cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Soneira Sociedade Deportiva
I Etapa: 1966-1970
Os catro adestradores que dirixiron o equipo neste período foron Alejandro Lemus Noya (Perucho), Jesús Pereiro, Paco Miñones e Tito Luaces. Foron xogadores salientábeis Moli, Amador, Robusto, Luis Leis, Soto e Ramón Pastoriza. Tamén foi destacábel a polifacética labor que desenvolvía Manuel Duarte Alvite (Manolo do Chantaino): pintaba o terreo de xogo, colocaba a corda nos postes de cemento que rodeaban o recinto, limpaba os vestiarios, ... de el dependía todo o material deportivo como botas, uniforme, balóns, ... e nos desprazamentos levaba un enorme cesto de vime no que carrexaba todo ese material.
II Etapa: 1978-1990
Na temporada 1978-1979 reaparece de novo o equipo e asume a presidencia José Antonio Ameijeiras Ramos. Na seguinte temporada vaino dirixir José María Villar Costa, logo seguirían Jesús Manuel Roget Barrientos, Manuel Lavandeira Insua e Emilio Díaz Zapata. Tomou o relevo Manuel Rodríguez Lema (Manolo do Capitán) na temporada 1983-1984, na que o conxunto vimiancés se proclamou campión de novo da Liga da Costa. O seu mandato durou até a temporada 1988-1989, sendo relevado por Manuel Romero Lavandeira, que nada puido facer por evitar unha nova extinción polas dificultades para manter o equipo en competición.
Houbo directivos, como Antonio de Correos, Toñito Cundíns, Litos, Vitorio do Campo, Moncho do Zapateiro, Ricardo Vidal, Chucho da Marina o José Ramón do Caracas que traballaron arreo. Foron adestradores Chicho, Ernesto Rieiro, Manín, Celso Villar e Juan Cabrejo. Houbo xogadores sobresaíntes como Javier Antelo, Valiña, Anselmo, Nano, Pepiño Becerreiro e Ricardo Vía. Outros nomes importantes no club foran daquela Pachi de Baíñas (Pachanco), os utilleiros Moncho do Corcuso, Segundo Antelo e Jesús González (Chucho do Fidalgo).
III Etapa: 1995-actualidade
Regresou á competición na temporada 1995-1996, co Concello como impulsor. É elixido presidente José Manuel Pereira Méndez e comeza a temporada en Terceira Rexional e ascenso a Segunda. Ramiro empezou a fronte do timón e logo foi substituído por Soto. Seguiron Juan Luis Gómez Fernández (Jota) á fronte da directiva da temporada 1996-1997 á 2007-2008, aínda que curiosamente os tres primeiros meses desta última campaña sería presidente José Soto Fernández. Na súa traxectoria como mandatario, Jota contou nas súas xuntas reitoras con entusiastas colaboradores que o axudaron durante ese tempo, como Antonio de Correos, Pastoriza, Anselmo, Francisco Sar, Carlos Gómez, Javier, Teté, Pedro, Mayor, Manuel Oanes. E así lograron estabilizar o equipo durante todo o mandato e o Soneira foi campión da Liga da Costa na campaña 2004-2005 e campión da Liga da Costa de xuvenís 2006-2007. Periscal, Manolín, Sieso, Berto, Cambeiro, Lavandeira-Lareiras, Bardanca, novamente Manolín e Braulio comandaron o equipo estes anos. En xuvenís, Ramiro, Michel e Luciano foron os preparadores.
Juan Silva Jallas tomou el relevo na presidencia e conseguiu os títulos da Copa da Costa, nas temporadas 2008-2009 e 2010-2011. Manolito Leis e Miguel Fieira estiveron á fronte dos banquiños. Substituíuno no cargo Eulogio Andrade Souto, que puxo a Felipe Candamo e José Ángel de preparadores.
En 2016 era presidente José Antonio Espasandín Trillo que, xusto o ano do 50 aniversario (celebrado o sábado 28 de maio de 2016 ), conseguiu o título de campión de Primeira Autonómica. Recuperou a Manolito Leis, que substituiría a José Ángel na anterior temporada. Míchel, Ramiro, Pastoriza, Lareiras, Manolito Leis, Manuel Ángel, Fernando, Alberto Vía e Richi son os xogadores destacados deste período.
As Pontes
O topónimo As Pontes pode referirse, amais dun concello e unha parroquia dese concello, a varios lugares de Galicia:
Asamblea Canaria Nacionalista
A Asamblea Canaria Nacionalista (en galego, Asemblea Canaria Nacionalista) foi un partido nacionalista canario formado en 1989 pola unión de dous partidos que xurdiran no ámbito dos movementos cristiáns de base: a Asamblea Canaria e a Izquierda Nacionalista Canaria. José Mendoza Cabrera foi elixido secretario xeral. En 1991 uniuse a Izquierda Canaria Unida para formar a Iniciativa Canaria Nacionalista que en 1993 sería unha das formacións que integrou Coalición Canaria
Luis Ponce de León Cabello
Luis Ponce de León Cabello, nado en Zamora o 14 de outubro de 1899 e finado en Redondela o 6 de maio de 1986, foi un enxeñeiro e político galego.
Traxectoria
Fillo de Juan Ponce de León Encina e de Guadalupe Cabello Fernández. Irmán de Alfonso Ponce de León Cabello. Enxeñeiro de Camiños, Canais e Portos, foi Director da Xunta de Obras do Porto e Ría de Pontevedra. Foi alcalde de Pontevedra do 25 de novembro de 1943 ao 20 de setembro de 1944. Foi procurador en Cortes como alcalde de capital de provincia (1943-1944). Foi nomeado Gobernador civil de Pontevedra en 1944.
Praia de Cesantes
A Praia de Cesantes ou Praia da Punta é un areal galego situado no tramo de costa da parroquia de Cesantes, en Redondela, na enseada de San Simón, no fondo da ría de Vigo. As súas augas, tranquilas e libres das ondas propias do Atlántico, fan que esta praia sexa frecuentada na práctica de deportes acuáticos coma o windsurf ou o kytesurf.
É un espazo protexido co fin de recuperar as especies vexetais orixinarias da zona. Tamén ten un paseo marítimo e acceso para discapacitados.
Locus de trazo cuantitativo
Un locus de trazo cuantitativo ou QTL (do inglés quantitative trait locus) é unha sección de ADN (o locus) que se correlaciona cunha variación nun fenotipo (o trazo ou carácter cuantitativo). O QTL está ligado ou contén os xenes que controlan ese fenotipo. Os QTLs mápanse identificando que marcadores moleculares (como SNPs ou AFLPs) se correlacionan co trazo observado. Este é a miúdo un paso inicial na identificación e secuenciación dos xenes exactos que causan a variación no trazo.
Os trazos cuantitativos son fenotipos (características) que varían gradualmente e que poden ser atribuídas a efectos polixénicos, é dicir, o produto de dous ou máis xenes e das influencias ambientais.
Historia
Os principios da herdanza mendeliana foron descubertos a mediados do século XIX e redescubertos a principios do século XX. A medida que as ideas de Mendel se espallaron os xenetistas empezaron a conectar as leis de Mendel da herdanza de factores sinxelos coa evolución darwinista. Para os primeiros xenetistas non estaba claro que a variación gradual en trazos como o tamaño corporal (é dicir, dominancia incompleta) fose causada pola herdanza de factores xenéticos sinxelos. Aínda que o propio Darwin observou que as características endogámicas de razas peculiares de pombas se herdaban de acordo coas leis de Mendel (malia que Darwin non coñecía as leis de Mendel naquel momento), non era obvio que estas características seleccionadas por criadores de razas de pombas puidesen explicar de maneira similar as variacións cuantitativas na natureza.
Un intento temperán feito por William Ernest Castle de unificar as leis da herdanza mendeliana coa teoría de especiación de Darwin supoñía a idea de que as especies se fan diferentes unhas doutras a medida que algunha das especies adquire un novo factor mendeliano. As conclusións de Castle estaban baseadas na observación de que novos trazos que poden ser estudados no laboratorio e que mostran patróns de herdanza mendeliana reflicten unha gran desviación do tipo silvestre, e Castle cría que a adquisición de tales características é a base da "variación descontinua" que caracteriza a especiacion. Darwin discutiu a herdanza de características mutantes similares pero non o considerou un requisito para a especiación. En vez diso, Darwin usou a emerxencia de tales características en poboacións endogámicas como evidencia de que a mutación pode ocorrer aleatoriamente en poboacións reprodutoras, o que é unha premisa central do seu modelo de selección na natureza. En etapas posteriores da súa carreira, Castle refinaría o seu modelo de especiación para permitir que pequenas variacións contribúan á especiación co paso do tempo. Tamén puido demostrar este punto por cruzamento selectivo de poboacións de ratas de laboratorio para obter un fenotipo chamado hooded (cunha pigmentación no corpo que parece que ten unha carapucha) en varias xeracións.
Os intentos de Castle foron quizais os primeiros intentos feitos na literatura científica de dirixir por selección artificial a evolución dun trazo cunha variación subxacente continua, aínda que a práctica fora empregada amplamente no desenvolvemento da agricultura e gandería para obter plantas e gando con características favorables das poboacións que mostran variación cuantitativa en trazos como o tamaño corporal ou rendemento dos grans.
Os traballos de Castle están entre os primeiros intentos de unificar as leis daquela acabadas de redescubrir da herdanza mendeliana coa teoría de Darwin da evolución. Porén, pasarían case trinta anos ata que o marco teórico dos trazos complexos da evolución fose amplamente formalizado. Nun resumo inicial da teoría da evolución da variación continua, Sewall Wright, un estudante graduado que se adestrou baixo a dirección de Castle, resumiu o pensamento contemporáneo sobre a base xenetica da variación natural cuantitativa: "A medida que continuaron os estudos xenéticos, mesmo se atopaba que as pequenas diferenzas mendelizan, e calquera carácter, suficientemente investigado, resultou estar afectado por moitos factores." Wright e outros formalizaron a teoría da xenética de poboacións na que se estivera traballando nos 30 anos anteriores, explicando como eses trazos poden ser herdados e crear poboacións con apareamento estables con características únicas. A xenética dos trazos cuantitativos hoxe fai uso das observacións de Wright sobre as relacións estatísticas entre xenotipo e fenotipo en familias e poboacións para comprender como certas características xenéticas poden afectar á variación en poboacións naturais e derivadas.
Trazos cuantitativos
Exemplos de enfermidades consideradas un resultado dunha etioloxía multifactorial son:
Malformacións conxénitas Enfermidades que comezan na idade adulta
As enfermidades herdadas multifactorialmente considérase que son a maioría dos trastornos xenéticos humanos que orixinan hospitalizacións ou coidados especiais.
Os trazos multifactoriais en xeral
Son os trazos controlados tanto polo ambiente coma por un factor xenético. Usualmente, os trazos multifactoriais, ademais dos casos de enfermidades, resultan no que vemos como características continuas en organismos, especialmente en humanos como: altura, cor da pel, e masa corporal. Todos estes fenotipos son complicados pola gran cantidade de interaccións que hai entre os xenes e os efctos ambientais. A distribución continua de trazos como a altura e a cor da pel descritas antes, reflicte a acción de xenes que non manifestan os típicos patróns de dominancia e recesividade. En vez diso, as contribucións de cada locus implicado crese que son aditivas. Os autores distinguiron este tipo de herdanza como polixénica, ou cuantitativa.
Tipicamente, os QTLs determinan trazos biolóxicos continuos (que varían de forma gradual continua, como a altura) a diferenza dos trazos discretos (que teñen só dous ou varios valores concretos do carácter; por exemplo, os chícharos de superficie lisa ou engurrada dos experimentos de Mendel).
Ademais, un só trazo fenotípico é xeralmente determinado por moitos xenes. En consecuencia moitos QTLs están asociados cun só trazo.
Un locus de trazo cuantitativo (QTL) é unha rexión do ADN que está asociada cun determinado trazo fenotípico. Estes QTLs están xeralmente en distintos cromosomas. Coñecer o número de QTLs que explica a variación no trazo fenotípico informa da arquitectura xenética do trazo. Pode servir para saber que a altura dunha planta, por exemplo, está controlada por moitos xenes cada un cun pequeno efecto, ou por uns poucos xenes con grande efecto. Outro uso dos QTLs é para identificar os xenes candidatos responsables de orixinar un trazo. Unha vez que se identifica que unha rexión do ADN contribúe ao fenotipo, esta pode ser secuenciada. A secuencia de ADN dos xenes desta rexión pode ser comparada coas dunha base de datos de ADN de xenes con función coñecida.
Nun desenvolvemento recente, as análises de QTL clásicas son combinadas con perfís de expresión xénica, como as micromatrices de ADN. Estes QTLs de expresión QTLs (eQTLs) describen elementos de control que actúan en cis e en trans da expresión de xenes que xeralmente están asociados a enfermidades. Os efectos epistáticos observados foron útiles para identificar o xene responsable por unha validación cruzada de xenes dentro dos loci interaccionantes coa información contida en bases de datos de rutas metabólicas e na literatura científica.
Enfermidades herdables e herdanza multifactorial
miniatura|right|Unha QTL para a [[osteoporose no cromosoma 20 humano.]]
As mutacións que orixinan un estado de enfermidade adoitan ser recesivas, polo que ambos os alelos presentes deben ser mutantes para que a enfermidade se exprese fenotipicamente. Unha enfermidade ou síndrome pode tamén ser o resultado da expresión de alelos mutantes en máis dun locus. Cando intervén máis dun xene, con ou sen causantes ambientais, dicimos que a enfermidade é resultado de herdanza multifactorial.
Cantos máis xenes estean implicados no cruzamento, máis se parecerá a distribución xenotípica á distribución normal ou de Gauss. Isto mostra que a hedanza multifactorial é polixénica, e que as frecuencias xenéticas poden ser preditas por medio dun cruzamento mendeliano polihíbrido. As frecuencias fenotípicas son un asunto diferente, especialmente se se ven complicadas polo efecto de factores ambientais.
O paradigma da herdanza polixénica que se utilizou para definir a enfermidade multifactorial encontrou moita oposición. Turnpenny (2004) discutiu como a herdanza polixénica non pode explicar algunhas enfermidades como o inicio da diabetes melitus tipo I, e que en casos coma estes non todos os xenes se cre que fan unha contribución igual.
O que se acepta como herdanza polixénica é que todos os loci implicados fan unha contribución igual aos síntomas da enfermidade. Isto debería orixinar unha curva de distribución normal de xenotipos. Cando non se produce isto, a idea de herdanza polixénica non se pode soster para esa enfermidade.
Ademais dos exemplos anteriores de enfermidades con compoñente xenético e ambiental hai outros como o eccema, dermatite; espiña bífida, e a anencefalia (cranio aberto). Aínda que a esquizofrenia os biopsiquiatras consideran amplamente que ten unha causa multifactorial xenética, non se puideron determinar marcadores xenéticos características con seguridade.
Mapado de QTL
miniatura|dereita|Exemplo dun escaneado de xenoma completo para QTL para a [[osteoporose.]]
Para organismos con xenoma coñecido, poderíase tratar de excluír xenes na rexión identificada cuxa función se sabe con certa certeza que non estaría conectada co trazo en cuestión. Se non se dispón do xenoma, unha opción pode ser secuenciar a rexión identificada e determinar as funcións aparentes dos xenes polas súas semellanzas con xenes con función coñecida, usualmente noutros xenomas. Isto pode facerse usando a ferramenta en liña BLAST, que permite aos usuarios introducir unha secuencia primaria e buscar secuencias similares dentro da base de datos BLAST de xenes de varios organismos. Xeralmente non é o xene que realmente inflúe no trazo fenotípico, senón unha rexión do ADN que está estreitamente ligada co xene.
Outro interese dos xenetistas estatísticos para usar o mapado ou cartografía de QTL é determinar a complexidade da arquitectura xenética subxacente no trazo fenotípico. Por exemplo, poden estar interesados en saber se un fenotipo está conformado polo efecto de moitos loci independentes, ou por uns poucos loci, e aqueles loci que interaccionan. Isto pode proporcionar información sobre como pode estar evolucionando o fenotipo.
Análise da varianza
O método máis simple de mapado de QTL é a análise de varianza (ANOVA, ás veces chamada "regresión de marcador") nun loci marcador. Neste método, nun cruzamento retrógrado, pode calcularse un estastístico t para comparar as medias de dous grupos xenotípicos de dous marcadores. Para outros tipos de cruzamentos (como os intercruzamentos), nos que hai máis de dous posibles xenotipos, úsase unha forma máis xeral de ANOVA, que proporciona un estatístico F. O enfoque ANOVA para o mapado de QTL ten tres importantes puntos febles. Primeiro, non recibimos estimacións separadas da localización QTL e o efecto QTL. A localización QTL indícase só observando que marcadores dá as maiores diferenzas entre as medias dos grupos xenotípicos, e o efecto QTL aparente nun marcador será menor que o verdadeiro efecto QTL como resultado da recombinación entre o marcador e o QTL. Segundo, débese descartar os individuos cuxos xenotipos se perderon no marcador. Terceiro, cando os marcadores están amplamente espazados, o QTL pode estar bastante lonxe de todos os marcadores, e así o poder para a detección de QTL diminúe.
Mapado de intervalo
Lander e Botstein desenvolveron mapados de intervalos, que evitan as tres desvantaxes da análise de varianza en loci marcadores. O mapado de intervalo é actualmente a aproximación máis utilizada para o mapado de QTL en cruzamentos experimentais. O método fai uso dun mapado xenético de marcadores tipados, e, como análise de varianza, asume a presenza dun só QTL. No mapado de intervalo, cada locus é considerado un por un e calcúlase o logaritmo das razóns de probabilidades (LOD score) para o modelo que o locus dado é un verdadeiro QTL. A razón de probabilidades está relacionada co coeficiente de correlación de Pearson entre os fenotipos e os xenotipo marcador para cada individuo no cruzamento experimental.
O termo "mapado de intervalo" é usado para estimar a posición dun QTL dentro de dous marcadores (a miúdo indicados como "tramo de marcadores" ("marker-bracket"). O mapado de intervalo está baseado orixinalmente na máxima probabilidade pero hai tamén moi boas aproximacións posibles con simples regresións.
Os principios de mapado de QTL son: 1) A probabilidade pode ser calculada para un conxunto dado de parámetros (particularmente o efecto QTL e a posición QTL) dados os datos observados nos fenotipos e xenotipos marcadores. 2) As estimacións para os parámetros son aquelas nas que as probabilidades son maiores. 3) Pode establecerse un limiar de significancia por unha proba de permutación.
Os métodos convencionais para a detección de loci de trazos cuantitativos (QTLs) están baseados na comparación de modelos dun só QTL con modelos que asumen ningún QTL. Por exemplo no método de “mapado de intervalo” estímase a probabilidade para un só QTL putativo en cada localización no xenoma. Porén, os QTLs localizados noutra parte do xenoma poden ter un efecto interferente. Como consecuencia, o poder de detección pode quedar comprometido, e as estimacións das localizacións e efectos dos QTLs poden estar nesgadas (Lander ed Botstein 1989; Knapp 1991). Mesmo poden aparecer QTLs non existentes denominados "fantasmas" (Haley e Knott 1992; Martínez e Curnow 1992). Por tanto, é obvio que poden maparse máis eficazmente e con maior exactitude múltiples QTLs usando modelos de múltiples QTL. Un enfoque moi usado para tratar o mapado de QTL cando múltiples QTL contribúen ao trazo é escanear iterativamente o xenoma e engadir QTLs coñecidos ao modelo de regresión a medida que se identifican os QTLs. Este método, denominado mapado de intervalo composto determina tanto a localización coma o tamaño dos efectos dos QTL con máis exactitude que os enfoques de QTL simples, especialmente en poboacións mapadas pequenas nas que o efecto de correlación entre xenotipos na poboación mapada pode ser problemático.
Mapado de intervalo composto
No método do mapado de intervalo composto (CIM, Composite interval mapping) realízase o mapado de intervalo usando un subconxunto de loci marcadores como covariables. Estes marcadores serven como proxies para outros QTLs para incrementar a resolución do mapado de intervalo, ao ter en conta os QTLs ligados e reducir a variación residual. O problema clave dos CIM ten que ver coa probabilidade de que uns loci marcadores axeitados sirvan como covariables; unha vez que se elixiron, o CIM converte o problema de selección de modelo nun escaneo unidimensional. Porén, aínda non se resolveu o problema da elección da covariable marcadora. Non é sorprendente que os marcadores apropiados son os que están máis próximos aos verdadeiros QTLs, e así se se poden encontrar estes, o problema do mapado de QTL podería completarse de todos modos.
Mapado baseado na xenealoxía familiar
O mapado de QTL baseado na familia ou mapado baseado no pedigree familiar (mapado de asociación e ligamento), implica a múltiples familias en vez de a unha soa familia. O mapado de QTL baseado na familia foi a única maneira de mapar xenes nos casos en que era difícil facer cruzamentos experimentais. Porén, debido a algunhas desvantaxes, agora os xenetistas de plantas están intentando incorporar algúns dos métodos que se aplicaron primeiramente en xenética humana. O uso desta estratexia baseada no pedigree familiar foi discutido (Bink et al. 2008). A asociación e ligamento baseado na familia foi aplicado con éxito (Rosyara et al. 2009).
Gran Premio de Italia de 1951
O Gran Premio de Italia de 1951 foi unha carreira de Fórmula Un celebrada o 16 de setembro de 1951 en Monza. Foi o sétimo do Campionato do Mundo de Pilotos.
Notas
A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de
Saïd Taghmaoui
Saïd Taghmaoui, nado o 19 de xullo de 1973 en Villepinte, Seine-Saint-Denis, é un actor marroco-franco-estadounidense de orixe bérber. . Fala fluidamente francés, bérber, árabe e inglés.
Trípoli, Líbano
Tripoli (en طرابلس‎, "Tarabulus") é a maior cidade do norte do Líbano e a segunda maior cidade do país. Sitúase a 85 km ao norte de Beirut, e é a capital da gobernación setentrional e do distrito homónimo.
Tempo (homónimos)
O termo tempo ten moitas acepcións en galego:
Catedral de Santa María da Asunción de Pamplona
dereita|miniatura|Catedral de Pamplona A Catedral de Santa María da Asunción é un conxunto arquitectónico eclesiástico situado en Pamplona (Navarra), sede da arquidiocese de Pamplona e Tudela.
Características
Presenta as edificacións habituais noutras catedrais como igrexa, claustro e sancristías, pero ademais conserva a bodega, refectorio, sala capitular e dormitorio, que son máis propias da vida común á que estaba suxeito o seu cabido e que ao longo dos séculos se foron derrubando noutras catedrais españolas. As estanzas que o configuran foron construídas en distintas épocas e estilos, conservándose hoxe en día algunhas das dependencias románicas, ao predominando sobre todo as edificadas en estilo gótico (entre elas a igrexa e o claustro) dos séculos XIV ao XVI. A fachada oeste, de estilo neoclásico, levantouse a finais do século XVIII.
Destacan neste conxunto de edificios; o claustro, que está considerado unha marabilla da arte gótica europea e dende logo o mellor claustro do século XIV; a cociña, que é un dos tres únicos exemplos sobreviventes de cociña gótica de toda Europa; e por último a fachada principal, unha das obras máis puras e representativas do neoclasicismo na península.
Kim Gordon
Kim Althea Gordon, nada en Rochester, Nova York, o 28 de abril de 1953, é unha cantante e músico estadounidense coñecida por ser vocalista, compositora, guitarrista e baixista na banda estadounidense de rock alternativo Sonic Youth, disolta en 2011 tras o divorcio de Gordon e Thurston Moore.
Gordon tamén toca na banda Free Kitten con Julie Cafritz (Pussy Galore) e Yoshimi P-We (Boredoms), e colaborou con moitos músicos como Ikue Mori, DJ Olive, William Winant, Lydia Lunch, Alan Licht, Courtney Love e Chris Corsano. No ano 2012, tras a separación de Sonic Youth, Gordon formou Body/Head co seu amigo Bill Nace, publicando o seu álum de estrea, Coming Apart, en setembro de 2013.
Primeiros anos
Gordon naceu en Rochester, Nova York o 28 de abril de 1953. O seu pai, Calvin Wayne Gordon, era profesor no departamento de socioloxía da Universidade de Rochester. A súa nai traballou de costureira durante toda a infancia de Kim. Gordon tiña un irmán máis vello, Keller.
Con cinco anos de idade a familia mudouse aos Ánxeles, California, onde o seu pai conseguiu unha cátedra no departamento de socioloxía da Universidade de California, Os Ánxeles, converténdose posteriormente no decano. De nena Gordon foi á University Elementary School, unha escola de primaria progresiva afiliada á UCLA. A familia tamén viviu un ano en Hong Kong durante a súa infancia.
Gordon estudou no University High School ns Ánxeles, e saíu co seu compañeiro de clase Danny Elfman mentres estudaba alí. Despois de graduarse no instituto estudou no Santa Monica College durante dous anos antes de irse á York University de Toronto. Gordon sentiu morriña ao pouco tempo e decidiu regresar aos Ánxeles ao final do ano escolar. "Estaba cada vez menos feliz cando chegou o sombrío inverno de Toronto", escribiu. "Sen os beneficios do sol de California o meu pelo volveuse cada vez máis escuro, e non tiña nin idea de como vestirme para o frío". Gordon decidiu matricularse no Otis College of Art and Design, do que dixo que cambiou a súa vida. Gordon viviu en Culver City e Venice, e traballou nun restaurante indio para pagar a súa matrícula. Tamén traballou brevemente para o comerciante de arte Larry Gagosian. Graduouse no ano 1977 cunha licenciatura en Belas Artes.
Mentres estudaba no Otis College, o irmán Gordon tivo un episodio psicótico no día da súa graduación na Universidade de California en Berkeley, onde conseguira un mestrado en estudos clásicos. Posteriormente diagnosticouselle esquizofrenia paranoide, e durante un tempo viviu nun centro de rehabilitación antes de pasar a ser custodiado polo estado de California. A canción "Schizophrenia", que aparece no cuarto álbum de Sonic Youth, Sister (1987), inspirouse parcialmente no seu irmán.
Sonic Youth e X-Girl
Despois de graduarse mudouse a Nova York no ano 1980 coa intención de iniciar unha carreira nas artes. Alí fixo traballos relacionados coa arte para gañar algúns cartos, como escribir para a revista Artforum, e lanzou un proxecto DIY chamado Design Office, facendo intervencións artísticas lo-fi en apartamentos de amigos. En 1981 foi comisaria dunha exposición na White Columns Gallery na que houbo contribucións de Mike Kelley e Tony Oursler, entre outros. Ao redor de 1981 Gordon comezou a interesarse nas bandas "no-wave", recordando: "Cando cheguei a Nova York ía ao centro a ver bandas tocando música no-wave. Era expresionista e tamén era nihilista. O punk rock dicía, 'Si, estamos destruíndo o rock'. A música no-wave é máis como, 'NON, nos estamos realmente destruíndo o rock'. Era moi disonante. Sinxelamente sentía como, Wow, isto é realmente libre. Podería facelo". miniatura|260x260px|Kim Gordon con Sonic Youth en 1992 En 1981 uniuse á banda de curta vida CKM, con Christine Hahn e Miranda Stanton. A través de Stanton, Gordon coñeceu aos seus futuros compañeiros de banda Lee Ranaldo e Thurston Moore. Nesa época Gordon tiña 27 anos e nunca tocara un instrumento. Cando comezou a saír con Moore os tres formaron Sonic Youth en 1981, orixinalmente co nome "The Arcadians". Originalmente a banda editou os seus dous primeiros álbums, Confusion is Sex (1983) e Bad Moon Rising (1985) a través de Neutral e Homestead Records, respectiveamente, antes de fichar por SST para publicar EVOL (1986) e Sister (1987). En 1984, casou con Thurston Moore, tres anos despois de formar Sonic Youth. En outubro de 1988 a banda editou Daydream Nation a través do selo Enigma Records.
Gordon cofundou en 1993 nos Ánxeles, xunto con Daisy von Furth, unha compañía de roupa de rúa de muller chamada X-Girl. A empresa foi un derivado de X-Large, unha compañía de roupa para homes cofundada por Michael Diamond dos Beastie Boys. A primeira tenda de X-Girl abriu nos Ánxeles en 1994. A actriz Chloë Sevigny foi modelo para varias pezas da colección da compañía. Tamén en 1993 Gordon formou o proxecto musical Free Kitten con Julia Cafritz. O 1 de xullo de 1994 naceu a filla de Gordon e Thurston Moore, Coco Hayley Gordon Moore.
Música, arte e interpretación
miniatura|259x259px|[[Free Kitten con Kim Gordon, Julie Cafritz, Yoshimi P-We e Mark Ibold]] Free Kitten publicou o seu álbum de estrea, Nice Ass, en 1995, seguido por Sentimental Education en 1997, ámbolos dous editados a través do selo independente Kill Rock Stars. En 1996 Gordon codirixiu o vídeo de The Breeders "Cannonball", xunto a Spike Jonze, e estivo tamén involucrada nunha exposición titulada Baby Generation na galería Parco de Toquio. A mostra de Gordon Kim's Bedroom foi exposta no MU nos Países Baixos, ande incluía debuxos e pinturas xunto con música ao vivo e convidados especiais.
Como parte de Sonic Youth, Gordon publicou varios álbums entre mediados e finais dos anos 90, incluíndo Experimental Jet Set, Trash and No Star (1994), Washing Machine (1995), e A Thousand Leaves (1998), todos a través de DGC Records. Posteriormente editaron NYC Ghosts & Flowers en 2000, e Murray Street en 2002. En 1999, tras vender a súa participación en X-Girl, Gordon mudouse con Moore a Northampton, Massachusetts, para criar á súa filla. Ao redor do ano 2002, Gordon comezou a traballar con The Supreme Indifference, unha colaboración musical con Gordon, Jim O'Rourke e Alan Licht. A banda aparece no recompilatorio de 2002 Fields and Streams, aínda que a súa contribución foi considerada "molesta" e o proxecto "autocomplacente" polo crítico Adrian Begrand de PopMatters.
No ano 2003 Gordon foi presentada na Bienal de Gotemburgo e exhibiu Club In The Shadow, unha instalación en colaboración coa artista Jutta Koether, na Kenny Schachter's Contemporary Gallery de Nova York. En 2005 presentou outra colaboración con Koether para a exposición Her Noise en Londres, titulada "Reverse Karaoke". No mesmo ano publicouse un libro de arte titulado Kim Gordon Chronicles Vol. 1 con fotografías de Gordon feitas ao longo da súa vida. O ano seguinte lanzouse Kim Gordon Chronicles Vol. 2 cos seus debuxos, collages, e pinturas.
En setembro de 2008 Gordon lanzou unha colección de moda de edición limitada chamada Mirror/Dash (que tamén era o nome dun proxecto musical paralelo que creara con Moore), inspirada por Françoise Hardy e baseada na idea de que "hai necesidade de roupa para as nais cool".
John Grenfell Maxwell
John Grenfell Maxwell, nado en Liverpool o 13 de agosto de 1859 e finado en Cidade do Cabo, Suráfrica, o 20 de febreiro de 1929, foi un militar e político británico.
Kim Gordon
Disolución de Sonic Youth
miniatura|260x260px|Gordon con Sonic Youth en 2009 Sonic Youth publicou o seu derradeiro álbum de estudio, The Eternal, en 2009. O xornalista da revista Rolling Stone Will Hermes dixo do álbum: "É divertido pensar que o ferozmente auténtico Sonic Youth foi un grupo importante durante case 20 anos. The Eternal marca o seu regreso literal ao indie rock - e iso non é unha gran alegría, xa que sempre fixeron o que quixeron. A ironía é que The Eternal podería ser o seu disco máis conciso". Ese mesmo ano Gordon, xunto co resto de Sonic Youth, fixo unha aparición na serie Gossip Girl e interpretou unha versión acústica da canción "Starpower".
John Grenfell Maxwell
Foi gobernador de Nubia e Omdurman. Serviu na guerra anglo-bóer, sendo nomeado Gobernador Militar de Pretoria. Combateu na primeira guerra mundial, primeiro na fronte oeste e logo en Exipto. O seu papel máis salientable foi no alzamento de Pascua de 1916, onde aplicou a lei marcial e, tras a derrota dos rebeldes irlandeses, ordenou execucións tras rápidos procesos sen defensa para os acusados nin xurado.
Kim Gordon
Disolución de Sonic Youth
O 14 de outubro do 2011 Kim Gordon e Thurston Moore anunciaban a súa separación despois de 27 anos de matrimonio a través de Matador. O mes seguinte Lee Ranaldo revelou que Sonic Youth se disolvera formalmente, poñendo fin a unha carreira de 30 anos. Nunha entrevista á revista Elle no ano 2013 confirmou que os motivos da separación foron que Moore a estaba enganando cunha muller próxima ao contorno de Sonic Youth, pero sen desvelar a súa identidade. Na mesma entrevista tamén revelou que fora diagnosticada dun "ductal carcinoma in situ", un tipo non invasivo de cancro de mama. O cancro foi tratado con éxito con cirurxía.
Body/Head e outros proxectos
miniatura|260x260px|Con Body/Head en 2018 Tras o anuncio do hiato de Sonic Youth Gordon comezou a xirar con Ikue Mori, batería xaponesa da banda de finais dos 70 DNA. Gordon xa tocara con ela anteriormente en eventos como o NoFunFest en 2004. O dúo completou unha xira por Europa a mediados de 2012 e Gordon explicou durante unha entrevista: "Dalgunha maneira queres perderde e esperas que a audiencia se perda contigo ... Podes sentir se escoitan, podes sentir se hai algunha conexión". Xunto con Bill Nace, Gordon e Mori foron escollidas para tocar no evento All Tomorrow's Parties comisionado por Deerhunter en xuño de 2013. Ao redor de 2012 Gordon formou un proxecto noise con Nace, chamado Body/Head, e a banda publicou o sinxelo "The Eyes, The Mouth" ese ano 2012 a través do selo belga Ultra Eczema. O álbum de estrea do dúo, Coming Apart, foi editado o 10 de setembro de 2013 a través de Matador Records e a banda completou unha xira polos Estados Unidos no outono dese ano.
Gordon tamén se mergullou na produción de arte ao sentir que a música deixara de lado a súa carreira como artista visual. Realizou varias exposicións en 2013, incluída "The Show Is Over" na Gagosian Gallery de Londres, e o estudio "Design Office with Kim Gordon-Since 1980", en White Columns, Nova York, este último a continuación dun proxecto que iniciara en 1980.
Paioso, Vilardecás, Maceda
Paioso é un lugar da parroquia de Vilardecás no concello ourensán de Maceda na comarca de Allariz - Maceda. Tiña 5 habitantes no ano 2012 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 1 eran homes e 4 mulleres.
Kim Gordon
Outras actividades
Gordon é unha establecida artista visual e comisaria, e o seu traballo foi exposto ao longo dos Estados Unidos, o Xapón e Europa. Kim graduouse no Otis College of Art & Design nos Ánxeles. A comezos dos anos 80 Gordon escribiu para a revista de arte contemporánea Artforum e traballou en varias galería de arte do Soho. Foi comisaria dunha exposición na galería White Columns en 1982 que tiña contribucións de Mike Kelley e Tony Oursler entre outros.
En 1996 Gordon participou nunha mostra titulada Baby Generation na galería Parco de Toquio. A súa exposición Kim's Bedroom mostrouse no MU dos Países Baixos, e incluía debuxos e pinturas xunto con música ao vivo e convidados especiais. Un libro e CD en edición limitada da exposición foi publicado por Purple Books.
En 2003 Gordon apareceu na Gothenburg Biennale e mostrou Club In The Shadow, unha colaboración co artista Jutta Koether, na Kenny Schachter's Contemporary Gallery de Nova York. No 2005 presentou outra colaboración con Koether para a exposición Her Noise en Londres. Ese mesmo ano publicouse o o libro artístico Kim Gordon Chronicles Vol. 1 que conta con fotografías de Gordon ao longo da súa vida. No ano seguinte editouse Kim Gordon Chronicles Vol. 2 cos seus debuxos, collages e pinturas.
Calixto González Posada
Calixto González Posada Rodríguez, nado en Xixón en 1897 e finado en Pontevedra 1984, foi un político galego.
Traxectoria
Secretario de Obras do Porto e Ría de Pontevedra. Foi alcalde de Pontevedra do 26 de decembro de 1944 ao 5 de febreiro de 1949. Foi procurador en Cortes como alcalde de capital de provincia (1945-1946).
Califa
Califa (do árabe خليف halif, "sucesor") foi ou título que os líderes do islam usaron por varios séculos despois da morte de Mahoma.
Cando Mahoma morreu no ano 632 non deixou ningunha regra para o futuro goberno da comunidade musulmá. Foi entón elixido o seu sogro Abu Bakr al-Siddiq co título de halífatu Rasuli.llah (خليفة رسول الله, sucesor do Mensaxeiro de Deus). Despois, todos os sucesivos gobernantes, empezando por Umar ibn al-Khattab, foron chamados califas.
Os califas eran á vez xefes políticos e relixiosos. Como relixiosos non tiñan poder para prescribir ningún dogma pois se consideraba que a revelación divina fora completada e posta de manifesto a través de Mahoma. Non había nada que engadir. O territorio que estaba baixo a xurisdición dun califa chamouse desde entón califato.
Segundo o pensamento dos sunnitas, os catro primeiros califas do mundo islámico constituíron unha idade de ouro e foron chamados os "ben guiados" ou "catro califas xustos". Ademais impuxeron unhas esixencias para acceder ao califato:
Segundo o pensamento dos xiítas, o propio Mahoma designara un sucesor antes de morrer. Este sucesor era o seu xenro Ali ibn Abi Talib, casado coa súa filla Fátima. Alí e os seus sucesores serían pois para os xiítas os lexítimos califas.
Califatos do islam
Xurdiron ou creáronse os seguintes califatos, ata o seu abolición en 1924.
Antonio Vázquez Limeses
Antonio Vázquez Limeses, finado en Pontevedra o 26 de setembro de 1913, foi un comerciante e político galego.
Traxectoria
Comerciante. Foi presidente da Sociedad de Socorros Mútuos e do Liceo Casino. Militante do Partido Liberal, foi nomeado alcalde de Pontevedra en 1883, permanecendo no cargo até 1885. Foi deputado provincial polo distrito de Caldas-Cambados.
Copa Federación Galega de Fútbol 1946/47
A Copa Federación Galega de Fútbol 1946/47 foi unha competición de fútbol organizada pola Federación Galega de Fútbol na que participaron o Deportivo da Coruña, o Racing Club de Ferrol, a Sociedade Ximnástica Lucense e o Pontevedra Club de Fútbol. A competición disputouse en forma de liga a dúas voltas entre maio e setembro de 1947. Proclamouse campión o Racing de Ferrol.
Distributividade
En matemáticas, e concretamente en álxebra abstracta, a distributividade é a propiedade dos operadores binarios que xeneraliza a propiedade distributiva da álxebra elemental.
A propiedade distributiva da multiplicación sobre a suma en álxebra elemental é aquela pola que a suma de dous sumandos, multiplicada por un número, é igual á suma do produto de cada sumando por ese número. En termos alxébricos:
Exemplo: 3(5 + 4) = 3(9) = 27
Definición
Sexa A un conxunto dado no que se definiron dúas operacións binarias (\circ ; \star). Entón:
Débese notar se a operación \circ cumpre a propiedade conmutativa, entón as tres condicións son equivalentes e chega que se cumpra unha calquera delas para que as outras dúas tamén se cumpran automaticamente.
Paredes, A Baña, A Baña
Paredes é un lugar da parroquia da Baña no concello coruñés da Baña na comarca da Barcala. Sitúase na ladeira dun monte de pendente acusada.
Demografía
Tiña 28 habitantes no ano 2016 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 8 eran homes e 20 eran mulleres. No 2009 eran 44 habitantes: 16 homes e 28 mulleres.
== Paisaxe == No conxunto de edificacións diferencianse dúas zonas: unha zona concentrada tradicional na que predomina a casa rural de pedra con numerosos anexos e outra dispersa non tradicional de vivenda nova e tipo chalé.
Son 7 os hórreos que están catalogados nesta aldea.
Os cultivos presentes son pequenas hortas e froiteiras nas zonas máis cerca das vivendas e pastos e milleiras nunha franxa máis afastada.
A Devesa, Mourillós, Celanova
A Devesa é un lugar da parroquia de Mourillós no concello ourensán de Celanova na comarca da Terra de Celanova. Tiña 16 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 7 eran homes e 9 mulleres. Iso supón un mantemento da poboación respecto a 2010, cando tiña 16 habitantes (7 homes e 8 mulleres).
Agrexofilia
A agrexofilia é unha forma de exhibicionismo catalogada dentro das parafilias. Consiste na consecución do desfrute e da excitación sexuais ao saber que outras persoas están escoitando, observando ou, en xeral, percibindo dalgún xeito o acto sexual.
Vilar, Vilardecás, Maceda
Vilar é un lugar da parroquia de Vilardecás no concello ourensán de Maceda na comarca de Allariz - Maceda. Tiña 87 habitantes no ano 2012 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 49 eran homes e 38 mulleres.
Lagoas de Basturs
As lagoas de Basturs son dúas lagoas coa categoría de Lugar de importancia comunitaria (LIC) que se atopan preto das vilas de Basturs e Sant Romà d'Abella, no concello catalán de Isona i Conca Dellà, na comarca de Pallars Sobirà, na provincia de Lleida. Están incluídas no Pla d'Espais d'Interès Natural (PEIN) da Generalitat de Cataluña e na Rede Natura 2000. Forman unha zona húmida de orixe cársica de grande importancia. Xunto coas lagoas de Banyoles, as do val de Sant Miquel de Campmajor e a lagoa de Montcortès, forman as catro zonas húmidas de orixe cársica máis notábeis de Cataluña. Aliméntanse dunha fonte de auga subterránea máis ou menos constante durante todo o ano. Na última década do século XX formouse unha terceira lagoa nunha leira próxima, pero ao pouco tempo desapareceu.
Fauna
Aínda que algúns dos seguintes animais só foron observados puntualmente, nas lagoas de Basturs avistáronse voitres, pitas do monte, garzas reais, lontras, cervos, teixugos e garduñas.
Fray Junípero
Fray Junípero foi un semanario editado en Ordes en 1880.
Historia e características
Apareceu en marzo de 1880 para substituír a El Fomento. Periódico satírico que aparecía os martes. Cesou a súa edición en maio, cando volveu editarse El Fomento.
Comuna de Fakarava
miniatura|250px|Localización da comuna de Fakarava
Fakarava é unha comuna da subdivisión Tuamotu-Gambier da Polinesia Francesa.
A comuna está dividida en tres comunas asociadas: Fakarava, Kauehi e Niau. O xefe da comuna está en Fakarava. Ademais, inclúe catro atois deshabitados ou sen unha poboación estable.
O atol de Taiaro está declarado como reserva da biosfera pola UNESCO. Actualmente está en proceso de revisión cunha proposta para estender a reserva a todos os atois da comuna de Fakarava.
Cangîr Axa
Cangîr Axa (tamén en Cîhangîr Axa, Changîr Axa; en Ջահանգիր Աղա; en Джаангир Ага), nado c. 1874 en Çubuklu (na provincia de Van, unha das seis provincias armenias do Imperio otomán) e finado na prisión de Saratov (RSSF de Rusia) en 1943, foi un destacado militar iézidi.
Traxectoria
Naceu nunha vila de Armenia occidental, entón parte do Imperio otomán. Durante a Primeira guerra mundial, como xefe tribal, comandaba unha forza de cabalaría irregular da hamidiye; a comezos do conflito tentou evitar que o seu rexemento, integrado por iézidis, entrara en combate coas tropas rusas.
En 1915, logo da captura de Van polos rusos, Cangîr Axa pasou ao seu bando, xunto con outros catro rexementos iézidis. A alianza militar entre iézidis e armenios comezara xa en 1909, cunha reunión entre o mesmo Cangîr Axa e Andranik Ozanian. Cangîr Axa apoiou militarmente aos rebeldes armenios e, logo do colapso da campaña do Cáucaso, os xinetes de Cangîr Axa se integraron nas tropas de voluntarios armenios; na batalla de Abaran de maio de 1918 a maioría das unidades de cabalaría eran iézidis.
Malia apoiar inicialmente a toma do poder polos soviéticos en Armenia en 1920, posteriormente participou na revoltas anti-bolxeviques de febreiro de 1921.
Foi represaliado polo réxime soviético no período stalinista e encerrado en 1938 na prisión de Saratov, onde finou en 1943. Foi rehabilitado en 1959.
John Frusciante
John Anthony Frusciante, nado o 5 de marzo de 1970 en Nova York, é un guitarrista, cantante, compositor e produtor estadounidense. É o guitarrista da banda californiana Red Hot Chili Peppers, coa cal gravou cinco álbums de estudio durante tres etapas diferentes, a última delas dende o ano 2019. Frusciante ten unha activa carreira en solitario, tendo editados dez álbums co seu nome, ademais de dous co actual guitarrista dos Chili Peppers Josh Klinghoffer e Joe Lally, co nome de Ataxia. As súas gravacións en solitario inclúen elementos que van do rock experimental e a música ambient ata o New Wave e a música electrónica. Influenciado por guitarristas de varios xéneros, Frusciante fai fincapé na melodía e na emoción no seu estilo de tocar, e prefire as guitarras vintage e as técnicas de gravación analóxicas.
Frusciante uniuse a Red Hot Chili Peppers aos 18 anos de idade, e apareceu por vez primeira coa banda no seu álbum de 1989 Mother's Milk. O seguinte disco da banda, Blood Sugar Sex Magik (1991), sería o que os lanzou ao éxito. Porén, a nova popularidade dos Red Hot sobrepasouno e deixou o grupo en 1992. Recluíuse e entrou nun longo período de adicción ás drogas, durante o cal publicou as súas primeiras gravacións: Niandra Lades and Usually Just a T-Shirt (1994) e Smile from the Streets You Hold (1997). En 1998 rehabilitouse e reuniuse con Red Hot Chili Peppers para o álbum Californication (1999). O seu traballo To Record Only Water for Ten Days foi publicado en 2001. Nunha etapa creativa, Frusciante editou seis álbums en solitario no ano 2004; cada un deles explorando diferentes técnicas de gravación e xéneros. No 2009 Frusciante publicou The Empyrean e separouse novamente de Red Hot Chili Peppers. Frusciante ten producido ou gravado con artistas como Wu-Tang Clan, The Mars Volta ou George Clinton entre outros. En 2019, Josh Klinghoffer, substituto de Frusciante nos Chili Peppers en 2009, deixou a banda despois de dez anos, e Frusciante retornou de novo coma guitarrista dos Red Hot Chili Peppers.
Frusciante ten recibido o recoñecemento da crítica pola súa forma de tocar a guitarra, acadando o posto 18 na lista da Rolling Stone dos "100 mellores guitarristas de todos os tempos" en 2003, e foi votado o mellor guitarrista dos últimos 30 anos nunha enquisa do ano 2010 da BBC chamada "The Axe Factor".
Boro
O boro é un elemento químico da táboa periódica que ten o símbolo B e número atómico 5. É un elemento metaloide, semicondutor, trivalente que existe abundantemente no mineral bórax. Hai dous alótropos do boro; o boro amorfo é un po marrón, pero o boro metálico é negro. A forma metálica é dura (9,3 na escala de Mohs) e é un mal condutor a temperatura ambiente.