Estilo_severo
Antecedentes e contexto
Na entrada do século V a.C. a xestación dun novo modelo político, máis liberal no senso social do termo, chega a un fin coa ascensión de Clístenes ao poder, consolidando en torno a a democracia ateniense, que revolucionou toda a forma de pensamento da súa época. O estilo Severo, cuxos exemplos precursores recoñecidos datan desa altura, ten sido asociado á institucionalización dese novo sistema político e social, que repercutiría na arte de forma a facer abandonar con rapidez a tipoloxía dos kouroi, intimamente asociada coa rica, elegante e sensual sociedade aristocrática Arcaica e con seus valores despóticos e exclusivistas, dando lugar á simplicidade e á economí­a, xunto cunha atenção maior a particularismos e emocións, que espellaban a maior participación do individuo na sociedade e o nacemento dunha nova ética, na evolución da kalokagathia -a identificación da Beleza coa Virtude- para a paideia, significando a educación integral para a formación dun cidadán perfecto. É outro dato importante na fase Severa a consolidación dunha nova forma de analizar a realidade visíbel. Ao contrario do pensamento Arcaico, cando aí­nda non se era capaz de descubrir ningunha orde racional no mundo da experiencia inmediata, e se invocaban razóns mitolóxicas sobrenaturais para os acontecementos e fenómenos da Natureza, a partir das inquiricións dos filósofos presocráticos comezasen a imaxinar que o mundo podería "ter sentido" e que o destino dos homes dependía deles mesmos. Non é estraño logo que se desenvolva un novo interese polos estados mentais e emocionais, e que se tente expresar esas pescudas na arte naturalista, dramática e dinámica do período. miniatura|320x320px|Friso Arcaico tardío coa [[Xigantomaquia|XIgantomaquia, do Tesouro de Sífnos, c. Museo Arqueolóxico de Delfos]] miniatura|320x320px|Guerreiro do Templo de Afaia, frontón oeste, c. Gliptoteca de Múnic. Exemplo precursor do estilo Severo miniatura|320x320px|Mestre de Olimpia: Parte do pedimento oeste do Templo de Zeus en Olimpia, c. .Museo Arqueolóxico de Olimpia. Exemplo maior do estilo Severo plenamente expresado Non obstante, un estudo de Andrew Stewart afirma que as pescudas estratigráficas realizadas na Acrópole de Atenas revelan case con certeza que o estilo Severo está ausente en capas anteriores ao saqueo persa de, e que todo o material subxacente é Arcaico. Segundo el as diversas estatuas Severas encontradas evidencian ser dunha data posterior en até 40 anos á reocupación ateniense da cidadela. Escavacións noutros locais traerían resultados semellantes, facendo inaugurar o estilo coa segunda versión do grupo dos Tiranicidas, a de Crítio e Nesiotes, esculpido entre 477 e, relacionándoo coa vitoria grega contra os persas e ao sentimento de autoconfianza que dela derivou, unha confianza que tamén dependía da madurez do modelo social da cidade-estado e da vida estábel que ela proporcionaba, mais que era contrabalanzada pola contención esixida no comportamento individual e por un novo senso de responsabilidade social. Nese sentido, a propia vitoria sobre os persas foi vista como un triunfo da orde e da razón sobre un mundo até entón dominado por forzas descoñecidas e incontrolábeis. Doutro lado, Brunilde Ridgway levanta a hipótese de que Atenas, envolta na guerra, estaría na verdade desfasada artisticamente en relación a outros centros e que é ben plausíbel un inicio anterior fóra de alí para o estilo.