cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Superstar (canción de Delaney and Bonnie)
"Superstar" é unha canción de 1969 composta por Bonnie Bramlett e Leon Russell que se converteu nun éxito interpretada por moitos artistas de distintos xéneros ao longo dos anos, destacando as versións de The Carpenters en 1971 e Luther Vandross en 1983.
Versión orixinal de Delaney and Bonnie
As versións sobre a orixe da canción adoitan variar, pero o tema xudiu a finais dos 60 ou principios dos 70 da man dos artistas ingleses e estadounidenses coñecidos coma Delaney & Bonnie and Friends, formados por Delaney e Bonnie Bramlett, Leon Russell, Eric Clapton e algúns outros. O seu nome inicialmente era "Groupie Song".
Na súa primeira encarnación gravada, a canción chamouse "Groupie (Superstar)", e gravouse e editouse como unha cara-b do sinxelo de Delaney & Bonnie "Comin' Home" en decembro de 1969. Lanzada polo selo Atlantic Records, apareceía acreditada a Delaney & Bonnie and Friends con Eric Clapton.
Estaba cantada por Bonnie, e o seu arranxo contaba cunha guitarra lenta e un baixo construído sobre un coro case gospel usando instrumentos de vento-metal.
Versión de Mad Dogs and Englishmen
Durante a primeira metade de 1970, a lendaria xira de Joe Cocker Mad Dogs and Englishmen Revue percorreu os Estados Unidos. A ex-vocalista de Delaney and Bonnie Rita Coolidge foi corista nesta xira, e o co-compositor Leon Russell foi o líder da banda. Algunhas fontes sosteñen que Coolidge suxeriu ou inspirou a creación da canción nun primeiro momento, e que traballou con Bonnie Bramlett na súa parte da composición. En calquera caso, Coolidge fixo voces na canción durante a xira; cun aire máis resignado nos versos, pero cun estribillo máis angustioso. O arranxo foi impulsado pola liña evocativa de piano de Russell mesturado con dinámicos recheos, con ventos e guitarra e un coro por detrás.
En agosto de 1970 editouse o álbum en directo Mad Dogs and Englishmen, usando actuacións gravadas en marzo e xuño dese ano. A canción, agora co nome "Superstar" (que adoptara cara o final da xira), apareceu nel. O álbum foi todo un éxito, acadando o número 2 na lista de álbums de pop da Billboard, e número 23 na lista Billboard Black Albums. Así que foi con ese álbum co cal a xente comezou a tomar conciencia da canción. A interpretación do tema fixo que Coolidge gañase fama, especialmente cando fi incluída na película de 1971 Mad Dogs and Englishmen.
Versión de Bette Midler
A descoñecida cantante Bette Midler comezou a realizar aparicións regulares no The Tonight Show de Johnny Carson en agosto de 1970. Durante unha desas aparicións cantou "Superstar" cun discreto arranxo consistente unicamente nun piano de acompañamento.
Posteriormente, unha vez que a versión de The Carpenters se convertera nun hit, cantouna novamente no programa en outubro de 1971. A gravación apareceu no seu álbum de estrea en 1972, The Divine Miss M. Midler.
Outras primeiras versións
Sobre o mes de setembro de 1970, Cher gravou "Superstar" como o seu último sinxelo para Atco Records. Editado en outubro ou novembro dese ano, coincidindo na etapa entre o apoxeo de Sonny and Cher e o inicio dos éxitos de Cher en solitario, pero non entrou nas listas. Despois de que a canción se fixese máis coñecida, unha interpretación en directo que foi incluída no álbum de 1973 ''Sonny & Cher In Las Vegas, Volume 2. Cher'', cun cambio na letra que se faría máis famosa coa versión de The Carpenters.
Vikki Carr usou a canción como como tema que lle daba título a un álbum en 1971, e o ano segunte, Peggy Lee incluíuna no seu disco Norma Deloris Egstrom from Jamestown, North Dakota. En Australia, Colleen Hewett gravou "Superstar", que foi editada en maio de 1971 e tivo un éxito moderado nese país.
Versión de The Carpenters
"Superstar" tivo o seu maior éxito coa versión de The Carpenters. Richard Carpenter descoñecía as versións orixinais da canción, e decidiu versionala despois de escoitar a interpretación por parte de Bette Midler.
O arranxo de Richard contaba cun óboe no principio, seguido pola voz de contralto de Karen que contrastaba cunha tranquila liña de baixo no corpo da canción, chegando a un estribillo cun uso de case orquestral de ventos e cordas. Producida por Richard con Jack Daugherty, foi gravada con músicos da famosa The Wrecking Crew dos Ánxeles. Karen Carpenter gravou as súas voces nunha única toma (que de feito ía ser a guía para os outros músicos)), usando unha letra garabateada por Richard nun pano de papel.
O tema foi incluído o seu álbum Carpenters aparecido en maio de 1971, e foi editado como sinxelo no mes de setembro dese mesmo ano. Acadou o número 2 na lista Billboard Hot 100 de sinxelos de pop (held out of the top spot by Rod Stewart's "Maggie May") e pasou dúas semanas no número 1 da lista Easy Listening ese outono. Tamén acadou o número 18 na lista británica de sinxelos de pop e tamén entrou nas listas de Australia e Nova Zelandia.
As opinións divídense entre os que din que o tratamento de The Carpenters fixo que a canción perdese o seu sentido orixinal, e os que pensan que ampliou o seu significado. Á súa vez, as voces de Karen recibiu grandes eloxios pola súa intensidade e natureza emocional.
Na comedia de 1995 Tommy Boy, as personaxes de David Spade e Chris Farley discuten sobre que música escoira na radio (Farley prefire heavy metal e Spade rock máis moderno) cando se atopan con esta canción. Ámbolos dous insisten en que o outro debería cambiar de emisor se o tema os ofendía; na seguinte escena os dous aparecen cantando en voz alta o coro da canción. "Superstar" tamén foi usada na película do 2007 Ghost Rider, protagonizada por Nicolas Cage. No filme, Donal Logue intenta apagar a canción, cando Cage a defende e di que ninguén se mete con Karen Carpenter. Na súa banda sonora o tema aparece titulado como "A Thing for Karen Carpenter".
Versión de Luther Vandross
A principios dos 80 o cantante de R&B estadounidense Luther Vandross tiña "Superstar" no seu repertorio, ás veces con interpretacións que superaban os seis minutos. Vandross entón gravou "Superstar" en 1983 nunha versións máis lenta e cun aire máis soul, como parte dun medley con "Until You Come Back to Me (That's What I'm Gonna Do)", para o seu álbum Busy Body. Foi lanzada como sinxelo ao ano seguinte e converteuse nun éxito, acadando o número 4 da lista Billboard Top R&B Singles. Esta foi a primeira versión destacada realizada por un cantante masculino.
Versión de Ruben Studdard
O concursante da segunda edición do programa American Idol Ruben Studdard interpretou a canción cun estilo influenciado pola versión de Vandross. Tivo críticas moi favorables dos xuíces e situouse como un dos líderes da competición, unha posición que mantería ata gañar o concurso en maio de 2003.
Como o seu tema máis representativo, Studdard gravou "Superstar" como cara-b do seu primeiro sinxelo "Flying Without Wings". Studdard sería nomeado nos Grammy do 2004 ao premio á mellor interpretación vocal masculiba de R&B por "Superstar", pero perdería ante o seu ídolo Vandross (que gañou con "Dance with My Father"). O tema tamén sería incluído no seu álbum de estrea Soulful, editado en decembro de 2003.
Outras versións posteriores
Ademais dos artistas mencionados anteriormente, "Superstar" foi tamén gravada por:
Johann Heinrich Blasius
Johann Heinrich Blasius, nado en Nümbrecht o 7 de outubro de 1809 e finado en Braunschweig o 26 de maio de 1870, foi un ornitólogo alemán.
En 1836 foi nomeado director dun museo en Braunschweig, Brunswick. Foi o autor de Fauna der Wirbelthiere Deutschlands (1857) e Die wirbelthiere Europa's (1840) (xunto con Alexander Keyserling).
Hesbulá
Hesbulá é considerado por gran parte do mundo árabe e musulmán como un lexítimo movemento de resistencia. No Líbano é un partido político legal que incluso chegou a formar parte do goberno. Porén, a causa dos seus ataques militares a Israel e das súas relacións políticas e ideolóxicas con outras organizacións, coma Hamás ou o Xihad Islámico, os Estados Unidos considérano unha organización terrorista. A Unión Europea, porén, ten por terrorista unicamente a súa parte militar.
Hesbulá é, a canda Amal, a principal expresión política da comunidade xiíta libanesa, o grupo máis importante dun país cunha extraordinaria diversidade relixiosa.
Fundada grazas ao apoio de Irán, Hesbulá segue a ideoloxía islamita que preconizaba o aiatolá Ghomeini, líder da Revolución Islámica iraniana. O obxectivo de Hesbulá é a implantación dun estado islámico no Líbano, malia que admiten que só se podería implantar co consenso da poboación libanesa. Ademais do seu brazo armado, o movemento conta cunha infraestrutura civil que, de xeito semellante ao palestino Hamás, prové a poboación de servizos sociais, sanitarios e educativos. A súa campaña de reconstrución Xihad al-Bina realizou diversos proxectos de desenvolvemento económico e de infraestruturas nas áreas do Líbano con maioría de poboación xiíta. Na actualidade Hesbulá ten oito deputados no parlamento libanés, e forma parte do goberno de coalición.
Existen importantes vencellos entre Hesbulá e o goberno de Siria. Por conseguinte, Hesbulá oponse á evacuación das tropas de ocupación sirias despregadas no Líbano, e que están en proceso de retirada como consecuencia da denominada Revolución do cedro. Non recoñece a existencia do estado de Israel, e a súa retórica expresa o desexo de destruílo. En 2000, Hesbulá debeu de disolverse logo da retirada de Israel do sur do Líbano, pero seguiu operando e atacando con mísiles o territorio israelí.
O máximo líder de Hesbulá é Hassan Nasralá.
En xullo de 2006 dous soldados das forzas armadas israelís despregadas nos Altos do Golán, zona fronteiriza entre Israel, Xordania, Líbano e Siria foron secuestrados. A acción foi reivindicada por Hesbulá, o que levou á maior intensidade de violencia na zona dende a operación Paz de Galilea, en 1982. As tropas israelís bombardearon Beirut e diversas infraestruturas do Líbano, bloquearon as dúas vías de transporte por terra, mar e aire, e provocou numerosos mortos. Un ataque de Hesbulá con mísiles catiuxa sobre a cidade de Haifa provocou a morte de oito civís israelís.
Francisco Granados
Francisco Granados Lerena, nado en Valdemoro (Madrid) o 23 de xaneiro de 1964, é un político español do Partido Popular. Está casado e ten dúas fillas. Dende o 25 de xullo de 2008 ata o 17 de xuño de 2011 ostentou o cargo de Conselleiro de Presidencia, Xustiza e Interior da Comunidade de Madrid. É licenciado en Ciencias Económicas e Empresariais pola Universidade Complutense de Madrid. Granados estivo involucrado en polémicas e varios casos de corrupción, entre eles a Operación Púnica, na que foi arrestado xunto a outras 50 persoas.
Ángel de Saavedra
Ángel de Saavedra y Ramírez de Baquedano, máis coñecido polo seu titulo nobiliario Duque de Rivas, nado en Córdoba o 10 de marzo de 1791 e finado en Madrid o 22 de xuño de 1865, foi un dramaturgo, poeta e político español, coñecido polo drama romántico Don Álvaro o La fuerza del Sino.
Francisco Granados
Caso Gürtel
Os concelleiros do Partido Popular José Luis Peñas e Juan José Moreno sinalárono na súa declaración ante o xuíz como un dous cargos do goberno madrileño que fixera presión para que o alcalde de Majadahonda, Ricardo Ortega, procesado no caso, amañase unha venda de solo público.
Ángel de Saavedra
Traxectoria
Estudou no Seminario de Nobres de Madrid durante once anos. Con só nove anos xa lle correspondía por descendencia a Cruz de Cabaleiro de Malta, a Bandeirola da Garda de Corps, o Hábito de Santiago etc. En 1807 foi alférez da Garda Real. Loitou con valentía contra as tropas napoleónicas sendo ferido na batalla de Ontígola. O Xeneral Castaños nomeouno capitán de Cabalería Lixeira. Obtivo tamén o título de axudante do Estado Maior.
Francisco Granados
Caso Gürtel
Un dos construtores denunciados era Julián Jiménez de los Galanes, presidente do grupo DICO, que segundo os declarantes, é amigo persoal de Granados e chamaría a Ortega da súa parte para esixirlle a súa dimisión. Granados negou que algo así ocorrera, dado que polo seu cargo no partido, falaba directamente con Ortega case a diario, pero non negou a súa relación con Jiménez.
Ángel de Saavedra
Traxectoria
En 1823, Rivas foi condenado a morte polas súas crenzas liberais e por participar no golpe de estado de Riego en 1820. Ademais confiscáronselle os seus bens e fuxiu cara a Inglaterra, despois pasou a Malta onde viviu cinco anos, marchando en 1830 a París. Despois da morte de Fernando VII, regresou a España ao recibir a amnistía reclamando a súa herdanza e o seu título, ademais en 1834 morreu o seu irmán máis vello e foille concedido o título de Duque de Rivas. Dous anos despois foi nomeado Ministro de Gobernación. Logo emigrou a Portugal por pouco espazo de tempo. Ao seu regreso foi elixido senador, alcalde de Madrid, embaixador e ministro plenipotenciario en Nápoles e Francia. Foi Presidente do Consello de Ministros durante un día, do Ateneo de Madrid e da Real Academia Española en 1865.
Francisco Granados
Espionaxe
O 19 de febreiro de 2014 publicouse nos medios que Francisco Granados tiña unha conta ao seu nome en Suíza con 1,5 millóns de euros. Os cartos estaban nun depósito aberto desde 1999, segundo comunicou a xustiza suíza á española.
Operación Púnica
No marco da Operación Púnica, Francisco Granados foi detido o, xunto con máis de cincuenta persoas. A operación foi coordinada pola Garda Civil, baixo ordes do xuíz da Audiencia Nacional Eloy Velasco.
El Sur (Monforte de Lemos)
El Sur foi un periódico editado en Monforte de Lemos en 1927.
Historia e características
Diario que apareceu a principios de outubro de 1927. Constaba de seis páxinas. .
An End Has a Start
An End Has a Start é o segundo álbum da banda británica de indie rock Editors, publicado o 25 de xuño do 2007 no Reino Unido e o 17 de xullo nos Estados Unidos. O disco foi certificado platino no Reino Unido o mesmo día do seu lanzamento. An End Has a Start acadou o número 9 das listas de álbums británicas e a finais de 2007 levaba vendidas 600.000 copias en todo o mundo.
Berthold Delbrück
Traxectoria
Nado en Putbus na illa de Rügen, Delbrück era sobriño do político prusiano Rudolf von Delbrück; estudou filoloxía na Universidade de Halle e sánscrito na Universidade de Berlín. Tras conseguir a habilitación en 1866, desde 1867 ensinou lingüística comparada en Halle; en 1870 pasou á Universidade de Jena, onde foi docente de sánscrito e lingüística comparada. Mantivo a cátedra ata 1912, cando se converte en reitor do ateneo. Expoñente do movemento dos neogramáticos, no centro das súas investigacións estivo sempre a lingüística indoeuropea, con particular atención aos problemas de metodoloxía. Grazas ás súas investigacións no campo da sintaxe está considerado o fundador da sintaxe comparada indoeuropea: o seu ensaio sobre o subxuntivo e o optativo do grego (Der Gebrauch des Conjunctivs und Optativs im Sanskrit und Griechischen, 1871) foi o primeiro tratamento metódico e completo dun problema de sintaxe comparada.
Eilarrío, San Tomé de Cancelada, Cervantes
Eilarrío é un lugar da parroquia de San Tomé de Cancelada no concello lugués de Cervantes na comarca dos Ancares. Segundo o IGE, en 2013 tiña 12 habitantes (6 homes e 6 mulleres).
Ermide, Barxas
Ermide (en castelán e oficialmente, Hermide) é unha parroquia localizada no concello berciano de Barxas. Segundo o INE, ten 4 habitantes.
FC Ciudad de La Habana
O FC Ciudad de La Habana é un club de fútbol cubano, da cidade da Habana. Fundouse en 1978 e compite no Campionato Nacional de Fútbol de Cuba, máxima categoría do fútbol cubano.
Armariz, Xunqueira de Ambía
San Salvador de Armariz é unha parroquia do concello ourensán de Xunqueira de Ambía na comarca de Allariz - Maceda. No ano 2007 tiña 348 habitantes (180 homes e 168 mulleres) 46 menos ca no ano 2000. Ten doce entidades de poboación.
FC Ciudad de La Habana
Estadio
O FC Ciudad de La Habana xoga de local no estadio Pedro Marrero, con capacidade para 20.000 espectadores.
Armariz, Xunqueira de Ambía
Patrimonio
Os monumentos máis destacados son a igrexa de San Salvador en Armariz, (s. XVII-XVIII), a capela da Virxe do Camiño na Pousa, o asentamento castrexo da Variña e a casa reitoral cunha gran leira. A finais de maio celébrase unha romaría na honra da Nosa Señora das Flores.
Scirocco-Powell
Scirocco foi un construtor de Fórmula 1 do Reino Unido. Participou en 7 grandes premios, cun total de 9 coches.
Historia
A finais de 1961, o estadounidense Hugh Powell comprou o equipo Emeryson, un equipo británico activo desde os anos 30. Logo de disputar un par de carreiras en 1962 co cadro de Emeryson ficharon a Tony Settember e John Campbell-Jones, en, o equipo foi renomeado Scirocco-Powell e comezaron o proxecto dun novo coche, equipado con motores BRM.
O Scirocco estreouse no segundo Gran Premio da tempada, en Bélxica, cun monopraza pilotado por Settember. O piloto estadounidense saíu na décimo novena posición, pero na última fase da carreira tivo un accidente e o coche resultou seriamente danado, de todos os xeitos clasificouse oitavo. O equipo saltouse o Gran Premio de Holanda, Participou en Francia cun monopraza pilotado por Settember, e no Gran Premio de Gran Bretaña cun segundo coche para Ian Burgess.
Galería de imaxes de Padrón
Galería de imaxes do concello de Padrón na provincia da Coruña.
Scirocco-Powell
Resultados Completos na Fórmula Un
(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.
Intxaurrondo
O barrio está dividido en dúas partes: Hego Intxaurrondo (sur) e Ipar Intxaurrondo (norte). As festas do sur, Kaldero Jaun, celébranse entre o 28 de xuño e o 1 de xullo, e as do norte, Intxaurrondo Zaharreko Festak, na segunda semana de setembro.
Corrina
miniatura|dereita|Corrina. [[Número CAS: 262-76-0.]] A corrina  é un composto heterocíclico formado por catro grupos pirrol reducidos total ou parcialmente (ver tetrapirrol). Dous dos seus pirrois reducidos están unidos por enlace directo entre os seus carbonos, e os demais únense por un =CH-. É o macrociclo básico do que se obtén o derivado substituído que se encontra na vitamina B12. Os compostos baseados no anel de corrina denomínanse corrinoides.
Química
Ao desprotonarse, o anel corrinoide pode unirse ao cobalto. Na vitamina B12, o complexo resultante tamén presenta un ligando derivado do bencimidazol, e o sexto sitio do octaedro serve como centro catalítico.
O anel de corrina é moi semellante ao de porfirina, o cal aparece na hemoglobina. Ambos os dous constan de catro subunidades tipo pirrol (tetrapirrol) unidas formando un anel. A diferenza das porfirinas, as corrinas carecen dun dos grupos =CH- que unen as unidades de tipo pirrólico. Así, o anel interno de corrina ten 15 átomos, entanto que o de porfirina ten 16. Debido ao gran número de centros de carbonos sp3, as corrinas son máis flexibles ca as porfirinas e non son tan planas. Non teñen un carácter completamente conxugado (sucesión de enlaces dobres e sinxelos) arredor de todo o anel, senón que se di que o anel ten unha conxugación de "3/4".
Un corrol (octadeshidrocorrina) é un derivado completamente aromático da corrina.
Willem Dafoe
William J. "Willem" Dafoe, nado o 22 de xullo de 1955 en Appleton, Wisconsin, é un actor estadounidense de cine, teatro e dobraxe.
Toupa
Toupa pode referirse a:
Auckland City Football Club
É o club máis gañador do presente neozelandés, gañou 4 veces o Campionato de Fútbol de Nova Zelandia e en 3 ocasións logrou ser campión de Oceanía.
Ademais, disputou tres Copa Mundial de Clubs da FIFA nos anos 2006, 2009 e 2011. A pesar de que nas edicións de 2006 e 2011 realizou pésimos papeis, en 2009 logrou a mellor colocación dun equipo de Oceanía na historia da competición, chegando a ser 5º.
Sonthonnax-la-Montagne
Sonthonnax-la-Montagne é unha vila francesa do departamento do Ain, na rexión de Ródano-Alpes no distrito de Nantua e cantón de Izernore.
Auckland City Football Club
Historia
A Rexión de Auckland é a máis poboada de Nova Zelandia, e unha das que máis tradición futbolística. Para a Asociación de Fútbol de Nova Zelandia era unha obrigación entregarlle unha cota para que os clubs de fútbol creasen unha franquía que participase no Campionato de Fútbol de Nova Zelandia, que fora creado en 2004.
Na primeira tempada (2004/05), o Auckland City demostrou que a Rexión de Auckland era a que máis tradición futbolística posuía, foi primeiro no torneo regular, con 46 puntos en 21 partidos e nos playoffs venceu ao Waitakere United por 3-2 coroándose como o primeiro campión do novo torneo neozelandés. Ese mesmo ano disputou o Campionato de Clubs de Oceanía, onde quedou 3º no grupo compartido co Sydney FC, o As Pirae e Subou FC, quedándose sen chances de avanzar á seguinte rolda.
Na edición 2005/06 foi novamente primeiro, conseguindo 48 puntos en 21 partidos xogados. Na gran final dos playoffs empatou 3-3 co Canterbury United pero o venceu por penais 4-3, logrando o bicampeonato. Ademais, foi un dos representantes de Nova Zelandia no Campionato de Clubs da OFC 2006, gañou sen moitos problemas o grupo A, que disputaba co As Pirae, Marist FC e o Subou FC. Na semifinal goleou 9-1 ao Nokia Eagles fidxiano para vencer ao Pirae na final por 3-2, coroándose como o primeiro campión de Oceanía desde que os equipos australianos abandonaran a OFC.
Como campión de Oceanía xogou a Copa Mundial de Clubs da FIFA 2006 onde caeu 2-0 ante o Ao-Ahly nos cuartos de final e 3-0 fronte ao Jeonbuk no partido polo quinto posto.
No NZFC 2006/07 obtivo o 3º lugar, quedando como último clasificado aos playoffs, nestes venceu na semifinal ao YoungHeart Manawatu 3-1 e na final á súa clásico rival, o Waitakere United, por 3-2. Pero os bos resultados na liga local non se viron reflectidos a nivel continental, sendo eliminado da Liga de Campións da OFC 2007 na fase de grupos polo Waitakere.
Foi segundo na tempada 2007/08, detrás do Waitakere. Pero na final preliminar dos playoffs sufriu un tropezón inesperado caendo no tempo extra ante o Team Wellington, que o privou de chegar á final. Na Ou-League de devandita tempada foi eliminado novamente polo Waitakere United na fase de grupos.
Cultivou a súa menor cantidade de puntos nunha fase regular na edición 2008/09, logrando 25 puntos en 14 partidos. A pesar disto, foi segundo e clasificou nos playoffs, onde venceu na semifinal ao YoungHeart Manawatu para vencer na final ao Waitakere United e lograr o seu cuarto título. Na Ou-League participou no Grupo A, onde superou ao Waitakere e a Port Vila Sharks, clasificándose á final onde se cruzou co Koloale FC. Gañou o primeiro partido 7-2 e empatou o segundo 2-2 logrando o seu segundo título continental. Este logro deulle a posibilidade de representar á OFC na Copa Mundial de Clubs da FIFA 2009 onde alcanzou a mellor colocación que un equipo oceánico poida conseguir na competición. Venceu ao Ao-Ahli na fase preliminar, caeu fronte ao Atlante nos cuartos de final pero quedou co 5º lugar tras bater ao TP Mazembe en tempo suplementario.
Volveu ser primeiro na fase regular do torneo 2009/10 da liga neozelandesa. Pero caeu na semifinal dos playoffs ante o Canterbury United. Na Ou-League dese ano foi eliminado na fase de grupos.
Na ASB Premiership 2010/11 foi segundo, obtendo 30 puntos en 14 partidos. Goleou ao Team Wellington en semifinais pero perdeu a final 3-2 ante o seu eterno rival, o Waitakere United. Pero a amargura de perder novamente unha edición do NZFC non foi problema para quedar co grupo B na Liga de Campións da OFC 2010/11, superando ao Waitakere United, o As Magenta e ao As Tefana. Na final cruzouse co Amicale FC e venceuno 2-1 na ida e 4-0 na volta, quedándose co seu terceiro título na Ou-League]].
Xogou a Copa Mundial de Clubs da FIFA 2011, onde perdeu ante o Kashiwa Reysol na fase preliminar.
É, ata o día de hoxe, o único equipo neozelandés que xogou todas as edicións da Liga de Campións da OFC e que logrou clasificarse en todas as tempadas aos playoffs.
Bemantes, Bemantes, Miño
Bemantes é un lugar da parroquia de Bemantes no concello coruñés de Miño na comarca de Betanzos. Tiña 130 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 67 eran homes e 63 eran mulleres.
Ludovico Bidoglio
Ludovico Bidoglio, alcumado "Vico", nado en Buenos Aires o 5 de febreiro de 1900 e finado o 25 de decembro de 1970, foi futbolista arxentino que xogaba na demarcación de defensa.
Traxectoria
Trala súa retirada seguiu traballando como electricista.
FC Ciego de Ávila
O FC Ciego de Ávila é un club de fútbol cubano, da cidade de Morón, provincia de Ciego de Ávila. Fundouse en 1978 e compite no Campionato Nacional de Fútbol de Cuba.
Estadio
O FC Ciego de Ávila xoga de local no estadio Sergio Alonso Grandal, con capacidade para 7.000 espectadores.
Virgilio Nóvoa Gil
Virgilio Antonio Nóvoa Gil, nado na Xesta (Lalín) en 1913 e finado en Toén en xaneiro de 1970, foi un escritor galego en lingua castelá.
Traxectoria
Moi novo foi vivir a Pontevedra coa nai e as irmás. Estudou na Facultade de Filosofía e Letras da Universidade Central de Madrid. Grande amigo de Manuel Cuña Novás, antes da guerra publicou dous libros de poemas e colaborou en periódicos e revistas como Vida Gallega, Diario de Pontevedra, El Progreso, El Pueblo Gallego, Faro de Vigo e La Libertad de Madrid. Foi mobilizado e loitou na guerra civil no bando nacional. Retornou a Pontevedra e colaborou nas revistas Sonata Gallega e Ciudad. Sabino Torres publicoulle en 1949 fragmentos do seu libro en prosa Agonía del hombre. Estivo recluído no sanatorio de Toen os últimos anos da súa vida.
Arquitectura neogótica
miniatura|Igrexa de Santiago, [[Mondoñedo. ]] O estilo arquitectónico neogótico refírese ao movemento xurdido no século XIX, pexorativamente denominado como pseudogótico, consistente na arquitectura realizada a imitación da gótica medieval. Polo seu común rexeitamento ao racionalismo neoclásico, é un estilo ligado ao romanticismo, e polas súas implicacións políticas, co nacionalismo. Como arquitectura historicista é unha reelaboración que reproducía a linguaxe arquitectónica propia do estilo gótico con formas máis ou menos xenuínas.
A Estrada, San Tomé de Cancelada, Cervantes
A Estrada é un lugar da parroquia de San Tomé de Cancelada no concello lugués de Cervantes na comarca dos Ancares. Segundo o IGE, en 2013 tiña 8 habitantes (4 homes e 4 mulleres).
NK Zagreb
O NL Zagreb é un club de fútbol croata da cidade de Zagreb. Fundouse en 1903 e compite na Prva HNL.
American League Central
A American League Central ou Liga Americana Central é unha das tres divisións da Liga Americana da Major League Baseball (MLB). Esta división, creada en 1994 xunto coa División Central da Liga Nacional, está composta unicamente por equipos do Medio Oeste dos Estados Unidos. Esta división Central é, actualmente, a única das Grandes Ligas na que todos os seus equipos conseguiron gañar nalgunha ocasión as Series Mundiais. De feito, cada un dos equipos conseguiu un mínimo de dous títulos. O equipo con máis títulos da división son os Cleveland Indians.
Campións
* – Debido ao paro de xogadores iniciado o 12 de agosto, esta temporada non houbo ningún campión oficial. Antes do comezo da folga, os Chicago White Sox eran os líderes da división. ** – En 2008 os Minnesota Twins e os Chicago White Sox acabaron a temporada co mesmo balance de vitorias (88–74). Para romper o empate xogouse un partido que foi gañado polos White Sox (1–0).
Bobadela a Pinta, Xunqueira de Ambía
Santa Mariña de Bobadela a Pinta é unha parroquia do concello ourensán de Xunqueira de Ambía na comarca de Allariz - Maceda. No ano 2007 tiña 130 habitantes (59 homes e 71 mulleres) distribuídos en 2 entidades de poboación, o que supón unha diminución de 22 habitantes en relación ao ano 2000.
American League Central
Equipos wild card
A "wild card" (equipos invitados a xogar os Playoffs sen seren campións de división) é outorgada ao mellor equipo da cada liga que non conseguiu ser campión dunha das tres divisións, permitíndolle disputar os playoffs. Desde a temporada 2012, cada liga posúe dous equipos wild-card. Os dous equipos xogan unha eliminatoria a partido único para determinar quen se enfrontará ao cabeza de serie das Series Divisionais da Liga Americana.
Títulos por equipo
† Non pertence á división desde 1997
O Cancelo, Bemantes, Miño
O Cancelo é un lugar da parroquia de Bemantes no concello coruñés de Miño na comarca de Betanzos. Tiña 5 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 2 eran homes e 3 eran mulleres.
Neognatos
Os neognatos (Neognathae; do grego ‘mandíbulas novas’) son unha das dúas superordes de aves dentro da subclase Neornithes. Neognathae contén practicamente todas as aves vivas, a excepción das pertencentes ao seu taxón irmán (a outra superorde vivente: Palaeognathae), que contén a familia das Tinamidae e as non voadoras Ratites (avestruces, emús etc.)
Hai cerca de 10.000 especies de neognatos desde finais do Cretáceo, de onde son os primeiros fósiles coñecidos, que sufriron unha radiación adaptativa, a cal produciu a diversidade de forma, función e comportamento que se ve hoxe. Dentro desta superorde encóntranse as paseriformes (aves de percha), o clado máis grande de vertebrados terrestres, o cal contén un 60% das aves que viven, e ten máis do dobre de especies que os roedores, e unhas 5 veces máis que os quirópteros (morcegos e raposos voadores), que son os clados máis grandes de mamíferos. Por outro lado, esta superorde contén algunhas ordes moi pequenas, polo xeral de aves de relacións filoxenéticas moi pouco claras, como o hoatzíns.
Moldes, Barxas
Moldes é unha parroquia do concello leonés de Barxas, na comarca do Bierzo. Segundo o INE, no 2019 tiña 50 habitantes, 77 menos ca no ano 2000.
FC Cienfuegos
O FC Cienfuegos é un club de fútbol cubano, da cidade de Cienfuegos. Fundouse en 1978 e compite no Campionato Nacional de Fútbol de Cuba.
Estadio
O FC Cienfuegos xoga de local no estadio Luis Pérez Lozano, con capacidade para 10.000 espectadores.
José Luis Abajo
Abajo gañou a medalla de prata na competición masculina por equipos no Campionato Mundial de Esgrima de 2006 canda os seus compañeiros de equipo Ignacio Canto, Juan Castañeda e Eduardo Sepúlveda Puerto. Nos Xogos Olímpicos de 2008 en Pequín derrotou ao húngaro Gábor Boczkó e gañou o bronce. No ano 2009 José Luis Abajo nos Campionatos Mundiais logrou bronce en individual.
Wretch
Wretch é o álbum de estrea da banda estadounidense de stoner rock Kyuss. Foi editado o 23 de setembro do ano 1991 despois de formar a banda e cambiarlle o nome do orixinal Sons of Kyuss.
Catedral de Berlín
A Catedral de Berlín (en alemán Berliner Dom) é a catedral da Igrexa Evanxélica de Alemaña, construída en Berlín entre 1895 e 1905. Atópase na Illa dos Museos, coa súa portada cara ó xardín Lustgarten e ó Palacio Real berlinés (Berliner Stadtschloss).
Historia
Foi seriamente danada polos bombardeos aliados durante a Segunda Guerra Mundial. Os traballos de reconstrución comezaron en 1975 e concluíron en 1993, cun novo deseño da parte superior máis simple e de menor altura cá orixinal.
WordPerfect
WordPerfect é un programa de procesamento de textos que tivo a súa máxima popularidade a finais dos anos 1980 e a principios dos anos 1990. Foi o estándar de facto durante moitos anos, pero na actualidade fica eclipsado, tanto en vendas coma en popularidade, por Microsoft Word. Hoxe Wordperfect estase a recuperar en mercados como o de Norteamérica grazas ao desenvolvemento por Corel e as vantaxes que a súa suite ofrece sobre a de Microsoft, e iniciou a recuperación noutros mercados.
Chegou a estar dispoñíbel para unha ampla variedade de ordenadores e sitemas operativos, incluíndo DOS, Windows, Mac OS, Linux, Apple II, as versións máis populares de Unix, VMS, Data General, System/370, AmigaOS e Atari ST.
Alfabeto greco-ibérico
miniatura|[[Escrituras paleohispánicas]] miniatura|Un alfabeto greco-ibérico miniatura|Cara B do chumbo de La Serreta ([[Alcoi)]] O alfabeto greco-ibérico é unha adaptación case directa dun alfabeto grego xónico ás particularidades da lingua ibérica e, polo tanto, carece da característica distintiva do resto de escrituras paleohispánicas, que presentan signos con valor silábico, para as oclusivas, e signos con valor alfabético, para o resto de consoantes e vogais.
Este alfabeto escríbese de esquerda a dereita e a súa área de difusión concéntrase nas provincias de Alacant e Murcia. O número de inscricións que o utilizan é moi reducido, dúas decenas de grafitos cerámicos e unha decena de fusíbeis, entre os que salientan o chumbo da Serreta (Alcoi, Alacant) e o do Cigarralejo (Mula, Murcia). O chumbo da Serreta apareceu en 1921 e foi decisivo no desciframento do signario ibérico nororiental de Manuel Gómez-Moreno publicada en 1922. Os contextos arqueolóxicos das inscricións onde se usa son do século IV a.C., pero as características paleográficas con relación ao modelo parecen indicar que a adaptación podería ser de mediados do século V a.C..
O alfabeto greco-ibérico está formado por 16 signos idénticos aos do modelo agás polo que respecta á segunda vibrante: cinco vogais, só unha nasal, unha lateral, dúas sibilantes, dúas vibrantes, tres oclusivas sonoras, (labial, dental e velar), pero só dúas xordas (dental e velar). Para representar a segunda vibrante engádese un til a rho, elíxese eta en lugar de épsilon para representar /e/, e elíxese sampi como segunda sibilante.
Condicionamento clásico
miniatura|Un dos cans de Pavlov. O condicionamento clásico ou reflexo condicionado refírese a un proceso de aprendizaxe no que un potente estímulo biolóxico (por exemplo, a comida) está vencellado a un estímulo previo neutral (por exemplo, unha campá). Tamén se refire ó proceso de aprendizaxe que se produce grazas a este vencellamento, a través do cal o estímulo neutro trata eliciar unha resposta (por exemplo, a salivación) que adoita semellarse á obtida polo estímulo potente. Estes feitos básicos, foron estudados en detalle por Ivan Pavlov con experimentos con cans. Xunto co condicionamento operante, o condicionamento clásico converteuse na base do condutismo, unha escola da psicoloxía que foi dominante a mediados do século XX e que aínda ten unha importante influencia na práctica da terapia psicolóxica e no estudo do comportamento animal. O condicionamento clásico agora é o mellor entendida dos procesos básicos de aprendizaxe, e os seus substratos neurais están empezando a ser entendidos.
The Great Wall
The Great Wall (en 长城) é un filme de 2016 dirixido por Zhang Yimou, cun guión de Carlo Bernard, Doug Miro e Tony Gilroy, a partir dunha historia de Max Brooks, Edward Zwick e Marshall Herskovitz. É unha coprodución entre os Estados Unidos, a China e o Xapón, e está protagonizada por Matt Damon, Jing Tian, Pedro Pascal, Willem Dafoe e Andy Lau. É o primeiro filme dirixido por Zhang en lingua inglesa.
A fotografía principal do filme comezou o 30 de marzo de 2015 en Qingdao, na China, e estreouse en Pequín o 6 de decembro de 2016. Foi estreado por China Film Group na China o 16 de decembro de 2016, e nos Estados Unidos o 17 de febreiro de 2017 por Universal Pictures. O filme recibiu críticas dispares, que declararon que "sacrifica unha grande historia por grande acción," e recadou $334 millóns en todo o mundo sobre un orzamento de $150 millóns.
Aprendizaxe cultural
A aprendizaxe cultural, tamén chamada transmisión cultural, é a forma que ten un grupo de persoas ou animais dentro dunha sociedade ou cultura de aprender e transmitir información. Os estilos de aprendizaxe están altamente influenciados por como a cultura integra socialmente os seus nenos e nenas e xente nova. Nos últimos cincuenta anos publicáronse estudos transculturais que se centraban principalmente nas diferenzas entre as culturas orientais e as occidentais (Chang, et al., 2010). Estas diferenzas ambientais inclúen o clima, os patróns de migracións, as guerras, a sustentabilidade agrícola e os patóxenos endémicos. Crese que a evolución cultural, sobre a cal se constrúe a aprendizaxe cultural, é un produto dos últimos 10 000 anos e que garda pouca relación coa xenética (Chang, et al., 2010).
A aprendizaxe cultural permite aos individuos adquirir habilidades que serían incapaces de conseguir de xeito independente durante as súas vidas (Van Schaik & Burkart, 2011). Crese que a aprendizaxe cultural é especialmente importante en humanos. Os seres humanos son destetados a unha idade máis temperá en comparación coa aparición da dentición adulta (MacDonald, 2007). A inmadurez da dentadura e do sistema dixestivo, o tempo requirido para o desenvolvemento do cerebro, a rapidez de crecemento do esqueleto que necesita o cativo para chegar á altura e forza do adulto, significan que os meniños teñen necesidades dixestivas especiais e son dependentes dos adultos durante longos períodos de tempo (MacDonald, 2007). Este tempo de dependencia constitúe tamén o tempo necesario para a aprendizaxe cultural, que acontece antes da transición á idade adulta.
En base á aprendizaxe cultural, a xente crea, recorda e afronta ideas. Entenden e aplican sistemas específicos con significados simbólicos. As culturas son comparadas con mecanismos de control, plans, receitas, normas ou instrucións. Hai diferenzas culturais nas motivacións académicas, nos logros, nos estilos de aprendizaxe e de conformidade (Chang, et al., 2010). A aprendizaxe cultural depende da innovación ou da habilidade de crear novas respostas ao ambiente e da habilidade de comunicar ou imitar o comportamento doutros (Lehmann, Feldman & Kaeuffer, 2010). Os animais capaces de resolver problemas e de imitar o comportamento doutros son capaces, polo tanto, de transmitir información durante xeracións.
Arquitectura historicista
250px|miniatura|As casas do parlamento británico e o reloxo que contén o famoso [[Big Ben representantes dese neogótico británico vistos dende o río Támese]] O historicismo arquitectónico desenvolvido principalmente no século XIX e principios do XX concentraba todos os seus esforzos en recuperar a arquitectura de tempos pasados. Tratábase de imitar estilos arquitectónicos doutras épocas engadíndolle algunhas características culturais dese século mentres que a arquitectura ecléctica adicábase a mesturar estilos para dar forma a algo novo.
Pódese destacar diversas correntes como as neobizantinas, neomudéxar, neobarrocas... aínda que a que máis auxe tivo foi a neogótica practicada na Illas Británicas que se baseaba, como ben indica o seu nome, nun novo gótico resucitado. Entre as edificacións realizadas segundo este estilo destaca o Parlamento Británico, proxectado por A. W. Pugin (1812-1852) e Charles Barry (1795-1860). Tamén tiveron moita importancia algunhas variantes orientais, como o neogótico-indio, dentro do cal podemos destacar como exemplo o Pavillón Real de Brighton, obra de John Nash (1752-1835).
Llama
miniatura|dereita|250px|Parella de llamas A llama (Lama glama) é unha especie de mamífero artiodáctilo da familia Camelidae. Foi domesticado xa antes do imperio Inca aínda que tal imperio levou a súa domesticación ao máximo xa que a parte de ser un animal para sacrificios, daba carne, la e era o único animal de tiro (se se exceptúan os cans das zorras innuit ou "esquimós") de toda América antes da chegada dos europeos a finais do século XV, os nativos pobos andinos lograron a actual llama por selección artificial, partindo de exemplares salvaxes de guanaco (Lama guanicoe), do cal, polo tanto, a llama deriva. Segundo recentes estudos de ADN, isto ocorreu, en principio de xeito independente en tempo e espazo, en sectores do sur do Perú, norte de Chile, noroeste da Arxentina ao igual tamén no oeste de Bolivia. Hoxe en día, é un animal abundante na Puna ou Altiplano dos Andes da Arxentina, Bolivia, Chile e o Perú.[
Florence Beatrice Price
Florence Beatrice Price, nada como Florence Beatrice Smith en Little Rock (Arcansas) o 9 de abril de 1887 e finada en Chicago (Illinois) o 3 de xuño de 1953, foi unha compositora estadounidense. Foi a primeira compositora norteamericana en gañar reconocimento como compositora sinfónica e en chegar a ser moi coñecida do ano 1930 en diante.
Traxectoria
Foi instruída pola nai e despois conseguiu entrar no Conservatorio Profesional de Nova Inglaterra. Alí estudou composición en Boston con profesores como Wallance Goodrich ou Frederick Converse, e recibiy clases privadas de George Whitfield. Acadou o diploma de artista e o título oficial de profesora de piano.
Despois dun tempo volveu ao sur para dar clases de piano na academia Cotton Plant, e na Shorter College. Pouco despois dirixiu o departamento de música de Clark College en Atlanta, ata 1912, cando regresou a Little Rock para casar. En 1927, para escapar da opresión racial da época, a familia Price decidiu mudarse a Chicago e foi alí onde Florence entrou nun período de creatividade compositiva, e empezou a estudar de novo no Conservatorio Americano.
En 1920 empezou a gañar premios polas súas composicións, e en 1932 logrou o recoñecemento nacional ao gañar o primeiro premio no concurso Wanamaker pola súa Sinfonía en mi menor. Coa estrea en 1933 na Chicago Symphonic Orchestra, baixo o mando de Frederick Stok, Price converteuse na primeira muller afroamericana en ter unha obra orquestal interpretada por unha orquestra importante.
A súa música foi retomada por outras orquestras e gañou así moita popularidade, sobre todo despois da interpretación de Marian Anderson do seu arranxo do espiritual My soul's been anchored in the Lord e Songs to the dark virgin; esta última, con texto de Langston Hughes, é unha das cancións mais recoñecidas dela, aclamada polo Chicago Daily News como "un dos maiores éxitos inmediatos xamais obtidos nunha obra estadounidense".
Permaneceu activa como compositora e como mestra de piano ata o día da súa morte, o 3 de xuño de 1953.
Obra
Price tocou o órgano do teatro para unha película silenciosa, escribiu música popular con fins comerciais e organizou para solistas e coros que actuaban coa orquestra de Radio WGN de Chicago.
É máis coñecida polas súas cancións: as súas cancións artísticas e os seus arranxos espirituais foron cantadas por moitos dos cantantes máis recoñecidos da época, incluíndo, ademais de Marian Anderson, Blanche Thebom, Etta Moten e Leontyne Price.
Aínda que a súa música foi amplamente interpretada, a súa produción, que inclúe máis de 300 composicións, segue sendo inédita, ademais dun puñado de cancións de piano e pezas. Nas súas obras a grande escala, a linguaxe musical de Price adoita ser conservadora, segundo co estilo nacionalista romántico dos anos vinte, pero tamén reflicte a influencia do seu patrimonio cultural e os ideais do Renacemento de Harlem dos anos vinte e trinta.
Incorporou a música de baile espiritual e característica ás formas clásicas e, ás veces, desviouse das estruturas tradicionais en deferencia ás influencias que están implícitamente afroamericanas, por exemplo, técnicas de resposta total e ritmos de baile de Juba. Ás súas cancións de arte e música de piano contribuíu un profundo coñecemento de escritura instrumental e vocal, harmonías harmónicas e modulacións exóticas.
Gausos
Orixe do nome
O nome da dinastía deriva do pobo dos godos, en canto que naceu do matrimonio entre Audoíno e Rodelinda, filla de Ermanafrido, último rei dos turinxios, e de Amalaberga, á súa vez filla de Amalafrida, consorte de Trasamundo rei dos vándalos e irmá de Teodorico o Grande rei dos godos.
Historia
Identificados por algúns, sen confirmación histórica, cunha liñaxe dos godos, os gausos foron unha estirpe proveniente do pobo dos longobardos. A súa ascensión ao trono sae dunha usurpación: a perpetrada en 547 por Audoíno en contra da liñaxe lexítima, a dos letingos. O cambio non tivo lugar por medio dun rexicidio (semella que o derradeiro dos letingos, Valtari, morreu aínda novo por causas naturais), senón por unha especie de traspaso de poderes cara a aquel que no ascenso ao trono de Valtari, menor de idade, exercitara a rexencia.
A subida ao trono de Audoíno lesionou os dereitos doutros letingos, aínda vivos, pero non impediu ao novo soberano impoñer unha nova dinastía. Coa morte do fillo e sucesor de Audoíno, Alboíno, no 572, a dinastía extinguiuse, xa que Alboíno non tiña herdeiros varóns (perdeuse a pista dunha filla súa que levaron prisioneira primeiro a Rávena e despois a Constantinopla, Alpsuínda). Como sucesor escolleron a Cleph da estirpe dos beleos.
Mariano Ordóñez García
Mariano Ordóñez García, nado en Madrid o 8 de marzo de 1874 e finado na mesma cidade o 3 de xuño de 1938, foi un avogado e político español, foi ministro de Graza e Xustiza, ministro de Facenda e ministro de Mariña durante o reinado de Afonso XIII de España.
Traxectoria
Fillo de Ezequiel Ordóñez González, casou coa filla de Francisco Romero Robledo. Membro del Partido Conservador, iniciou a súa carreira política nas eleccións de 1903 nas que foi elixido deputado ao Congreso polo distrito de Tui, escano que volvería obter nos sucesivos comicios electorais celebrados ata a ditadura de Primo de Rivera.
Foi ministro de Graza e Xustiza en dúas ocasións: entre o 1 de setembro de 1920 e o 13 de marzo de 1921 no goberno que presidiu Eduardo Dato, e entre o 1 de abril e o 4 de decembro de 1922 nun gabinete presidido por Sánchez Guerra. Tamén foi ministro de Facenda entre o 7 de xullo e o 14 de agosto de 1921 nun goberno Allendesalazar, e ministro de Mariña entre o 8 de marzo e o 1 de abril de 1922 no goberno Sánchez Guerra.
Souclin
Souclin é unha vila francesa do departamento do Ain, na rexión de Ródano-Alpes.
Somnofilia
A Somnofilia (do latín somnus, durmir, e do grego, filia, amor) é unha parafilia consistente no gusto por facerlle sexo oral á parella mentres dorme ata que desperta. A somnofilia tamén pode consistir en ter sexo coa parella mentres dorme ou fregar o corpo coas mans ou as partes íntimas.
División de Honra Xuvenil
A División de Honra é a máxima categoría xuvenil de fútbol de España. É administrada pola Real Federación Española de Fútbol.
Formato
A División de Honra divídese en 7 grupos de 16 equipos, que se establecen por proximidade xeográfica. O campión de cada grupo ten acceso á Copa de Campións de Liga Xuvenil, mentres que os catro últimos clasificados descenden á Liga Nacional Xuvenil.
Así mesmo, os 7 campións xunto aos 7 subcampións e os 2 mellores terceiros clasifícanse para a Copa do Rei.
Campións
Os clubs destacados gañaron a Copa de Campións.