cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gomo
Unha vez formado, un brote pode ficar por algún tempo adormentado, ou pode formar unha póla inmediatamente.
Formación e desenvolvemento dos gomos
Os gomos de moitas plantas leñosas, especialmente nos climas tépedos e fríos, nacen protexidos por unha cobertura de follas modificadas chamadas escamas que protexen os delicados tecidos interiores. Nalgunhas plantas, as escamas están cubertas por unha substancia mucilaxinosa que aumenta a protección. Cando o gomo se desenvolve, as escamas poden medrar un pouco, mais xeralmente caen, deixando na superficie do ramo unha serie de marcas horizontais. Por medio destas marcas é posíbel determinar a idade do ramo, xa que, en cada ano, o seu crecemento termina coa formación dun gomo, que vai producir un novo conxunto de marcas. Co tempo e o desenvolvemento da casca (cortiza na sobreira), estas marcas tenden a ficar obliteradas polo que, despois dalgúns anos, xa non é posíbel determinar a idade dos ramos por este método.
Ás veces, pódese distinguir nun gomo unha serie ben marcada de tipos de escamas: no Aesculus, por exemplo, fórmanse pequenas escamas castañas por fóra, cubrindo outras maiores que, cando o brote se abre tórnanse verdes, até as follas internas, de cor e forma típicas. Estas series suxiren que as escamas dos gomos sexan follas verdadeiras, modificadas para protexer os delicados tecidos meristemáticos durante períodos desfavorábeis.
Unha vez que moitos gomos se forman nas axilas das follas, a súa distribución no talo é a mesma das follas: poden ser alternos, opostos ou verticilados. Nalgunhas plantas poden formarse gomos en puntos atípicos e son chamados gomos adventicios buds.
Tipos de gomos
270px|dereita|Clasificación de gomos de plantas
Os gomos son útiles na identificación das plantas, especialmente nas leñosas que, no inverno perden as follas. Para este efecto, os gomos son clasificados e descritos de acordo con diferentes criterios: localización na planta, status, morfoloxía e función:
12 Monkeys
Sinopse
James Cole (Bruce Willis) é un criminal convicto que vive nun sinistro futuro postapocalíptico en Filadelfia. Entre 1996 e 1997, a superficie da Terra fora contaminada cun virus tan poderoso que obrigou á poboación supervivente a vivir baixo o chan. Co fin de gañar unha indulxencia, Cole solicita ós científicos ser enviado a perigosas misións ó pasado para recoller información sobre o virus, supostamente liberado por unha organización terrorista coñecida como o Exército dos Doce Monos. No posible, pídeselle que extraia mostras daquel axente patóxeno para poder descubrir unha cura.
Dialecto abruzo
dereita|miniatura|466x466px|Dialectos do napolitano ou italianos meridionais. O dialecto abruzo ou abruzzese é un dialecto do grupo napolitano ou italiano meridional falado en Abruzos que se considera de transición co italiano central. A característica fundamental do dialecto abruzzese é a presenza do e mudo, o "e" final átono que fai terminar moitas palabras cun son indistinto, amortecido, pero que non chega á supresión total da vocal (allegrìe -> allegri', Ddìe -> Diì', vìe -> vì'). O alfabeto abruzzese inclúe tamén outras dúas letras:
Renfe Feve
250px|miniatura|Logotipo de Renfe Feve 250px|miniatura|Mapa das liñas rexionais e de proximidades 250px|miniatura|Coche motor serie 2900 de Renfe Feve Renfe Feve, coñecida simplemente como Feve, é unha división comercial do operador ferroviario español Renfe Operadora encargada da explotación e xestión de distintos ferrocarrís de vía estreita e que opera nas comunidades autónomas de Galicia, Principado de Asturias, Cantabria, País Vasco, Castela e León e Rexión de Murcia.
Dita división é a herdeira da entidade pública empresarial Ferrocarrís Españois de Vía Estreita (FEVE), un operador ferroviario propiedade do Estado español fundado en 1965 e que se encargaba de explotar os devanditos servizos así como as estacións e as infraestruturas deles. Esta empresa desapareceu o 31 de decembro de 2012 a causa do plan do Goberno para a unificación dos operadores estatais de vía ancha e estreita.
Historia
miniatura|250px|Ferrocarril [[Santander-Liérganes.]] A actual división comercial de Renfe Operadora procede orixinalmente dos extintos Ferrocarrís Españois de Vía Estreita (FEVE), unha entidade pública empresarial creada durante a ditadura franquista para facerse cargo do gran número de liñas de vía estreita que a principios dos anos 1960 foron a parar a mans do estado. Do mesmo xeito que RENFE fora creada para facerse cargo de todas as liñas de ancho ibérico, durante case cincuenta anos FEVE fixo o propio coas liñas de vía estreita que pasaron a ser xestionadas polo estado. O 20 de xullo de 2012 aprobouse o Real Decreto-lei 22/2012, polo cal se ditou que FEVE quedaría extinguida o día 31 de decembro de 2012 e traspasouse a Adif o control e mantemento das infraestruturas, mentres que Renfe Operadora ocuparíase da explotación dos trens. Desta forma unificáronse as redes nacionais de vía ancha e vía estreita. Na práctica, Renfe segue usando a marca Feve para referirse a todos os servizos ferroviarios que herdou da anterior compañía.
A actual Renfe Feve está especializada en transporte de mercadorías e rexional e de proximidade de pasaxeiros. O servizo estrela da compañía é o tren turístico de luxo Transcantábrico, que funciona desde 1982. Realiza o traxecto Santiago de Compostela (en autobús ata Ferrol)-Ferrol-Bilbao-León.
Servizos de proximidades
A maioría do tráfico de FEVE concentrábase en pasaxeiros de proximidades, sendo o núcleo con maior número de usuarios o de Asturias, mentres que as liñas con máis tráfico eran as correspondentes a Cantabria, con preto de 2 millóns de usuarios cada unha.
Asturias
Feve ten 6 liñas de proximidade en Asturias, que enlazan coas tres de Renfe. Estas liñas son as seguintes:
Trens turísticos de luxo
250px|miniatura|[[Transcantábrico na estación de Liérganes, en Cantabria.]]
Transcantábrico
O Transcantábrico é un servizo turístico de luxo que circula entre os meses de marzo e outubro. Existen dúas circulacións, iniciando cada unha o seu percorrido en León e Santiago de Compostela, respectivamente, cada semana. A viaxe ten unha duración dunha semana, visitando con todas as comodidades os principais atractivos turísticos do norte peninsular. Hai dous tipos:
José María Beltrán Veiga
Traxectoria
Foi nomeado alcalde de Foz en 1955. Permaneceu no cargo até febreiro de 1971.
Vida persoal
Casou con Josefa Pedreira Pérez.
SD Nogueira de Ramuín
A Sociedade Deportiva Nogueira de Ramuín é un club de fútbol galego do concello de Nogueira de Ramuín. Compite no Grupo 4 da Primeira Autonómica de Galicia e o seu terreo de xogo é o Campo de fútbol A Tella.
Foi fundado no ano 1983.
UCAM Murcia Club de Fútbol
O Universidad Católica de Murcia Club de Fútbol, coñecido como UCAM Murcia, é un club de fútbol español da cidade de Murcia. Foi fundado en 1999 e dende 2011 pertence á Universidade Católica San Antonio. Xoga actualmente na Segunda División B, logo de descender na tempada 2016/17.
Historia
En 1999 fúndase o Universidad Católica San Antonio de Murcia C.F., club que compite en Terceira División varias tempadas ata 2005 que deixa de competir o primeiro equipo. Paralelamente fúndase o Club de Fútbol Los Garres en 2004, competindo en fútbol base durante varias tempadas.
Na campaña 2005/06 o club participa xunto ao seu equipo filial en Primeira Territorial, conseguindo o ascenso a Preferente. Na tempada 2006/2007 o equipo filial desaparece e o primeiro equipo é vendido a outro club de fútbol base, o Murcia Deportivo Club de Fútbol. Esta denominación foi mantida durante tres tempadas nas que disputaron os seus partidos como local en Santiago el Mayor, Rincón de Seca (baixo o amparo da A.D. Rincón de Seca) e a capital. Na tempada 2007/2008 o club acaba en cuarta posición en Territorial Preferente, o que lle vale o ascenso á Terceira División.
Na tempada 2009/2010 o club trasládase a Beniaján e pasa a denominarse como Costa Cálida Beniaján Club de Fútbol. Nesta primeira tempada en Beniaján o club acaba en cuarta posición no Grupo XIII da Terceira División, converténdose no equipo revelación da liga e xogando os playoff de ascenso a Segunda División B. Na primeira rolda dos playoff enfróntase ao Cerceda CF, caendo o Costa Cálida tanto no partido de ida en Los Marques de Beniaján por un 1-3 e no de volta en Galicia por un 1-0.
Na tempada 2010/2011 o equipo abandona a pedanía de Beniaján para trasladarse a Sangonera la Verde. No verán de 2010 o presidente do equipo pide o José Barnés ao Concello de Murcia, pero debido ao traslado do Sangonera a Lorca o campo de El Mayayo de Sangonera la Verde queda libre. O Concello ofrécello ao Costa Cálida e o equipo acepta e trasládase á pedanía de Sangonera la Verde, xa que El Mayayo é un campo máis amplo e mellor preparado que o Estadio de Los Marques de Beniaján para acoller partidos de Terceira ou ata de Segunda B. Tamén cambia de nome a Costa Cálida Sangonera Club de Fútbol. No deportivo o club continua no Grupo XIII da Terceira División no que acaba en primeira posición e isto permítelle xogar o playoff de ascenso a Segunda B. Na primeira rolda dos playoff de ascenso a enfrontouse ao Marino de Luanco, no partido de ida o resultado foi de 2-2, e no partido de volta o Marino de Luanco gañou cun contundente 3-0 que lle valeu o pase á segunda rolda e supuxo a eliminación do Costa Cálida.
Na tempada 2011/2012 a Universidade Católica San Antonio de Murcia chega a un acordo de patrocinio e colaboración pasando o equipo a chamarse Universidad Católica de Murcia Club de Fútbol. A partir dese momento José Luis Mendoza pasou a ser o presidente do equipo e Juan Nicolás, ata entón presidente do club, pasou a ser vicepresidente do UCAM Murcia CF. Nesta primeira tempada coa UCAM como patrocinador principal o club acaba sexto no Grupo XIII da Terceira División Española. Este ano o club debuta na Copa do Rei e chega ata a segunda rolda onde cae eliminado ante o Deportivo Alavés.
Na tempada 2012/2013 xoga en Segunda División B ocupando a vacante deixada polo Orihuela CF tras o seu descenso administrativo. O equipo dirixido por Luis García Tevenet está moi preto de lograr a permanencia, chegando á última xornada con opcións de salvación. Con todo, non se se produce a combinación de resultados necesaria e confírmase o descenso do conxunto universitario.
Na tempada 2013/2014, con Gabi Correa no banco, o Universidad Católica de Murcia C. F. comeza unha nova etapa na Terceira División, proclamándose campión do grupo XIII o 17 de abril de 2014 no seu partido contra o Olímpico de Totana. Ese logro chegaba a falta de tres xornadas para que acabase a liga. Tras lograr o primeiro posto, o UCAM Murcia CF afrontaba a súa eliminatoria de ascenso directo a Segunda B fronte ao Real Betis B, logrando o salto de categoría despois de impoñerse ao filial verdibranco por 2-1 no partido de ida e empatando, 1-1, no encontro de volta disputado na Cidade Deportiva Luis del Sol.
A tempada 2014/15 comeza coa contratación de Pedro Luis Reverte Carrión como director deportivo e Eloy Jiménez como adestrador do Universidad Católica de Murcia C.F. Posteriormente, alcánzase un acordo co Concello de Murcia mediante o cal, o Estadio de La Condomina pasa a converterse no novo escenario do club para a disputa dos seus partidos oficiais. Esa campaña, o equipo termina en segunda posición no Grupo IV de Segunda División B. Na fase de ascenso a Segunda, tras eliminar a Real Unión de Irún cae contra o Bilbao Athletic, que posteriormente subiría en Cádiz.
Na campaña 2015/16 o adestrador pasa a ser José María Salmerón. Esta campaña o equipo termina en primeira posición, o que lle permite xogar o playoff de ascenso a Segunda novamente. Xógao contra o Real Madrid Castilla, ao que elimina tras gañar 2-1 na Condomina e empatar 2-2 no estadio Alfredo Di Stéfano logrando así o seu primeiro ascenso a Segunda División. Proclámase, ademais, campión absoluto da categoría ao gañar nos penaltis ao Reus Deportiu despois de dous empates a cero.
Axel Witsel
Axel Thomas Witsel, nado en Liexa o 12 de xaneiro de 1989, é un futbolista belga que xoga para o Borussia Dortmund da Bundesliga alemá e para a. A súa posición natural é a de medio centro, mais tamén pode xogar como medio ofensivo. Con todo, cando chegou ao fútbol profesional xogaba na posición de lateral dereito.
Traxectoria
O primeiro equipo de Witsel foi o Standard Liège, co que debutou nun partido ante o Brussels FC, entrando como substituto de Steven Defour no minuto 89. Aquilo ocorreu o 17 de setembro de 2006, cando Axel contaba con tan só 17 anos de idade. Once días despois, fixo o seu debut nunha competición europea, concretamente na Copa da UEFA, onde o seu equipo saíu eliminado ante os galegos do Celta de Vigo. Durante a tempada 2007-08, e con 18 anos de idade, Witsel converteuse nun dos xogadores que gañaría o título de liga para o Standard, xunto a outros talentos belgas como Steven Defour e Marouane Fellaini. Ese mesmo ano gañaría o premio ao Mellor Xogador Mozo do Ano, e o Zapato de Ouro, que premia ao mellor xogador do torneo. Na tempada seguinte, anotou o gol co que seu club volveu conseguir o campionato de liga, tras imporse no dobre play-off ante o Anderlecht.
O 30 de agosto de 2009, Witsel rompeu a perna dereita do xogador polaco Marcin Wasilewski, nun dos clásicos disputados entre o Standard Liège e o Anderlecht. Axel protestou polo cartón vermello que recibiu e a pesar de desculparse por este incidente, a reacción dos seareiros do club púrpura e sobre todo, dos polacos, non se fixo esperar: Witsel foi ameazado de morte. Finalmente, a Real Federación Belga de Fútbol suspendeu ao internacional belga con oito partidos de Liga, a pesar de que a sanción inicial foi de once encontros, máis unha multa de 250 euros, que igualmente foi reducida dos 2.500 euros que debía pagar nunha primeira instancia.
O 13 de xullo de 2011 o Standard Liège anuncia mediante un comunicado no seu sitio web o traspaso do xogador ao SL Benfica de Portugal, sen dar detalles sobre a transferencia. Segundo medios locais o club portugués tería pagado unha cifra próxima ao oito millóns de euros. O 3 de setembro de 2012 é fichado polo Zenit de San Petersburgo por 40 millóns de euros.
Vixueses, Foncuberta, Maceda
Vixueses é un lugar da parroquia de Foncuberta, no concello ourensán de Maceda, na comarca de Allariz - Maceda. Segundo o INE e o IGE en 2012 tiña 51 habitantes (23 homes e 28 mulleres), tres menos ca en 2008 (23 homes e 31 mulleres) e sete menos ca en 1999.
Doutores honoris causa pola Universidade Complutense de Madrid
A Universidade Complutense de Madrid ten nomeado como doutor honoris causa ás seguintes persoas:
Masturbación
A masturbación é a estimulación dos órganos xenitais e das zonas eróxenas co obxecto da obtención de pracer sexual, podendo alcanzar, ou non, o orgasmo. Pode ir acompañada de fantasías de natureza erótica. Xeralmente a masturbación considérase unha práctica sexual solitaria, se ben tamén se pode realizar sobre os xenitais doutra persoa, como ocorre na masturbación mutua. A masturbación adoita realizarse coas mans, ou mediante o frotamento contra algún obxecto. Tamén é común o uso de xoguetes sexuais para obter este tipo de excitación.
Orixe do termo
A masturbación recibe tamén outros nomes: onanismo, autoerotismo, ipsación,... que son usados popularmente en maior e menor medida. A palabra masturbación era utilizada xa por Marcial, un poeta satírico hispano-romano do século I da era cristiá. É unha palabra composta que provén das latinas manu (man) e stupro (ensuciar).
Historia
miniatura|150px|esquerda|[[Egon Schiele, Selbstbefriedigung (1911).]] miniatura|150px|esquerda|Corsé contra o onanismo (c. 1815).
Os antigos exipcios crían que o deus Ra creou a primeira parella, Shu e Tefnut, masturbándose. Os autores xudeus consideraban que a masturbación era un delito que debía ser castigado coa pena capital. No libro do Pentateuco fálase de Onán, segundo fillo de Xudá. Tras a morte do seu irmán máis vello, Er, viuse na obrigación de darlle descendencia na súa viúva, Tamar, para que esta non quedase desamparada. En aplicación da lei do levirato, as viúvas sen fillos devolvíanse á súa familia, polo que Onán preferiu non dar descendencia ó seu irmán para quedar con toda a herdanza do pai. A historia do castigo divino a Onán foi empregada posteriormente pola Igrexa Católica para xustificar a condena moral da masturbación como acto ofensivo a Deus. Os pais da igrexa vían na masturbación trazos diabólicos.
No Novo Testamento Xesús Cristo non fixo ningunha referencia á masturbación. Tampouco Paulo de Tarso, a pesar de que a impureza da que fala nas epístolas ós Gálatas, ós Corintios e ós Efesios foi interpretada en séculos posteriores como unha referencia á masturbación. Cirilo de Alexandría tratou a masturbación como cuestión moral. Máis adiante Tomé de Aquino, na súa Suma Teolóxica, valorou a masturbación como un pecado contra natura, máis grave que o adulterio ou a violación.
A partir de comezos do século XVIII comezou a publicarse unha longa serie de libros que describían os perniciosos efectos que supostamente exercía a masturbación sobre a saúde física e mental do que a practicaba. Onania, or the heinous sin of self-pollution and all its frightful consequences in bothe sexes ("A onanía, ou o pecado nefando da masturbación e todas as súas aterradoras consecuencias en ambos sexos") foi o primeiro destes tratados. Seguiulle L'onanisme, de Tissot (1760), na que defendía que a masturbación provoca alteracións na coloración da pel, desecamento, enfraquecemento, histeria, mareos, cobiza, desfiguración do rostro, esgotamento, dores e morte. Autores posteriores atribúenlle á masturbación frixidez, impotencia, doenzas mentais e epilepsia.
Xa no século XIX, en 1835 o libro The student's manual ("O manual do estudante"), do reverendo John Todd, ministro congregacional en Massachusetts, que recomendaba a lectura, o exercicio e as duchas frías para evitar caer no pecado. Segundo Todd, a masturbación debilitaba a memoria, extenuaba a mente e arruinaba a alma. Chegaron a publicarse 24 edicións do libro e a venderse 100.000 exemplares en Europa.
No mesmo século XIX os especialistas en nutrición idearon dietas específicas para combater a masturbación. Sylvester Graham defendía que unha dieta con moita fibra axudaba a combater o vicio e a este fin creou as Graham Crakers, que aínda hoxe son populares nos Estados Unidos. Co mesmo obxectivo John Harvey Kellog perfeccionou o cereal Granola, fundando o imperio Kellog. No seu libro The home book of the modern medicine: a family guide to health and disease ("O libro do fogar da medicina moderna: guía familiar para a saúde e a enfermidade") recomendaba practicar a circuncisión na infancia como remedio para a masturbación, a poder ser sen anestesia, para que o cativo conservase a lembranza da dor sufrida, interpretándoa como castigo. Na mesma época, e no eido da medicina, recomendábase ás mulleres evitar bañarse para non correren o risco de masturbación accidental. Igualmente recomendábase ós pais que atasen ós seus fillos adolescentes á cama ou empregasen algún tipo de trebello que lles impedise masturbarse posto que, segundo dicían, a masturbación provocaba gran número de males, dende a debilidade física ata o retardo mental.
Louis Amundson
Louis Gabriel "Lou" Amundson, nado o 7 de decembro de 1982 en Ventura, California, é un xogador de baloncesto profesional estadounidense.
Masturbación
Historia
Na mesma época comezan a aparecer autores illados que consideran que, posto que a masturbación é unha práctica moi frecuente, non é posible pensar que é daniña. Ó comezo algúns falan do menoscabo producido pola masturbación excesiva, e ata o propio Sigmund Freud, nos seus primeiros traballos, opina que as neuroses non nacen de feridas psíquicas na infancia, senón de prácticas sexuais insás, como a masturbación ou o coitus interruptus.
Louis Amundson
Traxectoria
Amundson foi nomeado Rookie do Ano da NBA D-League en 2007, cando xogaba nos Colorado 14ers.
Masturbación
Historia
A mediados do século XX o doutor Alfred Charles Kinsey publicou o coñecido como Informe Kinsey. Neste informe expoñía a súa estimación de que polo menos un 92% dos homes e un 58% das mulleres se masturbaran ata chegar ó orgasmo nalgún momento da súa vida. Hoxe sábese que en Gran Bretaña a masturbación mutua é a forma de relación sexual máis frecuentemente practicada despois do coito vaxinal heterosexual.
Louis Amundson
Traxectoria
O 8 de marzo de 2007, asinou un contrato de dez días cos Philadelphia 76ers.
O 14 de agosto de 2008, Amundson asinou un contrato por dous anos cos Phoenix Suns. O 30 de xuño de 2009, os Suns exerceron a opción de equipo no contrato de Amundson.
Masturbación
Perspectiva científica
miniatura|200px|dereita|[[Édouard-Henri Avril, gravado de De Figuris Veneris.]]
Louis Amundson
Traxectoria
O 13 de setembro de 2010, Amundson asinou un contrato por dous anos cun valor de 4.17 millóns de dólares cos Golden State Warriors, sendo o segundo ano unha opción do xogador. Durante 46 partidos, fixo 4.3 puntos e 4 rebotes en 15 minutos de xogo. Tras a tempada 2010-11, elixiu a súa opción de quedar nos Warriors outro ano máis.
O 19 de decembro de 2011, Amundson foi traspasado aos Indiana Pacers a cambio de Brandon Rush. O 25 de setembro de 2012, asinou cos Minnesota Timberwolves. Foi cortado o 8 de febreiro de 2013.
Masturbación
Perspectiva científica
miniatura|200px|dereita|Masturbación masculina.
Punto de vista psicolóxico
Dende un punto de vista psicolóxico distínguense varios tipos de masturbación :
Existe unha relación directa entre as disfuncións sexuais na idade adulta e o crecemento nun medio sociofamiliar que reprime e culpabiliza a masturbación. Ó ser este o primeiro modo de coñecemento da sexualidade do individuo, a represión e a culpabilización crean unha asociación condicionada entre a sexualidade e a ansiedade e o sufrimento.
A masturbación é empregada dentro de terapias psicolóxicas para combater a exaculación precoz nos homes e a anorgasmia nas mulleres, entre outras patoloxías. Neste contexto, a masturbación é un vehículo que permite o autocoñecemento da propia sexualidade e a liberación de tabús creados por unha contorna represiva. Dentro destas terapias explóranse as cognicións negativas e préstase atención á optimización da experiencia sexual positiva.
Incidencia
miniatura|200px|esquerda|Michel Fingesten, 1923: Variacións sobre o tema do amor (masturbación feminina) miniatura|150px|esquerda|[[Gustav Klimt, Muller sentada de coxas abertas (1913).]] miniatura|150px|esquerda|Olería grega, [[-VI|Século VI a.C..]]
Practicamente toda a poboación sa se masturba desde idades temperás ata o final da súa vida. A masturbación é a primeira e máis natural forma de obter pracer sexual, a práctica máis continua e común a todas as culturas, ó longo de toda a historia da humanidade, en todas as idades e en ambos sexos. Viuse con ecografías a fetos de ambos os sexos masturbándose no útero materno.
Por xénero
Está moi estendida a idea de que os homes se masturban con maior frecuencia que as mulleres. Porén, o certo é que as enquisas sobre prácticas sexuais adoitan sufrir desviacións nas respostas, por motivos de corrección social.
Ademais do antedito Alfred Kinsey, outros autores analizaron as porcentaxes de poboación que practican habitualmente a masturbación. Así, Hass dá unhas cifras algo máis equilibradas que as de Kinsey: o 75% dos rapaces e 52 % das rapazas entre 15 e 16 anos mastúrbanse, e o 80% dos rapaces e o 59% das rapazas entre 17 e 18 anos. En España García proporciona outras cifras: o 94% dos homes e 50% das mulleres de todas as idades. Gutiérrez Calvo, no seu estudo entre a poboación universitaria, sinala que o 13,,6% das mulleres comezan a masturbarse antes da puberdade, e o 45% na adolescencia. Hernández Martínez, no seu estudo sobre os adolescentes da rexión de Murcia, refire que o 95% dos rapaces e o 49% das rapazas se masturbou algunha vez. De entre aqueles que practican a masturbación, o 22% dos rapaces e o 32% das rapazas comezou a facelo antes dos 10 anos de idade, sendo a idade máis frecuente entre os 13 e os 14 anos para ambos sexos.
No relativo á frecuencia coa que se practica a masturbación, Kinsey daba a cifra de 2,4 veces por semana para os homes. Gutiérrez Calvo atopa que un 85% das rapazas se masturba esporadicamente, mentres que o 21% dos rapaces se masturba frecuentemente e o 8% habitualmente. Hass dá unhas cifras similares ás de Hernández Martínez, isto é, o 26% dos rapaces mastúrbanse dúas ou tres veces por semana, cifras que chegan a un 50% dos rapaces e un 82% das rapazas para unha masturbación esporádica.
Por situación sexoafectiva
Tanto homes como mulleres continúan masturbándose despois de establecer relacións de parella. Incluso aínda que tales relacións sexan satisfactorias, o 75% dos homes e o 75%-91% das mulleres emparelladas continúan facéndoo. mentres a frecuencia coa que os homes emparellados acoden á masturbación diminúe desde o momento en que comezan a ter relacións sexuais e segue descendendo co paso do tempo, nas mulleres a frecuencia mantense igual ou aumenta na maioría dos casos, sobre todo entre as que son máis novas. .
Por idade
Está moi estendida a idea de que a masturbación é unha práctica propia da adolescencia. Trátase dunha idea equivocada. Corby e Solnick (1980) comunican os datos dun estudo danés que revelaba que a masturbación era practicada por un 43% entre os 70 e os 75 anos de idade, e por un 21% entre os 90 e os 95. Weizman e Hart (1987) falan dun 41% entre os 60 e os 71 anos. Christenson e Gagnon (1965), por último, sitúan a incidencia nun 25% entre as mulleres casadas de 65 anos e nun 0% entre as de 70 anos, e no 33% das mulleres de 65 anos e o 25% das de 70 casadas con anterioridade. Hai que salientar que se observou que as persoas maiores son máis reticentes que as máis novas a falar das súas prácticas sexuais, en especial sobre a masturbación, debido ás fortes connotacións negativas que esta práctica tivo na súa educación. Observáronse tamén notables diferenzas entre os resultados das enquisas realizadas a persoas maiores que residen nas súas casas e as que residen en institucións xeriátricas.
Implicacións éticas
miniatura|dereita|150px|Onanista (1830). miniatura|dereita|150px|Acuarela erótica (1840).
Perspectiva relixiosa
A Igrexa Católica condena a práctica da masturbación por consideralo un acto intrinsecamente desordenado. Toda práctica sexual que non teña como finalidade a procreación é pecaminosa, na visión católica. Concretamente, entre os pecados gravemente contrarios á castidade cóntanse a masturbación, a fornicación, a pornografía, a prostitución, o estupro e as prácticas homosexuais, pois son expresión do vicio da luxuria. O catecismo católico é claro nesta condena:
Esta doutrina queda de manifesto nos datos que ofrece Hernández Martínez para a poboación adolescente murciana. De entre os escolares que se declaran indiferentes ante a relixión, un 74% mastúrbanse e un 24% non. Pero de entre os que se declaran católicos non practicantes esas cifran cambian a uns respectivos 60 e 36%, que ascenden a 33 e 65% entre os católicos practicantes, practicamente as mesmas que para os que se consideran moi bos católicos (33 e 67%). Os crentes noutras relixións non responderon á enquisa.
O Tres, Vilarmaior, Vilarmaior
O Tres é un lugar da parroquia de Vilarmaior no concello coruñés de Vilarmaior na comarca de Betanzos. Tiña 76 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 40 eran homes e 36 eran mulleres.
Singles (álbum de Nirvana)
Nirvana é un box set de Nirvana editado en Europa en decembro de 1995 polo selo Geffen. Contén sinxelos dos dous álbums máis exitosos da banda, Nevermind e In Utero. Foi lanzado un ano despois da morte de Kurt Cobain e conta con seis CDs: catro do Nevermind ("Smells Like Teen Spirit", "Come as You Are", "In Bloom" e "Lithium") e dous do In Utero ("Heart-Shaped Box" e "All Apologies"). A caixa non inclúe o terceiro sinxelo deste segundo álbum, "Pennyroyal Tea", que foi cancelado despois da morte de Cobain, aínda que milleiros de copias foron vendidas anticipadamente.
Listaxe de cancións
Todos os temas compostos por Kurt Cobain, agás onde se indique.
León, España
León (en leonés: Llión ) é a cidade capital da provincia de León situada na comunidade autónoma de Castela e León, localizada no noroeste da Península Ibérica en España. É atravesado polos ríos Bernesga e Torío.
O concello acada unha poboación de 122.051 habitantes (2021) e posúe unha área metropolitana (Alfoz de León) de 198.249 habitantes (2020).
Historia
As escavacións arqueolóxicas levadas a cabo durante os últimos anos na cidade de León poden precisar, con probas evidentes, que a súa orixe é romana. Pese que se lle atribúe a fundación á Legio VII Gemina semella segura a hipótese de que a unidade que tomou parte nas Guerras Cántabras (29 a.C. - 19 a.C.) Legio VI Victrix xa precedera á Legio VII no lugar.
As evidencias arqueolóxicas que veñen a verifica-lo inicio do asentamento romano foron proporcionadas por escavacións efectuadas tanto no interior como fóra do actual recinto fortificado. As primeiras, ademais de testemuñar importantes vestixios da ocupación da Legio VII Gemina, permitiron determina-la existencia de dous campamentos precedentes. O máis antigo dataríase entre os últimos anos do século I adC e os comezos do seguinte século. Pouco tempo máis tarde erixiríase un segundo, perdurando ata practicamente a chegada da Legio VII Gemina.
O recinto ocupado pola Legio VII ten forma rectangular, a típica dun campamento romano ou castra de 570 a 350 metros, capacitado, por isto, para albergar unha lexión nas súas 20 hectáreas de superficie. Foi amurallado en dous momentos diferentes. O primeiro, representado por un muro de opus vittatum reforzado cun terraplén interno, debeu ser contemporáneo ou lixeiramente posterior ó establecemento da lexión, respondendo á tendencia xeneralizada de levantar, ou substituír progresivamente, as defensas dos recintos militares en terra e madeira por outras en pedra.
A segunda fortificación é a muralla con torres visible en varios puntos da cidade. Debeu de erguerse a finais do século III d.C. ou comezos do IV. Conserva 36 cubos, a metade dos que debeu incorporar inicialmente, ademais das oito torres que flanqueaban as súas portas.
O campamento contou, aló menos, cun acueduto que chegaba ó recinto polo noroeste, mais a súa orixe ou captación non se coñece. A súa cronoloxía habería que situala entre finais do século I e os comezos do século II.
As últimas intervencións permitiron coñecer algunha das características das edificacións dos campamentos. As máis completas aparecidas ata o momento son os restos das edificacións cos diversos espazos destinados ó aloxamento dos soldados.
Especial atención merecen as grandes termas situadas en boa parte baixo a catedral. Localízanse nas inmediacións da porta oriental do campamento, ó carón da Vía Principalis.
Unha escavación realizada no exterior do recinto amurallado, nas proximidades do seu ángulo sueste, permitiu descubri-los restos dunha galería abovedada, pero non puido asociarse cunha edificación determinada.
Restos dunhas pequenas termas apareceron recentemente no barrio de San Lorenzo, ó leste do recinto fortificado. A súa cronoloxía pódese establecer dun xeito amplo polos selos presentes nos seus muros. Todos portaban a inscrición Legio VII Gemina Felix, polo que nos indica que puideron construírse dende o 73 ou 74 d.C., sen supera-lo principado de Septimio Severo (193-211 d.C.), momento no que recibe o epíteto de Pía.
O contorno suburbano proporcionou ata o momento dúas necrópoles de inhumación de época tardía. As características dos enterramentos son similares en ambos casos, fosas delimitadas con ladrillos ou cantos e cuberta con ladrillos ou tellas a dobre vertente ou cha etc. Existe tamén un sartego de laxas.
No período comprendido entre os séculos VI e VIII, a escaseza de evidencias arqueolóxicas, só localizadas en lugares concretos, proxectan unha imaxe carente de vitalidade urbana, cunha clara redución do espazo habitado, que semella concentrarse na zona sul. Ata agora, nada indica que poidamos falar dunha civitas, xa que se aprecia unha total continuidade coa etapa baixoimperial, o que nos indica que a presenza do poder visigodo foi nula ou mínima, reducida, quizais, o acuartelamento dalgunhas tropas.
A cidade foi conquistada polos musulmáns no ano 712. Cara o ano 846, un grupo de mozárabes tentou repoboa-la cidade, máis un ataque musulmán rematou con aquela iniciativa. No ano 856, co rei Ordoño I, produciuse un novo intento de repoboación, con éxito, e máis tarde no ano 914, Ordoño II, fíxoa capital do seu reino. Saqueada por Almanzor cara o ano 987, foi de novo reconstruída e repoboada con Afonso V, que lle outorgou o Foro de 1017, co que se regulou a vida económica da cidade e o funcionamento do seu mercado. Xurdiron, pois, barrios de artesáns e comerciantes que, a partir do século XIII, interviñeron no goberno municipal. Durante a baixa Idade Media, a gandería deu a cidade unha época de prosperidade. No século XVI iniciouse a súa decadencia económica e demográfica, que se mantería ata o século XIX. Durante o século XX o desenvolvemento da minaría do carbón converteríana nunha das cidades máis dinámicas da Península, situación que foi empeorando ó remata-lo devandito século, co declive da minaría.
Principais monumentos
miniatura|[[Catedral de León.]] miniatura|esquerda|Hostal de San Marcos. miniatura|esquerda|Panteón dos Reis da Basílica de Santo Isidoro de León. miniatura|Casa de Botines.
Os seus principais monumentos son a catedral gótica coñecida como a Pulchra Leonina que comezou a edificarse en 1205 e rematou en 1305, coas súas vidreiras e as tres portadas esculturadas, a basílica de Santo Isidoro, coas súas pinturas románicas, o Hostal de San Marcos, coa súa fachada plateresca. De estilo neogótico, a Casa de Botines do arquitecto catalán Antoni Gaudí. O Palacio de los Guzmanes contendo un patio de estilo plateresco. A zona antiga contén restos das antigas murallas medievais e romanas. Son tamén destacables o denominado Barrio húmedo e a Plaza del Grano. No ano 2005 foi inaugurado o Museo de Arte Contemporánea (Musac).
Castelán, Saa, A Pobra do Brollón
Castelán é un lugar actualmente deshabitado da parroquia de Saa, no concello lugués da Pobra do Brollón.
Microsoft SQL Server
Microsoft SQL Server é un sistema para a xestión de bases de datos producido por Microsoft baseado no modelo relacional. As súas linguaxes para consultas son T-SQL e ANSI SQL. Microsoft SQL Server constitúe a alternativa de Microsoft a outros sistemas xestores de bases de datos como son Oracle, PostgreSQL ou MySQL (tamén de Oracle).
Características de Microsoft SQL Server
É común desenvolver completos proxectos complementando Microsoft SQL Server e Microsoft Access a través dos chamados ADP (Access Data Project). Desta forma complétase a base de datos (Microsoft SQL Server), coa contorna de desenvolvemento (VBA Access), a través da implementación de aplicacións de dúas capas mediante o uso de formularios Windows.
No manexo de SQL mediante liñas de comando utilízase o SQLCMD.
Para o desenvolvemento de aplicacións máis complexas (tres ou máis capas), Microsoft SQL Server inclúe interfaces de acceso para varias plataformas de desenvolvemento, entre elas .NET, pero o servidor só está dispoñible para sistemas operativos.
T-SQL
Transact-SQL é o principal medio de interacción co Servidor. Permite realizar as operacións claves en SQL Server, incluíndo a creación e modificación de esquemas da base de datos, a introdución e edición dos datos na base de datos, así como a administración do servidor como tal. Isto realízase mediante o envío de sentenzas de T-SQL e declaracións que son procesadas polo servidor e os resultados (ou erros) regresan á aplicación cliente.
Cliente Nativo de SQL
Cliente Nativo de SQL é a biblioteca de acceso a datos para os clientes de Microsoft SQL Server versión 2005 en diante. Implementa nativamente soporte para as características de SQL Server, incluíndo a execución da secuencia de datos tabular, soporte para bases de datos en espello de SQL Server, soporte completo para todos os tipos de datos compatibles con SQL Server, conxuntos de operacións asíncronas, as notificacións de consulta, soporte para cifrado, así como recibir varios conxuntos de resultados nunha soa sesión de base de datos. Cliente Nativo de SQL utilízase como extensión de SQL Server plug-ins para outras tecnoloxías de acceso de datos, incluíndo ADO ou OLE DB. Cliente Nativo de SQL pode tamén usarse directamente, pasando por alto as capas de acceso de datos.
Five Dollar Bob's Mock Cooter Stew
Five Dollar Bob's Mock Cooter Stew é un EP da banda estadounidense de grunge Mudhoney, editado o 26 de outubro de 1993 polo selo Reprise Records.
O EP é un recompilatorio de sete temas, catro dos cales eran cancións novas no tempo da edición. Das outras tres, dúas eran rarezas, e a última unha versión re-gravada dun tema anteriormente editado, "Make It Now", aparecido en Piece of Cake e co título "Make It Now Again" no EP. "Deception Pass" e "Underide" aparecen en sinxelos anteriores. Os catro temas restantes son novos e só aparecen neste EP.
A Goiba, Vilarmaior, Vilarmaior
A Goiba é un lugar da parroquia de Vilarmaior no concello coruñés de Vilarmaior na comarca de Betanzos. Tiña 9 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 5 eran homes e 4 eran mulleres.
Turinxia
Turinxia (en alemán Thüringen) é un estado libre entre os 16 Estados federados de Alemaña, Atravesado polo bosque de Turinxia e situado no centro xeográfico do país.
Algunhas cidades importantes deste estado son Weimar, Erfurt, Eisenach e Xena.
Historia
A comezos do século XIX e como consecuencia das guerras Napoleónicas o territorio que comprende este estado pasou a formar parte da Confederación do Rin e tras o congreso de Viena adheriuse á Confederación Xermánica.
A industrialización de Alemaña durante o século XIX iniciouse en Turinxia e Saxonia.
Durante a segunda guerra mundial a rexión foi severamente destruída e sufriu gran número de baixas civís provocadas na súa maioría polos bombardeos dos aliados.
Tras a reunificación alemá en 1990 Turinxia renaceu como estado.
Economía
Turinxia ó igual que a maior parte das ex-RDA viviu unha dispar progresión económica e a situación mellorou globalmente. Así e todo, Érfurt ostenta un dos niveis de riqueza máis baixos do país a pesar das constantes subvencións do goberno federal e da Unión Europea (UE).
Stadion An der Alten Försterei
O Stadion An der Alten Försterei (Estadio preto da casa do vello gardabosques, en alemán) é un estadio de fútbol en Berlín, Alemaña. Serve de localía ao 1. FC Union Berlin desde a súa inauguración en 1920 e ten capacidade para 21.704 espectadores.
Surrogates
Surrogates é un filme estadounidense de ficción científica dirixido por Jonathan Mostow que foi estreado no 2009.
Tundra
miniatura|dereita|350px|Tundra de Alasca en verán A tundra (do saami "tunturi", chaira desprovista de árbores) é un terreo aberto e chan, de clima subglacial e subsolo xeado, carente de vexetación arbórea; solo cuberto de musgos e liques, e ás veces pantanoso.
Localización
Esténdese principalmente polo hemisferio norte: en Siberia, Alasca, norte do Canadá, sur de Groenlandia e a costa ártica de Europa. No hemisferio sur maniféstase con temperaturas moito máis parellas durante o ano e en lugares como o extremo sur de Chile e a Arxentina, illas subantárticas como Xeorxia do Sur e Kerguelen, e en pequenas zonas do norte da Antártida preto ao nivel do mar.
Clima
As tundras atópanse en rexións preto dos polos, onde os invernos son extremadamente fríos, os veráns curtos e frescos. Nelas viven animais como os osos polares, lobos mariños, focas etc.
Vexetación
O delgado manto de vexetación está composto de liques, pastos e xuncos con raíces pouco profundas (porque o solo está sempre xeado) o que permite o desenvolvemento dunha extraordinaria fauna.
En verán, co desxeo, aparecen bases e pradarías de plantas anuais. Ademais da escasa vexetación, as poucas plantas que se conservan están acondicionadas para sobrevivir coa escasa calor diúrna e conservan auga no seu interior.
Diana Palazón
Diana Palazón, nada en Elx, Alacant, o 12 de decembro de 1977, é unha actriz española.
Coñecida polos seus papeis nas series de televisión Al salir de clase e Hospital Central, nos últimos anos tamén ten participado con papeis secundarios e distintas longametraxes, ademais de contar con experiencia teatral.
En 2006 participou na produción galega Mia Sarah.
Gundín, Vilarmaior, Vilarmaior
Gundín é un lugar da parroquia de Vilarmaior no concello coruñés de Vilarmaior na comarca de Betanzos. Estaba despoboado no ano 2010 segundo datos do INE.
Great American Ball Park
O Great American Ball Park é un parque de béisbol das Ligas Maiores (MLB) situado en Cincinnati, Ohio (Estados Unidos). Lar dos Cincinnati Reds, foi o inaugurado no ano 2003 para substituír o Cinergy Field (antes Riverfront Stadium), usado entre 1970 e 2002. O nome do estadio é debido ao patrocinio de Great American Insurance Group.
Labazá, Vilarmaior, Vilarmaior
Labazá é un lugar da parroquia de Vilarmaior no concello coruñés de Vilarmaior na comarca de Betanzos. Tiña 15 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 9 eran homes e 6 eran mulleres.
MV Erkowit
Características do barco
O Erkowit era un barco mercante de 4950 toneladas. Recibía o seu nome da localidade homónima sudanesa.
Accidente
Unha vez dentro da ría, o práctico do porto, que subira a bordo do Rotesand, ordenou aos capitáns do Erkowit e do Rotesand que permanecesen sen entrar no porto nin moverse, ata novo aviso, na zona onde estaban, entre os puntos de Punta Mera e Punta Canabal, fronte á praia de Bastiagueiro. Pero en canto o práctico desembarcou, ambos os capitáns, e de mutuo acordo, decidiron varar o Erkowit na enseada que forma Punta Fiaiteira e a punta de Porto Cobo en Santa Cruz, Oleiros. O Rotesand suspendeu entón os traballos de rescate do Erkowit, abandonando o rescate.
Durante as seguintes horas e días intentaron tapar as vías de auga no casco para reflotalo e salvar a nave e a súa carga. Pero o mal tempo complicou a operación. O 12 de decembro, un dos mergulladores da Mariña que traballaba na reparación, Antonio Rondón Guil, faleceu cando, mentres se mergullaba na bodega número 4 do barco, o seu conduto de respiración rompeuse. Dous barcos participantes nos labores de rescate afundíronse.
Finalmente foi imposible taponar as vías e o barco afundiu o día 31 de outubro na praia de Bastiagueiro provocando a perda da súa carga, formada, entre outros produtos, por 2000 bidóns de insecticida.
Impacto ecolóxico
O embarrancamento provocou un vertido tóxico. O marisqueo e a pesca prohibíronse na ría durante case un ano, e o vertido supuxo o fin das bateas de mexillón que ata o momento poboaban a ría e a morte de numerosas especies mariñas nas rías de Ferrol, Ares e Coruña.
Solenopsis invicta
A Solenopsis invicta é unha especie de formiga orixinaria de América do Sur, sendo unha das máis de douscentas oitenta especies do extenso xénero de formigas Solenopsis. Aínda que S. invicta sexa orixinaria de Suramérica, converteuse nunha praga no sur dos Estados Unidos de América, Australia, Taiwán, Filipinas e o sur da provincia chinesa de Guangdong. Tamén hai informes de colonias en Macau, antigo enclave portugués que linda coa provincia de Guangdong. Solenopsis invicta é coñecida por ter unha forte, dolorosa e irritante trabada que a miúdo deixa unha pústula na pel.
Marc Wilmots
Marc Robert Wilmots, nado en Dongelberg, Brabante Valón, o 27 de setembro de 1958, é un exfutbolista internacional e actual adestrador profesional de fútbol belga. Xogaba de centrocampista ofensivo. Actualmente adestra a, onde desempeña o seu cargo desde marzo de 2012. Ten participado tamén na vida política, onde estivo no Senado como membro do partido Mouvement Réformateur.
Linguas románicas orientais
miniatura|300px As linguas balcorrománicas ou románicas orientais son un conxunto de linguas románicas ou “neolatinas” faladas nos Balcáns, principalmente en Romanía e Moldavia. A maioría destas linguas difiren das linguas románicas occidentais porque teñen unha grande influencia eslava tanto no léxico como na fonoloxía.
Lista de linguas balcorrománicas
As linguas balcorrománicas son:
Székely Himnusz
O Székely Himnusz é un poema de 1921 adoptado polo Consello Nacional Sículo como himno do País Sículo o 5 de setembro de 2009. A letra foi escrita por György Csanády e a música foi composta por Kálmán Mihalik.
Orixinal (húngaro)
Ki tudja merre, merre visz a végzet
Göröngyös úton, sötét éjjelen.
Segítsd még egyszer győzelemre néped,
Csaba királyfi csillagösvényen.
Maroknyi székely porlik, mint a szikla
Népek harcának zajló tengeren.
Fejünk az ár ezerszer elborítja,
Ne hagyd elveszni Erdélyt, Istenünk!
Dinain
Dinain (Diseño Naval e Industrial S.L) é unha empresa do sector do deseño naval e industrial con sede en Narón, no polígono da Gándara. A empresa iniciouse no deseño naval traballando para Astano.
Deseño naval
Traballa con programas de CAD como AutoCAD, MicroStation, Autohydro, SolidWorks, Ansys Workbench, FORAN (V40, V50.2 e V60), Aveva Marine, Smart Marine, Autoship ou Delftship.
A empresa deseña todo tipo de buques para pasaxe e mercadorías, gaseiros, petroleiros, dragas, remolcadores, plataformas offshore, buques de apoio a barcos plataforma (FPSO, DRILLSHIP, AHTS, PSV, OSRV) e buques militares.
Teñen traballado na serie F-100 para a Armada Española, F-310 para Noruega e destrutores AWD australianos. Deseño de buques anfibios Juan Carlos I (L-61) da Armada Española, ALHD para Royal Australian Navy. Submarinos programas Scorpène e S-80 ou buques de apoio loxístico Cantabria (A-15) e australianos.
Accionariado
En 2014 a empresa de Madrid CT Ingenieros mercou o 80% de Dinain. En 2016 mercou o 100% da empresa.
Heidi (anime)
Heidi (アルプスの少女ハイジ) é unha serie de anime xaponesa do xénero Kodomo estreada o 6 de xaneiro do 1974, inspirada no libro homónimo da escritora suíza Johanna Spyri. A serie foi producida pola xaponesa Zuiyo Eizo, que logo pasaría a ser Nippon Animation, e a cadea alemá Zweites Deutsches Fernsehen (ZDF).
London Cornish RFC
O London Cornish RFC é un club de rugby córnico de emigrantes córnicos da cidade de Londres, Inglaterra. O club foi fundado en 1962 por un grupo que se coñeceron na Cock Tavern de Fleet Street, foron coñecidos orixinalmente como Cornish Exile.