cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Equipe Ligier
Fórmula Un
En, o JS43 con motor Mugen Honda resultou ser un coche ben equilibrado, pero non ao nivel do equipo Williams. Converteuse nun gañador sorpresa, con Olivier Panis no Gran Premio de Mónaco, aínda que foi unha carreira de gran desgaste, só tres coches remataron. Foi a primeira vitoria "francesa" en Mónaco desde a de René Dreyfus con Bugatti en 1930.
O equipo foi vendido a Alain Prost e pouco despois e converteuse no Prost Grand Prix en. Prost GP, malia o substancial apoio financeiro das grandes empresas privadas francesas non puido facer un equipo competitivo e crebou en.
O equipo utilizou tradicionalmente os números 25 e 26.
Despois da Fórmula Un
En 2004, Ligier regresou aos deportes de motor logo de adquirir Automóbiles Martini. Tico Martini deseñara un chasis F3 que se presentou no Salón do automóbil de París de 2004 como Ligier JS47, pero co mercado da F3 copado por Dallara, o coche só correu a copa menor Recaro F3 Cup.
En 2005 Ligier presentou un prototipo deportivo, o JS49, feito para a clase CN de 2000 cc, que se pode utilizar no V de V Challenge.
Resultados Completos na Fórmula Un
(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.
Pastora Dominga González Viéitez
Pastora Dominga González Vieites, nada o 11 de agosto de 1948 e finada na Coruña o 25 de abril de 2019, era unha activista galega a favor da abolición dos cárceres. Nai do histórico preso anarquista Xosé Tarrío, impulsou o colectivo de apoio ás persoas presas Nais contra a impunidade.
Traxectoria
Viviu no barrio de Katanga, nas chamadas Casas de Franco, da Coruña, onde tivo cinco fillos. O máis cativo deles era Xosé Tarrío. Emigrou co seu home a Suíza, deixando o fillo en internados. Sufriu o cárcere do seu fillo mais foi ao ler o seu libro, Huye, hombre, huye, cando se decatou da violencia de que era obxecto. Nese momento decidir volver da emigración para apoiar ao seu fillo e a involucrarse na loita contra as prisón impulsando a asociación galega Nais Contra a Impunidade e converteuse nun referente da loita na denuncia das torturas sistemáticas a que son sometidos as persoas presas, o funcionamento do sistema carcelario e a impunidade dos carceleiros e das forzas de seguridade. "E xa non falemos do aillamento, ao meu fillo tivérono 12 anos en réxime FIES, control directo, controlado as 24 horas do día a través dun monitor. ¿Como poden dicir que o cárcere reinserta cando foi deseñado e fabricado para destruír o ser humano? (declaración de Pastora González; tradución)"Co tempo converteuse nun referente da loita a prol do abolicionismo das prisións e moi respectada polo movemento anarquista.
É autora do limiar ao segundo libro do seu fillo, ''Que la lucha no muera. Ante la adversidad: rebeldía y amistad'' (Imperdible Editorial, 2015), unha recompilación póstuma de textos e poemas de Xosé Tarrío e lembranzas das súas amizades.
Participou activamente no Ateneo Libertario Xosé Tarrío e na asociación Familias Frente a la Crueldad Carcelaria.
As súas cinsas enterráronse no mesmo lugar onde están as do seu fillo, na Praia dos Riás.
Recoñecementos
En abril de 2019 apareceron diversas pintadas na Coruña en memoria dela. Un mural na zona da Torre de Hércules que puña: Que la lucha no muera. Abaixo os muros. A nai das punks” e outro que dicía “Pastora vive”.
Roberto Mario Uzal
Roberto Mario Uzal, nado en 1915 e finado en Oliveiras (provincia de Buenos Aires) o 18 de marzo de 1972, foi un político arxentino, pertencente ao partido Nueva Fuerza, que foi asasinado en 1972 pola organización guerrilleira Montoneros.
Traxectoria
Roberto Mario Uzal era un político de extracción conservadora. Foi deputado polo Partido Demócrata Nacional e membro da Xunta Promotora da Provincia de Buenos Aires do recentemente formado partido Nueva Fuerza dirixido por Alvaro Alsogaray.
A súa morte foi relatada do seguinte modo:
Pilro curlibico
O pilro curlibico ou pirlo común (Calidris alpina) é unha ave da familia Scolopacidae.
Descrición
Os adultos miden entre 17 e 21 cm, cunha envergadura de alas de entre 32 e 36 cm. Pesan de 40 a 60 gramos e poden vivir ata 24 anos. O bico é longo e lixeiramente curvado. Os ollos e as patas, que son de lonxitude media, son castaños escuros. En inverno son castaños por arriba e co ventre branco. Na época de cría ao ventre ten unha coloración negra e a parte superior e castaña avermellada. Machos e femias son de plumaxe semellante,
Super Bowl II
O segundo Partido polo Campionato Mundial da AFC-NFC (inglés: AFL-NFL World Championship Game), coñecido retroactivamente como Super Bowl II, foi xogado o 14 de xaneiro de 1968 no Orange Bowl de Miami, Florida (Estados Unidos). Neste encontro de fútbol americano, os Green Bay Packers, defensores do título da National Football League (NFL) derrotaron aos Oakland Raiders, campións da American Football League (AFL) por 33−14. Este encontro e a Super Bowl III foron os dous únicos encontros da Super Bowl xogados de forma consecutiva no mesmo estadio.
Pilro curlibico
Alimentación
Comen insectos e larvas, que capturan de zonas cunha pequena capa de auga. Na época de migración capturan tamén caracois, vermes e pequenos crustáceos.
Super Bowl II
Para este encontro, tal e como sucedeu durante a primeira Super Bowl, moitos seareiros e xornalistas deportivos crían que calquera equipo da NFL era inmensamente superior a calquera franquía da AFL. Os Packers, defensores do títulos, conseguiran un récord de nove vitorias, catro derrotas e un empate (9–4–1) durante a temporada de 1967, tendo vencido aos Dallas Cowboys, 21–17, na final da NFL (coñecida popularmente como a Ice Bowl, xa que foi xogada a −26 °C, cunha sensación térmica media de −44 °C). Por outra banda, os Raiders acabaron a súa temporada na AFL cun récord de 13–1, gañando na final da AFL aos Houston Oilers por 40–7.
Pilro curlibico
Reprodución
thumb|left| Calidris alpina alpina Maduran sexualmente ó ano de idade. Fan o niño agochado entre a vexetación do chan. Entre abril e xullo poñen catro ovos castaños con marcas castañas máis escuras. Chocan unhas tres semanas, e os pitos son capaces de voar 3 semanas despois de saíren do ovo. miniatura|Calidris alpina.
Super Bowl II
Como se agardaba, os de Green Bay dominaron aos Raiders durante case todo o encontro. De feito, o quarterback dos Oakland Daryle Lamonica tan só é capaz de completar dous pases para touchdown. Por outra banda, o kicker dos Packers Don Chandler é capaz de converter catro field goals, tres deles na primeira metade, e o defensive back Herb Adderley é capaz de retornar unha intercepeción de 60 iardas para touchdown. En canto ao xogador do partido, por segunda edición consecutiva é galardonado o quarterback dos Packers Bart Starr, nun partido no que completa 13 de 24 pases para 202 iardas e un touchdown.
Dog Eat Dog
Dog Eat Dog é unha banda estadounidense de hardcore punk procedente de Bergen County, Nova Jersey que se formou en 1990 como parte das escenas hardcore de Nova York e Nova Jersey. Dog Eat Dog foi un dos primeiros grupos en fusionar hardcore e rap, un estilo que posteriormente se faría común. Dog Eat Dog acadou o éxito comercial con sinxelos como "No Fronts", "Expect The Unexpected" e "Who's The King". Despois do seu álbum de estrea, o son da banda evolucionou para incorporar elementos do funk, do ska e do hip hop.
A actual formación está composta por Dave Neabore (baixo), John Connor (voces) e Brandon Finley (batería), coa axuda de Roger Haemmerli (guitarra) para as actuacións ao vivo. Os seus membros agora atópanse dispersos entre Nova Jersey, Washington, D.C. e Europa.
Lingua arapaho
A lingua arapaho (en arapaho: Hinónoʼeitíít) é unha lingua algonquina das pradeiras, moi relacionada co Gros Ventre e outras linguas arapahoanas. É falada polo pobo arapaho de Wyoming e Oklahoma. Os seus falantes viven principalmente na reserva india de Wind River en Wyoming, malia que tamén hai algúns arapaho afiliados co pobo cheyenne ó oeste de Oklahoma.
Parque Natural Penyal d'Ifac
O Parque Natural Penyal d'Ifac (parque natural rocha de Ifac en tradución directa ó galego) atópase na provincia de Alacant, concretamente na comarca de Marina Alta.
Características
A rocha de Ifac é unha masa calcárea que se eleva sobre o mar 322 metros unida á terra firme por un pequeno istmo. Con 45 hectáreas protexidas trátase dun dos parques naturais europeos máis pequenos. Porén debido ás características climatolóxicas, biolóxicas e á natureza do chan, o espazo presenta unha gran singularidade botánica e zoolóxica.
A rocha e as súas inmediacións teñen sido testemuñas do paso de diferentes civilizacións: iberos, romanos e musulmáns. Dende o século XVI ata o século XIX a zona foi constantemente azoutada polos piratas berberiscos. A rocha foi propiedade do municipio de Calp ata o 1862, cando pasou a mans privadas ata que a finais do século XX pasou á propiedade da Generalitat Valenciana.
Flora
Nas grandes paredes de rocha medran diversas especies rupícolas, especializadas en colonizar gretas, ocos e superficies verticais. Existen diversos endemismos, como a silene d’Ifac (case extinguida), o teucrio d’Ifac, a Scabiosa saxatilis ou a Hippocrepis valentina. Nas partes medias e altas medran matogueiras como as xenebreiros. Nas zonas máis baixas, moito máis humanizadas, obsérvanse restos de alfarrobeiras e amendoeiras.
Fauna
Salientar as aves, téñense citado ata 60 especies, entre residentes, invernantes ou aquelas de paso. Son importantes as poboacións de corvo mariño cristado, de gaivota arxéntea, falcón da raíña, falcón peregrino ou cirrio pálido. Tamén existen poboacións de pequenos mamíferos, de cobra rateira e de lagarto arnal.
Secretaría Xeral Universitaria da Universidade de Santiago de Compostela
A Secretaria Xeral Universitaria é unha axencia da Universidade de Santiago de Compostela que exerce a secretaría do Claustro Universitario, e do Consello de Goberno, difunde e da fe de todos os actos e acordos dos órganos colexiados de representación, goberno e administración xerais da Universidade, agás do Consello Social. Outras das súas funcións son: a dirección do Servizo de Xestión Académica, da Oficina de Análise de Reclamacións, da parte administrativa do Arquivo Universitario, do Rexistro Xeral, da Asesoría Xurídica da Universidade e do Servizo de Normalización Lingüística. Así mesmo correspóndelle a custodia e recolección das actas de cualificación dos estudantes e é responsable da xestión electoral, en coordinación coa Comisión Electoral Central da Universidade. A secretaria xeral é membro nato do Consello Social e preside a Comisión de Normalización Lingüística do Claustro Universitario.
Toni Morrison
Traxectoria
Toni Morrison naceu o 18 de febreiro de 1931 na localidade de Lorain, no estado de Ohio no seo dunha familia de raza negra moi pobre. Bautizada co nome Chloe Anthony Wofford, posteriormente adoptaría o nome literario de Toni Morrison, tomando o nome do seu alcume familar e o apelido do marido, o arquitecto Harold Morrison, co que estivo casada seis anos (desde 1958 ata 1964) e con quen tivo dous fillos.
Secretaría Xeral Universitaria da Universidade de Santiago de Compostela
A secretaria xeral adxunta auxilia á secretaria xeral na súa labor de goberno.
Led Zeppelin II
Led Zeppelin II, tamén coñecido co nome de The Brown Bomber, é o segundo disco da banda de rock inglesa Led Zeppelin lanzado ó mercado o 22 de outubro de 1969. Neste segundo disco a grupo perfecciona máis as ideas xa amosadas no seu primeiro disco creando un disco con aínda máis acollida e é o que os consagra no mundo musical.
Toni Morrison
Traxectoria
En 1949 comezou os seus estudos na Universidade de Howard en Washington, D.C. e continuou na Universidade Cornell ata que en 1955 se graduó en Filoloxía inglesa. Comezou a dar clases de inglés na Universidade de Texas ata 1955 e na Universidade de Howard. En 1964, comezou a traballar como editora literaria na editorial Random House de Nova York. Tamén foi profesora na Universidade Estatal de Nova York (SUNY) en Albany. Foi profesora Robert F. Goheen de humanidades na Universidade de Princeton. É membro da Academia Americana das Artes e as Letras e do Consello Nacional das Artes.
Nocelo
O topónimo galego Nocelo pode referirse a:
Led Zeppelin II
Circunstancias
Gravado durante as súas frenéticas xiras europea e americana, entre os meses de xaneiro e agosto, en diferentes estudios de Gran Bretaña e Estados Unidos. Considerase un exemplo de Hard Rock, onde fan unha evolución do blues creando riffs, como os de "Whole Lotta Love" ou "The Lemon Song", e coros vocais que converteranse en referentes deste xénero, inspirando posteriormente a outros grupos como Deep Purple. Algúns ven neste disco incluso a orixe do Heavy Metal. Estas composiciós están perfectamente mesturadas con outras cun estilo máis blues ou folk.
Toni Morrison
Traxectoria
Axudou a Angela Davis a escribir a súa autobiografía.
Rozas, Triabá, Castro de Rei
Rozas é un lugar da parroquia de Triabá no concello lugués de Castro de Rei na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 9 habitantes (5 homes e 4 mulleres).
Toni Morrison
Obra literaria
Morrison nas súas obras fala da vida das persoas de raza negra, especialmente das mulleres negras, enxalzando esta comunidade. É unha muller combatente a favor dos dereitos civís e comprometida coa loita en contra da discriminación racial.
A Raña, Veascós, Carballedo
A Raña é un lugar da parroquia de Veascós, no concello lugués de Carballedo, na comarca de Chantada. Segundo o INE en 2016 tiña 3 habitantes, 1 muller e 2 homes.
Toponimia
O topónimo pode estar relacionado cun sitio raído ou arrasado pola auga; ou cun terreo alto e de monte pobre.
Toni Morrison
Obra literaria
O primeiro libro de Toni Morrison apareceu en 1970, cando ela estaba preto dos 40 anos, The Bluest Eye (Ollos azuis) narra a historia dunha nena negra, Pecola, que quere ter os ollos da cor das bonecas das nenas brancas. O seu segundo libro Sula publícase en 1973 e en 1977 Song of Salomon (A canción de Salomón), un relato sobre a reunion do materialismo e o poder do amor que se converteu rapidamente nun éxito popular e que lle valeu o Premio da Crítica (National Book Critics Award) dese ano.
En 1981 saíu á luz Tar Baby, e seis anos despois, en 1987 aparece Beloved, un libro que relata a historia dunha escrava que atopa a liberdade, pero que mata a súa filla en idade infantil para salvala da escravitude. Este libro supuxo a súa consagración definitiva e valeulle a obtención do Premio Pulitzer. A continuación apareceron Jazz (1992) e Playing in the dark (Xogando na escuridade, 1992), que foron grandes éxitos de vendas.
No ano 1999 publicou o seu sétimo libro, Paradise, e no 2003 Love (Amor), unha novela que narra a historia de odio entre dúas mulleres que aman ao mesmo home.
Led Zeppelin II
Circunstancias
A portada do disco é unha foto da División Jasta da forza aérea alemá durante a primeira guerra mundial na que as caras dos seus integrantes foron cambiadas polas dos integrantes do grupo e detrás aparece a silueta branca dun zeppelin sobre un fondo marrón, de aí o nome de The Brown Bomber
O disco tivo mellor acollida no mercado discográfico que o seu primeiro disco, chegando ó número 1 das listas de Inglaterra e dos Estados Unidos, quitando o primeiro posto neste país o disco dos Beatles, Abbey Road.
Conxectura
Por conxectura enténdese o xuízo (moral, ético ou matemático) que se forma das cousas ou sucesos por indicios e observacións.
En matemáticas, o concepto de conxectura refírese a unha afirmación que se supón certa, pero que non foi probada nin refutada até a data. Cando se demostra a veracidade dunha conxectura, esta pasa a ser considerada un teorema de pleno dereito e pode utilizarse como tal para construír outras demostracións formais.
Conxecturas en matemáticas
Até hai pouco, a conxectura máis coñecida era o mal chamado último teorema de Fermat, mal chamado porque, aínda que Pierre de Fermat afirmou que encontrara unha demostración, non se puido encontrar ningunha entre os seus escritos tras a súa morte. Esta conxectura burlou a comunidade matemática durante máis de tres séculos, até que Andrew Wiles a demostrou finalmente en 1993 e a elevou ao rango de teorema.
Estas son algunhas das conxecturas máis famosas:
Manuel Gallego Jorreto
Manuel Gallego Jorreto, nado no Carballiño en 1936, é un arquitecto galego.
Traxectoria
Obtivo o título de arquitecto pola Escola Técnica Superior de Arquitectura de Madrid en 1963, onde tamén se doutorou en 1968. Comezou a traballar no estudio de Alejandro de la Sota, logo de completar a súa formación en Noruega onde traballou con Erling Viksjø.
Foi membro fundador do Museo do Pobo Galego en 1976. Dende 1980 tamén é membro do Seminario de Estudos Galegos e, dende 1996, da Fundación Luis Seoane.
Na súa traxectoria traballou moito sobre vivenda privada, en concreto, sobre vivendas protexidas promovidas por administracións públicas (Santa Cruz, Vite ou Eirís). Porén, os seus traballos máis recoñecidos están relacionados con obra pública.
Obras
miniatura|Museo de Arte Sacra da Colexiata
Yogi Bhajan
Harbhajan Singh Khalsa Yogiji, Yogi Harbhajan ou Yogi Bhajan, nado en Gujranwala o 26 de agosto de 1929 e finado en La Española o 6 de outubro de 2004, foi un empresario, fundador da organización non gobernamental 3HO e mestre sij de kundalini ioga.
Traxectoria
Aos 39 anos instalouse nos EEUU, onde se fixo coñecido polas súas habilidades co ioga e por facer que moitos europeos e norteamericanos se convertesen ao sijismo.
Sobrevivíronlle a súa esposa, Inderjit Kaur, os seus fillos, Ranbir Singh e Kulbir Singh; a súa filla, Kamaljit Kaur e cinco netos.
Pedro Antonio Fernández de Castro
Pedro Antonio Fernández de Castro, nado en Madrid en 1632 e finado en Lima en 1672, foi o X Conde de Lemos, administrador e político español vencellado a Galiza.
Traxectoria
Pedro Antonio Fernández de Castro Andrade e Portugal, décimo Conde de Lemos, marqués de Sarria, duque de Taurisano e Vicerrei do Perú de 1667 a 1672. Nado en Madrid en 1632, foi educado para a guerra, sendo favorito da corte cando o rei Carlos II noméao vicerrei do Perú en 1666.
O 9 de novembro de 1667, chega ao porto do Callao e fai a súa entrada a Lima tomando posesión do seu cargo, o 21 de novembro como novo Vicerrei do Perú.
Foi famoso nese período ao ser xusticeiro e inflexible, preocupouse pola pureza de prácticas relixiosas. Deu impulso á construción de edificacións en Lima, e Fundou algunhas institucións públicas en Lima, como unha hospital para indios convalecentes e un hospicio para mulleres arrepentidas.
A súa fe católica
Fernández de Castro foi un católico moi devoto e un forte apoio dos Xesuítas. Axudou non só economicamente, senón que laboró durante a construción da Igrexa dos Desamparados, cerca á ponte no río Rímac, en Lima. Frecuentemente facía de axudante ou sacristán na misa do Pai Francisco del Castillo.
O Conde e a Condesa tamén foron importantes auspiciares da canonización de Santa Rosa de Lima, tanto na Corte en España e no Vaticano. O 12 de febreiro de 1668 Rosa foi beatificada, cunha celebración oficial que levou a cabo o 15 de abril dese ano, na Basílica de San Pedro, a comunicación oficial chegou a Lima o 18 de xaneiro de 1669. O Conde e a Condesa enviaron unha escultura de Santa Rosa ao Vaticano (Melchor Caffa foi o escultor). Con ocasión da súa beatificación, o seu féretro de madeira foi substituído por un de prata, custeado pola Condesa. Por requirimento da rexente española Mariana de Austria, o 11 de agosto de 1670 Rose foi nomeada Patroa das posesións españolas en América e Filipinas. Foi canonizada o 12 de abril de 1671 polo Papa Clemente X. Rosa foi a primeira nacida en América en ser consagrada como santa católica.
Durante o seu goberno produciuse un feito prodixioso ao intentar borrar a imaxe do Señor dos Milagres, polo cal mandou edificar unha ermida. O 14 de setembro de 1671 oficiouse a primeira misa ante as altas autoridades eclesiásticas e civís, data que coincide co día da Exaltación da Cruz, comezándose a difundir o culto e a chegar de diferentes lugares numerosos fieis, comezándoo a chamar ao crucificado Santo Cristo dos Milagres, ou de As Marabillas
Faleceu en Lima, o 6 de decembro de 1672. O seu corpo foi sepultado na Igrexa de San Pedro de Lima (entón chamada Igrexa de San Pablo, antes da expulsión dos xesuítas) sendo o seu corazón depositado aos pés da nosa Señora dos Desamparados, na Igrexa que axudou a construír. (Cando a antiga Igrexa da nosa Señora dos Desamparados, detrás de Palacio de Goberno, fóra demolida en 1938 o corazón do Conde de Lemos foi levado á Igrexa de San Pedro e posto nun nicho entre os altares de San Francisco de Borja e San Luís Gonzaga.)
David Álvarez Martínez
David A. Álvarez Martínez, nado na Estrada en 1972, é un xermanista e tradutor galego.
Traxectoria
Licenciouse en Filoloxía inglesa e alemá pola Universidade de Santiago de Compostela. Por outra banda, formouse en lingua sueca durante a súa etapa en Madrid (na Escola de Idiomas Jesús Maestro) e máis tarde durante a súa estadía entre 2013 e 2015 en Estocolmo.
É membro e secretario da Asociación Galega de Xermanistas.
Exerce a docencia no departamento de alemán da EOI de Santiago de Compostela, en paralelo ao labor como tradutor dende o sueco.
Asociación folclórica cultural Asubío
A Asociación folclórica cultural Asubío de Vigo é unha entidade cultural, sen ánimo de lucro que reúne a persoas co propósito de colaborar na actividade de recuperación dá cultura galega, contribuíndo así a súa difusión.
STS-93
STS-93 foi unha misión do transbordador espacial Columbia lanzada o 23 de xullo de 1999 desde a rampla 39B do Centro de Lanzamento de Cabo Cañaveral.
Características
STS-93, con cinco astronautas (Eileen Collins, Jeffrey S. Ashby, Steven A. Hawley, Catherine G. Coleman e Michel Tognini) a bordo, foi lanzada para poñer en órbita o telescopio espacial Chandra para observar no rango dos raios X. Ademais a tripulación fixo varios experimentos no transbordador.
O transbordador regresou a terra no Centro Espacial Kennedy o 28 de xullo de 1999.
Gonets
Gonets (significando "mensaxeiro") ou Gonets-D1 é un sistema de satélites de comunicacións civís rusos do tipo almacenar e reenviar, polo que o satélite recolle información desde un punto da súa órbita e a envía a outro sitio do planeta ao pasar sobre el. O sistema Gonets é a versión civil do sistema militar Strela 3. O sistema estaría formado por 12 satélites, cada un de 250 kg de masa, 10 W de potencia de transmisión e 2 ou 3 canais de transmisión nas frecuencias de 200 a 400 MHz. A capacidade de almacenamento a bordo era de 8 Mbytes, cunha velocidade de transmisión de 2,4 Kbit/s, 9,6 Kbit/s ou 64 Kbit/s. Os satélites alimentábanse mediante células solares que producían ata 40 W de potencia. Tódolos Gonets foron lanzados entre 1992 e 2001, incluídas dúas unidades iniciais de probas, mediante foguetes Tsiklon-3.
Dámaso Berenguer
Dámaso Berenguer y Fusté, nado en San Juan de los Remedios (Cuba) o 4 de agosto de 1873 e finado en Madrid o 19 de maio de 1953, foi un militar e político español. Primeiro Conde de Chauen [1920-1953].
Participou nas campañas da guerra de Marrocos en 1909, converténdose nunha figura prestixiosa dentro do exército, sendo ascendido a xeneral. En 1918, no goberno presidido por García Prieto foi Ministro da Guerra.
Alto Comisario en Marrocos
Logo de ser nomeado Alto Comisario español en Marrocos, deseñou un ambicioso plano de pacificación e ocupación definitiva do territorio do protectorado. A pesar de obter algúns éxitos nos comezos, como foi a toma de Xauen en 1920, toda a operación fracasou ante o desastre de Annual (1921), propiciado pola actuación neglixente do xeneral Fernández Silvestre, comandante xeneral da zona de Melilla e subordinado seu. Silvestre, ao que parece, animado polo rei Afonso XIII, no seu avance sobre Annual fixo sen fortificar axeitadamente a súa retagarda. Esta actuación temeraria produciu a derrota perante as harkas rifeñas, dirixidas por Abd el Krim
Procesado e separado do servizo pola súa responsabilidade, foi amnistiado logo do golpe de estado de Primo de Rivera en 1923. En 1924 foi nomeado xefe da Casa Militar do rei. O 27 de marzo de 1925 foi nomeado Capitán Xeneral de Galicia, cargo que ostentou até o 31 de agosto de 1926. Primo de Rivera propuxo o seu nomeamento como conde de Xauen en 1927.
A Ditabranda
En xaneiro de 1930, Primo de Rivera dimitiu ao serlle retirado o apoio do Exército, situación na que o rei Afonso XIII encomendou a Berenguer a formación do goberno e a normalización da situación política alterada por sete anos de ditadura. O 30 de xaneiro fórmase o novo goberno, no cal Berenguer, ademais da presidencia, asume tamén a carteira de Guerra.
As esperanzas postas neste goberno, a favor da ansiada volta á normalidade constitucional, goberno que popularmente sería coñecido como a «Ditabranda», esboroan entre os partidarios da república, e incluso entre os grupos monárquicos, que foran marxinados pola ditadura de Primo de Rivera. Estes pretendían unha ampla revisión da lexislación emanada na ditadura, así como a reposición nos seus antigos cargos de deputados, concelleiros e catedráticos, dos que foran cesados pola mesma.
Con obxecto de tranquilizaren ánimos, Berenguer afirmou que o novo goberno quería a pacificación do país e máis a volta á normalidade constitucional, prometendo, entre outras cosas, a convocatoria de eleccións xerais, feito ao que se opuñan os partidos tradicionais, desarborados pola paréntese ditatorial.
O movemento obreiro, liberado despois de anos de amordazamento, acrecentou as súas protestas, producíndose un incremento da desorde pública.
Os partidos republicanos uníronse provocar a caída da Monarquía, asinando, en agosto de 1930, o denominado Pacto de San Sebastián. En decembro dese mesmo ano, un levantamento militar tentou en Jaca a proclamación da República, sendo fusilados os seus dirixentes, os capitáns Galán e García Hernández, tras fracasaren no seu intento.
Perante tantas dificultades, Berenguer renunciou o 14 de febreiro de 1931. Entón Afonso XIII ofreceu o goberno a Santiago Alba, que o rexeitaría, sendo substituído polo almirante Aznar. Dous meses despois caería a Monarquía, á vista dos resultados favorábeis á República das eleccións municipais do 12 de abril de 1931.
764
Acontecementos
O Hyakumanto Darani, un documento en xaponés, foi publicado e é considerado o primeiro texto impreso da historia.
Rizoma
miniatura|Esquema do rizoma de [[Polygonatum verticillatum. I e II sinalan o crecemento dos dous anos previos, III sinala o crecemento actual. Os números arábigos (1, 2, 3...) indican o nó ou lugar onde se achaba cada catáfila ou folla modificada, os espazos entre os números son os entrenós. K1, k2, indican a posición das xemas axilares que están inactivas (durmidas).]] miniatura|Rizoma de [[Phragmites australis.]] miniatura|Rizoma de Zingiber officinale ("xenxibre"). En bioloxía, un rizoma é un talo subterráneo con varias xemas que medra de xeito horizontal emitindo raíces e brotes herbáceos dos seus nós. Os rizomas medran indefinidamente, no curso dos anos morren as partes máis vellas mais cada ano producen novos brotes, podendo dese modo cubrir grandes áreas de terreo. As súas ramas engrosadas adoitan presentar entrenós curtos, teñen catáfilos incoloros e membranáceos, raíces adventicias e xemas. Segundo o seu crecemento e ramificación, os rizomas poden clasificarse en simpódicas ou monopódicas. Os rizomas simpodiales son aqueles nos que cada porción corresponde ao desenvolvemento de xemas axilares sucesivas. A xema terminal de cada porción produce o brote. Exemplos deste tipo de rizoma son Sanseviera thyrsiflora e Paspalum nicorae. Nos rizomas monopodiales, en cambio, a xema terminal continúa o crecemento indefinido do rizoma, mentres as xemas axilares orixinan os brotes. Este tipo de rizomas é característico de moitas especies invasoras ou malezas, tales como Sorghum halepense. É un sistema de reprodución vexetativa común a moitas plantas, como Achimenes, Canna, Zantedeschia, lirio e xenxibre (Zingiber officinale). Os rizomas pódense dividir en anacos que conteñen unha xema polo menos cada un e plantar por separado. As plantas con rizomas son perennes, perden as súas partes aéreas en climas fríos conservando tan só o órgano subterráneo que almacena os nutrientes para a tempada seguinte.
Telmo Zarra
Telmo Zarraonandia Montoya, coñecido como Telmo Zarra, nado en Erandio (Biscaia) o 20 de xaneiro de 1921 e finado en Bilbao o 23 de febreiro de 2006, foi un futbolista vasco. Xogaba de dianteiro e foi internacional coa selección española.
Cabinet Entertainment
Cabinet Entertainment, anteriormente coñecida como Paradox Entertainment, é unha empresa que xestiona propiedades intelectuais e que produce os seus propios filmes. Todos os negocios son conducidos a partir da oficina principal nos Ánxeles, Estados Unidos. A empresa ten os dereitos de autor de varios RPG de mesa, incluíndo Bran Mak Morn, Kull of Atlantis, Solomon Kane, Mutant, Mutant Chronicles, Warzone, Kult e Chronopia, alén de Conan o bárbaro''.
Historia
En 2004, a empresa trasladou os seus negocios para Os Ánxeles. Neste momento, a operación de Estocolmo cambiou a sede de Paradox Interactive.
O 21 de agosto de 2011, o día en que foi lanzado o filme Conan the Barbarian de 2011, a SLMI (Stan Lee Medía Inc) procesou (sen éxito) Paradox Entertainment, Conan Sales Co., Arthur Lieberman e outros sobre os dereitos de Conan mentres afirman que Conan estaba indebidamente trasladado para a Conan Sales Co. e vendido para o Paradox.
A nova empresa do Fredrik Malmberg, Cabinet Entertainment, (a través da Cabinet Holdings) adquiriu a Paradox Entertainment Inc. e todas as subsidiarias e as súas propiedades, incluíndo as propiedades de Robert E. Howard: Conan, Kull e Solomon Kane, así como as propiedades orixinais da Target/Paradox como Mutant Chronicles/Warzone, Kult, Chronopia e Mutant. O prezo de compra de todas as accións no PEINC foi de US$ 7 millóns.
Teorema de Torricelli
miniatura|Esquema do Teorema de Torricelli: (g = 9,81 ms-2) O teorema de Torricelli é unha aplicación do principio de Bernoulli e estuda o fluxo dun líquido contido nun recipiente, a través dun pequeno orificio, sobre a acción da gravidade.
A partir do teorema de Torricelli pódese calcular o caudal de saída dun líquido por un burato. "A velocidade de saída dun líquido dun recipiente aberto, por un orificio, é a que tería un corpo calquera, caendo libremente no baleiro desde o nivel do líquido até o centro de gravidade do orificio", matematicamente:
Onde:
Para velocidades de aproximación baixas, a maioría dos casos, a expresión anterior transfórmase en:
Onde: tomando \ C_v =1
Experimentalmente tense comprobado que a velocidade media dun chorro dun orificio de parede delgada, é un pouco menor que a ideal, debido á viscosidade do fluído e outros factores tales como a tensión superficial, de aí sae a idea do coeficiente de velocidade.
Caudal descargado
O caudal ou volume do fluído que pasa polo orificio nun tempo, \ Q, pode ser calculado como o produto de \ S_c, a área real da sección contraída do fluído, por \ V_r, a velocidade real media do fluído que pasa por esa sección, e por conseguinte, pódese escribir a seguinte ecuación:
onde
O coeficiente de descarga variará coa carga e o diámetro do orificio. Os seus valores para a auga foron determinados de forma experimental, que de forma orientativa, pode tomar valores en torno a 0,6. Así pódese apreciar a importancia do uso destes coeficientes para obter resultados de caudal aceptábeis.
Mad Season
Mad Season foi un supergrupo de rock alternativo que xurdiu como un proxecto paralelo levado a cabo por algunhas figuras importantes da escena grunge de Seattle en 1994. Inicialmente, estivo formada polo guitarrista Mike McCready de Pearl Jam, o vocalista Layne Staley de Alice in Chains, o batería Martin Barret de Screaming Trees e o baixista John Baker Saunders.
Mad Season publicou un único álbum, Above (1995), e é coñecida polo seu sinxelo "River of Deceit". A banda pasou a estar en hiato semi-permanente en 1996 debido a conflitos de calendario dos membros e aos problemas coas drogas de Layne Staley. A finais dos 90 intentou resucitarse o grupo sen Staley, pero finalmente disolveríase tras a morte do baixista John Baker Saunders en 1999. Layne Staley morrería tres anos máis tarde dunha sobredose.
C-17
C-17 (人造人間17号) é un personaxe ficticio do universo de Dragon Ball. É un dos androides creados polo Doutor Guero, para matar a Son Goku xunto a C-16 e C-18, considerados androides tecnorgánicos, os cales foron seres humanos reconstruídos con robótica avanzada.
Biografía
Na liña temporal do Toranks do futuro, aparece xunto coa súa irmá C-18 derrotando a tódolos guerreiros Z. Ó ser Son Gohanda o único supervivente do masacre, vive agochado adestrándose ata que consegue acadar o estado Súper Guerreiro. Son Gohanda morre tras unha difícil batalla contra os dous androides, pero como consecuencia da súa morte, Toranks consegue despertar transformarse tamén nun Súper Guerreiro. Pouco despois decide ir vingar a Gohan, pero só consegue ser ferido. Vendo que o único xeito de cambiar o futuro é regresar ó pasado, Toranks viaxa no tempo para tratar de deter ós androides. Porén, ó regresar novamente á súa época, decátase de que na súa época nada cambiou e emprega as súas novas habilidades para derrotar ós dous androides, e C-17 e C-18 son destruídos.
Na liña de tempo orixinal, C-16, C-17 e C-18 son espertados polo Doutor Guero e despois de que C-17 asasine a este, deciden pelexar contra os Guerreiros Z. Derrótanos a todos doadamente, incluíndo a Vexeta e a Toranks, e van na busca de Son Goku, pois estaban programados orixinalmente para matalo.
Por outra banda aparece do nada un ser estraño chamado Célula, cuxo obxectivo é absorber ós androides e volverse un ser perfecto. Despois dunha breve batalla con Piccoro, que ó descubrir a existencia de Célula e os seus propósitos decide que o mellor é matar a C-17 e a C-18, este non consegue o seu obxectivo e é derrotado. C-17 é absorbido por Célula, e pouco despois C-18 tamén. Logo de que Son Gohanda vence a Célula, as bombas que tiñan no seu interior C-17 e C-18 son eliminadas por un desexo de Krilín ó dragón Shenron. Tempo despois vaga polo mundo ata que o C-17 do inferno o manipula e decide ir con C-18 para tratar de convencela de que se pase ó bando do Doutor Myu, pero esta négase e Krilín é asasinado. Despois de fusionarse co Novo C-17 e crear ó Súper C-17, é derrotado por Son Goku.
Novo C-17
O Novo C-17 (新17号), é unha copia do C-17 orixinal creada polo Doutor Guero e o Doutor Myu. Tralas súas respectivas derrotas, os dous científicos malvados coñécense no inferno. Alí xuntan a súa sabedoría para crear unha nova versión do androide máis forte, C-17. Esta nova versión é quen de controlar ó orixinal e era máis poderosa en combate. Ademais era capaz de sincronizarse con el, abrindo unha especie de vórtice entre a Terra e o inferno.
Súper C-17
Súper C-17 (スーパー 17号) é o androide definitivo, creado pola unión de C-17 e o Novo C-17.
Con Son Goku encerrado no inferno, o novo C-17 pelexa contra Vexeta durante uns minutos, mentres agarda a chegada do C-17 orixinal para unirse. Cando finalmente se atopan un co outro, fusiónanse e nace o androide definitivo, Súper C-17.
Toranks, Son Goten, Son Gohanda, Oob e Vexeta enfróntanse a Súper C-17, pero todos foron derrotados, sendo Vexeta transformado en Súper Guerreiro 2 o único guerreiro en pé que aguantou ata a chegada de Son Goku. Este transfórmase en Súper Guerreiro 4 e derrótao coa axuda de C-18.
Oriol Junyent
Oriol Junyent Monuera, nado en Sabadell o 1 de xullo de 1976, é un ex xogador profesional de baloncesto catalán. Retirouse en abril de 2015, e o seu último equipo foi o Obradoiro CAB da Liga ACB. Cunha estatura de 2,08 metros, xogaba na posición de pivote.
Alicia no país das marabillas
Alicia no país das marabillas ou As aventuras de Alicia no País das Marabillas é unha obra literaria creada en 1865 polo matemático, diácono anglicano e escritor británico Charles Lutwidge Dodgson, baixo o pseudónimo Lewis Carroll. O conto explica a historia dunha rapaza chamada Alicia que cae por un buraco e atópase nun mundo de fantasía poblado por criaturas peculiares e antropomorfas.
Foi publicada en tradución á lingua galega na Colección Xabarín de Edicións Xerais de Galicia.
Características
miniatura|180px|[[Facsímile da obra, cunha ilustración do propio Lewis Carroll.]] O conto vén ateigado de alusións satíricas aos amigos do propio Carroll, á educación inglesa e a temas políticos de xacando. O País das marabillas descrito na historia está fundamentalmente creado a través do emprego lúdico da lóxica. Tanto foi así que a obra acadou popularidade nos máis variados ambientes, xa fose o dos cativos xa o dos matemáticos ou os intelectuais. Moitas veces se fala desta obra e do seu autor como referentes do posterior surrealismo así como das vangardas históricas do século XX.
Nesta obra aparecen algúns dos personaxes de máis sona de Carroll, coma o Coello Branco, o Sombreireiro, o Gato de Cheshire ou a Raíña de Corazóns, quen co tempo se farían coñecidos máis aló do mundo propiamente literario.
Consérvanse unicamente 23 copias da primeira edición de 1865, das que 17 pertencen a distintas bibliotecas e as restantes fican en mans privadas. O libro ten unha segunda parte, moito menos coñecida, que leva por título Alicia do outro lado do espello (Through the looking-glass, and what Alice found there, de 1871).
A obra foi traducida a numerosas linguas, entre elas o galego: a tradución fixérona Teresa Barro e Fernando Pérez-Barreiro Nolla, e publicouna Edicións Xerais en 1984. En 1998, un exemplar da primeira edición foi vendido en poxa por un millón e medio de dólares, converténdose así no libro infantil máis caro até o momento.
Instituto Camões
miniatura|Sede do Instituto Camões en Vigo, a única de Galicia. O Instituto Camões é unha entidade con base en Portugal e que se encarga da promoción da lingua portuguesa e da cultura portuguesa no exterior. A súa Lei Orgánica defíneo como persoa colectiva de dereito público, dotada de autonomía administrativa e patrimonial, baixo a superintendencia do Ministerio de Asuntos Estranxeiros.
Alicia no país das marabillas
Adaptacións cinematográficas
A Alicia no País das Marabillas de Carroll ten inspirado filmes e adaptacións televisivas diversas. Nesta listaxe soamente se recollen as adaptacións directas da novela orixinal, non de traballos derivados desta. Aparecen co título orixinal.
Instituto Camões
Historia
O Instituto Camões foi creado en 1992 como sucesor do Instituto da Cultura e Língua Portuguesa baixo a supervisión do Ministerio de Asuntos Estranxeiros de Portugal, e hoxe en día ten unha autonomía tanto administrativa como patrimonial. Está presente en máis de 30 países, creando neles tanto Centros de Língua Portuguesa coma Centros culturais portugueses (nos primeiros ensínase a lingua e nos segundos a cultura e tradicións de Portugal).
É equivalente ao Instituto Cervantes español, a Società Dante Alighieri italiana, a Alliance Française francesa, o British Council británico ou o Goethe-Institut alemán. Todos eles traballan para divulgar as súas respectivas culturas polo mundo, favorecendo así o coñecemento dalgunhas das principais linguas europeas, feito polo cal se lles otorgou o Premio Príncipe de Asturias de Comunicación e Humanidades do ano 2005.
Galicia Moza
Galicia Moza foi unha revista editada en Vilagarcía de Arousa en 1909.
Historia e características
Subtitulada Revista quincenal ilustrada, apareceu o 6 de xaneiro de 1909. Imprimiuse en Arousa, xa que en Santiago negáronse a facelo. Dirixida por Luís Villardefrancos Calé, entre os seus colaboradores figuraban Lisardo Barreiro, Ramón Fernández Mato, Manuel Lustres Rivas, Eduardo Dieste e Julio Acha e contou coa participación de Castelao, a primeira cabeceira que debuxou para a prensa. Cesou ao pouco tempo.
O Soutelo, Triabá, Castro de Rei
O Soutelo é un lugar da parroquia de Triabá no concello lugués de Castro de Rei na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 6 habitantes (2 homes e 4 mulleres).
Maggie L. Walker
Maggie Lena Walker (de solteira Mitchell), nada en Richmond (Virxinia) o 15 de xullo de 1864 e finada na mesma cidade o 15 de decembro de 1934 foi unha mestra e empresaria estadounidense. Walker foi a primeira muller afroamericana que dirixiu un banco e actuou como presidenta nos Estados Unidos. Como líder, alcanzou o éxito coa súa idea de facer mellores tanxíbles na forma de vida das mulleres e dos afroamericanos. Discapacitada pola parálise e recluída nunha cadeira de rodas ao final da súa vida, Walker tamén se converteu nun exemplo para as persoas con discapacidade.
Infancia
Segundo o material biográfico de que dispuña, Walker naceu como Maggie Lena Mitchell en Richmond, Virxinia, filla de Eccles Cuthbert e Elizabeth Draper Mitchell dous anos e dous días despois do final da guerra civil estadounidense. A información do censo, así como un fragmento dun diario, din que tiña catro anos cando a súa nai casou en maio de 1868 con William Mitchell, co que a data de nacemento sería 1864 ou 1865. A súa nai era unha antiga escrava e axudante de cociña na mansión de Church Hill de Elizabeth Van Lew, que fora espía en Richmond (capital confederada) para a Unión durante a guerra e posteriormente foi xefa de correos na cidade. O seu padrasto era mordomo e o seu pai biolóxico un soldado confederado e escritor para o New York Herald durante a posguerra.
A familia Mitchell mudouse ao seu propio fogar en College Alley preto da casa de Miss Van Lew, onde Maggie e o seu irmán Johnnie foron criados. A casa estaba preto da Primeira Igrexa Baptista Africana que, como moitas igrexas negras da época, era un centro económico, político e social para a comunidade negra local. Despois da morte de William Mitchell, a nai de Maggie apoiou a súa familia traballando como lavandeira. A moza Maggie asistiu ás novamente creadas Richmond Public Schools e axudaba a súa nai repartindo a roupa limpa.
Liderado
Cando tiña catorce anos, Maggie uniuse ao consello local da Independent Order of St. Luke. Esta sociedade, establecida en 1867 en Baltimore, Maryland, traballaba cos enfermos e as persoas de idade avanzada, promovía causas humanitarias e animaba á autoaxuda e a integridade individual. Ela traballou en numerosos postos con responsabilidades cada vez máis grandes na Orde, como delegada da convención bianual ou no posto principal de Right Worthy Grand Secretary en 1899, en que estivo ata a súa morte.
Empresaria e banqueira
En 1902, publicou un xornal para a organización, The St. Luke Herald. Pouco despois, dirixiu o St. Luke Penny Savings Bank. Walker foi a primeira presidenta do banco, que lle valeu o recoñecemento como a primeira muller afroamericana que dirixiu un banco nos Estados Unidos. A dirección do St. Luke Penny Savings Bank tamén incluía outras mulleres. Posteriormente, Walker aceptou servir como xefa do cadro de directores cando o banco se fusionou con outros dous bancos de Richmond para converterse en The Consolidated Bank and Trust Company.
Walker recibiu un grao honorario pola Virginia Union University en 1925.
Legado
miniatura|Maggie Walker High School, Richmond En honra de Walker, as Richmond Public Schools construíron un grande instituto de ladrillos xunto á Virginia Union University. O Maggie L. Walker High School foi unha das dúas escolas desta área para os estudantes negros, durante o período de segregación racial nas escolas; a outra era o Armstrong High School. Despois de varias xeracións de estudantes que pasaron os seus anos de instituto aló, foi totalmente remodelado para a súa reapertura en 2001 como o Maggie L. Walker Governor's School for Government and International Studies rexional.
O St. Luke Building era a sede das oficinas da Independent Order of St. Luke, e o despacho de Maggie L. Walker. Ata polo menos 1981, o despacho de Walker foi conservado como estaba no momento da súa morte en 1934. O edificio foi incluído no National Register of Historic Places en 1982. miniatura|Maggie L. Walker National Historic Site, Richmond O Servizo de Paques Nacionais dirixe o Maggie L. Walker Historic Site na súa antiga casa en Jackson Ward. En 1978 a casa foi designada Lugar Histórico Nacional e foi aberto como museo en 1985. O lugar afirma que "conmemora a vida dunha progresista e talentosa muller afroamericana. Logrou o éxito nos negocios e nas finanzas como a primeira muller dos Estados Unidos que dirixiu e presidiu un banco, a pesar de moitas adversidades. O lugar inclúe un centro de visitantes que detalla a súa vida e a comunidade de Jackson Ward en que viviu e traballou e a súa residencia durante trinta anos. A casa está restaurada para a aparencia que tiña en 1930 con pezas orixinais da familia Walker."
Walker foi honrada no primeiro grupo de Virginia Women in History en 2000. Tamén foi incluída no Junior Achievement U.S. Business Hall of Fame en 2001.
Familia
O 20 de xuño de 1914, o fillo de Maggie, Russell Walker, de vinte e cinco anos, disparou e matou o seu pai, Armstead, tras confundilo cun ladrón, a quen ambos estaban buscando. Russell foi arrestado e acusado de homicidio e despois de cinco meses esperando polo xuízo, foi declarado inocente.
A perda deixou a Maggie ao mando dunha gran propiedade. O seu traballo e investimentos deixou a súa familia ben situada. Cando os seus fillos casaron, levaron as súas esposas a vivir ao 1101⁄2 East Leigh Street, casa dela no distrito de Jackson Ward en Richmond, centro dos negocios e da vida social afroamericana de Richmond no comezo do século XX.
Russell, no entanto, nunca se recuperou do incidente e despois de oito anos loitando contra a depresión e o alcoholismo, morreu o 23 de novembro de 1923.
Katherine Johnson
Katherine Coleman Goble Johnson, nada en White Sulphur Springs (Virxinia Occidental), o 26 de agosto de 1918 e finada en Newport News (Virxinia) o 24 de febreiro de 2020, foi unha física, científica espacial e matemática estadounidense que contribuíu á aeronáutica dos Estados Unidos e aos seus programas espaciais coa aplicación temperá dos computadores electrónicos dixitais na NASA. Coñecida pola súa precisión na navegación astronómica, calculou a traxectoria para o Proxecto Mercury e o voo do Apollo 11 á Lúa en 1969.