cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Trastorno de ansiedade
Trastorno de ansiedade xeneralizada
É un trastorno crónico común caracterizado por ansiedade de longa duración e que non se centra en ningún obxecto nin situación particular, ao contrario que nas fobias. As persoas que padecen ansiedade xeneralizada experimentan medos e preocupacións persistentes non específicos, moi focalizados en asuntos cotiáns. O trastorno de ansiedade xeneralizada é o trastorno de ansiedade máis común entre os que afectan a adultos maiores. A ansiedade pode ser un síntoma secundario ao abuso de medicamentos ou substancias, e os profesionais médicos deben ser conscientes diso. O diagnóstico de trastorno de ansiedade xeneralizada prodúcese cando unha persoa estivo excesivamente preocupada por un ou máis problemas todos os días durante seis meses ou máis. A persoa pode ter problemas para tomar decisións diarias e lembrar compromisos como consecuencia da falta de concentración que lle supón a "preocupación pola preocupación". Antes de diagnosticar un trastorno de ansiedade xeneralizada, os médicos deben descartar causas de ansiedade inducida por fármacos.
Trastorno de pánico
No trastorno de pánico, unha persoa sofre ataques breves de intenso medo e terror, frecuentemente acompañados de síntomas como tremores, axitación, confusión, mareos, desmaios, náuseas e dificultade para respirar. Estes ataques de pánico, que se definen pola Sociedade Norteamericana de Psiquiatría (American Psychiatric Association -APA-) como o medo ou malestar que se presenta repentinamente, e con picos en menos de dez minutos, pode durar varias horas e poden estar desencadeados polo estrés, o medo ou mesmo o exercicio. A causa específica non sempre é evidente.
Ademais dos recorrentes ataques de pánico inesperados, un diagnóstico de trastorno de pánico require que eses ataques de angustia teñan consecuencias crónicas ou ben preocupación polas consecuencias dos episodios de angustia, o medo persistente de posibles ataques futuros ou o medo a sufrir cambios significativos no comportamento relacionados cos ataques. En consecuencia, quen sofre síntomas de pánico sofre trastorno de pánico, mesmo fóra dos episodios específicos. Con frecuencia, a persoa afectada, ante cambios normais dos latexos cardíacos, percíbeos como ameazantes, o que a leva a pensar que ten algún problema no corazón ou que está a piques de ter outro ataque de pánico. Normalmente vai asociado a un temor anticipatorio a volver sufrir outro ataque de pánico (ansiedade anticipatoria ou "medo ao medo"). Nalgúns casos, prodúcese unha maior conciencia das funcións fisiolóxicas do organismo (hipervixilancia) durante o ataque de pánico, onde calquera cambio percibido fisioloxicamente se interpreta como unha posible doenza potencialmente mortal (é dicir, extrema hipocondría). Pode diagnosticarse trastorno de pánico con ou sen agorafobia.
Trastorno de pánico con agorafobia
Trátase dunha variante que adoita ir asociada ao trastorno de pánico. Unha persoa experimenta un ataque de pánico inesperado e, a continuación, ten temor á posibilidade de volver ter outro ataque. A persoa teme e evita calquera situación que podería inducir a un ataque de pánico. A persoa nunca (ou raras veces) poderá saír da casa para evitar un posible ataque de pánico que cre que é un terror extremo ineludible.
Trastorno fóbico
As fobias ou trastornos fóbicos correspóndense coa maior e máis ampla categoría dos trastornos de ansiedade; inclúen todos os casos en que se desencadea medo e ansiedade por algún estímulo ou situación específica. Entre o 5 % e o 12 % da poboación mundial sofre trastornos fóbicos. As vítimas adoitan anticipar as consecuencias terribles do encontro co obxecto do seu medo, que pode ser calquera cousa, desde un animal, obxecto, persoa ou situación particular ata, por exemplo, un fluído corporal. Os afectados entenden que o seu medo é irracional, non proporcional ao perigo potencial real, pero están atafegados polo medo que se escapa ao seu control.
Trastorno de ansiedade social
O trastorno de ansiedade social, tamén coñecido como fobia social, caracterízase por un intenso, crónico e persistente temor (acompañado de condutas de evitación) a ser xulgado, avergoñado ou aldraxado, ou a facer o ridículo en situacións de interacción social. Este temor pode ser específico para situacións sociais especiais (como falar en público) ou, xeralmente, experimentarse na maioría ou na totalidade das interaccións sociais. A ansiedade social específica manifesta frecuentemente síntomas físicos tales como rubor, sudación, tremor, taquicardias e dificultade para falar. Do mesmo xeito que o resto de trastornos fóbicos, os que sofren de ansiedade social tratan de evitar a fonte da súa ansiedade e, no caso da ansiedade social, isto tórnase particularmente problemático, e en casos graves pode levar á exclusión social.
Trastorno obsesivo-compulsivo
O trastorno obsesivo-compulsivo (TOC) é un tipo de trastorno de ansiedade caracterizado sobre todo pola presenza de obsesións (imaxes ou pensamentos angustiosos, persistentes e intrusivos) e compulsións (insta a realizar determinados actos ou rituais). Afecta aproximadamente o 3 % da poboación mundial. O proceso é adoito totalmente ilóxico e irracional, do mesmo xeito que as compulsións, onde simplemente se ten a necesidade de completar un ritual co fin de acabar coa ansiedade provocada pola obsesión.
Nunha minoría pequena dos casos, os enfermos de TOC poden chegar a experimentar obsesións sen compulsións (obsesivos puros).
Trastorno de estrés postraumático
Trátase dun trastorno de ansiedade que se produce a partir dunha experiencia traumática. O estrés postraumático pode ser o resultado de experimentar situacións extremas, como unha guerra, desastres naturais, violacións, secuestros, abuso infantil, acoso ou mesmo un accidente grave. Tamén pode resultar por unha exposición prolongada no tempo a un estrés crónico, por exemplo os soldados que soportan batallas de duración definida, pero non poden facer fronte ao combate continuo. Os síntomas comúns inclúen hipervixilancia, escenas retrospectivas rememorando o acontecemento traumático, condutas de evitación, ansiedade, ira e depresión. Hai unha serie de tratamentos que constitúen a base do plan de atención para as persoas que sofren trastorno de estrés postraumático. Estes tratamentos inclúen varias formas de psicoterapia, como a terapia cognitivo-condutual, terapias grupais e apoio de familiares e amizades. Tamén poden beneficiarse da farmacoterapia, como os inhibidores selectivos da recaptación de serotonina (ISRS).
Trastorno de ansiedade por separación
Quen padece un trastorno de ansiedade por separación presenta niveis intensos e inapropiados de ansiedade ao separarse dunha persoa ou lugar. A ansiedade de separación é algo normal no desenvolvemento natural de bebés ou nenos, e só pode ser considerada como trastorno cando este sentimento sexa excesivo ou inapropiado. O trastorno de ansiedade por separación afecta a aproximadamente o 7 % dos adultos e o 4 % dos nenos, pero os casos infantís tenden a ser máis severos; nalgúns casos, incluso unha breve separación temporal pode desencadear sensacións de pánico.
Trastornos de ansiedade na infancia
Os nenos, do mesmo xeito que os adultos, experimentan ansiedade, preocupación e medo, especialmente cando se enfrontan a novas experiencias. Con todo, se a ansiedade se prolonga no tempo e interfire na actividade diaria normal do neno, entón considérae ansiedade patolóxica. Cando os nenos padecen ansiedade severa vese interferido o seu pensamento, a súa toma de decisións, as percepcións, a aprendizaxe, a atención e a concentración. Ademais do medo, o nerviosismo e a timidez, poden empezar a adoptar condutas de evitación, tanto de lugares como de situacións. A ansiedade causa unha ampla variedade de síntomas como o aumento da tensión sanguínea, taquicardia, náuseas, vómitos, dor de estómago, úlceras, diarrea, formigo, debilidade e sensación de falta de aire (dispnea). Outros síntomas cognitivos, afectivos e fisiolóxicos son a inseguridade, a autocrítica, a irritabilidade, os trastornos do sono e a ideación suicida.
Se non se detecta e se trata a tempo, increméntase o risco de fracaso escolar, evitación de actividades sociais e o inicio do consumo de drogas. Poden desenvolver posteriormente outras patoloxías como depresión, trastornos da conduta alimentaria, trastorno por déficit de atención con hiperactividade e trastorno obsesivo-compulsivo.
Arredor do 13 % dos nenos e adolescentes de entre 8 e 17 anos experimentan algún tipo de ansiedade. O temperamento pode ser un factor clave no desenvolvemento de trastornos de ansiedade.
A investigación clínica nesta área é sumamente dificultosa, xa que os investigadores non teñen suficientes datos para asegurar resultados fiables, debido aos cambios tan rápidos que se suceden na psicoloxía do neno nestas idades. Por exemplo, entre os 6 e os 8 anos, o medo á escuridade decrece, pero poden preocuparse acerca do seu rendemento escolar ou das súas relacións sociais. Se os infantes experimentan excesiva ansiedade durante esta etapa, iso sería un indicador de risco de desenvolvemento dun trastorno de ansiedade na vida adulta. De acordo coas investigacións, os factores determinantes serían tanto biolóxicos como psicolóxicos. Parece, así mesmo, que aqueles nenos con pais que padecen ou padeceron algún tipo de trastorno de ansiedade teñen máis risco de padecelo. O estrés pode ser un factor determinante, xa que se sabe que os nenos e os adolescentes son máis vulnerables a el. Esta reacción ante situacións de ameaza é máis intensa en nenos de curtas idades.
Biolóxicas
Sábese que baixos niveis de GABA, un neurotransmisor que reduce a actividade do sistema nervioso central, contribúen á ansiedade. Un gran número de ansiolíticos son eficaces mediante a modulación dos receptores GABA.
Os inhibidores selectivos da recaptación de serotonina (ISRS), os fármacos máis utilizados para tratar a depresión, son tamén a primeira liña de tratamento para os trastornos de ansiedade. Un estudo de 2004 usando técnicas de imaxe funcional cerebral suxire que os ISRS alivian a ansiedade resultado da súa acción directa nas neuronas GABA, no canto de ser consecuencia da mellora do humor.
O abuso da cafeína, o alcohol e os ansiolíticos poden causar ou empeorar estados de ansiedade preexistentes e ataques de pánico. En pacientes que padecen alcoholismo, a ansiedade increméntase na fase aguda de abstinencia e pode persistir até dous anos despois da síndrome de abstinencia no 25 % das persoas.
O Espiño do Cal, Corvite, Abadín
O Espiño do Cal é un lugar da parroquia de Corvite, no concello lugués de Abadín, na comarca da Terra Chá. Tiña 19 habitantes en 2015 (9 homes e 10 mulleres) segundo datos do IGE. Iso supón unha diminución da poboación respecto a 2011 cando tiña 21 habitantes (11 homes e 10 mulleres).
Trastorno de ansiedade
Biolóxicas
Nun estudo realizado en 1988-1990 nun hospital clínico, para patoloxías que incluían trastornos de ansiedade, trastornos de pánico e fobia social, determinouse que na metade dos pacientes a causa sería resultado da dependencia do alcohol e as benzodiacepinas que consumían. Nestes pacientes a ansiedade incrementábase durante a síndrome de abstinencia, para logo cesar.
As persoas afectadas polo trastorno obsesivo-compulsivo mostran un aumento do volume da materia gris no núcleo lenticular, que se estende ao núcleo caudal, mentres decrece o volume nas partes dorsal, medial, frontal e anterior da circunvolución do cíngulo. Isto contrasta cos outros trastornos de ansiedade onde se observa un decrecemiento do volume da materia gris no núcleo caudado bilateral, e tamén decrece o volume da circunvolución do cíngulo como nos obsesivos.
Amígdala
A amígdala cerebral é a central de procesamento do medo e a ansiedade, e a súa función pode desestabilizarse nos trastornos de ansiedade. A información sensorial chega á amígdala a través do núcleo do complexo basolateral. Este complexo procesa os sinais sensoriais relacionados coa memoria emocional e comunica a súa importancia e relevancia a outras partes do cerebro, como o cortex mediano prefrontal e a cortiza sensorial.
Outra área importante é o núcleo central adxacente á amígdala, que controla as respostas específicas do medo, a través do tronco do encéfalo, o hipotálamo e o cerebelo. Estas conexións nas persoas con trastorno de ansiedade móstranse pouco dispares, con gran cantidade de materia gris no núcleo central. Outra diferenza é que diminúe a conectividad entre a amígdala coa ínsula e a área cingulada que controla os estímulos xerais da prominencia, mentres que mantén unha alta conectividade cos circuítos do cortex parietal e prefrontal nos que subxacen as funcións executivas. Isto último suxire unha estratexia compensatoria para o procesamento amigdalino disfuncional da ansiedade. Os investigadores observaron que a unión frontoparietal da amígdala nas persoas que padecen trastornos de ansiedade pode reflectir o habitual conflito do sistema de control cognitivo que regula o exceso de ansiedade. Isto é consistente coas teorías cognitivas que suxiren o uso de estratexias cognitivas compensatorias para reducir as implicacións das emocións.
Diversos estudos en animais e persoas correlacionan os trastornos de ansiedade con dificultades para manter un adecuando equilibrio ou balance no sistema nervioso. Un posible mecanismo é a disfuncionalidade do núcleo parabraquial, unha estrutura que, ademais doutras funcións, coordina os sinais da amígdala cos sinais concernentes ao balance.
O procesamento da ansiedade na zona basolateral da amígdala implica unha arborización dendrítica das neuronas desta. As canles SK2 de potasio inflúen inhibindo o potencial de acción e reduce esta arborización. Mediante a sobrexpresión desta rexión, a ansiedade e o nivel de éstres inducido pola secreción de corticoides en animais de laboratorio pode ser reducida.
Mike, o pito sen cabeza
Mike, o pito sen cabeza, chamado en inglés Mike the Headless Chicken e coñecido ás veces como Miracle Mike, nado en abril de 1945 e finado en marzo de 1947, foi un pito da clase Wyandotte que sobreviviu 18 meses logo de que o seu dono o decapitase. Posto que había a crenza lóxica de que se trataba dunha fraude, o dono levou a ave a ser examinada na Universidade de Utah en Salt Lake City, onde confirmaron a veracidade dos feitos.
Trastorno de ansiedade
Hipocampo
Un estudo publicado en 2010 reflectiu a colaboración e relación que existe entre o hipocampo, estrutura relacionada coa aprendizaxe e a memoria, coa cortiza cerebral, para modular os comportamentos relacionados coa ansiedade en ratos. O hipocampo envía información a grande escala á cortiza sobre as emocións da contorna, o que permite á cortiza recoñecer a ameaza. A cortiza ademais modula outras zonas do cerebro, especialmente a amígdala, para producir ansiedade como resposta defensiva. No entanto faltan estudos que demostren esta conexión en humanos.
Estresores
Levar un estilo de vida tenso, atravesar situacións financeiras complicadas, ter problemas laborais, atravesar algunha crise vital ou ter unha enfermidade física crónica poden causar un trastorno de ansiedade como resposta.
Epidemioloxía
As porcentaxes de prevalencia destes trastornos varían moito dun estudo a outro, xa que hai que tomar en consideración variables como o país, o sexo e a idade, ou variables metodológicas, como o tamaño da mostra ou os criterios diagnósticos. A maioría de estudos céntranse nos pacientes de atención primaria con rangos de prevalencia que oscilan entre o 10 % e 30 % da poboación, en países occidentais, datos que posiblemente estean infraestimados debido á tendencia dos adultos a minimizar os problemas psiquiátricos ou a súa focalización nas manifestacións físicas.
En persoas maiores con demencia é común que se desenvolvan patoloxías ansiosas. Ademais do subdiagnóstico, os trastornos de ansiedade poden maldiagnosticarse, debido ás interpretacións erróneas de síntomas físicos relacionados con doenzas (por exemplo taquicardias provocadas por arritmias) que se achacan á ansiedade.
Patoxenia
Os trastornos de ansiedade adoitan ser condicións debilitantes, que tenden a cronificarse co paso do tempo e a exacerbarse en situacións de tensión. Poden presentarse a idades moi temperás ou empezar subitamente tras un "evento gatillo". O inicio destes aparece frecuentemente acompañado de dores de cabeza, sudación, taquicardia, palpitacións e hipertensión, que nalgúns casos conducen á fatiga física e psíquica.
Habitualmente téndese a confundir os termos "ansiedade" e "medo", usados indistintamente; clinicamente teñen significados distintos. A ansiedade é definida como un estado emocional difuso e desagradable cuxa causa é difícil de indentificar e é percibida como incontrolable ou inevitable, mentres que o medo é unha resposta emocional e fisiolóxica consecuencia da percepción de ameazas ou eventos identificables, reais ou supostos. O termo "trastorno de ansiedade" inclúe tanto medos (fobias) como estados de ansiedade.
A depresión adoita ser comórbida a estes trastornos, cunha prevalencia do 60 % dos diagnosticados por trastornos de ansiedade. Nalgúns casos a depresión é consecuencia de sufrir ansiedade. Non é raro que se diagnostique a estas persoas co chamado trastorno mixto ansioso-depresivo. O feito que haxa un considerable solapamento entre os síntomas de ansiedade e depresión, e que os mesmos estresores ambientais provoquen síntomas en ambos os estados patolóxicos, pode explicar esta alta taxa de comorbilidade.
As disfuncións sexuais poden acompañar estas patoloxías. As manifestacións máis habituais son a evitación das relacións íntimas, a exaculación precoz (e ás veces a retardada), a disfunción eréctil e o coito doloroso (en mulleres). Estes trastornos son particularmente comúns no trastorno de pánico (que temen a que ocorra un súbito episodio de pánico durante a relación sexual) e no trastorno de estrés postraumático.
Psicoterapia
A terapia cognitivo-condutual demostrou ser altamente eficaz para os diversos trastornos de ansiedade. Esta terapia traballa dous compoñentes principais da psique humana, as cognicións ou pensamentos e a conduta. Por exemplo, no caso da fobia social a modificación cognitiva axuda o paciente a cuestionarse algúns dos seus temores, como o de estar a ser observado ou xulgado continuamente polos demais. O compoñente condutual busca cambiar as reaccións de ansiedade provocadas pola situación, principalmente a través de estratexias de exposición e desensibilización sistemática. Mediante a terapia cognitiva inéntase identificar e modificar os pensamentos disfuncionais, automáticos ou irracionais que xeran respostas inadaptativas.
Farmacoterapia
Cando a medicación está indicada por psiquiatras especialistas, xeralmente recoméndase a toma de fármacos antidepresivos coñecidos como ISRS, como medicamentos de primeira elección. As benzodiazepinas ás veces están indicadas para tratamentos de curta duración. Actualmente considéranse fármacos de segunda liña de tratamento polos efectos secundarios que carrexan, como a deterioración das funcións cognitivas e o risco de dependencia.
Prognóstico
A maioría de trastornos de ansiedade teñen un curso crónico, con períodos de exacerbación ante situacións de tensión vital ou enfermidade. A terapia psicolóxica e farmacolóxica é eficaz a curto prazo para o alivio dos síntomas. A longo prazo o prognóstico depende do tipo de trastorno e a súa gravidade, e pouco se sabe actualmente sobre el.
Dereito de autodeterminación
miniatura|O primeiro ministro escocés [[Alex Salmond e a viceprimeira ministra durante o anuncio do plan de referendo para Escocia, en 2007]] O dereito de autodeterminación é un principio fundamental dos dereitos humanos. Defende o dereito individual e colectivo a "decidir libremente o status político e a escoller libremente o desenvolvemento económico, social e cultural". O principio da autodeterminación atópase xeralmente relacionado co proceso de descolonización que tivo lugar tras promulgarse a Carta das Nacións Unidas en 1945. A obriga de respectar o principio de autodeterminación é unha das características da Carta e aparece no seu preámbulo e no artigo 1. miniatura|A [[Praza do Toural de Santiago de Compostela durante a mobilización do 20 de setembro de 2017 en apoio ao pobo catalán e ao dereito de autodeterminación, en resposta á actuación policial do mesmo día respaldada por xuíces e estancias políticas do Goberno de España contra as institucións catalás. Foi unha das moitas manifestacións celebradas nas sete principais cidades de Galicia e outras urbes do Estado como Bilbao, Palma, Madrid, València ou Sevilla]] O dereito á autodeterminación é unha das normas de ius cogens. Estas representan o máis alto nivel de dereito internacional e polo tanto son de obrigado cumprimento.
Antecedentes
miniatura|dereita|[[Thomas Jefferson, principal redactor da Declaración de independencia dos Estados Unidos de América, foi un das figuras máis importantes do independentismo norteamericano.]]
Este principio foi formulado por primeira vez polo presidente dos Estados Unidos, Thomas Woodrow Wilson nos seus Catorce Puntos, tendo unha grande importancia no Tratado de Versalles, no que se deseñaron as fronteiras da Europa Oriental e xa apuntaban á descolonización. Non obstante, moitos dos conceptos básicos do dereito de autodeterminación atópanse xa en documentos anteriores como a propia Declaración de Independencia dos Estados Unidos de América.
O dereito de autodeterminación ten sido reclamado en décadas recentes por pobos de todo o mundo. Na maior parte dos casos, este dereito é reclamado por: pobos de trazos culturais e lingüísticos propios, pobos ou países que perderon a súa independencia no pasado, minorías relixiosas, ou pobos e nacións que reúnen as anteriores premisas. Estas minorías ou culturas minorizadas perseguen co dereito de autodeterminación a independencia política, co fin de evitar a súa asimilación lingüística, cultural ou relixiosa, así como a súa discriminación ou mesmo persecución por parte do Estado ao que na actualidade pertence.
Moitos estados actuais defenden o dereito de autodeterminación, mais non aceptan a súa aplicación dentro do que consideran "territorio nacional". Outros estados, no entanto, contaron e contan na actualidade co recoñecemento de tal dereito. Así, estados como a Unión Soviética posuíron constitucións que recoñecían este dereito; no caso soviético o recoñecemento do dereito de autodeterminación para as repúblicas da antiga URSS permitiu en 1990 que numerosos países, tales como Lituania, Letonia ou Ucraína, entre outros, acadaran a independencia tras a Perestroika.
Carta das Nacións Unidas
O obxectivo do cláusula de autodeterminación foi facer que as ex-colonias que existían antes da segunda guerra mundial puidesen escoller libremente o seu futuro. Non obstante, despois da descolonización, o dereito de autodeterminación entendeuse que era aplicable só a Estados, e está limitado aos principios da integridade territorial e á non-inxerencia nos asuntos internos. Moitas ex-colonias que tiñan comezado o seu proceso de independencia encontráronse con movementos separatistas, e houbo consenso internacional en que a autodeterminación non é aplicable a estes movementos.
Declaración Universal dos Dereitos Humanos
Na Declaración Universal dos Dereitos Humanos en 1970, o dereito á autodeterminación foi confinada á doutrina do protocolo internacional. En suma, as persoas teñen dereito á autodeterminación para afrontar situacións de opresión ou falta de representación por un goberno en particular.
Isto produce unha tensión entre o concepto de autodeterminación e o de integridade territorial. Este conflito foi resolto, na práctica, a través da definición de que as persoas teñen dereito á autodeterminación dos pobos que viven nun estado-nación no que máis persoas comparten a mesma cultura ou lingua.
Pacto Internacional sobre Dereitos Civís e Políticos
As Nacións Unidas proclamaron en 1966 o Pacto Internacional dos Dereitos Civís e Políticos. Entrou en vigor en 1976 e foi ratificado polo Estado Español o 27 de xullo de 1977.
O seu artigo 1 proclama:
Ligazóns externas
O dereito de autodeterminación nas constitucións
Ramón González Sierra
Ramón González Sierra, nado en Vigo o 3 de decembro de 1897 e finado na mesma cidade o 15 de agosto 1944, foi un oftalmólogo galego e médico de Castelao.
Traxectoria
Estudante aplicado, acadou numerosas matrículas no Bacharelato e na Facultade de Medicina da Universidade de Santiago de Compostela e foi presidente da Federación Oficial de Estudantes.
"Na capital de Galicia os docentes afirmaron que fora o mellor alumno dos últimos anos. Non era un empollón afastado da súa contorna, senón un universitario reivindicativo, que chegou a organizar e presidir a asociación de estudantes do seu tempo."
En 1926 instálase en Vigo, na Porta do Sol, e empeza a exercer a profesión. Un dos seus pacientes máis coñecidos foi o político e escritor Castelao, a quen tratou a miúdo desde 1927. Ese ano o caricaturista viaxou a Bordeos con Antón Iglesias Vilarelle para ser tratado dos seus problemas de vista polo doutor Lagrange mais González Sierra, discípulo do prestixioso oftalmólogo, será quen se faga cargo do duro tratamento que evita a cegueira de Castelao. O debuxante dedícalle unha caricatura.
Participa na creación da Academia Médico-Quirúrgica de Vigo en 1929, canda outros médicos, como Colmeiro Rey, Manuel Paz Varela, José Troncoso e a xinecóloga Olimpia Valencia. Precisamente con ela intervén en 1934 no acto de homenaxe que a academia lle fai ao radiólogo Nicolás Paz Pardo. Olimpia Valencia fai un discurso sobre a muller galega e González Sierra sobre a práctica clínica do homenaxeado. Ese mesmo ano foi designado para formar parte do comité que impulsaba o Congreso Internacional de Ciencias de Vigo, un encontro que contaba co apoio da universidade compostelá. Formaban parte tamén deste comité de cidadáns ilustres, o avogado Juan Amoedo, o enxeñeiro Manuel Espárrago, o médico José Ramón de Castro e mais o arquitecto Jenaro de la Fuente Álvarez.
En decembro de 1934 convídano a participar nun ciclo de conferencias dos médicos galegos de prestixio na universidade compostelá. Nel participaron tamén o profesor de fisioloxía na Universidade de Santiago Misael Bañuelos, o cirurxián e militar Mariano Gómez Ulla e o histólogo Isaac Costero. O texto da conferencia pronunciada por González Sierra, Semiología pupilar, publicouse en 1935. Os anuncios e mais a crónica posterior do acto subliñan o interese que suscitaba o antigo estudante convertido en oftalmólogo de grande reputación científica, o seu carácter nervioso e a súa oratoria coidada.
A súa traxectoria como investigador e conferenciante quedou fanada pola guerra civil. Incorporouse ao exército sublevado como tenente médico. Ao remate da contenda retoma o labor profesional na súa clínica ata o pasamento, por cancro, en 1944. Foi soterrado no cemiterio de Pereiró.
Vida persoal e familiar
Casou en 1929 con Antonia Padín Botana (1903-2003). O enlace foi amplamente publicitado na prensa. El Compostelano dedicoulle unha columna enteira aos agasallos recibidos de parentes, o que permite reconstruír a súa rede familiar (Armando Cotarelo era tío da noiva) e, sobre todo, comprobar a excelente posición social do matrimonio. O seu sogro era o médico Anselmo Padín Jorge e o seu cuñado, Pablo Padín Botana, tamén se estableceu como oftalmólogo en Vigo en 1939.
Tiveron tres fillos: Ramón, Tomás e María Antonia, que en 1957 legalizan o primeiro apelido composto, González-Sierra, en memoria do pai.
O seu fillo, Ramón González-Sierra Padín, nado en Vigo en 1931 e finado na mesma cidade o 11 de marzo de 2014, continuou a tradición familiar e exerceu como oftalmólogo na clínica que creara o pai. A súa amiga María do Carme Kruckenberg dedicoulle un libro de poemas, Cantigas de amor a Ramón González-Sierra do Pampillón (1972). No título faise referencia ao Pazo de Pampillón, en Vilaza (Gondomar), que era propiedade do médico.
O neto, Ramón Plana González-Sierra, biólogo, é consultor medioambiental, experto en compostaxe e docente externo na Universidade de Vigo.
Recoñecementos
Poucas semanas logo do seu pasamento fíxose un chamamento público para organizar unha homenaxe ao que era coñecido como "o médico dos pobres". Ten rúa en Vigo, na zona das Travesas.
Ronda de Monte Alto
A rolda de Monte Alto é unha rúa da Coruña situada no barrio de Monte Alto, preto da Torre de Hércules.
Historia
A rolda de Monte Alto xa aparecía no plan xeral de 1947, aínda que só se construíu un dos seus extremos.
A pesar de que en 1995 se anunciou o inicio da prolongación da ronda, esta non se abriu ata o 21 de maio de 2002. A urbanización da rolda foi finalizada a partir de 2005.
Rexión de Los Ríos
Los Ríos é unha das 16 rexións do Chile. A capital rexional é a cidade de Valdivia.
A XIV Rexión foi creada o 2 de outubro de 2007 a partir da división da X Rexión de Los Lagos, ficando esta coa parte central e sur da área territorial e a nova rexión, coa parte norte.
Limita polo norte coa Rexión de Araucanía, polo sur coa Rexión de Los Lagos, polo leste coa Arxentina e polo oeste co Océano Pacífico.
División administrativa da Rexión
A Rexión de Los Lagos, para efectos de goberno e administración interior, divídese en dúas provincias:
Para fins de administración local, as provincias subdivídense en 12 comunas:
1695
Outros
Historia ano a ano
Emilio Comas Paret
Emilio Comas Paret, nado en Caibarién (provincia de Villa Clara) o 12 de decembro de 1942, é un escritor cubano.
Traxectoria
Estudou o Bacharelato no Instituto de Segunda Enseñanza de Remedios. En 1964 comenzou a traballar no Ministerio de Educación mentres seguía estudando, graduándose en Pedagoxía na Universidad Central Martha Abreu de las Villas en 1974. En 1984 foi Vicedirector de Publicacións do Fondo Económico Literario y Artístico da UNEAC. Despois traballou na Dirección de Divulgación do Ministerio de Cultura. Foi incluído nas antoloxías Nuevos narradores cubanos (1974), Cuentistas jóvenes (1978), Relatos de Girón (1982) e Contar quince años (1987). É xefe de redacción da Revista Música Cubana.
A Laxe, Corvite, Abadín
A Laxe é un lugar da parroquia de Corvite, no concello lugués de Abadín, na comarca da Terra Chá. Tiña 23 habitantes en 2015 (12 homes e 11 mulleres) segundo datos do IGE, o mesmo número de habitantes que vivían na Laxe en 2011 (11 homes e 12 mulleres).
Blood Omen: Legacy of Kain
Blood Omen: Legacy of Kain é un videoxogo desenvolvido por Silicon Knights, publicado por Crystal Dynamics e distribuído por Eidos. É o primeiro xogo da serie Legacy of Kain. Foi lanzado para PlayStation e PC, unha versión para Sega Saturn foi anunciada, pero logo foi cancelada antes do lanzamento. Blood Omen esta seguida de catro secuelas, incluíndo unha secuela directa, Blood Omen 2: Legacy of Kain.
No xogo, tomamos a personaxe de Kain, un nobre que foi asasinado e dáselle a oportunidade de vingarse converténdose nun vampiro. Sendo manipulado por varios entes, viaxa a través de Nosgoth coa esperanza de descubrir unha cura para a súa non-vida, pero gradualmente comeza a tomar a súa transformación como unha benzón durante o curso da historia.
Historia
Séculos antes do nacemento de Kain, a terra de Nosgoth era protexida polo Círculo dos Nove, un grupo de feiticeiros que protexían os Alicerces de Nosgoth, nove alicerces sagrados que mantiñan a harmonía e a vida no mundo. Con todo, pronto o Círculo seria infectado por forzas escuras, cuxa misión era destruír os alicerces.
Kain naceu humano no seo dunha familia da nobreza de Coorhagen no mesmo instante no que Ariel, a gardiá do Alicerce do Equilibrio era asasinada. Elixido polos Alicerces como novo gardián do Equilibrio, non puido librarse da corrupción difundida pola dor de Nupraptor, o amor de Ariel. Con todo, medrou ignorante do seu destino, vivindo unha vida frívola e rodeada de luxos ata os seus trinta anos. É neste momento, mentres estaba de viaxe, cando chega a unha pousada na aldea de Ziegsturhl, e é asasinado por un estraño grupo de bandidos.
No outro mundo, empalada pola espada do seu asasino, a alma de Kain non atopou o descanso, desexando cobrar vinganza pola súa morte. Nese momento aparece o Nigromante Mortanius, ofrecéndolle a Kain unha forma de cumprir tal desexo, pero a un alto prezo; e utilizando o "Corazón da Escuridade"(algo do que Kain non tivo constancia nun principio) resucitouno como vampiro. Logo de cumprir coa súa vinganza e aniquilando aos bandidos que o mataron, Kain decide ir aos Alicerces en busca de respostas, buscando unha cura para o seu vampirismo. Alí, atópase co espectro de Ariel, a que no seu tempo foi a Gardiá do Equlibrio. Ariel dille que a única cura posible é que aniquile aos corruptos Gardiáns do Círculo, para poder restaurar o equilibrio e acabar coa corrupción de Nosgoth. Así, Kain comeza a súa cruzada, que será coñecida como a Segunda Masacre do Círculo (a Primeira Masacre foi provocada polo vampiro Vorador, na que este acabará con seis dos nove Gardiáns, só sobrevivindo Mortanius, Nupraptor e Moebius. Os seis Gardiáns restantes foron substituídos polos actuais).
Kain logra atopar e vencer facilmente a Nupraptor; o mentalista. Pero durante a súa batalla contra Malek, o Paladín Sárafan, este foxe, polo que Kain vese obrigado a pedirlle axuda a Ariel. O espectro dirixe a Kain cara ao Oráculo de Nosgoth, e este á súa vez cara ao vampiro Vorador, non sen antes revelarlle enigmáticas predicións sobre da súa implicación na batalla da Decisión Final entre os exércitos do Rei Ottmar e A Némese. O encontro con Vorador saldouse coa amizade que este lle ofreceu en forma dunha sortella. Esta sortella permitiríalle invocar a Vorador cando Kain estivese en apuros. Do encontro cabe tamén destacar a advertencia que Vorador fixo a Kain sobre os problemas que carrexaría involucrarse en asuntos de humanos, en clara referencia á futura relación entre Kain e Ottmar; aliados contra A Némese.
Spin
miniatura|300px|Representación artística de dous obxectos, con spín 5/2 e 2, respectivamente. O spin é a propiedade básica das partículas elementais que determina se as particulas satisfán o principio de exclusión de Pauli (daquela son fermións, seguindo a estatística de Fermi-Dirac) ou non (entón son bosóns, satisfacendo a estatística de Bose-Einstein).
Blood Omen: Legacy of Kain
Historia
Tras outra recomendación de Ariel, Kain chega ata o Edén Escuro, refuxio de tres dos nove Gardiáns: Bane, o Druída; DeJoule, a artesana da enerxía; e Anarcrothe, o alqumista; aínda que este último foxe invocando a Malek para que ataque a Kain. Kain á súa vez fai o propio e convoca a Vorador co anel que este lle regalara. Así, Kain elimina facilmente a Bane e DeJoule e Vorador destrúe a Malek, esta vez para sempre. O seguinte consello de Ariel dirixiu a Kain cara á Cidade do Averno, para atopar á gardiá Azimuth, a viaxeira dimensional. Na catedral desta cidade, Kain achou a Soul Reaver, a "Segadora de Almas" gañando suficiente poder para destruír facilmente á gardiá. Tras iso, Kain atopa un dos dispositivos de fluxo temporal de Moebius, que Azimuth roubou para traer á Catedral demos doutras épocas.
August Kekulé
Friedrich August Kekulé von Stradonitz, nado en Darmstadt o 7 de setembro de 1829 e morto en Bonn o 13 de xullo de 1896, foi un químico orgánico alemán.
Spin
Introdución
O spin proporciona unha medida do momento angular intrínseco de devanditas partículas, pero, en contraste coa mecánica clásica, onde o momento angular asóciase á rotación dun obxecto extenso, o spin é un fenómeno exclusivamente cuántico.
1694
Outros
Historia ano a ano
Spin
Introdución
Nas teorías cuánticas non relativistas o spin debe introducirse de xeito artificial, mentres que nas relativistas aparece de xeito natural.
August Kekulé
Traxectoria
Formulou a hipótese de que a molécula de benceno (C6H6, un hidrocarburo aromático) tiña unha estrutura cíclica, onde seis átomos de carbono forman un hexágono e no que en cada un dos vértices está unido un átomo de hidróxeno. A lenda di que chegou á comprensión estrutural do benceno mentres durmía, soñando cun uróboros, unha serpe que se mordía a cola.
Blood Omen: Legacy of Kain
Historia
De volta ao futuro, Kain observa como Moebius aproveitou o asasinato de Guillerme como motivo para volver á poboación contra os vampiros e iniciar así a súa particular cruzada. O colofón a esta matanza foi a execución do vampiro Vorador que deixou a Kain como único vampiro supervivente de Nosgoth. Habendo descuberto así a verdadeira identidade do Oráculo, Kain enfróntase a Moebius, matándoo tras unha difícil batalla.
Spin
Propiedades do spin
Como propiedade mecanocuántica, o spin presenta unha serie de cualidades que o distinguen do momento angular clásico. Está cuantizado, o que significa que non pode variar de forma gradual, senón que só pode ter valores discretos. Por exemplo, o momento angular de spin dun electrón, se se mide en calquera dirección particular dada por un campo magnético externo, pode resultar unicamente nos valores
August Kekulé
Postulados
En 1857 Kekulé determinou as características fundamentais do átomo de carbono nos compostos mediante catro postulados:
Spin
Propiedades do spin
ou
Blood Omen: Legacy of Kain
Historia
Tras iso, dirixiuse aos Alicerces por indicacións de Mortanius. Alí atopa envolvidos nunha discusión a Anarcrothe e a Mortanius, un defendendo a supervivencia do Círculo e o outro a favor da súa eliminación. A disputa saldouse coa morte de Anarchrote. Kain entón enfróntase ao penúltimo dos gardiáns, descubrindo o ben deseñado plan do seu "redentor": foi Mortanius quen planeou a morte de Kain, para así resucitalo como vampiro e usalo para destruír ao Círculo. Derrotado o nigromante, a forza escura que posuía a Mortanius, Hylden Lord, toma posesión total do corpo do seu hóspede, deformándoo e enfrontándose a Kain, aínda que de novo o vampiro consegue saír victorioso.
August Kekulé
Postulados
Nos compostos orgánicos, o carbono é sempre tetracovalente, exercendo 4 unións, podendo esas unións seren representadas por pares electrónicos.
Spin
Propiedades do spin
(onde \hbar é a constante de Planck dividida entre 2\pi).
Blood Omen: Legacy of Kain
Historia
Con todos os gardiáns asasinados, Ariel revélalle a Kain unha última verdade: Kain é o sucesor da gardiá do Equilibrio, e como tal, tamén debía morrer. A Kain suscitóuselle un dilema: se se sacrificaba, o mundo sería restablecido, aínda que a raza vampírica seria borrada da face da terra. Se non o facía, a raza vampírica non se extinguiría, pero o mundo estaría condenado a unha existencia estéril. Kain rexeita o sacrificio, destruíndo os Alicerces e condeando a Nosgoth á ruína.
August Kekulé
Postulados
Ese postulado explica por que existe un só clorometano (H3CCl), pois, calquera que sexa a valencia que o carbono cambie co cloro, ou calquera que sexa a posición do cloro, obtense un só composto. Calquera desas estruturas, independentemente da posición do cloro, recibirá o nome de clorometano.
Spin
Propiedades do spin
A magnitude do spin (independente da dirección) é única para cada tipo de partícula elemental. Para os electróns, os protóns e os neutróns, esta magnitude é \hbar/2. En xeral, todos os fermiones presentan spins "semienteiros", isto é,
August Kekulé
Postulados
Os átomos de carbono poden unirse entre si formando cadeas carbónicas.
Spin
Propiedades do spin
Os bosóns teñen estados de spin "enteiro" (n\cdot\hbar). Así, os fotóns por exemplo teñen spin "unidade" (\hbar). Algunhas partículas exóticas como o pión teñen spin nulo. Os principios da mecánica cuántica indican que os valores do spin limítanse a múltiplos enteiros ou semienteros de \hbar), polo menos baixo condicións normais.
As partículas con spin presentan un momento magnético, recordando a un corpo cargado electricamente en rotación (de aí a orixe do termo: spin, en inglés, significa "virar"). A analoxía pérdese ó ver que o momento magnético de spin existe para partículas sen carga, como o fotón. O ferromagnetismo xorde do aliñamento dos spins (e, ocasionalmente, dos momentos magnéticos orbitais) nun sólido.
é o operador spin en forma vectorial sendo \sigma_i as matrices de Pauli.
Por exemplo: Para medir o spin na dirección z (en coordenadas cartesianas) hai dúas autoestados de S. Asígnanse vectores ós spins como segue: entón o operador correspondente en devandita representación será En representación matricial o operador actúa cos vectores de dirección chamados "espinores".
Magnetorresistencia e láser
Na actualidade, a microelectrónica atopa aplicacións a certas propiedades ou efectos derivados da natureza do spin, como é o caso da magnetorresistencia (MR) ou a magnetorresistencia xigante (MRG) que se aproveita nos discos duros.
Spintrónica e computación cuántica
Tamén se está a investigar a posibilidade de aproveitar as propiedades do spin para futuras computadoras cuánticas, nos que o spin dun sistema illado poida servir como qubit ou bit cuántico.
Vila, Calvos de Randín
Santa María de Vila é unha parroquia do concello ourensán de Calvos de Randín na comarca da Limia. Segundo o INE e o IGE en 2011 tiña 66 habitantes (32 homes e 34 mulleres), 26 máis ca en 2010 (21 homes e 19 mulleres). En 2007 tiña 38 habitantes (22 homes e 16 mulleres), un máis ca en 2000. Ten unha única entidade de poboación.
Esgrima cos penes
O termo tamén se aplica á actividade homosexual entre dous bonobos machos.
Modesto Lafuente
Modesto Lafuente y Zamalloa, nado en Rabanal de los Caballeros (Palencia) o 1 de maio de 1806 e finado en Madrid o 25 de outubro de 1866, foi un xornalista, historiador e escritor satírico castelán.
Traxectoria
Estudou nos seminarios de León e Astorga, e teoloxía na Universidade de Valladolid. Cambiou a carreira eclesiástica pola política desde 1837 en León. Liberal progresista, fundou nesta cidade o periódico Fray Gerundio (1837), que proseguiu logo en Madrid até 1849 cunha interrupción entre 1843 e 1848. Desde el, difundiu as ideas de liberdade e progreso. Gozou de enorme fama en toda España, especialmente polas súas «Capilladas» satíricas sobre personaxes e costumes. Desde 1854 traballou a favor de Leopoldo O'Donnell e a Unión Liberal. En 1856 foi nomeado director da recentemente creada Escola Superior de Diplomática. Morreu no ano 1866 e aínda que foi enterrado en Madrid, en 1971 os seus restos foron trasladados á localidade de Mayorga (Provincia de Valladolid). Condecorado coa Gran Cruz de Isabel La Católica, foi membro da Real Academia de la Historia. Na Real Academia de la Lengua Española, pode verse un dos poucos retratos que del se conservan.
Obra
miniatura|200px|left|No mapa elaborado por Lafuente para Historia General de España, o autor traduciu o termo árabe Jalikiah (referido ó Reino de Galiza) polo nome Reino de León, como parte da [[Reino de Galicia e a historiografía tradicional española|tendencia historiográfica da época.]] Á parte de crear o seu xornal, Modesto Lafuente é lembrado pola súa monumental Historia General de España (1850-1867) en vinte e nove volumes, que continuou Juan Valera. Considerada a obra paradigmática da historiografía nacionalista española de corte liberal do oitocentos, supuxo a superación definitiva da antiga historia de Juan de Mariana e, tendo por obxectivo a creación da conciencia nacional española, sendo aínda hoxe moitos dos seus mitos de vixencia actual. Entre outras accións, traduciu o termo Jalikiah (Khallikiyah) dos mapas da época árabe, que se refire a Galicia, como "Reino de León".
Outras obras súas son Viaje de Fray Gerundio por Francia, Bélgica, Holanda y orillas del Rin (1842), con interesantes noticias de viaxe, Teatro social del siglo XIX (1846), de rumbo costumista e satírico; Viaje aerostático (1847), sátira política sobre Europa, e La cuestión religiosa (1855), defensa da unidade católica española.
Margot Fonteyn
Dame Margot Fonteyn de Arias, nada o 18 de maio de 1919 en Surrey (Inglaterra) e finada o 21 de febreiro de 1991 en Cidade de Panamá (Panamá), foi unha bailarina inglesa. Considerada unha das mellores do ballet clásico de todos os tempos, alcanzou o título de Prima Ballerina Assoluta. Foi condecorada co galardón de Dame Commander of the Most Excellent Order of the British Empire (DBE).
Arao pequeno
O arao pequeno (Alle alle) é unha ave palmípede. Vive nas Illas do Ártico, hai dúas subespecies a A. a. alle viven en Groenlandia, Islandia, Nova Zemlbla e Spitzbergen, mentre a A. a. polaris vive na Terra de Francisco Xosé.
Mide 19–21 cm de lonxitude e ten unha envergadura de 34–38 cm. Ten a plumaxe negra, agás o ventre branco e o peteiro é curto. Aliméntanse de peixes, complementándoos con crustáceos e pequenos invertebrados.
Cría en cantís, nos buratos en medio das rochas poñen un único ovo, no inverno migran cara o sur do Atlántico norte, os temporais fortes do outono poden desvialas máis ao sur do seu territorio habitual, e é nestes casos cando se pode ver nas costas galegas.
miniatura|esquerda|Arao pequeno.
Miyoshi, Hiroshima
Miyoshi (三次市, みよしし, Miyoshi-shi) é un concello da prefectura de Hiroshima no Xapón. Está situada norte da prefecura e centro da rexión de Chūgoku, parte oeste da illa de Honshū. Ten 778,19 km² de superficie e unha poboación de 57.419 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 73,8 h/km². A cidade é como centro de norte de prefectura de Hiroshima.
O concello de Miyoshi limita cos concellos de Akitakata, de Higashihiroshima, de Sera, de Fuchū, de Shōbara (son da prefectura de Hiroshima); de Ōnan, de Misato e de Iinan (son da prefectura de Shimane).
Killing with a Smile
Killing with a Smile é o primeiro álbum da banda de metalcore australiana Parkway Drive. Foi gravado en maio de 2005, durante un período de só dúas semanas co produtor Adam Dutkiewicz. É o seu único álbum co baixista Shaun Cash.
Estrea
O álbum foi publicado en setembro de 2005 en Australia co selo discográfico Resist Records, e un ano máis tarde nos Estados Unidos a través de Epitaph Records, incluíndo un videoclip para "Smoke 'Em If Ya Got 'Em".
En outubro e novembro, a banda participou na edición internacional de 2006 do tour Taste of Chaos, visitando Nova Zelandia, Australia, o Xapón e Europa. Tamén participaron na edición de 2007 do Warped Tour entre xullo e agosto.