cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kansas City, Missouri
Deportes
Os equipos deportivos profesionais en Kansas City inclúen o Kansas City Chiefs (fútbol americano da NFL), ​​o Kansas City Royals (béisbol da MLB), Sporting Kansas City (fútbol de Major League Soccer MLS)e o Kansas City Warriors (MLUSA). Kansas City está no proceso de construír un estadio novo que se espera que reciba un equipo de hóckey de NHL e o equipo de baloncesto da NBA.
Club Patín Cerceda
Nas sete tempadas que o equipo estivo en competición conseguiu dúas participacións na segunda competición de clubs a nivel europeo, a Copa CERS, na que debutou na tempada 2014-15, se ben en ningunha delas conseguiu superar a primeira eliminatoria. Tamén disputou dúas veces a Copa do Rei, ambas de xeito consecutivo en 2014 e 2015 sen superar os cuartos de final. Xogou catro tempadas na máxima categoría do hóckey a patíns español, a OK Liga, tres delas de xeito consecutivo. Logo de descender á segunda categoría no ano do seu debut como equipo independente, o Cerceda recuperou a categoría logo de proclamarse campión da Primeira División na tempada 2012-13, tempada na que ademais conseguiu o subcampionato da Copa do Príncipe.
Kansas City, Missouri
Deportes
Os Chiefs empezaron a xogar en 1960 como os Dallas Texans e mudáronse a Kansas City en 1963. Os Royals fundáronse en 1969 e son o único equipo de categorías maiores de Kansas que non se moveu nin cambiou de nome. Os Kansas City Wizards foron membros fundadores da MLS. En 2011 o equipo pasou a chamarse Sporting Kansas City e mudouse ao seu novo estadio, o Livestrong Sporting Park en Kansas City.
Kansas City costumaba ser a sede dun equipo da NBA, o Rochester Royals, que se fundou en 1945 en Rochester, antes de se converter no Cincinnati Royals. O equipo pasou a chamarse Kansas City-Omaha Kings 1972 a 1975, xa que xogou partidos na casa en ambas cidades. En 1975, o equipo xogou exclusivamente en Kansas City, e trocou unha vez máis o nome a Kansas City Kings. Os Kings xogaron alí ata 1985, cando a franquía se mudou a California e se converteu no Sacramento Kings.
Calvelas, Santa Mariña do Monte, San Sadurniño
Calvelas é un lugar da parroquia de Santa Mariña do Monte no concello coruñés de San Sadurniño, na comarca de Ferrol. Segundo o IGE, en 2011 tiña 9 habitantes (4 homes e 5 mulleres).
Club Patín Cerceda
Durante a curta historia do equipo a súa única presidenta for María Isabel Bermúdez, mentres que o único técnico que ocupou o banco cercedense foi o coruñés Juan Copa. O Patín Cerceda disputaba os seus partidos como local no Pavillón Deportivo de Cerceda, un pavillón con capacidade para 600 persoas.
Kansas City, Missouri
Museos
O Museo de Arte Nelson-Atkins (Nelson-Atkins Museum of Art) posúe importantes coleccións de arte antiga, clásica e contemporánea. É considerado como un dos máis importantes dos Estados Unidos. Tamén podemos sinalar o National Word War I Museum, museo histórico e militar con actividades para nenos e adultos.
Ignacio Xosé III Iunan
Ignacio Xosé III (en ; en إغناطيوس يوسف الثالث يونان), nado o 15 de novembro de 1944 en Al-Hasaka (Siria), é o patriarca de Antioquía da Igrexa Católica Siríaca, no cargo dende o 20 de xaneiro de 2009.
Club Patín Cerceda
O Liceo B e o nacemento do CP Cerceda
O club foi creado o 13 de xuño de 2009 logo de que o segundo equipo do H.C. Liceo acadase o ascenso á O.K. Liga ao finalizar a tempada 2008-09. Debido a que non poden competir dous equipos dun mesmo club na mesma categoría, fundouse o Clube Patín Cerceda, ao cal o Liceo lle cedeu a súa praza na máxima categoría do hóckey. Moitos dos xogadores do Liceo B asinaron co novo equipo, e outros xogadores novos reforzaron o equipo.
John Dewey
miniatura|250px|Selo americano coa imaxe de John Dewey John Dewey, nado en Burlington (Vermont) o 20 de outubro de 1859 e finado en Nova York o 1 de xuño de 1952, foi un filósofo, psicólogo e pedagogo estadounidense.
Ueno Chizuko
Traxectoria
De 1979 a 1989 foi profesora asociada na Universidade Heian Jogakuin, de 1989 a 1994, profesora no Departamento de Humanidades na Universidade de Kyoto Seika, de 1982 a 1984 foi bolseira nos Estados Unidos, e de 1996 a 1997 invitada no Barnard College da Universidade de Columbia En 1993 recibiu unha invitación da Universidade de Toquio.
Club Patín Cerceda
O Liceo B e o nacemento do CP Cerceda
En setembro de 2009, o novo Patín Cerceda presentou a primeira edición do Torneo de Cerceda, un torneo triangular que contou coa presenza do HC Liceo (subcampión da OK Liga), a UD Oliveirense, e o propio Patín Cerceda. Poucos días antes do inicio da OK Liga, o Patín Cerceda presentábase ante a súa afección fronte ao Liceo na primeira edición do torneo.
Ueno Chizuko
Traxectoria
Foi profesora invitada na Universidade de Ritsumeikan e profesora emérita na Universidade de Toquio.
É directora da Rede de Acción das Mulleres (WAN) no Xapón.
A súa liña de investigación inclúe a teoría feminista, a socioloxía familiar e a historia das mulleres. Contribuíu en gran medida aos estudos de xénero no Xapón, xa que tivo unha función central na creación do campo de estudos de xénero na academia xaponesa.
Ueno é unha crítica incisiva do revisionismo da posguerra e critica o branqueamento da historia xaponesa, os intentos de xustificación do seu colonialismo, das atrocidades en tempos de guerra e do racismo antes e despois da segunda guerra mundial. En particular, loitou pola compensación das mulleres coreanas que foron forzadas a prostituírse polo Imperio Xaponés.
Ueno Chizuko visitou tamén El Colegio de México en 1993, e o resultado da visita foi a súa participación con profesoras do Centro de Estudos de Asia e África, como Michiko Tanaka e Yoshie Awaihara, entre outras académicas, e a publicación dun libro titulado Voces de las mujeres japonesas. A importancia desta compilación, deuse a propósito de que se tratou o tema do feminismo no Xapón en lingua castelá. Cristina Palomar, que comentou o seminario que se abriu nese ano, di de Ueno:
Pertence ao consello editorial de Journal of Women, Politics & Policy.
Kansas City, Missouri
Parques
O Swope é o maior parque da cidade, cunha área de 713 hectáreas, é dicir máis do dobre da superficie do Central Park de Nova York. Ten outros espazos verdes, como o Parque zoolóxico, dous campos de golf etc.
Club Patín Cerceda
Un ano na elite
250px|miniatura|O asturiano [[Antonio Pérez González|Toni Pérez, na foto cando xogaba co HC Liceo, foi o máximo goleador do Cerceda na súa primeira tempada na OK Liga.]] Artigo principal Tempada 2009-2010 do C.P. Cerceda
Kansas City, Missouri
Transportes
miniatura|dereita|200px|Aeroporto Internacional de Kansas City miniatura|200px|l'I-70 entre Quality Hill e Kansas City
Aeroportos
Kansas City dispón de varios aeroportos, dos que o principal é o Aeroporto internacional de Kansas City, que ten enlaces directos coas principais cidades do subcontinente norteamericano.
Club Patín Cerceda
Un ano na elite
A tempada 2009-10 foi a primeira tempada do CP Cerceda na OK Liga, a máxima categoría do hóckey a patíns do Estado español. O equipo construído para debutar na OK Liga estivo formado sobre a base do grupo que conseguira o ascenso o ano anterior, reforzándose cos xogadores do CP Voltregà Xavi Malián e Santi Teixidó, Martín Barrós procedente do Patín Coruña, e Pablo Cancela do Vigo Stick. Os xogadores que integraron o equipo cercedense na súa primeira tempada na elite foron os porteiros Xavi Malián e Martín Barrós, e os xogadores de pista Jaime Piñeyro, Eduard Lamas, José Ramón, Tito Torres, Pepe Barreiro, Santi Teixidó, Pablo Cancela e Toni Pérez, contando cun número importante de xogadores nas categorías inferiores da selección no ano do seu debut, así como xogadores como Lamas ou Toni Pérez, que se proclamaran campións do mundo sub-20 en Bassano (Italia) en 2009.
Kansas City, Missouri
Estradas
A rede de estradas de Kansas City é moi densa. A cidade está sita no cruzamento de varias autoestradas, das cales a I-70 enlaza coa I-15 en Baltimore
Transportes públicos
Kansas City, porén, como sucede con moitas cidades do país, carece dunha rede de transportes desenvolvida. Un programa recente propón mellorar isto, para o que propón empregar:
Club Patín Cerceda
Un ano na elite
O debut na OK Liga do Cerceda debía ter lugar no Pavillón Deportivo de Cerceda fronte ao C.E. Noia Freixenet, mais o partido suspendeuse, polo que o debut do Cerceda na OK Liga adiouse ata o 11 de outubro fronte ao GEiEG Sindorme Hoteles de Girona nun partido no que os galegos comezaron perdendo para finalmente conseguir a primeira vitoria da tempada (5-4), anotando o coruñés Pablo Cancela o primeiro gol do equipo como local.
O mal inicio da liga, que levou ao equipo galego a finalizar a primeira volta da liga na penúltima posición da táboa con 9 puntos (dúas vitorias, tres empates e 10 derrotas), impediulles aos cercedenses manteren a categoría, a pesar de seren un dos mellores equipos da segunda volta e ata chegaren á derradeira xornada con opcións de manteren a categoría. O equipo dirixido por Juan Copa xogou a derradeira xornada de liga fronte ao Sather Blanes con opcións á permanencia conseguindo o empate e que o PAS Alcoi perdera e o Lleida Llista Blava non gañara. Malia gañar en Blanes por tres goles a catro, o Cerceda viuse condenado ao descenso de categoría polas vitorias do Alcoi e o GEiEG.
A separación definitiva
No verán de 2010 o club independizouse totalmente do Liceo, do cal dependía no plano xestor (Eduardo Lamas, presidente do Liceo exercía as funcións de asesor do equipo cercedense), a pesar de que a nivel federativo xa eran clubs independentes dende 2009. A separación definitiva do club cercedense do Liceo levouno a unha galeguización do equipo cunha política de equipo de canteira e de xogadores da comarca, esta aposta por ser o referente dos novos xogadores galegos levou á creación dun equipo xuvenil.
Na tempada 2011-12 o Cerceda partía como un dos favoritos ao ascenso. Aínda que os xogadores de Juan Copa comezaron gañando os seus dous primeiros partidos fronte a Vilafranca e Ordes, o equipo entrou a partir da terceira xornada nunha dinámica negativa, non sendo quen de conseguir unha nova vitoria ata a décima xornada (6-2 fronte ao Raspeig), e tan só puido colleitar sete vitorias e outros tantos empates fronte a 16 derrotas en toda a liga, o que o colocou na 14ª posición dun total de 16 equipos con 28 puntos. O equipo despediu a xornada cunha contundente derrota (11-6) en Alcobendas.
O 8 de xaneiro de 2013, a Real Federación Española de Patinaxe anunciou no seu sitio web que Cerceda acollería a VII edición da Copa do Príncipe os días 16 de 17 de febreiro dese mesmo ano, e na que participaron os tres mellores equipos da Primeira División logo da primeira volta da competición, xunto co Patín Cerceda. O Cerceda enfrontouse nas semifinais ao Club Patí Vilafranca (que chegaba como líder da categoría á cita copeira), vencendo por tres goles a dous. Con todo, na final o equipo dirixido por Juan Copa non puido co Mataró (5-7) nun Pavillón González Laxe cheo.
Na tempada 2012-13 o CP Cerceda conseguiu retornar á máxima categoría do hóckey a patíns do Estado español tres anos despois. Os cercedenses comezaron as primeiras xornadas da competición sen coñecer a derrota e mantiveron a regularidade ao longo de toda a tempada. Finalmente o equipo asegurouse o ascenso de xeito matemático na penúltima xornada tras derrotar por 5 goles a 3 na casa ao CP Alcobendas nun partido que comezou por detrás no marcador (0-2) e ao que lle deu a volta. Na derradeira xornada de competición o Cerceda derrotou ao Sant Cugat a domicilio (2-5), conseguindo deste xeito alzarse co título de Primeira División.
Préstamos da lingua galega
Un préstamo lingüístico da lingua galega son elementos lingüísticos que o galego tomou e adaptou doutras linguas.
Club Patín Cerceda
O retorno á OK Liga
Na tempada do seu regreso á OK Liga, o Cerceda conseguiu clasificarse por primeira vez na súa historia para disputar a Copa do Rei na cidade catalá de Lleida. O equipo de Juan Copa conseguiu a súa clasificación logo dunha boa primeira volta na que finalizou na sétima posición da táboa, conseguindo seis vitorias, cinco empates e catro derrotas para un total de 23 puntos. O Cerceda chegou á última xornada da primeira volta tendo que remontar un gol average de sete goles en contra ao Noia Freixenet, e fíxoo cunha goleada na casa fronte ao C.P. Vilanova (12-1), o que deixou ao equipo de Sant Sadurní d'Anoia fora da competición copeira. O Cerceda debutou na competición copeira o 28 de febreiro fronte ao Club Patí Vic, nun partido moi disputado que se decantou do lado dos de Osona grazas a un solitario gol de Titi Roca na segunda parte, aínda así, Martín Payero tivo a oportunidade de empatar o mesmo a falta de once segundos para a conclusión do partido, mais a bóla estrelouse contra o largueiro, dando o pase a semifinais ao equipo de Vic. Na liga, o Cerceda finalizou na novena posición logo de derrotar na derradeira xornada ao Vilanova (3-10), conseguindo a última praza para disputar a segunda competición continental de hóckey a patíns, a Copa CERS, a costa do histórico Club Patí Voltregà.
O 6 de setembro de 2014 celebrouse o sorteo da primeira rolda da Copa CERS en Lisboa, no que por primeira vez estivo o Patín Cerceda, sendo o quinto concello con menos habitantes de entre os representados na competición. No sorteo, o Cerceda evitou aos conxuntos españois ao non poder emparellarse dous equipos do mesmo país na primeira rolda de competición, os cercedenses foron emparellados co Oliveirense portugués. O debut na segunda competición continental do Patín Cerceda tivo lugar no Pavilhão Dr. Salvador Machado de Oliveira de Azeméis o 18 de outubro de 2014. O debut do cadro galego non foi bo, xa que o equipo luso adiantouse no marcador aos 19 segundos por mediación de Diogo Silva e, aínda que Mantiñán conseguiu reducir distancias pouco antes do descanso, o Oliveirense anotou un novo tanto que deixou o marcador 3-1 no descanso, diferenza que se ampliou na segunda parte para deixar o electrónico no 6-3 definitivo. No partido de volta os lusos dominaron o marcador en todo momento, cun claro 0-3 ao descanso, e a reacción inicial da segunda parte foi neutralizada por Gonçalo Alves (4-1), para concluír o partido con 2-5 no marcador que puña punto e final á primeira andaina europea do Patín Cerceda. Na OK Liga o equipo realizou o mellor inicio da súa historia, conseguindo 13 puntos nas primeiras sete xornadas de competición, o que lle permitiu clasificarse por segundo ano consecutivo para a Copa do Rei que se celebrou en Blanes (Xirona). No partido de cuartos da competición copeira os cercedenses non puideron superar ao Liceo da Coruña e caeron por un contundente 8-1 (5-1 ao descanso) nun partido no que os herculinos xa gañaban 3-0 no minuto seis da primeira metade.
O 24 de outubro de 2015 o equipo cercedense comezou a súa segunda participación na Copa CERS fronte ao ASD Pattinomania Matera no Sportintenda de Matera (Italia), que no momento lideraba a Serie A1 italiana. No partido de ida o equipo de Juan Copa caeu por 5-1 en terras italianas, tendo que remontar catro goles no González Laxe para pasar á segunda rolda, unha remontada histórica que faría pasar da primeira rolda de competición aos cercedenses por primeira vez na súa historia. Con todo, o Patín Cerceda acabou caendo tamén na súa casa por 2-3, nun partido igualado ao descanso (1-1), e no que o equipo galego plantou cara en todo momento ao conxunto italiano.
En xullo de 2016 o Patín Cerceda víase obrigado a renunciar á súa praza na máxima categoría do hóckey a patíns español, a pesar de que a conseguira manter na cancha grazas á reacción do equipo na fase final do campionato, logo da cal o equipo conseguiu finalizar na undécima posición. Os motivos da renuncia foron principalmente económicos, cando o corpo técnico comezou a preparar a seguinte tempada. Nun comunicado no que fixo pública a súa renuncia, o club agradeceu o apoio recibido nos seus seis anos de existencia:
O comunicado finalizaba xa a xeito de despedida:
Deste xeito o Patín Cerceda disolvíase por motivos económicos logo de sete anos de existencia, nos que xogou catro tempadas OK Liga, a máxima categoría do hóckey a patíns español, e chegou a competir en dúas ocasións na segunda competición máis importante de Europa a nivel de clubs, a Copa CERS.
Escudo e cores
Dende a súa primeira tempada o Club Patín Cerceda vestiu como primeira equipación unha camisola a raias vermellas e brancas con pantalón azul. Nas segundas equipacións, empregou camisolas verdes escuras e pantalóns negros, así como camisolas brancas e pantalón azul.
O escudo do equipo representaba sobre un rectángulo azul claro, e sobresaíndo lixeiramente del, unha figura con patíns e un stick de hóckey co corpo azul e unha camisola a raias vermellas e brancas sobre o texto "Patín Cerceda", á esquerda da figura ten tamén a palabra "club". As palabras "club" e "Cerceda" aparecían en azul máis escuro, mentres que "patín" estaba escrita sobre o fondo azul claro en letras brancas. Nas primeiras tempadas do club unha das rodas dun dos patíns era de cor verde, como a cor predominante da equipación do Liceo da Coruña, aínda que posteriormente todas as rodas dos patíns do escudo pasaron a ser de cor vermella.
John Dewey
Traxectoria
John Dewey foi fillo de Archibald Sprague Dewey e Lucina Artemisa Rich. A súa nenez e adolescencia está marcada polo calvinismo da súa nai e o gusto pola literatura británica do seu pai. Dewey volveuse un ávido lector de periódicos progresistas, cuxos colaboradores propuñan distintas versións do evolucionismo: o positivismo e o agnosticismo. Máis tarde graduouse en Artes na Universidade de Vermont e doutorouse en filosofía na Universidade Johns Hopkins.
Coñeceu á que foi a súa muller, Harriet Alice Chipman, entre os seus primeiros alumnos en Míchigan. Casaron o 28 de xullo de 1886 e tiveron sete fillos. Deixou Míchigan para aceptar a cátedra de filosofía en Minnesota pero ao pouco tempo regresou para facerse cargo da dirección da Universidade de Míchigan.
Orientación filosófica
Dewey relaciona a prioridade da continuidade social coa necesidade da flexibilidade do individuo, xa que afirma que a experiencia colectiva dunha sociedade democrática é a fonte para resolver problemas futuros.
O primeiro criterio para establecer unha meta da educación é que debe nacer das actividades propias do neno. O neno nunca debe permitir que a súa elección do fin se converta nun proxecto ríxido. Os fins deben ser medios elásticos para tratar diferentes circunstancias. Dewey critica os fins educativas doutros pedagogos. Di que os mestres impoñen aos nenos fins educativos sen consultalos, pero as metas que son impostas polos mestres son impostas polos seus superiores. Tamén afirma que a educación abstracta non ten fins. Só as persoas teñen fins e téñennos porque se encontran comprometidos nas actividades concretas da vida e deben asumir o labor de guialas ata unha conclusión.
Dewey a pesar disto cre necesarios os fins e despois de analizar a natureza da educación conclúe que esta é un proceso de desenvolvemento. Preocupoulle que o desenvolvemento estivera subordinado a unha fin inflexible e estática.
Teoría pedagóxica
Dewey, comprometido coa reforma pedagóxica, trata de buscar un lugar intermedio ente dúas escolas de pedagoxía en conflito. O punto de vista de William Torrey Harris que sostén que os nenos debían ser instruídos na sabedoría acumulada pola humanidade mentres que G. Stanley Hall argumenta que o contido é secundario con respecto á expresión natural dos impulsos. Defendeu que a educación debe adaptarse tanto aos estados evolutivos do neno como á contorna do neno fóra da clase. O seu método de abstraer os mellores elementos dos puntos de vista opostos e reconstruír a partir deles novas alternativas converteuse máis tarde no seu selo distintivo.
Pensaba que a educación tradicional era autoritaria e que se fundaba en que o alumno tiña necesariamente que depender da mente e vontade doutro. O que o fixo foi crear unha nova escola, a chamada "Escola de Dewey" establecida en 1892 en Chicago, que tomou como punto de partida actividades ordinarias nas que esta comprometido.
A fin desta escola non é extraer ao neno dalgún medio ou desenvolvelo de acordo con algún modelo distante, senón axudalo a resolver os problemas que se ían presentando dentro do ambiente físico e social que o rodea.
Os contidos escolares son un instrumento que axuda ao neno. Por iso os primeiros anos de educación baséanse nas necesidades do neno, a lectura e a escritura eran sinxelos instrumentos. Dewey sostén que o defecto da educación antiga é que separan o saber do facer.
Obras
Ademais de ser moi prolífico publicando, Dewey tamén formou parte dos consellos de administración de publicacións científicas como Sociometry (consello asesor, 1942) e Journal of Social Psychology (consello editorial, 1942), ademais de ter postos noutras publicacións como New Leader (editor colaborador, 1949).
Neste artigo, preséntase unha selección das súas publicacións:
Club Patín Cerceda
Pavillón
O Club Patín Cerceda xogaba os seus partidos como local no Pavillón Deportivo de Cerceda, un recinto situado na avenida Fernando González Laxe, cunha pista de parqué e unhas dimensións de 40×20 metros. O pavillón cercedense contaba cunha capacidade para 600 persoas nas bancadas, durante as tempadas que o Patín Cerceda xogou como local. O pavillón acolleu en 2013 a sétima edición da Copa do Príncipe de hóckey a patíns, na que o equipo local conseguiu o subcampionato.
Loiro, Barbadás
San Martiño de Loiro é unha parroquia do concello ourensán de Barbadás situada na estrada que une Ourense con Portugal pasando por Celanova e Bande. Segundo o IGE en 2011 tiña 142 habitantes (67 homes e 75 mulleres).
Club Patín Cerceda
Canteira
Un dos principais obxectivos do club foi o traballo coa base e darlle saída no primeiro equipo aos xogadores saídos da canteira, chegando a ser o dominador das categorías inferiores do hóckey a patíns galego.
Loiro, Barbadás
A súa igrexa parroquial é de estilo románico, da segunda metade do século XII. A súa portada occidental presenta claras influencias da catedral de Ourense.
Club Patín Cerceda
Canteira
Entre os logros do equipo xuvenil salientan os dous campionatos da Liga Galega e os dous subcampionatos de España conseguidos de xeito consecutivo nas tempadas 2010-11 e 2011-12, ademais o equipo proclamouse campión da Fase Sector Norte na tempada 2011-12. Pola súa banda, o equipo júnior conseguiu dous campionatos da Liga Galega nas tempadas 2010-11 e 2011-12 e un subcampionato na tempada 2012-13, mentres que nos Campionatos de España conseguiu dous subcampionatos nas tempadas 2011-12 e 2013-14, e dous cuartos postos (2010-11 e 2012-13), ademais o equipo proclamouse campión da Fase Sector Norte na tempada 2010-11.
Bandeira de Gabón
A bandeira do Gabón en 1959-1960 presentaba tres cores, verde, amarelo e azul, coa bandeira de Francia achantada no canto superior esquerdo.
Club Patín Cerceda
Cadro de xogadores da última tempada
O equipo do Patín Cerceda que disputou a OK Liga na tempada 2015-16, a última da historia do club, foron os seguintes:
Bothriechis lateralis
Bothriechis lateralis é unha especie de cobra velenosa que habita nas montañas de Costa Rica e o oeste de Panamá. Non se recoñece ningunha subespecie.
Irmandade do Anel
A Irmandade do Anel é un grupo ficticio pertencente ao legendarium do escritor británico J. R. R. Tolkien, que ten unha especial importancia na novela O Señor dos Aneis e dá título ao primeiro dos tres libros, A Irmandade do Anel, publicado en 1954.
Bothriechis lateralis
Descrición
Os exemplares adultos poden superar os 100 cm de longo, mais polo xeral miden menos de 80 cm de lonxitude. Son cobras relativamente delgadas e teñen unha cola prénsil que lles serve para suxeitarse ás pólas ou toros.
Irmandade do Anel
Dentro da novela, a Compañía tivo a súa orixe nas decisións adoptadas no Consello de Elrond en outubro do ano 3018 TI, co obxectivo de acompañar ao Portador do Anel Único na súa misión para destruílo e así acabar co Señor Escuro Sauron. Está composta por nove personaxes, os protagonistas principais da obra, que son representantes dos Pobos Libres da Terra Media.
Club Patín Cerceda
Capitáns
O primeiro capitán do Patín Cerceda foi o ordense José Ramón López, que procedente do equipo que logrou o ascenso á OK Liga como Cerceda Liceo iniciou como capitán a andaina do novo club na tempada 2009-10, ocupando o posto ata a súa saída do club en 2014. A partir da tempada 2014-15 sucedeuno no posto o barcelonés Joan Grasas, que chegara ao club no verán de 2013.
Xogadores destacados
O Patín Cerceda caracterizouse por acoller a un gran número de xogadores galegos, especialmente logo da súa separación definitiva do HC Liceo. Moitos destes xogadores tiñan pasado liceísta e vestiron a camisola da selección española nas súas categorías inferiores. Algúns dos xogadores destacados do Patín Cerceda ao longo das sete tempadas nas que estivo en competicón foron:
Máximos goleadores
O máximo goleador da historia do Club Patín Cerceda é o arxentino Martín Payero cun total de 116 goles, incluíndo os 36 tantos anotados na súa primeira tempada no club cando este militaba na Primeira División, sendo ademais a tempada que máis goles anotou coa camisola cercedense. Outros xogadores que salientaron no eido anotador foron David Torres con 75 goles ou José Ramón con 72, ou Toni Pérez con 43 goles na única tempada na que xogou no Cerceda, que o levaron a converterse no segundo máximo goleador da OK Liga.
Patrocinadores e provedores
No verán de 2015 o Patín Cerceda asinou un acordo polo cal a empresa madrileña sticksypatines.es pasaba a ser a provedora oficial do equipo.
Nas últimas campañas de existencia do club o seu principal patrocinador foi o portal galego de hóckey a patíns Hockey Global, pasando a denominarse o club Hockey Global Patín Cerceda. Ademais o club recibiu axudas de institucións como o Concello de Cerceda ou a Deputación da Coruña, así como de empresas como Estrella Galicia ou ABANCA. Nos seus inicios o equipo portaba na súa camisola unicamente o patrocinio do Concello de Cerceda, e posteriormente Deporte Galego xunto coa marca Galicia.
731
Outros
Historia ano a ano
734
Véxase tamén
Historia ano a ano
Cristina Maró
Cristina Maró, nada o 21 de xaneiro de 1980 en Ponteareas, é o alcume artístico de Cristina Martínez Rodríguez, actriz, modelo e cantante galega.
Traxectoria
Estudou arte dramática en Madrid e ten estudos de clarinete e canto. Foi vocalista do grupo D´rame e modelo profesional.
Celavente, Celavente, O Bolo
Celavente é un lugar da parroquia de Celavente no concello ourensán do Bolo na comarca de Valdeorras. Tiña 100 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 48 eran homes e 52 mulleres. Iso supón un aumento da poboación respecto a 2010, cando tiña 99 habitantes (48 homes e 51 mulleres).
Pioneer 5
Pioneer 5 foi unha misión espacial lanzada o 11 de marzo de 1960 mediante un foguete Thor-Able desde a base espacial de Cabo Cañaveral para estudar o espazo interplanetario entre a Terra e Venus.
Características
Orixinalmente Pioneer 5 planificouse como unha sonda para sobrevoar Venus, pero debido a atrasos no programa lanzouse como unha sonda heliocéntrica.
Instrumentos
Pioneer 5 levaba catro instrumentos a bordo:
Lingua livonia
A lingua livonia (līvõ kēļ ou rāndakēļ) é unha lingua moribunda pertencente á rama finesa das linguas ugrofinesas, que falou outrora o pobo livonio, un grupo étnico ugrofinés asentado na costa livonia, ao norte da península de Curlandia (Letonia). Aínda que o seu último falante nativo morreu en 2013, existen arredor de 40 falantes como segunda lingua e unhas 210 persoas declararon ter algún coñecemento da lingua. Posiblemente única entre as linguas urálicas, o livonio foi descrito como unha lingua con acento tonal. No presente, a única persoa cuxa lingua nativa é o livonio é Kuldi Medne, que naceu en 2020. Os seus pais son Jānis Mednis e Renāte Medne, activistas do renacemento da lingua livonia. Algúns livonios étnicos están aprendendo ou aprenderon a lingua nun intento de revivila, mais debido a que os livonios son unha pequena minoría, as oportunidades de usar o livonio son limitadas. O xornal estoniano Eesti Päevaleht anunciou erroneamente que Viktors Bertholds, que morreu o 28 de febreiro de 2009, foi o último falante nativo que comezou a escola de letón como monolingüe. Porén, algúns outros livonios argumentaran que quedaban algúns falantes nativos, incluíndo a curmá de Viktors Bertholds, Grizelda Kristiņa, quen morreu en 2013. Un artigo publicado pola Foundation for Endangered Languages en 2007 afirmou que só había 182 livonios rexistrados e só seis falantes nativos. Nun acto dunha conferencia de 2009, mencionouse que podería haber "no mellor dos casos 10 falantes nativos vivos" da lingua.
Historia
Como se informou no xornal estoniano Eesti Päevaleht, Viktors Bertholds naceu en 1921 e probablemente pertenceu á última xeración de nenos que comezaron a estudar na escola primaria en lingua letoa sendo monolingües en livonio; só uns poucos anos despois sinalouse que os pais livonios comezaron a falar en letón cos seus fillos. Durante a segunda guerra mundial, Bertholds, ao contrario que a maior parte dos homes livonios, logrou evitar ser mobilizado polos exércitos de ocupación escondéndose no bosque. Despois da guerra, Bertholds traballou en varias profesións e compartiu o seu coñecemento da lingua livonia con moitos lingüistas; na década de 1990, tamén ensinou livonio en campamentos de verán para nenos.
O irmán de Bertholds, que tamén falaba livonio, e a súa muller morreron na década de 1990. A principios dos anos 2000, moitos outros "últimos livonios" prominentes morreron tamén, como Poulin Klavin (1918–2001), gardián de moitas tradicións livonias e o derradeiro livonio que residiu de xeito permanente na costa de Curlandia, e Edgar Vaalgamaa (1912–2003), clérigo en Finlandia, tradutor do Novo Testamento e autor dun libro sobre a historia e a cultura do pobo livonio (Valkoisen hiekan kansa, Jyväskylä, 2001).
Supostamente o último falante nativo de livonio foi Grizelda Kristiņa, nada Bertholds, 1910–2013, dende 1947 residente no Canadá. De acordo con Valts Ernštreits, ela falou livonio "como se ela tivera saído da súa granxa nunha vila costeira livonia onte". Ela era tamén membro da familia Bertholds e foi considerada como a última persoa viva falante nativa de livonio da súa xeración.
En 2011 había menos de 250 livonios en Letonia, e a última persoa que falaba livonio como lingua nai, Grizelda Kristina, morreu o 2 de xuño de 2013 no Canadá aos 103 anos, co que o livonio pasou a considerarse unha lingua extinta malia ser ensinado nas universidades dos países bálticos. A asimilación por parte dos rusos e os letóns, unida á diáspora do pobo livonio contribuíron a esta case extinción da lingua.
Variedades dialectais
A lingua livonia está dividida en dous dialectos:
Porén o dialecto oriental non conta na actualidade con falantes.
Alfabeto
O alfabeto livonio ten 45 letras:
O Campo da Feira, Taragoña, Rianxo
O Campo da Feira é un lugar da parroquia de Taragoña no concello coruñés de Rianxo, na comarca da Barbanza. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 29 habitantes (17 homes e 12 mulleres).
Santa Colomba, Allande
Santa Colomba (en castelán e oficialmente, Santa Coloma ) é unha parroquia do concello de Allande no Principado de Asturias. Segundo o INE, en 2020 tiña 46 habitantes (21 homes e 25 mulleres), repartidos en 17 entidades de poboación. Cobre unha superficie de 43,8 km².
Lingua
A parroquia é de lingua galega, agás o lugar de El Rebollu que é de lingua asturiana, aínda que sofre un proceso de perda lingüística moi avanzado.
Bandeira de Gambia
A bandeira de Gambia, deseñada por Pa Louis Thomasi, consiste en tres barras horizontais de cor vermella, azul e verde. As cores están separadas por franxas brancas. O vermello na parte superior simboliza o sol e a sabana. No centro, a color azul representa o río Gambia que cruza a nación. O verde simboliza a terra e os bosques. As franxas brancas representan a paz.
A bandeira foi oficialmente adoptada o 18 de febreiro de 1965, día da independencia do país do Reino Unido.
Ultraviolet (filme)
Ultraviolet é un filme estadounidense escrito e dirixido por Kurt Wimmer e producido por Screen Gems que foi estreado no 2006. Está protagonizado por Milla Jovovich, que interpreta a Violet Song, e por Cameron Bright no papel de Six.
A Thousand Leaves
Tras o seu anzamento o disco acadou o número 85 na lista Billboard 200 e o 38 na lista británica de álbums. A canción "Sunday" foi editada como sinxelo contando cun vídeo musical dirixido por Harmony Korine e protagonizado polo actor Macaulay Culkin. En xeral o álbum tivo unha boa recepción, loubando os críticos who praised as longas e tranquilas interaccións de guitarra entre Thurston Moore e Lee Ranaldo. Porén, algúns criticaron a forzada entrega vocal de Kim Gordon e atoparon varias cancións innecesariamente longas e pobremente construídas.
Antecedentes e gravación
A Thousand Leaves é a continuación do álbum de 1995 Washing Machine, que foi editado pouco despois de que a banda rematase o seu período como cabeza de cartel do festival de Lollapalooza. Cos cartos que fixeron no festival decidiron construír un estudio de gravación, bautizado como Echo Canyon, na rúa Murray do Lower Manhattan. O espazo de preto de tres anos entre Washing Machine e A Thousand Leaves representou o espazo máis longo entre álbums de estudio de Sonic Youth ata a data. O cantante e guitarrista Thurston Moore explicou que a banda precisaba un descanso, destacando que estiveran xirando sen parar durante 16 anos. Moore dixo, "Estamos tendo fillos, estamos facéndonos vellos, imos enfriarnos un pouco e a construír este taller, e seguir así, traballando esa ruta". No seu estudio, a banda comezou a escribir novas cancións de improvisacións ealizadas nos ensaios. Varias jams instrumentais foron editadas como EPs a través do propio selo do grupo, Sonic Youth Recordings, e distribuídas por Smells Like Records, unha discográfica independente fundada polo batería Steve Shelley. Entre eses EPs estaban Anagrama, Slaapkamers met slagroom e ''Invito al ĉielo'.
Ao ser A Thousand Leaves o primeiro álbum de Sonic Youth en ser gravado no seu propio estudio, a banda tivo máis tempo e lierdade para traballar nel. Como resultado, as cancións evolucionaron de xeito desigual e foron gravadas dende unha fase temperá de desenvolvemento. Segundo o guitarrista Lee Ranaldo, o álbum é "un reflexo de onde estabamos nese momento. Non queríamos facer nada conciso. Estabamos sinxelamente tocando o que queríamos tocar. Realmente non sentíamos que o que tiñabamos que facer era producir outro disco coo Goo". A canción de 11 minutos "Hits of Sunshine (For Allen Ginsberg)" inicialmente quería editarse nun dos EPs como un tema instrumental, pero finalmente foi incluída no álbum con voces. O disco foi coproducido pola banda e o produtor de Confusion Is Sex Wharton Tiers. Foi masterizado por Greg Calbi en Masterdisk, en Nova York.
Edición
A Thousand Leaves foi publicado en vinilo, CD e casete o 12 de maio de 1998 por DGC Records. A portada do álbum foi realizada pola artista Marnie Weber, e amosa un hámster e á propia Weber con 10 anos levando cornos de animais. Segundo Moore, a imaxe é unha referencia ao recompilatorio Unlimited Edition da banda alemá de rock experimental Can. Orixinalmente o disco foi titulado Mille Feuille (A Thousand Leaves en francés) e a portada ía ser unha imaxe de Moore sostendo pasteis. Para promocionar o álbum editouse unha versión de "Sunday" para a radio como sinxelo en abril de 1998. A banda tamén promocionou o traballo cunha xira polos Estados Unidos e o Canadá dende maio a xuño dese ano.
Tras o seu lanzamento A Thousand Leaves chegou ao número 85 na lista estadounidense Billboard 200 e ao 38 da list británica de álbums. O álbum tamén entrou nas listas doutros países, como Francia, Bélxica, Suecia e Noruega. O sinxelo "Sunday" acadou o número 72 na lista británica de sinxelos e foi finalmente publicado en vinilo e CD o 14 de xullo de 1998, contendo unha versión de Nirvana, "Moist Vagina", como unha das súas caras b. Un videoclip dirixido por Harmony Korine e protagonizado por Macaulay Culkin foi realizado para o sinxelo. A banda elixiu a Korine debido ao seu traballo nos filmes Kids (1995) e Gummo (1997), o primeiro dos cales contaba con varios actores novos que anteriormente apareceron no vídeo musical do sinxelo de 1993 "Sugar Kane", incluída a actriz estadounidense Chloë Sevigny. Cara o mes de xullo de 1999 o álbum levaba vendidas 54.000 copias nos Estados Unidos segundo Nielsen SoundScan. , e no ano 2005 levaba unhas vendas de 66.000 unidades.
Tratado de Madrid (1526)
O Tratado de Madrid foi un tratado asinado por España e Francia o 14 de xaneiro de 1526. Leva o nome da cidade na que foi asinado, onde se atopaba preso o rei de Francia, Francisco I dende a súa derrota na batalla de Pavía.
Resolución do Tratado
Francisco I ó chegar a Francia denunciou o Tratado por consideralo asinado baixo coacción, xa que era refén do rei Carlos.
ISO 216
300px|dereita|miniatura|Medidas da serie A. A norma ISO 216 da Organización Internacional para a Estandarización (International Organization for Standardization, ISO) especifica os formatos de papel e é usada actualmente en moitos países do mundo. É o estándar que define o popular A4. A norma ISO 216 equivale á DIN 476, da cal deriva, e á UNE 1011.
Historia
As vantaxes de basear o tamaño do papel nunha relación matemática baseada na raíz cadrada de dous (√ 2) observouna xa en 1786 o científico alemán Georg Christoph Lichtenberg, nunha carta a John Beckmann. Os formatos A2, A3, B3, B4 e B5 desenvolvéronse en Francia, e foron publicados en 1798 durante a Revolución Francesa, pero posteriormente quedaron no esquecemento.
A principios do século XX, Walter Porstmann converteu a idea de Lichtenberg nun sistema adecuado de diferentes tamaños de papel. O sistema Porstmann introducíuse como norma DIN (DIN 476) en Alemaña no ano 1922, en substitución dunha gran variedade de formatos de papel. Hoxe en día os tamaños de papel chámanse Ax DIN no uso diario.
Formatos (ISO/DIN)
(Medidas en mm x mm)
A ISO 216 e os estándares relacionados foron publicados por primeira vez entre 1975 e 1995:
Ligazóns externas
Format arkusza
Paul Adam
miniatura|dereita|Retrato de Paul Adam por Rémy de Goumont Paul Adam, nado en París o 6 de decembro de 1862 e finado na mesma cidade o 1 de xaneiro de 1920, foi un escritor francés. É un dos representantes do simbolismo
José Ramón Rodil
José Ramón Esteban Mateo Méndez Rodil Gayoso, nado no Trobo (A Fonsagrada)  o 5 de febreiro de 1789 e finado en Madrid o 20 de febreiro de 1853, foi un militar e político galego.
Carreira militar
Iniciou os estudos de Latín e Filosofía no Seminario de Mondoñedo para continualos na Universidade de Santiago de Compostela. Ao se producir a Guerra da Independencia española, como noutros centros semellantes, creáronse nos claustros unidades de voluntarios para loitar contra os franceses. Rodil integrouse no Batallón Literario en 1808 e participou nas batallas de Espinosa de los Monteros, na de Ponte Sampaio e chegou até o sitio de Baiona (Francia).
Tras participar na Guerra da Independencia seguiu a súa carreira de militar, e marchou a América onde foi destinado a Perú en 1817. Aos poucos de chegar a Callao (1817) foi ascendido a comandante. Marchou a Arequipa coa misión de organizar un batallón e tras un rigoroso adestramento reforzou as unidades realistas da gornición de Chile. Participou nos combates de Talca, Cancha Rayda e Maipú. Retornou a Lima onde foi ascendido a coronel (1820) e foi destinado ás forzas que defendían a fortaleza do Callao.
Inmaculada Concepción
miniatura|250px|A Inmaculada Concepción por [[Francisco de Zurbarán, 1661, Magyar Szépmüvészeti Múzeum de Budapest.]] O dogma da Inmaculada Concepción é un artigo de fe do Catolicismo que sostén a crenza en que María, nai de Xesús, a diferenza de todos os demais seres humanos, non foi alcanzada polo pecado orixinal senón que, desde o primeiro instante da creación da súa alma, estivo libre de todo pecado. Non debe confundirse esta doutrina coa da maternidade virxinal de María, que sostén que Xesús foi concibido sen intervención de home e que María permaneceu virxe antes, durante e despois do parto.
José Ramón Rodil
Carreira militar
Tralo desastre de Ayacucho (1824) que puxo remate ao vicereinato peruano Rodil, comandante militar das fortalezas do Callao, negouse a aceptar a capitulación de Ayacucho na esperanza de recibir reforzos de España. Estando asediado por terra e por mar, resistiu preto de dous anos, na Fortaleza do Real Filipe e os Castelos do porto, dirixindo os veteranos rexementos reais de Lima e Arequipa, xunto con soldados independentistas desertores que se lle uniran. Por fin, o 22 de xaneiro de 1826, cando case todos os defensores morreran e os que quedaban estaban sen víveres, Rodil aceptou capitular perante o comandante do asedio, o xeneral venezolano Bartolomé Salom. A resistencia ofrecida chamou a atención de Simón Bolívar e, cando o xeneral Salom pedía a pena de morte para Rodil, respondeulle: "O heroísmo non é digno de castigo". Rodil, conseguiu condicións honorables na capitulación, podendo levar a bandeiras dos rexementos que foron as derradeiras en abandonar o Perú. Coa entrega do Callao, púxose fin á presenza do exército español de América do Sur.
Inmaculada Concepción
Ao desenvolver a doutrina da Inmaculada Concepción, a Igrexa católica contempla a posición especial de María por ser nai de Xesús de Nazaret e sostén que Deus preservou a María libre de todo pecado e, aínda máis, libre de toda mancha ou efecto do pecado orixinal, que había de transmitirse a todos os homes e mulleres por ser descendentes de Adán e Eva, en atención a que ía ser a nai de Xesús, que é tamén Deus. A doutrina reafirma coa expresión "chea es de graza" contida no Saúdo do Anxo (Lc. 1,28) e na oración do Avemaría este aspecto de ser libre de pecado pola graza de Deus.
José Ramón Rodil
Carreira militar
En 1826, volveu á península co grao de Marechal de campo e, polos seus méritos militares, recibiu en 1831 o titulo nobiliario de Marqués de Rodil.
Inmaculada Concepción
Preparación do documento
O papa constituíu, o 1 de xuño de 1848, unha comisión de teólogos. O 2 de febreiro de 1849 enviou ao episcopado católico a encíclica Ubi Primum para perdir a aoponión aos bispos respecto á definición. Dos 603 bispos consultados, 546 foron favorables á definición. Despois destes votos favorables, Pío IX mandou comezar os traballos de redacción definitiva da bula.
José Ramón Rodil
Carreira política
Deputado por Lugo na lexislatura de 1841 e na de 1842. Posteriormente, na lexislatura 1842-1843 foi senador por Ávila, e dende a lexislatura 1849-1850, foi senador vitalicio.
Foi deputado e foi Ministro de Guerra no goberno de Mendizábal e Calatrava no ano 1836. Foi un dos homes de confianza de Espartero durante a súa rexencia e nomeouno presidente do Consello de Ministros dende 1842 a 1843, cargo do que foi obrigado a dimitir. Mantivo o vicerreinado de Navarra de 1836 até 1843, e foi Capitán xeneral doutras diversas rexións (Aragón, Castela a Nova, Estremadura e Vascongadas).
Inmaculada Concepción
A Bula Ineffabilis Deus
A bula considera que a inmaculada concepción de María é consecuencia da súa maternidade. Deus tiña nos seus designios desde tódolos tempos que o seu Fillo se fixese carne e nacese de muller. Por iso, en previsión deste misterio dotou á virxe de todo tipo de dons e virtudes, así ela "sempre absolutamente libre de toda mancha de pecado, toda fermosa e perfecta, posúe tal plenitude de inocencia e santidade que de modo nigún se pode concibir maeirande despois de Deus..." (Bula Ineffabilis Deis).
José Ramón Rodil
Carreira política
Foi fundador e organizador do Corpo de Carabineiros co nome de Real Cuerpo de Carabineros de Costas y Fronteras, por Real Decreto de Fernando VII o 9 de marzo de 1829, en tempos do ministro de Facenda Luis López Ballesteros. Poucos anos despois, en 1833 pasou a se denominar Carabineros de la Real Hacienda dependendo da Dirección de Rentas Estancadas do Ministerio de Facenda. A súa dependencia de Facenda levou a que carabineiros entren nun estado de abandono. En 1842, o Corpo de Carabineiros estaba totalmente desacreditado e era totalmente inoperante. Ese mesmo ano, encomendouse ao marechal de campoi Martín José de Iriarte, a organización do Corpo de Carabineiros do Reino, para substituír os da Real Facenda.
Foi Gran Mestre Masón de 1837 até 1851.
Varios
Na primavera de 1842, aproveitando a circunstancia da súa presidencia de goberno, a Deputación de Lugo pediu a concesión dun Instituto Superior de Segunda Ensinanza para Lugo, o que foi concedido nunha Real Orde de 30 de novembro de 1842, creándose o Instituto Masculino de Lugo, actual IES Lucus Augusti, que é o máis antigo de Galiza.
T'Lani
Os T'Lani son unha especie alieníxena no universo de Star Trek que apareceron pola primeira volta na serie Star Trek - Deep Space Nine.
É unha especie humanoide tecnoloxicamente evoluída do planeta T'Lani III, no Cuadrante Alfa, que estiveron en guerra cos kellerun por moitos anos deica o 2370, cando asinaron finalmente a paz. O tratado de paz prevía a eliminación do virus Harvester, unha perigosísima arma xenética que posuían as dúas faccións. Os t'Lani solicitaron a axuda da Federación para destruílo.
T'Lani
Mariska Veres
Mariska Veres, nada na Haia o 1 de outubro de 1947 e finada igualmente na Haia o 2 de decembro de 2006, foi unha cantante xitana neerlandesa recoñecida en principio por ser a cantante principal do grupo de rock Shocking Blue, na súa segunda formación.
Traxectoria
O seu pai Lajos Veres era un violinista xitano, orixinario de Hungría e a súa nai nacera en Alemaña dun matrimonio francés e ruso.
Shocking Blue disolveuse o 1 de xuño de 1974, e Veres continuou a súa carreira en solitario ata que o grupo volveu reunirse en 1984. Este regreso foi un éxito, mais un dos compoñentes orixinais, Robbie van Leeuwen, decidiu deixar a banda, en parte porque se trasladou a Luxemburgo, mais tamén polo éxito da súa canción Venus. Veres formou o grupo de jazz The Shocking Jazz Quintet en 1993, no que interveu como cantante principal. De 1993 a 2006 tocou noutra reagrupación de Shocking Blue, e tamén gravou un álbum co cantante Andrei Şerban en 2003.
Faleceu de cancro o 2 de decembro de 2006 na Haia con 59 anos.
A Castiñeira, Santa Mariña do Monte, San Sadurniño
A Castiñeira é un lugar da parroquia de Santa Mariña do Monte no concello coruñés de San Sadurniño, na comarca de Ferrol. Segundo o IGE, en 2011 tiña 5 habitantes (2 homes e 3 mulleres).
PMS2
A proteína PMS2 ou endonuclease de reparación de discordancias PMS2 é un encima que nos humanos está codificado no xene PMS2 do cromosoma 7. Intervén na reparación do ADN.