cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Franco Columbu
Traxectoria
Columbu serviu de padriño na voda de Schwarzenegger e María Shriver en 1986, ambos chegaron aos Estados Unidos polo gurú do culturismo Joe Weider en 1969. Os dous culturistas europeos comezaron un negocio de albanelaría chamado European Brick Works, en 1969, segundo un informe publicado polo xornal estadounidense The New York Times.
Morreu na praia de San Teodoro (Nuoro) por un colapso, o 30 de agosto de 2019.
Río Roe
O río Roe (en inglés River Roe, en irlandés Abhainn na Ró) é un río do condado de Londonderry, Irlanda do Norte, que corre cara ao norte deste Glenshane, nos Montes Sperrin até o Lago de Foyle, a través de poboación tales como Dungiven, Burnfoot, Limavady e Myroe.
Etimoloxía
A orixe do nome 'Roe' é incerta. Hai quen lle outorga unha orixe viquinga dos séculos VIII ou XIX, ou que vén do irlandés 'rua', que significa 'vermello', sendo, logo, Río Vermello, podendo ser polo alto contido de ferro que se atopan nalgúns lugares do río.
A base de datos dos nomes de lugares do goberno irlandés,, da Universidade de Dublín, identifica a versión irlandesa do nome como Abhainn na Ró, que se pode traducir como "O Río de Remo", posiblemente debido ao seu tránsito antano de embarcacións a remo.
Xeoloxía
A cunca (ou Val do Roe) é un amplo val de orixe glaciar. O río discorre na súa maioría até Limavady a través dun relevo aberto e verde, unha terra de pastoreo, até meterse nunha gorxa de rochas metamórficas dentro do Parque do Val do Roe. Tras Limavady, o río ensánchase, con meandros e un estuario que dá no Lago de Foyle en Myroe Level. Debido á esta característica forma, choivas potentes poden facer que o río se desborde, tendo moitas terras defensas de terra para previr estes rebordos. O estuario é lar de moitos paxaros que o empregan para alimentarse e como área de nidificación.
Pesca
O Parque do Val do Roe é unha área popular para pescar salmóns e troitas.
Nova Esquerda Galega
Nova Esquerda Galega é unha organización política galega. Formouse no ano 2013 con antigos militantes de Unidade da Esquerda Galega (UEG) e toda a miltancia de Nova Esquerda Socialista (NES), ambos os dous grupos integrados en ANOVA-Irmandade Nacionalista desde a súa creación. A esta organización, nacida da fusión deses dous pequenos partidos, incorporáronse unha vintena de militantes do PSdeG-PSOE.
Actualmente mantén unha relación de colaboración permanente con organizacións como Izquierda Aberta (IzAb), Convergencia por Estremadura (CEX), Ezker Batua (EB-B), Compromís, Espacio Plural e Iniciativa Socialista de Izquierdas (ISI) e forma parte da coalición La Izquierda que avoga pola creación, de cara a futuras convocatorias electorais, dunha fronte de esquerdas que poida crebar o bipartidismo en España.
Os seus máximos dirixentes son Óscar Lomba Álvarez e Lois Pérez Leira, ambos co-voceiros nacionais.
Dos días do porvir
Dos días do porvir (en A Story of the Days To Come) é unha novela do británico H. G. Wells publicada por vez primeira entre os meses de xuño e outubro de 1899 nos sucesivos números de The Pall Mall Magazine. Máis tarde sería compilada como parte da colección Tales of Space and Time.
Foi traducido ó galego por Alejandro Tobar e foi publicado pola Editorial Hugin e Munin no ano 2018.
Trama e características
Está dividida en cinco capítulos: "The Cure for Love", "The Vacant Country", "The Ways of the City", "Underneath" e "Bindon Intervenes".
Conta a historia de dous amantes, Elizabeth e Denton, no Londres distópico do século XXII. Explora as implicacións dunha urbanización excesiva e do sistema de clases; así mesmo, aborda temas como o progreso tecnolóxico en campos coma a medicina, as comunicacións, o transporte ou a agricultura.
Como tamén sucede en When the Sleeper Wakes, publicada o mesmo ano, o relato establece continuas comparanzas entre a época vitoriana e a cidade futura a douscentos anos vista: un Londres poboado por 30 millóns de persoas, no que as clases desfavorecidas residen no subsolo mentres que a media e alta o fan en rañaceos e hospedaxes colectivas. Unha serie de plataformas móbiles interconectan a cidade, tanto por vía aérea coma pola superficie, onde se acadan altas velocidades; pola contra, o medio rural amósase en estado de abandono.
Bastille
Bastille estilizado BΔSTILLE é unha banda do sur de Londres, Inglaterra, formada en 2010. Bastille comezou coma un proxecto en solitario do cantante e compositor Dan Smith, quen máis tarde decidiron formar unha banda. O cuarteto está formado por Dan Smith, Chris 'Woody' Wood, Will Farquarson e Kyle Simmons. O nome da banda provén do día da festa nacional francesa, o 14 de xullo de 1789, a toma da Bastilla durante a Revolución Francesa. Este día tamén é o aniversario de Dan Smith. EMI Music anunciou á banda coma un das súas novas fichaxes a Virgin Records o 1 de decembro de 2011. O seu primeiro álbum de estudio, "Bad Blood", foi lanzado en 2013 e encabezou as listaxes do Reino Unido.
Carreira musical
Bastille debutou no mes de xuño de 2011 co seu duplo sinxelo «Flaws»/«Icarus». Foi lanzado polo selo londiniense independente 'Young & Lost Club' ao igual có seu EP Laura Palmer máis adiante en 2011. Logo de obteren unha relativa transcendencia a través de sitios coma MySpace e YouTube, a banda captou a atención tanto do público coma da prensa, despois de seren un grupo de apoio durante o verán de 2011. Posteriormente, presentáronse en varios dos principais festivais do Reino Unido, incluíndo o Festival de Glastonbury, Isle of Wight Festival e Blissfields. Despois de lanzaren o seu álbum debut en 2013, Bad Blood o sinxelo Pompeii alcanzou a segunda posición no Reino Unido e foi número un en Irlanda. En xuño de 2013 foi relanzado o sinxelo «Laura Palmer» alcanzando o número 42 no Reino Unido. 250x250px|miniatura|dereita|Dan Smith (2015)
Discografía
Álbums de estudio
Sinxelos
A Cantaleta, Vidán, Santiago de Compostela
A Cantaleta é un lugar da parroquia de Vidán, no concello coruñés de Santiago de Compostela, na comarca de Santiago.
As Teixoeiras, Rioaveso, Cospeito
As Teixoeiras é un lugar da parroquia de Rioaveso no concello lugués de Cospeito na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 12 habitantes (5 homes e 7 mulleres).
Ruda
A ruda de xardín ou arruda (Ruta graveolens), chamada simplemente ruda, é unha especie herbácea da familia Rutaceae, nativa do sur de Europa. Adóitase cultivar como planta ornamental e de xardín, en especial polas súas follas azuladas e pola súa tolerancia a solos secos e á calor. Tamén se cultiva coma herba medicinal e condimento.
En Galiza non aparece espontánea, si a súa semellante ruda brava ou de montaña (Ruta montana), porén ten sido cultivada dende hai séculos, coma planta de horta e xardín.
Características
miniatura|240px|Espécime de ruda de xardín. Planta herbácea que chega a arbusto perenne de até setenta centímetros ou máis, de base leñosa e con pequenas flores amarelas en corimbo, que despide un cheiro forte e ten propiedades medicinais. O talo áchase moi ramificado, pode vivir varios anos, por mor a esta lonxevidade o talo pode tornarse lígneo.
As follas son semiperennes, de cor verde glauca, azulada, son alternas compostas por varios segmentos dos cales os laterais son alongados e o terminal ovalado ou abrancazado, de consistencia algo carnosa. As flores, forman franzas e teñen entre catro e cinco pétalos, sendo dunha cor amarela viva. O froito é unha especie de cápsula con cinco lóbulos. A planta enteira ten un recendo característico difícil de confundir con outros. O sabor das follas ten un lixeiro proído, mais este fica enmascarado polo intenso recendo que bota.
Historia
Na Biblia aparece mencionada (Lucas 11:42-43) esta planta como peganon (πηγανον) este nome se continúa a empregar no grego moderno coma apiganos (απήγανος). Na taxonomía botánica actual Peganum denota un xénero moi afastado da arruda, denominado Zygophyllaceae.
Usos
miniatura|240px|Flores da arruda. miniatura|240px|Froitos e sementes
Culinario
Existen certos riscos de cociñar con arruda por mor á súa forte toxicidade.
Medicinal
En calquera caso débense empregar desta planta as follas frescas (acabadas de cortar); as secas son un pobre substituto. A arruda é unha planta con gran contido de vitamina C e por esta razón se considera antiescorbútica, con todo non é tan apropiada como a do limoeiro. Acostúmanse empregar en infusións como emenagoga, é dicir para provocar ou para deter a menstruación.
Cómpre usar en pequenas cantidades por mor á súa toxicidade.
Embarazo, lactación.
Etnografía
A ruda adoita empregarse coma unha das Herbas de San Xoán por se considerar máxica e para afastar os maos espíritos.
Xoán Sobreira Salgado na súa obra de 1790 Vegetables de Galicia achéganos un poema popular no que aparece a ruda:
''Tende-la ruda,
''tende-la sarja ,
''tende-la herva,
Fitofototoxicidade
right|200px|miniatura|Bóchegas producidas polo efecto da ruda na pel e a exposición ao sol. Aínda que serve para repeler insectos, cando se aplica a ruda sobre a pel pódese producir un efecto fotoirritante nalgúns casos. Contén varios aceites esenciais e alcaloides que poden causar extrema sensibilidade aos raios ultravioletas, coa aparición de bóchegas e lesións na pel.
750
Acontecementos
miniatura|esquerda|O río [[Gran Zab preto de Erbil (Iraq).]]
SDC Teixeiro
A Sociedade Deportiva e Cultural de Teixeiro é un equipo de fútbol galego de Teixeiro, no concello de Curtis. Compite no Grupo 3 da Terceira Autonómica e o seu terreo de xogo é O Carregal.
Ven Te Chow
Ven Te Chow, nado en Hangchow o 14 de agosto de 1914 e finado o 30 de xullo de 1981, foi un profesor no departamento de Enxeñaría Civil da Universidade de Illinois en Urbana-Champaign desde 1951 a 1981.
Adquiriu sona internacional nos ámbitos da hidroloxía e hidráulica. Graduouse en enxeñaría civil en 1940 en Chaio Tung University en Shanghai (China), pasou varios anos en China ensinando. En 1948 foi para a Universidade Estatal de Pensilvania (Estados Unidos) onde obtivo un máster e en 1950 doutorouse na Universidade de Illinois ''.
Obtivo catro doutorados honorarios, e outros premios e honores, incluíndo o de membro da Academia Nacional de Enxeñaría.
Foi fundador da Asociación Internacional de Recursos Hídricos, que foi o principal fundador e primeiro presidente.
No Brasil, desempeñouse como consultor de hidroloxía para as obras da presa de Tucuruí.
Eleccións municipais no Barco de Valdeorras
Estes foron os resultados das eleccións municipais no concello do Barco de Valdeorras dende 1979. miniatura|250px|[[Galería de imaxes de casas dos concellos de Galicia|Casa do concello do Barco de Valdeorras]]
Composición das Corporacións
Corporacións democráticas no Barco de Valdeorras desde a aprobación da Constitución de 1978.
29 de novembro
O 29 de novembro é o 333º día do ano do calendario gregoriano e o 334º nos anos bisestos. Quedan 32 días para acabar o ano.
Outros
Os 366 días do ano
Juan Moreno Tilve
Juan Moreno Tilve, nado en Santiago de Compostela o 17 de decembro de 1876 e finado en Paracuellos de Jarama o 28 de novembro de 1936, foi un avogado e político galego.
Traxectoria
Avogado, pertenceu a directiva do Círculo Católico de Obreros. Foi concelleiro de Santiago de Compostela. Fundou en 1920 o xornal El Compostelano. Simpatizante maurista, foi elixido deputado a Cortes polo distrito de Santiago de Compostela o 19 de decembro de 1920. Casou con Dolores Díaz-Varela Ituarte.
A-54
A A-54 ou Autovía de Santiago a Lugo é unha autovía dependente do Ministerio de Fomento que se atopa en fase de construción, que conectará Santiago coa A-6 á altura de Nadela, en Lugo. Espérase que estea rematada para o ano 2022.
Little Britain
Little Britain é un programa de humor de trinta minutos de duración consistente en "sketches" sobre a vida en Gran Bretaña. A serie está escrita e dirixida por Matt Lucas e David Walliams. Foi emitida por primeira vez en Radio 4 da BBC no ano 2001 e posteriormente foi trasladada á televisión na BBC Three. Ata o momento foron emitidas dúas tempadas de radio e tres de televisión.
En España, esta serie, polo de agora, foi só emitida pola canle dixital Canal +.
Orixes e evolución
O programa de radio foi emitido por primeira vez en BBC Radio 4 no 2001. No 2003 o programa foi traspasado á televisión, nunha serie de oito episodios para a BBC Three (esta canle só emite en dixital, e polo tanto, a súa audiencia é máis limitada). Dende aquela, emitíronse dúas tempadas máis. A serie tamén conta cun episodio de Nadal e tanto Lucas como Walliams continúan negando que a terceira tempada vaia se-la derradeira.
O programa converteuse nunha serie de culto, proba delo é a fama que adquiriron moitas das expresións e frases feitas dos personaxes no Reino Unido. Hai unha xira teatral de Little Britain, e estase preparando unha versión norteamericana do programa, que será emitida no 2007 por HBO. Ademais, porase á venda o videoxogo: Little Britain: The Video Game en febreiro de 2007. Tamén se propón a posibilidade de gravar unha película nos Estados Unidos.
Gran parte do material de televisión foi adaptado da versión de radio, pero con maior énfase nos personaxes secundarios e as frases feitas. Como resultado do seu éxito, a primeira tempada foi repetida pola BBC Two, canle que emite para unha maior audiencia. A pesar dalgunhas reaccións contrarias, moitos dos críticos mostráronse entusiastas, e asinouse para a creación dunha segunda tempada. Debido á súa popularidade, volveu ser emitida por BBC One a finais de decembro, o que causou un aumento da audiencia.
A emisión da terceira tempada comenzou en novembro de 2005, terminando seis semanas despois. Trala súa emisión, non está claro se haberá outra tempada máis, xa que moitos dos "sketches" sufriron xiros dramáticos ou foron esgotados. Lucas e Walliams mantiveron conversas acerca da cuarta tempada coa BBC e mostraron a súa disposición a suprimir determinados personaxes para facer sitio a outros novos.
Estilo e contido
O formato do programa consiste nunha serie de pequenos "sketches" protagonizados por unha serie de personaxes fixos, enlazados pola narración de Tom Baker (famoso por ser o cuarto doutor en "Doutor Who") que presentan aspectos da vida en Gran Bretaña con ironía e mordacidade facendo referencias absurdas ao carácter nacional, como por exemplo ou,
O estilo de "Little Britain" evolucionou ao longo dos anos. A versión radiofónica e a primeira tempada en televisión baseábanse en conceptos surrealistas levados a extremos lóxicos (como por exemplo, un home que "ten doce anos" e cando non lle venden un xogo para maiores de trece, decide esperar). Os "sketches" que cativan a audiencia acostuman ser aqueles nos que aparecen frases feitas.
En ocasións colaboraron personaxes famosos, como por exemplo Elton John, George Michael, Robbie Williams e Kate Moss entre outros.
Críticas
A segunda e terceira tempadas recibiron críticas centradas no tratamento a grupos minoritarios e tamén por mestres que indican que os nenos que ven o programa tenden a imitar o comportamento dos personaxes. Os partidarios da serie deféndense alegando que "Little Britain" se basea no humor politicamente incorrecto, na tradición de Monty Python, Bernard Manning, Curry and Chips e Benny Hill. A pesar de todo, os críticos definen as dúas últimas tempadas como inferiores, baseadas principalmente en bromas visuais, humor grotesco e frases feitas, en lugar dos elementos surrealistas que caracterizaran á primeira tempada.
Moeda provincial romana
miniatura|Moeda provincial romana [[Moeda cuñada en Galicia|emitida en Galicia: ás de César Augusto cuñado na ceca móbil de Lucus Augusti durante as guerras cántabras (ca. 25 a. de C.)]]
No ámbito numismático, coñécese moeda provincial romana a emitida entre os anos 44 a. de C. e 297 da nosa era na área de influencia do Imperio Romano mais a nome ou por iniciativa das autoridades provinciais, sen un control directo do Imperio. Con frecuencia, estas moedas supuñan, tanto nos seus deseños como na súa métrica, unha continuación das xa existentes nesas rexións con anterioridade á chegada do poder de Roma, aínda que habitualmente engadían o retrato do emperador romano ou algún sinal do seu poder. miniatura|O [[Imperio Romano e as súas provincias despois do ano 120]] Moitas destas moedas foron cuñadas en zonas do Imperio de influencia grega, e en case todos estes casos supuxeron unha evolución das moedas emitidas nas polis gregas asentadas no sur de Italia e en Sicilia (Magna Grecia); no caso das moedas desta procedencia aplícanse adoito de maneira sinónima as expresións "moeda provincial romana" e "moeda imperial grega".
As emisións e as súas cecas
As moedas provinciais foron cuñadas maioritariamente en cobre e en billón e, en menor número, en prata, estas últimas baixo un control estrito de Roma. As emisións en prata e en billón eran máis características das rexións orientais do Imperio, e moi particularmente de Alexandría. miniatura|Moeda provincial romana: [[arxénteo da provincia de Antioquía (ca. 294-295 d. de C.) a nome de Constancio Cloro. Ceca de Antioquía.|alt=]] Cara ao ano 210 a. de C., Roma controlaba todas das cidades establecidas por emigrantes e colonos gregos da rexión da Magna Grecia, e ao principio do século seguinte xa se notaba unha clara influencia romana na moeda emitida nesas antigas polis. Tanto a iconografía e como o estilo das moedas cambiaran considerablemente, ata se considerar habitualmente como as primeiras mostras de moedas provinciais romanas.
Durante a época imperial contabilízanse arredor de 600 obradoiros monetarios provinciais, establecidas ao longo de todo o Imperio, cunha maior concentración na zona oriental, aínda que tamén frecuentes en puntos como Hispania e a Galia.
As principais cidades provinciais, como Corinto, Antioquía, ou Mesia, tiñan unha gran capacidade para a emisión de moeda destinada á circulación en toda a provincia, en tanto que outras, como Viminacium, realizaban simplemente pequenas tiraxes para a circulación local.
OpenBTS
OpenBTS (en inglés: Open Base Transceiver Station) é un software baseado en GSM e compatible con ese estándar para teléfonos móbiles empregado como punto final de chamadas teléfonicas e VoIP (voz sobre IP). OpenBTS é a primeira aplicación de software libre do estándar industrial GSM. Está escrito en C++ e liberado coa Licenza Pública Xeral Affero de GNU (AGPL).
O Lombo, Corredoira, Cerdedo-Cotobade
O Lombo é un lugar da parroquia de Corredoira, no concello pontevedrés de Cerdedo-Cotobade. Segundo o IGE, en 2015 tiña 11 habitantes (6 homes e 5 mulleres), o que supón unha diminución respecto ao ano 2005 cando tiña 13.
Roy Thomas
Roy Thomas, nado en Missouri o 22 de novembro de 1940, é un guionista e editor de banda deseñada estadounidense.
Traxectproa
Foi o primeiro en suceder Stan Lee como redactor xefe de Marvel Comics. É coñecido especialmente por levar a Conan o bárbaro á banda deseñada, cunha serie de historias que ampliaban a cronoloxía estabelecida polo seu creador (Robert E. Howard) para a personaxe, o que puxo de moda as historias de espada e hechicería nas bandas deseñadas. Herdou de Stan Lee os guións de boa parte das coleccións de superheroes orixinais de Marvel, realizando longas etapas en Avengers e X-Men, entre outras. Tamén é coñecido pola súa defensa das personaxes da Idade de ouro de banda deseñada, especialmente do grupo de superheroes dos anos 1940s A Sociedade da Xustiza de América, destacando no seu traballo para DC Comics a súa etapa en All-Star Squadron.
Gran Premio dos Estados Unidos de 1977
O Gran Premio dos Estados Unidos de 1977 foi unha carreira de automobilismo de Fórmula Un, celebrada o 2 de outubro de 1977 no circuíto de Watkins Glen. Foi a 15ª carreira da tempada de Fórmula Un de, e o 27º Gran Premio dos Estados Unidos desde o primeiro Gran Premio de América que se celebrou en 1908 e a 20º desde o primeiro Gran Premio dos Estados Unidos en Riverside de 1958. Esta carreira tamén se coñece como Gran Premio do leste dos Estados Unidos co fin de distinguila da carreira Gran Premio do oeste dos Estados Unidos, celebrada o 3 de abril de 1977 en Long Beach (California).
Informe
James Hunt gañou en Watkins Glen por segundo ano consecutivo, pero a coroa do Campionato do Mundo regresou ao austríaco Niki Lauda, cuxa cuarta praza valeulle o seu segundo título en tres anos. Competindo baixo o frío e a choiva, Hunt levouse a súa segunda vitoria do ano para McLaren, mentres que o título de Lauda foi a culminación dunha valente remontada logo das terribles feridas que sufriu no circuíto de Nürburgring en 1976.
''Por primeira vez, celebrábase a carreira americana antes do Gran Premio de Canadá, que celebrouse unha semana despois. Lauda, con tres vitorias e 69 puntos, só necesitaba sumar un punto en calquera das tres últimas carreiras para levarse o título, mentres que Jody Scheckter, con dúas vitorias e 42 puntos, necesitaba gañar todas as carreiras para ter unha oportunidade. ( Unha vitoria eran nove puntos desde 1961 ata 1991, cando se aumentou a 10.)'' < / blockquote >
Desde o inicio dos adestramentos do venres, o McLaren de Hunt foi dominou, establecendo unha marca de 1:40.863. Os pilotos de Brabham Hans-Joachim Stuck e John Watson estaban un cuarto de segundo atrás, seguidos de Andretti, Ronnie Peterson e os Ferraris de Carlos Reutemann e Lauda. O sábado pola mañá, como se predixo, a choiva chegou xusto antes do final da práctica, polo que a sesión da tarde só serviu como práctica para unha posible carreira en mollado o domingo, os tempos do venres determinaron a grella.
O domingo comezou frío pero seco, cunha multitude de máis de 100.000 espectadores. Antes da volta de quecemento, comezou a orballar, a falta de cinco minutos, chovera tanto que só John Watson estaba disposto a apostar por saír con slicks. Na bandeira, todo o mundo partiu da grella e pasou a primeira curva sen incidentes, pero a pulverización era tan grande que non se vía nada logo dos primeiros cinco coches. Stuck pasou rapidamente por diante de Hunt, e logo dunha volta, estaban seguidos por Andretti, Reutemann, Peterson, Lauda, Scheckter, Jacques Laffite e Gunnar Nilsson.
Inmediatamente, Scheckter comezou a tomar vantaxe pola incerteza dos outros nesas condicións e, na quinta volta pasara do noveno ao cuarto lugar. Stuck tamén ía ben en mollado, e, malia perder o seu cable de embrague nas primeiras voltas, alexouse de Hunt. Lauda finalmente foi capaz de pasar ao seu compañeiro Reutemann, que o estivera contendo, no quinto lugar, cando o arxentino trompeou. Na volta 15, con Hunt catro segundos detrás, Stuck, loitaba para cambiar de marchas sen embrague, pero fallou ao entrar nunha curva e foise recto. O seu monocasco resultou danado e a súa carreira rematou.
Hunt sacáballe a Andretti 10´5 segundos, e a Scheckter 14 segundos máis atrás en terceiro lugar. Esta situación mantívose xa que os pilotos buscaban as seccións húmidas dunha pista xa seca para arrefriar os seus pneumáticos. A 10 voltas para o final e unha vantaxe de 22 segundos, Hunt calmouse cando desde os boxes déronlle o sinal, "EZE". Lauda mantívose no cuarto lugar, contento con permanecer alí e facerse co campionato. Scheckter desacelerara na terceira posición para preservar os seus pneumáticos, e parecía que o final sería moi aburrido.
''De súpeto, a falta de dúas voltas para o final, Andretti, que estivera perseguindo a Hunt, estaba só 6´7 segundos por detrás. Ao comezar a última volta, a ventaxe pechouse a 1´5 segundos, os seareiros locais e os locutores de pista animaban salvaxemente en cada curva. Pero na última volta, Hunt en realidade aumentou lixeiramente a súa vantaxe para gañar por pouco máis de dous segundos. O box de McLaren non lle informou do preto que estaba o Lotus ata o último momento, cando Teddy Mayer deulle un berro frenético para coller o ritmo!''
Así, o campión saínte, gañou a carreira, e Lauda logrou o seu segundo título, logo da súa reaparición e a polémica de Monte Fuji en 1976. Para Ferrari, foi o seu terceiro Campionato de Construtores consecutivo.
As Teixoeiras, Grandal, Vilarmaior
As Teixoeiras é un lugar da parroquia de Rioaveso no concello coruñés de Vilarmaior na comarca de Betanzos.
Rhye
Rhye é un grupo musical formado na cidade dos Ánxeles (California) polo cantante canadense Milosh e polo instrumentalista dinamarqués Robin Hannibal. Lanzaron os sinxelos "Open" e "The Fall" a través da rede sen moito máis detalle, o que levou á especulación sobre a banda. O seu primeiro álbum Woman, foi lanzado o 4 de marzo de 2013.
A Bandeira, San Martiño de Meis, Meis
A Bandeira é un lugar da parroquia de San Martiño de Meis no concello pontevedrés de Meis, na comarca do Salnés. Tiña 28 habitantes no ano 2016 segundo datos do IGE, dos que 14 eran mulleres e 14 homes, o que representa un aumento respecto ós anos 2010, cando tiña 25veciños, e 2005, cando eran 27.
Moi Renart
Moi Renart é unha serie francesa de animación realizada para a televisión, consta de 26 episodios de 24 minutos, creado por Bruno René Huchez adaptando o Roman de Renart ao século XX, difundiuse a partir do 20 de setembro de 1986 por Canal+ e redifundida en diversas ocasións.
Abner
miniatura|Abner entrega a cabeza de Goliat ao rei David, ca. 1430 Abner era fillo de Ner e curmán de Xaúl, do que era comandante en xefe. A súa historia aparece no Libro de Samuel.
Ao morrer o rei Xaúl, opúxose a David, proclamou rei a Ixbóxet e loitou á fronte do exército de Israel contra o de Xudá, mandado por Ioab, quen co seu irmán Abixai o asasinou en vinganza pola morte dun seu irmán.
Monolepta bicostata
Monolepta bicostata é unha especie de insecto coleóptero da familia Chrysomelidae.
O Toiral, Cospeito, Cospeito
O Toiral é un lugar da parroquia de Cospeito no concello lugués de Cospeito na comarca da Terra Chá.
Monolepta bicostata
Monolepta bicostata descríbese cientificamente por primeira vez en 1907 por Weise.
Illa Alexandre I
miniatura|250px|A illa Alexandre I en relación coa península Antártica.
A Illa Alexandre I é a maior illa da Antártida, situada ao sueste do Mar de Bellingshausen e ao suroeste da Península Antártica, da cal está separada pola canle -maioritariamente cuberta por xeo permanente- Xurxo VI. Ten unha área de 49.070 km². Con 435 km de lonxitude por 200 km de ancho é a máis extensa das Antillas do Sur.
A zona é extremadamente abrupta, ao longo da canle Xurxo VI esténdese a Cordilleira Douglas, que alcanza os 2.987 m. A illa ten 390 km de longo en dirección norte sur 80 km. de largo no norte e 240 km de largo no sur. A illa de Alexandre I é a segunda illa deshabitada máis grande no mundo, logo da illa Devon.
O extremo norte da illa é o Cabo Arauco, en latitude 68º46' e lonxitude 70º32'30".
A maior parte do litoral atópase bloqueado por barreiras de xeo. Cara ao oeste está a Baía Wilkens. No suroeste da illa sobresae a Península Beethoven.
Foi descuberta pola expedición rusa ao mando de Fabian Gottlieb von Bellingshausen o 28 de xaneiro de 1821, pero creu que ara parte do continente ata 1940, polo cal foi chamada "Terra de Alexandre I".
A Arxentina reclama a maior parte da illa (excepto por parte da Península Beethoven) e inclúea dentro do Departamento Antártida Arxentina que forma parte da provincia de Terra do Fogo, Antártida e Illas do Atlántico Sur, para Chile forma parte do Territorio Chileno Antártico e para o Reino Unido do Territorio Antártico Británico, pero estas reclamacións están suspendidas en virtude do Tratado Antártico.
Historia
330px|dereita|Estación de verano de Fossil Bluff
A illa de Alexandre I foi descuberta o 28 de xaneiro de 1821 por unha expedición rusa baixo o mando de Fabian Gottlieb von Bellingshausen, que a nomeou Alexander I Land polo o reinado do Tsar Alexandre I de Rusia. O que en realidade é unha illa, críase que era parte do continente da Antártida ata 1940. O seu carácter insular foi probado en decembro de 1940, por un grupo de dúas persoas formado por Finn Ronne e Carl Eklund do United States Antarctic Service. Na década de 1950, construíuse unha base británica administrada como parte do Territorio Antártico Británico chamada Fossil Bluff (Base KG).
A illa foi reclamada polo Reino Unido en 1908 como parte do Territorio antártico británico. Tamén fixeron reivindicacións territoriais tanto Chile (en 1940) como a Arxentina (en 1942). Actualmente, baixo o Tratado Antártico non se recoñeceu oficialmente ningunha reclamación. A illa alberga o centro meteorolóxico e base de reabastecemento de combustible británica de Fossil Bluff.
Darko Miličić
Darko Miličić, nado o 20 de xuño de 1985 en Novi Sad, Serbia, RFS Iugoslavia, é un xogador de baloncesto profesional que actualmente é axente libre.
Traxectoria profesional
Miličić foi seleccionado na 2ª posición do Draft da NBA de 2003 polos Detroit Pistons por detrás de LeBron James, e por delante de xogadores do nivel de Carmelo Anthony, Chris Bosh e Dwyane Wade. Porén, Miličić nunca recibiu moitos minutos de xogo nas dúas tempadas e media que estivo no equipo, así que foi traspasado aos Orlando Magic xunto ao base Carlos Arroyo a cambio de Kelvin Cato e unha elección de primeira rolda do Draft de 2007 (Rodney Stuckey).
O 25 de xuño de 2009, Miličić foi traspasado aos New York Knicks a cambio de Quentin Richardson e diñeiro. O 17 de decembro de 2009, dixo que a súa intención era deixar a NBA e volver ao baloncesto europeo na seguinte tempada.
O 17 de febreiro de 2010, Miličić foi traspasado aos Minnesota Timberwolves a cambio de Brian Cardinal. O 1 de xullo, os Timberwolves e Miličić acordaron unha ampliación de contrato por 4 anos e 20 millóns de dólares. O 12 de xullo de 2012, os Timberwolves aplicaron a cláusula de amnistía para cortar a Miličić.
En setembro de 2012, Miličić asinou cos Boston Celtics. O 21 de novembro de 2012, os Celtics cortaron a Miličić a petición do propio xogador, para atender uns asuntos persoais.
O Meixoeiro, Corredoira, Cerdedo-Cotobade
O Meixoeiro é un lugar da parroquia de Corredoira, no concello pontevedrés de Cerdedo-Cotobade. Segundo o IGE, en 2015 tiña 16 habitantes (10 homes e 6 mulleres), o que supón un descenso respecto ó 2005, cando tiña 21.
Neste lugar hai sete muíños, todos no río Almofrei: muíño de Rimouro, muíño da Freixa, muíño da Veiga, muíño de Rei, muíño do Cachacho, muíño Novo e muíño da Ponte. Ademais está o cruceiro de Suataberna, no camiño á Laxa.
Eleccións municipais en Barreiros
miniatura|dereita|[[Galería de imaxes de casas dos concellos de Galicia|Casa do concello de Barreiros]] Corporacións democráticas en Barreiros desde a aprobación da Constitución de 1978.
Fernando Amorebieta
Fernando Gabriel Amorebieta Mardaras, nado o 29 de marzo de 1985 en Cantaura, é un futbolista venezolano. Xoga de defensa e o seu actual equipo é o Fulham FC.
Traxectoria
Amorebieta fixo o seu debut co primeiro equipo na tempada 2005/06, e converteuse en titular indiscutible co paso das tempadas.
O 15 de abril de 2013, Amorebieta acordou co Fulham FC un contrato de catro anos, tras rematar contrato co Athletic Club.
A Barcia, San Martiño de Meis, Meis
A Barcia é un lugar da parroquia de San Martiño de Meis no concello pontevedrés de Meis, na comarca do Salnés. Tiña 66 habitantes no ano 2016 segundo datos do IGE, dos que 35 eran mulleres e 31 homes, mantendo a poboación que tiña en 2010, cando tiña 66 veciños, e 2005, cando eran 67.
Só na casa
Só na casa (en Home Alone) é un filme estadounidense dirixido por Chris Columbus que foi estreado en 1990. Está protagonizado por Macaulay Culkin.
Sinopse
Kevin McAllister é un neno de oito anos, membro dunha familia numerosa, que accidentalmente queda esquecido na súa casa cando toda a familia se marcha a pasar as vacacións a Francia. Kevin aprende a valerse el só e mesmo a protexerse de Harry e Marv, dous ladróns que se propoñen roubar en tódolos fogares da súa rúa. En canto a súa nai o vote en falta, regresa apresuradamente a Chicago para recuperar ó seu fillo.
Festival Internacional de Curtametraxes de Bueu
O Festival Internacional de Cinema de Bueu (FICBUEU) é un festival que se celebra no Centro Social do Mar de Bueu no mes de setembro.
Percorrido
O festival naceu en 2008 coa intención de crear un novo portal para a difusión de curtametraxes, así como un lugar de encontro para afeccionados á sétima arte. A súa filosofía é aumentar a promoción das curtametraxes por mor da escasa difusión pública que estas teñen. Malia que a produción galega e nacional ten unha presenza importante, préstaselle unha especial atención á produción europea, latinoamericana e mundial, tratando de potenciar a diversidade cultural do festival. É por isto que no se establece ningún tipo de restrición en canto a xénero, duración ou idioma, aínda que se adoita premiar á orixinalidade e á procura de novas fórmulas de expresión á hora de confeccionar a programación do festival. De 2008 a 2010 foi organizado principalmente pola produtora Melodía visual coa colaboración do concello de Bueu, Fundación Novas e outros patrocinadores (en 2010 recibiu patrocinio especial da Xunta de Galicia con motivo do Xacobeo 2010). No 2011 a organización principal pasou a ser o propio concello de Bueu, mentres que Melodía visual pasa a ser produtora.
Dende 2016 a organización do festival está en mans da Asociación Cinematográfica de Galicia FICBUEU.
Polo FICBUEU teñen pasado curtas dirixidas ou interpretadas por artistas coñecidos do panorama nacional como Javier Veiga, Manuela Vellés, Leticia Dolera, Ciro Altabás, Miguel Ángel Jenner, Pilar Bardem, Carolina Bang, Alex O’Dogherty ou Nacho Vigalondo.
Jean-Marc Bosman
Jean-Marc Bosman, nado o 30 de outubro de 1964, é un futbolista belga retirado, que xogaba como mediocampista ofensivo. Entre 1983 e 1988 defendeu as cores do Standard de Liège, asinando despois co RFC Liège, equipo no que xogou até 1990. Cando Bosman quixo asinar polo US Dunkerque, o RFC Liège quixo impoñer un pago por parte do equipo francés, polo cal o xogador levou o caso ós xulgados.
Caso Bosman
A defensa de Jean-Marc Bosman formulou que interpretando os artigos 48, 85 e 86 do Tratado de Roma do 25 de marzo de 1957, prohíbese que as asociacións ou federacións deportivas nacionais e internacionais poidan establecer nos seus regulamentos algunhas disposicións que limiten o acceso dos xogadores profesionais estranxeiros (pero cidadáns da Comunidade Europea) ás competicións que organizan, e tamén que os clubs de fútbol poidan esixir e percibir o pago dunha cantidade de diñeiro pola contratación dun dos seus xogadores por parte dun novo club unha vez rematado o seu contrato.
O Tribunal de Xustiza da Unión Europea con sede en Luxemburgo e con data de 15 de decembro de 1995, ditou unha sentenza na cal declarou ilegais as indemnizacións por traspaso, e as cotas de estranxeiros de xogadores nacionais de estados membros da Unión Europea.
Juan Menéndez Fuertes
Juan Menéndez Fuertes, finado na Coruña o 10 de febreiro de 1852, foi un empresario e político coruñés.
Traxectoria
Juan Menéndez foi fillo de Felipe Menéndez, empresario de orixe asturiana, e a súa muller Teresa Fuertes. Casou na Habana con Modesta Goicouría, filla de Valentín Goicouría, natural de Bilbao, e de María del Tránsito Cabrera, natural da Habana. A parella instalouse na Coruña en 1837.
A súa actividade comercial consistiu en enviar emigrantes dende Galicia cara a Cuba, empregando barcos propios ou arrendados. Menéndez e os seus socios cobraban este servizo co traballo do emigrante por un período de cinco anos, respondendo deste compromiso cos bens que este posuía en Galicia.
Ademais diso foi socio dunha fábrica de vidros en Xixón chamada La Industrial. Posteriormente fundou outra fábrica de vidro na Coruña, chamada La Unión de Gijón, Avilés y Coruña.
En 1841 fundou tamén a compañía de seguros marítimos La Integridad. Foi vicepresidente da Xunta de Comercio en 1843 e 1847. Entre o 31 de marzo e o 20 de xullo de 1844 ocupou o cargo de alcalde da Coruña e o de senador vitalicio en 1847.
Tras a súa morte, Menéndez deixou numerosas propiedades en diversos lugares da costa galega. Os seus negocios pasaron a ser coñecidos pola firma Viuda de Menéndez, da que foron apoderados o seu fillo máis vello, Juan Menéndez, e máis Eusebio da Guarda, que acabou casando posteriormente coa viúva de Menéndez.
William Godwin
William Godwin, nado o 3 de marzo de 1756 e finado o 7 de abril de 1836, fillo dun pastor disidente, foi un escritor político e polígrafo británico, considerado como un dos máis importantes precursores das escolas anarquista e utilitarista. Foi tamén célebre polas mulleres da súa vida. Casado con Mary Wollstonecraft, escritora feminista, en 1797, tiveran unha filla, Mary Wollstonecraft Godwin, máis coñecida como Mary Shelley, que escribiu Frankenstein ou o moderno Prometeo, e foi esposa do poeta Percy Shelley.
Godwin volveuse recoñecido decontado co libro The Inquiry concerning Political Justice, and its influence on General Virtue and Happiness (1793), citado con frecuencia abreviadamente como Political Justice (Xustiza Política), obra en dous volumes, que acadou varias edicións ata mediados do XIX, en pleno fervor revolucionario. Malthus escribe o seu Ensaio sobre o principio da poboación (1798) como resposta a Godwin. O autor efectúa unha corrosiva crítica da sociedade, baseada en tres principios: Godwin preludia os principios do anarquismo, mais só indica vías pacíficas, baseadas na razón e no saber, para a instauración da nova sociedade.
A Grela, San Cristovo das Viñas, A Coruña
miniatura|Situación do polígono de Agrela no concello da Coruña. A Grela é un lugar da parroquia de San Cristovo das Viñas, entre a cidade da Coruña e o concello de Arteixo. Segundo o padrón municipal (INE 2014) ten 2.180 habitantes (1.033 homes e 1.147 mulleres), o que supón un aumento en 166 habitantes en relación ao ano anterior.
Historia
A zona ata os anos 1960 eran leiras e campeiros. Coa construción da refinaría da Coruña en 1964 quedou como zona de seguridade. A lei esixía un mínimo de dous quilómetros ao redor sen construcións. Co tempo esta zona baleira foise enchendo de empresas e pasaría a ser o polígono da Grela.
Topónimo
miniatura|320px|Estadio [[Arsenio Iglesias, situado na Grela.]]
O termo A Grela procede dunha resegmentación de latín agrĕlla, diminutivo de agra, ou peza de terra, onde se interpreta ese a- inicial como artigo. É habitual atopar que esa resegmentación foi debida ao contacto co castelán, se ben non hai probas lingüísticas de que así sexa, e a resegmentación é algo habitual en todo o territorio galego. Malia que polo momento aínda non foi restituída a oficialidade da forma Agrela, nos últimos anos avanzouse cara a ese punto con accións coma a modificación do nome do polígono industrial, coa inclusión da forma Agrela no canto de A Grela.
F.C. København
O F.C. København (FCK) é un club de fútbol da capital de Dinamarca, Copenhaguen. Actualmente disputa a Superliga danesa.
Historia
O club fundouse o 1 de xullo de 1992 a partir da fusión dos dous clubs históricos da capital danesa: o Kjøbenhavns Boldklub (club máis antigo do país) e Boldklubben 1903 (campión de liga en sete ocasións). O novo club retivo a licenza do Kjøbenhavns para disputar a SAS Ligaen, xogando os seus partidos no flamante e moderno Parken Stadium.
Os primeiros anos tras a creación do club foron bos, conseguindo gañar o campionato de liga de Dinamarca na súa primeira participación, en 1993, e logrando o subcampionato e a Copa de Dinamarca en 1994. Con todo, o resto da década de 1990 viuse superado polos seus dous grandes rivais, o Odense BK e o Brøndby IF.
Abomey
miniatura|250px|Abomey
Abomey é unha cidade do sur de Benín.
F.C. København
Historia
Tras o título de liga de 2006, conseguiu clasificarse por primeira vez na súa historia para a fase final da Liga de Campións da UEFA 2006-07, tras derrotar ao Ajax Ámsterdan na última rolda de clasificación.
Abomey
Historia
Foi capital do antigo reino fon de Dahomei, establecido en 1625. A cidade é coñecida polos seus palacios reais, un grupo de estruturas construídas en barro entre mediados do século XVII e fins do XIX, os edificios estaban rodeados por un muro de lama no que se abrían seis portas, e protexido por un foxo de cinco pés de fondo, cuberto cunha densa sebe de acacias espiñentas.
F.C. København
Historia
No ano 2010 logra clasificarse para a UEFA Champions League novamente.
Abomey
Historia
En novembro de 1892, Behanzin, o último rei independente de Daomei, tras ser derrotado polas tropas coloniais francesas, prendeu lume á cidade e fuxiu para o norte. Os franceses reconstruíron a cidade e conectaron a cidade por ferrocarril coa costa.
En 1985 foi inscrita na lista do patrimonio da humanidade da UNESCO.
Neotenia
miniatura|upright=1.35|Este diagrama mostra que a cabeza se fai proporcionalmente máis pequena e as patas proporcionalmente máis longas a medida que os humanos maduran. Ter cabezas proporcionalmente grandes e pernas proporcionalmente curtas serían caracteres neoténicos nun adulto.
A neotenia (tamén chamada xuvenilización) é o atraso ou enlentecemento do desenvolvemento fisiolóxico (ou somático) dun organismo, tipicamente un animal. A neotenia encóntrase tamén nos humanos modernos. Na proxénese, tamén chamada pedoxénese (termo tamén usado para a formación do solo), o desenvolvemento sexual está acelerado. Tanto a neotenia coma a proxénese teñen como resultado o pedomorfismo (ou pedomorfose), un tipo de heterocronía. Algúns autores definen o pedomorfismo como a retención de características larvarias, como se observa nas píntegas.
Tanto a neotenia coma a proxénese causan a retenciaón nos adultos de características que previamente só aparecían nos individuos novos. Dita retención é importante en bioloxía evolutiva, domesticación e bioloxía evolutiva do desenvolvemento.
Historia e etimoloxía
miniatura|upright=2|Diagrama de seis tipos de cambio en [[heterocronía, un cambio no ritmo ou velocidade de calquera proceso no desenvolvemento embrionario. O predesprazamento, hipermorfose e aceleración (vermello) amplían o desenvolvemento (peramorfoses); o posdesprazamento, hipomorfese e deceleración (azul) truncan o desenvolvemento (pedomorfose).]] O termo neotenia foi inventado en 1885 por Julius Kollmann cando describiu a maduración do axolote, que permanecía nun estadio acuático adulto con características similares ás dun cágado con branquias, a diferenza doutros anfibios adultos como ras e sapos.
Kollman creou o termo Neotenie, en alemán, que despois pasaría a outros idiomas, que derivou do grego νέος (neos, 'novo, xove') e τείνειν (teínein, 'estirar, estender'). O adxectivo correspondente é neoténico. Para o oposto a neoténico, diferentes autoridades usan os termos "xerontomórfico" ou "peramórfico". Bogin sinala que Kollmann pretendía que tivese o significado de "reter a xuventude", pero que, evidentemente, confundiu o termo grego teínein co latino tenere, que tiña o significado que el quería, "reter, manter", para que a nova palabra significase "a retención da xuventude (na idade adulta)".
En 1926, Louis Bolk describiu a neotenia como o principal proceso na humanización. No seu libro de 1977 Ontogeny and Phylogeny (Ontoxenia e filoxenia), Stephen Jay Gould sinalou que o relato de Bolk constituíu un intento de xustificación do racismo e o sexismo "científicos", pero estaba de acordo en que Bolk estivera no certo na idea central de que os humanos se diferenciaron doutros primates ao ser sexualmente maduros en estadios infantís do desenvolvemento corporal.
En humanos
miniatura|upright|"O personaxe de debuxos animados [[Betty Boop ilustra algunhas das características que se etiquetan ás veces como neoténicas, como ter cabeza grande, brazos e pernas curtos en relación coa altura toral, e movementos torpes e infantís." (Barry Bogin) ]]
A neotenia en humanos é o enlentecemento ou retardo do desenvolvemento corporal, comparado co dos primates non humanos, que ten como resultado características como cabeza grande, cara plana e brazos e pernas relativamente curtos. Estes cambios neoténicos puideron orixinarse por selección sexual na evolución humana. Á súa vez, puideron permitir o desenvolvemento de capacidades humanas como a comunicación emocional. Porén, os humanos tamén teñen uns narices relativamente grandes e pernas longas, ambas as dúas características peramórficas (non neoténicas). Algúns teóricos evolutivos propuxeron que a neotenia foi unha característica clave na evolución humana. S. J. Gould argumentou que na "historia evolutiva" dos humanos houbo un "mantemento no adulto de características orixinalmente xuvenís dos nosos devanceiros". J. B. S. Haldane reproduce a hipótese de Gould ao afirmar que unha "tendencia evolutiva principal nos sderes humanos" é unha "maior prolongación da nenez e retardo da madurez." Delbert D. Thiessen dixo que a "neotenia faise máis aparente a medida que os primeiros primates evolcionaron ás formas posteriores" e que os primates "evolucionaran cara a unha cara plana." Porén, en relación con algúns grupos que usaron argumentos baseados na neotenia para apoiar o racismo, Gould tamén argumentou "que todo intento de ordenar grupos polo grao de neotenia está fundamentalmente inxustificado" (Gould, 1996, px. 150). Doug Jones argumentou que as tendencias da evolución humana cara á neotenia puideron terse causado por selección sexual para as características faciais neoténicas en mulleres feita polos homes e a neotenia resultante nas faces masculinas (herdada das nais) sería un "subproduto" desta selección sexual para as faces neoténicas femininas.