cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Marcus Thornton
NBA
Thornton foi elixido na 43ª posición do Draft da NBA de 2009 polos Miami Heat, pero os seus dereitos foron traspasados aos New Orleans Hornets. O 23 de febreiro de 2010, Thornton anotou 23 puntos nun cuarto, a mellor marca da franquía dos Hornets. Rematoue ese partido con 37 puntos. Ao remate da tempada, foi incluído no segundo equipo de rookies da NBA. O 23 de febreiro de 2011, Thornton foi traspasado aos Sacramento Kings a cambio de Carl Landry. O 14 de marzo de 2011, Thornton anotou 42 puntos, a máxima anotación na súa carreira, contra os Golden State Warriors. O 9 de decembro de 2011, Thornton asinou un contrato por 5 anos e 40 millóns de dólares cos Kings.
O 19 de febreiro de 2014, os Kings traspasaron a Thornton ós Brooklyn Nets a cambio de Jason Terry e Reggie Evans. O 10 de xullo de 2014, foi traspasado ós Boston Celtics nun traspaso entre os Celtics, os Cleveland Cavaliers e os Nets. O 19 de febreiro de 2015, Thornton foi traspasado xunto a unha elección da primeira rolda do Draft de 2016 ós Phoenix Suns, a cambio de Isaiah Thomas.
Unión de Radiodifusión Asia-Pacífico
A Unión de Radiodifusión Asia-Pacifico (ABU, en inglés) é unha asociación sen fins de lucro, fundada en 1964, que reúne aos distintos entes de radiodifusión tanto de Asia como de Oceanía, chegando a unha audiencia potencial de preto de 3 billóns de persoas. A súa función é axudar ao desenvolvemento da radiodifusión na rexión Asia-Pacífico e promover os intereses colectivos dos seus membros. A ABU cobre unha zona que se estende desde Turquía no oeste ata Samoa no leste, e desde Rusia no norte ata Nova Zelandia no sur. As súas oficinas centrais sitúanse en Kuala Lumpur, Malaisia.
Unha das principais actividades da ABU é Asiavisión (non confundir co Festival da Canción de Asiavisión), consistente nun intercambio diario de noticias vía satélite entre 18 emisoras de Asia. A ABU tamén negocia a cobertura de dereitos aos grandes acontecementos deportivos para os seus membros en conxunto, e leva a cabo unha ampla gama de actividades relacionadas coas áreas de programación e técnicas.
Tamén proporciona un foro para a promoción dos intereses colectivos dos organismos de radiodifusión pertencentes ao ente, promovendo a cooperación internacional e rexional.
Membros
Os membros plenos deben ser organizacións de radiodifusión abertas e deben estar situados na rexión da Asia-Pacífico, aínda que tamén hai unha categoría de membro asociado, que está aberta a todos os organismos de radiodifusión de carácter provinciais, privados e organismos de radiodifusión situados noutras partes do mundo, e existe ademais, unha categoría de membro afiliado, que está aberta a organizacións vinculadas á radiodifusión e que desexan ter unha asociación coa ABU.
Membros asociados á ABU
300px|miniatura|Países con membros asociados
Membros afiliados da ABU
miniatura|300px|Países con membros afiliados
Enxunta
miniatura|Enxuntas (spandrel na ilustración) A enxunta ou sobrazo é o espazo de forma triangular que queda entre un arco e o rectángulo que o enmarca. Tamén se coñece como tímpano do arco. A nivel construtivo é un elemento arquitectónico que define o espazo entre dous arcos ou o delimitado polo extradorso do arco e o alfiz que o enmarca. Refírese o termo tamén aos espazos triangulares curvilíneos entre os arcos que sosteñen unha cúpula e o tambor desta.
Saint-Trivier-sur-Moignans
Saint-Trivier-sur-Moignans é unha vila francesa do departamento do Ain, na rexión de Ródano-Alpes.
Barreiros, Barreiros, Castroverde
Barreiros é un lugar da parroquia de Barreiros no concello lugués de Castroverde na comarca de Lugo. Segundo o IGE, en 2013 tiña 16 habitantes (9 homes e 7 mulleres).
Fabio Casartelli
Fabio Casartelli, nado en Como o 16 de agosto de 1970 e finado o 18 de xullo de 1995, foi un ciclista italiano, profesional desde 1993.
Traxectoria
Animado polo seu pai, Casartelli involucrouse no mundo do ciclismo aos 9 anos. Tras acadar unhas cantas vitorias como afeccionado, Casartelli conseguiu o seu maior logro nos Xogos Olímpicos de 1992, gañando a medalla de ouro na proba de ciclismo en ruta. Pasou a ser profesional en 1993, pero só conseguiu vitorias e posicións de honra en carreiras menores.
O 18 de xullo de 1995, durante a 15ª etapa do Tour de Francia, Fabio Casartelli sufriu un accidente durante o descenso do Col de Portet d'Aspet, nos Pireneos. Casartelli sufriu graves lesións de cranio e cara e perdeu a consciencia. Durante o seu traslado en helicóptero ao hospital, Casartelli perdeu a respiración e faleceu tras varios intentos de reanimación.
No momento da caída Casartelli non levaba ningún tipo de casco protector. A súa morte causou unha conmoción no ciclismo profesional e xurdiron diversos debates acerca da obrigatoriedade do uso do casco polos ciclistas.
A 16ª etapa do Tour foi neutralizada, aínda que non suspendida, pola organización. Os ciclistas rodaron en grupo durante toda a proba e, na chegada, o equipo Motorola ao que pertencía Casartelli cruzou a liña de meta en conxunto. Todos os premios da etapa foron doados á familia que deixaba o ciclista italiano, unha muller e un fillo de dous meses.
En 1997 erixiuse unha estela no lugar da traxedia, fronte á que os corredores do Tour de Francia se deteñen e gardan un minuto de silencio na súa memoria cada vez que o percorrido da ronda gala pasa polo Col de Portet d'Aspet.
Botriocefalíase
Etioloxía
O verme responsable da enfermidade é un cestodo, un verme plano, que vive parasito no intestino delgado humano aínda que tamén pode afectar cans, gatos, porcos e mamíferos mariños. Mide entre 4 e 10 metros e pode ter 3.000-4.000 segmentos ou proglotes, moito máis anchos que largos a diferenza das outras tenias humanas. Na cabeza, escólex, hai dúas fendas chamadas botridios, coas que se fixa á parede abdominal.
Existen outras especies que provocan un cadro semellante, pero son moito menos frecuentes: Diphyllobothrium pacificum, D. cordatum, D. ursi, D. dendriticum, D. lanceolatum, D. dalliae e D. yonagoensis.
Ciclo biolóxico
miniatura|300px|Ciclo biolóxico do Diphyllobothrium latum As proglotes maduras liberan os ovos no seo do intestino en número moi elevado (ata un millón de ovos ó día), que se eliminan coas feces . Os ovos necesitan acceder á auga para evolucionar: na auga, no ovo fórmase un embrión hexacanto que se transforma ós 18-20 días nun coracidio, ciliado, que nada libre nas augas.
Son necesarios dous hóspedes intermediarios. O primeiro é un crustáceo copépodo, que inxire eses coracidios. No seu interior, estes transfórmanse en larvas procercoides. O segundo hóspede son pequenos peixes que inxiren eses crustáceos coas larvas nos seus tecidos: nos peixes, aquelas larvas mudan a larvas plerocercoides, que se localizan nas vísceras e músculos. Esta larva, xa infestante para o home, pode verse facilmente pois mide 1–2 cm de lonxitude por 2–3 mm de ancho. Se se dá o caso de que outro peixe maior preda nun peixe infestado, a larva non evoluciona senón que se mantén latente en estado larvario á espera do hóspede definitivo. Este fenómeno facilita a infestación, xa que concentra as larvas e, de por parte, aqueles pequenos peixes non serían obxecto de consumo humano.
O home contáxiase por comer peixe cru ou pouco cociñado: salmón, troita, perca etc. Tamén transmiten a enfermidade os afumados, salgados ou encurtidos. A larva evoluciona a estado adulto e comeza a poñer ovos ó cabo de 5-6 semanas, pechándose así o ciclo.
Patoxenia
Como noutras teníases, a botriocefalíase é asintomática ou presenta unha sintomatoloxía leve, que consiste en molestias intestinais, diarrea, vómitos, avitaminoses, anemia. Poden presentarse complicacións como obstrución intestinal ou do conduto biliar.
Tratamento e prevención
O tratamento con praziquantel ou niclosamida, os antihelmínticos máis frecuentes, é eficaz.
Eridanus
Eridanus ou Eridano, nome en grego antigo para o río Po, é a sexta constelación máis grande das 88 constelacións modernas. Tamén é unha das 48 constelacións de Tolomeo.
Achernar
No seu extremo austral está a estrela de primeira magnitude Achernar (α Eri). Achernar é unha estrela moi peculiar porque é unha das estrelas máis planas coñecidas. As observacións indican que o seu radio é case un 50% máis longo no ecuador ca nos polos. Isto débese a que a estrela rota a unha gran velocidade.
Epsilon Eridani
Outra estrela ben coñecida en Eridanus é Epsilon Eridani, que se ten feito moi popular na ciencia ficción porque está relativamente preto e é semellante ó Sol. Tamén se sabe que posúe ó menos un planeta, que é un xigante gasoso, coma Xúpiter.
O Superbaleiro de Eridanus
O Superbaleiro de Eridanus é o superbaleiro foi descuberto en agosto do 2007. Dun diámetro aproximado dun billón de anos luz, é con moito o superbaleiro (ausencia de galaxias) máis grande coñecido ata o momento no universo, e representa todo un desafío a explicar polas teorías da orixe e formación do universo. Foi descuberto ligando unha mancha fría ou burato frío na radiación de fondo de microondas (tamén denominada radiación cósmica de microondas ou radiación do fondo cósmico) cunha ausencia de radio galaxias nos datos dunha pescuda estelar no US National Radio Astronomy Observatory's Very Large Array. Lánzanse tamén hipóteses de que este baleiro podería ser un Entrelazado cuántico entre o noso universo e un Universo paralelo.
Mitoloxía
esquerda|miniatura|O río Eridanus.
Eridanus asóciase con dous mitos gregos, ambos derivados da forma da constelación. Ás veces considerábase a Eridanus coma un río que se alimentaba das augas de Acuario; neses casos Acuario miraba a Eridanus (o que requiría cambiar de ángulo e a conexión entre as estrelas de Acuario para que as súas augas foran Eridanus).
Eridanus relacionábase sobre todo co mito de Faetón, quen tomou o carro voador de Helios (o Sol), pero non tivo forza dabondo para controlalo, e foise en diferentes direccións. O resultado é que ás veces o carro se aproximase moito á terra, creando desertos e queimándolle-la pel os humanos (un mito que explica a pel dos etíopes). Zeus interveu derribando a Faetón cun lóstrego. A constelación foi considerada orixinalmente como parte do camiño atravesado por Faetón; despois foi considerada como o río no que caeu. Os mitógrafos antigos discutían se se trataba do río Po ou do Nilo.
Antonio Taboada Soto
Antonio Taboada Soto, nado o 13 de agosto de 1952 e finado na mesma cidade o 28 de febreiro de 1993, foi un árbitro de fútbol galego.
Traxectoria
Afiliado ao colexio galego de árbitros.
Debutou en primeira división masculina o 9 de setembro de 1986, nun partido entre o CA Osasuna e o CE Sabadell. Durante esa tempada disputou 12 partidos, nove deles correspondentes á liga regular e os outros tres ás promocións e play-offs finais. Mantivo ese número de partidos (11, 11, 10) durante as tres seguintes temporadas. Na temporada 1990-91 detectóuselle un cancro co que o seu percorrido deportivo foi máis limitado, con só cinco partidos. En outubro de 1991 dirixiu o seu derradeiro partido, un Rayo Vallecano - Cádiz CF.
Sancosmeiro
miniatura|250px|Sancosmeiro visto dende arriba. O sancosmeiro é un sombreiro galego de palla utilizado para protexerse do sol e da chuvia durante os traballos, de aba ancha e copa baixa, cunha cinta negra arredor da copa e os cabos que caen por detrás.
Descrición
Sombreiro tradicional galego que sempre mantivo a característica forma que o fai inconfundible, aínda que co tempo quedou cada vez máis desprovisto de adornos ata o deseño actual. De aba moi ancha e copa baixa, xeralmente en forma de cono truncado, o reberete é unha estreita fita negra, leva arredor da copa outra fita negra máis ancha que cae por detrás sobre a aba, e un cordón que o suxeita ó queixo. Pode levar de adorno un lazo ou unha flor.
Proxecto Xenoma do Chimpancé
O Proxecto Xenoma do Chimpancé é un proxecto de investigación que ten o obxectivo de determinar a secuencia de ADN do xenoma do chimpancé. Espérase que comparando o xenoma humano resultado do Proxecto Xenoma Humano e o doutros simios, será posible comprender mellor que é o que fai aos humanos distintos das outras especies próximas desde unha perspectiva xenética. Tamén axudará a estudar as enfermidades que afectan ou non a varias especies de primates.
Sancosmeiro
Descrición
A pesar do seu nome, non só era usado en San Cosme ou na comarca de Noia, senón tamén noutras como A Barcala, O Sar, Santiago, A Barbanza ou no Xallas.
Proxecto Xenoma do Chimpancé
[[Ficheiro:Chimp chromosomes.png|miniatura|Diferenzas cromosómicas humanos-chimpancés. A principal diferenza estrutural é que o cromosoma humano 2 (código de cor verde) deriva de dous cromosomas máis pequenos que se encontran noutros [[grandes simios]] (agora chamados 2A e 2B ). Partes do cromosoma 2 humano están espalladas entre partes de varios cromosomas dos ratos e ratas. Os cromosomas destas especies están máis distantemente relacionados cos dos humanos (hai uns 85 millóns de anos vivía o antepasado común humano/roedor). ]]
Sancosmeiro
Elaboración
Proceso laborioso, que se inicia coa recolección da palla, de trigo ou de centeo, durante os meses de xullo e agosto. Con coidado para que a palla saía enteira, selecciónase por grosores, limpa de nós e impurezas, almacénase en mandos e vaise empregando durante os meses de inverno para a elaboración dos sombreiros.
Proxecto Xenoma do Chimpancé
Inicio do Proxecto Xenoma do Chimpancé
Os cromosomas humanos e do chimpancé común (Pan troglodytes) son moi similares. A principal diferenza é que os humanos teñen un par de cromosomas menos que os chimpancés e outros grandes simios. Os humanos teñen 23 pares de cromosomas e os outros grandes simios teñen 24 pares. Na liña evolutiva humana, dous cromosomas de simio ancestral fusionáronse polos seus telómeros, orixinando o cromosoma 2 humano. Hai outras nove diferenzas cromosómicas importantes entre os chimpancés e os humanos: inversións en segmentos cromosómicos nos cromosomas humanos 1, 4, 5, 9, 12, 15, 16, 17 e 18. Unha vez completado o Proxecto Xenoma Humano, iniciouse o Proxecto Xenoma do Chimpancé común. En decembro de 2003, unha análise preliminar de 7600 xenes compartidos entre os dous xenomas confirmou que certos xenes como o do factor de transcrición forkhead-box P2, que está implicado no desenvolvemento da fala, son diferentes na liñaxe humana. Varios xenes implicados na audición tamén se atopou que cambiaran durante a evolución humana, o que suxire unha selección que afectou ao comportamento humano relacionado coa linguaxe. As diferenzas entre un individuo humano e un chimpancé común estímanse que son 10 veceds maiores que as diferenzas típicas entre dous individuos humanos.
Sancosmeiro
Elaboración
Antes de comezar a tecer a palla cómpre humedecela para que resulte máis flexible e non crebe facilmente. Deseguido iníciase o trenzado, escollendo tres ou máis pallas para a confección, sendo os máis habituais os de catro e seis pallas. A lonxitude das liñas de trenza varía segundo se trate dun sombreiro de home –de menor tamaño–, de rapaza ou de muller, empregándose entre vinte e catro e trinta brazas de medida en cada peza.
Proxecto Xenoma do Chimpancé
Borrador da secuencia xenómica do chimpancé común
A análise do xenoma do chimpancé foi publicado en Nature o 1 de setembro de 2005, nun artigo preparado polo Chimpanzee Sequencing and Analysis Consortium, un grupo de científicos que é apoiado en parte polo National Human Genome Research Institute, un dos Institutos Nacionais da Saúde de EUA. Este artigo sinlaba a terminación do borrador da secuencia xenómica. Agora existe unha base de datos que contén as diferenzas xenéticas entre os xenes humanos e os de chimpancé, entre os que hai uns 35 millóns de cambios dun só nucleótido, 5 millóns de eventos de insercións/delecións e varios rearranxos cromosómicos. A duplicación xénica explica a maioría das diferenzas de secuencia entre os humanos e os chimpancés. As substitucións dun só par de bases supoñen a metade do cambio xenético que as duplicacións xénicas.
Sancosmeiro
Simboloxía
Entrégase en Outes o sancosmeiro de ouro, o galardón máis prezado que outorga o concello en recoñecemento ás persoas ou entidades que resaltaron polo seu traballo en favor do desenvolvemento económico, social e cultural do municipio. O premio consiste nunha réplica de ouro que simboliza o sombreiro de palla típico desa zona, asemade cóbrese a cabeza da persoa que o recibe cun sancosmeiro.
Proxecto Xenoma do Chimpancé
Borrador da secuencia xenómica do chimpancé común
As proteínas homólogas típicas de humanos e chimpancés difiren como media en só dous aminoácidos. Un 30% de todas as proteínas humanas son idénticas en secuencia ás proteínas correspondentes de chimpancé. Como se mencionou máis arriba, a duplicación xénica é a principal fonte de diferenzas entre o material xenético dos humanos e chimpancés, e só o 2,7% do xenoma actual representa diferenzas producidas por duplicacións xénicas ou delecións durante aproximadamente os últimos 6 millóns de anos, desde que os humanos e os chimpancés diverxeron dos seus antepasados evolutivos comúns. A variación comparable entre poboacións humanas é do 0,5%.
Identificáronse uns 600 xenes que puideron sufrir unha forte selección positiva nas liñaxes humanas e de chimpancés; moitos destes xenes están implicados na defensa inmunitaria contra doenzas microbianas (exemplo: a granulisina protexe contra o Mycobacterium tuberculosis ) ou son receptores diana de microorganismos patóxenos (exemplo: a glicoforina C e Plasmodium falciparum). Comparando os xenes humanos e os dos chimpancés cos xenes doutros mamíferos, atopouse que os xenes que codifican factores de transcrición, como forkhead-box P2 (FOXP2), adoitaron evolucionar máis rápido nos humanos en comparación cos chimpancés; os cambios relativamente pequenos nestes xenes pode explicar as diferenzas morfolóxicas entre os humanos e os chimpancés. Un conxunto de 348 xenes de factores de transcrición codifican proteínas, que presentan unha media dun 50% máis de cambios de aminoácidos na liñaxe humana que na do chimpancé.
Descubriuse que seis rexións cromosómicas humanas poden ter experimentado unha selección especialmente forte e coordinada durante os pasados 250 000 anos. Estas rexións conteñen polo menos un alelo marcador que parece exclusivo da liñaxe humana, mentres que toda a rexión cromosómica mostra unha variabilidade xenética menor da normal. Este padrón suxire que un ou uns poucos xenes fortemente seleccionados na rexión cromosómica puideron estar impedindo a acumulación aleatoria de cambios neutros noutros xenes veciños. Unha desas rexións no cromosoma 7 contén o xene FOXP2 (mencionado antes) e esta rexión tamén inclúe o xene do regulador da condutancia transmembrana da fibrose quística (CFTR), que é importante para o transporte de ferro en tecidos como o epitelio secretor de sal das glándulas sudoríparas. As mutacións humanas no xene CFTR poderían ser seleccionadas como unha maneira de sobrevivir ao cólera.
Outras rexións do cromosoma 4 poden conter elementos que regulan a expresión do xene da protocadherina veciño que pode ser importante para o desenvolvemento e funcionamento do cerebro. Aínda que os cambios na expresión dos xenes que se expresan no cerebro tenden a ser menores que os doutros órganos (como o fígado) como media, os cambios na expresión xénica no cerebro foron máis drásticos na liñaxe humana que na do chimpancé. Isto é consistente coa gran diverxencia do padrón único do desenvolvemento do cerebro observado na liñaxe humana comparado co padrón que tería no gran simio ancestral. O grupo xénico da protocadherina-beta no cromosoma 5 tamén presenta evidencias de posible selección positiva.
Os resultados das análises dos xenomas humano e de chimpancé deberían axudar a comprender algunhas doenzas humanas. Os humanos parece que perderon un xene funcional da caspase-12, que noutros primates codifica un encima que pode protexer contra a enfermidade de Alzheimer. miniatura|800px|center|Cromosomas humanos e do chimpancé. M significa [[ADN mitocondrial]]
Xenes do sitio de fusión do cromosoma 2
miniatura|Represenmtación diagramática da localización do sitio de fusión dos cromosomas 2A e 2B e os xenes inseridos nese lugar.
Os resultados do Proxecto Xenoma do Chimpancé suxiren que cando os cromosomas 2A e 2B ancestrais se fusionaron para producir o cromosoma 2 humano, non se perdeu ningún xene nos extremos fusionados de 2A e 2B. No sitio de fusión, hai aproximadamente 150 000 pares de bases de secuencia que non se encontran nos cromosomas 2A e 2B de chimpancé. Existen copias ligadas adicionais dos xenes PGML/FOXD/CBWD noutras partes do xenoma humano, particularmente preto do extremo do brazo p do cromosoma 9 humano. Isto suxire que se puido engadir unha copia destes xenes ao extremo dos ancestrais 2A ou 2B antes do evento de fusión. Aínda se debe determinar se estes xenes inseridos dan algunha vantaxe selectiva. Xenes situados no sitio de fusión son:
Godz
The Godz foi unha banda estadounidense de garage rock procedente de Nova York activa de 1966 ata 1973. A súa música vai dende o primeiro noise rock ata o rock de vengarda e o rock psicodélico.
Traxectoria
The Godz comezou a súa carreira en 1966 no selo ESP-Disk. A súa primeira gravación, Contact High With The Godz, producida polo selo a finais de 1966, foi un intento de superar as limitacións e as normas aceptadas da música da época. En 1967 produciron a súa segunda gravación, Godz 2, aínda máis audaz e cuns ambientes sonoros máis experimentais, e que segundo a meirande parte da xente e a súa mellor obra. No seu terceiro traballo, The Third Testament, aparecido en 1968, o cuarteto converteuse nun trío e en 1973 gravaron o seu cuarto e derradeiro traballo, Godzundheit. Ese mesmo ano separáronse.
Jay Dillon morreu anos máis tarde e a principios do 2007 os membros suporvivintes, Jim McCarthy, Larry Kessler e Paul Thornton, reuníronse para realizar novas gravacións.
Provincia de Pichincha
300px|miniatura|dereita|Provincia de Pichincha, situada no norte de [[Ecuador.]] Pichincha é unha das 24 provincias da República de Ecuador, localizada no norte do país. A súa capital é a cidade de Quito, capital da república, e segunda cidade máis poboada do país, detrás de Guayaquil. Pichincha tamén ocupa a segunda posición entre as provincias máis poboadas, detrás de Guayas. A súa superficie é de 9.494 km² e, segundo o censo de 2010, ten 2.570.201 habitantes, o que fai que Pichincha teña unha densidade de poboación de 376 h/km². A maior parte da poboación da provincia concéntrase na súa capital, Quito, que segue a crecer por mor das correntes migratorias internas dende outros puntos do país.
O nome da provincia provén do volcán homónimo, en cuxas abas está situada a cidade de Quito.
Historia
Os territorios da provincia foron habitados hai 10.000 anos por unha cultura chamada El Inga, que deixou abondosos restos de ferramentas feitas con obsidiana e basalto. Hai máis de 6.000 xurdiu outra cultura, denominada La Chimba, que dominaba a cerámica. Posteriores foron os Caranquis, que construíron centros cerimoniais semellantes a pirámides. A comezos da idade media houbo un reino formado pola alianza entre as etnias Quitu e Caras. Os incas comezaron a conquista da zona no século XV baixo o liderado de Túpac Inca Yupanqui. O seu fillo Huayna Cápac foi quen finalmente conquistou o territorio masacrando ós Quitus.
Aulorrínquidos
miniatura|300px|Aulorhynchus flavidus Os Aulorrínquidos ou trompudos (Aulorhynchidae) son unha familia de peixes mariños costeiros, incluída na orde Gasterosteiformes. Distribúense polo norte do Pacífico, desde o Xapón ata México.
Características
Teñen un corpo alargado e estreito, con escudos óseos laterais, con series de 24 a 26 pequenas espiñas dorsais curtas e illadas. Tras estas, unha aleta dorsal con 10 raios brandos, atrasada; oposta á anal; as aletas pelvianas cunha espiña dura e catro raios brandos; a caudal con 13 raios brandos.
Lonxitude máxima 17 cm en Aulorhynchus flavidus.
Clasificación
Comprenden dous xéneros cunha única especie cada un:
Curtas Fest
Curtas Fest, Festival Internacional de Cine e Banda Deseñada de Vilagarcía, é un festival cinematográfico que se celebra en Vilagarcía de Arousa desde o ano 1973.
Traxectoria
Inicialmente chamábase Festival de Cine Aficionado de Vilagarcía.
Economía de Haití
A Economía de Haití é a máis pobre de América e do Hemisferio Norte. É dicir, Haití é o país con menor PIB per cápita e un dos máis desiguais do mundo: 80% da súa poboación está por baixo da liña da pobreza, e o 54% vive nunha pobreza abxecta. A súa renda per capita estímase nunha décima parte da dos seus veciños da rexión do Caribe.
A pesar da recuperación da súa economía en anos recentes, cun crecemento positivo no 2005, catro tormentas tropicais no 2008 danárono severamente xunto coas súa infraestrutura de transporte e o sector agrícola. O país espera o perdón duns 525 millóns de dólares da súa débeda externa a mediados de 2009, no programa de axuda ós países altamente endebedados.
Política económica recente
O PIB decreceu no ano fiscal do 2001 logo de seis anos de crecemento. A caída foi de 1.1% e 0.9% nos anos fiscais de 2001 e 2002. A estabilidade macroeconómica foi fortemente afectada pola incerteza política, o colapso de cooperativas bancarias informais, grandes déficits orzamentários baixos investimentos e reducido fluxo de capitais internacionais, incluíndo a suspensión de préstamos por atrasos con BID e o Banco Mundial.
A economía haitiana estabilizouse en 2003. Aínda que o ano fiscal 2003 iniciou coa depreciación do gourde debido a rumores de que os depósitos en dólares íanse a nacionalizar e a eliminación do subsidio aos combustibles, o goberno puido estabilizar o gourde ao tomar a decisión de deixar flotar os prezos dos combustibles de acordo aos prezos mundiais e elevar as taxas de interese. O goberno fixo acordos co Fondo Monetario Internacional nun programa monitorado, seguido do pago de atrasos por $32 millóns ao BID en xullo. Estes pagos abriron o camiño para novos préstamos con esta institución financeira. O BID desembolsou $35 millóns dun préstamo de $50 millóns en xullo e comezou a desembolsar préstamos previamente acordados totalizando $146 millóns. O BID, o FMI e o Banco Mundial tamén analizaron a posibilidade de novos préstamos co goberno. Moito disto dependería da adhesión do goberno ás metas fiscais e económicas, como o pago dos atrasos co Banco Mundial ($30 millóns, ao 30 de setembro de 2003).
Recentemente o presidente René Préval, reelixido para un segundo mandato en 2006 adheriuse á iniciativa ALBA e estableceu lazos estratéxicos con países da rexión que apuntan a un cambio na orientación xeral das políticas económicas das últimas dúas décadas.
A economía do país sufriu un duro revés en xaneiro de 2010, cando un terremoto de magnitude 7,0 destruíu gran parte do seu capital, Port-au-Prince e áreas veciñas. O terremoto causou máis de 7,8 mil millóns de dólares en danos e produciu unha contración do PIB de 5,4% naquel ano. A pobreza, a corrupción, a vulnerabilidade a desastres naturais e o baixo nivel de educación da súa poboación son os máis serios obstáculos ao crecemento económico.
Xardineiro, xardineira
Entre as ocupacións dos xardineiros atópanse a conservación de sementes ou bulbos dentro do sementeiro; o cultivo de flores e plantas ata que teñan a idade suficiente para ser transplantadas etc. Estas primeiras actividades adoitan realizarse baixo cuberto, no invernadoiro, pero tamén poden realizarse en terreos habilitados no exterior. miniatura|Der Herbst (Abel Grimmer 1607). Os xardineiros tamén se ocupan da preparación e o tratamento da terra na que deben ser colocadas, da poda, os enxertos, a retirada de flores e plantas mortas e a súa substitución por outras, a mestura e preparación de insecticidas e outros produtos para o tratamento de pragas ou fertilizante do xardín. No xardín, plantan as flores e outras plantas segundo o programa establecido atendendo a criterios estéticos. Ademais, preparan os terróns ou a herba artificial que deba ser colocada.
Para o seu traballo axúdanse de diferentes ferramentas e maquinaria eléctrica tales como:
A Servaínza, Grixoa, Viana do Bolo
A Servaínza é un lugar da parroquia de Grixoa, no concello ourensán de Viana do Bolo na comarca de Viana. Segundo o IGE, en 2015 tiña 6 habitantes (4 homes e 2 mulleres).
Así é a vida (filme de 2010)
Así é a vida (en Life as We Know It) é un filme estadounidense de comedia romántica dirixido por Greg Berlanti que foi estreado no ano 2010. Está protagonizado por Katherine Heigl e Josh Duhamel.
Estreouse en galego o 7 de decembro de 2014 a través da TVG.
Alfiz
250px|miniatura|Alfiz abrazando dous arcos mozárabes en [[Santiago de Peñalba (León)]] Un alfiz é un termo de orixe árabe (al-ifriz) que designa a moldura ornamental, xeralmente de forma rectangular, que envolve os arcos do estilo árabe e que pode arrancar desde as impostas ou desde o chan
O seu uso é xeral na arquitectura musulmá, especialmente na arte islámica da península Ibérica, influíndo así na arte mozárabe e cristiá.
400px|miniatura|left|Tipos de alfices
Tempadas dos Winnipeg Jets
Os Winnipeg Jets son un equipo profesional de hóckey sobre xeo da cidade de Winnipeg, Manitoba (Canadá). Forman parte da Central Division da Conferencia Oeste, na National Hockey League (NHL). A franquía foi fundade en Atlanta (Xeorxia) 1999 baixo o nome de Atlanta Thrashers, mudándose a Winnipeg en 2011 logo de xogar 11 tempadas na cidade estadounidense. Dende o seu traslado ao Canadá o equipo xogou case 300 partidos de liga regular e clasificouse unha vez para os play-offs na tempada 2014-15, caendo na primeira rolda fronte aos Anaheim Ducks.
Carral, Cumbraos, Sobrado
Carral é un lugar da parroquia de Cumbraos, no concello coruñés de Sobrado na comarca da Terra de Melide. Segundo o IGE, en 2018 tiña 18 habitantes (11 homes e 7 mulleres).
Saint-Vulbas
Saint-Vulbas é unha vila francesa do departamento do Ain, na rexión de Ródano-Alpes.
Anglet
Anglet é un concello do departamento dos Pireneos Atlánticos, Aquitania, Francia. Conta con 35.263 habitantes. A cidade, en orixe poboada por vascos (Angelu é o nome en éuscaro), cunha minoría de lingua occitana, despois da Revolución Industrial, converteuse nunha poboación primeiro de lingua occitana e hoxe a maioría da poboación fala francés.
Administración
O alcalde de Angers é Claude Olive, do conservador Unión por un Movemento Popular, que en 2014 substituíu o socialista Jean Espilondo.
W.C. Fields
W. C. Fields, nado en Darby (Pensilvania) o 29 de xaneiro de 1880 e finado en Pasadena (California) o 25 de decembro de 1946, foi un humorista e actor estadounidense que creou un dos personaxes cómicos americanos máis coñecidos da primeira metade do século XX, odiado e amado, un misóxino de nariz vermello polos efectos do alcohol que odiaba os nenos, os cans e as mulleres; unha caracterización tan convincente que acabou identificando o propio Fields cos seus personaxes para o cine e a radio.
Gabinet Numismàtic de Catalunya
O Gabinet Numismàtic de Catalunya (en galego: "Gabinete Numismático de Cataluña") é un museo monográfico creado en Barcelona en 1931 pola Xunta de Museos, que agrupa as coleccións numismáticas de patrimonio municipal e dalgúns outros organismos oficiais.
A súa responsable, co gargo de conservadora xefa, é Marta Campo i Díaz.
Antecedentes: formación da colección numismática
miniatura|esquerda|O tesouro de Sant Pere de Rodes exposto no Gabinet Numismàtic de Catalunya Como entidade, o Gabinete é o herdeiro das diversas reorganizacións das coleccións públicas que se sucederon en paralelo á historia da súa constitución como museo, aínda que tamén se nutriu de varias adquisicións e doazóns, entre as que cómpre salientar particularmente a do avogado catalán Josep Salat i Móra (1762-1832), que constituíu o piar da colección inicial do Gainete. A doazón de Salat, feita en 1819 á Xunta de Agricultura, Industria e Comercio de Barcelona, estaba constituída por 796 moedas e 33 medallas.
Máis tarde, no ano 1881, a colección de moedas pasou ao extinto Museo Provincial de Antigüidades de Barcelona (1880-1932), que xa contaba no momento da súa creación con outras 818 moedas e 123 medallas.
En 1882 fundouse o Museo Martorell, na Ciutadella, a partir da doazón feita, en 1878, por Francesc Martorell i Peña, de 1640 moedas e 70 medallas. O Museu Martorell foi aumentando os seus fondos con máis doazóns e adquisicións, como as da colección Clemente Pujol (1883), con 224 pezas, a colección Artur Pedrals (1889), con 451 moedas e 43 medallas, ou a colección de Francesc Esteve Sans (1904), con 2076 pezas e tamén libros especializados.
En 1907, a Xunta de Museos achegou ademais 3.386 moedas e 430 medallas.
No ano 1923, pasou tamén a patrimonio público o legado numismático de Ròmul Bosch i Alsina, importante empresario naval, presidente da Xunta de Obras do Porto e alcalde de Barcelona, formado por 5.396 pezas.
Así as cousas, no ano 1931, cando foi constituído o Gabinete Numismático de Cataluña, tíñase xa reunido un fondo de arredor de 18.000 pezas. E ademais do seu número, a outra cuestión importante é a representatividade nesta colección das diferentes series de moedas gregas, romanas, visigodas, catalanoaragonesas, castelás, etc.; sistemas monetarios que funcionaron en Cataluña e cos que as súas xentes se relacionaron ao longo da historia en diferentes períodos políticos e culturais.
O Gabinet Numismàtic de Catalunya como institución
miniatura|esquerda|Vitrinas da exposición do Gabinet Numismàtic de Catalunya Unificada, pois, a importante colección e creado o Gabinete en 1931, desde ese ano e ata a súa xubilación en 1957, o numismático valenciano Vicenç Amorós i Barra foi o seu organizador e primeiro director, seguindo as instrucións da Xunta de Museos, que lle fixera a encarga. Amorós dotouno inicialmente de seis salas de exposición e de instalacións para a investigación.
No ano 1948, o Gabinete instalouse na á oriental no andar superior do pazo do Parque da Ciutadella (sede, décadas máis tarde, do Parlament de Catalunya) e considerouse naquela época entre os mellor equipados de Europa no seu xénero.
As viaxeiras da Lúa
As viaxeiras da Lúa é unha serie documental realizada por IBISAtv para a Televisión de Galicia no ano 2003.
Gabinet Numismàtic de Catalunya
O Gabinet Numismàtic de Catalunya como institución
Entre 1957 e 1980 diminuíu notablemente a actividade, ata o punto de que ese último ano chegaron a desmantelarse as salas de exposicións e de traballo, e o gabinbete foi trasladado para o Pazo da Vicerraíña, na Rambla. Perdida xa a súa identidade propia, en 1986 converteuse nun departamento do Museo de Historia de Barcelona e, posteriormente, pasou a formar parte do Museo Nacional de Arte de Cataluña, con sede no Palau Nacional, en Montjuïc.
As viaxeiras da Lúa
Continuadora da serie de 1991 Os viaxeiros da luz, a serie consta de 13 capítulos e narra o percorrido de cinco mulleres percorrendo toda Galicia, desde As Médulas ata Mondoñedo.
Ligazóns externas
No portal de Culturagalega
Gabinet Numismàtic de Catalunya
O Gabinet Numismàtic de Catalunya como institución
Pola súa vinculación ao Museo Nacional de Arte de Cataluña, o Gabinete forma parte, entre outras federacións e entidades, da Federación Internacional da Medalla de Arte (FIDEM).
Publicacións
miniatura|Pacífico de ouro [[Cuñaxe|cuñado en Barcelona a nome de Pedro IV, rei de Aragón e conde de Barcelona, exposto no Gabinet Numismàtic de Catalunya]]Tanto nos seus inicios, con dependencia municipal ou doutras institucións (Concello de Barcelona, Xunta de Muesos, etc.), como, posteriorrmente, dentro do programa de publicacións do Museo Nacional de Arte de Cataluña, o Gabinete Numismático de Cataluña publicou as seguintes monografías sobre tema numismático:
San Cosme de Barreiros, Barreiros, Castroverde
San Cosme de Barreiros é un lugar da parroquia de Barreiros no concello lugués de Castroverde na comarca de Lugo. Segundo o IGE, en 2013 tiña 24 habitantes (13 homes e 11 mulleres).
Casa Camiño, Cumbraos, Sobrado
Casa Camiño é un lugar da parroquia de Cumbraos, no concello coruñés de Sobrado na comarca da Terra de Melide. Segundo o IGE, en 2018 tiña 11 habitantes (5 homes e 6 mulleres).
Deferribacteres
Os Deferribacteres son un grupo de bacterias que comprende unha soa familia (Deferribacteriaceae) e están clasificados no seu propio filo.
Os xéneros Deferribacter e Geovibrio son anaerobios, pero con certa versatilidade, xa que poden usar diversos aceptores finais de electróns, entre eles o ión férrico, entanto que Flexistipes é anaerobio estrito.
O nome do filo deriva do nome do xénero Deferribacter, que procede do latín: prefixo de + ferrum, "ferro"" + o nome neolatino masculino bacter, que significa "bastón" ou aquí "bacilo", é dicir, "bacilo que reduce ferro".
Filoxenia
O cladograma mostra a taxonomía actualmente aceptada deste grupo baseada na LPSN (List of Prokaryotic names with Standing in Nomenclature) e a filoxenia está baseada nas secuencias dos ARNr 16S do LTP 106 do Proxecto The All-Species Living Tree.
SM-liiga 2014-2015
A tempada 2014-2015 da Liiga] será a 40ª edición da máxima categoría do hóckey sobre xeo en Finlandia (segunda baixo a denominación actual de Liiga. A liga regular comezará o 14 de setembro de 2013 e rematará o 12 de marzo de 2015, mentres que o comezo dos play-offs polo título terá lugar o 14 de marzo de 2015. A gran novidade desta tempada será a incorporación do Vaasan Sport, procedente da Mestis, que foi admitido na Liiga o 28 de febreiro de 2014 para substituír o Jokerit de Helsinqui, que pasou a competir na Kontinental Hockey League (KHL), regresando o club de Vaasa á máxima categoría do hóckey sobre xeo finlandés logo de ter xogado na tempada inaugural.
Ao final da tempada, o Kärpät de Oulu alzouse coa súa sétima Kanada-malja tras impoñerse na final ao Tappara de Tampere por 4-7.
Gran Premio de Mónaco de 1929
O Gran Premio de Mónaco de 1929 foi o primeiro Gran Premio que se disputou no Principado. Foi creado polo multimillonario fabricante de cigarros, Anthony Noghès, que fundara o Automóbil Club de Mónaco con algúns dos seus amigos. Esta oferta dun Gran Premio foi apoiada polo Príncipe Luís II e o piloto monegasco dese tempo, Louis Chiron. O 14 de abril de 1929, o seu plan fíxose realidade, cando os 16 participantes invitados competiron por un premio de 100.000 francos franceses.
Clasificación
miniatura | O gañador [[William Grover-Williams cruza a liña de chegada]]
Grella de saída
Non houbo cualificación, as posicións na grella extraéronse mediante unha votación. Philippe Etancelin saíu da pole position, mentres que o seu rival principal Rudolf Caracciola comezou 15º.
Handball-Bundesliga 2014-15
A Handball-Bundesliga 2014-15 foi a 50ª edición da Handball-Bundesliga, a máxima copetición de balonmán en Alemaña. Este foi o 38º campionato co sistema dunha soa liga.
Maurice Wilkes
Maurice Vincent Wilkes, nado en Dudley (Worcestershire) o 26 de xuño de 1913 e finado en Cambridge o 29 de novembro de 2010, foi un investigador británico das ciencias da computación, recoñecido por varios dos seus importantes desenvolvementos no campo da informática.
Grixoa, Grixoa, Viana do Bolo
Grixoa é un lugar da parroquia de Grixoa, no concello ourensán de Viana do Bolo na comarca de Viana. Segundo o IGE, en 2015 tiña 62 habitantes (32 homes e 30 mulleres).
Travestismo
O travestismo é unha conduta que consiste en utilizar a roupa e os complementos que socialmente son aceptados para as persoas do xénero oposto. Dáse principalmente nestes casos:
Parafilia
O travestismo como parafilia foi descrito por primeira vez por Magnus Hirschfeld en 1925, no Instituto de Ciencias Sexolóxicas de Berlín. Aquelas formas de travestismo nas que este é o único modo de acadar a excitación sexual considéranse unha parafilia. O travestismo pode darse tanto entre homes homosexuais como entre heterosexuais, e é máis frecuente entre estes últimos. Dende o punto de vista psicodinámico este feito considérase manifestación de impulsos homosexuais latentes.
Carpo (lúa)
Carpo (ou en grego Καρπώ), tamén coñecida coma Xúpiter XLVI, e unha lúa de Xúpiter. Foi descuberta por un equipo de astrónomos da Universidade de Hawaii liderado por Scott S. Sheppard no ano 2003, e foi provisionalmente designada coma S/2003 J 20 ata que recibiu o seu nome actual no ano 2005.
Carpo ten uns 3 quilómetros de diámetro, e órbita Xúpiter a unha distancia media de 17,145 Gm en 458,625 días, cunha inclinación orbital de 56° respecto da eclíptica (55° respecto do ecuador de Xúpiter), e cunha excentricidade orbital de 0,4316. Tódalas lúas máis afastadas de Xúpiter ca Carpo son de movemento retrogrado.
Recibiu o seu nome oficial en marzo do 2005, Carpo era unha das Horas, e coma tal filla de Zeus (Xúpiter).
Coma no caso de Temisto, estas lúas semellan ser un único membro dunha clase de lúa particular, o cal as fai moi interesantes. A inclinación orbital de satélites coma este está condicionada polo efecto Kozai, descuberto este efecto por Yoshihide Kozai no ano 1962. Este efecto induce a un periódico cambio entre a inclinación e a excentricidade orbital da lúa; se a inclinación é suficientemente alta, a excentricidade pódese volver tan alta que a periapse da lúa pode chegar a estar preto da veciñanza das lúas de Galileo (Ío, Europa, Ganímedes e Calisto). Carpo podería eventualmente colidir cunha desas lúas, ou achegarse dabondo coma para ser expulsada do sistema de Xúpiter, o período da precesión da periapse (Pw) é de 6,8 millóns de anos.
Marcado de datas (na etiquetaxe dos alimentos)
A data de caducidade aplicarase sobre aqueles alimentos microbioloxicamente moi perecedoiros, é dicir, aqueles que ó cabo dun breve período de tempo poden ser causa de intoxicacións alimentarias. Trátase dunha información necesaria para a seguridade alimentaria dos consumidores.
A data de consumo preferente aplicarase sobre aqueles alimentos non perecedoiros nun breve prazo e que, superado este, non representan un perigo sanitario senón unha perda de calidade ó poderse altera-las características organolépticas propias do alimento.
A forma de expresa-lo marcado de datas nos alimentos está definida polo RD 1334/1999, de 31 de xullo, polo que se aproba a Norma xeral de etiquetaxe, presentación e publicidade dos produtos alimenticios (BOE nº 202, 24.08.1999).
A indicación das datas deberá estar impresa de forma clara, perfectamente lexible e ben visible. Nunca se deberán admitir produtos alimenticios nos que estea manipulada ou tapada con calquera outra marca ou etiqueta (como tal, coa etiqueta do prezo). Fabricantes, distribuidores e inspección oficial son os responsables de que se cumpra a Norma, pero son os consumidores quen deben exercita-lo seu dereito de comprar un produto cando cumpra as súas esixencias ou de rexeitalo cando se lle negue unha información á que ten dereito.
A denominación de venda, a cantidade neta e o marcado de datas deberán figurar no mesmo campo visual do envase, agás nos pequenos envases (menores de 10 centímetros cadrados na súa cara maior) nos que só será obrigatorio a cantidade neta e o marcado de datas.
Pode indicarse a continuación das expresións anteditas ou cunha referencia ó lugar onde se indica na etiqueta.
Notas
A indicación das datas de caducidade ou de consumo preferente é obrigatoria para os alimentos envasados. Quérese dicir que nos alimentos non envasados (presentación habitual da carne fresca, do peixe fresco, froitas, verduras e hortalizas, conxelados a granel etc.) non teñen a obriga de indicalas.
Debe terse presente, igualmente, que o envoltorio no que se entregan estes alimentos ó consumidor (papel, bolsas plásticas etc.) non se considera envase, e polo tanto non ten por qué incluír esta información.
No caso dos moluscos bivalvos vivos (mexillón, ameixas, ostra, navalla etc.) a Norma obriga a indica-la data de envasado e permite substituí-la data de caducidade pola expresión “Estes moluscos estarán vivos no momento da súa venda”.
Rubén Eiriz
Rubén Eiriz Mata, nado na Coruña o 13 de novembro de 1979, é un árbitro de fútbol e de fútbol praia galego.
Traxectoria
Mudouse á Coruña sendo neno, se ben marchou traballar a Donostia (País Vasco). Árbitro afiliado ao colexio galego, no ano 2011 ascendeu a Segunda División "B" e tres anos máis tarde, en 2014, ascendeu a Segunda División, categoría na que segue arbitrando na temporada 2016-2017.
Tamén é árbitro de fútbol praia, onde ten dirixido partidos internacionais do máximo nivel. Entre outros dirixiu partidos das fases finais da Copa do Mundo de Fútbol Praia de 2007, xogada no Río de Xaneiro, de 2009, xogada en Dubai, e de 2015, que tivo lugar en Portugal. Nesta última arbitrou o encontro final entre as seleccións de Portugal e Tahití, que se saldou coa vitoria portuguesa por 5-3. Logo dese encontro deixou o fútbol-praia para concentrarse no fútbol sobre herba.
Vida persoal
Profesionalmente é garda civil.
Atlas de xeografía humana
Atlas de xeografía humana (en Atlas de geografía humana) é un filme español dirixido por Azucena Rodríguez e baseado na novela homónima da escritora madrileña Almudena Grandes. Está protagonizado por Cuca Escribano, Montse Germán, María Bouzas e Rosa Vila. Estreouse nos cines o 23 de marzo de 2007. Non é a única adaptación que se fixo da novela, xa que unha televisión de Chile adaptouna como serie baixo o título Geografía del deseo.
Sinopse
Ana, Rosa, Marisa e Fran son catro compañeiras dunha editorial que traballa na confección dun atlas de xeografía. Segundo van deseñando este atlas, o lector coñecerá a historia de cada unha das protagonistas, historias marcadas pola soidade, os soños truncados ou os amores inconfesados.
Resolución 1769 do Consello de Seguridade das Nacións Unidas
A Resolución 1769 do Consello de Seguridade das Nacións Unidas é unha resolución que trata de resolver o conflito de Darfur no Sudán aprobada unanimemente o 31 de xullo de 2007.