cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mosaic
miniatura|Captura de pantalla de Mosaic 2.7b6. Mosaic foi o segundo navegador web gráfico, deseñado por un equipo dirixido por Marc Andreessen no National Center for Supercomputing Applications (NCSA) para o X Window System de UNIX. A versión 1.0 saíu o 22 de abril de 1993. A versión 2.0 saíu en decembro de 1993 xunto ás versións 1.0 para Apple Macintosh e Windows. Oficialmente deixou de desenvolverse o 7 de xaneiro de 1997.
Mosaic tivo un éxito rápido pola súa interface gráfica, pola súa facilidade de uso centrado no uso do rato e a utilización de gráficos e botóns para as funcións.
Gran Premio de Italia de 2020
O Gran Premio de Italia de 2020, oficialmente coñecido como o XC Gran Premio Heineken d'Italia 2020 foi unha carreira de Fórmula Un, que se celebrou o 6 de setembro de 2020, no Autodromo Nazionale Monza en Monza, Italia. Foi a oitava carreira do campionato de, o noventa Gran Premio de Italia e o septuaxésimo Gran Premio de Italia celebrado en Monza.
Lingua cubeo
A lingua cubeo (tamén pãmié) é unha lingua tucana falada polo pobo cubeo que habita no departamento de Vaupés, nos ríos Cuduyari e Querarí e os seus tributarios en Colombia, no Brasil e Venezuela. É un membro da póla central das linguas tucanas. O cubeo ten un gran número de palabras das linguas nadahup, e a súa gramática foi aparentemente influenciada polas linguas arauacas. Ás veces é chamada Pamiwa, o autónimo do grupo étnico, pero non debe ser confundida coa lingua pamigua, ás veces chamada pamiwa.
Gran Premio de Italia de 2020
Cambios na regulamentación
Antes da carreira, o órgano de goberno, a Federación Internacional do Automóbil, emitiu unha directiva técnica que prohibía os modos de motor específicos para a cualificación a partir do Gran Premio de Italia. A prohibición inicialmente estaba prevista para o Gran Premio de Bélxica de 2020, pero atrasouse unha carreira.
Práctica
A primeira sesión de prácticas interrompeuse brevemente cando Max Verstappen estrelouse na chicana de Ascari. A sesión rematou con Valtteri Bottas como o máis rápido por diante do seu compañeiro de equipo en Mercedes Lewis Hamilton e do piloto de  Red Bull Alexander Albon, o terceiro máis rápido.
A segunda sesión de adestramentos non tivo grandes incidentes e concluíu con Hamilton como o máis rápido, seguido de Bottas e Lando Norris de McLaren.
Bottas volveu ser o máis rápido na terceira práctica, seguido de Carlos Sainz de McLaren e o seu compañeiro de equipo Norris. A sesión interrumpíuse brevemente con bandeiras vermellas despois de que Daniel Ricciardo parase o seu Renault R.S.20 cun fallo mecánico.
Clasificación
Lewis Hamilton logrou a pole só 0.069 segundos por diante do Mercedes do seu compañeiro de equipo Valtteri Bottas. O McLaren de Carlos Sainz obtivo o terceiro posto con Sergio Pérez Mendoza cuarto por Racing Point. Max Verstappen foi o quinto no seu Red Bull seguido de Lando Norris. O resto dos dez primeiros foron o Renault co piloto Daniel Ricciardo, Lance Stroll, Alexander Albon e Pierre Gasly da  AlphaTauri. Daniil Kvyat terminou 11º, con Esteban Ocon 12º e Charles Leclerc 13º para Ferrari. O Alfa de Kimi Räikkönen logrou o 14º posto con Kevin Magnussen 15º para  Haas. Na Q1 quedaron eliminados Romain Grosjean, Sebastian Vettel, Antonio Giovinazzi e ambos pilotos de Williams.
Coelenterazina
miniatura|dereita|O hidrozoo Aequorea, mostrando a súa [[bioluminescencia.]] miniatura|dereita|O antozoo [[Renilla reniformis.]]
A coelenterazina, ou celenteracina, (tamén chamada luciferina de Renilla) é unha molécula do tipo das luciferinas que emite luz, que se encontra en moitos organismos acuáticos de sete filos distintos. É o substrato de moitos encimas luciferases e fotoproteínas como a luciferase Rluc de Renilla reniformis, a luciferase Gluc de Gaussia, a aequorina, e a obelina.
Historia
A coelenterazina foi illada e caractrerizada simultaneamente por dous grupos que estudaban os cnidarios bioluminescentes Renilla reniformis e Aequorea victoria, respectivamente. Ambos os grupos descubriron independentemente que se utilizaba o mesmo composto neses dous sistemas luminescentes. O nome da molécula procede de Coelenterata (celenterados), o antigo nome dos Cnidaria. Contén un derivado do grupo químico nitroxenado pirazina. Igualmente, os dous principais metabolitos (coelenteramida e coelenteramina) foron nomeados polos grupos químicos que levan.
Distribución
A coelenterazina está amplamente distribuída nos organismos mariños, como son:
O composto foi tamén illado de organismos que non son luminescentes, como o arenque do Atlántico e varias especies de camaróns como Pandalus borealis e Pandalus platyuros.
Propiedades
A coelenterazina pode ser cristalizada formando cristais amarelo-laranxas. A molécula absorbe luz no espectro ultravioleta e no visible, cun pico de absorción a 435 nm en metanol, que lle dá á molécula unha cor amarela. A molécula oxídase espontaneamente en condicións aeróbicas ou nalgúns solventes orgánicos como a dimetilformamida e o dimetilsulfóxido (DMSO), e é almacenada normalmente en metanol ou en gas inerte.
Unbelievable (miniserie)
Unbelievable é unha miniserie web estadounidense de 2019 protagonizada por Toni Collette, Merritt Wever e Kaitlyn Dever. A historia conta o caso dunha serie de violacións ocorridas nos estados de Washington e Colorado. A serie foi creada conxuntamente por Susannah Grant, Ayelet Waldman e Michael Chabon. Os tres, xunto con Sarah Timberman, Carl Beverly e Katie Couric foron os produtores executivos. Estreouse internacionalmente o 13 de setembro de 2019 a través de Netflix.
A miniserie está baseada nun artigo de 2015 titulado "An Unbelievable Story of Rape", escrito por T. Christian Miller e Ken Armstrong, que foi publicado orixinalmente por ProPublica e The Marshall Project. A serie recibiu a aclamación da crítica.
Isorna, Rianxo
Santa María de Isorna é unha parroquia que se localiza no leste do concello de Rianxo. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 666 habitantes (320 homes e 346 mulleres) distribuídos en 5 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 795 habitantes.
Historia
O 12 de xuño de 1906 tivo lugar o naufraxio de Quintáns, fronte ao cabo dese nome. Ás 4 da mañá naufragou unha gamela na que ían cinco mulleres e mais o patrón da embarcación. No suceso morreron as mulleres, unha delas unha nena de once anos que acompañaba á súa nai. O patrón conseguiu salvarse.
Bernardus Johannes Alfrink
Bernardus Johannes Alfrink, nado en Nijkerk o 5 de xullo de 1900 e finado en Nieuwegein o 17 de decembro de 1987, foi un cardeal católico neerlandés.
A súa nai morreu no seu nacemento. Ordenado sacerdote en 1924, foi nomeado Consultor da Pontificia Comisión Bíblica, arcebispo de Tiana (1951) e de Utrecht (1955), nomeado cardeal en 1960. Formou parte do consello da presidencia do Concilio Vaticano II, retirándose en 1975.
Emilio Novoa González
Emilio Novoa González, nado en Ourense o 10 de febreiro de 1895 e finado en Madrid o 3 de febreiro de 1972, foi un radiotelegrafista e político galego.
John Joseph Wright
John Joseph Wright, nado o 18 de xullo de 1919 en Dorchester (Massachusetts) e finado o 10 de agosto de 1979 en Cambridge (Massachusetts), foi un cardeal estadounidense, prefecto da Congregación para o Clero dende 1969 até o seu pasamento.
Primeiros anos
John Joseph Wright naceu en Dorchester, Massachusetts, fillo de John e Harriet, de apelido de solteira Cokely. Logo de graduarse polo Boston College en 1931, entrou no seminario de St. John en Brighton. A finais do seu primeiro ano alí, foi enviado a Roma a estudar no Pontificio Colexio Norteamericano e na Pontificia Universidade Gregoriana. Foi ordenado sacerdote da arquidiocese de Boston o 8 de decembro de 1935, polo cardeal Francesco Marchetti Selvaggiani, entón cardeal vigairo de Roma.
Bispo
O 10 de maio de 1947 o papa Pío XII nomeouno bispo titular de Aegea e bispo auxiliar de Boston. Wright recibiu a ordenación episcopal o seguinte 30 de xuño, de mans do arcebispo Richard Cushing.
O 28 de xaneiro de 1950 foi nomeado bispo de Worcester, e o 23 de xaneiro de 1959 bispo de Pittsburgh.
O 23 de abril de 1969 Paulo VI nomeouno prefecto da Congregación para o Clero, e creouno cardeal no consistorio do 28 de abril de 1969 co título de Cardeal-Presbítero de Gesù Divin Maestro alla Pineta Sacchetti.
Distincións
Foi nomeado doutor honoris causa polo Boston College en 1947, e pola Universidade de Dayton en 1963.
Guillaume Dufai
Guillaume Dufay (Du Fay, Du Fayt) (17 de agosto de 1397 – 6 de decembro de 1474) foi un compositor francoflamengo e teórico da música dun período de transición entre o final da Idade Media e de comezo do Renacemento. Trátase dunha figura relevante da Escola de Borgoña, e un dos compositores máis influentes da Europa de mediados do século XV.
Vida
Segundo o seu testamento, naceu probabelmente en Beersel, preto de Bruxelas. Foi o fillo ilexítimo dun crego descoñecido e dunha muller chamada Marie du Fayt. Marie trasladouse co seu fillo a Cambrai, sendo este aínda moi novo, onde quedaron na casa dun parente que era cóengo da catedral. O talento musical de Dufay foi recoñecido de seguido polos músicos da catedral, polo que lle deron formación musical; estudou con Rogier de Hesdin no verán de 1409, e foi neno do coro entre 1409 e 1412. Neses anos estudou con Nicolas Malin, e as autoridades deberon quedar moi impresionadas polas cualidades do rapaz, xa que lle deron unha copia do Doctrinale de Villedieu en 1411, feito infrecuente para unha persoa tan nova. En xuño de 1414, cando contaba con 16 anos, xa conseguira o cargo de chapelán de St. Géry, xusto á beira de Cambrai. Despois dese ano probabelmente se movese a Konstanz, onde ficaría ata 1418, ano do regreso a Cambrai. De novembro de 1418 ata 1420 foi subdiácono da catedral de Cambrai, cidade que deixaría de novo para marchar a Rimini e quizais a Pesaro, onde traballaría para a familia Malatesta. Aínda que non se conserven restos do seu traballo aí, si hai varias composicións que se poidan datar neses anos; conteñen referencias que parecen dar a entender que residiu en Italia. Foi aí onde coñeceu os compositores Hugo e Arnold de Lantins, que se atopaban entre os músicos que traballaban para a familia Malatesta. En 1424 regresa de novo a Cambrai, desta volta debido á enfermidade e á posterior morte do parente co que vivía a súa nai. Porén, arredor de 1426, regresou a Italia, desta vez a Boloña, onde formaría parte do servizo do cardeal Louis Aleman. Nestes anos fíxose diáconom e por 1428 ordenaríano sacerdote. O cardeal Aleman foi trasladado de Boloña pola familia rival Canedoli en 1428, polo que Dufai tivo que marchar, agora a Roma. Formou parte do coro papal, servindo primeiro ao papa Martiño V e, dende 1431, a Uxío IV. En 1434 nomeárono mestre de capela en Savoy, ao servizo do duque Amédée VIII; evidentemente, a súa marcha de Roma debeuse a unha crise financeira do coro papal, e á necesidade de escapar das trubulencias e da inestabilidade durante as loitas entre o papado e o Concello de Basilea. Xa en 1435 volvería ao servizo da capela papal, pero en Florencia — o papa Uxío fora enviado dende Roma en 1434 polo estabelecemento dunha república insurrecta, que simpatizaba co Concello de Basilea e co momemento Conciliar. En 1436 Dufay compuxo o motete festivo Nuper rosarum flores, unha das súas obras máis célebres, que se dedicou ao domo de Brunelleschi da catedral de Florencia, onde vivía Uxío durante o seu exilio.
Pino, Cospeito
San Martiño de Pino é unha parroquia do concello de Cospeito na comarca da Terra Chá, pertence ao arciprestado de Trobo, delimitada polas parroquias de Oleiros e Seixas polo norte; Xoibán e Támoga polo sur; Vilapene e Cospeito polo leste, e Nete polo oeste.
Pino tiña unha poboación 441 veciños no ano 2016 nunha extensión de 15,6 km².
A poboación encóntrase agrupada en 19 lugares: Bouza, Broz, Carracido, A Casiña, O Castro, A Costa, Desecabo, Fontesalgueira, A Fraga, Gaioso, Guldeiros, Infesta, O Mato, A Millarada, O Monte, Porto, A Quenlla, A Rabadá e O Sumeiro.
O Castelo e o Pazo de Caldaloba
Nesta parroquia atópase o Castelo de Caldaloba que consta dunha torre de 25 metros de altura, localizada no antigo couto do Mato aproveitando a situación defensiva dun antigo castro, con 4 fosos. Só se conserva a torre da homenaxe do antigo castelo, de catro plantas, de anchos muros de cachotería de xisto e de granito, planta cadrada, remate superior abovedado e varios estreitos ventanais.
Foi propiedade do Mariscal Pardo de Cela, e lugar onde a súa filla Constanza de Castro se rebelou en 1483 contra os enviados dos Reis Católicos, como vinganza á decapitación do seu pai en Mondoñedo. As revoltas Irmandiñas e o paso do tempo ocasionaron o seu actual estado ruinoso, pois queda abandonada desde o s. XV, aínda que actualmente as súas ruínas están consolidadas. Cóntase a existencia dun túnel que parte do castelo ata o pazo de Caldaloba, que se atopa preto da fortaleza.
Asociación Recreativa e Cultural de San Martiño de Pino
O 21 de xaneiro de 2007 naceu a Asociación Recreativa e Cultural de San Martiño de Pino, unha asociación sen ánimo de lucro, aconfesional e non partidista, que ten como obxectivos defender os intereses lexítimos da comunidade veciñal, tanto a nivel persoal, familiar ou parroquial, atendendo ao fomento do benestar e intereses comúns dos membros da parroquia, así como fomentar o desenvolvemento e a formación humana cultural e social, promovendo actividades artísticas, culturais, deportivas e recreativas.
Emilio Novoa González
Traxectoria
Foi alumno da primeira promoción da Escola Xeral de Telegrafía. En marzo de 1916 presentou a súa memoria: "El magnetismo terrestre y el campo electro-magnético del Sol". Tamén realizou estudos de Dereito en Madrid. Radiotelegrafista destinado á Central de Madrid, posteriormente prestou servizos en Cuenca e Toledo. En 1920 estaba na comisión para o estudo da rede telegráfica de Salamanca. En 1921 é Xefe de liña en Portbou. En 1923 realizou un estudo sobre a rede telefónica provisional de Madrid. En 1924 fue nomeado profesor da Escola de Telegrafía, sendo catedrático de Construción, mecánica aplicada e motores térmicos. miniatura|Aquí viviu Emilio Novoa (rúa do General Díaz Porlier 77, Madrid) Na República afiliouse ao Partido Republicano Radical e foi nomeado gobernador civil de Áraba o 22 de decembro de 1933, permanecendo no cargo até que o 27 de maio de 1934 foi nomeado gobernador da Coruña, permanecendo no posto até o 21 de decembro de 1935. En decembro de 1934 recibiu a placa da Orde da República. Coa sublevación do 18 de xullo de 1936 refuxiouse nunha legación diplomática para fuxir da zona controlada polo Goberno. En 1942 regresou ao servizo activo como Enxeñeiro-profesor na Escola Oficial de Telecomunicación. En 1946 foi catedrático de Construción de liñas na Escola de Axudantes. O 20 de decembro de 1949 foi nomeado director da Escola Oficial de Telecomunicación. Entre 1955 e 1958 traballou na Xefatura de Servizos Xerais de Telecomunicación, na súa delegación de télex. A partir de xuño de 1960 encárgase da cátedra de Construción de liñas na Escola de Axudantes e de Construción e conservación de redes na Escola Técnica Superior. Xubilouse en 1965.
Douglas A-4 Skyhawk
O Douglas A-4 Skyhawk é un avión de ataque a terra con capacidade para operar dende portaavións deseñado para a Mariña e o Corpo de Marines dos Estados Unidos. O aeroplano, con á delta e un só motor, foi desenvolvido e fabricado pola Douglas Aircraft Company e posteriormente por McDonnell Douglas. Foi orixinalmente designado A4D polo sistema de designación de antes de 1962 da mariña estadounidense.
O A-4 é un avión compacto e lixeiro, cun peso máximo na engalaxe de 11.100 kg e cunha velocidade máxima de 970 km/h. Os seus cinco puntos de ancoraxe soportan unha variedade de mísiles, bombas e municións e era capaz de lanzar armas nucleares usando un sistema de bombardeo a baixa altitude. Antes da variante A-4E, o avión estaba equipado co motor Wright J65; no A-4E foi substituído polo Pratt & Whitney J52.
Os Skyhawks desempeñaron un papel moi importante na Guerra do Vietnam, a Guerra do Yom Kippur e na Guerra das Malvinas. Cincuenta anos despois do primeiro voo do avión, algúns dos case 3.000 fabricados permanecen en servizo en varias forzas aéreas de todo o mundo.
Deseño
O Skyhawk foi deseñado polo enxeñeiro de Douglas Aircraft Ed Heinemann, en resposta a unha petición da Mariña dos Estados Unidos para un reactor de ataque que substituíse ao antigo Douglas AD Skyraider (posteriormente reasignado A-1 Skyraider). Heinemann optou por un deseño que minimizase o seu tamaño, peso e complexidade. O resultado foi un avión que pesaba só a metade da especificación de peso da Mariña. Tiña unha á tan compacta que non precisaba ser pregada para estar nos portaavións. O diminuto Skyhawk cedo recibiu os alcumes de "Scooter", "Kiddiecar", "Bantam Bomber", "Tinker Toy Bomber" e, a causa do seu áxil comportamento, "Heinemann's Hot-Rod".
O avión é dun deseño convencional post-segunda guerra mundial, cunha á delta montada na parte baixa da fuselaxe, tren de aterraxe en triciclo, e un só turborreactor na parte traseira, con dúas tomas de aire nos lados da fuselaxe. A cola ten un deseño cruciforme, co estabilizador horizontal montado sobre a fuselaxe. O armamento consistía en dous canóns Colt Mk 12 de 20 mm, un en cada raíz das ás, con 200 proxectís por cada un deles, ademais dunha gran variedade de bombas, foguetes e mísiles que podía levar nun punto de ancoraxe baixo a fuselaxe e doun baixo cada á (inicialmente só un en cada).
Cardalda, Deiro, Vilanova de Arousa
Cardalda é un lugar da parroquia de Deiro no concello pontevedrés de Vilanova de Arousa, na comarca do Salnés. Tiña 327 habitantes no ano 2016 segundo datos do IGE, dos que 164 eran mulleres e 163 homes, o que representa un descenso continuado respecto ós anos 2010, cando tiña 339 veciños, e 2005, cando eran 356.
Asta Nielsen
Asta Sofie Amalie Nielsen, nada o 11 de setembro de 1881 en Vesterbro (Copenhague) e finada o 24 de maio de 1972 en Frederiksberg, foi unha actriz de cine mudo dinamarquesa principalmente coñecida por protagonizar numerosos filmes na década de 1910 e por ser unha das primeiras estrelas de cinema de fama internacional.
Traxectoria
Setenta dos setenta e catro filmes de Nielsen fixéronse en Alemaña onde era coñecida simplemente como Die Asta (A Asta). Debido aos seus ollos grandes e escuros, a súa face con forma de máscara e a súa figura masculina, Nielsen adoitaba interpretar os papeis de mulleres porfiadas e apaixonadas que se vían envoltas en circunstancias tráxicas. Por mor da natureza erótica das súas interpretacións, os seus filmes foron duramente censurados nos Estados Unidos e o seu traballo ficou relativamente descoñecido para a audiencia estadounidense. Dise dela que cambiou o xeito de actuar nos filmes, pasando dun estilo teatralizado a un máis naturalista. Na década de 1920 fundou o seu propio estudio de filmación en Berlín, mais volveu a Dinamarca en 1937 co auxe do nazismo. A súa actividade cinematográfica rematará case co fin do cine mudo: só protagonizou un filme sonoro, Unmögliche Liebe, en 1932. Nos seus últimos anos desapareceu como figura pública e converteuse en artista e autora.
Asados, Rianxo
Santa María de Asados é unha parroquia que se localiza no sur do concello de Rianxo. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 1.423 habitantes (681 homes e 742 mulleres) distribuídos en 17 entidades de poboación (aldeas). A poboación sofre un progresivo descenso, desde os 1.698 habitantes do ano 1999 e 1.554 habitantes do ano 2004.
Historia
No lugar da Mámoa naceu o padre franciscano Frei Luís Iglesias González (8 de maio de 1767 - Madrid, 1835), confesor da Raíña e catedrático da Universidade de Santiago.
Nesta parroquia viviu e morreu, de tuberculose, o poeta Manuel Antonio (28 de xaneiro de 1930).
Patrimonio
Na parroquia de Asados atópase unha necrópole megalítica composta por máis de 20 túmulos. Atopáronse nela diferentes restos de interese: machadas de pedra puída, puntas de frecha de sílex e distintas pezas de cerámica.
Tamén existen varios xacementos con petróglifos. Entre eles, o das Barras, no alto do Pelotiño, con oito estacións nas que se poden observar círculos, cazoletas e figuras cadriculadas.
Galería de imaxes
<Gallery> Ficheiro:Rianxo, Asados, As Barras 01-02.jpg|Cazoletas. Ficheiro:Suigrexa, Asados, Rianxo.jpg|Cruceiro en Suigrexa. Ficheiro:Entre A Devesa e A Marquesa, Asados, Rianxo.jpg|Entre A Devesa e A Marquesa Ficheiro:Río Te. A Castiñeiriña, Asados, Rianxo.jpg|Río Te na Castiñeiriña </Gallery>
Mohamed bin Rashid Al Maktum
Mohamed bin Rashid Al Maktum (en árabe محمد بن راشد المكتوم), tamén coñecido como Xeque Mohamed, nado en Dubai o 15 de xullo de 1949, é o actual primeiro ministro e vicepresidente dos Emiratos Árabes Unidos. É tamén o presidente do emirato de Dubai.
Foi o artífice dunha serie de reformas no goberno dos Emiratos Árabes Unidos, encabezados pola Estratexia de Goberno da Federación, que foi lanzada en 2007. En 2010, participou na implantación da estratexia UAE Vision 2021, que ten como obxectivo converter os Emiratos Árabes Unidos "nun dos mellores países do mundo" en 2021.
O xeque Mohamed impulsou a transformación de Dubai, que se converteu nunha importante cidade global, e grazas aos seus esforzos conseguiu situar aos EAU na escena mundial.
É propietario do 99,67% de Dubai Holding, un conglomerado dedicado a investimentos e ao desenvolvemento de empresas diversificadas, entre elas, as grandes compañías Emirates Airline, DP World e Grupo Jumeirah.
O xeque Mohamed xogou un papel decisivo no desenvolvemento económico e arquitectónico de Dubái, supervisando importantes proxectos dentro de diferentes sectores. Así, no campo do comercio, contribuíu á creación de JAFZA, unha das zonas francas máis importantes dos EAU; no campo das tecnoloxías da información e a comunicación, creou Dubai Internet City, un centro de tecnoloxía e zona franca para empresas de tecnoloxía e comunicación dixital; no sector das finanzas, impulsou a construción do centro financeiro Dubai International Finance Centre; e no ámbito do turismo, dirixiu grandes proxectos como a construción de Palm Islands, o emblemático hotel Burj al-Arab e o rañaceos Burj Khalifa, o edificio máis alto do mundo.
É un gran afeccionado aos cabalos e un recoñecido xinete. Foi o fundador da corte de carreiras Godolphin, propiedade da familia Maktoum, e é o propietario de Darley, unha compañía de cría de razas de cabalos que opera en seis países. En 2012, montou o cabalo Madji Du Pont durante 160 km para facerse co Campionato Mundial de Enduro da FEI.
É un recoñecido poeta en árabe. Ten unha relación moi estreita con Mohammed bin Zayed Al Nahyan, que é o príncipe herdeiro do emirato de Abu Zabi, e o vice-comandante supremo das Forzas Armadas dos Emiratos Árabes Unidos.
Traxectoria
É o terceiro dos catro fillos do xeque Rashid bin Said Al Maktum. A súa nai é a xeica Latifa Hamdan Al Nahayan. A partir dos catro anos, o xeque Mohamed recibiu estudos musulmáns e islámicos en privado. En 1955, comezou os seus estudos formais na escola Al Ahmedia. Á idade de 10 anos cambiouse á escola Al Shaab e dous anos despois ingresou na Escola Secundaria de Dubai. En agosto de 1966, el e o seu primo, o xeque Mohamed Bin Kalifa Al Maktum, entraron na escola de idiomas Bell English School de Cambridge, no Reino Unido.
Esposas e vida familiar
A súa primeira esposa foi a súa curmá, a xeica Hind bint Maktoum bin Juma Al Maktoum, coa que casou en 1979. Ela é a primeira dama de Dubai e a nai de doce dos fillos do xeque Mohammed, incluído o herdeiro presunto, Hamdan bin Mohammed Al Maktoum (nacido en 1982), o príncipe herdeiro de Dubai.
A súa sexta esposa é a princesa Haya Bint Al Husein, filla do rei Hussein I de Xordania, e irmá do actual rei de Xordania, Abdullah II, coa que casou o 10 de abril de 2004. O xeque Mohamed ten 21 fillos en total; 8 homes (Rashid (†), Hamdan, Maktoum, Ahmed, Majid, Saeed, Mansour, Marwan) e 13 mulleres (Manal, Latifa (1), Maryam (1), Hessa, Latifa (2), Maryam (2), Sheikha, Futtain, Salamah, Shamma, Al Jalila, Maitha, Mahra). En setembro de 2015, o fillo máis vello de Mohamed, o xeque Rashid bin Mohammed morreu por unha enfermidade cardíaca.
En 2007 a súa riqueza estimábase en 12.000 millóns de dólares que o situaban no cuarto lugar da lista de membros das familias reais máis ricas do mundo.
Al Maktum e os seus fillos e fillas son afeccionados á arte dos poemas árabes tradicionais e ao deporte, especialmente ás carreiras de cabalos e camelos. Por exemplo, nos 15º Xogos Asiáticos de 2006, o seu fillo Rashid gañou o ouro en enduro ecuestre na categoría de individuais, os seus fillos Rashid, Ahmed, Mayid e Hamdan gañaron o ouro en resistencia; a súa sobriña Latifa gañou o bronce en salto ecuestre e a súa filla Maitha dirixiu o equipo dos Emiratos Árabes Unidos en karate.
Ministro de Defensa
Converteuse en ministro de defensa dos Emiratos Árabes Unidos despois da creación da federación en 1971. Desde entón, xogou un papel clave en varios episodios importantes da historia dos Emiratos Árabes Unidos contemporáneos. Como ministro de Defensa, dirixiu a Aviación Civil de Dubai e comezou a explotación dos recursos enerxéticos do emirato. O xeque Mohamed é o principal responsable do espectacular crecemento de Dubai.
Presidente de Dubai
En 1995, o seu irmán, o xeque Maktum bin Rashid Al Maktum, asinou dous decretos que nomeaban ao xeque Mohamed como príncipe de Dubai.
Converteuse no gobernante de Dubai o 4 de xaneiro de 2006, tras a morte do seu irmán, o xeque Maktoum bin Rashid. O 5 de xaneiro de 2006 foi nomeado polo presidente dos Emiratos Árabes Unidos, o xeque Jalifa bin Zayed Al Nahayan, como primeiro primeiro ministro e vicepresidente da nación. Pouco despois, membros do Consello Supremo dos Emiratos Árabes Unidos aceptaron o nomeamento e o xeque Mohamed foi designado para estes cargos.
Carreira empresarial
O xeque Mohamed promoveu o desenvolvemento de numerosos proxectos en Dubai, entre eles a construción das illas Palm e o luxoso hotel Burj al-Arab. Tamén é promotor da construción da torre Burj Dubai (renomeada na súa inauguración como Burj Khalifa), o edificio máis alto do mundo.
Varios destes proxectos empresariais están ligados a dúas empresas da súa propiedade, Dubai World e Dubai Holding.
Dubai World comezou a súa andadura o 2 de xullo de 2006 como un conglomerado empresarial que abarca numerosas empresas, como a compañía loxística DP World. Con máis de 50.000 empregados e presenza en máis de 100 cidades de todo o mundo, o grupo ten investimentos en negocios inmobiliarios e loxísticos nos Estados Unidos, Reino Unido e Suráfrica, entre outros países.
Dubai Holding, do que o xeque Mohamed posúe o 99,67% dos activos, desenvolve e xestiona parques inmobiliarios, telecomunicacións, restauración e negocios a través de catro unidades operativas: Jumeirah Group, TECOM Investments, Dubai Properties Group e Emirates International Telecommunications. Dubai Group e Dubai International Capital pertencen ao grupo de unidades de investimento operativo da compañía.
Ademais, ten unha participación maioritaria na empresa de investimentos e xestión de activos, bens inmobiliarios e eventos, Meraas Holding, que actualmente desenvolve varios proxectos en Dubai, como Legoland e un parque temático sobre o cine de Bollywood.
Levou a cabo o lanzamento da compañía aérea Emirates e comezou a construír o aeroporto internacional de Dubai-Al Maktoum e o Dubai World Central, un complexo loxístico creado para ofrecer todo tipo de servizos aeroportuarios.
O xeque Mohamed tamén participa no negocio das carreiras de cabalos, patrocinando a carreira de cabalos máis rica do mundo, a Copa Mundial de Dubai.
Emirates Airline
En 1985 encargou ao entón presidente de DNATA, Maurice Flanagan, o lanzamento dunha nova compañía aérea que se chamaría Emirates. O orzamento inicial da compañía aérea foi de 10 millóns de dólares, e o seu voo inaugural tivo lugar o 25 de outubro. O xeque Mohamed nomeou o seu tío, o xeque Ahmed bin Saeed, presidente da nova compañía. Investíronse 75 millóns de dólares en instalacións e materiais, pero Emirates sempre mantivo que non recibiu ningunha axuda adicional que contribuíra ao crecemento meteórico da compañía, unha das compañías aéreas máis importantes do mundo.
En 1989, o xeque Mohamed inaugurou o primeiro Salón Aeronáutico de Dubai. En 2013 este evento albergou a máis de 1000 empresas expositoras e nel Emirates realizou pedidos xigantescos (150 Boeing 777X e 50 Airbus A380) que alcanzaron a histórica suma de 99.000 millóns de dólares.
Estas accións responden á intención do goberno de Dubai de facer do emirato un centro mundial para o transporte de pasaxeiros e mercadorías.
World Ports World
En 1991, o xeque Mohamed creou a Autoridade Portuaria de Dubai, uníndose ao porto e á zona franca Jebel Ali (JAFZA) co porto Rashid. JAFZA é unha das zonas francas máis importantes dos Emiratos Árabes Unidos, tanto polo seu tamaño como polo número de empresas alí establecidas - arredor de 6400 empresas de 120 nacionalidades. Desenvolve un terzo da actividade comercial de Dubai e o 50% das súas exportacións. Ademais de JAFZA, hai outras 30 zonas francas cuxa creación foi impulsada pola lei de investimentos de 2002, que permite aos estranxeiros a posibilidade de posuír o 100% do capital social dunha empresa.
En 1999 fundou Dubai Ports International, unha compañía dedicada a explorar adquisicións no exterior e contratos de xestión de portos, que en 2005 se fusionou coa Autoridade Portuaria de Dubai para formar DP World. En 2006, DP World comprou P&O por 7.000 millóns de dólares. Esta operación provocou unha polémica, xa que varios políticos e lobbistas estadounidenses fixeron pública a súa preocupación pola seguridade de seis portos adquiridos por DP World como parte da adquisición de P&amp;O. Finalmente DP World retirou o seu investimento dos portos afectados.
Ademais de ser unha empresa internacional rendible, DP World é un dos maiores operadores de terminais marítimas do mundo. A compañía xestiona máis de 60 terminais en seis continentes e o 80% dos seus ingresos provén de manipulación de contedores.
O hotel Burj Al Arab e Jumeirah
Inaugurado en decembro de 1999, deseñado por WS Atkins seguindo as instrucións do xeque Mohamed para construír un edificio realmente único, o Burj Al Arab é considerado o hotel máis luxoso do mundo. Está nunha illa artificial a 280 metros da costa fronte á praia de Jumeirah, e pertence ao Grupo Jumeirah, a empresa de xestión hoteleira fundada polo xeque Mohammed en 1997. A construción de 22 hoteis en 10 países acredita a expansión internacional do grupo Jumeirah.
Dubai Internet City e TECOM
TECOM é un congolomerado empresarial que xestiona todas as zonas francas situadas entre Jebel Ali e Deira. Consta de varios clústeres dedicados a servizos de diferente tipo. O 29 de outubro de 1999, o xeque Mohamed anunciou a creación do parque tecnolóxico e zona franca Dubai Internet City (DIC), que alberga empresas de tecnoloxía dixital e comunicación. DIC conta actualmente con 15.000 traballadores e ofrece ás empresas arrendamentos a longo prazo, propiedade plena e acceso rápido aos servizos públicos. En novembro do 2000, Dubai Media City (DMC) incorporouse a DIC, unha zona franca dedicada ás grandes empresas de comunicación, entre outras, Reuters, CNN, BBC e os principais xornais de Dubai. O lanzamento de DMC veu acompañado da promesa do xeque Mohamed de respectar a liberdade de prensa. En 2007, tras un incidente no que algúns xornalistas locais foron acusados de difamación e condenados a prisión, aprobou un decreto que prohibía a prisión de xornalistas por estes motivos.
Outras empresas pertencentes a TECOM e con presenza en Dubai son, International Media Production Zone, Dubai Silicon Oasis, Dubai Studio City, Dubai Healthcare City, Dubai Industrial City, Dubai Knowledge Village e Dubai Design District.
Palm Islands
Na primeira década do século XXI, Dubai destacou polo desenvolvemento de proxectos inmobiliarios faraónicos. Entre os máis notorios está Palm Islands, que consiste na construción de tres illas artificiais en forma de palma - un proxecto de Nakheel Properties, que pertence a Dubai World - grazas ás cales a costa de Dubai aumentou en 570 km.
Greer Garson
Eileen Evelyn Greer Garson, nada en Manor Park, Essex o 29 de setembro de 1904 e finada en Dallas, Texas o 6 de abril de 1996, foi unha actriz de cinema británica, nacionalizada estadounidense.
Xabier Casares
Francisco Xabier Casares Mouriño, nado en Xinzo de Limia o 10 de abril de 1946, é un médico e político galego.
Traxectoria
Licenciado en Medicina pola Universidade de Santiago de Compostela, exerceu como pediatra. Foi director médico do Complexo Hospitalario Cristal-Piñor de Ourense. Militante do PSdeG, foi concelleiro de Sanidade e Servizos Sociais na cidade de Ourense, onde vivía, entre 1991 e 1995, sendo o seu alcalde Manuel Veiga Pombo. En paralelo, nesa lexislatura foi portavoz do PSdeG na Deputación de Ourense (1995-1998).
Mohamed bin Rashid Al Maktum
Palm Islands
Estes proxectos contribuíron ao desenvolvemento do turismo de luxo e de negocios en Dubai (onde este sector representa actualmente o 30% do PIB) e converteron o emirato nun dos destinos turísticos máis visitados do mundo, ademais dun modelo da actividade comercial de Oriente Próximo.
Greer Garson
Traxectoria
As súas primeiras experiencias profesionais foron no teatro en Birmingham e nas emisións experimentais de televisión da BBC en 1937.
Xabier Casares
Traxectoria
Como irmán de Carlos Casares, na actualidade (2021) é o presidente da Fundación que leva o nome do escritor. Ademais, é presidente do Liceo Recreo Ourensán, unha institución cultural da cidade de Ourense.
Vida persoal
Foi irmán de Carlos Casares e, por tanto, cuñado de Kristina Berg e tío de Håkan Casares e Christian Casares.
Greer Garson
Traxectoria
Foi descuberta por Louis B. Mayer, asinando un contrato coa MGM en 1937. Co seu primeiro filme, Goodbye, Mr. Chips foi candidata ao Oscar, premio que gañaría en 1942 por Mrs. Miniver. O seu discurso de aceptación foi o máis longo na historia dos premios.
Desde que rematou o seu contrato coa MGM en 1954, as súas aparicións na pantalla volvéronse máis esporádicas.
Mohamed bin Rashid Al Maktum
Burj Khalifa
O 4 de xaneiro de 2010, o xeque Mohamed inaugurou o Burj Khalifa, o edificio máis alto do mundo. Este é o principal edificio do complexo arquitectónico Centro de Dubai, que consta de torres mixtas, grandes edificios e centros comerciais. Este complexo tamén alberga o centro comercial máis grande do mundo, o Dubai Mall. O xeque Mohamed dixo sobre a torre que constitúe "un logro nacional, un fito histórico e un punto de inflexión clave para a economía. É un símbolo de orgullo, non só para os emiratís, senón para todos os árabes".
Reformas políticas
Dende o seu nomeamento como primeiro ministro dos Emiratos Árabes Unidos no 2006, o xeque Mohamed levou a cabo unha serie de grades reformas do goberno encabezadas pola Estratexia de Goberno da Federación. Este proceso, dirixido a afrontar unha falta de coordinación e planificación no goberno, así como cuestións de formulación de políticas e deficiencias lexislativas e reguladoras, supuxo melloras nas áreas social, económica, sector público, xustiza e desenvolvemento social. seguridade, infraestruturas e desenvolvemento rural.
En 2010, participou no lanzamento da estratexia "UAE Vision 2021", dirixida a fortalecer a unidade interna dos Emiratos Árabes Unidos e crear unha economía baseada no coñecemento, co fin de facer dos Emiratos Árabes Unidos un dos mellores países do mundo".
Medidas contra a corrupción
Unha das principais liñas de traballo introducidas polo xeque Mohamed foi unha estrita política de tolerancia cero coa corrupción. Segundo isto, en 2009 Dubai aprobou unha nova lei para loitar contra a corrupción e castigar aos implicados nestes delitos con privación de liberdade de ata 20 anos. Esta lei busca protexer os fondos públicos e os intereses económicos de Dubai e ten como obxectivo acabar con calquera tipo de corrupción.
Afeccións deportivas
O xeque Mohamed é un afeccionado aos cabalos, sobre os que considera que xogaron un papel importante na historia do mundo árabe. Coñecido no campo das carreiras, cría cabalos que posteriormente compiten en torneos internacionais. Ten 68 sementais e é propietario de Darley Stud, o maior establecemento de cría de cabalos no mundo, que ten granxas nos Estados Unidos, Irlanda, Inglaterra e Australia.
A primeira vez que visitou un hipódromo foi en 1967 en Newmarket, onde asistiu á vitoria do cabalo do Royal Palace na carreira 2000 guineas.
En 1994 fundou a cuadra de hípica de propiedade familiar Godolphin Stables. Os purasangues da súa familia viven en cortellos climatizados e reciben toda clase de atencións. Esta gran preocupación polo coidado dos seus cabalos deu lugar a unha serie de vitorias de gran repercusión.
En 1996 inaugurouse a Copa Mundial de Dubai, que actualmente se celebra nas instalacións do Hipódromo Meydan. Con máis de 27 millóns de dólares en premios, é coñecida como a competición onde participan os cabalos máis caros do mundo. O xeque Mohamed é patrocinador desta competición.
Humanista cultural
Ademais do seu amor polos cabalos, o xeque Mohamed é un apaixonado da poesía. Escribe poemas en árabe clásico e tamén no seu dialecto natal beduíno. Na súa mocidade empregou varios pseudónimos, como "Seleet", para que a súa poesía non estivese asociada co fillo do entón presidente de Dubai. Recibiu o apoio da poeta Fatat Al Arab, que compuxo unha réplica dun dos seus primeiros poemas, algo infrecuente para un poeta descoñecido. O popular escritor brasileiro Paulo Coelho escribiu o prólogo do seu libro Poemas desde o deserto.
En 1998, o xeque Mohamed fundou o Centro para o Entendemento Cultural Xeque Mohammed bin Rashid (SMCCU), unha organización sen ánimo de lucro que ten como obxectivo concienciar e desmitificar a cultura local, a relixión e os costumes locais dos Emiratos Árabes Unidos. Baixo o lema "Abre portas. Abre mentes ", o SMCCU pretende contribuír a unha mellor comprensión e comunicación cultural entre cidadáns dos Emiratos Árabes Unidos e estranxeiros que visitan ou residen nos Emiratos Árabes Unidos.
Premio Knowledge Award
O premio ao coñecemento Mohamed bin Rashid Al Maktum (1 millón de dólares), creado pola Fundación Mohamed Bin Rashid Al Maktum, foi inaugurado o 7 de decembro de 2014. O primeiro premio foi concedido conxuntamente ao informático e inventor de Internet, Sir Tim Berners-Lee, e ao empresario e cofundador de Wikipedia, Jimmy Wales, "en recoñecemento aos seus esforzos e contribucións á difusión do coñecemento no mundo".
Filantropía
Mohamed bin Rashid Al Maktum é coñecido polas súas doazóns benéficas. O 19 de maio de 2007, anunciou plans de doar 10.000 millóns de dólares para establecer unha fundación para mellorar a educación en Oriente Medio, unha das doazóns de caridade máis altas da historia. O xeque Mohamed afirmou que a súa iniciativa persoal intenta crear o que el chamou "unha sociedade baseada no coñecemento" no Oriente Medio.
En setembro de 2003, creou a Dubai Humanitarian City, que se converteu no maior centro de loxística de axuda humanitaria do mundo. Este centro atende a nove axencias das Nacións Unidas, unhas 50 ONG e varios operadores comerciais.
Dubai Cares
En setembro de 2007, o xeque Mohamed lanzou unha campaña chamada "Dubai Cares", para promover que un millón de nenos dos países pobres teñan acceso á educación. O obxectivo da campaña era contribuír á consecución do Obxectivo de Desenvolvemento do Milenio 2, que era conseguir a educación primaria universal en 2015. A cantidade de doazóns a esta campaña superou os 3.400 millóns de dirhams (aproximadamente 910 millóns de dólares).
Programa de axuda dos Estados Unidos a Paquistán
Un dos principais puntos de atención da política exterior dos Emiratos Árabes Unidos é a axuda a Paquistán. A federación executa activamente políticas humanitarias en Paquistán e apoia o fortalecemento do seu sistema político.
O 12 de xaneiro de 2011, de acordo coas directrices establecidas polo presidente dos Emiratos Árabes Unidos, Khalifa Bin Zayed Al Nahyan e o xeque Mohamed bin Rashid Al Maktum, lanzouse o Programa de asistencia a Paquistán dos Emiratos Árabes Unidos. para axudar a Paquistán e mitigar o impacto das inundacións coa reconstrución da infraestrutura. Este programa inclúe un plan integral de reconstrución que ten en conta as duras condicións xeográficas e climáticas da rexión e céntrase en catro áreas principais de rehabilitación social: saúde, educación, auga e infraestruturas.
Axuda a Afganistán
Os Emiratos Árabes Unidos teñen un papel activo no marco das accións realizadas pola comunidade internacional para estabilizar e restaurar a seguridade en Afganistán. Así, apoian a transferencia das responsabilidades gobernamentais ás autoridades afgás e aportan importantes contribucións económicas ao país. Moitas destas achegas proceden do xeque Mohamed, que fixo varias chamadas para a retirada das tropas estadounidenses de Afganistán e doou 2 millóns de dólares para acoller temporalmente aos desprazados polos bombardeos estadounidenses de 2001 e 2002.
Acusacións de explotación infantil
En 2005, UNICEF conseguiu que os Emiratos Árabes Unidos permitisen saír do país aos nenos que se viran obrigados a traballar como xinetes de camelos a regresar aos seus países de orixe (Paquistán, Sudán, Mauritania e Bangladesh) e reintegrarse nas súas comunidades.
Finalmente, o tribunal estadounidense rexeitou a demanda. A xuíza Cecilia Altonaga inclinouse cara á posición da defensa, quen sostivo que ningunha das partes implicadas residía nos Estados Unidos.
Celta (homónimos)
O termo celta ou céltico pode referirse a:
Ed Lu
Edward Tsang "Ed" Lu, nado en Springfield (Massachusetts), o 1 de xullo de 1963, é un astronauta estadounidense retirado que formou parte das misións STS-106, STS-84 e Soiuz TMA-2, sendo membro da Expedición 7 á Estación Espacial Internacional.
Traxectoria
Lu graduouse en enxeñaría eléctrica pola Universidade Cornell en 1984 e ten un doutoramento en física aplicada pola Universidade Stanford en 1989.
Foi seleccionado como astronauta pola NASA en decembro de 1994, participando nas misións STS-106, STS-84 e Soiuz TMA-2 e sendo membro da Expedición 7 á Estación Espacial Internacional. Pasou un total de 205,97 días no espazo.
Lousada, Goiriz, Vilalba
Lousada é un lugar da parroquia de Goiriz, no concello lugués de Vilalba, na comarca da Terra Chá.
Hella
Hella é unha banda estadounidense de noise rock procedente de Sacramento (Estados Unidos). Os seus principais membros son o guitarrista Spencer Seim e o batería Zach Hill. En 2005 ampliaron o grupo para tocar ao vivo co vocalista, guitarrista e teclista Dan Elkan, e o baixista Jonathan Hischke para a súa xira Church Gone Wild/Chirpin' Hard. En 2006 reformáronse pasando a ter unha formación de cinco membros composta por Seim, Hill, Carson McWhirter (de The Advantage), Aaron Ross & Josh Hill. En 2009 a banda volvería a estar composta unicamente polos seus membros principais, Hill e Seim.
Milo Winter
Traxectoria
Formouse na Escola de Chicago do Instituto de Arte. Viviu en Chicago até principios de 1950, cando se trasladou á cidade de Nova York. De 1947 a 1949, foi o editor de arte dos libros Childcraft e desde 1949, foi editor de arte na división de tiras de película de Silver Burdett Company.
Trafalgar
Trafalgar pode referirse á:
Familia léxica
Unha familia léxica é un conxunto de palabras que presentan o mesmo lexema.
Hai dous tipos de familias léxicas:
Yuncler
Yuncler é un concello da provincia de Toledo na comunidade autónoma de Castela-A Mancha. Atópase no quilómetro 46,6 da A-42 (Autovía Madrid-Toledo), en plena comarca da Sagra, a uns 534 msnm, ten unha extensión de 18 km², e áchase a 42 km de Madrid e a 25 km de Toledo. Limita polo sur con Villaluenga de la Sagra; polo norte, con Yuncos e Cedillo; polo nordeste, con Numancia de la Sagra; polo leste, con Pantoja e polo oeste, con Cedillo novamente.
A súa economía é fundamentalmente agrícola, aínda que no pasado houbo participación en empresas cerámicas.
Toponimia
"Yuncler" é un topónimo mozárabe, derivado de "junko", que significa en mozárabe "xunco". En documentos dos séculos XII e XIII aparece cos nomes "Ocner", "Yunquer" e "Yuncler".
Historia
Os primeiros poboadores coñecidos son de orixe mozárabe, cando Yuncler se coñecía como Ocner, e aparece mencionado en documentos mozárabes de 1179, 1197 e 1212. Logo aparecerá mencionado nos documentos dos séculos XII e XIII, como Yunquer ou Yuncler.
Arcillá, Cospeito
San Paio de Arcillá é unha parroquia do concello de Cospeito na comarca da Terra Chá, provincia de Lugo; pertence ao arciprestado da Terra Chá. En 2010 tiña 148 habitantes (75 homes e 73 mulleres) repartidos en 6,2 km² e agrupados nos lugares de Calvario, Casás, Grandela, Monte, Pereiras, Pumares, Ramil, Rego e Sisto.
Yuncler
Demografía
Evolución da poboación de Yuncler desde 1900.
Cores, Deiro, Vilanova de Arousa
Cores é un lugar da parroquia de Deiro no concello pontevedrés de Vilanova de Arousa, na comarca do Salnés. Tiña 125 habitantes no ano 2016 segundo datos do IGE, dos que 68 eran mulleres e 57 homes, o que representa un mínimo aumento respecto ó ano 2010, cando tiña 123 veciños, pero un descenso respecto a 2005, cando eran 132.
Riba do Vilar, Goiriz, Vilalba
Riba do Vilar é un lugar da parroquia de Goiriz, no concello lugués de Vilalba, na comarca da Terra Chá.
Estadio de Lasesarre
O Estadio de Lasesarre é un estadio de fútbol español da cidade de Barakaldo, en Biscaia. Serve como localía ao Barakaldo Club de Fútbol e ten capacidade para 7.960 espectadores.
Foi inaugurado en substitución do antigo campo de Lasesarre (1922) o 30 de setembro de 2003 cun partido amigable que enfrontou ao Barakaldo CF e ao Athletic Club con resultado de 2-3 a favor dos bilbaínos.