cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Provincia de Chonburi
Distritos
A provincia está subdividida en 10 distritos (amphoes) e 1 subdistrito (king amphoe). Os distritos e o subdistrito son á súa vez divididos en 92 comunas (tambons), e estas en 691 poboados (moobans).
esquerda|miniatura|250px|Distritos da provincia.
Lost Frequencies
Felix De Laet, coñecido polo seu nome artístico Lost Frequencies, é un DJ e produtor belga. Fíxose famoso polo seu remid da "Are Your with Me" do cantante Easton Corbin. A canción apareceu no álbum de Corbin All Over the Road, pero non saíu como sinxelo. A canción chegou a estar nas listas de Bélxica, España, Francia, Finlandia, Irlanda, Noruega, Países Baixos, Suecia e o Reino Unido.
Mansión Seré
Historia
En 1868, o inmigrante vasco francés Jean Seré adquiriu 56 hectáreas nos arredores de Morón. Alí construíu a Quinta Seré, onde se dedicou á cría de cabalos de polo e actividades de gandería. Ao morrer Jean, en 1893, os campos foron divididos entre tres dos seus fillos. En 1900, a súa filla Leocadia, herdeira da parcela lindante co partido de Ituzaingó, e o seu marido Santiago Capdepont encargaron ao arquitecto Juan Bernardo Seré, irmán de Leocadia, a construción da Mansión, un palacete de estilo francés de dúas plantas con materiais importados de Europa. A beleza do edificio víase favorecida pola paisaxe rural que a rodeaba.
En 1928, Leocadia adquiriu terreos lindantes alcanzando as 11 hectáreas. Por eses anos fixéronse os primeiros loteos, dando orixe ao Barrio Seré.
Por razóns non establecidas, a Mansión foi vendida ao Municipio da Cidade de Buenos Aires en 1949, por unha suma próxima aos tres millóns de pesos (chamados "pesos moeda nacional"). Logo da caída de Perón, a propiedade foi virtualmente abandonada ata 1966.
Durante a presidencia de facto de Juan Carlos Onganía en 1966, o lugar foi habilitado como Casino de Oficiais da VII Brigada Aérea de Morón, iniciándose así, a presenza militar na zona. Tras o golpe de 1976, entre 1977 e 1978, o lugar funcionou como centro clandestino de detención baixo a xurisdición da Forza Aérea con asistencia da Policía Bonaerense de Castelar. Na xerga dos represores era coñecido como "Atila" ou "La Mansión".
A pesar dos estritos controis e vixilancia a que estaban sometidos os prisioneiros aloxados no casarón, unha fuga foi posible e con iso o principio do fin para este Centro Clandestino de Detención. O 24 de marzo de 1978, en coincidencia co segundo aniversario do golpe militar, Claudio Tamburrini, Daniel Rusomano, Guillermo Fernández e Carlos García lograron evadirse descolgándose espidos e esposados desde unha fiestra do primeiro piso. Estes feitos son recreados na película Crónica de una fuga, do director de cine Adrián Caetano do ano 2006 .
En 1985, xa en democracia, durante a xestión de goberno do Intendente de Morón Néstor García Silva, a Municipalidade de Buenos Aires, cedeu o predio mediante comodato por dez anos á Municipalidade de Morón, para que fose destinado a levantar un centro deportivo e recreativo. Segundo os impulsores do proxecto buscábase con isto "crear vida donde existió muerte".
Actualmente estanse realizando traballos de escavación.
O lugar na actualidade
A partir do ano 2000, funciona a Casa de la Memoria y la Vida y la Dirección de Derechos Humanos. É o primeiro e único caso en Latinoamérica de recuperación para a memoria histórica dun espazo destas características. O primeiro centro clandestino de detención e torturas que se converte nun lugar de rescate da memoria, de acción para modificar o presente e de proxección para construír un futuro distinto.
Campobecerros, Castrelo do Val
Santiago de Campobecerros é unha parroquia do concello ourensán de Castrelo do Val na comarca de Verín. No ano 2007 tiña 133 habitantes (67 homes e 66 mulleres), 32 menos ca en 2000. Ten dúas entidades de poboación.
Desalojo
De momento, o único traballo que teñen no mercado chámase Papeles Mojados e é do 2009.
Homnabad
Homnabad (kanarés: ಹುಮ್ನಾಬಾದ್) é unha cidade india do estado de Kernakata no distrito de Bidar a 638 metros de altura, segundo o censo de 2001 contaba cunha poboación de 36.511 habitantes.
Pobo bubi
A súa orixe e filiación racial aínda no foi determinada. Tesmann, baseándose en parentes non ben definidos entre a lingua bubi e a dos galoa do Ogoue, considéraos orixinarios de alí e supón que se produciu unha emigración de sur a norte. A proximidade das costas camerunesas e a semellanza da lingua fai que outros os consideren orixinarios dese país.
Símbolo de Marte
miniatura|dereita|150px|Símbolo de Marte. O símbolo de Marte, tamén coñecido como lanza de Marte ou frecha de Ares (♂), é unha figura formada por un círculo e unha frecha inclinada que xorde do primeiro e apunta cara a dereita. Na antigüidade interpretábase como o escudo e a lanza do deus da guerra Marte ou Ares. O símbolo ten a entrada Unicode U+2642.
Emprégase como representación histórica da figura mitolóxica en numerosos campos. Entre eles inclúense:
Na ciencia:
Na mitoloxía:
Outros:
Metro de Nova York
O Metro de Nova York (en inglés: New York City Subway) é o sistema de transporte ferroviario urbano máis grande dos Estados Unidos e un dos máis grandes do mundo, con entre 420 e 475 estacións (dependendo de como se contabilicen os puntos de transbordo: a MTA usa 469 como número oficial de estacións) e 1.062 quilómetros de vías primarias en servizo. Se se contan as vías secundarias en talleres e cocheiras o total ascende a 1.361 km.
É operado pola Autoridade de Tránsito da Cidade de Nova York (New York City Transit Authority en inglés), denominándose coloquialmente MTA New York City Transit por parte da Autoridade Metropolitana de Transporte (Metropolitan Transportation Authority en inglés, MTA polas súas siglas) da que é unha axencia afiliada. As dúas son axencias creadas polo Estado de Nova York, en 1953 e 1968, respectivamente, para explotar os transportes de titularidade pública da cidade no caso de New York City Transit Authority, e para supervisar o transporte público na Rexión da Cidade de Nova York no caso da MTA.
División B
Tamén coñecida como División BMT/IND, pois ata 1940 estas liñas eran operadas pola Brooklyn-Manhattan Transit Corporation e o Independent Subway System.
Liñas futuras
A liña da Segunda Avenida, en construción dende 2008, incorporaráse aos servizos da División B.
O metro na cultura popular
miniatura|280x280px|Os [[graffitis nos trens do metro de Nova York son unha das imaxes máis recoñecibles da cidade durante os anos 70 e 80.]]
Na música
Na música, unha das cancións máis coñecidas sobre o metro da cidade é Take the A Train (en galego: Colle o Tren A), composta por Billy Strayhorn e versionada pola banda de Duke Ellington, o tema está inspirado na liña A, que vai dende o sur de Brooklyn a Harlem. A antiga entrada da estación de Times Square pódese ver na portada do álbum Loaded, do grupo de rock The Velvet Underground.
Graffiti
O metro é recordado pola xente que vivía na cidade ao longo dos anos 70 e 80 polo crime e o graffiti, mais isto foise reducindo dende finais dos 80 ata hoxe en día, co chamado Clean Train Movement.
Sobre a cultura do graffiti no metro fixéronse varios filmes e series, coma o documental de 1983 Style Wars ou a serie de Netflix Get Down, esta última centrada tamén no mundo do hip hop. Rumi e Thor, personaxes da serie, son os que máis se ven influenciados en pintar os vagóns do metro con mensaxes de loita e protesta dirixidos á poboación neoiorquina.
Os trens completamente pintados de graffitis contrastan enormemente cos actuais, relativamente limpos.
Provincia de Chumphon
Chumphon é unha provincia da Tailandia. A súa capital é a cidade de Chumphon.
Distritos
A provincia está subdividida en 8 distritos (amphoes). Os distritos son á súa vez divididos en 70 comunas (tambons), e estas en 674 poboados (moobans).
esquerda|miniatura|250px|Distritos da provincia.
Os Gaios, Areas, Tui
Os Gaios é un lugar da parroquia de Areas, no concello pontevedrés de Tui, na comarca do Baixo Miño. Segundo o padrón municipal de habitantes do Instituto Galego de Estatística no ano 2019 tiña 88 habitantes (40 homes e 48 mulleres), exactamente a mesma poboación ca no ano 2000.
Ordovícico
En obras clásicas considerábase que o ordovícico abarcaba desde os 505 millóns de anos até hai 440 millóns de anos.
Sucesor do Cámbrico e anterior ao Silúrico, no Ordovícico o día tiña 21 horas e non había animais en terra firme pola escaseza de oxíxeno na atmosfera.
Abundan os fósiles, entre os que destacan os trilobites, e nalgunhas rexións formáronse nesta época os xacementos de petróleo e de gas natural.
Sonda espacial
miniatura|170px|[[Voyager 1, aínda en actividade fóra do Sistema Solar, 43 anos despois do seu lanzamento.]] miniatura|450px|Diagrama das misións do Sistema Solar. Unha sonda espacial é unha nave espacial non tripulada, utilizada para a exploración remota doutros planetas, satélites, asteroides ou cometas. Normalmente as sondas teñen recursos de telemetría, que permiten estudar á distancia as súas características físico-químicas, tirar fotografías e por veces tamén o seu medio natural. Algunhas sondas, como Landers ou Rovers, pousan na superficie dos astros celestes, para estudos da súa xeoloxía e do seu clima. As primeiras sondas para estudar outros astros lanzáronse a finais da década de 1950 pola Unión Soviética e os Estados Unidos, no inicio da exploración espacial, e axudaron moito a desvelar os misterios do Universo. En anos posteriores, a Axencia Espacial Europea, o Xapón, a República Popular da China e a India tamén lanzaron as súas sondas.
Traxectorias interplanetarias
Unha vez unha sonda abandonou a veciñanza da Terra, a súa traxectoria probablemente tome unha órbita arredor do Sol semellante á da Terra. Para chegar a outro planeta, o método máis simple é unha órbita de tranferencia de Hohmann. Técnicas máis complexas, como a asistencia gravitacional poden ser máis eficientes para o combustible, aínda que poden requirir que a sonda pase máis tempo de viaxe. Unha técnica que emprega moi pouca propulsión, aínda que require unha cantidade de tempo considerable, é seguir unha traxectoria na Interplanetary Transport Network.
Agricultura de guerrilla
miniatura|dereita|Rapaces de [[Calgary sementando á maneira da agricultura de guerrilla.]] A agricultura de guerrilla é unha forma de acción directa non-violenta relacionada coa reforma agraria e o desenvolvemento sustentábel.
Características
Os activistas ocupan unha porción de terra erma ou cuxos cultivos ou plantas non lles pertencen, posto que formulan a necesidade de reconsiderar a maneira de tenencia de terras e reclaman así o espazo utilizado de forma errónea para lle asignar un novo propósito e utilidade.
A Pena do Ouro, Argalo, Noia
A Pena do Ouro é un lugar da parroquia de Argalo no concello coruñés de Noia, na comarca de Noia.
Agricultura de guerrilla
Características
Moitos destes agricultores levan a cabo a súa ocupación durante a noite, en relativo segredo para sementar ou coidar un novo xardín ou plantación. Outros traballan dunha forma máis aberta, buscando a cooperación de membros da comunidade rural local onde leve a cabo.
Henning Berg
Traxectoria
A súa carreira como futbolista profesional durou de 1988 a 2004, primeiro en Noruega co Vålerenga e o Lillestrøm, non obstante a súa etapa máis coñecida foi como xogador da Premier League gañando títulos tanto co Blackburn Rovers como co Manchester United, converténdose no primeiro xogador en gañar a Premier League con dous clubs. Rematou a súa carreira na Scottish Premier League co Rangers. Coa selección de Noruega xogou máis de cen encontros, marcando nove goles.
Adestrador
O 22 de abril de 2005, menos dun ano despois de rematar a súa carreira como xogador, Henning Berg converteuse no adestrador do FK Lyn poucos días após principiar o campionato de primeira división. Segundo o acordo co club firmou por catro anos, para darlle continuidade á política de formación e lanzamento dos xogadores novos. O 24 de abril, Berg dirixiu por vez primeira o equipo nun empate co Star. Na seguinte fin de semana logrou a súa primeira vitoria contra o Molde por 6-1. Na súa primeira tempada, Berg obtivo bos resultados, poñendo ao Lyn en terceiro lugar e logrando a cualificación para a Copa da UEFA, quedando a só dous puntos por detrás do campión, o Vålerenga. Tamén logrou bater ao rival, o Rosenborg na casa, por primeira vez desde 1968. Durante as dúas tempadas seguintes, o FK Lyn quedou no medio da táboa.
O 19 de agosto de 2008 Henning Berg aceptou a oferta do Lillestrøm, o seu ex-club. Firmou por cinco anos de contrato, que entrou en vigor uns meses máis tarde, despois de deixar o seu cargo no Lyn. Berg acadou o obxectivo de salvar o club de descenso. A tempada seguinte, serios problemas económicos esixiron ao Lillestrøm vender boa parte dos seus xogadores profesionais, alén das baixas por lesións que complicaron o inicio de tempada, así e todo Berg logrou que o equipo rematase en décimo primeiro lugar na clasificación nacional. En 2010, o equipo continuou mellorando e chegou á quinta praza na metade da tempada, tras trece partidos consecutivos invicto, pero na segunda metade o Lillestrøm baixou ata a décima posición. O ano seguinte, o club principiou ben a tempada e a metede de tempada estaba entre os mellores pero por mor de problemas económicos vendeu algúns dos seus mellores xogadores (Anthony Ujah, Nosa Igiebor e Stefán Gíslason e baixou no final da tempada. A tres xornadas do remate, o presidente do club despediuno por desacordos deportivos.
No estranxeiro
O 31 de outubro de 2012 converteuse en adestrador do Blackburn Rovers, pero cesou despois de dez partidos, tras unha serie de cinco derrotas en seis partidos. En decembro de 2013 chegou ao Legia Warszawa en Polonia, substituíndo a Jan Urban, malia ocupar o primeiro lugar na clasificación da primeira división. Segundo o presidente do Legia, na procura de mellores resultados na competición europea.
Circo glaciario
miniatura|dereita|Lago do circo Thornton Superior no Parque Nacional North Cascades Denomínase circo glaciario a unha depresión en forma de cunca, de paredes esgrevias formada en zonas de alta montaña pola acción erosiva dos glaciares. A cunca ten forma de anfiteatro e atópase situada na cabeceira dun val glaciario e producida pola amoreamento do xeo que, á súa vez, dá orixe á escavación progresiva de devandito anfiteatro. O circo adoita dividirse en dúas partes: a baixa, onde se acumula a neve e xeo, e a alta, con pendentes maiores pero cun xeo máis compacto pola súa temperatura máis baixa. Ámbalas dúas zonas adoitan quedar separadas por unha fenda máis ou menos transversal ou horizontal que se denomina rimaia.
Jacksonville, Florida
Historia
A área ocupada pola actual cidade estivo orixinariamente habitada polo pobo Timucua, ata que no 1564 pasou a formar parte da colonia francesa de Fort Caroline, un dos primeiros asentamentos europeos no que hoxe son os Estados Unidos continentais. Máis tarde foi ocupada polos británicos que lle deron o nome de Cowford (Vao das Vacas) a partir do nome indíxena Wacca Pilatka. No 1822, un ano despois de que os Estados Unidos adquirisen Florida a España, foi renomeada coa súa denominación actual, Jacksonville.
As melloras no seu porto efectuadas dende o século XIX fixeron de Jacksonville un importante porto civil e militar, existindo actualmente dúas bases da Armada dos Estados Unidos.
Irmandamentos
Jacksonville está irmandada coas seguintes cidades:
The Oxford Murders
The Oxford Murders é un filme dirixido por Álex de la Iglesia que foi estreado no 2008. É un suspense baseado na novela Crímenes imperceptibles do matemático e escritor arxentino Guillermo Martínez. Está protagonizado por Elijah Wood, John Hurt, Leonor Watling e Julie Cox.
Manuel Iglesias Corral
Manuel Iglesias Corral, nado na Coruña o 1 de xaneiro de 1901 e finado na mesma cidade o 8 de setembro de 1989, foi un avogado e político galego.
Traxectoria
Participou na redacción do anteproxecto do estatuto de Galicia, elixido deputado pola ORGA nas Cortes Republicanas en 1933 e fiscal da República en 1936. Durante o franquismo tivo cargos directivos en empresas privadas e coa recuperación da democracia foi senador pola Candidatura Democrática Galega e pola UCD (1977-1982), foi presidente da UCD de Galicia, deputado no Parlamento de Galicia por Alianza Popular (1981-89) e senador de novo, desta vez por Alianza Popular (1986-1989), en representación da comunidade autónoma.
Foi decano do Colexio de Avogados da Coruña desde 1963 a 1988, ano no que foi distinguido como Decano Honorario. Tamén foi Fiscal Xefe do Tribunal Supremo e do Tribunal de Garantías Constitucionais da República.
Foi Avogado da Cámara Oficial de Comercio, Industria e Navegación da Coruña. Tamén no plano empresarial, foi Secretario Xeral da Industria Baleeira Española, S.A.; Presidente de Frigoríficos do Noroeste, S.A. e Secretario do Consello de Administración de La Voz de Galicia, S.A.
Decano do Ilustre Colexio de Avogados da Coruña; Presidente da Academia Galega de Xurisprudencia e Lexislación; Presidente da Comisión do Consello Xeral da Avogacía Española para a Unión de Avogados Hispanoamericanos; Conselleiro da Avogacía Española e Vogal da Comisión Xeral de Codificación en 1968. Foi membro da Union Internationale des Avocats, do Instituto José Cornide de Estudos Coruñeses; membro correspondente da Academia de Ciencias, Letras e Artes de San Romualdo, de San Fernando (Cádiz); membro do Instituto Padre Feijóo, de Estudos Ourensáns; membro fundador do Instituto Español de Dereito Foral; Académico de Honra da Xurisprudencia e Lexislación, de Barcelona e da Xurisprudencia e Lexislación de Valencia, así como Colexiado de honra do Colexio de Avogados de Lima (Perú).
Foi condecorado coa Lexión de Honra (Francia), coa Condecoración da Orde do Cristo de Portugal e da Cruz da Orde de San Carlos, no grao de Grande Oficial, da República de Portugal.
Thomas Müller
Thomas Müller, nado o 13 de setembro de 1989 en Weilheim in Oberbayern, Baviera é un xogador profesional de fútbol internacional alemán que actualmente xoga para o Bayern München da 1. Bundesliga, a máxima categoría do fútbol en Alemaña. Pode desempeñarse en multitude de posicións, como volante ofensivo, segundo dianteiro ou extremo. Ten sido eloxiado polo seu ritmo, técnica e compostura, amosando consistencia tanto na anotación como na creación de goles.
Produto da canteira do Bayern München, debutou co primeiro equipo da man do adestrador Louis van Gaal durante a tempada 2009-20, pasando a xogar case tódolos partidos nos que conseguiou tanto a liga como a copa de Alemaña, ademais de ser finalista da Liga de Campións. Isto valeulle a súa convocatoria coa selección alemá que participou no Mundial de Suráfrica de 2010 onde marcou cinco goles en seis partidos, acabando a súa selección no terceiro lugar. Müller foi nomeado mellor xogador novo, sendo ademais o máximo goleador do torneo polo que recibiu a Bota de Ouro.
Traxectoria
Müller incorporouse á disciplina do Bayern de Múnic no 2000 con soamente 10 anos de idade. Debutou co equipo filial en marzo de 2008 nun partido contra o SpVgg Unterhaching. Anotou no devandito encontro, e interveu en dúas ocasións máis na tempada 2007-08 antes de ser descartado por unha lesión.
A pesar de que debutou no primeiro equipo bávaro durante a tempada 2008-2009, foi na 2009-2010 cando apareceu con máis notoriedade, ocupando un posto fixo na dianteira do club muniqués grazas ás lesións dos seus compañeiros. O seu debut na Liga de Campións da UEFA tivo lugar o 10 de marzo de 2009, no partido entre o Bayern de Múnic e o Sporting de Portugal, substituíndo aos 72 minutos a Bastian Schweinsteiger. Müller anotou no minuto 90 o 7 a 1 definitivo.
Selección nacional
Müller foi convocado por Joachim Löw para un amigable contra en novembro de 2009; finalmente devandito encontro tívose que suspender polo falecemento de Robert Enke. Tras esa chamada, Müller volveu ao seleccionado sub-21 para axudarlles nas clasificatorias da Eurocopa Sub-21 de 2011. Finalmente, debutou coa selección absoluta en xaneiro de 2010, nun encontro que enfrontou á Mannschaft con.
Foi convocado para representar ao seu país na Copa Mundial de Fútbol de 2010 de Suráfrica a pesar de xogar até ese intre só dous partidos co combinado alemán. Nos oitavos de final desa competición marcou contra o seu primeiro dobrete e foi elixido mellor xogador do partido. En cuartos de final contra marcou de cabeza o primeiro gol do seu equipo, aínda que recibiu un cartón amarelo que lle impediu xogar as semifinais. Trala eliminación de en semifinais contra, Müller volvería xogar para a súa selección no partido polo terceiro posto marcando novamente un gol ante. Desta maneira, Thomas Müller converteu 5 goles en 5 encontros disputados, converténdose no máximo goleador da Copa do Mundo, do mesmo xeito que o uruguaio Diego Forlán, o neerlandés Wesley Sneijder e o español David Villa. Polo seu gran rendemento na Copa Mundial de Fútbol de 2010, outorgóuselle a Bota de Ouro (xa que a igualdade de goles, defínese por cantidade de asistencias) e o premio ao Mellor xogador novo.
Jacob Talmon
Jacob Leib Talmon (en hebreo יעקוב טלמון), nado en Rypin (Polonia) o 16 de xuño de 1916 e finado en 1980 en Xerusalén, foi un historiador israelí na Universidade Hebrea de Xerusalén, especializado na Revolución francesa. Cuñou os termos democracia totalitaria e mesianismo político.
Traxectoria
Naceu nunha familia xudía ortodoxa, de apelido Fleischer. En 1933 emigrou a Israel (Aliyá) coa familia e asentouse en Tel Aviv. Cursou estudos universitarios na Universidade Hebrea de Xerusalén e en La Sorbonne de París. Trala conquista de París polo exército alemán durante a segunda guerra mundial mudouse a Londres, culminando os seus estudos de doutoramento na London School of Economics cara a 1943.
Retornou a Israel, onde casou cunha doutora en Medicina, Irena Bugajer, coa que tivo dous fillos. Comezou a dar clase na Universidade Hebrea. En 1957 recibiu o Premio Israel, e en 1967 foi elixido para integrar a Academia Israelí de Ciencias e Humanidades.
Finou aos 64 anos por mor dun paro cardíaco. No seu funeral foi despedido por Menachem Begin, Primeiro Ministro de Israel e opoñente ideolóxico do historiador.
Obra
Categorizado coma un "liberal da Guerrra Fría" estudou a xenealoxía do totalitarismo argüíndo que tal doutrina é unha variante do mesianismo político, con raíz na Revolución Francesa, e acentúa as similitudes entre o xacobinismo e o stalinismo.
Talmon sostén que a postura de Rousseau debe ser entendida coma un "totalitarismo democrático"; coma unha filosofía na que a liberdade se concreta "unicamente na procura e logro dun propósito absolutamente colectivo".
Castrelo do Val, Castrelo do Val
Santa María de Castrelo do Val é unha parroquia do concello ourensán de Castrelo do Val na comarca de Verín. Segundo o IGE e o INE en 2011 tiña 356 habitantes (178 homes e 178 mulleres), 2 menos ca en 2010 (176 homes e 182 mulleres) e catro menos ca en 2007 (180 homes e 180 mulleres), pero 13 máis ca en 2000.
Guiliade, Barbeito, Vilasantar
Guiliade é un lugar da parroquia de Barbeito no concello coruñés de Vilasantar na comarca de Betanzos.
Descrición
Guiliade é unha pequena zona limítrofe co concello de Mesía, na estrada Curtis-Santiago N-634, adicada á gandaría, o agro e as explotacións forestais. A Guiliade chegábase dende Curtis polo antigo camiño de Guiliade a carón do cal hai unha mámoa.
En 2018 contaba con 5 habitantes, segundo o Instituto Nacional de Estadística, dos cales 3 eran homes e 2 mulleres.
En 2019 continúa a concentración parcelaria da zona, parcelaria de Barbeito.
Procopio de Cesarea
Procopio (en latín, Procopius, en grego Προκόπιος), nado cara o 500 e finado cara o 565, foi un dos máis eminentes historiadores bizantinos.
Acompañou ao xeneral bizantino Belisario nas guerras do emperador Xustiniano, e se converteu no principal historiador bizantino do século VI, escribindo Ὑπὲρ τῶν Πολέμων Λόγοι, Hypèr tōn Polémon Lógoi (en galego, A historia das guerras); Περὶ Κτισμάτων, Perì Ktismáton (Os edificios) e Ἀπόκρυφη Ἱστοροα, Apókryphe Historía (Historia arcana ou Historia secreta). É comunmente clasificado como o derradeiro gran historiador do mundo antigo occidental.
Traxectoria
Era orixinario de Cesarea de Palestina. Estudou o grego clásico e asistiu a unha escola de dereito, probabelmente en Beirut. Cando aínda era mozo foi a Constantinopla e destacou como avogado e mestre en elocuencia, ata o punto que atraeu a atención de Belisario, que o nomeou o seu secretario (ὑπογραφεύς). Nesta condición Procopio acompañou ao gran xeneral ás súas guerras en Asia, África e Italia, nas cales realizou a miúdo algunhas tarefas diplomáticas e mesmo operacións militares.
Durante a Guerra gótica de Italia recibiu o departamento do comisariado e á fronte da frota tivo parte decisiva na vitoria da campaña. Foi testemuña de feitos como o Asedio de Roma (537-538) e a captura da capital dos godos, Rávena, onde se rendeu o rei godo Vitixes. Volveu con Belisario á capital un pouco antes do 542, pero non participou na segunda campaña do xeneral en terras itálicas, desta vez contra o novo rei godo Tótila.
O emperador deulle o título de ilustre, fíxoo senador e o 562 nomeouno prefecto de Constantinopla. Morreu pouco antes ou ao pouco da morte de Xustiniano I o 565, cando tiña algo máis de 60 anos.
Obra
Na súa obra histórica dá unha descrición moi esmerada da praga que afectou a Constantinopla o 543, cuns detalles médicos que fixo pensar que era médico ou tiña grandes coñecementos, pero o máis probábel é que a súa fonte fosen algúns médicos amigos. Como historiador é eloxiado por todos os que o seguiron; escribía sobre modelos clásicos, cun estilo elegante e descritivo, pleno de vigor, demostrando continuamente que escribía sobre temas dos que tiña unha moi boa información; foi o principal historiador do reinado de Xustiniano I.
As súas obras principais foron:
Anga
miniatura|O reino de Anga no leste do subcontinente indio Anga foi un reino establecido no século VI a.C. no leste do subcontinente indio, abranguía parte dos actuais territorios de Bihar e Jharkhand e máis tarde estendeuse por parte do territorio da actual Bengala, o río Chandan facía de froteira con Magadha polo oeste. No antigo texto budista do Anguttara Nikaya figura como unha das 16 grandes nacións (solas Mahajanapadas). A capital era a cidade de Champa, situada nas beiras do Ganxes, pouco antes de confluír co Chandan, e segundo o Digha Nikaya era unha das seis principais cidades da antiga India.
Piñeiro, Argalo, Noia
Piñeiro é un lugar da parroquia de Argalo no concello coruñés de Noia, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 92 habitantes (46 homes e 46 mulleres).
I am a Catalan
"I am a Catalan" é a frase inicial e que mellor identifica o discurso pronunciado por Pau Casals na sede da Asemblea Xeral das Nacións Unidas o 24 de outubro de 1971 con motivo da estrea do Himno das Nacións Unidas, que el mesmo compuxera, e para recibir a Medalla da Paz das Nacións Unidas en recoñecemento á súa posición pola paz, a xustiza e a liberdade. Ademais a continuación do discurso, Casals interpretou co violonchelo El cant dels ocells, a canción tradicional catalá que popularizou por todo o mundo. Unha melodía que como o propio Casals dixo, nacía da alma do seu pobo, Cataluña e que tocaba como un canto de paz. Como aceptación da medalla pronunciou un discurso en inglés e catalán, lembrando as reunións de Paz e Tregua de Deus:
O discurso tivo un impacto importante sobre a sociedade catalá que vivía baixo a ditadura de Franco e converteuse nun lema popular entre o nacionalismo catalán que podería ter visto a súa identidade e historia recoñecida a nivel mundial por un dos seus grandes cidadáns. Foi a primeira vez que se empregaba a lingua catalá na Asemblea Xeral das Nacións Unidas.
Pau Casals recibiu a Medalla de Ouro da Generalitat de Catalunya en 1979, seis anos antes da súa morte.
Símbolo de Venus
miniatura|dereita|150px|Símbolo de Venus. miniatura|dereita|80px|Símbolo do [[feminismo, baseado no símbolo de Venus.]] O símbolo de Venus (♀), é unha figura formada por un círculo e unha cruz debaixo del. O símbolo está historicamente asociado á deusa romana Venus ou a grega Afrodita. Ten a entrada Unicode U+2640.
Na ciencia:
Outros:
Lingua bubi
O bubi é unha lingua bantú falada polos bubi, un grupo étnico bantú orixinario da illa de Bioko, na Guinea Ecuatorial. A lingua foi traída a Bioko dende a África continental hai máis que hai tres mil anos cando os bubi cheraron á illa.
Conta cuns 50 000 falantes, con tres variedades diferenciadas: norte, sur e centro-leste. Salienta polo seu carácter tonal e a diverxencia de palabras en función do xénero. A lingua tamén é falada polos bubi que habitan en Gabón e o Camerún.
Can-can
miniatura|dereita|Bailarinas de can-can. miniatura|right|Offenbach Can-can O can-can é un baile rápido e vivaz de reputación escandalosa, cuxas principais características son os movementos provocativos, as patadas altas e o alzamento e movemento das saias. Orixinouse no século XIX en París e foi inmortalizado na ópera de Offenbach Orfeo nos Infernos, de 1858.
Ligazóns externas
CAN CAN Classics Version en Mp3.
Infinitivo conxugado
Características
O infinitivo conxugado fórmase engadindo ao infinitivo impersoal os morfemas -es, -mos, -des, -en (que coinciden cos do futuro de subxuntivo, agás nos verbos irregulares):
Úsase nos seguintes casos:
Non se emprega nos seguintes casos:
Non se debe confundir co futuro de subxuntivo, co que coincide nos verbos regulares e difire nos irregulares:
Cantón, Proente, A Merca
Cantón é un lugar da parroquia de Proente no concello ourensán da Merca na comarca da Terra de Celanova.
Requinto
O requinto é un instrumento aerófono que emprega unha lingüeta simple para producir o son. Pertence á familia do clarinete, está afinado en mi bemol, pero soa unha cuarta máis aguda.
Pardela cincenta
Esta pardela grande voa a bastante pouca altura, ás veces preto da costa, en pequenos grupos; con fortes ventos, voa moi ben. É abondosa no sur de Europa e fronte ao noroeste de África. No Mediterráneo, é bastante frecuente no verán, en illas e farallóns.
Alessandro Petacchi
dereita|200px Alessandro Petacchi, nado en La Spezia (Liguria) o 3 de xaneiro de 1974, é un ciclista profesional italiano en activo. Fíxose profesional en 1996, e actualmente, tras unha serie de anos no equipo Fassa Bortolo, está nas filas do Milram.
Pardela cincenta
Preto das zonas de aniñamento, cando volta aos seus niños de noite, emite uns sons nasais e guturais até sobre poboacións, como Funchal en Madeira.
Distribución
Sobre todo en mar a fóra, pero ás veces en baías amplas ou preto das costas en cabos e illas. Fóra da estación de cría, fronte ao oeste de Irlanda, norte de Francia e suroeste de Inglaterra.
Razamonde, Cenlle
Santa María de Razamonde é unha parroquia do concello de Cenlle, a beira do río Miño. Limita con Laias, Vilar de Rei e Trasariz. Segundo o IGE en 2013 tiña 157 habitantes (80 mulleres e 77 homes) o que supón unha diminución respecto ao ano 1999 cando tiña 212 habitantes. O curato é de entrada e presentación nutual.
Alessandro Petacchi
A súa especialidade son os sprints, e actualmente moitos o consideran coma o mellor sprinter en activo. Lamentablemente, no Giro de Italia 2006, tras unha caída na terceira tirada, rompeu a rótula e houbo de ser operado. Espera poder participar na Vuelta a España deste mesmo ano.
Valles Marineris
miniatura|300px|Imaxe dos Valles Marineris tirada polo [[Viking 1 en 1980]] Os Valles Marineris é un sistema de enormes canóns ó leste da rexión de Tharsis ó longo do ecuador de Marte. O sistema comeza no oeste cos Noctis Labyrinthus e remata no leste coa Chryse Planitia.
Razamonde, Cenlle
Galería de imaxes
<Gallery> Ficheiro:Iglesia de Santa María de Razamonde.jpg|Igrexa de Santa María de Razamonde. Ficheiro:Cristo romanico de Razamonde.jpg|Cristo románico (S.XII-XIII), en cobre esmaltado. </Gallery>
Valles Marineris
Xeografía
O sistema esténdese ó longo de 4.500 quilómetros, ten 200 quilómetros de ancho e 7 de profundidade.
Razamonde, Cenlle
Lugares e parroquias
miniatura|As dez parroquias que conforman o concello de Cenlle.
Valles Marineris
Historia
Descubriuse grazas á sonda Mariner 9 en 1971-1972 que lle deu o nome.
A Ponte de Argalo, Argalo, Noia
A Ponte de Argalo é un lugar da parroquia de Argalo no concello coruñés de Noia, na comarca de Noia.
Bernard Herrmann
Bernard Herrmann, nado en Nova York o 29 de xuño de 1911 e finado en Hollywood o 24 de decembro de 1975, foi un compositor estadounidense de música para cinema. O seu debut fíxoo grazas a Orson Welles con Cidadán Kane e a súa colaboración máis coñecida e continua foi con Alfred Hitchcock. Estivo nomeado ao Oscar en 5 ocasións.
Gondulfes, Castrelo do Val
Santa Cruz de Gondulfes é unha parroquia do concello ourensán de Castrelo do Val na comarca de Verín. En 2007 tiña 105 habitantes (51 homes e 54 mulleres), seis menos ca no ano 2000. Ten dúas entidades de poboación.
Juan Carballal Palmeiro
Juan Carballal Palmeiro, nado en Lugo o 4 de xuño de 1892 e finado en Madrid o 16 de outubro de 1962, foi un veterinario galego.
Traxectoria
Estudou o Bacharelato en Lugo. Conseguiu unha praza na Escola de Veterinaria de Santiago de Compostela pensionado pola Deputación provincial. Foi director da Estación Pecuaria de Lugo dende 1932. Despois da sublevación do 18 de xullo de 1936 continuou como Inspector provincial de Hixiene e Sanidade pecuaria. En 1945 foi destinado a Madrid. Colaborou en Galicia y su Ganadería.
Gush Emunim
Gush Emunim (hebreo: גוש אמונים Bloque dos fieis) foi un movemento político israelí. O movemento xurdiu despois das conquistas da Guerra dos seis días en 1967, aínda que formalmente non se estableceu como organización ata 1974, na Guerra do Yom Kippur. Gush Emunim estaba próximo ao Mafdal-Partido Nacional Relixioso, o partido do sionismo relixioso. O seu obxectivo era propiciar o asentamento dos xudeus na terra que eles crían que Deus lle concedera aos xudeus.
Historia
En 1968 un grupo de xudeus dirixidos polo rabino Moshé Levinger ocupan ilegalmente terras na cidade de Hebrón, aínda que o goberno israelí se opuña ao primeiro, a ocupación converteuse no sentamento de Kiryat Arba, no leste da cidade. En 1974 un grupo de estudantes do asentamento dirixidos polo rabino Zvi Yehuda Kook fundan a organización, e organizan unha campaña de propaganda, incluíndo protestas masivas e un novo asentamento en Sebastia. En 1977 o goberno de Menachem Begin legalizou o asentamento, pero tras a devolución da península do Sinaí e a demolición de todos asentamentos xudeus na área, o Gush Emunim entrou en conflito co goberno.
A Ponte de San Francisco, Argalo, Noia
A Ponte de San Francisco é un lugar da parroquia de Argalo no concello coruñés de Noia, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 45 habitantes (23 homes e 22 mulleres).
Terry Crews
Terry Alan Crews, nado o 30 de xullo de 1968 en Flint, Míchigan, é un actor e xogador da Liga Nacional de Fútbol Americano retirado. Como actor é principalmente coñecido por ter interpretado o papel de Julius na serie de televisión Everybody Hates Chris.
Copa do Mundo de Ciclocrós 2017-18
A Copa do Mundo de Ciclocrós 2017-18 será a 25ª edición da Copa do Mundo de Ciclocrós, que dará comezo como vén sendo habitual nos 3 últimos anos, con probas nos Estados Unidos, o 16 de setembro de 2017 en Iowa City e finalizará como tamén se está repetindo nas últimas edicións nos Países Baixos, o 28 de xaneiro de 2018.
Sobreviñas, Argalo, Noia
Sobreviñas é un lugar da parroquia de Argalo no concello coruñés de Noia, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 113 habitantes (53 homes e 60 mulleres).
Copa do Mundo de Ciclocrós 2017-18
Nesta edición haberá 9 probas repartidas da seguinte maneira: 3 carreiras en Bélxica, 2 nos Estados Unidos e 1 Alemaña, Francia, Dinamarca e os Países Baixos. As series regresarán a Dinamarca e Francia tras uns anos de espera.
Os defensores do título das series do ano anterior foron o belga Wout van Aert na categoría elite masculina e a neerlandesaSophie de Boer na elite feminina.
Sistema de puntuación
Para as categorías elite masculina e feminina puntuarase da seguinte maneira:
Categorías menores
Porén, nas categoría de xúnior e sub-23 calificarase doutra maneira diferente. Nestas categorías, o 11º clasificado leva 20 puntos continuando un por un ata o 30º, que se levaría 1 punto. Ademais, para a obtención da clasificación final da Copa do Mundo só se teñen en conta os 4 mellores resultados de cada corredor.
Calendario
Este ano, a copa repetirá 9 probas no calendario ao igual ca na tempada anterior. O fin do calendario será igual que en anos anteriores en Hoogerheide, unha semana antes dos mundiais de Valkenburg.
Sub-23
En cursiva os resultados que non se teñen en conta para a suma final
Júnior
En cursiva os resultados que non se teñen en conta para a suma final
Vilameá, Argozón, Chantada
Vilameá é un lugar na parroquia de Argozón, no concello de Chantada, na comarca de Chantada, na provincia de Lugo. No ano 2008 tiña 41 habitantes, dos que 19 eran homes, e 22 eran mulleres; o que supón unha perda de habitantes en relación ao ano 2006.
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, que é a vila situada no medio.
O Regueiro, Areas, Tui
O Regueiro é un lugar da parroquia de Areas, no concello pontevedrés de Tui, na comarca do Baixo Miño. Segundo o padrón municipal de habitantes do Instituto Galego de Estatística no ano 2019 tiña 199 habitantes (91 homes e 108 mulleres), o que supón un aumento de 30 habitantes respecto ao ano 2000.
Patrimonio
Neste barrio están localizadas as ruínas do fortín do río San Martiño, unha pequena construción militar erixida con motivo da Guerra de Restauración Portuguesa. Tamén neste barrio está o cruceiro e peto de ánimas de San Martiño (s. XIX) e a fonte da Leiriña.
Economía
Este barrio ten unha grande importancia comercial e industrial debido á presenza de numerosas grandes superficies e do polígono industrial de Areas-Tui.
Aeroporto de Bruxelas
O aeroporto de Bruxelas (IATA: BRU, ICAO: EBBR) é un aeroporto internacional belga situado a 12 km ao nordés de Bruxelas. No ano 2015 máis de 23 millóns de pasaxeiros pasaron polas súas instalacións, converténdoo no 21º aeroporto máis concorrido de Europa. As súas instalacións atópanse repartidas entre os municipios de Zaventem, Machelen e Steenokkerzeel, na rexión flamenga de Bélxica. É sede dunhas 260 compañías que empregan ao redor de 20 000 persoas e serve como base principal a Brussels Airlines e TUIfly Belgium.
A compañía que opera o aeroporto é coñecida como Brussels Airport Company N.V./S.A.; antes do 19 de outubro de 2006 o seu nome era BIAC (Brussels International Airport Company), que foi creada pola lei belga a través da fusión de BATC (Brussels Airport Terminal Company) cos departamentos de operacións en terra. Dende o ano 2011 o aeroporto ven sendo propiedade do Ontario Teachers' Pension Plan (39%), Macquarie Group (Macquarie European Infrastructure Fund I e Macquarie European Infrastructure Fund III) (36%) e o estado belga (25%).
O 22 de marzo de 2016 a zona de saídas do aeroporto quedou seriemente danada por dous estoupidos nun ataque terrorista. O aeroporto pechouse ata o día 3 de abril, cando reabriu con instalacións temporais funcionando a menos do 20% da súa capacidade anterior. Dende entón foi reestablecendo o seu normal funcionamento, chegando a un récord de pasaxeiros o día 29 de xullo, cando pasaron polo aeroporto 90 000 persoas.
39549 Casals
39549 Casals é o nome dun asteroide do cinto de asteroides descuberto o 27 de febreiro de 1992 polo alemán Freimut Börngen no Observatorio de Tautenburg, en Turínxia (Alemaña). A designación provisional que recibiu era 1992 DP13. Recibiu o seu nome en honor do violonchelista, director e compositor catalán Pau Casals Defilló (1876-1973), polos seus méritos artísticos e o seu compromiso coa paz.
Ten unha velocidade orbital media de 17,84308745 km/s.
Maximiliano de Austria
Maximiliano de Austria, nado en Xaén o 13 de novembro de 1555 e finado en Santiago de Compostela o 1 de xullo de 1614, foi un relixioso español pertencente á Casa de Austria que ocupou os cargos de abade de Alcalá la Real, bispo de Cádiz (1596-1601), bispo de Segovia (1601-1603) e arcebispo de Santiago de Compostela (1603-1614).
Traxectoria
Foi fillo natural de Leopoldo de Austria (reitor de Salamanca e bispo de Córdoba), que á súa vez era tamén fillo ilexítimo (do Emperador Maximiliano I de Habsburgo); polo que Maximiliano estaba emparentado cos reis de España (sobriño de Felipe "o fermoso", primo de Carlos I -ambos xa falecidos ao nacer el- e primo segundo de Filipe II). Foi bautizado na desaparecida parroquia de San Lorenzo da cidade de Xaén, onde se anota que se bautiza a MAXIMILIANO, de pais incógnitos, cuxos compadres foron Francisco Beltrán e a súa muller. Hai unha nota á marxe que di: "O devandito foi consagrado en Xaén por Arcebispo de S. Tiago de Galizia"
Estudou na Universidade de Alcalá de Henares. En 1583 foi nomeado abade de Alcalá la Real, e en 1596 promovido por Filipe II como bispo de Cádiz en sucesión a Antonio Zapata y Cisneros, onde facilitou importantes esmolas aos damnificados da toma e saqueo de Cádiz de 1596. Foi trasladado á Diocese de Segovia, tomando posesión da mesma o 8 de febreiro de 1602. Durante o seu goberno faleceu no convento das Descalzas Reais de Madrid a infanta dona María de Austria e Avis, por quen o novo bispo celebrou exequias na catedral de Segovia. Abandonou a diocese cando foi trasladado á de Santiago de Compostela, onde finalmente faleceu a principios de 1614.
Belesar, Belesar, Chantada
Belesar e un lugar da parroquia de Belesar no concello de Chantada, na provincia de Lugo, comarca de Chantada. No ano 2008 tiña 9 habitantes, dos que 5 eran homes, e 4 eran mulleres; o que supón unha perda de habitantes en relación ao ano 2006.
Deste lugar toma o nome o encoro de Belesar.
7ª edición dos Óscar
A 7.ª entrega dos premios Óscar tivo lugar o día 27 de febreiro de 1935 no Biltmore Hotel dos Ánxeles (Estados Unidos). O mestre de cerimonias foi Irving S. Cobb. Por primeira vez a Academia estandarizou a práctica de que o período de elixibilidade sería o ano precedente (1 de xaneiro a 31 de decembro de 1934).
Esta edición foi a primeira de dúas nas que se permitiu votar a candidatos que non estaban nomeados (en inglés, write-in candidates) en resposta á non candidatura de Bette Davis pola súa interpretación en Of Human Bondage.
It Happened One Night foi o primeiro filme que gañou as cinco categorías principais (filme, dirección, actor, actriz e guión). Shirley Temple recibiu un Óscar xuvenil con seis anos, a persoa máis nova que recibiu un Óscar.
Premios
miniatura|150px|[[Frank Capra, mellor dirección e mellor filme]] miniatura|150px|[[Harry Cohn, mellor filme]] miniatura|150px|[[Clark Gable, mellor actor]] miniatura|150px|[[Claudette Colbert, mellor actriz]] miniatura|150px|[[Walt Disney, mellor curtametraxe de animación]] miniatura|150px|[[Cedric Gibbons, mellor dirección artística]] miniatura|150px|[[Shirley Temple, Óscar xuvenil]] Os gañadores aparecen en primeiro lugar e en grosas.
Partido del Trabajo de España
Historia
O partido foi fundado en 1967 co nome de Partido Comunista de España (Internacional) como unha escisión do PSUC na cal se integraron outros pequenos grupos escindidos do PCE. En 1975 cambiou o seu nome e acordou adoptar unha estrutura federal e integrar a Junta Democrática de España, mais un pequeno número de militantes escindiuse e formou de novo o Partido Comunista de España (Internacional). O partido impulsou a fundación da Confederación de Sindicatos Unitarios de Traballadores (CSUT) como brazo sindical en 1976. As súas mocidades organizábanse na Joven Guardia Roja, ata 1973 denominadas Juventudes Universitarias Revolucionarias.
A Toxeira, Areas, Tui
A Toxeira é un lugar da parroquia de Areas, no concello pontevedrés de Tui, na comarca do Baixo Miño. Segundo o padrón municipal de habitantes do Instituto Galego de Estatística no ano 2019 tiña 126 habitantes (91 homes e 108 mulleres), o que supón un aumento de 36 habitantes respecto ao ano 2000.
Partido del Trabajo de España
Historia
En 1977, incorporouse o Partido Comunista de Unificación e como aínda non estaba legalizado para as eleccións xerais dese ano tivo que organizar coalicións con outros pequenos partidos da esquerda como o Frente Democrático de Izquierdas e a Coalició Electoral Esquerra de Catalunya con ERC que conseguiu 1 deputado.
En 1978 un sector da organización catalá do partido, o Partit del Treball de Catalunya, rompeu co PTE e formou un PTC independente que acabaría dando lugar ao Bloc Català de Treballadors. Nas eleccións de 1979 presentouse coas súas siglas, obtivo 200.000 votos pero ningún deputado. Nese ano fusionouse coa Organización Revolucionaria de los Trabajadores para formar o Partido de los Trabajadores de España que desapareceu ao ano seguinte.
A Toxeira, Areas, Tui
Patrimonio
O elemento patrimonial máis destacado do barrio é o Viveiro Forestal. Este edificio foi fundado polo enxeñeiro de montes Rafael Areses en 1906 co obxectivo de fornecer árbores ás incipientes reforestacións nos montes galegos. Na actualidade segue en funcionamento.
División de Honra de Rugby 1952-1953
A tempada 1952-1953 da Liga Nacional de rugby foi a edición inaugural da máxima categoría do rugby en España, creada pola Federación Española de Rugby. Até 1952 a principal competición nacional de rugby era o Campionato de España (actual Copa do Rei), pero en setembro de 1952 a FER considerou oportuno crear un novo campionato cun formato de liga no que se enfrontasen os equipos participantes todos contra todos. A iniciativa non estivo carente de polémica posto que as federacións rexionais e os clubs non foron consultados, e o sistema de admisión de participantes era excluínte. A FER considerou que na súa edición inaugural a liga estaría composta por 4 equipos, que serían o campión e o subcampión dos pasados campionatos de Cataluña e Castela, é dicir, dous equipos cataláns e dous equipos madrileños. Os equipos do resto do país non tiveron, pois, ningunha posibilidade de participar na liga.
A liga contou con 4 equipos que disputaron 6 xornadas, enfrontándose entre si tódolos equipos a dúas voltas. O campionato celebrouse no outono de 1952, antes dos diversos campionatos rexionais. O primeiro encontro da historia da liga española de rugby levouse a cabo ás 12:00h do 12 de outubro de 1952 no Campo de La Bordeta, en Barcelona. Nese encontro inaugural enfrontáronse o FC Barcelona e a AD Plus Ultra de Madrid, que rematou co resultado final de 21-0 a prol do conxunto barcelonés.