cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
De Havilland Comet
Accidentes e incidentes
A Comet estivo implicado en 26 accidentes con perda de casco, incluídos 13 deles fatais con 426 mortes. O primeiro accidente mortal, ocorrido durante un engalaxe en Karachi o 3 de marzo de 1953 cu Comet 1A de Canadian Pacific Airlines, achacouse a un erro do piloto. Tres accidentes fatais do Comet 1 debido a problemas estruturais, o voo 783 de BOAC o 2 de maio de 1953, o voo 781 de BOAC o 10 de xaneiro de 1954 e o voo 201 de South African Airways o 8 de abril de 1954, levaron a que toda a frota de Comet quedase en terra. Despois de que se implemantasen modificacións no deseño, os servizos reanudáronse o 4 de outubro de 1958 co Comet 4.
O erro dos pilotos co resultado de voo controlado contra o terreo foi a causa de cinco accidentes fatais do Comet 4: un de Aerolíneas Argentinas esnafrouse preto de Asunción o 27de agosto de 1959, o voo 322 de Aerolíneas Argentinas en Campinas, preto de São Paulo, o 23 de novembro de 1961, o voo 869 de United Arab Airlines na montañas Khao Yai en Tailandia o 19 de xullo de 1962, un exemplar so Goberno de Arabia Saudita nos Alpes italianos o 20 de marzo de 1963, e o voo 844 de United Arab Airlines en Tripoli o 2 de xaneiro de 1971. Un Comet de Dan-Air esnafrouse no macizo do Montseny o 3 de xullo de 1970 e o accidente atribuíuse a erros de navegación do control de tráfico aéreo e dos pilotos. Outros accidentes fatais do Comet 4 incluíron un avión de British European Airways esnafrado en Ancara por un erro nos instrumentos o 21 de decembro de 1961, o voo 869 de United Arab Airlines esnafrado en Bombai en severas condicións meteorolóxicas o 28 de xullo de 1963, e o ataque terrorista do voo 284 de Cyprus Airways preto da costa turca o 12 de outubro de 1967.
Nove Comet, incluídos Comet 1 operados por BOAC e Union Aeromaritime de Transport e Comet 4 voados por Aerolíneas Argentinas, Dan-Air, Malaysian Airlines e United Arab Airlines, quedaron danados sen posibilidade de ser reparados durante accidentes en engalaxes ou aterraxes tendo sobrevivido todos os seus ocupantes. Un incendio nun hangar danou un Comet 2R do No. 192 Squadron da RAF Comet 2R, que non puido ser reparado, o 13 de setembro de 1957, e tres Comet 4 de Middle East Airlines Comet 4C foron destruídos por tropas de Israel en Beirut o 28 de decembro de 1968.
Avións en exhibición
miniatura|240x240px|O G-APAS, único exemplar completo dun Comet 1 en exposición Dende o seu retiro sobreviviron tres Comet da primeira xeración en museos. O único Comet 1 completo que queda, un Comet 1XB with co rexistro G-APAS, o derradeiro Comet 1 en ser fabricado, está exposto no Museo da RAF de Cosford. Aínda que está pintado coas cores de BOAC, nunca voou coa aeroliña, tendo sido entregado primeiro a Air France e despois ao Ministerio de Subministracións tras ser convertido nun 1XB; este avión tamén operou coa RAF como XM823. A única fuselaxe supervivente coas fiestras cadradas orixinais, parte dun Comet 1A rexistrado F-BGNX, foi restaurada e atópase exposta no de Havilland Aircraft Museum en Hertfordshire, Inglaterra. Un Comet C2 Sagittarius con número de serie XK699, estivo exposto na entrada da base RAF Lyneham en Wiltshire dende 1987. En 2012, cos plans de peche da base, o avión ía ser desmantelado e enviado ao Museo da RAF de Cosford onde sería montado para expoñelo. O movemento cancelouse debido ao seu nivel de corrosión e a meirande parte da fuselaxe desgüazouse en 2013, acabando a súa cabina de mando na Boscombe Down Aviation Collection, no aeródromo Old Sarum.
Existen seis Comet 4 completos en museos. O Museo Imperial da Guerra de Duxford ten un Comet 4 (G-APDB), orixinalmente estivo coas cores de Dan-Air como parte da súa Flight Line Display, e despois coa librea de BOAC no seu edificio AirSpace. Un Comet 4B (G-APYD) está almacenado en instalacións do Museo de Ciencia de Wroughton, en Wiltshire, Inglaterra. Existen Comet 4C en exposición no Flugausstellung Peter Junior de Hermeskeil, Alemaña (G-BDIW), o Museo do Centro de Restauración de Voo preto de Everett, Washington (N888WA), e no Museo Nacional de Voo preto de Edinburgo (G-BDIX).
O derradeiro Comet en voar, o Comet 4C Canopus (XS235), mantense en condicións de funcionamento no aeródromo de Bruntingthorpe, onde realiza carreiras de rodaxe de forma regular. Dende os anos 2000s, varias partes propuxeron restaurar o Canopus, que é mantido por un grupo de voluntarios, para que puidese voar. O aeródromo de Bruntingthorpe tamén ten en exposición un Hawker Siddeley Nimrod MR2.
Economía de Ghana
A economía de Ghana se fortaleceu grazas a unha sólida xestión durante un cuarto de século, a un ambiente de negocios competitivo e a reducións persistentes nos niveis de pobreza. Ghana é un dos países máis ricos da África tropical, e a súa economía se basea na extracción de recursos naturais e na agricultura. Os principais ítens exportados son o ouro, madeira e cacao. A moeda do país é o Cedi.
Agricultura
miniatura|left|Plantación de [[ananás en Ghana.]] A principal fonte de ingresos dos agricultores é o cacao e os seus produtos derivados, que normalmente adoitan consistir en dous terzos da cantía total das exportacións, a madeira, o aceite de palma, o coco e outros produtos de palmeira, o karité, do que se extrae graxa comestible, e o café. Ademais destes produtos tradicionais, Ghana incorporou á súa agricultura novos produtos con éxito, como ananás, anacardio, pementa negra, iñame, mandioca, banana, millo, arroz, cacahuete, feixón e sorgo. Tamén dispón de aves de curral e de carne.
Practícase a minaría — principalmente de ouro, diamantes, manganeso e bauxita— O único pozo petrolífero que había abandonouse tras producir 3.5 millóns de barrís (560 000 m²) durante sete anos, pero hai indicios da presenza de gas natural.
Industria
A industria de Ghana está relativamente avanzada se se compara con outros países africanos. As industrias máis importantes son as das áreas dos téxtiles, de aceiro, pneumáticos, a refinería de petróleo, o moído de fariña, a destilaría, o tabaco, e a montaxe de coches, camións e autobuses.
Servizos
O sector de servizos responde por 50% do PIB do país. O turismo pasou a ser unha das fontes de ingresos máis saudables (terceira en 1997); e o goberno de Ghana puxo moito énfase en apoiar o crecemento do turismo.
Teresa Rovira i Comas
Teresa Rovira i Comas, nada en Barcelona o 13 de decembro de 1918 e finada o 23 de setembro de 2014 foi unha bibliotecària catalá.
Traxectoria
Foi filla de Antoni Rovira i Virgili. . Estudou na Mútua Escolar Blanquerna, dirixida por Alexandre Galí i Coll. Xa de pequena era unha gran lectora e entre as súas primeiras lecturas estiveron Lola Anglada Josep Carner e Dolors Monserda. En xuño de 1936 ingreesou na Escola de Bibliotecàries, mais houbuo de interromper os estudos por mor da guerra civil española. En 1939 exiliouse en Francia coa súa familia, mentres a biblioteca da súa casa, con todos os libros do seu pai, foi confiscada e non se recuperou até setenta anos despois co retorno dunha parte dos papeis de Salamanca.
En 1944 licenciouse en Letras (Historia e Xeografía) pola Universidade de Montpeller. Nesa cidade coñeceu a Felip Calvet, amigo e colaborador do presidente Josep Irla. Con el casou en 1946 en Andorra, o único lugar onde por entón se podía celebrar a cerimonia de matrimonio en lingua catalá. A parella instalouse en Perpiñán, onde as actividades comerciais de Calvet se centraron nunha pequena fábrica de tapóns para champaña e viño, sen deixar de colaborar nos asuntos empresariais e políticos con Josep Irla. No curso 1951-1952 foi lectora de castelán no Instituto Feminino de Perpinyà. Con todo, as visitas a Barcelona fixéronse cada vez máis frecuentes até o punto de acabar os seus estudos de bibliotecaria no curso 1949-1950 e obtenr en 1953 un posto na Biblioteca Popular de Esparreguera, onde se estableceu co seu fillo. Felip Calvet quedou na Xampanya sen pasaporte, e visitábaos mensualmente.
O matrimonio regresou finalment do exilio en 1958, cando Rovira pasou á Biblioteca de Catalunya (chamada por entón Biblioteca Central) e alí coñezou a traballar co fondo de libros infantís que Jordi Rubió —director do centro até xaneiro de 1939— recollera para o centro e que se gardaba no fondo histórico da Biblioteca Infantil de la Santa Creu. A partir de entón comezou a establecer a bibliografía do libro infantil en catalán e a investigar sobre a literatura infantil e xuvenil catalá.
Coa bibliotecaria Carme Ribé propuxo a creación dunha biblioteca piloto a carón da Escola de Bibliotecàries, idea que acabou por materializarse co nacemento das bibliotecas de Sant Pau i de la Santa Creu. En 1973 licenciouse en Letras pola Universidade de Barcelona. Entre 1971 e 1981 dirixiu a Biblioteca Popular de Santa Pau, e entre 1981 e 1983 coordinou a rede de bibliotecas populares da Deputación de Barcelona.
En 1986 Max Cahner retomou a publicación da Revista de Catalunya para dar continuidade á publicación fundada por Antoni Rovira i Virgili en 1948. Teresa Rovira formou parte da Fundació Revista de Catalunya achegando coñecemento, experiencia e a continuidade. Morreu, xa xubilada, en 2014.
Obra
Dous libros seus convertéronse en referencias no campo bibliotecari:
Esgrima nos Xogos Olímpicos
200px|miniatura|dereita|Logo olímpico da esgrima. A esgrima é un deporte que forma parte do programa oficial olímpico desde os primeiros xogos disputados en Atenas en 1896 e conforma xunto co atletismo, o ciclismo, a ximnasia e a natación os cinco deportes que sempre estiveron presentes en todas as edicións olímpicas. A competición feminina principiou nos Xogos Olímpicos de 1924 celebrados en París.
Os grandes dominadores da disciplina son Italia, Francia e Hungría.
Programa
A esgrima actual agrúpase en tres modalidades, que se disputan en probas individuais e por equipos:
Categoría feminina
right|miniatura|Competición de 1896. right|miniatura|Competición de 1900.
right|miniatura|Competición de 1984. right|miniatura|Competición de 2004.
Levofloxacina
A levofloxacina (nome comercial Tavanic) é un antibiótico da clase quinolona, cuxa diana é a enzima ADN xirasa bacteriana. Ten actividade fronte a bacteria grampositivas e bacteria gramnegativas. Ten unha actividade fronte a grampositivos moi superior ca ciprofloxacina, pero menor actividade para gramnegativos.
Usos
A levofloxacino é un antibiótico moi empregado para pneumonía, con cobertura de Streptococcus pneumoniae e outros patóxenos menos frecuentes (Legionella pneumophila e Mycoplasma pneumoniae). Tamén se emprega en bacteriemias por Staphylococcus aureus (aínda que non son activos fronte a Staphylococcus aureus resistente á meticilina. Actualmente, non son axeitados para o tratamento empírico de infección do tracto urinario pola elevada taxa de resistencias entre bacterias gramnegativas, especialmente en Escherichia coli.
Dose
A dosificación máis habitual é de 500 miligramos diarios, agás na pneumonía, onde se adoitan escoller doses de 500 mg cada 12 horas, polo menos nas primeiras 24 ou 48 horas.
Efectos secundarios
A levofloxacina non se pode empregar en mulleres embarazadas porque incrementa o risco de malformacións fetais. Nos nenos e adolescentes non se pode empregar porque se asocia a lesións nos tendóns e alteracións no crecemento.
A nivel cardiaco, pode inducir arritmias, sobre todo síndrome de QT largo. Interacciona con medicamentos antiarrítmicos coma amiodarona.
.jo
.jo é o Dominio de Nivel Superior xeográfico (ccTLD) para Xordania.
Ligazón externa
Toppdomän
Provincia de Siracusa
Siracusa (en siciliano Sarausa) é unha provincia da rexión de Sicilia, en Italia. A súa capital é a cidade de Siracusa.
Mera, Barcia, Navia de Suarna
Mera é un lugar da parroquia de Barcia no concello lugués de Navia de Suarna na comarca dos Ancares. Tiña 26 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 11 eran homes e 15 eran mulleres.
Provincia de Siracusa
Ten unha área de 2.109 km2, e unha poboación de 396.175 habitantes (2001). Hai 21 municipios na provincia.
Toleman
Toleman Motorsport foi un construtor de Fórmula Un con base no Reino Unido. Estivo activo entre e  e participou en 70 Grandes Premios. Ata que no inverno de 1985 a escudaría vendeuse a o seu principal patrocinador United Colors of Benetton, pasando o equipo a chamarse a partir de entón Benetton Formula.
Orixes
A compañía Toleman fundouse en 1926 por Edward Toleman co propósito de funcionar a partir dunha fábrica en Old Trafford, Manchester. Aos dous anos, a empresa trasladouse a Dagenham, Londres xunto a fábrica de Ford antes de establecerse en Brentwood. Na década de 1950, o fillo de Edward, Albert asumiu a dirección da compañía. En 1966, Edward morreu deixando ao seu fillo máis vello a Ted como presidente e ao seu fillo máis novo Bob como director de xestión.
Na década de 1970, Ted e Alex comezaron a súa participación en diversas fórmulas de carreiras de coches no Reino Unido. Ted tamén se destacou pola súa participación nas carreiras de lanchas en mar aberto. En 1977, Toleman Motorsport presentou un equipo do mesmo nome na Fórmula Ford 2000 británica. En 1978, comezaron a súa andadura na Fórmula Dúas británica correndo cun chasis March 782-BMW, para Rad Dougall, un modelo habitual entre os equipos privados. Durante ese ano, contrataron ao ex deseñador Rory Byrne pero en 1979 continuaron utilizando chasis alleos, compraron un par de chasis Ralts (RT2s) e motores de Brian Hart. Na ampliación do equipo Rad Dougall estivo acompañado polo experimentado piloto Brian Henton que xa participara en F1 con Lotus, March e Boro. Henton terminou segundo na clasificación do campionato dese ano o ano seguinte o equipo construíron o seu propio chasis deseñado por Rory Byrne e John Gentry baseado no Ralt. Accionado polos novos motores Hart, montaban pneumáticos Pirelli, contaban co apoio de BP e eran pilotados por Henton e Derek Warwick, o equipo terminou primeiro e segundo no Campionato de Europa de Fórmula 2.
Fórmula Un
A entrada de Toleman na Fórmula Un anunciouse en novembro de 1980. Tiveron negociacións con Lancia para o fornezo dun motor turboalimentado, pero o equipo decidiu usar unha versión turbo do motor Hart F2. Para entón, a Fórmula Un empezaba a ser dominada polos coches turboalimentados, abandonando os motores de aspiración natural.
Rory Byrne deseña o Toleman TG181 que foi un coche con sobre peso e pouca potencia. Brian Henton e Derek Warwick non se clasificaron ata que Henton superou o corte para o Gran Premio de Italia en Monza en setembro. Warwick tamén se clasificou só unha vez, na última carreira da tempada, o Gran Premio Caesars Palace en Las Vegas. En, os TG181Cs mellorados foron utilizados por Warwick e o recentemente chegado Teo Fabi ata que o Toleman TG183 de carbono-composite estivo listo a finais de agosto. O TG183 utilizouse só en dous Grandes Premios ( Italia e Las Vegas), pero Warwick rexistrou a primeira das voltas rápidas de Toleman no GP holandés nun TG181C correndo con pouco combustible e pneumáticos brandos.
Debut de Ayrton Senna
miniatura| right | 250px | O [[Toleman TG184 de Ayrton Senna, co que logrou o segundo lugar no Gran Premio de Mónaco de 1984]] A aliñación de pilotos cambiou por completo en. As actuacións de Warwick foron recompensadas cando asinou un contrato co equipo Renault, e o seu lugar foi ocupado polo Campión da Fórmula 3 Británica e novato na Fórmula Un (e futuro triplo campión do mundo) Ayrton Senna, mentres que a unidade de Giacomelli foi tomada polo piloto de F2 de Venezuela e ex dobre Campión Mundial de Motociclismo Johnny Cecotto.
O primeiro Gran premio de Fórmula Un de Senna foi o Gran Premio do Brasil de 1984 celebrado no Circuíto de Jacarepaguá, no Río de Xaneiro o 25 de marzo. Pilotou o coche de 1983 debido a que o TG184 non estaba listo, Senna clasificouse en 17ª posición (Cecotto cualificou 18º). Con todo, Senna e Toleman tiveron o dubidoso honor de ser a primeira retira da tempada de, cando se viu obrigado a retirarse logo de só 8 voltas con problemas no turbo. Cecotto tamén se retirou polo mesmo só 10 voltas máis tarde.
Senna causou rapidamente unha grande impresión na Fórmula Un e logrou o mellor resultado de Toleman. Nun chuvioso Gran Premio de Mónaco (Rd.6), terminou nun axustado segundo lugar detrás de Alain Prost, cuxo McLaren MP4/2 sufría un problema de equilibrio de freos que empeoraba con cada volta segundo informou Prost. Nas condicións de mollado os freos dianteiros do McLaren non xeraban calor e como resultado fóronse bloqueando cada vez con maior regularidade durante as últimas voltas, o que obrigou ao francés, que recuperara a dianteira na volta 15 logo do choque de Nigel Mansell, pilotando máis e máis lento. As condicións torrenciais obrigaron ao director de carreira (Jacky Ickx) deter a carreira logo de 31 das 78 voltas programadas. Foi unha decisión controvertida porque Ickx non consultou aos comisarios da carreira antes de sacar a bandeira vermella, e espertou a teoría da conspiración. O McLaren de Prost montaba un motor Porsche de TAG e Ickx era o piloto principal do equipo Porsche nas carreiras de automobilismo de Grupo C e se rumoreaba que o belga parara a carreira para asegurar que gañara un coche con motor Porsche. A temperá cancelación da carreira resultou nun gran debate achega de si Senna gañaría. Certamente, tiña o ritmo para facelo, estaba alcanzando rapidamente a Prost, logo de reducir a brecha de 35 segundos na volta 21 a sete segundos do líder do Mundial, cando se axitou a bandeira vermella. Toleman tamén informou de que a suspensión de Senna estaba a punto do colapso logo dun incidente anterior e o seu funcionamento constante ao longo dos bordos na chicane du Port, a crenza do equipo era que o dano era suficiente para provocar a súa retirada 2 ou 3 voltas despois da detención da carreira. Senna marcou a volta rápida da carreira, a súa primeira na Fórmula Un. Na captura de ambos Prost e Senna estaba o Tyrrell- Cosworth do rápido piloto de Alemaña Occidental Stefan Bellof que, acabou terceiro na pista, pero foi descualificado máis tarde, cando a totalidade de equipo Tyrrell foi descualificado da tempada debido a infraccións técnicas.
Durante a práctica da Gran Premio de Gran Bretaña en Brands Hatch, Cecotto estrelouse con forza e rompeuse as dúas pernas, poñendo fin á súa carreira na F1, malia que pasaría a ter éxito nas carreiras de coches de turismo. Toleman optou por participar cun só coche, o de Senna, en Alemaña en Hockenheim, no Gran Premio de Austria en Österreichring e no Gran Premio de Holanda en Zandvoort.
Con todo, antes do Gran Premio Holandés, sóubose que Senna asinara un contrato con Lotus malia ter vixente o seu contrato actual dous anos mais. Malia que incluíra unha liña no seu contrato con Toleman que lle permitía cortar legalmente os lazos co equipo se recibía unha oferta mellor, Senna non puidera invocar esta cláusula porque non informara o director do equipo Alex Hawkridge do acordo con Lotus. Foi suspendido posteriormente para a seguinte carreira en Italia.
Toleman participou de novo con dous coches no Gran Premio de Italia en Monza, pero o piloto local Pierluigi Martini, suplente de Cecotto, non puido clasificarse para a carreira. O coche de Senna foi para Stefan Johansson, que se clasificou 17º e terminou en cuarto lugar. Cando Senna regresou logo da súa "penalización", el e Johansson terminaron a tempada xuntos.
A principios da tempada de 1984, Ayrton Senna logrou o seu único fracaso para cualificar nun Gran Premio de Fórmula Un. Na cuarta rolda do campionato, o Gran Premio de San Marino en Imola, Toleman decidiu non participar cos seus coches durante o venres na cualificación logo dunha disputa con provedor de pneumáticos Pirelli. Logo Senna sufriu un problema de presión de combustible na chuviosa sesión do sábado que o deixou parado no lado máis afastado do circuíto entre Tosa e Piratella. Non foi capaz de volver aos boxes no momento de cualificar para a carreira, o seu mellor tempo de 1:41.585 foi 13´068 segundos máis lento que o tempo do campión do mundo Nelson Piquet lograra no seu Brabham - BMW na pole, e 2´637 segundos máis lento que o 26º e último cualificado Jo Gartner.
Problemas de fornezo de pneumáticos
No principio da tempada, Toleman topouse con dificultades no fornecemento de pneumáticos, a raíz desta situación foi a decisión de Toleman a abandonar Pirelli logo do Gran Premio de San Marino de 1984 polo seu baixo rendemento, que provocara que Ayrton Senna non clasificara nun Gran Premio por única vez na súa carreira. Toleman xa rompera con Goodyear polo mesmo comportamento (a favor de Pirelli) na Fórmula Dúas, polo que Michelin era a única alternativa. Cando Michelin posteriormente anunciou a súa retirada da F1 a finais de 1984, deixou a Toleman sen fornecedor.
A concesión do teléfono
A concesión do telefono é unha novela en lingua italiana de Andrea Camilleri. Foi publicada en 1998 por Sellerio co título orixinal de La concessione del telefono, e foi traducida ao galego por María Alonso Seisdedos e publicada por Novo Vinilo Edicións en 2017.
Toleman
Problemas de fornezo de pneumáticos
A relación con Pirelli non se reparou no inicio da tempada e, en consecuencia, perdeuse os tres primeiros Grandes Premios. Só despois de que Benetton o novo patrocinador do equipo, comprara Spirit Racing e transferira o seu contrato con Pirelli para Toleman puido regresar o equipo, inicialmente cun só coche. Os pilotos contratados eran Stefan Johansson e Teo Fabi, pero os problemas xurdidos nas primeiras carreiras levaron ao sueco a romper o contrato e marchar a Tyrrell en Brasil como substituto para o suspendido Stefan Bellof, antes de firmar con Ferrari para substituír a René Arnoux a partir da segunda rolda en Portugal (onde Ayrton Senna logrou a súa primeira vitoria nun Gran Premio). O coche restante foi pilotado polo retornado Teo Fabi ata que un aumento do orzamento permitiu un segundo coche en Österreichring para o expiloto de Osella Piercarlo Ghinzani.
O T185 dese ano foi o primeiro monocasco de carbono feito na fábrica de Witney.
Cambio de titularidade
En maio de 1985, Toleman logrou o patrocinio da empresa de roupa Benetton, que patrocinara anteriormente a Tyrrell e Alfa Romeo. Entre as tempadas de -, a empresa de xéneros de punto comprou o equipo e pasou a chamarse Benetton Formula antes da tempada. O equipo, a través de numerosas vendas, e logo de pasar 10 tempadas como equipo de fábrica de Renault é agora o equipo Lotus.
A concesión do teléfono
Trama
O comerciante de madeira Filippo Genuardi envía tres cartas ao prefecto Vittorio Marascianno para solicitar a instalación dunha liña de teléfono entre o seu almacén e a casa do seu sogro, un rico home de negocios. Como non recibe resposta busca apoio en Calogero (Don Lollo) Longhitano, pez gordo da mafia de Vigàta, e revélalle o lugar onde se esconde o seu antigo amigo Sasà La Ferlita, quen se escondera por non poder pagar débedas de xogo ao irmán de Don Lollò.
Unha serie de malentendidos levan a Genuardi a unha situación perigosa: por un lado, o prefecto Marascianno, debido a varias inexactitudes nas tres cartas recibidas e a actitude suspicaz da policía, está convencido de que Genuardi é un axitador socialista; doutra banda, Sasà La Ferlita, coa axuda do seu irmán e outro amigo, logra escapar da mafia, e Don Lollo pensa que Genuardi está de acordo con Sasà e cos carabinieri para detelo. Genuardi só recibe a axuda do delegado da policía Spinoso, axudado en parte polo superintendente e o seu superior, o comandante Parrinello, ao entender que Genuardi está "atrapado entre o Estado e a mafia".
Toleman
Cambio de titularidade
Toleman seguiu participando nas carreiras de motor, cada vez máis como xestores e non como competidores. Desde 2010 isto inclúe a xestión Australian Mini Challenge series de Toleman Motorsport. serie unha marca por Toleman Motorsport.
A concesión do teléfono
Trama
Amais destes sucesos, está a vida privada de Genuardi, quen ten un romance coa súa sogra. De feito, este foi o motivo da solicitude da liña telefónica: poder contactar coa súa amante cando o seu sogro estivese ausente. Mais por un malentendido o sogro descobre a verdade, e debido aos celos mata a Genuardi e suicídase pouco despois.
Desta situación aprovéitanse os xenerais dos carabinieri, que foran castigados pola súa actividade persecutoria contra Genuardi. Reconstrúen a escena do crime, simulando que Genuardi manexaba un artefacto explosivo, o que probaría o seu carácter subversivo.
Toleman
Resultados Completos na Fórmula Un
(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.
A concesión do teléfono
Narración
A concesión do teléfono non ten a estrutura habitual da novela. Camilleri alterna dous tipos de escritura: as "cousas escritas" inclúen cartas, informes, documentos oficiais, notas secretas ou artigos de prensa; as "cousas ditas" son os diálogos entre os personaxes, escritos sen indicacións escénicas nin información sobre a ambientación.
.ua
.ua é o Dominio de Nivel Superior xeográfico (ccTLD) para Ucraína.
A concesión do teléfono
Narración
Camilleri usou un recurso similar na novela La scomparsa di Patò. O autor afirmou que empregou esta estrutura na novela para facer que a persoa lectora sexa autora da propia historia, o que entronca coa teoría da recepción. As cousas ditas e escritas altérnanse no relato, fusionándose só no capítulo final, que serve de epílogo da historia. Ao longo do texto vaise creando unha interacción entre os personaxes que contribúe a crear unha comedia de equívocos.
.ua
Ligazón externa
Toppdomän
A concesión do teléfono
Narración
No prólogo o autor explica que tivo a idea da novela logo de atopar un decreto ministerial de 1892 para a concesión dunha liña telefónica privada (documento orixinal que aparece reproducido na novela), un texto que prevía unha densa rede de obrigas burocráticas e administrativa. Os malentendidos nacen precisamente a partir da dificultade de desenvolverse na maraña de oficinas públicas.
O autor emprega de forma alterna tres rexistros lingüísticos: o italiano formal, o italiano informal e o siciliano. Amais, adapta os trazos ortotipográficos e formais da documentación aos propios de finais do século XIX. Na tradución ao galego recorreuse a elementos propios desa época, como o uso da forma decer en vez do verbo dicir, a interpolación como recurso estilístico, o futuro do subxuntivo ou a forma vosa mercé en vez de vostede.
Espazo e tempo
A historia desenvólvese en Sicilia a finais do século XIX. O espazo principal é a cidade de Vigata (espazo imaxinario que se corresponde con Porto Empedocle, lugar de nacemento de Camilleri), capital da provincia de Montelusa (correspondente á provincia de Agrigento). A trama desenvólvese tamén na cidade de Palermo. A acción comeza o 12 de xuño de 1891 e remata o 20 de agosto 1892. A novela iníciase cunha cita de Luigi Pirandello, da súa novela I vecchi e i giovani ("Os vellos e os mozos", 1909), ambientada en Sicilia entre 1892 e 1893. A obra relata o nomeamento de Giovanni Giolitti como Presidente do Consello de Ministros e o desenvolvemento dos Fasci Siciliani.
Os poucos funcionarios públicos que intentan traballar de forma honesta, como o delegado Spinoso, a pesar do seu compromiso e algúns éxitos efémeros están destinados á derrota. Filippo Genuardi logre evadir todos os cargos non polo empeño das forzas da lei, senón pola vontade de Lollò Longhitano, un home de honor que ten amizades en todos os recunchos da administración pública e que a través das súas recomendacións pode impoñer a súa vontade a case todos os habitantes de Vigàta. Spinoso é consciente de que está atrapado sen posibilidade de salvación.
O protagonista, Filippo Genuardi, é tamén unha vítima deste tecido diabólico, mais ao cabo non é un heroe ou un protagonista positivo: marido desleal e comerciante parasito, para obter a concesión telefónica está disposto a entregar o seu antigo mellor amigo en mans da mafia, a ameazar con armas e facer chantaxe aos donos das terras sobre as cales deben colocarse os postes da liña telefónica, ou para subornar calquera que o poida axudar na administración pública.
Edicións
Houbo unha adaptación teatral da obra, presentada no Teatro Stabile di Catania na campaña 2005-2006, con dirección de Giuseppe Dipasquale e adaptación do propio Camilleri.
O libro foi obxecto da primeira transacción de comercio electrónico con tarxeta de crédito a través da plataforma IBS.it.
Raúl Cabanas
Raúl Cabanas, nado en Galicia o 31 de marzo de 1986, é un futbolista galego-suízo. Xoga de centrocampista e o seu club dende o 2011 é o SC Young Fellows Juventus. É curmán do tamén xogador de fútbol Ricardo Cabanas.
Alfonso Fuente
Traxectoria
Estudou Empresariais e exerce como asesor fiscal. Concelleiro de Barreiros polo Partido Popular de Galicia (PPdeG), logo do falecemento do alcalde Luis Fraga Leiro o 21 de maio de 2005, foi elixido para substituílo. Nas eleccións municipais de 2007 encabezou a candidatura do PPdeG e foi elixido alcalde con maioría absoluta. .
Estivo implicado nunha serie de procesos xudiciais e políticos que derivan da súa xestión urbanística no municipio nos primeiros anos da década do 2010. Amparándose na obsolescencia da normativa urbanística local (unhas Normas Subsidiarias municipais), Fuente Parga concedeu licenzas de edificación en terreos sen urbanizar que non tiñan servizos suficientes. Tales licenzas foron emitidas en contra do criterio da secretaria municipal. Por este motivo o alcalde, dous concelleiros da Xunta de Goberno e a arquitecta municipal están implicados nunha causa penal por prevaricación que se resolve no xulgado de Mondoñedo.
A desorde urbanística creada por esta práctica irregular continuada e os problemas medioambientais derivados dela obrigaron a que o Goberno galego suspendese no 2007 a vixencia das Normas Subsidiarias municipais de Barreiros. O Goberno aprobou tamén unha ordenación urbanística provisional que rexería mentres se redactaba un plan urbanístico acorde coa lexislación. Xunto con esta medida acordouse realizar un investimento de máis de 14 millóns de euros, a executar entre o 2010 e o 2013, que serán investinas en executar as obras de urbanización que a lei imputa ós promotores inmobiliarios pero que Fuente Parga lles eximiu de executar. Esta actuación permitirá legalizar 3.174 vivendas que quedaron paralizadas pola falta de servizos básicos e que os promotores venderan en gran parte antes de estaren rematadas.
En decembro do 2010 Xabier Díaz, promotor lucense que opera en Barreiros, entregou á fiscalía de Lugo documentos e gravacións que supostamente implican á secretaria municipal, María Antonia Martínez, en irregularidades urbanísticas. O promotor asegura que as gravacións lle chegaron a casa de remitente descoñecido. Ademais de opoñerse á concesión irregular de licenzas de obra, que finalmente foron concedidas amparadas noutros informes, no seu día Martínez informara negativamente os orzamentos municipais para os exercicios do 2006, 2007 e 2008 por considerar que había irregularidades neles.
De resultas da denuncia da Xunta, o xulgado do Contencioso-Administrativo número 1 de Lugo declarou ilegal a licenza concedida polo Concello de Barreiros para edificar 173 vivendas nunha urbanización en San Miguel de Reinante. O xuíz considerou que cando esa licenza foi concedida, a urbanización non dispuña dos servizos básicos para ser habitable. Outros oito contenciosos, abertos polo goberno de Emilio Pérez Touriño, contra outras tantas licenzas urbanísticas concedidas para a construción de urbanizacións (unha en San Miguel, dúas en Reinante, unha en San Cosme de Barreiros e outra en San Pedro de Benquerencia) foron arquivadas polo xulgado a petición da Xunta gobernada por Alberto Núñez Feijóo.
Nas municipais de 2011 e 2015 volveu ser elixido alcalde con maioría absoluta.
Nas eleccións municipais de 2019 perdeu a maioría absoluta, sendo elixida como a súa sucesora no cargo Ana Ermida Igrexas (BNG).
Premios Chano Piñeiro 2002
250px|miniatura|[[Palacio da Ópera da Coruña.]] A cerimonia de entrega da primeira edición dos Premios Chano Piñeiro tivo lugar en abril de 2002, sendo O bosque animado a película máis premiada.
Premios
miniatura|dereita|150px|[[Ángel de la Cruz, mellor dirección e mellor guión]] miniatura|dereita|150px|[[Ernesto Chao, Mellor actor]] miniatura|dereita|150px|[[Marta Larralde, mellor actriz]] Os premiados foron os seguintes profesionais e producións:
Behind the Mask (canción de Michael Jackson)
"Behind the Mask" é unha canción incluída no álbum póstumo Michael do artista estadounidense Michael Jackson. Foi adaptada por Jackson a partir do sinxelo da Yellow Magic Orchestra en 1982, pero finalmente non foi incluído no álbum Thriller. A canción foi lanzada por Epic Records o 21 de febreiro de 2011 como o terceiro sinxelo de Michael. Shanice puxo as voces de fondo da canción. En febreiro de 2011, a canción foi lanzada como sinxelo en Francia.
Cervexa de banana
250px|miniatura|Cervexa de banana. A cervexa de banana é unha bebida alcohólica feita coa fermentación da banana.
Etimoloxía
En Kenya, o nome é urwaga, na República Democrática do Congo é coñecida como Kasiksi, en Uganda é coñecida como lubisi e en Ruanda e Burundi como urwagwa.
María Rodrigo
María Rodrigo Bellido, nada o 20 de maio de 1888 en Madrid e finada o 8 de decembro de 1967 en Porto Rico, foi unha compositora española. Foi a primeira muller en estrear unha ópera en España.
Traxectoria
María Rodrigo naceu o 20 de maio de 1888 en Madrid, filla de pais navarros, Pantaleón Rodrigo y Falces e María Bellido Díaz. Recibiu as súas primeiras nocións musicais de seu pai, que era compositor.
Nos seus últimos anos de vida participou xunto co violonchelista catalán Pau Casals na fundación do Conservatorio de Porto Rico.
Riqueza
A riqueza é a abundancia de bens ou de rendas. A riqueza mais sinxelamente é a acumulación de bens que posúen un valor económico. Pódese falar de riqueza financeira, de riqueza cultural, de " países ricos " e de creación de riqueza. A riqueza reflicte un feito socioeconómico asociado ao feito de que certos individuos posúan maior cantidade de bens materiais que outros. A riqueza xa que logo está relacionada co modo e calidade de vida das persoas ricas. A riqueza pode estudarse tanto desde o punto de vista antropolóxico ou sociolóxico como desde o punto de vista estritamente económico.
Antropoloxía
O nivel de vida dalgúns países desenvolvidos, urbanizados e industrializados establece un enorme contraste coas condicións de existencia da inmensa maioría de países agrarios e eminentemente subdesenvolvidos.
Este forte contraste é o que divide á Humanidade entre ricos e pobres, ben alimentados -ou sobrealimentados- e famentos. O mundo en vías de desenvolvemento -Terceiro Mundo-, segue a ser un mundo abrumadoramente agrícola, máis do 70% da súa poboación vive da terra, a pesar de non contar coa necesaria tecnoloxía e coñecementos para que esa terra produza ata o máximo das súas posibilidades.
Moitos africanos, asiáticos e suramericanos loitan denodadamente cada día coa súa terra, pero as malas colleitas son frecuentes e raramente poden chegar a aforrar algo. Entón é cando xorde a necesidade de conseguir capital estranxeiro. Este capital obtense coas remesas da emigración, cos microcréditos das ONGs, ou coa axuda directa ó desenvolvemento dos países do Primeiro mundo.
Economía
Para a ciencia económica actual, a riqueza económica corresponde ao conxunto dos bens dos cales o uso ou a propiedade abastece unha satisfacción. Pois está constituída polas existencias de activos económicos detidos para o dun ou varios axentes económicos. A riqueza economicamente analízase a través de varias dicotomías :
O Cuco de Velle
Traxectoria
Comezou a súa andaina, nos anos trinta e corenta do século XX, tocando o acordeón polas festas da contorna ourensana, como Luintra, Vilar de Barrio ou Castro Caldelas. Participou durante cincuenta anos na Coral de Ruada onde foi solista de barítono. A fama chegoulle coa apertura da taberna A Palleira en Velle, rexentada por el mesmo, recibía todos os domingos grandes masas de persoas que se achegaban a degustar unha ración de polbo e unha cunca de viño da propia colleita do Cuco. Alí naceu a Charanga do Cuco de Velle, formación coa que levou a música tradicional por toda Galiza. A charanga estaba composta por doce ou quince compoñentes, que empregaban diversos instrumentos: gaitas, clarinetes, acordeóns, guitarras, tambores, bombos, pandeiretas, cunchas, botellas, etc. .
= Homenaxes = Recibiu varias homenaxes, entre as que podemos salientar dúas: unha en vida do Cuco, no ano 1988; outra, xa unha vez finado, no ano 2005.
Na homenaxe do ano 1988 colocóuselle unha placa co nome del a unha rúa da aldea de Velle e no mesmo participaron numerosas autoridades e veciños da aldea.
Na homenaxe do ano 2005, que foi organizada pola Comisión de Festas da súa aldea natal, fíxose un certame coas Bandas de Músicas máis importantes da provincia, entre as que podemos destacar:
Punta de San Lourenzo
dereita|300px|miniatura|Punta de San Lourenzo. miniatura|dereita|300px|Mapa da punta de San Lourenzo. A punta de San Lourenzo (ponta de São Lourenço) é unha longa península que constitúe o extremo oriental da illa de Madeira, ao leste da poboación de Caniçal. Remata no illote do Farol e ten unha lonxitude de arredor de 6 km.
Crimea (homónimos)
Crimea pode referirse a:
.mr
.mr é o Dominio de Nivel Superior xeográfico (ccTLD) para Mauritania.
(I Like) The Way You Love Me
"(I Like) The Way You Love Me" é unha canción do artista estadounidense Michael Jackson incluída no álbum póstumo Michael, que foi estreada en Corea do Sur como sinxelo dixital o 18 de xaneiro de 2011, e nas estacións de radio de Italia o 8 de xullo de 2011.
.mr
Ligazón externa
Toppdomän
EXOS B
EXOS B (Exospheric Satellite B), tamén denominado Jikiken, foi un satélite artificial xaponés lanzado o 16 de setembro de 1978 mediante un foguete M-3H desde o Centro Espacial de Kagoshima.
Características
EXOS B, xunto con EXOS A (Kyokko), foi unha contribución xaponesa ao Estudo Magnetosférico Internacional (IMS polas súas siglas en inglés). A súa misión foi estudar os mecanismos da interacción entre campos e partículas e a turbulencia do plasma na ionosfera e magnetosfera terrestres. O satélite tiña forma de poliedro de doce caras, con dúas antenas de tipo dipolo, de 103 e 69,6 m de lonxitude. Dispoñía tamén dun mastro de 1 m de lonxitude en cuxo extremo se aloxaba o magnetómetro. A alimentación eléctrica era proporcionada por células solares que producían ata 30 vatios de potencia, co apoio dunha batería. A nave estabilizábase mediante xiro, cunh velocidade inicial de 150 r.p.m., que baixou a 3 r.p.m. tralo despregue das antenas. O control de actitude realizábase grazas a un sensor solar cunha precisión de 0,5 graos. Os datos enviábanse en tempo real, excepto os datos de enxeñería do satélite e os datos de plasma, que se gardaban nunha memoria de 10 Kbyte.
Instrumentos
EXOS B levaba a bordo os seguintes instrumentos:
Baldomir, Montemaior, A Laracha
Baldomir é un lugar da parroquia de Montemaior no concello coruñés da Laracha na comarca de Bergantiños. Tiña 30 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales eran 10 homes e 20 mulleres.
Marc
Marc pode referirse a:
Semente
miniatura|250px|Sementes de faba. A semente é a estrutura mediante a que realizan a propagación as plantas que por iso se chaman espermatófitas (plantas con semente). A semente prodúcese pola maduración dun óvulo dunha ximnosperma ou dunha anxiosperma. Unha semente contén un xermolo do que pode desenvolverse unha nova planta baixo condicións apropiadas. Pero tamén contén unha fonte de alimento almacenado e está envolvido nunha cuberta protectora.
Estrutura
lang=gl|miniatura|300px|Partes dunha semente de aguacate. O alimento almacenado comeza como un tecido fino e delgado chamado endospermo que é provisto por plántaa proxenitora e pode ser rico en aceite ou amidón e en proteínas. En certas especies, o embrión alóxase no endospermo, que a semente utilizará para a xerminación. Noutros, o endospermo é absorbido polo embrión mentres que o último crece dentro da semente en desenvolvemento, e os cotiledóns do embrión énchense do alimento almacenado. Na madurez, as sementes destas especies carecen de endospermo. Algunhas sementes de plantas comúns que carecen de endospermo son as fabas, chícharos, cabazas, xirasoles, e ravos. As sementes de plantas con endospermo inclúen todas as coníferas, a maioría dos monocotiledóns, as herbas, tales como o millo e o coco.
A envoltura da semente desenvólvese a partir de cubertas, chamadas tegumentos, que orixinalmente rodean ao óvulo. Na semente esta envoltura madura pódese converter nunha fina cuberta, como no cacahuete, ou en algo máis substancial.
As sementes das anxiospermas quedan contidas en estruturas secas ou carnosas (ou en capas de ambas), chamadas froitos. En galego chámase froita ao alimento que representan os froitos carnosos e doces. En cambio as sementes das ximnospermas comezan o seu desenvolvemento "espidas" sobre as brácteas dos conos, aínda que no seu desenvolvemento son acompañadas por escamas, que axudan á súa protección ou á súa dispersión.
Existe tamén un concepto legal de sementes, no que se considera como semente a calquera parte da planta cando o seu fin é a multiplicación, incluíndose entón plantóns, vitroplantas etc.
Etapas de produción
A produción de sementes inclúe as seguintes etapas: sementa, colleita, acondicionamento e secado, análise e control de calidade, clasificación e selección, lavado e tratamento, almacenaxe, certificación, etiquetaxe e embalaxe, e embarque.
A Balsa, San Clodio de Aguiar, Outeiro de Rei
A Balsa é un lugar da parroquia de San Clodio de Aguiar no concello lugués de Outeiro de Rei na comarca de Lugo. Segundo o padrón continuo do INE en 2019 tiña 9 habitantes, 5 homes e catro mulleres  o que supón unha diminución de tres persoas dende o 2013.
Plátano fritido
Cuba
En Cuba, onde tamén se chama mariquitas ou chicharritas o uso do plátano fritido non só é doce, senón que tamén se utiliza como acompañamento en pratos de arroz, carnes e ensaladas.
Resto de América
No resto de América, en países como Colombia, Venezuela ou Perú, os plátanos fritidos véndense como petiscos en bolsas, como se fosen patacas fritidas, recibindo o nome de Platanitos, vendéndose comunmente en Europa como produto de exportación.
India
Na India, no estado de Kerala, o prato é coñecido co nome de upperi. Frítese o plátano en aceite de coco, podendo usar o plátano verde ou maduro. Ás veces cóbrense con masala ou jaggery para obter variantes picantes ou doces. É unha parte integral da comida tradicional de Kerala chamada sadya, servida en vodas e festas tradicionais como o Onam.
Elaboración
Pela-los plátanos e cortalos en cinco anacos cada un. Bate-lo ovo, mesturalo coa fariña e un pouco de auga. Deseguido, utilizar esta mestura para reboza-los anacos de plátano e despois, pasalos á tixola, onde se friten ata que estean dourados. Unha vez retirados os anacos de plátano a un prato, botar unha cullerada de aceite e o azucre con dúas culleradas de auga nunha tixola e cocelo ata que estea ao punto de caramelo. Verter o caramelo quente sobre os anacos de plátanos fritos e servir.
.kp
.kp é o Dominio de Nivel Superior xeográfico (ccTLD) reservado para Corea do Norte, introducido no 2007 e supervisado polo Korea Computer Center Europa ata 2012 cando pasaron a Star Joint Venture con sede na capital coreana. Hai poucas web co dominio .kp e están dirixidas ao público estranxeiro por canto o acceso no país está restrinxido e só se permite cunha autorización especial.
Jason Statham
Jason Statham, nado o 26 de xullo de 1967   en Shirebrook, Derbyshire, é un actor inglés, produtor, experto en artes marciais, e ex mergullador. É coñecido polos seus papeis de cine policial do director Guy Ritchie Lock, Stock and Two Smoking Barrels (1998), Snatch, cochos e diamantes (2000), e Revolver (2005). Tamén apareceu en películas como a triloxía do suspense de acción Transporter (2002-08), o filme de suspense The Italian Job (2003), a comedia de humor negro/filme de acción Crank (2006), o filme de acción War (2007), que coprotagonizou Jet Li, o suspense de acción e ciencia ficción Death Race (2008), o filme The Bank Job (2008), e a serie de comedias de acción Os Mercenarios (2010-14). Polo xeral leva a cabo as súas propias escenas de loita e escenas de acción, caracterízase por estar encasillado como un antiheroe.
Cirrus
miniatura|Cirros.
Os Cirrus ou Cirros, abreviadamente Ci, son un xénero de nubes que, segundo a definición adoptada pola Organización Meteorolóxica Mundial, caracterízanse por se presentaren illadas, a xeito de filamentos brancos e delicados, ou de bancos ou bandas estreitas, brancas ou case brancas. Teñen unha aparencia fibrosa, semellante aos cabelos dunha persoa, ou dun brillo sedoso ou das dúas características a un tempo.
Características
Está composta de cristais de xeo microscópicos, que brillan cun fulgor branco ós raios do sol. Son nubes altas que se atopan a altitudes de entre 6.000 a 12.000 metros. Normalmente son síntoma de bo tempo, mais se avanzan organizadas e aumentando progresivamente cara o horizonte indican algunha fronte cálida ou borrasca.
Elemento Alu
Un elemento Alu é un curto tramo de ADN que foi caracterizado orixinalmente pola acción da endonuclease de restrición da bacteria Arthrobacter luteus (Alu), que se pode encontrar no xenoma humano e no doutros primates. Os elementos Alu son os elementos transpoñibles máis abondosos, pois comprenden aproximadamente un millón de copias espalladas polo xenoma humano. Os elementos Alu son tamén coñecidos como xenes egoístas ou parasitos, porque a súa única función é a súa autorreprodución. Derivan dun pequeno ARN 7SL citoplasmático, un compoñente da partícula de recoñecemento do sinal. Os elementos Alu están moi conservados nos xenomas dos primates e orixináronse no xenoma dun antepasado dos Supraprimates.
As insercións Alu foron implicadas en varias doenzas humanas hereditarias e en varias formas de cancro.
O estudo dos elementos Alu foi importante para dilucidar a xenética das poboacións humana e a evolución dos primates, incluíndo a evolución humana.
miniatura|300px|Cariotipo dun linfocito humano feminino (46, XX). Os cromosomas foron hibridados cunha sonda para elementos Alu (verde) e contratinguidos con TOPRO-3 (vermello). Os elementos Alu foron utilizados como un marcador para bandas cromosómicas ricas en xenes.