cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Llywelyn ap Gruffydd
Supremacía en Gales
En 1276 Eduardo declarou a Llywelyn rebelde e en 1277 preparou un enorme exército para marchar contra el. A intención de Edward era destruír completamente a Llywelyn e tomar Lesservenedocia pola súa conta. Considerara dúas opcións para Venedocia Uwch Conwy: unha era dividir o territorio entre os irmáns de Llywelyn, Dafydd e Owain, ou anexionarse Anglesey e compartir só algún territorio cos dous irmáns. Edward foi apoiado por Dafydd ap Gruffydd e Gruffydd ap Gwenwynwyn. Moitos dos señores menores que apoiaran a Llywelyn fixeron agora acordos de paz co rei Henrique. No verán de 1277, as tropas de Eduardo chegaron ao río Conwy e acamparon en Deganwy, mentres que outras tropas capturaron Anglesey e levaron a colleita de alí. Isto privou a Llywelyn e os seus homes de comida, forzándoos a aceptar algúns termos.
Tratado de Aberconwy
O resultado foi o Tratado de Aberconwy, que garantiu a paz en Venedocia a cambio de severas concesións de Llywelyn, incluída a súa autoridade para a Venedocia Superior de novo. Parte da Venedocia Inferior foi entregada a Dafydd ap Gruffydd, coa promesa de que se Llywelyn morrese sen ela, parte da Venedocia Superior podería serlle entregada.
Llywelyn viuse obrigada a recoñecer a Edward como o seu Gran Rei. Inicialmente negouse, pero despois dos acontecementos de 1276, Llywelyn quedou cunha pequena parte da súa terra. Foi ao encontro de Eduardo e atopou a Eleanor coa familia real en Worcester. Despois de que Llywelyn aceptase os arranxos de Eduardo, o rei deu permiso para que os dous casasen na catedral de Worcester. Na catedral aínda existe unha vidreira que mostra o matrimonio de Eleanor con Llywelyn. Ao parecer, o matrimonio foi realmente por amor, xa que non se sabe que Llywelyn tivera fillos fóra do matrimonio (o que non é moi común entre os Príncipes de Gales).
Bengt Holmén
Bengt Holmén, nado en Borås en 1929, é un numismático sueco.
Sestelo, Moreira, A Estrada
Sestelo é un lugar da parroquia de Moreira no concello pontevedrés da Estrada na comarca de Tabeirós - Terra de Montes.
Bengt Holmén
Traxectoria
Bengt Holmén naceu en Borås, no condado sueco de Västra Götaland, en 1929 e a súa familia trasladouse a Hisingen, no municipio de Gotemburgo, en 1933.
En 1951 graduouse en Gotemburgo como mestre de educación primaria e máis tarde graduouse en Historia e Sociedade da Antigüidade, e acadou un mestrado en Historia e un doutoramento en Economía. Holmén fixo patente o potencial da moeda como ferramenta educativa.
Sestelo, Moreira, A Estrada
Topónimo
O topónimo galego Sestelo é a variante vulgar de Sextullus, diminutivo do antropónimo latino Sextus.
Bengt Holmén
Traxectoria
Furante décadas foi un impulsor da actividade numismática en Gotemburgo e entre 1987 e 1991 presidiu o círculo numismático desa cidade.
Xunto coa súa muller, Rut Holmén, creou a Fundación Rut e Bengt Holmén para a Numismática (Rut och Bengt Holméns tiftelse för numismatik), integrada no Consello Internacional de Numismática (CIN). En 2015, esta fundación absorveu a Fundación para a Numismática Gunnar Holst (Gunnar Holsts stiftelse för numismatik), que tamén estaba presidida por Holmén desde a súa creación en 1991.
Entre outras entidades académicas e asociativas, Holmén foi membro da Royal Numismatic Society e da British Art Medal Society (Londres), da American Numismatic Society (Nova York), da Société Française de Numismatique (París), así como doutros organismos como a Federación Internacional da Medalla de Arte (FIDEM). Ademais, participou en seis edicións consecutivas do Congreso Internacional de Numismática, organizado polo CIN, entre 1985 e 2015.
Almeida Faria
Benigno José Mira de Almeida Faría, máis coñecido como Almeida Faría, nado en Montemor-o-Novo o 6 de maio de 1943, é un escritor portugués.
Traxectoria
Estudou nas Facultades de Dereito (interrompida pola súa presenza nas revoltas de estudantes) e de Letras da Universidade de Lisboa, sendo licenciado en Filosofía.
Viviu como escritor residente (1968-1969) nos Estados Unidos (International Writing Program, Iowa City) e en Berlín, onde formou parte do Berliner Künstlerprogramm no cal participaron, entre outros, Witold Gombrowicz, Michel Butor, Michel Foucault, Peter Handke e Mario Vargas Llosa.
Ten colaborado en diversas publicacións colectivas, especialmente en revistas alemás, brasileiras, francesas, holandesas, italianas, suecas e norteamericanas. O seu nome encóntrase na lista de colaboradores da publicación académica Quadrante (1958-1962) publicada pola Asociación Académica da Facultade de Dereito de Lisboa. As súas novelas foron obxecto de varias teses universitarias na Italia, Holanda, Brasil, Francia e Portugal.
Foi profesor de Estética, Teoría da Arte, Psicoloxía da Arte e Teoría da Literatura na Universidade Nova de Lisboa.
Foi o primeiro presidente do PEN Clube Portugués.
De acordo con Álvaro Cardoso Gomes, na obra de Almeida Faria poden ser distinguidas algunhas fases: a primeira é a da novela de estrea, Rumor Branco; a segunda é a da Tetralogia Lusitana e a terceira é a de O conquistador. A súa produción está marcada por narrativas con forte carga simbólica e alegórica. Son visibles a influencia do noveau roman en Rumor Branco e o carácter fragmentario e polifónico que está desenvolvido na Tetralogia Lusitana, serie novelesca significativa sobre Portugal, que vai de antes da Revolução dos Cravos de 1974 até ao 25 de novembro de 1975. O conquistador é unha novela construída sobre a idea do mito sebastianista, nunha revisión donjuanesca da figura de Dom Sebastião.
Obra
miniatura|Con corenta anos
Teatro
Contos
Carlos García Cólmelo
Carlos García Cólmelo, finado na Coruña o 27 de maio de 1969, foi un empresario e político galego.
Traxectoria
Irmán de Julio García Cólmelo. Empregado de Rubine e Hijos, foi despois armador da Coruña. Membro da Irmandade da Fala da Coruña, asistiu á I Asemblea Nacionalista de Lugo de 1918. Foi vogal da directiva do coro Cántigas da Terra. Finou na Coruña o 27 de maio de 1969.
Vida persoal
Casou con Antonia Roca Faginas, que finou en 1912, volveu casar con Ángela Ruibal Mera en 1914, que finou en 1918, e foi pai de Ángela, María de la Consolación e Eugenia García.
Núria Castell Ariño
Núria Castell Ariño, nada en L´Hospitalet de Llobregat en 1958, é unha enxeñeira en informática e profesora de universidade catalá, especialista en Procesamento da Linguaxe Natural, ex decana da Escola Superior de Informática de Barcelona (FIB) e cunha longa traxectoria a favor da redución da fenda de xénero na enxeñaría informática.
Traxectoria
Licenciada e doutora en Enxeñaría Informática pola UPC. Foi vicedecana de Relacións Internacionais da FIB (2004-2010) e decana da FIB (2010-2017). Cofundadora do Centro de Investigación en Ciencia Intelixente de Datos e Intelixencia Artificial (IDEAI-UPC).
Publicou artigos en congresos, revistas e libros, principalmente relacionados co tratamento da linguaxe natural.
Universidade de Kyushu
A Universidade de Kyushu (九州大学 Kyūshū Daigaku en xaponés, abreviado como 九大 Kyūdai ), é unha das universidades máis prestixiosas e influentes do Xapón e a universidade pública máis grande da illa de Kyushu.
Está situada na cidade de Fukuoka, na prefectura de Fukuoka.
Historia
ligazón=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d4/Kyushu_University_01.jpg/300px-Kyushu_University_01.jpg|esquerda|miniatura|300x300px| Universidade de Kyushu. Foi fundada en 1903 como unha facultade de Medicina antes de adquirir o status de universidade imperial en 1911, pertenceu á Asociación de Universidades Nacionais do Xapón desde 2004. A pesar da creación dunha nova entidade xurídica que permitiu unha maior autonomía, a Universidade de Kyushu aínda está parcialmente controlada polo Ministerio de Educación xaponés.
Estrutura
Está estruturada en doce facultades para o primeiro ciclo e dezasete para os ciclos seguintes. Tamén inclúe un hospital, bibliotecas que suman pouco máis de catro millóns de títulos e un museo.
Campus
A universidade ten tres campus ou campi principais repartidos por Fukuoka, especificamente en Ōhashi, Chikushi e Ito.
Persoal universitario e alumnado
Forma a uns 18.743 estudantes, incluídos 1.713 estranxeiros, e conta con 4.940 persoas que traballan en actividades de investigación ou docencia.
Vilagude, Moreira, A Estrada
Vilagude é un lugar da parroquia de Moreira no concello pontevedrés da Estrada na comarca de Tabeirós - Terra de Montes.
Grandes Observatorios Astronómicos
miniatura|181x181px| Foto dos Piares da Creación (nebulosa da Aguia) obtida polo telescopio Hubble A serie de Grandes Observatorios Espaciais da NASA, a axencia espacial estadounidense, consistía nun grupo de catro grandes observatorios, baseados no espazo. O proxecto é chamado, en inglés, Great Observatories Program.
Cada un dos observatorios tiña ou ten un tamaño e un custo similares, e cada un fixo unha contribución substancial á astronomía. Cada telescopio buscou centrarse nunha banda particular do espectro electromagnético para obter unha análise máis precisa e profunda de cada espectro e así comprender mellor como naceu o Universo e como se desenvolve.
Así, en varias ocasións, o mesmo corpo celeste foi observado por diferentes telescopios, obtendo unha visión máis profunda del.
Telescopio Espacial Hubble
dereita|200x200px O Telescopio Espacial Hubble (HST) chamábase anteriormente "Space Telescope" (ST),
Está destinado a observar preferentemente luz ultravioleta, luz visíbel e ondas próximas ao infravermello.
Recibiu un total de 5 visitas de transbordadores espaciais, a primeira o 12-13 de decembro de 1993 - para corrixir os defectos de deseño que causaban distorsión nas imaxes obtidas - e a última os días 11-24 de maio de 2009 - onde recibiu unha nova actualización de equipamentos.
Foi o primeiro telescopio lanzado o 24 de abril de 1990.
Observatorio de Raios Gama Compton
esquerda|200x200px O Observatorio de raios gamma Compton (Compton Gamma Ray Observatory - CGRO) chamábase anteriormente Gamma Ray Observatory (GRO).
Destinábase a observar a radiación de alta enerxía, coñecida como "radiación gamma" e podía rexistrar moitos procesos físicos no Universo, como; erupcións solares, explosións de raios gamma, púlsares, explosións de nova e supernova, emisión de quasar e interaccións de raios cósmicos co medio interestelar.
Foi o segundo telescopio que se lanzou o 5 de abril de 1991. Compton foi retirado de órbita ao ser lanzado con seguridade á atmosfera terrestre o 4 de xuño de 2000.
Observatorio de Raios-X Chandra
dereita|200x200px O Observatorio de raios X Chandra (Chandra X-ray Observatory - CXO) foi nomeado anteriormente como Advanced X-ray Astronomical Facility (AXAF).
Foi o terceiro telescopio a ser lanzado, no 23 de xullo de 1999.
Telescopio espacial Spitzer
esquerda|200x200px O Telescopio Espacial Spitzer (Spitzer Space Telescope - SST) foi denominado anteriormente como Space Infra-red Telescope Facility (SIRTF).
Está destinado a observar radiación infravermella. Debido á absorción deste tipo de radiación pola atmosfera terrestre, é necesario que el permaneza fóra da atmosfera, permitindo o estudo de partes ocultas de telescopios terrestres como; o centro de galaxias e formacións de novos sistemas planetarios.
Para funcionar correctamente, precisa ser simultaneamente aquecido e arrefriado até poucos graos por encima do cero absoluto - 0 K (-459 °F ou -273 °C). O telescopio foi deseñado para durar uns 2,5 anos, pero a fase de arrefriamento durou uns 5,5 anos, completándose o 15 de maio de 2009, dando comezo á "misión de quecemento". Spitzer pode seguir operando até finais da década.
Foi o cuarto telescopio en ser lanzado, no 25 de agosto de 2003.
Estado do programa
De todos estes satélites, só o Compton non está operativo. Un dos seus xiroscopios fallou e a NASA optou por lanzalo contra a atmosfera, de forma segura, no 4 de xuño de 2000. A NASA anunciou oficialmente que desactivará o Hubble no futuro, pero en maio de 2009, unha misión tripulada do transbordador espacial Atlantis, comandada polo astronauta Scott Altman, realizou un mantemento do seu equipo e o intercambio doutros que lle deron unha supervivencia doutros 4 ou 5 anos máis.
James Webb Space Telescope
dereita|150x150px
Constellation-X
Constellation-X é o deseño dun telescopio espacial de raios X operado pola NASA. Abre unha nova xanela de raios X para a astrofísica, xa que pode ver buratos negros súper masivos e, como resultado, fai películas desde a órbita do burato negro e quizais alén do Horizonte de sucesos.
Telescopio espacial de raios gamma Fermi
dereita|150x150px O Fermi Gamma-ray Space Telescope, foi denominado anteriormente como "Gamma-ray Large Area Space Telescope (GLAST).
É un potente observatorio espacial deseñado para observar o comportamento da radiación de alta enerxía. Fermi permite aos científicos responder a preguntas persistentes sobre unha ampla gama de temas, incluíndo: sistemas de buratos negros supermasivos, púlsares, a orixe dos raios cósmicos e investigación de sinais "Nova Física".
INTEGRAL
O laboratorio internacional de astrofísica de raios gamma INTErnational Gamma-Ray Astrophysics Laboratory (INTEGRAL) é un telescopio co propósito de detectar parte da radiación enerxética que se emite ao espazo.
É o observatorio de raios gamma máis sensíbel que se puxo en marcha. INTEGRAL ofrece unha nova visión dos obxectos máis violentos e exóticos do Universo, como buratos negros, estrelas de neutróns e supernovas, axudando tamén a comprender o proceso de formación de novos elementos químicos e a misteriosa explosión de raios gamma, o fenómeno máis enerxético do Universo.
INTEGRAL é unha misión da ESA en cooperación coa Axencia Espacial Rusa e a NASA. O lanzamento tivo lugar o 17 de outubro de 2002, no cosmodromo de Baikonur en Casaquistán.
Notas
<references group="" responsive="1">
Leptinotarsa juncta
Os adultos emerxen do solo a finais da primavera ou principios do verán e empezan a aparearse e poden enxendrar dunha a tres xeracións nun só verán.
Aliméntase de plantas silvestres solanáceas, como Solanum carolinense e tamén doutras plantas como as Physalis spp., e Solanum dulcamara, pero non pode crecer nin reproducirse se se alimenta de Solanum tuberosum (pataca).
L. juncta pode confundirse doadamente na súa área de distribución co seu conxénere Leptinotarsa decemlineata, o escaravello da pataca, e por iso en Norteamérica lle chaman falso escaravello da pataca. Porén, aínda que o adulto de L. juncta ten bandas alternantes negras e brancas no dorso, igual que o escaravello da pataca, unha das bandas brancas do centro de cada élitro está ausente e é substituída por unha banda marrón clara. Os ovos son lixeiramente máis longos e pon menores cantidades e cos ovos agrupados. A larva de dorso xiboso é similar, pero con só unha ou dúas ringleiras de manchas escuras en cada lado. As dúas especies parece que son incapaces de hibridar. Só o escaravello da pataca é unha praga agrícola importante.
Sestelo, Vilarrubín, A Peroxa
Sestelo é un lugar da parroquia de Vilarrubín no concello ourensán da Peroxa na comarca de Ourense.
Topónimo
O topónimo galego Sestelo é a variante vulgar de Sextullus, diminutivo do antropónimo latino Sextus.
Sun Zhongshan
Sun Zhongshan (en 孙中山) é un filme chinés de 1986 dirixido por Ding Yinnan. O filme foi escollido como candidato da China para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 59ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
Sestelo, Belmil, Santiso
Sestelo é un lugar da parroquia de Belmil no concello coruñés de Santiso na comarca da Terra de Melide.
Topónimo
O topónimo galego Sestelo é a variante vulgar de Sextullus, diminutivo do antropónimo latino Sextus.
A nosa xeración 2022
""A nosa xeración 2022 será a primeira edición do concurso musical. Coincidindo co ano dos pobos de Rusia que foi afirmado por Putin.
Participantes
Aínda que non se coñecen os países e territorios participantes. Sábese que os seguintes territorios e países son elixibles Rusia e as repúblicas de Donetsk e Luhansk (polo momento).
Eustaquio I de Boulogne
Eustaquio I de Boulogne (en francés Eustace Ier, dit à l'Œil (Perçant) [chamado O Ollo (Penetrante)]), nado contra o ano 995 no Ducado de Lorena (Reino de Francia), e finado en 1049, foi un nobre francés, o fundador da rama de Boulogne da Casa de Flandres. Foi conde de Boulogne desde 1033 a 1049.
Traxectoria
Segundo o Chronicon Centulense ou Chronique de l'Abbaye de Saint-Riquier, o seu pai, o conde Balduíno, foi asasinado en combate, en 1033, polo conde de Ponthieu Enguerrando I, que casou coa súa viúva, Adelina de Holanda (o matrimonio entre Adelina e Enguerrando é confirmado polo Europäische Stammtafeln, vol II, cap. 2, e tomou posesión do ducado de Boulogne, asumindo o título de conde como Eustaquio I.
Eustaquio I (Eustachius comes) é mencionado en dous documentos das Actes et documents anciens intéressant la Belgique:
Eustaquio I morreu en 1049 e foi enterrado en Samer (Boulogne-sur-Mer).
Foi sucedido no título de conde de Boulogne polo seu fillo máis vello, Eustaquio II, mentres que o condado de Lens foi para o seu terceiro fillo, Lamberto, como Lamberto II.
Descendencia
Eustaquio I e Matilde tiveron catro fillos (o seu matrimonio vén confirmado en Auberti Miræi).
Sestelo, Rarís, Teo
Sestelo é un lugar da parroquia de Rarís no concello coruñés de Teo, na comarca de Santiago.
Topónimo
O topónimo galego Sestelo é a variante vulgar de Sextullus, diminutivo do antropónimo latino Sextus.
Castrotión, Oca, A Estrada
Castrotión é un lugar da parroquia de Oca no concello pontevedrés da Estrada na comarca de Tabeirós - Terra de Montes.
Sestelo, Novefontes, Touro
Topónimo
O topónimo galego Sestelo é a variante vulgar de Sextullus, diminutivo do antropónimo latino Sextus.
Bosco Hill
Bosco Gil de Gárate, nado en Madrid o 23 de maio de 1980, é un músico español de folk rock, máis coñecido co nome de Bosco Hill. Desenvolve a súa carreira artística como compositor e multinstrumentista na banda de cosmic folk rock galega Family Folks.
Traxectoria
Bosco Hill iníciase na escena musical galega da man da formación de blues rock The Last But One (2009), xunto cos músicos Marcos Frost, Javier Reboreda ("Rebo") e Marcelo Gutiérrez ("Tate").
A banda The Last But One queda inactiva en 2014, momento no que Bosco Hill inicia un proxecto de directo xunto con "Rebo", que se deu a coñecer como "Hill & The Rebolution!". A finais de 2014 funda Family Folks xunto con Ruben Xuarez (álter ego do músico vigués Rubén Suárez Sousa). Bosco Hill e Ruben Xuarez constitúen o núcleo compositivo de Family Folks.
Bosco Hill mantén unha colaboración co músico vigués Antonio Tato e, ademais, imparte cursos de música, poesía e ideoloxía na Universidade de Vigo.
Ren sheng
Ren sheng (en 人生) é un filme chinés de 1984 dirixido por Wu Tianming. O filme foi escollido como candidato da China para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 57ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
Lingua yucuna
A lingua yucuna (jukuna), tamén coñecida como matapi, yucuna-matapi e yukunais, é unha lingua araguaca de Colombia. Crese que o extinto guarú (ou garú) era un dialecto do yucuna ou unha lingua estreitamente relacionada.
O Pedrado, Oca, A Estrada
O Pedrado é un lugar da parroquia de Oca no concello pontevedrés da Estrada na comarca de Tabeirós - Terra de Montes.
Vaixela
Compoñentes
Os compoñentes da vaixela son os pratos, os vasos e as fontes, realizados habitualmente en materiais cerámicos coma a louza ou a porcelana, tamén en vidro e, máis raramente, en metal, plástico ou madeira. Ás veces tamén os cubertos, realizados case sempre en metal (aceiro inoxidábel), son considerados parte da vaixela, mais en realidade pertencen ao xogo de cubertos.
Complementos
A eles engádense numerosos elementos complementarios segundo o tamaño da vaixela:
Cores
As vaixelas pódense adquirir en diversas cores e formatos, se ben as cores branca e beige considéranse sobrias e elegantes. Por outra parte, están moi estendidos os pratos brancos con cenefas decorativas exteriores.
Gran Premio do Canadá de 2022
O Gran Premio do Canadá 2022 (oficialmente o Formula 1 AWS Grand Prix du Canada 2022) foi unha carreira de Fórmula 1 que se celebrou o 19 de xuño de 2022 no Circuíto Gilles Villeneuve de Montreal, Quebec, Canadá. A carreira foi a novena rolda da tempada.
Antecedentes
A carreira foi a 58ª edición do Gran Premio do Canadá, a 52ª vez que o evento incluíuse como unha proba do Campionato Mundial de Fórmula 1 desde o inicio da serie en, a 41ª vez que se celebrou un Campionato do Mundo no Circuíto Gilles Villeneuve e a primeira carreira no Canadá desde xa que as carreiras en  e  canceláronse en resposta á pandemia de COVID-19.
Clasificación do campionato antes da carreira
No Campionato de Pilotos, Max Verstappen lideraba con 150 puntos, despois do Gran Premio de Acerbaixán, 21 puntos por diante do seu compañeiro de equipo Sergio Pérez Mendoza segundo, con Charles Leclerc en terceira posición. Red Bull Racing lideraba por diante de Ferrari por 80 puntos, e Mercedes por 118 puntos no Campionato de Construtores.
Clasificación
A clasificación tivo lugar o 18 de xuño ás 16:00 hora local e tivo unha duración dunha hora.
Polifenois
Os polifenois subdivídense xeralmente en taninos hidrolizábeis, que son ésteres de ácido gálico, de glicosa e outros glícidos; e fenilpropanoides, como a lignina, os flavonoides e taninos condensados.
Gran Premio do Canadá de 2022
Carreira
A carreira comezou ás 14:00 hora local o 19 de xuño e durou 70 voltas cun límite de tempo de dúas horas.
Polifenois
Clasificación
A subdivisión de polifenois en taninos, ligninas e flavonoides deriva da variedade de unidades simples polifenois derivadas dos metabólitos secundarios das plantas da ruta do ácido shikímico, así como nas divisións clásicas baseadas na importancia relativa de cada compoñente base nos diferentes campos de estudo. A química dos taninos orixinouse debido á importancia do ácido tánico para a industria do curtido; as ligninas pola química do solo e a estrutura das plantas; e os flavonoides polo estudo dos metabólitos secundarios de plantas na defensa dos vexetais e na cor das flores (por exemplo, as antocianinas).
Os polifenois tamén son agrupados e clasificados polo tipo e número de subcompoñentes fenólicos presentes.
Ayakha Melithafa
Traxectoria
Melithafa é de Eerste River, Western Cape, un suburbio de Cidade do Cabo. Actualmente é estudante no Centro de Ciencia e Tecnoloxía en Khayelitsha.
Polifenois
Clasificación
A unidade fenólica pode ser esterificada ou metilada. Tamén pódese encontrar dimerizada ou polimerizada, creando unha nueva clase de polifenol. Por exemplo, o ácido eláxico é un dímero do ácido gálico e forma a clase de elagxtaninos, ou unha catequina e unha galocatequina poden combinarse para formaren o composto vermello teaflavina, proceso que pode resultar na clase de tearubixinas marróns do té.
Ayakha Melithafa
Traxectoria
Melithafa foi unha dos 16 nenos, incluídos Greta Thunberg, Alexandria Villaseñor, Carl Smith e Catarina Lorenzo, que presentaron unha denuncia ante o Comité dos Dereitos do Neno das Nacións Unidas por non abordar adecuadamente a crise climática.
Polifenois
En alimentos
As principais fontes de polifenois son bagas, té, cervexa, uvas/viño, aceite de oliva, chocolate/cacao, noces, cacahuetes, granadas, herba mate e outras froitas e vexetais.
Ayakha Melithafa
Traxectoria
Melithafa tamén contribuíu á iniciativa YouLead do Proxecto 90 para 2030, unha organización surafricana comprometida cunha redución do 90% do carbono para 2030. Foi recrutada por Ruby Sampson en marzo de 2019 para unirse ao equipo de portavoces da mocidade da Alianza Climática Africana, onde tivo oportunidades para facer presentacións, asistir a conferencias e outros eventos de acción climática. Tamén traballa como oficial de recrutamento para a Alianza Climática Africana.
En particular, Melithafa avoga pola inclusión de diversas voces no activismo climático: "'É moi importante que os pobres e as persoas de cor vaian a estas protestas e marchas porque son os que máis senten a ira do cambio climático. É importante para eles ter voz, para que a súa voz e as súas demandas sexan escoitadas.' --- Ayakha Melithafa"
Lista de monarcas do Reino Armenio de Cilicia
Posteriormente, volveu ser independente, coa dinastía Rubénida, unha póla da dinastía bagratuni ou dinastía Bagrátida, que durante moito tempo controlou os tronos de Armenia e Xeorxia. Estes gobernantes rubénidas que, eran inicialmente príncipes rexionais, grazas aos seus estreitos lazos co mundo occidental despois da Primeira cruzada, conseguiron que o principado fose recoñecido como reino (Reino Armenio de Cilicia) en 1198, polo Sacro Imperio Romano Xermánico, e que León II, príncipe de Cilicia se convertese en rei coa denominación de León I, rei de Cilicia. Os reis deste novo reino levaban o título de "rei de Armenia", malia que este reino era territorialmente diferente dos anteriores reinos de Armenia.
En 1252, a dinastía rubénida rematou, trala morte da súa derradeira representante, Isabel de Armenia. Dende ese ano, gobernou o seu marido Hethum I, dando principio á dinastía hethúmida, que perdurou até 1341, ano no que morreu León IV. Daquela, foi elixido para sucedelo o seu curmán, Constantino II, que foi o primeiro rei da dinastía Lusignan. Durante os primeiros anos do reinado de León V, o reino foi conquistado polos mamelucos e, en diante, os titulares dos dereitos convertéronse en meros aspirantes ao trono.
Polifenois
En alimentos
Os niveis máis elevados de polifenois encóntranse xeralmente na pela das froitas.
Lista de monarcas do Reino Armenio de Cilicia
No 1485, Carlota de Chipre cedeu os dereitos ao trono á Casa de Savoia e, o título quedou en desuso até despois de 1861.
Polifenois
Beneficios para a saúde
Os polifenois foron durante un breve período de tempo coñecidos como vitamina P. Porén, rapidamente encontrouse que non eran esenciais e foron reclasificados. Os beneficios para a saúde dos polifenois específicos, como a quercetina, son ben coñecidos, aínda que para os demais hai menos resultados.
José Magriñá
José Antonio Magriñá Rodeiro, nado en Cuba o 14 de decembro de 1917 e finado o 2 de agosto de 1988, foi un futbolista cubano, que xogaba de dianteiro.
Polifenois
Beneficios para a saúde
O Dr. Paul Kroon afirmou que no corpo humano estes compostos fermentan activados polas bacterias que habitan no aparello dixestivo, creando metabólitos que poden seren beneficiosos, por exemplo, pola súa actividade antioxidante. As investigacións indican que os polifenois poden ter capacidade antioxidante con potenciais beneficios para a saúde. Poderían reducir o risco de contraer enfermidades cardiovasculares.
José Magriñá
Clubs
Desenvolveu a súa carreira futbolística no Deportivo Centro Gallego e máis tarde no Real Iberia.
Polifenois
Beneficios para a saúde
Tamén foron investigados como unha fonte adicional de beneficios para a saúde na produción orgánica, pero non se obtivo ningunha conclusión. Os polifenois únense con ferro de grupos non hemo (v.g. de plantas) in vitro en sistemas modelo. Isto pode diminuír a súa absorción no corpo.
Lista de monarcas do Reino Armenio de Cilicia
Príncipes das montañas
Para remarca-la súa independencia do Imperio bizantino, así como o control da parte montañosa de Cilicia, Thoros I tomou o título de Príncipe das Montañas (princeps de montibus).
José Magriñá
Internacional
Foi internacional coa selección cubana e participou no Mundial de 1938 en Francia. Alí Cuba empatou 3-3 contra a selección de Romanía no primeiro partido, cun gol olímpico de Magriñá no minuto 69. Uns días despois celebrouse un partido de desempate, onde os cubanos gañaron por 2 a 1. Nos cuartos de final caeron derrotados fronte á selección sueca por 8-0.
Catarina Lorenzo
Catarina Lorenzo é unha activista climática brasileira de Salvador, Baía. O 23 de setembro de 2019, ela e outros 15 nenos, incluídos Greta Thunberg, Alexandria Villaseñor, Ayakha Melithafa e Carl Smith, presentaron unha denuncia ante o Comité dos Dereitos do Neno das Nacións Unidas para protestar pola falta de acción do goberno sobre a crise climática. En particular, a denuncia alega que cinco países, a saber, Arxentina, Brasil, Francia, Alemaña e Turquía, non cumpriron as súas promesas do Acordo de París. Foi a primeira vez que nenos presentan unha denuncia deste tipo na ONU.
Recentemente uniuse a Greenkingdom, un movemento ambiental interseccional liderado por mozos internacionais, onde traballa como coordinadora do capítulo brasileiro do movemento.
Lista de monarcas do Reino Armenio de Cilicia
Potenciais aspirantes hoxe
O título pasou á rama Lusignan en Constantinopla e finalmente Rusia. O título foi disputado pola Casa de Savoia e a Casa de Brienne a través de Hugo, conde de Brienne e Xoán de Brienne.
Líquido lavalouza
thumb|Unha botella de líquido lavalouza. O líquido lavalouza é un tipo de produto de limpeza utilizado para lavar a louza, os pratos, os cubertos, etc. Trátase dun deterxente que está dotado de propiedades tensioactivas capaces de separar as impurezas.
Os produtos lavalouza son sobre todo eficaces coas manchas de graxa ou de proteínas. Sono menos coas manchas debidas aos azucres.
Gastrite
A gastrite é unha inflamación das mucosas gástricas. A palabra procede do grego γαστήρ (gastēr, gastro = ventre, estómago) e -ίτις (-itis, -ite = inflamación). Dependendo da causa, pode persistir de forma aguda ou crónica e pode coincidir con outras enfermidades graves como a atrofia do estómago.
Causas
As causas coñecidas da gastrite son:
Síntomas
Síntomas que poden resultar da gastrite:
Prevención
Evítese o uso de medicamentos irritantes como antiinflamatorios e aspirinas, acudir a un médico xa que os fármacos sen receita alivian a dor pero non curan o estómago. Evitar o abuso de bebidas alcohólicas e tabaco. Existen controversias sobre o hábito de beber café e té negro que inflúe na gastrite, polo que o seu consumo debería depender da tolerancia individual.
A mellora das condicións sanitarias, o tratamento da auga para o consumo doméstico, a hixiene persoal (lavado de mans antes de tocar os alimentos), o coidado na preparación e conservación dos alimentos, diminúe significativamente o número de vítimas de intoxicación alimentaria (gastroenterite).
Tratamento
O tratamento está relacionado co axente causante. Nos casos de gastrite aguda asociada ao uso de fármacos antiinflamatorios, a súa suspensión e/ou substitución, asociada ao uso de fármacos que neutralicen, inhiban ou bloqueen a secreción de ácido estomacal, é o tratamento básico.
A endoscopia, máis utilizada nos casos de gastrite aguda acompañada de hemorraxia, ademais de poder facer o diagnóstico, pode deter o sangrado aplicando diversos tratamentos locais. Non existe consenso sobre a vantaxe de tratar a bacteria Helicobacter pylori cando hai gastrite sen úlcera, xa que non se observou unha mellora significativa nos síntomas dixestivos. Nos casos en que existe unha indicación de tratamento para a erradicación da bacteria, este consiste na administración de antibióticos e bloqueadores da produción de ácido gástrico. O tratamento da gastrite consiste en eliminar as súas causas e utilizar medicamentos baixo supervisión médica. Algúns exemplos de remedios para a gastrite son omeprazol, ranitidina e cimetidina, pero unha nutrición adecuada é moi importante para un tratamento exitoso.
A gastrite ou inflamación da mucosa do estómago, ademais de estar relacionada co consumo de alcohol, tamén se pode xerar por infeccións e pola acción de antiinflamatorios non esteroides (como a aspirina). "Nestes casos, comer amorodos durante ou despois da patoloxía podería aliviar a lesión na mucosa gástrica", suxeriu Maurizio Battino, coordinador do grupo de investigación da Universidade Politécnica das Marcas, en Italia.
The Secret of Kells
The Secret of Kells (en Rún Cheanannais Mhóir) é un filme irlandés-belga-francés de 2009 dirixido por Tomm Moore e Nora Twomey. É un filme de animación e fantasía sobre a creación do Libro de Kells, un manuscrito ilustrado do século IX. O filme foi animado por Cartoon Saloon e estreouse o 8 de febreiro de 2009 na 59ª edición do Festival Internacional de Cinema de Berlín. Foi nomeado ao Óscar ó mellor filme de animación, mais perdeu fronte Up de Pixar.
Deriva antixénica
A deriva antixénica é un tipo de variación xenética que se produce en virus, orixinada pola acumulación de mutacións nos xenes víricos que codifican as proteínas da superficie viral e que son recoñecidos polos anticorpos do hóspede. Isto pode ter como resultado a formación dunha nova cepa de partículas víricas que non é inhibida de forma efectiva polos anticorpos que impedían a infección de cepas anteriores. Isto fai que o virus cambiado se espalle nunha poboación parcialmente inmunizada. A deriva antixénica ocorre, por exemplo, nos virus da gripe A e B.
(Poden xerar confusión os termos deriva antixénica e deriva xenética. A deriva antixénica é un proceso estreitamente relacionado co anterior; refírese a cambios máis drásticos nas proteínas superficiais do virus. A deriva xenética é moi diferente e ten unha aplicación moito máis ampla en xenética de poboacións; refírese á acumulación gradual en calquera secuencia de ADN de cambios mutacionais aleatorios que non interfiren coa función do ADN e dese modo pasan desapercibidos pola selección natural.)
O sistema inmunitario recoñece os virus cando os antíxenos da superficie do virus se unen a receptores inmunitarios das células que son específicos para eses antíxenos. Estes receptores poden ser anticorpos circulantes no sangue ou proteínas similares situadas na superficie das células inmunitarias. Este recoñecemento é bastante preciso, como o dunha chave cando penetra na súa pechadura. Despois dunha infección ou dunha vacinación, o corpo produce moitos máis destes receptores inmunes específicos para o virus, o cal prevén a reinfección por esa determinada cepa do virus; isto é o que se chama inmunidade adquirida. Porén, os xenomas virais están mutando constantemente, producindo novas formas deses antíxenos. Se unha desas novas formas dun antíxeno é dabondo diferente do antíxeno vello, xa non se unirá aos anticorpos ou receptores inmunitarios celulares, o que permite que o virus mutante infecte persoas que eran inmunes á cepa orixinal do virus debido a anteriores infeccións ou vacinacións.
Na década de 1940, Maurice Hilleman descubriu a deriva antixénica, que é o xeito máis común polo que o virus da gripe cambia. Isto non se debe confundir cun segundo tipo de cambio, o cambio antixénico, tamén descuberto por Hilleman, no cal o virus adquire unha nova versión completamente diferente dos xenes dunha das súas proteínas superficiais tomada de segmentos xénicos dun virus da gripe distantemente emparentado. A taxa de deriva antixénica depende de dúas características: a duración da epidemia e a potencia da inmunidade do hóspede. Unha epidemia máis longa permite que a presión de selección continúe durante un longo período de tempo e que respostas inmunes máis fortes do hóspede incrementen a presión de selección favorecendo que se desenvolvan novos antíxenos.
No virus da gripe
No virus da gripe, os dous antíxenos relevantes son as proteínas de superficie hemaglutinina e neuraminidase. A hemaglutinina é responsable da unión e entrada nas células epiteliais do hóspede, mentres que a neuraminidase está implicada no proceso de evaxinación e saída dos novos virións das células do hóspede. Os sitios recoñecidos nas proteínas hemaglutinina e neuraminidase polo sistema inmunitario do hóspede están baixo constante presión selectiva. A deriva antixénica permite a evasión destes sistemas inmunitarios por medio de pequenas mutacións nos xenes da hemaglutinina e neuraminidase que fan que a proteína sexa irrecoñecible pola inmunidade previa do hóspede. A deriva antixénica é ese proceso continuo de cambio xenético e antixénico, como o observado nas cepas do virus da gripe.
Nas poboacións humanas os individuos inmunes (como os vacinados) exercen unha presión selectiva para que se produzan mutacións puntuais no xene da hemaglutinina que incrementan a avidez para unirse ao receptor, mentres que os individuos non inmunizados exercen unha presión selectiva para que se produzan mutacións puntuais que diminúen a avidez da unión ao receptor. Estas presións de selección dinámicas facilitan a evolución rápida observada no xene da hemaglutinina. Concretamente, identificáronse 18 codóns específicos no dominio HA1 do xene da hemaglutinina que sofren selección positiva para cambiar o aminoácido que codifican. Para enfrontármonos ao reto do cambio antixénico, cómpre utilizar vacinas que proporcionen unha protección ampla contra cepas heterovariantes para combater as epidemias estacionais e pandemias de gripe.
Como en todos os virus de ARN, as mutacións na gripe ocorren frecuentemente porque a RNA polimerase do virus non ten un mecanismo de corrección de probas, o que ten como resultado unha taxa de erros de entre 1·10-3 e 8·10-3 substitucións por sitio e por ano durante a replicación do xenoma viral. As mutacións na superficie das proteínas permiten que o virus eluda en maior ou menor medida a inmunidade do hóspede, e o número e localización destas mutacións que confiren o maior grao de escape inmune foi un importante tema de estudo durante moitos anos.
Family Folks
Family Folks é unha banda galega de cosmic folk e country rock fundada en Vigo en 2014. Os seus compoñentes actuais son Ruben Xuarez (voz, guitarra eléctrica, guitarra acústica, banjo, mandolina); Bosco Hill (voz, guitarra 12, banjo, ukelele, mandolina, dobro, violín); Jorge Lorre (Jorge López González: voz e baixo); Rufus "El Guarro" (Martín López González: voz, batería, percusión) e Xabier Vieitez (teclados). As súas cancións están escritas maioritariamente en inglés.
Compoñentes
Ruben Xuarez e Bosco Hill conforman o núcleo compositivo de Family Folks. Son os membros fundadores a partir dos que nace a banda completa, unha vez sumados ao proxecto os irmáns Jorge Lorre e Rufus "El Guarro" xunto co teclista Xabier Vieitez (Vigo).
Historia
miniatura|Family Folks en xaneiro de 2020 A orixe de Family Folks é unha historia de encontros e filosofía común. Todos os seus compoñentes formaban parte previamente de distintos proxectos musicais; de feito algúns deles mantéñenos de forma paralela.
Ruben Xuarez iniciou a súa carreira musical na banda Foggy Mental Breakdown (1991), a cuxa primeira formación pertencían tamén Óscar Liboreiro, Diego de Luis, Eladio Santos (actualmente en Eladio y los seres queridos), Óscar Avendaño (actualmente baixista de Siniestro Total) e Xabier Vieitez (Transilvanians, The Soul Jacket). Esta banda fórmase en Vigo no verán de 1991 e inspiran o seu nome dun tema de Steppenwolf. O primeiro en abandonar a formación foi Xavier Vieitez, que é na actualidade o teclista de Family Folks. Foggy Mental Breakdown edita o seu único álbum oficial, Bizarre Bizarre, en 1997 co selo madrileño Animal Records. Tras trece anos de traxectoria chegou a súa disolución en 2004, aínda que posteriormente tiveron unha serie de concertos de reencontro. Un dos proxectos musicais cos que convivía Foggy Mental  Breakdown foi Los Tres Sudamaricones (1996), banda formada por Tony Lomba (Germán Fandiño), Eladio Santos, Rubén da Sousa  Jr. (Rubén Suárez Sousa) e Javier Lado. Denominouse wachu-wachu ao seu estilo, baseado na improvisación lírica e na mestura lingüística. Publicaron un único traballo, El Gran Salto a la Fama de LosTres Sudamaricones (CD, Toxic, 1997). Outro deses proxectos musicais paralelos foi Los High Sierras (2001), banda viguesa da que formaban parte Ruben Xuarez (naquel momento Rubén Suárez Sousa), os irmáns Bruno e Jacobo Jiménez e o batería Andrés Cunha. En 2003 e 2006 publicaron os seus dous principais traballos, Los High Serras ( LP/CD, City Lights, 2003) e Fortune & Venture (LP/CD, City Lights, 2006). Antes de fundar Family Folks, Ruben Xuarez formou parte tamén do grupo Mec Mecs, xunto con Javier Molina e Óscar Rodríguez. Con esta formación non publicou ningún traballo. A relación común de Javier Molina con Bosco Hill e Ruben Xuarez propiciou o inicio acústico de Family Folks. Ruben Xuarez compaxina a súa carreira musical co seu traballo como deseñador gráfico.
Bosco Hill (álter ego musical de Bosco Gil de Gárate) é un músico nado en Madrid que se inicia na escena musical galega da man da formación de blues rock The Last But One (2009), que integraba xunto cos músicos Marcos Frost, Javier Reboreda ("Rebo") e Marcelo Gutiérrez ("Tate"). Con anterioridade a esta formación, Javier Reboreda xa fora batería do grupo vigués Glassonion (2003). The Last But One dilúese en 2014, momento no que Bosco Hill inicia un proxecto de directo xunto con "Rebo", denominado "Hill & The Rebolution!". Tras algúns concertos, o encontro con Ruben Xuarez en 2014 motiva a fundación de Family Folks a finais dese ano. Bosco Hill e Ruben Xuarez conforman o núcleo compositivo de Family Folks. Na actualidade, Bosco Hill mantén unha colaboración co músico vigués Antonio Tato e, ademais, imparte cursos de música, poesía e ideoloxía na Universidade de Vigo.
Os irmáns Jorge e Martín (baixo os seus alias Jorge Lorre e Rufus "El Guarro") son dous prolíficos músicos da escena galega que, ademais da súa participación en Family Folks están en activo con bandas como Los Wavy Gravies (2014), Dead Wood e The Bo Derek's (xunto con Óscar Avendaño). Uníronse a Family Folks en 2015.
Xabier Vieitez é un teclista que desde o inicio da súa traxectoria comparte proxectos con Ruben Xuarez. Ademais da súa participación en Foggy Mental Breakdown, este músico formou parte de bandas como Los Arenas (surf instrumental), The Merry Melodies (garaxe, psicodelia, rhythm and blues), Skárnio ou a banda de versións The Rabbit Stones. Na actualidade, compaxina a súa actividade de profesor de piano co seu traballo en Family Folks, así como noutras formacións, como Transilvanians, Óscar Avendaño y Los Profesionales ou The Soul Jacket. Foi o último membro en incorporarse a Family Folks.
Oca de Arriba, Oca, A Estrada
Oca de Arriba é un lugar da parroquia de Oca no concello pontevedrés da Estrada na comarca de Tabeirós - Terra de Montes.
James Webb Space Telescope
miniatura |328x328px|Os enxeñeiros da [[National Aeronautics and Space Administration | NASA sitúan o núcleo do telescopio espacial 'James-Webb' no contorno do simulador (' 'Space Environment Simulator' '), unha xigante cámara de proba de baleiro refrixerado, no lugar do Goddard Space Flight Center, en Greenbelt, Maryland, Estados Unidos.]] O James Webb Space Telescope ou JWST é un proxecto dunha misión non tripulada norteamericana da Administración Nacional de Aeronáutica e Espazo (NASA), co propósito de colocar un observatorio no espazo para capturar radiación infravermella. O telescopio deberá observar a formación das primeiras galaxias e estrelas, estudar a evolución das galaxias, ver a produción dos elementos por parte das estrelas e ver os procesos de formación de estrelas e planetas.
Chamouse inicialmente Next Generation Space Telescope (Telescopio Espacial de Nova Xeración) ou NGST. O termo "próxima xeración" refírese ao feito de que se pretende substituír ao Hubble, porque despois do seu lanzamento desenvolvéronse novas tecnoloxías que permitiron a construción do novo telescopio baixo un novo concepto.
Posteriormente foi renomeado en 2002, en homenaxe a un antigo administrador da axencia espacial estadounidense, James Edwin Webb, que encabezou o programa do Proxecto Apollo alén dunha serie doutras importantes misións espaciais.
Este telescopio está destinado a substituír parcialmente as funcións do telescopio espacial Hubble. Deberá ter un espello primario moito maior cun diámetro 2,5 veces maior ou unha superficie do espello seis veces maior, permitindo captar moita máis luz. Tamén debería ter un mellor equipamento para captar a radiación infravermella. Tamén se espera que funcione moito máis lonxe da Terra, orbitando ao redor do halo que constitúe o segundo punto de Lagrange L2.
A construción do telescopio contou coa participación da Axencia Espacial Canadense, a Axencia Espacial Europea e a NASA. Após consecutivos atrasos, o lanzamento estaba previsto para novembro de 2021, pero finalmente foi lanzado o 25 de decembro de 2021 desde a Güiana Francesa a bordo dun Ariane 5 CEA.
Misión
A misión principal do JWST será examinar a radiación infravermella resultante da grande expansión (Big Bang) e facer observacións sobre a infancia do Universo. Para levar a cabo estes estudos cunha sensibilidade sen precedentes, todo o Observatorio debe ser mantido frío e hai que bloquear grandes fontes de interferencia infravermella como o Sol, a Terra e a Lúa. Para conseguilo, o JWST leva consigo un gran protector solar plegábel metalizado, aberto no espazo e bloquear todas estas fontes de radiación infravermella. O telescopio realizará unha órbita seguindo un dos puntos de Lagrange, o Sol e a Terra ocuparán a mesma posición relativa e isto facilitará as observacións do telescopio.
Un mes despois do seu lanzamento e case dúas semanas despois de completar o seu despregamento, o JWST chegou á súa órbita final. O 24 de xaneiro de 2022 ás 19:00 UTC, disparou os motores SCAT-3 e SCAT-4 por primeira vez a 1,5 millóns de quilómetros da Terra durante 297 segundos para realizar unha manobra cun Delta-V de 1,6 m/s. Ao final da queima MCC-2 (Mid-Course Correction 2), que durou case cinco minutos, o telescopio foi colocado nunha órbita de halo arredor do punto de Lagrange ESL-2 do sistema Terra-Sol. Nesta órbita, o JWST permanecerá durante o resto da súa vida útil, que se estima nuns vinte anos. A óptica JWST a 24 de xaneiro estaba a -211 °C, e a temperatura adecuada é algo máis baixa que esa.