cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Axencia Espacial Europea
Lanzamentos
En xeral, fanse dende a plataforma de lanzamento de Kourou, na Güiana Francesa. A tecnoloxía de lanzamento é a partir de foguetes Vega, desenvolvidos pola ESA, e Ariane, de Arianespace.
O 3 de setembro de 2020 despegou un Vega cun novo servizo de dispensador de pequenos satélites (Small Spacecraft Mission Service, SSMS), con capacidade de ata sete microsatélites (15-150 kg cada) e 46 cubesat (ata 1 kg) para poñer en órbitas entre 515 e 530 km, en órbitas heliosíncronas.
Programa Horizonte 2000
O programa Horizonte 2000 ('Horizon 2000') é o eixe das actuacións da ESA nas primeiras décadas do século XXI. Da acubillo ás misións Soho e Cluster, XMM-Newton, Herschel, e Rosetta, así como outras de menor envergadura, como Hubble, Cassini-Huygens, Planck, Integral, Gaia e Hipparcos, e cobre tódolos aspectos da ciencia espacial.
Outras misións
Entre 2003 e 2008 desenvolveuse a misión Duble Star / Tan Ce en colaboración con China.
A serie PROBA (Project for On-Board Autonomy) desenvolveu o lanzamento de varios microsatélites. O primeiro, o Proba (logo renomeado como Proba-1), foi lanzado o 22 de outubro de 2001 por ISRO. No 2009 foi lanzado Proba-2 e no 2013 foi lanzado o satélite Proba-V, o terceiro da serie.
No 2011 foi instaldo na Estación Espacial Internacional o Espectrómetro Magnético Alfa (Apha Magnetic Spectrometer, AMS).
No 2018 tivo lugar o lanzamento do primeiro satélite da misión Aeolus. Ese mesmo ano comezou a perfilarse a misión Lagrange, que espera estar definida a mediados de 2019.
En outubro de 2018 lánzase a Misión BepiColombo a Mercurio en colaboración coa axencia espacial JAXA (Xapón).
No 2019 terá lugar o lanzamento de JUICE, (Jupiter Icy Moons Explorer, Explorador das lúas xeadas de Xúpiter). Nese mesmo ano, estase a preparar o telescopio espacial CHEOPS.
No 2019 acórdase a misión 'Solar wind Magnetosphere Ionosphere Link Explorer', Smile, en cooperación coa China, para explorar a conexión Sol-Terra.
No 2020 Mantén un proxecto en colaboración (HEXAFLY-INT) para o desenvolvemento dun Vehículo experimental de test de vóo (EFTV, polas súas siglas en inglés) para velocidades de Mach 7 que aproveita a propia onda de choque no seu avance atmosférico para 'surfeala'.
En marzo de 2020 o grupo DISC está a empregar a constelación de satélites SWARM está a estudar a anomalía magnética do Atlántico Sur.
En maio de 2020 a ESA anunciou a recollida de ideas para aproveitar o seu proxecto EL3 (European Large Logistics Lander, Gran Módulo Europeo de Alunaxe), que pretende levar misións á superficie da Lúa de xeito regular.
Cosmic Vision
Cosmic Vision é o planeamento da ESA para o período 2015-2025, abranguendo diversas misións, como a Solar Orbiter (primeira misión asignada a Cosmic Vision), en conxunto coa NASA, que comezará a operar en 2010.
Outros apartados
A ESA mantén ademais abertas oficinas sobre diversos temas, como a Prevención de Refugallos Espaciais e a Oficina de Refugallos Espaciais, que publica un informe anual sobre o lixo espacial. Asemade, proporciona información diversa, entre ela sobre parámetros relacionados co cambio climático, para o que ten un portal.
Contribúe con axencias e institucións de diversos países ó lanzamento dos seus propios satélites, como no caso de SEOSAT-Ingenio.
Asemade, participa en desenvolvemento diversos, como ocorre a través do ESA’s Navigation Innovation and Support Programme (NAVISP) para desenvolver a intelixencia artificial arredor da condución autónoma, e en colaboracións con outras axencias espaciais, non só coa NASA, coa que xa ten colaborado en numerosas ocasións, senón con outras axencias como a CAS (China), coa que leva a cabo o Balloon boom en 2022.
O 28 de febreiro de 2022, no marco das sancións internacionais contra Rusia, a ESA suspende a colaboración coa axencia rusa Roscosmos, despois de serlle negados varios impulsores Soiuz, o que afecta entre outros, ó programa que ten como obxectivo Marte.
Propostas para o futuro
Aínda co plan Cosmic Vision 2015-2025 en marcha, e tendo en conta que do comezo da concepción dunha misión ata o cumprimento dos seus obxectivos e obtención de resultados científicos poden pasar vinte anos, no 2019 comeza a traballar no programa Voyage 2050, que pretende deseñar os pasos que a ESA dará no período 2035-2050, anunciando por primeira vez o comezo dunha consulta pública. En 2023 ten prevista a misión "Explorador da Ligazón Vento Solar-Magnetosfera-Ionosfera" (SMILE), en colaboración entre Europa e a China, que profundizará na relación Sol-Terra.
Amais das misións espaciais, a ESA procura a difusión do seu traballo, a aplicación da tecnoloxía espacial (como no caso do reciclado de auga no espazo, baseado no MELiSSA (Micro-Ecological Life Support System Alternative) aplicado en diversos lugares na superficie terrestre ), a aplicación da intelixencia artificial para predicir o futuro terrestre e o ensino do espazo, entre outras actividades, lanzando diversas campañas.
A raíz dunha consulta lanzada en 2019, en 2021 estanse a xestar varias aproximacións para a exploración das covas lunares. Entre as propostas, hai unha na que participan a Universidade de Oviedo xunto coa Universidade de Vigo e Alén Space.
664
Mortes
Historia ano a ano
Cruceiro de Pastoriza
Descrición
Está composto por unha plataforma cuadrangular de dous graos, sen pedestal. O seu fuste é de sección cadrada con chafráns decorados con caras. A capela está ornamentada con esferas, coa base moldurada con anxo con ás, tellado a catro augas, teito plano, e coa Virxe pregando no interior. A cruz ten os brazos con chafráns, remates florenzados con botón central e está recrucetada. O Cristo está crucificado coa cabeza ergueita e as mans abertas, leva coroa de espiñas. No reverso da Cruz, Virxe coroada orando coas mans xuntas sobre peaña de anxo con ás.
Zeus
Na mitoloxía grega Zeus (en lingua grega Ζεύς), Zeús Kroniōn («descendente de Crono») ou Dias (Δίας, «rei divino») foi o soberano dos deuses e o deus do ceo e mais do trono. Na mitoloxía romana correspóndese con Xúpiter, protector da cidade de Roma desde o seu templo no Capitolio.
Zeus deu orixe a boa parte dos deuses olímpicos e tamén á maioría dos heroes gregos, froito das relacións sexuais que tivo con diferentes mulleres mortais. Como deus supremo e garante do equilibrio universal, administraba xustiza entre deuses e homes.
Mitoloxía
Deus supremo da relixión grega, Zeus era fillo de Cronos e de Rea, pai e soberano dos deuses e dos homes. Mantén a orde e a xustiza no mundo, vixiando o mantemento dos xuramentos. Afírmase que dispensaba bens e males entre deuses e homes, e Homero di que na porta do seu palacio había dúas xarras contendo os bens, unha, e os males, a outra, e vai sacándoos alternativamente. Crese tamén que provocaba a chuvia, o raio e o lóstrego.
Cronos, que temía o cumprimento dunha profecía que anunciaba que sería derrocado por un dos seus fillos (como fixera el co seu pai Urano), devoraba a tódolos fillos que lle daba a súa muller. Esta, ó quedar embarazada de Zeus, fuxiu, para salvalo, á illa de Creta, onde tivo o seu fillo en segredo e retornou ao Olimpo, simulando alí que estaba de parto. A Cronos entregoulle unha pedra envolta en teas, simulando ser un meniño, e aquel tragouno sen decatarse do engano. As diferentes tradicións dan distintos lugares de nacemento: a máis estendida sitúao no monte Exeo, no monte Ida ou no monte Dicte, os tres en Creta; pero Calímaco faino na Arcadia (no Peloponeso).
miniatura|250px|esquerda|Rea, os Curetes danzando e Amaltea aleitando a Zeus (gravado de 1811, segundo un baixorrelevo romano)
Rea deixou ó seu coidado ós Curetes (nove divindades fillos de Apolo e Danais) e ás ninfas Melisa (que o alimentaba con mel) e Amaltea (representada como a cabra que daba o leite necesario para criar a Zeus meniño ). Para protexer a Zeus e que os espías de Cronos (os corvos) non o descubrisen, o berce do meniño estaba colgado do teito, de forma que non formaba parte do ceo nin da terra, e os Curetes cantaban e bailaban golpeando os seus escudos e armas para disimular os prantos de Zeus.
Batalla de Pavía
A batalla de Pavía, que tivo lugar durante a xornada do 24 de febreiro de 1525, foi a batalla decisiva na guerra entre Francisco I de Francia e o emperador Carlos V e significou a derrota dos franceses no seu intento de dominar o norte de Italia.
Zeus
Mitoloxía
Unha vez adulto, e axudado por Metis, a Prudencia, filla de Océano, entrou no Olimpo durante un dos banquetes dos Titáns e deulle a beber a Cronos unha droga que o obrigou a vomitar a tódolos irmáns (que seguiran medrando no ventre de Cronos). Deu comezo entón a Titanomaquia, longa guerra na que durante dez anos se enfrontaron Zeus e os seus irmáns contra os Titáns.
Aconsellado por Xea, nai de Cronos, Zeus matou a Campe, gardián do Tártaro, e permitiu que os Ciclopes e os Hecatonquiros saíran del. Ó ser liberados, os Ciclopes forxaron o raio, que regalaron a Zeus xunto o lóstrego e o trono; o casco da invisibilidade, que regalaron a Hades; e o tridente, que regalaron a Poseidón, armas que resultaron fundamentais para a vitoria de Zeus e os seus.
Batalla de Pavía
Contexto
No primeiro terzo do século XVI, Francia víase rodeada polas posesións de Carlos V. Isto, unido á obtención do título de Emperador do Sacro Imperio por parte do borgoñón (1519), puxo o goberno francés contra as cordas. Francisco I de Francia, que tamén optara ó título, vía a posibilidade dunha compensación anexionando un territorio en litixio: o ducado de Milán, máis coñecido por Milanesado. A partir de aí, desenvolveríase unha serie de contendas do 1521 ó 1524 entre a coroa imperial hispano-xermana do Borgoñón-Austria e maila coroa francesa de Valois-Angulema, cuxas rivalidades se perden na noite dos tempos.
Inicio dos enfrontamentos
250px|esquerda|miniatura|Avance galo na Lombardía e a campaña de Pavía de 1524-25. Os movementos franceses móstranse en azul e os imperiais en vermello A primeira batalla tivo lugar en Bicoca (preto de Monza). A vitoria esmagadora dos terzos españois fixo que no castelán a palabra bicoca pasase a ser sinónimo de "cousa fácil ou barata".
Zeus
Mitoloxía
Unha vez rematada a guerra coa vitoria dos deuses olímpicos, Zeus e os seus irmáns repartíronse o mundo de xeito que Zeus quedou como soberano do ceo, Poseidón do mar e Hades co mundo subterráneo. Esta repartición ben puido facerse por sorteo, segundo Pseudo-Apolodoro, ben por decisión de Zeus como rei superior, segundo Hesíodo.
Batalla de Pavía
Inicio dos enfrontamentos
Na segunda batalla, un exército francés de 40 000 homes penetrou no Milanesado, pero foi igualmente rexeitado.
O 25 de outubro do 1524, o propio rei Francisco cruzou os Alpes e a comezos de novembro entraba na cidade de Milán. As tropas españolas refuxiáronse na súa maioría en Lodi, quedando guarnicións espalladas en prazas fortes. Nunha desas prazas fortes, chamada Pavía o xeneral Antonio de Leiva fíxose forte con dous mil españois e cinco mil lansquenetes alemáns. Axiña comezou o asedio francés.
Zeus
Mitoloxía
Aínda tivo Zeus que afrontar dúas guerras máis, contra os Xigantes (Xigantomaquia) e contra Tifón, en ambos casos promovidas por Xea, furiosa ó ver encerrados no Tártaro ós seus fillos, os Titáns. Zeus resultou vitorioso nas dúas contendas.
Batalla de Pavía
O asedio de Pavía
299px|miniatura|A Batalla de Pavía  por un descoñecido pintor [[Flandres|flamengo no século XVI]] Sorprendentemente a cada arremetida a guarnición facíase máis forte. Os franceses decidiron pór asedio á cidade. Pero Antonio de Leiva, veterano da guerra das Alpuxarras, soubo como organizar os escasos recursos para que os muros da cidade permanecesen en pé. Mentres tanto, outras guarnicións españolas vían que o inimigo reducía o seu número para mandalo a Pavía.
Zeus
Iconografía
miniatura|esquerda|250 px|Representación hipotética do Zeus de Fidias Zeus represéntase na Grecia antiga como un home adulto, barbado e de longa cabeleira, co torso nu. Na Grecia clásica (a partir do VII a.C.) adoita aparecer cos seus atributos máis característicos, armado dun raio e acompañado dunha aguia. Adoita levar na man esquerda unha lanza ou cetro (por veces coroado por unha aguia), como símbolo de poder, e a Niké, deusa da forza, a velocidade e a vitoria, na dereita.
Batalla de Pavía
O asedio de Pavía
Mentres os franceses agardaban a capitulación de Leiva, recibiron noticias dun exército que baixaba dende Alemaña para apoiar a praza sitiada: máis de quince mil lansquenetes alemáns e austríacos tiñan ordes do Emperador de poñer fin ó asedio e expulsar os franceses do Milanesado.
Zeus
Iconografía
O momento do seu matrimonio sagrado con Hera recolleuse en frescos romanos en Nápoles e relevos do templo de Hera en Selinunte (ó oeste de Sicilia). Zeus represéntase sentado no seu trono, recibindo a Hera que chega cuberta co seu veo nupcial.
Batalla de Pavía
O asedio de Pavía
Francisco I decidiu dividir as súas tropas. Así ordenou que parte delas se dirixisen a Xénova e Nápoles e tentaran de se facer fortes naquelas cidades.
Zeus
Iconografía
Quizais a imaxe sonada sexa o Zeus criselefantino esculpido por Fidias para o templo do deus en Olimpia, unha das sete marabillas do mundo antigo.
Batalla de Pavía
O asedio de Pavía
Mentres, en Pavía, os mercenarios alemáns e suízos comezaban a sentirse molestos porque xa escaseaban as pagas. Os xenerais españois empeñaron as súas fortunas persoais para pagarlles. Para axudar a causa e vendo a situación apurada dos seus oficiais, os dous mil arcabuceiros españois decidiron que seguirían defendendo Pavía sen cobrar. miniatura|Moeda do asedio da cidade, mandada cuñar por Antonio de Leyva, cuñada na [[Ceca de Pavía.]] A mediados de xaneiro, chegaron os reforzos baixo o mando do marqués de Pescara, Lannoy e o condestable de Borbón. Os canóns comezaron a cuspir lume o solpor do 24 de febreiro do 1525. Os franceses decidiron resgardarse e agardar, sabían que a situación económica dos imperiais non era moi puxante, e que pronto os sitiados comezarían a pasar fame. E así foi, pero no canto de marchar de alí, as tropas decidiron que a comida máis preta sería a do campamento francés.
Zeus
Iconografía
Nas idades Moderna e Contemporánea, Zeus foi reproducido numerosas veces en pintura e escultura, grazas -en boa parte- ó éxito que tiveron as edicións das Metamorfosis de Ovidio.
Batalla de Pavía
O asedio de Pavía
Así, comezaron os chamados encamisados abrindo fendas nas posicións francesas. Detrás, formacións de piqueiros franqueados pola cabalería. Os terzos formaban de xeito compacto, con longas picas protexendo os arcabuceiros. A cabalería francesa caía ó chan antes de chegar a tomar contacto coa infantería.
Zeus
Matrimonios, relacións e descendencia
miniatura|250px|Atenea nace da cabeza de Zeus (cerámica de figuras negras, 550-525 a.C., Louvre) Zeus tivo numerosas relacións e numerosos fillos, tanto con deusas como con mulleres mortais. Non faltaron tampouco relacións homosexuais, como a que mantivo con Ganímedes.
Ademais das relacións e descendencia que tivo coas deusas, Zeus mantivo constantes relacións amorosas con mulleres mortais ou outras mulleres non divinas, que lle deron numerosos fillos. Conseguía os seus favores metamorfoseándose en diferentes animais ou outras entidades (touro, cisne, persoas, sátiro, chuvia de ouro etc.). miniatura|205px|Dánae, de [[Gustav Klimt (1907)]] miniatura|250px|Gustave Moreau: O rapto de Europa (c. 1869)
Batalla de Pavía
O asedio de Pavía
Os franceses conseguiron incautar a artillería española, pero a costa da súa retagarda. Nunha arriscada decisión, Francisco ordenou un ataque total da súa cabalería. Segundo avanzaba a propia artillería francesa (superior á española), tiña que cesar o fogo para non lles disparar ós seus homes. Os arcabuceiros do marqués de Pescara deron boa conta dos cabaleiros franceses.
Zeus
Matrimonios, relacións e descendencia
Grimal recolle dos antigos mitógrafos a posibilidade de que tantas relacións e tantos fillos non se deban simplemente a un apetito sexual descontrolado, senón a razóns máis profundas, como unha acción providencial. Así, o nacemento de Heracles deberíase á necesidade de contar co heroe imprescindible para a guerra dos deuses olímpicos contra os Xigantes; e o nacemento de Helena, causa directa da Guerra de Troia, foi necesario para diminuír a superpoboación de Grecia.
Batalla de Pavía
A vitoria de Carlos V
E nese momento, Leiva sacou os seus homes da cidade para apoiar os seus. Comezaron por arrodear a retagarda francesa e cortarlles a retirada. Aínda que esgotados e famentos, constituían unha moi respectable forza de combate. Bonnivet, principal conselleiro militar de Francisco, suicidouse. Os cadáveres franceses comezaban a amontoarse uns por riba doutros. Os máis, vendo a derrota, tentaban escapar.
Zeus
Galería de arte
Son innumerables as obras creadas baixo a inspiración de Zeus, as súas amantes e os seus feitos.
Outras accións
Zeus vai participar en numerosas ocasións para resolver conflitos entre outros deuses. Por exemplo, intervén na loita entre Apolo e Heracles cando este pretende roubar o trípode de Delfos; ou entre Palas, filla de Tritón, e Atenea; ou na disputa entre Atenea e Poseidón polo patrocinio da Ática. En diversas ocasións axuda a Heracles na consecución dos seus Doce Traballos, e recorre con frecuencia a Hermes para distintas encargas, como o seu heraldo.
Batalla de Pavía
A vitoria de Carlos V
O rei de Francia e a súa escolta combatía xa de pé, intentando abrirse paso. De súpeto, Francisco cae, e ó erguerse, atópase cun estoque español no seu pescozo. Un soldado de infantería, o vasco Juan de Urbieta, facíao preso. Diego Dávila, granadino, e Afonso Pita, galego, xuntáronse co seu compañeiro de armas. Non sabían a quen acababan de facer preso, pero polas vestimentas supuxeron que se trataría dun gran señor. Informaron ós seus superiores. Aquel preso era o rei de Francia.
Zeus
Outras accións
Como deus xusticeiro, castiga ós sacrílegos, como Prometeo (que roubara o lume dos deuses para darllo ós homes), Sísifo (que delatara ó propio Zeus ante o deus río Asopo), Ixión (que enganou e matou ó seu sogro, e despois intentou seducir a Hera), Ticio (que intentara violar a Leto) ou Tántalo (que pecara de soberbia, o que os gregos chamaban Hybris).
Batalla de Pavía
A situación tras a batalla
Francisco I foi levado a Castela (era o cuñado de Carlos I), e no 1526, asina o Tratado de Madrid. Francia recoñecía as aspiracións imperiais nos territorios milaneses e borgoñóns.
Zeus
Outras accións
Na Ilíada cóntase que Hera adormece a Zeus, permitindo así a reacción grega, pero cando este acorda, impide que Poseidón continúe interferindo a favor dos gregos. Ó final, Poseidón, axudado por Hera e Atenea, intenta encadear e derrocar a Zeus, pero Briareo (tamén chamado Exeón, un dos Hecatonquiros, evitou a conxura. Como consecuencia, Zeus castigou a Poseidón a servir a Laomedonte, rei de Troia, para quen tivo que construír as murallas da cidade.
Nun momento determinado e ante a impiedade dos homes, Zeus decide exterminalos mediante un diluvio. A humanidade consegue restablecerse grazas a Pirra e Deucalión (fillos de Epimeteo e Prometeo, respectivamente), os dous únicos inocentes, que, botando pedras tras de si, crearon novos homes e mulleres.
Batalla de Pavía
A situación tras a batalla
Conta a lenda que nas negociacións de paz e de liberación de Francisco I, o emperador estaba tan anoxado que renunciou a usar a súa lingua nai (francés borgoñón) e a lingua habitual da diplomacia (italiano) para falar por primeira vez de xeito oficial en castelán.
The Battle of Los Angeles
The Battle of Los Angeles (A batalla d'Os Ánxeles, en galego) é o terceiro disco de estudio da banda Rage Against the Machine; o álbum debutou no número #1 do top 200 de Billboard. Foi o disco máis popular da banda e o que xerou máis interese internacional. A revista Rolling Stone colocouno no posto número 426 na lista dos 500 mellores álbums de todos os tempos.
Hawaiian Airlines
Hawaiian Airlines (hawaiano: Hui Mokulele ʻo Hawaiʻi) é a aeroliña de bandeira e a máis grande do estado de Hawai. É a décima aeroliña comercial máis grande dos Estados Unidos e ten a súa sede en Honolulu. O seu principal centro de conexións atópase no aeroporto Daniel K. Inouye na illa de Oahu e ten un centro de conexións secundario no aeroporto de Kahului, na illa de Maui. Hawaiian Airlines opera voos a Asia, Hawai, Nova Zelandia, Australia e o Estados Unidos continental. A aeroliña é propiedade de Hawaiian Holdings Inc. Hawaiian é a aeroliña estadounse máis antiga que nunca tivo un accidente con vítimas mortais ou coa perda dun avión, e ademais adoita a estar entre as aeroliñas máis puntuais do país.
Frota
En maio de 2018 a frota de Hawaiian Airlines estaba formada polos seguintes avións:
Boicornello, O Val de Xestoso, Monfero
Boicornello é un lugar da parroquia do Val de Xestoso no concello coruñés de Monfero na comarca do Eume. Tiña 6 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 3 eran homes e 3 eran mulleres.
Paule-Marguerite Françoise de Gondi
Paule-Marguerite Françoise de Gondi, nada o 12 de marzo de 1655 en Machecoul e finada o 21 de xaneiro de 1716 en París, foi duquesa de Retz (1676-1716)
Traxectoria
Seu pai foi Pierre de Gondi e súa nai Catherine de Gondi. Casou o 12 de marzo de 1675 con François Emmanuel de Blanchefort-Créquy. Ao ano seguinte á morte de seu pai herdou os seus títulos: duquesa de Retz, señora de Machecoul, marquesa de La Garnache, condesa de Joigny e baronesa de Mortagne. Herdeira e sucesora da familia dos Gondi, que despois dos episodios protagonizados por seu tío, o cardeal de Retz, conta cunha mala reputación na corte do rei Luís XIV. Tivo un fillo pero morreu en 1703 aos 25 anos e á morte de Paule-Marguerite os seus títulos pasaron á casa de Neufville-Villeroy
Luís López Alonso
Luís López Alonso, nado en Sarria o 23 de febreiro de 1977, é un farmacéutico,  lingüista e escritor galego.
Traxectoria
Licenciado en Farmacia pola Universidade de Santiago de Compostela, graduado en Ciencias da Linguaxe e Estudos Literarios e mestrado en Lingüística Aplicada pola Universidade de Vigo. Após deixar de traballar como boticario, desde o ano 2022 é profesor e investigador en formación do departamento de Tradución e Lingüística Xeral da Universidade de Vigo e membro do grupo de investigación GRADES (Gramática, Discurso e Sociedade). O seu campo de investigación céntrase na sociolingüística crítica e na teoría literaria.
É membro fundador do grupo poético lucense das Lupercais. Colabora en Revista dos tr3sreinos, O Pazo das Musas, Xistral e Grial e intervencións e actividades poéticas como a residencia itinerante internacional Ámeto mítico da Fundación Uxío Novoneira ou a residencia internacional Rosalía en camiño da Fundación Rosalía de Castro.
Creou e guionizou as dúas tempadas da serie televisiva de animación Cocorico, baseada no libro infantil homónimo de Marisa Núñez e Helga Bansch.
San Miguel de Negradas, O Vicedo
San Miguel de Negradas é unha parroquia do concello do Vicedo, na comarca da Mariña Occidental, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 230 habitantes. Está situada no extremo noroeste da provincia de Lugo, lindando coa ría do Barqueiro e co concello de Mañón. Rexístranse poboamentos xa desde a época prerromana, incluído un castro na illa de San Martiño. Foi concello independente ata mediados do século XIX.
Patrimonio
Tivo tres conventos, un feminino en San Paio (na zona montañosa da parroquia), outra no Mosteiro (de onde vén o nome que ten) e o terceiro na illa de San Martiño. En San Roque (antigamente chamado Santa Mariña), hai unha capela dedicada a ese santo.
El Relámpago
Historia e características
Subtitulado Semanario destinado a la defensa de los intereses materiales, apareceu o 26 de maio de 1899. Fundado por Salvador Avilleira Estévez. Só editou o primeiro exemplar.
Adenina
A adenina é unha das cinco bases nitroxenadas que forman parte dos ácidos nucleicos (ADN e ARN) e no código xenético represéntase coa letra A. As outras catro bases son a guanina, a citosina, a timina e o uracilo. No ADN a adenina sempre se emparella coa timina.
Forma os nucleósidos adenosina (Ado) e desoxiadenosina (dAdo), e os nucleótidos adenilato (AMP) e desoxiadenilato (dAMP).
Na bibliografía antiga, a adenina foi algunha vez chamada vitamina B4; porén, hoxe non se considera unha verdadeira vitamina. A súa fórmula é C5H5N5. É un derivado da purina (é unha base púrica) na que un hidróxeno foi substituído por un grupo amino (NH2):
Tamén forma parte da molécula de trifosfato de adenosina, que constitúe a fonte principal de enerxía a nivel celular, e está presente en moitas substancias naturais como a remolacha, o té e os ouriños.
A adenina, xunto coa timina, foi descuberta en 1885 polo bioquímico alemán Albrecht Kossel.
Oncorhynchus kisutch
miniatura|250px|Macho na época da reprodución.
Catacterísticas
Ten unha lonxitude media de 97 cm e un peso de 3 a 5 kg, aínda que se informou de casos de animais de até 16 kg.
As femias maduras poden ser máis escuras cós machos.
Hábitat e distribución
Encóntrase principalmente en augas costeiras, non adentrándose en mar aberto como moitas outras especies de salmóns. Tamén se encontra en auga doce durante o seu primeiro ano de vida e, máis tarde, durante a desova.
Nos ríos, prefire correntes de agua de curso relativamente lento, e con leitos de grava fina. No océano, tende a vivir máis cerca das costas que en mar aberto.
Habita nas costas e ríos do Pacífico norte, desde a Baixa California até Alasca.
Acuicultura
O cultivo en gaiolas no mar de salmón prateado vén facéndose dende fai case medio século, aínda que con escasa produción até 1980, data a partir da cal establecéronse no sur de Chile unha gran cantidade de granxas con gaiolas mariñas, país que no 2004 producía máis de 100.000 toneladas, o que representa preto do 90 % da produción mundial desta especie.
Lingua aiome
O aiome é unha lingua papúa que se fala en Papúa Nova Guinea. Tiña 1000 falantes en 2001. Os aiome viven en casas esparexidas, sen formar núcleos a aproximadamente 100 km da cidade de Madang, provincia de Madang.
Lista de gasterópodos de Galicia
miniatura|Aplysia punctata. miniatura|Aporrhais pespelecani. A seguinte é unha lista alfabética dos moluscos gasterópodos atopados en Galicia. Esta baseada na información recollida dos traballos feitos polo experto en malacoloxía galego Emilio Rolán.
Esta clase pertencente ao filo dos moluscos conten arredor de 40.000 especies vivas das cales unhas 600 foron atopadas con maior ou menor abundancia nas costas galegas.
Á taxonomía da fauna malacolóxica está sometida a bastantes cambios debido ás novas achegas de información científica polo que precisa de revisións periódicas para poder engadir os novos datos obtidos.
Angazo
miniatura|Anciño tradicional de madeira, incluídos os dentes miniatura|Anciño moderno para angazar follas O angazo é unha ferramenta agrícola, tamén denominada anciño, ancazo, enciño, engazo, rastrelo e rastra.
Etimoloxía
Non existen datos que testemuñen con exactitude a orixe das formas galegas máis estendidas para este instrumento. Os vocábulos galegos angazo e engazo, e mais as variantes correspondentes ás zonas de gheada e seseo, poden ter orixe nunha suposta forma latina non rexistrada hamicaceus, e que derivaría de hamus (co significado clásico de anzol ou gancho). Anciño e enciño, e mais as súas variantes con seseo, puideron derivarse dunha suposta forma latina non rexistrada uncinus, que sería derivada de uncus (co significado clásico de gancho). Finalmente, os termos rastra e rastrelo deberon ter orixe na forma do latín clásico rastrum, que se aplicaba a diversas ferramentas do traballo agrícola. Tamén pode vir de xermánico *angon = 'espiña, pincho', aínda que a etimoloxía máis posible é a que se basea nun pre-romano *ankatio e *ankino en relación ao asturiano angazu ou angüezu < *ankotio, irlandés antigo écath 'anzol' < *ankoto, medio galés anghad < *ankoto.
Descrición
Orixinariamente elaborado integramente en madeira e que consiste nunha travesa mangada sobre a que se insertan varios dentes (8 ou 10) algo aguzados e que serve para rastrelar e amoreirar follas, herba, palla etc.
Os angazos e anciños modernos poden estar fabricados con outros materiais, como metais nos máis resistentes e para labores máis pesados, e con plásticos, cana, bambú etc, para traballos máis lixeiros, como os de xardinaría.
Historia
miniatura|upright|A muller da esquerda do espectador está a manexar un angazo, ·Xuño", ilustración de 1412-1416, dos [[Irmáns Limbourg, no Les Très Riches Heures du Duc de Berry]] Pode figurar tamén como motivo heráldico en escudos familiares.
Manuel José Arce y Valladares
Manuel José Arce y Valladares, nado en Guatemala o 21 de febreiro de 1907 e finado en 1970, foi un xornalista, diplomático e escritor guatemalteco. Debido á influencia de Antonio Rey Soto e Antón Avilés de Taramancos escribiu en galego o poemario Desdo fondo canta o río en 1966 (Colección Salnés, Editorial Galaxia).
Tomé Paleólogo
Déspota de Morea
Tomé Paleólogo foi o fillo máis novo que sobreviviu do emperador bizantino  Manuel II Paleólogo e a súa muller Helena Dragaš. O seu avó materno foi Constantino Dragaš. Entre os seus irmáns pódense contar aos emperadores Xoán VIII Paleólogo e Constantino XI Paleólogo, así como Teodoro II Paleólogo e Demetrio Paleólogo, Déspota de Tesalónica. Nunca se esperou que Tomé fóra a reinar, dada a súa condición de fillo máis novo, pero os seus fillos convertéronse nos únicos herdeiros sobreviventes da defunta dinastía Paleólogo.
Do mesmo xeito que outros fillos da realeza, Tomé Paleólogo foi nomeado Déspota (despotēs), e en 1428 uniuse aos seus irmáns Teodoro e Constantino como gobernador de Morea. Tras a renuncia do seu irmán Teodoro en 1443, gobernou xunto ao seu irmán Constantino, quen máis tarde se convertería no Emperador Constantino XI. Tomé permaneceu como gobernador de Morea, pero viuse obrigado a compartir o poder desde 1449 co seu irmán máis vello Demetrio. As posesións bizantinas en Morea agrandáronse considerablemente a costa do Principado Latino de Acaia. Despois da última guerra en 1430 toda a península do Peloponeso permanecía virtualmente en mans bizantinas. Tomé casou con Caterina Zaccaria, a filla do último príncipe de Acaia, herdando en 1432 as posesións do seu sogro. right|miniatura|300x300px|Mapa do [[Despotado de Morea, 1459.]] Despois deste período de éxito, a fortuna da Morea bizantina empezou a decaer, debido ao goberno dos irmáns, cada vez máis enfrontados. A situación chegou ao seu punto crítico coa chegada do ambicioso Demetrio, que adoptou unha postura pro-otomá, contraria á orientación pro-occidental de Tomé. Desde 1447 os déspotas pasaran a ser tributarios do sultán otomán. Ao comezo do asedio de Constantinopla polo sultán otomán Mehmed II, enviouse un exército turco co obxectivo de bloquear Morea.
Tras a conquista de Constantinopla por Mehmed II o 29 de maio de 1453, co obxectivo de manter o statu quo, o sultán ordenou que os dous irmáns seguisen gobernando en Morea. Esta orde fora aceptada os dous primeiros anos debido á revolta da familia Cantacuzenos en 1453 durante a caída de Constantinopla, realizada por Manuel, o neto de Demetrio I Cantacuzeno. Até o ano seguinte non puideron as tropas dos irmáns Paleólogo acabar coas tropas rebeldes.En tales circunstancias, e ante a imposibilidade de Constantino XI de manter a paz na familia, Tomé buscou apoio occidental contra os otománs e o seu competitivo irmán Demetrio, afín aos otománs. Aliouse con Xénova e o Papa e derrotou a Demetrio, que fuxiu en busca de axuda aos otománs en 1460. O exército otomán, como era de esperar, atacou Morea e rapidamente atravesou a parede de Hexamilion a través do istmo de Corinto, que foi moito tempo gornecido e defendido de maneira efectiva polas tropas de Tomé. Este escapou coa súa familia a Italia, onde fora xa recoñecido en Roma como o lexítimo herdeiro ao Imperio Bizantino.
Tomé e os herdeiros imperiais
Trala caída de Morea, Tomé instalouse en Roma, sendo recoñecido como o lexítimo emperador do Leste por toda a Cristiandade. Coa intención de gañar apoio para a súa causa Tomé converteuse ao catolicismo nos últimos anos da súa vida. Logo da súa morte en 1465 a lexitimidade imperial pasou ao seu fillo máis vello André Paleólogo, nacido en Mistra ao redor do ano 1455.
Mehmed II conquistou o imperio de Trebisonda, de facto o último territorio libre do antigo estado romano, en 1461. Non obstante, Mehmed xa se proclamou a si mesmo “Emperador romano” tras conquistar Constantinopla en 1453.
Nunha manobra política habilmente tecida, o Papa Paulo II acordou a unión en matrimonio entre a filla católica de Tomé, Zoe Paleóloga (renomeada Sofía), e o Gran Príncipe Iván III de Rusia, coa esperanza de converter Rusia nun estado católico. Este intento de unir igrexas fracasou. Non obstante, debido a este matrimonio, Moscova comezou a utilizar a política imperial de “a terceira Roma” no século seguinte. Ademais, o bisneto de Tomé foi Iván IV de Rusia, o primeiro tsar de Rusia en ser coroado de tal forma (o título imperial xa fora usado durante os reinados de Iván III e do seu fillo Basilio III de Rusia). O último descendente coñecido de Zoe/Sofía foi María de Staritsa, esposa do rei Magnus de Livonia. Morreu en 1610.
Matrimonio
No seu matrimonio con Caterina Zaccaria de Acaia, Tomé Paleólogo tivo polo menos catro fillos:
Caxiao, O Val de Xestoso, Monfero
Caxiao é un lugar da parroquia do Val de Xestoso no concello coruñés de Monfero na comarca do Eume. Segundo o INE en 2010 tiña 21 habitantes (dez homes e once mulleres).
Manuel García Becerra
Manuel García Becerra, nado en Verín en 1905, foi un avogado e político galego con ideoloxía de esquerdas.
A Chafareta, Baamonde, Begonte
A Chafareta é un lugar da parroquia de Baamonde no concello lugués de Begonte na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2011 tiña 44 habitantes (20 homes e 24 mulleres).
Manuel García Becerra
Traxectoria
Fillo de Lino García Vázquez. Estudou Dereito e na Escola de Enxeñeiros de Madrid. Colaborou en El Pueblo Gallego. Militante do Partido Republicano Radical Socialista, foi elixido deputado pola provincia de Ourense integrado na coalición coa FRG nas eleccións a Cortes Constituíntes de 1931. Foi subsecretario de Obras Públicas en 1933. Formou parte do sector progresista que abandonou o Partido Radical-Socialista para fundar o Partido Republicano Radical Socialista Independiente e despois integrouse en Izquierda Republicana, da que foi elixido vicesecretario da súa comisión executiva en abril de 1934. Presentouse por Izquierda Republicana ás eleccións xerais de 1936, pero non resultou elixido. Foi secretario do Ministro de Instrución Pública dende marzo de 1936, e delegado do Goberno na Telefónica en xullo de 1936. Ao remate da Guerra civil foi representante de Izquierda Republicana no SERE, e exiliouse en Cuba, onde colaborou no xornal Luz. Dende 1947 estivo exiliado en México. En 1949 participou no Congreso Mundial de Partidarios da Paz celebrado en París, xunto a Bibiano Fernández Osorio-Tafall, Mariano Ruiz-Funes García e José Giral.
Vida persoal
Casou en Madrid con Filito Muñoz Nicart en 1932.
Pentágono
Propiedades xeométricas
Os pentágonos regulares teñen as seguintes caracterísiticas:
dereita|frame|Trazado dun pentágono regular.
Área
A área dun pentágono regular de lado a pódese obter da seguinte fórmula:
De forma xeral, se temos que o radio da circunferencia circunscrita é ru
ou tamén:
Perímetro
Supoñendo que o pentágono ten un lado de lonxitude a:
Ou tamén:
Para obter o perímetro P dun pentágono regular, multiplícase a lonxitude t dun dos seus lados por cinco (o número de lados n do polígono).
Ángulos interiores
miniatura|220px|dereita|Imaxe do trazado dun pentágono regular inscrito nunha circunferencia. A suma de tódolos ángulos interiores dun pentágono é 540°, i existe unha fórmula xeral para calcular os ángulos interiores de calquera polígono regular (no caso do pentágono n = 5): O ángulo entre dous lados dun pentágono pódese calcular mediante a seguinte fórmula, sempre que se trate dun polígono regular:
Choly Berreteaga
Traxectoria
Durante a súa infancia viviu nun casarón situado sobre a Avenida Correntes, no Barrio de Almagro de Buenos Aires. Varios dos seus irmáns faleceron novos, tamén o seu pai faleceu cando ela tiña 6 anos de idade. Tempo despois, a finais dos anos 1940, radicouse na localidade de Castelar, Partido de Morón na Provincia de Buenos Aires, xa que sufría de problemas respiratorios e esa cidade era considerada adecuada para poder enfrontar a súa doenza.
Ó rematar os seus estudos secundarios, decidiu estudar cociña durante dous anos, e á súa vez foi convocada pola súa profesora para ser o seu auxiliar e substituíla nalgunhas oportunidades. En 1955 contraeu matrimonio co Vasco Berreteaga, con quen tivo mellizos en 1956, Claudia María e Luis. O seu marido falecería anos despois. Logo, tendo pequenos problemas económicos, foi profesora de gastronomía, piano e francés nunha escola estatal de Morón, onde adquiriu experiencia.
Carreira televisiva
En 1963, a pedido da súa sobriña Alicia, enviou unha carta a Blanca Cotta para participar no programa Buenas tardes, mucho gusto que se transmitía por Canle 13 de Buenos Aires, na sección «Hoy colabora usted», onde preparou unha pizzonda, un pan típico de Italia recheo con xamón, touciño entrefebrado, olivas e queixo. Esta colaboración agradou moito, tanto que ós dous meses incorporouse ao elenco estable do programa. No ciclo transmitido en vivo e en directo tamén participaron Petrona Carrizo de Gandulfo, de quen foi íntima amiga, o médico Alberto Cormillot, entre outros.
O programa, con altos picos de audiencia, mantívose varias tempadas no aire até os anos oitenta. No mesmo, presentábanse persoas con algo para ensinar ou preparar en diversos eidos como a xardinaxe, costura, arquitectura, gastronomía, etc. Por moito tempo tivo ó seu cargo unha confeitaría. Ademais, traballou como cociñeira para hoteis, restaurantes e empresas gastronómicas tanto na Arxentina como no estranxeiro.
Honjō
Honjō (本庄市, ほんじょうし, Honjō-shi) é un concello da prefectura de Saitama no Xapón. Está situado no centro da rexión de Kantō e ao noroeste da prefectura, na parte leste da illa de Honshū. A súa superficie é de 89,71 km² e a poboación de 81.523 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 909 h/km².
O concello de Honjō limita cos concellos de Kamisato, de Kamikawa, de Minano, de Nagatoro, de Misato, de Fukaya (son da prefectura de Saitama); de Isesaki e de Tamamura (son da prefectura de Gunma).
Calexico
miniatura|Zelt-Musik-Festival 2016 [[Freiburg, Alemaña ]] miniatura|Zelt-Musik-Festival 2016
Calexico é unha banda estadounidense procedente de Tucson (Arizona) e formada no ano 1996. Os seus dous principais membros, Joey Burns e John Convertino, tocaron anteriormente xuntos nos Ánxeles no grupo Giant Sand. O nome da banda procede do pobo fronteirizo de Calexico, en California.
O seu estilo musical está influído por sons tradicionais latinos como o mariachi ou a cumbia e tamén pola música country do suroeste dos Estados Unidos, así como polo jazz dos 50 e 60 e o post-rock dos 90 e 2000.
Ligazóns externas
Calexico Calexico (Band) Calexico Joey Burns Calexico (banda) Calexico (groupe) קלקסיקו (להקה) Calexico Calexico (band) Calexico
Live at the Grand Olympic Auditorium
Live at the Grand Olympic Auditorium é un disco póstumo da banda Rage Against the Machine (lanzado á venda despois de que Zack de la Rocha deixase a banda); gravado (en CD e DVD) no Grand Olympic Auditorium dos Ánxeles (California).
A súa publicación tivo lugar a finais do 2003 e tivo unha tímida acollida por parte do público. Este é o único disco en directo da banda e nel podemos ver a actitude do grupo nas súas actuacións en vivo.
Asemade tiraron un DVD con gravacións destes concertos.
Citosina
A citosina é unha das cinco bases nitroxenadas que forman parte dos ácidos nucleicos (ADN e ARN) e no código xenético represéntase coa letra C. As outras catro bases son a adenina, a guanina, a timina e o uracilo. A citosina no ADN sempre se emparella coa guanina. Forma os nucleósidos citidina (Cyd) e desoxicitidina (dCyd), e os nucleótidos citidilato (CMP) e desoxicitidilato (dCMP).
É un derivado pirimidínico, cun anel aromático e un grupo amino en posición 4 e un grupo cetónico en posición 2.
Os outros nomes da citosina son 2-oxi-4-aminopirimidina e 4-amino-2(1H)-pirimidinona. A súa fórmula química é C4H5N3Ou e o seu masa molecular é de 111.10 ou.
A citosina foi descuberta en 1894 cando foi illada en tecido do timo de carneiro.
La Cenerentola
Rossini compuxo esta ópera con 25 anos, tralo éxito de Il barbiere di Siviglia o ano anterior. Considérase que La Cenerentola, composta por Rossini nun período de tres semanas, contén algunhas das súas mellores composición para voz a solo e conxuntos. Rossini aforrou algo de tempo reempregando unha abertura de La gazzetta e parte dun aria de Il barbiere di Siviglia e facéndose cun colaborador, Luca Agolini, quen escribiu os recitativos secco e tres números ("Vasto teatro è il mondo" de Alidoro, "Sventurata!" de Clorida e o coro "Ah, della bella incognita.") A edición facsímile do autógrafo ten un aria diferente para Alidoro, "Fa' silenzio, odo un rumore"; isto parece que foi engadido por unha man anónima para unha produción de 1818. Para unha reposición no ano 1820 en Roma, Rossini escribiu un remprazo de bravura, "La, del ciel nell'arcano profondo". A abertura lixeira e enérxica quedou no repertorio estándar dende a súa estrea como La Cenerentola.
La Cenerentola represéntase con frecuencia, aparecendo nas estatísticas de Operabase no posto 29, sendo a 18.ª en Italia e a segunda de Rossini, por detrás de Il barbiere di Siviglia.
Radioisótopo sintético
Os radioisótopos sintéticos son isótopos radioactivos que non se atopan de forma natural na Terra, pero que se poden crear mediante reaccións nucleares (algúns isótopos radioactivos poden estar presentes de forma natural ou ben ser preparados artificialmente).
Un exemplo é o isótopo tecnecio-99 metaestable, 99mTc, que se obtén por desintegración beta de 99Mo. Emprégase en medicina.
Axelle Red
Axelle Red nada en Hasselt o 15 de febreiro de 1968 é unha cantante e compositora belga.
Biografía
Axelle Red é a filla de Roland Demal, un famoso avogado e conselleiro polo partido liberal flamengo Open-VLD na asemblea municipal de Hasselt.
A pesar de ser de orixe flamenga, canta a maior parte das súas cancións en francés, en inglés e tamén en español. É moi coñecida en Francia e Bélxica. O seu estilo musical mestura o jazz e as baladas para piano e evidencia unha grande influencia de ABBA.
Licenciouse en dereito, como o seu pai, pero finalmente decantouse pola música, unha paixón influenciada pola súa nai, pianista. O seu primeiro álbum, Sans plus attendre, vendeu 200 000 copias só en Bélxica. A súa canción Sensualité foi o seu hit en Francia. En 1998, cantou a canción "La Cour des Grands" con Youssou N'Dour na cerimonia de inauguración do campionato do mundo de Fútbol de 1998 Mundial de Fútbol Francia 1998 en París.
Mostar
miniatura|A ponte de Stari Most en 1930.
Begoña Villacís
Begoña Villacís Sánchez, nada en Madrid o 4 de novembro de 1977, é unha avogada e política española. Dende 2015 é concelleira e voceira de Ciudadanos-Partido de la Ciudadanía no Concello de Madrid. Dende xuño de 2019, é a vicealcaldesa de Madrid.
Mostar
thumb|A antiga ponte de Stari Most, reconstruída logo de danos de guerra en 2004 thumb|Danos de guerra en 1992-95 nun edificio en Bulevar Hrvatskih branitelja en Mostar
Begoña Villacís
Traxectoria
Estudou no colexio concertado de La Salle San Rafael, e tras ver a película Doce homes sen piedade, decidiu ser avogada.
Mostar
Mostar é unha cidade de Bosnia e Hercegovina é o centro do cantón de Herzegovina - Neretva da Federación de Bosnia e Hercegovina. En 2003 tiña 105.448 habitantes. Localízase na ribeira do río Neretva. O 48% da poboación é croata, o 48% bosníaca e o 3 % serbia.
Begoña Villacís
Traxectoria
Licenciouse en Dereito pola Universidade San Pablo CEU no ano 2000. Dous anos despois realizou un máster en asesoría fiscal e dereito tributario na Universidade Pontificia de Comillas. Dende xuño de 2003 foi responsable das áreas de dereito tributario, laboral e mercantil de Legalitas. Durante tres anos viviu en Virxinia, nos Estados Unidos.
Mostar
Historia
Mostar fundouse a fins do século XV e converteuse no centro administrativo da rexión de Herzegovina. En 1878 integrouse no Imperio Austro-Húngaro, e despois da primeira guerra mundial pasou a formar parte de Iugoslavia.
Begoña Villacís
Traxectoria
Como experta en dereito colaborou de forma habitual en programas de televisión como Amigas y conocidas, El gato al agua, España Directo e La mañana de La 1. Foi precisamente nunha tertulia televisiva onde coñeceu ao presidente do partido Ciudadanos, Albert Rivera.
Mostar
Guerra bosníaca
Durante a guerra de Bosnia, entre 1992 e 1993, logo que Bosnia - Hercegovina declarase a súa independencia de Iugoslavia, a cidade estivo sometida a sitio durante nove meses. O 3 de abril de 1992 o Exército Popular Iugoslavo (JNA) bombardeou Mostar por primeira vez e na seguinte semana conseguiron controlar gran parte da cidade. O 8 de abril os croatas de Herzegovina fundaron o Consello de Defensa Croata (Hrvatsko Vijeće Obrane, HVO) como unha formación militar para loitar co JNA, na loita os serbios destruíron a catedral católica, o pazo do bispo (coa súa biblioteca de 50.000 volumes), un mosteiro franciscano e 14 mesquitas.
Begoña Villacís
Traxectoria
Votante deste partido comezou a colaborar con eles en setembro de 2014, asesorándoos gratuitamente sobre impostos locais e afiliouse a principios de 2015. En febreiro de 2015, mantivo unha xuntanza con Vox, na que este partido lle ofreceu un posto na súa candidatura para as eleccións de 2015 á Asemblea de Madrid, mais preferiu manter o seu compromiso con Ciudadanos. No mesmo mes, conseguiu 234 avais para se presentar como candidata de Ciudadanos á alcaldía de Madrid e, finalmente, impúxose a Jaime Trabuchelli, o outro precandidato, por 357 votos fronte a 230.
Mostar
Guerra bosníaca
O 12 de xuño HVO xunto a milicias bosníacas conseguiron botar á JNA fóra da cidade, no sitio que seguiu os serbios bombardearon Mostar dende as montañas.
Begoña Villacís
Traxectoria
O mesmo ano, 2015, á fronte do seu partido, conseguiu nas eleccións de maio de 2015, 7 concelleiros, converténdose na cuarta forza do consistorio de Madrid, onde exerceu como voceira do grupo municipal de Cidudadanos entre 2015-2019. Nesas eleccións, Begoña non puido votarse a si mesma porque reside no municipio madrileño de Villanueva del Pardillo.