Googe, que traballou brevemente como taxista tras a súa marcha, formou o supergrupo de indie rock Snowpony con Katharine Gifford, que tamén actuou con Stereolab e Moonshake, e Ó Cíosóig mudouse aos Estados Unidos, formando Hope Sandoval & the Warm Inventions con Hope Sandoval de Mazzy Star. Shields e Butcher intentaron gravar un terceiro álbum de estudio, que Shields dixo que sairía en 1998, pero Butcher deixaría a banda en 1997. Incapaz de rematar o traballo Shields illouse, e segundo as súas palabras "volveuse tolo" debuxando comparacións na prensa musical ao excéntrico comportamento doutros músicos, como Brian Wilson de The Beach Boys e Syd Barrett de Pink Floyd. Posteriormente Shields sería membro de xira de Primal Scream, colaborou con varios artistas como Yo La Tengo, Dinosaur Jr. e Le Volume Courbe e gravou cancións para a banda sonora da película de 2003 Lost in Translation.
estendéronse os rumores entre os seguidores do grupo de que fora gravado material para varios álbums antes da ruptura da banda. En 1999 informouse de que Shields entregara 60 horas de gravacións a Island Records, e Butcher confirmou que existía "probablemente suficiente material para encher dous álbums". Shields posteriormente admitiu que un disco de material "a medio acabar" fora abandonado, dicindo que "Estaba morto. Non tiña ese espírito, esa vida nel".
Reunión e m b v
En agosto de 2007 apareceron informes que suxerían que My Bloody Valentine podería reunirse para o festival de Coachella de 2008. Informes semellantes circularan xa en 2003, dicindo que Shields, Butcher e Ó Cíosóig estaban xuntos en Berlín regravando cinco temas gravados para Glider, e que serían publicados nun futuro box set; e en 2007 os informes suxerían que My Bloody Valentine estería a piques de actuar nunha serie de concertos organizados pola promotora Pod no Irish Museum of Modern Art en Kilmainham, Dublín. Shields confirmou posteriormente a reunión e dixo que o terceiro álbum de estudio da banda, que comeara a gravar en 1996, estaba case rematado. No mes de novembro de 2007 anunciáronse tres concertos no Reino Unido e o 13 de xuño de 2008 My Bloody Valentine actuou en público por vez primeira en 16 anos en dous ensaios ao vivo no Institute of Contemporary Arts en Londres. miniatura|250px|Bilinda Butcher e Debbie Googe en 2008 My Bloody Valentine comezou unha extensa xira mundial durante o verán e o outono de 2008. A banda comezou actuando en festivais europeos, como o festival de Roskilde en Dinamarca, o Øyafestivalen en Oslo e o Electric Picnic en Irlanda, ademais de tocar no Fuji Rock Festival en Niigata, Xapón. Do 19 ao 21 de setembro o grupo foi comisario e actuou no All Tomorrow's Parties en Nova York, e posteriormente tocou por Norteamérica, con datas Chicago, Toronto, Denver, San Francisco, Os Ánxeles e Austin. A banda gastou 200.000 libras en equipo para a súa xira mundial, a primeira destas características dende a xira de promoción de Loveless en 1992.
Tras outra xira en 2009, My Bloody Valentine dedicou o seu tempo a completar o seu terceiro disco. O rumores dun box set de My Bloody Valentine, que estiveran en circulación entre o público en abril de 2008 tras unha lista publicada na páxina xaponesa HMV, comezaron a escoitarse novamente. En marzo de 2012, tras varios atrasos, Sony Music Ireland anunciou a edición do álbum recompilatorio EP's 1988–1991, unha colección dos EPs, sinxelos e temas inéditos da banda con Creation Records. O recompilatorio foi publicado o 4 de maio de 2012, xunto con versións remasterizadas de Isn't Anything e Loveless.
En novembro de 2012 Kevin Shields anunciou plans para editar o terceiro álbum de My Bloody Valentine en liña antes do final de ano. En decembro a banda anunciou a través de Facebook que o disco estaba rematado e masterizado, e o 27 de xaneiro de 2013, durante un concerto no Electric Brixton de Londres, Shields díxolle á audiencia que o álbum "podería estar fóra en dous ou trs días". O álbum, titulado m b v, publicouse a través da páxina oficial do grupo o 2 de febreiro de 2013, aínda que a páxina caeu debido ao alto tráfico. Tras o seu lanzamento m b v recibiu "aclamación universal", segundo Metacritic, e a banda comezou unha xira mundial.
Presente
En 2013 Shields anunciou intencións de publicar un EP de My Bloody Valentine EP "de material totalmente novo", ao que continuaría un cuarto álbum de estudio.
En abril de 2020 a marca de roupa estadounidense Supreme anunciou unha colaboración con My Bloody Valentine, que licenciaba a arte de Glider, Feed Me With Your Kiss e Loveless para a colección primavera 2020 da compañía.
Aeroporto de Klagenfurt
O aeroporto de Klagenfurt, tamén coñecido como aeroporto de Kärnten, é un aeroporto que serve a Klagenfurt, a sexta cidade máis grande de Austria. Atópase na veciñanza de Annabichl, a si 2,8 quilómetros ao norte do centro da cidade. Opera principalmente voos a destinos de vacacións e metropolitanos europeos.
Código ATC H
O código ATC H é unha sección do Sistema de Clasificación Química Anatómico-Terapéutica, que clasifica os preparados hormonais sistémicos, excluíndo as hormonas sexuais.
Campoverde
O topónimo Campoverde pode referirse a:
A Pena, Breixa, Silleda
A Pena é un lugar da parroquia de Breixa no concello pontevedrés de Silleda. No ano 2011 tiña 19 habitantes, 9 homes e 10 mulleres. Isto supón unha perda de habitantes en releción ao ano 2000.
Nes
Nes é a palabra norueguesa para promontorio, orixinou numerosos topónimos:
Sobrino
O apelido Sobrino, de orixe portuguesa, que pasou a Galicia,GEG pode referirse, entre outros, a:
Oligopsonio
O oligopsonio, das palabras gregas oligos (pouco) e psonio (compra), é unha situación de fallo de mercado pouco frecuente que xorde onde non existen moitos consumidores senón un número pequeno, nos cales se deposita o control e o poder sobre os prezos e as cantidades dun produto no mercado. Polo tanto, os beneficios concentraríanse nos consumidores, pero non nos produtores, os cales ven empeorar a súa situación ao non recibir un prezo razoable polos produtos que elaboran.
Os exemplos de oligopsonios son máis frecuentes que os de monopsonio puro. Un exemplo poden ser os fabricantes de automóbiles nun país como Xapón. Para os fabricantes de asentos para automóbiles só existe un número reducido de compradores, que son as poucas empresas ensambladoras de automóbiles xaponesas, quen, polo tanto, poderán controlar as cantidades e prezos dos asentos para automóbiles, posto que son os únicos compradores no país dese produto.
Outros artigos
אוליגופול
O Agriño, O Castro, Silleda
O Agriño é un lugar da parroquia do Castro no concello pontevedrés de Silleda. No ano 2011 tiña 14 habitantes, 5 homes e 9 mulleres. Isto supón unha perda de habitantes en releción ao ano 2000.
R136a1
R136a1 ou RMC 136a1 é unha estrela hiperxigante azul, coñecida actualmente como a estrela máis masiva, cunha cifra estimada de 265 masas solares. A estrela tamén ten o récord de ser a máis luminosa, cunha luminosidade de 8.700.000 veces a do sol. A estrela pertence a R136, un cúmulo estelar no centro do complexo "30 Doradus" (tamén coñecido como a Nebulosa da Tarántula), na Gran Nube de Magallanes.
Carpinus
Carpinus é un xénero de plantas con flor pertencentes á familia betulaceae. Son arboriñas que acostuman recibir o nome de carpes.
R136a1
Descuberta
Un equipo de astrónomos británicos liderado por Paul Crowther, profesor de astrofísica na Universidade de Sheffield, utilizou o gran telescopio VLT (Very Large Telescope) da ESO en Chile, así como os datos do Telescopio Espacial Hubble, para o estudo de dous cúmulos de estrelas, NGC 3603 e R136. O cúmulo R136a algunha vez pensouse que podía ser un obxecto único supermasivo con 1000-3000 masas solares, ata que a dúbida foi resolta mediante holografía interferométrica e comprobouse que é un cúmulo de estrelas densas. O equipo de astrónomos descubriu varias estrelas con temperaturas superficiais de máis de 40000 K, cerca de 7 veces máis quentes que o sol, e millóns de veces máis brillantes. Polo menos tres estrelas presentan masas que superan as 150 veces a masa do sol, entre a que se encontra esta, R136a1.
Carpinus
É orixinario de Eurasia con dúas especies europeas e unha única especie na América do Norte. Na Península Ibérica atópase o carpe común tan só nunha extensión moi reducida do Pireneo no País Vasco porén os estudos polínicos evidencian a súa presenza moito máis extensa durante o paleolítico.
R136a1
Características físicas
miniatura|esquerda|De esquerda a dereita: [[anana vermella|Anana Vermella, O Sol, Anana Azul, R136a1]] R136a1 é unha estrela de Wolf-Rayet cunha temperatura superficial de máis de 50000 K, e ao igual que outras estrelas achadas próximas ao límite de Eddington, R136a1 desprendeu gran parte da súa propia masa en estalidos violentos. Estímase que no seu nacemento a estrela puido ter unhas 320 masas solares e que estivo perdendo 50 masas solares periodicamente cada certa cantidade de decenas a centenas de miles de anos, en erupcións semellantes ás variables luminosas azuis.
Carpinus
Conta cunhas 30 ou 40 especies moitas delas na China. left|miniatura|Carpe con froitos.
R136a1
Características físicas
Estrelas que teñen entre 8 e 150 masas solares, explotan ao final das súas vidas como supernovas, deixando atrás a estrelas de neutróns ou buratos negros. Consolidada xa a hipótese da existencia de estrelas cun peso comprendido entre 150 e 300 masas solares, os astrónomos sospeitan que esa enorme estrela podería estoupar como supernova antes de tempo, moito antes do colapso do seu núcleo da forma habitual. A fusión de núcleos de hidróxeno debería crear un gran número de pares electróns-positróns, o que fai caer a presión termal dentro da estrela, cun subsecuente colapso parcial. Se R136a1 sufrira tal explosión, debería xerar un burato negro e un remanente de supernova de poucas masas solares
Carpinus
As especies do xénero Carpinus son árbores caducifolias de talle mediano. As follas teñen unha disposición alternada e son simples coas marxes dentadas de até 10 cm de longo. As flores son en candeas cos sexos separados na mesma planta. O froito é unha núcula miúda con diversas sementes.
A madeira do carpe é máis dura ca do carballo e moi apreciada en ebanistaría.
Xiá
O topónimo Xiá pode referirse a:
Cocoon
Cocoon é un filme estadounidense dirixido por Ron Howard que foi estreado en 1985. Trata sobre un grupo de anciáns que rexuvenecen grazas a uns aliens. Está protagonizado por Don Ameche, Wilford Brimley, Hume Cronyn, Brian Dennehy, Jack Gilford, Steve Guttenberg, Maureen Stapleton, Jessica Tandy, Gwen Verdon, Herta Ware, Tahnee Welch e Linda Harrison. O filme está baseado lixeiramente na novela homónima de David Saperstein.
Sinopse
Un grupo de anciáns que viven nunha residencia descobren a fonte da eterna xuventude. O único problema é que o lugar máxico pertence a un grupo de extraterrestres, e descoñecen se as súas intencións son boas.
Cronómetro
Un cronómetro é un reloxo de alta precisión. A comezos do século XIX, o reloxeiro suízo Louis Berthoud, inventou o cronómetro e foi perfeccionado o sistema de corda.
Usos e tipos
Son empregados polos navegantes para determinar a lonxitude xeográfica e calcular a súa posición en mar a fóra ou para medir tempos entre sucesos. Así mesmo eran usados por astrónomos e xoieiros para calibrar instrumentos de medida.
A aplicación do cronómetro é semellante á dun reloxio que mide con gran precisión un tempo determinado. Úsase tamén en competicións deportivas, e en medición de tempos en carreiras de animais (cronógrafo).
Quintela, Mazaira, Castro Caldelas
Quintela é un lugar da parroquia de Mazaira no concello ourensán de Castro Caldelas na comarca da Terra de Caldelas. Segundo o INE e o IGE en 2011 tiña dezanove habitantes (once homes e oito mulleres), a mesma cantidade ca en 2010.
Carlos López Riaño
Carlos López Riaño, nado en Tuimil (Bóveda) o 6 de novembro de 1940 e finado en Madrid o 15 de abril de 2022, foi un político galego.
Traxectoria
Licenciado en Dereito, ingresou no PSOE en 1966. Histórico dirixente da corrente do PSOE Izquierda Socialista ata que en 1987 a deixou por discrepancias internas, opúxose á entrada de España na OTAN polo que foi reprobado polo Comité Federal do PSOE. Foi deputado no Congreso dos Deputados por Madrid, delegado do goberno para o Plan Nacional contra a droga (1994-1996) e durante o seu mandato propuxo abrir un debate en torno á despenalización do cánnabis. Tamén foi concelleiro en Madrid.
Condensado de Bose-Einstein
miniatura|Distribución de momentos que confirma a existencia dun novo [[estado de agregación da materia, o condensado de Bose-Einstein. Datos obtidos nun gas de átomos de rubidio, a coloración indica a cantidade de átomos a cada velocidade, co vermello indicando a menor e o branco indicando a maior. As áreas brancas e celestes indican as menores velocidades. Á esquerda obsérvase o diagrama inmediato anterior ao condensado de Bose-Einstein e ao centro o inmediato posterior. Á dereita obsérvase o diagrama logo de certa evaporación, coa substancia próxima a un condensado de Bose-Einstein puro. O pico non é infinitamente angosto debido ao Principio de indeterminación de Heisenberg: dado que os átomos están confinados nunha rexión do espazo, a súa distribución de velocidades posúe necesariamente un certo ancho mínimo. A distribución da esquerda é para T > Tc (sobre 400 nanokelvins (nK)), a central para T < Tc (sobre 200 nK) e a da dereita para T << Tc (sobre 50 nK) ]]
En física, o condensado de Bose-Einstein é o estado de agregación da materia que se dá en certos materiais a moi baixas temperaturas. A propiedade que o caracteriza é que unha cantidade macroscópica das partículas do material pasan ao nivel de mínima enerxía, denominado estado fundamental. O condensado é unha propiedade cuántica que non ten análogo clásico. Debido ao principio de exclusión de Pauli, só as partículas bosónicas poden ter este estado de agregación: se as partículas que se arrefriaron son fermións, o que se encontra é un líquido de Fermi.
Primeiros fundamentos
Na década de 1920, Satyendra Nath Bose e Albert Einstein publican conxuntamente un artigo científico acerca dos fotóns de luz e as súas propiedades. Bose describe certas regras para determinar se dous fotóns deberían considerarse idénticos ou diferentes. Estas coñécense polo nome de estatística de Bose (tamén coñecida como a estatística de Bose-Einstein). Einstein aplica estas regras aos átomos preguntándose como se comportarían os átomos dun gas se se lles aplicasen estas regras. Así descobre os efectos que veñen do feito de que a moi baixas temperaturas a maioría dos átomos están no mesmo estado cuántico, que sería o menos enerxético posible.
Imaxínese unha cunca de té quente, as partículas que contén circulan por toda a cunca. Non obstante, cando se arrefría e repousa, as partículas tenden a ir cara ao fondo. Analogamente, as partículas a temperatura ambiente atópanse a moitos niveis diferentes de enerxía, mais, a moi baixas temperaturas, unha gran proporción destas alcanza á vez o nivel máis baixo de enerxía, o estado fundamental.
A agrupación de partículas nese nivel inferior chámase condensado de Bose-Einstein (BEC), porque a demostración está feita segundo as ecuacións de Einstein. O que seguramente non puido imaxinar é o estraño que se vería unha masa de materia con todos os seus átomos nun único nivel. Isto significa que todos os átomos son absolutamente iguais. Non hai medida que poida diferenciar un do outro. Trátase dun estado de coherencia cuántica microscópico.
Desenvolvemento teórico da condensación de Bose-Einstein
Sexa un gas de metano dexenerado (isto é, afastado da aproximación clásica da estatística de Maxwell-Boltzmann e, polo tanto, onde ten relevancia a distinción entre fermións e bosóns). Consideramos que os únicos graos de liberdade son translacionais.
O número medio de partículas nun estado cuántico r (ou número de ocupación) vén dado por:
onde sendo k_B a constante de Boltzmann.
David Simon
David Judah Simon, nado o 9 de febreiro de 1960, é un escritor, xornalista, guionista e produtor estadounidense de series de televisión. Traballou coma xornalista durante vinte anos para o xornal The Baltimore Sun.
Carpe
O carpe europeo, tamén coñecido simplemente coma carpe Carpinus betulus é un Carpinus nativo do oeste, centro e sur de Europa, estendéndose dende o oeste de Rusia e Ucraína. Require dun clima temperado para un bo crecemento, só medrando por riba dos 600 msnm. Crece mesturándose con carballos, e nalgunhas áreas con faias. É unha árbore común en bosques degradados. En Galiza non é común.
Condensado de Bose-Einstein
Desenvolvemento teórico da condensación de Bose-Einstein
Esta función vale infinito cando o argumento da exponencial vale cero e cae rapidamente. Isto é debido a que os bosóns non cumpren o principio de exclusión de Pauli e polo tanto pode ter infinidade deles no mesmo estado cuántico individual.
Bañobre
O topónimo galego Bañobre pode referirse a:
Carpe
Descrición
É unha arboriña miúda ou mediana que adoita acadar os 15–25 m, raramente 30 m, cun toro torto. A casca é grosa, averdada cinsenta, aínda que nos vellos (véxase na foto): aseméllase á da faia, mais ten a miúdo costelas. Os gomos, a diferenza dos Fagus, non teñen máis dun cm de lonxitude, e presionados cara as ás. As follas son alternas, de 4–9 cm longo, con prominentes veas dando un engurrado distintivo, e marxes serrados; aseméllanse ás do umeiro mediterráneo (Ulmus minor), mais son simétricas (véxase na foto). As xemas son alternas e afusadas (véxase na foto), porén menos cás da faia. As flores aparecen en candeas aló polo mes de maio trala saída das follas. O froito é unha pequena e longa noz de 7–8 mm lonxitude, parcialmente envolta por trifoliolos, o invólucro de 3–4 cm lonxitude; madura polo outono. As sementes frecuentemente non xermolan até a primavera do segundo ano logo da sementeira. É un prolífico sementeiro e ten unha vizosa rexeneración natural.
David Simon
Xunto con Eric Overmyer, é o creador da serie Treme, que en decembro de 2013 rematou coa súa cuarta tempada. Posteriormente escribiu, xunto co xornalista William F. Zorzi, a miniserie Show Me a Hero, tamén para a HBO.
Condensado de Bose-Einstein
Desenvolvemento teórico da condensación de Bose-Einstein
Se o sistema ten N partículas, entón debe cumprirse que a suma de todas as partículas que se encontren en cada estado cuántico r debe dar o total.
Carpe
Descrición
A madeira é mesta e dura, empregada para trebellos e material de construción.
David Simon
Como produtor
miniatura|300px|Simon nunha conferencia en [[Nova Orleáns]]
Carpe
Ecoloxía
Gosta dos terreos sombrizos, e prefire moderada fertilidade do solo e de humidade. Ten un sistema radicular escaso en profundidade mais moi espallado superficialmente, e produce moitos fillos cando se talla baixo. Ten unha follaxe mesta.
Condensado de Bose-Einstein
Desenvolvemento teórico da condensación de Bose-Einstein
[2]
Se o sistema é pechado, a relación [2] sérvenos para definir o potencial químico \mu.
Carpe
Propiedades
Principios activos: Tanino, sales, resina.
Condensado de Bose-Einstein
Desenvolvemento teórico da condensación de Bose-Einstein
Supoñamos ademais que o mínimo nivel de enerxía accesible a unha partícula é. Isto é admisible xa que coincide co menor valor da enerxía que pode ter un gas de partículas con graos translacionais de liberdade.
Carpe
Propiedades
Indicacións: Estíptico, adstrinxente, vulnerario, pectoral, expectorante, antitusivo. A auga destilada, preparada a partir das follas, úsanse coma colirio.
Condensado de Bose-Einstein
Desenvolvemento teórico da condensación de Bose-Einstein
Esta imposición obriga a que. De non ser así, entón habería estados cunha enerxía que sería menor que o potencial químico e resultaría que os números medios de ocupación serían unha cantidade negativa, o cal non é posible.
Carpe
Propiedades
Úsanse especialmente as follas e a casca. Apáñase en agosto. Decocción de casca(expectorante): 10-15 g. por cunca.
Condensado de Bose-Einstein
Desenvolvemento teórico da condensación de Bose-Einstein
Supoñamos que a diferenza entre dous niveis consecutivos de enerxía é tan pequena que podemos cambiar o sumatorio por unha integral.
Carpe
Propiedades
Outros usos: Ornamental. A madeira, branca e mesta, tense usado para a fabricación de pasta de papel, pezas de pianos, parqués, tacos de billar etc.
Condensado de Bose-Einstein
Desenvolvemento teórico da condensación de Bose-Einstein
Convén separar o cálculo do número total de partículas en dúas partes, unha que dea conta daquelas cuxo valor da enerxía é o propio do estado fundamental, e outro distinta de cero, estados excitados. De non facelo chegariamos a unha contradición, como veremos.
O número de partículas cuxa enerxía é distinta de cero vén dada pola seguinte expresión, onde \rho(E) é a distribución de probabilidade que nos di cantas partículas teñen a súa enerxía comprendida entre E e E + dE.
Pódese demostrar que a distribución de probabilidades vén dada por:
sendo g_s o grao de dexeneración, V o volume do sistema, h a constante de Planck, m a masa dos bosóns e E a enerxía.
De tal maneira que:
Facendo o cambio de variable tense:
Utilizando que: onde \Gamma(x') é a función Gamma de Euler, g_x(z) é a función zeta de Riemann e que é a lonxitude de onda de De'Broglie.
Chégase a que:
De modo que:
[3]
É o número máximo de partículas que o sistema pode ter a unha temperatura dada nos estados excitados. Chamarémolo N'_{max}.
Nes, Akershus
Nes é un concello do condado de Akershus, Noruega. O municipio limita ó norte con Eidsvoll e Nord-Odal, ó leste con Sør-Odal e Eidskog, ó sur Aurskog-Høland e Sørum, e ó oeste con Ullensaker.
Lugares
miniatura|esquerda|200px|Esclusas de Svanfossen No norte do concello, na aldea de Fenstad están as esclusas de Svanfossen que regulan o Mjøsa, o maior lago noruegués. Outros lugares son Årnes, a capital municipal, Vormsund,  Auli, Haga, Opakermoen, Skogbygda, Brårud, Fjellfoten, Tomteråsen e Neskollen.
Monumentos
miniatura|esquerda|200px|Igrexa vella de Nes A antiga igrexa de Nes, agora en ruínas, en Vormsund, onde conflúen os ríos Gomma e Vorma, data do século XII e era unha das tres igrexas da rexión de Romerike, pese a estar en ruínas aínda se lle dá uso para servizos relixiosos, vodas e concertos. miniatura|esquerda|200px|Igrexa nova de Nes
Condensado de Bose-Einstein
Desenvolvemento teórico da condensación de Bose-Einstein
Isto permítenos definir a chamada temperatura de Bose, ou temperatura crítica, na cal:. A función de Riemman está acoutada:, así:
Nes, Akershus
Medios de comunicación
Raumnes é o xornal local de Nes, o Romerikes Blad e Glåmdalen contan tamén con páxinas locais de Nes.
Condensado de Bose-Einstein
Desenvolvemento teórico da condensación de Bose-Einstein
Sendo unha relación de igualdade o caso límite ou crítico. Ese caso límite dáse na temperatura crítica T_0:
Se houberamos tomado unicamente a expresión [3], teríamos que:
O cal faría que en T = 0 non puidera existir un gas de bosóns, o que contradí a experiencia. Por iso dividimos o cálculo en dúas partes.
Se dividimos a ecuación [3] pola densidade total do sistema obtemos que:
A temperaturas moito maiores que T_0, este cociente é maior que a unidade. Iso significa que o noso sistema admite máis bosóns nos estados excitados dos que temos actualmente.
A temperaturas menores que T_0 o cociente é menor que a unidade. Iso significa que moitas das partículas constituíntes do noso sistema se foron ao estado fundamental ao non poder haber tantas nos estados excitados.
É o outro sumando, o número de partículas no estado fundamental. En T < T_0 verifícase que de modo que:
Aquí vemos como cando,. É dicir, os bosóns agrúpanse no estado fundamental.
Este fenómeno coñécese como condensación de Bose-Einstein. A denominación pode inducir a error pois non se trata dunha condensación como un gas normal. Cando un gas ideal clásico cambia de estado gasoso a líquido dicimos que se condensa, nese caso diminúe o seu volume (ou aumenta a súa densidade). No condensado de Bose non hai diminución de volume, as partículas quédanse quietas.
Se debuxáramos no espazo fásico (q, p) de posicións e momentos conxugados, o condensado dun gas corrente estaría agrupado cerca de q = 0 (eixe horizontal) mentres que no condensado de Bose esta agrupación prodúcese arredor de p = 0 (eixe vertical).
Obtención en laboratorio
Eric Cornell e Carl Wieman lograron en 1995 por primeira vez arrefriar átomos ao máis baixo nivel de enerxía, menos dunha millonésima de Kelvin por encima do cero absoluto, unha temperatura moi inferior á mínima temperatura encontrada no espazo exterior. Utilizaron o método de arrefriamento por láser, facendo que a luz rebotase nos átomos con máis enerxía que o seu impacto sobre os mesmos. Cando os fotóns rebotan no átomo, o electrón no átomo que absorbe o fotón e salta a un nivel superior de enerxía para logo rapidamente saltar de novo ao seu nivel orixinal, expulsando o fotón e logrando o descenso da súa temperatura.
Para que isto suceda necesítase a cor (ou frecuencia) exacta de láser para a clase de átomo a arrefriar. Finalmente, a substancia arrefríase aínda máis coa evaporación magnética dos átomos con máis enerxía. Consiste en deixar escapar do confinamento magnético os átomos máis enerxéticos, que ao facelo se levan consigo máis enerxía da que lle corresponde, logrando así deixar dentro o de máis baixa temperatura.
Superfluidez e supercondutividade
A supercondutividade é un exemplo de condensado. Nesta son os pares de Cooper (asociacións dunha parella de electróns) os que se comportan como un bosón e decae ao nivel fundamental. A supercondutividade está caracterizada pola ausencia de resistencia eléctrica.
A superfluidez é outro exemplo de condensado. O helio cando se arrefría licúase, se seguimos arrefriando os átomos de helio (que son bosóns), estes descenden ao nivel de mínima enerxía, o 0 Kelvin. Isto fai que os átomos non adquiran enerxía por fricción, o que fai que non se disipe enerxía por movemento. O resultado é un plano horizontal infinitamente estreito; como o que pasa no interior das supernovas cando o seu período vital se esgota e se transforman en buratos negros.
Atribúeselle un efecto cuántico macroscópico óptico ao condensado Bose-Einstein de átomos de sodio que, ao inducirlle electromagneticamente o estado de translucidez, ten a propiedade de reducir a velocidade da luz de forma asombrosa (até 20 millóns de veces no baleiro, equivalente a 17 m/s).
O condensado de Bose–Einstein nos modelos evolutivos e nos sistemas ecolóxicos
Nos modelos evolutivos estímase que cada especies se reproduce de xeito proporcional á súa fitness. No modelo de alelos infinito, cada mutación xera unha nova especie cunha fitness aleatoria. Este modelo foi estudado polo estadista J. F. C. Kingman e coñécese como o modelo da 'casa de cartas'. En función da distribución da fitness, o modelo mostra unha fase de transición da condensación. Kingman non se decatou de que esta fase de transición podería ser mapeada como unha condensación de Bose-Einstein. Recentemente este mapeado do modelo a un de condensación Bose-Einstein fíxose baixo un modelo estocástico para o modelo non-neutral da Teoría Neutral Unificada da Biodiversidade. Cando o fenómeno de condensanción acontece no sistema ecolóxico, unha especie chega a converterse na dominante e reduce fortemente a biodiversiade do sistema. Esta fase de transición describe un mecanismo básico estilizado que é responsable do máximo impacto das especies invasivas en moitos sistemas ecolóxicos.
BethAnn McLaughlin
BethAnn McLaughlin, nada en Boston (EE. UU) en 1968, é unha neurocientífica e profesora  axudante  de Neuroloxía na Universidade de Vanderbilt até xullo de 2019. É unha destacada defensora da loita contra a agresión sexual e o acoso ás mulleres na ciencia, tecnoloxía, enxeñería e as matemáticas (STEM). En 2018 creou o sitio web #MeTooSTEM para que as mulleres tiveran un lugar onde contar as súas historias.
O seu traballo foi recoñecido co Premio de Desobediencia en 2018 do  MIT  Media Lab, que compartiu con outras dúas destacadas activistas (Tarana Burke e Sherry Marts) do  "Me Too ".
Traxectoria
McLaughlin obtivo unha licenciatura en biopsicoloxía no Skidmore College en 1990. Obtivo o seu doutoramento en ciencias neurolóxicas na Universidade de Pensilvania en 1997. Continuou a súa formación posdoutoral no Departamento de Neurobioloxía da Universidad de Pittsburgh. Recibiu unha bolsa posdoutoral dos Institutos Nacionais de Saúde, outorgada a través do Premio do Servizo Nacional de Investigación do Instituto Nacional de Trastornos Neurolóxicos e Accidentes Cerebrovasculares. En 2002 incorporouse á Universidade de Vanderbilt como membro do corpo docente.
Investigación
McLaughlin colaborou con investigadores en física e química para estudar os organoides para a deteción de drogas, o colesterol no cerebro e os sensores sensibles para a sinalización metabólica.
Activismo
McLaughlin creou o sitio web MeTooSTEM para compartir historias de discriminación ou acoso sexual nesta área.
McLaughlin está traballando en MeTooSTEM, organización sen fines de lucro que aconsellará a científicas que son vítimas de acoso sexual.
Sexo oral
Habitualmente o sexo oral forma parte do acto sexual, como preliminares ou como clímax pero tamén se pode practicar de seu.
Economía
A economía, céntrase no comportamento e as interaccións dos axentes económicos e en cales son os mecanismos da actividade económica. A microeconomía trata dos axentes individuais, como fogares e empresas, e os mercados. A macroeconomía considera a economía na súa totalidade (isto é, a produción, oferta e demanda agregadas de diñeiro, capital e mercancías; o aforro e o investimento) e factores que lle afectan, incluíndo o emprego de recursos (traballo, capital e terra), a inflación, o crecemento económico, e as políticas públicas que dirixen estes factores (políticas monetaria, fiscal e outras).
A economía dise normativa cando recomenda unha opción sobre outra, ou cando fai un xuízo subxectivo de valor. Pola contra, a economía dise positiva cando intenta predicir e explicar obxectivamente as consecuencias de eleccións, dadas unha serie de premisas e/ou un conxunto de observacións. A elección de que premisas facer na construción dun modelo así como que observacións destacar son, non obstante, normativas. Os aspectos que reciben a particular atención en economía son: asignación de recursos, produción, distribución, comercio, e competencia. A lóxica económica aplícase cada vez máis a calquera problema que implique a elección en situación de escaseza ou determinar un valor económico.
Outras divisións da economía son: economía teórica e economía aplicada; racional e comportamental; e ortodoxa e heterodoxa. O paradigma económico preponderante é unha combinación da economía neoclásica e da macroeconomía chamada a síntese neoclásica. Varias escolas de economía heterodoxa intentan explicar os fenómenos económicos utilizando premisas, formalismos ou paradigmas diferentes.
A análise económica aplícase amplamente na sociedade, no mercado inmobiliario, na empresa , nas finanzas, no coidado da saúde , e no goberno. Tamén se usa en campos tan diversos como o crime, a educación , a familia , o dereito , a política, a relixión , as institucións sociais, a guerra , a ciencia , e o medio ambiente. No cambio ao século XXI, a presenza crecente da economía nas ciencias sociais describiuse como o imperialismo da economía.
A persoa que traballa nun dos moitos campos da economía ou que ten un grao académico nesta materia é un economista.
Definicións da economía
Hai un fato de definicións, pasadas e presentes, que se aplicaron primeiro ó termo economía política e logo o termo actual de economía. John Maynard Keynes comentou unha vez que a "economía é a ciencia do pensamento." Podemos dicir que o obxecto de estudo da economía mudou desde o estudo da "riqueza" ao "benestar" e ao estudo das compensacións (trade-offs).
Definición baseada na riqueza
As definicións máis temperáns da economía política eran declaracións simples, elegantes que a definían como o estudo da riqueza. Adam Smith, considerado xeralmente como o pai da economía, autor de Unha investigación sobre a natureza e as causas da riqueza das nacións (coñecida xeralmente como A riqueza das nacións) define a economía simplemente como "a ciencia da riqueza." Smith ofreceu outra definición, "a ciencia referente aos leis da produción, distribución e intercambio." A riqueza definiuse coma a especialización do traballo que permitía que unha nación producise máis coa súa oferta de traballo e de recursos. Esta definición afastou a Smith e a Hume das definicións anteriores que definiron a riqueza como ouro. Hume argüíu que o ouro sen incremento da actividade simplemente aumentaba os prezos.
Definición baseada no benestar
John Stuart Mill definiu a economía como "a ciencia práctica da produción e distribución da riqueza"; esta definición foi adoptada polo Dicionario sucinto de Oxford. Para Mill, a riqueza defínese como o stock de cousas útiles.
As definicións en termos da riqueza acentúan a produción e o consumo, e non se ocupan das actividades económicas non perceptiblemente implicadas nestes dous procesos (por exemplo, xubilados, esmoleiros). Para os economistas deste período, a actividade non produtiva é un custo para a sociedade. Esta interpretación deu a economía unhas miras estreitas que foi rexeitado por moitos por colocar á riqueza en primeiro plano e ao home en segundo lugar.
Campos de estudo na economía
O campo de estudo da economía pode ser dividido de varios xeitos, os máis comúns son a microeconomía e a macroeconomía. A economía pode dividirse tamén en positiva ("o que é") e normativa ("o que debería ser"), e por subcampos. Os seus métodos teñen acrecentado a súa aplicación a outros espazos de estudo que engloban ás persoas encarando situacións electivas, incluíndo a educación, a economía familiar, a política, a saúde e a lei.
Microeconomía e macroeconomía
A economía divídese polo normal en dúas ramas bastante amplas:
Algúns economistas tentarán unir estas dúas ramas ou rexeitarán as súas diferenzas, especialmente durante os anos setenta e oitenta do século XX. Na actualidade, o consenso é que a macroeconomía teña un fundamento microeconómico sólido, é dicir, as premisas macroeconómicas deben ter unha base na microeconomía.
A economía tamén se pode dividir en numerosas subdisciplinas que non por forza pertencen exclusivamente a unha das dúas grandes ramas citadas. Algunhas destas subdisciplinas son: a economía internacional, a economía laboral, a economía do benestar, a neuroeconomía, a economía da información, a economía dos recursos, a economía medio ambiental, a economía administrativa, a economía financeira, a economía do desenvolvemento e a xeografía económica.
Os economistas utilizan métodos matemáticos avanzados na investigación, que desenvolve unha especialidade como a econometría, ou uso de técnicas estatísticas aplicadas ao estudo dos datos económicos.
Economía positiva e economía normativa
A economía é positiva cando tenta explicar as consecuencias das diferentes eleccións ante un conxunto de suposicións ou de observacións dadas; é normativa cando prescribe unha certa acción que ten de realizarse. A esencia da economía é o estudo dos incentivos e das eleccións baixo un conxunto de restricións. A aplicación da economía é moi ampla: os economistas teñen estudado temas relacionados coas institucións políticas, a pena de morte, a educación etc.
Oferta e demanda
miniatura|dereita|240px|A [[oferta e a demanda: o modelo describe como os prezos varían consonte o resultado dun balance entre a dispoñibilidade do produto e a demanda.]] Na teoría microeconómica a oferta e a demanda tenta describir, explicar e predicir o prezo e a cantidade de bens que se venden nos mercados competitivos. É un dos modelos máis básicos utilizados na construción de modelos e teorías máis detalladas.
En termos xerais, esta teoría afirma que se a demanda dos consumidores é superior á cantidade de bens producidos, o prezo incrementase. Co mesmo razoamento, o exceso de oferta causa un decrecemento no prezo dos produtos. Este proceso continúa ata chegar a un punto equilibrio no cal no ha ningún motivo para cambiar nin o prezo nin a cantidade producida. Este punto denominase equilibrio do mercado.
Prezo
Para medir o fluxo da oferta e a demanda, é necesario un valor mensurábel cuantitativo. O valor máis antigo e máis utilizado é o prezo, ou taxa de cambio entre compradores e vendedores nun mercado. A teoría do prezo, polo tanto, analiza o movemento das cantidades mensurábeis no tempo, e a relación entre o prezo e outras variábeis censurábeis. Unha gran parte da teoría económica está baseada no prezo e na teoría da oferta e a demanda; o prezo é o medio máis eficiente para comunicar os cambio da economía.
Nalgúns modelos económicos prácticos, porén, hai unha "fricción económica", é dicir, unha restrición no movemento dos prezos que impide que o mercado chegue ao equilibrio. Por outra banda, hai controversia sobre a utilización do prezo como variábel económica, xa que existen elementos importantes da economía que non están relacionados co prezo.
Escaseza
A escaseza é un punto central da teoría económica. A análise económica estuda a maximización dalgunha cousa (tempo de ocio, riqueza, sanidade, felicidade; todos reducidos ao concepto de utilidade) suxeita a restricións. Estas restricións, como agora a escaseza, estabelecen un sacrificio ou intercambio. Por exemplo, un pode recibir máis diñeiro traballando máis, pero con menos tempo libre (o tempo é escaso). Pódense comer máis espárragos, sacrificando, por exemplo, patacas (a terra fértil é escasa, e o orzamento persoal tamén).Este concepto está ligado co concepto de custo de oportunidade.
Marxinalismo
Na teoría económica marxinalista, creada pola Escola austríaca a fins do século XIX, o nivel dos prezos está determinado polo custo marxinal e pola utilidade marxinal. O prezo de todos os bens será o custo de fabricar o último que a xente poderá adquirir, e o prezo de todos os empregados dunha empresa será o custo de contratar o último que o negocio necesita. O marxinalismo investiga as decisións baseadas nas marxes, que é o custo de producir a seguinte unidade, fronte a canto se espere recobrar en rendemento. Cando o retorno marxinal dunha acción atinxe cero, esa acción cesa. A utilidade marxinal é a cantidade de satisfacción ou uso que recibe unha persoa dunha adquisición en contraste cun gasto menor. Os beneficios marxinais están a miúdo suxeitos a rendementos decrecentes: obtense un menor beneficio dunha maior produción ou consumo.
Un antigo exemplo pode ilustrar esta teoría: o paradoxo da auga e do diamante. A auga ten un valor menor do que o diamante, por ser este último máis escaso e máis custoso de obter. Porén, como o ilustrara Condillac (Le Commerce et le Gouvernement considérés l'un relativement à l'autre: O Comercio e o Gobernos considerados reciprocamente), un home sedento pagará unha cantidade moi importante por un vaso de auga. O valor resulta así da dispoñibilidade dun ben nun lugar dado. Porén, unha vez consumido o primeiro vaso de auga, e logo un segundo e un terceiro, a utilidade marxinal, moi importante no primeiro vaso, decrece nitidamente tanto que o último vaso (antes do estado de "saciedade", na que o consumo xa non entraña satisfacción suplementaria) non ten case valor. De xeito inverso, o diamante posúe unha utilidade marxinal final moito máis importante e o seu prezo mantense.
Valor
O concepto de valor é medular en economía. Unha medida observábel do mesmo é o prezo de mercado.
Adam Smith definiu o traballo como a fonte subxacente do valor e a teoría do valor do traballo subxace na obra de Karl Marx, David Ricardo e outros economistas clásicos. Esta teoría argumenta que o prezo dos bens ou servizos equivale ao traballo que leva producilos. Para moitos, este valor determina un prezo da mercadoría. Esta teoría do prezo do traballo e a, estreitamente vencellada, teoría do valor de custo de produción dominou a obra da maioría dos economistas clásicos, pero distan de ser a única base aceptada para o valor. Por exemplo, a Escola austríaca de economistas usa a teoría do valor marxinal.
Economistas neoclásicos, como John R. Hicks, no seu libro Value and Capital, diferencian valor (como determinado polo lado da demanda) fronte a custo (do lado da oferta), co prezo determinado por demanda e oferta. Nun mercado competitivo, oferta e demanda interactúan para determinar o prezo e equilibrar custo e valor. A análise económica considera non só a asignación de output para diferentes usos, senón tamén a distribución da renda, nos factores de produción, incluíndo traballo e capital, a través de mercados de factores.