cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Guillermo Luca de Tena
Vida persoal
Estivo casado e tivo dúas fillas.
Fontenla, Ponteareas
San Mamede de Fontenla é unha parroquia que se localiza no concello de Ponteareas na comarca do Condado. Segundo o IGE, en 2022 tiña 286 habitantes (152 homes e 134 mulleres), distribuídos en 9 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 303 habitantes.
Lugares e parroquias
miniatura|esquerda|Cruceiro.
O Congreso de París (Dubufe)
O Congreso de París é unha pintura ó óleo realizada en 1856 polo pintor francés Édouard Dubufe. Está exposta no Palacio de Versalles. A pintura mostra unha das reunións que tiveron lugar en París entre o 25 de febreiro e 30 de marzo de 1856 para asinar a paz da Guerra de Crimea.
Historia
dereita|300px
Entre outubro de 1853 e febreiro de 1856 tivo lugar a Guerra de Crimea que enfrontou a alianza formada polo Imperio Británico, o Segundo Imperio Francés, o Imperio Otomán e o Reino de Sardeña contra o Imperio Ruso para frear a expansión destes, así coma a súa influencia nos Balcáns. Tras varias batallas célebres, como o sitio de Sebastopol, a batalla de Balaclava ou a batalla de Inkerman e constatada a derrota dos rusos, as potencias vencedoras reuníronse en París para asinar o tratado que poñía fin ao conflito.
Descrición do cadro
O cadro mide 380 cm x 510 cm. A pintura mostra aos ministros plenipotenciarios dos países relacionados coa guerra, así como o de Prusia, que aínda que non participou, foi convidado a participar nas conversas. .
Os personaxes que aparecen representados no cadro son:
Derek Harper
Traxectoria deportiva
Harper xogou durante tres tempadas para os Fighting Illini da Universidade de Illinois, sendo o seu mellor ano o terceiro e último, cando fixo 15,4 puntos e 3,7 asistencias por partido, sendo elixido no mellor quinteto da Big Ten Conference. No total de tres anos os seus números foron de 10,9 puntos, 4,7 asistencias e 3,6 rebotes por partido.
Foi elixido na undécima posición do Draft da NBA de 1983 polos Dallas Mavericks, equipo co que disputaría 12 das súas 16 tempadas como profesional. Tras dous anos algo titubeantes, a partir do terceiro empezou a tomar as rendas do seu equipo, roldando case sempre os 18 puntos e 7 asistencias por encontro, ao que sumaba a súa boa defensa, que lle fixo merecer o aparecer en dúas ocasións no segundo mellor quinteto defensivo da liga. Tras 11 tempadas ininterrompidas en Texas, en 1994 foi traspasado aos New York Knicks, onde rende a un bo nivel nos dous anos e medio que permanece na cidade dos rañaceos. Regresa a Dallas en 1996, onde xoga unha tempada, para ir parar xa con 36 anos, a Orlando Magic coa misión de axudar como veterano ap base titular do equipo, Penny Hardaway, algo que faría de novo na súa última tempada como profesional en Los Angeles Lakers. En 16 tempadas anotou 16.006 puntos, facendo ao final 13,3 puntos e 5,5 asistencias.
Cambeiro de Abaixo, Outes, Outes
Cambeiro de Abaixo é un lugar da parroquia de Outes no concello coruñés de Outes, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 59 habitantes (28 homes e 31 mulleres).
Provincia de Lleida
Comarcas de Lleida
Tamén inclúe Gósol, municipio da comarca do Berguedà (o resto da comarca é da provincia de Barcelona).
Localidades importantes
Datos de 2004.
24K Gold
Historia
24K Gold formouse no ano 2002 por Keith Curts e Mike Martinson, músicos que estiveron rulando xuntos en varias bandas desde mediados dos anos 90 (como Subpoena The Past, PS Burn This Letter, Hit A Girl e Ghost Orchids) e que traballaron nunha tenda de discos de San Francisco chamada Epicenter. Tras a primeira formación, integraron no grupo a Matt Rosa, quen viña de ser o batería de Aaron Montaigne and the Chandeliers.
A dicir da crítica, eran comparables aos "primeiros Gang Of Four versioneados polos primeiros Unsane" (James Seizure, en USS Horsewhip), e facían "algo pouco convencional.. non como outras bandas (post-punk)" (Jack Duckworth, en Radio Berlin). Finalmente, na opinión de Dave Clifford (en Willamette Week) o grupo era "todo dedicación e combate emocional... Keith e máis Mike mostraron unha acertada escuridade de arte punk na área da baía (de San Francisco) (a través de) Subpoena The Past e Ghost Orchids, pero o brillo da marca 24K Gold móstrase cun corazón e cunha alma máis perentoria que as súas bandas previas".
The Wave Pictures
The Wave Pictures é unha banda inglesa de rock alternativo formada en 1998 en Wymeswold. Está composta por David Tattersall (voces e guitarra), Franic Rozycki (baixo) e Jonny Helm (batería).
Angels & Airwaves
Angels & Airwaves é un supergrupo estadounidense de rock alternativo, liderado polo guitarrista e vocalista de Blink-182 Tom DeLonge. A banda tamén inclúe ao guitarrista David Kennedy (de Over My Dead Body, Hazen Street e Box Car Racer), ao batería Atom Willard (de The Offspring e Rocket from the Crypt), e ao baixista Matt Wachter (de 30 Seconds to Mars), que substituíu a Ryan Sinn en 2007.
O grupo leva editados catro álbums de estudio ata a data: We Don't Need to Whisper (2006), I-Empire (2007), Love (2010) e Love: Part Two (2011). Tamén lanzaron un documental chamado Start the Machine no ano 2008. O 2 de febreiro do 2011 a banda estreou a película de ciencia ficción Love. Tom Delonge dixo nunha entrevista que a banda está traballando en dúa novas películas con dous álbums de estudio.
Adai, O Páramo
Santa Mariña de Adai é unha parroquia do concello do Páramo, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 101 habitantes, deles 56 eran homes e 45 eran mulleres.
Rumble Fish
Rumble Fish é un filme estadounidense de 1983 dirixido por Francis Ford Coppola. Participou no Festival Internacional de Cinema de Donostia, onde obtivo a Cuncha de Ouro ao mellor filme.
Características
A película está baseada na novela homónima da autora adolescente Susan E. Hinton. Apenas uns meses antes sorprendera a Hinton o éxito de Rebeldes (The Outsiders), tamén levada á gran pantalla por Coppola no mesmo ano de 1983.
Rumble Fish foi cualificada polo propio director como “de arte e ensaio para adolescentes ”. Tivo unha mala acollida comercial nos Estados Unidos que contrastou co éxito, tanto de crítica como de portelo, nas salas europeas.
Sinopse
A banda de Rusty James (Matt Dillon) vese envolvida nunha pelexa coa banda rival. No momento de maior violencia da lea aparece “The Motorcycle Boy” (Mickey Rourke), o irmán máis vello de Rusty James que se convertera en lenda marxinal, en realidade un decadente heroe aborrecido da vida ao que Rusty James quere desesperadamente imitarse. Tras o rescate do irmán vemos vagar as personaxes, sen aparente saída, por escenarios de drogadicción, abandono e delincuencia.
Significación
A aposta da crítica pola perdurabilidade de Rumble Fish apunta en varias direccións   : o virtuosismo de certas escenas, o uso dramático do branco e negro e das incrustacións de imaxes en cor, a banda sonora (Stewart Copeland) e especialmente as reflexións sociais ou filosóficas -sobre a familia, sobre a miseria, sobre o tempo, sobre os modelos heroicos...-, por veces tinguidas de ironía. Rumble Fish supón un achado de actrices -Diane Lane- e de novos actores –daquela érano Matt Dillon e Mickey Rourke e na lista figura, por exemplo, Nicolas Cage-. Tense destacado tamén o papel dos secundarios, algún habitual das preferencias coppolianas (Dennis Hopper) e outros coma Tom Waits.
Piperi
Piperi (en grego: Πιπέρι, "pementa") é unha illa grega nas illas Espóradas. Administrativamente forma parte do municipio de Alonnisos, logo de Skyros, é a illa máis oriental das Espóradas. O censo de 2001 reportou unha poboación de dous habitantes.
Illas e illotes próximos
As illas e illotes máis próximas son Gioura ao oeste e Psathoura ao noroeste. A illa de Piperi é o núcleo do Parque e está estritamente protexido. Está prohibido fondear a calquera buque sen permiso. O obxectivo das restricións é a protección do importante hábitat da foca monxe, e tamén das aves de presa que viven e reprodúcense nas rocas inaccesibles da illa, que son tamén o fogar dalgunhas especies de plantas raras. Piperi ten costas escarpadas e rochosas e a vexetación está dominada por bosques de piñeiros, aínda que tamén hai algúns acivros, frygana e chasmophytes que se atopan nos cantís. Hai 33 especies de aves e estímase que a illa é o fogar de ao redor de 350 a 400 pares de Falco eleonorae.
Kathleen Hanna
Kathleen Hanna, nada en Portland o 12 de novembro de 1968, é unha roqueira, activista e escritora estadounidense.
Kosmos 149
Kosmos 149 (Космос 149 en ruso), tamén denominado DS-MO N°1, foi un satélite artificial soviético lanzado o 21 de marzo de 1967 mediante un foguete Kosmos 2I desde Kapustin Yar.
Características
Kosmos 149 foi o primeiro satélite da serie DS-MO, de dous que se lanzaron (sendo segundo o Kosmos 320). Foi inxectado nunha órbita inicial de 297 km de apoxeo e 248 km de perixeo, cunha inclinación orbital de 48,4 graos e un período de 89,8 minutos.
O satélite pesaba 375 kg e foi deseñado para facer probas sobre sistemas de estabilización aerodinámicos no espazo, así como experimentos con sistemas ópticos dirixidos á predicción meteorolóxica. Tiña forma de cilindro de 6,5 m de longo e 1,2 m de diámetro, cunha cúpula nun dos extremos e unha base anular da cal, mediante catro barras, sobresaía o estabilizador aerodinámico de forma anular. Kosmos 149 foi o primeiro satélite en probar un sistema de estabilización deste tipo, que demostrou ser capaz de orienta-la nave cun erro de 5 graos. A orientación do satélite podíase calcular con maior precisión grazas ós instrumentos científicos de a bordo. O sistema de orientación combinado coas medidas dos instrumentos permitiron correlacionar xeograficamente as medicións destes cunha precisión de entre 10 e 15 km na dirección do nadir. .
Tódolos instrumentos de a bordo podían funcionar en dous modos: o "modo de ciclo continuo" ou o "modo de almacenamento de datos". O satélite transmitía os datos a unha frecuencia de 90 MHz mediante unha antena situada na parte superior da base do mesmo. As temperaturas dos instrumentos eran controladas mediante termómetros de resistencia, cuxas medidas usábanse tanto para regula-la temperatura dos mesmos como para axusta-los datos obtidos polos instrumentos.
Aínda que o satélite funcionou en xeral tal como estaba planeado, ao principio da misión presentáronse problemas co sistema de estabilización aerodinámico que produciron un xiro do satélite sobre si mesmos arredor do eixo lonxitudinal, limitando ata certo punto as medicións que podían face-los instrumentos científicos.
Kosmos 149 reentrou na atmosfera o 7 de abril de 1967, tras 17 días en órbita.
Instrumentos
Kosmos 149 levaba a bordo unha serie de instrumentos ópticos para observar a Terra:
Hubert Davis
Hubert Ira Davis Jr., nado o 17 de maio de 1970 en Winston-Salem, Carolina do Norte, é un ex xogador profesional de baloncesto estadounidense da National Basketball Association (NBA). É sobriño do tamén xogador profesional Walter Davis.
Carreira
Asistiu á Universidade de Carolina do Norte, onde fixo 21,4 puntos por partido na súa última tempada, consagrándose como un fiable tirador de tres puntos. De feito, fixo unha media de puntos meirande que a de calquera outro xogador de baloncesto baixo a tutela do adestrador Dean Smith, incluso Michael Jordan.
Foi seleccionado na 20ª posición do Draft da NBA de 1992 por New York Knicks. Estivo en activo até 2004, pasando por New York Knicks, Toronto Raptors, Dallas Mavericks, Washington Wizards, Detroit Pistons e New Jersey Nets. Dende 2008 traballa como analista do baloncesto universitario e aparece en College Gameday, un show da ESPN.
Tedín
O topónimo Tedín pode referirse a varios lugares de Galicia:
Ocean Colour Scene
Ocean Colour Scene é unha banda inglesa de britpop formada en Moseley, Birmingham no ano 1989.
Fozara, Ponteareas
Ao oeste da parroquia encóntrase o castro de Caneiro ou castro de Fozara.
Xentilicio
O seu xentilicio, de orixe castelanizante, é fozareño.
Cristina Correa
Cristina Correa Pombal, nada en 1981, é unha política galega do PPdeG.
Traxectoria
Licenciouse en Dereito na Universidade da Coruña e dedícase profesionalmente á asesoría xurídica. Nas eleccións municipais de 2015 foi elixida concelleira polo PPdeG en Oia, formando parte da oposición ao inicio do mandato, cando foi elixida alcaldesa a socialista Rosa Otero. Cinco meses despois, o PP presentou unha moción de censura que desbancou o goberno socialista co apoio de Converxencia Galega, sendo elixida Cristina Correa como nova alcaldesa, Nas eleccións municipais de 2019, revalidou a alcaldía ao gañar por maioría absoluta.
Scott Kannberg
Christopher Scott Kannberg, nado o 30 de agosto de 1966 e coñecido profesionalmente como Scott Kannberg e Spiral Stairs, é un músico estadounidense coñecido por ser un dos membros fundadores da banda de indie rock Pavement. Tamén liderou o grupo Preston School of Industry e tivo unha carreira como artista en solitario.
Biografía
En 2010, participou na reunión de Pavement.
Borrowed Heaven tour
É destacábel o concerto que deron en Galiza o 17 de xullo no Monte do Gozo, Santiago de Compostela, co gallo das celebracións do Xacobeo 2004.
Participantes
Banda
Mánager e axentes
Equipo
Técnicos de son
Técnicos de luz
Estilistas
Cancións da xira
Cancións para Europa A maiores: Cancións para América do Norte A maiores: Cancións para Europa 2 A maiores:
Xoán o Apóstolo
Xoán o Apóstolo (ܝܘܚܢܢ ܫܠܝܚܐ Yohanan Shliha; יוחנן בן זבדי Yohanan ben Zavdi; koiné: Ἰωάννης; latín: Ioannes; c. AD 6-100) foi un dos doce apóstolos de Xesús segundo o Novo Testamento, que se refire a el como Ἰωάννης. Xeralmente lístase como o apóstolo máis novo, fillo de Zebedeo e Salomé. O seu irmán era Santiago, outro dos doce apóstolos.
Aínda que a tradición cristiá afirma que sobreviviu o resto dos apóstolos e que foi o único que morreu por causas naturais sen sufrir martirio, algúns cristiáns, como a Igrexa de Xesús Cristo dos Santos dos Últimos Días afirman que Xoán foi trasladado, é dicir, que "viviría para sempre", ou ata que Deus o viu listo para resucitalo (Xoán 21:20-23, NIV). Os pais da Igrexa consideran que é a mesma persoa que Xoán o Evanxelista, Xoán de Patmos, Xoán o Ancián e o discípulo amado, aínda que os teólogos modernos non teñen un consenso sobre as identidades destes homes. As tradicións da maioría dos cristiáns consideran que o apóstolo Xoán é o autor de varios libros do Novo Testamento.
Cambeiro de Arriba, Outes, Outes
Cambeiro de Arriba é un lugar da parroquia de Outes no concello coruñés de Outes, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 36 habitantes (19 homes e 17 mulleres).
KDE
KDE é unha comunidade internacional de programadores, tradutores, deseñadores gráficos, escritores de documentación etc. que colaboran no desenvolvemento e distribución de software libre para computadores de sobremesa e outros dispositivos.
A comunidade
KDE é unha gran comunidade aberta a novos membros que amplía as súas filas continuamente. Calquera persoa coas habilidades necesarias para realizar algún dos traballos da comunidade (desenvolvemento, tradución etc.) pode unirse facilmente.
Infraestrutura
KDE conta cunha forte infraestrutura e recursos na rede, entre os que cabe mencionar os seus foros, roldas de correo, canles IRC etc.
Produtos
Para os sistemas tipo Unix (coma GNU/Linux) KDE produce unha suite completa de programas para o ambiente de traballo, é dicir, todo canto é necesario a día de hoxe para sacarlle partido a un sistema operativo. Entre os seus compoñentes están Plasma, unha interface de escritorio innovadora que permite personalizar facilmente o escritorio e se adapta a todo tipo de dispositivos. Ademais, inclúe programas para configurar o contorno de escritorio, iniciar outros programas, xestionar o hardware etc. O lote completo só está dispoñible para os sistemas tipo Unix, pero algúns programas están tamén dispoñibles para outros sistemas operativos.
Ademais do escritorio, KDE produce numerosos programas clave adicionais coma Konqueror (navegador web), Dolphin (xestor de ficheiros) ou Kontact (xestión da información persoal). Pero por suposto, o software desenvolvido por KDE inclúe outros tantos programas para todos os ámbitos da informática, entre eles programas para a comunicación, o traballo de oficina, a educación, a ciencia, o desenvolvemento e mailo entretemento.
Morti
Traxectoria
Morti participou en proxectos como El Fantástico Hombre Bala, Ex-Mundus ou Bushido, este último unha aventura discográfica na que compartiu protagonismo con artistas como Carlos Ann, Shuarma e Enrique Bunbury. Desde 2005 até 2009 foi o vocalista do grupo de metal Skizoo, co que gravou 3 discos: Skizoo, Incerteza e 3. Tamén colaborou noutros proxectos como a homenaxe a Big Simon, co tema "Y serás canción".
Against Me! (EP do 2000)
Against Me! é un EP da banda de punk rock Against Me!, editado no ano 2000 polo selo Crasshole Records. Debido a un defecto de masterización do vinilo só se editaron 145 copias ao público, 50 das cales foron vendidas na festa celebrada polo seu lanzamento. Debido a isto, as copias da gravación son extremadamente raras, a pesar de que os seus temas circulan por internet.
Cobra de escada
A cobra de escada ou cobra riscada (Rhinechis scalaris) é unha especie non velenosa de cobra que é común no suroeste de Europa.
Estación de Madrid-Atocha Cercanías
Madrid-Atocha Cercanías é unha estación ferroviaria de Adif situada no complexo ferroviario de Atocha, na cidade de Madrid. Concentra os servizos de proximidades, media distancia e os de longa distancia que continúan ata Chamartín. O resto de trens que paran en Atocha fano na estación de Madrid-Puerta de Atocha.
Steve West
Steve West, nado o 8 de decembro de 1966, é un músico estadounidense coñecido principalmente por ser o batería da banda de indie rock Pavement. Dende a disolución de Pavement converteuse nun activo artista no condado de Rockbridge, Virxinia. É o protagonista de "Westie Can Drum", unha cara b publicada no sinxelo de Pavement "Stereo".
Biografía
Nado en Richmond, Virxinia, West coincidiu no instituto co seu futuro compañeiro en Pavement Bob Nastanovich; os dous coñecéronse cando West tiña catorce anos. Despois foi alumno da Virginia Commonwealth University, onde estudou arte, antes de mudarse á cidade de Nova York e traballar como garda de seguridade no Whitney Museum. Un dos seus colegas no museo era Stephen Malkmus, outro dos seus futuros compañeiros en Pavement.
Pavement
West foi elixido para unirse a Pavement en 1993, despois de que a banda despedise ao seu batería orixinal, Gary Young. A primeira vez que West tocou coa banda foi no seu álbum de 1994 Crooked Rain, Crooked Rain; permaneceu na banda a ta a súa disolución no ano 1999. Durante o seu tempo en Pavement West foi criticado e menospreciado frecuentemente por Malkmus por non ser o suficientemente competente a nivel técnico. West foi descrito como un batería "infinitamente máis competente" que Young, aínda que o propio Young non comparte esa opinión.
Marble Valley
Mentres estaba e Pavement West iniciou un proxecto en solitario, Marble Valley. Marble Valley publicou o seu álbum de estrea en 1997. En 2010, Marc Hawthorne de SF Weekly describiu á banda como "...un paxaro estraño, xogando co pop, o postpunk, a psicodelia, o rap, e calquera outra cousa que poida poñer ao servizo de cancións que poden ir de raras a máis raras".
Friolfe, O Páramo
San Xoán de Friolfe é unha parroquia do concello do Páramo, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 230 habitantes, deles 125 eran homes e 105 eran mulleres.
A Carballa, Outes, Outes
A Carballa é un lugar da parroquia de Outes no concello coruñés de Outes, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 13 habitantes (5 homes e 8 mulleres).
Rafael Seco
Rafael Seco, nado en Madrid en 1925, é un deseñador, pintor, gravador e escultor español.
Traxectoria
A súa relación coa FNMT comenzou como deseñador de interiores para o novo edificio desa institución, entrou no cadro de persoal no departamento de exposicións, alumno de Rafael Pellicer e José Luis Sánchez Toda, o seu primeiro deseño foi tres tarxetas para o Mundial 82, logo realizou deseños de selos, un selo da serie Turismo en 1988, outro de Nadal dese ano, dous selos da serie xogos infantís de Andorra, un selo dedicado ao Lazarillo de Tormes (1997), outro do Nadal de 1998 e o día dedicado ao voluntario social de 2001 entre outros. A súa primeira exposición pictórica realizouna en 1950 e entre os seus lenzos destaca Libertad pintado con motivo do 25 aniversario da Constitución española. Tamén deseñou o mobiliario do Palacio da Moncloa
Cochise (sinxelo de Audioslave)
"Cochise" é o primeiro sinxelo do supergrupo estadounidense Audioslave, editado o 14 de outubro do 2002 como parte de seu álbum de estrea Audioslave. Apareceron dúas versións, unha coa capa negra e outra con ela branca. A súa diferenza é que mentres a negra só contén a canción do título, a branca inclúe tamén "We Got the Whip", unha versión ao vivo de "Gasoline" e o vídeo musical de "Cochise".
Listaxe de cancións
Cochise Cochise (canção de Audioslave)
Carlomagno
Carlomagno, ou Carlos, o Grande, ou mesmo Carlos I nas listaxes reais de Francia e Alemaña, nado o 2 de abril do 747 e finado o 28 de xaneiro do ano 814, foi sucesivamente rei dos francos (de 771 a 814), rei dos longobardos (a partir de 774), e tamén o primeiro emperador do Sacro Imperio Romano (coroado o 25 de decembro do ano 800), restaurando así o antigo Imperio Romano de Occidente.
Devanceiros
miniatura|200px|Carlomagno Carlomagno foi o fillo máis vello de Pipino o Breve (714 – 24 setembro 768), primeiro rei carolinxio dos francos (rei desde o 751), e de Berta de Laon, filla de Cariberto de Laon. Moitos historiadores consideran que Carlomagno era fillo ilexítimo porque naceu antes de que seus pais contraesen un matrimonio canonicamente válido,  aínda que outros afirman que isto é discutible
miniatura|175px|esquerda|Sarcófago de [[Carlos Martel, avó paterno de Carlomagno.]]
Primeiros anos
A data e o lugar de nacemento de Carlomagno son descoñecidos. Así o explica o seu biógrafo Eginard na Vita Karoli Magni:
Até mediados do século XX, considerábase que Carlomagno nacera o 2 de abril do 742, mais varias razóns levaron a reconsiderar a veracidade da data tradicional. En primeiro lugar, o ano de 742 foi calculado a partir da idade que lle era atribuída na altura da súa morte, e non a partir directamente de documentos históricos. En segundo lugar, 742 precede o casamento dos seus pais (en 744) – e non hai ningunha referencia a que Carlomagno fose fillo ilexítimo, o que, ademais, imposibilitaría que este fose designado o seu herdeiro. Nos Annales Petarienses indícase que o seu nacemento acontecería o 2 de abril de 747 – día de Pascua, nese ano. Como o nacemento dun emperador, na Pascua, provocaría, sen dúbida, comentarios dos cronistas da época – e como eses comentarios non existen en lado ningún, sospéitase que a atribución sexa unha ficción piadosa, coa única intención de honrar o emperador. Outros historiadores, ponderando as fontes históricas, suxiren que o seu nacemento ocurriría un ano máis tarde, en 748. Actualmente non é posíbel, por tanto, indicar con precisión a data de nacemento de Carlomagno. Os mellores historiadores inclúen, certamente, o 2 de abril de 747, despois, o 15 de abril de 747 ou, talvez, o 2 de abril de 748.
Canto ao lugar de nacemento, os historiadores barallan como lugares máis probábeis Aquisgrán e Herstal, preto de Liexa. Ambos lugares están preto da rexión onde se orixinaron as dinastías merovinxia e carolinxia.
Nada se sabe tampouco da súa infancia. Os documentos existentes sinalan que tivo un irmán,Carlomán, e unha irmá, Gisela, que chegaron á idade adulta; tres irmáns que non pasaron da infancia: Pipino, Rotaida e Adelaida; e outras dúas irmás das que non se coñecen os nomes.
Morte do irmán e conquista de Saxonia
Conquistou a Saxonia no século VIII, un obxectivo que foi o soño inalcanzábel de Augusto. Foron necesarios máis de dezaoito batallas para que Carlomagno conseguise esta vitoria definitiva. A primeira foi a toma de Eresburgo, á que seguiu a corta da árbore sacra dos saxóns (Irminsul) Procedeu á conversión forzada ao catolicismo dos pobos conquistados, masacrando os que se recusaban a converterse. No 782 perpetrouse a matanza de Verden der Aller, unha execución en masa de campesiños saxóns rebeldes. A creación das dioceses de Maguncia e Colonia supón un pulo organizado á cristianización dos xermanos, a través dunha rede de bispados sufragáneos. Mediante a Lex saxonum busca unha síntese entre o dereito franco e os costumes saxóns.
Conquista do reino longobardo
esquerda|miniatura|190x190px|Monograma de Carlomagno ( KRLS ) no [[anverso dunha moeda longobarda cuñada ao seu nome]] O rei Desiderio buscou neutralizar a influencia franca en Italia casando á súa filla con Carlomagno. Pero este non deixou por iso de acudir á petición de protección do Papa Hadrián I. Iniciou unha campaña no norte de Italia que culminou na toma de Pavía. Desiderio renunciou ao seu trono que foi incorporado ao reino franco (774). Carlomagno proclámase rei dos francos e longobardos e asume a defensa dos nacentes estados pontificios.
Guerras contra os eslavos
No leste, sucesivas vitorias fan tributarios a pobos eslavos como os wilzos, sorabos e checos. Así mesmo, suprime o ducado hereditario de Baviera. Tras os ataques dos avaros, emprende contra eles sucesivas campañas que supoñen a destrución das súas fortalezas e o seu sometemento definitivo. A través do arcebispado de Salzburgo, procédese á evanxelización destes pobos.
A marca hispánica
Carlomagno realizou unha importante campaña alén dos Pireneos que supuxo a toma de Pamplona e o sitio de Zaragoza. Consolidou unha fronteira fronte aos árabes españois que sería a orixe do Condado de Barcelona e o Reino de Navarra en territorio vascón latinizado. Ao regreso, os vascos infrinxiron unha derrota ao exército franco na batalla de Roncesvales. Esta deu orixe á Chanson de Rolando. Esta expansión pola Península Ibérica tivo o seu eco no recoñecemento por parte do Occidente cristián do illado reino galaico-ástur de Afonso II o Casto.
Coroado emperador
Mediante o Tratado de Aquisgrán entre Carlomagno e o emperador de Bizancio Miguel I, aquel foi recoñecido como emperador a cambio de recoñecer o poder bizantino sobre Venecia e Dalmacia.
Morte
Despois de pasar o outono de 813 de cacería, volveu para Aquisgrán o 1 de novembro. Conta Eginard que en xaneiro de 814, enfermou de pleuresía e que o 21 entrou en coma, morrendo o 28. Carlos foi sepultado o mesmo día da súa morte na catedral de Aquisgrán, a pesar de que o tempo frío e a natureza da súa enfermidade non impuñan apuro ningún ao seu enterro.
Foi sucedido polo seu único fillo varón supervivente, Ludovico, quen fora chamado o ano anterior de Aquitania, onde era rei, á corte de Carlomagno. Unha vez alí, coroouno coas súas propias mans como coemperador, para logo envialo de regreso para Aquitania. O seu imperio permaneceu intacto unha soa xeración máis; a historiografía afirma que a división efectiva entre os fillos de Ludovico orixinou a formación dos modernos estados de Francia e Alemaña.
Políticas e logros
Carlomagno ampliou os reinos francos para convertelos no imperio franco que incluíu gran parte de Europa occidental e central. Durante o seu mandato, conquistou Italia e foi coroado Imperator Augustus por León III o 25 de decembro de 800, feito que o converteu temporalmente en rival directo do emperador bizantino en Constantinopla.
O seu goberno asóciase co Rexurdimento carolinxio, un rexurdimento das artes, o sentimento relixioso, e a cultura grazas ao traballo da igrexa católica.
Por medio das súas conquistas exteriores e as reformas internas, contribuíu a definir o que logo sería a Europa occidental.
Organización do Imperio
Organízase a corte imperial, o tribunal palatino e a chancelería. Consolídase a administración condal e as súas asembleas de homes libres baixo a supervisión dos Missi dominici ou enviados do emperador. Dirixe a casa real o camarlengo. O emperador ten plena potestade para chamar ás armas e impartir xustiza e presidir sínodos eclesiásticos e nomea bispos e abades. Funda a Schola Palatina a onde trae sabios de toda Europa. Pon á fronte da mesma ao eclesiástico Alcuíno de York que dá pulos a un renacemento cultural. O emperador impulsa tamén o labor formativo e caritativo dos mosteiros. Desenvólvese a escrita carolinxia.
Sistema monetario
miniatura|[[Diñeiro (moeda)|Diñeiro de Carlomagno cuñado na ceca de Pavía.]] Continuando as reformas iniciadas polo seu pai, Carlomagno avanzou cun sistema monetario baseado no soldo de ouro -procedemento seguido tamén polo rei Offa de Mercia-. Instituíu un novo patrón monetario a partir de unidades de medida como a libra e o propio soldo que eran, até a data, só unidades de medida (só o denier se mantivo como unha das moedas do seu dominio). Nótese que o sistema monetario inglés antes da decimalización ten semellanzas con este: efectivamente, a libra inglesa (pound) valía 20 xilins (analogamente aos soldos de Carlomagno) ou 240 pence (de forma semellante aos deniers instituídos por este emperador).
Carlomagno aplicou este sistema a unha gran parte do continente europeo, mentres que o patrón de Offa foi voluntariamente adoptado pola maior parte do territorio inglés.
Concubinatos e fillos ilexítimos
As concubinas e fillos que delas tivo Carlomagno son (seguindo a orde nas que as nomea Eginard):
Terceira Guerra Mitridática
A Terceira Guerra Mitridática (-75--65) foi unha das tres Guerras Mitridáticas que enfrontaron a Mitrídates VI, rei do Ponto, coa república de Roma. Os romanos gañaron a guerra e Mitrídates suicidouse, finalizando dese modo a ameaza do Ponto e sometendo ao Reino de Armenia.
Mitrídates VI foi durante moito tempo unha espiña cravada no costado de Roma, provocando dúas guerras contra a República ao longo do século -I. Como consecuencia do caos que se apoderou de Roma tras o terror provocado polas ditaduras de Mario e Sila, a República estaba nunha completa desorde.
Al otomano se le va la mano
Al otomano se le va la mano é o quinto álbum de estudio da banda galega de garage punk Terbutalina, publicado en novembro de 2015 baixo os selos Folc Records e Grabaciones de Impacto.
Terceira Guerra Mitridática
Ao lanzar un ataque ao mesmo tempo que se estendíase por Hispania a revolta de Sertorio, Mitrídates non atopou inicialmente ningunha resistencia. O Senado finalmente reaccionou enviando ao cónsul Lucio Licinio Lúculo a facer fronte á ameaza do exército do Ponto. O outro xeneral de que dispuña Roma, Pompeio, atopábase na Galia, marchando cara a Hispania para axudar a esmagar a rebelión dirixida polo xeneral Sertorio.
Ao chegar ao seu destino, Lúculo reuniuse con diversas lexións que estiveran combatendo por Asia Menor, e marchou contra Mitrídates movéndose cara a oriente e penetrando en Armenia, reino aliado do Ponto, chegando a someter a capital tras a Batalla de Tigranocerta. As veteranas lexións romanas demostraron ser moi superiores en combate ao exército que dirixía Mitrídates, composto na súa maior parte de armamento desfasado como os carros, que eran incapaces de penetrar nas liñas romanas. Avanzando profundamente en Armenia, Lúculo perseguiu a Mitrídates e o seu aliado Tigranes o Grande implacablemente, deixándose levar polos acontecementos. Pero no -69, mentres arrasaba o Cáucaso, comezaron a crearse exércitos inimigos novos e frescos detrás do seu avance ao mesmo tempo que os seus soldados, moitos deles servindo nas lexións bastantes máis dos vinte anos de servizo obrigatorio, comezaron a amotinarse como consecuencia das duras condicións de marcha ás que eran sometidos.
En Roma, o Senado decidiu substituír a Lúculo polo vitorioso Pompeio, coa esperanza de que este lograse concluír a guerra de xeito decisivo e permanente. Pompeio chegou ao pouco tempo ao leste coas súas propias lexións de veteranos e penetrou en Armenia derrotando a débil resistencia que atopou ao seu paso.
O exército de Mitrídates xa non existía máis aló do seu nome, mentres os seus aliados armenios estaban completamente desorganizados. Finalmente, Pompeio conquistou a capital de Armenia e Mitrídates fuxiu ao Cáucaso coa esperanza de reorganizar un exército novo e seguir a guerra contra Roma, pero pasados dous anos asumiu a súa completa derrota e suicidouse, pondo fin dese modo á terceira e última das Guerras Mitridáticas.
Lista de monarcas de Asturias
Esta é por tanto a listaxe dos soberanos do reino de Galicia con sede rexia en Asturias.
Reis usurpadores (768-791).
As crónicas narran o asasinato de Froila I nunha revolta nobiliaria e a elección como rei do nobre Aurelio. Afonso II, fillo de Froila e soberano lexítimo, foi afastado do trono.
Reinado de Afonso II (791-842)
Na época de Afonso II o volume da documentación histórica aumenta considerabelmente. Baixo a influencia do imperio carolinxio, percíbese a configuración inicial dunha verdadeira monarquía.
Dinastía dos Ramírez (842-910)
Ramiro I, fillo de Bermudo I, acadou a coroa despois de librar unha nova guerra de sucesoria.
Wohin und zurück - Teil 3: Welcome in Vienna
Wohin und zurück - Teil 3: Welcome in Vienna é un filme austríaco de 1986 dirixido por Axel Corti. O filme foi escollido como candidato de Austria para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 60ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
Guillade, Ponteareas
San Miguel de Guillade é unha parroquia que se localiza no concello de Ponteareas. Segundo o IGE en 2022 tiña 444 habitantes (234 mulleres e 210 homes), distribuídos en 15 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 569 habitantes.
Dolores Redondo
dereita|miniatura|250px|Dolores Redondo en 2014.
Traxectoria
De ascendencia galega, estudou Dereito e Restauración. Comezou a escribir relatos curtos e contos infantís. Iniciouse na novela en 2009 con Los privilegios del ángel. A súa triloxía do Baztán, de novela negra ambientada en Navarra, foi traducida ao galego. En 2016 acadou o Premio Planeta por Todo isto che darei, presentada a concurso co pseudónimo de Jim Hawkins baixo o título de Sol de Tebas.
Mimir
É un dos deuses fundamentais da mitoloxía nórdica cuxa cabeza foi amputada e mandada a Odín durante a guerra entre os Æsir e os Vanir. Era recoñecido polo seu coñecemento e sabedoría, e Odín viaxou á terra dos jotun, Jotunheim, para adquirir a sabedoría e o coñecemento omnisciente de Mimir.
Odín obtivo o coñecemento de beber do pozo máxico de Mimir, mais como prezo tivo que sacarse un ollo. Despois diso volveu a Asgard coa cabeza de Mimir para consultas oraculares de acordo con algunhas historias. Mimir foi tamén o conselleiro de Hœnir logo de que se convertera no soberano dos Vanir.
Langston Galloway
Langston Galloway, nado o 9 de decembro de 1991 en Baton Rouge, Luisiana, é un xogador de baloncesto profesional estadounidense que xoga nos UnaHotels Reggio Emilia da Lega Basket Serie A.
Traxectoria profesional
Tras non ser elixido no Draft da NBA de 2014, Galloway xogou cos New York Knicks a Liga de Verán e a pretempada. En novembro de 2014, asinou cos Westchester Knicks, afiliado de New York na NBA Development League. O 7 de xaneiro de 2015, asinou un contrato de dez días cos New York Knicks.
O 21 de xullo de 2016, Galloway asinou cos New Orleans Pelicans.
O 20 de febreiro de 2017, Galloway foi traspasado xunto a Tyreke Evans, Buddy Hield e dúas eleccións do Draft de 2017 ós Sacramento Kings, a cambio de DeMarcus Cousins e Omri Casspi. Debutou cos Kings tres días máis tarde, anotando 16 puntos na vitoria sobre os Denver Nuggets.
O 6 de xullo de 2017, Galloway asinou cos Detroit Pistons un contrato por tres anos e 21 millóns de dólares.
O 30 de novembro de 2020, Galloway asinou cos Phoenix Suns. Cos Suns chegou ás Finais da NBA 2021, onde perderon en seis partidos contra os Milwaukee Bucks.
O 16 de decembro de 2021, Galloway asinou un contrato de dez días cos Brooklyn Nets. O 26 de decembro de 2021, asinou un segundo contrato de dez días cos Nets.
Economía de Bután
thumb|left|Cultivo de [[arroz no Bután.]] A economía do Bután é unha das menores do mundo. Baséase na agricultura e gandería de subsistencia para máis de 60% da poboación. A existencia de altas montañas dificulta e encarece a instalación de infraestruturas. É unha das menores economías do mundo, e o país é moi dependente da India que lle fornece substancial axuda financeira.
O xaneiro de 2004, o Bután adheriu ao SAFTA, o acordo de libre comercio do sur de Ásia. No mesmo ano, tornouse o primeiro país do mundo a banir o fume e a venda de tabaco.
Lista de países onde o francés é lingua oficial
miniatura|upright=2|Mapa onde se amosan os países onde o [[Lingua francesa|francés é lingua oficial.]] Esta é unha lista de países onde a lingua francesa é oficial. Na maioría dos países desta lista o francés comparte o status de lingua oficial con outras linguas, ademais das que non son oficiais e si son faladas pola poboación.
O Vaticano rexístrase como país francófono nas organizacións internacionais coas que mantén relacións.
Fernando Altés Villanueva
Fernando Altés Villanueva, nado en Valladolid o 19 de xuño de 1909 e finado na mesma cidade o 12 de decembro de 2004, foi un profesor e xornalista español.
Traxectoria
Profesor de Lingua e Literatura. En 1935 foi nomeado profesor de Letras da fundación benéfico-docente Martínez Vazquez de Ribadavia, da que foi nomeado director ese mesmo ano. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi asesor xurídico de El Norte de Castilla en 1939 e despois xerente até 1956, cando foi designado conselleiro delegado do xornal. Impulsou a expansión do periódico propiciando a apertura das delegacións de Palencia, Segovia e Zamora. Foi un dos fundadores da axencia de noticias Colpisa e conselleiro da axencia EFE durante 20 anos. Estivo vinculado as empresas editoras Santarén, Miñón, Librería Lara e Macrolibros. Foi secretario do Ateneo de Valladolid.
Vida persoal
Casou con Carmen Bustelo Menéndez, e foi pai de Fernando, Carmen, Ángel, José Marís, Asunción, María Paz e Jacinto Altés Bustelo.
Carleo de Abaixo, Outes, Outes
Carleo de Abaixo é un lugar da parroquia de Outes no concello coruñés de Outes, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 30 habitantes (17 homes e 13 mulleres).
Gondrame, O Páramo
Santa María de Gondrame é unha parroquia do concello do Páramo, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 57 habitantes, deles 29 eran homes e 28 eran mulleres.
Joseph Kittinger
Joseph William Kittinger II, nado en Tampa o 27 de xullo de 1928 e finado en Florida o 9 de decembro de 2022, foi un aviador e oficial da Forza Aérea dos Estados Unidos. Foi famoso pola súa participación no Proxecto Manhigh e o Proxecto Excelsior e tamén por ser o primeiro home en cruzar en solitario o océano Atlántico nun globo de gas.
Mocidade e carreira militar
Kittinger naceu en Tampa (Florida), formouse no Bolles School en Jacksonville e na Universidade de Florida. Tras participar en carreiras de lanchas motoras sendo adolescente e posteriormente completar o seu adestramento en aviación, uniuse á USAF en marzo de 1950. Foi asignado á 86ª Á de Cazabombarderos con base en Ramstein na Alemaña Occidental.
En 1954 foi transferido á base aérea de Holloman en Novo México e ao Centro de Desenvolvemento de Mísiles da Forza Aérea (AFMDC). Kittinger voou nun avión de observación para seguir a zorra foguete do coronel John Stapp, que en 1955 alcanzou 1.017 km/h. En 1957, como parte do proxecto Manhigh, alcanzou unha nova marca de altitude en 29.500 m e recibiu a Cruz de Voo Distinguido.
Proxecto Excelsior
miniatura|200px|Salto de Kittinger desde a góndola do Excelsior III Como capitán, Kittinger foi asignado aos Laboratios de Investigación Médica Aeroespacial na base aérea de Wright-Patterson en Dayton (Ohio). Para o Proxecto Excelsior, como parte da investigación de saltos a grandes altitudes, realizou unha serie de tres saltos en paracaídas, levando un traxe presurizado, desde un globo de helio cunha góndola aberta.
O primeiro salto realizouse en novembro de 1959 desde 23.287 m (76.400 pés). O saltou case acaba en traxedia debido a fallos no equipo, o que lle causou a perda da consciencia, pero o paracaídas automático salvoulle. Tres semanas máis tarde saltou de novo desde 22.769 m (74.700 pés).
O 16 de agosto de 1960, Kittinger realizou o seu último salto desde o Excelsior III a 31.300 m (102.800 pés). Durante unha caída libre de 4 minutos e 36 segundos alcanzou unha velocidade máxima de 988 km/h antes de abrir o seu paracaídas a 5.500 m de altitude. A presurización da súa luva dereita fallou durante o ascenso que lle provocou unha inchazón. Kittinger conseguiu as marcas de maior ascenso en globo, salto en paracaídas de maior altitude, caída libre máis longa e maior velocidade dun home na atmosfera.Joseph W. Kittinger, Jr., Col (Ret), USAF (en inglés)
Polos saltos, Kittinger recibiu unha condecoración de Folla de Carballo á súa Cruz de Voo Distinguido e o premio Harmon Trophy por parte do presidente Eisenhower.
Carreira posterior
De regreso á base Holloman, Kittinger formou parte do Proxecto Stargazer, os días 13 e 14 de decembro de 1962. Kittinger e o astrónomo William C. White, subiron nun globo a 25.055 m (82.200 pés) e realizaron observacións durante máis de dezaoito horas.
Posteriormente, realizou tres períodos de servizo durante a Guerra de Vietnam, realizando un total de 483 misións, as dúas primeiras veces como comandante dos avións A-26 Invader. Na terceira vez, como voluntario entre 1971 e 1972, foi comandante dos F-4 Phantom do 555º Escuadrón Táctico de Cazas e logo converteuse no vicecomandante da 432ª Á de Recoñecemento Táctico. Kittinger foi derrubado durante un encontro cun MiG o 11 de maio de 1972 e estivo como prisioneiro de guerra durante once meses na prisión de Hoa Loa (máis coñecida como Hanoi Hilton).
En 1978 retirouse como coronel e comezou a traballar para Martin Marietta. O seu interese no voo en globo continuou, gañando a Copa Gordon Bennett en tres ocasións (1982, 1984 e 1985) e completando a primeira viaxe en solitario sobre o Atlántico desde o 14 ao 18 de setembro de 1984. En 1961, Kittinger escribiu un libro titulado The Long, Lonely Leap.
En 1997, Kittinger entrou no Salón da Fama da Aviación Nacional en Dayton. Kittinger viviu na zona de Orlando e foi vicepresidente de operacións de voo para Rosie Ou'Grady's Flying Circus.
Século -XXIX
O século XXIX antes de nosa era comezou o 1 de xaneiro do ano 2900 a.C. e terminou o 31 de decembro de 2801 a.C. miniatura| right | O bosque no que medrou a árbore de Prometeo, co [[Pico de Wheeler (Nevada)|Pico de Wheeler na cabeceira na distancia.]]
Amortecedor
[[Ficheiro:Gas damper mov.gif|miniatura|Amortecedor de gas. Os compoñentes son:
A - barra,
B - pistón con xunta de estanquidade,
C - cilindro,
D - deposito de aceite,
E - pistón flotante,
F - cámara de aire]] Un amortecedor é un dispositivo que absorbe enerxía, utilizado normalmente para diminuír as oscilacións non desexadas dun movemento periódico ou para absorber enerxía de golpes ou impactos.
Os amortecedores son un compoñente común da suspensión dos automóbiles e outros vehículos, para axudar a que as rodas se manteñan pegadas ao solo. Os elementos elásticos metálicos utilizados na suspensión teñen a tendencia de rebotar. Tense dado casos en pisos con fochancas, e debido a que os movementos de cada fochanca se sumaban, os coches chegaron a engalar. Para evitar este efecto, de que as rodas se separen do chan, os amortecedores frean as oscilacións seguintes ao movemento inicial da focha. Este efecto de rebote evítase tanto nas suspensións pneumáticas como coas hidroneumáticas.
Carleo de Arriba, Outes, Outes
Carleo de Arriba é un lugar da parroquia de Outes no concello coruñés de Outes, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 19 habitantes (7 homes e 12 mulleres).
Pomoloxía
Pomoloxía ou fruticultura (do latín pomum (froito) + -logia ) é a rama da botánica que se especializa no estudo, a descrición, identificación e clasificación das froitas.
thumb|280px|Plantación de [[Kiwi (planta)|kiwis (Actinidia deliciosa).]] A investigación da pomoloxía céntrase principalmente no desenvolvemento das técnicas de cultivo e mais dos estudos fisiolóxicos nas árbores froiteiras. Os seus obxectivos son a mellora da árbore froiteira, incluíndo o incremento da calidade da froita, o regulamento dos períodos de produción, e a redución do seu custo.
A verba "Pomoloxía", moi empregada en linguas coma o inglés e mais francés, é menos empregada no galego. No canto, é máis frecuente o termo fruticultura, entendéndose por tal a ciencia que estuda o cultivo de especies lígneas e semilígneas produtoras de froitas, aplicando tecnoloxías baseadas en principios biolóxicos e fisiolóxicos, para obter un rendemento económico da actividade. A Fruticultura acolle ademais o estudo da mellora xenética das froiteiras e mais as técnicas para axeitar e mellorar a produción.
Orixe
Os primeiros libros sobre pomoloxía apareceron arredor do século XVIII. Estaban ricamente ilustrados e procedían principalmente de Alemaña e Francia.
Os primeiros pomólogos, Jean-Baptiste de La Quintinie (1624-1688), Johann Hermann Knoop (c.1700-1769) ou Henri Louis Duhamel du Monceau (1700-1782) non se dedicaron exclusivamente a describir as diferentes variedades de froitas, senón que, eles mesmos, traballaban na recuperación e conservación do patrimonio existente de vellas variedades históricas, ademais da mellora e a creación de variedades novas.
Psathoura
Psathoura (grego: Ψαθούρα) é unha illa grega nas illas Espóradas. Administrativamente forma parte de Alonnisos e forma un sub-distrito municipal despoboado que oficialmente non é un asentamento. Destaca o faro Psathoura, construído en 1895, é ten 28´9 metros. É un dos máis altos do Exeo. O seu sinal é un escintileo dun segundo cada dez segundos.
Illas e illotes próximos
As illas e illotes máis próximos son Pelagos ao suroeste, Gioura ao sur e Piperi, ao sueste.