cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Carlos Lema
Editor
En Sotelo Blanco, Lema reorientou as principais liñas do catálogo, especialmente a colección Medusa de narrativa, onde se publicaron obras de narradores galegos da década de 1990 e traducións de autores coma Paul Auster e Richard Ford. Creou a colección "Biblioteca de Traducións", con títulos de Laurence Sterne, Henry James, Anton Chekhov ou a primeira novela de Virginia Woolf publicada en galego, e a colección "doceXvintedous", baseada na cultura xuvenil e orientada aos mozos, na que publicaron as súas primeiras novelas autores coma Rosa Aneiros, Jaureguizar, Xabier López e Manuel Darriba e para a que traduciu a novela negra O estraño caso da rapazola que entrou polo meu despacho adiante, do portugués José Pinto Carneiro.
Tamén iniciou a colección "Didáctica", orientada á educación infantil, con material de apoio ao mestre e material de aula, e na que se publicaron métodos de lecto-escritura coma Leo con Bubela. Publicou libros de texto de educación primaria, na que sería a primeira incursión da editorial no ámbito escolar, para o que tamén ideou a colección "Literatura e Crítica", co obxectivo de achegar a crítica literaria ao ensino secundario.
Na súa etapa en Editorial Galaxia, creou a "Biblioteca Compostela de Narrativa Europea", que publicou traducións de novidades ao mesmo tempo ca noutras linguas europeas, entre elas, novelas de Martin Amis, Alessandro Baricco, Andrea Camilleri, Anna Gavalda, Kazuo Ishiguro, Daniel Kehlmann, Tom McCarthy, Pierre Michon, Orhan Pamuk, Bernhard Schlink e Jean-Philippe Toussaint.
Tamén se fixo cargo da colección "Clásicos Universais", na que publicou, entre outros títulos, os contos completos de Franz Kafka e de Edgar Allan Poe, O gatopardo de Giuseppe Tomasi di Lampedusa, Tres vidas de Gertrude Stein, O ruído e a furia de William Faulkne r, Trópico de cáncer de Henry Miller, Molloy de Samuel Beckett e O oficio de vivir de Cesare Pavese.
Na colección "Dombate" de poesía publicou autores coma Xosé María Álvarez Cáccamo, Xiana Arias, Antón Blanco Casás, Helena de Carlos, María do Cebreiro, Manuel Forcadela, Oriana Méndez, Erín Moure, Manuel Outeiriño, Chus Pato, Xavier Rodríguez Baixeras, Ana Romaní e Paulino Vázquez.
Foi o editor galego de Paul Auster e de Haruki Murakami. Con el publicaron as súas primeiras novelas autores coma Xurxo Borrazás, Xabier López, Manuel Darriba, Aníbal Malvar, Xavier Queipo e Domingo Villar. Tamén editou as últimas obras de Anxo A. Rei Ballesteros e de Camilo Gonsar, autores dos que posteriormente se encargaría de publicar a Biblioteca Rei Ballesteros e a Biblioteca Camilo Gonsar.
Na etapa máis recente editou libros de, entre outros autores, Ana Cabaleiro, Xesús Constela, Berta Dávila, Miguel Anxo Fernández, Iván García Campos, Xosé Monteagudo, Miguel-Anxo Murado, Chus Pato, Antonio Piñeiro, Manuel Portas, Arantza Portabales, Antón Riveiro Coello, Anxos Sumai, Domingo Villar e Isaac Xubín.
Club Patín Cibeles
O Club Patín Cibeles, fundado e 1953 e disolto en 1987, foi un equipo español de hockey sobre patíns, da cidade de Oviedo.
Foi o primeiro equipo de fóra de Cataluña en gañar a Copa do Rei, en 1980, tras derrotar 4-0 ao FC Barcelona na final disputada en Salamanca. Ao ano seguinte, en 1981, o Cibeles proclamouse subcampión da Recopa de Europa.
Historia
En 1974 ascendeu por vez primeira á máxima categoría de hockey sobre patíns de España, entón denominada División de Honra, ao clasificarse en segundo lugar da Primeira División. As súas clasificacións na máxima categoría foron as seguintes: En 1987 o Cibeles clasificouse sexto na liga de División de Honra, e xogou o seu último partido no Palacio dos deportes de Oviedo derrotando ao Noia por 11 goles a 0. O último gol do Cibeles marcouno Lolo Paredes. O día 3 de xuño desaparece o C.P. Cibeles.
Uniforme
O uniforme titular do equipo estaba comprendido por unha camiseta vermella, un pantalón azul e unhas medias vermellas.
Palmarés
Ademais, o Cibeles participou dúas veces na Recopa de Europa e tres na Copa da CERS.
Galería de imaxes de Vilagarcía de Arousa
Galería de imaxes do concello de Vilagarcía de Arousa na provincia de Pontevedra.
Castelo de Bojnice
O Castelo de Bojnice (en eslovaco Bojnický zámok, en húngaro: Bajmóci vár) é un castelo medieval da vila de Bojnice, en Eslovaquia. Trátase dun castelo construído no século XII, pero trala súa reconstrución no século XIX, actualmente presenta un estilo romántico conservando algúns elementos orixinais da arquitectura gótica e do Renacemento. En 1970 foi declarado como Monumento Cultural Nacional e é un dos castelos máis visitados de toda Eslovaquia, recibindo milleiros de visitantes cada ano. Tamén é un escenario moi popular para a rodaxe de filmes fantásticos e de contos de fadas.
Parque do castelo
miniatura|dereita|[[Tileiro do Rei Matthias, unha das árbores máis vellas de Eslovaquia cuns 700 anos de idade.]] O castelo está arrodeado por un parque no que se atopan numerosas especies de árbores. O parque tamén contén o Zoo de Bojnice, o máis antigo e un dos máis visitados do país. Ademais, o parque do castelo continúa en forma de bosque nos Montes Strážov.
Helen Sharman
Helen Patricia Sharman, nada en Sheffield (Reino Unido) o 30 de maio de 1963, foi a primeira astronauta británica. Participou nas misións Soiuz TM-11 e Soiuz TM-12.
Joseph Priestley
Joseph Priestley, nado en Birstall o 13 de marzo de 1733 e finado en Northumberland o 6 de febreiro de 1804, foi un teólogo británico.
Foi clérigo disidente, ademais filósofo natural, educador, teórico e político. Publicou máis de 150 obras. Adoita estar recoñecido como descubridor do osíxeno illado no seu estado gasoso, a pesar de tamén se lle atribúe o descubrimento a Carl Wilhelm Scheele e Antoine Lavoisier.
Marcha
O termo marcha pódese referir a:
Heima
Heima (do islandés na casa) é un filme documental islandés sobre a xira en Islandia no verán de 2006 da banda de música Sigur Rós. Durante a xira a banda fixo dous grandes concertos ó aire libre en Miklatún - Reiquiavik (30 de xullo) e Ásbyrgi (4 de agosto), así como pequenos concertos en Ólafsvík (24 de xullo), Ísafjörður (26 de xullo), Djúpavík (27 de xullo), Háls, Öxnadalur (28 de xullo) e Seyðisfjörður (3 de agosto). Ademais, fixeron un concerto protesta contra o encoro de Kárahnjúkar en Snæfellsskála (3 de agosto). O documental tamén inclúe imaxes dun concerto acústico para familia e amigos en Gamla Borg, unha cafetería na vila de Borg, o 22 de abril de 2007.
O documental estreouse en Islandia Reykjavík International Film Festival o 27 de setembro de 2007. Heima lanzouse internacionalmente o 5 de novembro de 2007 (4 de decembro en Norte América) en dúas edicións.
O 27 de maio de 2011, a banda publicou unha versión en calidade HD na súa páxina web, que pode ser descargada dixitalmente en formato QuickTime.
Lista de cancións
O primeiro DVD contén o documental, co son opcional de comentarios do representante da banda, mentres que o segundo DVD ten unha versión externdida das cancións.
Gleba
miniatura|right|250px|A gleba do [[feixó do demo (Scleroderma citrinum), ten unha cor escura.]] A gleba é a masa interna carnosa que contén as esporas de fungos tales coma os peidos de lobo ou os caralláns (familia Phallaceae).
A gleba é unha masa sólida de esporas, xerada nunha área fechada dentro do esporocarpo. A continua maduración das células do esporoxenio vai deixando esporas aglomeradas nunha masa pulvurulenta que pode de xeito doado botarse fóra. A gleba poder ser pegañenta ou fechada nunha casullo (peridiolo).
É un tecido que se adoita atopar no corpo frutífero dos anxiocarpos, especialmente nos gasteromicetos. O corpo frutífero dos anxiocarpos normalmente consiste nun cerramento cunha cuberta que non forma parte del mesmo; como ocorre coa cuberta das abelás ou co cascabullo das landras. A presenza de glebas pódese atopar nos feixós do demo (fungos do xénero Scleroderma) e nos peidos de lobos. A gleba componse de micelio, e basidio e tamén pode conter vestixios de capilitio.
Corona González Estévez
Corona González Estévez, nada en Baños de Molgas en 1889 e finada en Río de Xaneiro o 29 de abril de 1963, foi unha xornalista galega. Colaborou no semanario A Nosa Terra e na revista Céltiga na segunda metade dos anos vinte, sempre en galego.
Traxectoria
Nada en Baños de Molgas, era filla dun ferroviario de Maceda de Trives e dunha muller valdeorresa. Cando era meniña, a familia trasladouse a Valdeorras. Sábese que viaxou e viviu en distintas países xa que existen cartas e artigos datados desde A Rúa, París, Londres, Weymouth, Río de Xaneiro e a bordo dos vapores "Arlanza" e "Itanagé". Desde A Rúa dirixiu unha carta ao administrador da revista Lar en 1925 para indicar novo enderezo "pois eu veño a vivir cuase sempre no estranxeiro". miniatura|A Nosa Terra, n.º 228 (1926)
Desde 1926 a 1930 publicou en A Nosa Terra os artigos: "Para os da terriña" (nº 230, 232), " Pr'os pais que tein fillas" (nº 235), "Como se encaran os diversos casos por eiquí abaixo" (nº 236), "O egoismo de ultratumba" (nº 237), "Saudades" (nº 241), "Vaidades encol do reco" (nº 244), "O fogo" (nº 245), "¿Porque sería a batalla?" (nº 248), "A bordo do Arlanza" (nº 258), "¡Sempre as ditosas saudades!" (nº 246), "Nunca se debe perder a esperanza" (nº 269).
Nos seus artigos mostrou un bo coñecemento da cultura galega, das miserias da emigración, dos males do analfabetismo, da necesidade de independencia económica e psicolóxica das mulleres. Revelou unha gran apertura ideolóxica progresista, ademais do seu nacionalismo anticaciquil. Preocupouse pola defensa da lingua e defendeu a necesidade de que as mulleres tiveran acceso á educación regrada.
No artigo "Pr’os pais que tein fillas" afirma:Aurelio Blanco Trincado definiuna como «valente, avanzada ao seu tempo e nacionalista convencida, pero de dereitas como moitos galeguistas amigos seus». En relación ao seu posicionamento ante o levantamento militar franquista, Xesús González Gómez referiuse nas súas investigacións ás cartas a favor dos sublevados aparecidas no Diario de la Marina o 17 de marzo de 1937. Entre os fragmentos das cartas hai un onde Corona González escribiu ao seu curmán: "Nuestra familia se porta de maravillas en la salvación de nuestra querida España. Tenemos varios héroes..." e cita varios familiares que loitaron no bando dos sublevados.
Confusión con Corona González Santos
Aurora Marco recolle no seu libro Irmandiñas (2020), que desde 2018, grazas ao traballo de Xesús González Gómez, desvelouse unha confusión que existía ata o momento entre Corona González Estévez e Corona González Santos (filántropa e fotógrafa), dando por feito que as dúas Corona eran unha única persoa.
Recoñecementos
Antía Yáñez homenaxeouna no seu libro Senlleiras (aínda que mistura datos históricos das dúas Coronas González como se foran a mesma persoa).
En 2018, o concelleiro do Partido Popular da Rúa, Avelino García Ferradal, queixouse de que o equipo de goberno non lle dedicase unha rúa. Este recoñeceu non coñecer á articulista e explicou que buscarían información para estudar unha posible homenaxe.
Brazil
Brazil é o nome en inglés de Brasil; ademais, pode referirse a:
A Estrada, Saavedra, Begonte
A Estrada é un lugar da parroquia de Saavedra no concello lugués de Begonte na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2011 tiña 75 habitantes (34 homes e 41 mulleres).
D.C. United
O seu máximo rival é o New York Red Bulls cos que disputan o derbi do Atlántico. Os xogadores máis importantes que militaron nas filas dos Black-and-Red son Jaime Moreno, Eddie Pope e Marco Etcheverry.
Apolonio Díscolo
Apolonio Díscolo (gr. Ἀπολλώνιος ὁ δύσκολος, «Apolonio o difícil»), foi un lingüista grego do século II. É considerado o fundador do estudo metódico da gramática, ao ser autor de varios tratados que dotaron por primeira vez á gramática grega dunha base científica. Prisciano chamouno grammaticorum princeps ("príncipe dos gramáticos").
Eva Hache
Eva María Hernández Villegas, coñecida como Eva Hache, nada en Segovia o 7 de agosto de 1971, é unha actriz, cómica e presentadora de televisión española.
Biografía
Viviu varios anos da súa mocidade en Cuéllar (Segovia). Tras estudar Filoloxía inglesa, a súa carreira como actriz iniciouse facendo teatro. Representou obras clásicas coa compañía do director Juan Antonio Quintana no Aula de Teatro da Universidade de Valladolid. Tras catro anos de traballo, decidiu tomarse unha tempada para viaxar polo mundo (Londres) e á súa volta en 2000, interpretou unha peza de cabaret autoproducida, con Isabel Sobrino: Todo por la Talanga, el Chou, na que o público interviña de forma activa.
Conseguiu participar como monologuista nalgúns programas da cadea humorística Paramount Comedy (Nuevos Cómicos, Telecompring, La hora chanante...), ata que en 2003 gañou o cuarto Certame de Monólogos de El club de la comedia. Tras iso, foi contratada pola produtora Globomedia, que a destinou como colaboradora no programa de Manel Fuentes, La noche... con Fuentes y cía (2004-2005), emitido por Telecinco, no que facía de reporteira en clave de humor, gañándose a popularidade ante o público.
Tamén traballou en Splunge (2005), un programa de situacións cómicas ou sketches de TVE no que colaborou con Florentino Fernández e Patricia Conde entre outros. Ademais, tivo aparicións puntuais como actriz (sempre cómica) en series da produtora como Siete Vidas de Telecinco e Casi Perfectos de Antena 3, xunto a Emilio Aragón, dono de dita produtora.
Como actriz teatral, destacan as súas interpretacións nas obras 5mujeres.com (2003-2004) e Hombres, mujeres y punto (2004-2005), proxecto no que participaron outras actrices como María Pujalte ou Nuria González. No cine obtivo un papel na película Locos por el sexo (2005) de Javier Rebollo. Eva Hache tamén fixo radio, en La ventana do verán, de Cadena SER con Gemma Nierga.
Gañou o Premio ATV concedido pola Academia da Televisión, correspondente a 2005 na categoría de Mellor Comunicadora de Programas de Entretemento. Ese mesmo ano foi nomeada ao TP de Ouro como Mellor Presentadora de Programas de Entretemento.
Posteriormente, e aínda como rostro de Globomedia, Eva presentou o programa nocturno, logo de vivir en Sevilla, Noche Hache, de Cuatro (2005-2008) e no que analizaba a actualidade política desde un punto de vista humorístico e crítico xunto a outros colaboradores como Ricardo Castella, Marta Nebot, Quequé, Javier Coronas, Fernando Gil e Julián López entre outros. Este programa supuxo o seu primeiro traballo como presentadora principal independente e un dos maiores éxitos de Cuatro. Dentro da dinámica de informativo humorístico, presentouse como candidata polo "Partido Hache" para o Congreso dos Deputados nas eleccións xerais de 9 de marzo de 2008.
En 2009 participou na versión española de Saturday Night Live, en Cuatro, aínda que o programa foi retirado polo seu gran descenso de audiencia.
En xaneiro de 2011, comeza a presentar en laSexta unha nova edición de El Club de la Comedia, precisamente o programa de monólogos onde Eva fíxose famosa, algúns dos novos monologuistas (algúns con xa experiencia) que participaron son Dani Rovira, Ángel Martín, Berto Romero, Carmen Machi ou Dani Mateo.
O 8 de maio de 2011 empezou a presentar o programa de entrevistas Con hache de Eva en laSexta, que foi cancelado tras 4 emisións debido aos pobres índices de audiencia.
Apolonio Díscolo
Traxectoria
Este Apolonio, que se gañou o sobrenome de dýskolos («difícil») polo conciso e denso das súas explicacións, foi o máis importante tratadista de sintaxe na tradición filolóxica antiga. Só a Tékhnē grammatiké (Τέχνη Γραμματική) de Dionisio Tracio (século -I) rivalizou en prestixio con esta Sintaxe. Pero son dúas obras de distinto nivel e estilo. A obra de Apolonio é un tratado sintáctico de estudo amplo, crítico, e bastante persoal, sobre os conceptos fundamentais da construción gramatical. Que é a oración, as súas partes, as funcións dos pronomes, os significados das formas verbais e outros temas sintácticos, son estudados aquí a fondo, con moitos exemplos, en boa medida homéricos, de acordo co labor filolóxico habitual nos círculos alexandrinos. Apolonio ten indicios de sorprendente modernidade, ademais de recoller e criticar a tradición anterior. O gramático Prisciano, baseouse para os seus textos nos escritos de Apolonio.
Eva Hache
Biografía
O 19 de febreiro de 2012 presentou a XXVI edición dos Premios Goya, e en decembro de 2012 foi anunciada pola Academia de Cine como a presentadora da XXVII cerimonia realizada o 17 de febreiro de 2013.
Apolonio Díscolo
Traxectoria
A súa obra raramente se traduciu a outros idiomas (só unha vez ao alemán, ao inglés e ao francés). En español, a única edición traducida, con introdución e comentario podémola atopar na Editorial Gredos.
Eva Hache
Biografía
Eva Hache é tamén a primeira embaixadora da Candidatura de Segovia a Capital Europea da Cultura 2016.
D.C. United
Historia
O primeiro partido oficial do D.C. United disputouse un 6 de abril de 1996 contra o San Jose Clash. Os primeiros anos do DCU foron moi exitosos gañando a U.S. Open Cup no ano 1996, a MLS Cup nos anos 1996,1997 e 1999 e ademais conseguiu os seus primeiros títulos internacionais no ano 1998, a Liga de Campións da CONCACAF e a Copa Interamericana.
Tras varios anos de seca e coa incorporación do arxentino Christián Gómez conseguiron no ano 2004 a súa cuarta MLS Cup fronte o Kansas City Wizards. Nos anos 2006 e 2007 o D.C. United  gañou a MLS Supporters' Shield, e foi o primeiro equipo en conseguir face-lo de maneira consecutiva. O equipo sufriu unha mala racha estando cinco anos sen clasificarse aos MLS Cup Playoff. No ano 2013 realizou a peor tempada da súa historia, onde só puideron logras tres vitorias na fase regular, aínda que conseguiron gañar a U.S. Open Cup, título que non conseguían dende o 2008. Ao ano seguinte o equipo reaccionou quedando primeiros na Conferencia Este, pero foron eliminados nas semifinais de Conferencia.
Guillén
O topónimo galego Guillén pode referirse a:
Amais, Guillén é unha variante do antropónimo masculino Guillerme.
Diego López Ballesteros
Diego López Ballesteros Pérez de Santamaría, nado no Pazo da Golpilleira (Vilagarcía de Arousa) o 1 de novembro de 1804 e finado no mesmo concello o 29 de marzo de 1869, foi un político español, ministro durante o reinado de Isabel II.
Traxectoria
Fillo do ministro de Fernando VII, Luis López Ballesteros, estudou dereito e foi elixido deputado pola provincia de Pontevedra en 1837, 1839, 1840, 1843, 1844, 1846, 1850, 1851, 1857, 1858, 1863 e 1865, e foi nomeado Director Xeral de Renda e Arbitrios de Amortización.
Foi vicepresidente do Congreso dos Deputados de España entre 1859 e 1862 e presidente entre decembro de 1862 e agosto de 1863, exerceu tamén o cargo de ministro de Ultramar coa presidencia de Alejandro Mon Menéndez entre marzo e setembro de 1864.
Condado de Aizkraukles
Historia
Foi un dos 26 de distritos de Letonia e formou parte das rexións históricas de Vidzeme e Selonia. O territorio do distrito estendíase polas dúas beiras do río Daugava e estaba incluído nas dúas rexións históricas e culturais de Semgallia (en letón: Zemgale) e Livonia (en letón: Vidzeme). Por mor da nova división administrativa, foi suprimido a partir do 1 de xullo de 2009.
Pokédex
O Pokédex (ポケモン図鑑) no mundo ficticio de Pokémon, é unha enciclopedia portátil de alta tecnoloxía que os adestradores Pokémon levan consigo para rexistrar as datas das diversas especies Pokémon coas que se atopan durante a súa viaxe como adestradores.
Información xeral
miniatura|A primeira versión comercializada da Pokédex. A Pokédex, orixinalmente, só podía rexistrar información dos primeiros 151 Pokémon que nese entón existían (a chamada primeira xeración de Pokémon: os videoxogos Pokémon Vermello e Azul). Posteriormente, a súa base de datos foise actualizando ata aumentar as súas opcions de busca e a súa capacidade para rexistrar 493 Pokémon.
A Pokédex, pode rexistrar información de dúas formas. A primeira é cando un adestrador atopa un Pokémon salvaxe, nese intre a Pokédex realiza un escaneamento, ó detectar ó Pokémon, e só almacena o seu nome e imaxe. A segunda é cando un adestrador captura a un Pokémon salvaxe o que fai que a Pokédex realice unha análise intensiva ó Pokémon logrando mostrar información máis detallada como o seu tipo, ataques e unha información breve sobre a criatura.
Cada adestrador agrega nova información á súa Pokédex ó capturar, recibir ou intercambiar novos Pokémon que non tiña aínda rexistrados.
No anime
A diferenza do seu funcionamento nos videoxogos, a Pokédex da serie de anime xa vén con información rexistrada sobre os Pokémon que foron descubertos. Así mesmo este dispositivo posúe rexistro de voz gravada, é dicir, cando o adestrador desexa información dun Pokémon, o dispositivo activa un sistema que explica as características do Pokémon ó adestrador por medio de frases xa gravadas.
Outra das súas diferenzas é que, para poder rexistrar información dun Pokémon, non é necesario capturalo, o adestrador tan só debe expoñer a súa Pokédex ó Pokémon e o sistema realiza un escaneamento automático ata atopar na súa base de datos a información sobre tal Pokémon. O escaneamento realízao visualizándoo por medio dun sensor que posúe.
Pokédex Nacional
Adicionalmente, na terceira xeración, existe unha Pokédex chamada Pokédex Nacional, unha actualización da Pokédex Rexional de Pokémon Rubí, Zafiro e Esmeralda, cunha lista completa de tódolos Pokémon, xa que a Pokédex Rexional só é capaz de rexistrar información dos Pokémon das rexións polas cales se pode viaxar nese xogo, e para poder rexistrar Pokémon doutras rexións, debe ser actualizada á Pokédex Nacional:
Pokémon Gameplay of Pokémon Pokémon (espécie) Gameplay of Pokémon
Massarelos
miniatura|200px|Casa e capela da quinta do Bom Sucesso, Massarelos. miniatura|200px|Mapa de localicación. Massarelos é unha antiga freguesía portuguesa do concello do Porto que, pola Lei nº 11-A/2013 de 28 de xaneiro, foi integrada na União das Freguesias de Lordelo do Ouro e Massarelos.
A súa poboación en 2011 era de 6.789 habitantes.
Guillerme
Guillerme ou Guillén é un nome propio galego de orixe xermánica. Fíxose moi popular en lingua inglesa logo da conquista normanda de 1066, e siguiu séndoo durante toda a Idade Media e na era moderna. O equivalente moderno en alemán é Wilhelm. A súa variante feminina é Guillermina.
Santoral
San Guillerme (Vercelli, 1085 - Goleto, actual Sant'Angelo dei Lombardi, 25 de xuño de 1142), tamén coñecido coma san Guillerme abade, foi un freire fundador de mosteiros e comunidades, entre eles a congregación de Montevergine (Monte Virxe). Venerado como santo pola Igrexa católica, a súa festividade celébrase o 25 de xuño.
Orixes
Guillerme, porcede do xermánico Wilhem: Willo = vontade, desexo, amor, paixón; Hem = casco, protección. Polo tanto pode traducirse como "protector voluntarioso".
Añobre, Añobre, Vila de Cruces
Añobre é un lugar da parroquia de Añobre, no concello de Vila de Cruces. Segundo o IGE en 2012 tiña 39 habitantes (20 homes e 19 mulleres), o que supón unha diminución respecto do ano 1999 cando tiña 56 habitantes.
Bucephala
Bucephala é un xénero de aves da orde das anseriformes, familia dos anátidos, e subfamilia dos merxinos.
As súas especies don patos mergulladores que viven no hemisferio Norte, que reciben en galego o nome vulgar de ollodourados.
Descrición
O xénero foi descrito en 1858 polo herpetólogo, ornitólogo e ictiólogo estadounidense Spencer Fullerton Baird.
Etimoloxía
O nome do xénero deriva da palabra do grego antigo βοῦκεφαλος boṹkephalos, "cabeza de touro", de βοῦς boṹs, "touro", e κεφαλή kephalē, "cabeza", en referencia á forma da súa cabeza e o inchamento das plumas do ollodourado de touca (B. albeola) que fai que a súa cabeza pareza máis grande.
Sinónimos
Ademais de polo nome actualmente válido, o xénero coñeceuse tamén polos sinónimos:
Especies
As tres especies vivas son:
Estas tres especies foron rexistrdas en Galicia, B. clangula como invernante regular e as outras dúas como aves errrantes accidentais moi raras. (Ver Lista das aves de Galicia).
Nota taxonómica
A taxonomía das especies deste xénero foi discutida e sometida a cambios. O ollodourado de touca (B. albeola) fora anterirmente tratado como o único membro do seu xénero (ás veces innecesariamente cambiado a Charitonetta), mentres que os outros ollodourados foran incorrectamente situados no xénero Clangula (como Clangula americana), que hoxe é o xénero de Clangula hyemalis, que daquela estaba situado no xénero Harelda. Podería ser correcto aínda recoñecer dous xéneros, xa que B. albeola e os outros dous ollodourados son bastante diverxentes. Nese caso, Bucephala quedaría restrinxido só a B. albeola e o nome Glaucionetta (Stejneger, 1885) foi recuperado para os outros ollodourados.
Os taxons fósiles coñecidos son:
Lingua inuktitut
A lingua inuktitut (ᐃᓄᒃᑎᑐᑦ), é unha das principais linguas inuit faladas no Canadá. É falada nas áreas ó norte da liña de bosque, incluíndo tamén áreas de Terra Nova e Labrador, o Quebec, o noroeste de Manitoba e o territorio de Nunavut. É unha das linguas aborixes americanas que se escriben con silabario.
Está recoñecida como lingua oficial de Nunavut xunto co inuvialuk. Ten recoñecemento legal en Nunavik, unha parte do Quebec, e está recoñecida como lingua oficial do ensino nas escolas inuit. Segundo o censo de 2006, existen uns 35.000 falantes de inuktitut no Canadá, incluíndo 200 que viven de xeito regular fóra das terras tradicionais.
Sam Smith
Samuel Frederick Smith, nado en Bishop’s Stortford o 19 de maio de 1992, é un cantante e compositor inglés. En 2014 acadou o Premio da Crítica dos Brit Awards e o Sound of 2014 da BBC.
Traxectoria
Sam creceu en Primrose Hill, Londres, e traballou na tenda local de St. Johns Wood. Asistiu á escola de primaria St. Thomas e estudou na escola católica St. Mary de Bishops Stortford. Foi alumno do Youth Music Theatre do Reino Unido e protagonizou a súa obra "Oh! Carol" en 2007. Durante varios anos estudou canto e composición coa cantante e pianista de jazz Joanna Eden.
Gañou popularidade mediante as súas colaboracións con Disclosure no sinxelo "Latch" lanzado en outubro de 2012, e con Naughty Boy en "La La La", que chegou ao número un no Reino Unido en maio de 2013.
Tamén en maio, lanzou un EP chamado Nirvana que consta de catro pistas, cuxa produción correspondeu a Two Inch Punch, Craze & Hoax e Jonathan Creek. Tamén inclúe unha versión acústica en solitario de "Latch" e unha versión en vivo de "He Told You Now". En novembro de 2013 publicouse "Together", unha coprodución entre Disclosure, Nile Rodgers e Jimmy Napes onde Smith achegou a súa voz.
En maio de lanzouse o álbum de debut In the Lonely Hour a través de Capitol Records , no que participan como produtores Fraser T. Smith, Two Inch Punch, Simon Aldred e Eg White. Un dos adiantos é o sinxelo "Money on My Mind", o seu primeiro número un no Reino Unido en solitario.
Segunda división española 1929/30
A tempada 1929–30 da Segunda División de España de fútbol corresponde á 2ª edición do campionato e disputouse entre o 1 de decembro de 1929 e o 30 de marzo de 1930. O campión desta campaña e único club que ascendeu a Primeira División foi o Deportivo Alavés.
Tratados de Roma
Os Tratados de Roma é o nome dado aos Tratados da Comunidade Económica Europea (CEE) e da Comunidade Europea da Enerxía Atómica (Euratom) que se firmaron o 25 de marzo de 1957 en Roma. Foi asinado por Alemaña, Francia, Italia e os tres países do Benelux.
Ámbolos dous tratados supoñen un paso cara adiante na integración europea. O Tratado da CEE ten coma obxectivos a creación dun mercado común fundamentalmente, na procura, polo tanto, dunha integración de carácter económico. O Euratom fundaméntase no desenvolvemento do sector da enerxía nuclear que sería moi pesado nas economías nacionais por si mesmas.
Aínda tendo natureza sectorial, pois dedícanse principalmente a aspectos do ámbito económico, o Tratado da CEE, que é o principal, ten, ademais, un carácter de Lei xeral, podendo acudirse ó mesmo para encher os baleiros presentes nos outros dous Tratados existentes ata entón (Tratados da CECA, e  da EURATOM)
As institucións creadas no Tratado da CEE continuarán ata hoxe en día con modificacións:
- A Comisión: Conta con poderes normativos, de carácter executivo e de aplicación do dereito comunitario e con facultade de proposta ó Consello.
- O Consello: Integrado por representantes dos Estados membros e con capacidade de decisión por unanimidade, por maioría cualificada ou incluso por maioría simple. E o órgano que concentra o poder decisorio, sendo o eixo do sistema.
- A Asemblea: ten fundamentalmente competencias de carácter consultivo e de control. O que nun futuro será o Parlamento Europeo, ten, neste momento, un papel moi limitado. Os seus membros son elixidos polos parlamentos nacionais, ata 1979, en que terán lugar as primeiras eleccións por sufraxio universal directo.
Manuel Valeriano Alonso
Traxectoria
Fotógrafo e axente de seguros, foi concelleiro de Camariñas polo PTG nas primeiras eleccións democráticas. Ingresou no PSdeG-PSOE en 1980, e por esa formación foi concelleiro entre 1991 e 1996, cando dimitiu. Nas eleccións municipais de 2007 encabezou a candidatura do PSdeG-PSOE á alcaldía de Camariñas e foi elixido alcalde con maioría absoluta. Nas municipais de 2011 volveu ser elixido alcalde, tamén con maioría absoluta. En xuño de 2011 foi imputado por suposta negociación prohibida a funcionarios. Volveu ser reelixido no 2015 con maioría absoluta. O 24 de agosto de 2018 presentou a súa dimisión pasando a ser alcaldesa a número 2, Sandra Ínsua.
Tratados de Roma
- O Tribunal de Xustiza. Garante o respecto ó dereito comunitario.
Tamén se crean organismos coma o Comité económico e Social. A CEE comparte Asemblea e Tribunal de Xustiza coa CECA e a CEEA (ou EURATOM) dende 1958, se ben teñen regras e pautas diferenciadas. A partir do Tratado de Bruxelas de 1965 teñen un único Consello e unha única Comisión das Comunidades Europeas.
O tratado estableceu, entre outras cousas:
Manuel Valeriano Alonso
Traxectoria
Dez anos máis tarde, en novembro de 2021, foi condenado a inhabilitación por xestionar para o concello pólizas de seguro dende a súa empresa, Pichurri SL.
Vida persoal
Casou coa tamén fotógrafa María del Carmen Freire Ramos.
Tratados de Roma
Unión aduaneira: a CEE foi coñecida popularmente como o "Mercado común". Acordouse un período transitorio de 12 anos, no que deberían desaparecer totalmente as barreiras arancelarias entre os Estados membros.
Política Agrícola Común (PAC): esta medida estableceu a libre circulación dos produtos agrícolas dentro da CEE, así como a adopción de políticas proteccionistas, que permitiron aos agricultores europeos evitar a competencia de produtos procedentes de terceiros países. Iso conseguiuse mediante a subvención aos prezos agrícolas. Dende entón a PAC concentrou boa parte do presuposto comunitario.
En 2004 asínase un novo tratado de Roma coñecido como o Tratado polo que se establece unha Constitución para Europa, que debe ser ratificado antes do final de novembro de 2006.
Slash
Saul Hudson, coñecido como Slash, nado o 23 de xullo de 1965 en Londres, (Inglaterra), foi un dos guitarristas máis importantes das décadas dos 80 e 90, destacando sobre todo a súa achega musical na banda rockeira Guns N' Roses ata mediados dos 90, cando debido a diferenzas co líder, Axl Rose, decidiu marchar da banda, da que estivo ausente por case vinte anos, volvendo retomar a actividade xunto co cantante no ano 2016.
Durante a súa etapa fóra da lendaria banda, o guitarrista fundou o grupo Velvet Revolve r, xunto cos seus compañeiros de Guns N' Roses, Duff McKagan e Matt Sorum, o guitarrista Dave Kushner (exmembro de Suicidal Tendencies e Infectious Grooves) e o cantante Scott Weiland, coñecido polo seu labor dentro da formación Stone Temple Pilots. Xuntos sacarían dous discos e contemplarían un éxito notable entre crítica e público, rematando o seu traballo conxunto no ano 2008, pouco despois de despedir a Weiland, acusado dun comportamento errático.
Doutra banda, entra na historia da música contemporánea como un dos últimos mitos da guitarra, que viviría un paulatino abandono nas décadas seguintes como instrumento principal, dando paso a outras tendencias. Así, os seus solos son unha mostra perfecta da explosión do Hard rock a principios dos noventa, de longas pasaxes instrumentais e cun son saturado pero claro.
Traxectoria
Tamén formou parte do grupo Slash's Snakepit, co que gravou dous discos, e do grupo de versións de blues Slash's Blues Ball. Actualmente milita na banda de Hard rock "Velvet Revolver" xunto cos seus compañeiros de Guns N' Roses: Duff McKagan e Matt Sorum, e o guitarrista Dave Kushner (exmembro de Suicidal Tendencies e Infectious Grooves).
Slash é coñecido pola súa longa e desordenada cabeleira, o seu chapeu de copa, a súa Gibson Les Paul, o seu amor polo Jack Daniels, o seu piercing nasal de aro e polo cigarro na súa boca.
Discografía
miniatura|En [[Madrid.]]
Fonte Almesendre, Saavedra, Begonte
Fonte Almesendre é un lugar da parroquia de Saavedra no concello lugués de Begonte na comarca da Terra Chá.
Estrelamar
miniatura|dereita A estrelamar tamén chamada cercella, gradicela ou estrela de mar , é un animal equinodermo que ten polo xeral cinco brazos a partir dun centro con simetría pentarradial. Enuméranse polo menos 1.600 especies repartidas en máis de trinta familias en todos os océanos. As estrelamares non teñen esqueleto e desprázanse por medio de pés ambulacrais, que forman parte do seu sistema ambulacral, formado por pequenos tubos na cara ventral, presentes igualmente nos ourizos do mar, que poden encherse de auga e serven para a locomoción.
Denomínase tamén rañacú, pola súa áspera superficie.
Co nome de estrelamar tamén se denominan dúas plantas:
Gold Against the Soul
Listaxe de cancións
Todas as letras foron escritas por Nicky Wire e Richey James Edwards, e toda a música foi composta por James Dean Bradfield e Sean Moore.
Muradelle
O topónimo galego Muradelle pode referirse a:
Subrexión de Kuopio
miniatura|200px|Localización da subrexión de Kuopio. A subrexión de Kuopio (en finés Kuopion seutukunta) é unha das cinco subrexións da rexión de Savonia do Norte. En 2017 tiña unha poboación de 139 061 habitantes.
Poboación
A seguinte táboa amosa a tendencia demográfica da subrexión cada cinco anos dende 1980.
Lliçà de Vall
Lliçà de Vall é un concello español da provincia de Barcelona, en Cataluña. Está situado na comarca do Vallès Oriental.
Situación e paisaxe
O municipio atópase no val de Tenes, que é atravesado de norte a sur polo río Tenes. Ademais a orografía é condicionada por diversos regatos e cursos de auga. A poboación está altamente dispersada en diferentes núcleos. No resto de territorio localízanse importantes polígonos industriais e aínda se conservan espazos agrícolas e zonas boscosas.
Orixe
Os primeiros restos humanos no val de Tenes datan do paleolítico, ó redor do 10.000 a.C. A romanización foi moi importante na zona. De feito pénsase que a orixe do nome da vila provén dun veterano do exército romano chamado Licius. Tras os moitos anos de servizo, fóronlle outorgadas en recompensa abondosas terras desta zona. Do nome Llicius, formaríase o adxectivo Licianus, que derivaría en Lliçà.
Industria
O municipio conta cunha importante actividade industrial, debido ó bo condicionamento dos polígonos e as boas redes de transporte que comunican a vila con redes de estradas nacionais e internacionais. A industria asentada está moi diversificada: alimentario, artes gráficas, a metalurxia, a cosmética ou as subministracións industriais, son algúns dos tipos de industria que se poden atopar.
AssaultCube
O AssaultCube (AC), outrora chamado ActionCube, é un videoxogo gratuíto, de acción en primeira persoa, baseado no motor Cube. Está ambientado nun contexto realista, todo dentro das posibilidades que ofrece o motor, mentres que o xogo é rápido e arcade. O xogo está orientado de cara ao xogo en liña por equipos. A súa última versión foi a 1.0.4.
Historia
O AssaultCube iniciárono en xullo do 2004 algúns membros da comunidade de Cube, que o bautizaron daquela co nome de ActionCube. O primeiro lanzamento oficial data de novembro de 2006. A idea era a de crear un xogo completamente novo incorporando a simplicidade de Cube e o seu estilo de movemento nun ambiente máis realista.
Arredor do 6 de maio do 2007, cambióuselle o nome, ActionCube, por petición dos desenvolvedores do Action Quake 2.
STS-43
Características
STS-43, con cinco astronautas a bordo (John E. Blaha, comandante, Michael A. Baker, piloto, e os espcialistas de misión Shannon Lucid, G. David Low e James C. Adamson), foi lanzada para poñer en órbita o satélite TDRS 5 e facer varios experimentos. Foi a novena misión do transbordador Atlantis e entre os experimentos a bordo estaban un radiador experimental, un experimento para a observación no ultravioleta, instrumentos para comunicación óptica, crecemento de cristais, procesamento de materiais e experimentos de fluídos en microgravedade.
AssaultCube
Historia
A pesar da simplicidade dos gráficos e o xogo en si, AssaultCube mantén unha base consistente de xogadores con máis dunha ducia de servidores en liña por parte dos usuarios en todo momento. Ademais conta cun bo número de clans, algúns dos cales participan en torneos organizados. A crecente popularidade do xogo débese ao seu estilo de xogo creativo pero simple, a posibilidade de xogar en varias plataformas, e os seus mínimos requisitos de hardware.
Comunidade Económica Europea
A Comunidade Económica Europea (CEE) foi unha organización internacional creada por un dos dous Tratados de Roma de 1957 (en vigor dende 1958), coa finalidade de crear un mercado común europeo. Os Estados signatarios foron Francia, Italia, Alemaña (por aquel entón, só a República Federal Alemá, non a República Democrática Alemá) e os tres países do Benelux (Bélxica, Países Baixos e Luxemburgo). O tratado establecía un mercado e aranceis externos comúns, unha política conxunta para a agricultura, políticas comúns para o movemento da man de obra e dos transportes, e fundaba institucións comúns para o desenvolvemento económico. Estas institucións, posteriormente, no ano 1965, fusionáronse coas institucións da CECA e das do EURATOM, grazas ao Tratado de fusión (ou Tratado de Bruxelas).
AssaultCube
Desenvolvemento
O desenvolvemento do AssaultCube lévano a cabo diferentes persoas de distintas partes do globo, sendo Adrian “driAn” Henke e Markus “makkE” Bekel os líderes do proxecto. O equipo de desenvolvemento atópase baixo o nome de Rabid Viper Productions.
Comunidade Económica Europea
A CEE foi a máis famosa das tres Comunidades Europeas, e despois do Tratado de Maastricht (o TUE, onde se creou oficialmente a Unión Europea) cambióuselle o nome polo de Comunidade Europea (CE). Trala creación da Unión Europea, a CE (antiga CEE) pasou a formar parte do primeiro dos tres piares da Unión Europea (v. cadro á dereita).
AssaultCube
Xogo
AssaultCube destaca entre outras cousas polos seus reducidos requisitos de hardware e ancho de banda, cun instalador de 40 MB (45 no caso de Mac OS) e capacidade para xogar en liña cunha conexión de 56 k. Ademais, grazas ao uso da biblioteca SDL, pode utilizarse en múltiples plataformas, sendo as oficialmente soportadas Linux, Mac OS X e Windows (Vista, XP, Me, 2k e 98). Tamén cabe destacar a rapidez coa que funciona o xogo, que pode funcionar en computadoras xa algo anticuadas.
Os servidores que permiten xogar en liña son públicos (non requiren contrasinal). O xogo mesmo permite crear mapas (mundos virtuais) xunto con outras persoas a través da rede mediante o "modo cooperativo". Tamén existe un modo de xogo individual, que consiste en xogar contra bots.
O AssaultCube foi deseñado para ser máis realista có Cube e estar orientado ao xogo en equipos, mantendo ao mesmo tempo a velocidade de xogo que caracteriza ao motor. En comparación con outros xogos, o AssaultCube é máis lento que o Quake e máis rápido que o Counter-Strike.
O xogo conserva un bug de movemento do motor orixinal do Cube que permite aos xogadores mediante a pulsación de dúas direccións á vez (é dicir, movéndose en diagonal) ir a unha maior velocidade. Os desenvolvedores deixaron isto sen corrixir á mantenta porque o consideraban unha característica divertida do Cube, semellante ao bug do Quake polo que avanzas máis rápido saltando.
Outra característica surrealista do xogo é o potencial de uso do retroceso das armas (que empuxa á personaxe cara atrás) á hora de alcanzar e realizar movementos outrora imposibles. Isto tamén se fixo adrede, permitindo aos xogadores moverse máis rápido e saltar máis alto.
No AssaultCube hai dous equipos, dous bandos, os Cubers Liberations Army (CLA) e os Rabid Viper Special Forces (RVSF).
Modos de xogo
Deixando de lado os modos con bots e o editor de niveis, AssaultCube conta con doce modos de xogo distintos :
0.90
Trátase da primeira beta pública do xogo, que foi lanzada o 4 de novembro do 2006. Incluía catro mapas de gran calidade, as sete armas actuais e sete modos de xogo.
0.91
Esta versión lanzouse o 12 do mesmo mes. Nela incluíronse parches do Sauerbraten (outro xogo tamén baseado no motor Cube), un novo modo de xogo (o One Shot, One Kill, xunto coa súa versión por equipos), un novo mapa (ac_desert2) etc. Reduciuse ademais o uso de ancho de banda, equilibráronse mellor as armas e a cámara de morte pasou a ser en terceira persoa. A partir desta versión gárdase a configuración do usuario.
0.92
Este novo lanzamento data do 17 de xaneiro do 2007. Nel adaptouse o modo One Shot, One Kill ao xogo individual (con bots), engadiuse a selección automática de equipo nas partidas, volvéronse equilibrar as armas etc. Os disparos na cabeza con rifles francotiradores resultan mortais desde esta versión, e pasan xunto coas mortes con navalla e ás producidas con granada a contar coma dúas mortes nas estatísticas. Engadiuse un atallo no teclado para lanzar granadas, por defecto a tecla G. Ademais, os que matan a membros do seu propio equipo reciben unha gran advertencia na súa pantalla.
0.93
Esta versión incluíu un novo mapa (ac_snow), un pequeno radar coa localización dos compañeiros de equipo, reflexións na auga, sombras dinámicas dos xogadores, buratos de bala, comunicación escrita cos membros do equipo (poñendo <tt>%</tt> antes da mensaxe a enviar), pequenas melloras na física etc.
1.0
Esta versión viu a luz o 21 de novembro do 2008. Un dato interesante a ter en conta é que o tamaño do instalador dobrouse con esta nova versión, pasando de 19 MB a 40 MB, de 20 a 45 no caso de Mac OS X. Tamén se fixo un importante cambio no aspecto gráfico, cunha completa remodelación do logo, agora máis agresivo.
Con respecto da anterior versión, os cambios foron considerables. Houbo unha importante mellora na xogabilidade, así coma nos recursos. En termos xerais, engadíronse dez novos mapas, tres novos modos de xogo, lixeiros cambios no retroceso das armas e un modo de redución da violencia.
Respecto ao aspecto sonoro, incluíronse novos efectos, comandos de voz, música ambiental nos mapas, dous novas pezas para a banda sonora -sacadas do Cube 1- e música para cando se está a roubar a bandeira do inimigo. No apartado gráfico, destacan a posibilidade de personalizar a personaxe e a nova mira do rifle francotirador (ademais do cambio do logo antes mencionado). Ampliouse e optimizouse o motor gráfico, o que permite a quen teña un bo equipo gozar de melloras gráficas.
Tamén se mellorou a interface, facéndoa máis intuitiva. Incluíuse unha fiestra de configuración cando se xoga por vez primeira coas configuracións de maior relevancia no xogo. Engadíronse ademais un menú para cambiar os controis, a posibilidade de inverter o rato, avisos cando se gardan ficheiros na computadora, un compás no radar etc.
A partir da versión 1.0 é posible ademais agacharse -o que permite agocharse mellor e unha mellora na puntería-, sangrar ao recibir un disparo e enviar mensaxes por radio ao equipo (sen necesidade de introducir <tt>%</tt> antes da mensaxe). Tamén se fixo posible a inclusión de bots (xogadores controlados pola computadora) no equipo do xogador.
1.0.1
Nesta actualización que saíu o 12 de decembro do mesmo ano engadíronse tres novos mapas, reduciuse lixeiramente o retroceso da semiautomática e reduciuse o radio de escoita dos pasos dos xogadores, xunto con algúns arranxos de bugs.
1.0.2
A última hora do 30 de decembro do mesmo ano viu a luz unha segunda actualización da versión 1.0 do xogo. Os cambios máis significativos estiveron nas melloras da lista de servidores, agora con información máis detallada, máis xeitos de organizar os servidores e a posibilidade de buscar xogadores polo seu alcume en todos os servidores. Ademais, ao intentar descargar unha versión distinta dun mapa desde o servidor, o xogo pregunta desde esta versión se queremos facelo ou non. Tamén se corrixiron numerosos bugs.
Xunto coa saída desta nova versión, mudouse completamente o aspecto do sitio web do xogo, agora máis dinámico e máis colorido.
Licenza
Ao igual que o Cube orixinal, o xogo fornécese xunto con todo o seu código fonte, dispoñible baixo unha licenza de código aberto baseada en zlib. Aínda que o motor Cube é libre, algúns medios tales coma gráficos están protexidos por licenzas propietarias.
Patulate
O patulate ou cangrexo de patas azuis (Liocarcinus depurator) é un crustáceo decápodo braquiúro da familia dos portúnidos moi abundante nas rías galegas.
Taxonomía
A especie foi descrita por primeira vez por Linneo en 1758, na 10ª edición da súa obra Systema Naturae, adxudicándolle o nome de Cancer depurator.
En 1816 foi redescrita por Antoine Risso, que a incluíu no xénero Portunus e a denominou Portunus plicatus.
Ao longo do tempo foi reclasificada noutros xéneros, antes de que a especie fora incluída en Liocarcinus, polo que se lle recoñecen os seguintes sinónimos:
Características
Ten un cacho case oval, moderadamente aplanado, e co dorso con pequenas quillas ou ringleiras transverdsais de granulacións, provistas dalgunhas serdas. O tamaño da casca pode chegar até 50 mm de largo e 40 mm de longo, e pode ser distinguido doutros cangrexos, como o cangrexo común (Carcinus maenas, polas fileiras de manchas brancas na casca.
O primeiro par de patas acaba nunha robusta pinza. Os tres seguintes son longos e rematan nun dáctilo agudo. O quinto par presenta o propodio e o dáctilo aplanados a arredondados, adaptados á natación.
O abdome dos machos, de forma treiangular, vai estreitándose gradulamente da base ao ápice, e presenta os segmentols terceiro a quinto fusionados. O da femia ten a forma máis ancha e arredondada, e non ten fusionados ningún dos segmentos.
A superficie do cacho e das patas é de cor castaña tirando a rubia, sendo máis clara pola parte ventral.
Distribución e hábitat
Este cangrexo habita nas augas costeiras do mar do Norte, o océano Atlántico, o mar Mediterráneo e o mar Negro.