cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Convención de Filadelfia
A escravitude
Moitas cuestións quedaban aínda sen resolver. Entre as máis importantes estaba o espiñento tema sobre as cuestións que rodeaban á escravitude. Os escravos supuñan preto dun quinto da poboación nas colonias americanas. A maior parte vivían nas colonias do sur, onde os escravos compuñan un 40 por cento da poboación. Se a escravitude debía permitirse e continuar baixo a nova constitución era unha cuestión de conflito entre o norte e o sur, con varios estados sureños que rexeitaban a entrada na unión se a escravitude prohibíase. Por iso non había ningunha discusión seria sobre a abolición da escravitude.
A cuestión relacionada coa escravitude máis discutible era a pregunta de se os escravos serían tidos en conta como parte da poboación na determinación da representación no Congreso ou eran considerados como propiedade e sen dereito á representación. Os delegados de estados con gran poboación de escravos sostiveron que os escravos deberían ser considerados persoas na determinación da representación, pero como propiedade se o novo goberno ía impor impostos aos estados en base á poboación. Os delegados de estados onde a escravitude desaparecera ou case desaparecera, sostiñan que os escravos deberían ser incluídos nos impostos, pero non na determinación da representación.
Finalmente o Compromiso dos Tres-Quintos foi proposto polo delegado James Wilson e adoptado pola convención. Por este comprosiso só tres-quintos da poboación de escravos sería contado para obxectivos de enumeración tanto á hora da distribución de impostos como na repartición dos membros da Cámara de Representantes dos Estados Unidos.
Despois do Compromiso dos Tres-Quintos, outra controversia fixo aparición: Que debería facerse sobre a trata de escravos, a importación de novos escravos nos Estados Unidos? Dez estados habíano proscrito xa. Moitos delegados denunciárono acaloradamente. Pero tres estados, Xeorxia e as dúas Carolinas, que o permitían, ameazaron con abandonar a convención se se prohibía o comercio. En efecto eles pospuxeron a decisión sobre trata de escravos debido á súa conflitiva natureza. Os delegados na Convención non quixeron que a súa ratificación fallase debido ao conflito sobre a escravitude. Polo tanto, un comité especial acordou outro compromiso: o Congreso tería o poder de prohibir a trata de escravos, pero non antes de que polo menos pasasen 20 anos (a partir do 1 de xaneiro de 1808).
Redacción e firma
A finais de xullo, a convención designou un comité para redactar un documento baseado nos acordos que foran alcanzados. Logo doutro mes de discusión e refinamento, un segundo comité, o Comité de Estilo e Arranxo, encabezado por Gouverneur Morris, xunto con Hamilton, Guillermo Samuel Johnson, Rufus King, e Madison, elaboraron a versión final, que foi presentada para a súa firma o 17 de setembro. Morris é considerado na actualidade, como entón, o principal responsable do documento final, incluído o conmovedor preámbulo.
Non todos os delegados estiveron satisfeitos cos resultados; algúns se retiraron antes da cerimonia, e tres deles permaneceron pero rexeitaron asinar: Edmund Randolph e George Mason de Virxinia, e Elbridge Gerry de Massachusetts. George Mason esixiu unha Carta de Dereitos para que el apoiase a Constitución. A Bill of Rights foi finalmente engadida e está considerada como o compromiso final da Convención. Dos 39 que asinaron, probablemente ninguén estivo completamente satisfeito, pero esa é a natureza dun compromiso. As súas opinións foron habilmente resumidas por Benjamin Franklin, que dixo, "hai varias partes desta Constitución que non aprobo actualmente, pero non estou seguro que nunca os aprobarei. ... Dubido tamén se algunha outra Convención que podemos conseguir, poida ser capaz de facer unha Constitución mellor. ... Polo tanto sorpréndeme, Señor, atopar un sistema que se achega tanto a perfección como este; e creo que isto sorprenderá aos nosos inimigos ..."
Os delegados asistentes
(*) Non firmaron o borrador final da Constitución dos Estados Unidos
Ligazóns externas
(Todos en inglés)
Call of Duty: World at War Final Fronts
Call of Duty: World at War Final Fronts é un videoxogo FPS (first person shooter) pertencente á serie Call of Duty, programado por Rebellion Developments e distribuído por Activision no ano 2007 para Playstation 2. Trátase dunha versión de Call of Duty: World at War adaptada ás capacidades técnicas da segunda videoconsola de Sony.
Sinopse
Final Fronts conta cun modo dun xogador con 13 misións situadas no Pacífico e en Europa durante a segunda guerra mundial.
Recepción e crítica
O xogo pasou desapercibido, cando PS2 xa comezara a reducir os lanzamentos de videoxogos. Recibiu un 45 por parte de IGN. Gameplanet, en cambio, concedeulle un 90.
Vendas
As vendas ascenderon a 1 millón de copias.
Dacota do Sur
Dacota do Sur é un dos 50 estados dos Estados Unidos de América. O nome do Estado provén das tribos amerindias lakota e Dakota (Síux).
Localizado na rexión Medio Oeste do país, a maior parte de Dacota do Sur atópase na zona xeográfica das Grandes Planicies americanas, por iso, a maior parte de da súa xeografía caracterízase por ser un terreo pouco accidentado, relativamente chairo. Dacota do Sur está dividida polo río Missouri, que separa o estado en dúas metades social e economicamente distintas, coñecidas polos residentes como "río leste" e "río oeste". A agricultura foi historicamente a súa principal fonte de riqueza. O Estado é un dos líderes nacionais na produción de trigo. Dacota do Sur tamén posúe unha das maiores cabanas de gando bovino do país. Dominada por un economía baseada na agricultura, Dacota do Sur procurou diversificar a súa economía para atraer e manter aos seus residentes. O estado, con todo, segue sendo maioritariamente rural, cunha das densidades de poboación máis baixas dos Estados Unidos.
Na porción suroeste do estado destacan as montañas Black Hill. É unha rexión de grande importancia relixiosa para os amerindios locais, así como unha importante atracción turística, porque Black Hills contén o famoso Monte Rushmore, onde están esculpidos os bustos de catro Presidentes americanos. Esta enorme escultura é unha das atraccións turísticas máis coñecidas do mundo, e que dá ao Estado o sobrenome de The Mount Rushmore State.
A rexión que forma actualmente Dacota do Sur foi unha das últimas zonas dos Estados Unidos continentais en ser explorada e asentada polos americanos. En 1858, o goberno americano crearía o Territorio de Dacota - un territorio que incluía o que forma actualmente os Estados de Dacota do Norte e Dacota do Sur, ata entón parte do Territorio de Minnesota. O Territorio de Dacota estivo escasamente poboado ata o século XIX, cando as primeiras liñas ferroviarias foron construídas ao longo do Territorio de Dacota, incentivando así a práctica da agricultura na rexión. Inicialmente, só algúns poucos latifundistas dominaban a economía do territorio. Con todo, o éxito destes latifundistas e os ferrocarrís atraeron a miles de persoas á rexión. O 2 de novembro de 1889, o Territorio de Dacota foi dividido nas actuais Dacota do Norte e Dacota do Sur, e ambas foron elevadas á categoría de Estados, incorporándose á Unión.
Ata 1889
Cando os primeiros exploradores europeos chegaron á rexión que actualmente constitúe o Estado de Dacota do Sur, dúas tribos nativoamericanas vivían na rexión: os akirara, pobo de carácter sedentario, e que vivían principalmente da agricultura, e os cheyennes, de carácter nómade e que vivían principalmente da caza. As relacións entre os arikara e os cheyennes eran amigables. Durante o século XVIII, unha terceira tribo nativoamericana, os lakota, parte do grupo nativo dos síux, instaláronse na rexión, xa logo da chegada dos primeiros exploradores europeos na rexión. Os síux non foron ben recibidos polos arikara, e os enfrontamentos entre as dúas tribos foron comúns ao longo dos séculos XVIII e XIX, na actual Dacota do Sur.
Etapa de potencia
A etapa de potencia ou amplificador de potencia é o/a encargada de subministrarlle a potencia aos altofalantes ao ritmo do sinal de entrada. Os altofalantes transforman a potencia eléctrica en potencia acústica. Fálase de etapa de potencia ou amplificador de potencia no ámbito do son profesional, en cambio fóra deste fálase de amplificador soamente. Un amplificador doméstico e unha etapa de potencia teñen como principal tarefa a mesma: amplificar o sinal, aínda que teñen tamén diferenzas importantes.
Dacota do Sur
Ata 1889
Con todo, varias décadas antes da chegada dos irmáns Vérendrye, a rexión da actual Dacota do Sur xa fose anteriormente reivindicada polos franceses en 1682, por René Robert Cavelier de La Salle, que reivindicou toda a conca hidrográfica do Río Mississippi-Missouri, conca que inclúe toda a actual Dacota do Sur, e que formaba parte da división administrativa da colonia francesa de Luisiana (Nova Francia). Despois de que os irmáns Vérendrye deixasen a rexión da Dacota do Sur, en 1743, poucas persoas de ascendencia europea pisarían a rexión. Foi soamente en 1785 que o primeiro colono de ascendencia europea - Pierre Dorion, un comerciante e cazador franco-canadense - estableceuse na actual Dacota do Sur, con carácter permanente.
Etapa de potencia
O sinal eléctrico á saída da etapa de potencia ten igual forma de onda que na entrada, mais varían as magnitudes. En lugar de tensións de decenas de milivoltios (mV), alimenta os altofalantes con tensións de decenas de voltios (V) e correntes de varios amperios (A). O sinal de liña que entra ao amplificador mídese en miliwatios, é dicir, ten unha potencia máis de 1 000 veces maior que a que terá na saída. O produto da voltaxe pola intensidade de corrente, é a potencia (P) en watios (W) I x V = P. Toda a tensión e corrente que se empregará en mover os altofalantes, sae da fonte de alimentación interna que á súa vez a toma da rede eléctrica xeral.
Dacota do Sur
Ata 1889
En 1763, como parte do Tratado de París, Francia cedeu todos os seus territorios a oeste do Río Mississippi a España, a metade occidental do territorio coñecido como Luisiana. Así, gran parte da actual Dacota do Norte pasou a control español. En 1800, os españois cederon estes territorios a Francia. Esta vendeu toda Luisiana aos Estados Unidos en 1803. O Presidente americano Thomas Jefferson encomendoulle a Meriwether Lewis e William Clark a misión de explorar a rexión de Luisiana. Lewis e Clark explorarían a rexión de Dacota do Sur por primeira vez en agosto de 1804, acampando nas proximidades da actual cidade de Elk Point, establecendo relacións amigables con tribos nativas que vivían na rexión. En setembro, os exploradores partiron rumbo ao nordeste, en dirección á actual Dacota do Norte. Retornarían unha vez máis á actual Dacota do Sur en 1806, na viaxe de volta para a costa leste americana.
Lewis e Clark describiron a rexión de Dacota do Sur como unha rexión chea de animais cuxa pel era cobizada polos comerciantes - como o bisonte - o que atraeu a moitos cazadores e comerciantes á rexión. O primeiro posto comercial de Dacota do Sur foi fundado en 1817. Este posto comercial converteríase posteriormente na actual cidade de Fort Pierre. Con todo, o crecente aumento de poboación da rexión por parte dos americanos de ascendencia europea fixeron que as tribos de nativos americanos pasasen a temer cada vez máis pola perda das súas terras. Xurdiron entón tensións entre amerindios e americanos de ascendencia europea. En 1823, os arikara atacaron unha comunidade americana, masacrando aos seus habitantes. En resposta, o goberno americano enviou tropas á rexión. Os síux, inimigos dos arikara, aliáronse coas tropas americanas. Os arikara foron derrotados o mesmo ano e confinados en reservas.
A actual Dacota do Sur, inicialmente parte do Territorio de Luisiana, foi incorporada ao Territorio do Missouri en 1812. En 1834, a porción occidental da actual Dacota do Sur sería cedida ao Territorio de Míchigan, porción que pertencería posteriormente aos territorios de Wisconsin, Iowa e Minnesota.
Dacota do Sur comezou a desenvolverse rapidamente durante a década de 1830, cando se descubriu que os buques a vapor eran capaces de circular pola rexión do Río Mississippi que corta a Dacota do Sur, incentivando a caza e o comercio de peles na rexión. A caza foi a principal fonte de renda de Dacota do Sur ata a década de 1850. A partir de 1857, grandes consorcios compraron importantes cantidades de terras na actual Dacota do Sur. Estas compañías dividiron as súas terras en pequenos lotes que eran alugados aos granxeiros dispostos a cultivar na rexión. Estas mesmas compañías fundaron tamén diversas cidades na zona, como Bon Homme, Vermillion e Yankton. En 1858, os síux acordaron ceder as súas terras no suroeste da actual Dacota do Sur. Os consorcios e a saída dos síux do suroeste da rexión atraerían a moitas persoas durante o final da década.
Etapa de potencia
Definicións
Potencia nominal, RMS, eficaz ou continua: defínese como a potencia que o amplificador é capaz de proporcionar á carga nominal (normalmente 8 ohmios), con ambas as canles excitadas simultaneamente nunha marxe de frecuencias de 20 Hz a 20 KHz e cunha distorsión harmónica THD menor que a determinada. O sinal que se utiliza para esta medida é un tono sinusoidal puro de 1 000 Hz. Isto significa que se excitan ambas as canles con 1 KHz, á saída conéctase a carga correspondente segundo o fabricante e sóbese a potencia ata que a THD chega á indicada polo fabricante; entón alcanzouse a potencia nominal. Debido a que o sinal musical que adoitan excitar os amplificadores teñen pouco que ver co sinal sinusoidal usado para medir a potencia nominal, recórrese á potencia musical.
Dacota do Sur
Ata 1889
En 1861, o goberno americano creou o Territorio de Dacota (parte setentrional da Compra de Luisiana). Este territorio incorporaba o que actualmente forma os actuais Estados de Dacota do Norte e Dacota do Sur, así como partes dos actuais Montana e de Wyoming. En 1863, partes do Territorio de Dacota foron cedidas para os territorios de Montana e Wyoming, quedando soamente o territorio formado actualmente por Dacota do Norte e por Dacota do Sur. O Acto Homestead fornecía lotes de terra sen custo para familias que estivesen dispostas a asentarse a rexión, nun esforzo para incentivar o poboamento da rexión, aínda pouco poboada.
Etapa de potencia
Definicións
Potencia musical ou de pico: é a máxima potencia que pode dar o amplificador a intervalos curtos de tempo. Un dos sinais propostos como sinal utilizado é unha sinusoide de 1 KHz pero con picos de 20 ms onde o nivel pasa a ser dez veces maior. Ao contrario que ocorre coa potencia nominal, non hai un procedemento estándar de medida co que os valores resultantes teñen que vir acompañados do método de medida usado para ter validez. Por este motivo, á hora de decidir entre dous amplificadores, é mellor contar coa información da potencia nominal. Nas especificacións técnicas dunha etapa ou amplificador de potencia, fálase de potencia sen máis. Esta é a potencia nominal ou eficaz. Os sufixos (nominal, musical, RMS) úsanse máis, curiosamente en amplificadores domésticos, ás veces, para "estirar" a potencia real do aparato e outras para complicar a súa comprensión.
Resposta en frecuencia: Unicamente hai que dicir que en xeral a resposta en frecuencia será peor que nos amplificadores HI-FI domésticos. Ademais a resposta en frecuencia das etapas de potencia é mellor cando traballa a baixa potencia que cando traballa a máxima potencia. Isto é debido a que no segundo caso ten que manexar grandes tensións e intensidades. Slew rate: É unha medida da rapidez coa que a etapa pode variar a tensión á saída. As unidades desta medida son voltios partido unidade de tempo (V/s), aínda que se acostuma expresar en V/µs (voltios / microsegundo). Esta medida dinos exactamente cantos voltios pode aumentar a tensión de saída nun microsegundo (0,000001 segundos). Canto maior sexa o valor do Slew-rate do equipo, mellor será este. O problema que se dá cando o equipo ten un slew rate insuficiente, é que non pode seguir as variacións grandes de sinal, provocando o efecto de triangulación, é dicir, deformando o sinal e xerando distorsión. Este efecto de triangulación, producirase cando o equipo traballe a alta potencia, xa que é aí onde se lle esixen grandes variacións da tensión de saída.
Dacota do Sur
Ata 1889
O goberno federal violou os termos do Tratado de Laramie en 1874, cando enviou tropas americanas lideradas por o xeneral Custer dentro dos límites da reserva nativoamericana síux, rumbo a Black Hills, en procura de ouro. Grandes reservas de ouro foron atopados dentro dos límites da reserva indíxena entre 1876 e 1877, causando unha "febre do ouro", que atraeu miles de persoas vindas doutros Estados americanos e inmigrantes á rexión. En 1872, inaugurouse a primeira liña ferroviaria que conectaba Dacota do Sur co resto do país, propiciando a saída do ouro extraído na rexión, e incentivando o asentamento da poboación e o cultivo de terras en rexións illadas. Dacota do Sur pasou a converterse nunha gran produtora de trigo e de millo. A industria agropecuaria superaría á mineira como principal fonte de renda da rexión durante a década de 1880.
Etapa de potencia
Definicións
Sensibilidade de entrada: É o valor en voltios da tensión que hai que aplicarlle á entrada da etapa de potencia para obter á saída a potencia nominal cando o aparato traballa á máxima potencia. A sensibilidade é unha medida de calidade, canto máis sensible sexa a etapa de potencia, maior calidade terá. A sensibilidade de entrada nunha etapa de potencia, equivale á agudeza auditiva dun oínte; se ten pouca sensibilidade, é duro de oídos. A sensibilidade mídese da seguinte forma: co control de nivel á máxima potencia, vaise aumentando o nivel de tensión do sinal sinusoidal de entrada de 1000 Hz, ata que á carga (altofalante) se lle estea entregando a potencia nominal. A potencia consumida na carga pódese calcular porque se coñece o valor da mesma (R ohmios) e se mide a tensión en bornes (V voltios), así a potencia nominal en watios é: P = V2/R.
Dacota do Sur
Ata 1889
A violación do Tratado de Laramie levou a unha das grandes rebelións por parte dos síux, liderado por Cabalo Tolo e Touro Sentado. Os nativos americanos realizaron diversos ataques contra asentamentos brancos, pero foron definitivamente derrotados en 1877, e confinados definitivamente en pequenas reservas.
Etapa de potencia
Definicións
Impedancia de entrada: É a resistencia eléctrica que "ve" o equipo anterior. Os valores máis normais atópanse entre 10 e 50 Ohmios (W). En son, o que se busca é cumprir o principio da máxima transferencia de enerxía. É dicir, impedancias de saída dos aparatos moi baixas (arededor de 1 ohmio) e impedancias de entrada moi altas (da orde de decenas de miles de ohmios).
Dacota do Sur
Ata 1889
275px|dereita|miniatura|Deadwood, en [[1888.]] Grazas á extracción do ouro e da agricultura e a gandería, a poboación de todo o Territorio de Dacota - incluíndo a rexión da actual Dacota do Sur - pasou a crecer rapidamente. Con todo, os ferrocarrís que propiciaran a ascensión das industrias do trigo e da minería, así como o poboamento da rexión, pasaron a causar tensións de tipo fronteirizo entre a rexión norte e sur do Territorio de Dacota. Estas vías ferroviarias - que eran transcontinentais, unindo a costa leste americana coa costa oeste - cruzaban o Territorio de Dacota nun sentido leste-oeste. Non existían vías conectando o norte do territorio co sur, e o transporte entre ambas as rexións era difícil. O rápido crecemento poboacional do Territorio de Dacota fixo que o goberno do territorio e os seus habitantes comezasen a premer ao goberno americano a facer que o territorio fose elevado á categoría de Estado. Con todo, por mor das tensións divisorias, rapidamente os habitantes do norte e do sur do Territorio de Dacota esixisen que cada rexión tivese o seu propio goberno.
Etapa de potencia
Definicións
Impedancia de saída: É a resistencia que "ve" o equipo posterior á etapa. É útil cando se usan modelos eléctricos simplificados. Trátase dun valor só resistivo que fai que parte da potencia xerada se consuma na saída mesma do amplificador. O criterio de adaptación en tensión busca que a impedancia de saída do amplificador sexa a menor posible e a da carga (altofalante) sexa a maior posible. Deste modo a maior parte da potencia consumirase no altofalante. A intensidade de corrente é a mesma para as dúas cargas xa que están en serie, por tanto, a de maior valor consumirá máis potencia.
Dacota do Sur
Ata 1889
En febreiro de 1889, o Congreso americano dividiu o Territorio de Dacota en dous. Ambos os territorios adquiriron entón as súas actuais fronteiras políticas. A rivalidade entre ambas as Dacotas era tal que, logo da aprobación do Congreso, ambas as Dacotas esixiron ser as primeiras en converterse en Estado, por iso, o Presidente americano Benjamin Harrison - logo da ratificación da Constitución americana por ambas as Dacotas - ordenou ao Secretario de Estado James Blaine que mesturase ambos os documentos, impedindo así ver cal dos dous elevábase oficialmente en primeiro lugar, e o Presidente Harrison sempre se negou a dicir cal asinara primeiro, polo cal nunca sabeuse quen se converteu primeiro nun Estado da Unión. Así, o 2 de novembro de 1889, Dacota do Sur converteuse no 39° Estado americano, xuntamente con Dacota do Norte. Con todo a proclamación de Dacota do Norte foi publicada primeiro no Statutes at Large (polo simple feito de ser o primeiro en orde alfabética) e a miúdo aparece así en moitos documentos.
Etapa de potencia
Definicións
Factor de amortecemento: O factor de amortecemento e o damping factor (DF) son a mesma cousa. É a relación entre a impedancia da carga e a impedancia de saída do amplificador: DF=FA=Recarga/Rsaída_ampli. Por impedancia da carga enténdese exclusivamente a impedancia do altofalante. Adóitase tomar o valor nominal, que é só resistivo. O que fan moitos fabricantes é dar o Damping Factor para un valor concreto de resistencia de carga. Por exemplo, FA=150 para recarga = 8 ohms a 1 kHz. Co cal pódese despexar que a impedancia de saída a 1 kHz es 8/150 = 0,053 ohms. Son distintas formas de presentar o mesmo dato, a impedancia de saída. FA=DA=150 significa que a carga consome 150 veces o que consome a saída da etapa ou que a saída consumirá aproximadamente 1/150 da potencia total.
Dacota do Sur
1889 - Actualidade
As primeiras décadas como Estado estiveron marcadas pola inestabilidade da economía e do crecemento poboacional do Estado. A poboación de Dacota do Sur crecera rapidamente, durante a época en que a rexión formaba parte do Territorio de Dacota. Con todo, un período de seca prolongada iniciouse en 1889, e durou ata 1897. A agricultura e gandería de Dacota do Sur entrou nun período de gran recesión, e o crecemento poboacional do Estado quedou estancado. O fin do período de seca en 1897 e o aumento dos prezos do trigo e do millo, así como o establecemento de novas terras libres para o cultivo (á conta dos nativos americanos, segregándoos ás reservas) iniciou un novo período de grande aumento poboacional e de prosperidade económica no Estado, que perduraría ata 1911, cando comezou un novo período de seca. O fin deste período, en 1914, e a primeira guerra mundial, fixeron que o Estado volvese prosperar economicamente.
Etapa de potencia
Definicións
A medida teórica que realiza o fabricante non inclúe a resistencia que engade o cable. O que é normal, xa que iso dependerá da instalación final. Cando entre a carga (altofalante) e a saída da etapa hai cable, a resistencia deste ha de engadirse á impedancia de saída da etapa para obter o novo valor do factor de amortecemento. Un cable malo terá un valor de resistencia alto, que se multiplicará polos metros de cable, facendo que diminúa o factor de amortecemento. É dicir, agora á carga chégalle menos potencia.
Dacota do Sur
1889 - Actualidade
O maior período de recesión económica da historia de Dacota do Sur tivo inicio durante mediados da década de 1920, cando a diminución dos prezos do trigo e do millo no mercado doméstico e internacional causaron grande endebedamento entre os granxeiros. Moitos destes, incapaces de pagar as súas débedas, víronse forzados a ceder as súas propiedades aos bancos e trasladarse para outras rexións. Isto causou a suspensión de pagos de incontables establecementos bancarios no Estado. Esta recesión foi agravada co inicio da Gran Depresión, en 1929, e que se estendería ata o inicio da década de 1940. Aínda por riba, o período máis prolongado de seca da historia de Dacota do Sur abateuse sobre o Estado - de 1930 ata 1940 - ademais de grandes tempestades de area e enxames de saltóns, que causaron a destrución da industria agraria de Dacota do Sur gran miseria e pobreza entre gran parte da poboación do Estado, o que fixo que moitos abandonasen Dacota do Sur, e cambiasen para outros Estados en procura de oportunidades de traballo, diminuíndo drasticamente a poboación do Estado, que pasou de 692.849 habitantes en 1930, a 642.961 en 1940. Diversos programas de asistencia socio-económica e construcións públicas por parte dos gobernos de Dacota do Sur e dos Estados Unidos, foron postos en marcha nunha tentativa de minimizar os efectos da recesión.
300px|dereita|miniatura|O [[Monte Rushmore é un dos destinos turísticos máis importantes do mundo, que atrae a millóns de persoas cada ano. A construción desta xigantesca escultura iniciouse en 1927, e foi inaugurada en 1941.]] Entre 1927 e 1941, o escultor Gutzon Broglum e 400 traballadores esculpieron no Monte Rushmore, en Black Hills, os bustos de catro Presidentes americanos: George Washington, Thomas Jefferson, Theodore Roosevelt e Abraham Lincoln. A inauguración desta xigantesca escultura, próxima á cidade de Keystone, serviu como un marco para a historia dos Estados Unidos, e converteu a Dacota do Sur nun gran foco turístico.
A recesión da década de 1930 tivo fin en 1941, coa entrada dos Estados Unidos na segunda guerra mundial, do período de seca e da caída dos prezos de produtos agropecuarios en xeral. Dacota do Sur volveu prosperar economicamente, pasando a vender grandes cantidades de produtos agrícolas e gandeiros ao goberno americano. O goberno de Dacota do Sur tamén adoptou programas incentivando o turismo e a industria secundaria, buscando diminuír a dependencia do Estado en relación á industria agropecuaria, así como o éxodo poboacional - especialmente de mozos - cara a outros Estados americanos. Con todo, a diversificación da economía de Dacota do Sur foi lenta e gradual. Entre 1944 e 1966, catro grandes centrais hidroeléctricas foron construídas no Estado. A importancia do turismo na economía faríase cada vez maior a partir da década de 1960. Unha recesión na industria agropecuaria do Estado causaría unha diminución da poboación de Dacota do Sur na década de 1960, aínda que desde 1970, a poboación do Estado estivo crecendo continuamente, e o problema do éxodo poboacional diminuíu.
En 1972, grandes crecidas destruíron a presa de Rapid City Canyon Lake. As augas liberadas pola rotura da presa acabaron matando a 238 persoas en Rapid City. En 1973, a cidade de Wounded Knee sería invadida e ocupada por preto de 200 nativos americanos armados. Os nativos esixiron que o goberno do Estado prestase maior atención aos problemas aos que se enfrontaban as tribos nativoamericanas do Estado. A vila foi ocupada durante 71 días, sucedéndose diversos tiroteos entre os nativos e as tropas militares, e dous dos protestantes nativoamericanos morreron. En 1980, o Tribunal Supremo dos Estados Unidos ordenou que o goberno americano pagase 105 millóns de dólares aos síux de Dacota do Sur, como indemnización da terra confiscada polo goberno americano na década de 1870. Os síux rexeitárona, e ata a actualidade seguen solicitando o retorno das súas terras.
Durante a década de 1980, Dacota do Sur buscou converterse nun centro financeiro, fornecendo beneficios fiscais a bancos que estivesen interesados en instalar as súas sedes corporativas no Estado. Con todo, Delaware outorgou mellores beneficios fiscais, e a maior parte dos bancos que pretendían instalarse no Estado cambiáronse para Delaware. Aínda así, diversos bancos - principalmente de pequeno ou mediano tamaño - instaláronse en Dacota do Sur, facendo da prestación do servizos financeiros a principal fonte de renda do Estado desde entón. A industria de manufactura desenvolveuse drasticamente durante a década de 1990, iniciando un período de relativo gran crecemento poboacional, que perdura ata a actualidade.
Xeografía
250px|dereita|miniatura|Como no Badlands National Park, as praderías cobren gran parte do estado. Dacota do Sur limita ao norte con Dacota do Norte, ao leste con Minnesota e Iowa, ao sur con Nebraska e ao oeste con Wyoming e Montana.
O río máis importante de Dacota do Sur é o Río Missouri. O Missouri e os seus afluentes bañan practicamente todo o Estado, con excepción da rexión nordeste. O maior lago do Estado, o Lago Oahe, é artificial, formado pola Presa Oahe. Os bosques cobren aproximadamente o 4% de Dacota do Sur.
O Estado pódese dividir en catro rexións xeográficas distintas:
Clima
No inverno, as temperaturas medias máis altas rexístranse no suroeste do Estado, e diminúen a medida en que se viaxa en dirección ao nordés. A temperatura media é de -6°C no suroeste e de -12 °C no nordés. A media das mínimas é de -12 °C no suroeste e de -19 °C no nordeste. A media das máximas é de 2 °C no suroeste e de -4 °C no nordés. Os extremos varían entre -45 °C e 18 °C. A temperatura máis baixa rexistrada no Estado foi de -50 °C, en McIntosh, o 17 de febreiro de 1936.
No verán, as temperaturas máis altas danse no sueste, e diminúen a medida en que se viaxa en dirección ao norte, ou na rexión montañosa de Black Hills. A temperatura media no sueste, é de 26 °C, e de 20 °C no noroeste e en Black Hills. A media das mínimas é de 14 °C no suroeste e de 11 °C no noroeste, e a media das máximas é de 32 °C no suroeste e de 25 °C no noroeste. Extremos varían entre 2 °C e 44 °C. A temperatura máis alta rexistrada no Estado foi de 49 °C, en Gannvalley, o 5 de xullo de 1936.
Política
300px|dereita|miniatura|Mapa de Dacota do Sur. A actual Constitución de Dacota do Sur foi adoptada en 1889. As Emendas á Constitución son propostas polo Poder Lexislativo, e para ser aprobadas, necesitan os votos favorables de polo menos o 51% do Senado e da Cámara dos Representantes do Estado, e polo 51% ou máis da poboación electoral de Dacota do Sur, nun referendo. A poboación do Estado tamén pode propor emendas á Constitución estatal a través dun proceso coñecido como iniciativa e referendo, unha petición asinada por polo menos o 4% da poboación do Estado. Se se alcanza este 4%, levaría a cabo un referendo, onde, para ser aprobada, necesita ter polo menos o 51% dos votos a favor. Dacota do Sur foi o primeiro Estado americano en poñer en funcionamento o proceso de iniciativa e referendo. Un terceiro método para realizar emendas á constitución é a través da realización dunha Convención Constitucional, que para realizarse, necesita ser proposta por unha das Cámaras do Lexislativo de Dacota do Sur, e aprobada polo 75% dos membros de ambas as Cámaras, e entón, por polo menos o 51% da poboación electoral do Estado, a través da realización dun referendo.
O principal oficial do Poder Executivo de Dacota do Sur é o Gobernador. Este é elixido polos electores do Estado para mandatos de ata catro anos de duración. Unha persoa pode exercer o cargo de gobernador cantas veces poida. Outros oficiais elixidos son o Tenente-Gobernador, o Tesoureiro, o Secretario de Estado, o Fiscal Xeral, o Comisario de Agricultura e o Superintendente de Educación, entre outros, para mandatos de ata 4 anos de duración.
O Poder Lexislativo de Dacota do Sur está constituído polo Senado e a Cámara dos Representantes. O Senado posúe un total de 35 membros, mentres que a Cámara dos Representantes posúe un total de 70 membros. Dacota do Sur está dividido en 35 distritos lexislativos. Os electores de cada distrito elixen un senador e dous representantes, que representan cada distrito no Senado/Cámara dos Representantes. O termo do mandato dos senadores é de catro anos de duración, e o dos representantes é de dous anos.
O tribunal máis alto do Poder Xudicial de Dacota do Sur é o Tribunal Supremo de Dacota do Sur, composta por cinco xuíces. O mandato das persoas que son elixidas por primeira vez como xuíz do Tribunal Supremo é de ata tres anos de duración. Ao finalizar este período, a poboación do Estado, a través dunha nova votación, escolle entre a finalización do mandato deste xuíz ou permitir que continue o seu posto. Se é reelixido, o xuíz en cuestión é elixido pola poboación do Estado para un mandato de ata oito anos de duración, onde logo deste período, vólvese a realizar unha nova votación. Dacota do Sur está dividida en sete distritos xudiciais, cada un composto por como mínimo catro xuíces. Estes xuíces son elixidos pola poboación dos seus distritos para mandatos de ata 8 anos de duración. Estes órganos xudiciais son dirixidos por un xefe de xustiza, elixido polos xuíces dos seus respectivos tribunais para mandatos de ata 8 anos de duración.
Dacota do Sur está dividido en 66 condados. Cada un destes condados é gobernado por un consello de comisionados, composto por de tres a cinco membros electos pola poboación dos seus respectivos condados para mandatos de ata catro anos de duración. Dacota do Sur posúe preto de 300 cidades. Estas cidades son libres para escoller a súa estrutura de goberno. A maior parte das cidades son gobernadas por un alcalde e por un consello municipal.
Preto de 40% do orzamento de Dacota do Sur é xerada por impostos estatais, e o resto provén de orzamentos recibidos do goberno federal e de préstamos. En 2002, o goberno do Estado gastou 2,77 mil millóns de dólares, habendo xerado 2,49 mil millóns de dólares. A débeda gobernamental de Dacota do Sur é de 2,31 mil millóns de dólares. A débeda per cápita é de 3.036 dólares, o valor dos impostos estatais per cápita é de 1.285 dólares, e o valor dos gastos gobernamentais per cápita é de 3.647 dólares.
Desde a súa creación e elevación á categoría de Estado en 1889, Dacota do Sur foi dominada politicamente polo Partido Republicano. O primeiro gobernador do Estado foi un republicano. Historicamente, de cada catro persoas electas para o posto de gobernador, tres foron republicanos. A maioría dos políticos electos para postos no Lexislativo en cidades e en condados tamén son republicanos. A nivel nacional, a maioría dos senadores e membros da Cámara dos Representantes federal foron republicanos. Os demócratas soamente adquiriron certa forza a partir da década de 1950, aínda que na actualidade os republicanos seguen dominando politicamente en Dacota do Sur.
Demografía
O censo nacional do ano 2000, da Oficina do Censo dos Estados Unidos, fixou a poboación de Dacota do Sur en 754.844 habitantes, un crecemento do 8,5% en relación á poboación do Estado en 1990, de 696.004 habitantes. Unha estimativa realizada en 2005 calcula a poboación do Estado en 775.933 habitantes, un crecemento do 11,4% en relación á poboación do Estado en 1990, do 2,8%, en relación á poboación do Estado en 2000, e do 0,7% en relación á poboación estimada en 2004.
O crecemento poboacional natural de Dacota do Sur entre 2000 e 2005 foi de 19.199 habitantes - 56.247 nacementos e 37.048 falecementos - o crecemento poboacional causado pola inmigración foi de 3.957 habitantes, mentres que a migración interestatal incrementouse en 735 habitantes. Entre 2000 e 2005, a poboación do Estado creceu en 21.089 habitantes, e entre 2004 e 2005, en 5.312 habitantes.
O 6,8% da poboación de Dacota do Sur posúe menos de 5 anos de idade, o 26,8% posúe menos de 18 anos de idade, e o 14,3% posúe 65 anos de idade ou máis. As persoas do sexo feminino compón aproximadamente o 50,4% da poboación do Estado, e persoas do sexo masculino o 49,6%.
Razas e etnias
Composición racial da poboación de Dacota do Sur:
Os cinco maiores grupos étnicos de Dacota do Sur son: alemáns (40,7% da poboación do Estado), noruegueses (15,3%), irlandeses (10,4%), nativos americanos (8,3%) e ingleses (7,1%).
Os alemáns forman o maior grupo étnico de Dacota do Sur, especialmente no leste. Diversos condados do Estado tamén posúen unha gran poboación de ascendencia escandinava. Os nativos americanos, principalmente síux, son un grupo étnico predominante en diversos condados.
Relixión
Porcentaxe da poboación de Dacota do Sur por afiliación relixiosa:
Principais cidades
450px|dereita|miniatura|[[Sioux Falls.]]
Economía
O produto interior bruto de Dacota do Sur foi de 23,12 mil millóns de dólares en 2003. A renda per cápita do Estado, pola súa banda, foi de 30.722 dólares. A taxa de desemprego de Dacota do Sur é do 3,5%, a terceira máis baixa do país, só maior que as taxas de desemprego de Hawai e de Dacota do Norte.
O sector primario supón o 8% do PIB de Dacota do Sur. Xuntas, a agricultura e a gandería correspóndense co 8% do PIB, e empregan aproximadamente 44 mil persoas. Os efectos da pesca e da silvicultura son mínimos na economía do Estado. A agropecuaria é unha das principais fontes de renda de Dacota do Sur, ningún Estado americano depende tanto da agricultura e a gandería como Dacota do Sur, e como consecuencia, a porcentaxe da participación da industria agropecuaria no PIB estatal é a maior entre calquera Estado americano. O Estado posúe 33 mil granxas, que cobren aproximadamente o 90% do Estado. Dacota do Sur é un dos líderes nacionais na produción de trigo, millo, sementes de xirasol e carne e leite bovinos, e posúe un dos maiores rabaños bovinos do país.
O sector secundario achega o 18% do PIB. A industria secundaria supón o 13% do PIB do Estado e emprega aproximadamente a 52 mil persoas. O valor total dos produtos fabricados no Estado é de 5,5 mil millóns de dólares. Os principais produtos industrializados fabricados no Estado son equipamentos electrónicos en xeral, alimentos industrialmente procesados, maquinaria, equipamentos de transportes e derivados do petróleo. A industria da construción supón o 4% do PIB do Estado, empregando aproximadamente a 28 mil persoas. A minería achega o 1% do PIB de Dacota do Sur, empregando preto de 1,6 mil persoas. Os principais produtos son o petróleo, granito e arenisca.
O sector terciario supón o 74% do PIB de Dacota do Sur. O Estado é un gran centro financeiro, que atraeu diversas institucións financeiras a través de programas de incentivos fiscais. Servizos financeiros e inmobiliarios supón cerca do 20% do PIB, empregando aproximadamente a 43 mil persoas. Aproximadamente o 18% do PIB do Estado xérase a través de servizos comunitarios e persoais. Este sector emprega preto de 146 mil persoas. O comercio por xunto e polo miúdo, co 16% do PIB, emprega aproximadamente a 111 mil persoas. Os Servizos gobernamentais supón o 14% do PIB de Dacota do Sur, empregando aproximadamente a 71 mil persoas. Transportes, telecomunicacións e utilidades públicas empregan a 23 mil persoas, e responden polo 8% do PIB. Cerca do 56% da electricidade xerada no Estado é producida en centrais hidroeléctricas. A maior parte do resto é xerada en centrais termoeléctricas a carbón ou a petróleo.
Club Deportivo Teruel
O Club Deportivo Teruel é un club de fútbol de España, da cidade de Teruel, en Aragón. Foi fundado en 1954 e actualmente xoga na Terceira División.
Dacota do Sur
Educación
En 1999, as escolas públicas do Estado atenderon preto de 131 mil estudantes, empregando aproximadamente 9,4 mil profesores. As escolas privadas atenderon preto de 9,4 mil estudantes, empregando aproximadamente 700 profesores. O sistema de escolas públicas do Estado consumiu preto de 697 millóns de dólares, e o gasto das escolas públicas foi de aproximadamente 5,6 mil dólares por estudante. Preto de 88,7% dos habitantes do Estado con máis de 25 anos de idade posúen un diploma de educación secundaria.
Club Deportivo Teruel
Ata a tempada 2009-10 xogaba no Grupo XVII da Terceira División, pero obtivo o ascenso a Segunda B o 23 de maio de 2010 tras vencer ao Noja por marcador global de 3-2 (1-1 na ida).
Dacota do Sur
Educación
As primeiras bibliotecas públicas de Dacota do Sur foron fundadas durante a década de 1880. Actualmente, o Estado posúe 126 sistemas de bibliotecas públicas diferentes, que moven anualmente unha media de 8 libros por habitante. A primeira institución de educación superior fundada no Estado foi a Facultade Yankton, fundada en 1881, e pechada en 1984. Actualmente, o Estado posúe 27 institucións de educación superior, das cales 14 son públicas e 13 son privadas. Destas institucións, 10 son universidades e 17 son facultades. A maior universidade do Estado é a Universidade Estatal de Dacota do Sur.
Etapa de potencia
Definicións
Se o cable ten unha resistencia en total de 1ohm, agora FA=8/ (0.053+1) que é case o mesmo que 8/1, co que agora FA=8; o que significa que de cada nove partes de potencia, unha consómese antes de chegar á carga e oito na carga. De 100W, só 88,8 se consomen na carga.
Andrei Katkov
Andrei Katkov (en Андрей Катков), nado como Apollon Vladimirovich Katkov (en Аполлон Владимирович Катков) o 26 de outubro de 1916 en Irkutsk (Imperio Ruso) e finado o 18 de setembro 1995 en Roma (Italia), foi un relixioso mariano ruso, bispo grecocatólico ruso, que exerceu o seu apostolado na diáspora.
Primeiros anos en Rusia e na China
Naceu nunha o 26 de outubro de 1916 en Irkutsk, recibiu o nome de Apollon no seu bautismo na Igrexa ortodoxa rusa. En 1920 a familia trasladouse a Manchuria, e entre 1929 e 1937 Apollon Katkov estudou no Liceo de San Nicolao de Harbin, parte da estrutura do exarcado apostólico de Harbin para os católicos rusos de rito bizantino.
Dacota do Sur
Transportes
A primeira liña ferroviaria que conectaba Dacota do Sur con outras rexións do país foi inaugurada en 1872, en Vermillion. Dacota do Sur, en 2002, posuía 2.956 quilómetros de liñas ferroviarias. En 2003, Dacota do Sur posuía 134.683 quilómetros de vías públicas, dos cales 1.093 quilómetros eran estradas interestatais, considerados parte do sistema federal viario dos Estados Unidos. Actualmente, dúas compañías ferroviarias fornecen transporte de carga, e a Amtrak fornece servizo de transporte de pasaxeiros.
Etapa de potencia
Definicións
O factor de amortecemento relaciónase coa capacidade do amplificador de controlar o altofalante en baixas frecuencias, debido ás tensións provenientes do bobinado do altofalante nos grandes desprazamentos. Ao igual que para mover un altofalante de graves fai falta moita tensión, a tensión producida pola forza contraelectromotriz que se xera na bobina ao atravesar o campo magnético, tamén é alta. Por este motivo, o factor de amortecemento afecta especialmente en baixas frecuencias.
Se o amplificador ten á súa saída un valor de damping baixo, as tensións á súa saída provenientes do altofalante cancelarán as que el xera, co que non poderá controlar ben o altofalante. Canto maior sexa o valor do factor de amortecemento, en mellores condicións (con menos cancelacións) chega o sinal que xera o amplificador ao altofalante. Resumindo, o factor de amortecemento en canto a perdas de potencia se refire, afecta a todas as frecuencias. Respecto ao control dos altofalantes afecta basicamente ás baixas frecuencias.
Club Deportivo Teruel
Historia
Foi fundado en 1954 como resultado da fusión do Teruel CF e o Mudéjar Turolense. E no ano 2008, fundouse a "Peña de los Calaveras", a pena mais importante da capital turolense.
Etapa de potencia
Definicións
Rendemento: Este dato informa de canta enerxía entrega á súa saída (cable + altofalantes) a etapa de potencia, de toda a que consome. A parte de enerxía que non sae consómese en forma de calor. A maior parte deste calor prodúcese na etapa de potencia, que é a que manexa grandes tensións e intensidades. Para que o exceso de calor non a dane, empréganse disipadores de calor e ventiladores para forzar o fluxo de aire. Para instalacións grandes do tipo de megafonía ou escenarios que dependen de grupos electróxenos autónomos, o rendemento é un factor importante na elección do modelo das etapas de potencia que se empregarán. Tamén se acostuman dar outros valores que definen a calidade do equipo. Os máis típicos, dos que non se nomearon arriba, son a Diafonía (crosstalk) e a relación sinal-ruído.
Club Deportivo Teruel
Estadio
O Estadio de Pinilla inaugurouse cun partido entre o CD Teruel e Osasuna o 8 de setembro de 1957, sendo presidente do club Cesáreo Pérez. É o estadio onde se disputa o Trofeo Ciudad de Teruel.
Dacota do Sur
Transportes
O aeroporto con máis movemento de Dacota do Sur é o Aeroporto Internacional de Sioux Falls. Moitos aeródromos están esparexidos polas áreas rurais de Dacota do Sur, conectando rexións máis illadas co resto do Estado. Sioux Falls é o principal viario, ferroviario e aeroportuario do Estado.
Etapa de potencia
Tipos de etapa
Os amplificadores de potencia clasifícanse en función do tipo de elemento modulador que levan na etapa de potencia ou de saída. Este elemento é o encargado de deixar pasar a corrente eléctrica procedente da fonte de alimentación, en función da tensión que recibe da etapa anterior (driver). É unha especie de billa que se abre e se pecha ao ritmo do sinal de entrada, deixando pasar máis ou menos corrente á carga.
Dacota do Sur
Medios de comunicación
O primeiro xornal de Dacota do Sur, o The Dakota Democrat, foi publicado por primeira vez en 1859, en Sioux Falls. Pola súa banda, o xornal máis antigo do Estado aínda en circulación, é o Weekly Dakotian, xornal semanal impreso por primeira vez en 1861, tamén en Sioux Falls, e que se convertería en 1875 no actual Daily Dakotian, de circulación diaria. Actualmente, son publicados no Estado preto de 125 xornais, dos cales nove son diarios.
Etapa de potencia
Tipos de etapa
Á súa vez, o dispositivo modulador pode ser de varios tipos en función da súa configuración. Os dispositivos moduladores son o corazón do amplificador de potencia e están baseados nun ou varios transistores. Estes transistores poden estar asociados de distintos modos: normal (un único transistor), paralelo (conséguese maior corrente máxima de saída), serie (conséguese maior tensión máxima de saída) e darlington (conséguese maior ganancia). Independentemente de como estea configurado o dispositivo modulador, as etapas clasifícanse segundo o número e disposición de dispositivos moduladores. A clasificación é a seguinte:
Dacota do Sur
Medios de comunicación
A primeira estación de radio de Dacota do Sur foi fundada en 1922, en Rapid City. A primeira estación de televisión foi fundada en 1953, en Sioux Falls. Actualmente, Dacota do Sur posúe 83 estacións de radio - das cales 36 son AM e 47 son FM - e 19 estacións de televisión.
Andrei Katkov
Primeiros anos en Rusia e na China
Logo dos seus estudos e de se converter ao catolicismo, ingresou como novizo na Congregación dos Padres Marianos, onde o seu mentor foi o bielorruso Tamaš Padziava. Katkov fixo os votos monásticos e tomou o nome de Andrei o 4 de decembro de 1938.
Etapa de potencia
Conexión
Nos amplificadores ou etapas de potencia dedicados ao son tense que dar a adaptación en tensión, que consiste en que a resistencia de saída sexa moito menor que a resistencia da carga. Tendo en conta que a impedancia nominal dos altofalantes pode ser de 2Ω, 4Ω, 8Ω, ou 16Ω (xeralmente 8Ω), a resistencia de saída da etapa de potencia ten que ser moi pequena.
Andrei Katkov
Roma
En 1939 Andrei marchou a Roma para continuar a súa educación, e estudou Filosofía na Pontifícia Universidade de San Tomé de Aquino. En 1941 recibiu a tonsura monástica con votos perpetuos.