cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Citolisina
A citolisina é unha substancia, por exemplo un anticorpo ou unha toxina bacteriana, segregada por microorganismos, plantas ou animais, que é especificamente tóxica para determinadas células, e en moitos casos causa a súa destrución por medio de lise. As citolisinas que posúen unha acción específica para determinadas células noméanse en función de dita acción. Por exemplo, as citolisinas responsables da destrución de eritrocitos denomínanse hemolisinas, e producen unha liberación de hemoglobina. As citolisinas poden encontrarse en velenos e están implicadas na inmunidade. Os anticorpos antibacterianos que contribúen a lisar (xunto co complemento) as células bacterianas denomínanse bacteriolisinas.
A hemolisina é tamén usada por certas bacterias, como a Listeria monocytogenes, para romper a membrana do fagosoma dos macrófagos e escapar ao citoplasma da célula.
Gran Premio de Malaisia de 2011
O Gran Premio de Malaisia 2011 foi unha carreira de Fórmula Un celebrada o 10 de abril de 2011 no Circuíto Internacional de Sepang de Malaisia. Foi a segunda carreira da tempada de Fórmula Un 2011.
Carreira
Nota
Facultade de Filosofía de Santiago de Compostela
A Facultade de Filosofía de Santiago de Compostela, onde se imparte o grao en Filosofía e máis varios másteres, é unha das últimas pólas segregadas da antiga Facultade de Filosofía e Letras da Universidade de Santiago de Compostela, na que o peso da licenciatura de Xeografía e Historia era fundamental, por ser a única subtitulación da licenciatura en Filosofía e Letras que se impartía nela desde a súa fundación en 1922 até ben entrados os anos 1970, cando se creou a licenciatura en Filoloxía románica.
Situación
A Facultade está situada na praza de Mazarelos, coñecida tamén por moitos composteláns de certa idade como praza do Instituto, por estar no edificio, antigo convento da Compañïa, ocupado durante moitos anos polo Instituto Arcebispo Xelmírez, a carón da igrexa da Universidade (tamén coñecida como igrexa da Compañía), esta xa na contigua praza da Universidade.
Historia
Tras a expulsión dos xesuítas en 1767 o rei Carlos III concédelle á Universidade de Santiago os terreos e edificios que esta orde relixiosa posuía na cidade, comezando en 1769 a construción do novo edificio da Universidade, que foi inaugurado en 1805. Coa chegada do século XX rexístrase un aumento no número de alumnos, así como da oferta académica, coa conseguinte dotación de infraestruturas. Remátase en 1901 a ampliación do edificio central da Universidade, e constrúense os novos edificios da Facultade de Medicina (que, xunto coa de Farmacia, ocupaban daquela o Pazo de Fonseca) co apoio de Eugenio Montero Ríos, a Facultade de Veterinaria (actual sede do Parlamento de Galicia) e o Colexio de Xordomudos (actual sede administrativa da Xunta de Galicia, en San Caetano). O edificio da Universidade central estaba rematado polas estatuas dos catro "benfeitores da Universidade", catro estatuas colosais exentas, as do notario compostelán Lopo Gómez de Marzoa, que fundou un Colexio para estudantes  pobres no ano 1495 e, tras o fracaso de dita institución, foi un dos promotores e padróns do Studium Generale (coñecido como Colexio de Santiago Alfeo) instituído en 1501, o cóengo e antigo reitor da Universidade Diego Juan de Ulloa, Álvaro de Cadaval, que entre 1542 e 1545 ocupou o cargo de primeiro catedrático de gramática da Universidade, e o III conde de Monterrei, Alonso de Zúñiga e Acevedo Fonseca, que foi padrón do Colexio de Santiago Alfeo, ou de Fonseca, que fundara seu tío Alonso de Fonseca e Ulloa. Sobre o muro frontal, no centro, instalouse un panel en relevo que representa á alegoría da sabedoría coroando con follas de loureiro á mocidade estudantil. A ambos os lados deste relevo locen senllos medallóns cos retratos dos fundadores da Universidade, Diego de Muros III, e Alonso III de Fonseca. Coroando a cornixa superior, dúas figuras femininas sosteñen un escudo coas armas abreviadas da coroa española. Enriba de todo, estaba a escultura de Minerva e as Ciencias, grupo escultórico tallado polo noiés Xosé Ferreiro (1738-1830), que se retirou para ser instalado, en 1962, no novo edificio da Facultade de Ciencias no Campus Sur, daquela coñecido como A Residencia.
Durante a primeira metade do século XX o edificio acollía a Facultade de Dereito (na planta baixa), a de Filosofía e Letras (sección de Historia) na primeira planta (onde está tamén o Paraninfo) e a de Ciencias (sección de Químicas) na terceira (e cuxos laboratorios estaban no faiado). Nun edificio anexo encontrábase a Biblioteca Xeral e a Biblioteca América (hoxe, nestas dependencias sitúase a biblioteca da facultade). Na segunda metade dese século, coas novas construcións no Campus Sur, o antigo edificio central converteuse na actual Facultade de Xeografía e Historia.
Equipo decanal
Na actualidade o equipo de goberno da Facultade está composto por:
Charlton Heston
Charlton Heston, nado como John Charles Carter en Wilmette (Illinois) o 4 de outubro de 1924 e finado en Beverly Hills (California) o 5 de abril de 2008, foi un actor estadounidense de cinema.
Traxectoria
Acadou sona principalmente pola súa actuación nos filmes Ben-Hur (co que obtivo o Oscar ao mellor actor en 1959), Xulio César (1950 e 1970), Os dez mandamentos (1956, onde fai o papel de Moisés), El Cid (1961, onde fai o papel de Don Rodrigo Díaz de Vivar) e O planeta dos simios (1968).
Condado de Alpine
O Condado de Alpine (en inglés Alpine County) é un dos 58 condados de California. Foi fundado en 1864 e conta cunha poboación de 1.145 habitantes (2008), o que fai del o condado menos poboado do estado. A súa capital é a localidade de Markleeville.
Mimi Pond
Mimi Pond é unha guionista e caricaturista norteamericana.
Traxectoria
O seu traballo máis salientable foi a escritura do guión do primeiro episodio de The Simpsons, "Simpsons Roasting on an Open Fire", en 1989. Ademais, é autora de varios libros de humor.
Despois da publicación do seu libro Shoes Never Lie, The Boston Globe describiuna como "quizais a autoridade punteira na conexión espiritual, emocional e visceral entre as mulleres e os zapatos" (por unha historia da colección de zapatos de Imelda Marcos).
Juan Antonio Gago de Mendoza
miniatura|Monólito en Marín. Juan Antonio Gago de Mendoza, nado na Brea, Seixo, Marín (daquela pertencente á parroquia de San Tomé de Piñeiro) o 7 de novembro de 1761 e finado no verán de 1833, foi un mariñeiro e militar galego.
Traxectoria
Foi un dos capitáns e galegos máis famosos durante a guerra marítima contra os ingleses a finais do século XVIII, contando con patente de corso do rei Carlos IV. Foi armador do barco Peregrina Brillante (herdado do seu irmán Bernardo) e do Carmen. Unha das súas bases estaba na Guarda, de vital importancia dado que os portugueses eran aliados dos ingleses.
O 22 de agosto de 1800 venceu en Aguete ás tropas inglesas que intentaban capturar a fragata Alcudia, correo do rei cun cargamento de prata que se dirixía aos almacéns do reino en Pontevedra, motivo polo cal o rei recompensouno coa medalla de prata ao mérito e o grao de capitán. Os días 26 e 27 do mesmo mes venceu aos piratas ingleses en Ferrol.
En 1801 construíu o pazo de Chirleu.
Na Guerra da Independencia española contra as tropas francesas foi comandante das alarmas do Morrazo, liberando en abril de 1809 a vila de Marín. Participou na batalla de Ponte Sampaio e na reconquista de Vigo xunto a ás tropas de Cachamuíña.
Aminoácido esencial
Un aminoácido esencial ou indispensable é un aminoácido que debe estar incluído nos alimentos da dieta para manter unha boa saúde. Considéranse esenciais para un humano adulto os seguintes aminoácidos: fenilalanina, valina, treonina, triptófano, isoleucina, metionina, leucina, lisina, e histidina.
Que un aminoácido sexa esencial pode deberse a dúas razóns:
Téñase en conta tamén que algúns aminoácidos poden sintetizarse a partir doutros aminoácidos, e que ás veces é conveniente falar de aminoácidos nutricionalmente equivalentes (véxase máis abaixo) cando derivan uns doutros. E hai aminoácidos que non se poden sintetizar de novo a partir de substancias sinxelas pero si a partir doutros precursores algo máis complexos que cheguen á célula. E outros só son necesarios en determinadas circunstancias (crecemento, doenzas etc.).
Aminoácidos esenciais e condicionalmente esenciais
(*) Só son esenciais en certos casos.
Considéranse aminoácidos esenciais para os humanos adultos os seguintes: fenilalanina, valina, treonina, triptófano, isoleucina, metionina, leucina, lisina, e histidina. Ademais, a cisteína (ou aminoácidos con xofre), a tirosina (ou aminoácidos aromáticos), e a arxinina son requiridos tamén polos bebés e nenos en crecemento.
Ademais algúns aminoácidos considéranse condicionalmente esenciais, o que significa que non son requiridos normalmente na dieta, pero que poden selo en individuos que non poden sintetizalos na cantidade normal (por causa dunha enfermidade). Entre estes están: a arxinina, cisteína, glicina, glutamina, prolina, serina e tirosina Un exemplo dun grupo de individuos que teñen esta necesidade especial de aminoácidos é o dos que padecen a enfermidade fenilcetonuria, os cales deben manter na súa dieta un nivel moi baixo de fenilalanina para previr atraso mental e outras complicacións metabólicas, pero que por esa razón non poden sintetizar tirosina a partir da fenilalanina, polo que a tirosina é un aminoácido esencial para eles.
Por último, a listaxe de aminoácidos esenciais dada refírese ao ser humano, pero outras especies animais teñen un requirimento distinto de aminoácidos esenciais. As plantas e bacterias poden sintetizar os aminoácidos que para o home son esenciais, polo que neses organismos non se aplica o concepto de aminoácido esencial.
Cantidades diarias recomendadas
As estimacións dos requirimentos diarios de aminoácidos esenciais sempre foron difíciles de cuantificar, e as cifras sufriron considerables revisións nos últimos 20 anos. Na seguinte táboa indícanse as cantidades diarias recomendadas pola Organización Mundial da Saúde (OMS/WHO) e a Organización para a Agricultura e a Alimentación (FAO) actualmente para os aminoácidos esenciais en adultos humanos, xunto cos símbolos dunha letra de cada aminoácido.
Os consumos diarios recomendados para os nenos de 3 anos de idade en adiante son dun 10% a un 20% maior ca para os adultos, e os dos máis cativos poden ser ata 150% maiores no primeiro ano de vida.
Os principais factores que se consideran que afectan aos requirimentos de aminoácidos son: os períodos de crecemento do corpo, embarazo, dixestibilidade das proteínas dos alimentos, factores ambientais, características xenéticas de cada individuo, e situacións patolóxicas (enfermidades). Para algunhas situacións (traumatismos, doenzas hepáticas e renais...) non hai datos suficientes sobre os cambios nos requirimentos de aminoácidos que estas situacións producen.
Descubrimento dos aminoácidos esenciais
Os científicos sabían desde comezos do século XX que as ratas non podían sobrevivir cunha dieta cuxa única fonte de proteínas fose a proteína zeína do millo (Zea mays), pero que se recuperaban se lles daban a proteína caseína do leite de vaca. Isto levou a William Cumming Rose ao descubrimento do aminoácido esencial treonina. Modificando a dieta dos roedores, Rose puido demostrar que para as ratas eran esenciais 10 aminoácidos: lisina, triptófano, histidina, fenilalanina, leucina, isoleucina, metionina, valina, e arxinina, ademais do primeiro descuberto, a treonina. Nos seus últimos traballos Rose demostrou que para os humanos adultos eran esenciais 8 aminoácidos, e ademais a histidina era esencial para os nenos pequenos. Estudos a longo prazo posteriores determinaron que a histidina era tamén esencial para os humanos adultos.
Debido á evidente diferenza no valor nutricional da zeína con respecto á caseína nas ratas, empezaron a utilizarse diversos índices para expresar a "calidade" ou "valor" dos diversos tipos de proteínas para a nutrición, como o valor biolóxico, a utilización proteínica neta ou o cómputo de aminoácidos corrixido para a dixestibilidade das proteínas. Estes conceptos son importantes na industria gandeira, porque a falta relativa dalgún aminoácido esencial na comida dos animais causa un efecto limitante no seu crecemento e na taxa de conversión da comida, polo que é necesario combinar os tipos de alimentación que se lles dá aos animais ou suplementala con aminoácidos como metionina, lisina, treonina, ou triptófano.
As proteínas vexetais adoitan ter un valor biolóxico menor ca as proteínas de orixe animal como as dos ovos e leite. Nunha proteína vexetal é frecuente que falten algúns dos aminoácidos ou que os teña só en cantidades de trazas. Por exemplo as proteínas do millo teñen escasa lisina, e as dos feixóns teñen pouco triptófano. Pero combinar varios alimentos vexetais distintos pode proporcionar unha combinación de proteínas de alto valor biolóxico.
Deficiencia en aminoácidos esenciais
Os aminoácidos que son esenciaias na dieta humana foron establecidos nunha serie de experimentos realizados por William Cumming Rose. Os experimentos implicaban proporcionar dietas elementais a estudantes masculinos con boa saúde, que consistían en amidón de millo, sacarosa, graxa sen proteína, aceite de millo, sales inorgánicos, as vitaminas coñecidas, un gran "caramelo" feito con extracto de fígado con aceite de menta (para subministrar todas as posibles vitaminas daquela descoñecidas), e mesturas de aminoácidos individuais altamente purificados. O principal resultado medido era o balance de nitróxeno. Rose decatouse que se encontraban en maior ou menor grao síntomas de nerviosismo, cansazo, e mareos cando aos suxeitos se lles privaba dalgún aminoácido esencial.
A deficiencia en aminoácidos esenciais debe distinguirse da desnutrición calórico proteica, que se manifesta en forma de marasmo ou kwashiorkor. O kwashiorkor era antes atribuído a unha simple deficiencia de proteínas na dieta en individuos que consumían suficientes calorías. Porén, esta teoría foi posta en dúbida ao atoparse que non hai diferenza entre as dietas dos nenos que desenvolven marasmo e os que desenvolven kwashiorkor.
Craniados
O dos craniados (Craniata), ás veces denominado craniotas (Craniota), é un clado proposto do filo dos cordados, sen categoría taxonómica, que inclúe dous grupos viventes, os mixíns (Myxini) e os vertebrados (Vertebrata), que á súa vez comprende os hiperoartios (Hyperoartia) —entre eles as lampreas— e os gnatóstomos (Gnatostomata) ou vertebrados con mandíbulas. Abarca, por tanto, todos os animais con cranio, xa sexa este óseo ou cartilaxinoso, feito do que deriva o seu nome.
O termo craniados propúxose para substituír o antigo uso do termo vertebrados (vertebrados en sentido amplo). A principal diferenza entre a antiga e a nova interpretación de "vertebrados" é que os mixíns quedan fóra dos vertebrados en sentido estrito, xa que carecen de verdadeiras vértebras. O termo Vertebrata debe usarse en sentido estrito para incluír só aos craniados con auténticas vértebras (lampreas e vertebrados con mandíbulas), tal como se pon de manifesto no seguinte cladograma:
O termo "Vertebrata", usado en sentido amplo, é sinónimo de "Craniata", e inclúe os mixíns, que non posúen auténticas vértebras; si usamos Vertebrata en sentido estrito (só os cordados con vértebras), debe excluirse dito grupo. Porén, hai evidencias que xustifican que os mixíns deben ser incluídos entre os vertebrados.
Características
As principais características dos craniados son:
Bardaio, Cores, Ponteceso
Bardaio é un lugar da parroquia de Cores no concello coruñés de Ponteceso na comarca de Bergantiños. Tiña 39 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales 15 eran homes e 24 mulleres.
Praseodimio
O praseodimio é un elemento químico da táboa periódica de símbolo Pr e número atómico 59.
Características
O praseodimio é un elemento metálico prateado suave, e pertence ao grupo dos lantánidos. É algo máis resistente á corrosión en aire que o europio, o lantano, o cerio, ou o neodimio, pero desenvolve unha capa verde de óxido cando se rompe ou cando está exposto ao aire, expoñendo máis metal á oxidación. Por esta razón, o praseodimio débese gardar baixo un aceite mineral lixeiro ou selar nun cristal.
Abundancia natural
O praseodimio está dispoñible en pequenas cantidades na cortiza terrestre (9,5 ppm). Atópase na monazita e na bastnasita, comprendendo tipicamente preto do 5 % dos lantánidos contidos nestes, e pode ser recuperado por un proceso de intercambio de ións, ou por extracción de líquido de contracorrente.
Aplicacións
Os distintos usos do praseodimio son, entre outros:
Isótopos
O praseodimio esta composto por un isótopo estable 141Pr. Todos os isótopos radioactivos do praseodimio teñen vidas medias de menos de 5.985 horas e a maioría destes teñen vidas medias de menos de 33 segundos. Este elemento tamén ten seis meta estados, sendo o máis estable 138mPr (t½ 2.12 horas), 142mPr (t½ 14.6 minutos) e 134mPr (t½ 11 minutos).
Precaucións
O praseodimio é de toxicidade baixa a moderada e non ten ningún papel biolóxico coñecido.
Louis Antoine de Bougainville
miniatura|Busto do Museo da Mariña en París. thumb| Traité du calcul intégral, 1754
Louis Antoine de Bougainville, conde de Bougainville, nado en París o 12 de novembro de 1729 e finado o 20 de agosto de 1811, foi un militar e navegante francés que fixo a primeira circunnavegación francesa e destacou pola súa descrición de Tahití.
Á súa memoria bautizouse a illa Bougainville no arquipélago das Salomón, e a planta buganvílea que descubriu en América do Sur.
Primeiros anos
Era fillo dun notario e empezou a estudar leis. Aos vinte e tres anos publicou un tratado de cálculo integral como suplemento do tratado de l'Hôpital sobre o cálculo infinitesimal.
En 1753 entrou no exército e é destinado ao Canadá como axudante de campo do marqués de Montcalm. Participou en diferentes batallas ata que foi ferido e volveu a Francia co propósito de obter reforzos militares. Nunha soada discusión, o duque de Choiseul, que quería desentenderse do Canadá, díxolle «cando a casa quéimase, un non se ocupa dos cortellos». Bougainville respóndelle: «polo menos, señor, non se poderá dicir que vostede fala como un cabalo». Isto atraeu a atención de Madame de Pompadour de quen acabaría sendo o protexido, preséntao ao rei e noméano coronel. De volta ao Canadá participou na defensa do Quebec e foi dos oficiais que asinaron a rendición ante os ingleses.
Viaxe de circunnavegación
miniatura|250px|A Boudeuse, de Louis Antoine de Bougainville Bougainville pasouse á mariña e presenta un proxecto de expedición no que se encarga dos gastos financeiros creando a Compañía de Saint-Malo. Bougainville encárgase da misión de entregar as illas Malvinas aos españois e quere aproveitar a viaxe para explorar terras colonizables no Pacífico. A expedición conta cun equipo científico formado polo astrónomo Véron e o naturalista Philibert Commerson.
En 1766 Bougainville parte de Brest con dous barcos: Boudese e L'Étoile. No Brasil, Commerson descobre a planta buganvílea que bautiza en honra ao capitán. Logo de facer escala nas Malvinas visita Tahití en abril de 1768 sen saber que meses antes fora descuberta polo inglés Samuel Wallis. En marzo de 1769 completa a primeira circunnavegación francesa volvendo a Saint-Malo perdendo tan só a sete homes dun total de douscentos. Entre a tripulación había tamén a primeira muller que deu a volta ao mundo. Era Jeanne Baré que se disfrazou de home como axudante do naturalista Commerson. Ninguén descubriu o engano ata que chegaron a Tahití e descubrírono os nativos.
O relato da súa viaxe, Voyage autour du monde, espertou un enorme interese polas súas descricións paradisíacas da Nova Citera, o xardín do Edén ou os Campos Elisios. Describe un pobo feliz e inocente sen corrupcións nin prexuízos que provocaron unha serie de pensamentos filosóficos e utópicos sobre a civilización. Denis Diderot escribe o Suplemento á viaxe de Bougainville onde fai unha revisión do bo salvaxe de Rousseau.
Ana de Orleans
Ana de Orleans, nada en Woluwe-Saint-Pierre, Bélxica, o 4 de decembro de 1938, é unha princesa real de Francia da casa de Orleans e Duquesa de Calabria por matrimonio; recibe o tratamento de Alteza Real.
Antepasados
Ana de Orleans é filla da súa Alteza Real o Príncipe Henrique de Orleans, Conde de París e pretendente orleanista á coroa francesa, e da súa esposa, a súa Alteza Imperial e Real a Princesa brasileira Isabel de Orleáns-Bragança e Dobrzensky, Princesa de Orleans-Bragança. Por vía paterna, é neta do Príncipe Xoán de Orleans, Duque de Guisa, e da Princesa francesa Isabel de Orleans-Bragança, mentres que, por vía materna, o era da súa Alteza Imperial e Real Pedro de Alcántara de Orleans-Bragança, Príncipe de Grão-Pará, e da condesa checa Elisabet Marie Adelaide Dobrzenska de Dobrzenicz.
Matrimonio e fillos
Os duques de Calabria coñecéronse durante a voda dos futuros reis de España, en 1962, en Atenas. Por entón, Ana de Orleans era dama de honra da Princesa Sofía de Grecia e Dinamarca mentres que don Carlos era compañeiro de estudos do que sería despois Xoán Carlos I.
O 12 de maio de 1965 na capela Real de Dreux, a princesa Ana casou con don Carlos de Borbón-Dúas Sicilias, fillo do Infante Afonso de Borbón-Dúas Sicilias e Borbón e da Princesa Alicia de Borbón-Parma. Actualmente, don Carlos goza do título de Infante de España por concesión do seu curmán, o rei Xoán Carlos I. A parella, establecida en Madrid, ten cinco fillos:
Pirofilita
A pirofilita é un mineral do grupo VIII (silicatos) segundo a clasificación de Strunz. É un silicato de alúmina hidratado, cuxa fórmula é Al2Si4O10(OH)2 e a súa composición teórica é 66,7 % SiO2, 28,3 % Al2O3 e 5 % H2O. Normalmente está mesturado con caolinita, alunita e cuarzo.
Acostuma aparecer en forma de láminas ou en agregados foliáceos ou radiados debido á súa estrutura e fractura micáceas, o que ademais a fai suave e untuosa ao tacto.
Paul Goldsmith
Paul Goldsmith, nado o 2 de outubro de 1925, é un expiloto da USAC e NASCAR. Membro do Motorcycle Hall of Fame e do Motorsports Hall of Fame of America. Logo Goldsmith converteuse en piloto e, pilotando principalmente un Cessna 421, transportou motores. e pezas desde e cara ás carreiras. Goldsmith é actualmente o veterano vivo máis veterano das 500 Millas de Indianápolis.
Carreira motociclista
Goldsmith era un famoso corredor de motos do A.M.A. Grand National Championship a finais dos anos corenta ata mediados dos anos cincuenta. A súa primeira vitoria chegou en 1952 a bordo dunha Harley-Davidson na Milwaukee Mile na cidade natal de Harley. Paul traballaba a tempo completo nunha planta de Chrysler en Detroit.
A súa vitoria máis famosa foi no Daytona 200 de 1953. Máis tarde, en 1953, gañou un evento de 100 mi na extenuante pista de cinza de Langhorne (Pensilvania). Foi galardoado co premio ao piloto máis popular do ano polos seus esforzos.
En 1954, Goldsmith obtivo unha vitoria en Charity Newsies en Columbus, Ohio, e catro postos no podio. Finalizou segundo no primeiro ano das Grand National Series detrás do seu pupilo Joe Leonard.
En 1955 gañou o seu último evento AMA en Schererville, Indiana. Frecuentemente pilotaba coches de serie. Deixou as carreiras de motocicletas porque General Motors presionouno para pilotarr só coches de serie.
Carreiras de coches de serie na NASCAR e USAC
Foi o gañador da carreira final no famoso Daytona Beach Road Course en 1958. Tamén foi o único piloto que gañou no circuíto de Daytona Beach Road tanto en coches de serie como en motos.
Goldsmith foi o campión de USAC Stock Car de 1961, con 7 poles, 10 vitorias, 16 posicións no top cinco en 19 carreiras. Goldsmith gañou o seu segundo campionato consecutivo da USAC en 1962 con 6 poles, 8 vitorias e 15 top cinco en 20 carreiras.
Andaina nas carreiras de campionato
Goldsmith competiu en 8 carreiras na serie USAC Championship Car, entre 1958 e 1963 con 6 desas saídas nas 500 Millas de Indianápolis. Rematou entre os cinco primeiros postos na Indy dúas veces, un 5º posto en 1959 e un 3º en 1960.
Resumo do seu paso polo Campionato Mundial
As 500 Millas de Indianápolis formou parte do Campionato Mundial FIA desde  ata. Os pilotos que competiron na Indy durante eses anos puntuaron e participaron no Campionato Mundial. Paul Goldsmith participou en tres desas carreiras do Campionato Mundial, quedando quinto en 1959 e terceiro en 1960, logrando un total de seis puntos no Campionato Mundial.
Os Barreiros, Cores, Ponteceso
Os Barreiros é un lugar da parroquia de Cores no concello coruñés de Ponteceso na Comarca de Bergantiños. Tiña 7 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales 3 eran homes e 4 mulleres.
Izquierda Republicana en Galicia
Izquierda Republicana estaba constituído en Galicia ao se formar en abril de 1934 basicamente polos militantes procedentes do Partido Republicano Gallego, xa que o Partido Republicano Radical Socialista Independiente estaba formado polo sector minoritario do antigo Partido Republicano Radical Socialista e a Acción Republicana apenas tiña representación no país fóra de Pontevedra ao se pasar a AR a maior parte da agrupación local do PRG en 1933.
Ao longo do ano 1934 realizouse unha campaña de afiliación que conduciu ao establecemento de numerosas agrupacións locais en contraposición ao resto dos partidos republicanos que eran partidos de notables e non de masas. En 1935 IR e o Partido Galeguista asinaron unha serie de acordos de colaboración, IR foi partido máis favorable o Estatuto de Autonomía despois do propio PG, que aumentaron ao establecerse a Frente Popular, no cal IR constituíu a principal forza en Galicia, conseguindo 11 escanos nas eleccións de 1936.
Lingua komi permiano
A lingua komi permiano (перем коми кыв) é unha das dúas variedades rexionais da lingua komi, unha lingua urálica falada polo pobo komi na zona noroeste da Rusia europea. A outra variedade é o komi siriano. O komi permiano fálase e é cooficial co ruso no okrug dos Komis Permianos e escríbese co alfabeto cirílico komi.
Wang Shu
miniatura|Wang Shu.
Wang Shu (en 王澍), nado en Ürümqi o 4 de novembro de 1963, é un arquitecto chinés. Gañou o Premio Pritzker de arquitectura no ano 2012, sendo o primeiro chinés en acadar esta distinción. O premio non estivo exento de polémica xa que non incluíu a súa socia e esposa Lu Wenyu coa que leva traballando toda a súa carreira, a pesar de que o propio Wang Shu a considera igualmente merecedora do galardón.
Traxectoria
O estudio Amateur Architecture Studio no que traballa xunto a Lu Wenyu, é un estudio que fai edificios modernos empregando técnicas tradicionais. É habitual nos seus edificios atoparse con materiais reciclados como ocorre no Museo de Ningbo ou como quedou patente na intervención que realizaron para a Bienal de Arquitectura de Venecia de 2006 ,
Wang Shu é decano de arquitectura na Acadenia Chinesa das Artes onde tamén imparte docencia. Ós seus alumnos obrigaos a traballar durante un ano albanelería en carpintería para familiarizarse con materiais e as técnicas. miniatura|Museo de Arte de Ningbo
Grosularia
O nome deriva do latín grossularia, que significa grosella, chamada así pola redondez dos seus cristais que ademais se presentan en grupo similares a acios destes froitos.
Sinónimos pouco usados deste mineral son colofonita, ernita, olyntholita, tellemarkita, viluita e wilouita.
Ambiente de formación
Normalmente fórmase a partir de rochas calcarias, ou sedimentarias silíceas, sometidas a metamorfismo de contacto pola proximidade dunha cámara magmática. Tamén se pode formar por metamorfismo rexional.
Algúns minerais asociados son mica, clorita, diópsido, calcita e serpentinita.
A variedade hesonita (de color verde) atópase tamén entre as rochas metasomáticas enriquecidas en calcio.
Localización, extracción e usos
Atopáronse importantes depósitos deste granate en Asbestos (Canadá), México, Kenya, Italia e Sri Lanka.
A variedade sosolita procede de Morelos e Chihuahua (México) e a variedade hesonita de Tanzania e Kenya.
Lewis Hamilton
Sir Lewis Carl Davidson Hamilton, nado o 7 de xaneiro de 1985 en Tewin, Hertfordshire, Inglaterra, Reino Unido, é un piloto británico de automobilismo, fillo de nai británica e pai das Illas das Antillas.
Mocidade e vida persoal
Hamilton naceu o 7 de xaneiro de 1985 en Stevenage, Hertfordshire, Inglaterra. A nai de Hamilton, Carmen Larbalestier, é británica branca, mentres que o seu pai, Anthony Hamilton, é británico negro, polo que Lewis é mestizo. Os pais de Anthony Hamilton emigraran desde Granada aos Estados Unidos na década de 1950. Os pais de Lewis Hamilton separáronse cando tiña dous anos, como resultado viviu coa súa nai e as súas medio irmás Nicola e Samantha ata os doce anos, cando empezou a vivir co seu pai, a súa madrasta Linda e o seu medio irmán Nicolas (que ten parálises cerebral). A principios de 2011, Nicolas asinou con Total Control Racing para comezar a carreira como piloto na Renault Clio Cup de 2011. Hamilton foi criado como católico romano.
miniatura|left|upright|Anthony Hamilton, pai de Lewis, celebrando con Lewis logo do [[Gran Premio do Brasil de 2008. Desde este momento ata marzo de 2010 Anthony Hamilton tamén foi o manager do seu fillo. ]] O pai de Hamilton comproulle un coche de radio control en 1991, que lle deu o seu primeiro contacto coa competición de carreiras. Hamilton terminou segundo no campionato nacional BRCA ao ano seguinte. Declarou: "Eu corría cos coches a control remoto e gañaba campionatos de clubs contra os adultos" Como resultado, o seu pai comproulle o seu primeiro kart como un agasallo de Nadal á idade de seis anos, o seu pai díxolle que apoiaría á súa carreira deportiva se traballaba duro na escola. Financiar ao seu fillo converteuse nun problema, chegou a ter tres traballos á vez, mentres que se amañaba para atopar o tempo suficiente para asistir ás carreiras de Hamilton. Máis tarde creou a súa propia empresa de informática, ademais de traballar como representante a tempo completo para Hamilton. Hamilton é agora administrado por Simon Fuller.
Hamilton foi educado na The John Henry Newman School, unha escola secundaria católica en Stevenage, Hertfordshire. Ademais do seu interese polas carreiras, xogou co equipo de fútbol da escola, onde coincidiu con Ashley Young, posteriormente centrocampista da selección de Inglaterra. Hamilton dixo que se non fora piloto de Fórmula Un sería futbolista, sendo un gran fan do Arsenal FC, ou xogador de crícket. Posteriormente asistiu, en febreiro de 2001, ao Cambridge Arts and Sciences (CATS), unha universidade privada en Cambridge. Aos cinco anos Hamilton tomou clases de karate para defenderse na escola. e con 12 anos, aprendeu a andar en monociclo, como parte da súa rivalidade no karting co seu futuro compañeiro de equipo en Mercedes na F1, Nico Rosberg, que xa sabía montar un.
Traxectoria
Hamilton debutou en karts á idade de 8 anos. Logo de gañar varios campionatos, asinou un contrato co equipo de Fórmula 1 McLaren cando contaba con 12 anos. Despois correu na Fórmula Renault británica. En 2004 entrou na Fórmula 3 europea, chegando ata a GP2 Series en 2006, co equipo ART. En 2007 é o segundo piloto oficial da escuadra McLaren compartindo equipo con Fernando Alonso, Pedro Martínez de la Rosa e Gary Paffett.
Karting
Hamilton comezou a correr en karts cando tiña 8 anos. O seu primeiro campionato chegou dous anos despois, en 1995. Non foi ata 1997 cando asinou un contrato con McLaren, equipo de Fórmula 1. No ano 2000 coroouse campión europeo de karts.
Fórmula Renault
O ano 2001 supuxo para Hamilton a entrada á Fórmula Renault do Reino Unido, quedando quinto na clasificación final. A tempada seguinte conseguiu o terceiro posto (3 vitorias, 3 voltas rápidas, 3 Poles)
En 2003, Lewis dominou as series e estableceu un récord do campionato con 10 vitorias, 9 voltas rápidas e 11 pole positions. Gañou o campionato 2 probas antes da carreira final.
Fórmula 3 Euro Series
En 2004, Lewis correu na competitiva Fórmula 3 Euroseries, que comparte cartel co campionato alemán de turismos DTM. Correndo para Manor Motorsport, un equipo debutante en Europa, Lewis acabou 5º, conseguindo unha vitoria en Norisring e 4 podios máis no seu ano de debut.
En 2005, Lewis gañou o campionato de Fórmula 3 Euroseries correndo para o equipo ASM. O seu palmarés ese ano foi incrible: 15 vitorias, 10 voltas rápidas e 13 pole positions. Proclamouse campión 4 carreiras antes do final do campionato.
Salto á Fórmula 1
O 24 de novembro de 2006 salta a noticia de que Hamilton será o primeiro piloto de cor en montarse nun monopraza. Fernando Alonso será o seu compañeiro e Pedro Martínez de la Rosa, o piloto de probas. No Gran Premio de Australia, lograría un meritorio terceiro posto, por detrás de Kimi Räikkönen e Alonso, sendo o primeiro piloto en chegar ao podio no seu debut desde que Jacques Villeneuve o fixese no Gran Premio de Australia de 1996. Nas dúas seguintes carreiras finaliza segundo, sendo o primeiro piloto da historia en conseguir tres podios consecutivos tras o seu debut. No Gran Premio de España, en Montmeló, finaliza na 2º posición e levántase ao primeiro posto do mundial de pilotos. No Gran Premio do Canadá, Hamilton logrou a súa primeira pole position, impresionando novamente ao mundo da F1.
O domingo seguinte, 10 de xuño de 2007, saíndo desde a pole position e nunha carreira moi accidentada, onde apareceu o safety car ata catro ocasións, o que beneficiou notablemente ao británico, no Circuíto Gilles Villeneuve, obtén a súa primeira vitoria na Fórmula 1, e logra colocarse como único líder da campaña, á fronte do seu compañeiro de equipo, Fernando Alonso. No Gran Premio dos Estados Unidos de 2007 a disputa entre os dous pilotos de Mclaren acentuouse máis, xa que Lewis Hamilton, atinxindo a pole position, resultou gañador tras unha constante loita con Alonso, obtendo a súa segunda vitoria consecutiva, no Gran Premio de Francia. Con todo, no Gran Premio do Reino Unido, a pesar de partir desde a pole, quedou terceiro, tras Kimi Räikkönen e Fernando Alonso.miniatura|dereita|400px|Lewis durante a disputa do [[Gran Premio de Malaisia de 2007]]
Durante a terceira sesión de clasificación do Gran Premio de Europa de 2007 sufriu unha violenta saída de pista ao estalar o pneumático dianteiro dereito debido a unha porqueta mal axustada. O seu M/P4-22 impactou a gran velocidade contra as proteccións do circuíto, e Lewis sufriu un shock debido ao golpe. Porén, non tivo ningunha lesión importante, polo que puido correr o domingo, partindo desde a décima posición na grella de saída. Xa durante a carreira, os contratempos continuaron: nas primeiras voltas sufriu unha saída de pista debido á intensa choiva caída en apenas uns minutos, e á súa nulidade como piloto (do mesmo xeito que varios outros vehículos); con todo, un guindastre devolveuno á pista, e puido reincorporarse á carreira sen problemas. A pesar de remontar desde a última praza á que quedara relegado, só logrou ser noveno, dun total de trece pilotos que terminaron o Gran Premio, polo que quedou sen puntuar. Desta forma, Fernando Alonso recortoulle dez puntos na clasificación xeral do Campionato Mundial de Pilotos, situándose só a dous puntos.
O Gran Premio de Hungría de 2007 veríase marcado por unha polémica decisión dos comisarios, que afectaría aos dous pilotos da escuadra McLaren. Na terceira rolda de clasificación, Hamilton, que debía dar unha volta menos que Alonso, non cedeu a posición. Este último bloqueou entón o piloto inglés no pit-lane a escasos segundos do final da sesión, impedíndoo dar unha última volta. Así, os comisarios decidiron atrasar o español, quen asinara a pole, cinco posicións na grella, obténdoa Lewish Días máis tarde o propio Hamilton desculpouse con Alonso por non deixarlo pasar durante a terceira sesión de cualificación tal e como acordaron previamente na reunión entre os pilotos e enxeñeiros do equipo.
Durante o Gran Premio de Turquía de 2007, Lewis Hamilton sufriu un rebentón no seu pneumático dereito dianteiro mentres marchaba terceiro. Tras o rebentón tivo unha saída de pista, aínda que conseguiu retornar a ela ata chegar á rúa de boxes para cambiar rodas. Logrou finalizar quinto a carreira, mentres que o seu compañeiro de equipo, Fernando Alonso aproveitou esta situación e acabou terceiro a carreira recortando deste xeito 2 puntos ao piloto inglés no Campionato Mundial de Pilotos.
Uncle Anesthesia
Uncle Anesthesia é o quinto álbum da banda estadounidense de rock alternativo Screaming Trees, publicado o 29 de xaneiro de 1991 a través do selo Epic Records. Inclúe tres dos catro temas da anterior edición do grupo con Epic, o EO de 1990 Something About Today. O disco, gravado durante o mes de xuño de 1990, foi o derradeiro en contar o batería orixinal Mark Pickerel, que deixou a banda en termos amigables en 1991 para traballar en distintos proxectos. Este sería substituído por Barrett Martin.
Lewis Hamilton
Salto á Fórmula 1
Nesta temporada, tivo problemas con seu compañeiro de equipo, Fernando Alonso, que acusaba o equipo de favorecer o piloto británico. Hamilton tiña o título da temporada nas mans, porén, cometeu erros nas dúas últimas carreiras e o campión foi Kimi Räikkönen. Mesmo coa perda do título por só un punto, grazas ás ordes de equipo de equipo de Ferrari en Interlagos, súa estrea foi considerada por enriba da media para un debutante na Fórmula 1.
Uncle Anesthesia
Uncle Anesthesia foi producido polo especialista en heavy metal Terry Date e polo vocalista de Soundgarden Chris Cornell. A pesar de estar apoiado por un gran selo, o álbum non deu expandido a audiencia de Screaming Trees. "Bed of Roses" foi lanzado como sinxelo e converteuse nun éxito menor nas listas de rock moderno.
Lewis Hamilton
2008: Primeiro campionato
En xaneiro de 2008, McLaren renovou o contrato de Hamilton, estendéndoo ata. Ese mesmo ano, Lewis Hamilton falou que seu soño sempre foi pilotar unha McLaren e que pretendía facer toda súa carreira neste equipo.
Hamilton consagrouse campión Mundial da tempada de ao ficar en quinto lugar no Gran Premio do Brasil de 2008. A disputa foi decidida na última volta do GP do Brasil, en Interlagos, onde Hamilton, que perdera a posición para Vettel, recuperou a mesma ao superar a Timo Glock. Hamilton entrou na historia como o máis novo campión de todos os tempos, aos 23 anos, alén de ser o primeiro negro campión da Fórmula 1.
2009
En, tras a primeira carreira da tempada, o Gran Premio de Australia, Hamilton foi desclasificado por mentir aos comisarios na reunión tras a carreira. Durante as últimas voltas da carreira, o piloto da Toyota, Jarno Trulli que estaba diante do piloto inglés, perdería o control do coche, saíndo da pista e era superado por Hamilton, mentres o safety car estaba na pista. O inglés entón abriu paso para que o italiano recuperara a súa colocación aínda coa bandeira amarela. Trulli foi penalizado polos comisarios con 25 segundos. Porén, a FÍA entendeu que Hamilton non debería pasar a Trulli.
Nas carreiras seguintes, cun coche limitado, Hamilton non conseguiu o mesmo desempeño da tempada anterior. A primeira vitoria da tempada foi na décima carreira, o Gran Premio de Hungría. Volveu gañar en Singapur, terminando a tempada en quinto lugar.
2010
Hamilton comezou a tempada de cun terceiro lugar no Gran Premio de Bahrain. O segundo podio da tempada veu co segundo lugar conquistado no Gran Premio da China. Tras conseguir excelente posicións nas carreiras de Turquía, o Canadá e Europa, Hamilton púxose primeiro na clasificación xeral. Ao final do campionato, o 14-11-2010, de forma sorprendente, o piloto alemán Sebastian Vettel venceu a carreira en Abu Dabi. O piloto Inglés chegou en segundo lugar, perdendo tamén o posto de piloto máis novo en vencer un campionato de fórmula 1 en favor de Vettel. Terminou o campionato con 240 puntos e tres vitorias.
2011
En, Hamilton empezou a tempada en boa forma: logrou unha vitoria e un segundo posto nas tres primeiras carreiras. Pero a medida que avanzaba a tempada, os resultados de Lewis volvéronse irregulares, ata o punto que por primeira vez desde que debutou na F1 foi superado polo seu compañeiro de equipo. Logrou unha pole e tres vitorias en total. Ademais, este ano recordarase polas súas rifas na pista con Felipe Massa (tiveron toques ou incidentes ata en seis ocasiones) e pola ruptura sentimental coa súa parella, circunstancias que afectaron ás súas prestacións. Terminou quinto no campionato, moi lonxe do campión Sebastian Vettel.
2012
O 28 de setembro de 2012, anúnciase que Hamilton correrá con Mercedes as tres próximas tempadas, ocupando o sitio de Michael Schumacher, que se retira definitivamente da máxima competición. Hamilton puido despedirse de McLaren cun triunfo na penúltima proba en Estados Unidos, antes de abandonar na última carreira en Brasil por unha colisión.
2013
miniatura|right|Hamilton pilotando o [[Mercedes AMG F1 W04.]]
O 28 de setembro de 2012, anunciouse logo de moita especulación que Hamilton deixaría McLaren logo da tempada para unirse ao equipo de fábrica de Mercedes a partir da tempada, xunto a Nico Rosberg logo de asinar un contrato de tres anos co equipo.
No seu primeiro fin de semana en Mercedes, o Gran Premio de Australia de 2013, Hamilton clasificouse en terceiro lugar e terminou a carreira en quinto lugar. Hamilton terminou terceiro en Malaisia logrando o seu primeiro podio para o equipo, aínda que a Nico Rosberg impdíuselle intentar adiantalo por ordes de equipo. Na seguinte carreira en China, Hamilton conseguiu a súa primeira pole position para Mercedes.
En Mónaco logo de que o seu compañeiro Rosberg lograra a pole por terceira carreira consecutiva, Hamilton admitiu que loitaba para controlar o coche na freada Antes da carreira, tanto Red Bull como Ferrari presentaran denuncias formais contra Mercedes por participar no que se determinou que era unha proba ilegal de 1000 km dos pneumáticos. Os pilotos de Mercedes non recibiron ningún castigo polo incumprimento das normas, e Mercedes recibiu unha reprimenda.
No Gran Premio de Hungría de 2013, Hamilton conseguiu a súa primeira vitoria como piloto de Mercedes, o primeiro piloto británico en gañar unha carreira de Fórmula Un nun Mercedes oficial desde que o fixera Stirling Moss no Gran Premio do Reino Unido de 1955, en Silverstone. Gañou a carreira desde unha pole position inesperada, finalmente, cruzou a liña de meta con case 11 segundos de vantaxe sobre o segundo clasificado, Kimi Räikkönen. Ao gañar o Gran Premio de Hungría, Hamilton continuou a súa marca persoal de gañar polo menos unha carreira antes das vacacións de metade de tempada, e entrou nas vacacións de verán no cuarto lugar do campionato de pilotos. No Gran Premio de Bélxica de 2013 conseguiu a súa quinta e última pole position da tempada e terminou terceiro na carreira. Malia que non conseguiu ningún podio no resto da tempada, unha serie de chegadas nos puntos axudáronlle a terminar a tempada en cuarto lugar.
2014: Segundo campionato
miniatura|Hamilton no [[Gran Premio da China de 2014. Ao gañar a carreira, Hamilton logrou tres vitorias consecutivas por primeira vez na súa carreira na Fórmula Un.]] Unha nova regra para a tempada 2014 permitiu aos pilotos elixir un único número de coche que utilizaran para toda a súa carreira. Hamilton elixiu o número 44, o mesmo número que usou durante a súa época no karting.
Durante as probas de pretemporada en Jerez, Hamilton e o seu compañeiro de equipo Rosberg mostráronse como o equipo a vencer. Isto viuse no Gran Premio de Australia de 2014 onde Hamilton acadou a pole. Foi obrigado a retirarse, pero Rosberg dominou para gañar por máis de 20 segundos. No Gran Premio de Malaisia de 2014, o potencial de Hamilton viuse cando gañou a pole nun dobrete de Mercedes, o primeiro desde. En Bahrain, Mercedes foi imparable, con Rosberg reclamando a pole cunha primeira fila de Mercedes. Hamilton tivo un mellor comezo, pero loitou duro con Rosberg durante a primeira parte da carreira. Mercedes elixiu estratexias distintas para os seus pilotos, e Hamilton abriu unha brecha grazas aos pneumáticos. Pero o coche de seguridade saíu despois de que Esteban Gutiérrez colisionou co seu Sauber. Hamilton viuse obrigado a loitar contra Rosberg nunha emocionante carreira ata o final con apertadas disputas roda con roda. Ao final Hamilton gañou, gañando consecutivamente por primeira vez desde a tempada, cando gañou no Gran Premio de Turquía de 2010 e no Gran Premio do Canadá de 2010.
miniatura|left|Hamilton é felicitado por [[Vladimir Putin, o presidente de Rusia, logo de gañar o Gran Premio de Rusia de 2014.]]
O dominio de Mercedes confirmouse aínda máis no Gran Premio da China de 2014, onde Hamilton logrou a pole e logo liderou cada volta da carreira, mentres que o seu compañeiro terminou en segundo lugar. Isto completou un hat-trick de vitorias, o primeiro da carreira de Hamilton. Mercedes seguiu dominando en España, onde Hamilton unha vez máis gañou a carreira, a súa cuarta vitoria consecutiva, malia a estreita competencia co seu compañeiro de equipo Nico Rosberg, que terminou en segundo lugar. En Mónaco, Hamilton clasificouse segundo detrás de Rosberg. Rosberg foi investigado polos comisarios logo de baixar pola vía de escape na curva de Mirabeau. As bandeiras amarelas resultantes forzaron a Hamilton a frear nos momentos finais da sesión, que puideron custarlle a Hamilton a pole position. Rosberg foi absolto de calquera acto ilícito nese incidente. Rosberg gañou a carreira con Hamilton terminando en segundo lugar. Durante a cualificación para o Gran Premio de Alemaña de 2014, Hamilton tivo un fallo nos freos e comezou no 20º lugar, pero logrou terminar terceiro. Un incendio do motor na cualificación para o Gran Premio de Hungría de 2014 significou que partira do pit lane de onde escalou outra vez ao terceiro posto diante de Rosberg, malia recibir a orde do seu enxeñeiro de carreira de deixar pasar ao seu compañeiro de equipo.