cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ACF Fiorentina
Estadio
O estadio foi construído en 1931 e ten unha capacidade de 47 290 asistentes. O arquitecto da obra foi Pier Luigi Nervi e é un dos exemplos máis relevantes da arquitectura do século XX na cidade.
Ao comezo púxoselle o nome de Stadio Giovanni Berta en honra a un novo mártir fascista florentino, logo da guerra foi rebautizado como Stadio Comunale dei Firenze. En 1983 novamente cámbiaselle o mombre ao recinto polo seu nome actual Stadio Artemio Franchi en honra do dirixente da Fiorentina e expresidente da UEFA, que faleceu nun accidente de tráfico nese ano.
Cadro actual
15px 1º
15px 2º
Alfara del Patriarca
Alfara del Patriarca é un concello da Comunidade Valenciana, situado na zona noroeste da área metropolitana de Valencia, na comarca da Horta Nord. Ten 2.985 habitantes (2008).
Xeografía
O escaso termo municipal de dous quilómetros cadrados está situado na Horta de Valencia, por iso os accidentes xeográficos son mínimos sendo todo el practicamente chairo, estando situado o centro urbano a unha altitude de 35 msnm. A única excepción é o barranc del Carraixet que atravesa o termo municipal de norte a sur a escasa distancia do centro urbano. A pesar de que normalmente se atopa seco o gran tamaño da súa conca provoca que sexan frecuentes os desbordamentos cando se producen episodios de gota fría no outono.
Alfara del Patriarca limita cos concellos de Foios, Montcada, Vinalesa e Valencia.
Historia
Como a maioría de localidades da comarca Alfara do Patriarca foi un casarío (localmente alqueria) musulmá. Xaime I reconquistouno en 1249 e despois cedeuno a Ximén Pérez da localidade aragonesa de Tarazona. Bartolomeu Cruïlles adquiriuno en 1396 e permaneceu na súa familia até finais do século XVI sendo responsable da construción do coñecido como Palacio de Cruïlles, un dos monumentos máis destacados da localidade.
A familia Cruïlles vendeu a localidade a San Xoán de Ribeira, arcebispo de Valencia tamén coñecido como o Patriarca sendo cedida anos máis tardes ao Real Colexio do Corpus Christi de Valencia, fundado polo mesmo santo. En 1819 independizouse do colexio do Corpus Christi como parroquia da próxima localidade de Montcada. Durante as guerras carlistas foi escenario de incursións das tropas do Xeneral Cabrera e da partida do Serrador.
Castela
Castela (en Castilla) é o nome dunha rexión histórica española que se corresponde con parte dos territorios pertencentes ao antigo Reino de Castela.
Alfara del Patriarca
Demografía
Conta cunha poboación de 2.985 habitantes en 2008. O casco urbano atópase conurbado ao de Montcada e este ao da pedanía valenciana de Massarrojos formando unha cidade de feito de case 25.000 habitantes.
Castela
A primitiva Castela xurdiu durante as orixes da Reconquista na cabeceira do Ebro, ante o pulo de cántabros e vascóns. Dependendo dos autores e as épocas, considérase composto de territorios diferentes. A evolución histórica fai aínda máis imprecisos os seus compoñentes: o Reino de Castela foi nun primeiro momento un condado dependente do Reino de León, que finalmente se separou deste, e posteriormente formou parte, xunto a outros reinos, da Coroa de Castela.
Alfara del Patriarca
Economía
A economía da localidade dependeu tradicionalmente da agricultura sendo o 100% dos seus cultivos de regadío destacando as laranxeiras e limoeiros, as patacas, o millo e diversas hortalizas. Porén no último século desenvolveuse unha pequena industria especializada na fabricación de mistos, materiais de construción e insecticidas.
Castela
Así, o nome de Castela empregouse na Baixa Idade Media para denominar á Coroa de Castela, o conxunto de todos os territorios dos monarcas da Coroa (por contraposición ao resto de reis hispánicos, os de Aragón, Navarra e Portugal).
Xeografía
miniatura|250x250px|Mapa das provincias actuais de España consideradas castelás. Administrativamente Castela non ten recoñecemento oficial e o territorio da rexión de Castela confórmano as seguintes provincias:
Hai un movemento (chamado leonesismo) en varias provincias, popular e político, que di que non forman parte de Castela as tres provincias da antiga rexión leonesa: León, Salamanca e Zamora. Tamén se di que a provincia de Albacete non é Castela, pois historicamente foi parte da Rexión de Murcia. Desde certos movementos políticos e culturais incluso se reclaman as comarcas de Requena e Utiel, actualmente na Comunidade Valenciana, pois historicamente foron parte da provincia de Cuenca.
Historia
Castela xurdiu como condado vasalo do reino de León. Debe o seu nome á gran cantidade de castelos na zona. No século IX independizouse de León, aínda que os dous reinos se reunificaron no século XIII na Coroa de Castela, aínda que ambos reinos seguiron mantendo as súas propias institucións.
Durante a Idade Media, o Reino de Castela foi espallándose cara ao sur, conquistando territorio aos árabes. En 1230, os reinos de León e Castela uníronse baixo un mesmo rei e formando un mesmo reino. Dende o tempo dos Reis Católicos dividíase en dúas rexións: Castela a Vella, que correspondía á metade norte e tiña a capital en Valladolid ou Burgos, e máis Castela a Nova, no sur do Sistema Central e con capital en Madrid.
Na época moderna Castela converteuse en nación hexemónica cultural e dominadora económica da Península Ibérica. Despois da Guerra de Sucesión Española confirmouse o castelán coma lingua oficial en toda España e creouse un modelo de estado xacobino baseado no modelo castelán.
Ao creárense as autonomías, Castela a Vella perdeu as dúas provincias de fóra da Meseta, A Rioxa (territorio fronteirizo disputado polos reinos medievais de Castela e Navarra durante a Idade Media, pero que se incorporou a Castela a partir do 1076 ) e máis Cantabria, e engadiuse a rexión de León, formando Castela e León. Castela a Nova dividiuse na Comunidade de Madrid, que abranguía soamente a provincia de Madrid, e máis Castela-A Mancha, que gañou a provincia de Albacete, cuxos dous terzos do territorio eran casteláns e só un terzo pertencía ao antigo Reino de Murcia, cando Javier de Burgos creou a provincia e a asignou nominalmente ao Reino de Murcia. Debido a este feito, cando se creou a Comunidade de Castela-A Mancha, a maioría dos representantes de Albacete preferiron incorporar Albacete á devandita Comunidade autónoma.
Na actualidade existen algúns partidos nacionalistas casteláns minoritarios, coma Tierra Comunera (TC), hoxe Partido Castellano, ou Izquierda Castellana (Iz-Ca), que defenden a unión de todas as comunidades autónomas castelás. Ningún destes partidos ten actualmente representación en ningún dos parlamentos autonómicos.
Abeona
Abeona é unha deidade da mitoloxía romana que protexía aos meniños a primeira vez que deixaban a casa dos seus pais, ao tempo que lles ensina a andar. Está relacionada con Adeona, que conducía aos nenos na volta a casa dos seus pais.
Abeona Abeona
Aksai Chin
Aksai Chin forma parte administrativamente do condado de Hotan, na rexión autónoma de Xinjiang, a India reclama o territorio como parte de Caxemira. A principal vila é Tianshuihai, que conta con 1.600 habitantes.
2004
2004 foi ano santo xacobeo.
Sestelo, Baión, Vilanova de Arousa
Sestelo é un lugar da parroquia de Baión no concello pontevedrés de Vilanova de Arousa, na comarca do Salnés. Tiña 56 habitantes no ano 2016 segundo datos do IGE, dos que 32 eran mulleres e 24 homes, o que representa un descenso continuado respecto ós anos 2010, cando tiña 59 veciños, e 2005, cando eran 69.
Topónimo
O topónimo galego Sestelo é a variante vulgar de Sextullus, diminutivo do antropónimo latino Sextus.
Alcíone
miniatura|[[Herbert James Draper: Alcíone (1915).]] Alcíone figura da mitoloxía grega, filla de Eolo, dona de Ceix, rei de Traquine.
Alcíone e Ceix vivían felices, ata que Ceix alertado por un presaxio parte cara Claro para consultar o oráculo de Apolo, durante a viaxe perece nun naufraxio, Alcíone, desesperada, guíndase ao mar. Compadecéndose deles, os deuses, convértenos en martiños peixeiros. Cando Alcíone fixo o seu niño nunha praia as ondas destrúeno, polo que Eolo calmou os ventos e fixo as ondas parar setes días antes e despois do solsticio de inverno, para que ela puidera deixar os seus ovos, eses son os días coñecidos como os días do Alción.
A Eirexe, Brántega, Agolada
A Eirexe é un lugar da parroquia de Brántega, no concello de Agolada. Segundo o IGE, en 2015 tiña 15 habitantes (8 homes e 7 mulleres).
Na Eirexe está situada a igrexa parroquial de San Lourenzo e o campo da festa.
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, o lugar da igrexa.
Momoko Kōchi
Momoko Kōchi (河内 桃子), nada en Toquio o 7 de marzo de 1932 e finada na mesma cidade o 5 de novembro de 1998, foi un actriz xaponesa.
Gran Premio de Francia de 1968
O Gran Premio de Francia de fórmula 1 de celebrouse no circuíto de Rouen-Les-Essarts o 7 de xullo de 1968. Foi a sexta proba da tempada de Fórmula Un de.
O piloto francés Jo Schlesser tivo un accidente mortal na segunda volta da carreira. O seu coche estrelouse e incendiouse, o chasis de magnesio do coche contribuíu ao incendio.
SIMM
miniatura|30 contactos SIMM, 256kb SIMM(Single In-line Memory Module) foi un antigo tipo de módulo de RAM, sucesor do SIPP que se empregaba cos microprocesadores Intel 80286 e substituídos polos módulos DIMM Os primeiros modelos, de 30 contactos e con capacidade para 8 bits de datos, utilizáronse cos microprocesadores Intel 386 e 486, os primeiros de 32 bits. Para facer fronte á expansión de memoria fabricáronse SIMM de 72 contactos e con capacidade para 32 bits. Nos sistemas Pentium precisábanse dous módulos de memoria de 72 contactos.
Dendrobranquiados
miniatura|230px|Gamba branca ([[Parapenaues longirostris).]] miniatura|230px|Litopenaeus setiferus, unha gamba norteamericana.
Diferéncianse doutros animais relacionados, tales como os Caridea (os camaróns) e os Stenopodidea (os chamados camarões limpadores en portugués), pola forma en que se ramifican as branquias (ao que deben o seu nome) e polo feito de que as femias non incuban os ovos, senón que os liberan directamente na auga.
Teñen o terceiro par de pereiópodos quelado, coa excepción dalgunhas especies que o presentan reducido, e a pleura do segundo somito do abdome non se sobrepón á do primeiro.
Saen do ovo con forma nauplius e pasan no seu desenvolvemento polas fases larvarias de protozoea, zoea e poslarva.
De pequeno tamaño, poden alcanzar unha lonxitude de até 330 mm, e unha masa de até 450 g, e son amplamente pescados e criados para o consumo humano.
Taxonomía
Superfamilia Penaeoidea Rafinesque-Schmaltz, 1815 Superfamilia Sergestoidea Dana, 1852
Alcmán
Alcmán ou Alcmeón é o fundador da poesía lírica dórica no século VII a.C.. Natural de Lidia, escravo en Esparta, onde viviu coa familia dos Axesidas, que o emanciparon.
En 1855 descubriuse nun papiro exipcio un amplo fragmento de Parthenion, o único conservado dos seis libros que escribiu. Na antiga Grecia considerábase como o creador da poesía de amor.
Luis Carrero Blanco
A guerra civil
Ao iniciarse a guerra civil fuxiu ante o temor de ser executado por milicias republicanas e refuxiouse nas embaixadas de México e Francia, ata que en xuño de 1937 conseguiu evadirse á zona nacional.
Situado ao mando do destrutor Huesca e, posteriormente, dun submarino, chegou a ser xefe de Operacións do Estado Maior da Mariña.
Cargos de Goberno
En xuño de 1973 foi nomeado presidente do goberno, o que facía pensar que se convertería no home forte do Estado á morte do ditador e no alicerce sobre o cal se sustentaría o franquismo sen Franco. Pero o seu falecemento o 20 de decembro de 1973 nun atentado perpetrado por ETA en Madrid ("Operación Ogro") abortou esas expectativas.
DIMM
DIMM (Dual In-line Memory Module) é un módulo de RAM, que substituíu ao SIMM cando os microprocesadores Pentium se impuxeron no mercado. Semellante ao SIMM pero ten os contactos distribuídos nas dúas bandas, e soportan bus de memoria de 64 bits ou maiores.
El Rivereño
El Rivereño foi un periódico editado en Ribeira entre 1892 e 1893.
Historia e características
Apareceu en outubro de 1892. Estaba dirixido por Lisardo Rodríguez Barreiro. Cesou a súa publicación a principios de 1893.
Chillán Viejo
miniatura|Escudo da comuna. Chillán Viejo é un municipio, cidade e comuna de Chile con 26.172 habitantes (INE 2002). Foi fundada no ano 1995 como municipio e ten unha superficie de 292 km2.
Antonio Campos Romay
Traxectoria
Titulado Mercantil e en Ciencias da Enfermería. Foi funcionario dos Servizos de Inspección Sanitaria da Consellería de Sanidade. Foi elixido concelleiro da Coruña polo PSdeG nas primeiras eleccións democráticas, foi tenente de alcalde e volveu ser elixido e nas municipais de 1983. Foi deputado provincial e portavoz do grupo provincial socialista. Foi elixido parlamentario pola provincia da Coruña nas eleccións autonómicas de 1985 polo PSdeG.
No verán de 1982, durante a mobilización contra os vertidos radioactivos, participou na expedición do Arosa I como representante do goberno municipal coruñés, asistindo despois como observador á VII Reunión Consultiva da Convención Marítima Internacional para prevención da contaminación mariña celebrada en Londres.
Foi colaborador habitual de Xornal de Galicia.
Senra, Escuadro, Silleda
Senra é un lugar na parroquia de Escuadro no concello pontevedrés de Silleda. No ano 2011 contaba cunha poboación de 67 habitantes (34 homes e 33 mulleres). Hai unha fonte do século XV moi ben conservada.
San Carlos, Chile
miniatura|O escudo da comuna. San Carlos é unha cidade, municipio e unha comuna chilena. A súa área é de 874 km2 e tiña un total de 50.088 habitantes (INE 2002).
Río Nore
miniatura|260px|O río Nore ó seu paso por [[Kilkenny.]] O río Nore (en irlandés An Fheoir) é un río de Irlanda, que xunto co río Barrow e o río Suir, forma parte do grupo coñecido como As Tres Irmás. Ten unha lonxitude de 140 quilómetros e é famoso pola pesca de salmóns e troitas. Nace nunha zona montañosa preto do monte Devil's Bit, no condado de Tipperary, e desemboca no Mar Céltico.
A Cabanela, Belesar, Vilalba
A Cabanela é un lugar da parroquia de Belesar, no concello lugués de Vilalba, na comarca da Terra Chá.
Des Griffin
Des Griffin é un escritor americano de teorías conspiradoras contra a Nova Orde Mundial que resultaría dunha conspiración de banqueiros xudeus, masóns e illuminati. Des Griffin escribe en base a un punto de vista cristián.
Cana
A cana ou cana común (Arundo donax) é unha especie de planta herbácea pertencente á familia Poaceae. É unha especie común en Galicia.
Descrición
É unha planta semellante ao bambú, do que se diferenza porque de cada nó sae unha única folla que envaíña o talo.
Acada os 2–5 m de altura, ten o talo groso e oco. As follas lanceoladas son longas de 5–7 cm que envolven o caule a xeito de láminas verdes brillante. As flores fican nunha gran panícula de mazaroquiñas violáceas ou amarelas de 3-6 dm de lonxitude. Cada mazaroca ten unha ou dúas flores. A floración acontece a finais do verán e no outono. É a meirande das gramíneas do sur de Europa.
James Dunn
James Howard Dunn, nado en Nova York o 2 de novembro de 1901 e finado en Santa Monica (California) o 1 de setembro de 1967 foi un actor estadounidense.
Cana
Hábitat
Brañas e lameiros de augas permanentes ou estacionais; sistemas sunares das praias, sebes etc. As canas esparéxense grazas aos rizomas subterráneos que medran formando grandes colonias de varios quilómetros ao longo dos regueiros ou en illós.
James Dunn
Traxectoria
James Dunn era fillo dun corretor de bolsa de Wall Street. Durante tres anos uniuse ao negocio do seu pai.
Cana
Distribución
Semella ser orixinaria de Asia, de onde colonizou a área mediterránea e mais o norte de África dende a antigüidade ao longo das ribeiras e gabias de rega. Do Mediterráneo chegaría a Galicia. Tamén está espallada polas Américas. Está incluída na listaxe 100 das especies exóticas invasoras máis daniñas do mundo da Unión Internacional para a Conservación da Natureza.
James Dunn
Traxectoria
Dunn comezou a súa carreira no espectáculo no vodevil, antes de pasar ao cinema como extra a finais da década de 1920. Tras un tempo no que volveu ás sociedades anónimas, regresou ao cinema e foi contratado por Fox en 1931.
O seu papel en Bad Girl causou boa impresión e continuou repetindo a mesma fórmula noutros filmes durante a década de 1930. As súas seguintes personaxes non deron pulo á súa carreira e a finais da década os seus traballos diminuíran pola loita contra o alcoholismo. Porén, en 1945 gañou o Oscar ao mellor actor secundario por A Tree Grows in Brooklyn, no que interpretaba un pai irlandés, alcohólico mais de bo corazón.
Batalla de Mons
A batalla de Mons foi unha batalla da primeira guerra mundial no contexto da batalla das fronteiras.
James Dunn
Traxectoria
O seu éxito non durou e a principios da década de 1950 estaba desempregado, en bancarrota e de novo dependente do alcohol. Desde 1950 só apareceu en tres filmes, aínda que seguiu traballando na televisión ata a súa morte.
Cana
Etimoloxía
O nome xenérico Arundo era o nome da cana no latín antigo. O nome específico: donaxé un termo latino e grego dunha especie de cana, que en principio se usara como nome xenérico, mais que resultou sinónimo de Arundo.
Batalla de Mons
Preludio
O 16 de agosto de 1914, os alemáns tomaron a fortaleza de Liexa e continuaron avanzando cara París seguindo as instrucións do plan Schlieffen. As tropas belgas retrocederon cara as posicións británicas, mentres que as tropas francesas retrocedían en Alsacia e nas Ardenas. O día 22, os franceses foron derrotados na batalla de Charleroi e os británicos decidiron manter as posicións ofensivas, permitindo o repregue do resto das tropas aliadas.
Cana
Propiedades
Serve de protección á fauna especialmente en zonas áridas, por ser moitas veces a única vexetación mesta dispoñíbel. Moitas especies de aves, aniñan ou dormen nos canavais.
Emprégase como guía das plantas e coma soporte ou trabes nas viñas, onde se atan as vides.
Suso de Marcos
Jesús López García, máis coñecido como Suso de Marcos, nado en Boimorto o 17 de outubro de 1950, é un escultor galego.
Cana
Propiedades
Utilizouse coma diurético e para diminuír a produción de leite (antigalactogogo). Por vía externa úsase para evitar a caída do cabelo. O consumo excesivo pode producir hipotensión e depresión respiratoria.
Batalla de Mons
Primeiros combates
Á mañá do 23 de agosto, o xeneral alemán Alexander von Kluck, ao cargo do I Exército, chegou ata Casteau. O Maior británico Thomas Bridges, que dirixía o 4º Corpo de Cabalería Irlandesa, deu orde de atacar, causando a retirada xermana. A continuación, os Corpos I e II das tropas Expedicionarias británicas atacaron aos alemáns. Os efectivos ingleses eran tropas experimentadas e causaron graves danos ás tropas imperiais alemás.
Cana
Propiedades
A cana Arundo donax produce máis biomasa por hectárea que calquera outra planta de biomasa coñecida, á parte do bambú. Esta planta recoñécese dende hai tempo como importante produtora de biomasa industrial xa que pode cultivarse nunha ampla variedade de tipos de solos e condicións climáticas. Acada a madureza (15 a 25 pés) en aproximadamente un ano, e pode ser colleitada, dependendo do clima, dunha a tres veces ao ano. Ademais produce unha media de 25 toneladas de fibra de alta calidadade por acre dúas veces ao ano. Ademais cómpre salientar que pode ficar o cultivo no mesmo terreo uns 20 ou 25 anos antes de replantar. Non ten grandes necesidades de fertilizantes e herbicidas, polo que o custo e o impacto no contorno é baixo.
Suso de Marcos
Traxectoria
É o sexto de oito irmáns, fillos dun carpinteiro. Con 17 anos foi traballar á Coruña, limpando figuras seriadas nun obradoiro de artesanía. Mentres fai o servizo militar matriculouse na Escola de Artes e Oficios, realizando os seus primeiros traballos para os mandos da súa unidade.
Cana
Propiedades
A partir da cana tamén se fabrican biocarburantes (biodiésel 8000 BTU/lb), grazas á obtención de metanol a partir da difusión gasosa como subproduto na fabricación de celulosa.
Suso de Marcos
Traxectoria
En 1973 mudouse a Madrid para continuar coa súa formación na Escola Central de Artes e Oficios. Traballa en diversos obradoiros industriais relacionados coa talla até pasar a formar parte do taller dun «mestre» andaluz. Ao tempo, traballa nun taller de escultura en pedra, e abriu un taller propio.
Batalla de Mons
Mañá do 23 de agosto
Ás nove da mañá, oito batallóns alemáns, con apoio artilleiro, atacaron a Terceira División de Infantería británica, sufrindo graves perdas. As tropas británicas estaban compostas por homes experimentados e cunha grande habilidade co fusil. Os alemáns remitiron informes erróneos sobre o equipo británico, crendo que estes contaban cun elevado número de metralladoras.
Pouco despois, chegou á zona o resto do I Exército alemán, que atacou coa artillaría e despois unha carga de infantería. As baixas británicas foron cuantiosas (da orde duns 1600 homes), pero resistiron a ofensiva xermana.
Suso de Marcos
Traxectoria
Nesta época talla un Cristo Resucitado para Santander e unha Virxe da Piedade para Valencia. En 1975 comeza a utilizar o alcume de Suso de Marcos, diminutivo do seu nome e o apelativo polo que se coñece á súa familia. En 1976 queda terceiro no Certame Nacional de Belas Artes. En 1977 expón por primeira vez, na Coruña.
En 1979 vai a Málaga, sendo contratado como mestre de talla, carpintería e ebanistería na Escola Malagueña de Artes Aplicadas e Oficios Artísticos. Tamén abre alí un novo taller. En 1982 gaña por oposición a praza de Profesor titular de Talla Artística, labor que continúa a exercer.
Batalla de Mons
Tarde do 23 de agosto
Ás 14 00 h, os británicos déronse conta de que estaban sendo superados. O seu flanco dereito estaba exposto debido á retirada das tropas francesas e belgas. Por iso, os ingleses decidiron retirarse tamén de Mons, deixando atrás 900 homes que cubriran a retirada. Os alemáns avanzaron cara Mons e infrinxiron moitas baixas a estas tropas, sobrevivindo só 240 homes dos 900 iniciais. Non obstante, o sacrificio serviu para realizar unha retirada ordenada cara París.
Suso de Marcos
Traxectoria
En 1980, ante a ausencia en Málaga de escultores de imaxes, que proveñan os crecentes encargos, promoveu xunto co Museo Diocesano un concurso-exposición. En 1987, co mesmo fin, creou o Premio de Talla Suso de Marcos. En 2001 creou unha bolsa de estudos para o alumnado de Boimorto con inquedanzas culturais.
É autor de máis de cen obras de carácter relixioso, destacando o Crucificado do Perdón da malagueña Cofradía de los Dolores del Puente; o conxunto da igrexa de Santa María Goretti de Málaga; o da parroquia da Asunción, de Málaga; o Crucificado e conxunto da Resurrección en Alhaurín de la Torre; Cristo Amarrado á Columna para Jódar (Xaén); Santo Antón na igrexa de la Carihuela de Torremolinos; conxunto de San Marcelino de Champagnat na sede dos Maristas de València; Virxe da Caridade en Tenerife; ou o grupo da Primeira Caída da confraría dos Marrajos de Cartagena.
É membro numerario da Sección de escultura da Real Academia de Bellas Artes de San Telmo de Málaga, da Real Academia Galega de Belas Artes e da Real Academia de Santa Isabel de Hungría de Sevilla.
Manuel Pérez Troncoso
Manuel Pérez Troncoso, nado en Lugo cara a 1892 e finado en Salceda de Caselas o 10 de novembro de 1967, foi un xornalista e político galego.
Traxectoria
Membro da Federación Agraria de Salceda de Caselas, perseguido polo caciquismo, foi xulgado en consello de guerra celebrado en Tui o 21 de xaneiro de 1918 e absolto. Froito desa persecución sufriu varios procesos xudiciais. Correspondende de El Tea en Salceda de Caselas a finais dos anos dez, cando o periódico foi suspendido dirixiu El Agro Celta en 1926, e cando volveu editarse El Tea continuou como director. Administrador de arbitrios do concello de Pontevedra. Militante de Izquierda Republicana, foi elixido vicepresidente do Consello Provincial de Pontevedra en xuño de 1936. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi suspendido de emprego e soldo e destituído do seu posto no Concello. Xulgado en Pontevedra por rebelión militar, a súa causa foi sobresida provisionalmente. Reingresou ao seu posto no Concello de Pontevedra en 1949. Finou en Salceda de Caselas o 10 de novembro de 1967.
Closer
Closer pódese referir a:
Camporrapado, Cortegada, Silleda
Camporrapado é un lugar da parroquia silledense de Cortegada. No ano 2011 tiña 58 habitantes, 23 homes e 35 mulleres.
En Camporrapado celebrábase unha antiga feira. Nesta aldea naceron Antón Alonso Ríos, famoso escritor e líder agrario da preguerra, e o médico Alfredo Ramos López. Hai tamén unha capela adicada a Santa María.
The Valley
The Valley é a capital de Anguila, no mar Caribe, e a maior localidade da illa. No censo de 2011 contaba cunha poboación de 1 067 habitantes. Está situada na baía de Crocus Bay, no centro do litoral noroeste da illa.
Lugares de interese
A poboación ten escasos exemplos de arquitectura colonial, debido ao traslado da administración colonial de Anguila para Saint Kitts e Nevis en 1825. Fica como bo exemplo a Wallblake House, construída en 1787 e usada actualmente como dependencia da igrexa adxacente. En The Valley consérvase unha histórica prisión sita a menos de 100 m de altura sobre o nivel do mar.
A oficina turística de Anguila na localidade é unha antiga construción, que en tempos servía para almacenar o algodón, que logo era exportado para Inglaterra.
Comunicacións
The Valley posúe o Aeroporto Wall Blake, desde o cal se poden realizar algúns voos internacionais; hai voos diarios aos aeroportos internacionais de Antigua, Saint Martin, Saint Thomas e Porto Rico. As instalacións están sitas na parte sur da cidade, na zona denominada Long Ground.
El Grito Popular
El Grito Popular foi un periódico editado en Santiago de Compostela entre 1892 e 1893.
Zodiac (filme)
Zodiac é un filme de suspense de 2007 dirixido por David Fincher e baseado en dous libros sobre feitos reais escritos por Robert Graysmith: Zodiac e Zodiac Unmasked. Está protagonizada por Jake Gyllenhaal, Mark Ruffalo e Robert Downey Jr..
Un famoso asasino en serie coñecido como "Asasino do Zodíaco" actuou na Área da Baía de San Francisco durante o final dos anos 60, deixando varias vítimas atrás e desconcertando á policía coas súas cartas e correos cifrados á prensa. O filme narra a historia dos homes e mulleres involucrados na caza do asasino, un caso que permanece aínda como un dos crimes sen resolver máis famosos de San Francisco.
Estreouse en galego o 23 de maio de 2017 a través da TVG.
Aerozine 50
Aerozine 50 ou Aerozina 50 é un propelente para foguetes composto por unha mestura aproximada do 50% de hidracina e UDMH (dimetilhidracina asimétrica). Ten un punto de ebulición maior que o UDMH e foi desenvolvido inicialmente para ser usado no mísil Titan 2.
Características
O Aerozine 50 é un propelente hipergólico que entra en ignición espontaneamente ao ser usado con oxidantes do tipo do tetróxido de nitróxeno. É usado, ademais de orixinalmente no Titan 2, na segunda etapa do foguete Delta 2.
Zapón (gaita)
miniatura|Detalle do mecanismo do son da gaita galega. O zapón é un mecanismo do soprete da gaita galega que consiste nunha lingüeta feita tradicionalmente de coiro que permite soprar o aire dentro do fol da gaita e impide que volva saír, facendo as funcións de válvula que funciona coa presión do aire exercida polo brazo ao apertar o fol.
Características
Tamén son zapóns a parte que tapaba a abertura dianteira dos calzóns que se usaban ata a segunda metade do século XIX; as aberturas ou portas feitas no piso ou teitos das edificacións para comunicar unha dependencia con outra; as aberturas na cuberta dunha embarcación para comunicar un nivel superior cun inferior, e tamén en avións, carros de combate e submarinos.
Dálle estopa que é francesa
Dálle estopa que é francesa (en Slap Her… She's French) é unha película dirixida por Melanie Mayron estreada na Suíza no 2002.
Tirabao, Baión, Vilanova de Arousa
Tirabao é un lugar da parroquia de Baión no concello pontevedrés de Vilanova de Arousa, na comarca do Salnés. Tiña 32 habitantes no ano 2016 segundo datos do IGE, dos que 15 eran mulleres e 17 homes, o que representa un forte descenso respecto ós anos 2010, cando tiña 46 veciños, e 2005, cando eran 72.
Folkhemmet
Folkhemmet (en galego: a casa do pobo, forma definida de folkhem) é un concepto político que xogou un importante papel na historia do Partido Socialdemócrata Sueco e no estado do benestar do país. Ás veces tamén é usado para referirse ao longo período entre 1932 e 1976 cando os socialdemócratas estiveron no poder e o concepto foi posto en práctica, pero tamén funciona como un nome poético para o estado do benestar sueco. Ás veces referido como "a Terceira Vía sueca", o folkhemmet foi visto como un punto intermedio entre o capitalismo e o socialismo.
Características
A base da visión do Folkhem é que a sociedade en conxunto debe ser como unha pequena familia, onde todos contribúen. Os éxitos dos socialdemócratas suecos no período de posguerra adoitan a explicarse polo feito de que o partido foi capaz de motivar grandes reformas sociais coa idea do folkhem e o esforzo conxuto da familia nacional.
Crese que o termo ten as súas raíces na visión de Rudolf Kjellén dunha sociedade de estilo corporativista baseada na colaboración de clases por un interese nacional, en gran parte con base na xustaposición da estabilidade conservadora e a continuidade cara as reformas sociais de Otto von Bismarck asociados polo demais aos partidos socialistas, como a asistencia sanitaria universal e as prestacións por desemprego.
A ideoloxía do Folkhemmet xeralmente considérase un compromiso entre o marxismo-leninismo soviético e as ideoloxías occidentais. O obxectivo da ideoloxía socialdemócrata sueca é, como foi no caso do marxismo-leninismo soviético, crear uha sociedade completamente nova sen grandes diferenzas de ingresos. Hai semellanzas moi marcadas entre a ideoloxía soviética e a socialdemócrata sueca. Os métodos para acadar este obxectivo son porén diferentes xa que a socialdemocracia quere chegar a el a través de reformas graduais, mentres que o comunismo ten como obxectivo acadar esa nova sociedade a través dunha revolución rápida.
Os líderes socialdemócratas Ernst Wigforss, un ávido keinesiano, e Per Albin Hansson, un corporatista social, son considerados os principais arquitectos do folkhemmet, con inspiración do conservador Kjellén. Posteriormente foi desenvolvido polos primeiros ministros Tage Erlander e Olof Palme ata que o partido socialdemócrata perdeu poder en 1976. Outro autor importante foi Hjalmar Branting, que entrou en contacto co concepto mentres estudaba na universidade de Uppsala, e chegaría a ser o primeiro socialista en converterse en primeiro ministro do país.
Historia
miniatura|225px|[[Per Albin Hansson]] Per Albin Hansson introduciu o concepto o 18 de xaneiro de 1928, dicindo que Suecia debería ser máis como un "bo fogar", marcado este feito pola igualdade e a comprensión mutua. Hansson avogou que a tradicional sociedade de clases debería substituírse pola "casa do pobo" (folkhemmet).
O concepto chegou nun momento no cal a nacinalización estaba sendo cuestionada, e marcou o abandono da noción de loita de clases por parte do partido, un concepto fundamental nos inicios do movemento socialdemócrata. No seu lugar adaptaron unha economía planeada e o que bautizaron como Funktionssocialism, onde as empresas eran controlados a través de regulacións en vez de pertencer ao estado. O goberno tería tamén entón un maior control sobre os individuos, poreén, na medida necesaria para aumentar o benestar dos cidadáns.
Unha educación de calidade e doadamente accesible, incluso nos seus niveis superiores, foi considerada particularmente importante para construír unha nova sociedade. Como resultado, Suecia converteuse nun dos primeiros países do mundo en ofrecer educación gratuíta en todos os niveis, incluídas todas as universidades púbicas, xunto con varias universidades novas fundadas durante os anos 60. A atención sanitaria universal foi proporcionada polo estado, promulgada en 1947-55, xunto con numerosos servizos sociais máis.
Influencia de Myrdal
Durante os aos 30 a enxeñería social converteuse nunha parte importante do folkhemmet. O libro de 1934 Kris i befolkningsfrågan, de Alva e Gunnar Myrdal, parcialmente influenciado polo maltusianismo e Jean Piaget, inspirou unhas políticas radicais e progresivas sobre como facer fronte a unha poboación en declive. Neste período leváronse a cabo un número de cambios incluíndo a expansión do sector público, as políticas económicas de Wigforss, a reforma do sistema de pensións de Gustav Möller, e as políticas de vivenda de Gunnar Myrdal.
Nos 40 e 50 derrubáronse as vellas casas que servían como vivendas superpoboadas para as clases baixas. No seu lugar, á xente se lle ofreceron modernas casas con baños e fiestras para poder ter luz en cada habitación, no que chamaron arquitectura funkis. Do mesmo xeito, novos proxectos de vivendas, ou suburbios da clase traballadora, foron construídos nos 60 e 70 para satisfacer as necesidades da crecente poboación no Miljonprogrammet (proxecto polo millón de vivendas).
Alva e Gunnar Myrdal suxeriron unha serie de programas para axudar ás familias, pero tamén regulamentos na forma de esterilización obrigatoria. Este feito estaba destinado principalmente para previr enfermidades mentais e doenzas, e polo tanto foi apoiado polo goberno. Ao igual que no Canadá e os Estados Unidos, porén, tamén se viron involucradas políticas raciais debido á forte crenza na conexión entre raza e integridade xenética entre os principais científicos e quen se encargaron das esterilizacións. Nas décadas posteriores esterilizáronse pola forza sobre todo aos enfermos mentais, e ao redor de 62.000 individuos sufriron este proceso nun período de 40 anos ata 1976. O goberno sueco posteriormente pagou indemnizacións a aqueles que foron esterilizados.
Jean Denys Cochin
Jean Denys Cochin, nado en 1789 e finado en 1841, foi un avogado francés.
Traxectoria
Foi nomeado alcalde en 1826 dun distrito, o XII de París, no que abundaban os nenos de familias pobres. Co fin de remediar esta situación alugou dúas salas para situar sendas escolas.
En 1827 fixo construír unha escola con dúas aulas de ensino primario, de acordo co sistema de ensino mutuo, e outra de párvulos. Xunto a elas crearíase unha escola normal para a formación de mestras de salas de asilo baixo a dirección de Mme. Milet.
O que quería conseguir Jean Denys Cochin era procurar gratuitamente ou con poucos gastos facilidades considerables para o benestar da poboación.
Parque do Retiro
O Parque do Retiro (en castelán: Parque del Retiro), popularmente coñecido como El Retiro, é un parque de 118 hectáreas (1.180.000 m²) situado en Madrid. É un dos lugares máis significativos da capital española.
Os xardíns teñen a súa orixe entre os anos 1630 e 1640, cando o Conde-Duque de Olivares, valido de Filipe IV (1621-1665), regalou ao rei uns terreos xunto ao Mosteiro dos Xeromes de Madrid. Coa reforma do Cuarto Real que había ao lado do mosteiro, comezou a construción do Palacio do Retiro.
Despois da revolución de 1868, coñecida popularmente como La gloriosa, os xardíns pasan a ser de propiedade municipal e as portas ábrense a todos os cidadáns, comezando unha época na que a Ría Grande e o Estanque de San Antón dos Portugueses transfórmanse en Paseo de Coches. Colocáronse as fontes dos Galápagos e da Alcachofa, así como a fonte do Anxo Caído, obra de Ricardo Bellver. No Campo Grande construíuse o Pazo de Cristal do Retiro e o Palacio de Velázquez, obra de Ricardo Velázquez Bosco. Nesa época, concretamente a finais do século XIX, ten lugar a novela que Pío Baroja titulou Os Xardíns do Retiro, na que narra a vida da cidade arredor deste lugar.
Félix Gordón Ordás
Félix Gordón Ordás, que tamén aparece como Félix Gordón Ordax, nado en León o 11 de xuño de 1885 e finado en Cidade de México o 22 de xaneiro de 1973, foi un veterinario e político republicano español. Durante a Guerra Civil Española foi embaixador en México e anos despois desempeñou a presidencia do Goberno da República española no exilio.
Traxectoria
Nado en León o 11 de xuño de 1885, estudou Veterinaria, carreira que rematou en 1905 en León. Creou a Juventud Republicana de León e fundou o semanario La Verdad. Abandonou Unión Republicana e uniuse ao partido de Alejandro Lerroux. Na ditadura de Primo de Rivera estivo desterrado a Ponte Barxas dez meses. Con profundos coñecementos das técnicas veterinarias máis innovadoras da súa época, os seus coñecementos non foron ben valorados polas autoridades nun país atrasado cientificamente. Foi o primeiro en propoñer o establecemento de rexistros pecuarios en todo o territorio nacional para un mellor control do gando e das enfermidades e epidemias.
Conseguiu que durante a Segunda República se crease unha Dirección Xeral de Gandaría. Elixido deputado en 1931 e 1933 polo Partido Radical-Socialista. Foi Ministro de Industria e Comercio no último goberno do bienio progresista, baixo a presidencia de Martínez Barrio (outubro - decembro de 1933). En 1934 era o líder da facción máis conservadora do partido, que confluíu con outros na creación de Unión Republicana, partido polo que foi elixido deputado nas eleccións de febreiro de 1936 polas listas do Fronte Popular. En 1936 foi nomeado embaixador en México, onde realizou xestións diplomáticas durante a Guerra Civil Española ante o goberno de Lázaro Cárdenas. Máis tarde desempeñou a representación de España ante Panamá, Cuba e Guatemala.
Exiliado en México ao remate da guerra civil, foi membro da Junta Española de Liberación e foi nomeado presidente do Goberno da República no exilio de 1951 a 1960. Durante o seu goberno a oposición no exilio entrou nunha crise interna cando a Ditadura franquista entrou na ONU (e con iso, o recoñecemento a nivel internacional), o que supuxo un duro golpe á causa republicana. Morreu en México o 22 de xaneiro de 1973.
Obras
miniatura|Portada do libro Resumen de bacteriología especial para prácticos y estudiantes por Gordón Ordás y Cayetano López.
A Currela, Belesar, Vilalba
A Currela é un lugar da parroquia de Belesar, no concello lugués de Vilalba, na comarca da Terra Chá.
Nolito
Manuel Agudo Durán, coñecido futbolisticamente como Nolito, nado en Sanlúcar de Barrameda (Cádiz) o 15 de novembro de 1986, é un futbolista español. Xoga na demarcación de dianteiro e o seu equipo actual é o Eivissa da Segunda División.
Traxectoria
Comezou a xogar ao fútbol no UD Algaida de Sanlúcar na categoría de alevín. No ano 2000 ficha polo Atlético Sanluqueño CF, onde coincide con José Manuel Jurado. En 2006 ficha polo filial do Valencia CF, porén sae cedido dous anos ao Écija Balompié quedando a un paso do ascenso a Segunda División no segundo.
En xullo de 2008 é fichado polo FC Barcelona para o seu filial, por aquel entón en Segunda División B e co que acadaría o ascenso a Segunda no segundo ano en Barcelona. Na tempada 2010/11 debuta co primeiro equipo pero non se fai cun oco e deixa o equipo ao remate do ano e ficha polo SL Benfica.
No Benfica ten un gran comezo, anotando cinco goles nos primeiros cinco encontros do equipo, igualando así o récord que ostentaba o dianteiro alcumado a Panteira Nera, Eusébio. Porén foi perdendo peso no equipo e finalmente foi cedido ao Granada CF no mercado de inverno da tempada 2012/13. No equipo andaluz disputou 16 encontros sendo unha peza importante para evitar o descenso de categoría.
No verán de 2013 fichou polo Celta de Vigo, e tras tres temporadas no club fichou o 1 de xullo de 2016 co equipo Manchester City da Premier League nun contrato de catro anos por unha cantidade de 13,8 millóns de libras.
Lobos sucios
Lobos sucios é un filme de suspense e drama español de 2016, dirixido por Simón Casal e protagonizada por Marian Álvarez e Manuela Vellés. Foi estreado o 8 de abril de 2016 en España.
Sinopse
Manuela (interpretada por Marian Álvarez), unha mineira que é rexeitada polos demais por ser medio bruxa, decide roubarlle aos nazis para tentar curar á súa filla doente. Nesta aventura, conta coa axuda de Candela (interpretada por Manuela Vellés), a súa irmá máis nova.
O filme fai unha interpretación libre de dous hechos que tiveron lugar na Galicia daquela época: as minas de volframio que se atopaban na parroquia de Casaio, en Carballeda de Valdeorras, e a historia das irmás Touza de Ribadavia, que salvaron centos de xudeus.
Fóra de xogo (libro)
Fóra de xogo é unha novela negra escrita por Manuel Forcadela, publicada en 1993 por Edicións do Cumio. É a terceira entrega das aventuras de Toni Barreiro.
Trama
A trama desenvólvese en Vigo. Toni Barreiro é un ex-lexionario e ex-boxeador (alcumado "O Touro do Calvario") que traballa para unha xestoría, encargándose de lograr que a xente pague débedas pendentes.
É outono. Mentres nos Balcáns ten lugar a guerra dos Balcáns, chega a Vigo a última fichaxe do Real Club Celta, o dianteiro croata Lazslo Gzesler. Toni e o seu amigo Elvis son contratados para encargarse da súa seguridade, pero sen abafalo en exceso, simplemente observando e evitando que corra perigo. Pero ós poucos días de comezar, o futbolista sofre un intento de asasinato, e axiña comeza a trama a tomar acción.
Aparecen as personaxes de dous empresarios, un escritor e a irmá e a muller do futbolista. Todos eles atraídos por intereses económicos (tráfico ilegal de armas) e espirituais (pertencen a unha seita satánica), non dubidan en asasinar a quen sexa necesario, facer vodú, ou preparar as máis complexas redes para levar adiante os seus propósitos.
Ó igual que en Sangue sobre a neve e Barato, barato, faise un profundo retrato da cidade olívica. Doutra volta os edificios grises e o tráfico contaminante volven ser personaxes propios, xunto coa paisaxe urbana e as naves industriais do arrabalde.
Tralomoredo
O Tralomoredo é un monte galego, situado no Serrón de Guntín, no concello de Bóveda, provincia de Lugo. Ten unha altura de 451 metros, sendo o segundo monte máis alto do concello tras o Monte Couso, de 689 m. de altitude.
Alcamenes
miniatura|Copia dunha escultura representando a Ares, obra de Alcamenes. Alcamenes foi un escultor grego do século V a.C.. Discípulo e rival de Fidias, traballou en Atenas. Destacan estre as súas obras, as estatuas de Afrodita e Hefestos para os xardíns de Atenas, o relevo con Minerva e Hércules en Tebas e parte da decoración do Partenón.
Mínimos cadrados
Un requisito implícito do método dos mínimos cadrados para que funcione é que os erros en cada medida deben estar distribuídos aleatoriamente. O Teorema Gauss-Markov proba que os estimadores de mínimos cadrados son insesgados e que os datos mostrais non teñen que seguir por exemplo unha distribución normal. É tamén importante que os datos recollidos estean ben escollidos, para permitir a visibilidade nas variables a resolver (dando maior peso a datos concretos, ver Mínimos cadrados ponderados).
A técnica dos mínimos cadrados é utilizada normalmente en axustes de curvas. Moitos outros problemas de optimización poden ser expresados mediante mínimos cadrados, tanto minimizando enerxía como maximizando entropía.
Formulación do problema
Supóñase que o conxunto de datos consite nos puntos (xi, yi) con i = 1, 2, ..., n. Queremos obter unha función f tal que
Para obter este obxectivo, supomos que a función f é dunha particular forma que contén algúns parámetros que necesitamos determinar. Por exemplo, supoñamos que é unha función cadrática, f(x) = ax2 + bx + c, onde a, b e c non son coñecidos. Agora buscamos os valores de a, b e c que minimizan a suma dos cadrados dos residuos: Isto explica o nome mínimos cadrados.
Resolvendo o problema dos mínimos cadrados
No exemplo anterior, f é lineal nos parámetros a, b e c. O problema simplifícase considerablemente neste caso e esencialmente redúcese a un sistema lineal de ecuacións. Isto explícase no artigo sobre os mínimos cadrados lineais.
O problema é moito máis difícil se f non é lineal nos parámetros. Entón temos que resolver un problema xeral (non condicionado) de optimización. Calquera algoritmo para ditos problemas, como o Método de Newton e gradiente descendente, pode ser usado. Outra posibilidade e aplicar un algoritmo que sexa desenvolvido especificamente para tratar problemas de mínimos cadrados, por exemplo o Algoritmo Gauss-Newton ou o Algoritmo Levenberg-Marquardt.
Mínimos cadrados e análise de regresión
Na análise de regresión, substituímos a relación
por
onde o termo de ruído ε é unha variable aleatoria con media cero. Téñase en conta que estamos asumindo que os valores x son exactos, e que todo o error está nos valores y. De novo, distinguimos entre regresión lineal, que en tal caso a función f é lineal nos parámetros a ser determinados (p.e., f(x) = ax2 + bx + c), e regresión non lineal. Como antes, a regresión lineal é moito máis fácil que a non lineal. (Téndese a pensar que a razón do nome regresión lineal é que o gráfico da función f(x) = ax + b é unha liña. Axustar unha curva f(x) = ax2 + bx + c, estimando a, b, e c mediante mínimos cadrados, é un tipo de regresión lineal porque o vector de estimacións por mínimos cadrados de a, b, e c é unha transformación lineal do vector cos seguintes compoñentes f(xi) + εi.)
Os valores estimados por mínimos cadrados minimizan S. O Teorema Gauss-Markov demostra que as estimacións de mínimos cadrados son óptimas se collemos f(x) = ax + b sendo a e b os parámetros a determinar e os termos de ruído ε son independentes e identicamente distribuídos.
Almicantarat
miniatura|250px | A esfera celeste co almicantarat en liña vermella a trazos. A palabra almicántara ou almicantarat, do árabe clásico almuqanṭarāt, é un substantivo masculino (almicantarat), aínda que pode usarse tamén en xénero feminino (almicántara), co que se designa en astronomía cada un dos círculos imaxinarios paralelos ao horizonte que se supoñen descritos na esfera celeste para determinar a altura ou a depresión dos astros. Dúas estrelas que se atopan no mesmo almicantarat teñen a mesma Altura (astronomía)
Almicantarat do Sol
O almicantarat plano que contén o Sol utilízase en enxeñería ambiental para caracterizar a dispersión dos aerosois. Para levar a cabo as medidas utilízase ou ben un espectrorradiómetro ou ben un fotómetro e tómanse a ambos lados do sol e en varios ángulos.
Existen varios modelos para obter propiedades dos aerosois do almicantarat do Sol. Os máis relevantes foron desenvolvidos por Oleg Dubovik (usado na rede AERONET da NASA) e por Teruyuki Nakajima (chamado SKYRAD.PACK ).