cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rogelio Gómez Fernández
Como futbolista
Comezou nas categorías inferiores do Cacheiras, pasando logo aos xuvenís do Vista Alegre SD. Volveu logo ao Cacheiras, onde xogou co primeiro equipo en Preferente e en 1992 fichou polo Vista Alegre, que viña de converterse en filial da SD Compostela. Militou durante varias campañas no Vista Alegre, sendo capitán do equipo e máximo goleador de Preferente nas tempada 1994/95, con 29 goles, e 1995/96, con 31. Na 1995/96 logrou o ascenso á Terceira División, e na seguinte estivo a piques de ascender a Segunda B, tras formar unha gran dupla goleadora con Changui que catapultou ao equipo ao primeiro posto da clasificación e a xogar a fase de ascenso. O Vista Alegre, renomeado como Compostela B, repetiu primeiro posto na tempada seguinte, de novo con grandes números goleadores de Gelucho.
En decembro de 1998 fichou polo CD Lugo, de 2ªB, despois de non ter ningunha oportunidade co primeiro equipo do Compostela, co que só chegou a xogar en partido amigábel, a pesar das súas cifras goleadoras co filial durante anos, e de levar marcados nese momento 17 dos 25 goles do equipo. Aínda que chegou a Lugo na metade da tempada, acabou como máximo goleador do equipo con 10 goles.
En setembro de 1999 fichou polo Universidad de Las Palmas, co que só conseguiu anotar un gol en 13 partidos. Con todo, o equipo ascendeu á Segunda División. Ao remate da tempada volveu ao Lugo, co que marcou outros 5 goles.
Como adestrador
Adestrou a SD Negreira durante tres tempadas, logrando na segunda delas (2004/05) un histórico ascenso á Segunda División B. A súa etapa en Negreira rematou un ano despois, ao descender o equipo de novo a Terceira, tras quedar último do seu grupo.
En 2016 converteuse en adestrador da Agrupación Estudiantil, coa que quedou no seu primeiro ano a un punto do ascenso directo, o cal lle sería adxudicado dous anos despois tras un litixio xudicial por unha aliñación indebida do CSD Arzúa. Con todo, Gelucho deixou o equipo cando este decidiu xogar un ano na Terceira Autonómica antes de ocupar a súa praza en Terceira nacional. En novembro de 2018 fichou polo o CD Arenteiro, á fronte do cal estivo un ano e medio ata xullo de 2020.
En novembro de 2020 regresou ao Estudiantil, xa en Terceira, tras a fusión deste co Vista Alegre.
Vida persoal
É xenro do exfutbolista compostelán Tito Valdés, histórico capitán do Burgos.
Helen Megaw
Helen Dick Megaw, nada en Dublín o 1 de xuño de 1907 e finada en Ballycastle o 26 de febreiro de 2002, foi unha mineraloxista irlandesa que contribuíu ao desenvolvemento da cristalografía de raios X , técnica que utilizou para estudar os cristais de xeo e determinar a estrutura da  perovskita. O seu libro Ferroelectricity in Crystals sobre o fenómeno da ferroelectricidade foi durante moito tempo a principal obra de referencia sobre ese tema.
Traxectoria
Helen Megaw naceu en Dublín no seo dunha familia influente. O seu pai, Robert Dick Megaw, avogado e político, foi xuíz do Tribunal Supremo de Irlanda do Norte. Megaw asistiu á escola en Dublín e en Brighton. Estudou na Universidade da Raíña de Belfast durante un ano e en 1926 trasladouse a Girton College (Cambridge) para estudar Ciencias naturais. Tras graduarse en 1930, iniciou os estudos de doutoramento na Universidade de Cambridge. O seu supervisor John Bernal, un dos primeiros investigadores en recoñecer o potencial da cristalografía de raios X para o estudo de compostos químicos, iniciou a Megaw neste campo, onde a investigadora realizou as súas contribucións científicas máis notables, como o estudo de diferentes tipos de cristais de xeo, levado a cabo durante o seu doutoramento. Xunto con Bernal, tamén investigou os enlaces de hidróxeno en hidróxidos metálicos, traballo que recibiu moita atención.
Megaw obtivo o título de doutor en 1934. Entre 1935 e 1937 proseguiu o seu traballo de investigación en Viena e Oxford. Desde 1937 até 1943 traballou como profesora de escola. En 1943 conseguiu un emprego en Philips Lamps Ltd, situada en Mitcham, onde investigou o titanato de bario (BaTiO3), un composto ferroeléctrico de grande interese para a industria electrónica. Megaw determinou a estrutura cristalina do material e descubriu que era do mesmo tipo que as perovskitas, chegando a converterse nunha dos principais expertos nestes minerais. En 1945, obtivo un posto como investigadora no Laboratorio Cristalográfico de Birkbeck College. Ao cabo dun ano regresou a Cambridge como profesora na súa alma máter, Girton College, e continuou a súa carreira científica nos Laboratorios Cavendish, investigando materiais ferroeléctricos e os feldespatos. Ademais do seu labor como investigadora e educadora, Megaw foi participante activa da asociación Third Foundation, responsable da fundación en 1954 do terceiro colexio para mulleres de Cambridge e formou parte da dirección do colexio até 1972.
Obra
Ademais de varios artigos científicos, Megaw escribiu Ferroelectricity in Crystals, publicado pola editorial Methuen en 1957, unha obra innovadora e a primeira do seu tipo, e Crystal Structures: a Working Approach, publicada por W.B. Saunders Co en 1973. Doou varios dos diagramas das estruturas de cristais que estudaba ao Consello de Deseño Industrial, que os empregou no deseño de diversos obxectos, entre eles un xogo de té exhibido no Festival de Gran Bretaña de 1951.
Premios e recoñecementos
O Comité Antarctic Place-names do Reino Unido (UK-APC) nomeou na súa honra a illa Megaw, parte das Illas Bennet da Antártida en recoñecemento ao seu estudo dos cristais de xeo. . Tamén leva o seu nome a megawita (CaSnO3), un tipo de perovskita.
Megaw foi a primeira muller en recibir a Medalla Roebling da Sociedade  Mineralóxica Americana. Obtivo dous doutoramentos honoris causa da Universidade de Cambridge e da Universidade da Raíña de Belfast respectivamente.
Sweet Sour
Sweet Sour é o segundo álbum da banda inglesa de indie rock Band of Skulls, publicado o 20 de febreiro de 2012 no Reino Unido e o día seguinte nos Estados Unidos a través do selo Electric Blues Recordings. Ian Davenport volveu a producir un álbum de Band of Skulls despois de traballar coa banda no seu álbum de estrea. O traballo foi gravado nos Rockfield Studios, no País de Gales.
Alfoz de Santa Gadea
Alfoz de Santa Gadea é un concello español da provincia de Burgos, na comunidade autónoma de Castela e León. A súa poboación é de 114 habitantes (INE 2012).
Anacondas: A cacería da orquídea sanguenta
Anacondas: A cacería da orquídea sanguenta (en Anacondas: The Hunt for the Blood Orchid, tamén coñecido como Anaconda 2: The Black Orchid, Anaconda 2: The Hunt for the Blood Orchid, ou simplemente Anaconda 2) é un filme estadounidense dirixido por Dwight H. Little que foi estreado no 2004. Secuela do filme de 1997 Anaconda. Estreouse en galego na TVG o 29 de xaneiro de 2009.
Georgii Gapon
Georgii Apollonovich Gapon (en Георгий Аполлонович Гапон), nado no ano 1870 e finado o 10 de abril de 1906 foi un sacerdote ortodoxo e un líder da clase obreira rusa antes da Revolución rusa de 1905, foi a cabeza visible da manifestación que rematou na matanza do Domingo sanguento.
Traxectoria
Gapon era fillo dun granxeiro de boa situación económica da rexión de Poltava, e foi educado nun seminario. Casou en 1896 e, trala morte da súa esposa en 1898, trasladouse a San Petersburgo e graduouse alí na academia de teoloxía no ano 1903.
O xa Pai Gapon organizou a Asemblea de Obreiros Industriais rusos de San Petersburgo, organización auspiciada polo Departamento de Policía e pola Okhrana, policía secreta do réxime tsarista. Os obxectivos da asemblea eran defender os dereitos dos traballadores e aumentar a moral e fe relixiosa e so os de membros de confesión ortodoxa podían acceder aos seus cargos. Pronto a organización acadou os 8000 membros e Gapon tratou estender a súa presenza a Kíiv e Moscova.
Dende finais de 1904 esta Asemblea e o propio Gapon comezaron a colaborar con radicais que defendían a abolición da autocracia tsarista.
O, un día despois de que comezara a folga xeral en San Petersburgo, Gapon organizou unha marcha obreira co fin de entregar unha misiva ao tsar Nicolao II, esta marcha totalmente pacífica rematou coa masacre denominada Domingo Sanguento, na que as tropas tsaristas dispararon contra os manifestantes por orde do Gran Duque Vladimir Aleksandrovich matando 200 persoas, entre as que había mulleres e nenos.
Tras estes sucesos Gapon excomungou ao Tsar e animou aos traballadores a que actuaran contra o réxime, polo que tivo que fuxir ao estranxeiro, dende onde mantivo estreita relación co Partido Social-Revolucionario. Tralo Manifesto de Outubro emitido polo Tsar regresou a Rusia, onde continuou a súa relación coa Okhrana.
Sospeitoso de ser un axente provocador infiltrado nas filas revolucionarias, foi aforcado no ano 1906 nunha cabana finlandesa a mans de Pinhas Rutenberg, quen no pasado marchara con el no Domingo Sanguento e executando así unha sentenza de morte emitida pola dirección do Partido Social Revolucionario.
Bonifacio IV, papa
Foi o introdutor da festividade de Todos os Santos, no día 1 de novembro. Así mesmo consagrou ao culto cristián o Panteón de Roma.
Faleceu en Roma o 8 de maio de 615.
Castelo do Carbedo
O castelo do Carbedo é unha fortaleza de orixe medieval, situado preto da aldea do Carbedo (Esperante, Folgoso do Courel).
Está situado a 930 m de altitude no cumio dun outeiro, na beira da estrada de Seoane a Visuña. Consérvanse as ruínas de muros, unha torre circular e divisións interiores.
Elena Maseras
María Elena Maseras Ribera, nada en Vila-seca (Tarragona) o 25 de maio de 1853 e finada en Maó (Baleares), en 1905, foi unha médica española, a primeira muller española en matricularse na Universidade, concretamente na Facultade de Medicina da Universidade de Barcelona, no curso 1872-73.
Traxectoria
Comezou os seus estudos como alumna libre en setembro de 1872, ata que foi admitida nas aulas en 1875, sendo ben recibida por compañeiros e profesores.
Aínda que rematou os estudos en 1878, non obtivo a autorización para presentarse ó exame de licenciatura ata xuño de 1882, pois as autoridades burocráticas non sabían que facer ante o feito de que fose unha muller. Finalmente, examinouse o 25 de outubro dese mesmo ano e obtivo a cualificación de excelente.
Non consta que chegase a doutorarse, a diferenza de Dolors Aleu Riera e Martina Castells Ballespí, que, con Elena, foron as tres primeiras mulleres en licenciarse en Medicina, en 1882.
Suponse que, desanimada polas trabas burocráticas que se lle puxeron por ser muller, deixou a medicina e dedicouse ó ensino, primeiro en Vilanova i la Geltrú (Barcelona) e, desde 1890, en Maó, onde morreu.
En Maó foi colaboradora habitual de El Pueblo, un periódico local republicano e democrático, onde publicou diversos artigos no ámbito da saúde, a cultura e o ocio. Pronunciou tamén numerosas conferencias sobre temas relacionados coa saúde e a muller, como A hixiene en harmonía coa cultura da muller ou Necesidade de hixiene nas escolas.
Morreu ó pouco de cumprir 50 anos, dunha enfermidade cardíaca.
Non foi ata o 8 de marzo de 1910 que o Ministerio de Instrución Pública ditou un Decreto Real polo que se permitía, para toda España, o acceso libre das mulleres en tódalas institucións docentes, en igualdade de condicións que os homes.
Recoñecementos
En 2016 creouse en Vila-seca (Tarragona) o Centre d'Estudis Vila-secans "Maria Elena Maseras".
Desde o 2 de outubro de 2019, eo Colexio Público Número 5 de Miguelturra (Ciudad Real) leva o nome "María Elena Maseras".
Borreiros, Mabegondo, Abegondo
Borreiros é un lugar da parroquia de Mabegondo no concello coruñés de Abegondo na comarca da Coruña. Tiña 9 habitantes no ano 2016 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 6 eran homes e 3 mulleres.
Tortilla francesa
250px|miniatura|Tortilla francesa con [[tomates.]]
A tortilla francesa ou omelette é un prato elaborado con ovo batido e cociñado con manteiga ou aceite de oliva (depende da zona) nunha tixola. En realidade trátase dunha tortilla de ovo que se serve como acompañamento ou entrante. A forma que adquire durante o seu cociñado é semellante á dunha folla redonda. A versatilidade deste prato é tan grande que existen innumerables variacións.
Orixe da tortilla francesa
A orixe da expresión "tortilla francesa" difire do pensamento xeneralizado, segundo o cal este prato provén de Francia. O prato ten a súa orixe na España da Guerra da Independencia. Debido á guerra e aos bloqueos comezaron a escasear algúns alimentos, incluíndo as patacas, ingrediente necesario para elaborar unha tortilla. Así foi como se comezaron a elaborar tortillas simples, sen patacas, as cales foron chamadas pola xente a xeito de broma "tortilla francesa".
Pereira, Albixoi, Mesía
Pereira é un lugar da parroquia de Albixoi no concello coruñés de Mesía na comarca de Ordes. Tiña 10 habitantes no ano 2021 segundo datos do IGE dos cales 5 eran homes e 5 eran mulleres.
Reserva india
miniatura|450px|Mapa das reservas dos Estados Unidos. Denomínase reserva india aos territorios dos EUA (en Indian reservation) ou do Canadá (en Indian reserve, en réserve indienne) que están baixo a soberanía limitada dunha tribo nativo americana ou varias.
Reservas nos Estados Unidos
Nos Estados Unidos, a gran maioría das tribos son consideradas servant nations (nacións domésticas) e viven nas terras tribais tradicionais que se reservaron polo goberno federal como reservas indias, aínda que tamén moitas tribos foron obrigadas a cambiar de localización.
A administración desas terras depende do Departamento do Interior por medio da Bureau of Indian Affairs (BIA) ou Oficina de Asuntos Indios. En California case a metade das reservas denomínanse Rancherías; en Novo México, case todas levan o nome de Pueblos e nalgúns estados do oeste, espacialmente Nevada, hai zonas de nativos americanos que se denominan como colonias indias.
Copa
miniatura|220px|Copa de licor miniatura|220px|Copa para [[champaña]] Unha copa é un vaso destinado a conter líquido para beber que posúe un pé como base. Por extensión tamén á cantidade de líquido que cabe na copa, denomínaselle copa (por exemplo unha copa de viño).
Reserva india
Reservas nos Estados Unidos
Hai arredor de 326 reservas indias nos Estados Unidos, o que significa que non tódalas tribos recoñecidas (máis de 566 a nivel federal, en outubro de 2016) teñen a súa propia reserva. Algunhas tribos teñen máis dunha reserva, outras teñen unha compartida e outras non teñen ningunha. Ademais, debido ás adxudicacións do pasado que daban terras a non indios, algunhas reservas están moi fragmentadas, sendo enclaves illados. Este cúmulo de factores crean dificultades administrativas, políticas e legais para as comunidades indias.
A súa área total xeográfica é de 22.700.000 hectáreas (227.000 km2), o cal representa o 2,3% da área total dos Estados Unidos (962.909.099,6 ha). Comparadas cos estados dos Estados Unidos, a maioría son pequenas, porén hai doce reservas indias maiores có estado de Rhode Island que abrangue 314.425 hectáreas, e nove delas son maiores có estado de Delaware (32.761 ha). A reserva de maior tamaño pertence á Nación Navajo sendo semellante en tamaño a Virxinia Occidental. As reservas están desigualmente espalladas por todo o país, a maioría ó oeste do Río Mississippi.
Copa
Historia
Aínda que os primeiros recipientes para beber cervexa (anterior ao viño) de tipo xerra remóntanse ao 3000a.C., e ata entrado o século X non se pode comezar a falar de copas propiamente ditas.
Romanos e fenicios usaban unha única copa para toda a familia, que se colocaba en metade da mesa para uso de todos. Debido ao seu alto prezo, só as familias ricas podían permitirse unha, normalmente de luxo e moi pesada.
No Renacemento producíronse novos deseños realmente espectaculares con novos materiais e incrustacións. Durante o século XVII cámbiase o vidro por cristal, máis brillante e máis maleable que este.
En 1977 certifícanse as copas para degustación. A forma, o grosor do cristal e ata a cor da copa inflúen á hora de degustar o viño e na percepción que ten o catador sobre a bebida.
Manuel Preciado
Manuel "Manolo" Preciado Rebolledo, nado en El Astillero (Cantabria) o 28 de agosto de 1957 e finado en Valencia o 7 de xuño de 2012, foi un futbolista e adestrador de fútbol español. Xogaba de defensa.
Traxectoria
O 31 de xaneiro de 2012 foi destituído como adestrador do Sporting de Gijón.
O 6 de xuño de 2012, asinou un contrato por un ano co Villarreal CF, co obxectivo de devolvelo á Liga BBVA tras o seu descenso na tempada anterior. Porén, un día despois faleceu nun residencial da praia El Perelló, en Valencia, por mor dun infarto de miocardio agudizado por un virus.
-2136
Acontecementos
22 de outubro - Acontece unha eclipse solar, a primeira coñecida que rexistrada, na China.
A Fraga, Albixoi, Mesía
A Fraga é un lugar da parroquia de Albixoi no concello coruñés de Mesía na comarca de Ordes. Tiña 4 habitantes no ano 2021 segundo datos do INE dos cales 3 eran homes e 1 era muller.
Latis
Latis é o nome de dúas divindades celtas adoradas na Britania romana. Un é a deusa Dea Latis e o outro é o deus Deus Latis, e ámbolos dous son coñecidos por unha única inscrición.
Etimoloxía
O nome 'Latis' pode estar relacionado coas palabras protocelta *lati-, que significa 'licor', *lat- 'día', ou *lāto- 'luxuria'.
Dea Latis
A dedicación a Dea Latis foi atopada no Forte Romano Birdoswald, en Cumbria, Inglaterra, en 1873. Nela lese simplemente:
É coñecida como unha deusa da auga e da cervexa. O seu culto pode asociarse tamén co dos ríos.
Deus Latis
A pedra altar a Deus Latis foi atopada a carón dun deus con cornos chamado Belatucadros.
Tixola
miniatura|225px|Tixola de [[aceiro inoxidable.]] miniatura|225px|Tixolas nunha [[cociña.]] 225px|miniatura|Tixola preparando unhas [[verduras salteadas.]] Unha tixola é un utensilio de cociña, empregado para fritir, xeralmente en aceite ou manteiga. O aparello consiste nun recipiente metálico de bordos baixos e abertos suxeito a un mango, xeralmente de plástico (baquelita). Actualmente adóitanse facer con teflón antiadherente, que facilita moito a cocción ou fritura dos alimentos.
Vaso
miniatura|150px|dereita|Un vaso cheo de líquido miniatura|250px|dereita|Un vaso baleiro e outro cheo Un vaso (do latín vas, vasis) é un recipiente destinado a conter líquidos e do cal bébese directamente, principalmente aqueles de forma cilíndrica ou cónica, abertos, sen asa nin pé, e fabricados en vidro ou outros materiais. Por extensión denomínase tamén vaso á cantidade de líquido contida neste recipiente.
Tixola
Recibe en galego outros nomes coma: fritideira, frixideira, sartaña ou tixela. A paella (ou paelleira) e o filloeiro (ou freixoeira) son tipos de tixolas.
Vaso
Formas, tamaños e materiais
Xeralmente un vaso pode sosterse de pé por si mesmo cunha abertura na parte superior, a cal é de igual ou maior diámetro que a base, sendo estes diámetros usualmente menores á altura do recipiente. A base forma parte do receptáculo colector (a diferenza dunha copa) e non ten asas ou orellas. É un recipiente destinado para conter a bebida dunha persoa e do cal de bebe directamente, a diferenza dunha xerra. Usualmente o tamaño permite que sexa fácil de asir cunha man sen necesidade de asas ou orellas.
Tixola
Características
Os materiais máis comúns de fabricación de tixolas son:
Vaso
Formas, tamaños e materiais
O material dun vaso é unha característica importante xa que debe conter ao líquido sen contaminalo e sen desfacerse. O vaso adoita estar feito dun só material. O vidro é o material por excelencia dos vasos ao momento que en linguas como o inglés, o alemán ou o francés úsase a mesma palabra para vaso e vidro: glass, Glas, verre, respectivamente. Ademais do vidro, os vasos poden ser fabricados en distintos plásticos, papel, metal ou cerámica. As forma máis común é en forma de cilindro ou de cono truncado. Ten un fondo de material mais groso para soportar a temperatura.
Vaso como unidade de medida
Tamén se denomina vaso á cantidade de líquido contida nun vaso. Dada, con todo, a gran cantidade de formas e tamaños que os vasos poden adoptar, a medida non é moi precisa, pero pode asumirse unha medida de preto de 200 cm³.
Morfoloxía do vaso
Unha clasificación elemental diferenza tres tipos básicos: o vaso curto, o vaso longo e o gotiño. Segundo as culturas, zonas xeográficas ou bebida que conteña pode chamarse tamén: chato, culín, vaso de grolo curto ("short glass") etc. Unha tipoloxía máis rica, non exhaustiva, podería resumirse no seguinte cadro: miniatura|center|550px
Nomenclaturas
O vocabulario dos vasos é caprichoso. O nas rocas (on the rocks) debe o seu nome ao aspecto dos xeos que se poñen nel antes de servir a bebida.
Vasos de fondo plano.
miniatura|upright|Clásico vaso de mesa [[soviético de 14 facetas, producido na cidade de Gus-Khrustalny desde 1943.]]
Vasos de cervexa.
Ligazóns externas
List of glassware
Barry Watson
Michael Barrett "Barry" Watson, nado en Traverse City, Míchigan o 23 de abril de 1974, é un actor estadounidense. É coñecido por interpretar a Matthew "Matt" Camden en 7th Heaven, a Brian Davis en What About Brian e a Todd Deepler en Samantha Who?.
Honorio I, papa
Honorio sucedeu no papado a Bonifacio V en 625. Fora discípulo de Gregorio Magno, e procurou continuar a súa senda, enviando novos misioneiros a Gran Bretaña.
Interveu no cisma de Aquilea, sede do norte de Italia que se declarara autónoma.
No ano 638 faleceu.
Nodens
miniatura|dereita|Templo en Lydney Park. Nodens (Nudens, Nodons) é un deus celta asociado coa curación, o mar, a caza e os cans. Era adorado en Britania, particularmente nun templo de Lydney Park en Gloucestershire, e posiblemente tamén na Galia. É equiparado cos deuses romanos Marte, Mercurio, Neptuno e Silvanus, e o seu nome é un conato da figura da mitoloxía irlandesa Nuada e do galés Nudd.
Fangorn
Fangorn (Sindarin: [Fangaorne]; "Árbore Barba"), no legendarium de J. R. R. Tolkien, é unha fraga situada no continente ficticio da Terra Media, lar dos pastores de árbores ou Ents. O seu nome pode provir do máis vello dos Ents, Bárbore, ou viceversa: Tolkien admite que existe confusión acerca de ambos. O Bosque de Fangorn desempeña un importante papel na novela O Señor dos Aneis, ao igual que o Bosque Escuro, Doriath e Lothlórien. Nel é onde os hobbits Meriadoc Brandigamo e Peregrin Tuc coñecen a Bárbore, o cal desencadea toda unha serie de acontecementos de decisiva importancia para a historia.
Etimoloxía
"Fangorn" é o nome orixinal do Ent Bárbore, o máis vello da súa especie, gardián da fraga homónima na que habita. Amais, na lingua ficticia do Sindarin deriva de "fanga", que significa "barba", e mais "orne" que significa "árbore". Os habitantes do reino de Rohan coñecen o Bosque de Fangorn como "Entwood"
Semella que o Bosque de Fangorn tiña varios nomes, pois n' O Señor dos Aneis Bárbore fai alusión a el usando varias formas en Quenya, entre as que se atopan: Ambaróna, Tauremornalómë, Tauremorna e Aldalómë. "Ambaróna" significa "alzamento, amencer, oriente", de "amba" ("cara arriba") e "róna" ("leste"). "Aldalómë" significa "crepúsculo de árbores" de "alda" ("árbore") e "lómë" ("noitiña, crepúsculo"). "Tauremorna" significa "fraga sombría" de"taur" ("fraga") e "morna" ("sombrío, lóbrego"). "Tauremornalómë" significa "fraga sombría do crepúsculo".
Xeografía
O Bosque de Fangorn está situado no extremo sueste das Montañas Bretemosas, preto do Paso de Rohan. Cara ao suroeste da fraga atópase Isengarda, morada de Saruman, e ao leste e sur esténdense as terras de Rohan e Lothlórien, nesta orde. Por Fangorn decorren dous importantes ríos: ao norte o Limlight, que ao saír da fraga forma a fronteira norte de Rohan e remata desembocando no río Anduin; ao sur o Entauga, que se adentra nas profundidades da fraga procedente de Methedras, unha rexión montañosa próxima ás Montañas Bretemosas. O Entauga atravesa Rohan para chegar tamén ao Anduin. O val de Derndingle atopábase ao suroeste. Había unha senda por onde o Entauga pasaba por unha rexión chamada Wellinghall na que se atopaba o lar de Bárbore.
O Bosque de Fangorn aparece descrito como unha fraga húmida poboada por grosas pólas e troncos, onde penetra moi pouca luz, un lugar perigoso e maligno similar ao Bosque Escuro. A fraga acolle diversas especies de árbores, e nas súas profundidades tamén habitan os Cuornos, seres similares aos ents aínda que máis próximos ás árbores. Ents e Cuornos aliméntanse da agua do río Entauga, cuxas propiedades máxicas lles dan a capacidade de se mover, á diferenza das demais árbores da fraga.
Historia
Meriadoc Brandigamo e mais Peregrin Tuc adéntranse na fraga no segundo volume do Señor dos Aneis, As Dúas Torres. Alí coñecen a Bárbore e convénceno do perigo que supón Saruman para os ents e mais a súa fraga. Logo da celebración dunha Asemblent, o resto dos ents acceden a marchar cara á batalla contra Isengarda, levando a Merri e Pipin con eles, e envían os Cuornos ao Abismo de Helmo para se ocupar dos Orcos que asediaban a fortaleza. A carraxe dos ents vese parcialmente motivada pola talla indiscriminada que Saruman levara a cabo nas zonas sur e oeste da fraga.
Nas Dúas Torres], Aragorn, Gimli e mais Legolas entran na fraga na súa procura por Merri e Pipin. Alí encóntranse cun ancián vestido de branco, ao que nun principio toman por Saruman; axiña se decatan de que é en realidade Gandalf, ao que crían morto en Khazad-dûm.
En realidade, o Bosque de Fangorn é só o extremo máis oriental da inmensa fraga que se estendera por todo Eriador e Calenardhon na Primeira Idade e comezos da Segunda.
Política
Nas Dúas Torres, Bárbore convoca unha Asemblent (no orixinal inglés Entmoot), unha reunión de carácter semellante a unha asemblea municipal, co propósito de decidir o que facer coa ameaza que supón Saruman para Fangorn. Malia que as regras que rexen a Asemblent non se detallan en ningún momento, semellan ser reunións moi esporádicas celebradas só en casos de emerxencia. O sufixo -moot do termo orixinal suxire o concepto de parlamento: de aí a tradución galega.
Ligazóns externas
Las Fangorn
DuckTales (videoxogo)
DuckTales (わんぱくダック夢冒険) é un videoxogo de plataformas desenvolvido e publicado por Capcom e baseado na serie de animación de Disney DuckTales. Foi lanzado en América do Norte para Nintendo Entertainment System en 1989, e posteriormente para Game Boy en 1990. Ten unha secuela, DuckTales 2, estreada en 1993.
Mario Fernández Cuesta
Mario Fernández Cuesta, nado en Santander o 30 de abril de 1988, é un futbolista español. Xoga de porteiro e o seu actual club é o Racing de Santander.
FDJ
O FDJ (código UCI: FDJ), tamén coñecido como La Française des Jeux, é un equipo ciclista francés que compite no UCI WorldTour. O nome do equipo é patrocinado pola empresa de loterías francesa, La Française des Jeux. O equipo fundouse en 1997 e na actualidade disputa as súas carreiras con bicicletas Lapierre.
Historia
miniatura|300px|As bicicletas e o coche do equipo no [[Eurométropole Tour 2014.]] O equipo foi fundado no ano 1997 baixo o liderado de Marc Madiot, un ex-ciclista gañador da París-Roubaix en varias ocasións. Durante varios anos o equipo levou o nome da páxina web do seu patrocinador (Fdjeux.com) para facerlle publicidade, pero no 2005 o equipo recuperou o seu nome orixinal, Française des Jeux. O equipo foi do UCI ProTour durante 6 tempadas (da 2005 á 2010). Ao final desa última tempada, a do ano 2010, o conxunto descendeu de categoría á Profesional Continental. Na tempada do ano 2012, o equipo regresou a participar na máxima categoría do ciclismo, o UCI WorldTour.
Equipo
A 1 de xaneiro de 2017
Amarante, Portugal
Amarante é unha cidade portuguesa pertencente ao Distrito do Porto, na rexión Norte e subrexión do Támega, con cerca de 9.900 habitantes.
Xeografía
É cabeza dun municipio con 299,25 km² de área e 61.029 habitantes (2004), subdividido en 26 freguesías. O concello limita ao norte co municipio de Celorico de Basto, ao nordeste co de Mondim de Basto, ao leste co de Vila Real e co de Santa Marta de Penaguião, ao sur cos concellos de Baião, Marco de Canaveses e Penafiel, ao oeste co de Lousada e a noroeste co de Felgueiras.
Ricagambeda
Ricagambeda é unha deusa celta adorada na Britania romana. É coñecida por unha única inscrición, a RIB 2107, nunha pedra altar en Birrens, no que hoxe é Dumfries e Galloway, Escocia. Segundo a inscrición, o altar foi erixido polos homes de Vella que servían na segunda Cohorte dos Tungros en cumprimento do seu voto á deusa. Xavier Delamarre suxeriu que o seu nome pode estar relacionado coa palabra gala *ricā, que significa suco.
Amarante, Portugal
Xeografía
No contexto de políticas sub-rexionais de desenvolvemento e de mobilidade, é membro da Comunidade Urbana (ComUrb) do Baixo Támega, constituída por 7 municipios, que en total contabilizaban 198.058 habitantes en 2001, sendo tamén a súa capital.
O comercio e os servizos céntranse principalmente na cidade de Amarante e en Vila Meã, que constitúen os dous principais núcleos urbanos do concello.
Entre o seu patrimonio destaca a igrexa de San Gonzalo.
Freguesías
Desde a reorganización administrativa de 2012/2013, o concello de Amarante está composto por 26 freguesías:
Chaves, Portugal
Xeografía
Chaves está edificada sobre un outeiro de ladeira suave, que é bordeado polo río Támega, pero a tradicional prosperidade da cidade repousa sobre a extensa chaira que a rodea, popularmente denominada A Veiga, a ambas dúas beiras do río, que alcanza unha lonxitude de 9 km e unha largura de 3 km. Esta chaira, fértil, está irrigada por canles, dos que o máis importante é o que se inicia en Vila Verde da Raia, seguindo a marxe dereita do Támega ata Vilar de Nantes.
Clima
O clima de Chaves é de transición entre tipo oceánico e o continental. As montañas entre a rexión do Minho e a dos Tras-os-Montes, funcionan como unha barreira climática, caendo menos precipitacións segundo se avanza cara o Leste. Os invernos poden ser fríos, pois en xaneiro rara vez se acadan os 10 °C, descendendo as temperaturas con frecuencia por baixo de 0 °C. Espesas néboas, pairadas sobre o val, son frecuentes nos días secos. O verán está caracterizados por días secos con temperaturas máximas de arredor de 30 °C e mínimas sobre uns 15 °C. Os incendios poden facer desagradábel esta estación.
Historia
Os achados obtidos na zona de Chaves, remontan ao Paleolítico. Restos provenientes do Neolítico, do Calcolítico en Mairos, Pastoria, S. Lourenço etc., e das culturas proto-históricas, especialmente nos múltiples castros, aparecen en todo o Alto Támega.
Logo da conquista, os romanos interesáranse sobre todo na explotación mineira dos actuais Tras-os-Montes, convertendo o núcleo orixinario nunha cidade segundo o modelo da súa civilización, dotándoa de termas, aproveitando os mananciais de augas quentes no propio lugar; alzaron a ponte de Traxano sobre o río Támega, trazaron verdadeiras rúas, e, por último, foi incluso cercada de murallas etc. Nomeado como Aquae Flaviae, coidase que mesmo foi elevada á categoría municipal en época de Vespasiano, no ano 79
Calcúlase, polos vestixios encontrados, que o núcleo e centro cívico da cidade se situaba no alto envolvente da área hoxe ocupada pola Igrexa Matriz. Aínda hoxe lembra a traza romana, co Foro, o Capitolio e a Vía Decumana, que sería a actual rúa Direita. Foi nesta área que foran e aínda son (2006) encontrados os máis relevantes vestixios arqueolóxicos, expostos no Museo da Rexión Flaviense, como é o caso dunha lápida alusiva a un combate de gladiadores.
O auxe da dominación romana verificouse ata o inicio do século III. A chegada dos invasores xermanos, especialmente os Suevos e Alanos, provenientes do Leste europeo, puxo termo ao sistema político romano. Formado o reino suevo, as guerras entre Remismundo e Frumario, que disputaba o dereito ao trono, tiveran como consecuencia unha case total destrución da cidade, a vitoria de Frumario e a prisión do Idacio, notábel bispo de Chaves. O reino suevo, foi substituído, a fins do século VI, polo dominio visigodo, que durou ata que árabes e mouros, provenientes do Norte de África, invadiran a rexión, no inicio do século VIII.
Cos árabes, tamén o islamismo invadiu o espazo ocupado polo cristianismo, o que determinou unha aceda querela relixiosa e provocou a fuga das poboacións residentes para as montañas a Noroeste con inevitábeis destrucións. As escaramuzas entre mouros e cristiáns duraran ata o século XI. A cidade comezou por ser reconquistada aos mouros no século IX, por Afonso III, rei de León, quen cede terras (872) para que fosen repoboadas polo seu irmán Odoario. Porén, logo despois, no primeiro cuarto do século X, volveu caer no poder dos mouros, até que no século XI, Afonso III, rei de León, a rescatou, mandou reconstruír, poboar e cercar novamente de murallas.
Foi por volta de 1160 que Chaves integra o país que xa era entón Portugal, co a participación dos lendarios Ruy Lopes e Garcia Lopes, tan intimamente ligados á historia desta terra. Pola súa situación fronteiriza, Chaves era vulnerábel ao ataque de invasores e como medida de protección Don Dinís (1279-1325), mandou levantar o castelo e as murallas que aínda hoxe dominan gran parte da cidade e a súa periferia.
The Black Crowes
The Black Crowes son unha banda estadounidense de rock formada en 1989. Teñen nove álbums de estudio, catro álbums en directo e un gran número de sinxelos. A banda asinou un contrato con Def American Recordings en 1989 e o produtor George Drakoulias e ao ano seguinte editaron o seu álbum de debut, Shake Your Money Maker. O seguinte álbum, The Southern Harmony and Musical Companion, chegou ao máis alto da lista Billboard en 1992.
Chaves, Portugal
Historia
Escenario de varios episodios bélicos no século XIX, celebra a 20 de setembro de 1837, a Convención de Chaves, despois do combate de Ruivães, que puxo termo á revolta Cartista de 1837, ou revolta dos marechais.
A 8 de xullo de 1912 trabouse o combate entre as forzas realistas de Paiva Couceiro e as do goberno republicano, mandadas polo coronel Ribeiro de Carvalho, de que resultou o fin da 1ª incursión monárquica.
A 12 de marzo de 1929 Chaves foi elevada á categoría de cidade.
En 2012 a Asociación de Amigos do Couto Mixto nomea Xuíz Honorario do Couto Mixto.
Freguesías
As freguesías de Chaves son as seguintes:
Gastronomía
Algúns dos pratos típicos de Chaves e Alto Támega son o presunto (xamón) de Chaves e Barroso, o salpicão - salchichón -, as lingüizas, as alleiras, a posta barrosá, o cabrito asado ou estufado, o cocido á transmontana, a feixoada á transmontana, os millos á romana, as trutas ou troias, recheas co famoso presunto de Chaves, os Pasteis de Chaves e o Folar, unha empanada a base de masa fofa rechea de carne de porco, presunto, salpicão e lingüiza.
Satiada
Satiada é unha deusa romana adorada na Britania romana. É coñecida por unha única inscrición, nunha pedra altar dedicada a ela en Chesterholm (Vindolanda). Na inscrición lese:
Pan (lúa)
En astronomía, Pan é unha das lúas do planeta Saturno, chamada tamén Saturno XVIII. É o máis interno dos satélites coñecidos deste planeta (apenas a 133.583 km do centro de Saturno), e atópase na División Encke do anel A de Saturno, da que actúa como lúa pastor, sendo responsable de mantela aberta. Foi descuberto por Mark R. Showalter en 1990 mentres examinaba as vellas fotografías obtidas nove anos antes polo Voyager no seu encontro con Saturno.
Bonifacio III, papa
Bonifacio III, nado en Roma e finado en Roma o 12 de novembro de 607, foi o Papa nº 66 da Igrexa católica.
Traxectoria
Fillo de Giovanni Cataadioce, era romano de nacemento, pero grego de orixe. A pesar da relativa brevidade do seu pontificado, contribuíu de modo significativo á organización da igrexa católica.
Sendo diácono, Bonifacio xa chamou a atención de Gregorio I (tamén coñecido como Gregorio o Magno), que o describiu como "de probada fe e carácter" e nomeouno apocrisiario (legado ou nuncio papal) na corte bizantina en 603. Esta foi unha etapa moi importante na vida de Bonifacio, que influiría no seu posterior papado. Como apocrisiario en Constantinopla, logrou gañarse a estima do emperador Focas, e demostrou ser un diplomático excelente, o que foi moi útil ó recomendar a Gregorio Magno que intercedese ante o emperador Focas polo bispo Alcison de Casiopea, illa de Córsega. Alcison alegaba que a súa posición bispal fóralle arrebatada polo bispo Xoán de Euria en Epiro, que fuxira do seu fogar xunto ó seu clero a fin de escapar dos ataques dos eslavos e avarios. Xoán, encontrándose a salvo en Córsega, non estaba contento de servir baixo o bispo Alcison, e conspirou para usurpar a súa autoridade episcopal. Normalmente, este comportamento non sería tolerado, pero o emperador Focas tiña simpatía polo bispo Xoán e preferiu non intervir. Alcison apelou a Gregorio I, que deixou a Bonifacio resolver o problema. Nun golpe de xenialidade diplomática, Bonifacio logrou reconciliar a tódalas partes, mantendo a confianza do emperador.
Á morte do papa Sabiniano en febreiro de 606, Bonifacio foi elixido como sucesor, pero o seu regreso desde Constantinopla a Roma atrasouse durante case un ano. Debateuse moito acerca dese longo interregno; algúns historiadores opinan que a intención era permitir que Bonifacio concluíra o seu traballo en Constantinopla, aínda que moitos máis pensan que isto se debeu a problemas na elección. Crese que Bonifacio insistiu en que a elección papal fose libre e xusta, e que quizais se negou a asumir o cargo pontificio ata convencerse de que así fora.
En calquera caso, unha vez accedeu ó cargo, convocou un concilio en Roma no que efectuou dous cambios importantes no relativo á elección papal, cunha seria intención de manter libres estas eleccións:
Couto, Mabegondo, Abegondo
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, que é un "(lugar) cercado", para poder defendelo mellor.
Bonifacio III, papa
Traxectoria
Bonifacio III foi enterrado na Basílica de San Pedro de Roma o 12 de novembro de 607.
Bonifacio V, papa
Traxectoria
Dedicou boa parte dos seus esforzos á difusión do cristianismo na actual Inglaterra, especialmente na conversión do rei Edwin de Northumbria. Tamén promulgou o decreto polo cal as igrexas poderían ser consideradas lugar de asilo para os perseguidos que buscasen refuxio.
Durante o seu pontificado, Mahoma empezou a predicar.
Morreu en Roma o 25 de outubro do ano 625.
Aemilia Hilaria
Aemilia Hilaria, nada arredor de 300 e finada arredor de 363, foi unha médica galorromana. Practicou a medicina e escribiu libros sobre xinecoloxía e obstetricia. Era chamada "Hilaria" debido á súa alegría infantil.
Vila Real
Vila Real é unha cidade portuguesa, capital do distrito de Vila Real, na rexión Norte e subrexión do Douro, con cerca de 19.000 habitantes (37.000 no seu perímetro urbano). Sitúase nun planalto cercado por varias montañas, de onde se destacan a serra do Marão e a do Alvão. Encóntrase a preto de 460 metros de altitude, estando a cidade vella situada nun promontorio, delimitado polos ríos Corgo e Cabril.
Aemilia Hilaria
Traxectoria
Aemilia naceu no Imperio Romano nunha área preto do que é agora Mosela, Francia. Creceu na zona e converteuse en médica alí. Aemilia era a tía materna de Ausonio, un galorromano que se converteu en titor do emperador Graciano o Mozo. Ausonio escribiu unha serie de poemas biográficos sobre os membros da súa familia, incluíndo Aemilia, chamado Parentalia. No seu poema sobre a súa tía describiuna como unha "virxe dedicada", que rexeitou o matrimonio para continuar a súa carreira. Describiuna como «adestrada nas artes médicas tan ben como calquera home», así como unha médica honesta e hábil, que tamén axudou o seu irmán cos seus propios estudos de medicina.
Vila Real
miniatura|esquerda|Vila Real. A Torre de Quintela (torre do século XIII).
Aemilia Hilaria
Na cultura popular
Aemilia é unha das mulleres destacadas incluída na peza de instalación The Dinner Party de Judy Chicago, sendo representada como un dos 999 nomes no Heritage Floor.
Vila Real
É sede dun municipio con 377,67 km² de área e 49.957 habitantes (2001), subdividido en 30 freguesías. O municipio limitado ao norte cos concellos de Ribeira de Pena e de Vila Pouca de Aguiar, ao leste con Sabrosa, ao sur con Peso da Régua, ao suroeste con Santa Marta de Penaguião, ao oeste con Amarante, e ao noroeste con Mondim de Basto.
Vila Real é tamén a sede da Universidade dos Tras-os-Montes.
Kasabian
Kasabian son unha banda inglesa de rock alternativo formada en Leicestershire en 1999. Orixinalmente formada polo vocalista Tom Meighan, o guitarrista Christopher Karloff, o guitarrista e corista Sergio Pizzorno e o baixista Chris Edwards, a banda editou cinco álbums de estudio: Kasabian (2004), Empire (2006), West Ryder Pauper Lunatic Asylum (2009), Velociraptor! (2011) e 48:13 (2014). Actualmente, a banda a compoñen Meighan, Pizzorno, Edwards, e o batería Ian Matthews.
Primeiros anos (1999-2002)
A banda formouse nun comezo co nome de "Saracuse", empezando a gravar nos Bedrock Studios situados en Leicester, onde Chris Edwards traballou coma técnico.
Os membros orixinais da banda proviñan de Countesthorpe e Blaby. A banda formouse mentres Pizzorno e Meighan asistían ao Countesthorpe Community College. A influencia de The Stone Roses pódese escoitar nas súas primeiras cancións. A primeira demo EP foi producida por Scott Gilbert e fíxose a finais de decembro de 1999. A súa primeira aparición pública foi no Club de Rugby Vipers para celebrar o aniversario número 18 de Chris Edwards coa súa familia e algúns amigos. A banda rapidamente captou a atención do publico, polo que mudaron o seu nome a Kasabian, tirado do nome de Linda Kasabian, a moza grávida que conduciu o coche no que fuxiu Charles Manson tras a matanza na casa de Sharon Tate, esposa de Roman Polanski. Nunha entrevista coa Ukula, o baixista Chris Edwards explicou que o ex guitarrista Chris Karloff escollera o nome lendo sobre Charles Manson... "Simplemente pensaba que era xenial, tomou aproximadamente un minuto para que o resto de nosoutros a escoitara... e se decidiran", di Edwards. Ademais, Kasabian significa "carniceiro" en armenio.
Álbum Debut (2003-2005)
O seu álbum debut foi lanzado no Reino Unido o 13 de setembro de 2004 recibindo boas vendas e, en xeral boas críticas. Durante a gravación, a banda viviu nunha granxa preto de Rutland Water para evitar ser incomodados. Kasabian presentouse no Festival de Glastonbury de 2005 no denominado "Other Stage".
A pesar de ter dous singles "Processed Beats" e "Reason Is Treason", non foi ata o lanzamento do terceiro single " Club Foot" que obtiveron éxito nas listas. A canción, que foi escrita nos primeiros anos de Kasabian, chegou a gozar do éxito crítico e comercial, converténdose nunha das mellores cancións da banda, e que non pode faltar en todas as actuacións en vivo desde o seu lanzamento. A canción foi o tema para o xogo de skate Tony Hawk's Project 8, o Pro Evolution Soccer 5 e o WRC: Rally evolved, así coma banda sonora das películas The Guardian e Goal!. Pola outra banda "Reason is treason" foi incluída no xogo Gran Turismo 4 para PlayStation 2 e Shaun White Snowboard na Xbox 360. "LSF (Lost Souls Forever)" foi incluída no xogo FIFA 2004.
Durante este período, varios baterías tocaron con Kasabian, xa que non tiñan un batería permanente. Durante a gravación en Bristol, a banda reuniuse con Ian Matthews, que apareceu nos créditos tocando en "Processed Beats", "Butcher Blues", "Weeds" e posiblemente noutras cancións no álbum debut e lados B. Pedíuselle que fora de xira con eles en 2004 e converteuse nun membro permanente en abril de 2005.
Empire (2005-2007)
Ao longo de 2005 a banda destacou por actuar como banda de soporte de Oasis nas súas xiras pola Europa. Isto trouxo moitos beneficios á banda. Noel Gallagher converteuse nunha influencia chave para a composición e gravación do novo álbum e tamén trouxo máis fans á banda. Durante as sesións de gravación, o guitarrista e compositor Cristopher Karloff abandonou a banda argumentando diferenzas artísticas e creativas co resto da banda, polo que se lle pediu que deixara Kasabian. Karloff contribuíu en tres cancións de Empire.
Finalmente en agosto de 2006 editouse o disco Empire, co lanzamento previo do single homónimo que alcanzou o posto 9 na lista de sinxelos inglesa debido á venda en Internet do mesmo, chegando a permanecer entre os dez primeiros durante catro semanas. Logo, en novembro, o segundo corte "Shoot the Runner" saíu á venda e alcanzou un respectable 17 posto. "Me Plus One" foi o terceiro single, lanzado o 29 de xaneiro no Reino Unido. Nos NME Awards gañaron o premio a mellor banda ao vivo, mentres que nese marco Noel Gallagher subiu ao escenario para interpretar xunto coa banda "The Doberman" e "Club Foot".
West Ryder Pauper Lunatic Asylum (2007-2010)
A finais de 2007, a banda lanzou un novo EP chamado Fast Fuse que contiña o tema do mesmo nome e "Thicks as Thieves". Porén, o mesmo non tivo ningunha promoción, o cal non impediu que ambos foran incluídos no seu seguinte álbum.
Kasabian comezou a traballar no seu novo álbum desde finais de 2007 con Dan the Automator como produtor. O 5 de marzo de 2009 foi desvelado o título do novo álbum sería West Ryder Pauper Lunatic Asylum, e que sería lanzado o 8 de xuño de 2009. O 31 de marzo de 2009 púxose a disposición de quen quixese unha nova canción, "Vlad the Impaler" para ser descargada por un período de 4 días como adianto ao novo disco. O vídeo é protagonizado polo comediante Noel Fielding do programa The Mighty Boosh. O primeiro single oficial sería "Fire", que se lanzou o 1 de xuño cun éxito notable, debido en gran parte a que foi empregado para a apertura das transmisións para os partidos da Premier League. Os seguintes singles serían "Where Did All The Love Go?" e "Underdog", sendo este último utilizado na película Takers. Serían cabeza de cartel para o Festival de Glastonbury de 2009.
West Ryder Pauper Lunatic Asylum chegou ao #1 dúas semanas despois do seu lanzamento, mantendo esa posición o mesmo período de tempo. Foi candidato ao Mercury Prize de 2009, e ganaron o premio ao mellor álbum nos Q Awards dese ano. No 2010 lograron obter o premio á mellor banda nos Brit Awards e ao "Mellor acto do mundo hoxe" nos Q Awards.
Velociraptor! (2010-)
Kasabian comezou a traballar no novo álbum desde novembro de 2010, de novo coa produción de Dan the Automator. Sergio Pizzorno declarou nunha entrevista que este disco sería "o noso OK Computer" en referencia ao aclamado disco dos seus compatriotas Radiohead.