cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lingua inglesa
Os tres círculos dos países anglófonos
No modelo dos tres círculos, países como Polonia, a China, o Brasil, Alemaña, o Xapón, Indonesia, Exipto e outros países onde o inglés é considerado como unha lingua estranxeira, forman parte do "círculo en expansión". A distinción entre o inglés como primeira lingua, como segunda lingua e como lingua estranxeira é a miúdo debatible e pode cambiar en países particulares ó longo do tempo. Por exemplo, nos Países Baixos e noutros países de Europa, o coñecemento do inglés como segunda lingua é case universal, con máis do 80% da poboación sendo quen de usalo, e por iso o inglés emprégase acotío para comunicarse cos estranxeiros e na educación superior. Neses países, malia que o inglés non se empregue en entidades gobernamentais, o uso xeneralizado colócaos na fronteira entre o "círculo exterior" e o "círculo en expansión". O inglés é pouco frecuente entre as linguas do mundo tendo en conta o número gran número de falantes que non son nativos senón que o teñen como segunda lingua ou lingua estranxeira. Moitos usuarios de inglés no círculo en expansión úsano para comunicarse con outras persoas do círculo en expansión polo que a interacción con outros usuarios nativos non xoga ningún papel na súa decisión de falar inglés. As variedades non nativas do inglés son amplamente empregada para a comunicación internacional, e a miúdo os falantes dunha variedade atopan trazos en común con outras variedades.
Inglés pluricéntrico
O inglés é unha lingua pluricéntrica, o cal significa que ningunha autoridade nacional ten un estándar de uso para a lingua. Porén, o inglés non é unha lingua dividida, a pesar da brincadeira atribuída a George Bernard Shaw segundo a cal o Reino Unido e os Estados Unidos son "dous países separados por unha lingua común". Tanto o inglés falado como o inglés empregado nas emisións empregan estándares de pronunciación nacionais que se estabelecen máis por costume que por regulación. As emisoras internacionais son identificadas polo país de procedencia máis que polo acento, e as versións escritas compóñense a partir da forma estándar internacional do inglés. As normas do inglés escrito estándar mantéñense puramente polo consenso dos falantes educados en inglés de todo o mundo, sen ningún tipo de supervisión por parte de ningún goberno ou organización internacional. Os oíntes estadounidenses comprenden xeralmente a maioría da radiodifusión británica, e os oíntes británicos comprenden doadamente a maioría da radiodifusión estadounidense. A maioría dos anglofalantes de todo o mundo poden entender programas de radio, programas de televisión e filmes de moitas partes do mundo de fala inglesa. Tanto as variedades estándar como as no estándar de inglés poden incluír estilos formais ou informais, que se distinguen pola escolla de palabras e sintaxe e empregan tanto rexistros técnicos como non técnicos.
A historia colonial dos países do círculo interno fóra de Gran Bretaña axudou ás distincións a nivel dialectal e a producir unha forma koiné en Suráfrica, Australia e Nova Zelandia. A maioría dos inmigrantes que chegaron ós Estados Unidos e que non eran británicos adoptaron axiña o inglés despois de chegar. Hoxe, a maioría da poboación dos Estados Unidos é monolingüe en inglés, malia que o inglés só ten o status oficial en 30 dos 50 estados norteamericanos.
O inglés como unha lingua global
O inglés deixou de ser a "lingua dos ingleses" no senso de pertencer só ó pobo que é etnicamente inglesa. O emprego do inglés está medrando en tódolos países para comunicacións internas e internacionais. A maioría da xente aprende o inglés por razóns prácticas máis que por razóns ideolóxicas. Moitos dos falantes de inglés en África convertéronse en parte dunha comunidade "afrosaxoa" que une ós africanos de diferentes países.
A medida que a descolonización proseguiu en todo o Imperio Británico nos anos 1950 e 1960, as antigas colonias non rexeitaron o inglés senón que continuaron a usalo como estados independentes coas súas propias políticas lingüísticas. Por exemplo, a visión que moitos indios tiñan do inglés pasou da asociación co colonialismo ó progreso económico e o inglés continúa a ser unha lingua oficial da India. O inglés tamén é amplamente empregado nos medios e na literatura, e o número de libros publicados en inglés anualmente na India é o terceiro meirande do mundo despois dos Estados Unidos e o Reino Unido. Porén, o inglés é raramente falado como primeira lingua, contando só arredor dun par de centos de miles de persoas e menos do 5% da poboación fala inglés con fluidez na India. David Crystal argumentou no 2004 que, combinando os falantes nativos e non nativos, a India tería hoxe máis xente que fala e entende o inglés que calquera outro país do mundo. Mais, o número de falantes é realmente incerto e moitos estudosos sosteñen que os Estados Unidos teñen aínda máis falantes que a India.
O inglés moderno, ás veces descrito como a primeira lingua franca global, é tamén considerada como a primeira lingua mundial. É a lingua máis empregada do mundo na publicación de xornais e de libros, nas telecomunicacións internacionais, nas publicacións científicas, no comercio internacional, no entretemento de masas e na diplomacia. O inglés é, por tratado internacional, a base da lingua controlada de Seaspeak e Airspeak, empregada como lingua auxiliar da navegación e da aviación. No pasado, adoitaba estar ó nivel do francés e do alemán no campo das investigacións científicas pero hoxe é a lingua franca ou dominante. Acadou paridade co francés como lingua da diplomacia nas negociacións do Tratado de Versalles en 1919. Na fundación das Nacións Unidas a finais da segunda guerra mundial, foi a lingua prominente e hoxe é a lingua principal na diplomacia e nas relacións internacionais en todo o mundo. É unha das seis linguas oficiais das Nacións Unidas. Moitas outras organizacións mundiais e internacionais, incluíndo o Comité Olímpico Internacional, especifican o inglés como lingua de traballo ou lingua oficial da organización.
Moitas organizacións rexionais e internacionais como a Asociación Europea de Libre Comercio, a Asociación de Nacións do Sueste Asiático, e a Cooperación Económica Asia-Pacífico teñen o inglés como única lingua de traballo da organización mesmo tendo en conta que a moitos países non teñen maioría de falantes de inglés. Malia que a Unión Europea permite ós seus estados membros designar calquera das linguas nacionais como lingua oficial da Unión, na práctica o inglés é a principal lingua de traballo da organización.
Malia que en moitos países o inglés non é lingua oficial, é a lingua máis escollida como lingua estranxeira. Entre os países da Unión Europea, o inglés é a lingua estranxeira máis estendida en dezanove dos vinte e cinco estados onde non é oficial (isto é, os países que non son o Reino Unido, Irlanda e Malta). Nunha enquisa de 2012 do Eurobarómetro, o 38% dos europeos dos países non anglófonos son quen de ter unha conversa nesta lingua. A seguinte lingua máis mencionada como lingua estranxeira, o francés, pódena empregar o 12% dos que responderon a enquisa.
Un coñecemento profesional do inglés converteuse nun requisito cada vez máis común nun gran número de postos de traballo e profesións, como en medicina ou informática. Converteuse tamén nunha ferramenta moi importante nas publicacións científicas, con máis do 80% dos artigos xornalísticos indexados por Chemical Abstracts en 1998 escritos en inglés, o 90% dos artigos en ciencias naturais en 1996 e o 82% dos artigos de humanidades en 1995.
Téxtil
miniatura|Mercado dominical de teas nas proximidades de [[Karachi, Paquistán.]] O téxtil (que provén do latín "textilis" que, á súa vez provén de "texere", tecer) é aquilo relacionado coas telas fabricadas por medio de tramas e tecidos. Trátase dun material flexible que consiste nunha rede de fibras, tanto naturais coma artificiais, chamadas fíos. Até o século XX había catro tipos de fibras empregadas, o algodón e o liño, que proveñen de fibras vexetais, e a la e a seda, que son fibras animais. No presente, a maioría de telas fanse con fibras artificiais.
Lingua inglesa
O inglés como unha lingua global
Malia que algúns estudosos sinalaron a posibilidade dunha futura diverxencia dos dialectos ingleses cara a linguas mutuamente inintelixibles, a maioría coidan que é máis probable que continúe a funcionar como unha lingua koiné no que a forma estándar unifica ós falantes de todo o mundo. O inglés emprégase como a lingua para unha comunicación máis ampla en países de todo o mundo. Por iso, o inglés medrou internacionalmente moito máis que calquera das linguas construídas propostas como lingua auxiliar, incluído o esperanto.
Téxtil
Historia
As primeiras roupas apareceron hai uns 70 000 anos, e se cadra mesmo antes, e estaban feitas de peles de animais que axudaron a protexer ós humanos do frío da glaciación. Nalgún punto da historia, os humanos aprenderon a tecer fibras de plantas para fabricar téxtiles.
Lingua inglesa
Fonoloxía
A fonética e a fonoloxía do inglés difire entre os dialectos, mais polo xeral non interfire na comprensión mutua. A variación fonolóxica afecta ó inventario de fonemas (sons da fala que distinguen o significado), e a variación fonética é a diferenza na pronunciación de fonemas. Esta visión xeral describe a pronunciación estándar no Reino Unido e nos Estados Unidos: Pronunciación recibida (PR) e General American (GA) (véxase a sección "Dialectos, acentos e variedades"). Os símbolos fonéticos empregados abaixo son do Alfabeto Fonético Internacional (AFI).
Téxtil
Historia
O descubrimento de fibras de liño tinguidas nunha cova de Xeorxia, datadas do -34 000, suxire que o emprego de materiais téxtiles é propio tamén dos tempos prehistóricos. miniatura|Maquinaria téxtil en [[Llanwrtyd, Gales, na década de 1940.]]
A produción de produtos téxtiles sufriu unha constante evolución cuxa velocidade e escala de produción foi alterada pola industrialización e pola introdución das modernas técnicas de fabricación. Porén, os principais tipos de tecido, como o ligamento tafetán, ligamento sarga ou o raso sufriron poucas diferenzas entre a antigüidade e a era moderna.
Ó longo do século XX as fibras plásticas fixéronse cunha parte importante no uso. No século XXI as fibras feitas a partir de reciclados e a madeira están probando o seu uso.
Glitter/Fated
Glitter/Fated é o single nº41 de Ayumi Hamasaki que saíu á venda o 18 de xullo de 2007 baixo o selo Avex Trax.
Lingua inglesa
Consoantes
A maioría dos dialectos ingleses comparten os mesmos 24 fonemas consonánticos. O inventario de consoantes amosado abaixo é válido para o inglés californiano, e para PR.
Glitter/Fated
Información
O 19 de maio do 2007 anunciouse na páxina oficial de Ayumi Hamasaki o lanzamento do seu novo single para o 18 de xullo dese ano.
Lingua inglesa
Consoantes
* Convencionalmente transcrito /r/.
Glitter/Fated
Información
Glitter, composta por Kazuhiro Hara, formou parte do anuncio de Kiwis Zespri Gold e Fated, composta por Shintaro Hagiwara e Akihisa Matsuura, estaba incluída na banda sonora da película Kaidan. O single tamén incluiría unha terceira canción, Secret do seu anterior álbum nº8 do mesmo nome, composta por Tetsuya Yukumi, que tamén formaría parte doutra banda sonora, neste caso da película Confession of Pain. Letras das cales están todas escritas pola mesma Ayumi.
O que sorprendeu foi a noticia de que esta vez non se incluirían dous videoclips, un para cada canción, senón que habería un curto musical coas dúas cancións titulado Distance Love, protagonizado por Ayumi Hamasaki e Shawn Yue, rodado todo en Hong Kong cunha duración de 18 minutos aproximadamente.
Lingua inglesa
Consoantes
En PR, a aproximante lateral /l/ ten dous alófonos principais (variacións de pronunciación): a clara ou plana [l], como en light, e a escura ou velar [ɫ], como en full. GA ten o l escuro en moitos casos.
Tódalas sonoras (líquidas /l, r/ e nasais /m, n, ŋ/) desonorizan cando van despois dunha obstruínte xorda e son silábicas cando van despois dunha consoante ó final dunha palabra.
Vogais
A pronunciación das vogais varía amplamente entre os diferentes dialectos e é un dos trazos máis salientables do acento dos falantes. A que se amosa embaixo lista dos fonemas vocálicos da Pronunciación Recibida (RP) e General American (GA), con exemplos de palabras nos que se producen. As vogais están representadas con símbolos do Alfabeto Fonético Internacional; aquelas sinaladas en RP son as estándar nos dicionarios británicos e outras publicacións. En RP, a duración da vogal é fonémica; as vogais longas están marcadas con dous puntos ː na táboa superior, como na vogal de need [niːd] e de xeito oposto a bid [bɪd]. GA non ten vogais longas.
Nas dúas clases de pronunciación, as vogais son foneticamente acurtadas antes de consoantes fortes na mesma sílaba, como /t tʃ f/, pero non antes de consoantes febles como /d dʒ v/ ou en sílabas abertas: deste xeito, a vogal de rich [rɪ̆tʃ], neat [niˑt], e safe [sĕɪ̆f] son considerablemente máis curtas que as de ridge [rɪdʒ], need [niːd], e save [seɪv], e a vogal de light [lăɪ̆t] é máis curta que a de lie. Xa que moitas consoantes febles son mudas ó final dunha sílaba, a lonxitude dunha vogal é un sinal de se a consoante seguinte é feble ou forte.
División Central, Fidxi
A División Central é unha das catro divisións administrativas das Fidxi. Esta división inclúe o lado oriental da illa maior, Viti Levu, e outras pequenas illas, incluíndo Mbengga e Yanutha. Ten fronteira terrestre coa División Occidental na illa de Viti Levu, e fronteira marítima coa División Oriental e coa División Norte.
Lingua inglesa
Vogais
As vogais /ɨ ə/ só aparecen en sílabas non acentuadas e son o resultado dunha redución vocálica. Algúns dialectos non as distinguen, polo que roses e comma rematan na mesma vogal, un trazo dialectal chamado fusión de vogais febles. GA ten un r sen acentuar-/ɚ/, como en butter [ˈbʌtɚ], que en RP ten a mesma vogal que en comma.
División Central, Fidxi
Províncias
A División Central está constituída por cinco provincias:
Lingua inglesa
Fonotáctica
Unha sílaba inglesa inclúe un núcleo de sílaba que consiste nun son de vogal. O inicio da sílaba e a coda (inicio e fin) son opcionais. Unha sílaba pode comezar con até tres sons de consoante, como en sprint, e rematar en até catro, como en texts. Isto dálle á sílaba inglesa a segiunte estrutura, (CCC)V(CCCC) onde C representa unha consoante e V unha vogal. As consoantes que poden aparecer xuntas nas codas están restrinxidas, como é a orde na que poden aparecer. Os comezos só poden ter catro tipos de consoantes: unha oclusiva e aproximante, como en play; unha fricativa xorda e aproximante, como en fly ou sly; s e unha oclusiva xorda, como en stay; e s, unha oclusiva xorda e unha aproximante, como en string. Os grupos de nasais e oclusivas só se permiten en codas. Os grupos de obstruíntes sempre están de acordo coa voz, e os grupos de sibilantes e de plosivos co mesmo punto de articulación están prohibidos. Ademais, varias consoantes teñen distribucións limitadas: /h/ só pode aparecer na posición inicial da sílaba, e /ŋ/ só na posición final da sílaba.
Acento, ritmo e entoación
O acento xoga un importante papel no inglés. Certas sílabas son acentuadas mentres que outras non o son. O acento é unha combinación de duración, intensidade, calidade vogal e algúns cambios no ton. As sílabas acentuadas son pronunciadas máis longas e intensas que as non acentuadas, e as vogais en sílabas sen acentuar adoitan neutralizarse, mentres que as acentuadas non o fan. Algunhas palabras, principalmente palabras de función curta, pero tamén algúns verbos modais como can, teñen formas fortes e febles dependendo da súa posición acentuada ou non acentuada dentro da oración.
A acentuación en inglés é fonémica, e algúns pares de palabras distínguense polo acento. Por exemplo, a palabra contract é acentuada na primeira sílaba (ˈkɒntrækt) cando é un substantivo, pero acentúase a derradeira sílaba (kənˈtrækt) cando é un verbo. Neste caso, a acentuación está relacionada coa neutralización vocálica: no substantivo "contract" a primeira sílaba está acentuada e ten unha vogal non neutralizada /ɒ/, pero no verbo "contract" a primeira sílaba non está acentuada e ten a vogal neutralizada /ə/. O acento tamén se emprega para diferenciar entre palabras e oracións, para que unha palabra composta reciba unha soa unidade de esforzo, pero a frase correspondente ten dous: e.g. to búrn óut versus a búrnout, e a hótdog versus a hót dóg.
En termos de ritmo, o inglés é descrito polo xeral como unha ligua isocrónica, o que quere dicir que a cantidade de tempo entre as sílabas acentuadas adoita ser o mesmo. As sílabas acentuadas son pronunciadas máis longas, mais as sílabas non acentuadas (as sílabas entre os acentos) son máis curtas. As vogais en sílabas non acentuadas son máis curtas, e a redución vocálica provoca cambios na calidade vocálica: neutralización.
Caroline Link
Caroline Link, nada o 2 de xuño de 1964, é unha directora de cinema alemá. O seu filme Nirgendwo in Afrika recibiu o Óscar á mellor filme en lingua non inglesa de 2002.
Traxectoria
Estudou cinema de 1986 a 1990 na Academia do Cinema e a TV de Múnic.
Manuel Rúa Figueroa
Manuel Rúa Figueroa, finado en Santiago de Compostela o 26 de xullo de 1892, foi un avogado, xornalista e político galego.
Traxectoria
Entre 1841 e 1842 fundou e dirixiu a Revista de Galicia. De ideas progresistas, como o resto da súa familia, ocupou o cargo de alcalde de Santiago de Compostela durante a revolución galega de 1846. No 1853 acadou sona defendendo como avogado o "home-lobo" Manuel Blanco Romasanta. No xuízo conseguiu mudar a condena a morte pola cadea perpetua. No 1859 publicou sobre o tema a ''Reseña de la causa formada en el Juzgado de 1ª. instancia de Allariz. Distrito de La Coruña, contra Manuel Blanco Romasanta, El Hombre Lobo, por varios asesinatos.''
Nara
Nara (奈良市, ならし, Nara-shi) é un concello xaponés, capital da prefectura de Nara. Está situado no centro da rexión de Kinki, ao norte da prefectura, na illa de Honshu. A súa superficie é de 276,84 km² e a poboación de 365.805 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 1.320 hab./km².
O concello de Nara limita cos concellos de Ikoma, Yamatokōriyama, Tenri, Sakurai, Uda, Yamazoe (da prefectura de Nara); Seika, Kizugawa, Kasagi, Minamiyamashiro (da prefectura de Quioto); e Iga (da prefectura de Mie).
Unión do Traballo
A Unión do Traballo (en polaco: Unia Pracy, UP) é un partido político polaco, membro da Internacional Socialista e do Partido Socialista Europeo.
Eugène Pottier
miniatura|Tumba de Eugène Pottier no [[cemiterio do Père-Lachaise.]] Eugène Pottier, nado o 4 de outubro de 1816 en París onde morreu o 6 de novembro de 1887, foi un "goguettier", escritor, poeta e revolucionario francés, autor da letra da Internacional. Foi unha personalidade da Comuna de París.
Traxectoria
Debuxante sobre teas, Eugène Pottier compón a súa primeira canción, Vive la Liberté, en 1830. En 1840, publica Il est bien temps que chacun ait sa part. Participa na revolución de 1848. Baixo o Segundo Imperio Francés, crea unha empresa de impresión sobre teas e, en 1864, participa na creación dunha organización sindical de debuxantes, que adhire a continuación á Primeira Internacional. Participa nos combates durante o asedio de París de 1870 durante a Guerra franco-prusiana. Logo é un dos protagonistas da Comuna de París.
En xuño de 1871, escóndese en París, compón o seu poema A Internacional, e logo refúxiase en Inglaterra. Condenado a morte, estando ausente no tribunal, o 17 de maio de 1873, exíliase a Estados Unidos, alí organiza a solidariedade para os deportados da Comuna de París. É alí tamén adhire á masonaría, despois ao Partido obreiro socialista de América. Arruinado e a medias paralizado, volve a Francia despois da amnistía de 1880.
Cruza Gustave Nadaud en 1848 ao cal fixera daquela unha considerable impresión. En 1884 Nadaud publica por primeira vez unha cincuentena de cancións do autor da Internacional e sálvao do esquecemento. Nadaud admira moito o talento poético de Pottier sen compartir as súas opinións políticas.
Posterioridade
As súas cancións son retomadas despois da súa morte, que sexa por artistas de inspiración socialista, comunista, anarquista ou libertaria como Pierre Degeyter
Illa de Santa Isabel
A illa de Santa Isabel (tamén coñecida como Isabel e Ysabel) é a de maior lonxitude das Illas Salomón, no Pacífico Sur, a súa extensión de 2.999 m² fai que sexa a de maior extensión da provincia de Isabel.
Historia
Os españois foron os primeiros europeos en chegar á illa. En 1568 alcanzou a illa a expedición de Pedro Sarmiento de Gamboa, Pedro de Ortega e Álvaro de Mendaña. Onde estableceu un asentamento e construíron un barco para estudar e cartografar o mar que a rodea e as illas próximas. Pero moi pronto, os españois espertaron a inimizade dos insulares.
Logo de non atopar ouro e pouca comida, e acosados polos ataques e as enfermidades, os colonos españois cambiaron a súa colonia a actual Honiara en Guadalcanal. A súa colonia, con todo, extinguiríase.
Linguas
A poboación de Santa Isabel fala ata oito idiomas ademais do Inglés e o Pijon das Illas Salomón.
Dry
Dry é o álbum de estrea da músico británica de rock alternativo PJ Harvey, publicado o 30 de marzo de 1992 a través do selo Too Pure Records. Os primeiros 5.000 vinilos e 1.000 CDs incluían versións demo das pistas do disco. Nos Estados Unidos o álbum foi editado por Indigo Records tamén en 1992.
Peng!
Peng! é o primeiro álbum de estudio da banda anglo-francesa de avant-pop Stereolab, publicado o 26 de maio de 1992 a través do selo Too Pure no Reino Unido e por American Recordings nos Estados Unidos. A portada e o título do álbum (unha onomatopeia alemá para un golpe forte ou un estoupido) derivan dunha tira cómica chamada "der tödliche finger" que apareceu nun número de 1970 de Hotcha, un xornal underground suízo. Diferentrs paneis da mesma tira cómica foron adaptados para portadas doutros lanzamentos de Stereolab.
Srinivasa Ramanujan
Srinivāsa Aiyangār Rāmānujan (en támil : ஸ்ரீனிவாஸ ஐயங்கார் ராமானுஜன்; tamén coñecido coa grafía inglesa Srinivasa Ramanujan Iyengar o simplemente como Ramanujan), nado en Erode o 22 de decembro de 1887 e finado en Kumbakonam o 26 de abril de 1920 foi un matemático autodidacta indio.
Traxectoria
Cunha mínima educación académica en matemáticas puras fixo contribucións extraordinarias á análise matemática, á teoría dos números, ás series e ás fraccións continuas. Ramanujan desenvolveu inicialmente a súa propia investigación matemática en forma illada que foi rapidamente recoñecida polos matemáticos indios. Cando as súas habilidades se fixeron evidentes para unha comunidade matemática máis ampla, centrada nese momento en Europa, comezou a súa célebre colaboración co matemático británico G. H. Hardy. Redescubriu teoremas coñecidos previamente, ademais de producir moitos outros novos.
Durante a súa curta vida, Ramanujan foi capaz de recompilar independentemente case 3900 resultados (na súa maioría identidades e ecuacións). Case todas as súas achegas demostráronse correctas, aínda que algunhas xa eran coñecidas previamente. Logrou resultados que eran á vez orixinais e moi pouco convencionais, como os números primos de Ramanujan e a función theta de Ramanujan, que á súa vez inspiraron unha gran cantidade de investigacións.
Phalacrocorax penicillatus
Phalacrocorax penicillatus é unha especie de corvo mariño estritamente mariño que vive nas costas do Pacífico de Norteamérica. No verán vive desde Alasca ata o golfo de California, pero a poboación que vive ao norte da illa de Vancouver migra ao sur durante o inverno. O seu nome específico, penicillatus en latín significa pincel de pelos, e fai referencia ás plumas brancas do seu pescozo e costas durante o inicio da tempada reprodutora. Foi descrita polo naturalista alemán Johann Friedrich von Brandt da Academia de Ciencias de San Petersburgo, Rusia, que describiu a especie a partir de espécimes recollidos en expedicións ao Pacífico de comezos do século XIX. Por esta razón nalgúns países chámanlle corvo mariño de Brandt.
Durante a estación de apareamento os adultos teñen unha mancha azul na garganta. A especie aniña no chan ou sobre afloramentos rochosos.
Socialdemocracia de Polonia
O Partido Socialdemócrata de Polonia (en polaco: Socjaldemokracja Polska, SDPL) é un partido socialdemócrata de Polonia fundado en 2004 como un grupo disidente da Alianza da Esquerda Democrática. Non debe confundirse este partido co antigo Partido Socialdemócrata da República de Polonia (SdRP). En maio de 2005 o partido chegou a un acordo con Unión do Traballo e Os Verdes-2004 para presentarse conxuntamente ás eleccións xerais. Desde finais de 2006 formou parte da coalición Esquerda e Demócratas.
A Quinza, Ventosela, Ribadavia
A Quinza é unha aldea da parroquia de Ventosela no concello de Ribadavia. Segundo o INE en 2012 tiña 61 habitantes (33 homes e 28 mulleres), sete menos ca en 2010.
Historia
No ano 1196 a condesa Urraca Fernández doou á catedral compostelá a súa parte da Quinza, onde se constituíu a famosa bodega da Canónica, que o cabido de Compostela posuíu ata a desamortización do XIX.
Xeografía
A aldea atópase na beira leste do río Avia, a 1,1 quilómetros Ribadavia e a 1,8 de Ventosela.
A zona ten coma extremo sur a N-120, polo norte e polo oeste o río antes citado e polo leste, bosques.
O lugar posúe dúas partes facilmente diferenciadas. Unha delas atópase no norte, xusto á beira do río, a maior característica desta zona é as súas casas apiñadas nunha extensión pequena aproximadamente circular. A outra, está no sur, cunha núcleo bastante máis pequeno de casas xuntas e algunhas dispersas. Estas dúas zonas distan 100 metros aproximadamente. En xeral, a vista da aldea ofrece unha zona diseminada con pequenos núcleos de poboación.
Poboación
O envellecemento da poboación non pasa por alto esta aldea, aínda que existen residentes de vacacións (verán, Nadal, fins de semana etc.) que lle dan algo de vida á aldea.
No ano 2000 vivían na Quinza 92 veciños (44 homes e 48 mulleres). O pico de habitantes nos últimos anos logrouse no 2001 con 95 residentes. Mantívose por con leves subas e baixas (sen baixar das 90 persoas) ata 2005 (con 88 rexistrados).
Evolución da poboación no período 2000-2012:
Entre o ano 2000 e 2012, a poboación da Quinza diminuíu un 32,6 %.
Comunicacións
A N-120 constitúe o eixe principal de circulación para os habitantes, dende este vial pódese acceder ao casco urbano de Ribadavia, á A-52, ao resto da parroquia ou ao veciño concello de Castrelo de Miño. Unha ponte sobre o Avia comunica a aldea coa parroquia lindeira de Regodeigón, dende a que se pode ir cara os veciños Carballeda de Avia, Leiro ou O Carballiño. Tamén hai un amplo sendeiro que da acceso á principal zona recreativa do concello (xa no casco urbano de Ribadavia. Aquí sitúanse as piscinas públicas un amplo parque, pistas de tenis, un campo de fútbol etc. Debido á proximidade da capital do concello ao lugar, moita xente camiña ou vai en bicicleta por esta ruta para chegar á vila.
Servizos
A asociación de veciños A Quinzana é a única do lugar, que agrupa tanto a residentes de todo ano como a residentes de vacacións (verán, fins de semana).
Ikoma
Ikoma (生駒市, いこまし, Ikoma-shi) é un concello xaponés da prefectura de Nara. Está situado no centro da rexión de Kinki, ó noroeste da prefectura, na illa de Honshu. A súa superficie é de 53,18 km² e a poboación de 116.467 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 2.190 hab./km².
O concello de Ikoma limita cos concellos de Heguri, Ikaruga, Yamatokōriyama, Nara (da prefectura de Nara); Hirakata, Katano, Shijōnawate, Daitō, Higashiōsaka (da prefectura de Osaca); Kyōtanabe e Seika (da prefectura de Quioto).
Neymar
Neymar da Silva Santos Júnior (coñecido popularmente como Neymar), nado en Mogi das Cruzes (São Paulo) o 5 de febreiro de 1992 é un futbolista brasileiro. Xoga de centrocampista ou dianteiro e o seu actual equipo é o Al Hilal.
Traxectoria
En 2003 entrou nas categorías inferiores do Santos Futebol Clube. Debutou no primeiro equipo fronte ó Oeste FC en 2009, con só 17 anos, e marcou o seu primeiro gol á semana seguinte fronte ó Mogi Mirim EC. Ese ano o equipo chegou á final do Campionato Paulista grazas a un gol de Neymar nas semifinais, aínda que despois foi o SE Palmeiras o equipo que venceu nesa final. Ese mesmo ano o Santos rematou 12º no Brasileirao, con 10 goles de Neymar en 33 encontros.
Ó ano seguinte Neymar saltou á fama coas súas actuacións no Campionato Paulista e na Copa do Brasil. No Campionato Paulista marcou 14 goles en 19 encontros, moitos deles espectaculares, axudando a que o Santos gañase o torneo. No encontro de oitavos da Copa de Colombia fronte ó EC Santo André no que o Santos venceu por 8 goles a 1, Neymar anotou 5 deses goles. O Santos tamén gañou ese torneo, no que Neymar anotou 11 goles en 8 encontros. Grazas a esa vitoria o Santos acadou o dereito a participar na edición 2011 da Copa Libertadores.
O seleccionador brasileiro, Dunga, non quixo contar con Neymar para formar parte da selección canariña no Mundial de Fútbol de Suráfrica 2010, a pesar da presión popular. Tralos malos resultados que a selección obtivo en Suráfrica, Dunga foi despedido, e o novo seleccionador, Mano Menezes, chamou por vez primeira a Neymar para xogar coa canariña fronte ós Estados Unidos o 10 de agosto de 2010, conseguindo marcar un gol.
Por esas datas comezaron a chegar as primeiras ofertas dende Europa para conseguir asinar a Neymar, como foi o caso do West Ham United, que ofrecía 12 millóns de libras esterlinas.
No Brasileirao 2010, Neymar marcou 17 goles en 31 encontros, e o Santos rematou na 8ª posición.
En decembro de 2011 o Santos viaxou ao Xapón para disputar a Copa Mundial de Clubs da FIFA 2011.
Nomes da folla do piñeiro en Galicia
miniatura|270px|Piñeiros na [[praia de Rodas.]] Existe en Galicia unha riqueza sinonímica enorme que fai referencia á folla do piñeiro, habendo gran número de palabras para denominar á folla desta árbore. Fermín Bouza Brey publicou no ano 1948 Nombres de la hoja del pino en Galicia, nos Cuadernos de Estudios Gallegos do Instituto de Estudos Galegos Padre Sarmiento, traballo no que se recollen por orde alfabética un total de 92 termos diferentes para denominar á folla do piñeiro, e ó seu carón, os lugares onde son utilizados.
Segundo os datos recompilados no Atlas Lingüístico de Galicia (ALGa), non se produciron variacións significativas ó longo dos últimos anos canto á terminoloxía descrita por Bouza Brey, polo que segue estando vixente na actualidade. miniatura|160px|[[Fermín Bouza Brey.]]
Hai que apuntar que malia ser o piñeiro unha árbore presente en Galicia dende ben antigo, non ten gran relevancia fitonímica dentro do arborado galego e do norte de Portugal ata mediados do século XVIII, polo que a riqueza sinonímica actual non pode ser anterior a esa época.
As diferentes denominacións que reciben as follas do piñeiro poden facer referencia á folla verde ou á seca (sendo máis relevante a terminoloxía canto a esta última, polas aplicacións que ten no rural galego); tamén se pode facer referencia a unha acícula individual ou ó conxunto de varias acículas (predominando a terminoloxía referida ó conxunto de varias acículas xuntas). Por outra banda esta riqueza sinonímica non está implantada en toda Galicia por igual, sendo máis relevante naquelas zonas onde a presenza do piñeiro é máis significativa.
Clasificación da terminoloxía en grupos
Imos facer unha clasificación, establecendo varios grupos, que nos permitan ir dando conta dos distintos nomes a partir dalgún aspecto común.
Vocábulos relativos ó piñeiro ou derivados de Pinus
Clasificación dos termos relacionados co piñeiro en si. Respecto ós termos derivados de Pinus temos por exemplo pinica/piñica, alternando n e ñ (igual que en pino/piñeiro). miniatura|200px|[[Joaquín Sorolla; Pinos de Galicia, 1900.]] O portugués emprega tamén algunha destas formas derivadas de Pinus como pinhel en Douro, pinho en Minho e pinhos en Tras os Montes.
Vocábulos con sentido colectivo
Existen tamén vocábulos con carácter colectivo, de tipo xenérico, como fronza que alude en xeral ó "conxunto de ramas miúdas, herbas ou pallas"; relacionado con este termo están tamén froupa e frouma amais tódolos seus derivados. Outros como garabullo/gara ou fustanca fan referencia ó "conxunto de leña miúda e ramas secas".
Canto a denominacións como broza, cosco, gaspallada, gasto, muíña/muña e os seus derivados (abuiña, buiña, moama, moaña, moruxa, maruxo e muán), musgo/musquio, padumeiro, pallugada, pallusca, palluzo e rela a alusión é obvia.
Noutras como banga, pulazo, paúlo, poula ou como poxa, pudia, pucha, puísca e puxa non parecen tan claras; ó igual que acontece con arcema, galba, felpa, feno, maraballa, poma/pomada e tamo, de etimoloxía incerta, se ben parece inequívoco o seu carácter xenérico e a súa alusión a varredura, a desperdicios, a restos vexetais ou á espesura de maleza.
miniatura|190px|[[Lesser Ury; Piñeiro sobre o ceo do serán, década de 1890.]] miniatura|[[Paul Cézanne; O piñeiro grande, 1892-1896.]]
Vocábulos co sentido de miúdo
Nalgunhas denominacións faise patente o concepto de insignificancia, pequenez ou cousa miúda como arume ou cisco. Outras voces relacionadas con esta idea de miudeza son fiuma ou fiuza, derivados de fío. Finalmente termos como pobela/pubela e pou parecen remitir a po. miniatura|120px|[[Eduardo Pondal, autor de Queixumes dos pinos.]]
Vocábulos relativos ó seu uso para facer lume
A folla do piñeiro emprégase para acender o lume, aparecen logo termos relacionados coa idea de moxena.
No norte de Portugal faísca, faísco e fasco, son voces que están presentes en Arcos de Valdevez, Barcelos, Fafe, Monção, Paredes de Coura e Valença.
Vocábulos relativos ó seu uso como leito do gando
No rural galego usabábanse como cama para o gando restos vexetais, que se apañaban no monte para estrar a corte. Nalgunhas zonas de Galicia ó non existir unha denominación específica para referirse á folla do piñeiro empréganse termos relecionados con esta aplicación. miniatura|[[Giovanni Segantini; Vaca na corte, 1899.]]
Vocábulos relativos á forma da folla
Canto as denominacións relacionadas coa forma da folla ou con algunha das súas características temos exemplos tan claros coma garfa, espita ou agulla e os seus derivados bullo, bulleiro, gullo, fagulla; por outra banda atopamos espía do pino, espiñada ou raspiñada, derivados de espiña.
Ó ser as follas do piñeiro punzantes, aparecen termos relacionados con esta calidade, como pica ou picón. Finalmente hai outros termos derivados de semellanzas como churuma, que procede de florumen, ó igual que chorima (a flor do toxo); xorde tamén por semellanza candea ou pluma.
miniatura|150px|[[Christian Rohlfs; Piñeiro novo, 1907.]]
Nomes estudados, por orde alfabética
miniatura|[[Bosque de piñeiros.]] Os nomes para denominar á folla do piñeiro máis estendidos en Galicia fan referencia, na maioría dos casos, á folla seca e son vocábulos colectivos, de carácter xenérico, aplicados a todo tipo de fragmentos vexetais que recobren o solo, precisando en ocasións algún uso (como cama para o gando ou para acender o lume). Poden refírense a algo miúdo e incluso poden facer referencia á póla completa. Só un pequeno grupo fan referencia á forma ou a algunha das características da folla.
A continuación dispoñemos a lista de voces estudadas en orde alfabética:
Cabe a posibilidade de que existan outros vocábulos para referirse á folla do piñeiro, amais dos anteriormente estudados, ó non existir un termo común e específico estendido por unha ampla zona, que reduza ós demais a simples variantes. É posible tamén que algún dos nomes descritos se empregue noutros lugares, ademais dos que se citan neste artigo.
Socialdemocracia da República de Polonia
180px|miniatura|Socialdemocracia da República de Polonia Rozbrat O Partido Socialdemócrata da República de Polonia (en polaco: Socjaldemokracja Rzeczypospolitej Polskiej, SdRP) foi un partido político socialdemócrata de Polonia creado en 1990, tras as Revolucións de 1989. É un dos dous sucesores do Partido Obreiro Unificado Polaco (o outro é a Unión Socialdemócrata. SdRP foi o integrante principal da Alianza de Esquerda Democrática (SLD), coalición formada en 1991. En 1999, SdRP foi absorbido pola SLD, que se transformou nun partido unificado.
Figuras do SdRP foron Aleksander Kwaśniewski (presidente), Józef Oleksy (portavoz do Sejm) ou Leszek Miller (primeiro ministro).
Self-Inflicted Aerial Nostalgia
Self-Inflicted Aerial Nostalgia é o terceiro álbum de estudio da banda estadounidense de indie rock Guided by Voices, publicado no ano 1989 a través do selo Halo. O disco foi reeditado en 2005 polo selo Scat Records.
Torres
O topónimo Torres pode referirse a:
Iguana
A iguana pertence ao grupo maior e de máis complicado deseño dos saurios do Novo Mundo, ao que pertencen a maioría das especies. Englóbanse na familia dos Iguanidos. Poden medir de 7.5 centímetros ata 2 metros. Son animais herbívoros e reprodúcende por medio de ovos, que son colocados baixo terra durante o mes de febreiro.
División Norte, Fidxi
A División Norte é unha das catro divisións administrativas das Fidxi. Esta división ocupa toda a illa de Vanua Levu e as pequenas illas de Cikobia, Kioa, Nggamea, Rambi, Taveuni, Yandua e Yathata. Ten fronteira marítima cas outras tres divisións do país.
Iguana
Alcanzan a madurez sexual aos 16 meses de idade, pero son consideradas adultas aos 36 meses, cando miden 70 centímetros de longo.
División Norte, Fidxi
Províncias
A División Norte está constituída por tres províncias:
António Óscar de Fragoso Carmona
António Óscar de Fragoso Carmona, nado en Lisboa o 24 de novembro de 1869 e finado na mesma cidade o 18 de abril de 1951, foi un político e militar português, décimo primeiro Presidente da República Portuguesa (primeiro do Estado Novo).
Iguana
Todas as iguanas teñen patas moi curtas e cinco dedos en cada pé, acabados en garras moi afiadas. A súa cola é longa e delgada e está bordeada por unha ringleira de afiadas escamas dorsais. Este animal ás veces emite bufidos. Posúe escamas, unha bolsa gular na gorxa e unha orla dorsal que os machos utilizan para marcar o seu territorio.
António Óscar de Fragoso Carmona
Traxectoria
Era fillo e neto de militares. Estudou no Colexio Militar de Lisboa entre 1882 e 1888 e na Escola do Exército entre 1889 e 1892, saíndo como oficial de Cabalería. Era republicano e masón.
Iguana
Existen ao redor de 300 especies de iguana. A máis coñecida é a común (Iguana iguana), de cor verde brillante con algunhas bandas transversais escuras na cola.
António Óscar de Fragoso Carmona
Traxectoria
O 15 de outubro de 1910 foi nomeado membro da Comisión de Reestruturación do Exército polo goberno revolucionario republicano. Foi instrutor da Escola Central de Oficiais (1913-1914), director da Escola Práctica de Cabalería de Torres Novas (1918-1922) e Comandante da IVª División situada en Évora (1922-1925). Foi ministro de Guerra entre o 15 de novembro e o 18 de decembro de 1923, no goberno de Ginestal Machado.
Iguana
Son coñecidas polas súas espectaculares exhibicións nos rituais de defensa e cortexo, nos que levantan o corpo mentres axitan con forza a cabeza de arriba a abaixo. Viven principalmente en América e en rexións bastante húmidas, como a selva mexicana.
António Óscar de Fragoso Carmona
Traxectoria
Tralo golpe militar do 28 de maio de 1926, o 3 de xuño foi nomeado ministro de Asuntos Exteriores. O 9 de xullo, trala caída do xeneral Gomes da Costa, foi nomeado ministro de guerra. O 26 de novembro de 1926 foi nomeado por decreto Presidente da República. Aínda no marco da ditadura militar, deu inicio ao período da Ditadura Nacional, sendo elixido de novo en 1928. Trala aprobación da Constitución de 1933, foi reelixido en 1935, 1942 e 1949.
Se ben acadara o posto de xeneral do exército en 1922, en 1947 concedéuselle o título honorífico de mariscal.
The Muppets (filme)
The Muppets é un filme estadounidense dirixido por James Bobin que foi estreado no 2011. Está baseado no programa de televisión The Muppets de Jim Henson.
Sinopse
Durante as súas vacacións nos Ánxeles, Walter, o fan número un dos Muppets, e o seu irmán Gary (Jason Segel) e a moza deste, Mary (Amy Adams), descobren que o petroleiro Tex Richman (Chris Cooper) artella derrubar o Teatro dos Muppets para perforar o soar. Para montar o show máis espectacular nunca visto e recadar os 10 millóns de dólares necesarios para salvar o teatro, Walter, Mary e Gary buscan á Ra Kermit e ó resto dos Muppets.
O Alde, Fiopáns, A Baña
O Alde é un lugar da parroquia de Fiopáns no concello coruñés da Baña na comarca da Barcala. Tiña 45 habitantes no ano 2015 segundo datos do INE, dos cales 23 eran homes e 22 eran mulleres. No 2010 tiña 51 habitantes: 25 homes e 26 mulleres.
Fernando González Laxe
Fernando González Laxe, nado na Coruña o 6 de setembro de 1952, é un político galego que foi Presidente da Xunta de Galicia co goberno tripartito, entre o 28 de setembro de 1987 e o 2 de febreiro de 1990.
Formación
É licenciado e doutor en Ciencias Económicas. Principiou a súa carreira profesional en 1975 como profesor de estrutura económica no Colexio Universitario da Coruña, foi un dos fundadores de ADEGA, chegando a ser o seu secretario xeral e afiliado ó Partido Socialista Galego.
Política
González Laxe foi candidato ó Congreso dos Deputados nas eleccións xerais de 1977 polas listas do Partido Socialista Galego e ó senado nas de 1979 xa polo Partido dos Socialistas de Galicia, sen obter escano en ningunha delas. Co PSdeG-PSOE foi secretario da Xunta preautonómica en 1978 e posteriormente subdirector xeral de Pesca (1979-1980). Nas eleccións municipais de 1979 foi elixido concelleiro na Coruña e foi tenente de alcalde e voceiro do PSdeG no concello ata 1982.
Trala vitoria socialista nas eleccións xerais de 1982 foi nomeado director xeral de ordenación pesqueira do Ministerio de Agricultura, Pesca e Alimentación asemade que representante español na Conferencia Mundial da FAO sobre pesca e no II Congreso Latinoamericano de Pesca. Desde o seu posto no ministerio foi o responsable das negociacións pesqueiras de España coa Comunidade Económica Europea.
En novembro de 1985 foi o candidato do PSdeG á presidencia da Xunta de Galicia, eleccións que gañou Coalición Popular e o seu candidato Xerardo Fernández Albor formou goberno. En 1987 González Laxe presentou unha moción de censura contra o goberno de Fernández Albor trala marcha de Xosé Luís Barreiro, contando ademais, tras o coñecido como Pacto dos Tilos, co apoio de Coalición Galega e o Partido Nacionalista Galego cos que formou un goberno de coalición tripartito o 28 de setembro de 1987 con Barreiro de vicepresidente. Presidente do PSdeG desde 1988 e o seu candidato nas eleccións autonómicas de 1989 e malia obter os mellores resultados ata o momento para o seu partido (28 escanos) non puido impedir a vitoria de Manuel Fraga, o candidato do Partido Popular, por maioría absoluta.
En 1986 foi designado senador en representación da comunidade autónoma, posto no que permaneceu ata 1989.
Melissa McCarthy
Melissa Ann McCarthy, nada en Plainfield (Illinois) o 26 de agosto de 1970, é unha actriz, cómica, escritora, deseñadora de moda e produtora estadounidense.
Comezou a aparecer na televisión e no cinema a finais da década de 1990, e gañou recoñecemento polo seu papel como Sookie St. James na serie de televisión Gilmore Girls (2000–07). Entre 2007 e 2009, interpretou a Dena na telecomedia de ABC Samantha Who? antes de ser escollida como Molly Flynn na sitcom de CBS Mike & Molly (2010–16), papel que lle valeu un Emmy á mellor actriz nunha serie de comedia, así como outras dúas candidaturas nas temporadas seguintes. Tamén foi candidata en cinco ocasións (2012, 2013, 2014, 2016 e 2017) ao Emmy como actriz convidada de comedia polas súas aparicións como presentadora en Saturday Night Live, gañando o premio en 2017.
McCarthy e o seu esposo Ben Falcone fundaron On the Day, unha compañía de produción. En 2015, recibiu unha estrela no Paseo da Fama de Hollywood, lanzou a súa propia liña de roupa, Melissa McCarthy Seven7, e foi declarada a terceira actriz mellor pagada do mundo por Forbes. En 2016, Forbes nomeouna como a segunda actriz mellor pagada do mundo, con ganancias de 33 millóns de dólares.
Vida persoal
McCarthy casou co seu mozo, Ben Falcone, actor e alumno de The Groundlings, o 8 de outubro de 2005. A parella ten dúas fillas, Vivian, nada en maio de 2007, e Georgette, nada en marzo de 2010. O primeiro embarazo de McCarthy foi incluído na última temporada de Gilmore Girls. Vivian e Georgette apareceron no filme de 2016 The Boss, en que a primeira interpretaba unha versión nova da personaxe da súa nai. Falcone e McCarthy expresaron o desexo de que as súas fillas se centrase na súa educación e procurasen unha carreira profesional na interpretación posteriormente.
Falcone fixo aparicións en filmes e series de televisión de McCarthy, como a terceira temporada de Gilmore Girls, The Nines, Bridesmaids, The Heat, Tammy, Identity Thief, Spy, The Boss, Life of the Party, The Happytime Murders e Can You Ever Forgive Me?.
Dende o principio de Mike & Molly, McCarthy perdeu aproximadamente uns 35 kg. Considera que a perda de peso se debeu a unha dieta alta en proteínas e baixa en carbohidratos, exercicio regular e unha "vida superaburrida" que inclúe ir á cama ás 7:30 p.m.
McCarthy é prima da actriz, modelo e presentadora Jenny McCarthy.