cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Wilma Rudolph
Traxectoria
Rudolph gañou en 1957 o campionato nacional júnior de 75 e 100 iardas. En 1958 foi nai. En 1960 gañou as eliminatorias de selección para os Xogos Olímpicos de Roma 1960, as probas de 100 e 200 metros lisos. Neses xogos olímpicos obtivo a medalla de ouro en ambas as probas, así como tamén na de relevos curtos. En 1961 en Moscova igualou a marca mundial dos 100 metros lisos con 11,3 segundos e rompeuno en Sttutgart catro días máis tarde con 11,2 converténdose na muller máis rápida do mundo e recibindo o sobrenome de "a gacela negra". Retirouse a finais de 1962, con 22 anos.
Moi activa nas protestas que tiñan lugar para terminar coas leis de segregación racial ao finalizar a súa carreira deportiva decidiu terminar os seus estudos e traballar cos mozos dos guetos das grandes cidades. Por iso, participou na 'Operación Champion', destinada a promover a práctica do deporte entre aqueles mozos que non tiñan opción de federarse e posteriormente creou a súa propia fundación, que se dedicaba a ofrecer adestramentos gratuítos e organizar competicións entre os mozos máis necesitados.
Morreu o 12 de novembro de 1994 aos 54 anos dun tumor cerebral. O seu funeral foi seguido masivamente e recibiu numerosas homenaxes.
Homenaxes e recoñecementos
En Clarksville, Tennessee hai unha rúa e unha estatua co seu nome.
En 1996 a Fundación Women's Sports creou o Premio de Wilma Rudolph á Coraxe.
Tamén hai un premio co seu nome ás mulleres loitadoras, un colexio da zona americana de Berlín chámase como ela e, en 2004, o Servizo Postal dos Estados Unidos sacou un selo coa súa imaxe.
Lagariza, Nogueira de Miño, Chantada
Lagariza é un lugar da parroquia de Nogueira de Miño, do concello lugués de Chantada, na comarca de Chantada. Segundo o INE e o IGE en 2011 tiña cinco habitantes (un home e catro mulleres).
Romaría do Naseiro
Tradicionalmente celébrase o cuarto domingo do mes de agosto. A tradición marcaba que acudisen as familias de Viveiro, levando a mellor vaixela e mantel e os máis típicos manxares. Hoxe en día é costume da xuventude o pasar alí case toda a semana.
Oriónidas
As Oriónidas son unha chuvia de meteoros de actividade moderada. A súa actividade esténdese entre o 2 de outubro e o 7 de novembro. O máximo ten lugar o 21 de outubro con THZ 23.
Características
Son meteoros de velocidade alta que radian da constelación de Orión. A súa declinación (+16 º) próxima ao Ecuador Celeste permite a súa observación dende todo o globo.
O corpo proxenitor das Oriónidas é o cometa 1P/Halley. Un dos cometas máis coñecidos, que pasou por última vez preto da Terra en 1986. Este cometa periódico dá lugar a outra chuvia de meteoros de actividade moderada, as Eta Acuáridas, que teñen lugar cada ano no mes de maio.
Radiante
Radiante é o punto da esfera celeste ao que parecen converxer, por efecto da perspectiva, todas as traxectorias das diferentes estrelas fugaces que pertencen a unha chuvia de meteoros dada.
Gurrumul
Gurrumul é o álbum de debut de Geoffrey Gurrumul Yunupingu, editado en Australia no ano 2008. As cancións están en lingua yolŋu e en inglés. En outubro de 2010 foi situado no posto número 30 entre os mellores álbums musicais australianos no libro titulado 100 Best Australian Albums.
Listaxe de cancións
Todas elas escritas polo propio artista.
MR-510
MR-510 é a designación dun tipo de motor foguete monopropelente utilizado por varios satélites artificiais.
Especie vulnerable
miniatura|250px|A categoría "Vulnerable" na versión 2.3 de 1994 da Lista Vermella da UICN. A categoría inclúe tamén algunhas especies que en anteriores revisións da lista vermella integraban a categoría "dependente de conservación". Na versión 2008 da lista, inclúense 4.309 taxons de animais e 4.602 de plantas na categoría "vulnerable".
Vergoña
dereita|miniatura|[[Eva cóbrese e baixa a súa cabeza en sinal de vergoña. Eva despois da Caída, por Auguste Rodin.]] A vergoña ou vergonza é unha emoción ou azoramento do ánimo por unha falta cometida, por unha humillación recibida ou por timidez, inseguridade ou medo ó ridículo. Tamén pode aparecer cando se transgreden as normas sociais ou familiares. A súa expresión adoita vir acompañada de sinais físicos e de actitude, como poden ser as ondas de calor, o rubor das meixelas ou unha actitude postural coa ollada dirixida cara abaixo. É un sentimento de base biolóxica que ten a súa importancia para manter a coherencia e o poder no seo dun grupo tribal ou familiar. Así, avergoñar un neno porque mancou a outro ou por achegarse a un perigo pode facer que cesen estas actitudes negativas. A vergoña é polo tanto manipulable, xa que pode espertar por outras cuestións, por outra banda de todo naturais, pero que interesan para o mantemento do poder. O pudor é tamén un sentimento empregado para manter a represión da sexualidade.
Meixonfrío, Coirós, Coirós
Meixonfrio é un lugar da parroquia de Coirós no concello coruñes de Coirós, na comarca de Betanzos. Segundo o IGE, en 2011 tiña 7 habitantes (5 homes e 2 mulleres).
Kalahari
miniatura|350px|Deserto do Kalahari (destacado en marrón).miniatura|dereita|200px|Unha [[suricata no deserto do Kalahari.]]
O deserto do Kalahari é unha grande área semiárida e areosa no sur de África, duns 500.000 km². Ocupa o 70 % de Botswana, e partes de Zimbabue, Namibia e Suráfrica. Outras fontes estenderían a área do Kalahari ata os 2,5 millóns de km², incluíndo Gabón, a República do Congo, a República Democrática do Congo, Angola e Zambia.
Historia e características
O nome provén da palabra tswana Kgalagadi, que significa gran sede. O Kalahari está formado por vastas áreas cubertas por areas de tons avermellados e marróns, e sen ningún tipo de auga na súa superficie. Con todo, o Kalahari non é un auténtico deserto. Partes do Kalahari reciben máis de 250 m³ de choiva ao longo do ano e teñen bastante vexetación. Só é árido de verdade no suroeste (menos de 175 m³ de choiva anual), o que o converte nun deserto fósil. As temperaturas estivais no Kalahari están entre 20 e 40 °C. No inverno, o Kalahari ten un clima frío e seco, con xeadas pola noite. A temperatura mínima media no inverno está por baixo dos 0 °C.
The Hours (filme)
The Hours é un filme baseada na novela de Michael Cunningham, a cal leva o mesmo nome. Trátase dunha película independente, de baixo orzamento e gañadora do Óscar á mellor actriz por Nicole Kidman no ano 2003 que trata sobre tres mulleres en diferentes tempos e xeracións, cuxas vidas son interconectadas coa novela de Virginia Woolf Mrs. Dalloway. Toda a película sucede ó longo dun mesmo día, que cambiará as vidas das tres coprotagonistas.
Sinopse
The Hours é a historia de tres mulleres de diferentes épocas e lugares unidas polos seus anhelos e temores. Virginia Woolf (Nicole Kidman) vive nun suburbio londiniense a principios dos anos 20, onde loita contra a demencia mentres empeza a escribir a súa novela Mrs. Dalloway.
Laura Brown (Julianne Moore), é unha esposa e nai dos Ánxeles de finais da segunda guerra mundial que lendo Mrs. Dalloway empeza a considerar a posibilidade de dar un cambio á súa vida. Clarissa Vaughan (Meryl Streep) é unha "señora Dalloway" do século XXI, vive en Nova York e está namorada do seu amigo Richard (Ed Harris), que está morrendo de SIDA, a pesar de manter unha relación lésbica con Sally (Allison Janney). Finalmente, as historias das tres mulleres entrelázanse e atópanse nun sorprendente momento de recoñecemento compartido.
Enfoca o lesbianismo e o seu impacto social en tres épocas diferentes da historia. Para Virginia Woolf ter inclinación homosexual era algo impensable e horrendo; para Laura, ama de casa e seguidora fiel dos canons sociais da etapa da posguerra, foi unha decisión difícil aceptar que era lesbiana, pero non se escandaliza cando a súa amiga llo fai saber; e xa na época de Clarissa, o lesbianismo é algo normal e esta muller convive coa súa parella sen chamarlle a atención a ninguén.
dereita|150px|miniatura|Nicole Kidman interpreta a Virginia Woolf.
O Muiñovedro, Nogueira de Miño, Chantada
O Muiñovedro é un lugar na parroquia de Nogueira de Miño, do concello de Chantada, na comarca de Chantada, pertencente a provincia de Lugo. Segundo o INE e o IGE en 2011 tiña un habitante (un home).
86ª edición dos Óscar
A 86ª edición dos Óscar, presentada pola Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas (AMPAS), galardoou os mellores filmes de 2013 dos Estados Unidos de América e celebrouse o 2 de marzo de 2014 no Dolby Theatre en Hollywood, California. A cerimonia tívose que pospoñer unha semana por mor da confluencia cos Xogos Olímpicos de Inverno de 2014 de Sochi, Rusia. Durante a cerimonia, a Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas presentou os Premios da Academia (comunmente coñecidos como Oscars) en 24 categorías. O evento foi televisado nos Estados Unidos pola canle ABC, e foi producido por Neil Meron e Craig Zadan. A actriz e humorista Ellen DeGeneres foi a presentadora da gala por segunda vez. DeGeneres xa presentara a 79ª cerimonia no 2007.
Gravity gañou sete premios, a que máis durante a cerimonia, incluíndo o mellor director para Alfonso Cuarón. 12 anos de escravitude gañou tres premios, incluíndo o mellor filme e mellor actriz secundaria para Lupita Nyong'o. Dallas Buyers Club tamén gañou tres premios, converténdose no quinto filme na historia dos premios en gañar o mellor actor e o mellor actor secundario para Matthew McConaughey e Jared Leto respectivamente. Outros gañadores foron Frozen e The Great Gatsby, con cadanseus dous premios. Cate Blanchett gañou o de mellor actriz por Blue Jasmine, o único premio do filme. Outros filmes que gañaron un premios foron The Great Beauty, Helium, Her, The Lady in Number 6: Music Saved My Life, Mr Hublot e 20 Feet from Stardom. Cuarón e Catherine Martin foron as únicas persoas en recoller múltiples premios, con dous trofeos cada un.
Gañadores e nomeados
miniatura|dereita|[[Alfonso Cuarón, mellor director.]] miniatura|dereita|[[Matthew McConaughey, mellor actor.]] miniatura|dereita|[[Cate Blanchett, mellor actriz.]] miniatura|dereita|[[Jared Leto, mellor actor secundario.]] miniatura|dereita|[[Lupita Nyong'o, mellor actriz secundaria.]] miniatura|dereita|[[Spike Jonze, mellor guión orixinal.]] miniatura|upright|[[Paolo Sorrentino, mellor filme en lingua non inglesa.]]
Os nomeados da 86ª edición foron anunciados o 16 de xaneiro de 2014, no Teatro Samuel Goldwyn en Beverly Hills, por Cheryl Boone Isaacs, presidente da Academia, e o actor Chris Hemsworth. American Hustle e Gravity foron os máis nomeados, con 10 candidaturas.
Os gañadores son os que aparecen en primeiro lugar e destacados en letras grosas.
Premios de Honra
A Academia tamén celebrou a quinta edición dos Premios Gobernadores o 16 de novembro de 2013, durante a cal foron presentados os Oscar de Honra e o Premio Humanitario Jean Hersholt.
IES Manuel Murguía
O Instituto de Ensino Secundario Manuel Murguía é un centro educativo público situado en Arteixo, que imparte ensino de Educación Secundaria Obrigatoria (ESO) e Bacharelato. Tamén é sede da Sección de Arteixo da Escola Oficial de Idiomas da Coruña.
Depende da Consellería de Educación da Xunta de Galicia.
Conta con dous edificios, que acollen unha media de entre 750 e 850 alumnos. A directora, en 2022, é María Begoña Campos Souto.
Proxectos e actividades
O Manuel Murguía realizou varias actividades solidarias, como galas solidarias con Cáritas para loitar contra a fame.
O centro recibiu un premio da Xunta en 2020 por un proxecto social que fomentaba a igualdade e a non discriminación.
Ademais conta cunha publicación, a Revista Pudingas, creada polos alumnos e financiada polo Departamento de Dinamización Lingüística.
Antonio Garea Gestal
Antonio Teófilo Garea Gestal, nado en Ledoira (Frades) en 1943 e finado na Coruña o 3 de setembro de 2010, foi un político galego.
Traxectoria
Nas primeiras eleccións democráticas encabezou unha candidatura independente á alcaldía de Frades e foi elixido alcalde. Nas municipais de 1983 presentouse por Coalición Galega e volveu ser elixido alcalde. Despois presentouse polo PSdeG-PSOE e foi portavoz da oposición, pero abandonou o partido en 2007. Nas municipais de 2007 presentouse polo Partido Galeguista e foi elixido concelleiro.
El Pueblo (Baiona)
El Pueblo foi un periódico agrario editado en Baiona entre 1914 e 1916.
Historia e características
Periódico agrarista e anticaciquil que apareceu o 3 de marzo de 1914. Estaba dirixido por José María Barreiro. Entre os seus colaboradores figuraron Marcial Miguel de la Iglesia e José Sobreira Fernández. Foi pechado en 1916 e o seu director desterrado. José María Barreiro dirixiu en 1917 o semanario Tierra Gallega de Montevideo.
Leónidas (choiva de meteoros)
Cada 33 anos as Leónidas amosan un pico de actividade xa que o po do cometa Tempel-Tuttle (o corpo que as produce) non está repartido homoxeneamente ao longo da súa órbita. En anos normais, as Leónidas producen taxas da orde de 10-15 meteoros por hora.
Denison Olstead, mestre da Universidade Yale, observou que os trazos dos meteoros parecían provir da constelación de Leo, de aí o seu nome. A cor destes meteoros é xeralmente avermellada, deixando con frecuencia unha estela de cor verde que persiste durante uns poucos segundos.
Ar Redadeg
miniatura|dereita|270px|Ar Redadeg (2015). Ar Redadeg (en bretón, A carreira) é un colectivo que organiza unha carreira homónima reivindicativa por toda Bretaña, co obxectivo de recoller fondos en favor da lingua bretoa. A primeira edición da carreira, o ano 2008, percorreu 600 quilómetros desde o 30 de abril ata o 3 de maio, desde Nantes ata Karaez, pasando polos departamentos de Ille e Vilaine, Loira Atlántico, Morbihan, Finistère e Côtes-d'Armor.
A carreira non ten carácter competitivo, senón que quere promover a revitalización da lingua bretoa: Os participantes (tomando o modelo da Korrika) pagan 100 euros polo dereito a levar un testemuño durante 1 quilómetro. Este testemuño leva no interior unha mensaxe que non se le ata chegar a Karaez, onde coincide coa celebración do aniversario das escolas Diwan.
Crónica mozárabe
A Crónica Mozárabe ou Crónica do 754 (en latín: Continuatio Hispanica) é unha crónica medieval, escrita no século VIII na Península Ibérica, presumiblemente en Toledo, que pretende ser unha continuación da "Historia dos Godos" de Isidoro de Sevilla, aínda que dunha calidade moito menor.
O contido apenas dá información sobre os feitos dos visigodos na península pero dá moita información do acaecido en Oriente, sobre todo no relacionado co imperio Bizantino e a expansión Omeia.
Selección de fútbol de Cataluña-Levante
A selección de fútbol de Catalunya-Levant foi unha selección creada no ano 1950, cunha selección mixta de xogadores de equipos de Cataluña e da Comunidade Valenciana, formando así a selección de fútbol dos Países Cataláns, coa finalidade de disputar un partido ante o Club Atlético San Lorenzo de Almagro arxentino, que estaba a facer unha xira por Europa. Paralelamente creouse unha selección Centro-Norte que se enfrontou o mesmo día ao Racing Club de Avellaneda.
Comrat
Comrat (en gagauzo: Komrat; en romanés: Comrat) é unha cidade e capital da rexión autónoma de Gagauzia, en Moldavia. Sitúase no sur do país, no río Ialpug. En 2004, Comrat tiña unha poboación de 23,429 habitantes, dos cales a maioría é gagauzia.
O nome ten unha orixe túrquica.
Hermann de Reichenau
miniatura|275px|Hermann de Reichenau, á dereita, cun astrolabio Hermann de Reichenau (tamén chamado Hermannus contractus ou Hermannus Augiensis), nado en Altshausen, na actual Alemaña, o 18 de xullo de 1013 e finado na abadía bieita de Reichenau o 24 de setembro de 1054, foi un estudoso do século XI, compositor e teórico musical, matemático e astrónomo. Hermannus foi fillo do duque de Altshausen. Prexudicado por unha enfermidade que o deixou paralítico desde a infancia, pasou a maior parte da súa vida na abadía de Reichenau, unha illa no lago Constanza. Hermannus contribuíu ás catro artes do quadrivium. Era coñecido como compositor musical, mais tamén escribiu un tratado sobre a ciencia da música, varias obras sobre xeometría e aritmética e tratados astronómicos (incluíndo instrucións para a construción dun astrolabio).
Como historiador, escribiu unha crónica detallada dende o nacemento de Cristo ata o seu tempo, compilando por primeira vez os acontecementos do primeiro milenio despois de Cristo espallados en varias crónicas nun único traballo, ordenándoas despois do cómputo da era cristiá. O seu discípulo, Berthold, foi o seu continuador.
Foi beatificado en 1863.
Crónica bizantina-arábiga
Parece ser que é debedora da fusión de dúas crónicas, unha realizada en Exipto e a segunda parte, doutra redactada en terras ibéricas, interpolando mais información. Serviu de base á Crónica Mozárabe do ano 754.
A crónica empeza coa morte de Recaredo no 601 e acabaría co inicio do reinado do califa omeia Hisham ibn Abd al-Malik no 724. Parte da obra trataría dos visigodos e outra parte centraríase nos bizantinos e os árabes. Crese que foi escrita cara ao ano 741.
Comensalismo
Comensalismo (do latín com mensa, 'compartindo a mesa') é unha relación interespecífica entre seres vivos na que un deles sae beneficiado, mentres que o outro nin se beneficia nin se prexudica.
Forese
Cando un ser vivo se aproveita doutro para o transporte. Pode ser de carácter temporal ou permanente.
Son exemplos a rémora, que se aproveita da quenlla, ou algúns ácaros, que son transportados sobre os excrementos de insectos.
Facilitación
Cando unha especie se beneficia de medrar xunto a outra. Nalgúns casos poden saír beneficiadas ambas as dúas especies.
Tanatocrese
A tanatocrese (do latín tanatos, 'morte'), tamén coñecida coma comensalismo metabiótico, é unha dependencia máis indirecta, na que un dos organismos usa algo do outro, mais faino tras a súa morte. É exemplo disto o caranguexo ermitán, que usa a cuncha dun molusco para defender o seu corpo.
Cristino Martos
Cristino Martos Balbi, nado en Granada o 13 de setembro de 1830 e finado en Madrid o 17 de xaneiro de 1893, foi un avogado e político español.
Traxectoria
Logo de estudar en Granada, Toledo e Madrid licenciouse en Dereito. Participou na Revolución de 1854 que deu orixe ao Bienio Progresista e no intento de golpe de Estado que en 1866 encabezou Prim e que lle supuxo unha condena a morte que lle foi conmutada pola de desterro. A Revolución de 1868 permitiulle regresar a España iniciando a súa carreira política como presidente da Deputación Provincial de Madrid.
Deputado por Toledo nas Cortes Constituíntes de 1869, volveu obter escano nas eleccións de 1872 por Madrid e por Valencia nos comicios celebrados entre 1879 e 1886 para finalmente volver ser elixido por Toledo en 1891.
Membro do sector monárquico (denominado os cimbrios) do Partido Democrático, un grupo de demócratas que aceptou a solución monárquica proposta por Prim, uniuse á rama esquerda do Partido Constitucional para formar o Partido Demócrata-Radical.
Foi Ministro de Estado entre o 1 de novembro de 1869 e o 9 de xaneiro de 1870 nun goberno presidido por Prim volvendo ocupar esta carteira ministerial, xa durante o reinado de Amadeu I, en dúas ocasiones: entre o 4 de xaneiro e o 24 de xullo de 1871 nun gabinete que presidiu o xeneral Serrano, e entre o 13 de xuño de 1872 e o 12 de febreiro de 1873 nun goberno presidido por Manuel Ruiz Zorrilla.
Coa I República volveu ser ministro ao ocupar a carteira de Graza e Xustiza entre o 4 de xaneiro e o 13 de maio de 1874 no goberno que sucesivamente presidiron Francisco Serrano Domínguez e Juan Zabala de la Puente.
Na Restauración uniuse ao Partido Republicano Progresista, pero abandonouno para integrarse no Partido Liberal con Sagasta.
Vida persoal
O seu fillo Cristino Martos Llovet chegou a ser gobernador civil da Coruña en 1898.
Os Chás, Coirós, Coirós
Os Chás é un lugar da parroquia de Coirós no concello coruñes de Coirós, na comarca de Betanzos. Segundo o IGE, en 2011 tiña 88 habitantes (42 homes e 46 mulleres).
Álamo tremo
O álamo tremo ou álamo tremedor (Populus tremula), é unha árbore frondosa pertencente á familia das salicáceas, que se distingue doutras especies emparentadas polos longos pedúnculos que se moven co vento e lle dan o seu nome.
Distribución
É nativo de rexións frescas e temperadas de Europa e de Asia, desde as illas Británicas ao leste da península de Kamchatka, ao norte penetrándose no círculo polar ártico en Escandinavia e norte de Rusia, no sur até o centro de España e Turquía. En Tian Shan, Corea do Norte, e norte do Xapón. Tamén se atopa nun sitio do noroeste de África en Alxeria. No sur da súa distribución, aparece en zonas elevadas en montañas. Na Península Ibérica medra en altitudes de 900 a 1900 m, especialmente nas montañas da metade norte, desde o leste da Cordilleira Cantábrica até os Pireneos orientais, aínda que baixa de forma illada até a Serra de María (Almería) e Serra de Gor (Selecta). Medra tamén na cornixa cantábrica até as inmediacións do mar (Cantabria e Guipúscoa). Non é frecuente en Galiza. En Castela e León atópase amplamente estendido, abundando nas zonas montañosas. Descende ao longo de cursos fluviais como ao longo de todo o val do Ebro, formando bosques de ribeira, o Arlanza, Carrión, Pisuerga, Cadagua e Douro, até mesmo os 300 m de altitude no burgalés Val de Mena e os Arribes do Douro salmantinos. No río Cega por Cuéllar, en Toro, no Val do Tera, nos ríos Sil, Curueño, Esla, Órbigo. No Sistema Central en Ayllón, Somosierra, Guadarrama, Gredos no alto Tormes e no Adaja. En Portugal unicamente aparece en Trás-os-Montes.
Modulación por código de pulsos
A modulación por código de pulsos (PCM polas súas siglas inglesas de Pulse Code Modulation) é un procedemento de modulación utilizado para transformar un sinal analóxico nunha secuencia de bits (sinal dixital). Este método foi inventado por Alec Reeves en 1937. Unha trama ou stream PCM é unha representación dixital dun sinal analóxico onde a magnitude da onda análoxica é tomada a intervalos uniformes (mostras), cada mostra pode tomar un conxunto finito de valores, os cales se encontran codificados.
Álamo tremo
Descrición
É unha árbore mediana, caducifolia que acada de 10–25 m de altura, cun tronco de 1 m de diámetro. A casca é pálida cinsenta-averdada e lisa en exemplares novos con lenticelas agrisadas escuras en forma diamantada, para ficar cinsenta moi escura e con fendas nos exemplares máis vellos. As follas producidas en pólas de árbores maduras, son case redondas, lixeiramente máis largas ca longas de 2–8 cm de diámetro, cunha marxe dentada e un aplanado pecíolo de 4–8 cm de longo. O pecíolo plano permítelle tremer, mesmo cunha lene airexa, esa é a fonte do seu nome científico. As follas das plantas de alcouve e de rápido crecemento son moi diferentes, teñen forma de corazón ou case triangular, e con frecuencia moito maiores, de até 20 cm de longo; o seu pecíolo é tamén menos aplanado. As flores son polinizadas polo vento e prodúcense a comezos da primavera antes de que aparezan as follas novas, son dioicos, con machos e femias en diferentes árbores. Madurecen a principios do verán e levan de 10-20 cápsulas cada un con numerosas e miúdas sementes. O vento axuda ao espallamento das sementes cando as cápsulas divídense e abren na data de vencemento.
Modulación por código de pulsos
Introdución
miniatura|Mostraxe e cuantificación dunha onda senoidal (vermello) en código PCM de 4-bits Na figura da dereita observamos que unha onda senoidal está sendo mostrexada e cuantificada en PCM. Tómanse as mostras a intervalos de tempo regulares (mostrados como segmentos sobre o eixe X). De cada mostra existen unha serie de posibles valores (marcas sobre o eixe Y). A través do proceso de mostraxe a onda transfórmase en código binario (representado pola altura das barras grises), o cal pode ser facilmente manipulado e almacenado.
Na Figura 1 amósase a disposición dos elementos que compoñen un sistema que utiliza a modulación por impulsos codificados. Por razóns de simplificación, só se representan os elementos para a transmisión de tres canais. Ficheiro:MIC.png
Álamo tremo
Descrición
É a especie do xénero Populus máis estendida no planeta.
Modulación por código de pulsos
Introdución
Figura 1.- Disposición de elementos nun sistema PCM Na Figura 2 temos as formas de onda en distintos puntos do sistema anteriormente representado Ficheiro:MIC señal.png
Álamo tremo
Descrición
É considerado como unha árbore de rápido crecemento.
Ecoloxía
É unha especie rústica, atura invernos longos e fríos, e veráns curtos.
Modulación por código de pulsos
Introdución
As funcións das distintas etapas das que consta o sistema explícanse a continuación.
Mostraxe
Consiste en tomar medidas do valor do sinal n veces por segundo, co que se obterán n niveis de tensión nun segundo.
Álamo tremo
Ecoloxía
Coma outras especies do xénero Populus, espállase cumpridamente por rebentos de raíz, até a 40 m dos pais, formando extensas colonias clonais.
Modulación por código de pulsos
Mostraxe
Así, cando no sistema da Figura 1 aplicamos nas entradas de canal os sinais (a), (b) e (c) (Figura 2), despois da mostraxe obtemos a forma de onda.
Álamo tremo
Ecoloxía
Os híbridos con Populus alba (Populus × canescens), están amplamente estendidos en Europa e o centro de Asia. Os híbridos con varias outras especies do xénero Populus séguense a investigar en Institutos Forestais co obxectivo de atopar exemplares con máis produción madeireira e máis resistencia a doenzas (p.ex. P. tremula × P. tremuloides, cruzamento en Dinamarca).
Usos
A madeira do álamo tremo é branca e lixeira, homoxénea, elástica, de densidade media e de cerna pouco marcada. O sámago é de cor branca ou crema mentres que a cerna é branca cinsenta ou crema. É lene e sen cheiro, tradicionalmente empregada para confeccionar caixas para transportar alimentos como queixo e pan, mazás etc. Unha volta cortada a árbore, a madeira pesa considerabelmente por mor do seu elevado contido en auga. Tradicionalmente empregouse para a fabricación de carretas nas comarcas montañosas, xa que resiste moi ben o desgaste forte, así como o choque e o broucazo. Por esta razón empregouse tamén para caixóns de mobles e embalaxes.
Modulación por código de pulsos
Mostraxe
Para un canal telefónico de voz é suficiente tomar 8.000 mostras por segundo, ou, o que é o mesmo, unha mostra cada 125 µseg. Isto é así pois, segundo o teorema de mostraxe, se se toman mostras dun sinal eléctrico continuo a intervalos regulares e cunha frecuencia dobre da frecuencia máxima que se queira capturar, ditas mostras conterán toda a información necesaria para reconstruír o sinal orixinal.
Álamo tremo
Usos
Ao cortarse con máquinas apenas racha, calidade que a fai especialmente indicada para fabricar mistos e escarvadentes, así como os paneis para pintar ao óleo. Emprégase frecuentemente como planta medicinal. A súa casca e gomos son febrífugos e antiescorbúticos. Estes últimos empréganse contra as hemorroides. Ademais son tamén vermífugas para os cabalos. Cos gomos fabrícase un bálsamo utilizado polas meigas e menciñeiros galeses. No norte de Europa en épocas de fame negra a casca interna moíase e con ela fabricábase fariña comestíbel.
Modulación por código de pulsos
Mostraxe
Como neste caso temos unha frecuencia de mostraxe de 8 kHz (período 125 µseg), sería posible transmitir até 4 kHz, suficiente por tanto para un canal telefónico de voz, onde a frecuencia máis alta transmitida é de 3,4 kHz.
O tempo de separación entre mostras (125 µseg) podería ser destinado á mostraxe doutras canles mediante o procedemento de multiplexación por división de tempo (TDM).
Álamo tremo
Etnografía
As fitas longas obtidas de fender os toros magros e pólas grosas, do mesmo xeito que co castiñeiro, empréganse en cestaría no norte de España, principalmente para canastros e cuévanos. Dende Galiza a Xirona utilízanse os longos fustes de álamo tremo para contruíren trabes e pontóns para teitumes de cortes e arquitectura tradicional. Resulta apreciado o feito de que se clave e aparafuse ben. Na Carballeda zamorana empréganse os longos talos destes álamos para os altos pendóns das procesións. En León e Zamora coñécense como trasgales aos arboredos desta especie. A trasga é unha peza de madeira empregada para unir o xugo e o arado. Na mitoloxía ástur, chámase trasgu ao divertido e bromista trasno galego. Tamén se empregou asiduamente para fabricar peneiras para a limpa do cereal. No Pireneo aragonés no Somontano de Sobrarbe e no río Vero ao tremo chámaselle co sobrenome de escaleral debido a que en Colungo se dedicaban a facer escaleiras. En numerosas comarcas de Castela e especialmente no ámbito leonés é moi típica, como en Galiza, a celebración dos maios, ligada ás máis ancestrais culturas. O maio é un fuste recto e esvelto de álamo que adoita ser de Populus tremula. Tradicionalmente os mozos da vila elixen un fuste recto e lévano á praza onde se chanta o maio, é dicir que se finca vertical e queda chantado.
Nadia Iglesias de Salvador
Nadia Iglesias de Salvador, nada en Ames o 1 de xuño de 1999, é unha patinadora galega. Compite en patinaxe artística, na modalidade libre, onde foi subcampioa de España en 2019. Ademais en categorías inferiores foi seis veces campioa de Galicia, tres de España e unha de Europa, e logrou un bronce no Mundial júnior de 2017.
Álamo tremo
Taxonomía
Populus tremula foi descrita por Carl von Linné e publicada en Species Plantarum 2: 1034. 1753. Número de cromosomas de Populus tremula (Fam. Salicaceae) e taxons infraespecíficos: n=19; 2n=38.
Modulación por código de pulsos
Codificación
Na codificación, a cada nivel de cuantificación asígnaselle un código binario distinto, co que xa temos o sinal codificado e preparado para ser transmitido. A forma dunha onda sería a indicada como (f) na Figura 2.
Nadia Iglesias de Salvador
Inicios
Comezou a seguir os pasos da súa irmá máis vella, Carla, e iniciouse na patinaxe artística no ano 2004 no Club de Patinaxe Artística Compostela. A súa traxectoria nas competicións iniciouse no ano 2005, con 5 anos, e no ano 2009 proclamouse campioa galega en categoría alevín, o que lle permitiu clasificarse para o Campionato de España. Xa como cadete proclamouse campioa galega en 2013 e 2014 e finalizou cuarta e subcampioa de España neses dous anos respectivamente. Tamén en 2013 gañou o ouro no Trofeo Prestige Issy-Paris na capital francesa, no seu debut coa selección española, e quedou cuarta na Copa de Europa celebrada na localidade francesa de Gujan-Mestras, mentres que en 2014 participou no Campionato de Europa cadete en Eslovenia, rematando en quinta posición.
Modulación por código de pulsos
Codificación
En telefonía, o sinal analóxico cun ancho de banda de 4KHz convértese nun sinal dixital de 1024 Kbps. En telefonía pública adóitase utilizar transmisión plesiócrona, onde, se se usa un E1, poderían intercalarse outros 31 sinais adicionais. Transmítense, así, 32x64000 = 2.048.000 bps.
Álamo tremo
Nome común
Chopo canariense, chopo americano, chopa, álamo temblón, álamo chorón, álamo.
Nadia Iglesias de Salvador
Categoría xuvenil
En 2015 proclamouse campioa galega xuvenil, quedou oitava no Campionato de España xuvenil e gañou o ouro xuvenil na Interland Cup en Alemaña, unha competición internacional non oficial. Ao ano seguinte proclamouse campioa galega xuvenil e campioa de España xuvenil e xa como integrante do equipo CPA Maxia da Coruña foi subcampioa de Europa xuvenil na cidade alemá de Friburgo.
Modulación por código de pulsos
Recuperación do sinal analóxico
Na recuperación, pois, realízase un proceso inverso, co que o sinal que se recompón parecerase moito aos orixinais (a), (b) e (c), se ben durante o proceso de cuantificación, debido ao redondeo das mostras aos valores cuánticos, prodúcese unha distorsión coñecida como ruído de cuantificación. Nos sistemas normalizados, os intervalos de cuantificación son escolleitos de tal forma que se minimiza ao máximo esta distorsión, co que os sinais recuperados son unha imaxe case exacta dos orixinais.
Nadia Iglesias de Salvador
Categoría júnior
En 2017 pasou a competir en categoría júnior proclamándose campioa de Galicia, de España e de Europa. Ademais participou por primeira vez nun Mundial, celebrado este dentro dos primeiros Xogos Mundiais de Patinaxe, na cidade chinesa de Nanjing, conseguindo a medalla de bronce júnior. En 2018 revalidou os seus títulos de campioa de Galicia e de España júnior, e conseguiu a prata no Campionato de Europa. Ademais logrou unha cuarta posición no Mundial celebrado en La Vendée.
Categoría absoluta
Comezou a competir na categoría absoluta no ano 2019, pasando a formar parte do Reus Deportiu. Ese mesmo ano proclamouse subcampioa de España. Conseguiu así a clasificación para o Campionato Mundial, celebrado en Barcelona dentro dos segundos Xogos Mundiais de Patinaxe. Obtivo a 12ª posición na clasificación final.
Olga Korbut
Olga Valentinovna Korbut, nada en Hrodna o 16 de maio de 1955 é unha ex-ximnasta belarusa. Foi seleccionada aos 11 anos na escola deportiva do goberno. Alcumada o "pardal de Minsk", gañou catro medallas de ouro e dúas de prata nos Xogos Olímpicos, nos que competiu en 1972 e 1976, para o equipo da Unión Soviética, e foi a primeira seleccionada para o International Gymnastics Hall of Fame en 1988.
Los Motores
Los Motores é unha banda de hard rock galega procedente de Vigo e formada no ano 1991.
Olga Korbut
A pesar de que se retirase da ximnasia en 1977 con vinte e dous anos, considerada aínda nova para a ximnasia, a influencia de Korbut foi ampla. Os seus exercicios nos Xogos de 1972 están considerados como redefinitorios da ximnasia, cambiando o deporte para dar máis énfase á acrobacia e á técnica en vez de ao ballet e a elegancia, ademais de converter a ximnasia nun dos deportes máis populares do mundo.
Los Motores
Historia
Tras a publicación do disco a banda comezou unha xira con Sleepy Labeef, Deltonos e Aerolíneas Federales. Grazas á xira o representante de Barricada fichounos tocando con eles ne xira do seu disco Por instinto.
Olga Korbut
Innovacións
A nivel técnico os dous elementos máis importantes que introduciu Korbut na ximnasia artística son o "salto Korbut" (salto mortal atrás sobre a barra de equilibrios) e o "flip Korbut" (solta nas barras asimétricas en que a ximnasta se dá a volta no aire antes de volver a agarrarse á barra). O salto Korbut foi vetado debido á súa perigosidade.
Los Motores
Historia
No ano 1992 gravaron o seu segundo traballo, Atrapado en esta piel, publicado polo selo Romilar-D Records. Neste traballo o guitarrista Carlos del Río encargouse das voces.
O seu seguinte disco gravouse no Océano Estudio co produtor Javier Abreu. Un día perfecto foi publicado en 1997 a través do selo Clave Records. O guitarrista Manolo Arias (Niágara, Muro, Atlas) incorporouse a Los Motores tras o lanzamento o grupo tocou con artistas como Barón Rojo, Soziedad Alkohólika, Obús ou Rosendo Mercado.
En 2010 uniuse o guitarrista Gerardo Fernández. Coa nova formación a banda publicou Caníbal de lo ajeno en xaneiro de 2014 a través do selo Vitamina Records. Na presentación do disco na sala Máster de Vigo aproveitaron para gravar o vivo En Vigo y en directo no que colaboraron Sherpa de Barón Rojo, Manolo Arias, Pacho Brea, e Óscar de Lujuria.
Toni Lápidas regresou a Los Motores e en setembro de 2015 a banda comezou a gravar o disco Rotos por las costuras, publicado a comezos de 2016 a través de Edigal.
The Boys of the Lough
The Boys of the Lough é un grupo musical de folk escocés formado nos anos 1970.
Manuel Diz Fuentes
Manuel Diz Fuentes, nado en Vilaxoán (Vilagarcía de Arousa) en 1903 e finado en Cea o 29 de setembro de 1938, foi un mariñeiro e sindicalista galego.
Traxectoria
Mariñeiro veciño da Lagoa. Era directivo do Sindicato de Transportes Marítimos da CNT. Cando se produciu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi un dos organizadores da resistencia en Vilagarcía, foi quen rexistrou e lle quitou a pistola a Wenceslao González Garra na praza da Ravella e participou na requisa de armas entre outros do cura de Cea José Gago Tarrío. O seu irmán Rogelio Diz Fuentes foi detido. Manuel fuxiu ao monte e integrouse nun grupo de fuxidos con Luis Cancelo Galván, Rodríguez Carregal e Ramiro Araujo Rodríguez, que se instalaron no monte Xiabre nunha cova que eles mesmos fixeron no lugar de Areal. En xaneiro de 1938 Manuel abandonou o monte e refuxiouse nun tobo na horta da casa dos seu pais na Lagoa. Nunha das batidas e rexistros das forzas da gardia civil e falanxistas, un grupo mandado polo sarxento Desiderio Camacho Pinillana e do que formaban parte os gardas José Zúñiga Sánchez e Miguel López Codesal, acompañados dos falanxistas Luis Pintor Filgueira, Antonio Andrés Patiño e Roberto Abal Vázquez, rodeou a casa dos pais de Manuel na tarde do 28 de setembro de 1938. Efectuado o rexistro, detiveron a Manuel cando trataba de fuxir. Foi trasladado ao cuartel da Garda Civil de Vilagarcía. Esa mesma noite, ás dúas da mañá, co pretexto da localización da cova de Areal, foi asasinado no monte Xiabre en aplicación da tristemente coñecida lei de fugas. O seu cadáver foi trasladado ao cemiterio de Cea, pero o cura negóuse a enterralo en sagrado e foi soterrado no exterior, ao pe da escaleira.
Xohán Brañas
Traxectoria
Irmán de Manuel Brañas Cancelo. Estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela. Simpatizante do Partido Galeguista, colaborou co Seminario de Estudos Galegos. Tamén colaborou na revista Alento. Dende 1935 foi profesor auxiliar de Dereito Internacional na USC. En febreiro de 1936 foi nomeado concelleiro de Santiago de Compostela. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi destituído en novembro. Finou en Carballo con 97 anos.
Vida persoal
Casou con María Santa María Fereiro.
Relación interespecífica
Relación interespecífica é, en ecoloxía, a interacción que ten lugar, nunha comunidade, entre individuos de diferentes especies, sempre dentro dun mesmo ecosistema.
Comensalismo
Un dos individuos se beneficia mentres que o outro non sae beneficiado nin prexudicado.
Forese
O termo forese pode referirse:
Bazarra, Toba, Cee
Bazarra é un lugar da parroquia de Toba no concello coruñés de Cee na comarca de Fisterra. Tiña 229 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, 118 homes e 111 mulleres.
Sanjurjo
O apelido Sanjurjo pode referirse a:
Rrakala
Rrakala é o segundo álbum de Geoffrey Gurrumul Yunupingu, editado en Australia o 8 de abril de 2011. A diferenza do anterior, neste álbum presenta unha música máis madura e menos pesimista. As cancións reprodúcense con instrumentos máis modernos.
MR-512
MR-512 é a designación dun tipo de motor foguete monopropelente utilizado por varios satélites artificiais.
Características
Os motores MR-512 son fabricados e comercializados por Aerojet Rocketdyne para diferentes satélites xeoestacionarios. Úsanse para control o mantemento da órbita e utilizan como único propelente hidracina, que é acendida mediante arco eléctrico. O motor necesita ata 1780 vatios de potencia eléctrica, proporcionada a 35 voltios mediante corrente continua.
Neixón
Nela sitúanse os castros de Punta Neixón (a carón dos cales se instalou o Centro Arqueolóxico do Barbanza) e a praia das Postas. Desde alí vese parte da ría, así como as vilas de Rianxo ou Taragoña.
No segundo domingo de agosto celébrase a romaría de Neixón.
Ginowan
Ginowan (宜野湾市, ぎのわんし, Ginowan-shi) é un concello da prefectura de Okinawa no Xapón. Está situado ó sur da illa de Okinawahontō. A súa superficie é de 19,70 km² e a poboación de 92.138 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 4.680 h/km².
O concello de Ginowan limita cos concellos de Urasoe, de Nishihara, de Nakagusuku, de Kitanakagusuku e de Chatan.
El Barbero Municipal (Vigo)
El Barbero Municipal foi un periódico publicado en Vigo en 1917.
Historia e características
Periódico satírico quincenal que apareceu en xaneiro de 1917. Editábase en Pontevedra. Deixou de publicarse en Vigo en xullo de 1917, anunciando a súa próxima publicación en Moaña.
530
Outros
Historia ano a ano
Rivúlidos
miniatura|300px|Kryptolebias marmoratus Os Rivúlidos (Rivulidae, Myers 1925) son unha familia de peixes teleósteos, incluídos na orde dos Ciprinodontiformes (Cyprinodontiformes). A súa distribución xeográfica abarca exclusivamente os ríos de Suramérica, feito de onde deriva o seu nome (do latín rivus, río).
Clasificación
Divídense nos seguintes xéneros:
ITIS non recoñece a familia Rivulidae e sitúa estes xéneros dentro da familia Aplocheilidae, subfamila Rivulinae
Digital object identifier
O sistema de control DOI foi elaborado pola Corporación Nacional para Iniciativas de Investigación (CNRI), unha asociación estadounidense non lucrativa destinada a promover o desenvolvemento das tecnoloxías da información e a comunicación no campo da investigación científica.
Portanogueira, Nogueira de Miño, Chantada
Portanogueira é un lugar na parroquia de Nogueira de Miño, do concello de Chantada, na comarca de Chantada, pertencente a provincia de Lugo. No ano 2011 tiña 6 habitantes segundo datos do INE e do IGE deles 2 eran homes e 4 eran mulleres.
Ataque Escampe
Ataque Escampe é un grupo musical de pop galego formado en 2001 en Compostela. Levan publicados oito álbums de estudo.
Inicio da actividade regular
miniatura|dereita|Membros do grupo en 2007 O 2006 foi un punto de inflexión na traxectoria do grupo, ao gañar co tema "Afganistán canto" o I Premio de canción de autor Utopía Son, celebrado no Café Uf de Vigo. Os catro membros, Samuel, Álex, Miguel e Roi, investiron os cartos do premio en equipamento técnico básico e iniciaron aos poucos unha actividade regular de concertos.
A principios de 2008 incorporouse o acordeonista Francesc Esteve, Paq e en marzo publicaron o seu primeiro LP, no selo A Regueifa Discos (sección da Regueifa Plataforma para edicións físicas). O título, Galicia es una mierda, decidiuse nunha enquisa aberta na web da banda. O agora sexteto presentou o disco por toda Galiza e varias cidades dos Países Cataláns e gravou varios temas soltos, entre eles "Unha tarde no zoo" (baixo o pseudónimo de Paul á sombra para o concurso A Polo Ghit da Radio Galega) ou "Ningún lugar seguro (GalegoZ Remix)", para o compilatorio Once máis 15 (Edicións do Cumio).
En 2009 editouse o EP Galicia es una fiesta, onde Marcos Paino (Dr. Painkiller) remesturou cinco temas de Galicia es una mierda. Paq abandonou o grupo e entrou Lois, en principio a cargo dos teclados e os sintetizadores. O grupo tamén incorporou unha batería electrónica e un banxo. O resultado foi un son máis sofisticado e luminoso, con pequenos matices electrónicos, que se fixo patente no LP A grande evasión, gravado por Marcos Paino e publicado en maio por A Regueifa Discos. A banda volve transmutarse en Paul á sombra no tema "O noso contrato coa Virgin" e deu o primeiro concerto fóra do estado, en Varsovia.
En 2010 estreouse a curta Zéfiro, ambientada nun concerto de Ataque Escampe e realizada por alumnos da Escola de Produción Audiovisual de Ourense. Marco abandonou o grupo, Lois pasou a ocuparse do baixo e Roi a tocar unha batería convencional. Co tema "Desde o céu com amor", Ataque Escampe participou no concurso "Musicando Carvalho Calero".
En 2011 a banda gravou nos estudios Abrigueiro de Arturo Vaquero o seu terceiro LP, Violentos anos dez, o derradeiro publicado por A Regueifa Discos. Este traballo supuxo un achegamento ás músicas negras, en particular ao soul. Por primeira vez a instrumentación clásica dunha formación rock (guitarras, baixo, batería) estivo presente tanto na gravación como no directo. O disco foi o terceiro mellor LP galego do ano para a revista Mondosonoro.
Etapa profesional
miniatura|Concerto no [[Liceo Mutante en 2014.]]
En 2012 Ataque Escampe participou no disco-homenaxe a Os Resentidos A tribo toda baila cunha versión do tema "Música feliz". Tamén deu un concerto especial en Compostela, conmemorativo dos dez anos de directos, "Dez violentos anos". En decembro participou na fundación do selo cooperativo Discos da Máquina canda as bandas Das Kapital e A Magnifique Bande dos Homes sen Medo, cun concerto na sala Capitol de Compostela no que tamén se presentou a primeira referencia do selo, o EP Noites de agosto con Ataque Escampe. Neste traballo de corte crepuscular, gravado por Tomás Ageitos nos estudios A Ponte, o grupo diversificou as influencias de estilos musicais dispares, como o krautrock, o bolero, a cumbia ou o calipso ao tempo que se asentou nunha sonoridade pop.
En 2013 o grupo colaborou no libro-cd infantil Os Bolechas fan unha banda, coa canción "After Hours". No verán organizaron unha serie de sesións de improvisación nas que compuxeron a maior parte dos temas para o seu próximo LP. Tralo verán, a banda tomou un descanso dos escenarios que durou até a primavera de 2014. Este descanso só se interrompeu en decembro para tocar no festival Máis discos para a máquina, organizado por Discos da Máquina no primeiro aniversario da súa creación, neste momento con novos membros como Grampoder, Caxade ou The Lost Omelette-makers. O 28 de decembro de 2013 publicouse tamén, a modo de brincadeira, un hoax: o LP Vive ou morre, que só permaneceu publicado 24 horas en internet, no que a banda, baixo a aparencia de títulos evocadores, agochou a gravación con micrófono de ambiente de cancións populares a capela nunha noite de esmorga.
2014 foi o ano da edición do LP O disco vermello. Neste disco, gravado por Arturo Vaquero e editado por Discos da Máquina, Ataque Escampe deu o paso da súa profesionalización definitiva coa incorporación do batería de jazz Álvaro Trillo. Roi Vidal pasou a ocuparse do xilófono, da melódica e, progresivamente, da voz principal. Neste disco, Ataque Escampe consolidou un son pop con momentos electrónicos e a influencia rítmica de estilos como o dub ou o funk, para contar historias de perdedores por medio duns textos máis contidos que en traballos anteriores. O disco editouse en maio e o grupo retomou a actividade de directo nun formato integramente eléctrico, que combinaba puntualmente con espectáculos acústicos. Neste mesmo ano, o grupo participou no compilatorio Monstros da máquina vol. I de Discos da Máquina co tema "Evita", gravado en colaboración co grupo de música electrónica Sub Rosa. O 29 de novembro, Ataque Escampe encargouse do concerto de clausura das Marchas da dignidade. En decembro, Ataque Escampe recibiu o Premio Martín Códax da Música na categoría indie / pop.
2015 comezou coa ausencia do vocalista Álex Charlón nos concertos. Tamén finalizou con éxito o crowdfunding do libro Relatos americanos en colaboración co artista plástico Misha Bies Golas, no que os textos narraban episodios estraños que lles sucederan á banda en concertos. En xuño dese ano confirmouse a saída definitiva de Álex a través dun comunicado do grupo e outro do propio vocalista na páxina web. Un concerto na Sala Capitol de Compostela o 19 de xuño supuxo a súa despedida oficial.