cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Modest Mouse
Dende o seu álbum de estrea en 1996, This Is a Long Drive for Someone with Nothing to Think About, a súa formación centrouse en Brock, Green e Judy, pasando por numerosos cambios. A banda conseguiu éxito no mainstream co seu cuarto álbum, Good News for People Who Love Bad News (2004), e os seus sinxelos "Float On" e "Ocean Breathes Salty". Judy participou en todos os discos do grupo ata a súa marcha en 2012. O guitarrista Johnny Marr (antigamente en The Smiths) uniuse ao grupo en maio do 2006, xunto co percusionista Joe Plummer (antes en The Black Heart Procession) e o multi-instrumentista Tom Peloso, para traballar no álbum We Were Dead Before the Ship Even Sank. O guitarrista Jim Fairchild uniríase en febreiro do 2009. O sexto traballo da banda, Strangers to Ourselves, lanzouse o 17 de marzo de 2015. O sétimo e derradeiro ata a data, The Golden Casket, apareceu o 25 de xuño de 2021.
V8 Supercars
No ano 2000, os equipos privados pasaron a ter carreiras e incluso datas de forma indepente. Isto fixo que as dúas divisións (Level One e a Level Two) tomaron o nome de V8 Supercar Championship Series e V8 Supercar Development Series.
Pharos
Pharos pode referirse a:
Universidade de Lund
Historia
Porén, a Universidade na súa forma actual non foi fundada senón até 1666, despois de que Suecia adquirira a rexión de Escania en 1658 tras un acordo de paz asinado con Dinamarca.
Yellow House
O álbum é o primeiro en contar tanto con Taylor como co vocalista e guitarrista Daniel Rossen, e recibiu boas críticas tras o seu lanzamento, incrementando a popularidade da banda. O ano seguinte o grupo publicou un EP, Friend, coa maioría do material gravado nas mesmas sesións.
Modest Mouse
Formación e primeiros anos
Cando Isaac Brock era adolescente traballaba nunha tenda familiar de vídeos nas afóras de Seattle, e alí coñeceu ao baixista Eric Judy. Brock e Judy descubriron posteriormente ao batería Jeremiah Green, que tamén residía preto de Seattle, nun concerto de heavy metal, e nese momento deciciron facer música xuntos. En 1994, nos Dub Narcotic Studios de Calvin Johnson, Modest Mouse gravou o seu primeiro EP, Blue Cadet-3, Do You Connect?, que sería publicado por K Records. O EP foi seguido polo sinxelo, "Broke", gravado por Steve Wold (coñecido como o bluesman Seasick Steve) baixo o selo Sub Pop nos Moon Studios de Olympia, Washington. Durante ese tempo Modest Mouse tamén gravou o que ía ser o seu primeiro álbum, Sad Sappy Sucker, pero constantes atrasos causaron que o traballo fose arquivado e esquecido. O disco non se editaría oficialmente ata o ano 2001. Antes de que a banda se abrise camiño no múndo da música pop en 2004, moitas das xiras de Modest Mouse incluían paradas en locais DIY/punk.
Tras fichar por Up Records, Modest Mouse lanzou dous álbums e outras gravacións como o LP de 1996 This Is a Long Drive for Someone with Nothing to Think About. Steve Wold tamén gravou e produciu este álbum (nesa época axudaba nas gravacións pero non era oficialmente parte da banda) xunto co seguinte traballo, Interstate 8. O álbum de 1997, The Lonesome Crowded West (tamén gravado at Moon Studios por Scott Swayze) foi o gran descubrimento da banda. The Lonesome Crowded West gañou para a banda un seguimento de culto, e no presente está considerado un dos discos que definiron o indie rock de mediados dos 90. Durante esa época, Nick Kraft encargouse de refinar o son da banda. Antes do seu lanzamento, a banda gravara o EP The Fruit That Ate Itself. En 2000, Up Records lanzou unha colección de sinxelos e rarezas titulada Building Nothing Out of Something que incluían todo o Interstate 8 agás os temas "Edit the Sad Parts" e "Buttons to Push the Buttons".
Éxito da crítica
No ano 2000 Modest Mouse editou The Moon & Antarctica, o seu primeiro álbum con Epic Records. O disco, producido por Brian Deck de Califone durante cinco meses de sesións en Chicago, foi aclamado pola crítica, incluída unha puntuación de 9,8/10 da revista musical en liña Pitchfork Media, a pesar das preocupacións sobre lanzar material a través dun gran selo. O álbum posteriormente recibiría máis aclamacións.
A banda licenciou "Gravity Rides Everything" para un anuncio do monovolume Nissan Quest, un movemento que Brock recoñeceu como descaradamente comercial pero necesario para acadar estabilidade económica. Con respecto ao anuncio Brock dixo, "a xente que non ten que vivir da música pode queixarse dos meus principios mentres gasta os cartos dos seus pais ou lava pratos para algún estúpido".
En 2001, Modest Mouse editou o EP Everywhere and His Nasty Parlour Tricks, unha colección de cancións non usadas das sesións de gravación de The Moon & Antarctica. En 2002 a banda uniuse a Cake, De La Soul, The Flaming Lips, The Hackensaw Boys e Kinky na xira Unlimited Sunshine Tour.
Éxito mainstream, Johnny Marr únese á banda
En marzo de 2003, Green deixou o grupo tras sufrir unha crise nerviosa; os informes oficiais dixeron que marchara para traballar no seu proxecto paralelo, Vells. Ese mesmo ano Green e Judy aparecern no primeiro álbum en solitario de Adam Forkner, VVRSSNN. O batería Benjamin Weikel uniuse ao grupo substituíndo a Green, xunto co guitarrista de Murder City Devils Dann Gallucci, que xa tocara anteriormente con Modest Mouse. Antes deiniciar o proceso de composición do seu seguinte traballo, Brock quedou devastado pola perda de "dúas das persoas máis importantes na miña vida", dixo. Tras eses eventos a banda publicou o seu cuarto álbum, Good News for People Who Love Bad News, o 6 de abril de, 2004. O seguinte agosto o disco foi certificado platino, conseguindo dous éxitos cos temas "Float On" e "Ocean Breathes Salty" (ámbolos dous foron interpretados no programa de televisión Saturday Night Live o 13 de novembro de 2004). O álbum foi nomeado ao premio Grammy a Mellor Álbum de Música Alternativa, e "Float On" foi nomeada ao premio de Mellor Canción Rock. Posteriormente nese ano, Green regresou ao grupo e Weikel volveu á súa banda The Helio Sequence.
O programa da radio pública Marketplace usou o tema "Float On" como música de transición, o que axudou a que a banda chegase a unha maior audiencia.
Universidade de Lund
Na actualidade
A Universidade de Lund conta con oito facultades e dous campus externos situados nas cidades de Malmö e Helsingborg, cunha poboación estudantil de ao redor de 42 000 estudantes distribuídos en 276 programas e de 2 200 cursos.
El barberillo de Lavapiés
El barberillo de Lavapiés é unha zarzuela en tres actos en verso, con música de Francisco Asenjo Barbieri sobre libreto en castelán de Luis Mariano de Larra, fillo do famoso xornalista Mariano José de Larra. Foi estreada no Teatro de la Zarzuela de Madrid o 19 de decembro de 1874, acadando un grande éxito de crítica e público.
Modest Mouse
Éxito mainstream, Johnny Marr únese á banda
En 2006, Johnny Marr (anteriormente en The Smiths) uniuse á banda despois de que Gallucci marchase de xeito amigable. Modest Mouse publicou o seu novo álbum, We Were Dead Before the Ship Even Sank, o 20 de marzo de 2007, despois de que a data orixinal de lanzamento, 19 de decembro de 2006, fose atrasada. O álbum tamén incluía a canción extra e sinxelo "King Rat", que o actor australiano Heath Ledger coñecía dende antes de que fose lanzada; a banda foi formlmente presentada polo actor durante a súa xira do 2007 en Australia. Ledger propuxo unha idea ao grupo para un vídeo musical, e, xunto co seu colectivo The Masses, comezou a traballar inmediatamente nel cando tivo a aprobación do grupo. Tras morte de Ledger en xaneiro de 2008, o vídeo quedou sen rematar.
El barberillo de Lavapiés
Historia
A zarzuela corresponde a un argumento pseudohistórico de intrigas políticas. Este tipo de trama argumental entronca coa tradición inmediatamente anterior da "zarzuela grande" á que pertencen outras obras do compositor como Jugar con fuego, Los diamantes de la corona ou a mesma Pan y toros, mais á vez inaugura un novo tipo de obra lírica que serviría de modelo a xeracións posteriores. A obra parodia tanto no seu título como en certos xiros textuais á máis famosa ópera buffa italiana, Il barbiere di Siviglia de Rossini; porén leva a cabo unha importante descontextualización do modelo que obriga ao espectador a perder de vista a referencia orixinal: se Beaumarchais situara ao Figaro do século XVIII na pintoresca Sevilla, Larra decidiu que o barberillo do século XVIII se incorporara a unha turbulenta vida urbana: a que se desenvolve no Madrid de Carlos III, situando a acción no antigo barrio de Lavapiés, lugar onde o populacho se concentraba de xeito especial.
Deste xeito, aínda que o argumento se afaste temporalmente do espectador, referencias concretas, como a calle de la Paloma, a calle de Toledo, a Praza de Herradores, a igrexa de San Lourenzo, a calle del Avemaría, a calle de la Fe... o converten en realidade potencial. Dende este punto de vista, a obra corresponde ao modelo de cadro de costumes do Madrid castizo, reflectindo mellor que ningunha outra do seu autor a alma de Madrid, un Madrid distanciado temporalmente da estrea da obra, mais evocado de forma inconfundible como genius loci. El barberillo de Lavapiés emprega, como xa é propio do xénero, dous mundos sociais paralelos: o castizo da parella de "antihéroes" formada por Lamparilla (o barberillo) e Paloma, e o aristocrático, representado neste caso pola Marquesita Estrella e Don Luis de Haro; mais a diferenza do resto das zarzuelas grandes anteriores, a parella cómica convértese aquí en protagonista da historia, provocando deste xeito a necesidade de contrastar o buffo co serio. Este feito orixina que a trama argumental, dende a súa presentación ata o seu desenlace, sexa unha necesidade imposta, un mero pretexto para o desenvolvemento da obra.
Esta obra rara vez se representa na actualidade, figurando nas estatísticas de Operabase con tan só 6 representacións no período 2005-2010, sendo a primeira de Barbieri e a quinta en España.
Argumento
A zarzuela transcorre en Madrid a principios do século XVIII.
Acto I
Nos arredores de El Pardo estase a celebrar a concorrida Romaría de San Eugenio. Alí tamén asiste Lamparilla, un popular barbeiro coñecido polas súas aventuras, atopándose con Paloma, unha costureira á que pretende. Na pradeira hai unha casa á que chega La Marquesita para reunirse de incógnito cun conspirador, Don Juan de Peralta, os cales, baixo as ordes de "La Princesa", tratan de facer derrocar a Grimaldi para que poida subir ao poder o Conde de Floridablanca e así traer a xustiza ao país. Ela é seguida polo seu prometido, Don Luis, que é sobriño de Grimaldi e ao vela con Don Juan, bátese en duelo con el. Juan logra desarmalo e entrar na casa, Don Luis marcha a avisar á Policía para desenmascarar ao conspirador. Paloma consegue recoñecer a La Marquesita, quen lle pide axuda para salvar a Juan, polo que Paloma lle presenta a Lamparilla, quen escoita a súplica e decide axudarlle. Os policías acoden preparados para rodear a casa, mais atópanse cunha rondalla de estudantes, que é aproveitada por Lamparilla para poder entrar a casa e poñer a salvo a don Juan. Os policías entran e se levan a Lamparilla entre o asombro de todos.
Acto II
Na praza de Lavapiés, os veciños comentan a ausencia de Lamparilla, que se presenta por arte de maxia e comenta a todos como foi a súa detención, interrogatorio e saída da cadea. Paloma reúnese con La Marquesita, dando grazas aos cartos que lle ten deixado para subornar ao carcereiro e ela coméntalle a conspiración que hai contra Grimaldi, para facer ver ao rei a valía de Floridablanca e poder facer un goberno máis xusto. Preséntase Don Luis e fala con La Marquesita sobre o amor que se profesan, mais el está preocupado pola viaxe que ela emprenderá pronto, levantando sospeitas de que poida serlle infiel con outro home o que estea a conspirar. Paloma encóntrase con Lamparilla e falan sobre o seu amor, cando ven pasar a seis embozados que entran na casa de La Marquesita, sospeitando que poidan ser conspiradores. Ao pouco tempo ven pasar a Don Luis e Don Pedro, que van preparar unha emboscada contra "La Princesa". Lamparilla e Paloma, puideron escoitar todo dende a tenda del e deciden facer un plan de emerxencia, chama aos veciños cas súas coplas e coméntalles o seu plan. Paloma avisa á Marquesita, que consegue escapar cos conspiradores. Ao chegar a garda, os veciños os atacan con pedras e paus.
Acto III
Na bufarda de Paloma reúnese o taller das costureiras, que cantan con ledicia unhas coplas mentres realizan os seus labores. Nela, Paloma oculta a La Marquesita, que se disfraza de "maja" e que xunto con Lamparilla, preparan un plan para fuxir de Madrid. Don Luis aparece tamén disfrazado de "majo" e disposto a axudar no plan. Chegan os gardas e os apresan a todos na bufarda, mais cando proceden a levalos chega a noticia de que Grimaldi foi cesado e Floridablanca é o novo secretario de Estado. Ao final todos son libres, acabando a obra coa gran ledicia de todos os personaxes.
V8 Supercars
Historia
Historicamente o Campionato Australiano de Turismos acollía varias divisións diferentes, pero na década dos 60 forxouse unha rivalidade entre as marcas de Ford, Holden e Chrysler, que corrían cos seus modelos de rúa para promocionalos.
miniatura|Carreira dos V8 Supercars en [[Circuíto Internacional de Shanghai|Shanghai no ano 2005.]] En 1973 adoptouse o regulamento Grupo C CAMS, o que fixo que os automóbiles poidesen ser modificados e que estes modelos non se poidesen vender ao público. En dito período apareceron novos modelos de coches importados que non lograron vencer aos autóctonos como o BMW Serie 6, o Mazda RX-7 e o Chevrolet Camaro. No 1985 adoptouse o regulamento Grupo A da FIA que permitiu aos australianos importar automóbiles estranxeiros como os Ford Sierra e os Nissan Skyline.
Modest Mouse
Éxito mainstream, Johnny Marr únese á banda
We Were Dead Before the Ship Even Sank foi o primeiro álbum de Modest Mouse e acadar número 1 na lista estadounidense Billboard 200, e tiña o exitoso sinxelo "Dashboard", ademais de "Missed the Boat" e "We've Got Everything". Modest Mouse publicou sinxelos de 7" para as cancións "Satellite Skin", "Autumn Beds" e "Perpetual Motion Machine" en edicións limitadas (4 000 copias de cada un), con portadas doe directores de arte e ilustradores Joshua Marc Levy, J. Alex Stamos, e Natasha Wheat.
V8 Supercars
Historia
No 1993, o campionato estableceu unha normativa de motores V8 para os automóbiles da clase principal. O Campionato Australiano de Turismos tivo os seus 1000 km de Bathrust nos anos 1997 e 1998, polo que esta carreira tivo o nome de Austrailian 1000 Classic.
Modest Mouse
Éxito mainstream, Johnny Marr únese á banda
Jim Fairchild substituíu a Marr como guitarrista oficial despois de que este último deixase o grupo para unirse a The Cribs. Fairchild iniciou a súa carreira con Modest Mouse na xira do disco No One's First and You're Next, que fora editado o 4 de agosto de 2009 e estaba formado por temas inéditos das sesións de gravación de Good News for People Who Love Bad News e We Were Dead Before the Ship Even Sank.
V8 Supercars
Historia
O campionato pasou a chamarse V8 Supercars en 1999 e os 1000 km de Bathrust pasaron a puntuar para o campionato. Anteriormente esta carreira puntuou para o Campionato Australiano de Marcas, pero non para o Campionato Australiano de Turismos. Dende aquela, as demais probas de resistencia contan tamén para puntuar coma na década dos 70.
Modest Mouse
Xiras, cambios na formación e reedicións
No ano 2010 The Moon & Antarctica foi reeditado en vinilo como parte do Record Store Day.
O 4 de xullo de 2010 a banda foi cabeza de cartel no segundo día do 80/35 Music Festival en Des Moines, Iowa, e o 10 de setembro dese ano foi cabeza de cartel do primeiro día do End of the Road Festival en Dorset, Inglaterra. A finais do mes de agosto Modest Mouse tocou no escenario principal dos festivais de Leeds e Reading.
O 29 de maio de 2011 Modest Mouse tocou dúas novas cancións durante o seu concerto como cabeza de cartel no festival Sasquatch. O temas titulábanse "Poison the Well" e "Lampshades on Fire". Posteriormente contribuíron cunha versión da canción de Buddy Holly "That'll Be the Day" ao recompilatorio Rave On Buddy Holly, que foi publicado o 28 de xuño de 2011. Modest Mouse tocou no Splendour in the Grass en Woodford, Queensland o 29 de xullo de 2011, e no The Warfield en San Francisco o 25 de xaneiro de 2012.
Copa de Suíza
A copa de Suíza é un torneo de fútbol que se celebra anualmente desde 1926. Ao gañador permíteselle participar na Copa UEFA. Entre 2003 e 2008 coñeceuse co nome de Copa Swisscom.
Orange Rhyming Dictionary
Orange Rhyming Dictionary é o primeiro álbum de estudio da banda estadounidense de indie rock Jets to Brazil, publicado o 27 de outubro de 1998 a través do selo Jade Tree Records. Foi gravado no estudio Easley McCain Recording en Memphis, Tennessee. O disco foi producido por J. Robbins xunto con Stuart Sikes.
V8 Supercars
Historia
Na tempada 2013, Nissan e Mercedes-Benz chegaron ao campionato co Nissan Altima e co Mercedes-Benz Clase E. Na tempada 2014, tamén recalou neste campionato Volvo co seu Volvo S60.
Tipos de carreiras
No V8 Supercars distínguense tres formatos diferentes de carreiras: as de Super Sprint, as de Super Street e as de Endurance Cup.
Super Sprint
O formato Super Sprint utilizase para a Tasmania 400, a Winton 400, a Auckland 500, Perth 400, a Tripla Coroa de Skycity, a Ipswich 400, a Sydney Motorsport Park 400 e a Phillip Island 400.
Realízanse dúas sesións de adestramento dunha hora o venres, excepto a Auckland 500, que só ten unha de 30 minutos. Os sábados celébranse dúas sesións de clasificación de 15 minutos para decidir as posicións da grella de saída das dúas carreiras do sábado. O domingo celébrase unha soa clasificación de 20 minutos que determina os lugares de saída da posterior carreira. A Auckland 500 tamén conta con outra sesión de cualificación de 20 minutos o venres para a carreira do mesmo día.
As carreiras de formato Super Sprint contan con dúas carreiras de 100 km o sábado e con outra de 200 quilómetros o domingo. Na Auckland 500 tamén se disputa unha carreira de 100 km o venres.
Super Street
miniatura|300px|[[Jamie Whincup|Whincup liderando a Sydney 500 do 2014.]] O formato Super Street utilízase na Adelaida 500, na Townsville 500 e na Sydney 500.
Dispútanse 4 sesións de adestramento de 30 minutos (3 o venres e 1 o sábado). A clasificación consta de dúas sesións de 15 minutos para determinar a grella do sábado e unha sesión de 20 minutos seguida dun top ten (sesión onde os 10 pilotos mellor clasificados dan unha volta para saber as 10 primeiras posicións) que decide a grella do domingo.
Os grandes premios disputados con este formato corren dúas carreiras de 125 quilómetros o sábado e outra de 250 quilómetros.
Endurance Cup
miniatura|300px|Fotografía da [[Bathrust 1000 do 2005.]] Hai tres probas realizadas con este formato: a Sandown 500, a Bathurst 1000 e a Gold Coast 600. Estes eventos requiren a dous pilotos por coche. Xuntos forman a Copa Endurance, un premio outorgado ao condutor ou condutores que teñan máis puntos entre os tres eventos.
A clasificación para a Sandown 500 consiste nunha sesión de vinte minutos, seguida dun par de "carreiras de clasificación" de 60 quilómetros, o sábado. As posicións de saída para a primeira carreira básase na sesión de cualificación; as posicións da segunda carreira básanse nos resultados da primeira carreira. Os resultados da segunda carreira determinan a grella para a carreira principal do domingo. Os co-condutores deben competir na primeira das carreiras de clasificación mentres que o condutor principal debe competir na segunda. A Bathurst 1000 dispón dunha única sesión de cualificación de corenta minutos na tarde do venres, seguido por un top ten o sábado. A Gold Coast 600 ten dúas sesións de cualificación de trinta minutos, unha para cada carreira, a sesión do sábado é seguida dun top ten. A Sandown 500 e a Bathurst 1000 teñen unha sesión de quecemento de vinte minutos pola mañá do domingo.
Sistema de puntuación
Para a puntuación das carreiras dos V8 Supercars existen varias escalas de puntos. Os puntos dánselle a todos os pilotos que polo menos acabaron o 75% da carreira. Nas carreiras de resistencia, os puntos danse na mesma cantidade tanto a un piloto como ao outro segundo o lugar no que acabe o coche.
Calendario
Nos orixes do campionato, en cada data disputábase tan só unha carreira. No 1992, o formato pasou a ter dúas carreiras por data e no 1993, pasou a ter tres.
En 1999, coa renovación do campionato, entraron 3 carreiras especiais: os 1000 km de Bathrust, os 500 km de Adelaida e os 500 km de Queensland. Na tempada 2005, os 500 km de Queensland substituíronse polos 500 km de Sandown, unha carreira de resistencia que se leva disputando dende 1964 e que só se substituíu entre os anos 2008 e 2011 polos 500 km de Phillip Island.
Campionato Australiano de Turismos/V8 Supercars
miniatura|[[Jamie Whincup foi un dos campións do V8 Supercars.]]
Imre Timkó
Imre Timkó, nado o 13 de agosto de 1920 en Budapest e finado o 30 de marzo de 1988 en Hajdúdorog (Hungría), foi un eclesiástico grecocatólico húngaro, bispo de Hajdúdorog dende 1975 até 1988.
Universidade de Lund
Na actualidade
A Universidade mantén acordos e relacións internacionais con cerca de 600 outras Universidades en máis de 70 países, e pertence á Liga de Universidades de Investigación Europeas, así como á rede global Universitas 21.
Gold Coast United Football Club
Gold Coast United Football Club foi equipo de fútbol profesional de Australia, situado na Costa de Ouro de Queensland. Foi fundado en 2008 e xogou na A-League dende o 2009 ata 2012.
Imre Timkó
Traxectoria
Foi ordenado sacerdote o 8 de decembro de 1945. O 10 de xaneiro de 1975 o papa Paulo VI nomeouno bispo de Hajdúdorog e administrador apostólico de Miskolc. Recibiu a consagración episcopal o 8 de febreiro, de mans do bispo auxiliar de Križevci Joakim Segedi, e tendo como principais co-consagradores ao arcebispo de Kalocsa József Ijjas e ao arcebispo de Eger József Bánk.
Gold Coast United Football Club
A orixe do club xorde a través dun estudo, por parte da A-League, dunha futura expansión do campionato a 10 equipos. A partir de aí varios empresarios liderados por Fred Taplin decidiron formar un consorcio, baixo o nome de Gold Coast Galaxy FC. A súa intención era participar na tempada 2008-09 xunto con outro equipo, North Queensland Thunder. Galaxy cumpría coas condicións para ingresar, pero varios problemas no equipo dos Thunder provocaron que a organización da liga pospuxese o ingreso de Gold Coast, alegando que unha liga con nove formacións estaría descompensada. Durante esa tempada soaron varios xogadores como Nwankwo Kanu ou Felipe de Souza Campos, pero ao non meterse en liga as negociacións romperon.
Na tempada 2009-10 Gold Coast foi unha das dúas franquías admitidas na expansión da A-League. Para entón a franquía estaba dirixida por un novo equipo empresarial liderado por Clive Palmer, quen asinou un acordo coa Federación de Fútbol de Australia para encargarse dun equipo de fútbol para a tempada 2009-10. O club pasou a chamarse Gold Coast United FC, e comezou a reforzarse con importantes adquisicións como a de Jason Čulina, como xogador franquía do club, o porteiro Jess Vanstrattan ou o dianteiro Shane Smeltz entre outros. No seu debut terminan terceiros en liga e caen na primeira rolda da fase final fronte a Newcastle Jets.
Finalmente, a Federación australiana expulsou ao Gold Coast United da A-League o 29 de febreiro de 2012. O seu substituto será unha franquía situada no oeste de Sydney.
Universidade de Lund
Na actualidade
Posúe dúas importantes instalacións para a investigación en materiais: o Laboratorio MAX IV, un laboratorio de radiación sincrotrón líder a nivel mundial e a Fonte Europea de Neutróns por Espalación (ESS), unha instalación da Comunidade Europea que aloxará a fonte de neutróns máis poderosa do mundo.
A sede central da Universidade e os seus edificios máis tradicionais concéntranse ao redor do parque Lundagård (adxacente é Catedral de Lund), con departamentos repartidos en diferentes situacións da cidade pero que, na súa maioría, están nunha franxa que vai desde o parque cara ao norte, conectando coa zona do hospital universitario e continuando até o campus da Facultade de Enxeñaría na periferia nordeste da cidade.
Feta
300px|miniatura|Queixo Feta 250px|miniatura|Queixo Feta nunha ensalada grega Feta (grego: φέτα, xénero feminino) é un queixo clásico de Grecia fundamentado na callada do queixo que se cura en salmoira. Este tipo de queixo é moi tradicional, remontándose, polo menos, á Antigüidade homérica (na Rapsodia "I" da Odisea inclúese unha moi completa descrición da preparación da feta). O queixo feta elabórase xeralmente con leite de ovella aínda que poden atoparse variedades con leite de cabra e mesmo de vaca nalgunhas áreas.
Modest Mouse
Xiras, cambios na formación e reedicións
En 2012 Modest Mouse pasou por un significativo cambio na formación. O baixista e fundador do grupo Eric Judy e o percusionista Joe Plummer marcharon e foron substituídos por Russell Higbee (anteriormente en Man Man) e Davey Brozowski, respectovamente. A formación tamén incluíu as adicións da multiinstrumentista Lisa Molinaro, e o percusionista Ben Massarella, que xa tocara percusións en The Moon & Antarctica.
Feta
Principais características
É un queixo brando, sen "pel" que se expende en porcións rectangulares ou en forma de cuña. A súa consistencia é sólida aínda que flexible posuíndo algunhas gretas e presentando poucos pequenos ocos ou ningún. A súa porcentaxe butirosa (teor graxo) mínimo é do 43% do peso neto. Ao gusto é delicadamente craso e lixeiramente acedo resultando nun sabor moi grato.
Modest Mouse
Xiras, cambios na formación e reedicións
En xuño de 2012 Pitchfork.tv publicou un documental de 45 minutos sobre The Lonesome Crowded West, que incluía imaxes de arquivo tomadas durante actuacións ao vivo e as sesións de gravación e mestura do álbum.
Feta
Principais características
No comercio, a auténtica feta distribúese en caixas de madeira ou, na súa falta, é envasada en lata.
Modest Mouse
Xiras, cambios na formación e reedicións
Durante os anos 2012 e 2014 Modest Mouse tocou en festivais como o Firefly Music Festival en Dover, Delaware, o Good Vibes Festival en Sepang, Malaisia, o Coachella Valley Music and Arts Festival en Indio, California, o Hangout Music Festival en Gulf Shores, Alabama, o Shaky Knees de Atlanta, Xeorxia, o Boston Calling en Massachusetts, ou no Hudson Valley Music Project en Saugerties, Nova York.
Feta
Emprego
O queixo feta está amparado por unha denominación de orixe como un dos ingredientes da ensalada grega e das empanadas gregas chamadas spanakotiropites.
Modest Mouse
Xiras, cambios na formación e reedicións
No outono de 2014 Modest Mouse reeditou os seus dous primeiros álbums, This Is a Long Drive for Someone with Nothing to Think About e The Lonesome Crowded West, en CD e vinilo a través de Glacial Pace, o selo de Isaac Brock.
Feta
Emprego
A palabra feta tamén significa corte moi delgado de queixo ou friames. Exemplo unha feta de queixo, unha feta de xamón.
Modest Mouse
Strangers to Ourselves e The Golden Casket
Oito anos despois do lanzamento de We Were Dead Before the Ship Even Sank, Modest Mouse publicou Strangers to Ourselves o 17 de marzo de 2015. O 13 de decembro de 2014 confirmárase o título e data de lanzamento e dous días despois a banda publicou o sinxelo principal do disco, "Lampshades on Fire", que se estreou na radio pública de Minneapolis-St. Paul 89.3 The Current. O 16 de decembro de 2014 Strangers to Ourselves estivo dispoñible para reservas en CD e vinilo a través da páxina web do selo Glacial Pace e da tenda de iTunes.
Feta
Ligazóns externas
Artigo en Internet sobre o queixo Feta:
Modest Mouse
Strangers to Ourselves e The Golden Casket
Modest Mouse publicou o seu sétimo álbum de estudio, The Golden Casket, o 25 de xuño de 2021. O seu primeiro sinxelo, "We Are Between", apareceu o día 5 de maio, seguido o 24 dese mesmo mes polo segundo, “Leave a Light On”.
FC Bern 1894
O FC Bern 1894 é un club de fútbol de Berna, Suíza. Fundouse en 1894 e actualmente compite na 2. Liga interrexional. O seu campo é o Stadion Neufeld, con capacidade para 14.000 espectadores.
Meu tío
Meu tío (en Mon oncle) é un filme cómico francés de 1958 dirixido por Jacques Tati. Gañou o Óscar ao mellor filme en lingua non inglesa na 31.ª edición dos premios.
Argumento
miniatura|esquerda|Maqueta de Vila Arpel O señor Hulot, que vive nunha casa modesta dun barrio humilde, vai visitar un sobriño seu, que vive cos seus pais en Vila Arpel, un fogar ultramoderno. O pai do neno ocupa un alto cargo nunha fábrica de plástico. A casa é fría, ao contrario cá do señor Hulot, que se sente incómodo. O seu sobriño tampouco é feliz, xa que lle prohiben que leve á casa os seus amigos porque poderían romper algo. O señor Hulot intentará que mellore esa situación.
Semantema
Son os semas denotativos que entran en oposición co semema de lexemas veciños dentro dun mesmo campo semántico. Ó conxunto dos semas denotativos específicos chámaselle semantema.
Son os semas específicos dun lexema ó comparalo con outro lexema que pertence ó mesmo campo semántico có primeiro.
Clasema
Un clasema é un par de semas opostos que permiten clasificar en dous grupos tódalas palabras pertencentes a unha clase, por exemplo tódolos substantivos.
Por exemplo, son clasemas os semas concreto / abstracto, pois permiten a clasificación completa de tódolos lexemas pertencentes á clase de palabra substantivo.
Copa de Europa de hóckey a patíns feminina
A Copa de Europa de hóckey a patíns feminina, tamén coñecida como Campionato Europeo é a máxima competición europea de hóckey a patíns a nivel de clubs en categoría feminina. Foi creada na tempada 2006-07 e nela se enfrontan cada ano os mellores cubs europeos da especialidade, a meirande parte deles proceden das ligas española, portuguesa e italiana, sendo os equipos da liga española os grandes dominadores, de feito, das catro finais disputadas tres foron xogadas por dous equipos da liga española. Está organizada polo Comité européen de rink hockey (CERH), o máximo organismo europeo do hóckey a patíns, que ten a súa sede central en Lisboa (Portugal).
9KS11000
9KS11000 é a designación dun motor foguete de propelente sólido usado nos foguetes Black Brant 3A e Black Brant 4A.
Características
Os motores 9KS11000 eran fabricados por Bristol Aerospace e funcionaban alimentados con propelente sólido. Tiñan un pulo de 49,0 kN.
Pobo alemán
Os alemáns (en Deutsche) son un pobo xermánico de Europa Central, con trazos culturais e históricos comúns, e que teñen o alemán como lingua propia.
Dos aproximadamente 100 millóns de falantes nativos de alemán do mundo, arredor de 70 millóns considéranse alemáns. Ademais, hai arredor de 80 millóns de persoas de ascendencia alemá en países como os Estados Unidos (alemáns americanos), Brasil (alemáns brasileiros), Arxentina (alemáns arxentinos) e na antiga Unión Soviética (principalmente alemáns de Rusia e alemáns de Casaquistán).
Coa fundación do estado moderno de Alemaña, que non incluíu todo o territorio de lingua alemá de Europa, o termo "alemáns" pasou tamén a designar aos habitantes deste país. Hoxe, a poboación de países con maiorías falantes de alemán como Austria, Suíza e Liechtenstein, teñen desenvolvido a súa propia identidade nacional, e especialmente dende o final da segunda guerra mundial non se refiren a eles mesmos como "alemáns" nun contexto moderno.
Gran Premio de España de 1968
O Gran Premio de España de 1968 foi unha carreira de Fórmula Un celebrada o 12 de maio de 1968 en Madrid. Foi a segunda proba da tempada de.
O Gran Premio de España de 1968 foi unha carreira de coches de Fórmula 1 celebrada no Circuíto do Jarama o 12 de maio de 1968. Foi a segunda proba da tempada de de Fórmula Un. Foi a primeira carreira logo da morte do bicampeón do mundo Jim Clark, que morrera nunha carreira non de campionato de Fórmula Dúas en Hockenheim, Alemaña. Clark lideraba o campionato de pilotos antes da carreira, con 9 puntos, logo de gañar na primeira carreira en Suráfrica.
Santa Cruz de Viana, Chantada
Santa Cruz de Viana é unha parroquia do concello de Chantada na provincia de Lugo. No ano 2011 tiña 83 habitantes distribuídos en 4,45 km², segundo datos do INE e do IGE, deles 40 eran homes e 43 eran mulleres. O que supón unha diminución respecto o ano 2007 que tiña 101 habitantes, deles 46 eran homes e 55 eran mulleres. En 2016 tiña 64 habitantes, 33 mulleres e 31 homes, segundo o INE.
Toponimia
O topónimo vén do latín que fai referencia á invención da Vera Cruz nos tempos de Constantino. En 1244 figura como Sancta Cruce de Asma.
A Carballa, Serramo, Vimianzo
A Carballa é un lugar da parroquia de Serramo no concello coruñés de Vimianzo na comarca da Terra de Soneira. Segundo o Instituto Nacional de Estadística en 2018 tiña 45 habitantes (19 homes e 26 mulleres).
Santa Cruz de Viana, Chantada
Toponimia
Viana ten unha orixe pouco clara. Pode ser unha palabra precelta con significado de monte. Pode estar relacionada co latín ou cos antropónimos  ou.
Joaquín Iglesias Cabana
Joaquín Iglesias Cabana, nado na Coruña cara a 1892 e finado no mesmo concello o 16 de setembro de 1936, foi un tipógrafo e político galego.
Traxectoria
Tipógrafo. Foi reelixido presidente da Juventud Socialista Ferrolana en maio de 1919. Membro da UGT e dirixente da Agrupación Socialista da Coruña da que foi secretario en 1929, reelixido o 26 de xaneiro de 1930 e novamente reelixido o 26 de febreiro de 1931. En marzo de 1931 foi elixido candidato para as eleccións municipais. En maio de 1935 foi elixido secretario xeral do Comité da Federación socialista coruñesa. Participou na fundación da sociedade Liga de Inquilinos de La Coruña en 1932, da que foi elixido vogal e foi presidente da xunta directiva fundadora da Cooperativa Española de Casas Baratas Pablo Iglesias da Coruña en maio de 1933. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e paseado no distrito coruñés o 16 de setembro con Manuel Andrade Deibe, Pedro Galán Calvete e José Manuel Álvarez Álvarez.
Vida persoal
Casou con Celia Seoane.
Virtuema
Os lexemas, debido á connotación, varían a forma do seu significado. Dependendo das esperiencias vitais, o significado do lexema de árbore nun acto de fala concreto é diferente segundo o falante que o enuncie e as súas experiencias. Un falante poderá ter en mente un piñeiro; outro, un carballo. O conxunto de semas (unidades mínimas de significación), variables por mor do que nun instante a palabra para un ou varios falantes poida connotar, pertencentes a un lexema, denomínase virtuema.
9KS1660
Características
Os motores 9KS1660 eran fabricados por Bristol Aerospace e funcionaban alimentados con propelente sólido. Tiñan un pulo de 7,4 kN.
Traballo de campo (Heaney)
Traballo de campo (en Field Work) é a quinta colección de poesía de Seamus Heaney, quen recibiu o Premio Nobel de Literatura en 1995. Foi publicada no ano 1979 pola editorial Faber and Faber.
Foi traducida ó galego por Vicente Araguas e publicada pola Edicións Xerais no ano 1996. No ano 2005, foi publicado de novo coa tradución de Araguas dentro da colección Biblioteca Galega de Clásicos Universais.
Casas Novas, Serramo, Vimianzo
Casas Novas é un lugar da parroquia de Serramo no concello coruñés de Vimianzo na comarca da Terra de Soneira. Tiña 50 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales eran 23 homes e 27 mulleres.
Arquisemema
Ó conxunto de semas comúns ós sememas dun campo semántico chámase arquisemema.
Se o semantema é o conxunto dos semas específicos dun lexema ó comparalo con outro lexema que pertence ó mesmo campo semántico có primeiro, o arquisemema é o conxunto dos semas comúns a tódolos lexemas dun campo semántico.
Exemplo:
Melbourne Victory Football Club
Melbourne Victory é un equipo de fútbol de Australia, situado na cidade de Melbourne no estado de Victoria, Australia. Foi fundado en 2004 e xoga na A-League, máxima competición profesional do país.
Melbourne é a franquía da liga con máis campionatos conseguidos desde que a nova liga foi creada, gañando o campionato da A-League en dúas ocasións. En 2008-09 obtiveron o título de liga regular e campionato.
Historia
Cando a Federación de Fútbol de Australia anuncia o desmantelamento da National Soccer League, en 2003 un consorcio de empresarios decide formar unha sociedade que opte a unha praza no novo campionato profesional coñecido como A-League. A oferta, encabezada polo CEO de Belgravia Leisure, Geoff Lord, conseguiu facerse coa franquía correspondente no torneo. A diferenza doutros clubs da NSL con raíces baseadas na inmigración (como South Melbourne FC para os gregos ou Melbourne Knights para os croatas), Melbourne Victory está considerado como un equipo destinado a toda a cidade. Na súa primeira tempada contou con Ernie Merrick como adestrador, e Archie Thompson ou Kevin Muscat como principais figuras.
Na súa primeira tempada Melbourne terminou en penúltima posición, cunha campaña irregular. pero tras manter o bloque e fichar estrelas como Carlos Hernández ou Ljubo Milicevic logrou proclamarse campión da liga regular na 2006-07, para despois vencer na final do campionato a Adelaide United por 6-0. Ese ano Victory conseguiu tamén unha boa asistencia de público, superando os 20.000 espectadores de media no seu estadio. Tras quedar quinto en 2008, a tempada 2009 volveu ser unha das mellores do club ao lograr a Copa de pretempada, a liga regular e a final do campionato. Na seguinte tempada non puido revalidar o título, tras caer na final ante Sydney FC.
Pete Lovely
Gerard Carlton "Pete" Lovely, nado en Livingston (Montana) o 11 de abril de 1926 e finado en Tacoma o 15 de maio de 2011, foi un piloto de carreiras e empresario estadounidense.
Traxectoria
O 9 de novembro de 1957, Lovely gañou a primeira carreira realizada en Laguna Seca, pilotando un Ferrari. Lovely participou en 11 Grandes Premios do Campionato do Mundo de Fórmula 1, debutando o 10 de maio de 1959. Non logrou puntos de campionato. Foi coñecido principalmente na súa carreira de Fórmula Un por competir con varios automóbiles privados en eventos do Campionato do Mundo (normalmente participou baixo a bandeira de "Pete Lovely Volkswagen"), incluíndo un híbrido feito a partir dun Lotus 69 de Fórmula 2 equipado cunha especificación de Fórmula Un, 3.0L Cosworth DFV motor V8. Logo da súa retirada de Fórmula Un, participou en varios tipos de carreiras nos Estados Unidos ata os anos 80. A andaina nas carreiras de Lovely durou máis de 50 anos, e continuou participando nos eventos Vintage e Históricos nos anos 2000.
Carreira profesional
Lovely inaugurou "Pete Lovely Volkswagen", un concesionario de Volkswagen en Fife, Washington en 1954 e dirixiuno durante 34 anos. Tamén foi propietario de "Pete Lovely Racing" que restauraba coches de carreiras vintage.
Lovely morreu en Tacoma, Washington.
Resultados Completos na Fórmula Un
(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.
Campionato de Wimbledon
miniatura|250px|Campionato de Wimbledon. O Campionato de Wimbledon é o máis antigo e prestixioso evento deportivo de tenis. Lévase a cabo en xuño e xullo e é o terceiro torneo de Grand Slam que se xoga no ano, precedido polo Aberto de Australia e o Aberto de Francia, e seguido polo Aberto dos Estados Unidos.
O torneo, (o único dos Grand Slam que se xoga en cancha de céspede) dura dúas semanas, aínda que pode estenderse en caso de choiva. Xóganse torneos simultáneos de singles masculinos, singles femininos, dobres masculinos, dobres femininos e dobres mixtos. Tamén se xogan torneos de mozos en dobres e singles para homes e mulleres. Sumado a isto, fanse torneos con invitacións especiais para xogadores retirados (dobres masculinos maiores de 35 anos e maiores de 45, e dobres femininos maiores de 35 anos).
Historia
A primeira vez que se xogou torneo foi organizado por "All England Lawn Tennis and Croquet Club" en 1877 nunha cancha cerca de Worple Road; os únicos partidos xogados foron singles masculinos. En 1884 agregáronse os singles femininos e dobres masculinos.
Os dobres femininos e os mixtos foron incorporados en 1913. O campionato trasladouse á actual localidade, a unha cancha próxima a Church Road, en 1922. Os británicos están moi orgullosos do torneo, aínda que é unha fonte de aflición e humor nacional (ningún británico gañou o evento de singles desde 1936, con Fred Perry e tampouco o fixo ningunha muller británica desde Virginia Wade en 1977).
En outubro de 1940, o complexo foi bombardeado polas forzas alemás, que lanzaron cinco bombas das que unha impactou sobre o teito do Court Central mentres que outra destruíu a sala de equipamento.
Cancha
A cancha principal é a chamada Centre Court, e as finais do torneo sempre son xogadas alí. Debido á imprevisibilidade do clima, propúxose construír un teito despregable sobre a cancha. Agárdase que estes finalizado para o ano 2009. A cancha número 1 foi obxecto dunha grande remodelación no ano 1977. Orixinalmente estaba adxacente á cancha principal, pero foi substituída por un novo estadio con gran capacidade de espectadores. Dicíase que a cancha número 1 tiña unha atmosfera única, e era a favorita de moitos xogadores, así que a súa substitución foi lamentada por moitos.
Tradicións
miniatura|200px|dereita|Trofeos do Campionato de Wimbledon. As cores verde e violeta son as tradicionais deste torneo. é o único onde se esixe que a vestimenta tanto para masculino como feminino sexa preto do 100% de cor branca. As tenistas son sempre nomeadas como "Miss" ou "Mrs" (señorita ou señora) durante o xogo (por exemplo, cando o árbitro di as puntuacións). Os homes só son nomeados polo seu apelido.
O torneo comeza cada ano seis semanas antes do primeiro luns de agosto, e termina ós quince días. Tradicionalmente, non se xoga no "Middle Sunday" (domingo do medio). Só tres veces na historia do campionato (a máis recente, en 2004), a choiva forzou a ter que xogar en "Middle Sunday".
Durante a primeira semana xóganse as rondas preliminares, mentres que durante a segunda semana dispútanse os oitavos de final, os cuartos, as semifinais e a final.
O gañador de singles masculino recibe un trofeo de prata. A gañadora de singles feminino recibe unha bandexa de prata, xeralmente chamada "Rosewater Dish" ou "Venus Rosewater Dish". Os trofeos son presentados noutros eventos. Os premios en cartos para 2004 foron de:
As cifras mostradas para os dobres son divididas en partes iguais para cada un dos participantes.
Wimbledon e o Aberto de Francia son os que ofrecen premios monetarios máis altos para os homes que para as mulleres, mentres que o Aberto dos Estados Unidos e o Aberto de Australia ofrecen cantidades iguais para ambos sexos.
O Comareiro, Serramo, Vimianzo
O Comareiro é un lugar da parroquia de Serramo no concello coruñés de Vimianzo na comarca da Terra de Soneira. Segundo o Instituto Nacional de Estadística en 2018 tiña 33 habitantes (16 homes e 17 mulleres).
Á espera de Godot
Á espera de Godot (en En attendant Godot) é unha obra pertencente ó teatro do absurdo, escrita a finais da década de 1940 por Samuel Beckett e publicada en 1952 por Éditions de Minuit. A estrea como obra teatral, dirixida por Roger Blin, realizouse o 5 de xaneiro de 1953 no Théâtre de Babylone de París. Beckett escribiu a obra orixinalmente en francés, a súa segunda lingua. A tradución ó inglés foi realizada polo mesmo Beckett e publicada en 1955. miniatura|240x240px|Lucky e Pozzo. A obra divídese en dous actos, e en ámbolos dous aparecen dous vagabundos chamados Vladimir e Estragon que esperan en balde xunto a un camiño a un tal Godot, con quen (quizais) teñen algunha cita. O público nunca chega a saber quen é Godot, ou que tipo de asunto teñen que tratar con el. En cada acto, aparecen o cruel Pozzo e o seu escravo Lucky (en inglés, «afortunado»), seguidos dun raparigo que fai chegar a mensaxe a Vladimir e Estragon de que Godot non virá hoxe, "pero mañá seguro que si".
Esta trama, que intencionalmente non ten ningún feito relevante e é altamente repetitiva, simboliza o tedio e a carencia de significado da vida humana, tema recorrente do existencialismo. Unha interpretación estendida do misteriosamente ausente Godot é que representa a Deus (en inglés: God), aínda que Beckett sempre negou isto. Beckett afirmou que derivaba de godillot, que en xerga francesa significa bota. O título podería entón suxerir que os personaxes están a esperar «á bota». Como nome propio, Godot tamén pode ser un derivado de diferentes verbos franceses.
Foi traducida ó galego por Francisco Pillado Mayor e foi publicada pola Edicións Laiovento no ano 2003. No ano 2005, foi publicado de novo coa tradución de Pillado Mayor dentro da colección Biblioteca Galega de Clásicos Universais.
Representacións en Galicia
A obra foi estreada en 1984 pola Compañía Luís Seoane na Coruña, e representada en 1989 por Teatro Galileo e en 1991 pola Aula de Teatro da Universidade de Santiago, as dúas nesta cidade.
Josep Samitier
Josep Samitier i Vilalta (alcumado O Mago e O home langosta), nado o 2 de febreiro de 1902 en Barcelona e finado o 4 de maio de 1972, foi un mítico xogador e adestrador de fútbol que lle adicou a maioría da súa carreira ó FC Barcelona, aínda que tamén xogou no Real Madrid e no OGC Nice francés.
Xogador de club
A súa carreira comezou no Internacional de Sans, equipo hoxe desaparecido dun barrio de Barcelona. Con 17 anos asinou polo FC Barcelona a cambio dun chaleco e un reloxo con esfera luminosa. Dende o principio converteuse nun xogador emblemático para o club, sendo un dos xogadores máis populares do seu tempo pola súa habilidade. Alcumado o mago, a súa fama superou o terreo deportivo, chegando a protagonizar anuncios publicitarios e películas como Once pares de botas.
Foi unha peza indispensable no exitoso Barça dos anos 20, cuxas vitorias provocaron que o Camp del Carrer Indústria quedase pequeno para acoller ós milleiros de seareiros que desexaban ver os encontros daquel equipo, polo cal o club tivo que construír un novo estadio moito máis grande, o Camp de Les Corts, inaugurado en 1922.
Durante os 13 anos que Samitier xogou no FC Barcelona conquistou 5 Campionatos de España, 12 Campionatos de Cataluña e a primeira liga disputada en España entre 1928 e 1929. Marcou 326 goles coas cores do Barça (o que fai del o segundo máximo goleador da historia do club), 63 deles no torneo de Copa do Rei (récord histórico do Barça). O 18 de abril de 1926 marcoulle 4 goles ó Real Madrid no encontro de ida da eliminatoria de cuartos de final da Copa do Rei xogado en Chamartín, que rematou con vitoria culé por 1 gol a 5. Dende 1928 ocupou a capitanía do equipo.
En 1932 deixou o club por razóns económicas, e asinou polo Real Madrid. No equipo madrileño xogou 2 anos, gañando a liga en 1933 e a copa en 1934. En 1935 deixou o equipo merengue, recibindo un encontro de homenaxe.