cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Julian Bailey
Andaina
Aínda que nado no Reino Unido, criouse en Menorca, España. Converteuse nun gran piloto de Fórmula Ford 1600 en Gran Bretaña, gañando o importante Festival de Fórmula Ford en Brands Hatch. En 1987 tivo a oportunidade de correr na Fórmula 3000, nun Lola GA Motorsport, no que gañou na súa terceira carreira de Fórmula 3000, converténdose no primeiro piloto británico en gañar unha carreira nesta fórmula. Isto atraeu a atención de Ken Tyrrell, e Bailey foi recrutado para pilotar para o seu equipo de Fórmula Un o ano seguinte. O coche era moi pouco competitivo e non anotou un só punto, mentres que o seu compañeiro Jonathan Palmer anotou cinco. En 1989 uniuse ao equipo da fábrica de coches deportivos Nissan e intentou volver á Fórmula Un en con  Lotus. Rematou sexto no Gran Premio de San Marino pero non mantivo o seu pulso despois de Mónaco. Durante a súa carreira na Fórmula Un, participou en 20 Grandes Premios, clasificándose para sete no momento en que as grellas estaban sobredimensionadas e obtivo un total de un punto no campionato.
En 1992 uniuse ao equipo Toyota  BTCC e, na tempada seguinte, quedou quinto no campionato, aínda que a súa tempada é lembrada pola súa colisión co compañeiro de equipo Will Hoy, que volcou o coche de Hoy sobre o seu teito. Na seguinte rolda en Knockhill, logrou a súa única e única vitoria no BTCC. Nas dúas tempadas seguintes tivo menos éxito, aínda que superou ao campión de 1991 Hoy nas dúas tempadas como compañeiros de equipo. Toyota retirouse do BTCC como equipo oficial a finais de 1995, pero Bailey aínda tiña contrato con eles. En 1996, Bailey competiu no Campionato de Turismos de Suráfrica (SATCC) para Minolta Toyota. Dende entón corre principalmente en coches deportivos. En 1997, Bailey uniuse a Lister, gañando finalmente o British GT Championship en 1999 e o FIA GT Championship en 2000 nun Lister Storm.
Vida persoal
O fillastro de Bailey, Jack Clarke, tamén é piloto de carreiras con experiencia na Fórmula BMW e na Fórmula Palmer Audi. En 2009 graduouse no FIA Formula Two Championship, e en 2014 mudouse ao British Touring Car Championship.
Carreira posterior ás carreiras
En 2008, uniuse a ESPN STAR Sports como comentarista invitado para varias carreiras de Fórmula Un.
Top Gear
No programa  Top Gear, foi un dos varios pilotos que apareceron como The Stig.
Resultados completos na Fórmula 3000 Internacional
( clave) (As carreiras en grosa indican pole position, as carreiras en cursiva indican volta rápida.)
Resultados completos na Fórmula 1
(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.
Jean-de-Dieu Soult
Nicolas Jean de Dieu Soult, nado o 9 de marzo de 1769 en Saint-Amans-la-Bastide, (hoxe Saint-Amans-Soult, na provincia de Languedoc) e finado no castelo de Soultberg o 26 de novembro de 1851, foi un aristócrata, militar e político francés.
Destacado combatente nas guerras napoleónicas, dirixiu as tropas francesas durante a guerra da independencia española.
En España
A finais de 1807, foi enviado a España, tomou Burgos e A Coruña (na Batalla de Elviña) pero foi derrotado na campaña de Portugal por Wellington. A mediados de 1809, o emperador nomeouno xeneral maior das forzas francesas en España, pouco despois obtivo unha decisiva vitoria na Batalla de Ocaña. Durante 1810 foi xeneral en xefe do exército de Andalucía. A principios do ano seguinte invadiu Estremadura e ocupou Badaxoz, pero foi derrotado no enfrontamento da Albuera coas tropas anglo-españolas
Cadeas para a neve
220px|miniatura|Sinal de tráfico que obriga ao uso de cadeas na estrada. As cadeas para a nieve son un sistema antiesvarante que se coloca nas rodas motrices dun vehículo automóbil para que estas non esvaren debido á existencia de neve ou xeo na estrada.
Metical
O metical (ISO 4217: MZN; sigla nacional: MT) é a moeda de Mozambique, que substituíu a moeda colonial, o escudo de Mozambique, en 16 de xuño de 1980 (vixésimo aniversario do Masacre de Mueda).
Cadeas para a neve
Poden non ser cadeas propiamente ditas, xa que hai sistemas que van desde unha peza de plástico até unha funda de tea.
O seu uso limita a velocidade a 50 km/h.
Colocación
220px|miniatura|Cadeas en [[rombo, que proporcionan unha maior eficacia e rendemento.]] Segundo a motricidade do vehículo:
Sexa cal for o tipo de automóbil é conveniente equipar cadeas nas catro rodas, excepto se o fabricante indica o contrario, como é o caso de vehículos deportivos de propulsión traseira e gran cilindrada.
Tamén hai que ter en conta que as cadeas están deseñadas para un tamaño específico de roda, polo que hai que ler as instrucións para ver o tamaño de rodas para as que están deseñadas.
Jean-de-Dieu Soult
En España
En 1812 tivo serios enfrontamentos con Xosé I, polo que Napoleón cambiouno de fronte, e durante uns meses loitou no Rin. En 1813, cando as forzas imperiais comezaron a fraquear en España, foi posto novamente á fronte das tropas da península, fracasando no seu intento de recuperar as prazas de Pamplona e Donostia, e ao ano seguinte de novo foi derrotado polas forzas de Wellington en Orthez e Tolosa, cando tentaba que o exército británico non entrara en territorio francés.
Metical
Metical da Nova Familia
A partir de 1 de xullo de 2006 entrou en circulación en Mozambique a nova moeda, o Metical da Nova Familia (ISO 4217: MZN; sigla nacional: MTn) que ten o valor de 1000 meticais antigos.
A 31 de decembro de 2007, as notas da "antiga familia" saían fóra de circulación e a sigla nacional do metical volveuse MT.
Jean-de-Dieu Soult
Nas Restauracións borbónicas
Right|180px|miniatura|Nicolas Jean de Dieu Soult, Duque de Dalmacia, e [[mariscal de Francia con Napoleón ministro con Luís XVIII e Luís Filipe de Orleáns.]]
Durante a primeira Restauración, na que Luís XVIII ocupou por primeira vez o trono francés (1814-1815), Soult foi nomeado ministro da guerra.
Porén, aceptou ser xefe do Estado Maior de Napoleón durante o tempo que transcorreu dende a fuxida deste da illa de Elba ata a súa derrota definitiva na batalla de Waterloo no ano 1815.
Por este episodio foi desterrado de Francia dende 1816 ata 1819, ano no que foi chamado por Luís XVIII, que lle devolveu o grao de mariscal ao ano seguinte.
Foi un dos primeiros militares franceses que deu o seu apoio a Luís Filipe I de Orleáns. Desempeñou diversos cargos políticos durante este reinado (ministro da guerra entre 1830 e 1834, e de 1840 a 1844), mentres que a carteira de Asuntos Exteriores estivo nas súas mans entre 1839 e 1840.
Cadeas para a neve
Funcionamento
220px|miniatura|Furgón [[Rusia|ruso equipado con cadeas en escaleira.]]
Jean-de-Dieu Soult
Nas Restauracións borbónicas
Retirouse da política en 1847, cerca xa dos oitenta anos e faleceu en 1851.
Cadeas para a neve
Funcionamento
É sinxelo comprender o funcionamento das cadeas. O principio do seu funcionamento baséase nun aumento do coeficiente de rozamento, ou de fricción, entre o pneumático e o pavimento cuberto de neve ou xeo. En condicións normais, o coeficiente de rozamento entre pneumático e asfalto é idóneo entre 0,4 e 0,6, pero ao producírense nevadas ou xeadas, o coeficiente de rozamento diminúe substancialmente, xerando perda de tracción e manobrabilidade, e a conseguiente perda de control sobre o vehículo:
Coidados tras o seu uso
As cadeas clásicas hai que procurar limpalas posteriormente ao seu uso o antes posíbel, con auga quente, con obxecto de eliminar o sal que se adoita esparexer polas estradas en época invernal, xa que o cloruro sódico ataca e corroe o aceiro. Despois, hai que empaquetalas ben na súa caixa e gardar esta nun lugar seco e accesíbel no maleteiro do vehículo.
Jean-de-Dieu Soult
Curiosidade
Despois de guerra da independencia moitos galegos bautizaron aos seus cans co nome de soult, e tamén co de ney, en recordo destes dous xenerais, Soult e Ney, costume que, nalgunha medida, pervive até os nosos días.
Cadeas para a neve
Alternativas
Existen no mercado alternativas ás tradicionais cadeas. As máis coñecidas son as fundas de tea (téxtiles). Legalmente substitúen ás cadeas, pero deben retirarse inmediatamente despois de desaparecer a neve.
Tamén existe un dispositivo en forma de araña, que se suxeita ao parafuso da lamia e que se abraza ao pneumático. Colócanse en poucos segundos e a súa eficacia é moi boa.
Finalmente, existen tamén uns aerosois antiesvarantes, que son moi baratos. Pero os mesmos fabricantes advirten que son só para saír dun apuro puntual.
Elementos do grupo 11
Un elemento do grupo 11 é un elemento situado dentro da táboa periódica no grupo 11 que comprende os elementos:
Propiedades
Son relativamente inertes e difíciles de corroer. De feito os tres existen en forma de elemento na cortiza terrestre e non se disolven en ácidos non oxidantes e en ausencia de osíxeno.
Estes metais son bastante brandos e non soportan ben o uso diario das moedas, desgastándose co tempo. Por isto deben ser aliados con outros metais para conseguir moedas máis duradeiras, máis duras e máis resistentes ao desgaste.
Aplicacións
O cobre tamén se emprega amplamente en cables eléctricos e en electrónica. Ás veces empréganse contactos de ouro en equipos de precisión. En ocasións tamén se emprega a prata nestas aplicacións, e tamén en fotografía, agricultura (sobre todo o cobre en formulacións de funxicidas), medicamentos, equipos de son e aplicacións científicas.
Axáns, Ardemil, Ordes
Axáns é un lugar da parroquia de Ardemil no concello coruñés de Ordes da comarca de Ordes. Tiña 25 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 15 eran homes e 10 eran mulleres.
Jesse Lingard
Jesse Ellis Lingard, nado en Warrington o 15 de decembro de 1992, é un futbolista inglés que xoga como mediapunta para o Manchester United da Premier League inglesa.
Club
Manchester United
Liocarcinus corrugatus
O cangrexo rugoso, tamén chamado nécora francesa, nácura francesa ou nocra francesa (Liocarcinus corrugatus, Pennant 1777), é unha especie de crustáceo decápodo braquiúro da familia dos portúnidos, moi abundante nas rías galegas.
Taxonomía
A especie foi descrita por primeira vez en 1777 polo naturalista galés Thomas Pennant, que a designou co nome de Cancer corrugatus.
Ao longo da súa historia, e antes de ser situada dentro do xénero Liocarcinus, foi coñecida polos sinónimos seguintes:
Características
As principais características anatómicas externas de Liocarcinus corrugatus son:
Hábitat e distribución
Común nos fondos detríticos, areosos ou rochosos desde os 10 até os 50 m de profundidade.
Distribúese polo Atlántico oriental, desde as illas Británicas até Guinea-Bissau e Angola, incluíndo as illas Azores, Canarias e do Cabo Verde, e en todo o mar Mediterráneo. Tamén se ten citado nos océanos Índico e Pacífico.
En Galicia
Nas rías de Galicia é común en fondos de area, nos lombos, nos cantís e nas praias, e en zonas de area e pedras dispersas, abundado baixo as bateas mexilloeiras. En xeral, é mais abundante nas zonas das rías de maior influencia oceánica. Dado o seu interese comercial, péscase, empregando sobre todo o bou de vara e traballando pola noite, xa que durante o día este cangrexo permanece enterrado.
Nomes galegos
Non existe aínda un nome vernáculo oficial para a especie. Na bibliografía consultada encontramos as seguintes denominacións:
Gone Girl
Gone Girl é un filme estadounidense de 2014 dirixido por David Fincher e cun guión de Gillian Flynn baseado na súa novela homónima de 2012. Está protagonizado por Ben Affleck, Rosamund Pike, Neil Patrick Harris e Tyler Perry. Ambientado en Missouri, a historia empeza como un misterio que segue os acontecementos que rodean Nick Dunne (Affleck), que se converte no principal sospeitoso pola desaparición da súa muller Amy (Pike).
Caras y Caretas
miniatura|150px|Portada do número 1 (1898), debuxada por [[Manuel Mayol.]] Caras y Caretas foi un semanario arxentino publicado entre 1898 e 1941.
Historia e características
Fundado por Eustaquio Pellicer, foi moi popular, sobre todo na primeira época. Dirixiuno José Álvarez (Fray Mocho) e Juan Carlos Alonso, entre outros. No seu deseño sobresaían as imaxes de gran calidade e nos seus textos combinaba o humor co xornalismo máis serio. Entre os caricaturistas da revista destacou Xosé María Cao Luaces (1862-1918), natural de Cervo, considerado o pai da caricatura arxentina.
Klaksvík
miniatura|Porto miniatura|Estaleiro miniatura|Christianskirkjan miniatura|Vista de Klaksvík Klaksvík é a segunda maior cidade das Illas Feroe, centro natural das illas do norte, Norðoyar, constitúe un dos mellores portos naturais do país e o principal porto pesqueiro das Feroe. É a capital do concello de Klasvík que se fundou en 1908 e que abrangue as cidades de Árnafjørður, Norðoyri, Ánirnar e Mikladalur. Xuntos, en 2007, tiñan 4.886 habitantes.
Xeografía
Klaksvík localízase na illa Borðoy, a maior das illas do norte, a cidade está situada nun val, no final dun pequeno fiorde entre entre os montes Myrkjanoyrarfjall (689 m), Háafjall (647 m), Hálgafelli (503 m) e Klakkur (414 m), ao cal a cidade debe o seu nome.
Historia
A actual área de Klaksvík está poboada desde a época dos viquingos, como amosan escavacións. Tamén aquí había un thing local, o chamado várting. No século XIX o Monopolio das Feroe abriu aquí unha sucursal. En 1873 Klaksvík formou co resto de Norðoyar un concello. En 1908 formouse o concello de Klasvkív, naquela data a cidade tiña preto de 700 habitantes. Naquela época a cidade tiña preto de 700 habitantes. En 1960 Klaksvík converteuse no máis importante porto de pesca nas illas Feroe.
Comunicacións
Klaksvík está unido coa capital, Tórshavn, por estrada, en 2006 rematouse o Norðoyatunnilin, túnel que permite o tráfico por estrada con Leirvík, ata entón só posible por transbordador.
Monumentos e cultura
A Christianskirkjan é o edificio máis coñecido da cidade, unha igrexa que data de 1963, a pía bautismal feita en granito ten catro mil anos e orixinalmente utilizouse para ritos pagás. Norðoya Fornminnissavn é un museo que entre outras cousas contén unha antiga farmacia que estivo en funcionamento ata 1961. O Norðlýsið, fundado en 1915, é o xornal local. O festival de música, Summarfestivalur. atrae cada ano a milleiros de visitantes das Feroe. O club de fútbol local é o KÍ Klaksvík.
Amador Domínguez Pan
Amador Domínguez Pan, coñecido como Jaime Pimentel, nado en Pravio (Cambre) en 1916 e finado na Coruña o 25 de xaneiro de 1949, foi un guerrilleiro antifranquista galego.
Traxectoria
Destinado como cabo da Armada no cruceiro España II, era militante da CNT. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi dos que intentou en Ferrol impedir que a oficialidade puxera o cruceiro ao servizo dos sublevados. Desertou para evitar a detención pero foi apresado uns meses despois. Xulgado, foi condenado a prisión, onde pasou máis de seis anos. O seu irmán Benito Domínguez Pan foi paseado o 7 de setembro de 1937. Saíu en liberdade condicional o 28 de febreiro de 1943 e dedicouse a organizar os grupos que operaban nos Castros e San Pedro de Nós para axudar aos ex-presos republicanos que saían en liberdade. O grupo foi desarticulado pola policía, e Amador pasou á clandestinidade para evitar unha nova detención.
Na primavera de 1946 formou parte do Grupo Volante A, da IV Agrupación Guerrilleira, con Francisco Rey Balbís, Manuel Ramiro Souto, José María Castelo Mosquera e José María Díaz Pan, empregando o alcume de Jaime Pimentel. O grupo integrouse despois do novo destacamento Enrique Líster, no que Amador foi o seu primeiro xefe militar. Participou no atentado contra Manuel Doval Lemat, xefe da Falange de Cambre o 16 de abril de 1946.
Abandonou o destacamento o 21 de xullo de 1947 sen avisar aos compañeiros, decidido a marchar de España. Foi capturado na casa do enlace Jesús Pena Bolón en Calvelo (Sofán, Carballo) o 18 de agosto de 1948. Xulgado en consello de guerra na Coruña o 14 de decembro de 1948, xunto con tres enlaces, foi condenado a pena de morte e axustizado por garrote vil, na cadea da Coruña o 25 de xaneiro de 1949.
Lliçà d'Amunt
Lliçà d'Amunt é un concello español da provincia de Barcelona, en Cataluña. Está situado na comarca do Vallès Oriental.
Historia
Lliçà d'Amunt aparece por primeira vez documentada no ano 987. O lugar, porén, era habitado dende moitos séculos atrás, coma testemuñan os restos romanos das vilas Ca l'Amell Gros e Santa Justa. Tamén se teñen atopado restos de fornos de cerámica romanos e outros indicios de habitantes noutros lugares do concello.
Nome
Unha hipótese postula co nome do pobo derivaría do nome do patricio romano Lucius. O ano 989 aparece nomeado coma Liciano. En 1174, coma Liziano Superiori. En 1359, como Sant Julia de Llissa sobira.
Lliçà d'Amunt escribiuse antigamente coma Lliçà Sobirà, mentres que Lliçà de Vall foi Licano Subteriore e Liçà Jusà.
Banesco Banco Universal
Banesco Banco Universal, coñecido abreviadamente como Banesco, é unha institución financeira venezolana establecida na cidade de Caracas. Conta con 473 sucursais no país e actualmente é o maior grupo bancario privado do país, tendo unha cota de participación do mercado do 13,65 %,
Xunto cos seus principais competidores, Bicentenario Banco Universa, Banco Mercantil, Banco Occidental de Descuento, Banco de Venezuela e Banco Provincial forma o Estrato Grande do Ránking Bancario segundo a Superintendencia da Actividade Bancaria (SUDEBAN), ente adscrito ao Ministerio do Poder Popular para Planificación e Finanzas.
O grupo financeiro comprende, ademais, unha aseguradora, un sistema de banca privada, unha empresa de servizos de tickets ou vales de alimentación para empregados (TodoTicket), así como outros negocios menores.
Historia
Banesco xorde no ano 1977 co nome de Banco Agroindustrial Venezolano, nome que mantén até o ano 1987 cando o cambia por Banco Financiero. No 1992, despois de cambiar o seu nome novamente a Bancentro, o banco foi adquirido pola casa de bolsa Banesco, propiedade do seu actual presidente da Xunta Directiva Juan Carlos Escotet Rodríguez, polo cal a entidade pasa a denominarse Banesco Organización Financiera. En 1997 transfórmase en banco universal logo de fusionarse con Banesco fondo de activos líquidos e Banesco arrendamiento.
Caja Familia
En 1997 Banesco Organización Financiera funda Caja Familia Entidad de Ahorro y Préstamo produto da fusión coas entidades de aforro e préstamo El Porvenir, Bancarios, La Industrial, Maracay e Caja Popular. Máis tarde, en 1999, adquire La Primera EAP pasando a liderar ese segmento.
Unibanca
No ano 2000, Caja Familia, unha das filiais de Banesco, fusiónase co Banco Unión (fundado en 1946). O acordo establecía un 50 % das accións para Banesco e o outro 50 % para o Grupo Unión, nacendo así Unibanca, que se transforma no cuarto banco máis grande de Venezuela. A fusión consumouse o 12 de febreiro de 2001.
En 2002 Banesco adquire a súa maior importancia tras concretar en conxunto con Unibanca unha das maiores fusións bancarias do país.
Sedes
O banco posúe 446 sucursais bancarias en Venezuela, ademais de 16 Axencias Comunitarias localizadas nos sectores populares. As súas oficinas centrais están na cidade de Caracas:
Ciudad Banesco foi antigamente a sede de Sears, até que esta entidade se retirou de Venezuela e foi ocupada por outro complexo de apartamentos chamado Maxy's. Banesco adquiriu o inmoble e en 2004 reinaugurouno baixo o concepto de fábrica baseado no aproveitamento de espazos horizontais e abertos, o cal permite manter s celas operativas próximas. Grazas aos cambios realizados, Ciudad Banesco converteuse nun edificio ecolóxico, xa que se usaron materiais que respectan o contorno. Ciudad Banesco recibiu o Premio Anual Construción 2004 outorgado pola Cámara da Construción de Venezuela.
Situadas no sector financeiro de El Rosal, ambos os edificios funcionaron como sede principal de Banesco até 2004, cando a entidade trasladou a súa sede principal a Ciudad Banesco; porén, aínda funcionan como edificios de oficinas do banco.
Esta torre está situada na Avenida Universidad, no centro de Caracas. Inicialmente denominouse Torre Unión, propiedade da antiga entidade bancaria Banco Unión que, tras a fusión con Caja Familia (do grupo Banesco) transformouse en Unibanca. Tras finalizar a fusión con Banesco, a torre foi vendida ao Estado venezolano. Actualmente funciona como sede dos ministerios de Ciencias y Tecnología, Cultura, Información y Educación Superior; as súas antigas bóvedas, onde estaba o Banco Unión, convertéronse nunha imprenta e depósitos de libros gratuítos dos distintos entes gobernamentais, e tamén é sede da Fundación Impresa Cultural e sa sede anexa da Imprenta Nacional, onde se edita a Gaceta Oficial de la República Bolivariana.
Tirinto
Tirinto ou Tirinte (en grego antigo Τίρυνς e en moderno Τίρυνθα) é un sitio arqueolóxico micénico no nomos grego da Argólida na península do Peloponeso, algúns quilómetros ao norte de Nauplia.
Tivo asentamentos desde o Neolítico e alcanzou o seu cénit entre o -1400  e o -1200  Os seus elementos máis notábeis foron o seu palacio, os seus túneles ou pasadizos e dous aneis de murallas ciclópeas, sobre todo estas últimas, posto que lle outorgaron á cidade o epíteto homérico de Tirinto, a de grandes murallas. A súa acrópole recibía o nome de Licimna.
Mitoloxía
esquerda|miniatura|300x300px|Vista xeral da acrópole de Tirinto. Na mitoloxía grega, dicíase que a cidade tomou o seu nome de Tirinto, un fillo de Argos e neto de Zeus. A tradición indicaba que os ciclopes, vindos desde Licia, amurallaran a cidade cando Preto se apoderou dela. Entón Tirinto, Midea e o Hereon formaban parte do mesmo reino, mentres Argos era controlado por Acrisio. O neto deste, Perseo, fundador de Micenas, intercambiou Argos con Megapentes, fillo de Preto, e así se converteu en rei de Tirinto. Tamén se asocia a cidade con Heracles: ao servizo de Euristeo, que reinaba en Tirinto, realizou os doce traballos; ademais cóntase que guindou a Ífito desde as murallas da cidade. Algunhas fontes sitúan aquí o seu nacemento.
No Catálogo das naves da Ilíada formaba parte dos territorios acaudillados por Diomedes, durante a Guerra de Troia.
Reis de Tirinto
Preto foi o fundador da casa real da cidade de Tirinto. O tamén rei de Tirinto Perseo fundou Micenas, pero non se sabe se tamén trasladou alí a sede do goberno. Euristeo era coñecido como o rei de Tirinto e Micenas. Os seus sucesores só levaban o título de rei de Micenas.
Esta é a lista de reis míticos de Tirinto:
Historia
miniatura|250x250px|Caza do Xabaril. [[Fresco reconstruído do segundo palacio de Tirinto (c. -1300) hoxe no Museo Arqueolóxico Nacional de Atenas.]] dereita|miniatura|275x275px|Carro con dúas mulleres micénicas. Fresco reconstruído. (c. -1200). Tirinto estivo habitada desde o Neolítico (7º-4º milenio), o que se constatou a través de restos de cerámica. Ao 3º milenio, a Idade do Bronce temperá, pertencen os restos arquitectónicos máis antigos. A súa época de apoxeo coincide co da civilización micénica, a partir do ano -1600, especialmente entre o -1400 e o -1200.
O lugar chegou ao seu declive co fin do período micénico, posto que ao redor de -1200 foi destruído polo lume, probabelmente por mor dun terremoto, aínda que hai indicios de que quizais até o ano -1050  mantivo asentamentos na parte baixa.
No período bizantino había un pequeno asentamento cuxo fin debeu coincidir coa toma de Argos polo Imperio Otomán en 1379.
Arqueoloxía
miniatura|Plano de Tirinto. 1-Gran rampla de acceso 2-Porta principal 3-Galerías 4-Propileos 5-Patio central 6- Mégaron 7-Escalinata e bastión oeste 8-Acrópole media 9-Acrópole inferior
Victoria Beckham
Victoria Beckham (de solteira Victoria Caroline Adams), nada en Harlow (Essex) o 17 de abril de 1974, é unha cantante, deseñadora de moda e escritora inglesa. Victoria Beckham foi parte integrante do grupo pop feminino Spice Girls, popularmente alcumada Posh Spice é tamén coñecida por estar casada co xogador de fútbol David Beckham. A súa carreira e matrimonio canda David Beckham levouna a se converter nunha das mulleres máis adiñeiradas de Gran Bretaña.
Tirinto
Campañas de escavacións
En Tirinto realizáronse escavacións dirixidas polo Instituto Arqueolóxico Alemán e pola Sociedade Arqueolóxica de Grecia. Heinrich Schliemann e Wilhelm Dörpfeld escavaron o lugar en 1884-1885; entre 1905 e 1929 as escavacións foron dirixidas por Dörpfeld, Georg Karo e Kurt Müller; a mediados do século XX Nikolaos Verdelis rehabilitou unha parte da fortificación que se derrubou; a partir de 1967 as escavacións novamente estiveron a cargo do Instituto Arqueolóxico Alemán, dirixidas por Ulf Jantzen, Jörg Schäfer, Klaus Kilian e Joseph Maran.
Victoria Beckham
Traxectoria
Os seus pais son Anthony William e Jacqueline Adams. Ten dous irmáns máis novos: Louise e Christian. Formouse artisticamente no Jason Theatre School en Hoddesdon. Aos 17, comezou a asistir ao Laine Arts Theatre College in Epsom, Surrey. Victoria Beckham, anos máis tarde desfrutou do éxito obtivo como Posh Spice no grupo pop feminino, The Spice Girls. Victoria coñeceu o futbolista David Beckham en 1997, e a parella foi alcumada "Posh and Becks" polos media. David Beckham pediulle matrimonio a Victoria o 24 de xaneiro de 1998 nun restaurante en Cheshunt, Inglaterra, e o seu primeiro fillo, Brooklyn Joseph, naceu o 4 de marzo de 1999. Casaron no Castelo de Luttrellstown, Irlanda, o 4 de xullo de 1999, e a súa voda atraeu unha ampla cobertura dos medios. Os media foron mantidos á marxe da cerimonia, ao teren os Beckham unha exclusiva acordada coa revista OK! Magazine.
Tirinto
Restos arqueolóxicos
A acrópole de Tirinto divídese en tres niveis: superior, medio e inferior.
Victoria Beckham
Traxectoria
O segundo fillo dos Beckham, Romeo James, naceu o 1 de setembro de 2002; o seu terceiro fillo, Cruz David, o 20 de febreiro de 2005 en Madrid, España.
Tirinto
Restos arqueolóxicos
Na parte superior achábase o palacio, que tivo tres fases diferentes de construción: a primeira cara ao ano -1450 e posteriormente foi ampliado no século -XIV  e tamén no século -XIII  Estaba defendido non só pola súa dobre muralla senón que tamén estaba disposto para que se tivese que transitar por unha serie de patios pechados e atravesar dúas portas en forma de H (propileos) antes de acadar o pórtico de entrada ao mégaron.
A Porta
Co topónimo A Porta podemos referirnos a varios lugares de Galicia:
Tirinto
Restos arqueolóxicos
O famoso mégaron do palacio de Tirinto ten un amplo vestíbulo, habitación principal na que estivo o trono fronte á parede da dereita e unha cheminea central rodeada de catro columnas de madeira de estilo minoico que servían de soporte para o teito. Aquí foron achadas pinturas ao fresco que se atopan expostas no Museo Arqueolóxico Nacional de Atenas.
A Porta
Na provincia da Coruña
Tirinto
Restos arqueolóxicos
Na parte leste e sur da acrópole hai dúas galerías ou casamatas abovedadas que están acaroadas ás murallas e que poderían ter unha función defensiva ou de almacenaxe.
A Porta
Na provincia de Lugo
Na provincia de Ourense
Na provincia de Pontevedra
Sorgo
O sorgo é o nome común de calquera planta do xénero Sorghum spp. Un xénero dunhas 20 especies de gramíneas orixinarias das rexións tropicais e subtropicais de África oriental. Ten a súa orixe en África do leste e procede das variedades salvaxes en Etiopía hai 5.000 anos. Cultívanse na súa zona de orixe, Europa, América e Asia como cereal para consumo humano, animal, na produción de forraxes, e para a elaboración de bebidas alcólicas e vasoiras. A súa resistencia á seca e á calor faino un cultivo importante en rexións áridas, e é un dos cultivos alimentarios máis importantes do mundo.
É a quinta colleita de cereal no mundo, canto á súa produción (470 000 km², recollido en 1996). O produtor máis grande é Estados Unidos.
O sorgo coñécese con varios nomes: millo grande e millo de Guinea en África occidental, kafir en África austral, duro no Sudán, mtama en África oriental, iowar na India e kaoliang na China (Purseglove, 1972).
As moitas subespecies divídense en catro grupos: sorgos do gran, sorgos da herba (para o pasto e o feo), sorgos doces (xaropes do sorgo), e millo tipo vasoira (para as vasoiras e os cepillos).
Ao se tratar dun alimento carente de glute, representa unha opción nutritiva para as persoas celíacas. Posúe propiedades antidiarreicas, ou adstrinxentes, e homeostáticas.
O sorgo común (Sorghum vulgare ou Sorghum bicolor) é a especie máis estendida, cuxas sementes se utilizan para facer fariña e a planta como forraxe.
Etimoloxía
A verba galega sorgo é tomada do italiano e este do latín moderno sorghum, que moi probabelmente provén do latín vulgar syricum; é dicir, proveniente de Siria. Rexión onde os romanos seica coñeceron esta graminea. O nome xenérico Sorghum imposto por Moench foi conservado oficialmente desde 1794, de xeito que Sorgum L. non é válido.
Descrición
O xénero Sorghum caracterízase por pequenas espigas que nacen a pares. O sorgo cultívase como planta anual, aínda que é herba perenne e nos trópicos pode recollerse varias veces no ano.
O sorgo ten unha altura de 1 a 2 m. Ten inflorescencias tipo mazaroca e sementes de 3 mm, esféricas e oblongas, de cor negra, avermellada e amarelenta. Ten un sistema radicular que pode chegar en terreos permeábeis a 2 m de profundidade. As flores teñen estames e pistilos.
O valor enerxético do gran de sorgo é un pouco inferior ao do millo. Pódese estimar como media 1,08 UF/kg. Comparándoo co gran de millo, o do sorgo é xeralmente un pouco máis rico en proteínas, porén máis pobre en materia graxa; como as do millo, son dun valor biolóxico bastante feble; son particularmente deficitarias en lisina.
Cultivo e usos
Unha das especies, Sorghum bicolor, orixinaria de África con moitas formas cultivadas agora, é un cultivo importante en todo o mundo, usado para a alimentación (como grans e en xarope de sorgo ou "melaza de sorgo"), forraxe animal, produción de bebidas alcohólicas e biocombustibles. O cultivo do sorgo estivo ligado segundo investigacións arqueolóxicas ao antigo Sudán hai uns 6000-7000 anos.
Todos os sorgos conteñen ácidos fenólicos e a maioría conteñen flavonoides. Os grans de sorgo son unha das fontes de alimento máis altas da proantocianidina flavonoide. O contido total de fenol (tanto en ácidos fenólicos como en flavonoides) está correlacionado coa actividade antioxidante. A actividade antioxidante é alta en sorgos con pericarpo escuro e testa pigmentada. A actividade antioxidante do sorgo pode explicar a reducida incidencia de certos tipos de cancro en poboacións que consomen sorgo.
Os brotes de sorgo son un aperitivo popular na India. É similar aos flocos de millo, aínda que máis pequenos. As receitas para estalar sorgo no microondas ou nunha pota están dispoñibles en liña.
A maioría das variedades son tolerantes á seca e á calor, eficientes no nitróxeno e son especialmente importantes nas rexións áridas, onde o gran é un dos elementos básicos para as persoas pobres e do campo. Estas variedades forman compoñentes importantes da forraxe en moitas rexións tropicais. S. bicolor é un importante cultivo alimentario en África, América Central e Asia do Sur, e é o quinto cultivo de cereais máis importante no mundo.
Nas primeiras fases do crecemento das plantas, algunhas especies de sorgo poden conter niveis de cianuro de hidróxeno, hordenina e nitratos, que son letais para os animais que pastan. Cando están estresadas pola seca ou a calor, as plantas tamén poden conter niveis tóxicos de cianuro e nitratos en fases posteriores do crecemento.
Produción
Os datos da FAO sobre os maiores produtores de sorgo refírense ao conxunto das especies, aínda que se presupón que a meirande parte corresponde á especie Sorghum bicolor.
Taxonomía
O xénero foi descrito por Conrad Moench e publicado en Methodus Plantas Horti Botanici et Agri Marburgensis : a staminum situ describendi 207. 1794. A especie tipo é: Sorghum bicolor (L.) Moench.
Citoloxía
Ten un número de cromosomas de: x = 5. 2n = 10, 20, e 40 (e aneuploides - 26, 33, 38–39 etc.). Cromosomas ‘pequenos’.
Tirinto
Restos arqueolóxicos
Con respecto ás murallas, destaca o bastión occidental, que chega a ter unha anchura de 7 metros. Na parte norte das murallas hai un gran número de estancias cuxa función, do mesmo xeito que as galerías, podería ser de almacenaxe ou defensiva.
Historia da lingua galega
miniatura|dereita|Mapa cronolóxico que amosa a evolución territorial das linguas romances do suroeste de [[Europa; en azul o galego.]] A historia da lingua galega (ou historia social ou historia externa) pódese resumir como sete séculos de normalidade, desde as súas orixes cando se separa do latín galaico, aló polo século IX, até a introdución do castelán no século XV, e cinco séculos de conflitos, do século XVI até os nosos días.
Tirinto
Restos arqueolóxicos
Sobre o sector oriental do mégaron hai un edificio pequeno que se cre que era un templo do período xeométrico pois alí acháronse restos de ofrendas que se atopan no Museo de Nauplia.
Historia da lingua galega
Substratos do galego
miniatura|dereita|Estela adicada a unha defunta aristócrata galaico-romana chamada Apana, Celtica Supertamárica e do poboado de "Miobre", [[Século II|século II d. C.]] Os primeiros habitantes de Galicia eran de orixe preindoeuropea e, o mesmo que os indoeuropeos, deixaron a súa pegada na lingua galega. As informacións de xeógrafos e historiadores grecolatinos, os restos arqueolóxicos e as similitudes lingüísticas con outras zonas indican que no noroeste peninsular coexistiron diferentes etnias desde o Paleolítico até o século V a. C. Desta maneira, podemos falar de dous tipos de substratos:
Victoria Beckham
Traxectoria
Logo dos varios anos de estadía en España e tras moitos preparativos publicitarios, entre os que se conta a reportaxe gráfica para a revista de moda íntima "W", Victoria e David Beckham trasladáronse aos Ánxeles onde David asinou para o club de fútbol Los Angeles Galaxy. Na súa chegada a América o 13 de xullo de 2007, a parella encontrouse con centos de paparazzi e xornalistas, ocasionando a histeria do sector. Actualmente residen nunha mansión de Beverly Hills con 10 gardas de seguridade valorada en 22 millóns de dólares.
Tirinto
Restos arqueolóxicos
Na parte inferior da acrópole atópanse accesos a pozos que fornecían auga. Fóra das murallas hai restos de vivendas, construcións funerarias e sistemas de canalización das augas. En Tirinto non apareceron taboíñas con inscricións en lineal B pero acháronse algúns signos neste sistema de escritura inscritos en cerámica.
Recoñeceuse o sitio arqueolóxico de Tirinto, xunto co de Micenas, como Patrimonio da Humanidade pola Unesco en 1999.
Victoria Beckham
Carreira musical
Victoria Beckham entrou formar parte do grupo pop feminino Spice Girls, ao primeiro chamado "Touch" en 1994, canda Geri Halliwell, Emma Bunton, Melanie Brown e Melanie Chisholm. O primeiro sinxelo do grupo, "Wannabe" acadou o número un en vendas en pouco tempo no Reino Unido e internacionalmente, este sería seguido por doce sinxelos máis pertencentes aos traballos discográficos Spice, Spiceworld e Forever, dos cales 11, agás "Stop", rematarían por acadar o número un en vendas no seu país de orixe.
Historia da lingua galega
Substratos preindoeuropeos
Cronoloxicamente, están situados na Idade de Pedra, e fórmanos distintas etnias convivindo no noroeste da Península Ibérica. Considerando a distribución xeográfica entre voces propias de Galicia e doutros lugares, pódense diferenciar tres grupos:
Victoria Beckham
Carreira musical
Sinxelos do álbum Spice:
Historia da lingua galega
Substratos indoeuropeos
miniatura|esquerda|215px|Mapa lingüístico na Península Ibérica antes da chegada de Roma. {{legend|#2bae47|[[Linguas célticas (indoeuropeas).}} {{legend|#f5aaf8|Lingua ibérica (non-indoeuropea).}} {{legend|#fefecc|Vasco (non-indoeuropea).}}]] As teorías dominantes no século XX aseguran que a partir do primeiro milenio antes de Cristo se desprazan até a península pobos indoeuropeos ou indoeuropeizados que se superpoñen ás etnias anteriores. Aínda que hoxe as teorías invasionistas se poñen en cuestión e incluso algunha escola coma a de Mario Alinei propón un itinerario moi diferente ao da visión historiográfica tradicional, o que semella indiscutible é presenza na área noroeste da Península de pobos de fala protocéltica e máis tarde céltica. Eses substratos, testemuñados ademais pola toponimia, dividiríanse en dous grupos:
En calquera caso algunhas palabras procedentes destes substratos celtas permaneceron na lingua: alpendre, bágoa, beizo, berce, berro, bico, bidueiro, billa, boroa, bosta, braña, bugallo, buraco/burato, callao, camba, centola, colmo, croio/coio, curral, gancho, lama, laxe, leira, lousa, pena, penedo, peza, pico, rodaballo, salmón, seara, tona, touciño, vasoira, virar... Noutras ocasións, debido ao duradeiro contacto entre galos e latinos, o léxico celta filtrouse desde o propio latín vulgar que traían os lexionarios e os colonos: braga, cabalo, camiño, camisa, carro, cervexa... Tamén na toponimia fican elementos de xinea claramente céltica, coma as terminacións en -obre ou -robe (Añobre, Baiobre, Boebre, Fiobre, Laxobre, Maiobre, Sillobre, Landrove, Lestrobe, O Grove, Barallobre, Illobre, Anzobre, Callobre, Canzobre, Montrobe, Tiobre, Pantiñobre (véxase o artigo sobre topónimos galegos en -obre) e o sufixo -brica ou -briga, que significa fortaleza (Brigantium, Bergantiños, Coímbra...). Así mesmo, hai numerosos hidrónimos de orixe celta, como Deva 'auga', Limia 'luír', Sar 'fluír torrencialmente', Sarela...
O estrato latino (base lingüística)
miniatura|180px|Retrato dunha muller romana -posiblemente patricia- que amosa o alto refinamento cultural acadado polas letras latinas. O Imperio Romano logra anexionar os pobos galaicos a inicios practicamente do século I, case 200 anos despois da primeira colonia romana en Hispania. Esta tardía romanización do territorio da Gallaecia permitiu unha menor asimilación cultural e lingüística, en comparanza co acontecido na maior parte da Península Ibérica. O latín será desde entón o idioma reservado para as relacións da aristocracia galaica cos funcionarios do Imperio, motivando unha paseniña situación de bilingüismo que conduciría á adopción do latín por parte das elites, especialmente tras a oficialización do cristianismo (ano 391) e o espallamento da liturxia romana (oficiada en latín) entre a poboación. Con todo, a forte ruralización da Gallaecia e a escasa implantación de grandes urbes permitiulles -como noutras zonas do Imperio- aos estamentos máis humildes (que supuñan o groso da poboación) conservar gran parte dos seus costumes e lingua, ata unha data indeterminada da Idade Media.
Victoria Beckham
Carreira musical
Entre o lanzamento de Spice e a gravación de Spiceworld Victoria Beckham asinou xunto ás súas compañeiras unha campaña de publicidade para a marca de refrescos Pepsi no verán de 1997 baixo o slogan "Generation Next". Para esta campaña publicitaria foron editados dous sinxelos de Spice Girls:
Historia da lingua galega
O estrato latino (base lingüística)
Unha das características máis interesantes do latín adoptado na Gallaecia vai ser o seu carácter altamente conservador, de xeito que se consagren moitas das formas máis antigas do latín, mentres xorden novas innovacións noutros lugares como na Galia ou Italia, motivando isto, que o galego manteña formas como "paxaro" (passer), "medo" (metus), "comer" (comedere) ou "mañá" (maneana) no canto de formas latinas máis recentes como avicellus, pavura, manducare, matutinu que se consagraron en idiomas como o francés ou o italiano. As causas deste gran conservadorismo débense non só á situación xeográfica da Gallaecia, das máis afastadas de Roma, senón tamén a que maior parte do funcionarios públicos do Imperio romano que se instalaron nela proviñan da Baetica, zona romanizada desde moi cedo (século II a.C) e na cal se falaba un latín purista e moi clásico.
Victoria Beckham
Carreira musical
Sinxelos do álbum Spiceworld:
Historia da lingua galega
O estrato latino (base lingüística)
O latín é a base lingüística máis importante do idioma galego, xa que arredor dun 70 % das voces patrimoniais galegas proveñen basicamente do latín coloquial. A continuación indicamos algunhas palabras procedentes do latín que son exclusivas do galego e non aparecen noutras linguas: acio, arela, garabullo, chaira, intre, lóstrego, aloumiño, con (rocha no mar)...
Victoria Beckham
Carreira musical
Sinxelos do álbum Forever:
Historia da lingua galega
O estrato latino (base lingüística)
O proceso de romanización tamén se deu noutros lugares, o que explica que da lingua utilizada daquela, o latín vulgar, derivasen xa na Idade Media as chamadas linguas románicas (o occitano, arpetano, castelán, o catalán, o astur-leonés, o romanés, o francés, o italiano etc.).
Victoria Beckham
Carreira musical
Logo de sacaren á venda o seu terceiro e derradeiro álbum Forever, no cal non colaborou Geri Halliwell, as Spice Girls deixaron de gravar, e Victoria Beckham comezaría a súa carreira en solitario. Dende que as compoñentes de Spice Girls continuaron carreiras separadas (ano 2000), Victoria Beckham lanzou ao mercado catro traballos discográficos e un DVD, tres dos cales pertencen á compañía discográfica Virgin Records e os dous últimos a Telstar Records.
Historia da lingua galega
Superestratos poslatinos
A Lingüística Diacrónica chama superestrato as achegas daquelas linguas que dun xeito ou outro influíron posteriormente sobre un idioma base, especialmente no eido do vocabulario. No caso do latín vulgar que comezaba a evolucionar na sociedade galaico-romana cara ao que nos séculos VIII e IX xa poderemos chamar lingua galega, as linguas de superestrato foron as dos pobos que chegaron á Gallaecia despois da caída do Imperio Romano (ano 409), polo tanto o britónico (antecedente do córnico, do galés e do bretón) e as linguas xermánicas dos suevos e dos visigodos.
Victoria Beckham
Victoria Beckham e Virgin Records
En agosto de 2000, Victoria Beckham lanzou o seu primeiro sinxelo en solitario Out Of Your Mind en colaboración con The Garage, The Truesteppers e Dane Bowers. Grazas á gran campaña publicitaria Out Of Your Mind vendeu 20.000 copias e debutou no número dous cunha venda de 180.584 copias na primeira semana.
Historia da lingua galega
Superestratos xermánicos e britónicos
miniatura|dereita|200px|Casco xermánico ([[saxón) de Sutton Hoo. Os pobos xermánicos como os suevos, saxóns, visigodos e outros, penetraron no Imperio romano no século V. Na Gallaecia asentáronse principalmente os suevos, que incorporaron no idioma numerosas palabras, antropónimos e topónimos hoxe cotiáns no galego.]] No ano 409 ou 410 establecéronse no noroeste da Península Ibérica os suevos, que non impuxeron a súa lingua, senón que asumiron a falada polos galaico-romanos. Isto puido deberse a que era unha lingua menos culta (non se conservan textos escritos en lingua sueva), e a que a maioría dos chegados eran homes guerreiros que casaron coas mulleres galaicas, polo que a lingua materna seguiu sendo o latín vulgar. Os suevos (xermanos occidentais) fundaron un reino no noroeste peninsular que durou case dous séculos, até o 585, ano no que se integran na monarquía visigoda.
Victoria Beckham
Victoria Beckham e Virgin Records
Beckham asinou un novo contrato coa compañía discográfica Virgin Records. O seu verdadeiro debut como artista en solitario e sen colaboracións foi con Not Such An Innocent Girl, que foi lanzado en setembro de 2001 seguido do segundo e último sinxelo "Every Part of Me", unha canción dedicada ao seu primoxénito Brooklyn, que acadaría o número 6 no Reino Unido e vendería 56.500 copias. De novo, proxectou unha gran promoción publicitaria do disco fixo e un grande investimento na gravación dos videoclips.
Historia da lingua galega
Superestratos xermánicos e britónicos
Durante o reinado visigodo tampouco houbo imposición da súa lingua, pois desde a corte de Toledo mantiveron os costumes e linguas da zona. Os dous pobos xermánicos -suevos e visigodos- realizaron as seguintes contribucións léxicas, denominadas como superestrato, que se superpuxeron ao latín galaico:
Victoria Beckham
Victoria Beckham e Telstar Records
Telstar Records asinou con Victoria en 2002. Durante este ano gravou un par de cancións de estilo máis urbano como o dance e o hip hop. O resultado foi o dobre sinxelo "Let Your Head Go / This Groove" que foi lanzado no Reino Unido a finais de decembro do 2003, seguido novamente dunha gran promoción publicitaria e moitas aparicións en canles de televisión británicas durante o Nadal 2003-2004. O dobre sinxelo acadou o número 3 en vendas no Reino Unido e tivo máis aceptación có seu traballo discográfico con Virgin Records. Este dobre sinxelo é actualmente o último de Victoria Beckham.
Historia da lingua galega
Superestratos xermánicos e britónicos
Das vagas celtas procedentes da Bretaña, establecidas na diocese de Britonia, consérvanse poucas palabras: os topónimos Bretoña (A Pastoriza), Bretoña (Barro), Bertonía, Bertoña... e o nome Maeloc.
Victoria Beckham
Victoria Beckham e Telstar Records
Un ano máis tarde, en 2003, Victoria e David Beckham asinarían con Telstar Records un documental en DVD sobre a súa vida privada "The Real Beckhams" que foi lanzado en xaneiro de 2004, nel incluíronse novos temas gravados por Victoria B. como "Resentment", "That Dude", "Me And You This Time" e "Valentine" ningunha das catro está escrita por Victoria Beckham segundo os créditos do filme.
Historia da lingua galega
Préstamos mozárabes e árabes
180px|miniatura|Páxina do manuscrito do [[Corán nun tipo de escritura desenvolvido en al-Andalus, século XII.]] O establecemento dun importante estado islámico no centro e sur da Península Ibérica -coñecido como Emirato de Córdoba (Al-Andalus)- xa a comezos do século VIII, supuxo un novo foco cultural e científico de gran prestixio no mundo occidental durante o Medioevo. Aínda que a maior parte da poboación de Al-Andalus seguiu a falar diferentes linguas latinas (mozárabes), foi non obstante o árabe -lingua da elite política, relixiosa e cultural, a que se espallou pouco a pouco incrementando enormemente o número de arabófonos por todo o Emirato de Córdoba.
Victoria Beckham
Victoria Beckham e Telstar Records
Cos media británicos, facéndose eco do presunto éxito escaso da súa carreira musical, os plans de Victoria de continuar a súa carreira fracasaron. Para tentar salvar a súa carreira musical, Victoria Beckham tentou de novo traballar en cancións de estilo máis pop en 2004. Co colapso de Telstar Records, a presión de estar xunto á súa familia causado polo escándalo que provocou o affaire que o seu marido David Beckham tivo con Rebecca Loos e o anuncio, meses máis tarde, do terceiro embarazo de Victoria este último traballo discográfico nunca foi editado.