cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jamahiriya
Goberno de asembleas e tribos
O goberno libio mediante a palabra Jamahiriya resaltaba que a forma de goberno do seu país era unha democracia directa sen partidos políticos posto que a Jamahiriya rexeita a democracia representativa e a democracia liberal. Esta democracia directa, segundo o goberno, era gobernada polo pobo a través de consellos locais e comunas chamados "Comités populares de base", sen outro intermediario entre as masas e o Estado. Destes consellos locais xurdía o lexislativo xeral da nación, o Congreso Xeral Popular e deste o Comité Xeral Popular que ostentaba o poder executivo presidido por un primeiro ministro.
Adicionalmente, a Jamahiriya rexeitaba a idea de Libia como un estado-nación, mentres os vínculos tribais mantéñense como a fonte primaria da organización política, mesmo dentro das filas militares. Dende 1971 prohibíronse tódolos partidos políticos en Libia, co argumento de que estes non representaban correctamente á poboación. Segundo o goberno libio coa forma de goberno da Jamahiriya a oposición ao réxime participaba directamente no goberno a través dos comités populares. Os críticos da Jamahiriya argumentaban que Gaddafi usaba os comités de democracia directa como ferramentas do seu poder autocrático e a represión política na práctica.
Aeroporto de Palm Beach
O aeroporto internacional de Palm Beach é un aeroporto público estadounidense situado a tres millas ao oeste de Palm Beach, Florida que serve a área metropolitana de Miami. Está operado polo Departamento de Aeroportos do condado de Palm Beach.
Escandinavismo
miniatura|225px|Póster do século XIX con soldados de Noruega, Dinamarca e Suecia O escandinavismo (tamén chamado pan-escandinavianismo) e o nordismo son movementos literarios e políticos que apoian varios graos de cooperación entre os países escandinavos ou nórdicos. Escandinavismo e nordismo son termos intercambiables para o movemento literario, lingüístico e cultural que se centra en promocionar un pasado común nórdico, unha mesma herdanza cultural, mitoloxía común e unhas linguas con raíces no antigo nórdico, e que levou á formación de publicacións períodicas conxuntas e sociedades en apoio da literatura e lingüaxe escandinavas. Porén, o escandinavismo e o nordismo político son dous movementos pannacionalistas distintos que apareceron en épocas distintas.
Escandinavismo político
O escandinavismo político é paralelo aos movementos de unificación de Alemaña e Italia do século XIX. En oposición a estes, o proxecto de construción do estado escandinavo non foi exitoso e non se continuou. Tivo o seu apoxeo a mediados dese século e apoiou a idea de Escandinavia como unha rexión unificada ou un único país, baseado nunha etnia común, e a herdanza lingüística, política e cultural de Dinamarca, Noruega e Suecia.
O movemento foi creado por estudantes universitarios daneses e suecos na década de 1840, con base en Escania. Nos seus inicios os gobernantes de ámbolos dous países sospeitaban do movemento. A policía de Dinamarca polo tanto mantivo aos defensores do escandinavismo baixo unha estrita vixilancia.
Hans Christian Andersen uniuse ao escandinavismo tras unha visita a Suecia en 1837, e comprometeuse a escribir un poema sobre a relación dos suecos, daneses e noruegueses. Foi en xullo de 1839, durante unha visita á illa de Funen, cando Andersen comezou a esribir o texto do poema, "Jeg er en Skandinav" (Son un escandinavo"). Andersen compúxoo para capturar "a beleza do espírito nórdico, a forma na que as tres nacións irmás medraron xuntas", como parte dun himno nacional escandinavo. O compositor Otto Lindblad púxolle música, e a composición publicouse en xaneiro de 1840. A súa popularidade medrou ata 1845, e a partir dese momento rara vez foi catada.
Cando Óscar I converteuse en rei de Suecia e Noruega en 1844, as relacións con Dinamarca melloraron e o movemento comezou a gañar apoio entre os xornais liberais, como o Fædrelandet e o Aftonbladet, que o viron como un xeito de contrarrestar os poderes conservadores que estaban medrando por toda Europa. Durante a guerra entre Dinamarca e Prusia de 1848, Suecia (entón unida con Noruega) ofreceu apoio na forma dunha forza expecicionaria sueco-norueguesa, aínda que a mesma nunca chegou a combater. O movemento nunca se recuperaría completamente tras a segunda guerra danesa-xermana sobre Schleswig, cando o goberno sueco negouse a unirse a unha alianza contra o poder crecente de Alemaña no continente.
Nordismo político
O nordismo político foi introducido coa Asociación Nórdica que comezou a través das iniciativas suecas en 1919. O movemento tamén inclúe a Finlandia, Islandia e aos territorios daneses de Groenlandia e as Illas Feroe, e ten base ideolóxica na cooperación económica nórdica e na integración apoiadas polo Consello Nórdico. O movemento foi descrito como "nacionalismo colaborativo". A importancia do Consello Nórdico comezou a decrecer despois de que Dinamarca se unise á Comunidade Económica Europea en 1973. E despois de que Suecia e Finlandia se unisen á Unión Europea en 1995, a asociación perdeu a meirande parte da súa antiga importancia. Aínda que Noruega elixiu por referendums en 1973 e 1995 non unirse á UE, ten varios acordos con esta e forma parte do acordo de Schengen.
Helena González Fernández
Helena González Fernández, nada en Santo André de Comesaña (Vigo), o 11 de marzo de 1967, é unha profesora e investigadora galega.
Traxectoria
Licenciada en Filoloxía Galega na USC, traballou no servizo de normalización lingüística da USC e como profesora de lingua e literatura galega en Pontevedra. Despois foi profesora titular de Estudos Galegos e Portugueses e impartiu docencia sobre literatura galega, literatura brasileira e estudos de xénero na Universidade de Barcelona. Desde 2016 foi directora de ADHUC-Centre de Recerca Teoria, Gènere, Sexualitat (antes Centre Dona i Literatura) na Universidade de Barcelona. Dirixiu as revistas científicas Abriu: estudos de textualidade do Brasil, Galicia e Portugal. Coordinou, con Mariám Mariño, a hemeroteca dixital ''A Saia. Publicacións periódicas feministas'', coeditada polo Consello da Cultura Galega e ADHUC. Está adscrita á Càtedra UNESCO Mulleres, desenvolvemento e culturas: investigadora (desde 2003).
Ensaio
=== Obras colectivas e artigos ===
Filloa
A filloa é un produto gastronómico típico da sobremesa en Galicia coñecido tamén nalgunhas zonas como freixó ou marrucho.
Ingredientes
As filloas fanse con ovos, leite ou auga e fariña milla ou de trigo, en diversas proporcións, e outros posibles ingredientes (como touciño, sal, azucre, reladuras de limón etc., segundo costumes locais que dan lugar a diferentes receitas . De feito poden atoparse receitas moi diferentes nos distintos textos consultados, así como distintas presentacións finais.
Estes ingredientes mestúranse para dar lugar a un amoado solto que se frite nunha tixola especial chamada filloeira ou sobre unha prancha, lousa ou pedra axeitadas a tal fin
Filloas de sangue
Na época da matanza son típicas as filloas de sangue, elaboradas cos mesmos ingredientes ós que se lles engade sangue de porco e, por veces, uvas pasas, roxóns, mel ou azucre.
Preparación
300px|miniatura|Facendo filloas en Vigo Mestúrase a auga cos ovos batidos e a fariña ata facer unha masa, unha crema lixeira, líquida, o amoado, que non se pegue na tixola onde se vai facer e que se estenda ben. Úntase a filloeira co touciño ou cunhas gotas de aceite, para facer que a superficie sexa deslizante e bótaselle este líquido engordiño, facendo que quede ben repartido por toda a superficie, nunha fina capa. Cando calla e está dourada, dáse a volta á filloa para que se fagan polo outro lado. Cando estea feita sácase e sérvese nun prato.
Normalmente sérvense todas nun mesmo prato en forma de torre de filloas, abertas, unhas enriba das outras: outras veces enrólanse sobre si mesmas ou préganse en triángulo ou en escuadra. Pódense comer quentes ou frías.
No xeito tradicional de elaboración o amoado cocíñase nunha prancha de ferro chamada filloeira ou sobre unha pedra rectangular, aínda que hoxe xeralmente faise nunha tixola. Nas zonas do nordeste adoitábase botar o amoado nunha lousa ou pedra quentada previamente (tamén asentada sobre un trespés) ao lume, aínda que tamén se utilizaba no seu defecto a trepia. A pedra de facer filloas chámase parrumeira en galego.
Non vale calquera tipo de granito para facer unha pedra das filloas. Así, antigamente, as pedras de face-las filloas máis usadas traíanse desde Negreira, A Baña e O Salnés por mor da calidade das súas canteiras.
Por veces denomínanse en función da presentación: a filloa feita na pedra, se é moi fina chámase filloa, e se é grosa como as da filloeira chámase freixó.
Festas gastronómicas
Festa da Filloa da Pedra da Baña.|miniatura
As máis coñecidas son as seguintes:
Orixes e tradicións
As orixes históricas da filloa son un tanto escuras, polo que é difícil coñecer a súa procedencia. Tentaremos facerlle un recuncho no que extraeremos os criterios de varios historiadores respecto do mesmo tema. Seica os primeiros indicios do que a través dos séculos acabaría sendo unha variante galega da receita da filloa parecen remontarse aos tempos dos romanos (daquela parece ser que se facían as filloas nos campamentos dos lexionarios, os dous ingredientes principais eran auga e fariña), os cales lle daban o nome de "phyllon"; a palabra ten orixe grega, polo que cabe a posibilidade de que en Grecia tamén fose coñecida.
Ao parecer, xa na Roma Imperial á devandita filloa engadíaselle mel, leite, especias e ovos (non está suficientemente claro se a fariña pasou a ser un dos elementos que se empregou máis tarde, aínda que a maioría dos estudosos no tema manteñen que xa se empregaba de antes). A partir dese momento a historia da filloa parece perdida nos tempos; hai indicios, porén, de que viaxou como tradición entre os precristiáns e espallouse pola Europa coñecida daquela. Outra das evidencias cóntaa Beda o Venerable, o cal na súa obra "De temporum ratione" di que ao "Solmonath" (mes de febreiro para os ingleses da época, que supuña un achegamento aos ritos do sol e da fertilidade) chamábaselle o mes dos pancakes (mensis placentarum), prato que ofrecían aos deuses (Bede,"The Reckoning of Time")”. É moi probable que, como di este autor, os precristiáns ingleses confeccionaran algún tipo de doce ou torta de fariña no mes de febreiro, pois a palabra "placentum" ven de "pracenta", que quere dicir "torta de fariña sen fermento que se amasaba con queixo e mel". Isto suporía que antes do século V xa se cociñaban filloas e que chegaron a Inglaterra e Irlanda coas invasións de celtas centroeuropeas.
Al-Farabí
Muhammad ibn Muhammad ibn Tarkhan ibn Uzalagh al-Farabi (en lingua persa: محمد فارابی), tamén coñecido en Occidente como Alpharabus, Alfarabí, ou Farabi, nado en Wasij no 870 e finado no 950, foi un filósofo e científico persa de orixe turcófona e lingua literaria árabe.
Traxectoria
Naceu nunha pequena vila preto de Farab (actual Casaquistán), e foi levado a Bagdad de neno polo seu pai.
Filloa
Orixes e tradicións
Aproveitando os avances tecnolóxicos, os que teñen e fan filloas na pedra na casa acostuman a conxelalas para todo o ano e consérvanse coma acabadas de facer. Unha vez desconxeladas, pódense acompañar con mel ou crema pasteleira, envolvendo nelas un chourizo asado e tamén fritilas soas ou con calquera recheo coma lacón ou cebola con salmón.
Al-Farabí
Traxectoria
Farabi fixo importantes contribucións en matemáticas, filosofía, medicina e mesmo música. Como filósofo escribiu comentarios sobre as obras de Aristóteles, categorizou a lóxica en dous grupos, un como idea e outro como proba. Escribiu un libro sobre música Kitab al-Musiqa (O libro da música), o seu sistema de ton puro árabe aínda se emprega na música árabe. Farabi tivo unha grande influencia na ciencia e no coñecemento durante séculos, o seu traballo considerado unha síntese de filosofía e sufismo, está na base da obra de Ibn Sina.
Filloa
Libros sobre filloas
A Asociación "Filloas da Pedra" do Concello de A Baña xunto coa Editorial Alvarellos, publicaron en 2007 un libro con 50 receitas de filloas da pedra, de filloeiro ou de tixola, que foi presentado como o primeiro libro dedicado integramente á filloa galega.
Al-Farabí
Traxectoria
Influenciado polos escritos de Aristóteles apuntou a idea -herética para o islam- de que a razón é superior á revelación, cuestionou a autoridade do Corán dende o racionalismo e rexeitou a predestinación.
Joan Cornellà
Joan Cornellà Vázquez, nado en Barcelona o 11 de xaneiro de 1981, é un ilustrador e autor de banda deseñada catalán. As súas viñetas caracterízanse por ser unha mestura entre surrealismo e humor negro. Gañou recoñecemento a través da difusión das súas obras por Facebook.
É defensor da ilimitación da liberdade de expresión.
As súas historietas seguen o mesmo esquema de seis viñetas mudas. Ademais, nunca trata temas locais ou relacionados cun país concreto.
Biografía
No 2009, gañou a terceira edición do Premio Josep Coll na categoría de menores de 30 anos con Abulio, publicado o ano seguinte por Ediciones Glénat.
Bandeira de Ruanda
A bandeira nacional de Ruanda foi adoptada o 25 de outubro do 2001. Trátase dunha bandeira dividida en tres franxas horizontais coas cores azul (a superior), amarelo (a situada no centro) e verde (a inferior). Na bandeira hai dúas tonalidades diferentes de amarelo: o denominado amarelo estándar para a franxa central e o denominado amarelo sol polo sistema Pantone para o sol da esquina superior dereita. A franxa superior posúe un grosor do dobre de tamaño respecto ás dúas inferiores. No cuadrante superior máis afastado do mastro aparece representado o sol dentro da franja azul, que representa a ilustración, á luz que aclara progresivamente a todo o pobo, isto traduce a unidade, a transparencia e a loita contra a ignorancia. A bandeira representa a unidade nacional, o respecto polo traballo, o heroísmo e a confianza no futuro. .
Joan Cornellà
Biografía
No 2013, publica Mox Nox, unha recompilación de historietas mudas dunha soa páxina e autoconclusivas, cuxo contido está considerado humor negro e absurdo.
Bandeira de Ruanda
A bandeira foi deseñada por Alphonse Kirimobenecyo.
Significado das cores
O significado das cores da bandeira é o seguinte:
O vermello está ausente na bandeira, mais non da simboloxía oficial. Trátase amais do único país que presenta unha simboloxía para unha cor non presente. O vermello simboliza pois os masacres pasados e o sangue que foi vertido neles. A súa ausencia da bandeira simboliza a ruptura co espírito do xenocidio.
Bandeiras anteriores
A antiga bandeira de Ruanda, creada oficialmente o 25 de setembro de 1961 e confirmada no momento da plena independencia o 1 de xullo de 1962, estaba composta, como a bandeira da Guinea, por tres franxas verticais do mesmo tamaño e lucía as cores panafricanas: vermello (a máis próxima ao mastro), amarelo (a central) e verde). Na franxa central da bandeira ruandesa figuraba, dende 1962, a inicial do nome do país "R" en cor negro para diferenciala da guineana.
A nova bandeira foi adoptada no 2001 en contestación ao período de transición que coñeceu o país ao saír do xenocidio. Estaba en efecto demasiado vinculado aos acontecementos que ensanguentaran o país. A supresión do vermello, substituído por azul dunha banda máis ancha que as dúas outros, así como o engadido dun sol, representa así a vontade reivindicada de cortar co período precedente e de volverse cara ao futuro. Esta bandeira trocouse, como parte da renovación nacional emprendida tralo xenocidio de Ruanda.
Fantastic Planet
Fantastic Planet é o terceiro e derradeiro álbum da banda estadounidense de rock alternativo Failure, editado o 13 de agosto de 1996 a través do selo Slash Records. O álbum non entrou na lista Billboard 200, pero o seu sinxelo "Stuck on You" acadou o número 23 na Modern Rock Chart Sete dos temas do disco foron incluídos no recompilatorio Essentials, publicado no ano 2006.
En 2009, JustPressPlay nomeou a Fantastic Planet o terceiro mellor álbum dos 90, e situaron o tema "The Nurse Who Loved Me" no número 10 da súa lista das 100 mellores cancións desa década.
A Moreira, Bidouredo, Monterroso
A Moreira é un lugar da parroquia de Bidouredo no concello lucense de Monterroso, na comarca da Ulloa. Segundo o padrón municipal (INE 2013) tiña 4 habitantes. A Moreira sitúase a carón da estrada LU-221 que une Monterroso con Palas de Rei
Quintáns, Iria Flavia, Padrón
Quintáns é un lugar da parroquia de Iria Flavia no concello coruñés de Padrón, na comarca do Sar. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 111 habitantes (57 homes e 54 mulleres).
No One Rides for Free
No One Rides for Free é o álbum de debut da banda californiana de stoner rock Fu Manchu, editado no ano 1994 a través do selo Bong Load Records, sendo no seu único álbum non lanzado por Mammoth Records.
Bandeira de Uganda
A bandeira nacional de Uganda foi adoptada o 9 de outubro de 1962, data na que Uganda conseguiu a súa independencia do Reino Unido. A bandeira nacional consta de seis franxas horizontais alternadas de negro, amarelo e vermello, cun disco branco central no que se encontra un grou. O pavillón ten unha proporción entre anchura e lonxitude de 2 a 3.
Buganda, un dos reinos de Uganda, é un dos poucos estados africanos que ten unha bandeira nacional propia; porén, para evitar o emprego de calquera bandeira, símbolo ou tótem asociados a unha determinada zona, os británicos seleccionaron un grou de crista gris (ave nacional) como "tarxeta de identificación" para o seu uso polos británicos durante o seu dominio neste país e noutras bandeiras oficiais de Uganda.
A bandeira foi deseñada polo Ministro de Xustiza ugandés Grace Ibingira.
Significado das cores
As tres cores son representativas das xentes de África (negro), o sol africano (amarelo) e a irmandade africana (o vermello sendo a cor do sangue, que conecta aos africanos).
Ha*Ash
Ha*Ash é un dúo musical estadounidense composto polas irmás Ashley Grace (nada o 23 de xaneiro de 1987) e Hanna Nicole (nada o 21 de xuño de 1985).
Copa Galiza de Rugby 2011
A edición 2011 da Copa Galiza de Rugby (máis coñecida como Copa Xunta) foi a 23ª edición da Copa Galiza na modalidade de rugby. A competición disputouse entre o 14 de abril e o 5 de xuño. O torneo contou coa inscrición de 8 equipos, aínda que só 4 deles competiron, e o resto renunciaron. A final disputouse no novo Campo de Monte Porreiro, en Pontevedra, e o campión final foi de novo Vigo RC, que venceu na final de novo a CRAT.
Enfrontamentos
NP = Non presentado
Sarela
Sarela pode significar:
Toponimia
O topónimo galego Sarela pode referirse a:
O Outeiro, San Cosme de Piñeiro, A Pastoriza
O Outeiro é un lugar da parroquia de San Cosme de Piñeiro no concello lugués da Pastoriza na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 20 habitantes (9 homes e 11 mulleres).
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, que é unha parte alta ou elevación do terreo.
O trevo de catro follas
O trevo de catro follas é unha novela de literatura xuvenil escrita por Xosé Luís Laredo Verdejo, publicada en 1991 por Edicións do Cumio.
Tess Mattisson
Tess Mattisson, nada en Solna o 13 de xaneiro de 1978, é unha cantante sueca.
Traxectoria
No ano 2000 publicou o seu primeiro álbum en solitario, One love to justify.
Discografía
One love to justify
Castlevania
miniatura|dereita
Hjalmar Söderberg
Hjalmar Söderberg, nado o 2 de xullo de 1869 en Estocolmo e finado o 14 de outubro de 1941 en Copenhaguen, foi un escritor sueco de fin de siècle. É un dos autores suecos máis lidos e populares no século XX. O seu estilo é claro e conciso, cun fondo irónico e melancólico.
Gasalla, Lagoa, A Pastoriza
Gasalla é un lugar da parroquia de Lagoa no concello lucense da Pastoriza na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 15 habitantes (9 homes e 6 mulleres).
Eintracht Frankfurt
O Eintracht Frankfurt é un club de fútbol alemán, da cidade de Frankfurt. Actualmente milita na primeira división da Bundesliga.
Estadio
O Deutsche Bank Park foi inaugurado en 1925 e reformado en 2005. Ten capacidade para 57.706 persoas, e as dimensións do campo son 105 x 68 m.
Ribadeume, As Pontes de García Rodríguez
Santa María de Ribadeume é unha parroquia que se localiza no sur do concello das Pontes de García Rodríguez. Segundo o IGE en 2019 tiña 184 habitantes (101 mulleres e 83 homes) distribuídos en 27 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 2014 cando tiña 196 habitantes.
Historia
Esta parroquia segregouse do concello da Capela xunto coas de Bermui, Espiñaredo, San Pedro de Eume, A Faeira, Goente e Seoane que pasaron a integrarse no concello das Pontes de García Rodríguez en xullo de 1982.
Ma ma
Ma ma é un filme español de drama escrito e dirixido por Julio Medem, producido por Morena Films e protagonizado por Penélope Cruz, Luís Tosar e Asier Etxeandia. Foi estreado o 11 de setembro de 2015 en España.
Argumento
Logo de serlle diagnosticado un cancro de mama a Magda (Penélope Cruz), reacciona sacando á superficie toda a súa enerxía vital, desde o imaxinable ao inimaxinable. Grazas á súa valentía e optimismo, ela e o seu contorno máis íntimo vivirán insospeitadas escenas de humor e delicada felicidade.
San Luis
O nome castelán de San Luis pode referirse a:
A Pedriña, Bidouredo, Monterroso
A Pedriña é un lugar da parroquia de Bidouredo no concello lucense de Monterroso, na comarca da Ulloa. Segundo o padrón municipal (INE 2013) non tiña ningún habitante. O lugar da Pedriña está a carón do río Ulla, que fai de división natural entre os concellos de Antas de Ulla e Monterroso. Precisamente nese punto a ponte sobre o río é coñecida co nome de Pontepedriña. Na actualidade está máis poboada a parte de Antas de Ulla que a de Monterroso, debido a varias construcións realizadas nos últimos anos.
The Gories
Aínda que The Gories separouse en 1992, en xullo de 2009 reformouse para unha xira de reunión por Europa, tocando xunto con The Oblivians. O grupo realizaría unha segunda xira no ano seguinte, desta vez tocando por Norteamérica.
O Ollal, Ponte Veiga, O Carballiño
O Ollal é un lugar da parroquia de Ponte Veiga no concello ourensán do Carballiño na comarca do Carballiño. Tiña 33 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 14 eran homes e 19 mulleres. Iso supón unha diminución da poboación respecto a 2010, cando tiña 38 habitantes (16 homes e 22 mulleres).
Montemeán
O topónimo galego Montemeán pode referirse a:
The Stills
The Stills foi unha banda canadense de indie rock procedente de Montreal, Quebec. O grupo formouse no ano 2000 e separaríase en 2011. Antes de desfacerse The Stills publicou tres álbums de estudio e un EP.
Daredevil (álbum)
Daredevil é o segundo álbum da banda de stoner rock Fu Manchu, editado en 1995 no xa desaparecido selo Bong Load Custom Records. Este traballo contou coa formación clásica do grupo, composta por Scott Hill, Brad Davis, Ruben Romano e Eddie Glass.
Imaxinación
No sentido anterior a imaxinación ten semellanza co proceso de percibir. No entanto, a primeira non se limita á segunda. A imaxinación é un proceso máis abstracto, isto é, que non necesita dun obxecto presente na realidade (nese instante), ela sérvese da memoria para manipular a información e relacionala de formas que non dependen do estado actual do organismo. É dicir, a imaxinación toma elementos antes percibidos e experimentados, e transfórmaos en novos estímulos e realidades.
As orixes do estudo da imaxinación datan desde as reflexións filosóficas. No entanto, o seu posicionamento como materia de estudo científico, afastado de especulacións metafísicas, dáse co nacemento da psicoloxía experimental, a pesar disto, consérvase como un compoñente psíquico lonxe de ser descifrado. É só ata finais do século XX e principios do presente século que a imaxinación tómase como desafío para a investigación psicolóxica e neurocientífica, e os métodos conxuntos de neuroimaxe e condutuais permiten albiscar hipóteses de como o cerebro imaxina.
Iris Gey López
Iris María Gey López, nada na Coruña en 1983, é unha filóloga, escritora e cantante galega. Actualmente, imparte aulas de lingua e literatura galega no CPI Tomás Terrón Mendaña, no concello de Carballeda de Valdeorras (Ourense).
Traxectoria
Licenciada en Filoloxía Hispánica e Filoloxía Galega pola Universidade da Coruña, é profesora de lingua galega e lingua española. Colaborou no Anuario Brigantino. Gañou o primeiro premio de narrativa no certame literario organizado pola UDC no ano 2012 co relato "Nós, os degradados" e o primeiro premio no certame literario na modalidade de narrativa organizado polo concello de Mugardos no 2013 co texto "Cesárea de berro". Foi accésit do Premio Modesto R. Figueiredo en 2016 co relato "Cranios privilexiados". Tamén colabora co músico Xoán Curiel como cantante, co que lanza un disco en 2021, "Treides comigo", sobre a lírica galego-portuguesa, interpretando as cantigas de amigo, amor e escarnio e maldizer de 11 trobadores do Camiño de Santiago desde unha perspectiva moderna, nun estilo "pop medieval".
Loboso, Lagoa, A Pastoriza
Loboso é un lugar da parroquia de Lagoa no concello lucense da Pastoriza na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 18 habitantes (9 homes e 9 mulleres).
Carlos Figueroa
Carlos Figueroa Lorente, nado en Sevilla (España) o 27 de maio de 1956, é un ex xogador e adestrador de hóckey a patíns español. A pesar da súa dilatada carreira como xogador, é como adestrador cando máis prestixio conseguiu, sendo o técnico con máis títulos do estado español e de Europa. É considerado un dos mellores técnicos do mundo. O seu posto como xogador era o de dianteiro.
Como xogador destacou a súa etapa no H.C. Liceo da Coruña, no club galego xogou dende 1984 ata 1989, e nesta etapa conseguiu gañar tres ligas, tres Copas do Rei, dúas Copas de Europa, unha Recopas de Europa, tres Supercopas de Europa e dúas Copas Intercontinentais.
Como adestrador desenvolveu toda a súa carreira en Cataluña, primeiro no Igualada HC entre 1990 e 1995, posteriormente no FC Barcelona dende 1995 ata o 2005, e dende o 2008 ata o 2009 ao Reus Deportiu. Destaca sobre todas a súa etapa no Barcelona, conseguindo un total de 31 títulos en dez anos, entre os que destacan seis Copas de Europa e oito ligas. O 15 de maio do 2005 logrou o seu último título oficial como adestrador do Barcelona, a Copa de Europa, ao derrotar ao FC Porto por 3 a 2 na final disputada en Reus. Logo de dous anos volveu dirixir un equipo de hóckey a patíns, foi o CP Sitges na segunda categoría do hóckey a patíns estatal e co que conseguiu o ascenso á OK Liga. Ao ano seguinte volveu adestrar un equipo de elite, foi o Reus Deportiu, club co que conseguiu os seus últimos títulos como adestrador, o obxectivo perseguido polo Reus era finalizar coa hexemonía do Barcelona e conseguido en parte ao gañar o Campionato do Mundo de Clubs e a Copa de Europa, mais ao final da tempada abandonou o club.
A tempada 2009-10, Carlos Figueroa fíxose cargo do banquiño do Club Patí Vilanova feminino e da dirección xeral do club.
Traxectoria deportiva
Como xogador
Como adestrador
Airavella, Distriz, Vilalba
Airavella é un lugar da parroquia de Distriz no concello lugués de Vilalba na comarca da Terra Chá.
Kevin A. Lynch
Kevin Andrew Lynch (1918, Chicago, Illinois — 1984, Martha's Vineyard, Massachusetts, EUA) é urbanista e autor. Lynch estudou na Universidade Yale, en Taliesin (o taller de Frank Lloyd Wright), no Instituto Politécnico Rensselaer, e graduouse Bacharel en urbanismo no Instituto de Tecnoloxía de Massachusetts (ITM) (Massachusetts Institute of Technology (MIT)) en 1947. Comenzou a impartir docencia no ITM no ano seguinte, chegou a profesor asistente en 1949 e profesor titular en 1963.
Lynch promoveu diversas contribucións ao campo urbanístico a través de pescudas empíricas sobre como os individuos observan, perciben e transitan polo espazo urbano. Os seus libros exploran a presenza do tempo e da historia nas cidades, como os ambientes urbanos afectam aos nenos, e como aguzar a percepción urbana da forma física das cidades e rexións. Procurou estudar estes aspectos como conceptos básicos dun bo deseño urbano.
O seu libro mais famoso The Image of the City  ("A Imaxe da Cidade") publicado en 1960, é o resultado de cinco anos de estudos sobre como as persoas perciben e organizan informacións aleatorias cando circulan polo espazo urbano. Usando tres cidades diferentes como exemplo (Boston, Jersey City e Os Ánxeles), Lynch analizou que as persoas en xeral, entenden a cidade ao seu arredor de maneira consistente e previsible, formando mapas mentais coa utilización de cinco elementos principais:
"A Imaxe da Cidade" ten unha importante e durable influencia nos campos do urbanismo, arquitectura e na psicoloxía de ambientes.
Neil Costa
Neil Francis Costa é un barrister e deputado de Xibraltar, membro do Partido Liberal de Xibraltar (GLP). En decembro de 2011, foi elixido para o Parlamento de Xibraltar e nomeado ministro de Turismo, transporte público, relacións comerciais e do Porto.
Biografía
Nacido en Xibraltar, procedente dunha familia de clase obreira, Costa foi creado nun apartamento gobernamental en Laguna Estate, que seus pais compartían cos seus avós e estudou na St. Anne's Middle School. O seu pai era albanel e súa nai unha caixeira do supermercado Safeway. Destacouse ao conseguir tres Advanced Levels na Bayside Comprehensive School. A continuación, el foi estudar dereito e castelán na Universidade de Gales, Cardiff, onde se graduou con distinción. El completou os seus estudos de dereito no Inns of Court School of Law en Londres e foi admitido na Orde dos Avogados en Londres en novembro de 2002, e en Xibraltar en xaneiro de 2003.
Costa estivo involucrado na política en Xibraltar desde os seus días de estudante, e xuntouse ao Partido Liberal de Xibraltar en 1999. En 2007 foi elixido para o Parlamento e converteuse en ministro na sombra de Servizos de Saúde e Social. En 2011, xunto co Dr. Joseph Garcia e Steven Linares, formou o grupo de candidatos do GLP en colaboración co Partido Socialista Laborista de Xibraltar (GSLP) para participar nas eleccións xerais de 2011.
Re-elixido para o Parlamento, esta vez para o goberno, Costa foi nomeado polo ministro xefe Fabian Picardo, como o ministro de Turismo, transporte público, relacións comerciais e do Porto.
A Rúa, Iria Flavia, Padrón
A Rúa é un lugar da parroquia de Iria Flavia no concello coruñés de Padrón, na comarca do Sar. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 76 habitantes (34 homes e 42 mulleres).
Algara, Distriz, Vilalba
Algara é un lugar da parroquia de Distriz no concello lugués de Vilalba na comarca da Terra Chá.
Banda ó Río, O Caramiñal, A Pobra do Caramiñal
Banda ó Río é un lugar da parroquia do Caramiñal no concello coruñés da Pobra do Caramiñal na comarca do Barbanza. Tiña 32 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 20 eran homes e 12 eran mulleres.
O Pazo, Ponte Veiga, O Carballiño
O Pazo é un lugar da parroquia de Ponte Veiga no concello ourensán do Carballiño na comarca do Carballiño. Tiña 9 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 4 eran homes e 5 mulleres. Iso supón un mantemento da poboación respecto a 2010, cando tiña 9 habitantes (4 homes e 5 mulleres).
O Rueiro, Iria Flavia, Padrón
O Rueiro é un lugar da parroquia de Iria Flavia no concello coruñés de Padrón, na comarca do Sar. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 33 habitantes (12 homes e 21 mulleres).
Esus
miniatura|250px|Esus no Piar dos Nautes Esus foi un deus galo que formaba con Teutates e Taranis unha tríade divina.
Imaxinería
Esus aparece representado en dous monumentos, no Piar dos Nautes do século I d.C. Esus, que leva unha túnica semellante a unha exómida, está podando unha árbore cun podón na súa man dereita. Nun baixorrelevo en Tréveris Esus acanea unha árbore na que hai pousados tres paxaros e na que se observa tamén unha cabeza de touro por riba das ponlas.
Irene del Valle de la Sen
Irene del Valle de la Sen, nada en Barcelona en 1984, tamén coñecida como Irene la Sen, é unha poeta e música española. Estudou arquitectura e arquitectura técnica, especializandose en multimedia e 3D. Reside en Palma de Mallorca, onde codirixiu o Poetry Slam Mallorca durante varios anos e fundou Poetry Slam España xunto con outros poetas de España como Annalisa Marí Pegrum.
Traxectoria
A súa dedicación como poeta e música levárona ao panorama nacional e internacional a través de festivais de artes, música e literatura como o ARTmoda 2007 e 2008 (Mallorca), o Ping! 2007 e 2008 (Mallorca), os European Poetry Slam Day´s 2009 (Berlín), Cosmopoética 2010 (Córdoba), Sos Estrella Levante 2010 (Murcia), Semana de Poesía 2010, 2011 e 2012 (Barcelona), kósmopolis 2011 (Barcelona), Sziget 2010 (Budapest), Inverso 2010 (Madrid), o acto de presentación internacional da Anilla Cultural Latiniamérica-Europa no CCCB de Barcelona, Poestry Slam de Luxe 2011 (Hamburgo), FÁCYL 2011 (Salamanca), Llunes d´Es Baluard 2012 (Mallorca), La Casa Encendida 2012 (Madrid) e encontro de Arquitecturas Colectivas 2013 e o Festival Expluart, ambos en Vigo.
Publicou dous discos de poesía experimental, "Los Métodos" con Jazznoise, e o libro disco "ElectriCal", no que recita poemas sobre clásicos da música electrónica. Tamén se recolleron algúns dos seus poemas na antoloxía El Último Jueves e a revista La Bolsa de Pipas. É un expoñente da poesía e das formas de expresión poéticas, o que a levou a participar como relatora e a realizar talleres no Instituto de Estudos Baleares de Palma, Mesa de Jóvenes Mujeres Poetas (Universidade de Barcelona) e en LABoral Centro de Arte de Xixón. Expuxo no Centro de Arte La Real e a Factoría de Avilés.
Jeff Schroeder
Jeffrey Kim Schroeder, nado o 4 de febreiro de 1975 no barrio de Silver Lake, na cidade dos Ánxeles, é un músico estadounidense, que recentemente converteuse nun dos guitarristas da banda The Smashing Pumpkins. Anteriormente foi guitarrista e fundador da banda The Lassie Foundation.
Influencias
Nun artigo do ano 2003 Jeff citou a Ace Frehley, Jeff Beck, Slash, Pete Townshend, Brad Laner, Lee Ranaldo, Thurston Moore, Tom Verlaine, Richard Lloyd, Carrie Brownstein e J Mascis como as súas maiores influencias como guitarrista.
Distrito de Faro
Distrito de Faro Localización do Distrito de Faro
O distrito de Faro é un distrito portugués, coincidente coa provincia tradicional do Algarve. Limita ao norte co Distrito de Beja, ao leste con España, e ao sur e ao oeste co Océano Atlántico. Abrangue unha área de 4960 km², sendo así o 10º maior distrito portugués. Conta cunha poboación residente de 421.528 habitantes (2006) e a súa capital é a cidade de Faro.
Subdivisións
O distrito de Faro subdivídese nos seguintes 16 concellos:
O Algarve é a única rexión portuguesa perfectamente definida, e consecuentemente é a única que non ten unha división administrativa confusa. Na actualidade constitúe unha única subrexión estatística, correspondente ao distrito de Faro na súa totalidade.
Tempada 2015-16 do Campionato suízo de hóckey a patíns
A tempada 2015-16 da NLA foi a 95ª edición do Campionato suízo de hóckey a patíns. A competición comezou o día 9 de setembro de 2015 e a liga regular finalizou o 2 de abril de 2016 co RHC Diessbach á cabeza da competición. Os play-offs comezaron o 9 de abril de 2016 e finalizaron o 28 de maio de 2016 coa disputa da final.
Ao finalizar a tempada o RHC Diessbach alzou o seu segundo título de liga logo do conquistado na tempada 2012-13, mentres que o RHC Vordemwald descendeu á segunda categoría, a LNB, logo de finalizar na derradeira posición da clasificación e perder no play-out fronte ao RHC Wimmis. Pola súa banda Kissling Pascal (Diessbach) converteuse no máximo goleador da competición tras anotar un total de 42 goles (27 na liga regular e 15 nos play-offs).
Equipos
Na tempada 2015-16 participaron na competición un total de dez equipos: nove deles foron equipos suízos e un foi alemán (RSV Weil). Entre os equipos suízos houbo unha destacada presenza de equipos procedentes do Cantón de Berna, que achegou un terzo dos equipos suízos en competición.
Liga regular
Ao final da liga regular o RHC Diessbach proclamouse campión da mesma, liderando a táboa clasificatoria cun total de 47 puntos, o que supón unha vantaxe de 14 puntos respecto do segundo clasificado, o Montreux HC, e tendo perdido tan só dous partidos. Pola súa banda, o RHC Vordemwald pechou a táboa con tan só catro vitorias e 11 puntos.
Resultados
Fonte: Federación Suíza de Hóckey a Patíns
Play-off
Á finalización da liga regular, os oito primeiros equipos da táboa clasificáronse para os play-offs polo título, que comezaron o 9 de abril de 2016. Todas as series consistiron en enfrontamentos ao mellor de tres encontros con vantaxe de campo para o equipo mellor clasificado na liga regular, coa excepción da final, que se disputou a partido único o 28 de maio de 2016 ás 21h no CIS Halle de Solothurn ante 1020 espectadores.
Logo dos play-offs o RHC Diessbach conseguiu alzarse co título de liga logo de derrotar ao Genève RHC na final por 4 goles a 1. O equipo de Xenebra chegaba á final sen ter perdido ningún partido e tendo encaixado tan só 10 goles fronte aos 22 anotados nas dúas roldas anteriores. Pola súa banda, o equipo de Diessbach bei Büren precisara dos tres encontros da rolda de cuartos de final e semifinais. O máximo anotador dos play-offs foi Kissling Pascal, que anotou 15 goles en sete partidos para o RHC Diessbach.
Resultados
Fonte: Federación Suíza de Hóckey a patíns
Ameixide, San Cosme de Piñeiro, A Pastoriza
Ameixide é un lugar da parroquia de San Cosme de Piñeiro no concello lugués da Pastoriza na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 2 habitantes (1 home e 1 muller).
Emilio Araúxo
Emilio Araúxo Iglesias, nado en Coles en 1946, é un escritor, etnógrafo, editor e tradutor galego.
Traxectoria
Licenciado en Filosofía, foi profesor de Filosofía no ensino medio. En 1995 fundou a editora Noitarenga. En 2001 fundou unha nova editora, Amastra-N-Gallar. Actualmente reside en Lalín.
Insomniac
Insomniac é o cuarto álbum da banda estadounidense de punk rock Green Day, editado o 10 de outubro de 1995 a través do selo Reprise Records. Aínda que chegou ao número 2 nos Estados Unidos e foi dobre platino en 1996, Insomniac non tivo as mesmas vendas que o seu predecesor, Dookie, en gran parte debido ao seu tóno lírico lixeiramente máis escuro e ao seu son máis abrasivo. Insomniac é o terceiro álbum da banda máis vendido, despois de Dookie e American Idiot, con vendas por riba dos 8 millóns de copias en todo o mundo, dos cales 2 vendéronse só nos Estados Unidos. O traballo foi re-editado en vinilo o 12 de maio do 2009. Inicialmente ía ser chamado "Tight Wad Hill", polo corte 13, pero finalmente bautizouse como "Insomniac" cando Armstrong preguntoulle ao artista Winston Smith, encargado das ilustracións do álbum.
Lisa Harriton
Lisa Rae Harriton (18 de novembro de 1980, Londres) é unha música inglesa, que toca os teclados e faille os coros á banda de rock alternativo The Smashing Pumpkins dende o 2007. Harriton tamén é vocalista e compositora facendo unha mestura entre soul e pop influenciado polo jazz e a world music. Harriton comezou a súa carreira como vocalista de estudio con 8 anos de idade, facendo traballos para Disney, Integrity Media e Word Records.
Traxectoria
Harriton asistiu e completou estudos de piano clásico na Royal Schools of Music de Londres, e completou ademais estudos de piano de jazz na University of Southern California en maio do 2004.
Actuou en clubs de jazz na China, o Xapón, o Perú e os Estados Unidos e traballou con músicos como Ingrid Jensen e Ernie Watts.
A súa nai, Terry Harriton, é unha vocalista de estudio nos Ánxeles, o seu pai, Michael Harriton, é compositor e músico, e o seu irmán máis vello Steven tamén é músico.
Recentemente apareceu nos American Music Awards do 2009 con Adam Lambert yocando os teclados, e tamén apareceu con Adam nos programas CBS Early Show, Late Night with David Letterman e The View.
The Smashing Pumpkins
O 22 de maio do 2007, no club Le Grand Rex de París, deuse a coñecer como teclista e corista de xira da reformada The Smashing Pumpkins. Harriton aparece nos vídeos de "Tarantula" e "That's the Way (My Love Is)". O 9 de marzo do 2010 Billy Corgan, líder da banda, comezou a realizar audicións para un teclista con vistas ao seguinte traballo do grupo, Teargarden by Kaleidyscope.
O Souto, Iria Flavia, Padrón
O Souto é un lugar da parroquia de Iria Flavia no concello coruñés de Padrón, na comarca do Sar. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 43 habitantes (19 homes e 24 mulleres).
San Pedro de Eume, As Pontes de García Rodríguez
San Pedro de Eume é unha parroquia que se localiza no sur do concello das Pontes de García Rodríguez. Segundo o IGE en 2019 tiña 101 habitantes (58 homes e 43 mulleres) distribuídos en 25 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 2014 cando tiña 126 habitantes.
Toponimia
Segundo Nicandro Ares San Pedro deriva do antropónimo latino relacionado con (pedra). É un nome de santo, haxiotopónimo.
Historia
En xullo de 1982 a parroquia segregouse do concello da Capela xunto coas de Bermui, Espiñaredo, Goente, Ribadeume, A Faeira e Seoane, pasando a integrarse no concello das Pontes de García Rodríguez.
Bandeira de Burundi
A bandeira de Burundi está composta por unha cruz de Santo André de cor branca dividindo a bandeira en catro áreas, sendo a superior e a inferior de cor vermella, e as laterais de cor verde. No centro da bandeira aparece un círculo branco que contén tres estrelas vermellas de seis puntas perfiladas en verde, que simbolizan os tres grupos étnicos maioritarios de Burundi: os hutus, os twa e os tutsis. Tamén simbolizan os tres elementos do lema nacional: unidade, traballo e progreso, que se poden ler no escudo de Burundi.
Foi adoptada o 28 de xuño de 1967, e trocouse a proporción orixinal da bandeira, que era de 2:3, o 27 de setembro de 1982, pasando a ser de 3:5.
O Camiño Ancho, O Caramiñal, A Pobra do Caramiñal
O Camiño Ancho é un lugar da parroquia do Caramiñal no concello coruñés da Pobra do Caramiñal na comarca do Barbanza. Tiña 32 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 20 eran homes e 12 eran mulleres.
Jim Lovell
James Arthur Lovell Jr., nado en Cleveland, Ohio, o 25 de marzo de 1928, é un astronauta estadounidense retirado que formou parte das misións Gemini 7, Gemini 12, Apollo 8 e Apollo 13.
Traxectoria
Lovell graduouse pola Universidade de Wisconsin e a Academia Naval dos Estados Unidos en 1952, na escola de pilotos de probas de Patuxent River en 1958 e en seguridade aérea pola Universidade do Sur de California en 1961.
Foi seleccionado como astronauta pola NASA en setembro de 1962, participando nas misións Gemini 7, Gemini 12, Apollo 8 e Apollo 13 e pasando un total de 29,79 días no espazo.
Peada de Mercia
Peada de Mercia, finado en 656, fillo de Penda, foi brevemente rei do sur de Mercia desde a morte do seu pai en novembro de 655, até a súa propia morte na primavera do ano seguinte.
Traxectoria
Ao redor do ano 653, Peada foi nomeado rei dos anglos medios polo seu pai. Beda, describiu a Peada como escribiu que tratou de casar con Alchflaed, filla do rei Oswiu de Northumbria. Con todo, Oswiu condicionou a voda ao bautismo e conversión ao cristianismo de Peada, xunto cos anglos medios (Peada era aínda pagán nese momento, como o seu pai). Beda di que Peada aceptou con entusiasmo a conversión:
Peada foi bautizado posteriormente por Finan de Lindisfarne, e despois comezouse unha campaña para converter ao seu pobo:
O 15 de novembro de 655, Oswiu derrotou e matou a Penda na Batalla de Winwaed, e por tanto chegou a exercer o poder en Mercia. Segundo Beda, Oswiu permitiu a Peada gobernar a parte sur de Mercia, que consistía en 5000 familias, segundo os datos de Beda, mentres que o norte de Mercia estaba poboado por 7000 familias, e estaban divididos polo río Trent.
De acordo coa Crónica anglosaxoa, Peada axudou a fundar o mosteiro de Peterborough:
Con todo, a crónica continúa:, Beda tamén informa que Peada foi a través da traizón da súa esposa.
The Donnas
The Donnas é unha banda estadounidense de hard rock procedente de Palo Alto, California. Está formada por Brett Anderson (voces principais), Allison Robertson (guitarra, coros), Maya Ford (baixo, coros) e Amy Cesari (batería e percusión), que substituíu a Torry Castellano que deixou o grupo en 2009 debido a unha tendinite. Inspíranse nos Ramones, The Runaways, AC/DC, Bachman–Turner Overdrive e Kiss. Despois de colleitar un feixe de seguidores na escena punk tras o lanzamento en 1993 do seu álbum de estrea, a banda tivo un grande éxito comercial a principios dos 2000 e posteriormente xa que a súa música mesturaba sons punk, metal e do rock clásico.
O buscavidas
O buscavidas (en The Hustler) é un filme estadounidense de 1961 dirixido por Robert Rossen. É unha adaptación da novela homónima de Walter Tevis (1955), e o guión foi escrito polo propio Rossen e Sidney Carroll.
Estreouse en galego o 18 de marzo de 2000 a través da TVG.
Sinopse
Eddie Felson é un talentoso xogador de billar, mais de personalidade autodestrutiva. Desafía o gran xogador Minnesota Fats nunha grande aposta, pero é derrotado tras horas seguidas de xogo. Sen cartos e sen axente procura reencontrar a confianza en si mesmo e no seu xogo. Envólvese con Sarah e na tentativa de desafiar de novo a Minnesota Fats xúntase co axente sen escrúpulos Bert Gordon.
A Veiga, Ponte Veiga, O Carballiño
A Veiga é un lugar da parroquia de Ponte Veiga no concello ourensán do Carballiño na comarca do Carballiño. Tiña 36 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 18 eran homes e 18 mulleres. Iso supón un aumento da poboación respecto a 2010, cando tiña 35 habitantes (17 homes e 18 mulleres).
Esquerda de Galicia
Esquerda de Galicia foi un partido político galego de esquerdas formado en 1997.
Traxectoria
Acudiron ás eleccións autonómicas de 1997 en coalición co PSdeG, obtendo dous deputados (Anxo Guerreiro e Xosé Manuel Pazos). Esta separación non foi aceptada por unha parte de Esquerda Unida (minoritaria) que se presentaron a esas eleccións co nome de Izquierda Unida e tomaron o nome de Esquerda Unida-Izquierda Unida (na X Asemblea Nacional, readoptaron o nome de Esquerda Unida unicamente).
Posteriormente, o grupo que decidiu participar có PSdeG-PSOE, transformouse en Esquerda de Galicia e os tribunais concederíanlle á federación galega de IU o uso do nome Esquerda Unida.
Altamira, Distriz, Vilalba
Altamira é un lugar da parroquia de Distriz no concello lugués de Vilalba na comarca da Terra Chá.