cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Citocromo P450
Nomenclatura
Os xenes que codifican os encimas CYP e os propios encimas, desígnanse coa abreviatura CYP, seguida dun número que indica a familia xénica, unha letra maiúscula que indica a subfamilia, e un número para o xene concreto. A convención é poñer en cursivas o nome cando se trata do xene e sen cursivas cando se trata do encima. Por exemplo, CYP2E1 é o xene que codifica o encima CYP2E1 (un dos encimas implicados no metabolismo do paracetamol). A nomenclatura CYP é a convención oficial para nomealos, aínda que ocasionalmente (e non moi correctamente) poden verse nomes como CYP450 ou CYP450. Porén, algúns nomes de xenes ou encimas CYPs poden non seguir esta nomenclatura, para indicar a actividade catalítica e o nome do composto usado como substrato. Exemplos son: CYP5A1, tromboxano A2 sintase, abreviada como TBXAS1 (TromBoXano A2 Sintase 1), e CYP51A1, lanosterol 14-α-desmetilase, ás veces abreviada de forma non oficial como LDM segundo o seu substrato (Lanosterol) e actividade (DesMetilación).
Mecanismo
O ciclo catalítico do P450.|miniatura|350px O sitio activo do citocromo P450 contén un centro hemo con ferro. O ferro está ligado á proteína P450 por un enlace tiolato derivado dun residuo de cisteína. Esta cisteína e varios residuos que a flanquean están moi conservados en todos os CYPs coñecidos e teñen o patrón de consenso de sinatura PROSITE [FW] - [SGNH] - x - [GD] - {F} - [RKHPT] - {P} - C - [LIVMFAP] - [GAD]. Debido á gran variedade de reaccións que catalizan os CYPs, as actividades e propiedades de moitos CYPs difiren en moitos aspectos. En xeral, o ciclo catalítico do P450 é o seguinte:
S (da figura): Unha ruta alternativa para a monooxixenación é por medio da "derivación peróxido": A interacción con doantes dun só átomo de oxíxeno como os peróxidos e hipocloritos pode levar directamente á formación do intermediario fero-oxo, permitindo que o ciclo catalítico se complete sen pasar polos pasos 2, 3, 4, e 5. No diagrama móstrase un hipotético peróxido "XOOH".
C (da figura): Se o monóxido de carbono (CO) se une ao P450 reducido, o ciclo catalítico interrómpese. Esta reacción produce o clásico espectro de diferenza de CO cun máximo a 450 nm.
O P450s en humanos
O Proxecto Xenoma Humano identificou 57 xenes humanos que codifican varios encimas citocromos P450.
Metabolismo de fármacos
miniatura|400px|Proporción de drogas [[antifúnxico|antifúnxicas metabolizadas por distintas familias de CYPs. ]]
Os CYPs son os principais encimas implicados no metabolismo de fármacos (drogas, xenobióticos), que comprende o 75% do total do metabolismo de degradación e modificación de drogas. A maioría dos fármacos son desactivados polos CYPs, quer de forma directa quer por excreción facilitada do corpo. Tamén, moitas substancias son bioactivadas polos CYPs para formaren os seus compostos activos.
Interaccións con fármacos
Moitas drogas poden aumentar ou diminuír a actividade de varios isoencimas CYP ao induciren a síntese dun isoencima (indución de encimas) ou por inhibiren directamente a actividade dos CYP (inhibición encimática). Esta é a orixe principal das interaccións adversas entre fármacos, xa que os cambios na actividade dos encimas CYP poden afectar ao metabolismo e á eliminación do corpo de diversos fármacos. Por exemplo, se un fármaco inhibe o metabolismo mediado por CYPs doutro fármaco, o segundo fármaco pode acumularse dentro do corpo ata niveis tóxicos. Por tanto, estas interaccións entre fármacos poden necesitar axustes na dosificación ou a elección de fármacos que non interaccionen co sistema CYP. Estas interaccións entre fármacos son especialmente importantes para telas en conta cando se usan fármacos de vital importancia para o paciente, fármacos con importantes efectos adversos ou con fiestras terapéuticas pequenas, pero calquera fármaco pode estar suxeito a ter unha concentración alterada no plasma debido a unha alteración do metabolismo de fármacos.
Un exemplo clásico son os fármacos antiepilépticos. A Phenytoin, por exemplo, induce os encimas CYP1A2, CYP2C9, CYP2C19, e CYP3A4. Os substratos deste último poden ser fármacos cunha dosificación crítica, como amiodarone ou carbamazepina, cuxa concentración no plasma sanguíneo pode incrementarse debido á inhibición do encima no caso do primeiro deles, ou ben diminuír debido á indución do encima no caso do último.
Interacción con outras substancias
Os compostos naturais poden tamén inducir ou inhibir a actividade CYP. Por exemplo, certos compostos bioactivos que se encontran no zume de pomelo e algúns outros zumes de froitas, como o bergamotín, dihidroxibergamotín, e paradicina-A, inhiben o metabolismo mediado por CYP3A4 de certos medicamentos, o que produce un incremento da biodispoñibilidade e, deste modo, unha elevada posibilidade de sobredose. Debido a este risco, moitas veces se aconsella evitar tomar zume de pomelo e pomelo fresco cando se toman certos fármacos.
Outros exemplos:
Outras funcións específicas das CYP
miniatura|dereita|400px|[[Esteroidoxénese, na que se mostran moitas actividades encimáticas realizadas polos encimas citocromos P450.]] Un grupo de encimas citocromos P450 exercen importantes funcións na síntese de hormonas esteroides (esteroidoxénese) que ten lugar nas glándulas adrenais, gónadas, e tecidos periféricos. Entre eles están:
Familias de CYPs en humanos
Os humanos teñen 57 xenes e máis de 59 pseudoxenes relacionados con estes encimas, divididos en 18 familias de xenes de citocromos P450 e 43 subfamilias. Na táboa hai un resumo dos xenes e das proteínas que codifican. Véxase a páxina web do Comité de Nomenclatura dos Citocromos P450 para unha información máis detallada.
Animais
Moitos animais teñen tantos ou máis xenes de CYPs coma os humanos. Por exemplo, os ratos teñen xenes para 101 CYPs, e o ourizo de mar ten aínda máis, uns 120. A maioría dos encimas CYP crese que teñen actividade monooxixenase, como ocorre coa maioría dos encimas CYPs de mamíferos que foron investigados (excepto algúns como a CYP19 e a CYP5). Non obstante, a rápida secuenciación de xenes e xenomas está deixando atrás a caracterización bioquímica da función encimática, que é máis lenta, pero aínda así, atopáronse moitos xenes con moita homoloxía cos CYPs dos que se coñece a función.
Os tipos de CYPs que se investigan máis a miúdo en animais non humanos son os implicados no desenvolvemento (por exemplo, no metabolismo do ácido retinoico ou hormonas) ou no metabolismo de compostos tóxicos (como aminas heterocíclicas ou hidrocarburos poliaromáticos). Con frecuencia hai diferenzas na regulación xénica ou función encimática dos CYPs en animais relacionados que explican as diferenzas observadas na susceptibilidade a compostos tóxicos (por exemplo, a incapacidade dos caninos de metabolizaren as xantinas como a cafeína). Algunhas drogas metabolízanse en dúas especies por medio de encimas diferentes, dando lugar a diferentes metabolitos, mentres que outras drogas son metabolizadas nunha especie pero excretadas sen cambios na outra. Por esta razón, a reacción cun substrato nunha especie non é unha indicación fiable sobre os efectos dese substrato nos humanos.
Os CYPs foron examinados intensamente en ratos, ratas, cans, e menos no peixe cebra, para facilitar o seu uso como organismos modelo para o descubrimento de drogas e toxicoloxía. Recentemente os CYPs foron descubertos tamén en especies de aves, en particular en pavos, que poderíann chegar a ser un bo organismo modelo para a investigación do cancro en humanos. Nos pavos o CYP1A5 e o CYP3A37 son moi similares aos CYP1A2 e CYP3A4 humanos, respectivamente, en canto ás súas propiedades cinéticas e no metabolismo da aflatoxina B1.
Libro das cavernas
miniatura|240x240px|Quinta división: Unha escena da tumba de Ramses V./VI. (KV9, cámara E, panel dereito) O Libro das cavernas é un libro funerario do Antigo Exipto da época do Imperio Novo Como o resto dos libros funerarios exipcios está presente no interior das tumbas reais para proveito do defunto. O texto describe a viaxe do deus do sol Ra ao longo das seis cavernas do inframundo, centrándose na interacción entre o deus do sol e os habitantes do abismo, recompensando os xustos e castigando aos que fracasaron no seu xuízo no alén e que son por tanto inimigos da orde do mundo. O Libro das cavernas é un das mellores fontes de información sobre a concepción exipcia do inferno.
Citocromo P450
Microbios
Os citocromos P450 microbianos adoitan ser encimas solubles e están implicados en procesos metabólicos fundamentais. Tres exemplos que contribuíron significativamente aos estudos do mecanismo de acción e estruturais son os que se indican a continuación, pero existen moitas familias diferentes.
Libro das cavernas
A súa orixe está no século XIII a.C. durante o Imperio Novo, a versión máis antiga das coñecidas localízase no Osireion en Abidos, con posterioridade aparece na tumba de Ramsés IV no Val dos Reis.
Contido
Como o máis antigo dos libros do inframundo, o Libro das cavernas principia describindo o percorrido do deus Ra desde o horizonte occidental ata o horizonte oriental a través do submundo, as criaturas divinas coas que se encontra, e mesmo varias manifestacións súas, e as relacións que establece con elas. Durante toda a viaxe Ra pasa polas cavernas do inferno, no que os inimigos da orde do mundo, isto é de Ra e Osiris, quedan reducidos ao nada. Eixos importantes nesta viaxe son as cavernas dos finados xustos (agora criaturas divinas), a caverna onde está o corpo de Osiris e a saída do inframundo coa luzada do día.
O Libro das cavernas tamén recolle a estrutura topográfica que os antigos exipcios imaxinaban que tería o alén mundo.
Citocromo P450
Fungos
Cunninghamella elegans é un candidato para ser usado como organismo modelo para o estudar o metabolismo de fármacos de mamíferos.
Libro das cavernas
Estrutura
O Libro de cavernas non é o nome co que o coñecían os antigos exipcios, e non divide a noite en horas como é corrente noutros libros do inframundo. Pola contra, o libro contén sete grandes táboas con aproximadamente 80 escenas diferentes. Divídese en dúas partes con tres táboas cada un, máis unha táboa final. O Libro das cavernas é moito máis literario que outros textos funerarios da época como o Amduat ou o Libro das portas e non ten tantas imaxes como os outros libros, mais contén moito máis texto.
Casto Domínguez Gómez
Casto Domínguez Gómez, finado en Ribadavia a principio de febreiro de 1926, foi un xornalista galego.
Libro das cavernas
Estrutura
miniatura|esquerda|800x800px|Esquema do Libro das cavernas
Citocromo P450
Plantas
Os citocromos P450 de plantas están implicados nunha ampla variedade de reaccións biosintéticas, nas que se forman varios conxugados de ácidos graxos, hormonas de plantas, compostos defensivos, ou drogas importantes medicamente. Os terpenoides, que son o tipo máis extenso de compostos naturais de plantas caracterizados, son con frecuencia substratos para os CYPs das plantas.
Casto Domínguez Gómez
Traxectoria
Propietario e administrador de El Vendaval, foi redactor de El Avia. En novembro de 1887 foi destinado á ambulancia de Correos de Granada a Málaga.
Libro das cavernas
Historia
A versión máis antiga atopouse no Osireion, case completa, tan só o rexistro superior presenta estragos e atopárona os arqueólogos Flinders Petrie e Margaret Murray mentres realizaban escavacións na campaña 1902/1903. Visible desde a entrada, atópase no muro esquerdo, enfronte do Libro das portas. O primeiro en utilizar o Libro das cavernas na súa tumba foi Ramsés IV. A primeira (e única) copia case completa no Val dos Reis é a versión que se localiza no primeiro corredor da tumba de Ramsés VI. Aquí aparece no lado oposto do Libro das portas na fronte da tumba, nunha disposición semellante á do Osireion. As pasaxes do libro escribríronse cubrindo todo o muro sur con texto.
Citocromo P450
P450s en biotecnoloxía
A importante reactividade e diversidade de substratos dos P450s atraeu desde hai tempo a atención dos químicos. Progresos recentes que indican o grande potencial do uso de P450s para realizar oxidacións difíciles son: (i) evitar a necesidade de cofactores naturais ao substituílos por moléculas baratas que conteñen peróxido, (ii) explorar a compatibilidade dos P450s cos solventes orgánicos, e (iii) usar auxiliares non quirais pequenos para dirixir prediciblemente a oxidación do P450.
Libro das cavernas
Historia
Coñécense 13 textos do Libro das cavernas
Citocromo P450
Subfamilias en InterPro
En InterPro distínguense as seguintes subfamilias:
Libro das cavernas
Traducións
A primeira tradución, fragmentaria, do Libro das cavernas realizouna Ippolito Rosellini en 1836 segundo a versión da tumba de Ramsés VI. Pouco despois Jean François Champollion escribiu tamén sobre este texto, realizando tamén algunhas traducións fragmentarias. Pero polo xeral os exiptólogos non se interesaron no libro ata un século máis tarde ao se descubrir a segunda versión completa no Osireion; baseándose nesta versión en 1933 Henri Frankfort publicou a primeira tradución completa do libro coa colaboración de Adriaan de Buck. Entre 1942 e 1945, Alexandre Piankoff publicou unha tradución ao francés, e en 1972 Erik Hornung traduciuno ao alemán. E a tradución máis recente publicouna o alemán Daniel Werning en 2011, baseándose nunha nova edición crítica do texto.
Santo Estevo de Folgosa, O Corgo
Santo Estevo de Folgosa é unha parroquia do concello do Corgo na comarca de Lugo. Tiña 51 habitantes en 2016, segundo datos do Instituto Galego de Estatística, 27 homes e 24 mulleres. O que supón unha diminución de 13 habitantes respecto ao ano 2007 cando tiña 64 habitantes (30 homes e 34 mulleres) e 15 menos que en 2000.
Pulsaciones
Pulsaciones é unha serie de televisión española de suspense, producida por Globomedia para Antena 3. Estreouse o 10 de xaneiro de 2017. Foi seleccionada pola axencia The WIT entre as ficcións internacionais máis destacadas do MIPTV Media Market de 2016.
Sinopse
Narra a perigosa investigación que levará a cabo Álex (Pablo Derqui), un neurocirurxián que se verá obrigado a resolver as causas que rodean á misteriosa morte dun xornalista de investigación, Rodrigo (Juan Diego Botto), cuxo corazón acabará salvando a vida do médico. De súpeto, Álex experimentará no seu corpo e como propias, vivencias, recordos e fantasías do seu doante, tras serlle trasplantado o órgano. Nas súas pescudas, o neurocirurxián estará acompañado por Lara (Meritxell Calvo), unha nova xornalista que poñerá todo o seu empeño en descubrir que se esconde tras a morte do que foi o seu mentor e amigo.
Valerii Bykovskii
Valerii Fedorovich Bykovskii (en Валерий Фёдорович Быковский) é un cosmonauta ruso retirado que participou nas misións Vostok 5, Soiuz 22, Soiuz 29 e Soiuz 31. Pasou un total de 20,74 días no espazo.
Traxectoria
Bikovski naceu o 2 de agosto de 1934 en Pavlovski Posad, óblast de Moscova. Gradouse na Escola de Aviación Kachinsk Miasnikov en 1955 e pasou a formar parte da Forza Aérea da Unión Soviética. Entrou a formar parte do corpo de cosmonautas en 1960, sendo parte da tripulación de reserva en agosto de 1962 para a misión Vostok 3. Comandou a Vostok 5 en agosto de 1963. Pasou logo a adestrar para o programa lunar soviético e en abril de 1967 foi designado comandante da tripulación de reserva para a misión Soiuz 2, máis tarde cancelada despois da traxedia da Soiuz 11 na que morreu Vladimir Komarov. Posteriormente formou parte das misións Soiuz 22, Soiuz 29 e Soiuz 31. Retirouse do corpo de cosmonautas en 1988.
Entre 1989 e 1991 foi director da Casa Soviética de Ciencia e Cultura en Berlín. Actualmente está retirado.
As Carballas, Román, Vilalba
As Carballas é un lugar da parroquia de Román no concello lucense de Vilalba na comarca da Terra Chá.
Torres das Amoreiras
thumb|250px 250px|miniatura As Torres das Amoreiras son un complexo de edificios situados na Av. Engenheiro Duarte Pacheco, na freguesía de Santa Isabel, en Lisboa, proxectados polo arquitecto Tomás Taveira e construídos nos anos 80 do século XX.
Complexo
O complexo posmodernista foi construído entre 1980 e 1987 e abrangue tres torres de oficinas con 20,000 m² cada unha, un conxunto habitacional con 115 fogos, un centro comercial e de lecer, con 58,000 m² e un parque de estacionamento con capacidade para 1190 coches.
Premio Valmor
En 1993, o Premio Valmor e Municipal de Arquitectura foi atribuído ao Complexo das Amoreiras.
658
Véxase tamén
Historia ano a ano
Patois xamaicano
O patois xamaicano (patwa, jumiekan, jamiekan) é unha lingua crioula baseada no inglés con influencias de África Occidental, falada principalmente en Xamaica e pola diáspora xamaicana. A lingua desenvolveuse durante o século XVII, cando os escravos de África Occidental e Central (gran número de verbas de orixe akan) foron obrigados a aprender as diferentes variedades do inglés dos seus amos. Os xamaicanos refírense á súa lingua como un patois. O termo patois procede do francés antigo e significa dialecto local ou rexional.
Torres São Rafael/São Gabriel
250px|miniatura|Torre de São Rafael As Torres São Rafael/São Gabriel son dous rañaceos de clase 100 de vivendas que se sitúan en Lisboa, no Parque das Nações, xunto ao centro comercial Vasco da Gama. Ambas foron construídas entre 2000 e 2004. Ocupan o posto número catro nos rañaceos máis altos de Portugal estando só por detrás da Torre Vasco da Gama, a Torre Solmar e a Torre de Monsanto, tendo 110m cada unha.
San Xosé, A Pereiriña, Cee
San Xosé é un lugar da parroquia da Pereiriña no concello coruñés de Cee na comarca de Fisterra. Tiña 93 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, 48 homes e 45 mulleres.
One Beat
One Beat é o sexto álbum de estudio da banda estadounidense de rock alternativo Sleater-Kinney, editado o 20 de agosto do 2002 a través do selo Kill Rock Stars. Producido por John Goodmanson, o álbum gravouse entre marzo e abril do ano 2002 no Jackpot! Studio de Portland, Oregon. A disco chegou ao número 107 da lista Billboard 200 e entrou na Billboard Top Independent Albums no quinto posto. One Beat foi recibido con moi boas críticas.
La Fuga
Formación e comezos
O grupo comezou a tocar en 1996, con membros que xa tocaran noutros grupos de rock locais, sen moitas proxeccións de futuro. No mes de setembro, a banda, formada entón por Edu (batería), Rulo (guitarra e voz), Fito (guitarra solista e voz) e Iñaki (baixo), comezou a dar os seus primeiros concertos en Reinosa e outros lugares de Cantabria e Palencia incluíndo temas doutros grupos de rock nacionais, como Platero y tú ou Extremoduro.
En xuño de 1997 gravaron o seu maqueta El camino, con catro cancións. Os recursos técnicos eran mínimos, e aínda non tendo unha calidade de son especialmente boa, conseguiron vender unhas 800 unidades.
Primeiro disco: Mira
Tralos bos resultados do seu maqueta, cada vez daban concertos máis lonxe da súa localidade, chegando ata a tocar en Madrid. Cada vez acudía máis público aos seus concertos, e reclamábanlles máis cancións propias. Por todo isto decidiron gravar o seu primeiro disco chamado Mira, que se lanzou en 1999.
Para conseguir fondos para a gravación do disco, foron ao Concello de Reinosa a solicitar algunha axuda, e conseguiron ser contratados para dar alí dous concertos, conseguindo así o diñeiro necesario para poder ir gravar a Navarra, nos estudos Sonido XXI, cos irmáns San Martín. A metade do custo do disco foi pagada polos propios membros, mentres que a outra metade púxoa un selo independente de Santander, FAK Records.
Por motivos económicos familiares, Fito tivo que abandonar o grupo. É entón cando Nando entra como guitarra solista, participando na gravación do disco. Grazas a isto, A Fuga realiza a súa primeira vira, de máis de oitenta concertos, por varias provincias españolas.
Un juguete por Navidad
No ano 1998 Fito participou co grupo en calidade de invitado nun concerto benéfico organizado pola banda, que conseguiu encher o Teatro Municipal de Reinosa. O cuarteto interpretou tanto cancións propias como versións doutros grupos, como Platero y tú, Maná ou Los Suaves. A actuación quedou gravada no disco-maqueta Un juguete por Navidad, lanzado como unha edición especial numerada e asinada, cunha tirada de só 1000 copias.
Tralo concerto, os membros do grupo pediron a Fito a súa volta, e este aceptou. Así, producíronse cambios na estrutura da banda, quedando Nando como guitarra solista, Edu á batería, Rulo a voz, Fito guitarra e voz e Iñaki ao baixo, aínda que este último decidiu abandonar o quinteto por diferenzas cos seus compañeiros, quedando determinada a formación actual do grupo, xa que Rulo comezou a tocar o baixo.
A golpes... de rock and roll
Aínda é a procura dunha discográfica, no ano 2000 decidiron pedir un crédito para autoproducir o que sería o seu segundo disco de estudo, A golpes de Rock and Roll. Nos meses de marzo e abril comezan a gravar tamén en Sonido XXI, e xa lanzando o disco en xuño, comezan unha vira, con bos resultados entre crítica e público.
Durante esta vira, os irmáns San Martín (propietarios do estudo) propuxeron á Fuga a firma dun contrato para entrar na súa nova discográfica, EDG Music, e gravar con eles dous discos. O grupo, ademais endebedado pola produción do disco, asina o contrato debido ás portas que se abrían para a súa música e a amizade que mantiñan con eles.
A las doce
miniatura|270px|La Fuga en [[Salamanca.]] En 2002, e tras varios meses dedicados á composición de novos temas e gravación de maquetas, o grupo volve viaxar a Navarra para gravar un novo disco, A las doce. Cunha pre-produción moito máis importante en forma de maquetas, gravaron o disco en só dúas semanas, con mellores medios que en anteriores ocasións, grazas á nova discográfica. Por este motivo contaron tamén cunha promoción e distribución moito máis grande.
Ademais, a vira foi moito máis extensa que as anteriores, duns 60 concertos, pasando por festivais importantes a nivel nacional, tales como ViñaRock e Derrame Rock, onde conseguiron gañar novos fans.
Cabe destacar a participación de Aurora Beltrán en «Balada del despertador», e os primeiros vídeos que gravaron: «Pa volar» e «Conversación, habitación».
Calles de papel
Aínda tiñan contrato con EDG para un novo disco, cando comezaron a recibir chamadas doutras discográficas máis importantes. Esta discográfica, animando ao grupo a seguir adiante, non puxo ningún tipo de traba para evitar que A Fuga asinase un novo contrato a multinacional Dro-Atlantic.
Calles de papel, lanzado en maio de 2003, incluía un vídeo con imaxes da xira de 2002. O traballo destacou pola madurez do cuarteto, por todas os seus melloras tanto na música como no son. Ademais, gravaron un vídeo para «En vela» en Madrid. O disco conseguiu unhas vendas importantes, conseguindo entrar na lista de AFYVE (agora Promusicae) na súa primeira semana.
Nesta ocasión, os artistas invitados foron Fito Cabrales, cuxa voz aparece en «Sueños de papel», e Kutxi Romeu, que gravou a voz en «Los lunes de octubre».
Korarqueotas
Os korarqueotas (Korarchaeota) son un filo de arqueas. O nome procede do xénero principal do grupo Korarchaeum. Tamén se lles ten chamado Xenarchaea e Xenarchaeota.
Albaricoqueiro
O albaricoqueiro (Prunus armeniaca) é unha árbore da familia das rosáceas, cultivada polo seu froito, o albaricoque. Nativo do nordés da China, é unha árbore pequena, de 4 ou 5 metros de altura, a cortiza é de cor castaña avermellada. As follas, con forma de corazón, teñen ata 10 cm de lonxitude, con pecíolos longos e de cor avermellada primeiro e logo verde viva. As flores, grandes, son brancas ou rosa pálida, aparecen a comezos da primavera, antes que as follas.
O albaricoqueiro é unha especie de clima cálido, que mesmo pode resistir -20 °C, pero é moi sensible ás xeadas de primavera que poden impedir a súa floración.
Korarqueotas
Foron descubertas a partir de mostras de secuencias xenómicas de ARNr 16S recollidas en ambientes naturais e non se puideron cultivar. As Korarchaeota só se atoparon en ambientes hidrotermais de altas temperaturas. Parece que se diversificaron a diferentes niveis filoxenéticos de acordo coa temperatura, salinidade das augas, e xeografía. Son pouco abundantes na natureza. Os procesos metabólicos de Korarchaeota, incluíndo como conseguen enerxía e obteñen o carbono, son descoñecidos. A análise das súas secuencias de ARNr 16S suxire que estas especies non forman parte dos dous principais grupos de arqueas, Crenarchaeota e Euryarchaeota. Parece que son un grupo basal de arqueas, xa que teñen características tanto de Crenarchaeota coma de Euryarchaeota. O xenoma de Korarchaeum cryptofilum, que foi enriquecido a partir de cultivos mixtos, foi secuenciado e as súas características apoian a hipótese de que se ramificaron moi cedo do resto. .
La Fuga
Calles de papel
A xira foi aínda maior, e baixo o nome de Calles de Papel Tour deron 82 concertos por todo o territorio nacional, acabando na praza de touros de As Vendas, sendo abreconcertos de Fito e Fitipaldis, cunha grande acollida entre o público.
Doutra banda, nese mesmo ano foron invitados a participar nunha homenaxe a Barricada, chamado Un camiño de pedras: unha homenaxe a Barricada, aportando a súa versión da canción «Pasión por el ruido». Xa en 2004 participarían noutro disco-tributo, esta vez a Radio Futura, gravando unha versión de «37 grados».
Negociando gasolina
En abril de 2005 saíu á rúa Negociando gasolina, co que se deron a coñecer ao gran público co primeiro single «Buscando en la Basura», segundo eles un bo escaparate para darse a coñecer entre xente que non os coñecía. A primeira tirada foi unha edición especial que levaba un DVD de agasallo no que se incluían todos os videoclips rodados ata o momento, imaxes de xira anterior e unha entrevista no estudo.
Nesta ocasión, entre as colaboracións están O Drogas, de Barricada, en «Baja por diversión», e de Laura, dun grupo de Reinosa, que fai os coros en «Amor de contenedor».
A xira comezou un mes logo da saída do disco, e chegaron todos os puntos da xeografía española.
La Fuga en directo
Tras a xira de Negociando Gasolina, o cuarteto decide gravar un disco en directo na sala Aqualung. En dous concertos, os días 9 e 10 de decembro de 2005, graváronse son e vídeo para o disco e DVD La Fuga en directo, que saíu á venda en abril de 2006, iniciando unha nova vira tras este lanzamento.
Nubes y claros
miniatura|250px|A Fuga en acústico, en [[Zaragoza.]]
O grupo decidiu facer un experimento coas súas anteriores cancións, buscando o seu lado máis intimista e melódico, facendo un disco en acústico, chamado Nubes y Claros, que saíu á venda en setembro de 2006. Incluíron instrumentos que non apareceran antes na súa carreira: violíns, frautas, acordeóns etc. Nando, na reportaxe La Fuga: diez años definiu o disco como unha rareza, unha camiño polo que o grupo non ía ir. Ademais de versións das súas cancións anteriores, versionaron «Donde habita el olvido», de Joaquín Sabina.
O disco incluía un DVD especial con vídeos e reportaxes.
Por primeira vez na súa carreira, realizaron unha vira fóra de España. En maio e setembro de 2007, visitaron Arxentina, Uruguai, Chile e tocaron xunto co grupo uruguaio La Chancha e os arxentinos Bulldog.
Asuntos pendientes
Tras xa case tres anos sen un disco completamente novo, A Fuga anunciou a saída de Asuntos Pendientes, o seu novo disco. Esta vez a produción foi maior que ningunha das anteriores, do mesmo xeito que a promoción, chegando a banda a ser portada dunha revista tan importante a nivel nacional como é HeavyRock.
Sikorsky Aircraft
Sikorsky Aircraft Corporation é un construtor aeronáutico estadounidense baseado en Stratford, Connecticut. Foi creada por Igor Sikorsky no ano 1923 e está entre as primeiras compañías en fabricar helicópteros para uso civil e militar. Foi propiedade de United Technologies Corporation (UTC) e en novembro de 2015 Sikorsky foi vendida a Lockheed Martin.
La Fuga
Asuntos pendientes
O disco vai en parte condicionado por víraa latinoamericana: algunhas cancións escribíronas durante ese tour, e nótase nas letras a sorpresa do grupo ante a situación de vida de parte dos habitantes da zona.
Sikorsky Aircraft
Historia
O 23 de maio de 1923 Igor Sikorsky, un inmigrante nacido en Kíiv, fundou Sikorsky Aero Engineering Corporation preto de Roosevelt Field en Long Island. En 1925 o nome da compañía pasou a ser Sikorsky Manufacturing Company. En 1929 a empresa trasladouse a Stratford, Connecticut e converteuse en parte da United Aircraft and Transport Corporation (no presente United Technologies Corporation) en xullo dese ano.
Nos Estados Unidos Igor Sikorsky concentrouse orixinalmente no desenvolvemento de avións multimotor e despois de aeronaves anfibias. A finais dos anos 30 as vendas baixaron e United Aircraft fusionou a súa división con Vought Aircraft. Sikorsky comezou a traballar desenvolvendo un helicóptero práctico. Despois do primeiro voo do VS-300 desenvolveu o Sikorsky R-4, o primeiro helicóptero estable dun único rotor totalmente controlable en ser producido a grande escala en 1942, sobre o que se basearon a meirande parte dos seus helicópteros posteriores.
La Fuga
Asuntos pendientes
O primeiro single, «No solo respirar», é o tema no que máis cambia o ritmo de toda o seu discografía, é máis, acaba sendo o máis rápido. Por outra banda, o vídeo foi gravado no mesmo lugar e coas mesmas arañas mecánicas que «Polvo en los ojos», de Soziedad Alkohólika.
Sikorsky Aircraft
Historia
Sikorsky Aircraft segue sendo un fabricante líder de helicópteros, producindo modelos tan coñecidos como o UH-60 Black Hawk e o SH-60 Seahawk, e aparellos experimentais como o Sikorsky S-72 X-Wing. Sikorsky foi o encargado de subministrar o helicóptero do Presidente dos Estados Unidos dende o ano 1957. Os Sikorsky VH-3 e VH-60 son os encargados de realizar ese rol no presente.
A compañía mercou Helicopter Support Inc. (HSI) no ano 1998. HSI encárgase do servizo post-venda para fora do mercado gobernamental estadounidense para pezas e reparacións da liña de produtos de Sikorsky.
United Technologies Corporation (UTC) mercou Schweizer Aircraft Corp. en 2004, que agora opera como unha subsidiaria de Sikorsky. A liña de produtos das dúas firmas son complementarias, xa que Sikorsky se concentra principalmente en helicópteros medios e grandes, mentres que Schweizer fabrica helicópteros pequenos, small helicopters, UAVs, planadores e avións lixeiros. O contrato con Schweizer foi asinado o 26 de agosto de 2004, exactamente unha semana despois da morte de Paul Schweizer, o fundador e propietario maioritario da compañía. A finais de 2005 Sikorsky completou a compra de Keystone Helicopter Corporation, situada en Coatesville, Pensilvania. Keystone facía o mantemento e completaba os Sikorsky S-76 e S-92 antes da venda.
En 2007 Sikorsky inaugurou Hawk Works, un centro de realización rápida de prototipos e derivados militares (RPMDCC) situado ao oeste do aeroporto rexional de Elmira-Corning en Big Flats, Nova York. Ese mesmo ano Sikorsky mercou a planta de PZL Mielec en Polonia. A planta está montando o S-70i para clientes internacionais.
En febreiro de 2009 creouse Sikorsky Global Helicopters como unidade de negocio de Sikorsky Aircraft centrada na construción e comercialización de helicópteros comerciais. A unidade de negocio combina os principais helicópteros civís producidos por Sikorsky Aircraft e o negocio de helicópteros de Schweizer Aircraft que Sikorsky mercara en 2004.
En 2011, Sikorsky despediu 400 traballadores na súa planta Hawk Works, e posteriormente en 2012 aos 570 traballadores restantes e pechou todas as instalacións da compañía no condado de Chemung, trasladando o traballo de aparellos militares ás súas intalacións de West Palm Beach, Florida. Os produtos comerciais se trasladaron ás súas instalacións en Coatesville, Pensilvania.
A principal planta e as oficinas administrativas de Sikorsky están en Stratford, Connecticut. Sikorsky ten outras instalacións en Trumbull, Shelton, e Bridgeport, Connecticut; Fort Worth, Texas; West Palm Beach, Florida; e Huntsville, e Troy, Alabama.
Adquisición
No ano 2015 UTC considerou que Sikorsky rendía menos que as súas outras subsidiarias, e analizou unha posible escisión en vez dunha venda con grandes impostos.
O 20 de xullo de 2015 Lockheed Martin anunciou un acordo para mercarlle Sikorsky a UTC por 9 000 millóns de dólares. A aprobación final do goberno chinés chegou en novembro de 2015. O proceso de venda completouse o 6 de novembro dese mesmo ano.
Produtos
miniatura|250x250px|Sikorsky S-32 miniatura|249x249px|Sikorsky S-40
Avións
miniatura|250x250px|Sikorsky R-4 miniatura|250x250px|Sikorsky S-76 miniatura|250x250px|Sikorsky CH-53K King Stallion
O Fachal, Mezonzo, Vilasantar
O Fachal é un lugar da parroquia de Mezonzo, no concello coruñés de Vilasantar, na comarca de Betanzos. Segundo o Instituto Nacional de Estadística en 2018 tiña 10 habitantes (tres homes e sete mulleres).
Rio Haryanto
Rio Haryanto alcumado "Hary" (nado o 22 de xaneiro de 1993) é un piloto de Fórmula Un indonesio de Manor. Converteuse no primeiro piloto de F1 de Indonesia.
Asian series
Haryanto comezou a súa andaina nas carreiras de coches no seu continente natal, competindo en tres series asiáticas durante o ano 2008: Asian Formula Renault Challenge, Formula Asia 2.0, e Formula BMW Pacific. Foi o máis competitivo na serie FAsia 2.0, gañando dúas carreiras para terminar terceiro no campionato detrás dos pilotos europeos expatriados Félix Rosenqvist e Matthias Beche. En 2009 volveu a competir en varias series, incluíndo o Australian Drivers' Championship e a Asian Formula Renault Challenge unha vez máis. O seu obxectivo principal deste ano, con todo, foi o campionato Formula BMW Pacific, que dominou con 11 vitorias das 15 carreiras (aínda que cinco destas carreiras foron gañadas por pilotos invitados que non participaban no campionato), pilotando para o equipo de Malaisia Meritus. Isto incluíu unhas carreira perfectas con catro vitorias absolutas, Pole Positions e voltas rápidas nas catro carreiras consecutivas celebradas no circuíto de casa en Sentul. Tamén competiu nunha rolda do equivalente European FBMW series, como piloto invitado nesta ocasión.
GP3 Series
Hary achegouse á máis competitiva escena das carreiras de tempo completo Europeo de 2010 ao unirse ao equipo Manor Racing de Fórmula 1 nas GP3 Serie. Os seus tres compañeiros de equipo durante a tempada foron James Jakes, Adrien Tambay e Adrian Quaife-Hobbs. Nunha impresionante primeira tempada neste nivel, gañou unha carreira en Istanbul Park e logrou dous podios para terminar no quinto lugar no campionato de pilotos, liderando aos pilotos de Manor. A súa forma foi "unha das sorpresas da tempada", de acordo coa revista Autosport. Quedou co equipo en 2011, agora chamado Marussia Manor Racing, xunto Quaife-Hobbs e Matias Laine. Malia lograr dúas vitorias en Nürburgring e en Hungaroring, a súa inconsistencia, incluíndo unha racha de sete carreiras sen sumar puntos no inicio do ano, viuno baixar ao sétimo lugar no campionato, detrás de Quaife-Hobbs. Ambas vitorias foron en condicións de choiva, dándolle unha reputación como especialista en pistas molladas.
Auto GP
Ademais das súas carreiras de GP3, Hary tamén pilotou para o equipo DAMS nas Auto GP series, competindo en todas menos unha proba do campionato, xa que coincidía co calendario da GP3. Logrou unha vitoria no Circuíto Ricardo Tormo en Valencia e terminou sétimo na clasificación de pilotos. Os esforzos de Hary, Afanasiev, Tambay, e o substituto de Hary, Kevin Korjus, foron suficientes para que o equipo DAMS gañara o campionato de equipos.
Fórmula Un
Haryanto relacionouse co equipo Virgin Racing / Marussia F1 / Manor Racing desde a súa primeira tempada na GP3 con Manor en 2010, xa que pilotou para os equipos xuvenís co seu apoio desde entón. No outono dese ano, gañou o dereito a probar con Virgin ao final da tempada de Fórmula Un, debido á súa posición final como o piloto Manor de máis alto rango na clasificación final da GP3 probou para Virgin en Abu Zabi o 16 de novembro. Sufriu problemas co cambio, rexistrou o tempo máis lento dos trece corredores na sesión da mañá. Non recibiu o premio do test en 2011 debido a que o seu compañeiro de equipo Adrian Quaife-Hobbs gañoulle na táboa de posicións nesta ocasión.
Haryanto foi en 2012 o compañeiro de Max Chilton nas GP2 Series pilotando para Marussia nas primeiras probas de novos pilotos da tempada de Fórmula 1, que tivo lugar durante a tempada en Silverstone. Correron durante dous días, Haryanto completou trescentos quilómetros de probas, cumprindo unha das condicións para ter dereito a unha super licenza e converténdose no primeiro piloto de Indonesia cualificado para competir na Fórmula 1.
Manor Racing (2016-presente)
O 18 de febreiro de 2016 Haryanto foi confirmado como piloto de Manor Racing F1 Team para a tempada. Fixo o seu debut no Gran Premio de Australia de 2016 o venres, 18 de marzo de 2016. Terminou a primeira e segunda sesión de adestramentos libres no 19º e o 14º lugar, respectivamente. Hary terminou a terceira práctica libre na 22ª posición. Estivo implicado nun incidente que se produciu apenas uns segundos despois do comezo da terceira sesión de adestramentos, cando Hary e Romain Grosjean colisionaron no pit lane. Hary recibiu posteriormente unha penalización de tres posicións polo incidente, así como dous puntos de penalización na súa licenza. Hary retirouse da súa carreira de debut debido a un problema na articulación de accionamento na volta 18.
O 10 de agosto de 2016, Manor confirmou que degradaran a Hary a piloto reserva, e anunciaron a Esteban Ocon como o seu substituto.
Resumo da súa carreira
† como Haryanto era un piloto invitado, non podía puntuar.
Resultados completos nas GP3 Series
(key) (Carreiras en negra indican pole position) (Carreiras en italica indican volta rápida)
Resultados completos de Auto GP
(key) (Carreiras en negra indican pole position) (carreiras en italica indican volta rápida)
Resultados completos na GP2 Series
(key) (Carreiras en negra indican pole position) (Carreiras en italica indican volta rápida)
Resultados completos na Fórmula Un
(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.
Segovia, O Corgo
San Xoán de Segovia é unha parroquia do concello do Corgo na comarca de Lugo. Tiña 55 habitantes en 2016, segundo datos do Instituto Galego de Estatística, 31 homes e 24 mulleres. O que supón unha diminución de 10 habitantes respecto ao ano 2007 cando tiña 65 habitantes (37 homes e 28 mulleres) e 13 menos que en 2000.
Torre do Lidador
miniatura|A Torre do Lidador ao anoitecer. A Torre do Lidador (popularmente coñecido como "O Isqueiro da BIC", debido á súa forma), é un edificio de 95 metros de altura situado na cidade da Maia, no distrito do Porto. Foi mandado construír polo Doutor José Vieira de Carvalho. Alberga exclusivamente servizos municipais. É, ata a data, é o edificio máis alto da Grande Área Metropolitana do Porto.
Batalla de Fornelos
A batalla
Os viquingos asaltaban as costas galegas dende había décadas, pois xa realizaran campañas no 844 e no 859 e, de novo, na terceira vaga de invasións no 968 desembarcaron nas Rías Baixas, segundo o Cronicón Iriense, con 100 drakkars para saquear Galicia na súa totalidade, liderados polo caudillo noruegués Gunrod. Entraron até o fondo da ría de Arousa e desembarcaron na Bacariza e dende alí marcharon cara Iria Flavia.
O bispo de Iria Flavia, Sisnando II, organizou un exército para enfrontalos preto do Louro, en Fornelos, onde logrou cercalos, pero non puido facer nada fronte aos invasores unha vez iniciado o enfrontamento. O bispo morreu dun frechazo e os viquingos seguiron coas súas incursións até o ano 970.
Distrito de Pukë
O Distrito de Pukë (en albanés, Rrethi i Pukës) é un dos 36 distritos da Albania localizado na prefectura de Shkodër. A súa capital é Pukë.
Medalla Huntington
A Medalla Huntington, outorgada desde 1918 pola Sociedade Numismática Americana, é un dos recoñecementos máis prestixiosos do ámbito numismático, que premia a traxectoria dun numismático destacado de calquera país do mundo.
Historia
A condecoración denomínase así na honra de Archer M. Huntington (1870-1955), un home de negocios neoiorquino herdeiro dunha familia de industriais ferroviarios que se afiliou á American Numismatic Society en 1899 e permaneceu nela ata o seu falecemento. Huntington chegou a ser presidente da entidade entre 1905 e 1910, e foi un dos seus principais benefactores, en forma non só de moedas e medallas para a colección da Sociedade, senón tamén como doador de fondos económicos para a construción da súa sede e para outros fins.
660
Véxase tamén
Historia ano a ano
Medalla Huntington
Historia
Inicialmente distribuíronse exemplares da medalla en bronce entre os membros da sociedade que participaban nas exposicións que esta organizaba, ata que o seu consello de dirección decidiu a emisión de exemplares en prata "en recoñecemento dos servizos literarios ou outros á ciencia da numismática".
Galardoados
Estes son os numismáticos aos que se lles concedeu a medalla Huntington desde o seu establecemento como galardón en 1918:
Experimento de Rutherford
miniatura|300px|O experimento de Rutherford mellorou o modelo atómico de Thomson. [[Ficheiro:Rutherford gold foil experiment results.svg|miniatura|Arriba Resultados esperados: As partículas alfa pasando a través do modelo do pudding con pasas sen verse alteradas
Abaixo: Resultados observados: Unha pequena parte das partículas eran desviadas, demostrando a existencia dun minúsculo volumen de carga positiva]] O experimento de Rutherford, tamén chamado experimento da lámina de ouro, foi realizado por Hans Geiger e Ernest Marsden en 1909, e publicado en 1911, baixo a dirección de Ernest Rutherford nos Laboratorios de Física da Universidade de Manchester. Os resultados obtidos e o posterior análise tiveron como consecuencia a negación do modelo atómico de Thomson (modelo atómico do pudding con pasas) e a proposta dun modelo nuclear para o átomo.
Descrición
As partículas alfa se obtiñan da desintegración dunha substancia radioactiva, o polonio. Para obter un fino raio colocou o polonio nunha caixa de chumbo, o chumbo detén todas as partículas, menos as que saen por un pequeno burato practicado na caixa. Perpendicular á traxectoria do raio no que interpoñíase a lámina de ouro. E, para a detección da traxectoria das partículas, empregouse unha pantalla con sulfuro de zinc que produce pequenos destelos cada vez que unha partícula alfa choca con el.
Segundo o modelo de Thomson, as partículas alfa atravesarían a lámina metálica sen desviarse demasiado da súa traxectoria:
Pero observouse que un pequeno porcentaxe de partículas desviabanse cara a fonte de polonio, aproximadamente unha de cada 8.000 partículas ao utilizar unha finísima lámina de ouro cuns 200 átomos de espesor. En palabras de Rutherford ese resultado era "tan sorprendente como se lle disparases balas de canón a unha folla de papel e rebotasen cara ti".
Rutherford conclueu que o feito de que a maioría das partículas atravesaran a folla metálica, indica que gran parte do átomo está baleiro, que a desviación das partículas alfa indica que o deflector e as partículas posúen carga positiva, pois a desviación sempre é dispersa. E o rebote das partículas alfa indica un encontro directo cunha zona fortemente positiva do átomo e á vez moi densa.
O modelo atómico de Rutherford mantiña o planteamento de Thomson, de que os átomos posúen electróns, mais a súa explicación sostiña que todo átomo estaba formado por un núcleo e unha codia. O núcleo debía ter carga positiva, un radio moi pequeno e nel concentrábase case toda a masa do átomo. A codia estaría formada por unha nube de electróns que orbitan arredor do núcleo.
Segundo Rutherford, as órbitas dos electróns non estaban moi ben definidas e formaban unha estrutura complexa arredor do núcleo, dándolle un tamaño e forma indefinida. Tamén calculou que o radio átomico, segundo os resultados do experimento, era dez mil veces maior que o radio do núcleo mesmo, o que implicaba un grande espazo baleiro no átomo.
Carballas
O topónimo galego Carballas pode referirse a:
Vilanova, A Pereiriña, Cee
Vilanova é un lugar da parroquia da Pereiriña no concello coruñés de Cee na comarca de Fisterra. Tiña 70 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, 37 homes e 33 mulleres.
Festival Internacional de Cinema de Cannes de 2019
A 72ª edición do Festival Internacional de Cinema de Cannes celebrouse dende o 14 até o 25 de maio de 2019. O director mexicano Alejandro González Iñárritu exerceu como presidente do xurado. A Palma de Ouro recaeu sobre o filme surcoreano Gisaengchung, dirixido por Bong Joon-ho. Bong converteuse no primeiro director coreano en acadar o premio.
A comedia de zombis do director estadounidense Jim Jarmusch, The Dead Don't Die, foi o filme que inaugurou o festival. O festival honrou a directora francesa Agnès Varda, quen morreu en marzo de 2019, a cal aparece no póster oficial do festival. A fotografía empregada foi tirada durante a rodaxe do seu primeiro filme, La Pointe Courte (1955), que posteriormente se estrearía no festival.
O filme galego O que arde, dirixido por Óliver Laxe, estreouse na sección oficial do festival Un Certain Regard o 21 de maio de 2019, onde gañou o premio do Xurado, sendo a primeira vez que un filme en lingua galega é proxectado na sección oficial.
Montcet
Montcet é unha vila francesa do departamento do Ain, na rexión de Ródano-Alpes.
Fistela, Román, Vilalba
Fistela é un lugar da parroquia de Román no concello lucense de Vilalba na comarca da Terra Chá.
As Veigas
O topónimo As Veigas pode referirse a varios lugares de Galicia:
Rachel Abbott
Rachel Abbott, nada en Manchester en 1952, é unha escritora británica de suspense psicolóxico, máis coñecida polo pseudónimo de Sheila Rodgers.
Traxectoria
Abbott creceu preto de Manchester. Traballou como analista de sistemas, e fundou unha compañía de medios de comunicación interactiva, desenvolvendo software e webs para o mercado do ensino. Non ano 2000 vendeu a compañía por uns 5 millóns de £. Despois desta venda trasladouse de Lancashire a Italia, onde restaurou un mosteiro do século XV que ela e o seu marido explotaron como local para vodas e vacacións.
En 2009 Abbott decidiu escribir un libro sobre unha muller de clase media, posta nunha situación onde non tiña outra opción que a de cometer un asasinato. Escribiu o primeiro borrador en 18 meses. En novembro de 2011, despois de ser rexeitada por varios axentes literarios, Abbott, entón con 59 de idade, autopublicou a súa primeira novela, Only the Innocent, en Amazon, baixo o seu pseudónimo. O libro vendeuse lentamente ao principio, despois dunha campaña bastante forte de mercadotecnia.