cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Luna E-3
Baixo o nome de Luna E-3, Luna E3 ou Luna Ye-3 pola súa transliteración da lingua rusa. atópase unha familia de sondas espaciais lunares soviéticas formada por dous membros.
Características
Houbo dúas sondas Luna E-3: a primeira non chegou a órbita debido a un problema coa última etapa do foguete lanzador 8K72, aínda que alcanzou os 200.000 km de altura nunha traxectoria suborbital para logo volver á Terra; a segunda tampouco chegou a órbita debido a un problema cun foguete acelerador do foguete principal.
Campionato suízo de hóckey a patíns
A LNA é a máxima competición de hóckey a patíns que se disputa en Suíza.
O nome da rosa (filme)
O nome da rosa (en Il nome della rosa, en Der Name der Rose e en Le nom de la rose) é un filme dirixido polo francés Jean-Jacques Annaud estreado en 1986. Está baseado na novela homónima escrita por Umberto Eco e protagonizado por Sean Connery como o freire franciscano Guillerme de Baskerville e Christian Slater como o novizo Adso de Melk. Este último protagonizaba unha escena sexual con Valentina Vargas que contribuíu ó seu lanzamento como símbolo sexual da mocidade.
Foi emitido na TVG o 18 de xaneiro de 1991.
Sinopse
Século XIV. Frei Guillerme de Baskerville (Sean Connery), monxe franciscano e antigo inquisidor, e o seu inseparable discípulo, o novizo Adso de Melk (Christian Slater), visitan unha abadía beneditina, situada no norte de Italia, para esclarecer a morte do miniaturista Adelmo de Otranto. Durante a súa estadía, desaparecen misteriosamente outros monxes que despois aparecen mortos. Lentamente, Guillerme vai esclarecendo os feitos. Ó parecer, os asasinatos están relacionados cun antigo tratado sobre a licitude da risa.
Popondetta
miniatura|Provincia de Oro Popondetta é unha cidade de Papúa Nova Guinea, capital da provincia de Oro, localizada no leste da illa de Nova Guinea. Esta rexión foi famosa na segunda guerra mundial polas bases militares instaladas polo seu territorio.
Con 19.556 habitantes no 2000, era a novena cidade máis grande do país.
Preto da cidade, en 1954 o monte Lamington entrou en erupción e matou máis de 4.000 persoas.
Kinga Haudek
Kinga Haudek (n. Oroszlány, Hungría; 27 de xaneiro de 1986) é unha deseñadora de xoias e ourive húngara, cuxa compañía leva o súa mesmo nome.
Biografía
Trala súa graduación universitaria en Socioloxía en Budapest deixa Hungría, trasládase definitivamente a Santiago de Compostela para estudar Xoiaría Artística na Escola de Arte e Superior de Deseño Mestre Mateo (EASD). En Santiago participa en diferentes proxectos artísticos, creando finalmente a compañía que leva o seu nome.
Os deseños de Kinga Haudek foron premiados co terceiro premio do Concurso de Deseño de Xoias San Eloi do ano 2014. Expuxo a súa obra en diversas salas de Santiago de Compostela.
Xoias
O catálogo de xoias da compañía Kinga Haudek é accesible online desde 2015, con máis de 10 coleccións permanentes. Actualmente ten aberto un taller de deseño en Santiago de Compostela. Está inscrita no Rexistro Xeral de Artesanía da Xunta de Galicia e conta co uso de marca Artesanía de Galicia.
A Ponte de Úbeda, Úbeda, A Pastoriza
A Ponte de Úbeda é un lugar da parroquia de Úbeda no concello lugués da Pastoriza na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 9 habitantes (6 homes e 3 mulleres).
Alotau
miniatura|250px|Baía Milne, Alotau. miniatura|Provincia de Milne Bay. Alotau é a capital da provincia de Milne Bay, unha provincia de Papúa Nova Guinea. Atópase na costa setentrional da Milne Bay. No ano 2000 tiña 10.025 habitantes.
Hai unha pista desde Ulumani até Alotau que pasa polo aeroporto local de Gurney (chamado así por Charles Raymond Gurney, do exército australiano, que morreu na zona en 1942). O aeroporto atópase a 12 km do pobo.
Alotau é porta de entrada de Milne Bay, que contén algunhas das illas máis remotas do mundo. É coñecido tamén polo seu arrecife de coral.
O Castro, Nogueirosa, Pontedeume
O Castro é un lugar da parroquia de Nogueirosa no concello coruñés de Pontedeume na comarca do Eume. Tiña 89 habitantes no ano 2019 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 45 eran homes e 44 eran mulleres.
O Pedrón, O Freixo, As Pontes de García Rodríguez
O Pedrón é un lugar da parroquia do Freixo no concello coruñés das Pontes de García Rodríguez na comarca do Eume. Segundo datos do INE, no ano 2014 etaba habitado por un home.
Euroliga 2019-20
A Final Four desta Euroliga ía disputarse do 22 ó 24 de maio de 2020 no Lanxess Arena de Colonia, Alemaña. O CSKA Moscova defendía un título que como consecuencia da pandemia por coronavirus quedou vacante nesta tempada.
Clasificación
Fonte: Euroleague
Galería de imaxes de festas de Galicia
Galería de imaxes de festas de Galicia.
Currás, Caleiro, Vilanova de Arousa
Currás é un lugar da parroquia de Caleiro no concello pontevedrés de Vilanova de Arousa, na comarca do Salnés. Tiña 226 habitantes no ano 2016 segundo datos do IGE, dos que 118 eran mulleres e 108 homes, o que representa un descenso continuado respecto ós anos 2010, cando tiña 242 veciños, e 2005, cando eran 252.
Misool
Misol é unha das catro illas máis importantes das illas Raja Ampat na provincia de Papúa, (Anteriormente Irian Jaya), Indonesia. Ten unha superficie total de 2.034 Km². O punto máis alto ten 561 m. E as principais cidades son Waigama, situada na costa norte da illa, e Lilinta.
Os habitantes falan a lingua Biga e a lingua Matbat, así como o indonesio.
Outras illas principais deste grupo no extremo occidental de Papúa Occidental son Salawati, Batanta e Waigeo e hai numerosas illas máis pequenas tales como Kofiau.
Opium War (filme de 2008)
Opium War (en ) é un filme afgán de 2008 dirixido por Siddiq Barmak. O filme foi completamente rodado en Afganistán e conta as experiencias de dous soldados estadounidenses (Peter Bussian e Joe Suba), cuxo helicóptero se estrela nun deserto afgán. Os dous atópanse á mercé dos elementos naturais e dunha ecléctica familia afgá de granxeiros de opio. Foi escollido como candidato de Afganistán para o Óscar ó mellor filme internacional na 81ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
Pasteurella
Pasteurella é un xénero de bacterias gramnegativas, anaerobias facultativas. As especies de Pasteurella non son móbiles e son pleomórficas. A maioría das especies son catalase positivas e oxidase positivas. A especie máis salientable é P. multocida.
O hábitat destes microorganismos pode ser o medio ambiente en xeral, pero máis frecuentemente forman parte da microbiota da rexión nasofarínxea de distintas especies de animais domésticos e aves.
Os medios de cultivo para este xénero son o ágar sangue e ágar chocolate. No BHI mostra unha característica especial, xa que forma colonias de cor cincenta, mucoides e cun cheiro característico.
O nome da rosa
O nome da rosa (no orixinal en Il nome della Rosa) é unha novela de Umberto Eco publicada en 1980. En 1986, foi levada ó cine polo director Jean-Jacques Annaud, baixo o título O nome da rosa. O personaxe principal foi interpretado por Sean Connery.
Foi traducida ao galego por Maite Jiménez Pérez e publicada por Aira Editorial en 2021.
Pasteurella
Historia
A primeira bacteria de Pasteurella foi descrita en 1879 por Henry Toussaint e Louis Pasteur. Os seus traballos permitiron a descuberta do axente causante da enfermidade chamada cólera das aves (Pasteurella multocida ou septica), e a obtención dunha vacina con xermes atenuados. O xénero e o nome Pasteurella foron propostos en 1887 polo bacteriólogo C. Trevisan en honor a Pasteur. O xénero chegou a incluír varias especies que despois foron reclasificadas, como Pasteurella pestis, que despois foi renomeada como Yersinia pestis, axente causante da peste bubónica, ou a antiga Pasteurella haemolytica, que despois se chamou Mannheimia haemolytica.
Montouto, Cadavedo, A Pastoriza
Montouto é un lugar da parroquia de Cadavedo no concello lugués da Pastoriza na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 20 habitantes (9 homes e 11 mulleres).
Pasteurella
Patoxénese
Moitas especies de Pasteurella son patóxenos zoonóticos, e os humanos poden adquirir unha infección por mordeduras de mascotas domésticas, que orixinan pasteurelose. P. multocida é o axente causante de pasteurelose humana máis frecuente. Síntomas comúns da pasteurelose nos humanos son inchazón, celulite, e drenaxe sanguinolento no lugar da ferida. As infeccións poden progresar ás articulacións próximas, onde poden causar inchazón e artrite.
As Pasteurella son xeralmente susceptibles ao cloranfenicol, penicilinas, tetraciclina, e aos macrólidos.
Pasteurella está presente nas bocas de moitos gatos e cans e frecuentemente nos coellos. Isto é totalmente normal nestes animais, aos que a bacteria non lles causa trastornos e teñen boa saúde. A frecuente presenza da bacteria nas súas bocas é a causa de que cando un animal morde a unha persoa se adopten accións médicas proactivas e defensivas (algunhas veces son necesarios tratamentos antibacterianos).
Pasteurella multocida pode orixinar nas aves unha septicemia fulminante chamada cólera das aves.
En coellos
P. multocida causa morbidez e mortaldade nos coellos, e a síndrome predominante é unha enfermidade das vías respiratorias superiores. P. multocida pode ser endémica nas colonias de coellos e a miúdo transmítese polas secrecións nasais. P. multocida pode sobrevivir varios días na auga en áreas húmidas.
A Cruz do Cabildo, Nogueirosa, Pontedeume
A Cruz do Cabildo é un lugar da parroquia de Nogueirosa no concello coruñés de Pontedeume na comarca do Eume. Tiña 98 habitantes no ano 2019 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 44 eran homes e 54 eran mulleres.
O nome da rosa
Sinopse
No inverno de 1327, baixo o papado de Xoán XXII, Adso de Melk e o seu mestre Guillerme de Baskerville chegan a unha abadía, famosa pola súa impresionante biblioteca con estritas normas de acceso, situada nos Alpes italianos para organizar unha reunión entre os delegados do Papa e o emperador e poder discutir sobre a suposta herexía dunha rama dos franciscanos: os espirituais.
Porén, esta reunión vese ameazada por unha serie de asasinatos que aparentemente seguen a pauta dunha pasaxe da Apocalipse. Guillerme e Adso, saltándose en moitos momentos as normas da abadía, intentan resolver os asasinatos ata chegar ó trepidante final.
A historia é contada en primeira persoa polo xa ancián Adso, que desexa deixar un rexistro do que presenciou sendo mozo na abadía. O empeño posto en lograr unha ambientación adecuada implica que o autor use en repetidas ocasións citas en latín, especialmente nas conversacións eruditas entre os monxes. Tamén se reconstrúe con detalle a vida cotiá no mosteiro e a ríxida división horaria.
O significado do nome da rosa
O nome da rosa pode resultar un título moi confuso que causa a atención durante todo o traxecto da película, e unha intriga inquietante de saber que significa “a rosa”. Nunha entrevista Umberto Eco afirma que o título non foi posto ó rematar a obra, senón que o puxo despois de que a editorial rexeitara o de “Adso”. Eco quixo desviar a atención do lector para que quedase ó seu criterio. Realmente non existe un fundamento forte nin estable mediante o que se poida confirmar a orixe do título. Porén, unha interpretación plausible provén da última frase do libro: "Stat rosa pristina nomine, nomina nuda tenemus" (da rosa non resta senón o nome), que pode aludir a que, tralo incendio, de todo o acervo cultural e riqueza espiritual contidos na biblioteca da abadía quedou só o recordo.
Referencias a outras persoas e textos
A novela ten múltiples referencias máis ou menos explícitas. Adso é un tributo a Simplicio, un personaxe do Diálogo sobre os principais sistemas do mundo de Galileo Galilei (Ad simplicio, "para Simplicio") e ó Dr. J. H. Watson, compañeiro de Sherlock Holmes. Guillerme de Baskerville, alude polo seu nome, e en ocasións pola súa actuación, a Guillerme de Ockham e a Sherlock Holmes (protagonista do libro Hound of the Baskervilles). Tamén existen varias referencias a Jorge Luis Borges: Jorge de Burgos (o bibliotecario cego), a disposición da biblioteca-labirinto (segundo o modelo da "biblioteca de Babel" do libro Ficciones)...
Tamén se alude ó libro II da Poética de Aristóteles, sobre a comedia e a poesía iámbica, que se perdeu, aparentemente durante a Idade Media, e da que nada se coñece. É o libro que na novela causa a morte de varios monxes.
Realízase unha exposición do método científico e o razoamento dedutivo usado habilmente por Guillerme.
Repercusión
O éxito acadado pola primeira novela de Umberto Eco foi similar ó que obtivo a adaptación cinematográfica de Jean-Jacques Annaud en 1986. Na película Sean Connery interpreta o monxe franciscano e antigo inquisidor, e Christian Slater a Adso.
Tamén inspirou un videoxogo a finais dos 1980 chamado La abadía del crimen, así como un xogo de mesa aparecido en 1996, El misterio de la Abadía, e un xogo conversacional denominado En el nombre del señor.
Kong, a illa Caveira
Kong, a illa Caveira (en Kong: Skull Island) é un filme estadounidense de 2017 dirixido por Jordan Vogt-Roberts. É un reboot da franquía King Kong, e é o segundo filme de MonsterVerse, de Legendary Entertainment. O filme está protagonizado por Tom Hiddleston, Samuel L. Jackson, John Goodman, Brie Larson, Jing Tian, Toby Kebbell, John Ortiz, Corey Hawkins, Jason Mitchell, Shea Whigham, Thomas Mann, Terry Notary e John C. Reilly. No filme, ambientado en 1973, un grupo de científicos e soldados da guerra de Vietnam viaxan a unha illa Caveira que non aparece nos mapas e encontran unhas terroríficas criaturas antes de atopar ao poderoso Kong, un gorila xigante que é o último exemplar da súa especie.
Estreouse en galego o 25 de agosto de 2020 a través da TVG.
Kimbe
miniatura|Nova Bretaña Oriental Kimbe é a capital da provincia de Nova Bretaña Occidental, Papúa Nova Guinea. É un porto da baía de Kimbe, sendo o terceiro porto en importancia de Papúa Nova Guinea. No ano 2000 tiña 14.656 habitantes.
É un destacado centro industrial tratando produtos como a palmeira aceiteira, o cacao ou o coco. A empresa máis grande de Nova Bretaña, e da Papúa Nova Guinea mesma, chámase New Britain Palm Oil Limited (NBPOL) e ten a súa sede principal en Mosa, a 12 km de Kimbe.
Esteiro, Nogueirosa, Pontedeume
Esteiro é un lugar da parroquia de Nogueirosa no concello coruñés de Pontedeume na comarca do Eume. Tiña 111 habitantes no ano 2019 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 51 eran homes e 60 eran mulleres.
Economía de Nixeria
A economía de Nixeria tivo unha gran transformación na década de 1960, cando pasou de ser agrícola e pastoril a industrial ao descubrirse pozos de petróleo.
Características
Con 15.600 millóns de barrís en reservas de cru e máis de 3 millóns de m³ de gas natural, é un dos países africanos que máis se desenvolveron. No entanto, a forte dependencia do petróleo e que este atópese en mans de empresas estranxeiras, fai que existan graves desigualdades sociais, mentres a maioría dos nixerianos vive con menos dun dólar americano ao día, existen fortunas creadas co diñeiro do petróleo. A balanza de pagamentos é positiva grazas á exportación de cru que se conduce a través de gasodutos desde o interior ata os portos do Océano Atlántico. Destaca tamén a industria petroquímica, de automóbiles e as refinarías. En canto ao resto da actividade produtiva, só ten certa importancia o cacao, ao que se destina o 50% do chan cultivábel e que é producido para exportación. A agricultura e a gandería ocupan ao 50% da poboación pero apenas si pode abastecer a propia demanda interna.
Desde o 2008 o goberno dá mostras de vontade política de implementar as reformas económicas suxeridas polo Fondo Monetario Internacional, tales como modernizar o sistema bancario, reducir a inflación controlando as demandas salariais, e resolver as disputas rexionais por control das ganancias da industria do petróleo.
Bangkok
Bangkok é a capital de Tailandia, a cidade localízase na ribeira leste do río Chao Phraya, preto do Golfo de Tailandia. Ten máis de dez millóns de habitantes.
Toponimia
O nome oficial é Krung Thep (กรุงเทพฯ) da palabra thai Krung, que significa "capital", e thep do pali, que significa "divindade". Tradúcese normalmente como "cidade dos anxos".
A forma máis longa e en desuso do nome da cidade é:กรุงเทพมหานคร อมรรัตนโกสินทร์ มหินทรายุธยามหาดิลก ภพนพรัตน์ ราชธานีบุรีรมย์ อุดมราชนิเวศน์ มหาสถาน อมรพิมาน อวตารสถิต สักกะทัตติยะ วิษณุกรรมประสิทธิ์ ou Krung Thep Mahanakhon Amon Rattanakosin Mahinthara Ayuthaya Mahadilok Phop Noppharat Ratchathani Burirom Udomratchaniwet Mahasathan Amon Piman Awatan Sathit Sakkathattiya Witsanukam Prasit o que significa A cidade dos anxos, a gran cidade, a cidade da alfaia completa, a cidade impenetrable do deus Indra, a gran capital do mundo dotada con nove xemas preciosas, a cidade feliz, que abunda nun enorme pazo real que se asemella á casa divina onde reina o deus reencarnado, unha cidade dada por Indra e construída por Vishnukarn.
Bangkok (en thai: บางกอก) é un nome coloquial de significado impreciso adoptado polos estranxeiros a partir dunha pequena aldea local e que se usa no contexto internacional. Bang é a palabra thai para denominar a unha aldea situada na beira dun regueiro, e ko é a palabra para illa; polo cal o nome orixinal, Bang Ko (en thai: บางเกาะ), significa "a aldea da illa". Outra etimoloxía sostén que é unha contracción de Bang Makok (en thai: บางมะกอก), makok é o nome dun arbusto local, o Elaeocarpus hygrophilus, do xénero Elaeocarpus, o cal dá un froito de tamaño e forma similar aos da oliva. O nome significaría, nese caso, "aldea do makok". De feito, acostúmase chamar Wat Makok ao templo próximo de Wat Arun.
Orixe
Bangkok comezou entre os séculos XIV e XVI no que hoxe é o barrio de Thon Buri como un pequeno centro comercial e comunidade portuaria, chamada Bang Makok (lugar de ameixeiras oliváceas), servindo á cidade de Ayutthaya, que era a capital de Siam ata que caese en mans de Birmania en 1767. O xeneral Taksin, volto rei, repregou río abaixo sobre esta paraxe e decidiu fundar nel a nova capital en Thon Buri sobre o lado oeste do río Chao Phraya. Volto demente, asasinouno e substituíno o xeneral Chakri que, baixo o nome de Rama I º, volveuse o primeiro rei da nova dinastía Chakri, que reina aínda hoxe. En 1782, decidiu, por razóns de defensa, transferir a capital sobre a beira esquerda e construíu un pazo fortificado, hoxe o Gran Pazo, e darlle o nome de Krung Thep. É esta data a que está definida como fundación da cidade.
O nome de Bangkok non foi utilizado xa polos tailandeses dende a fundación desta capital. Certos habitantes das provincias máis botadas cara a atrás do país nin sequera nunca oíron falar deste nome. Por razóns descoñecidas, esta mudanza nunca a chegaron a percibir os estranxeiros, que persisten, máis de 200 anos máis tarde, en considerar inxustamente que o nome oficial é Bangkok.
Esplendor
Durante o reinado de Chairachathiraj (1534-46), escavouse un canal no gran meandro do río onde Bangkok se atopaba para acurtar o traxecto ata a capital, o que fixo estratéxica a súa posición. E así, co esplendor de Ayutthaya no século XVII, Bangkok deveu nun porto de entrada obrigado co florecemento subseguinte de negocios e servizos. Ademais era o centro dunha feraz zona agrícola (arroceira e frutícola). No 1687, nunha época de loita por grandes intereses coloniais, o rei Narai fai a concesión do porto aos franceses para conter aos holandeses. Constrúese o forte Wichayen (hoxe Wichaiprasit) e outro máis na beira oposta para defender a cidade.
En 1767 Ayutthaya cae en poder dos birmanos e os fuxidos establecen, co autoproclamado rei Taksin, un reino con capital en Bang Makok que se coñece coma Thon Buri (o complexo palaciano ao carón do Wat Arum). En 1771 arrodéase dunha muralla.
En 1782 o seu sucesor decide, por ser máis defendible, trasladar a capital á beira oposta do río, a oriental, co que ten lugar a fundación oficial de Bangkok, cun nome cerimonial do que o seu comezo di Krung Thep (cidade dos anxos). Trátase do rei Rama I, quen vai iniciar un vasto programa construtivo que sentará as bases da metrópole actual.
Así, constrúe un Gran Pazo co templo do Buda Esmeralda, a beira do Chao Phraya entre dous templos xa existentes dende o século XVII, o Wat Pho no sur e o Wat Mahathat no norte, que amplía e renova. Ao leste protexe o complexo un primeiro canal (Lod ou Lord) escavado en tempos do rei Taksin. Un segundo canal é construído en 1785 máis ao leste, o Rob Krung, fortificado cunha muralla que continuaba tamén polo lado do río e que tiña 14 fortes. Esta será a illa con forma de améndoa que se coñecerá coma Rattanakosin e que nomeará toda unha era, na que Thailandia será o único país do sueste asiático que se mantivo independente dos poderes coloniais.
Modernización
O século XIX será o do desenvolvemento e modernización da urbe: pavimentación, novas avenidas (Rajdamnem), transporte público (tranvía, ferrocarril) etc. En 1851 comeza a escavarse un terceiro canal ao leste (Padung Krung Kasen). Os canais (klong) foron dende sempre (coma substitutivos das rúas para o transporte de bens e persoas), e son (de cara ao turismo) unha característica esencial da paisaxe urbana de Bangkok (A Venecia do leste).
Administración
miniatura|dereita|300px|Mapa de Bangkok cos seus 50 distritos. Administrativamente, Bangkok é unha das dúas áreas de administración especial de Tailandia, (a outra é Pattaya), ondes os cidadáns votan para elixir ao seu gobernador, a diferenza de nas outras 75 provincias (changwat) de Tailandia.
A dispersión urbana da Grande Metrópole de Bangkok espállase máis aló das fronteiras da provincia de Bangkok, ocupando as provincias veciñas de Nonthaburi, Samut Prakan e Pathum Thani. A provincia, como é actualmente, foi creada en 1972, cando a anterior provincia de Bangkok (changwat Phra Nakhon) foi fusionada coa provincia Thon Buri.
Xeografía
A cidade de Bangkok cobre unha superficie de 1568,7 quilómetros cadrados, situándose no posto 69 entre as outras 76 provincias de Tailandia. Destes, uns 700 quilómetros cadrados forman a área urbana construída. Ocupa o posto 73 do mundo en termos de superficie. A expansión urbana da cidade chega a partes das outras seis provincias que limita, en sentido horario desde o noroeste: Nonthaburi, Pathum Thani, Chachoengsao, Samut Prakan, Samut Sakhon e Nakhon Pathom. Con excepción de Chachoengsao, estas provincias, xunto con Bangkok, forman a rexión metropolitana de Bangkok.
Topografía
miniatura|Principais canais de Bangkok Bangkok está no delta do río Chao Phraya, na chaira central de Tailandia. O río serpentea pola cidade en dirección sur, desembocando no golfo de Tailandia aproximadamente a 25 quilómetros ao sur do centro da cidade. A área é plana e baixa, cunha altitude media de 1,5 metros sobre o nivel do mar. A maior parte da área era orixinalmente un pantano, que foi drenado e regado gradualmente para a agricultura mediante a construción de canles (khlong) que tivo lugar dos séculos XVI ao XIX. O curso do río ao seu paso por Bangkok modificouse coa construción de varios canais de acceso directo.
O afundimento provocou un maior risco de inundación, xa que Bangkok xa era propensa ás inundacións debido á súa baixa elevación e a unha infraestrutura de drenaxe inaxeitada, a miúdo agravada polo bloqueo que provoca a contaminación de lixo (especialmente os residuos plásticos). A cidade depende agora de barreiras contra as inundacións e aumenta a drenaxe dos canais bombeando e construíndo túneles de drenaxe, pero partes de Bangkok e os seus suburbios aínda se anegan regularmente. Os fortes chuvascos que provocan escorrentías urbanas atoran os sistemas de drenaxe e as descargas augas arriba son os principais factores que desencadean as inundacións, algunhas delas graves como as que se produciron en 1995 e 2011. En 2011, a maioría dos distritos norte, leste e oeste de Bangkok estiveron anegados nalgúns lugares durante máis de dous meses. A erosión costeira tamén é un problema na zona do golfo. O quecemento global supón riscos graves e un estudo da OCDE estimou que 5,208 millóns de persoas en Bangkok poderían estar expostas ás inundacións costeiras no 2070, a sétima cifra máis alta das cidades portuarias do mundo.
Clima
Segundo a Clasificación climática de Köppen Bangkok conta cun clima tropical de sabana (Aw) e está baixo a influencia do sistema monzónico de Asia meridional. Ten tres estacións: cálida, chuviosa e fresca, aínda que as temperaturas son bastante calorosas durante todo o ano, desde unha mínima media de 22,0 °C en decembro ata unha máxima media de 35,4 °C en abril. A estación das chuvias comeza coa chegada do monzón do suroeste contra mediados de maio. Setembro é o mes máis chuvioso, cunha precipitación media de 334,3 milímetros. A estación das chuvias dura ata outubro, cando o monzón seco e frío do nordés toma o relevo ata febreiro. A estación calorosa é xeralmente seca, pero tamén hai tormentas de verán ocasionais.
Sendo a temperatura máis alta rexistrada na cidade 40,1 °C, en maio de 2013, e a máis baixa 9,9 °C, en xaneiro de 1955.
A Portela, Cadavedo, A Pastoriza
A Portela é un lugar da parroquia de Cadavedo no concello lugués da Pastoriza na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 7 habitantes (5 homes e 2 mulleres).
Dolomía
miniatura|Dolomía A dolomía é unha rocha sedimentaria de orixe química composta basicamente de dolomita, cuxa composición química é carbonato de calcio e magnesio [CaMg(CO3)2]. Foi distinguida da pedra calcaria polo xeólogo francés D. Dolomieu no século XVIII. A dolomía está formada de polo menos o 50% de dolomita; se contén menor porcentaxe, entón é unha calcaria dolomítica. Considérase pura cando ten máis do 90% de dolomita..
Características
É unha rocha de cor gris e é porosa. É moi común na natureza. Atópase en capas espesas de centenares de metros e pode tamén formar macizos enteiros, como os Alpes Dolomíticos (Tirol).
Acostuma ser o resultado do reemprazamento metasomático de calcitas non cementadas en augas pouco profundas. Porén, a chamada dolomía primaria fórmase por precipitación directa da dolomita. Tamén se orixinan pola sedimentación de coirazas de organismos. Aparece tamén en vetas minerais hidrotermais.
Uso
As dolomías empréganse como materia prima en diversas industrias, principalmente como alternativa á magnesita na metalurxia e na produción de aglomerantes como morteiros e cementos especiais.
A Penamoura, O Freixo, As Pontes de García Rodríguez
A Penamoura é un lugar da parroquia do Freixo no concello coruñés das Pontes de García Rodríguez na comarca do Eume. Segundo datos do INE, no ano 2014 tiña 3 habitantes, dos cales 2 eran homes e 1 era muller.
Xoán
Xoán pode referirse a:
Hagakure
O Hagakure (literalmente agochado trala follaxe) é un libro xaponés escrito entre os anos 1710 e 1717 composto por pensamentos filosóficos que reflicten a moral dos samurai. Unha moral guerreira baseada na honra, a disciplina, a afouteza, a lealdade ao señor e a entrega da propia vida. Foi escrito por un vello Samurai retirado do mundo chamado Iamamoto Tsunemoto e estivo gardado en segredo polo clan dos Nabashima, para os que era un manual de instrución moral, ata a súa publicación en 1906.
Figueirido, Nogueirosa, Pontedeume
Figueirido é un lugar da parroquia de Nogueirosa no concello coruñés de Pontedeume na comarca do Eume. Tiña 25 habitantes no ano 2019 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 12 eran homes e 13 eran mulleres.
Fisteus
O topónimo galego Fisteus pode referirse a:
Samoedo, Sada, Sada
Samoedo é unha vila da parroquia de Sada no concello coruñés de Sada, na comarca da Coruña. Segundo o IGE, en 2011 tiña 505 habitantes (239 homes e 266 mulleres). Constitúe o terceiro maior núcleo de poboación da parroquia.
Características
Limita coa vila de Sada e o lugar do Tarabelo dentro da propia parroquia; cos lugares de Seixeda e O Castro de Samoedo na parroquia de San Xián de Osedo; e coas parroquias de San Xián de Lubre e San Xián de Ouces, no concello de Bergondo.
Abrangue varias entidades menores de poboación de distinta denominación: Agra de Samoedo, As Lixelas, Samoedo, As Corredoiras, Os Carbosos, Cambade, Monte do Sabio etc.
Conserva mostras significativas da súa arquitectura popular, especialmente hórreos e algunha vivenda de interese.
Acronema
Acronema é un xénero de 25 especies pertencente á familia Apiaceae. Atópanse principalmente na rexión do Himalaia, China.
Taxonomía
O xénero foi descrito por Falc. ex Edgew. e publicado en Proceedings of the Linnean Society of London 1: 252. 1845. A especie tipo é: Acronema tenerum (DC.) Edgew.
A Penamoura
O topónimo galego A Penamoura pode referirse a:
Phleng Chat
Phleng Chat ("เพลงชาติ") é o himno nacional de Tailandia. Foi adoptado oficialmente o 10 de decembro de 1939. A melodía foi composta por Peter Feit (en tailandés: Phra Jenduriyang) e a letra foi escrita por Luang Saranupraphan.
En 1939 o nome do país mudou de Siam a Tailandia, polo que se realizou un concurso para a nova letra do himno, do que saíu este de Luan Saranupraphan.
Tradución ao galego
Feita desde o portugués, alén de que se poden dar outras interpretacións.
Feel Good Hit of the Summer
"Feel Good Hit of the Summer" é un sinxelo da banda estadounidense de stoner rock Queens of the Stone Age, editado no ano 2000 como parte do seu segundo álbum Rated R.
Algoritmo
miniatura|[[Diagrama de fluxo do algoritmo de Euclides.]] Un algoritmo é un conxunto ordenado e finito de operacións sinxelas que conducen á resolución dun problema, como por exemplo a formulación programática paso a paso para producir unha serie de resultados nun programa en informática. Máis especificamente, en matemáticas, constitúe o conxunto de procesos (e símbolos que os representan) para efectuar un cálculo.
Feel Good Hit of the Summer
A portada amosa o tútulo do sinxelo escrito con varias drogas, moitas das cales son mencionadas na canción (no tema repítense as seguintes: nicotina, valium, vicodina, marihuana, éxtase, alcohol e cocaína). Este feito xerou polémica tanto nas radios como coa discográfica, que non quería lanzar o sinxelo por considerar que a letra era moi forte.
Algoritmo
A palabra algoritmo ten orixe no alcume Al-Khwarizmi, do matemático persa do século IX, Abu Yafar Mohámmed Abenmusa, cuxas obras foron traducidas no occidente cristián no século XII, recibindo unha delas o nome "Algorithmi de numero indorum", sobre os algoritmos usando o sistema de numeración decimal (indiano). Outros autores, con todo, defenden a orixe da palabra en Al-goreten (raíz - concepto que se pode aplicar aos cálculos).
O concepto de algoritmo é frecuentemente ilustrado co exemplo dunha receita, aínda que moitos algoritmos son máis complexos. Eles poden repetir pasos (facer interaccións) ou necesitar decisións (tales como comparacións ou lóxica) ata que a tarefa sexa completada. Un algoritmo correctamente executado non resolverá un problema se o algoritmo fose incorrecto ou non fose apropiado ao problema.
Corallum
Corallum é un termo do latín científico empregado para designar, nos cnidarios antozoos hexacoraliarios da orde dos escleractinios (os chamados corais duros), o seu esqueleto calcario completo.
Algoritmo
Un algoritmo non representa, necesariamente, un programa de computador, e si os pasos necesarios para realizar unha tarefa. A súa posta en funcionamento pode ser feita por un computador, por outro tipo de autómata ou mesmo por un ser humano. Diferentes algoritmos poden realizar a mesma tarefa usando un conxunto diferenciado de instrucións en máis ou menos tempo, espazo ou esforzo que outros. Por exemplo, un algoritmo para se vestir pode especificar que vostede vista primeiro as medias e os zapatos antes de vestir o pantalón, en canto outro algoritmo especifica que vostede debe primeiro vestir o pantalón e despois as medias e os zapatos. Fica claro que o primeiro algoritmo é máis difícil de executar que o segundo.
Etimoloxía
O vocábulo algoritmo ten as súas raíces na latinización do nisba, que indica a orixe xeográfica, do nome do matemático persa Muhammad ibn Musa al-Khwarizmi como algorismus. Al-Khwārizmī (الخوارزمی c. 780–850) foi un matemático, astrónomo, xeógrafo e estudoso da Casa da Sabedoría de Bagdad, e o seu nome significa "natural de Khwarazm", rexión que facía parte do Grande Irán e actualmente pertence a Uzbekistán.
Arredor de 825, al-Khwarizmi escribiu un tratado en árabe sobre o sistema de numeración indoarábigo, que foi traducido ao latín durante o século XII. O manuscrito comeza coa frase Dixit Algorizmi ("Así falou Al-Khwarizmi"), onde "Algorizmi" foi a latinización do nome de Al-Khwarizmi que fixo o tradutor. Al-Khwarizmi foi o matemático máis lido en Europa a finais da idade media, especialmente por outro dos seus libros, Álxebra. No latín medieval final, algorismus significaba simplemente "sistema de numeración decimal". No século XV, pola influencia da palabra grega ἀριθμός (arithmos), "número", a palabra latina alterouse a algorithmus. O vocábulo inglés algorithm foi recollido no século XVII e o sentido moderno da expresión déuselle no século XIX.
Corallum
Esqueleto dos corais coloniais
O esqueleto dun coral colonial, ou corallum, está formado por esqueletos individuais (chamados coralitos), cada un deles segregado por un pólipo. As formas distintivas dos corallum reciben unha variedade de nomes. O conxunto do corallum e os coralitos recibe o nome de cenósteo.
Algoritmo
Algoritmos e linguaxes de programación de computadores
Xeralmente, os algoritmos descríbense informalmente nunha linguaxe próxima da lingua natural, máis facilmente comprendida por un ser humano que por un computador. Un algoritmo pode, na maior parte dos casos, ser aplicado en calquera linguaxe de programación.
Formalizando algoritmos
Un programa de computador é esencialmente un algoritmo que di ao computador os pasos específicos e en que orde eles deben ser executados, como por exemplo, os pasos a seren tomados para calcular as notas que serán impresas nos boletíns dos alumnos dunha escola.
Posta en funcionamento
Hai hoxe unha gran variedade de linguaxes de programación, cada unha con características específicas que poden facilitar a aplicación de determinados algoritmos ou atender a propósitos máis xerais.
Os algoritmos non se poñen en funcionamento só como programas para computadores, senón que tamén se poden aplicar en circuítos eléctricos ou ata no noso cerebro cando executamos operacións aritméticas. A análise de algoritmos é unha rama da ciencia da computación que estuda as técnicas de proxecto de algoritmos e os algoritmos de forma abstracta, sen estaren aplicados nunha linguaxe de programación en particular ou dalgún outro modo. Un medio de exhibir un algoritmo é mostrar o seu pseudocódigo.
Algoritmos como funcións
miniatura|Esquema dun algoritmo que soluciona un problema de [[Camiño hamiltoniano|ciclo hamiltoniano.|400 px]] Un algoritmo pode concibirse como unha función que transforma os datos dun problema (entrada) nos datos dunha solución (saída). Aínda máis, os datos poden representarse á súa vez como secuencias de bits, e en xeral, de símbolos calquera. Como cada secuencia de bits representa un número natural, entón os algoritmos son en esencia funcións dos números naturais nos números naturais que si se poden calcular. É dicir que todo algoritmo calcula unha función onde cada número natural é a codificación dun problema ou dunha solución.
En ocasións os algoritmos son susceptibles de non rematar nunca, por exemplo, cando entran nun bucle infinito. Cando ocorre isto, o algoritmo nunca devolve ningún valor de saída, e podemos dicir que a función queda indefinida para ese valor de entrada. Por esta razón considérase que os algoritmos son funcións parciais, é dicir, non necesariamente definidas en todo o seu dominio de definición.
Cando unha función pode ser calculada por medios algorítmicos, sen importar a cantidade de memoria que ocupe ou o tempo que se tarde, dise que esa función é computable. Non todas as funcións entre secuencias datos son computables. O problema da parada é un exemplo.
Exemplo de algoritmo
O problema consiste en atopar o máximo dun conxunto de números.
Descrición de alto nivel
Dado un conxunto finito C de números, tense o problema de atopar o número máis grande. Sen perda de xeneralidade pode asumirse que ese conxunto non é baleiro e que os seus elementos están numerados como.
É dicir, dado un conxunto pídese atopar m tal que x\leq m para todo elemento x que pertence ao conxunto C.
Para atopar o elemento máximo, asúmese que o primeiro elemento (c_0) é o máximo; despois, percórrese o conxunto e compárase cada valor co valor do máximo número atopado ata ese momento. No caso no que un elemento sexa maior que o máximo, asígnase o seu valor ao máximo. Cando se termina de percorrer a lista, o máximo número que se atopou é o máximo de todo o conxunto.
Descrición formal
O algoritmo pode ser escrito dunha maneira máis formal no seguinte pseudocódigo:
Posta en funcionamento
En linguaxe C++:
Exemplo en pseudocódigo
Exemplo dun algoritmo que devolve a suma de dous valores (tamén coñecidos como parámetros ou argumentos) que son introducidos na chamada da función:
función SumaDeDousValores (A numérico, B numérico) {  declara SUMA numérico SUMA <-- A + B  retorna SUMA }
Exemplo dun algoritmo (WinPseudo 1.4) que imprime todos os números menores que <Limite>:
INICIO Programa1 - Imprime todos os números menores que <Limite>
VAR NUMERICO i	NUMERICO Limite FIN-VAR
LER (Limite) IMPRIMIR NL
i = 0 MENTRES (i < Limite) IMPRIMIR ENTEIRO (i) IMPRIMIR ", " i = i + 1 FIN-MENTRES
FINAL
Goive de Arriba, Nogueirosa, Pontedeume
Goive de Arriba é un lugar da parroquia de Nogueirosa no concello coruñés de Pontedeume na comarca do Eume. Tiña 15 habitantes no ano 2019 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 7 eran homes e 8 eran mulleres.
Nurmijärvi
Nurmijärvi é un municipio de Finlandia situado na rexión de Uusimaa. En 2018 a súa poboación era de 42 305 habitantes. A superficie do termo municipal é de 367,26 km2, dos cales 5,39 km2 son auga. O concello ten unha densidade de poboación de 116,9 hab./km².
Aérospatiale SA 315B Lama
O Aérospatiale SA 315B Lama é un helicóptero francés dun motor desenvolvido para cumprir os requistos operativos en ambientes quentes e de grande altitude das Forzas Armadas da India. Combina a célula máis lixeira do Aérospatiale Alouette II cos compoñentes e o motor do Alouette III. O Lama ten un rendemento excepcional a grande altitude; o 21 de xuño de 1972 o tipo estableceu un récord de altitude absoluto para helicópteros de 12 442 metros que non sería superado ata setembro de 2017.
Nurmijärvi
Limita cos municipios de Espoo, Hyvinkää, Tuusula, Vantaa e Vihti, todos eles na rexión de Uusimaa.
O concello é unilingüe en finés.
Aérospatiale SA 315B Lama
Deseño e desenvolvemento
O SA 315B Lama foi deseñado orixinalmente para cumprir un requirimento do Servizo Aéreo do Exército do Nepal e a Forza Aérea da India para un helicóptero capaz de relizar operacións en condicións quentes e altas. No Himalaia incluso os helicópteros medios relativamente potentes non podían operar de xeito efectivo, polo que os dous países desexaban un vehículo aéreo capaz de traballar nese ambiente desafiante. Para conseguir o rendemento desexado Aérospatiale elixiu combinar elementos de dous pupulares helicópteros da compañía, o Aérospatiale Alouette II e o Aérospatiale Alouette III, para producir un novo aparello especializado en tarefas a grande altitude. O novo helicóptero, chamado Lama, estaba impulsado polo motor Turbomeca Artouste do Alouette III e os seus sistemas dinámicos, e equipouse cunha versión reforzada da célula do Alouette II. miniatura|260x260px|SA-315B Lama O 17 de marzo de 1969 o primeiro SA 315B, equipado cun motor Artouste IIB, realizou o seu primeiro voo. O 30 de setembro de 1970 o tipo obtivo o seu certificado de aeronavegabilidade e entrou en servizo en xullo de 1971. Debido ao seu bo rendemento a grande altitude, o Lama fíxose rapidamente popular con operadores de todo o mundo, sebdo frecuentemente despregado en ambientes montañosos. Ao igual que a serie Alouette, o modelo podía realizar varios roles, como transporte lixeiro de pasaxeiros, tarefas agrícolas, exploración de gas e petróleo, ou loita antiincendios. Entre as tarefas das variantes militares do Lama estaba o enlace, observación, fotografía, rescate, transporte e ambulancia. O SA315B é particularmente axeitado para áreas montañosas debido ao seu rendemento e pode transportar cargas de ata 1 000 kg. En decembro de 1976 68 operadores pediran un total de 191 unidades.
Un bo número de SA 315B Lama foi fabricado baixo licenza na India por Hindustan Aeronautics Limited (HAL) co nome Cheetah. Despois de tres décadas dende o inicio da produción na India, HAL aínda recibía pedidos para exportar o Cheetah orixinal. Xunto co Alouette III, o Cheetah foi un produto clave para HAL; a experiencia fabricando este modelo axudou posteriormente ao desenvolvemento de helicópteros avanzados propios como o HAL Dhruv. Durante os anos 90 HAL desenvolveu un helicóptero de ataque lixeiro baseado no Cheetah, bautizado como Lancer.
En 2006 HAL propuxo unha variante modernizada para o Exército da India designada como Cheetal. O principal cambio foi a adopción dun moderno e máis potente motor Turbomeca TM 333-2M2 no lugar do Artouste. Outras melloras son novos avisos de advertencia, un gravador de voces de cabina, sistema de monitorización de voo, horizonte artificial, e eectrónicas modernizadas. Ese ano a Forza Aérea da India ordeonou 10 Cheetal. En febreiro de 2013 anunciouse que os exércitos da India e do Nepal asinaran un contrato duns 55 millóns de dólares para a adquisición urxente doutros 20 Cheetal.
Luna E-6
Baixo o nome de Luna E-6, Luna E6 ou Luna Ye-6 pola súa transliteración da lingua rusa, atópase unha familia de doce sondas espaciais soviéticas cuxa misión era aterrar na Lúa.
Características
As sondas Luna E-6 foron sondas deseñadas pola oficina OKB-1 de Korolev para aterrar suavemente na Lúa e retransmitir fotografías desde a superficie. Tiñan unha masa duns 1470 kg.
As sondas en si constaban de tres partes:
Durante o voo cara a Lúa a nave orientábase con cinco sensores, dous apuntando á Terra, dous á Lúa e un ao Sol. Ao chegar ás proximidades da Lúa a nave determinaba a vertical local e a 75 km da superficie o módulo KTDU acendíase para apagarse aos 25 km, hinchándose os airbags a unha presión dunha atmosfera e exectándose o módulo de superficie. O impacto contra a superficie tería lugar a unha velocidade de 15 m/s.
Lanzáronse un total de doce sondas Luna E-6, das cales só unha, Luna 9, tivo éxito totalmente, converténdose na primeira sonda en aterrar suavemente na superficie lunar e retransmitir imaxes desde ela.
Jeff Goldblum
Jeffrey Lynn "Jeff" Goldblum nado o 22 de outubro de 1952, é un actor estadounidense. A súa carreira profesional comezou a mediados da década de 1970, e en 1996 foi nomeado ó Oscar pola dirección da curtametraxe Little Surprises.
Traxectoria
Jeff naceu no seo dunha familia de fe xudía ortodoxa aínda que o seu pai Harold L. Goldblum promoveu as inquedanzas artísticas dos seus fillos. Ós dezasete anos de idade, Jeff trasládase a Nova York, para adicarse ó mundo da actuación, pero non tivo o seu primeiro papel no cine ata Death Wish (1974) de Charles Bronson.
Por outra banda ten boa fama como pianista de jazz e declarou que de non ter sido actor, adicaría a súa vida á música.
Elvin Bishop
Elvin Leonard Bishop, nado en Glendale (California) o 21 de outubro de 1942, é un músico e guitarrista estadounidense de blues e rock and roll.
Ghaleb Jaber Ibrahim
Ghaleb Jaber Ibrahim, nado en Ainablus (Nablus) en 1950, é un médico e empresario palestino asentado en Santiago de Compostela. É propietario do hotel Araguaney e da produtora de televisión CTV, responsable de programas como o Supermartes e da produción do telefilme Novo de Parmuíde.
Traxectoria
Ghaled Jaber vivía como agricultor en Cisxordania, fillo dun militar do exército xordano. Durante a guerra dos Seis Días, con 17 anos, emigrou coa súa familia, cruzando o río Xordán. Trala súa chegada a Compostela, comezou a estudar Medicina na USC, rematando seis anos despois. Completou a súa formación cun máster en Dirección de Empresas e un doutoramento en Xornalismo.
A súa dona, Regina, é filla dun rico emigrante galego en Venezuela. Trala morte do seu sogro, herdou a súa fortuna. Teñen cinco fillos.
En abril de 1984 constituíu a Fundación A­raguaney, da que é presidente. Publicou dous libros en castelán: Palestina, crónica de una injusticia (Ir Indo, 2002) e Génesis de Israel (2004).
Alan Sugar
Segundo a listaxe de ricos de Sunday Times, Sugar converteuse en milmillonario en 2015. En 2016 tiña unha fortuna estimada en 1150 millóns de libras, clasificándoo como a 95.ª persoa máis rica do Reino Unido.
Traxectoria
Sugar naceu en Hackney, East London, nunha familia xudía. O seu pai, Nathan, era xastre nunha industria téxtil do East End. Os seus avós maternos naceran en Rusia e o seu avó paterno en Polonia. A avoa paterna de Sugar, Sarah Sugar, naceu en Londres de pais polacos.
Cando Sugar era novo, a súa familia vivía nun piso do concello. A causa do seu abondoso e rizado pelo chamárono "Mop head" (“cabeza fregona”), alcume que aínda continúa a empregar. Asistiu á Northwold Primary School e á Brooke House Secondary School de Upper Clapton, Hackney, e fixo cartos extra traballando nunha verdularía. Despois de deixar a escola aos dezaseis anos, traballou por un breve tempo no servizo social como estatístico no ministerio de educación. Comezou a vender antenas de radio para coches e outras mercadorías eléctricas nunha furgoneta que comprou por 50 libras e asegurou por 8. Para poder permitirse isto, renunciou aos seus aforros, que sumaban 100 libras.
Vida persoal
Sugar é ateo, mais continúa a estar orgulloso da súa herdanza xudía. Sugar e a súa esposa Ann (de solteira Simons), antiga peiteadora, casaron o 28 de abril de 1968 en Great Portland Street, Londres. Teñen dous fillos e unha filla. A parella vive en Chigwell, Essex.
Sugar posúe unha aeronave Cirrus SR22 de catro asentos. Durante un intento de aterraxe en City Airport Manchester o 5 de xullo de 2008, Sugar saíuse da pista tras tomar terra debido ao mal tempo e ao campo mollado. Non houbo feridos, mais o avión foi danado considerablemente e deixouse en terra.
En febreiro de 2009, informouse de que Sugar iniciara un proceso legal contra o xornal The Sun tras unha reportaxe que o mencionara nunha listaxe negra de xudeus británicos en resposta ás operacións militares israelís contra Gaza. As ameazas supostamente foran feitas por Glen Jenvey, fonte da historia de The Sun, que as publicou nunha páxina web musulmá baixo identidade falsa.
En 2015, Sugar tiña unha fortuna estimada de 1040 millóns de libras.