cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Caseína
Composición
O encima tripsina pode hidrolizar peptonas que conteñen fosfatos. Utilízase para formar un tipo de adhesivo orgánico.
Beta-caseína
A beta-caseína humana é a principal proteína do leite humano. A proteína únese a ións calcio polas súas rexións fosforiladas, as cales son rexións con secuencias moi conservadas. O calcio despois une as caseínas unhas a outras e forma micelas, o que as fai máis apropiadas para que as inxiran os nenos lactantes. Tamén ten efectos de tipo opioide sobre os patróns de sono dos neonatos. A proteína, en conxunto, é desordenada e caracterízase por ter un enrolamento aleatorio. Esta estrutura pode ser modificada ata certo punto cos incrementos de temperatura.
Usos
miniatura|dereita|Produción de queixo. Na produción do queixo a partir do leite a caseína é o compoñente principal. O queixo prodúcese por coagulación da caseína do leite utilizando callo de tenreira, que contén o encima quimosina (ou úsase quimosina obtida por enxeñaría xenética). A diferenza de moitas proteínas, a caseína non coagula coa calor. Durante o proceso de coagulación as proteases actúan sobre a porción soluble da caseína, a κ-caseína, orixinando un estado micelar inestable que dá luga á formación do coágulo. A caseína coagulada con quimosina denomínase paracaseína. Outra forma de denominalos é chamar caseinóxeno á proteína non coagulada e caseína á coagulada.
En pintura artística utilízouse como medio hidrosoluble de secado rápido, ata que apareceron as pinturas acrílicas.
Utilizouse tamén na fabricación de colas para madeiras.
Tamén se utiliza como aglutinante en diversas industrias.
Algúns dos primeiros plásticos fabricados estaban baseados na caseína, como o galalith. Tamén se poden fabricar fibras con caseína por extrusión, como Lanital, Aralac ou QMilch.
Tamén se utiliza como suplemento alimentario, xa que favorece unha lenta e continuada absorción de aminoácidos.
Compostos derivados da caseína utilízanse en odontoloxía.
Autismo
Aínda que se teñen utilizado dietas baixas en caseína e glute no tratamento do autismo, non hai evidencias de que sexan efectivas, e unha revisión de 2006 de sete estudos concluíu que non había suficientes evidencias en conxunto como para xustificar a exclusión da caseína da dieta dos pacientes.
Beta-caseínas A1/A2 no leite
miniatura|Novo tenreiro de vaca frisoa. As vacas frisoas producen principalmente leite rico en A1 Dos seis tipos principais de proteína do leite de vaca, catro son caseínas e as outras dúas son proteínas do soro lácteo. As caseínas xeralmente supoñen o 80% das proteínas do leite de vaca. Unha das principais é a beta-caseína. Hai diferentes clases de beta-caseína, pero as máis comúns son a beta-caseína A1 e a beta-caseína A2. A proporción destas proteínas varía segundo a raza das vacas. As de raza frisoa (Holstein) producen principalmente leite rico en A1, e outras razas, como a Guernsey ou as ovellas e cabras, producen principalmente leite rico en A2.
A Autoridade Europea para a Saúde Alimentaria levou a cabo unha revisión da literatura publicada sobre o consumo deste tipo de leites en 2009 concluíndo que "non se estableceu unha relación de causa e efecto entre o consumo na dieta de β-casomorfina bovina 7 (BCM7), péptidos relacionados ou as súas posibles proteínas precursoras e enfermidades non comunicables". Os estudos que indicaban que os había tiñan defectos significativos, e os datos son inadecuados para que sirvan para facer recomendacións no tratamento do autismo.
Comercialízanse leites ricos en A2 en diversos países.
Cancro
O libro The China Study (2005) de T. Colin Campbell describe a existencia dunha correlación directa entre a caseína administrada ás ratas e a promoción do crecemento de células cancerosas cando as ratas eran expostas a carcinóxenos como a aflatoxina. As ratas que recibían doses altas de caseína desenvolvían focos precancerosos causados pola aflatoxina, e os que recibían doses baixas de caseína non. Campbell realizou estudos adicionais utilizando outros carcinóxenos e outros animais experimentais, e sostén que atopou unha correlación consistente entre a cantidade de caseína na dieta e o crecemento do cancro. O estudo de Campbell é controvertido e foi criticado. Segundo un estudo do Consello Lácteo Australiano, a caseína ten efectos antimutaxénicos. Un estudo de 2001 suxire que as proteínas do soro lácteo poden ter un papel protector contra os tumores de colon en ratas.
Alteración dos efectos dos polifenois
Aínda que un estudo realizado en Berlín publicado en The European Heart Journal sinalaba que ao engadir leite ao té a caseína se unía a unha catequina do té chamada EGCG, impedindo que exercese os seus efectos beneficiosos sobre as arterias, outro estudo recente de Reddy et al. (2005) suxire que a adición de leite ao té non altera a actividade antioxidante in vivo, e os efectos cardiovasculares son controvertidos. Un estudo publicado en Free Radical Biology and Medicine encontrou que o consumo de 200 mL de leite enteiro reducía os efectos das moléculas antioxidantes no organismo. Os autores no seu estudo non asociaron isto especificamente coa caseína. Revisando estudos previos sobre o efecto do leite sobre a absorción dos polifenois atoparon que nos humanos "a metade dos informes suxerían falta de efectos e a outra metade suxería un efecto inhibitorio do leite".
Outros efectos
A caseína interacciona con algúns fármacos. Os sales de caseinato reducen a biodispoñibilidade dalgúns fármacos, como a fenitoína.
A Ermida, Cambás, Aranga
A Ermida é un lugar da parroquia de Cambás no concello coruñés de Aranga na comarca de Betanzos. Tiña 28 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 12 eran homes e 16 eran mulleres.
Toponimia
O topónimo deriva do latín, que é unha igrexa pequena, polo xeral lonxe ou fóra dun núcleo de poboación, ou tamén pode facer referencia a un sitio ermo ou sen traballar.
-665
Outros
Historia ano a ano
Illa Lingga
A Illa Lingga (en indonesio: Pulau Lingga) é a maior e máis poboada das Illas Lingga, en Indonesia. Ten unha superficie de 889 quilómetros cadrados. Está situada ao sur das illas Riau na costa leste de Sumatra. A outra illa principal do arquipélago é Singkep. Lingga está ao sur de Bintan e ao norte da veciña illa Singkep, no extremo sur do Mar da China Meridional e ao sur da liña do ecuador. A capital da illa é Daik no sur. Outros lugares de importancia son Pelandok e Kado na costa sur e Centeng e Linau na costa norte.
O pico máis alto é Gunung Lingga con 1.163 m. Gunung Sepinan pola súa banda alcanza os 750 m.
Onde o mundo se chama Celanova
Temática e estrutura
O núcleo emotivo do libro, o impulso que o puxo en marcha, foi a saudade da terra evocada dende Venezuela. Esta temática é particularmente relevante nos trece primeiros poemas, nos que a lembranza da nenez e a adolescencia constitúen unha constante exclusiva.
Os seguintes 21 poemas teñen un carácter máis heteroxéneo, onde as saudades anteriores se combinan co Celso Emilio máis crítico: declaracións de principios ideolóxicos, sátiras contra o poder, o diñeiro, a vida burguesa.
Por último, as quince composicións de Moraima:Diario de a bordo abre un abano de inflexións temáticas a partir do núcleo que representa o diálogo de amor coa esposa como receptora da gratitude e confidencias do poeta.
Pazo das Torres de Cereixo
O pazo das Torres de Cereixo é un conxunto monumental da vila de Cereixo, no concello de Vimianzo.
Descrición
As torres do século XVI, flanquean o corpo do predio no que se abre unha porta, de arco semicircular, no que hai un grande escudo ovoide rodeado de dezaoito bandeiras floriseladas. O escudo está coroado e timbrado co M dos Montenegro. Entre os oito cuarteis pódense ver os brasóns dos Bermúdez, os dos Castro de Lemos, as faixas horizontais dos Soutomaior, as aspas e o Ave María dos Mendoza, as follas de figueira dos Figueroa e a banda engolada en dúas cabezas de dragón dos Andrade.
No lateral do edificio existen outros tres escudos empotrados entre os que se distinguen os emblemas dos posuidores máis antigos das torres: a cabeza de lobo dos Moscoso, as mans de Carantoña, o piñeiro dos Caamaño e a torre de Guisamonte.
Nas proximidades das portas das torres atópase un carballo centenario. Esta árbore cobre toda a praza coa súa arboradura xigantesca e para abranguelo precísanse unhas catro persoas.
O pazo foi declarado como Ben de Interese Cultural. É de propiedade privada e en 2011 foi posto á venda por 4,5 millóns de euros.
Ao carón deste pazo pasa a 6ª etapa do Camiño dos Faros.
Taco (alimento)
O taco é unha preparación típica mexicana, que consiste nunha tortilla (xeralmente de millo aínda que no norte de México empréganse tamén as de fariña triga) dobrada á metade e reenchida de diversos ingredientes.
Os tacos adoitan conter algún aderezo dentro da tortilla que pode ser desde unha simple empoada de sal, un taco con sal, até as preparacións máis complexas como os tacos al pastor ou as flautas que son tacos fritidos. Os tacos desta clase adoitan ir acompañados dalgún mollo. Así mesmo, existen os tacos de salsa, é dicir, tortillas untadas dalgunha das preparacións picante s que se ofrecen para adubar os alimentos. O taco, como calquera outra manifestación de cultura culinaria de México, está directamente asociado aos ingredientes utilizados en cada rexión xeográfica do país. miniatura|275x275px|Taco Normal Na actualidade os tacos estendéronse mundialmente como un tipo de comida rápida. Os tacos que elaboran cadeas transnacionais de comida rápida, moitas delas con base nos Estados Unidos, corresponden á variante texana da comida mexicana, tamén coñecida como Tex-Mex.
Historia
En realidade non se pode determinar con exactitude en que data este foi inventado pero crese que o prato ten a súa orixe no México prehispánico. Unha das teorías é que este existiu debido a que os homes traballaban todo o día no campo, así que as mulleres inventaron este alimento xa que era doado de transportar e de consumir.
Unha teoría sobre a posible orixe da palabra taco é o termo 'tlahco' do idioma náhuatl, que significa 'metade' ou 'no medio', no sentido que o alimento se coloca no medio da torta de millo. A palabra en náhuatl para referirse á torta de millo (invento indíxena precolombiano) é 'tlaxcalli'.
Segundo certos investigadores, a primeira taquiza (comida colectiva que consiste en comer tacos) da que se ten coñecemento, foi documentada por Bernal Díaz del Castillo na súa crónica, "Historia Verdadera de la Conquista de la Nueva España", e foi realizada por Hernán Cortés en Coyoacán para os seus capitáns.
O nacemento do taco provén das tortas con molli prehispánicas, que eran preparadas sobre pedras quentes e decoradas con cochinilla, algunhas delas acompañadas de feixón s e chile, ingredientes que aínda constitúen a base alimenticia do pobo mexicano. O guiso que se lle puña daquela ao taco, baseábase na carne que se consumía durante esa época.
A comida mexicana baseábase no guajolote (como se chama ao pavo no Centro de México), xa que era a única ave domesticada. Tamén había cans sen pelo (xoloitzcuintle) que se cebaban para o consumo. A súa carne era menos estimada ca a do guajolote.
Jordi Vallmajó
Jordi Vallmajó Tercero, nado o 8 de maio de 1982 en Figueres, Xirona, é un xogador profesional de baloncesto catalán que dende 2009 milita no Club Baloncesto Breogán de Lugo da Liga LEB. Cunha altura de 1,91 metros xoga na posición de base. O seu irmán máis vello Xavier Vallmajó tamén é base e xogou durante varias tempadas na Liga ACB.
San Cibrao, San Cibrao, Oímbra
San Cibrao é un lugar da parroquia de San Cibrao no concello ourensán de Oímbra, na comarca de Verín. Segundo o IGE, en 2013 tiña 310 habitantes (189 homes e 121 mulleres).
Pardollán
O topónimo galego Pardollán pode referirse a:
Cigarrosa
O topónimo galego Cigarrosa pode referirse a:
O Porto do Carro, Moldes, Boborás
O Porto do Carro é un lugar da parroquia de Moldes no concello ourensán de Boborás na comarca do Carballiño. Tiña 4 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 2 eran homes e 2 mulleres. Iso supón un mantemento da poboación respecto a 2010, cando tiña 4 habitantes (2 homes e 2 mulleres).
Elena Esteban
Elena Esteban Pinillos, nada en Murillo de Río Leza, A Rioxa, o 13 de xuño de 1982, é unha xogadora española de voleibol. Internacional coa selección española, 1,80 m de altura, ocupa habitualmente a posición de líbero, aínda que tamén adoita xogar como receptora. Na tempada 2011-2012 xogou no equipo Nuchar Eurochamp Murillo de Superliga.
-683
Outros
Historia ano a ano
Cortizada, Sabrexo, Vila de Cruces
Cortizada é un lugar da parroquia de Sabrexo, no concello pontevedrés de Vila de Cruces, na comarca do Deza. Segundo o INE, en 2008 tiña 29 habitantes (16 homes e 13 mulleres), o mesmo número de habitantes que no ano 2000.
KRI Teluk Banten
O KRI Teluk Banten é un acoirazado da Armada Indonesia, construído en Corea do Sur en 1982. Outros navíos da súa clase son o KRI Teluk Semangka, o KRI Teluk Penyu, o KRI Teluk Mandar, o KRI Teluk Sampit e o KRI Teluk Ende. O navío conta cunha tripulación de 117 mariñeiros, incluíndo os oficiais, e 200 soldados de infantería e inclúe entre a súa dotación 2 helicópteros.
San Juan de Aznalfarache
250px|miniatura|Igrexa e Convento do Sagrado Corazón de Xesús San Juan de Aznalfarache é un concello español da provincia de Sevilla, en Andalucía. Está situado na ribeira do río Guadalquivir xunto á cidade de Sevilla, coa que limita polo leste. Ademais, limita con Tomares polo norte, Mairena del Aljarafe polo oeste e Gelves polo sur. Conta cunha poboación de 21.576 habitantes (INE 2014).
Tres pontes, dúas correpondentes a estradas e outra peonil, unen San Juan coa illa da Cartuja, no barrio de Triana da capital sevillana.
Entre os seus lugares de interese cabe destacar a Casa das Minas de Cala, o conxunto monumental do Sagrado Corazón, a muralla almohade e a igrexa de San Xoán Bautista.
O desfalco
O desfalco é unha novela de Valentin Kataev, escrita en lingua rusa co título orixinal de Rastrátchiki e publicada por vez primeira por entregas nunha revista en 1926. Foi traducida ao galego por Ekaterina Guerbek, sendo publicada en 2007 por Rinoceronte Editora.
Está ambientada na década dos 1920 soviético, en tempos da Nova Política Económica, cando o Estado se propón pórlle fin á malversación de fondos; e para esta obra, o autor inspirouse en artigos xornalísticos da época. Da novela, o autor fixo unha peza de teatro ao ano seguinte para o teatro moscovita MJAT. Tanto a obra narrativa como a de teatro están traducidas a numerosas linguas.
Argumento
En Moscova, dous funcionarios, Filip Stepánovich e Váñechka, furtan o diñeiro todo que lle tiñan que entregar aos empregados, e andan escapados por San Petersburgo até que fican sen un can e se entregan.
Pobo rutul
Os rutul (en Мыхабыр; Myhabyr) son un grupo étnico nativo do sur de Daguestán e o norte de Acerbaixán que falan a lingua rutul.
A Espiñeira, Cambás, Aranga
A Espiñeira é un lugar da parroquia de Cambás no concello coruñés de Aranga na Comarca de Betanzos. Tiña 16 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 9 eran homes e 7 eran mulleres.
Fontarcada, Sabrexo, Vila de Cruces
Fontarcada é un lugar da parroquia de Sabrexo, no concello pontevedrés de Vila de Cruces, na comarca do Deza. Segundo o INE, en 2008 tiña 33 habitantes (15 homes e 18 mulleres), o que supón unha diminución de 6 habitantes con respecto ao ano 2000.
Shuttarna II
Shuttarna II foi rei de Mittani sobre o -1410, sucesor de Artatama I.
Traxectoria
Seica non demasiado despois de chegar ao trono sobre -1410, algúns príncipes sirios (Tunip, Qadesh, Tahsi, Gezer e algúns outros) se rebelaron contra Exipto, pero serían sometidos polos exipcios, e non é clara a implicación do novo rei de Mitanni no asunto, pero despois o rei de Mitanni foi recibido na corte exipcia e asinou un tratado (con Tuthmosis IV) que fixou a fronteira entre os dous poder hexemónicos nunha liña entre Qatna e Qadesh. Tuthmosis IV casou coa princesa mitannia Mutemuia, filla de Artatama I. Despois Amenofis III de Exipto (que reinou aproximadamente de -1390 a -1350) casou coa primeira das dúas princesas mitannias que serán as súas mulleres: Giluhepa (filla de Shuttarna II) e despois Taluhepa (filla de Tushratta). Intercambiáronse cartas amábeis e agasallos suntuosos e Mitanni mostrou interese no ouro exipcio.
Os reinos que se formaran na rexión do Alto Éufrates e a futura Armenia, algúns deles hurritas, comezaron a quedar baixo influencia dos hititas, durante o reinado de Muwatallis I (sobre -1420 – -1400). Estes reinos eran Tegarama, Zazzisa, Alha, Armatana, Arawanna, Ishuwa e outros. Mitanni reaccionou e, despois do -1400, quedaron baixo o alta soberanía hurrita.
O seu reinado non foi moi longo e morreu sobre o -1399. O seu fillo máis vello, Artashshumara foi asasinado por un tal Ud-hi ou Uthi; suponse que este Uthi quería reinar en nome dun rei menor de idade e que proclamou ao fillo novo do rei Shuttarna, Tushratta, irmán máis novo do asasinado.
Blas García González
Blas García González, nado o 3 de xuño de 1962 en Sotu'l Barcu (Asturias), é un exfutbolista español. Xogaba de defensa.
Traxectoria
Na tempada 1992–93 fichou polo CD Lugo, descendendo ao final da mesma. Nesa tempada disputou 19 partidos, 18 deles coma titular.
Haplotipo
Un segundo significado de haplotipo é o de conxunto de polimorfismos dun só nucleótido (SNPs) situados nun dos cromosomas pertencente a un par cromosómico que están asociados estatisticamente. Pénsase que estas asociacións, e a identificación duns poucos alelos dunha secuencia de haplotipo, poden identificar de forma clara todos os outros sitios polimórficos da súa rexión. Esta información é moi valiosa para investigar as enfermidades de orixe xenética máis comúns, e para o caso da especie humana foi examinada polo Proxecto HapMap Internacional (International HapMap Project).
Moitas compañías que fan probas xenéticas usan o termo haplotipo para referirse a unha colección individual de mutacións alélicas de repeticións en tándem curtas (STR) dentro dun segmento xenético, mentres que reservan o termo haplogrupo para referirse a mutacións SNP/polimorfismo de evento único (UEP), as cales representan o clado ao que pertence unha colección de potenciais haplotipos (o termo clado significa aquí un conxunto de persoas que comparten un antepasado común).
Aplicacións
Dada a alta variabilidade alélica no xenoma humano, a probabilidade de que dous individuos non relacionados presenten un mesmo haplotipo, é practicamente nula. Por iso o estudo dos haplotipos converteuse nunha ferramenta útil na determinación da relación xenética entre individuos, e, por tanto, no estudo da orixe de mutacións causantes de diversos padecementos. Deste modo, podemos dicir que unha mutación dada, presente en dous individuos aparentemente non relacionados ten unha mesma orixe, se ao realizarmos un estudo de haplotipos, o haplotipo relacionado coa mutación nun dos individuos é igual ao haplotipo relacionado coa mutación no outro individuo. Os estudos realizados comprobaron que os SNPs (polimorfismos dun único nucleótido) se herdan en grupos que se encontran estreitamente relacionados no ADN, o que contradí a idea anterior de que se producía a segregación aleatoria debido á recombinación xenética. A este grupo de SNPs que se herdan en bloque é ao que se denomina haplotipos.
Resolución de haplotipos
O xenotipo dun organismo pode non definir o seu haplotipo por si só. Por exemplo, considerando un organismo diploide e dous loci bialélicos (como os SNPs) situados no mesmo cromosoma. Asumindo que o primeiro locus ten os alelos A ou T e o segundo locus os G ou C. Entón, ambos os loci poden ter tres posibles xenotipos: (AA, AT, e TT) e (GG, GC, e CC), respectivamente. Para un individuo dado, hai nove posibles configuracións (haplotipos) neses dous loci (que se mostran no cadro de Punnett de máis abaixo). Para os individuos que son homocigotos nun dos loci ou en ambos, os haplotipos non son ambiguos, o que significa que non hai diferenza entre os haplotipos T1T2 e T2T1; onde T1 e T2 están marcados para mostrar que son o mesmo locus, pero tanto ten a orde en que se consideren, porque o resultado final son dous loci T. Para individuos heterocigotos en ambos os loci, a fase gamética é ambigua, e neses casos non se sabe cal é exactamente o haplotipo, por exemplo TA ou AT.
Sheyla Gutiérrez
Sheyla Gutiérrez Ruiz, nada en Varea, Logroño o 1 de xaneiro de 1994, é unha ciclista profesional española.
Haplotipo
Resolución de haplotipos
O único método inequívoco de resolver a ambigüidade de fase é facendo a secuenciación do ADN. Porén, é posible estimar a probabilidade dun haplotipo particular cando a fase é ambigua usando unha mostra de individuos.
Valiñas, Moldes, Boborás
Valiñas é un lugar da parroquia de Moldes no concello ourensán de Boborás na comarca do Carballiño. Segundo o INE e o IGE en 2011 tiña cinco habitantes (catro homes e unha muller), os mesmos ca en 2010.
Haplotipo
Resolución de haplotipos
Dados os xenotipos dunha certa cantidade de individuos, os haplotipos poden inferirse por resolución de haplotipos ou técnicas de fase de haplotipos. Estes métodos funcionan tendo en conta que certos haplotipos son comúns en certas rexións xenómicas. Por tanto, dado un conxunto de posibles resolucións de haplotipos, estes métodos elixen os que usan menos haplotipos diferentes en conxunto. Os detalles destes métodos varían. Algúns están baseados en enfoques combinatorios (por exemplo, a parsimonia), mentres que outros utilizan funcións de probabilidade baseadas en diferentes modelos e asuncións como o principio de Hardy-Weinberg, o modelo da teoría da coalescencia, ou a filoxenia perfecta. Estes mmodelos combínanse con algoritmos de optimización como o algoritmo de expectación-maximización (EM), o método Monte Carlo por cadeas de Markov (MCMC), ou modelos de Markov ocultos (HMM).
Sheyla Gutiérrez
Calendario nacional
En xuño de 2013 gañou o Campionato de España en Ruta sub-23 (ó ser sexta no Campionato en Ruta con só 19 anos), aínda que esta vitoria non se considera oficial ó non existir categoría sub-23 a efectos UCI nos campionatos nacionais. Ademais, un mes despois, foi a gañadora da Copa de España, en categoría sub-23, trala carreira disputada en Villamediana de Iregua, proclamándose ademais subcampioa xeral de 2013.
Haplotipo
Resolución de haplotipos
O haplotipado de xenoma completo microfluídico é unha técnica para a separación física de cromosomas individuais nunha célula en metafase seguida da resolución directa do haplotipo para cda alelo.
Sheyla Gutiérrez
Calendario nacional
En 2014, comezou a destacar algo máis tarde esta vez a finais de maio cun 7º posto no Gran Premio de Plumelec-Morbihan Feminino. Pouco despois fíxose co terceiro lugar no Campionato de España en Ruta. Porén, non subiu ó podio de devandito campionato debido a que só se lle outorgou a medalla de ouro en categoría sub-23. Aínda que a medalla de bronce a recollese Leire Olaberria que quedou 4ª, a efectos UCI (que oficializa as clasificacións) Sheyla quedou 3ª a pesar de que non recollese dita medalla de bronce. Pouco despois comezou a preparar a pista onde logrou a medalla de prata no Campionato de España Persecución. Todo iso fixo que lograse debutar no seu primeiro Mundial na proba en ruta, en 2014, con só 20 anos aínda que apenas disputou unha volta xa que tivo que abandonar debido a un ataque de asma.
Haplotipo
Haplotipos do ADN-Y de probas de ADN xenealóxicas
A diferenza doutros cromosomas, o cromosoma Y non aparece en pares. Cada macho de mamífero ten unha soa copia dese cromosoma. Isto significa que non hai posibilidade de variación na copia que se herda, e tamén (na maioría dese cromosoma) non hai intercambios entre as copias de cromosomas homólogos durante a recombinación xenética (practicamente non se recombina co outro cromosoma do par sexual, o cromosoma X); por tanto, a diferenza do que ocorre cos haplotipos de cromosomas autosómicos, non hai distribución aleatoria nos haplotipos dos cromosomas Y entre xeracións. Un macho humano debería ter un cromosoma Y fundamentalmente igual ao do seu pai, se acaso con algunhas mutacións; así, os cromosomas Y tenden a transmitirse esencialmente intactos de pais a fillos, pero cun pequeno e acumulativo número de mutacións que poden servir para diferenciar as liñaxes dos machos. En particular, o ADN do cromosoma Y (ADN-Y ou Y-DNA) representado como os resultados numerados dun test de ADN xenealóxico do ADN-Y debería coincidir nunha liñaxe, excepto nas mutacións.
Sheyla Gutiérrez
Calendario nacional
A finais do 2014 e comezos do 2015, debido á súa boa actuación nos Campionatos de España de Pista, acudiu ás concentracións da Selección Española de devandita modalidade conseguindo finalmente praza para os o Campionato Mundial do 2015 na especialidade de Scrath.
Haplotipo
Resultados UEP (resultados SNP)
Os resultados dos haplotipos de ADN das probas do ADN do cromosoma Y poden dividirse en dúas partes: os resultados dos UEPs, ás veces chamados nun sentido lato resultados SNP (xa que a maioría dos UEPs son SNPs), e os resultados das secuencias STR microsatélites (Y-STRs). Os polimorfismos de evento único (UEPs) como os SNPs representan os haplogrupos. As repeticións en tándem curtas (STRs) representan os haplotipos.
Sheyla Gutiérrez
Primeira vitoria internacional
Do mesmo xeito que no 2013 de novo acumulou bos postos en carreiras internacionais, todas elas en probas dun día, en marzo foi 6ª na Omloop van het Hageland (Tielt-Winge) e 7ª no Gran Premio Cholet-Pays de Loire (en marzo) e 6ª na Classique Morbihan e gañadora do Gran Premio de Plumelec-Morbihan (en maio). Esa vitoria foi un feito destacado a nivel nacional xa que foi a primeira vitoria internacional de categoría UCI que conseguía unha ciclista española trala obtida por Eneritz Iturriaga nunha etapa do Trophée d'Or Féminin 2008 e a primeira en toda a historia que gaña unha carreira internacional profesional dun día.
Haplotipo
Resultados UEP (resultados SNP)
Os resultados UEP representan a herdanza de eventos que se cre se pode asumir que ocorreron só unha vez na historia evolutiva humana. Poden utilizarse para identificar os haplogrupos do ADN do cromosoma Y do individuo, e o seu lugar na "árbore de familia" de toda a humanidade. Os diferentes haplogrupos do ADN do cromosoma Y identifican poboacións xenéticas que están a miúdo claramente asociadas con rexións xeográficas determinadas; a súa aparición en poboacións máis recentes localizadas en diferentes rexións representa as migracións que realizaron hai decenas de miles de anos os antepasados por liña paterna (patrilineais) directos dos individuos actuais.
Sheyla Gutiérrez
Primeira vitoria internacional
Todo iso fixo que fose seleccionada para os Xogos Europeos aínda que con discretos resultados. Días despois púidose desquitar conseguindo a 2º praza no Campionato de España Contra o reloxo, unha especialidade na que non destacara até a data, e na que até ela mesma se sorprendeu do seu resultado. Pouco despois, coa Selección de España, logrou o 10º posto na Tour de Feminin-O cenu Ceskeho Svycarska outro posto destacado para ela xa que até a data non obtivera ningún top-ten en carreiras por etapas, o máis cerca o 15º da Volta a Costa Rica do seu debut.
Haplotipo
Haplotipos Y-STR
O haplotipo Y-STR é o conxunto de resultados dos marcadores Y-STR probados.
A diferenza das UEPs, os Y-STRs mutan moito máis facilmente, o que permite utilizalos para distinguir a xenealoxía recente. Pero iso tamén significa que os haplotipos Y-STR, en vez de representar unha poboación de descendentes dun evento xenético que comparten todos o mesmo resultado, probablemente se separaron formando por camiños independentes un cluster que presenta máis ou menos os mesmos resultados. Tipicamente, este cluster terá un centro máis probable definido, chamado haplotipo modal (presumiblemente similar ao haplotipo do evento orixinal fundador), e tamén unha diversidade de haplotipo, que é o grao no cal se estenderon. Canto máis antigo no pasado fose o evento definitorio, e canto máis cedo creceu a poboación posterior, maior será a diversidade de haplotipo para un determinado número de descendentes. Porén, se a diversidade do haplotipo é menor para un determinado número de descendentes, isto pode indicar un antepasado común máis recente, ou unha expansión da poboación recente.
Hai que salientar que, a diferenza dos UEPs, dous individuos cun haplotipo Y-STR similar non necesariamente teñen un antepasado similar. Os eventos Y-STR non son únicos e irrepetibles. Polo contrario, os clusters de resultados de haplotipos Y-STR herdados de diferentes eventos e diferentes historias tenden a se solapar.
Oakland Arena
O Oakland Arena é un pavillón multiúsos situado na cidade californiana de Oakland (Estados Unidos). Dende a súa apertura en 1966 ata 1996 era coñecido coma Oakland–Alameda County Coliseum Arena. Tras unha importante renovación en 1997, o pavillón pasouse a chamar The Arena in Oakland ata 1995, e Oracle Arena de 1996 a 2019. Construído en 1966 como parte dun complexo deportivo, que tamén abrangue o estadio "O.co Coliseum" que utilizan os Oakland Athletics (MLB) e os Oakland Raiders (NFL), é o pavillón onde xogaron os partidos como locais os Golden State Warriors da National Basketball Association (NBA) de 1971 ata 2019, antes do seu traslado ó Chase Center.
Antes da remodelación levada a cabo durante a temporada 1996-97, o pavillón tiña capacidade para 15.025 espectadores. Isto facía que estivese lixeiramente por detrás doutros grandes pavillóns californianos: o Great Western Forum en Inglewood, que acollía naquela altura os partidos como local de Los Angeles Lakers, e onde entran 17.505 espectadores; o ARCO Arena en Sacramento, pista dos Kings con capacidade para 17.317; e o Los Angeles Memorial Sports Arena, fogar daquela de Los Angeles Clippers con capacidade para 16.161.
Cando o pavillón reabriu durante a temporada 1997-98 a súa capidade era xa de 19.596, o que o facía o pavillón máis grande dos catro recintos califonianos onde se xogan prtidos da NBA. Actualmente segue a ser o máis grande, estando por detrás o Staples Center (actual pavillón tanto dos Lakers como dos Clippers) e o Sleep Train Arena de Sacramento.
Haplotipo
Haplotipos Y-STR
Na maior parte dos casos, os eventos definitorios dos haplogrupos ocorreron hai moito tempo, polo que tipicamente o cluster de resultados de haplotipos Y-STR asociados con descendentes dese evento fíxose bastante amplo. Estes resultados tenderán a solapar significativamente os clusters (de amplitude similar) de haplotipos Y-STR asociados con outros haplogrupos. Isto fai imposible que os investigadores predigan con absoluta certeza a que haplogrupo de ADN-Y sinala un haplotipo Y-STR. Se non foron examinados os UEPs, os Y-STRs poden usarse só para predicir probabilidades para unha liñaxe de haplogrupo, mais non certezas.
Un escenario similar preséntase cando se trata de avaliar se ter un apelido en común indica ter un devanceiro en común. Un cluster de haplotipos Y-STR similares pode indicar que se comparte un antepasado común, cun haplotipo modal identificable, pero só se o cluster é distinto dabondo do que podía terse dado por casualidade a partir de diferentes individuos que adoptaron historicamente o mesmo nome independentemente. Moitos nomes adoptáronse a partir de ocupacións comúns, por exemplo, ou estaban asociados con vivir ou ter nacido nun lugar determinado. Cómpre unha tipificación máis ampla para establecer unha xenealoxía xenética. As empresas que fan tests de ADN comerciais ofrecen agora aos seus clientes a comprobación dun conxunto máis numeroso de marcadores para mellorar a definición da súa xenealoxía xenética, ata o punto que o número de marcadores que se examinan pasou de 12 a 111 nos últimos anos.
É significativamente máis difícil establecer un parentesco plausible entre diferentes apelidos cun minado de datos tomados dunha base de datos. O investigador debe establecer que o membro máis próximo da poboación en cuestión, elixido á mantenta dunha poboación por esa razón, é improbable que coincida por casualidade. Isto é máis que establecer que un membro da poboación seleccionado aleatoriamente é improbable que presente esa coincidencia tan próxima por casualidade. Debido a estas dificultades, establecer o parentesco entre diferentes apelidos nese escenario é probablemente imposible, a non ser en casos especiais nos que hai información específica que permita limitar drasticamente o tamaño da poboación dos cantidatos a considerar.
Diversidade
A diversidade do haplotipo é unha medida de ata que punto é único un determinado haplotipo nunha poboación dada. A diversidade do haplotipo (H) calcúlase así: onde x_i é a frecuencia de haplotipo (relativa) de cada haplotipo na mostra e N é o tamaño de mostra. A diversidade do haplotipo dáse para cada mostra.
Proxecto HApMap Internacional
O Proxecto HapMap Internacional ten o obxectivo de crear un mapa de haplotipos do xenoma humano. A súa intención era que este mapa tivese acceso público para así facilitar a investigación e o desenvolvemento de fármacos contra diversas doenzas. Participaron científicos do Canadá, a China, o Xapón, Nixeria, o Reino Unido e os Estados Unidos que estudaron mostras poboacionais de Yoruba (Nixeria), Toquio (Xapón), Beijín (China) e os Estados Unidos (persoas con devanceiros europeos) con frecuencias de haplotipos dabondo diferentes como para garantir unha análise a grande escala de cada poboación. Comezou oficialmente o 27 de outubro de 2002, e chegou á súa terceira fase en 2009. Todos os datos xerados polo Proxecto, incluídas as frecuencias de SNP, xenotipos e haplotipos, son de acceso público e poden descargarse da rede.
Sheyla Gutiérrez
Progresión na pista
O día seguinte de acabar a carreira por etapas checa, e sen preparación previa específica, viaxou a Atenas para disputar o Campionato Europeo de Pista sub-23 onde logrou o 5º posto na Persecución por Equipos, 6º na Persecución Individual e 4º no Scratch.
UCI WorldTour Feminino
A súa progresión non pasou desapercibida para os mellores equipos do mundo e de face ó novo circuíto mundial creado en 2016, a UCI WorldTour Feminino, foi fichada polo equipo estadounidense do Cylance-Inspire (definitivamente chamado Cylance Prol Cycling) onde vai coincidir co director deportivo Manel Lacambra e corredoras prestixiosas como Shelley Olds, entre outras.
2017
En 2017, Sheyla gañou a clásica belga Le Samyn des Dames por diante da holandesa Amy Pieters e a australiana Tiffany Cromwell e ademais foi top-10 en gran parte das clásicas de principo de tempada.
GAL (filme)
GAL é un filme español dirixido por Miguel Courtois que foi estreado no 2006.
Sinopse
Os xornalistas que investigaron o GAL (Grupo Antiterrorista de Liberación) narran a "guerra sucia" que o goberno de Felipe González emprendeu contra ETA entre 1983 e 1987. Os GAL cometeron máis de trinta atentados co resultado de 27 mortos e máis de cincuenta feridos no sur de Francia. A acción destes grupos baseábase na máxima "ollo por ollo, dente por dente", e na crenza de que trasladando a guerra a territorio galo, o goberno francés non tería máis remedio que colaborar na loita contra ETA. Grazas ás investigacións xornalísticas, a xustiza española puido demostrar que os atentados foron organizados e financiados polo Goberno español, e en 1994 foron condenados o Ministro do Interior José Barrionuevo e once funcionarios públicos a penas que roldaban entre os catro e os dez anos de prisión. A investigación, que foi levada a cabo por xornalistas de Diario 16, supuxo tamén o cesamento do director do diario e dos seus principais colaboradores.
Nebulosa de Carina
A Nebulosa de Carina (tamén coñecida coma a Nebulosa de Eta Carina, ou NGC 3372) é unha gran nebulosa brillante que rodean varios cúmulos estelares. Eta Carinae e HD 93129A, son dúas das estrelas máis masivas e luminosas da Vía Láctea, a cales pertencen a esta nebulosa. Está nebulosa está a unha distancia estimada de entre 6.500 a 10.000 anos luz respecto da Terra e pertence a constelación de Carina. Esta nebulosa contén varias estrelas do Tipo-O.
Esta nebulosa é unha das nebulosas difusas máis grandes do firmamento. Pensase que é catro veces máis grande -e moito máis brillante- cá famosa Nebulosa de Orión, aínda que se ten un coñecemento sobre ela moito menos detallado, xa que pertence a constelación de Carina, a cal fica preto do círculo polar do hemisferio sur. Foi descuberta por Nicolas Louis de Lacaille no ano 1751–52 dende o Cabo de Boa Esperanza.
Dentro desta gran nebulosa brillante escondese outra moito máis pequena, que rodeada só a estrela Eta Carinae. Esta nebulosa é coñecida coma a Nebulosa Homunculus (do latín, que significa Home pequeno), e pensase que foi expulsada no enorme estoupido do ano 1841, o cal fixo que Eta Carinae fose -aínda que por un breve espazo de tempo- a segunda estrela máis brillante do firmamento.
Eta Carinae
Eta Carinae é unha estrela hiperxigante moi luminosa, estimase que ten unha masa entre 100 a 150 masas solares, e que é 4 millóns de veces máis luminosa có Sol.
Este obxecto actualmente é a estrela masiva que puido ser estudada con máis detalle. Existen moitas outras estrelas máis luminosas e moito máis masivas, pero os datos obtidos delas son moito menos detallados e fiables. Ata o 2006, Eta Carinae seguía sendo a estrela máis luminosa confirmada coma tal, baseándose nos datos tomados nun amplo rango de lonxitudes de onda. As estrelas con masas superiores as 80 masas solares producen un millón de veces máis luz có noso Sol. Esta estrelas son bastante raras -só existen unhas poucas ducias delas dentro dunha galaxia do tamaña da nosa Vía Láctea- e poden ter finais desastrosos ó achegarse ó límite de Eddington, p.e., a presión cara o exterior da súa radiación pode ser tan forte coma para contrarresta-la forza da gravidade. Na teoría, estrelas con máis de 120 masas solares exceden este límite, e a súa gravidade apenas pode reter a súa radiación e o seu gas, dando coma resultado unha posible supernova no futuro.
Os efectos de Eta Carinae poden ser vistos directamente. O glóbulos escuros nunha das imaxes de galería, parten directamente desta estrela masiva. A nebulosa seguramente tería unha vista moi distinta da de hoxe en día, antes da grande erupción acontecida no ano 1841, a cal rodeou Eta Carinae con po, reducindo drasticamente a saída de luz ultravioleta da nebulosa.
A Nebulosa Keyhole
Unha porción da Nebulosa de Carina é coñecida coma a Nebulosa Keyhole, nome que lle asignou John Herschel no século XIX. A Nebulosa Keyhole é actualmente moito máis pequena é escura, está composta por moléculas frías e po, tamén contén filamentos fluorescentes de gas quente, a súa silueta contrasta co fondo moito máis brillante. O diámetro desta nebulosa é aproximadamente duns 7 anos luz.
Quíone (filla de Dedalión)
thumb|350px|A morte de Quíone (Nicolas Poussin, 1622)
Quíone, na mitoloxía grega, tamén chamada Filónide, foi a filla do rei Dedalión (fillo de Fósforo ). Os deuses Apolo e Hermes, cando a viron, desexaron xacer con ela. Apolo prefiriu esperar á noite pero Hermes, máis impaciente, fixo que se durmira e violouna. Xa caída a noite, Apolo tamén a violou, disfrazado de anciá. Quíone quedou embarazada dos dous, e tivo dous fillos: Autólico, de Hermes, e o músico Filamón, de Apolo.
Quíone era especialmente fermosa, e pecou de vaidade. Envaidecida pola súa fermosura, tivo o atrevemento de desprezar a Artemisa, presumindo de ser máis bela que a deusa, e esta, en vinganza, matouna atravesándolle a lingua dun frechazo.
Termidor
miniatura|dereita|Alegoría de Termidor nun calendario republicano ilustrado por [[Louis Lafitte (1770-1828).]] Termidor (en francés Thermidor) é o nome que recibe o undécimo mes do calendario republicano francés, o segundo da estación estival, que dura dende o 19 ou 20 de xullo até o 17 ou 18 de agosto, segundo o ano. Cadra aproximadamente co paso aparente do Sol pola constelación zodiacal de Leo.
O adxectivo termidoriano aplícase ao período da Revolución francesa coñecido como Convención termidoriana, por principiar co golpe de estado do 27 de xullo de 1794 (9 de termidor do ano II), cando se derroca a Robespierre.
Francisco Froján
Francisco Xavier Froján Madero, nado en Caldas de Reis o 9 de outubro de 1953, é un escritor e crego católico galego.
Traxectoria
Licenciado en bioloxía pola Universidade de Santiago e en teoloxía, ordenouse sacerdote en 1981. Despois dunha estadía en Roma regresou a Santiago de Compostela, onde se encargou de tarefas administrativas en traballos relacionados coa mocidade. En 1999 marchou de novo a Roma, onde traballou na secretaría de estado (o goberno) da Santa Sé, en labores de comunicación para a área de América Latina.
Fontarcada
O topónimo galego e portugués Fontarcada pode referirse a:
John Huston
John Huston, nado en Nevada (Missouri) o 5 de agosto de 1906 e finado o 28 de agosto de 1987, foi un director, guionista e actor de cinema norteamericano.
Traxectoria
Foi un personaxe inquedo, xa que tamén foi boxeador, xornalista, novelista, militar, criador de cabalos, cazador, coleccionista de arte... De feito, na súa adolescencia chegou a ser un campión de boxeo e exerceu como agregado militar estadounidense no exército mexicano. Contraeu o seu primeiro matrimonio á temperá idade de 20 anos. Viviu como pintor na rúa en París durante unha tempada, traballou como actor e foi redactor nunha revista neoiorquina.
Comezou no cine como extra nalgunha película, como O home de palla, Santos do inferno ou The Storm. Grazas ao seu pai, que era actor, foi guionista de varias películas de William Wyler (A casa da discordia ou Jezebel) e traballou nunha cantidade impresionante de guións durante a década de 1930 e principios dos anos 1940 (O sarxento York, O dobre crime de rúa Morgue, O último refuxio, entre outras). A súa primeira película como director, da que tamén foi guionista, O falcón maltés, segue sendo considerada unha obra mestra da historia do cine, con Humphrey Bogart como protagonista. As súas seguintes películas importantes tamén estiveron protagonizadas por Bogart: O tesouro de Serra Madre e Key Largo.
A raíña de África, outra das súas obras mestras, rodada en 1951, demostrou ao seu equipo ata onde estaba disposto a chegar para rodar unha película, rodando na República do Congo, con mosquitos, calor e todo tipo de enfermidades. Errol Flynn e Trevor Howard tamén sufriron grandes penalidades durante a rodaxe de As raíces do ceo no Chad.
Con todo, a súa carreira tivo certa irregularidade, ao aceptar dirixir películas como A Biblia, producida por Dino de Laurentiis; Annie; Evasión ou vitoria, ou Casino Royale, película de James Bond que contou con cinco directores distintos.
A pesar diso, seguiu facendo grandes películas posteriormente, como Reflexos nun ollo dourado ou Debaixo do volcán.
Tivo ocasión de dirixir ao seu propio pai, o oscarizado actor Walter Huston, en polo menos cinco longametraxes, e tamén dirixiu á súa filla, Anjelica Huston, en A honra dos Prizzi e en Dublineses, entre outras.
Faleceu en Middletown (Rhode Island) dun enfisema. Pódese afirmar que Huston é un dos grandes directores da historia recente do cine.
Filmografía como director
miniatura|Estatua de John Huston, [[Porto Vallarta, México.]]
Como actor
Non inclue filmes nos que tamén foi director
Javier Delmas
Javier Delmas Julver, nado en Zaragoza o 30 de setembro de 1965, é un exfutbolista que xogaba na demarcación de defensa. Formou parte do equipo do CD Lugo que xogou en Segunda División na tempada 1992-1993, descendendo ao final da mesma. Tempada na cal disputaría 18 partidos marcando un gol e sendo expulsado unha vez.
Geek
Un geek (do inglés geek - pronunciase "guic") é unha persoa que comparte unha gran fascinación, ata un punto obsesivo, pola tecnoloxía. É máis un estilo de vida e unha forma de ser que unha afección concreta por algo pouco habitual. O seu obxectivo é facer as cousas por diversión e polo recoñecemento, case sempre polo simple pracer de facelo.
A cultura geek está tamén intimamente vinculada coa ciencia ficción (Star Wars, Star Trek, The Matrix), fantasía épica (O Señor dos Aneis), os videoxogos, cómics, xogos de rol, música electrónica e informática entre outros. Deseñouse un código exclusivo para representar a personalidade, aparencia, intereses e opinións do estereotipo geek e diferenciarse a si mesmos doutros Geeks, coñecido como Geek Code
Literatura geek
O xornal inglés The Guardian promoveu en 2006 unha enquisa para coñecer cales eran os vinte mellores exemplos de literatura geek escritas en inglés dende 1932. Se ben os datos non son interesantes dende un punto de vista metodolóxico, poden dar unha referencia axeitada do que se entende por literatura geek.
Tahsi
Tahsi é un lugar, probabelmente unha cidade de Fenicia ou da rexión do moderno Líbano, mencionada nas cartas de Amarna. No século -XV foi dependente de Exipto, pero, a finais do século, intentou a revolta, instigada por Shuttarna II de Mitanni, sen éxito.
Biblioteca da Universidade de Santiago de Compostela
miniatura|Sala da Biblioteca da Facultade de Xeografía e Historia, antiga Biblioteca Xeral. A Biblioteca da Universidade de Santiago de Compostela é un sistema formado por 18 bibliotecas dos campus de Santiago e de Lugo. Prové de recursos para o aprendizaxe, a docencia e a investigación ao estudantado e profesorado da Universidade de Santiago de Compostela, amais de todas as persoas que o precisar.
Saw II
Saw II é un filme estadounidense de terror psicolóxico dirixido e coescrito por Darren Lynn Bousman. É o segundo filme da franquía Saw. Está protagonizado por Donnie Wahlberg, Franky G, Dina Meyer, Erik Knudsen con Shawnee Smith e Tobin Bell.
Biblioteca da Universidade de Santiago de Compostela
Ten a súa orixe na fundación da Universidade a mediados do século XVI, e está situada no Colexio fundado polo Arcebispo de Santiago Alonso III de Fonseca.
Bibliotecas
Dentro da biblioteca atopamos unha serie de sub-bibliotecas que se clasifican segundo os distintos centros existentes na universidade e dependendo do campus no que nos atopemos:
No campus de Santiago: No campus de Lugo:
Coleccións
Hai un total de 1.154.701 contribucións na biblioteca, repartidas entre as distintas bibliotecas que a conforman. Esta colección está formada por unha colección de libros, revistas, mapas e outros materiais como fontes de referencia e información bibliográfica. No fondo histórico, atópanse 862 manuscritos, 141 incunables, 27.725 impresos dos séculos XVI ao XVIII e 29.727 impresos publicados entre 1801 e 1900.
Ademais tamén hai dous fondos especiais que son a Biblioteca América e a Sección Galicia. Dentro das colección da biblioteca da universidade de Santiago hai os seguintes fondos dixitalizados:
Servizos
Os servizos que presta a biblioteca son: Para facer uso deste servizo é necesario dispoñer do Cartón Universitario de Identidade ou dunha carta de lector expedida pola BUSC.