Lakshmibai
Rebelión de 1857
Forzas dos estados de Orchha e Datia, aliados da Compañía, invadiron Jhansi coa intención de dividilo entre eles; a rani apelou ao gobernador xeral por axuda pero non obtivo contestación de modo que reuniu unha forza militar, con antigos feudatarios de Jhansi e elementos rebeldes, que derrotou os invasores en agosto de 1857. Así e todo, daquela aínda tiña intención de reter Jhansi en nome dos británicos. miniatura|Asalto británico a Jhansi Jhansi, so o goberno de Lakshmibai, permaneceu en paz entre agosto de 1857 e xaneiro de 1858 e malia os británicos anunciaren o envío inmediato de tropas o certo é non chegou continxente ningún, o que reforzou a posición na corte dos partidarios da independencia do dominio británico. Cando as forzas británicas chegaron finalmente a cidade en marzo atopárona ben defendida e o forte preparado para rexeitar calquera ataque. O comandante das forzas británicas, Hugh Rose, esixiu a capitulación e de facer caso omiso procedería á destrución do cidade. Logo de deliberar cos seus asesores, a rani proclamou que loitaría pola independencia. Os británicos principiaron o asedio a Jhansi o 23 de marzo de 1858 e ao día seguinte bombardearon a cidade, os defensores contraatacaron con fogo intenso, repararon os danos nas defensas e pedíronlle axuda a Tatya Tope, un dos líderes da revolta de 1857 e persoalmente, con Rao Sahib, comandou un exércido de 20 000 homes que se dirixiu á cidade mais os británicos venceron no enfrontamento entre as dúas forzas o 31 de marzo e o 2 de abril catro columnas británicas asaltaron as defensas en diferentes puntos e intentaron escalar os muros, baixo un fogo moi vivo. Outras dúas columnas conseguiran penetrar na cidade con ordes de se dirixir ao palacio, atoparon unha dura resistencia nas rúas e en cada estancia do propio palacio. A loita na rúa continuou todo o día seguinte, sen tregua nin clemencia ningunha. A rani retirouse do palacio ao forte e logo de oír os seus asesores decidiu que a resistencia na cidade era infrutuosa e mellor había ser marchar para se unir ás forzas de Tatya Tope ou de Rao Sahib. miniatura|Lugar onde, segundo a tradición, saltou a Rani de Jhansi para fuxir dos británicos. A tradición afirma que Lakshmibai montou no seu cabalo Badal con Damodar Rao ás costas e saltou os muros da cidade; o que supuxo a morte do animal, quedando eles dous indemnes. Sexa como for, a rani escapou co seu fillo pola noite, rodeada dunha garda armada. En Kalpi uníronselle as forzas de Tatya Top e ocuparon a cidade pero sufriron unha nova derrota a mans dos británicos e dirixíronse cara a Gwalior, ocuparon a cidade sen oposición e proclamaron a Nana Sahed como peshwa dun renacido dominio maratha. As forzas de Rose tomaron a localidade veciña de Moar o 16 de xuño e avanzaron con éxito en dirección a Gwalior. Ao día seguinte en Kotah-ki-Serai, preto do forte da cidade, un escuadrón do 8º Rexemento de húsares irlandeses baixo as ordes do capitán Heneage loitou contra unha gran forza india dirixida por Lakshmibai, que pretendía abandonar a zona, o que resultou no masacre de 5000 soldados indios. Segundo un testemuño británico contemporáneo, foi nesta acción onde a rani quedou ferida de morte. miniatura|Estatua ecuestre de Lakshmibai en Solapur