cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Reino de León
Séculos XIII-XIV: nacemento da Coroa de Castela
A morte de Fernando I de León, que rexeu o imperio en nome da súa esposa Doña Sancha, irmá de Bermudo III, da nacemento ao reino de Castela ao cederllo como tal ao seu primoxénito Sancho. Trala morte do monarca en 1065 os reinos divídense entre os seus fillos. Nunha guerra civil contra os seus irmáns Afonso e García, este reúne dinásticamente por primeira vez os reinos de León e de Castela. Unha segunda unión producirase desde o 1072 con Afonso VI ata o 1157 á morte de Afonso VII. Cara ao ano 1230 con Fernando III o Santo, rei de Castela desde 1217, os reinos de León e de Castela quedan baixo un mesmo soberano leonés que por circunstancias diversas foi primeiro Rei da Coroa de Castela.
Desaparición formal do reino
A última aparición incidental do reino de León na historia prodúcese entre o 1 de xuño e o 25 de setembro de 1808, cando a Xunta Patriótica de León asume a soberanía do reino de León na guerra da independencia ata que a cede á Xunta Suprema Central no acto da súa constitución.
En 1833 prodúcese a definitiva (e actualmente vixente) división provincial promovida por Javier de Burgos, que elimina definitivamente as anteriores divisións territoriais. Coa creación das provincias inclúese unha adscrición das devanditas provincias a rexións, sen ningún tipo de competencia administrativa ou doutro tipo. Unha de devanditas rexións é a de León.
O Remesal, Randufe, Tui
O Remesal é un lugar da parroquia de Randufe, no concello pontevedrés de Tui, na comarca do Baixo Miño. Segundo o padrón municipal de habitantes do Instituto Galego de Estatística no ano 2019 tiña 10 habitantes (5 homes e 5 mulleres), un descenso de 4 habitantes respecto ao ano 1999.
Emmanuel Lubezki
Emmanuel Lubezki Morgenstern, nado o 30 de novembro de 1964, é un fotógrafo de cine. Ás veces coñecido co alcume Chivo, Lubezki traballou con moitos directores de sona, incluíndo Mike Nichols, Tim Burton, Michael Mann, Joel e Ethan Coen, e colaborou frecuentemente con outros como Terrence Malick, Alfonso Cuarón e Alejandro González Iñárritu.
O seu traballo foi eloxiado pola crítica e pola audiencia, o que lle valeu numerosos galardóns e recoñecementos, incluíndo oito nomeamentos ós Premios Oscar na categoría de mellor fotografía. Gañou o premio tres veces, por Gravity (2013), Birdman or (The Unexpected Virtue of Ignorance) (2014), e The Revenant (2015), converténdose no primeiro en gañalos en tres anos consecutivos.
Fantasmage LP
Fantasmage LP é o primeiro álbum da banda galega de garage punk Fantasmage, publicado o 29 de abril de 2012 a través do selo Discos Humeantes. O disco foi gravado e mesturado por Manu G. Sanz entre decembro de 2011 e xaneiro de 2012 por Manu G. Sanz en Tomiño.
Garabal, San Caetano, Santiago de Compostela
Garabal é un lugar da parroquia de San Caetano no concello coruñés de Santiago de Compostela, na comarca de Santiago. Segundo o IGE, en 2018 tiña 95 habitantes (44 homes e 51 mulleres).
Halcyon Digest
Halcyon Digest é o cuarto álbum da banda estadounidense de indie rock Deerhunter, editado o 28 de setembro do 2010 a través do selo 4AD. Trátase do primeiro disco da banda distribuído en exclusiva por 4AD en todo o mundo (os anteriores só eran distribuído no estranxeiro, mentres que Kranky Records o facía nos Estados Unidos). O álbum foi producdo pola propia banda, coa axuda de Ben Allen, e gravouse nos estudios Chase Park Transduction en Athens (Xeorxia). O último tema, "He Would Have Laughed", gravouse en Notown Sound en Marietta (Xeorxia), e trátase dun tributo ao falecido Jay Reatard.
Halcyon Digest foi elixido o terceiro mellor disco do ano pola publicación Pitchfork Media, na súa lista dos 50 mellores álbums do 2010.
Hot Water Music
Hot Water Music é unha banda de punk rock estadounidense procedente de Gainesville, Florida. Os seus membros son Chuck Ragan, Chris Wollard, Jason Black e George Rebelo. O grupo formouse no ano 1993 e tras publicar varios EPs e tres álbums separouse en 1998 durante un curto período de tempo. Pouco despois reformouse, pero a finais de 2005 anunciou que entraría en hiato tras a marcha de Chuck Ragan. No ano seguinte anunciaríase a disolución da banda e os tres membros restantes formarían The Draft, editando o seu priemrio álbum, In a Million Pieces, en setembro do 2006. A banda reuniríase novamente no ano 2008.
A Fraga, Coiro, A Laracha
A Fraga é un lugar da parroquia de Coiro no concello coruñés da Laracha na comarca de Bergantiños. Tiña 13 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales eran 7 homes e 6 mulleres.
Lingua tutong
A lingua tutong é unha lingua falada por aproximadamente 17,000 persoas en Brunei. É a lingua principal do pobo tutong, o grupo étnico maioritario do distrito de Tutong, en Brunei.
Clasificación
O tutong é unha lingua austronesia e pertence ó grupo rejang-baram de linguas faladas en Brunei, así como en Kalimantan, Indonesia, e Sarawak, en Malaisia. O tutong está estreitamente relacionado co belait, e arredor do 54% das palabras ten unha raíz común con ela.
Gandariña
O topónimo galego Gandariña indica unha gándara pequena. Pode referirse a:
Río Brunei
O río Brunei (en malaio: Sungai Brunei) é un río que flúe a través de Brunei e desemboca na baía de Brunei en dirección norte-leste. O Istana Nurul Iman, a residencia oficial do sultán de Brunei, atópase nas súas beiras. O río Brunei é o río curto máis importante en Brunei Darussalam. As zonas residenciais tradicionais de Brunei, como Kampong Ayer, están situadas no río. Bandar Seri Begawan, a capital de Brunei, atópase nas súas beiras. O curso superior do río constitúe unha fonte importante de auga doce para as partes occidentais do país.
San Vicente do Mar, San Vicente do Grove, O Grove
San Vicente do Mar é un lugar da parroquia de San Vicente do Grove no concello pontevedrés do Grove, na Comarca do Salnés. Tiña unha poboación censada de 47 habitantes no ano 2016 segundo datos do IGE, dos que 18 mulleres e 29 homes, o que representa case manter a poboación que tiña en 2010: 49 veciños, e respecto ó ano 2004, cando tiña 46 veciños.
Francesillo de Zúñiga
Francés de Zúñiga, chamado Francesillo por Adolfo de Castro, nado en Béjar (provincia de Salamanca) cara a 1480 e finado en 1532, foi un escritor e historiador castelán, bufón de Carlos V.
Traxectoria
Durante un tempo creuse que era de orixe navarra. De todas as maneiras, os seus antepasados foron de indubidábel sangue xudaica. Na súa adolescencia foi xastre. A comezos do século XVI entrou ao servizo do Duque de Béjar don Álvaro de Zúñiga, en cuxa compaña estivo moitos anos e de quen adoptou o apelido; contra 1505 casou con Isabel de la Serna, con quen tivo unha filla e un fillo, Mariana e Álvaro.
Cando en 1517 veu a España Carlos V, seguía ao seu servizo e estivo nas Cortes de Valladolid de 1518. Participou co Duque de Béjar na viaxe que fixo Carlos V polo oriente da Península ata xaneiro de 1520. Tras estalar a guerra das comunidades, estivo na batalla de Villalar, no cerco dos franceses a Logroño en 1521 e na rendición de Toledo en febreiro de 1522. No remate dese ano, entra ao servizo do emperador como bufón e concédeselle privilexio para fundar un morgado na persoa do seu fillo Álvaro. En xaneiro de 1523 chega á corte o marqués de Pescara, con quen fixo unha grande amizade, que se patentiza no Epistolario que se conserva con el.
Escribiu unha crónica satírica titulada Coronica istoria (sic), que comezou a escribir en 1525. Tal crónica conta feitos que chegan ata 1529 e difundiuse de forma manuscrita. Reflecte o ambiente cortesan desde un prisma grotesco, caricaturesco e satírico que preludia o estilo de Francisco de Quevedo, aínda que sen a súa riqueza verbal; malicioso, non se detén ante a liñaxe de ningún personaxe, circunstancia que lle ocasionou unha morte violenta. O seu estilo é pre-esperpéntico e recorda a Valle-Inclán: degrada as persoas con animalizaciòns e metáforas descendentes, e contrastando o serio e o ridículo. Utiliza abundantRamón María del Valle-Inclán|es xogos de palabras e precisa moi ben os datos que inclúe na súa crónica.
Cabra con síncopes
miniatura|dereita|Cabuxa desmaiada.
Unha cabra con síncopes é un tipo de cabra doméstica cun problema muscular que lle paraliza todo o corpo durante aproximadamente dez segundos cando o animal está en movemento. Aínda que non sofre padecemento físico, o resultado a longo prazo destes esvaecementos ou síncopes é a magoadura severa dos costais. Esta doenza é causada por unha desorde xenética hereditaria chamada miotonía conxénita.
Allied Dunbar Premiership 1998-1999
Formato da competición
O torneo estivo composto por 14 equipos, e tivo un formato segundo o cal os equipos tiñan que disputar dúas voltas completas, de xeito que cada equipo se enfrontase ós outros 13 conxuntos dúas veces, unha como local e outra como visitante.
O sistema de puntuación foi o seguinte:
A liga comezou o 5 de setembro de 1998, e rematou o 20 de maio de 1999.
Willy Hernangómez
Guillermo Gustavo "Willy" Hernangómez Geuer, nado o 27 de maio de 1994 en Madrid, é un xogador de baloncesto profesional español que xoga no FC Barcelona da Liga ACB.
ACB
Hernangómez xogou as súas dúas primeiras tempadas coma profesional no equipo reserva do Real Madrid. No verán de 2013, foi cedido ó CB Sevilla da Liga ACB, onde xogou dúas tempadas. O 17 de xullo de 2015 volveu ó Real Madrid, e debutou co primeiro equipo. Na súa primeira e única tempada en ACB co Real Madrid, fixo 5.7 puntos e 3.3 rebotes en 34 partidos.
NBA
O 7 de febreiro de 2018, Hernangómez foi traspasado ós Charlotte Hornets a cambio de Johnny O'Bryant III e dúas futuras eleccións da segunda rolda do Draft.
Liga Galega de Rugby 2011-12
A edición 2011-2012 da Liga Galega de Rugby foi por 4º ano seguido a 4ª e última división do rugby en Galicia, por detrás das 3 competicións nacionais organizadas pola FER (División de Honra, División de Honra B e Primeira Nacional), e o único campionato ligueiro organizado pola FGR dende que en 2008 desapareceu a 2ª división autonómica.
O campionato comezou o 16 de outubro de 2011 con 12 equipos inscritos (2 deles filiais). Isto quere dicir que o torneo medrou no número de participantes respecto á pasada tempada, cando houbo só 7 equipos, e iso é así por mor do descenso de dous equipos dende a Primeira Nacional (CD Zalaeta e CR Lalín), por mor do debut dun novo equipo galego (Pontevedra RC), por mor da inclusión dun equipo de León que deixou este ano o torneo autonómico de Castela e León (Bierzo RC), amais da volta do filial do CRAT despois dun ano fora do torneo. O único equipo galego que este ano non tivo ningunha representación na Liga Galega de Rugby foi o Ingleses RC de Vilagarcía, que competiu na Primeira Nacional co primeiro equipo do CRAT, no ano no que o primeiro equipo de Vigo RC debutou na División de Honra.
O campión final do torneo foi o filial do Vigo RC, que rematou a competición cun 100% de vitorias.
Clasificación
300px CR Ferrol 12px|Ferrol 10px|A Coruña CD Zalaeta CRAT 'B 10px|A Coruña Santiago RC 12px|Santiago de Compostela 12px|As Pontes CR Fendetestas 12px|Lalín CR Lalín 12px|Lugo Muralla RC Bierzo RC 12px|Ponferrada 12px|Vigo Vigo RC 'B 12px|Pontevedra Mareantes RC Pontevedra RC 12px|Pontevedra 12px|Ourense Ourense RC Situación xeográfica dos 12 equipos: Fonte: Clasificación en www.fegarugby.es ''A vitoria vale 4 puntos, o empate vale 2 puntos, e a derrota vale 0 puntos. Pódense acadar puntos bonus por anotar 4 ensaios ou máis, e cando se perde por 7 puntos ou menos.'' Muralla RC, CR Ferrol e Santiago RC foron sancionados con 2 puntos. Bierzo RC foi sancionado con 1 punto.
Historia da Laponia
Téñense atopado restos en Sápmi dunha cultura baseada na caza e na pesca que datan do Neolítico.
Os saami empezaron a poboar a rexión a partir do ano -100.
Dende o s. XVII os saami comezaron a ser arrecunchados cara ao norte pola poboación campesiña de Suecia. Pasaron da caza do reno á súa cría, e deixaron de ser nómades mudando ao sedentarismo.
A cristianización dos saami foi un proceso moi lento e longo; as primeiras igrexas foron construídas no s. XII polos noruegueses, mais a verdadeira expansión do cristianismo chegou no s. XVIII, sen que puidese chegar a substituír o animismo, que segue a existir aínda hoxe.
Robert Schul
Robert "Bob" Schul, nado o 28 de setembro de 1937 en West Milton, Ohio, foi un atleta retirado dos Estados Unidos especialista en probas de longa distancia que foi campión olímpico dos 5.000 metros nos Xogos Olímpicos de Toquio.
Traxectoria
En 1964 bateu o récord dos Estados Unidos de 5.000 m, e o récord mundial das 2 millas cun tempo de 8:26.4 (o 29 de agosto). Logrou clasificarse para os Xogos Olímpicos de Toquio. Na capital nipoa, Schul disputou a final dos 5.000 m baixo unha intensa chuvia. Na última volta o francés Michel Jazy parecía encamiñarse deica o ouro, pero Schul foi recortando a distancia até superar a Jazy a falta de 50 m e lograr o ouro. Tralos Xogos, Schul acadaría en 1965 o título nacional das 3 millas pero xa nunca máis alcanzaría o nivel de 1964.
Kampong Ayer
miniatura|250px|Kampong Ayer. Kampong Ayer é unha área histórica de Bandar Seri Begawan, a capital de Brunei. Literalmente quere dicir 'vila de auga' (en Kampung Air). Kampong Ayer está formado por un conxunto de aldeas construídas sobre o río Brunei, sobre todo preto de Pusat Bandar ou o centro da cidade. Por iso, a miúdo é descrita como a "Venicia do Leste". Kampong Ayer foi historicamente o principal asentamento de Brunei; foi a capital de facto, un centro económico e social do Imperio de Brunei durante séculos, pero a súa influencia tamén se estendeu durante o imperialismo británico en Brunei.
Campionato Descentralizado
O Campionato Descentralizado é a primeira división da liga profesional de fútbol que se disputa no Perú, organizado pola Asociación Deportiva de Fútbol Profesional, organismo que pertence á Federación Peruana de Fútbol. Recibe o nome de Copa Movistar por mor do seu patrocinador principal.
O torneo fundouse en 1912, e até o ano 2022 lévanse disputadas 105 tempadas. Os clubs máis laureados na historia do campionato son o Club Universitario de Deportes (26 títulos), o Club Alianza Lima (25 títulos) e o Club Sporting Cristal (20 títulos), ámbolos 3 clubs da cidade de Lima. O primeiro campión foi o Lima Cricket FC, mentres que o campión actual é o Alianza Lima.
Dende 1912 até 1965 foi un campionato no que só competían equipos da rexión de Lima e da veciña provincia de Callao. En 1966 foron convidados a competir na liga por vez primeira 4 equipos do resto do país, converténdose entón o "Campionato Peruano de Fútbol" no "Campionato Descentralizado de Fútbol Profesional". Entre os anos 1997 e 2008 o formato consistía en dous torneos, Apertura e Clausura, cunha final entre os dous gañadores (se era preciso) para definir cal era o campión. Dende 2009 o campionato consiste nunha liga de 16 equipos que disputan 30 xornadas, sendo campión o equipo que remata de líder na táboa clasificatoria trala derradeira xornada.
Os 3 primeiros clasificados na liga acadan o dereito a competir na Copa Libertadores do ano seguinte. Os seguintes 4 equipos da táboa acadan un posto para disputar a Copa Suramericana do ano seguinte. Os 2 últimos equipos da clasificación perden a categoría.
Equipos 2012
320px|miniatura|dereita|Estadio Monumental, en [[Lima.]] 220px|miniatura|dereita|Estadio Inca Garcilaso, en [[Cuzco.]] A competición comeza en febreiro e remata en decembro. Os seguintes 16 equipos disputarán a edición 2012 do torneo:
Palmarés
Un equipo irrompeu recentemente con forza no palmarés do torneo peruano, o CD Universidad San Martín, con 3 títulos nos últimos 5 anos. Non obstante, o palmarés da liga segue a estar dominado polos 3 grandes clubs clásicos da cidade de Lima: † = Equipo desaparecido.
Ligazóns externas
Lliga peruana de futbol Primera División Peruana Peruvian Primera División Primera División del Perú Perun jalkapalloliiga Championnat du Pérou de football Campionato peruviano di calcio プリメーラ・ディビシオン (ペルー) Primera División (Peru) Primera División Peruana Campeonato Peruano de Futebol Чемпионат Перу по футболу
Manuel Valcarce
Manuel Valcarce Gómez, nado en Vilamartín de Valdeorras en 1870 e finado en 1931, foi un escritor galego.
Traxectoria
Estudou o bacharelato en Vilafranca do Bierzo e fixo a carreira de piloto mercante na Coruña. Escribiu versos, fundou unha revista literaria con Heraclio Pérez Placer e colaborou en Vida Gallega e outros periódicos galegos. Retirouse ao seu pazo de Outeiro en San Miguel do Outeiro.
Vida persoal
Casou con Lidia Rodríguez Losada.
Pirataría intelectual
miniatura|dereita|Un vendedor ambulante vendendo álbums "pirata". A piratería é un termo popularizado para referirse á copia de obras literarias, musicais, audiovisuais ou de software efectuada sen o consentimento do titular dos dereitos de autor ou, na súa falta, sen autorización legal.
A expresión correcta para referirse a estas situacións sería copia ilegal ou copia non autorizada e, en termos máis xerais, infracción ao dereito de autor. O termo "piratería" aplícase tamén á venda ilícita de devandito material reproducido ilegalmente. Estes actos comezaron a denominarse piratería como metáfora do roubo da propiedade do outro, acto que realiza un pirata no mar.
A forma en que debe tratar a lexislación a realización destas copias é un tema que xera polémica en moitos países do mundo. A lei de certos países, que regula o dereito de autor, contempla como excepción a copia privada, é dicir, autoriza aos particulares a copia ou reprodución dunha obra protexida para facer un uso privado da mesma.
Delitos contra a propiedade intelectual
O Dereito penal só trata as conculcacións máis graves do ordenamento xurídico, e no marco da propiedade intelectual, xeralmente só se sancionan penalmente as condutas que supoñan a copia ou o plaxio das obras protexidas, onde concorran dúas circunstancias: o fin de lucro e o prexuízo de terceiro, onde o beneficio obtido posúa especial transcendencia económica. Isto último, en moitos casos, supón unha actividade altamente especializada, que busca a comercialización dos produtos copiados ou plagiados, e defínese en actos tales como a exposición das copias en comercios, catálogos de venda, e outros. A piratería e/ou as falsificacións son os delitos máis comúns.
Consecuencias
En relación á industria musical, para a maioría de músicos a súa verdadeira fonte de ingresos está na actuación en vivo, non na venda de discos (máis información aquí). Xa que logo, para algúns, a dispoñibilidade do material dos músicos favorece a afluencia de público aos seus concertos. Un dos medios que favorece esa dispoñibilidade do material hoxe en día é o uso de software P2P que permite aos seus usuarios compartir ficheiros a través de Internet, aínda que moitos esperan que os músicos comecen a abandonar o concepto de disco gravado para ofrecer o seu material de formas alternativas (como, por exemplo, descargas a través de FTP ou similares), podendo fixar prezos por peza/canción ou grupo de pezas moito máis baixos que os actuais prezos de CDs.
Con todo, a maioría das grandes compañías, e asociacións de autores, e intérpretes best-séllers, non están de acordo con este punto de vista e aluden á perda de postos de traballos que se producirá na industria do sector debido a esta actividade. Ademais defenden o dereito dos autores a recibir compensación económica pola utilización da súa obra por un tempo indeterminado, criticando as actuais limitacións temporais.
Cifras
A media mundial de piratería para o ano 2006 situábase en 35% con todo, existen grandes variacións deste algarismo dependendo da rexión. Vietnam é o país coas cifras máis altas: o 97% do software comercializado é ilegal, mentres que na China mantense nun 94%. 2
Na Arxentina ao redor do 70% dos DVD que se venden son copias ilegais 3, mentres que o 75% do software en uso é pirata. En toda Latinoamérica calcúlase nun 66% 4, mentres que en América do Norte é de 21%
Camilo Veiga Prego
Camilo Veiga Prego, nado o 25 de novembro de 1905 en Bouzas, Vigo, e finado o 2 de setembro de 1978, perito mercantil, foi un filántropo galego.
Traxectoria
Fundou e presidiu a Asociación de Amigos da Ópera de Vigo e foi presidente do Círculo Mercantil de Vigo dende 1957 ata 1979.
O seu concello adicoulle o nome dunha rúa en Bouzas en 1983.
Spencer Treat Clark
Spencer Treat Clark, nado en Nova York o 25 de setembro de 1987, é un actor estadounidense que apareceu en numerosos filmes, entre os que se inclúen Gladiator, Mystic River e Unbreakable.
Traxectoria
Foi educado en Darien, Connecticut, na escola elemental Hindley ata que asistiu e se graduou en The Taft School en Watertown, Connecticut. É o irmán da tamén actriz Eliza Clark. Clark formouse na Universidade de Columbia en Nova York e no presente vive nos Ánxeles.
Comezou a súa carreira como actor en 1995 aparecendo na serie de televisión Another World. O seu debut no cinema foi en Arlington Road interpretando a Grant Faraday. Como curiosidade, leva un diario para cada filme no que actúa.
Allied Dunbar Premiership 1999-2000
A tempada 1999-2000 da Allied Dunbar Premiership foi a décimo terceira edición da liga inglesa de rugby, creada pola RFU en 1987. A liga tomaba o nome Allied Dunbar do seu principal patrocinador, unha antiga compañía de seguros.
Formato da competición
O torneo estivo composto por 12 equipos, e tivo un formato segundo o cal os equipos tiñan que disputar dúas voltas completas, de xeito que cada equipo se enfrontase ós outros 11 conxuntos dúas veces, unha como local e outra como visitante.
O sistema de puntuación foi o seguinte:
A liga comezou o 10 de setembro de 1999, e rematou o 21 de maio de 2000.
Taboadela
Taboadela é un concello da provincia de Ourense, pertencente á comarca de Ourense. Segundo o IGE en 2018 tiña 1.443 habitantes (1.701 en 2003). O seu xentilicio (véxase no Galizionario) é «».
Patrimonio
Na parroquia de Torán, preto do lugar do mesmo nome, sitúanse as ruínas da torre de Torán, unha antiga construción de planta rectangular, posiblemente torre da homenaxe dun castelo. Está levantada cun basto aparello apenas desbastado. Nos lenzos ábrense estreitas troneiras por tres dos lados, mentres que no lado orientado ao oeste se sitúa unha porta de arco apuntado e cun tímpano dunha peza. Sobre a porta ábrense dúas ventás rectangulares xemelgas. Ten unhas dimensións de 11 metros de longo por algo máis de 8 de ancho, conservando unha altura media de 12 metros.
Lugares de Taboadela
Para unha lista completa de todos os lugares do concello de Taboadela vexa: Lugares de Taboadela.
Paradox Interactive
Paradox Interactive, (antes unha división de Paradox Entertainment) é unha empresa distribuidora de videoxogos de estratexia sueca con sede en Estocolmo. Os seus principais programas son xogos de estratexia histórica polo cal é amplamente coñecida. O seu programador xefe é Johan Andersson.
Ademais de facer os seus propios xogos e publicalos, encargouse de publicar xogos doutras empresas como é o caso de Knights of Honor da empresa Sunflowers ou Galactic Civilizations 2 de Stardock.
Modificacións Afeccionadas
Algo característico da gran maioría dos xogos que cargan co logo de Paradox é o seu maleabilidade, ao punto que no foro oficial de Paradox atópanse modificacións para todos os seus xogos feitas por usuarios.
Farm
Farm é o noveno álbum de estudio da banda estadounidense de rock alternativo Dinosaur Jr.. Foi editado o 23 de xuño do 2009 e trátase do seu primeiro disco co selo Jagjaguwar. O álbum viña cun vinilo branco de 7" gratuíto cos temas "I Don't Wanna Go There" e "Tarpit", gravados ao vivo por Pitchfork TV.
O versión orixinal europea viña cun erro de masterización, o volume estaba 3 dB máis alto do que debería. O selo europeo PIAS Recordings recolleu as copias afectadas para cambialas polas correctas.
Listaxe de cancións
Todos os temas compostos por J Mascis agás onde se indique.
Primo Castro Vila
Primo Castro Vila, nado en Toiriz (Vila de Cruces) en 1880 e finado en Brántega en 1950, foi un político galego.
Traxectoria
miniatura|esquerda|Placa na casa de Primo Castro Vila en Brántega. Emigrou a Buenos Aires. Ao regreso instalouse na Feira Nova, na parroquia de Brántega, concello de Agolada. Construíu unha microhidráulica para producir enerxía eléctrica.
O 19 de abril de 1931 foi elixido alcalde de Agolada. Suspendido no cargo, foi reposto o 22 de febreiro de 1936. Destituído o 3 de agosto, agochouse para fuxir da represión.
Vida persoal
Casou con Ascensión Martínez Sobrado e tivo dúas fillas: Socorro e Carme Castro Martínez.
Ramón Lorenzo
Ramón Lorenzo Vázquez, nado en Eirapedriña (Ames) o 16 de setembro de 1935, é un estudoso da lingua galega e da prosa medieval, catedrático de Lingüística e Literatura galegas na Universidade de Santiago de Compostela dende 1981 e membro de número da Real Academia Galega.
Traxectoria
A súa tese titulada Traducción gallega de la Crónica General y de la Crónica de Castilla recibiu o premio extraordinario de doutoramento e constitúe unha referencia inescusable para o estudo da lingua medieval galega e portuguesa. Non menos valiosa é a edición galega da Crónica troiana. O Consello da Cultura Galega publicou en 2019 ''Mosteiro de Montederramo. Colección documental e índices, dispoñible na Gallaeciae Monumenta Historica''.
Por outra banda, formou parte do grupo literario Brais Pinto, canda Méndez Ferrín, Alexandre Cribeiro, Herminio Barreiro, Reimundo Patiño etc, e foi un dos impulsores da revista de creación poética Dorna.
En 1971 participou na fundación do Instituto da Lingua Galega, institución á que permanece vinculado.
Traduciu obras de literatura xuvenil, como O ponche dos desexos, de Michael Ende (xunto a Úrsula Heinze). Ingresou na Real Academia Galega o 7 de maio de 1999 coa lectura do discurso Reflexións crítico-eruditas e sentimentais sobre a lingua, respondido por Constantino García
Vida persoal
.
Cincenta (homónimos)
O termo Cincenta, Cinsenta ou Cinderella refírese a:
Outros
A historia da "Cincenta" foi orixe de moitas obras notábeis:
Teatro
Cinderella estreouse coma pantomima no palco Drury Lane Theatre, en Londres en 1904 e no Adelphi Theatre en Londres en 1905. Phyllis Dare, con 14 ou 15 anos, protagonizou o último. Na versión orixinal da pantomima a escena de abertura é nun bosque cunha cazaría e é aí onde Cincenta atopa o príncipe por vez primeira e a súa man dereita Dandini, cuxo nome e personaxe vén da ópera La Cenerentola. Cincenta confunde Dandini co Príncipe e o príncipe con Dandini. Unha versión estreouse nos EUA no El Portal Theatre en 2010
Filmes e televisión
Ao longo das décadas, centenares de filmes foron feitos ou adaptados directamente da Cincenta. Case todos os anos, polo menos, hai un novo, sendo a Cincenta unha das obras literarias cun maior número de adaptacións ao cinema.
Telenovelas
Floricienta, unha telenovela arxentina que conta a historia de Flor Fazzarino, unha moza honesta e humilde que sufría por mor das bruxas Delfina e Magda. A telenovela axiña vendeu formatos a países como Colombia, Portugal, Chile, Brasil e México. Na telenovela brasileira Cheias de Charme (2012) da Rede Globo tamén poden ser vistas referencias ao conto de fadas.
Arnois, A Estrada
San Xiao de Arnois é unha parroquia situada no concello da Estrada. Segundo o IGE en 2012 tiña 389 habitantes (187 mulleres e 202 homes), o que supón unha diminución respecto de 1986 cando tiña 592 habitantes. En 1842 tiña unha poboación de feito de 218 persoas.
Xeografía
Limita ao norte coa parroquia de San Miguel de Castro (separada polo regato de Eileixido), ao sur con Riobó e Berres (separadas polo río Boo), ao leste Oca (co regato da Grela por medio) e ao oeste o río Ulla.
Etimoloxía
O topónimo Arnois, ao igual que outros como Arnoia, Arnela ou Arnego, poderían proceder da raíz preindoeuropea *arn, que viría indicando a situación da poboación nun val ou depresión.
Yasunari Kawabata
Traxectoria
En 1920 ingresou na Universidade de Toquio na carreira de Literatura en lingua inglesa, e un ano despois cambia á de Literatura do Xapón. Sendo estudante publicou algúns dos seus traballos, cos que se abriu camiño no mundo literario.
Baloira, A Estrada
San Salvador de Baloira é unha parroquia que se localiza no concello da Estrada. Segundo o IGE en 2009 tiña 93 habitantes (52 mulleres e 41 homes), distribuídos en 6 entidades, o que supón unha diminución respecto de 1986 cando tiña 101 habitantes. En 1842 tiña unha poboación de feito de 98 persoas.
Patrimonio
Hórreo da casa de Tanoira.
As festas patronais por San Salvador celébranse o 7 de agosto. Tamén se fai festa en Santa Lucía, que celebran o primeiro domingo de maio.
Turismo sexual
300px|miniatura|[[Barrio vermello en Ámsterdam.]] O turismo sexual é a actividade de viaxar, polo xeral a outros países, co propósito de manter relacións sexuais, usualmente con prostitutas. A Organización Mundial do Turismo (United Nations World Tourism Organization ou UNWTO), dependende da ONU, define o turismo sexual coma "toda viaxe organizada dentro do sector turístico, ou fóra deste sector pero empregando as estruturas e redes deste, co obxectivo primario de efectuar unha relación sexual comercial entre o turista e a poboación residente no país de destino".
Os alicientes para os turistas sexuais poden incluír dende baixos custos dos servizos sexuais no país de destino, así coma facilidades para acceder a ela por ser unha actividade legal, ou mesmo outras particularidades legais ou o acceso á prostitución infantil.
Leis sobre prostutución no mundo
O turismo sexual ten calidade de legal ou ilegal en función das leis que existan sobre prostitución no propio país. Xa que logo, o turismo sexual ten categoría de actividade legal en todos aqueles estados onde a prostitución estea regulada e aceptada legalmente.
{{legend|#336600|Prostitución legal e regulada}} {{legend|#336699|Prostitución (troco de cartos por sexo) legal, mais actividade organizadas para explotala (bordeis, cabarets etc.) ilegais; a prostitución non está regulada}} {{legend|#993333|Prostitution ilegal}} {{legend|#ababab|Sen datos}}
A prostitución tamén é legal en Nova Zelandia, malia o mapa non o amosar.
O turismo sexual nos documentais
A turismo sexual está largamente documentado en diversos documentais e series de televisión:
Lingua abkhaza
O abkhazo (en abkhazo: Аҧсуа) é unha lingua caucásica noroccidental falada polo pobo abkhazo. É lingua oficial en Abkhazia, república independente de facto, aínda que segundo o dereito internacional é unha parte de Xeorxia.
Distribución xeográfica
Lingua tradicional de Abkhazia, agás na provincia de Gali onde o mingreliano é a lingua tradicional. Despois do conflito abkhazo-xeorxiano de 1992-1993 o abkhasio converteuse na lingua máis falada en Abkhazia.
Falantes
Hai grandes diferenzas nas fontes sobre o número de falantes, variando entre os 100.000 e os 600.000. As cifra máis verosímil é de 200.000 falantes.
Na República de Abkhazia uns 100.000 falantes, na rexión autónoma de Adzharia de Xeorxia, establecidos en 1866, hai 2.000 abkhazos establecidos no distrito do centro de Batumi, a capital, e na vila de Akhasheni, están entrando nun proceso de perda lingüística. En Moscova, a capital de Rusia hai unha pequena comunidade que data de mediados do século XX.
En Turquía hai 500.000 abkhazos de orixe, dos que uns 50.000 poderían falar abkhazo (aínda que non hai datos fiables e algunhas fontes sitúan o número de falantes en 5.000). En Siria, Iraq e Xordania hai importantes comunidades de orixe abkhaza, pero en boa parte asimiláronse aos circasianos.
En Estados Unidos, Alemaña e os Países Baixos hai pequenas comunidades abkhazas, procedentes da diáspora turca.
Escrita
miniatura|Alfabeto abkhazo. A primeira mostra escrita da lingua é un glosario de palabras recollido polo viaxeiro turco Evliya Çelebi, arredor de 1640 empregando o alfabeto árabe. A comezos do século XIX redáctase un dicionario abkhazo-ruso, inédito, conservado nun arquivo de Tiflis e de 1840 data unha breve descrición dun filólogo alemán. O primeiro alfabeto abkhazo deseñouno o lingüista ruso Barón Pedro von Uslar en 1863, baseado no dialecto Bzâp, formado por 55 caracteres, empregado na súa gramática abkhaza. En 1865 publicouse o primeiro libro en Abkhazo.
O alfabeto de Uslar sufriu diversas adaptacións ata que no 1909 Ch'och'ua estableceu unha nova escrita cirílica, oficializada nos primeiros tempos do réxime soviético. En 1926 Nicolai Marr deseña o seu Alfabeto Analítico de 75 caracteres, baseado no latino, que utilizou no Dicionario abkhazo-ruso. En 1928 aparece o Alfabeto abkhazo Unificado de Jakovlev, baseado no latino, en 1938 oficialízase o alfabeto xeorxiano, pero o número de publicacións neste alfabeto foi moi escaso.
En 1954 vólvese ao alfabeto cirílico, deséñao un comité e segue en vigor actualmente, se ben debátese a adopción dun novo alfabeto de base latina.
Literatura
Considérase a Dârmit' Gulia (1874-1960), o pai da literatura abkhaza, escribiu o primeiro libro de poesía en abkhazo, Poemas e cántigas en 1912, o primeiro libro de relatos en 1919 Baixo o estraño ceo, a primeira novela e fundou a primeira publicación periódica da lingua, Apsny en 1919. Samson Chanba (1886-1937) en 1920 estrea a primeira obra de teatro en abkhazo, Makhadzhiry. Ámbolos dous eran do sur, o que axudou a establece-lo dialecto do sur -Abzhui- como base da nova lingua literaria a fins dos anos vinte.
Entre 1930 e 1940 consolídase a literatura abkhaza con autores como Bagrat' Sinkwba, o autor vivo máis importante, novelista e poeta, O derradeiro dos deportados é a súa gran novela, onde narra o exilio de todo o pobo Ubikh. Os irmáns Iván e Neli Tarba, son outros dous autores contemporáneos.
Medios de Comunicación
Dende a independencia produciuse o aumento da produción escrita, a pesar dos grandes atrancos debidos ás sancións económicas. A televisión e a radio de Abkhazia emiten regularmente en abkhazo, hai un semanario, Apsny, de 16 páxinas, cunha tiraxe de 1.000 exemplares en 1996, dous xornais bilingües co ruso e un trilingüe co mingreliano e o ruso.
Historia
Os abkhazos habitan o mesmo territorio dende hai milleiros de anos. As primeiras referencias históricas sólidas dos proto-abkhazos veñen de historiadores gregos e romanos: Hecateo de Mileto, Estrabón, Plinio o Vello. Os gregos estableceron unha colonia nas súas costas, Apsilia no século VI a.C, de onde vén Apsny, o nome que dan os abkhazos ao seu país. As tribos proto-abkhazas organizaron os seus propios principados no século I a.C, no século IV únense no principado de Cazika, autónomo dentro do Imperio Bizantino. Abkhazia incorpórase a Xeorxia no ano 978. Ata comezos do século XIX toda a poboación de Abkhazia era de lingua abkhaza, agás unha pequena minoría de lingua grega. En 1810 o tsar Alexandre I impón o protectorado ruso en Abkhazia, aumentando progresivamente o seu control ata que despois das guerras caucásicas (1864) o país incorporouse ao Imperio Ruso, en 1866 os abkhazos subleváronse, a súa derrota supuxo o exilio da metade dos abkhazos ao Imperio Otomán, entre 1866 e 1878 calcúlase que entre 70.000 e 120.000 abkhazos deixaron as súas terras, entregadas a colonos rusos. En 1897 só 58.700 abkhazos permanecían en Abkhazia e o abkhazo deixou de ser a lingua das cidades. A época soviética supuxo o comezo do uso público e escrito da lingua abkhaza.
En abril de 1930 Stalin integrou Abkhazia en Xeorxia como unha república autónoma, o proceso de normalización da lingua abkhaza paralizouse, oficializouse un novo alfabeto xeorxiano, restrinxiuse o uso do abkhazo na administración e na educación ( no curso 1945-1946 púxose fin á escolarización en abkhazo, establecida en 1932) a favor do xeorxiano e favoreceuse a emigración de mingrelianos, que pasaron de 3.500 en 1886 a 300.000 en 1935.
En 1978 o goberno xeorxiano estableceu o xeorxiano como única lingua oficial abkhaza, como reacción 130 dan a coñecer un manifesto para integrar Abkhazia en Rusia, mentres reclamaban a oficialidade do abkhazo en Abkhazia, as autoridades soviéticas rexeitan o chamamento, pero fan concesións culturais e económicas, entre elas a creación de programas de televisión en abkhazo, a transformación do Instituto Pedagóxico de Sukhumi na Universidade de Sukhumi, o reforzamento da prensa en abkhazo, a reserva dun 40 % da administración gobernamental e xudicial de Abkhazia para os abkhazos e o mantemento do abkhazo como lingua oficial.
Grupo Poético Alalá
O Grupo Poético Alalá é unha agrupación literaria das Pontes de García Rodríguez. Foi fundado en 2003 e ten unha actividade continuada de creación, difusión e promoción da poesía.
Lingua abkhaza
Historia
Segundo o censo de 1989 só o 18 % da poboación de Abkhazia era abkhaza, os mingrelianos constituían o 42 %, os xeorxianos o 4 %, os rusos o 16,4 %, os armenios o 15 %, os gregos o 2,8 %, os ucraínos o 2,2 %, e o resto constituído por pequenas minorías de alemáns, xudeus, estonianos...
Grupo Poético Alalá
Membros
Foi fundado por Santiago del Moral, Aníbal Ánxel, Ofelia López, Gloria David e Gemma Bermúdez. En 2016 os seus integrantes son Gloria David, Aníbal Ánxel, Santiago del Moral, Ofelia López (membros fundadores) Montse Pardo, Silvia Pardo Galdo e Mari Carmen Freire. A escritora e bibliotecaria Anabel Alonso López colabora coa actividade do Grupo.
Lingua abkhaza
Historia
En xullo de 1989 o goberno xeorxiano converte á Universidade de Sukhumi nunha sucursal da Universidade de Tiflis, o que provoca dúas semanas de protestas populares en Abkhazia nas que morren 22 persoas. En decembro de 1990 o parlamento de Abkhazia proclama a independencia, o goberno xeorxiano non a recoñeceu e en agosto de 1992 envía 3.000 gardas nacionais a Abkhazia, o 23 de outubro de 1992 as forzas xeorxianas queiman os arquivos do Instituto da Lingua, Historia e Literatura Abkhazia, en setembro de 1993 a derrota xeorxiana supuxo a independencia de facto de Abkhazia, e a marcha de 200.000 xeorxianos e mingrelianos a Xeorxia, dos que uns 100.000 volveron con posterioridade, sobre todo á provincia de Gali, onde case o 100 % da poboación é mingreliana.
Grupo Poético Alalá
Actividade
O grupo reúnese semanalmente na Biblioteca Municipal e a súa actividade céntrase na organización de dous recitais poéticos anuais, un en outono e outro en primavera. Estes actos contan cunha grande afluencia de público e teñen sempre un poeta ou unha poeta convidada. Pasaron por este evento Suso Pensado, Helena Villar Janeiro, Silvia Pardo Galdo, Xosé Vázquez Pintor, Eduardo Estévez, Darío Xohán Cabana, Xulio López Valcárcel, Diana Varela Puñal, Daniel Salgado, Xosé Luís Sobriño, Isabel Fresco, Carlos Blanco, Medos Romero, Xosé Luis Sobrino ou Antón Fortes.
Os seus membros son convidados con frecuencia a participar noutros eventos culturais da comarca e manteñen encontros con alumnos dos centros de ensino da zona.
Lingua abkhaza
Historia
Segundo datos de 2003 Abkhazia está habitada por 320.000 persoas, delas uns 100.000 abkhazos, 100.000 mingrelianos, 50.000 rusos, 50.000 armenios e 20.000 outros (alemáns, gregos, estonianos...)
Heraldo Guardés
Heraldo Guardés foi un semanario editado na Guarda entre 1904 e 1935.
Historia e características
Subtitulado Semanario independiente, apareceu o 15 de outubro de 1904. Foi fundado por José Darse Sobrino, que era tamén o propietario, ao seu regreso da emigración. Darse creou unha imprenta propia na que se imprimía o periódico. Entre os seus colaboradores figuraron Guillermo Vicente, Francisco Rodríguez Otero, Manuel Álvarez Rivero, Serafín Carrera Fernández, Rafael Fernández Casas e Xoán Noya. De tendencias liberais republicanas, defensor do agrarismo e anticlerical, antiforal e anticaciquil. Identificouse plenamente co movemento agrario a partir do 30 de xaneiro de 1909, cando reiniciou a súa publicación, interrompida durante varios meses a consecuencia dun incendio. Debido a esta vinculación e ás diversas campañas agraristas, foi considerado como o decano da prensa agrarista dos anos dez. Logo da morte do seu fundador cambiou a súa orientación e pasou a defender á dereita caciquil. Cesou a súa edición en 1935. Varios colaboradores de Darse continuaron a súa liña en Nuevo Heraldo.
Grupo San José
Grupo San José é unha empresa construtora galega con sede en Pontevedra.
En 2006 mercou a empresa Parquesol por 917 millóns de euros. En 2009 saíu á bolsa. En 2014 refinanciou a súa débeda de 1626 millóns de euros.
Bob Lanier
Universidade
Lanier foi tres veces seleccionado Converse All-America (1968-1970), e en 1970 liderou a Universidade de St. Bonaventure á Final Four da NCAA, con todo, chegou lesionado e non puido disputar o partido de semifinais ante Jacksonville de Artis Gilmore, onde caeron eliminados.
Lingua rukai
O rukai é unha lingua formosana falada polo pobo rukai de Taiwán. É membro da familia de linguas austronesias. A lingua rukai abrangue seis dialectos, que son o budai, o labuan, o maga, o mantauran, o tanan e o tona. O número de falantes dos seis dialectos de rukai dialects estímase en arredor de 10 000. Algúns dos falantes son monolingües. Existen diferentes graos de intelixibilidade mutua entre os dialectos de rukai. O rukai salienta entre as linguas formosanas polo seu distintivo sistema de voz gramatical.
Bob Lanier
NBA
Foi seleccionado na primeira posición do Draft de 1970 por Detroit Pistons, sendo nomeado naquela tempada no quinteto dos mellores rookies da campaña. En 1980 foi traspasado a Milwaukee Bucks. En cinco tempadas que estivo no equipo, gañou o campionato de división en cada ano. En 1984 retirouse do baloncesto profesional.
En 14 tempadas na liga, fixo 20,1 puntos e 10,1 rebotes por partido cun respectable 51.4% en tiros de campo. Xogou oito All-Star Game e foi nomeado MVP do partido en 1974. Posteriormente entrou no Basketball Hall of Fame en 1992 e o seu dorsal 16 foi retirado tanto nos Pistons como nos Bucks. Na tempada 1994-95, foi adestrador interino de Golden State Warriors durante 37 partidos substituíndo a Don Nelson, obtendo un 12-25 de marca.
Voo 370 de Malaysia Airlines
miniatura|9M-MRO, o aparello perdido no incidente do voo 370, durante a súa saída do Aeroporto Roissy-Charles de Gaulle (Francia) en 2011. O voo 370 de Malaysia Airlines (MH370, tamén designado segundo un acordo de código compartido como voo 748 CZ de China Southern Airlines foi un voo internacional de pasaxeiros, operado por un avión Boeing 777-200ER que transportaba 227 pasaxeiros e 12 tripulantes.
O voo 370 partiu da capital de Malaisia Kuala Lumpur, ás 00:41 do 8 de marzo de 2014 (hora local; UTC+8) nun voo de seis horas de duración cara a capital da China, Pequín. O centro de control de tráfico aéreo de Subang informou ás 02:40 que se perdera o contacto co aparello. As autoridades dos Estados Unidos, Australia, China, Filipinas, Indonesia, Malaisia, Singapur, Tailandia e Vietnam montaron un dispositivo de busca e rescate conxunto, para buscaren os restos do aparello no mar da China Meridional.
O FBI investigou a posibilidade que fora un caso de terrorismo, focalizando a súa atención ao feito que cando menos dous pasaxeiros tiñan identidades falsas. e o xefe da forza aérea de Malaisia, Rodzali Daud, afirmou que os sinais do radar amosan a posibilidade que a aeronave dera a volta, tras días de busca infrutuosa os investigadores concluíron que a aeronave desviara a súa ruta, dirixíndose cara ao oeste cruzando a península Malaia e voando durante horas despois de desaparecer do radar , dirixíndose intencionadamente cara ao Índico. O 20 de marzo, unha serie de imaxes de satélite amosaron posibles restos da aeronave no sur do Índico, ao suroeste de Austrila, incrementándose a busca nesa zona. Avións militares chineses e australianos avistaron máis restos en áreas próximas o 24 de marzo. baseándose en análises de investigadores da aviación británica e da compañía de satélites Inmarsat fontes do goberno malaisio e de Malaysia Airlines afirmaron que o avión caeu ao mar no sur do Índico, morrendo todos os seus ocupantes.
miniatura|Área teórica de busca do aeroplano, en azul zona aproximada onde as autoridades malaias afirman que o avión caeu ao mar.
Aparello
O Boeing 777-200ER, rexistrado como 9M-MRO entrou na frota de Malaysia Airlines como un aparello novo o 31 de maio de 2002. Conta con dous motores Rolls-Royce Trent 800. Anteriormente sufrira outro incidente, en terra, o 9 de agosto de 2012 no Aeroporto Internacional de Shanghai-Pudong cando unha das súas ás bateu cun Airbus A340-600 da China Eastern Airlines. .
Incidente
O voo partiu do Aeroporto Internacional de Kuala Lumpur sen novidade aparecendo por derradeira vez no sistema de control automatizado do tráfico aéreo nas coordenadas 6.5515°N, 103.3443°W, approximadamente a 100 km a NNE de Kuala Terengganu, cesando a comunicación pouco despois de pasar polo centro de control aéreo de Ho Chi Minh Area. No tempo da súa desaparición, a aeronave tiña suficiente combustible para seguir voando sete horas e media.
Reaccións
A aeroliña confirmou que as operacións de busca e rescate comezaran, dous navíos de rescate chineses desprazáronse ao mar da China Meridional para colaboraren. e as autoridades malaisianas tamén envieron un avión, dous helicópteros e catro navíos para participaren nos traballos de procura. Filipinas tamén desprazou un avión de para axudar nos labor. E Singapur enviou un C-130 Hercules para asistir na busca da aeronave desaparecida.
Memorias de Idhún
Memorias de Idhún é unha triloxía de libros de fantasía e aventura escrito pola escritora valenciana Laura Gallego García, autora doutros libros como Finis Mundi, Las hijas de Tara ou as Crónicas de la Torre. A historia trata de tres rapaces, Jack, Victoria e Kirtash, quen están predestinados a cambiar o destino de Idhún para sempre.
A editorial SM ten os dereitos de publicación en español. A historia foi traducida a varios idiomas, entre os que están o catalán, portugués, alemán e coreano.
Argumento
No primeiro libro, os personaxes desenvolven lazos sentimentais moi complexos e loitan na Terra mentres que van descubrindo a súa verdadeira natureza e máis acerca de Idhún e a profecía. O obxectivo é atopar ao último unicornio e ao último dragón.
O terceiro libro explora a relación dos deuses coa historia. A acción desenvólvese entre Idhún e a Terra.
Epicureísmo
O Epicureísmo é unha doutrina filosófica que foi fundada por Epicuro de Samos cara o século IV a.C. dentro do período helenístico, que seguiu á morte do rei macedonio Alexandre o Grande. O Epicureísmo entrou en pugna coas escolas do Estoicismo e o Escepticismo.