Camiño_dos_Faros
2ª etapa: Niñóns-Ponteceso
Esta etapa comeza, despois de deixar atrás a praia de Niñóns, camiñando durante un pequeno treito por un bosque de piñeiros que leva ata a pequena praia do Morro; de aquí séguese ata a punta do Niño do Corvo, pásase ás beiras das praias do Niño do Corvo e da de santa Mariña continuando ata chegar ao porto de Santa Mariña. O saír do porto de Santa Mariña empézase costeando os primeiros metros por detrás deste para seguir bordeando a costa pasando polos acantilados da Eiroa e a punta do Pichón ata chegar á altura dun cruceiro onde se colle cara á esquerda meténdose cara ao interior, facendo caso das frechas verdes que indican o camiño. Un pouco máis adiante ao meterse entre os montes de Mean, á esquerda, e Arbosa, á dereita, pódese ver pegado as rochas un curro artesanal que se usa para coidar unha manda de cabalos salvaxes, que de ter sorte se poderían ver. Continúase ata atopar a estrada asfaltada que leva ao porto de Santa Mariña dirixindose á dereita por ela uns 200 m ata coller a senda que leva á cima do monte Arbosa, o alto do Bravio, desde onde se teñen as primeiras vistas da enseada da Barda, onde se atopa a praia do mesmo nome e que para chegar a ela aínda se ten que camiñar un quilómetro aproximadamente. Unha vez na praia da Barda hai que continuar pola estrada ata chegar ó cruzamento onde se colle á dereita para empezar un tramo bastante duro (tamén existe a opción máis doada de ir pola estrada que leva dereita á aldea do Roncudo, lugar de arribada deste tramo) que é a costa da Tremosa. Neste tramo vaise deixando atrás, segundo se vai bordeando a costa sen parar de subir ata a punta Espiñeira seguido dun tramo bastante sinuoso duns 50 m que achegan ata a punta do Castro, pasando ao lado da enseada da Grixoa xunto á punta de Eiras que a separa da enseada de Eiras para chegar ata a punta da Percebellosa onde o camiño se separa da costa para ascencer ata a pequena aldea do Roncudo, onde os camiñantes poden avituallarse da auga da fonte que esta aldea ten sinalada para os seus visitantes. Unha vez cruzada a aldea ponse rumbo ao faro do Roncudo pola estrada que se atopa á dereita e que unha vez pasada dá paso a un descenso algo complicado que leva ata a Laxe das Pesqueiras desde onde se continúa deixando pasar a pedra Golfeira e a furna da Fuxisaca antes de chegar ao faro do Roncudo; o nome de Roncudo proven do ruído rouco que fai o mar cando rompe nos cantís próximos. Desde o faro do Roncudo cóllese unha rúa asfaltada duns 3 km que leva ata o porto de Corme; neste tramo vaise pasando xunto ao mar da Eiruxa, o pozo do Aguillón, a praia da Insua, a cala das Gralleiras e a cala de Area das Conchas. Unha vez no porto bordéase o lugar ata chegar á praia da Arnela e un pouco máis adiante á praia do Osmo, onde se atopa a furna do Osmo. Desde aquí bordéase a praia ata chegar a unha rúa asfaltada; camiñando por ela un pouco para sortear a praia, deseguido cóllese a senda que leva ata a praia da Ermida, desde onde se pode ver a illa da Estrela. Séguese camiñando ata a praia Río Covo, un pequeno areal ao que se necesita facer unha baixada bastante brusca para chegar. Unha vez pasada a praia séguese por un carreiro estreito que leva ata a punta do Canteiro desde onde se segue subindo nun ascenso corto pero abrupto que leva ata A Parede, no Monte Facha, desde onde se comeza un descenso que leva ata a praia de Balarés. Sáese da praia de Balarés bordeándoa polo camiño de táboas colocadas nas dunas e deseguido cóllese a senda que leva ata a punta de Calbaqueiro desde onde se pode ver a furna do Encanto e a illa Tiñosa, ademais de toda a costa de Cabana de Bergantiños. Máis adiante aparecen as dunas rampantes máis altas de Europa que son as do Monte Branco, (coas vistas da Barra na desembocadura do río Anllóns que forma un esteiro antes de desaugar na ria de Corme e Laxe), unha zona extremadamente sensible medioambientalmente: o seu paso por elas débese extremar para non saír da senda marcada e así preservalas. Desde aquí pódese ver a illa dos Cagallóns (un montículo que cando sobe a marea durante as mareas vivas adoita quedar illado) e un pouco máis adiante hai unha caseta para a observación das aves, xa que este é un lugar previlixiado para a observación da fauna. Un pouco máis adiande e á dereita cóllese o malecón do Couto, que separa o río da xunqueira para evitar inundacións. Unha vez terminado o dique e tras percorrer un pequeno tramo ás beiras do río atópase a casa de Eduardo Pondal. onde esta o fin desta 2ª etapa.