cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Calvin Klein
A compañía Calvin Klein, coma moitas na industria da moda, é coñecida pola súa vistosa propaganda. Foi acusada por varias organizacións conservadoras por usar modelos aparentemente menores de idade en poses semiprovocativas.
Butiral de polivinilo
O butiral de polivinilo utilízase en forma de lámina que, grazas ás súas propiedades de adherencia e transparencia, é idóneo para a unión de follas de vidro. Permite a transmisión de esforzos entre os vidros, uníndoos nun só, aínda que carecendo o propio material de resistencia mecánica. A lámina de butiral no vidro impide o desprendemento de fragmentos de vidro se se produce unha rotura, polo que se emprega en cristais de vehículos e en lugar onde haxa perigos potenciais para as persoas.
Este material foi desenvolvido pola empresa DuPont en 1938, e dende aquela a súa comercialización atópase en moitas formas: láminas transparentes, coloreadas, opacas, translúcidas, estampadas...
Calvin Klein
Ademais de roupa, Calvin Klein outorgou o seu nome a unha liña de perfumes, propiedade de Unilever, que dende maio do 2006 pasou a pertencer a Group Coty.
Luís Carballo
Luís Efrén Carballo Taboada, nado en Xinzo de Limia o 23 de novembro de 1938 e finado en Panxón (Nigrán) o 9 de febreiro de 2019, foi un publicista galego.
Emili Rosales i Castellà
Emili Rosales i Castellà, nado en Sant Carles de la Ràpita (provincia de Tarragona) o 12 de febreiro de 1968, é un escritor, tradutor e editor catalán.
Luís Carballo
Traxectoria
A súa carreira transcorreu en paralelo ao desenvolvemento da moda galega e da industria téxtil en Galicia. Foi un dos impulsores da pasarela de moda Luada, que tiña lugar en París, Barcelona, Vigo, Santiago de Compostela, A Coruña e outras cidades. Tamén da revista Galicia Moda, que combinaba as últimas tendencias da moda galega con contidos culturais de amplo espectro. Luís Carballo foi o responsable do slogan La arruga es bella, para Adolfo Domínguez.
Emili Rosales i Castellà
Traxectoria
Comezou no campo da poesía, pero logo cambiouse para a novela. Alén de escritor e editor, Rosales foi tradutor e profesor de literatura. Tras a publicación de tres títulos en catro anos, levoulle cinco anos prepararse para o seu último título, La ciutat invisible. Esta novela recibiu o Premio Sant Jordi e críticas moi positivas. A novela foi traducida ao castelán.
Luís Carballo
Traxectoria
Dirixiu unha axencia de publicidade en Vigo.
Parque Nacional Natural Serra de Chiribiquete
O Parque Nacional Natural Serra de Chiribiquete é o parque nacional máis grande de Colombia e o parque nacional de selva tropical máis grande do mundo. Foi estabelecido o 21 de setembro de 1989 e foi expandido dúas veces, a primeira en agosto de 2013 e a segunda en xullo de 2018. O parque abrangue unha área de 43.000 km2 e inclúe as montañas da Serra de Chiribiquete e as terras baixas dos arredores, que están cubertas de selva tropical chuviosa, sabanas e ríos.
Historia
O Parque Nacional Natural Serra de Chiribiquete foi estabelecido o 21 de setembro de 1989. Foi expandido dende os 13.000 km2 iniciais ata os 28.000 km2 o 21 de agosto de 2013. O presidente Juan Manuel Santos anunciou que o Parque Nacional de Chiribiquete sería expandido uns 15.000 km2 o 21 de febreiro de 2018. O parque alcanzou os 43.000 km2 e foi declarado como Patrimonio da Humanidade pola UNESCO o 2 de xullo de 2018.
Zona fasciculada
A zona fasciculada ou fascicular (zona fasciculata) constitúe a zona media do córtex adrenal, e está situada debaixo da zona glomerulosa e encima da zona reticular. As células que a forman están organizadas en feixes ou fascículos, de aí o seu nome.
A zona fasciculata produce fundamentalmente glicocorticoides (principalmente cortisol nos humanos), que regulan o metabolismo da glicosa, especialmente en momentos de estrés (por exemplo, como parte da resposta de loita ou fuxida). É estimulada pola hormona adrenocorticotrípica (ACTH), que se libera da porción anterior da hipófise ou pituitaria e actúa sobre a glándula adrenal. Este tecido xera tamén unha pequena cantidade de andróxenos de efecto feble (por exemplo, a deshidroepiandrosterona). Con todo, a principal fonte de andróxenos é a zona reticular, que está debaixo. En certos animais como os roedores, a falta de 17alfa-hidroxilase ten como resultado a síntese de corticosterona en vez de cortisol.
Os tumores adrenais que producen gran cantidade de esteroides e hiperplasia da zona fasciculada dan lugar a un exceso de produción de cortisol e son a causa da síndrome de Cushing adrenal. Outro trastorno xenético chamado síndrome de McCune-Albright pode tamén presentar síndrome de Cushing en pacientes afectados. miniatura|200px|none|Capas do córtex adrenal. A que está sinalada co punteiro é a zona glomerulosa; debaixo dela está a zona fasciculada.
O Bugallón, Cervás, Ares
O Bugallón é un lugar da parroquia de San Pedro de Cervás no concello coruñes de Ares na comarca de Ferrol. Tiña 4 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 2 homes e 2 mulleres, o que supón unha diminución con relación ao ano 2003 cando tiña 8 habitantes.
Gandra, Nantes, Sanxenxo
Gandra é un lugar da parroquia de Nantes do concello de Sanxenxo (Pontevedra). Segundo o IGE, tiña 18 habitantes en 2016 (8 mulleres e 10 homes), o que representa manter a poboación que tiña en 2009, cando eran 17 veciños, e un descenso respecto ó ano 2004, cando 22.
Peppa Pig
Peppa Pig é unha serie de televisión británica de animación infantil dirixida e producida por Astley Baker Davies, que foi emitida orixinalmente o 6 de maio de 2004, e é distribuída por E1 Kids. Tivo un hiato de dous anos e volveu a emitirse o 14 de febreiro de 2015. No presente, foron emitidas catro tempadas, estando a quinta aínda en emisión. Emítese en 180 territorios.
O 31 de decembro de 2019, Hasbro adquiriu Entertainment One, incluíndo a franquía de Peppa Pig, logo dun acordo por valor de 3,8 billóns de dólares. O 31 de xaneiro de 2020, Harley Bird anunciou que abandonaría o papel de Peppa Pig.
O 16 de marzo de 2021, anunciouse que a serie sería renovada até o ano 2027. Porén, os creadores orixinais e o estudio (Astley Baker Davies) abandonarán a produción e serán substituídos por Karrot Entertainment (produtores de Sarah & Duck).
Tempadas dos Quebec Nordiques
miniatura|O [[Avco World Trophy que foi entregado aos Nordiques na tempada 1976-77 como campións da WHA.]] Os Quebec Nordiques foron unha franquía de hóckey sobre xeo profesional de América do Norte. Fundada en 1972 e con sede na Cidade de Quebec, na provincia homónima (Canadá), competiu na World Hockey Association (designada polas siglas WHA) entre 1972 e 1979, e posteriormente na National Hockey League (NHL) a partir de 1979.
Xogando os seus partidos como local no Colisée de Québec, o equipo chegou por primeira vez á final da WHA na tempada 1974-75, mais perdeu en catro partidos contra os Houston Aeros. Tomáronse o desquite na tempada 1976-77 batendo aos Winnipeg Jets na final para gañar o seu único Avco World Trophy.
Notas
<references group=Nota />
Elda
Elda é unha cidade do País Valenciano, situada na provincia de Alacant. Ten unha poboación de 55.174 habitantes segundo o censo de 2008, ocupando o 7º posto en número de habitantes entre as cidades da provincia de Alacant e o seu termo municipal ocupa unha área de 44,86 km². Situada a beiras do río Vinalopó, é a cidade máis importante da comarca do Vinalopó Mitjà e forma, con Petrer, unha conurbación de 88.775 habitantes. Conta cunha importante industria de calzado, en particular o de señora, que representa a principal actividade económica da poboación.
Toponimia
Na época imperial romana, no Itinerario de Antonino faise referencia a unha desviación da Vía Augusta entre Ad Turres e Aspis co nome de ad Iso, unha poboación cuxo topónimo podería ser Ellum, facendo referencia probabelmente ao poboado de El Monastil. Durante a época romana foi denominada Elo. Durante os anos 610-675, na época visigoda, existen referencias dunha sé episcopal elotana, formada polo topónimo elo- (redución fonética do latín Iso) e o afixo -tana. Nas Décadas de Escolano de 1611 aparecen as formas Idella e Dádeo, a primeira relacionada cos musulmáns, derivada da segunda. Outro documento, o Manual Xeográfico de P. Orozco Sánchez de 1878 cita Idella como topónimo ibérico do que deriva a forma Daellos. Durante a época medieval producíronse moitos erros de transcrición, chamándose Eloe e Edelle mentres outros documentos adoptan Ella en castelán e Etla en catalán. A partir do século XV queda fixada a forma Elda.
Xeografía
Elda sitúase na comarca do Vinalopó Mitjà, e constitúe un dos núcleos urbanos máis importantes non só da provincia, senón de toda a rexión valenciana. A cidade sitúase nas profundidades do val do río Vinalopó e é atravesada por este. O relevo circundante é eminentemente montañoso, e forma unha especie de cunca; as serras máis importantes da zona son a do Sit, o Cavall e o Maigmó ao leste. Na zona norte-noroeste, atópase unha sucesión de cadeas montañosas, a Torreta, o Monastil, e as dúas montañas de máis importancia que se atopan no termo: Bolón e Camara. Ao sur atópase o macizo de Bateig, mentres que ao oeste se expande a planicie cara a Monòver, e as montañas xa se atopan dentro do seu municipio.
miniatura|dereita|290px|Climograma de Elda. La Torreta é unha serra de baixa altura que pecha o casco urbano polo norte, pero a contrario do que comunmente se cre, non marca o límite municipal con Sax. Chámase así porque no devandito monte atopábase unha torre de vixía con restos árabes cuxa base é de orixe romana. A inseguridade do camiño que comunicaba Sax con Elda, e o solitario do paraxe, onde adoitaban apostarse almogávares granadinos, que pretendían capturar aos viandantes e as súas mercancías e trasladalos a Granada, fixeron que apenas se transitase polo devandito lugar.
A actividade sísmica na zona é notábel dada a proximidade do límite da placa tectónica eurasiática e a súa fricción coa africana, aínda que as ocasións en que dita actividade sísmica é percibida polos homes son contadas.
O clima é tipicamente mediterráneo: seco, de invernos curtos e suaves, veráns calmos e escaseza de choivas en xeral. No entanto, ás veces na primavera, pero especialmente no outono, prodúcese o fenómeno da chamada "gota fría" e as precipitacións multiplícanse de forma espectacular, o que pode chegar a propiciar subidas repentinas no nivel dos ríos e causar graves inundacións. O exemplo de gota fría recente que máis afectou á cidade foi o de outubro de 1982, aínda que en anos posteriores, como 1997 e 1999, as inundacións tamén foron memorables e causaron serias desfeitas en infraestruturas e perdas na agricultura da comarca.
Economía
miniatura|150px|Traballo nas canteiras de Bateig (1905).
A cidade de Elda foi o motor da actividade industrial do calzado no val. Desde tempo atrás existía unha artesanía dedicada á manufactura do esparto, unha planta que abundaba moito na zona. Con todo, a actividade foi decaendo debido á desaparición da planta, provocando a emigración.
A mediados do século XIX, comezou a xurdir unha nova industria dedicada á fabricación de calzado de pel. Ao principio tratábase de modestos artesáns que fabricaban os zapatos e vendíanos polas feiras dos pobos. A finais do século XIX iniciouse unha transformación, aparecendo as primeiras fábricas con maquinaria movida por animais. A principios do XX, a produción de zapatos ocupaba o terceiro lugar na produción provincial, tralos téxtiles e o viño.
O primeiro cuarto do século XX coñeceu un forte desenvolvemento, pero a década dos corenta supuxo unha profunda depresión que obrigou a unha reestruturación das industrias do calzado. A industria atomizouse e volveu aos seus inicios artesanais. Apareceron moitos pequenos talleres artesáns que adquirían as diferentes pezas do zapato (tacóns, solas etc.) noutros talleres especializados tan só nesa produción e proporcionaban traballo a domicilio, sobre todo ás mulleres que, cunha máquina de coser na súa casa, resolvían o aparado. Isto supuxo o nacemento do que hoxe se coñece como economía mergullada, aínda vixente e alicerce no que se baseou esta industria durante moitos anos. miniatura|O Colexio Pare Manjón, antiga sede da FICIA A creación en 1960 da FICIA (Feira Internacional do Calzado e Industrias Afíns) supuxo o empurrón definitivo. Volveron de novo as grandes fábricas e racionalizouse a fabricación e exportación de calzado, que se converteu nunha boa fonte de ganancias. A construción dun gran palacio feiral, a creación do CEPEX (Centro Promotor de Exportacións) e o INESCOP (Instituto Español do Calzado e Conexas) consolidaron a Elda como unha importante capital zapateira.
O elevado grao de especialización da economía de Elda faina moi vulnerable en función das variacións do sector. Por exemplo, a cotización de divisas, principalmente o dólar, por ser Estados Unidos un dos máis fortes compradores, inflúe notablemente no desenvolvemento e evolución desta industria.
Demografía
A historia demográfica máis antiga da vila de Elda é difícil de establecer con absoluta certeza, dado que os censos cos que se elaborou polos historiadores ao longo do tempo baseáronse nos contribuíntes á Coroa. Sábese que a comunidade cristiá chegou a poboala no século XIII con non máis de 130 persoas que se asentaron lonxe da poboación musulmá, no que hoxe se coñece como ermida de San Antón, sendo o número de residentes non cristiáns cinco veces superior.
Mouros e cristiáns
miniatura|Esquadra da comparsa de cristiáns. Ano 2006. As festas de Mouros e Cristiáns de Elda celébranse en honor a San Antón o primeiro fin de semana de xuño. Na orixe das festas celebrábanse a mediados de xaneiro, coincidindo coa festividade do santo, pero en 1946 optouse por atrasalas seis meses co fin de que non se deslucisen coas baixas temperaturas. Así en xaneiro celébrase a media festa, na que desfilan as escuadras premiadas en cada comparsa.
Quintairos, Bobadela, Celanova
Quintairos é un lugar da parroquia de Bobadela no concello ourensán de Celanova na comarca da Terra de Celanova. Tiña 9 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Galego de Estatística, dos cales 3 eran homes e 6 mulleres.
Elda
Mouros e cristiáns
Existen catro comparsas no bando mouro: hosts do Cadí, marroquinos, musulmáns e realistas; e cinco no bando cristián: contrabandistas, cristiáns, estudantes, piratas e cíngaros. O mércores é o día do Pregón, a partir deste momento empezan as festas.
Festas maiores
miniatura|Acto de córrer la traca Durante os días 7, 8 e 9 de setembro celébranse as Festas maiores na honra dos Santos Patróns, a Virxe da Saúde e o Cristo do Bo Suceso coa tradicional alborada e diversos actos cívico-relixiosos: procesións, concursos, verbenas, actuacións musicais...
Cabe destacar como actos relixiosos principais, a Gran Salve cantada con coro e orquestra o día 7 de setembro; os días 8 e 9 de setembro as dúas Misas Maiores, tamén acompañadas de orquestra e coro e as procesións que recorren as principais rúas da cidade.
Fallas
As fallas de Elda datan do ano 1954 e desde entón séguese celebrando ininterrompidamente. As datas de celebración son de xoves a domingo da segunda semana de setembro.
A Festa iníciase o primeiro sábado de setembro co acto de exaltación da Fallera Maior e Fallera Maior Infantil de Elda, máximas representantes da festa. Ao día seguinte procédese ao traslado en romería e desde a ermida de San Crispín e ata a parroquia da Inmaculada, dos Santos Patróns Sant Crispín i Sant Crispiniano, acompañados por tódolos festeiros e pobo en xeral, xa que estes Santos son tamén os Patróns da industria do calzado, base da economía eldense. A partir do xoves, noite na que se plantan os monumentos, pódese gozar en todos os barrios de diversidade de actos (pasacalles, pirotécnica, concursos e verbenas). Durante estes días adóitase celebrar concursos de gachamigas, paellas, tortillas etc., tendo a oportunidade de degustar todos estes preparados culinarios, así como as xoubas e a sangría.
Segovia (homónimos)
O topónimo Segovia pode referirse a:
Amais, como apelido pode referirse a:
Lousada de Abaixo, Lousada, Carballedo
Lousada de Abaixo é un lugar da parroquia de Lousada, no concello de Carballedo na comarca de Chantada. Segundo o INE en 2016 tiña 17 habitantes (9 mulleres e 8 homes).
Toponimia
O topónimo vén do latín : casas con teitos de lousado. De Abaixo por estar máis baixa ca Lousada de Arriba.
Yashio
Yashio (八潮市, やしおし, Yashio-shi) é un concello da prefectura de Saitama no Xapón. Está situada ao centro da rexión de Kantō e ao leste da prefectura, na parte leste da illa de Honshū. Ten 18,03 km² de superficie e unha poboación de 80.732 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 4.480 h/km².
O concello de Yashio limita cos concellos de Sōka, de Misato (son da prefectura de Saitama); de Adachi e de Katsushika (son da prefectura de Toquio).
All Videos Ever Made & More!
All Videos Ever Made & More! é un DVD do dúo de pop sueco Roxette, lanzado o 19 de novembro de 2001. Inclúe tódolos vídeos musicais gravados polo dúo dende 1987 ata 2001.
Steve Irwin
Stephen Robert "Steve" Irwin, nado o 22 de febreiro de 1962, e finado o 4 de setembro de 2006, alcumado "O cazador de crocodilos", era un experto da natureza australiano e personalidade televisiva. Irwin conseguiu a fama mundialmente grazas á serie televisiva The Crocodile Hunter, un documental emitido internacionalmente sobre a vida salvaxe, co-presentado coa súa muller Terri. Xuntos, a parella posuía e xestionaba o Zoo de Australia, fundado polos pais de Irwin en Beerwah, uns 80 quilómetros ó norte da capital do estado de Queensland, Brisbane.
Municipiu
Un municipiu (municipio en romanés, do latín municipium) é un nivel administrativo romanés, máis ou menos equivalente a unha cidade. Este status élle dado a poboacións urbanas grandes. Non está claro o limiar de poboación que outorga esta nomenclatura, mais adóitase aplicar a poboacións maiores de 15.000 habitantes, que se atopan dentro dunha infraestrutura urbana. As localidades que non teñen estas características clasifícanse como pobos (oraşe), ou se non están dentro dunha área urbana, como comunas (comune). Os municipii están gobernados por un alcalde. Non hai subdivisións oficiais destes, aínda que poden ser debullados en cartiere. A excepción é Bucarest, que ten un status similar ao dun condado, e está oficialmente dividido en seis sectores.
Ducado de Lugo
O Ducado de Lugo é un título nobiliario vitalicio concedido polo rei de España Xoán Carlos I, á súa filla a infanta Elena de Borbón e Grecia o 3 de marzo de 1995, con ocasión do seu matrimonio con Jaime de Marichalar, hoxe divorciado dela. O primoxénito da infanta, Felipe Juan Froilán, non o herdará tras o falecemento da súa nai. A denominación do título fai referencia á cidade de Lugo.
Steve Irwin
Irwin morreu o 4 de setembro de 2006 despois de ser apuñalado no peito polo aguillón dunha raia mentres filmaba un filme documental submarino titulado Ocean's Deadliest. A Sociedade de Conservación Sea Sheperd chamou ó barco MY Steve Irwin na súa honra.
Templo de Hércules Gaditano
miniatura|Arquipélago gaditano. O Templo de Hércules Gaditano foi un santuario que existiu nas antigas Illas Gadeiras, nas augas próximas ó actual Illote de Sancti Petri (San Fernando, España).
As orixes do templo remóntanse ós tempos de asentamento fenicio, pobo que construíu un templo en honra a Melqart. Continuouse tributando culto a devandito deus durante a dominación cartaxinesa, pero durante a presenza romana tributouse culto a Hércules.
Historia
No século I a. C. Estrabón refire na súa Xeografía que os tirios fundaron Gadeira, alzando un santuario a Melkart, figuración primitiva de Hércules, na parte oriental da illa e a cidade na parte occidental. Dicíase que o templo fora fundado en tempos da guerra de Troia a comezos do século XII a. C. esquerda|miniatura|Vista do Illote de Sancti Petri. O santuario probablemente sería un conxunto de edificacións onde habería un edificio principal e un patio ó que se accedía por unha porta franqueada por dúas grandes columnas. Segundo narra Silio Itálico no século I a. C., no frontispicio aparecían os doce traballos de Hércules labrados en bronce. Non existía ningunha imaxe do deus no interior do recinto. Así mesmo, fai referencia ó feito de que os sacrificios humanos estaban prohibidos e a que no seu altar ardía un lume perpetuo, coidado pola incesante vixilancia dos seus sacerdotes. Segundo Estrabón, nas columnas da entrada os navegantes facían os seus sacrificios. Abundaban no santuario os altares de bronce con escenas da vida de Hércules onde ardía o lume. Ademais eran famosos os dous pozos de auga doce que tiñan un réxime de crecidas inverso ó das mareas.
Cabezo Redondo
Características
O xacemento na súa orixe debía de ter un tamaño considerablemente grande, estendéndose por todo o cerro. Crese que aquí se concentrou a poboación de varios outros pequenos poboados e aldeas que existiron ao redor da antiga lagoa de Villena, xa que a súa fisionomía é distintiva dunha capital comarcal debido á súa posición central, a súa extensión, o urbanismo desenvolvido, a densidade de poboación e as intensas actividades agrícolas, gandeiras, metalúrxicas e téxtiles desenvolvidas alí.
As casas encóstanse unhas a outras a modo de mazás separadas por rúas estreitas e empinadas, polas que tamén discorría a auga. As paredes das casas adoitaban estar enlucidas de vermello ou branco e no interior adoitaba aparecer un banco encostado a unha das paredes. Xunto a este banco atopábanse os fornos para traballar o metal ou o barro e os fogares para facer a comida. O teito das casas era plano e estaba lixeiramente inclinado seguindo a pendente da ladeira. Sostíñase mediante postes de madeira, algúns dos cales aínda se conservan.
As cerámicas achadas no xacemento son de gran calidade, algunha delas de complexa decoración. As características dos obxectos de óso, de pedra, ou de metal, entre os que destacan os coitelos e machadas de bronce e os adornos do mesmo metal ou de ouro e prata, indican ante unha cultura prehistórica, pero nada primitiva. Aínda que se descoñecía a escritura posuíase un elevado grao de desenvolvemento tecnolóxico e social.
Os enterramentos, atopáronse situados baixo as casas e acompañados dun rico enxoval. Uns colócanse no interior de grandes vasillas, outros nunha fosa, en ocasións rodeada de pedra, ou en pequenas covas.
Principais achados
dereita|miniatura|200x200px|Conxunto do Tesouro do Cabezo Redondo.
Espectroscopia de absorción atómica
A espectroscopia da absorción atómica, en química analítica, é unha técnica para determinar a concentración dun elemento particular do metal dentro dunha mostra. A espectroscopia da absorción atómica pódese utilizar para analizar a concentración sobre 62 metais diferentes nunha solución. Desenvolveuse por primeira vez durante os anos 50 por un equipo de químicos australianos, dirixidos por Alan Walsh, traballando na división de física química da CSIRO (Organización de Investigación científica e industrial da Commonwealth), en Melbourne, Australia. Xeralmente, a técnica fai uso dunha chama para atomizar a mostra, pero tamén se utilizan outros atomizadores como un forno do grafito.
Akira (filme)
Akira (アキラ) (estilizado no Xapón como AKIRA) é un filme de animación xaponés dirixido por Katsuhiro Otomo que foi estreado en 1988. Está baseado no manga Akira do propio Katsuhiro Otomo, centrándose na primeira metade da historia. O guión foi escrito por Otomo e Izo Hashimoto, e as voces de dobraxe son as dos actores Mitsuo Iwata, Nozomu Sasaki, Mami Koyama e Taro Ishida.
O filme representa unha distopía de Toquio no ano 2019, cun estilo ciberpunk. O argumento céntrase no adolescente motorista Tetsuo Shima e os seus poderes psíquicos, e no líder da súa banda de motoristas, Shotaro Kaneda. Kaneda trata de impedirlle a Tetsuo que libere o poder psíquico de Akira. Mentres que o deseño dos personaxes e dos lugares están adaptados a partir do manga épico orixinal, o argumento re-estruturado difire considerablemente da versión manga, prescindindo da parte final.
Fíxose moi popular como filme de culto e está considerado como un gran fito da animación xaponesa.
Sinopse
miniatura|dereita|240px|Réplica a tamaño real da moto de Kaneda. Ano 2019. Neo Tokyo é unha cidade construída sobre as ruínas da antiga capital xaponesa destruída trala Terceira Guerra Mundial. Xapón é un país ó bordo do colapso, que sofre continuas crises políticas. En segredo, un equipo de científicos reactivou, por orde do exército, un experimento para atopar individuos que poidan controlar a arma definitiva: unha forza denominada "a enerxía absoluta". Pero os habitantes de Neo Tokyo teñen outras cousas das que preocuparse. Un deles é Kaneda, un rapaz líder dunha banda de motoristas. Durante unha pelexa, o seu mellor amigo, Tetsuo, sofre un estraño accidente e é ingresado nunhas instalacións militares. Alí, os científicos descubrirán que é o posuidor da enerxía absoluta. Pero Tetsuo, que non se resigna a converterse nun coello de indias, e axiña se converterá na ameaza máis grande que o mundo coñeceu xamais.
Banda sonora
AKIRA: Original Soundtrack foi gravada por Geinō Yamashirogumi (芸能山城組). A música foi composta e dirixida por Shoji Yamashiro (alcume de Tsutomu Ōhashi). Contén música que foi gravada outra vez para a estrea. Os temas "Kaneda", "Battle Against Clown" e "Exodus From the Underground Fortress" son en realidade parte dun mesmo ciclo, xa que elementos de "Battle Against Clown" poden escoitarse durante a primeira secuencia do filme. A banda sonora está ordenada na mesma orde que aparece no filme.
Unha segunda banda sonora foi estreada coa música orixinal sen a regravación, e incluía un estudo de personaxes e diálogos.
Suite Sinfónica AKIRA LP
Suite Sinfónica de AKIRA & AKIRA: Original Soundtrack CD
Casitérides
miniatura|dereita|Europa segundo Estrabón coa localización das Casitérides.
As illas Casitérides é o nome que na Grecia antiga se daba aos centros produtores de estaño (kassiteros) situados no Extremo Occidente. A súa localización exacta non está clara, aínda que é moi probable que o topónimo se fose desprazando cara ó norte, desde Galicia á Bretaña e de aquí a Gran Bretaña, conforme ían sendo descubertos novos centros extractores de estaño.
Historia
Plinio o Vello na súa Historia Natural sinala que o primeiro grego que accedeu ás Casitérides foi Midácrito, personaxe do que non sabemos nada máis. Crese que os fenicios xa coñecían a ruta do estaño ou das Casitérides, unhas rutas que os cartaxineses manterían oculta até a época romana, pola súa importancia.
Heródoto (430 a.C.) xa chegara a coñecer algo sobre estas illas. Autores como Posidonio, Diodoro Siculo, Estrabón e outros defínenas como pequenas illas ó longo da costa nordés de Hispania nas que existían xacementos de estaño e, segundo Estrabón, tamén de chumbo. Segundo unha pasaxe de Diodoro o seu nome proviña da proximidade destas coa zona noroccidental de Hispania. Estas illas son nomeadas tamén por Tolomeo e Dionisio Periexeta: o primeiro refírese a 10 illotes na área noroccidental, lonxe das costas e que están dispostas de maneira simbólica en forma de anel; o segundo noméaas en relación coas illas Hespérides.
A Igrexa, Nantes, Sanxenxo
A Igrexa é un lugar da parroquia de Nantes do concello de Sanxenxo (Pontevedra). Segundo o IGE, tiña 103 habitantes en 2016 (47 mulleres e 56 homes), o que representa un claro aumento respecto ó ano 2009, cando tiña 73 veciños, ou 2004, cando eran 71.
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, o lugar da igrexa.
Francesiña
A francesiña (Amanita citrina) é un fungo basidiomiceto da orde Agaricales, que habita tanto en bosques de coníferas como de follosas. É unha especie termófila, que non está habituada aos climas fríos. Adóitase atopar en solos areentos, que son acedos e pobres en nutrientes. Forma asociacións micorrícicas, preferentemente con coníferas. O corpo frutífero abrolla dende finais do verán até finais do outono. O seu sabor é desagradábel, polo que non se lle considera un cogomelo comestíbel.
Caso Lasa e Zabala
miniatura|300px|Concentración con retratos de Lasa e Zabala en 2008. O Caso Lasa e Zabala foi o primeiro acto terrorista realizado polos Grupos Antiterroristas de Liberación (GAL). Toma o seu nome dos membros de ETA José Antonio Lasa e José Ignacio Zabala, que foron secuestrados, torturados e asasinados en 1983.
Cronoloxía
Segundo a sentenza do caso, no ano 1981 José Antonio Lasa Aróstegui e José Ignacio Zabala Artano, ámbolos dous de 18 anos, pertencían a ETA, formando parte, xunto con Íñigo Alonso Uranga e outra persoa sen identificar, do comando denominado Gorki.
En novembro de 1981 Íñigo Alonso foi detido cando, cos seus compañeiros de comando, acababa de realizar un atraco nunha entidade bancaria, mentres que os demais, tras enfrontarse a tiros cos membros da Policía, lograban darse á fuga. A raíz destes feitos Lasa e Zabala fuxiron de España.
No ano 1983 encontrábanse en Francia, residindo na localidade de Baiona; alí estaban en contacto co chamado Comité de Refuxiados, tiñan formulado peticións de asilo político e, mentres se tramitaban, foron solicitando permisos de residencia, que lles concederon por distintos períodos de tempo.
O 15 de outubro dese ano, Lasa e Zabala foron secuestrados en Baiona (Francia) por membros do GAL. Foron retidos no cuartel da Gardia Civil de Intxaurrondo. Seguindo instrucións do xeneral Galindo, leváronos ó palacio de La Cumbre, en Donostia, onde foron torturados. Á vista do estado no que quedaron, o xeneral Galindo, co coñecemento do gobernador civil Julen Elgorriaga e do tenente-coronel Ángel Vaquero, ordenou a súa desaparición. Os gardas civís Enrique Dorado e Felipe Bayo leváronos ata Bussot (Alacant), cavaron unha fosa, e o primeiro disparoulles tres tiros na testa. Despois enterráronos.
En xaneiro de 1985 foron atopados os seus restos, pero permaneceron sen identificar ata 1995, xa que os corpos foran soterrados en cal viva, o que dificultou a súa identificación.
No funeral polos dous etarras asasinados, a Policía autonómica vasca cargou contra os familiares dos finados.
Sentenza
Por este crime foron condenados Enrique Rodríguez Galindo, xeneral da Garda Civil destinado en Intxaurrondo; Ángel Vaquero, tenente coronel do mesmo cuartel; e Julen Elgorriaga, gobernador civil de Guipúscoa. En total asignáronselles 365 anos de cárcere, aínda que, finalmente, e tras cumprir uns anos de cadea (5 no caso do xeneral Galindo) acabaron sendo indultados polo goberno.
Silk
Silk (en 詭絲, Gui si'') é un filme taiwanés dirixido por Su Chao-Bin que foi estreado no 2006.
Sabeer Bhatia
Sabeer Bhatia naceu en Chandigarh, India e estudou cos xesuítas en Bangalore.
Silk
Sinopse
Un grupo de científicos liderados polo doutor Hashimoto conseguiron capturar á pantasma dun neno, grazas a un novo invento creado por eles mesmos chamado a “Esponxa Menger”.
Sabeer Bhatia
Tras pasar dous anos no Birla Institute of Technology and Science in India foi ós Estados Unidos para estudar no Instituto Tecnolóxico de California e despois de graduarse traballaou en Apple Computer un tempo antes de pasar a Firepower Systems, onde traballou en estacións de traballo baseadas en PPC.
En 1995 con Jack Smith lanzou Hotmail, o primeiro servizo web de correo electrónico que vendeu a Microsoft un ano máis tarde por $400 millóns de dólares.
Gustav Meyrink
thumb|right|Gustav Meyrink. Gustav Meyrink, nado en Viena o 19 de xaneiro de 1868 e finado en Starnberg o 4 de decembro de 1932, foi un escritor austríaco en lingua alemá, coñecido principalmente pola súa novela de corte fantástico Der Golem (1915), na cal ofrece unha visión simbólica deste personaxe lendario do folclore xudeu.
Érd
300px|miniatura|dereita|Fotografía aérea do castelo en ruínas de Érd
Érd (Alemán: Hanselbeck) é unha cidade con dereitos de condado pertencente ó condado de Pest situada no centro de Hungría, na aglomeración de Budapest. A cidade ten 60.546 habitantes (2005)´.
Pécs
miniatura|Praza principal de Pécs miniatura|Teatro nacional de Pécs Pécs (Latín: Quinque Ecclesiae, croata: Pečuh, alemán: Fünfkirchen, serbio: Pečuj ou Печуј, eslovaco: Päťkostolie, turco: Peçuy, italiano: Cinquechiese) é a cuarta maior cidade de Hungría, está situada no suroeste do país. A cidade é o centro económico e administrativo do condado de Baranya.
A cidade ten unha poboación de 156.576 habitantes o que a fai a quinta maior cidade de Hungría.
Pécs foi elixida para ser a Capital europea da cultura no 2010 xunto coas cidades de Essen (Alemaña) e Istambul(Turquía).
Sopron
miniatura|250px|Como indican os seguintes signos, Sopron/Ödenburg é unha cidade bilingüe en alemán e en húngaro. miniatura|200px|esquerda|Fotografía aérea de Sopron
Sopron, pronunciado xopron (en alemán Ödenburg), é unha cidade de Hungría situada preto da fronteira con Austria, na rexión montañosa de Alpokalja. A cidade ten 56.394 habitantes (2005) e caracterízase pola súa importante produción de viños branco e tinto.
Arquitectura
A arquitectura da zona antiga da cidade amosa a súa longa historia; existen numerosos muros do tempo do Imperio Romano, xunto coas barrocas estruturas medievais, renacentistas, e barrocas froito de longas décadas de prosperidade.
Na cidade existe unha antiga sinagoga testemuño da antiga comunidade xudía expulsada no século XVI.
Confederación Empresarial de Ourense
A Confederación Empresarial de Ourense ou CEO é unha organización empresarial multisectorial, constituída no ano 1977 e que integra 80 asociacións empresariais que representan un total de 10.000 empresas da provincia de Ourense.
Estrutura
Este tipo de organización aglutina os intereses das asociacións e empresas que forman parte de ela, actúa como representante perante os interlocutores sociais e presta, directa ou indirectamente, servizos para fomentar a competitividade do tecido empresarial da súa provincia.
Asemade, a CEO é membro a nivel nacional da Confederación Española de Organizacións Empresariais (CEOE), e a nivel autonómico da Confederación de Empresarios de Galicia (CEG).
Reboredo, Coiro, Cangas
Reboredo é un lugar da parroquia de Coiro no concello pontevedrés de Cangas na comarca do Morrazo. Segundo o IGE, en 2011 tiña 407 habitantes (210 homes e 197 mulleres).
Carballo, Cervás, Ares
Carballo é un lugar da parroquia de San Pedro de Cervás no concello de Ares na provincia da Coruña na comarca de Ferrol. Tiña 71 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 32 homes e 39 mulleres, o que supón unha diminución con relación ao ano 2003 cando tiña 75 habitantes.
Forex
O mercado de divisas, tamén coñecido como Forex (abreviatura do termo inglés Foreign Exchange). FX ou Currency Market, é un mercado mundial e descentralizado no que se negocian divisas.
Este mercado naceu co obxectivo de facilitar o fluxo monetario que se deriva do comercio internacional. É, por gran marxe, o mercado financeiro máis grande do mundo, chegando a mover un volume diario de transaccións de ao redor de cinco billóns de dólares estadounidenses (USD), máis que todos os demais mercados bolsistas do planeta combinados. Creceu tanto que, na actualidade, o total de operacións en moeda estranxeira que se debe a operacións internacionais de bens e servizos representan unha porcentaxe case residual, debéndose a maioría das mesmas a compravenda de activos financeiros. En consecuencia este mercado é bastante independente das operacións comerciais reais e as variacións entre o prezo de dúas moedas non pode explicarse de forma exclusiva polas variacións dos fluxos comerciais.
Tamaño do mercado e liquidez
O mercado de divisas é único debido a:
Wilhelm Kubitschek
Wilhelm Kubitschek, nado o 28 de xuño de 1858 en Bratislava e finado o 2 de outubro de 1936 en Viena, foi un historiador clásico, epigrafista e numismático austríaco.
Traxectoria
Logo de concluír a súa educación secundaria no Akademisches Gymnasium de Viena, entre 1875 e 1879 estudou Historia Antiga, Epigrafía e Arqueoloxía na Nuniversidade de Viena, onde contou con profesores como Otto Hirschfeld e Otto Benndorf. Posteriormente, ampliou a súa formación pasando unha estadía dun semestre na Universidade Humboldt de Berlín, como alumno de Theodor Mommsen, e obtivo o seu doutoramento en 1881.
Entre 1881 e 1886 impartiu clases en institutos de secundaria de Hollabrunn, na Baixa Austria, e de Viena, e en 1887 acadou a habilitación como profesor universitario de Historia Antiga.
En 1896 obtivo unha praza como profesor asociado da Universidade de Graz e o ano seguinte regresou a Viena como conservador do Gabinete Numismático (Münzkabinett) do Museo de Historia da Arte (Kunsthistorisches Museum), posto que compaxinou coa docencia de Arqueoloxía Romana, Epigrafía e Numismática na Universidade de Viena. En 1916 converteuse no sucesor de Eugen Bormann como profesor titular de Arqueoloxía e Epigrafía Romanas.
En 1903 foi nomeado conservador da Comisión Central para o Estudo e a Conservación da Arte e os Monumentos Históricos (Zentralkommission für Erforschung und Erhaltung der Kunst- und historischen Denkmale), e o ano seguinte conservador xeral dos monumentos antigos de Austria.
Entre 1907 e 1913 foi o editor da publicación periódica Jahrbuch für Altertumskunde. Unha importante cantidade dos seus artigos foi publicada en Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft.
Publicacións
Estes son algúns dos traballos monográficos máis representativos da traxectoria académica de Wilhelm Kubitschek.
Forex
Tamaño do mercado e liquidez
O volume de divisas que se negocia internacionalmente, cunha media diaria de US$ 5,1 billóns,3 :5 operando nun só día o que a Wall Street tomaríalle un mes (ou máis) no mercado bolsista.
Os contratos de futuros de divisas foron introducidos en 1972 no Chicago Mercantile Exchange ou Bolsa de Comercio de Chicago e é un dos contratos que se negocian máis activamente. O volume dos futuros de divisas creceu rapidamente os últimos anos, pero explica soamente preto do 7% do volume total do mercado de moeda estranxeira, segundo Wall Street Journal Europa (5/5/06, P. 20). Os dez participantes máis activos explican case o 73% de volume negociado, segundo Wall Street Journal Europa, (2/9/06 P. 20).
Os grandes bancos internacionais provén ao mercado de divisas un prezo de compra (bid) e outro de venda (ask). O spread é a diferenza entre estes prezos e normalmente constitúese como a retribución á entidade polo seu papel de intermediario entre os que compran e os que venden usando as súas canles. Polo xeral o spread nas divisas máis negociadas é de soamente 1-3 pips ou puntos básicos (que é a cantidade mínima que pode cambiar o prezo dunha divisa). Por exemplo, se o bid (prezo de compra) nunha cotización de EUR/USD é de 1.2200 mentres que o Ask (prezo de venda) establécese en 1.2203, pódense identificar con claridade os 3 pips de Spread.
O mercado de divisas é un mercado mundial que, aínda que conta con acceso as 24 horas, na práctica vese limitado pola paréntese das operacións no fin de semana. Aínda neses períodos de interrupción, os operadores poden colocar posicións de compra ou de venda que se verán dinamizadas cando o mercado comece a flutuar. Non é menos importante ter en conta que durante o período de negociación, a hora do día na que se acceda neste mercado ten un impacto directo na liquidez para operar nunha ou en varias divisas. Os momentos nos que abren as principais bolsas do mundo son os de maior liquidez e movemento, aínda que o mercado Forex non está directamente vinculado coa natureza destes centros de negociación. Dado que estamos a falar dun mercado extrabursátil, non se deben menosprezar os cambios que estes centros poden causar.
Características do mercado
Entre as implicacións de non ser un mercado centralizado atópase o que non existe unha soa cotización para as divisas que se negocian: esta depende dos diferentes axentes que participan no mercado. As moedas de maior transacción 3:12
Distribución de divisas por volume de negocios no mercado FX
O mercado de divisas é un mercado mundial que, aínda que conta con acceso as 24 horas, na práctica vese limitado pola paréntese das operacións no fin de semana. Aínda neses períodos de interrupción, os operadores poden colocar posicións de compra ou de venda que se verán dinamizadas cando o mercado comece a flutuar. Non é menos importante ter en conta que durante o período de negociación, a hora do día na que se acceda neste mercado ten un impacto directo na liquidez para operar nunha ou en varias divisas. Os momentos nos que abren as principais bolsas do mundo son os de maior liquidez e movemento, aínda que o mercado Forex non está directamente vinculado coa natureza destes centros de negociación. Dado que estamos a falar dun mercado extrabursátil, non se deben menosprezar os cambios que estes centros poden causar.
Os principais centros de negociación son as bolsas de Londres, Nova York e Tokio. Primeiro abren os mercados asiáticos, posteriormente os europeos e finalmente abren os mercados americanos. O mercado abre o domingo pola tarde (hora da costa Este de Estados Unidos) e pecha o venres ás 4:00 p.m. hora do Leste. Isto permite o acceso permanente aos mercados co beneficio dunha maior liquidez e unha capacidade de resposta rápida aos acontecementos económicos ou políticos que teñan efecto sobre el.
As frutuacións nos tipos de cambio son causadas, xeralmente, por fluxos monetarios reais así como polas expectativas de cambios neles debido aos cambios nas variables económicas como o crecemento do PIB, inflación, os tipos de xuro, orzamento e os déficit ou superávit comerciais, entre outras.
As noticias importantes publícanse a miúdo en datas programadas, así que os investidores teñen acceso ás mesmas noticias ao mesmo tempo. Con todo, os grandes bancos teñen unha vantaxe importante: poden ver o libro de ordes dos seus clientes.
No mercado de divisas, as moedas negócianse en cruces. Cada cruzamento de moedas constitúe un produto individual e é tradicionalmente anotado como XXX/YYY, onde YYY é o código internacional de tres letras ISO 4217 no cal o prezo dunha unidade de XXX exprésase. Por exemplo: EUR/USD é o prezo do Euro (EUR) expresado en dólares americanos (USD) entendéndose que un 1 euro = 1.3272 dólares estadounidenses (22 de agosto de 2014)
Segundo o estudo do BIS, os cruces de moedas máis negociados eran:3 :13
Participantes do mercado
De acordo cun estudo do BIS de 2016: Os principais operadores no mercado de divisas son os seguintes:
Institucións financeiras
Estas institucións poden participar no mercado de forma especulativa ou de cobertura ou actuando por conta dun cliente. Calquera transacción económica internacional, desde unha transferencia ata a compra dunhas accións estranxeiras, implican o paso previo polo mercado de divisas para efectuar a compravenda de divisas necesarias para realizar a operación principal.
Ata hai pouco tempo, os operadores en divisas participaban activamente neste negocio, facilitando ás partes que negociaban o cumprimento efectivo das súas ordes a cambio duns honorarios limitados. Hoxe, con todo, gran parte deste negocio trasladouse a sistemas electrónicos máis eficientes, tales como EBS, Reuters, a Bolsa de Comercio de Chicago, Bloomberg e TradeBook.
Juan Camilo Mouriño
Juan Camilo Mouriño Terrazo, chamado Iván, nado en Madrid o 1 de agosto de 1971 e finado en Cidade de México, o 4 de novembro de 2008, foi un político e economista mexicano de orixe galega.
Forex
Compañías comerciais
As empresas do sector non financeiro que operan con clientes e provedores internacionais interveñen tamén no mercado. O seu impacto no mercado no curto prazo é pequeno. Con todo, os fluxos comerciais son un factor importante no comportamento a longo prazo dunha moeda. Ademais, as operacións dalgunhas multinacionais poden ter un impacto imprevisible no cambio da moeda de países pequenos.
Bancos centrais
Os bancos centrais operan nos mercados de moeda estranxeira para controlar a oferta monetaria, a inflación e/ou os tipos de xuro da moeda do seu país. A miúdo impoñen as taxas de cambio e mesmo a miúdo utilizan os seus reservas internacionais para estabilizar o mercado. A expectativa ou o rumor dunha intervención dun banco central poden ser suficiente para alterar o valor dunha moeda. Con todo, os bancos centrais non logran sempre os seus obxectivos e nalgúns casos o mercado pode impoñerse a un banco central. Isto sucedeu no desastre 1992-93 do Exchange Rate Mechanism, e en épocas máis recentes no Ásia-Pacífico.
Investidores particulares a través de intermediarios
Grazas a este mercado xurdiron empresas especializadas que se encargan de brindar servizos de administración de contas en forex, fondos de investimento e sistemas automáticos. Hoxe en día crese que o mercado de intercambio de divisas (FOREX ou FX) é o mercado financeiro con maior proxección de crecemento no mundo financiero moderno.
Unha das súas principais diferenzas fronte ao mercado bolsista é que o mercado de divisas carece dunha localización centralizada, opera como unha rede electrónica global de bancos, institucións financeiras e operadores individuais, todos dedicados a comprar ou vender divisas en virtude da súa volátil relación de cambio.
Na actualidade existen empresas especializadas na participación e apoio aos operadores deste mercado que ofrecen diferentes tipos de servizos. En primeiro lugar, os "Brokers" ou intermediarios financeiros, ofrecen a posibilidade de abrir unha conta nunha divisa determinada e por medio de ordes de compra e venda, emitidas por diferentes canles, permiten ao investidor tratar de obter beneficios aproveitando as frutuacións dos tipos de cambio das distintas moedas. Estas empresas, dada a súa importancia no sistema financeiro, normalmente están suxeitas a diversos controis e auditorías; con todo, cando se está falando do intermediario financeiro ou "broker", é recomendable que antes de elixir un investíguese a súa solidez e traxectoria, así como ter en conta o marco legal polo que se rexe.
Para o operador individual, o principal obxectivo como investidor é a especulación acerca dos cambios futuros no prezo das divisas e, ao compralas e vendelas segundo as frutuacións dos tipos de cambio, poderá conseguir beneficio. Para o operador individual, o principal obxectivo como investidor é a especulación acerca dos cambios futuros no prezo das divisas e, ao compralas e vendelas segundo as frutuacións dos tipos de cambio, poderá conseguir beneficio. Especulación é visto de forma negativa tanto como o comportamento individual como unha causa potencial de danos para o ben común e para a economía real.
Empresas xestoras de fondos de investimento
Estas empresas actúan no mercado de divisas para ter acceso aos mercados financeiros doutros países e así poder investir en bonos, accións, etc. a conta dos partícipes dos seus fondos.