cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Charles Donnelly
Guerra civil española
A amiga de Donnelly, Blanaid Salkeld, conmemórao no seu poema Casualties, escribindo "Aquel Charlie Donnelly pequeno e fráxil/ E ruborizado de xuventude quedou pálido/ Pero non de medo, en que estraña miseria/ Foi esnaquizado o seu tan ordenado valor". Un documental de 1976 sobre a Guerra Civil de Cathal O'Shannon titúlase  'Even The Olives are Bleeding '.
Tsiklon-2
Tsiklon-2, código GRAU 11K69 e coñecido tamén como Tsyklon-2, foi un foguete espacial da Unión Soviética e posteriormente de Ucraína baseado no mísil R-36, do cal derivan as dúas primeiras etapas. Foi usado desde o cosmódromo de Baikonur para lanzar inicialmente cargas militares e posteriormente satélites civís e científicos. Foi precedido polo Tsiklon-2A (índice GRAU 11K67).
Maíndo, Couso, A Estrada
Maíndo é un lugar da parroquia de Couso no concello pontevedrés da Estrada na comarca de Tabeirós - Terra de Montes.
Sequeiró, Couso, A Estrada
Sequeiró é un lugar da parroquia de Couso no concello pontevedrés da Estrada na comarca de Tabeirós - Terra de Montes.
Fernando Dacosta
Membro de Sarabela Teatro desde 1986.
Traxectoria
Autor de múltiples artigos e palestras sobre teatro galego.
Recibíu formación de Albert Boadella, Sergi Belbel, Vicente Fuentes, Ángel facio, Ernesto Caballero, Martín Adjemián ou Isabel Úbeda.
Eulogio Rosón López
Eulogio Rosón López, nado cara a 1882 e finado en Becerreá o 4 de agosto de 1955, foi un farmacéutico e político galego.
Vida persoal
Casou con Mercedes Pérez Álvarez e foi pai de Antonio, María, Senén Eulogio, Mercedes, Luis, Eduardo, Victorino, Lucía, Juan José, Amalia, Francisco Javier e Isaac Rosón Pérez. O seu fillo Isaac, escuadrista da Garda de Franco, foi un dos cincuenta pasaxeiros da lancha "A Monchiña" que finaron no accidente marítimo na San Simón o 22 de agosto de 1950.
Candela Antón de Vez
Candela Antón de Vez, nada en Barcelona en 1994, é unha actriz de cinema, teatro e series de televisión catalá, coñecida polos seus papeis en Merlí facendo de Berta Prats, e en Polseres vermelles, onde facía de Mireia, a moza de Jordi. Durante o ano 2016 fixo varias funcións de microteatro como Papá ou ¿Quien Conoce a Anaïs Antón?.
Piàoliang māma
Piàoliang māma (en 漂亮妈妈) é un filme chinés de 2000 dirixido por Sun Zhou. Foi escollido como candidato da China para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 73ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
Piàoliang māma está protagonizado por Gong Li, que interpreta unha nai solteira que loita por criar ó seu fillo xordo. O filme estreouse internacionalmente no Festival Internacional de Cinema de Berlín de 2000.
A nosa xeración (festival)
O Festival da Canción Infantil "A nosa xeración" (Конкурс детской песни "Наше песни) ou simplemente A nosa xeración (Наше полене) é un festival internacional anual, que terá a súa primeira edición en Moscova, Rusia no outono do ano 2022. O festival é a contraparte rusa do tamén festival anual Eurovisión Júnior (como tamén foi o Festival de Intervisión con Eurovisión para os países de Europa do Leste).
O obxectivo principal da primeira edición do festival é popularizar a arte popular e preservar as tradicións culturais, que foi a sinatura do Decreto No 745 do Presidente de Rusia que declara 2022 como o Ano do Patrimonio Cultural dos Pobos da Rusia.
Orixe e historia
O festival ten como orixe a retirada de Rusia de Eurovisión (debido á invasión rusa de Ucraína en febreiro de 2022 por parte de Rusia) e a súa expulsión da UER. La emisora Carousel encargada da participación de Rusia no festival de Eurovisión Júnior dixo que estaba a preparar a entrada do país ata o último momento.
O mesmo día, revelouse que a emisora ​​celebraría o seu propio festival tras a expulsión de todas as emisoras rusas da UER. O festival chamarase A nosa xeración e terá a súa primeira edición en Moscova no outono de 2022.
Participantes
Polo momento non se deu a lista de países e territorios que poden participar no festival. Aínda que confirmouse que poden participar Rusia e as autoproclamadas repúblicas de Donetsk e Luhansk.
A Veiga, Couso, A Estrada
A Veiga é un lugar da parroquia de Couso no concello pontevedrés da Estrada na comarca de Tabeirós - Terra de Montes.
Parana, Ḷḷena
miniatura|dereita|250px|Vista da vila de Parana. miniatura|dereita|250px|Mapa parroquial de Ḷḷena. Parana é unha parroquia do concello asturiano de Ḷḷena. Ocupa o extremo centrooriental do concello e linda ao leste, nordés e sueste co concello de Ayer, ao suroeste coa parroquia de Cabezón, ao oeste coa de Las Puentes e ao noroeste coa de Congostinas. Ten unha extensión de 23,33 km² e unha poboación (INE, 2010) de 40 habitantes. Estes repártense entre a vila homónima (38 habitantes) a as casarías de Santandrés, que ten dous habitantes, e as de Navidiiḷḷu, La Polea e Viḷḷar, hoxe en día deshabitadas.
A vila de Parana está dividada en dous barrios, Ḷḷugar de Riba e Ḷḷugar de Baxu, que arrodean o núcleo de La Casona, un caserón que se chama tamén L'Hospital, porque contan que nel houbo un albergue para os camiñantes que baixaban dos altos de Pendilla ou dos de Payares.
Love Hard (filme)
Love Hard é un filme estadounidense de 2021 dirixido por Hernán Jiménez e escrito por Danny Mackey e Rebecca Ewing. O filme está protagonizado por Nina Dobrev, Jimmy O. Yang e Darren Barnet.
Love Hard foi producido por Wonderland Sound and Vision, e rodado en Vancouver dende outubro até novembro de 2020. Estreouse a través de Netflix o 5 de novembro de 2021.
Los Futbolísimos
Los Futbolísimos é unha saga de libros escrita por Roberto Santiago e ilustrado por Enrique Lorenzo, Guillermo Esteban e Carles Lluch. O deseño orixinal das ilustracións é de Enrique Lorenzo, e os outros ilustradores baséanse no seu deseño.
Resumo
O protagonista chámase Francisco, aínda que todos chámanlle Pakete por errar cinco penaltis seguidos. Xoga nun equipo de fútbol 7 do seu colexio en Sevilla la Chica: o Soto Alto. Os seus integrantes decidiron facer un pacto secreto e prometen estar unidos. Xuntos enfróntanse a desafíos e adversidades.
Repercusión
A xuño de 2020, levaba vendidos máis de 4,5 millóns de libros en España, e os libros traducíronse a unha ducia de idiomas.
Bibliografía
Colección dos Futbolísimos
Felis silvestris cafra
miniatura|230px|Felis silvestris cafra Felis silvestris cafra, coñecido na bibliografía internacional como gato montés da África austral, ou gato salvaxe da África austral, é unha subespecie de Felis silvestris propia da África austral.
Descrición
A subspecie foi descrita en 1822 polo zoólogo francés Anselme Gaëtan Desmarest.
Etimoloxía
O termo cafra procede da cafraría, vasta rexión da África do Sur habitada polos cafres, Literalmente, "propio da cafraría".
Sinónimos
Ademais de polo nome válido actualmente, a subespecie coñeceuse tamén polos sinónimos:
Distribución xeográfica
Encóntrase na África austral.
Filoxenia
As evidencias fósiles de felinos son bastante escasas. A base da liña do gato salvaxe (Felis silvestris) é probabelmente Felis lunensis, cuxos fósiles se atoparon no Villafranquiense (piso de transición entre o Plioceno e o Cuaternario nun depósito na Toscana. Descubríronse formas intermedias entre Felis lunensis e Felis silvestris nos depósitos do Plistoceno, especialmente no depósito de Petralona, en Grecia.
Numerosas obras consideran hoxe o gato montés como unha especie politípica, que engloba varias subespecies: Felis silvestris silvestris, Felis silvestris cafra, Felis silvestris ornata, Felis silvestris bieti, Felis silvestris lybica e o gato doméstico (Felis silvestris catus).
Traballos realizados sobre o ADN en 2006 e 2007, sobre os cromosomas sexuais, e do ADN mitocondrial de todas as especies de felinos, combinados coa investigación paleontolóxica, revelaron que os felinos se dividiron en oito liñas distintas. A liña do gato doméstico é a última liña que diverxeu, hai aproximadamente 3,4 Ma, no Plioceno, nos desertos e bosques densos da cunca mediterránea.
Árbore filoxenética do gato montés
A árbore filoxenética do gato montés (Felis silvestris), segundo as investigacións xenéticas publicadas en 2007, é a seguinte.
A Cañoteira, A Estrada, A Estrada
A Cañoteira é un lugar da parroquia da Estrada no concello pontevedrés da Estrada na comarca de Tabeirós - Terra de Montes.
Hiatella rugosa
Hiatella rugosa é unha especie de molusco bivalvo. Foi descrita por primeira vez por Carl von Linné en 1767.
A Estrada, A Estrada, A Estrada
A Estrada é un lugar da parroquia da Estrada no concello pontevedrés da Estrada na comarca de Tabeirós - Terra de Montes.
Riom
É a subprefectura do seu distrito.
Ten a súa propia unidade urbana, que está integrada na área urbana de Clermont-Ferrand.
Foi durante séculos unha cidade rival de Clermont-Ferrand, a capital histórica e cultural da Auvernia.
Xeografía
A poboación da súa aglomeración urbana en 2018 era de 33 633 habitantes.
Historia
Até 1531, data da anexión da Auvernia pola coroa de Francia, Riom foi a capital do Ducado de Auvernia, un dos principados feudais de Auvernia. A cidade é de orixe galorromana, Ricomagus, mercado rico". No intenso feudalismo de Auvernia a partir do ano 1000, a cidade creceu arredor da colexiata de Saint-Amable, o santo local, que era obxecto de peregrinacións.
Baixo o Antigo Réxime, Riom converteuse na capital da xeneralidade homónima que inclúe unha parte importante de Auvernia.
En 1942 celebrouse o "xuízo de Riom", no que o réxime de Vichy acusou a varios políticos da Fronte Popular de seren os responsábeis da derrota ao impedir o rearme de Francia pola aplicación de reformas sociais. Foron secuestrados non moi lonxe, no castelo de Chazeron, á espera do seu xuízo. Tamén houbo un xuízo in absentia ao xeneral de Gaulle por opoñerse ao réxime de Vichy baixo a ocupación; naturalmente non sería encarcerado na Liberación.
Figueiroa de Abaixo, A Estrada, A Estrada
Figueiroa de Abaixo é un lugar da parroquia da Estrada no concello pontevedrés da Estrada na comarca de Tabeirós - Terra de Montes.
O Pedregal, A Estrada, A Estrada
O Pedregal é un lugar da parroquia da Estrada no concello pontevedrés da Estrada na comarca de Tabeirós - Terra de Montes.
Apsines de Gádara
Apsines de Gádara (en grego Ἀψίνης) foi un sofista e retórico grego do século III orixinario de Gádara en Fenicia.
Traxectoria
Floreceu no goberno de Maximino cara ao ano 235. Estudou en Esmirna e Nicomedia. Ensinou retórica en Atenas, onde foi amigo de Filóstrato, quen eloxiou a forza da súa palabra e a memoria que tiña, e onde discutiu con Frontón de Emisa. Foi tan distinguido que obtivo a dignidade consular.
A Aldea de Atrás, O Bispo, Monterroso
A Aldea de Atrás é un lugar da parroquia do Bispo no concello lucense de Monterroso, na comarca da Ulloa.
O Bispo, O Bispo, Monterroso
O Bispo é un lugar da parroquia do Bispo no concello lucense de Monterroso, na comarca da Ulloa.
Tratado de Baiona (1388)
miniatura|Estandarte da Coroa de Castela O tratado de Baiona foi un convenio asinado en Trancoso e ratificado en Baiona en 1388 entre Xoán I de Castela, por unha banda, e Xoán de Gante e Constanza de Castela, por outra, polo que se puxo fin ao conflito sucesorio da coroa castelá desencadeado pola deposición de Pedro I de Castela por Henrique II de Castela. Xoán de Gante chegara a un acordo coa nobreza do reino de Galiza, fora coroado en Compostela e reclamaba tamén os reinos de Portugal, Castela e León. miniatura|Estandarte do [[duque de Lancaster.]] No Tratado de Baiona prometíase o matrimonio dos herdeiros de ambas as liñas: Henrique (fillo de Xoán I de Castela) e Catarina de Lancaster (filla de Xoán de Gante e Constanza de Castela). Ambos recibirían o título de Príncipes de Asturias e sucederían a Xoán I, uníndose ambas as liñas na persoa dos seus herdeiros. Ademais, todos os fillos de Pedro I que seguían no cárcere deberían ser postos en liberdade, e os que estaban no exilio podían volver a Castela. O tratado incluía a obriga do rei de Castela de pagar unha indemnización de 600 000 francos ouro aos Lancaster, que se fixo efectiva ese mesmo ano.
O matrimonio tivo lugar, pero non todos os fillos foron liberados. Hai constancia de que Xoán de Castela permaneceu no cárcere de Soria até a súa morte.
Vilar, A Estrada, A Estrada
Vilar é un lugar da parroquia da Estrada no concello pontevedrés da Estrada na comarca de Tabeirós - Terra de Montes.
As Casas do Chao, O Bispo, Monterroso
As Casas do Chao é un lugar da parroquia do Bispo no concello lucense de Monterroso, na comarca da Ulloa.
Pinus monticola
miniatura|230px|[[Área de distribución natural]]
Pinus monticola é unha especie arbórea da familia das pináceas, e da súa única subfamilia pinoideas, unha das numerosísimas do xénero Pinus.
Descrición
A especie foi descrita en 1832 por David Douglas ex D. Don.
Etimoloxía
Para o xénero ver Pinus.
O epíteto específico, monticola, en latín "dos montes", alude a que a especie é propia das rexións montañosas.
DMC DeLorean
O DMC DeLorean é un coche deportivo que foi fabricado por DeLorean Motor Company (DMC) dende 1981 ata 1982. É coñecido simplemente como o DeLorean, xa que este foi o único modelo que fabricou dita compañía. O coche tamén é chamado ás veces DMC-12, que é a súa designación interna de pre-produción. Porén, o nome DMC-12 nunca se usou en material de vendas ou de mercadotecnia para o modelo de produción.
Idas simpsoni
Idas simpsoni é unha especie de molusco bivalvo da familia dos mitílidos. Foi descrita por primeira vez por J. T. Marshall en 1900.
DMC DeLorean
O DeLorean caracterízase pola súa carrozaría con portas de á de gaivota, paneis e capó de aceiro inoxidábel sen pintura. É moi coñecido pola súa aparición na triloxía de películas de Back to the Future. Despois de aparecer nestas tres películas, o DeLorean converteuse nun obxecto de culto.
Pinus monticola
Sinónimos
Ademais de polo nome actualmente válido a especie coñeceuse tamén polos sinónimos:
DMC DeLorean
O primeiro prototipo apareceu en 1976 e a produción empezou oficialmente en 1981 na fábrica que DMC tiña en Dunmurry, en Irlanda do Norte. Durante a súa produción cambiáronse varios aspectos do coche, como o estilo do capó, as rodas e o interior.
Pinus monticola
Características
Pinus monticola é unha grande árbore, que crece habitualmente até os 30-50 m de altura e, excepcionalmente, ató os 70 m. É un membro do grupo dos chamados piñeiros brancos (os do xénero Pinus, subxénero Strobus), e, como en todos os membros deste grupo, as follas (acículas) están reunidas en fascículos (ramos) de cinco, cunha vaíña caduca. As acículas están finamente serradas, e miden 5-13 cm de longo. Os conos ou estróbilos son longos e delgados, de 12-32 cm de longo e 3-4 cm de largo, abríndose a 5-8 cm de largo; as escamas son delgadas e flexíbeis. As sementes son pequenas, de 4-7 mm de longo, e teñen unha á delgada e longa, de 15-22 mm.
DMC DeLorean
Canto menos 8500 exemplares do DeLorean foron fabricados denantes de que a produción rematase a finais de 1982. En 2007 estimábase que aínda existían 6500 deles.
Pinus monticola
Características
Está relacionado con Pinus strobus, do que se diferenza en que ten os conos máis grandes, con acículas que duran lixeramente máis (2–3 anos, contra os 1,5–2 anos) con bandas estomatais máis prominentes, e un hábito máis denso e estreito. As pólas nacen en acios regulares, producidos a razón de unha ao ano.
DMC DeLorean
Historia
En outubro de 1976 o primeiro prototipo do DeLorean foi completado por William T. Collins, enxeñeiro xefe de DMC (que anteriormente era o enxeñeiro xefe de Pontiac); o prototipo foi coñecido como «DSV-1» ou «DeLorean Safety Vehicle». A medida que o desenvolvemento continuou, o modelo denominouse «DSV-12» e máis tarde «DMC-12», xa que DMC tiña como obxectivo un prezo de venda de $ 12.000 no intre do lanzamento. O prototipo 1 tiña un motor traseiro central de catro cilindros en liña proveniente do Citroën CX, pero foi considerado pouco potente para o DeLorean. Orixinalmente, o motor do modelo de produción ía ser un motor Wankel (tamén de Citroën), mais foi substituído por un deseño francés denominado PRV (desenvolvido por Peugeot, Renault e Volvo), un motor V6 de inxección que melloraba a escasa eficiencia do motor Wankel, o cal era un aspecto importante pola escaseza de combustíbeis que estaba sufrindo o mundo enteiro por mor da crise do petróleo de 1973. O motor tivo que ser movido dende a localización central-traseira no prototipo 1 a unha localización traseira no prototipo 2, unha configuración que sería mantida no vehículo de produción.
William Collins e John DeLorean imaxinaron un chasis producido cunha tecnoloxía nova que nunca fora probada denominada Elastic Reservoir Moulding (ERM), que podería ter contribuído a reducir o peso do coche e por tanto suponse que tamén reduciría os custos de produción, mais esta tecnoloxía da que DeLorean mercara os dereitos da patente non resultou ser axeitada para a produción en masa. Ademais, considerouse que o deseño do coche requiría unha reenxeñaría case completa, a cal foi encargada ao enxeñeiro inglés Colin Chapman, o fundador de Lotus Cars. Chapman substituíu a maior parte do material non probado e das técnicas de fabricación polas usadas nesa época por Lotus, incluíndo un chasis de aceiro. thumb|Adhesivo Monroney dun DeLorean fabricado no ano 1982. A construción da fábrica empezou en outubro de 1978 e foi rematada en 1980, e aínda que o comezo da produción do DeLorean foi planificado para ese ano, cuestións de enxeñería e o exceso no orzamento atrasaron o comezo da produción até xaneiro de 1981. Durante esa época, a taxa de desemprego era moi alta en Irlanda do Norte e os residentes facían cola para pedir emprego na fábrica.
Jesús Morlán
Traxectoria
Adestrador de piragüismo, foi seleccionador español do equipo masculino de canoa durante varios anos e desde 2002 adestrador persoal de David Cal, o padexeiro cangués que chegou a conseguir 5 medallas olímpicas.
DMC DeLorean
Historia
A finais de 1980, DMC abandonou o nome DMC-12 pensado orixinalmente para o seu automóbil, denominándoo finalmente «DeLorean», que acabou custando moito máis do planeado inicialmente. O coche deportivo DeLorean, como se describiu nos anuncios, construíuse finalmente na fábrica de Dunmurry, Irlanda do Norte, a uns poucos quilómetros do centro de Belfast. A man de obra estaba composta por protestantes e católicos que estaban contentos de apartar as súas diferenzas relixiosas para traballar en equipo. Case todo o persoal de produción non tiña experiencia, por iso, varias centenas de unidades do DeLorean foron producidas sen paneis de aceiro inoxidábel para formar aos traballadores, as cales nunca foron comercializadas. Eses DeLorean eran coñecidos como "mules" (mulas) ou "black cars“ (coches negros), un alcume que se refería aos seus paneis negros feitos de fibra de vidro. Malia a formación dos traballadores, moitos coches tiñan problemas de calidade. Os problemas de calidade melloraron co paso do tempo; en 1982 resolvéronse moitos deles, e os coches vendéronse cunha garantía de 12 meses e un contrato de servizo de 5 anos e 80000 km.
Jesús Morlán
Traxectoria
Durante a súa etapa como adestrador de Cal e responsable olímpico da selección de canoa para a Federación Española de Piragüismo, Cal conseguiu varios podios europeos e mundiais en categoría absoluta padexando só (C1) (ademais dos que xa conseguira coma júnior), como a prata no mundial de Gainesville (2003), no de Zagreb (2005), o ouro no mundial de Duisburgo (2007) sobre 500m, e bronce sobre 1000m, de novo prata en Szeged (2011), e mais bronce no europeo de Zagreb (2012). Mais, sobre todo, Cal conseguiu cinco medallas olímpicas (un ouro en Atenas 2004, tres pratas consecutivas en Atenas, Beixín e Londres, ademais da prata de Beixín na distancia curta, os 500m), o que fixo del o español con máis medallas olímpicas da historia (marca igualada por Saúl Craviotto logo dos Xogos de Toquio en 2021, se ben Craviotto conseguiu as medallas en probas individuais e en parella).
DMC DeLorean
Historia
A DeLorean Motor Company declarouse en quebra o 26 de outubro de 1982 tras o arresto de John DeLorean nese mesmo mes por cargos de tráfico de drogas. Máis tarde DeLorean foi declarado non culpábel en agosto de 1984, pero a súa reputación como empresario ficou arruinada e DMC xa quebrara, facendo imposíbel continuar a produción do coche. Aproximadamente 100 unidades parcialmente ensambladas foron completadas por antigos empregados da fábrica, que foron contratados pola empresa Consolidated International (arestora chamada Big Lots). As pezas que ficaron de serie na fábrica de DMC, as pezas do US Warranty Parts Center, así como as pezas dos provedores orixinais que aínda non foran repartidas á fábrica foron todas enviadas a Columbus (Ohio, Estados Unidos) no ano 1983. A compañía KAPAC vendeu estas pezas aos clientes polo miúdo e por xunto mediante pedidos por correo. A DeLorean Motor Company de Texas adquiriu este inventario en 1997.
Jesús Morlán
Traxectoria
Ademais de Cal, tamén adestraron en Pontevedra con Morlán o tudense José Luis Bouza en canoa e a Ana Varela, en piragua.
DMC DeLorean
Historia
Entre xaneiro de 1981 e decembro de 1982 ensambláronse aproximadamente 9.200 unidades entre a DeLorean Motor Company e Consolidated International, aínda que algunhas fontes indican que en total só se construíron 8.975 ou 8.583 coches. Case unha quinta parte dos DeLorean foi producida en outubro de 1981. Entre febreiro e maio de 1982 foron producidas arredor de 1000 unidades xa que se produciu un decaimento na produción, fabricándose moi poucos coches, todos eles co VIN (Vehicle Identification Number) cambiado despois da compra realizada por Consolidated International para facelos aparecer como modelos de 1983. Estes son os VIN 15XXX, 16XXX, e 17XXX que orixinalmente eran os VIN 10XXX, 11XXX e 12XXX. O derradeiro DeLorean foi ensamblado o 24 de decembro de 1982.
Jesús Morlán
Traxectoria
Logo dos Xogos de Londres, en febreiro de 2013, Morlán marchou ao Brasil, contratado polo Comité Olímpico Brasileiro, para preparar o equipo dese país cara aos Xogos do Río de 2016. Canda el levou a David Cal, que seguiu a adestrar alí. Os deportistas da selección de piragüismo do Brasil conseguiron rapidamente éxitos: Isaquias Queiroz, o padexeiro máis destacado, obtivo o ouro en C1 500m e o bronce en 1000m xa no mundial de Duisburgo de 2013, onde Cal non chegara a participar. Nos mundiais de Moscova de 2014 Queiroz proclamouse campión de 500m (non chegou a rematar a final de 1000m, onde Cal foi sétimo).
O Campo, Esporiz, Monterroso
O Campo é un lugar da parroquia de Esporiz no concello lucense de Monterroso, na comarca da Ulloa.
O Porto, Curantes, A Estrada
O Porto é un lugar da parroquia de Curantes no concello pontevedrés da Estrada na comarca de Tabeirós - Terra de Montes.
Jesús Morlán
Traxectoria
Mentres o progreso chegaba cos deportistas brasileiros, Cal aumentou rapidamente de peso. A finais de 2014 era recoñecido polos dous, Cal e Morlán, que o padexeiro tiña sobrepeso. Só tres meses despois Cal decidía retirarse.
DMC DeLorean
Carrozaría
thumb|right|Un DeLorean pintado de cor vermella. thumb|right|Unha das barras de torsión usadas nas portas do DeLorean. A carrozaría do DMC DeLorean foi deseñada polo deseñador de Italdesign Giorgetto Giugiaro, e ten uns paneis construídos en aceiro inoxidábel SS304. Os paneis de aceiro inoxidábel foron fixados a unha estrutura monocasco de plástico reforzado con fibra de vidro, que á súa vez se fixa a un chasis con forma de dobre "Y" baseado no do Lotus Esprit. Agás tres coches para unha serie especial con carrozaría chapada en ouro, todos os exemplares que saíron da fábrica non estaban cubertos por pintura ou verniz. ​ De feito existen DeLorean pintados, aínda que estes foron pintados despois de que fosen enviados aos Estados Unidos.
A carrozaría do DeLorean require un mantemento relativamente sinxelo: segundo parece, as pequenas rascaduras nas superficies dos paneis de aceiro inoxidábel poden ser eliminadas cun fregaduxo non metálico.
Jesús Morlán
Traxectoria
obtivo aló tres medallas, dúas de prata (Erlon Souza e Isaquias Queiroz, no C2, e Isaquias Queiroz, no C1) e unha de bronce (de novo Queiroz), as primeiras acadadas polo Brasil nunha competición olímpica.
DMC DeLorean
Carrozaría
A característica máis rechamante do DeLorean son as súas portas de á de gaivota. O problema común de soster o peso deste tipo de portas foi resolto por outros fabricantes con portas lixeiras no Mercedes-Benz 300 SL e un sistema con bomba de ar no Bricklin SV-1, aínda que estes deseños tivesen algunha que outra desvantaxe estrutural ou de comodidade. As portas do DeLorean teñen unhas barras de torsión que foron desenvolvidas por Grumman Aerospace e construídas no Reino Unido por Unbrako (unha división de SPS Technologies de Jenkintown (Pensilvania, EUA), as cales foron instaladas para soportar o peso das portas. Estas portas necesitan un mínimo espazo para abrilas: só 27,5 cm (11 polgadas). Isto fai que sexa fácil de abrir e pechar o coche nos aparcadoiros en comparación coas portas convencionais. Do mesmo xeito que as portas instaladas no Lamborghini Countach, as portas do DeLorean posúen unhas pequenas fiestras, xa que unhas fiestras do mesmo tamaño do vidro non serían completamente retráctiles dentro dos curvos paneis de cada porta.
Motor e caixa de cambios
dereita|thumb|Motor PRV do DeLorean. O DeLorean é propulsado por un motor PRV atmosférico de 6 cilindros en V nunha disposición a 90 graos, que foi desenvolvido conxuntamente polas marcas Peugeot, Renault e Volvo. Este motor é un desenvolvemento do PRV de 2,7 litros usado no Renault 30, que foi deseñado e construído baixo un contrato especial coa DeLorean Motor Company.
Jesús Morlán
Traxectoria
Meses despois de remataren os Xogos Olímpicos, en novembro de 2016, diagnosticáronlle un tumor cerebral. Operárono e someteuse a tratamentos de quimio e radioterapia, mentres continuou coa preparación da selección brasileira para os Xogos Olímpicos de 2020 en Toquio. Así, acompañou os seus atletas nos campionatos do mundo de Racice e Montemor-o-Velho. En 2018 morreu en lagoa Santa, o campo de adestramento da selección brasileira, no estado de Minas Xerais: o padexeiro adestrado por el, Isaquias Queiroz, conseguiu o ouro en C1 1000m seguindo a súa planificación.
DMC DeLorean
Motor e caixa de cambios
O motor conta cun sistema de inxección de combustíbel Bosch K-Jetronic. Está montado lonxitudinalmente detrás do eixe traseiro, ten unha cilindrada de 2849 cc, un diámetro x carreira de 91 mm x 73 mm e unha relación de compresión de 8.8:1. O bloque e as cabezas están feitos dunha aliaxe de aluminio lixeira, ten unha distribución SOHC con árbore de levas en cabeza e dúas válvulas por cilindro (12 en total). Para unha axeitada refrixeración do motor, o radiador está montado na parte dianteira.
Debido a que o motor está montado na parte traseira do vehículo, a súa distribución de peso é do 35% diante e do 65% detrás.
Dúas caixas de cambios estaban dispoñíbeis para o coche: unha automática de tres velocidades e outra manual de cinco velocidades (a máis utilizada), ambas da marca Renault e cunha relación final de 3.44:1.
Suspensión, dirección e freos
A suspensión do DeLorean baséase en gran parte na do Lotus Esprit; ten suspensión independente nas catro rodas, resortes helicoidais e amortecedores telescópicos. A suspensión dianteira é de dobre forquita e a traseira é multibrazo.
Similipecten similis
Similipecten similis é unha especie de molusco bivalvo. Foi descrita por primeira vez por Laskey en 1811.
DMC DeLorean
Suspensión, dirección e freos
A dirección é de cremalleira e piñón, cunha desmultiplicación total de 14.9:1, dando 2,65 xiros de tope a tope e un diámetro de xiro de 10,67 m (35,0 pés). Os DeLorean foron equipados con pinas de aliaxe, en medidas 195/60 HR de 14 polgadas (35,6 cm) de diámetro x 6 polgadas (15,2 cm) de ancho as da parte dianteira; e 235/60 HR de 15 polgadas (38,1 cm) de diámetro x 8 polgadas (20,3 cm) de ancho as da parte traseira. Estas pinas calzaban pneumáticos radiais Goodyear Eagle GT.
​Ten freos de disco nas catro rodas, con 254 mm (10,0 plg) de diámetro os dianteiros e 267 mm (10,5 plg) os traseiros.
Potencia e prestacións
O DMC DeLorean desenvolve unha potencia de 130 HP (132 CV) a 5.500 rpm e un par máximo de 208 Nm a 2.750 rpm.
Orixinalmente, John DeLorean tiña previsto que o coche produciría arredor de 200 HP (203 CV), mais finalmente instalouse un motor de 170 HP (172 CV). Porén, as regulacións de emisións de CO2 nos Estados Unidos requiriron que pezas tales coma convertedores catalíticos estivesen montadas nos coches denantes de que fosen vendidos nese país. A instalación destas pezas nas versións para Estados Unidos causou unha redución de 40 HP (41 CV) na entrega de potencia, unha perda que prexudicou seriamente ao rendemento do DeLorean, e isto fixo que a versión para os Estados Unidos fose considerada decepcionante.
Aínda que as novas pezas instaladas no coche causaron reducións serias na entrega de potencia, a 130 HP (132 CV), algunhas fontes indican que con esta potencia o DeLorean é capaz de acadar unha velocidade máxima de 209 km/h. Porén, outras indican que a súa velocidade máxima é de só 175 ou 177 km/h.
Segundo DMC, o DeLorean con caixa de cambios manual podía acelerar de 0 a 60 mph (96,5 km/h) en 8,8 segundos, pero en realidade son 9,5 segundos. A revista Road & Track realizou unha proba na versión con cambio automático e o coche tardou 10,5 segundos en acelerar de 0 a 60 mph, unha aceleración que naquela época xa se consideraba demasiado lenta para un deportivo.
Prezo e equipamento
Houbo unha lista de espera de persoas dispostas a pagar ata US$ 10.000 por enriba do prezo de venda. Porén, tras a quebra de DMC, os coches non vendidos podíanse adquirir por un prezo inferior ao orixinal.
O interior do DeLorean estaba dispoñíbel con tapizarías de cor negra ou cinsenta. Todos os coches viñan de serie con retrovisores e alzavidros eléctricos, un equipo de música estéreo, ar acondicionado, asentos de pel e volante regulábel de coiro.
Cambios na fabricación
O capó do DeLorean orixinalmente tiña rañuras en ambos lados e incluía unha tampa para simplificar o enchido do depósito de combustíbel. Estes coches xeralmente tiñan unha tampa de combustíbel con pechadura para evitar a manipulación ou o roubo de combustíbel cun sifón. En agosto de 1981, quitouse a tampa de combustíbel do capó (aínda que permaneceron as rañuras). Despois de que se esgotase a subministración de tampas con pechadura, a compañía empezou a colocar tampas de combustíbel sen pechadura (o que resultou en polo menos 500 coches sen tampa no capó, pero con tampa de combustíbel con pechadura). O estilo final para o capó incluíu a adición dun emblema DeLorean de metal fundido na esquina inferior dereita e a eliminación das rañuras, o que resultou nun capó completamente plano. Esta derradeira versión estaba en todos os coches modelo 1982-1983.
Os coches turbo de Legend Industries
thumb|Motor Legend biturbo do VIN 530. A DeLorean Motor Company encomendoulle dous DeLorean biturbo a unha empresa chamada Legend Industries (con sede en Hauppauge, Nova York), os cales tiñan os números VIN 502 e VIN 530. Legend Industries instalou dous turbos IHI RHB52 e dous intercoolers no motor V6, aumentando a potencia até os 350 CV. Estes coches aceleraban de 0 a 60 mph (96,5 km/h) en 5,8 segundos e percorrían 1/4 de milla (402 m) nun tempo de 14,7 segundos.
Nunha proba realizada no circuíto Bridgehampton Raceway en 1981, o DeLorean biturbo foi máis rápido ca un Ferrari 308 e un Porsche 928. John DeLorean ficou tan impresionado co motor que se comprometeu a encomendar 5.000 motores á Legend Industries.
A DMC tamén encomendou dous DeLorean cun único turbo no motor (VIN 528 e VIN 558), e planeaba ofrecer un motor turboalimentado como opción de US $ 7.500 en 1984. Denantes de que calquera un dos 5.000 coches puidese ser producido, a DMC declarouse en quebra, o que levou á Legend Industries, así como outros provedores, á quebra tamén.
DeLorean dourado
thumb|Un dos tres exemplares bañados en ouro no [[Museo Nacional do Automóbil de Reno, Nevada (Estados Unidos).]] A DeLorean Motor Company realizou unha pequena serie especial do DeLorean, na cal os paneis de aceiro inoxidábel foron chapados en ouro de 24 quilates. Tíñase planeado fabricar cen unidades desta serie especial, mais finalmente só se construíron tres unidades. Dous destes coches foron usados nunha promoción das tarxetas de crédito American Express no Nadal de 1981 e despois foron vendidos por US$ 85.000 cada un.
O primeiro DeLorean dourado (VIN 4300) de American Express foi adquirido por Sherwood Marshall, un empresario e ex-oficial da Mariña Real Canadense. Marshall doou o seu DeLorean á Fundación William F. Harrah, e é exposto no Museo Nacional do Automóbil en Reno, Nevada. Este é o único dos tres DeLorean chapados en ouro que foi equipado cunha transmisión manual, e ten o seu interior de cor bronceada.
O segundo DeLorean dourado (VIN 4301) de American Express foi adquirido por Roger Mize, o presidente do Banco Nacional de Snyder en Snyder, Texas. Este DeLorean estivo exposto no banco durante máis de 20 anos denantes de ser enviado ao Museo Automotriz Petersen dos Ánxeles. Ten o interior de cor negra, e está equipado cunha transmisión automática.
O terceiro e último DeLorean chapado en ouro ten a placa VIN co número 20105, e foi vendido en La Vale, Maryland, con só 636 millas (1024 km) no seu hodómetro. Está equipado cunha transmisión automática e, ao igual ca o VIN 4300, o seu interior é de cor bronceada.
DeLorean co posto de condución á dereita
thumb|230px|Un DeLorean co posto de condución no lado dereito. Malia ter sido producidos en Irlanda do Norte, os DeLorean estaban dirixidos, perante todo, para o mercado estadounidense. Por iso, todos os exemplares producidos tiñan o posto de condución á esquerda (deseñados para seren conducidos pola parte dereita da estrada). Algúns deles (24 exemplares) foron convertidos para seren conducidos dende o asento dereito por mecánicos especialistas do Reino Unido, mais nunca foron producidos así por DMC, así que a popularidade deste modelo no Reino Unido foi moi limitada.
Cepa (bioloxía)
Existen organismos científicos que conservan coleccións de cultivos tipo de microorganismos, nos cales a atribución taxonómica de cada clon está asegurada ata o nivel de cepa.
Marilyn vos Savant
Marilyn vos Savant (|ˌvɒs səˈvɑːnt|), nada como Marilyn Mach en St. Louis o 11 de agosto de 1946, é unha columnista, escritora, conferenciante e dramaturga estadounidense. Foi considerada polo Guinness Book of Records como a persoa co maior cociente intelectual (CI) rexistrado, categoría que posteriormente a publicación retirou. Dende 1986 escribiu "Ask Marilyn", unha columna dominical na revista Parade en que resolve crebacabezas e contesta preguntas sobre diferentes temas. Entre eles destacou unha discusión sobre o problema de Monty Hall, ao que propuxo unha solución en 1990.
Traxectoria
Marilyn vos Savant é filla de Joseph Mach e Marina vos Savant. Savant considera que se deben conservar os apelidos anteriores ao matrimonio, cos fillos adoptando os do pai e as fillas os da nai. A palabra savant, que significa alguén que aprende, aparece dúas veces na súa familia: o apelido da súa avoa era Savant e o do seu avó vos Savant. É de ascendencia italiana, checoslovaca, alemá, e austríaca, sendo descendente do físico e filósofo Ernst Mach.
De adolescente, Savant traballou na tenda do seu pai e escribiu para xornais locais con pseudónimo. Casou aos dezaseis anos e divorciouse dez anos despois. O seu segundo matrimonio rematou cando tiña 35 anos.
Asisitu ao Meramec Community College e estudou filosofía na Universidade de Washington en St. Louis, mais deixouna dous anos despois para axudar a súa familia nun negocio de investimentos. Savant mudouse a Nova York na década de 1980 para seguir unha carreira como escritora. Antes de comezar a columna "Ask Marilyn", escribiu Omni I.Q. Quiz Contest para a revista Omni, que incluía cuestionarios sobre o cociente intelectual e exposicións sobre a intelixencia e a súa medida.
Cepa (bioloxía)
Microbioloxía e viroloxía
miniatura|220x220px|Cepa viral H1N1 do virus da gripe, un obxectivo prioritario para a investigación de pandemias Díxose que "non hai unha definición aceptada universalmente dos termos 'cepa', 'variante' e 'illamento' na comunidade da viroloxía, e a maioría dos virólogos simplemente copian o uso dos termos dos outros".
Unha cepa é unha variante xenética ou subtipo dun microorganismo (por exemplo, un virus, bacteria ou fungo). Por exemplo, unha "cepa do virus da gripe" é unha determinada forma biolóxica do virus da gripe. Estas cepas da gripe caracterízanse polas diferentes isoformas de proteínas de superficie que levan. As novas cepas virais poden orixinarse por mutación ou captura de compoñentes xenéticos cando dous ou máis virus infectan a mesma célula na natureza. Estes fenómenos coñécense respectivamente como deriva antixénica e cambio antixénico. As cepas microbiolóxicas poden tamén diferenciarse pola súa constitución xenética usando métodos metaxenómicos para maximizar a resolución dentro dunha mesma especie. Isto converteuse nunha valiosa ferramenta para analiar o microbioma.
Marilyn vos Savant
Salto á fama e tests de intelixencia
Savant foi incluída no Guinness Book of World Records como "Maior CI" entre 1985 e 1989 e entrou no Salón da Fama do Libro Guinness en 1988. Guinness retirou a categoría en 1990 tras decidir que os tests de intelixencia eran demasiado pouco fiables para designar un único posuidor do récord. A inclusión chamou a atención de todo o país.
Guinness citou os resultados de vos Savant en dous tests de intelixencia, o Stanford-Binet e o Mega Test. Realizou o test Stanford-Binet, Second Revision de 1937 aos dez anos. Afirmou que o seu primeiro test o realizou en setembro de 1956 e a medida da súa idade mental era de 22 anos e dez meses, obtendo unha puntuación de 228. Este foi o número incluído no Guinness Book of World Records, aparece nas seccións biográficas dos seus libros e é o que dá nas entrevistas.
O segundo test mencionado por Guinnes foi o Mega Test de Hoeflin, que realizou a mediados da década de 1980. O Mega Test obtén unha puntuación do CI multiplicando a puntuación Z normalizada do suxeito, ou a rareza dos datos brutos pola desviación típica e engade o resultado a 100. Os datos brutos de Savant foron de 46 sobre 48, cunha puntuación Z de 5,4 e unha desviación de 16, chegando a un CI de 186. O Mega Test foi criticado por psicólogos profesionais como deseñado e puntuado de xeito impropio, "nada menos que a pulverización do número".
Cepa (bioloxía)
Microbioloxía e viroloxía
Un exemplo en bacterioloxía é o das cepas de pneumococos "lisa" e "rugosa", no que as lisas posúen unha envoltura ou cápsula formada por carbohidratos complexos e forman colonias, que vistas ao microscopio lles dá unha aparencia lisa, mentres que as rugosas non teñen esa cápsula e vense máis rugosas.
Constructos artificiais
Os científicos modifican ás veces cepas de virus para estudar o seu comportamento, como no caso do virus da gripe H5N1. Aínda que o financiamento e realización desas investigacións orixinou nalgunhas ocasións controversias por cuestións de seguridade, o que levou á súa pausa temporal, pero despois esta proseguiuse.
En biotecnoloxía constúense artificialmente cepas microbiolóxicas para establecer as vías metabólicas axeitadas para tratar diversas aplicacións. Historicamente, dedicouse un grande esforzo na investigación metabólica no campo da produción de biocombustibles. Escherichia coli é a especie máis comunmente usada para facer enxeñería de cepas procariotas. Conseguiuse establecer xenomas mínimos vitais a partir dos cales desenvolver novas cepas. Estas cepas mínimas proporcionan unha considerable seguridade de que os experimentos con xenes fóra do marco mínimo non se efectuarán para vías metabólicas non esenciais. As cepas optimizadas de E. coli utilízanse tipicamente para esta aplicación. E. coli tamén se usa a miúdo como un chasis para a expresión de proteínas simples. Estas cepas, como a BL21, son modificadas xeneticamente para minimizar a actividade de protease, o que facilitaría unha alta eficiencia na produción de proteínas a escala industrial.
As cepas de lévedos son os suxeitos máis comúns para as modificacións xenéticas eucariotas, especialmente para a fermentación industrial.
Plantas
O termo non ten un status oficial en botánica. Utilízase para referirse ao conxunto de descendentes prodcidos a partir dun antepasado común que comparten un carácter morfolóxico ou fisiolóxico uniforme. Unha cepa é un grupo de descendentes designado que descenden dunha planta modificada (producida por hibridación convencional ou por métodos biotecnolóxicos) ou que se orixinaron como resultado dunha mutación xenética.
Un exemplo son algunhas cepas de arroz que se crearon inserindo novo material xenético en plantas de arroz. Todos os descendentes da planta de arroz modificada xeneticamente son unha cepa cunha información xenética única que se pasa ás seguintes xeracións; a designación da cepa, que normalmentge é un número ou un nome formal, comprende todas as plantas que descenden da planta orixinal modificada. As plantas de arroz da cepa poden cruzarse con outras cepas ou cultivares de arroz e se como resultado se producen plantas interesantes, estas son despois cruzadas de novo para conseguir estabilizar os trazos desexables; as plantas estabilizadas que se poden propagar e crecer (permanecen idénticas á planta parental) reciben un nome de cultivar e ofrécense para a produción para que poidan ser utilizadas polos agricultores.
Roedores
miniatura|164x164px|A rata Wistar, foi a primeira cepa modelo de rata que se desenvolveu. Unha cepa de rato ou rata de laboratorio é un grupo de animais que é xeneticamente uniforme. Estas cepas utilízanse en experimentos de laboratorio. As cepas de ratos poden ser cruzadas endogamicamente, mutadas ou modificadas xeneticamente, mentres que as de ratas son normalmente cruzadas endogamicamente. Unha poboación de roedores resultado destes cruzamentos endogámicos considérase xeneticamente idéntico despois de 20 xeracións de apareamento cos seus irmáns. Desenvolvéronse moitas cepas de roedores para usalos como modelos de diversas enfermidades, e tamén adoitan utilizarse para as probas de toxicidade de fármacos.
Insectos
A mosca do vinagre ou da froita Drosophila melanogaster é un dos primeiros organismos modelo que foron utilizados para a análise xenética, porque ten un xenoma simple e coñécese moito sobre ela. Continuou sendo un organismo modelo moi utilizado por moitas outras razóns, como a facilidade de cruzarse e manterse e a velocidade e volume da súa reprodución. Desenvolvéronse varias cepas específicas, entre as que hai versións que non poden voar por teren ás atrofiadas (tamén usadas nos comercios de animais de compañía como comida viva para pequenos réptiles e anfibios).
Agrupacións
As cepas poden agruparse segundo as súas características comúns nas seguintes categorías:
A Carreira, Valboa, Monterroso
A Carreira é un lugar da parroquia de Valboa no concello lucense de Monterroso, na comarca da Ulloa.
A Carreira, Esporiz, Monterroso
A Carreira é un lugar da parroquia de Esporiz no concello lucense de Monterroso, na comarca da Ulloa.
Marilyn vos Savant
Salto á fama e tests de intelixencia
Savant ve os tests de intelixencia como medidas dunha variedade de habilidades mentais e pensa que a intelixencia implica tantos factores que "intentar medilos é inútil". Vos Savant é membro das sociedades de alto cociente intelectual Mensa International e Mega Society.
"Ask Marilyn"
Despois da súa inclusión no Guinness Book of World Records en 1986, a revista Parade publicou un perfil dela xunto cunha selección de preguntas dos lectores e as súas respostas. Parade continuou a recibir preguntas, polo que se creou a columna "Ask Marilyn". Empregouna para contestar cuestións sobre moitos temas académicos, resolver crebacabezas propostos polos lectores, dar consellos empregando a lóxica e dar probas e crebacabezas ideados por ela mesma. Ademais da columna impresa semanal, "Ask Marilyn" foi unha columna diaria en liña en que resolvía preguntas controvertidas, corrixía erros, ampliaba respostas, volvía publicar artigos e resolvía cuestións adicionais.
Tres dos seus libros (Ask Marilyn, More Marilyn e Of Course, I'm for Monogamy) son recompliacións de preguntas e respostas de "Ask Marilyn". The Power of Logical Thinking inclúe moitas preguntas e respostas da columna.
Diplodonta trigona
Diplodonta trigona é unha especie de molusco bivalvo da familia Ungulinidae. O nome científico da especie publicouse validamente por primeira vez en 1835 por Scacchi.
DMC DeLorean
DeLorean co posto de condución á dereita
DMC sabía que era necesaria unha versión co volante no lado dereito para o mercado británico e para outros países como Irlanda, Australia ou o Xapón, por iso, aproximadamente 30 unidades do DeLorean foron enviadas a unha empresa chamada Wooler-Hodec (con sede en Andover, Inglaterra) e os 20 mellores coches debían ser convertidos para ter o posto de condución no lado dereito; porén, só se completaron 13 coches denantes de que DMC se declarase en quebra, o que posteriormente levou ao peche de Wooler-Hodec.
Outros tres coches co volante á dereita autorizados pola fábrica (coñecidos como «coches AXI») foron construídos. Estes coches foron rexistrados e utilizados pola fábrica en Irlanda do Norte, con matrículas AXI 1697, AXI 1698 e AXI 1699 e teñen pequenas diferenzas en comparación cos coches modificados por Wooler-Hodec.
O DeLorean en Back to the Future
dereita|thumb|Réplica dun dos DeLorean utilizados na rodaxe das dúas primeiras películas da triloxía. thumb|dereita|DeLorean orixinal usado na terceira película. O DMC DeLorean é moi coñecido pola súa aparición como máquina do tempo na triloxía de Back to the Future (Regreso ó futuro na dobraxe feita en Galiza), unhas películas de ciencia ficción dirixidas por Robert Zemeckis e protagonizadas por Michael J. Fox e Christopher Lloyd. A razón principal de que fose elixido o DeLorean foi que estaba deseñado de xeito idóneo para incluír a broma sobre a familia de granxeiros que o confunden cunha nave espacial na primeira película. A máquina do tempo foi deseñada por Ron Cobb, Michael Scheffe e Andrew Probert.
Durante a rodaxe da triloxía utilizáronse seis unidades do DeLorean, ademais dun modelo de fibra de vidro a tamaño real para simular o voo no ar e outro a escala para rodar varias tomas. Os DeLorean usados en Back to the Future tiñan o motor V6 orixinal (cuxo son na película provén do motor V8 dun Porsche 928). En Back to the Future Part III foron usadas dúas unidades equipadas con motores Volkswagen e chasis de buggy, e nunha terceira unidade foron colocados explosivos para destruila no final da película, cando un tren golpea a máquina do tempo e a esnaquiza.