cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lingua tangxeví
O tangxeviano é unha lingua sen clasificar pero que pode pertencer á familia de linguas iranias. o tangxeví fálase no Afganistán e posiblemente en Turkmenistán e estímase que o falan unhas 10.000 persoas segundo datos de 1994. Pode tratarse dunha lingua irania oriental próxima ao darvacino. Tamén pode recibir o nome de taxiquí.
Ritmo
Trátase dun trazo básico de tódalas artes, especialmente da música, da poesía e da danza. Na música, a maioría das definicións tradicionais refírense ó ritmo como forza dinámica e organizativa da música. A natureza do ritmo é primordialmente subxectiva. A idea de regularidade define o ritmo, pero non é a única xa que unha das primeiras definicións de ritmo na historia da música está relacionada coa súa raíz grega (rheos, fluír), estabelecendo así unha relación directa co movemento. Ademais, pódense atopar múltiples definicións que implican movemento, orde e periodicidade en relación ó ritmo musical. Porén, existen definicións dende o punto de vista da percepción temporal: ‘o ritmo describe [...] eventos en escalas temporais dentro dos limiares da memoria a curto prazo’. Neste senso, Clarke define o ritmo musical como ‘fenómenos temporais de pequena e mediana escala’.
Nas artes escénicas, o ritmo é a cronoloxía dos acontecementos a escala humana, dos sons musicais e os silencios, dos pasos dunha danza ou a métrica da linguaxe falada e a poesía. O ritmo tamén pode referirse á presentación visual, como ‘o movemento programado a través do espazo’ e unha linguaxe común a xeito de patrón que une o ritmo coa xeometría. Asemade, o significado xeral de ritmo como repetición ou patrón regular no tempo pode aplicarse a unha ampla variedade de fenómenos naturais cíclicos que teñen unha periodicidade ou frecuencia que pode ir dende microsegundos a millóns de anos.
Detrás das Figueiras, Boiro, Boiro
Detrás das Figueiras é un lugar da parroquia de Boiro no concello coruñés de Boiro, na comarca da Barbanza.
Indiana Fever
Os Indiana Fever son un equipo profesional de baloncesto con base na cidade de Indianapolis, Indiana. Xogan na Conferencia Leste da Women's National Basketball Association (WNBA). O equipo foi fundado antes da tempada 2000 da WNBA.
Os Fever clasificáronse para os Playoffs en once dos seus quince anos en Indiana. En 2009 chegaron por primeira vez ás Finais da WNBA, onde perderon contra Phoenix Mercury. No ano 2012 alcanzaron por segunda vez as Finais, e derrotaron a Minnesota Lynx para conseguir o seu primeiro campionato.
Lingua ajië
O ajië é unha lingua malaio-polinesia que se fala en Nova Caledonia
Falantes
4.044 (1996)
Distribución xeográfica
Fálase na provincia norte, en Houailou entre Monéo e Kouaoua e nos vales do interior
Usos sociais
O misioneiros protestantes empregaron o ajië como lingua franca misioneira, e escribiron gramáticas e dicionarios e traduciron o Novo Testamento en 1922. Dende 1992 o goberno francés permite o ensino optativo da lingua nos 6 colexios e 1 liceo da área lingüística ajië, no ano 2002 matriculáronse 69 alumnos de primaria e 1 de secundaria ás clases de lingua. O ajië no Ethnologue
Xenopus
Xenopus (do grego ξενος, xenos, 'estraño', πους, pous, 'pé') é un xénero de ras de vida moi acuática nativas da África subsahariana. Describíronse polo momento 20 especies dentro deste xénero. As dúas especies mellor coñecidas son Xenopus laevis e Xenopus tropicalis, que son frecuentemente estudados como organismos modelo para a bioloxía do desenvolvemento, bioloxía celular, toxicoloxía, neurociencia e como modelo de doenzas humanas e defectos conxénitos.
O xénero é tamén coñecido pola súa poliploidía, e algunhas especies teñen 12 xogos de cromosomas.
Descrición
Todas as especies de Xenopus teñen corpos aplanados, algo ovoides e hidrodinámicos, cunha pel moi escorregadiza debido ao seu recubrimento de moco protector. A pel desta ra é lisa, pero cunha liña lateral sensorial que ten unha aparencia de liña. Estas ras son todas excelentes nadadoras e teñen as dedas dos pés completamente palmadas e potentes, aínda que os dedos das mans carecen de membrana interdixital. Tres das dedas de cada pé teñen unhas garras ben visibles.
Os ollos destas ras están na parte superior da cabeza, mirando cara adiante. As pupilas son circulares. Non teñen pálpebras móbiles, nin lingua móbil (a lingua está completamente pegada ao solo da boca ), nin membrana timpánica (igual que ocorre en Pipa pipa ).
A diferenza da maioría dos anfibios, carecen de haptoglobina no seu sangue.
Comportamento
As especies de Xenopus son totalmente acuáticas, aínda que se observou que migran a terra para chegar a corpos de auga próximos durante os tempos de seca ou con chuvia forte. Atópanse xeralmente en lagos, ríos, pantanos, pozas de regatos, e encoros feitos polo home.
As ras adultas son predadoras e preeiras, e como non poden sacar a lingua, utilizan os seus pequenos brazos para axudarse durante a alimentación. Como tamén carecen de saco vocal, emiten clics (breves pulsos de son) baixo a auga (de novo igual que Pipa pipa). Os machos establecen unha xerarquía de dominancia social na cal hai un macho que é o que ten principalmente o dereito de facer chamadas de advertencia. As femias de moitas especies producen unha chamada de liberación, e as femias de Xenopus laevis producen unha chamada adicional cando son sexualmente receptivas e están preparadas para poñer ovos. As especies de Xenopus son tamén activas durante as horas de lusco-fusco.
Durante a estación de apareamento, os machos desenvolven almofadiñas nupciais con forma de crista e cor negra nos dedos para facilitar o agarre da femia. O abrazo de apareamento (amplexo) é inguinal, xa que agarran a femia pola cintura.
Organismo modelo para a investigación médica
Como moitos outros anuros, utilízanse a miúdo no laboratorio como suxeitos de investigación. Os embrións de Xenopus e os seus ovos son un sistema modelo popular para unha ampla variedade de estudos biolóxicos. Este animal utilízase debido á súa poderosa combinación da facilidade do seu uso experimental e as súas máis estreitas relacións evolutivas cos humanos, polo menos comparado con outros moitos organismos modelo.
Investigación de xenes humanos de enfermidades
Todos os modos de investigación de Xenopus (embrións, extractos libres de células e ovocitos) son utilizados comunmente en estudos directos de xenes de doenzas humanas e para estudar a ciencia básica que subxace no inicio e progresión do cancro. Os embrións de Xenopus para estudos in vivo da función de xenes de enfermidades humanas: os embrións de Xenopus son grandes e doados de manipular, e ademais, poden obterse miles de embrións nun só día. De feito, Xenopus foi o primeiro animal vertebrado para o cal se desenvolveron métodos que permitían unha rápida análise da función xénica usando a alteración da expresión (por inxección de ARNm ). A inxección de ARNm de Xenopus levou á clonación do interferón. Ademais, o uso de oligonucleótidos morfolino antisentido para realizar knockdowns de xenes en embrións de vertebrados, que é agora amplamente usado, foi desenvolvido primeiro por Janet Heasman usando Xenopus.
Nos últimos anos estes enfoques foron moi importantes en estudos de xenes de doenzas humanas. O mecanismo de acción de varios xenes mutados nos trastornos de ril quístico humano (por exemplo a nefronoftise) foron amplamente estudados en embrións de Xenopus, o que serviu para aclarar a ligazón entre estes trastornos, a cilioxénese e a sinalización Wnt. Os embrións de Xenopus proporcionaron tamén unha rápida forma de probar e validar novos xenes de enfermidades que se foron descubrindo. Por exemplo, os estudos en Xenopus confirmaron e diluciaron o papel de PYCR1 na cute laxa con características proxeroides.
Xenopus transxénico para o estudo da regulación transcricional de xenes de enfermidades humanas: Os embrións de Xenopus desenvólvense rapidamente, así a transxénese en Xenopus é un método rápido e efectivo para analizar secuencias xenómicas reguladoras. Nun estudo recente, revelouse que as mutacións no locus SMAD7 estaban asociadas co cancro colorrectal humano. Un dato interesante é que as mutacións se encontran en secuencias conservadas pero non codificantes, o que suxire que estas mutacións exercen un impacto sobre os padróns de transcrición de SMAD7. Para comprobar estas hipóteses, os autores usaron a tranxénese de Xenopus, e revelaron que esta rexión xenómica orixinaba a expresión da GFP no intestino posterior. Ademais, os transxénicos feitos coa versión mutante desta rexión mostraban unha expresión substancialmente menor no intestino posterior.
Extractos libres de células de Xenopus para estudos bioquímicos de proteínas codificados por xenes humanos de enfermidades: unha vantaxe única do sistema de Xenopus é que os extractos citosólicos conteñen tanto proteínas solubles citoplásmicas coma nucleares (incluíndo proteínas cromatínicas). Isto está en contraste cos extractos celulares preparados a partir de células somáticas con compartimentos celulares xa diferenciados. Os extractos de ovos de Xenopus proporcionaron moita información sobre a bioloxía básica das células, especialmente sobre a división celular e as transaccións de ADN asociadas con ela (ver máis abaixo).
Os estudos feitos en extractos de ovos de Xenopus tamén serviron para dilucidar os mecanismos de acción de xenes de enfermidades humanas asociadas con inestabilidade xenética e elevado risco de cancro, como a ataxia telanxiectasia, cancro de ovario e de mama de BRCA1 herdado, síndrome de rotura de Nijmegen Nbs1, síndrome de Rothmund-Thomson RecQL4, oncoxene c-Myc e proteínas FANC (de anemia de Fanconi).
Ovocitos de Xenopus para estudos de expresión xénica e actividade de canles iónicas relacionadas cos doenzas humanas: Outra vantaxe de Xenopus é a capacidade de ensaiar de forma rápida e doada a actividade de canles e proteínas de transporte usando a expresión en ovocitos. Esta aplicación foi moi útil para a comprensión de enfermidades humanas, como os estudos relacionados coa transmisión do tripanosoma, epilepsia con ataxia e xordeira neurosensorial, arritmia cardíaca catastrófica (síndrome da QT longa), e leucoencefalopatía megaloencefálica.
A edición de xenes polo sistema CRISPR/CAS foi demostrada recentemente en Xenopus tropicalis e Xenopus laevis. Esta técnica está utilizándose para facer cribados dos efectos de xenes de enfermidades humanas en Xenopus e o sistema é suficientemente eficiente para estudar os efectos nos mesmos embrións que foron manipulados.
Investigación de procesos biolóxicos fundamentais
Transdución de sinais: Os embrións e extractos libres de células de Xenopus son amplamente usados para a investigación básica en transdución de sinais. Nos últimos anos, os embrións de Xenopus proporcionaron información sobre os mecanismos do TGF-beta e a transdución de sinais Wnt. Por exemplo, os embrións de Xenopus foron utilizados para identificar os encimas que controlan a ubiquitinación de Smad4, e para demostrar as ligazóns directas entre as vías de sinalización da superfamilia do TGF-beta e outras redes importantes, como a vía da quinase MAP e a vía Wnt. Ademais, os novos métodos que usaban extractos de ovos revelaron novas e importantes dianas do complexo de destrución Wnt/GSK3.
División celular: Os extractos de ovos de Xenopus permitiron o estudo de moitos eventos celulares complicados in vitro. Como o citosol dos ovos pode soportar ciclos sucesivos entre a mitose e a interfase in vitro, foi esencial para diversos estudos da división celular. Por exemplo, encontrouse primeiro que a pequena GTPase Ran regulaba o transporte nuclear na interfase, pero os extractos de ovos de Xenopus revelaron un papel fundamental exercido pola GTPase Ran na mitose independentemente do seu papel no transporte nuclear na interfase. De xeito similar, os extractos libres de células utilizáronse como modelo de ensamblaxe da envoltura nuclear a partir da cromatina, o que revelou a función da GTPase Ran na regulación da reensamblaxe da envoltura nuclear despois da mitose. Máis recentemente, usando extractos de ovos de Xenopus, era posible demostrar a función específica da mitose da lamina B nuclear na regulación da morfoxénese do fuso e para identificar novas proteínas que median a unión do cinetocoro aos microtúbulos.
Desenvolvemento embrionario: Os embrións de Xenopus foron amplamente usados na bioloxía do desenvolvemento. Un sumario dos recentes avances feitos por medio de investigacións en Xenopus en anos recentes inclúe:
Resposta aos danos no ADN: os extractos libres de células foron esenciais para desvelar as vías de sinalización que se activan en resposta a roturas de dobre febra no ADN (ATM), detención da forcada de replicación (ATR) ou ligazóns cruzadas entre febras do ADN (proteínas FA e ATR). Especialmente, varios mecanismos e compoñentes destas vías de transdución de sinais foron identificados primeiramente en Xenopus.
Apoptose: os ovocitos de Xenopus proporcionan un modelo axeitado para estudos bioquímicos da apoptose. Recentemente, os ovocitos foron utilizados para estudar os mecanismos bioquímicos da activación da caspase-2; un dato importante é que este mecanismo está conservado nos mamíferos.
Medicina rexenerativa: en anos recentes, o tremendo interese na bioloxía do desenvolvemento acrecentouse pola promesa de aplicala á medicina rexenerativa. Xenopus xogou tamén un papel aquí. Por exemplo, a expresión de sete factores de transcrición en células pluripotentes de Xenopus fixeron que estas células puidesen desenvolverse en ollos funcionais cando se implantaban en embrións de Xenopus, proporcionando información sobre a reparación da dexeneración ou dano retinal. Nun estudo completamente diferente, os embrións de Xenopus foron utilizados para estudar os efectos da tensión dos tecidos na morfoxénese, un aspecto que é esencial para a enxeñaría de tecidos in vitro.
Fisioloxía: o batido direccional dos cilios de células multiciliadas é esencial para o desenvolvemento e homeostase no sistema nervioso central, as vías aéreas e o oviduto. As células multiciliadas da epiderme de Xenopus desenvolvéronse recentemente como o primeiro banco de probas in vivo para estudos con células vivas de ditos tecidos ciliados, e estes estudos proporcionaron moitos datos sobre o control molecular e biomecánico do batido direccional.
Cribados de pequenas moléculas para desenvolver novas terapias
Debido á enorme cantidade de material que se obtén doadamente, todas as modalidades de investigación en Xenopus están agora sendo utilizadas para cribados baseados en pequenas moléculas.
A xenética química de crecemento vascular en cágados de Xenopus: Dada a importancia da neovascularización na progresión do cancro, os embrións de Xenopus foron utilizados recentemente para identificar novas pequenas moléculas inhibidoras do crecemento dos vasos sanguíneos. Os compostos identificados en Xenopus foron efectivos en ratos. Os embrións de ras foron moi importantes nun estudo que utilizou principios evolutivos para identificar un novo axente perturbador vascular que pode ter un potencial quimioterapéutico.
Probas in vivo de potenciais perturbadores endócrinos en embrións transxénicos de Xenopus: un ensaio de alto rendemento para a perturbación tiroide foi desenvolvido recentemente usando embrións transxénicos de Xenopus.
Cribados de pequenas moléculas en extractos de ovos de Xenopus: os extractos de ovos proporcionan rápidas análises de procesos de bioloxía molecular e poden ser cribados rapidamente. Este enfoque foi utilizado para identificar novos inhibidores de degradación de proteínas mediados polo proteasoma e encimas de reparación do ADN.
Técnicas de knockdown da expresión xenética
A expresión dos xenes pode ser reducida por diversos medios, por exemplo usando oligonucleótidos antisentido dirixidos a moléculas de ARNm específicas. Os oligonucleótidos de ADN complementarios de moléculas de ARNm específicas adoitan ser modificados quimicamente para mellorar a súa estabilidade in vivo. As modificacións químicas usadas para este propósito inclúen o uso de fosforotioato, 2'-O-metil, morfolino, MEA fosforamidato e DEED fosforamidato.
Oligonucleótidos morfolino
Os oligos morfolino (ou Morpholino) utilízanse tanto en X. laevis coma en X. tropicalis para probar a función dunha proteína observando os resultados de eliminar a actividade da proteína. Por exemplo, cribouse desta forma un conxunto de xenes de X. tropicalis.
Os oligos morfolino (MOs) son oligos curtos antisentido feitos de nucleótidos modificados. Os MOs poden realizar un knockdown da expresión xénica ao inhibiren a tradución do ARNm, bloqueando o empalme de ARN, ou inhibindo a actividade e maduración dos miARN. Os MOs demostraron ser efectivos como ferramentas para o knockdown en experimentos de bioloxía do desenvolvemento e reactivos que bloquean o ARN para o cultivo de células. Os MOs non degradan os seus ARN diana, pero en vez diso actúan vía un mecanismo de bloqueo estérico de maneira independente de RNAseH. Permanecen estables en células e non inducen respostas inmunes. A microinxección de MOs en embrións temperáns de Xenopus poden suprimir a expresión xénica de maneira dirixida.
Eifelland
Eifelland foi un equipo alemán de Fórmula 1, o nome da empresa alemá de fabricación de caravanas propiedade de Guenther Hennerici. Guenther dono dun negocio caravanas moi exitoso viu unha gran posibilidade de facer publicidade do seu produto de caravanas. O nome Eifelland foi elixido polas montañas Eifel onde naceu Hennerici, que se atopan preto de Nürburgring.
Guenther tiña un irmán xemelgo Heinz, que perdera o seu brazo esquerdo na segunda guerra mundial. Guenther e Heinz estaban moi involucrados nas carreiras en xeral. A terceira esposa de Guenther Hannelore Werner foi unha exitosa piloto de Fórmula 2, e o neto de Heinz, Marc Hennerici foi un piloto moi exitoso. Heinz foi unha figura popular en todo Nürburgring ata a súa morte.
Guenther e Heinz eran uns apaixonados do vello estilo de carreiras e Guenther debe ser recordado como un dos pioneiros e visionarios dos modernos directores de carreiras alemás con todos os seus defectos.
Eifelland só participou no Campionato do Mundo da FIA de Fórmula Un na tempada. O seu piloto era o alemá Rolf Stommelen. Pero, os dous pronto sufriron desacordos.
O coche baseábase nun March 721 de Fórmula Un, redeseñado polo deseñador alemá Luigi Colani no seu típico estilo aerodinámico redondeado. O coche ofrecía unha toma de aire diante do condutor, guiando o aire ao redor da cabina para o motor. Un só espello retrovisor montouse xusto a dereita do condutor. Os problemas de temperatura, a carga aerodinámica e a fiabilidade significaron que o equipo tivo que substituír algúns dos deseños de Colani coas pezas orixinais de March.
Resultados completos en Fórmula 1
(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.
Castro de Prismos
Castro de Prismos é un castro de cumio fortificado situado no concello de Fene.
Está situado no cumio do monte Péon da Pedra. Ten forma ovalada, cunhas medidas de 150 m de N-S por 100 metros de L-O. Atravesado por un camiño. Ten unha soa liña defesiva dos dez aos dous metros de altura e foxo. No muro abriuse un camiño forestal que rompeu as defensas.
Zeke
Zeke é unha banda de punk/hardcore de Seattle, nos Estados Unidos. Son coñecidos por un son enerxético, guitarras pesadísimas para o estilo, todo iso mesturado con toques de stoner rock e blues-rock, sendo compoarados moitas veces con Motörhead.
A banda publicou o seu primeiro sinxelo, chamado "West Seattle Acid Party", apareceu en 1993. Despois fixeron varios álbums coa gravadora independente Scooch Pooch Records, e logo asinaron co selo Epitaph Records en 1998, o que leva a banda a ser coñecida na escena underground. Actualmente están no selo Relapse Records.
Enxeñaría aeroespacial
miniatura|287x287px|ISS March 2009 A enxeñaría aeroespacial é unha rama da enxeñaría que estuda as aeronaves; engloba os ámbitos da actual enxeñaría aeronáutica, relacionada co deseño de sistemas que voan na atmosfera e da enxeñaría espacial, entendendo por esta última aquela que se ocupa do deseño dos vehículos impulsores e dos artefactos que serán colocados no espazo. Mentres que a enxeñaría aeronáutica foi o termo orixinal, o termo máis amplo "aeroespacial" substituíuno no uso.
Enxeñaría aeronáutica
A enxeñaría aeronáutica consiste na aplicación da tecnoloxía ao deseño, construción ou fabricación e a utilización de artefactos capaces de voar ou aerodinos —principalmente avións ou aeronaves, mísiles e equipos espaciais— e nos aspectos técnicos e científicos da navegación aérea e os instrumentos dos cales se serve esta.
A enxeñaría aeronáutica ocúpase de deseñar e construír as aeroestruturas dos avións e helicópteros tomando en consideración as leis da aerodinámica, os fundamentos da mecánica de fluídos e a enxeñaría estrutural. Ademais encárganse da integración dos elementos motores (alternativos, turboventiladores, turborreactores e turboeixos) nas aeroestruturas para construír a aeronave. Outros campos de actividade dos enxeñeiros aeronáuticos son a construción de aeroportos, o deseño e operación de redes de transporte aeronáutico e a fabricación de equipos e materiais especiais como armamento, satélites ou foguetes espaciais.
Profesión
miniatura|366x366px|Aeronave. Un enxeñeiro aeroespacial encárgase de calcular, deseñar, proxectar, optimizar e modificar equipos e sistemas mecánicos utilizados pola industria aeronáutica e espacial, incluídos os seus procesos de produción ou manufactura, ademais de avaliar, planificar, dirixir, optimizar e executar proxectos de enxeñaría nun contexto multidisciplinario.
Algúns dos elementos que lle competen a esta carreira son: O fundamento da maioría destes elementos está na matemática teórica como a dinámica de fluídos para a aerodinámica ou as ecuacións de movementos para a dinámica de voo. Pero tamén existe un gran compoñente empírico. Na historia, este compoñente empírico foi derivado das probas con modelos a escala e con prototipos, xa sexan en túneles de vento ou en atmosferas libres. Máis recentemente, os avances en computación permitiron o uso de dinámicas de fluído computarizados para simular o comportamento do fluído, reducindo tempo e gasto en probas no túnel de vento.
Ademais, a enxeñaría aeroespacial presta atención na integración de todos os compoñentes que constitúen un vehículo aeronáutico (subsistemas que inclúen o de poder, comunicacións, o de control térmico, mantemento de vida etcétera) e o seu ciclo de vida (deseño, temperatura, presión, radiación, velocidade e vida útil), así topándose con retos extraordinarios e solucións específicas do dominio de sistemas da enxeñaría aeroespacial.
Antofagasta
miniatura|160px|Comuna de Antofagasta, Chile. Antofagasta é unha comuna e unha cidade do litoral do norte do Chile.
Situación
Limita ó sur con Taltal, ó norte con Sierra Gorda, Mejillones e San Pedro de Atacama, ó oeste co Océano Pacífico e ó leste coa Provincia de Salta, Arxentina.
Administración
Capital da Provincia de Antofagasta e capital rexional da Rexión de Antofagasta, segundo o censo nacional, realizado no 2002 polo Instituto Nacional de Estatísticas de Chile, Antofagasta era a quinta cidade máis poboada do país con 285.255 habitantes, por detrás de Santiago, Valparaíso, Concepción e La Serena, e na última proxección demográfica levada a cabo polo INE no 2009, indicaba que a cidade tiña unha poboación estimada de 360.473 habitantes.
Historia
miniatura|esquerda|160px|Juan López, primeiro habitante de Antofagasta. Obra de [[Osvaldo Ventura López.]] Foi fundada en 1870 e era parte de Bolivia, foi ocupada en 1879 polos chilenos e despois da Guerra do Pacífico continuou no poder dos chilenos.
Economía
A cidade de Antofagasta encóntrase intimamente ligada á actividade mineira, sendo a zona mineira por excelencia do país. Na última década presentou un sostido crecemento nas áreas de construción, comercio, hospedaxe hoteleira, aumento demográfico, e un notable desenvolvemento urbano.
Trigás, Rendal, Arzúa
Trigás é un lugar da parroquia de Rendal no concello coruñés de Arzúa, na comarca homónima. Tiña 4 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 1 era home e 3 eran mulleres.
Dust (álbum de Screaming Trees)
Dust é o sétimo e último álbum da banda estadounidense de grunge Screaming Trees, publicado o 25 de xuño de 1996 a través do selo Epic Records.
A revista Kerrang! seleccionou Dust como o mellor álbum do 1996 nos seus premios anuais. A xira tras Dust durou case dous anos, até que logo se desfixo o grupo polo 2000.
Lista de cancións
Todas as cancións escritas por Gary Lee Conner/Van Conner/Mark Lanegan agás as indicadas.
Universidade Libanesa
A Universidade Libanesa (en الجامعة اللبنانية‎; en Université libanaise) é a única institución pública de educación superior do Líbano.
A universidade ten 16 facultades:
Jon Azkargorta Aretxabala
Jon Azkargorta Aretxabala, nado o 3 de maio de 1963 en Algorta (Biscaia), é un ex xogador de rugby vasco, internacional 76 veces coa selección española entre 1982 e 1994. Xogaba nas posicións de centro ou zagueiro.
Traxectoria
"Azkar" xogou sempre no Getxo Rugby Taldea da súa localidade natal. Formou parte do equipo que gañou a única liga no palmarés do club, en 1992/93, e varias Copas do Rei. En 1986 foi un dos compoñentes do primeiro equipo nacional de rugby a sete. É o segundo xogador con máis internacionalidades (76) na historia da selección absoluta, tan só superado por Fran Puertas.
Vida persoal
Jon Azkargorta é profesor de física na Universidade do País Vasco.
Canal Tea
Canal Tea, tamén denominada Radio Televisión Municipal de Ponteareas foi a radio e a televisión pública do concello de Ponteareas. Comprendía Canal Tea Radio e Canal Tea Televisión. Comezou a emitir en marzo de 1991, finalizando as súas emisións en 2012.
Billy Mills
William Mervin "Billy" Mills, tamén coñecido polo seu nome nativo en lakota Tamakoce Te'Hila, nado na reserva india de Pine Ridge o 30 de xuño de 1938, é un atleta nativo americano da tribo síux dos Oglagla Lakota. É o segundo nativo americano (despois de Jim Thorpe) en conseguir unha medalla de ouro nuns Xogos Olímpicos.
Traxectoria
200px|miniatura|esquerda Orfo á idade de 12 anos, practicaba o boxeo e as carreiras. Finalmente abandonou o boxeo e adicouse a correr. Estudou na Universidade de Kansas e a continuación ingresou no corpo dos Marines dos Estados Unidos, onde obtivo a cualificación para participar nos Xogos Olímpicos de Toquio en 1964.
O favorito dos 10.000 m era o australiano Ron Clarke que posuía o récord mundial. A dúas voltas do remate da carreira, tres corredores ían en cabeza: o tunesino Mohammed Gammoudi, o favorito Ron Clarke e Billy Mills. A 300 metros da meta o tunesino colle algúns metros de distancia pero é inmediatamente alcanzado polos seus perseguidores. Neste momento, Billy Mills lanza un ataque e acada a vitoria, quedando segundo Mohammed Gammoudi e terceiro o etíope Mamo Wolde. Ron Clarke non puido soportar o ataque e non logrou ningunha medalla. Mills rebaixou en case 50 segundos a súa propia marca e estableceu un novo récord Olímpico (28:24.4).
Máis tarde Mills estableceu os récords estadounidenses para os 10.000 m, nas 3 millas e en 1965 bateu o récord do mundo nas 6 millas. A vida de Billy Mills foi levada ao cine en 1984 no filme Running Brave, protagonizado por Robby Benson. Actualmente, Mills é o voceiro da asociación 'Running Strong' pola Xuventude India Americana que traballa en proxectos a prol dos indios americanos, en especial da xuventude.
Abruñedo, Viladavil, Arzúa
Abruñedo é un lugar da parroquia de Viladavil no concello coruñés de Arzúa, na comarca homónima. Tiña 11 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 5 eran homes e 6 eran mulleres.
Colina
miniatura|dereita|Cloruro de colina. A colina é un nutriente esencial hidrosoluble. Adoita agruparse dentro do complexo da vitamina B. Co nome colina faise referencia xeralmente á variedade de sales de amonio cuaternarios que conteñen o catión N,N,N-trimetiletanolamonio. A colina aparece na cabeza polar dos fosfolípidos fosfatidilcolina e esfingomielina, que son abundantes nas membranas celulares. A colina é a molécula precursora da acetilcolina, un neurotransmisor que está implicado en moitas funcións, entre as cales están a memoria e o control do músculo. A colina debe formar parte da nosa dieta, xa que se usa na síntese de compoñentes que forman parte das membranas celulares. Son alimentos ricos en colina os ovos e os alimentos graxos.
Química
miniatura|dereita|Hidróxido de colina. miniatura|300px|dereita|Metabolismo da colina.
A colina é un composto de amonio cuaternario (ás veces denominado amina cuaternaria, aínda que non é o máis correcto), cuxa fórmula química é [(CH3)3N+CH2CH2OH]X-, onde X− é un contraión como o cloruro, hidroxilo ou tartarato. O sal salicilato de colina tense usado para o alivio da dor de úlceras bucais.
Hidróxido de colina
O hidróxido de colina é un tipo de catalizador por transferencia de fase (PTC) que se usa para transportar o ión hidroxilo a sistemas orgánicos, e, por tanto, considérase unha base forte. É o catalizador por transferencia de fase menos custoso. O hidróxido de colina non é completamente estable e degrádase lentamente dando lugar a trimetilamina.
Funcións en humanos
A colina e os seus metabolitos son necesarios para varias funcións fisiolóxicas importantes :
A colina nos alimentos
O consumo adecuado de colina é 425 mg (miligramos) por día en mulleres adultas; o valor aumenta para as mulleres embarazadas e que están amamantando. O consumo recomendado para homes adultos é de 50 mg por día. Os requisitos para nenos e adolescentes son diferentes.
John Barbirolli
miniatura|John Barbirolli en 1965. John Barbirolli ou Giovanni Battista, nado en Londres en 1899 e finado en 1970, foi un director de orquestra e violinista británico de orixe italiana.
Colina
A colina nos alimentos
Ademais da mencionada coliflor, outras plantas crucíferas son unha fonte de colina.
John Barbirolli
Traxectoria
Procedente dunha familia de músicos, como violinista novo fixo algunhas gravacións coa London Symphony Orchestra (LSO), na década de 1920 comezou a dirixir, e nos anos 1930s fixo moitas gravacións coa LSO e a London Philharmonic, coa compaña de numerosos solistas principais como Fritz Kreisler, Jascha Heifetz e Arthur Rubinstein, que permanecen como clásicos hoxe.
Colina
A colina nos alimentos
A sinapina é unha amina alcaloide descuberta na semente da mostaza negra. Considérse un éster de colina do ácido sináptico.
Poden obterse os contidos de colina noutros alimentos en Internet en
Cantidade de colina recomendada en mmol/día
O termo medio de colina recomendado na dieta dun adulto, está entre 7 e 10 mmol ao día. Un neno pequeno consome unha gran cantidade de colina do leite materno, que contene 1,5 mmol de colina por litro. Un bebé pode consumir aproximadamente 750 μmol de colina. A demanda de colina nun adulto normal é probable que sexa menor ca a dos bebés debido a que estes necesitan a colina para desenvolver os seus órganos na fase de crecemento, especialmente o cerebro.
Efectos sobre a saúde
A deficiencia de colina pode provocar enfermidades hepáticas, arteriosclerose e posiblemente trastornos neurolóxicos. Un síntoma da deficiencia en colina é un elevado nivel do encima ALT hepático. Os indicios máis comúns de deficiencias de colina son, por exemplo, trastornos no fígado e necrose hemorráxica renal. Unha dieta que conteña alimentos ricos en colina pode reducir a gravidade da deficiencia. Unha dieta baixa en colina pode tamén causar infertilidade, deterioración do crecemento, anormalidades nos ósos e hipertensión.
Un estudo descubriu que unha dieta alta en colina pouco antes e despois da concepción estaba asociada a un menor risco de defectos no tubo neural do bebé. Como o consumo baixo en colina causa un nivel de homocisteína elevado, esta eleva o risco de preeclampsia, nacemento prematuro e baixo peso ao nacer. Aínda que algúns estudos atoparon que as mulleres con dietas ricas en colina teñen menor risco de sufrir cancro de mama, outros estudos descubriron que no había asociación.
Hai evidencias para afirmar que a colina é un antiinflamatorio. No estudo AATICA, un consumo alto de colina asociouse a niveis baixos de marcadores inflamatorios. Un pequeno estudo descubriu que os complementos de colina reducían os síntomas de rinite alérxica. Malia a súa importancia no sistema nervioso central como precursor do neurotransmisor acetilcolina e de fosfatidilcolina de membrana, o papel da colina en enfermidades mentais foi pouco estudado. Nun estudo feito sobre unha gran poboación, os niveis en sangue de colina estaban inversamente correlacionados con síntomas de ansiedade en persoas entre 46 e 49 anos e 70 e 74 anos. Porén, non se observou que houbese correlación entre a depresión e os niveis de colina neste estudo.
Síndrome do cheiro a peixe
A colina é un precursor da trimetilamina, a cal moitas persoas non poden descompoñer debido a un trastorno xenético chamado trimetilaminuria. As persoas que sofren este trastorno pode ser que despidan un forte cheiro desagradable ou a peixe, debido a que o seu corpo libera cheiros a trimetilamina. O olor pode darse mesmo tendo unha dieta normal, con niveis de colina non moi altos. Ás persoas con trimetilaminuria aconséllaselles restrinxir o consumo de alimentos ricos en colina, xa que isto pode axudar a reducir o cheiro corporal.
Usos farmacéuticos
A colina úsase para tratar enfermidades hepáticas, o Alzheimer e enfermidades bipolares. Algúns estudos demostran que a colina tamén pode ser efectiva para tratar a hepatite, o glaucoma, a ateroesclerose, e, posiblemente, trastornos neurolóxicos. Tamén se comprobou que a colina ten un efecto positivo en persoas con alcoholismo.
Xestación e lactación
A colina pode obterse a partir da metilación de fosfatidiletanolamina para formar fosfatidilcolina no fígado, ou tamén a través da dieta. Demostrouse que as dúas vías son necesarias, xa que unha falta de colina pode provocar danos severos no fígado e nos músculos. Hai que salientar que a vía de actuación da colina é moi complexa, xa que interveñen outros elementos como o folato, a metionina ou a vitamina B12. A colina encóntrase nos alimentos de forma libre ou esterificada. Unha das formas de colina máis utilizadas polo corpo humano son as formas liposolubles; é o caso da fosfatidilcolina. Durante o embarazo e a lactación, a demanda de colina aumenta drasticamente. A síntese de colina pódese aumentar incrementado os niveis de estróxenos que sinalizan a produción de colina a partir da metilación de fosfolípidos. Neste período, os niveis de reserva de colina van diminuíndo. Durante o embarazo a colina acumúlase na placenta, maioritariamente en forma de acetilcolina. Por iso, o feto está exposto a unha concentración moi alta de colina. No líquido amniótico a concentración de colina pode ser dez veces superior ao nivel que se encontra no sangue materno. Esta alta concentración de colina permite que estea dispoñible para os tecidos do feto.
Impacto do polimorfismo xenético
Observouse que algunhas persoas desenvolvían disfuncións en determinados órganos cando na súa alimentación existe un déficit de colina, mentres que noutras persoas non. Existe un rango de consumo óptimo de colina diario, que vai desde 850 mg/70 kg/día deica 550 mg/kg/día. Isto atribuíuse ao polimorfismo xenético (variación xenética).
Colina no leite
A colina está presente no leite materno de forma libre, en forma de fosfatidilcolina, glicerofosfatidilcolina, glicerofosfocolina ou esfingomielina. A concentración de colina no leite materno está relacionada coa concentración desta no sangue da nai. Como era de esperar, viuse que a colina consumida a través do leite materno humano aumenta os niveis de colina no sangue do lactante. A colina materna chega do sangue ao leite a través dun transporte específico.
O leite humano é moi rico en colina. Polo contrario, outros produtos como os derivados da soia, teñen concentracións de colina moi inferiores ás do leite materno, e conteñen tamén menos esfingomielina e glicerofosfocolina, pero máis fosfatidilcolina. O leite de vaca ten unhas concentracións de glicerofosfocolina parecidas ou algo superiores ás do leite materno, pero as concentracións de fosfatidilcolina e esfingomielina son similares, e a de colina libre é superior.
José Julio Álvarez Ruiz de Temiño
José Julio Álvarez Ruiz de Temiño alias "Pirulo", nado o 3 de novembro de 1961 en Valladolid, é un ex xogador de rugby, internacional 75 veces coa selección española entre 1982 e 1995. Xogaba na primeira liña.
John Barbirolli
Traxectoria
Entre 1937 e 1942 dirixiu a New York Philharmonic e en 1942 a Hallé Orchestra de Manchester ata 1958.
Fist of Fury
Fist of Fury (en mandarín Jīng Wǔ Mén, e en cantonés Zing Mou Mun 精武門) é un filme producido en Hong Kong dirixido por Lo Wei, que foi estreado en 1972.
Sinopse
No Shanghai de 1908, Chen Zhen (Bruce Lee) é un estudante de artes marciais que, ó regresar á súa escola, descobre que o seu mestre finou. Trala insultante visita durante o funeral dos representantes dunha escola xaponesa de artes marciais, na cal son chamados “enfermos de Asia”, Chen failles unha visita á súa escola para facerlles tragar as súas verbas. Sentíndose aldraxados polos chineses, os xaponeses desatan unha espiral de violencia contra os chineses durante a cal descóbrese que en realidade o mestre morreu envelenado. Decidido a vingar a súa morte acabando con tódolos responsables, Chen emprende unha cruzada contra a escola xaponesa e o seu aliado ruso Petrov.
Arca de Noé
miniatura|Noah's Ark (1846), pintura do artista [[Edward Hicks]] miniatura|"[[Johan's Ark", modelo do barco realizado nos Países Baixos.]]
A arca de Noé (תיבת נח; hebreo bíblico: Tevat Noaḥ) é unha embarcación na que Deus salva a Noé, á súa familia e a unha parella de cada especie animal, da grande inundación relatada no libro da Xénese. Deus transmítelle a Noé unhas instrucións detalladas para construír a arca. A historia describe como a arca navega a inundación e cando as augas baixan de novo, remata no cumio do Monte Ararat. A historia tamén aparece, con variacións, no Corán, onde a arca é chamada Safina Nuh (سفينة نوح).
A narración da inundación na Xénese é semellante a outros diluvios míticos noutras culturas diferentes. O máis antigo mito coñecido sobre un diluvio é o mito do diluvio sumerio atopado na Épica de Ziusudra.
Lista dos reis visigodos
A lista de reis visigodos esténdese dende os tempos das migracións ata o final da monarquía visigoda en 711. Inclúe, polo tanto, o establecemento dun primeiro reino en Tolosa e logo o seu sucesor, o reino de Toledo, con capital na cidade homónima. Aínda que a liña monárquica comeza correctamente con Alarico I, os visigodos recoñeceron a Atanarico como o seu primeiro monarca, malia non ter nunca esa denominación senón a de xuíz dos godos tervingos, polo pero que tamén aparece nesta lista. miniatura|200px|dereita|Extensión do reino visigodo de Tolosa sobre o ano [[500.]]
Reino católico de Toledo
miniatura|100px|dereita|Coroa votiva de [[Recesvinto.]]
O. J. Mayo
Ovinton J'Anthony "O. J." Mayo, nado o 5 de novembro de 1987 en Huntington, Virxinia Occidental, é un xogador de baloncesto profesional estadounidense que xoga como escolta no UNICS Kazan ruso. Aínda que foi seleccionado no Draft da NBA polos Minnesota Timberwolves, non chegou a xogar co equipo de Minneapolis, comezando a súa carreira profesional nos Memphis Grizzlies. Tamén xogou tamén nos Dallas Mavericks antes de asinar co seu actual equipo. En 2011 deu positivo nun test de dopaxe nun esteroide prohibido, motivo polo cal foi suspendido durante 10 partidos.
Comezos
Mayo naceu cando a súa nai, Alisha Mayo, tiña 17 anos. O seu pai, Kenny Ziegler, xogou ao baloncesto no Instituto Huntington e gañou un título estatal co equipo. A primeira mención pública de Mayo foi no xornal Ashland Daily Independent, nun artigo chamado Fenómeno o 21 de xaneiro de 2001, cando soamente contaba con 13 anos de idade. No artigo xa se lle mencionaba como un dos mellores bases da súa xeración. Mayo trasladouse do Instituto Huntington ao Instituto Rose Hill Christian, unha escola privada en Ashland, Kentucky, xa que os atletas estudantes en Kentucky poden practicar deportes de instituto coma se fosen de sétimo grao. En sétimo grao, xogando contra júniors (estudantes de terceiro ano no instituto) e séniors (de cuarto ano) de instituto, as súas estatísticas eran a miúdo superiores ás de xogadores cinco anos por encima del. No seu primeiro partido no equipo anotou 27 puntos, colleu 7 rebotes e roubou tres balóns.
Múnic
Múnic (en bávaro Minga) é a capital do estado (Bundesland) de Baviera. É, tras Berlín e Hamburgo, a terceira cidade en tamaño de Alemaña, cunha poboación duns 1.261.000 habitantes (2003). Está á beira do río Isar. Coñecida nalgúns ámbitos polo seu equipo de fútbol (o Bayern de Múnic) e pola súa cervexa, base da chamada "Oktoberfest". Foi a sede das Olimpíadas de 1972.
O. J. Mayo
Comezos
Durante o seu ano de sétimo grao en xaneiro de 2002, Mayo foi mencionado en Sports Illustrated e en CBS Sportsline.com, e realizáronse artigos sobre el no The Courier-Journal (Louisville, Kentucky), no Herald-Dispatch (Huntington, Virxinia Occidental) e no USA Today. Tras a finalización da temporada de baloncesto durante o seu ano de oitavo grao, Mayo trasladouse a Cincinnati con Dwaine Barnes, un vello amigo da familia a quen Mayo chamaba o seu "avó", e pediu asistir ao Instituto North College Hill, preto de Cincinnati, onde se xuntou co seu amigo Bill Walker. Xuntos gañaron en dúas ocasións os títulos estatais da División III de Ohio.
Múnic
Historia
O asentamento foi fundado como Munichen en 1158 por Henrique o León, duque de Saxonia. Medio século despois conseguía o título de cidade e era fortificada. Inicialmente, o bispo Otto von Freising(Freising) e Henrique disputáronlle a cidade ao emperador no Reichstag en Augsburgo. En 1180, co acordo de Henrique o León, Otto de Wittelsbach converteuse en duque de Baviera e fundou a dinastía Wittelsbach, que dirixiría Baviera até 1918. En 1255, o ducado de Baviera dividiuse en dous, e Múnic converteuse na capital da Alta Baviera.
O. J. Mayo
Instituto
En 2006, con 18 anos, foi seleccionado Mr. Basketball de Ohio e Mellor Xogador do Ano da Associated Press Division III por segunda tempada consecutiva. Fixo unha media de preto de 29 puntos, 9 rebotes e 6 asistencias por partido. A partir de entón gañou atención nacional e apareceu nas páxinas de Sports Illustrated, entre outras publicacións. En febreiro de 2006, Mayo congregou ao maior público xamais visto nun partido de instituto en Cincinnati. Máis de 16.000 espectadores viron caer a North College Hill ante o número un da nación, Oak Hill Academy. Mayo estaba considerado un xogador capaz de dar o salto directamente desde o instituto á NBA, mais un acordo entre a NBA e os seus xogadores estableceu unha norma na que se prohibía o paso á NBA sen xogar polo menos un ano na universidade. O 5 de xuño de 2006, ESPN anunciou que Mayo acudiría á Universidade do Sur de California. Dous días despois, a WSAZ-TV informou que Mayo só considerou dúas universidades máis: a de Kansas State e a de Florida.
Múnic
Historia
En 1327, a cidade foi destruída por un incendio, mais reconstruída anos despois por Luís IV, quen tiña daquela o trono do Sacro Imperio Romano Xermánico. En 1632, a cidade caeu baixo o control de Gustavo Adolfo II de Suecia na Guerra dos Trinta Anos, mais en 1705 foi reconquistada pola dinastía Habsburgo. A primeira institución académica da cidade, a Academia Bávara de Ciencias, foi fundada en 1759. A cidade medrou rapidamente até se converter nunha das maiores da Europa continental. En 1806, converteuse na capital do estado monárquico bávaro, sede do parlamento estatal (Landtag) e da nova arquidiocese de Múnic e Freising. Vinte anos despois, outra prestixiosa institución educativa, a Universidade Landshut, asentouse en Múnic.
O. J. Mayo
Instituto
En xaneiro de 2007, Mayo supostamente agrediu ao árbitro Mike Lazo tras ser explusado no partido que lles enfrontaba ao Insituto Capital no Charleston Civic Center. De acordo ás regras da Comisión de Actividades da Escola de Secundaria de Virxinia Occidental, o xogador foi sancionado con dous partidos de suspensión. Con todo, grazas ao vídeo demostrouse que Lazo reaccionou exageradamente e finxiu o incidente, polo que de maneira posterior levantáronse as sancións a Mayo e aos outros cinco xogadores que foron sancionados durante aquel partido. Sorprendentemente, máis tarde, a orde restritiva que levantou a sanción foi anulada e castigouse a Mayo con tres partidos.
O 9 de marzo de 2007, Mayo e outras tres persoas foron citadas polo Departamento do Shériff do Cabell County por posesión de marihuana. Os axentes atoparon o cánabo nun coche no que Mayo era pasaxeiro e, xa que ninguén afirmou ser o portador da droga, todos os ocupantes foron multados. As acusacións sobre Mayo foron retiradas o 12 de marzo de 2007 despois de que un dos pasaxeiros do vehículo tomou a responsabilidade da marihuana. O 17 de marzo de 2007, o Instituto Huntington gañou o seu terceiro campionato consecutivo de baloncesto no estado de Virxinia Occidental tras gañar a South Charleston por un avultado 103-61. Mayo finalizou cunha tripla-dobre; 41 puntos, 10 rebotes e 11 asistencias. Aquela tempada liderou ao seu equipo cunhas medias de 28,4 puntos por partido e gañou o Premio Bill Evans (mellor xogador do ano de baloncesto masculino no estado).
Petromizóntidos
Os Petromizóntidos (Petromyzontidae) son unha familia de ágnatos que comprende as lampreas.
O. J. Mayo
Universidade
Mayo matriculouse na Universidade do Sur de California no verán de 2007. Mentres esperaba a que comezase a tempada, Mayo enfrontouse a xogadores da NBA como Kobe Bryant, Sam Cassell, Kevin Garnett, Mike Dunleavy, Jr., Jason Kidd, Adam Morrison, J. J. Redick e ao retirado Michael Jordan.
Mayo comezou a súa primeira tempada universitaria perdendo ante Mercer pero asinando 32 puntos, 7 rebotes e 4 asistencias. O seguinte partido traduciuse en vitoria por 74-47 sobre The Citadel, con Mayo anotando 16 puntos, capturando 7 rebotes e repartindo 5 asistencias. O seu mellor partido foi ante Arizona, onde a pesar da derrota anotou 37 puntos, o seu tope persoal. No Torneo da Pacific-10 Conference de 2008, os Trojans de Mayo perderon ante a UCLA de Kevin Love en semifinais. Tanto Love como Mayo foron seleccionados no mellor quinteto do torneo. No seu debut no torneo da NCAA cos Trojans, Mayo conseguiu 20 puntos mais o seu equipo perdeu ante Kansas State de Michael Beasley. Mayo non disputou a súa segunda tempada, decidindo presentarse ao Draft da NBA de 2008.