cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Escola de Tradutores de Toledo
Algúns tradutores coñecidos
Coñecemos algúns nomes de tradutores: o segoviano Domingo Gundisalvo, que traducía ao latín desde a versión en lingua vulgar do xudeu converso sevillano Xoán Hispano ou Xoán Hispalense (Juan Hispano ou Juan Hispalense), por exemplo. Grazas ás súas traducións de obras de astronomía e astroloxía e doutros opúsculos de Avicena, Algazel, Avicebrón e outros, chegaron a Toledo desde toda Europa sabios desexosos de aprender in situ deses marabillosos libros árabes. Estes empregaban xeralmente como intérprete algún mozárabe ou xudeu que vertía en lingua vulgar ou en latín bárbaro as obras de Avicena ou Averroes. Entre os ingleses que estiveron en Toledo cítanse os nomes de Roberto de Retines, Adelardo de Bath, Alfredo e Daniel de Morlay e Miguel Scoto, a quen serviu de intérprete Andrés o xudeu; italiano foi Xerardo de Cremona, e alemáns Hermann o Dálmata e Hermann o Alemán. Grazas a este grupo de autores, os coñecementos árabes e algo da sabedoría grega a través destes penetrou no corazón das universidades estranxeiras de Europa. Como froito secundario desa tarefa, a lingua castelá incorporou un numeroso léxico científico e técnico, frecuentemente arabismos, civilizouse, axilizou a súa sintaxe e fíxose apta para a expresión do pensamento, chegando á norma do chamado "castellano drecho" afonsí.
Gaussian
Gaussian é un programa informático comercial utilizado en química computacional. A súa primeira versión desenvolveuna John Pople e o seu grupo en 1970 na Universidade Carnegie-Mellon, o seu nome procede da utilización por Pople de orbitais de tipo gaussiano para aumentar a velocidade de cálculo, aínda así os seus cálculos eran aínda limitados. As primeira versións eran de balde mercé a un programa de intercambio con outras universidades, a partir de 1980 comezou a pagarse unha pequena cota e desde 1987 distribúeo comercialmente Gaussian Inc. Pola súa versatilidade e fácil manexo converteuse no programa estándar no campo da química cuántica e emprégano químicos, enxeñeiros, bioquímicos, físicos e outros investigadores que traballan noutras áreas relacionadas coa química. O programa predí a estrutura molecular, frecuencias de vibración, enerxía e moitas outras propiedades dos sistemas moleculares
Santa Locaia de Parga, Guitiriz
Santa Locaia de Parga é unha parroquia que se localiza ó sur do concello de Guitiriz, a uns 7,5 km aproximadamente do núcleo municipal. Segundo o padrón municipal de 2012 tiña 146 habitantes (69 mulleres e 77 homes) distribuídos en 10 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 2006 cando tiña 170 habitantes.
Doutrina Carter
miniatura|O antigo [[Presidentes dos Estados Unidos de América|presidente dos Estados Unidos, Jimmy Carter.]] miniatura|Documento relacionado coa Doutrina Carter. A Doutrina Carter foi unha política proclamada polo presidente dos Estados Unidos Jimmy Carter no seu discurso do Estado da Nación o 23 de xaneiro de 1980, que declarou que Estados Unidos usaría a forza militar, se é necesario, para defender os seus intereses nacionais no Golfo Pérsico.
Foi unha resposta á intervención de Afganistán pola Unión Soviética en 1979, e tiña a intención de disuadir a Unión Soviética, adversario da Guerra Fría, e de buscar a hexemonía no Golfo.
Brzezinski arranxou o texto da Doutrina Truman, e insistiu en que a sentenza incluída no discurso debería "deixar moi claro que os soviéticos deben permanecer afastados do Golfo Pérsico".
No libro "The Prize: The Epic Quest for Oil, Money, and Power", o autor Daniel Yergin sinala que a Doutrina Carter "reflectía sorprendentes similitudes" a unha declaración británica de 1903, na que o secretario de Relacións Exteriores británico Lord Landsdowne advertiu a Rusia e Alemaña que os británicos " consideraban que o estabelecemento dunha base naval ou dun porto fortificado no Golfo Pérsico por calquera outra potencia supoñía unha gravísima ameaza para os intereses británicos, e oporíanse con todos os medios á súa disposición ".
Heath Ledger
Pola súa interpretación de Ennis Del Mar en Brokeback Mountain, Ledger gañou o Premio ó mellor actor no "Círculo de Críticos de Nova York" e o Premio ó mellor actor internacional polo "Instituto de Cine Australiano", ademais de ser nomeado ós BAFTA e ó Oscar ó mellor actor. Postumamente, compartiu un Premio Independent Spirit co resto dos seus compañeiros de elenco, co director e co director de casting polo filme I'm Not There, que está inspirado na vida e nas cancións do cantautor americano Bob Dylan. No filme, Ledger interpreta un actor ficticio chamado Robbie Clark, un dos seis personaxes que representan distintos aspectos da vida de Dylan.
Mohamed Salah
Mohamed Salah Ghaly (en محمد صلاح‎), nado en Basyoun, Gharbia o 15 de xuño de 1992, é un futbolista exipcio, que xoga como dianteiro no Liverpool F.C. da Premier League de Inglaterra e na selección de Exipto.
Heath Ledger
Ledger morreu o 22 de xaneiro de 2008 debido á combinación accidental de diferentes medicamentos prescritos. Uns poucos meses antes da súa morte, Ledger rematara a rodaxe de O cabaleiro escuro, no cal interpretou o Joker. A súa morte ocorreu durante a edición do mesmo e no medio da rodaxe do seu último filme The Imaginarium of Doctor Parnassus, no cal interpreta a Tony. A súa morte prematura proxectou unha sombra sobre a posterior promoción do filme de Batman. Ledger recibiu numerosos galardóns póstumos pola súa aclamada interpretación no filme, incluíndo o Premio Oscar ó mellor actor secundario no 2008, o Mellor actor internacional nos Premios "Instituto de Cine Australiano" no 2008, converténdose no primeiro actor en conseguir un premio póstumo, o premio ó Mellor pola Asociación de Críticos dos Ánxeles no 2008, o Globo de Ouro a mellor actor secundario no 2009, e o BAFTA a mellor actor secundario no 2009.
Mohamed Salah
Comezou a súa carreira en Al-Mokawloon Al-Arab. Logo trasladouse ó FC Basel en 2012 e posteriormente xogou para Chelsea, Fiorentina (en préstamo) e Roma antes de ser transferido ó Liverpool en 2017. Ademais de representar ó equipo nacional exipcio dende 2011, gañou unha Medalla de bronce na Copa Africana de Nacións Sub-20. Tamén participou na Copa Mundial Sub-20 da FIFA 2011, nos Xogos Olímpicos de 2012 e a Copa Africana 2017, onde Exipto foi subcampión e se clasificou no Mundial de Fútbol Rusia 2018. Salah converteuse no máximo goleador da Clasificación mundial da FIFA na CAF. Gañou a Super Liga suíza na súa primeira tempada co Basilea e a Premier League 2014-15, a Football League Cup 2014-15 co Chelsea. Foi galardoado pola CAF como o talento africano máis prometedor do ano en 2012. En 2013, foi galardoado co premio SAFP Golden Player por ser o mellor xogador da Super Liga Suíza. En 2017, foi nomado Futbolista africano do ano e Futbolista Africano da BBC do ano. Tamén foi galardoado dúas veces como o xogador do mes da Premier League, en novembro de 2017 e en febreiro de 2018.
Heath Ledger
Traxectoria
Comezou de neno a facer obras de teatro infantil e aos dezaseis anos marcha a Sidney a buscar traballo como actor. Alí obtivo un papel na serie Sweat, interpretando un ciclista homosexual. A partir de aí alternou o cinema con Blackrock, un drama sobre uns mozos acusados de violar unha nena, coa participación en series de televisión australiana, como Home Away, Blush Patrol e Roar, onde facía de guerreiro celta.
Mohamed Salah
Comezos e primeiros anos
Salah formouse no Mokawloon Al-Arab e no Arab Contractors. Ademais de representar ó equipo nacional do seu país a unha idade temperá, tamén participou na Copa Mundial Sub-20 da FIFA e nos Xogos Olímpicos de Londres de 2012.
Heath Ledger
Traxectoria
En 1999 participa na súa primeira produción internacional, intervindo como actor na comedia de rapaces 10 Things I Hate About You. Despois regresou a Australia, onde rodou Two Hands, de Gregor Jordan, e logo outra vez e xa definitivamente aos Estados Unidos ao rodar The Patriot (2001), compartindo cartel con Mel Gibson, e polo que obtivo o premio ShoWest ao mellor actor masculino. A este filme seguíronlle Monster's Ball, Destino de cabaleiro, Ned Kelly, The Order, e The Brothers Grimm.
Mohamed Salah
Comezos e primeiros anos
En agosto de 2012, o Basel fíxose cos seus servizos. Salah gañou a Super Liga suíza na súa primeira tempada, sendo galardoado co premio ó Futbolista africano do ano.
Heath Ledger
Traxectoria
A viraxe na súa carreira produciuse en 2005 co seu papel protagonista en Brokeback Mountain, o filme dirixido por Ang Lee que obtivo catro óscares, e se ben el foi nomeado para un deles, non o acadou. Ledger representou o vaqueiro gai Ennis del Mar. Por este papel recibiu os premios de mellor actor do ano das asociacións de críticos de Nova York e de San Francisco.
Mohamed Salah
Tempada 2013/14
O seu bo rendemento en Suíza permitiulle fichar polo Chelsea en xaneiro de 2014, curiosamente o equipo ó que lle marcara dous goles na Liga de Campións da UEFA 2013-14. O 8 de febreiro de 2014 entra en troques de William no minuto 78 debutando no fútbol inglés ante Newcastle. Marca o seu primeiro gol o 26 de marzo na vitoria por 6 a 0 fronte ó Arsenal e o seu segundo o 5 de abril ante Stoke City no triunfo por 3-0. Remata a tempada con 800 minutos xogados e só xogou un partido completo e 7 de titular. O equipo non gaña títulos e queda terceiro na Premier League.
Heath Ledger
Traxectoria
A partir de aí, no 2006, rodou o papel principal en Casanova, fixo de Joker na secuela de Batman empeza titulada O cabaleiro escuro, e en 2007 representou a Bob Dylan nunha das etapas da súa vida en I'm Not There. Ao morrer estaba rodando The Imaginarium of Doctor Parnassus.
Vida persoal
Os seus pais separáronse cando tiña dez anos e el viviu co pai. Tiña tres irmás. Entre as súas relacións destaca a que tivo coa actriz Michelle Williams entre 2005 e 2007, con quen tivo unha filla.
Foi atopado morto no seu apartamento do Soho de Nova York, vítima da acción combinada de distintas menciñas.
Gabriel Cichero
Gabriel Cichero Konarek, nado en Caracas o 25 de abril 1984, é un futbolista venezolano. Xoga de defensa e o seu club actual é o Newell's Old Boys.
Traxectoria
O seu irmán máis vello, Alejandro, xoga de defensa no Shandong Luneng da Super Liga chinesa.
Cichero comezou a súa carreira profesional na Primeira División uruguaia no Montevideo Wanderers, xogando 35 partidos e metendo 1 gol. En xaneiro de 2006 foi cedido ó U. S. Lecce da Serie A Italiana para o resto da tempada. O xogador regresou ao Uruguai, e en 2007 foi trasladado ó Vihren Sandanski, no campionato búlgaro. Trala súa estancia en Bulgaria Cichero regresou ó seu país natal, Venezuela, e asinou co Deportivo Italia.
Cichero foi prestado a Red Bull Nova York da Major League Soccer o 11 de xullo de 2008. O préstamo finaliza en decembro de 2008, cunha opción a ser prorrogado en 2009.
Ganímedes
O nome de Ganímedes pode referirse a:
Geena Davis
Virginia Elizabeth "Geena" Davis, nada o 21 de xaneiro de 1956 en Wareham, Massachusetts, é unha actriz, produtora, guionista e modelo estadounidense.
José Rodríguez Álvarez (empresario)
José Rodríguez Álvarez é un empresario galego que vive e traballa en Venezuela.
Traxectoria
Dedicado á construción, é o copropietario do World Trade Center da cidade venezuelana de Valencia, un complexo de congresos que inclúe hotel e casino. O conxunto de edificios está situado no concello de Naguanagua. A obra comezouse en maio de 2006 e ten prevista a súa inauguración en novembro de 2008.
Rodríguez Álvarez foi vicepresidente da Asociación de Empresarios Gallegos de Venezuela e na actualidade é director de relacións con Galicia da entidade. Foi elixido empresario do ano en Venezuela en 1998.
Katha Pollitt
Katha Pollitt, nada o 14 de outubro de 1949, é unha poeta, ensaísta e crítica estadounidense. É a autora de catro coleccións de ensaio e dous libros de poesía. A súa escrita céntrase nos asuntos políticos e sociais dende unha perspectiva que apoia a esquerda, incluíndo temas como o dereito de aborto, o racismo, a reforma de benestar, o feminismo e a pobreza.
José Ramón Paratcha
José Ramón Paratcha Pon, finado en Vilagarcía de Arousa en xaneiro de 1928, foi un impresor e xornalista galego.
Traxectoria
Fillo de Ventura Domingo Paratcha. Continuou coa imprenta do seu pai, onde se imprimiron moitos dos periódicos de Vilagarcía. Tamén dirixiu El Comercio (1881) e El Eco Comercial. No seu obradoiro imprimíronse os periódicos pontevedreses La Tranca e ¡Beso a Vd. la mano!.
Copa do Rei
Copa do Rei pode referirse a diversas competicións deportivas que se disputan en España:
Acid rock
O acid rock é unha forma de rock psicodélico caracterizado por longo solos instruentais, poucas (se tiñan algunha) letras, e improvisación musical. O xornalista Tom Wolfe describe á música influenciada polo LSD de The Doors, The Jimi Hendrix Experience, Pink Floyd, Iron Butterfly, Big Brother & The Holding Company, Cream, Vanilla Fudge, Jefferson Airplane, Ultimate Spinach, Black Sabbath, Blue Cheer, Quicksilver Messenger Service, The Great Society, Stone Garden e The Grateful Dead como "acid rock" no seu libro sobre Ken Kesey e as súas "Acid Tests", The Electric Kool-Aid Acid Test.
O acid rock tamén refírese ao subconxunto de bandas de rock psicodélico que formaron parte, ou estiveron influenciadas, do San Francisco Sound, e que tocaban música alta, pesada e con longos solos improvisados.
Botella
miniatura|Botella 300px|miniatura|Botella de vidro coloreado Unha botella é un recipiente co pescozo estreito que se utiliza para conservar, almacenar e transportar líquidos.
Fabrícase en diversos materiais que debido ao seu labor deben ser estancos. Os máis comúns son o plástico e o vidro.
As capacidades máis comúns son:
Os modelos de botella máis utilizados para envasar viño son:
Botella de vidro
200px|miniatura|Botellas de vidro, para leite Utilízase para aqueles produtos cuxas propiedades non se alteran baixo os efectos da luz. En caso contrario, precísase utilizar envases opacos como latas ou bricks.
A fins do século XX o seu uso para as bebidas de consumo masivo tendeu a declinar, substituídas por envases plásticos sen retorno. Con todo, existen campañas en varios países contra os envases de PVC, polos problemas que causa ao medio ambiente.
A botella de vidro leva pegada unha ou varias etiquetas de papel nas que se especifica o produto e a marca así como as informacións legais: composición, razón social do fabricante etc.
Partes da botella
A botella componse das seguintes partes (de arriba a abaixo):
Tipos de peche
A botella de viño péchase tradicionalmente con tapón de cortiza. Por iso, recoméndase que se garde en horizontal para mantelo húmido pois se se seca, o viño corre o risco de oxidarse.
Botella Codd
Despois da súa introdución, a botella fíxose extremadamente popular en Europa, Asia e Australia, así como os bebedores de alcol desdeñaban o seu uso. O termo codswallop orixinado en cervexa vendida en botellas Codd, fixo que a cervexa se fixese popular e coñecida como wallop. Non hai definitiva evidencia disto.
Na Arxentina, a marca de bebida gasosa que a popularizou chamábase "Chinchibirra".
O envasado Codd produciuse regularmente por moitas décadas, pero gradualmente fíxose antigo. Como os nenos rompían as botellas para extraer os tapóns de bóla de vidro, fixéronse moi raros e apareceron coleccionistas, particularmente en Reino Unido. Unha botella Codd cor cobalto custa miles de libras esterlinas no mercado de antigüidades. O deseño do pescozo Codd aínda se usa no Xapón en bebidas soft ramune.
Historia
Na antiga Roma co termo ampulla, botella, designábase unha vasilla que tivese calquera forma e que estivese feita de calquera materia, pero sobre todo o nome servía para designar un recipiente co pescozo longo e estreito e o corpo inflado. Nas escavacións da cidade de Roma atopáronse botellas de moi diferentes modelos. En relación con esta palabra podemos mencionar os seguintes termos:
Auriga (homónimos)
O termo auriga pode referirse a:
Marcial Arceo Martínez
Marcial Arceo Martínez, nado en Silleda en 1897, foi un médico e político galego, alcalde de Silleda.
Traxectoria
Licenciado en Medicina pola Universidade de Santiago de Compostela (1926). Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado alcalde de Silleda en novembro de 1938, permanecendo un mes no cargo.
Vida persoal
Casou con María Gontán Uribe e foi pai de Jesús, Pilar e María Rosa Arceo Gontán.
José Antonio Castro Sousa
José Antonio Castro Sousa, nado en Venezuela en 1956, é un empresario galego que desenvolveu a súa carreira en Barcelona.
CyBee
CyBee é un grupo de música catalán, que tras facer versións e maquetas con temas propios, gravaron e en outubro de 2013 publicaron o seu primeiro disco, CyBee.
José Antonio Castro Sousa
Traxectoria
Ademais é o segundo accionista e vicepresidente do banco de investimento Bankpyme e forma parte do seu consello de administración e do de Fira 2000, a empresa encargada da ampliación da Fira de Barcelona. No eido da inmobiliaria e a construción, ten intereses en Vigo (Leira do Conde, os terreos do Grupo de Empresas Álvarez ou o Barrio do Cura ) e en Barcelona, entre outros lugares.
República Democrática de Acerbaixán
A República Democrática de Acerbaixán (en azarí: Azərbaycan Xalq Cümhuriyyəti) foi o primeiro intento exitoso de estabelecer unha república democrática e secular no mundo musulmán (anterior á República de Turquía). A República Democrática de Acerbaixán foi fundada o 28 de maio de 1918, despois do colapso do Imperio Ruso, que comezou coa Revolución Rusa de 1917 polo Consello Nacional de Acerbaixán en Tiflis. Os seus límites foron estabelecidos con Rusia ó norte, a República Democrática de Xeorxia, no noroeste, e a República Democrática de Armenia, ao oeste, e Persia, no sur. Posuía unha poboación de 2 millóns de persoas. Ganja foi a capital provisional da República, Bakú estivo baixo control bolxevique ata 1919.
A independencia declarouse o 28 de maio de 1918 en Tiflis polo Consello Nacional Acerbaixano. A República só existiu 23 meses pois o 27 de abril de 1920, o XI Exército Vermello entrou en Bakú e a República Democrática de Acerbaixán caeu sendo proclamada a República Socialista Soviética de Acerbaixán.
Historia e características
Baixo a República Democrática de Acerbaixán, un sistema de goberno foi desenvolvido no que o Parlamento elixido en función de representación universal, libre e proporcional, foi o órgano supremo da autoridade do Estado e do Consello de Ministros responsables ante el. Fatal Khan Khoyski tornouse o seu primeiro ministro. Alén da maioría de Musavat, Ehrar, Ittihad, os musulmáns socialdemócratas, así como representantes dos armenios (21 dos 120 lugares ), rusos, polacos, minorías xudías e alemáns gañaron asentos no parlamento. Algúns membros apoiaban o panislamismo e ideas do panturquismo.
Entre as importantes obras do Parlamento están a extensión do sufraxio para as mulleres, facendo que Acerbaixán fose a primeira nación musulmá a conceder ás mulleres dereitos políticos iguais aos homes. Neste feito, Acerbaixán tamén precedeu ó Reino Unido e ós Estados Unidos. Outro fito importante da República Democrática de Acerbaixán foi a creación da Universidade Estatal de Bakú, que foi a primeira universidade de tipo moderno fundada en Acerbaixán.
Tendo estabelecido un goberno estable, a República Democrática de Acerbaixán decidiu ter unha postura máis neutral fronte a guerra civil rusa e en 16 de xuño de 1916 asinou un tratado de defensa colectiva con Xeorxia contra o Exército Branco do xeneral Anton Denikin, que á súa vez, asinara un pacto militar con Armenia; logo, Armenia, iniciou unha guerra contra a República Democrática de Acerbaixán, para conquistar a rexión de Karabakh. Porén, a derrota de Denikin contra o Exército Vermello impediu a realización do plan de Armenia de por fin á guerra contra a República Democrática de Acerbaixán, poucos días antes da intervención do Exército Vermello en Acerbaixán. Ademais, a República enfrontouse moi rapidamente coa ameaza dos socialistas rusos. Rusia decidiu ocupar o territorio de Acerbaixán que deixara á súa sorte despois da Revolución de 1917. Finalmente, o exército ruso achegouse á fronteira da República e desmobilización do exército acerbaixano e permitiu que as tropas rusas ameazasen o país. A República Democrática de Acerbaixán estaba nunha situación difícil. As forzas de Denikin, o Exército Branco estaba achegándose cada vez máis ás fronteiras e que non pode contar coa axuda de Irán, que non quería un país independente, rico en petróleo nas súas veciñanzas e do Exército británico comandado polo Xeneral Thomson é indiferente o destino do país.
O 28 de abril de 1918, a República Democrática de Acerbaixán foi ocupada polas forzas tsarista e perde a súa independencia. En 1920, o país é ocupado polo Exército Vermello e incorporado en 1922 a República Socialista Soviética Federativa Transcaucásica no seo da Unión Soviética e en 1936 e tornouse unha República Socialista Soviética de Acerbaixán.
Nadine Strossen
Nadine Strossen, nada o 18 de agosto de 1950 foi presidenta da Unión Estadounidense polas Liberdades Civís dende febreiro de 1991 até outubro de 2008. Foi a primeira muller e a persoa máis nova en liderar a ACLU. Profesora na New York Law School, Strossen é membro do Council on Foreign Relations. Está considerada como unha das líderes de negocios máis influentes, así como unha das avogadas máis influentes segundo The National Law Journal e Vanity Fair.
Robot
miniatura|Robot. miniatura|Robot industrial Un robot é un dispositivo, ou grupo de dispositivos, electromecánicos ou biomecánicos que poden realizar tarefas de maneira autónoma, preprogramada, ou so control humano. Un robot pode actuar baixo control directo dun ser humano (p.ex. o brazo robótico da lanzadeira espacial) ou autónomo baixo control dun ordenador preprogramado. Hai autores que fan fincapé na distinción entre mecanismo (cando precisa intervención humana para funcionar), autómata (cando o sistema reproduce un mesmo programa -unha mesma acción- unha e outra vez sen intervención humana, podendo incluso tomar decisións) e un robot, que se diferenciaría pola versatilidade: pode ser reprogramado e realizar diferentes accións en función do programa que execute, así por exemplo, unha porta que detecta a nosa presenza e abre e pecha automaticamente é un automatismo, non é un robot; só pode facer iso. O brazo mecánico controlado por un ordenador que pinta ou solda nunha cadea de montaxe distintos modelos de coches, si sería un robot. Os robots pódense utilizar para realizar as tarefas que son demasiado perigosas ou difíciles para que os seres humanos as executen directamente ou para automatizar tarefas repetitivas que se poden realizar de xeito máis barato por un robot que polo ser humano (p. ex. na produción do automóbil).
Orixe
A palabra robot vén do vocábulo checo "robota" que significa "servidume", "traballo forzado", ou escravitude, especialmente os chamados "traballadores alugados" que viviron no Imperio Austrohúngaro ata 1848.
O termo "robot" utilizouno por primeira Karel Čapek na súa obra teatral R.U.R. (Rossumovi univerzální roboti) que se estreou en 1921, porén o autor indicou posteriormente que a palabra debíase a seu irmán Josef. Nun artigo publicado na revista checa Lidové noviny en 1933, explicou que orixinalmente quixo chamalos laboři (do latín labor, traballo). Porén, non lle gustaba a palabra e pediu consello ó seu irmán Josef, que lle suxeriu "roboti". A palabra robota significa literalmente traballo ou labor e figuradamente "traballo duro" en checo e moitas linguas eslavas. Tradicionalmente robota era o período de traballo que un servo debía pagar ó seu señor, xeralmente 6 meses do ano. A servidume prohibiuse en 1848 en Bohemia, polo que cando Čapek escribiu R.U.R., o uso do termo robota xa se estendera a varios tipos de traballo, pero o significado obsoleto de "servidume" seguiría recoñecéndose.
A palabra robótica, usada para describir este campo de estudo, foi acuñada polo escritor de ciencia ficción Isaac Asimov. A robótica concentra 3 áreas de estudo: a mecatrónica, a física e as matemáticas como ciencias básicas.
Aínda que os robots de Čapek eran humanos artificiais orgánicos, a palabra robot emprégase case sempre para referirse a humanos mecánicos. O termo androide pode referirse a calquera destes, mentres que un cyborg ("organismo cibernético" ou "home biónico") pode ser unha criatura que é a combinación de partes orgánicas e mecánicas.
Historia
miniatura| [[Tarxeta perforada|Tarxetas perforadas dun tear de Jacquard.]] A Alberte o Magno atribúeselle a construción dun home de ferro durante o século XIII, un tipo de androide feito de madeira, metal, cera e coiro. Un dos primeiros autómatas documentados é o galo do reloxo astronómico da catedral de Estrasburgo, instalado en 1352, que ó mediodía movía as ás, abría o bico e cantaba. Nos séculos seguintes os autómatas convertéronse nun complemento popular dos reloxos de moitas igrexas en toda Europa. Nos anos 50 do século XX descubríronse unhas notas e debuxos que Leonardo da Vinci fixo no ano 1495 e que corresponderían a un tipo de autómata de aparencia humana cuberto con armadura de guerreiro.
Entre o 1738 e o 1739, Jacques de Vaucanson exhibiu varios autómatas de medida natural: un frautista que tocaba a frauta e o tambor, un timbaleiro e un pato. O pato mecánico podía bater as súas ás, mover o pescozo, beber auga, tragar gran da man do expositor, dar a sensación de dixerir o gran e defecar unha substancia almacenada nun compartimento oculto. Posiblemente os autómatas máis populares e coñecidos do século XVIII foron os fabricados pola familia suíza Jaquet-Droz entre 1768 e 1774. Pierre Jaquet-Droz, o seu fillo Henri-Louis e Jean-Frédéric Leschot crearon tres obras mestras, A Pianista, O Debuxante e O Escritor que causaron sorpresa e admiración na época e que hoxe en día aínda funcionan no Museo de Arte e Historia de Neuchâtel.
Durante a Revolución Industrial avanzouse na automatización dalgunhas máquinas utilizadas nas fábricas téxtils, en 1779 Samuel Crompton creou a mule-jenny, unha fiadora mecánica de 120 fusos, en 1785 a versión mellorada do tear mecánico de Edmund Cartwright (que fora presentado o ano anterior) e no 1801 o tear de Jacquard inventado por Joseph Marie Jacquard. Este tear utilizaba tarxetas perforadas para determinar os patróns a seguir polo tear durante o tecido da roupa, o que permitía que mesmo os usuarios máis inexpertos puidesen elaborar complexos deseños.
En 1898 Nikola Tesla fixo unha demostración pública no Madison Square Garden dun modelo de submarino controlado remotamente. durante a década de 1920 os enxeñeiros avanzaron na automatización das máquinas co obxectivo de construír aparellos capaces de funcionar eficientemente durante longos períodos de tempos e coa capacidade de autocorrexir algunhas irregularidades como a velocidade, forza, posición etc.
En 1926, o enxeñeiro Roy James Wensley que traballaba na compañía Westinghouse Electric Corporation creou o Televox, o primeiro robot capaz de facer un traballo útil. Ao Televox seguírono unha serie doutros robots sinxelos, como o Rastus, feito a imaxe dun home negro. Na década de 1930 Westinghouse creou un robot humanoide chamado Elektro que exhibiu na Feira Internacional de Nova York e na de 1940 en San Francisco.
Robótica moderna
En 1961 Heinrich A. Ernst desenvolveu no Instituto de Tecnoloxía de Massachusetts (MIT) o MH-1 (Mechanical Hand 1, man mecánica 1) un tipo de man mecánica motorizada e con sensores táctiles operada por un computador que está programado para realizar algunhas funcións que corresponderían a unha persoa humana tendo en consideración os sinais achegados polos sensores.
Robots móbiles
miniatura|Un vehículo guiado automaticamente cunha carga pesada nunha planta de Axel Springer AG en [[Berlín.]] Os robots móbiles non se atopan fixados a un punto físico e teñen a capacidade de moverse. Un exemplo común hoxe en día deste tipo de robot son os vehículos guiados automaticamente, que son un tipo de robots móbiles que seguen marcas ou cables postos en terra ou utilizan outros sistemas como o láser para seguir un camiño determinado.
Dio
Dio foi un grupo estadounidense de heavy metal liderado polo vocalista Ronnie James Dio, trala súa marcha de Black Sabbath no 1983. O grupo editou dez álbums de estudio e tivo numerosos cambios nos seus membros ao longo dos anos, sendo Ronnie James Dio o único membro constante.
Robot
Robots móbiles
Os robots móbiles están presentes na industria, en aplicacións militares e noutros campos relacionadas coa seguridade. Tamén aparecen como produtos de consumo, para o entretemento ou para facer certas tarefas como a limpeza (robots aspiradora). Os robots móbiles son obxecto dunha gran cantidade de investigacións en curso e case todas as universidades importantes contan con laboratorios dedicados á procura nos campos dos robots móbiles.
Os robots modernos adoitan ser utilizados en ambientes moi controlados, por exemplo nas cadeas de montaxe para evitar os problemas de resposta ante a presenza de interferencias inesperadas. Por iso os robots son pouco coñecidos para a maioría dos seres humanos. Aínda así os robots domésticos como os de limpeza son cada vez máis habituais nas casas dos países desenvolvidos.
Robots industriais
miniatura|Robots industriais KUKA nunha cadea de montaxe de vehículos.
O robot máis relevante nos nosos tempos é o chamado robot industrial. É unha máquina provista de mecanismos e dispositivos que a capacitan para realizar automaticamente determinadas operacións industriais que interveñen no proceso de fabricación. Segundo a organización francesa de normalización un robot industrial é un manipulador automático, con servosistemas de posición, reprogramable, polivalente, capaz de situar e orientar materiais, pezas ou dispositivos especiais ao longo de movementos variables e programables para a execución de tarefas variadas
Nace da unión dun brazo poli-articulado (estrutura mecánica articulada) e un sistema electrónico de control que se integra co ordenador; o cal permite o control dos movementos que ten que efectuar o robot.
Segundo o grao de complexidade das operacións que realizan e da súa potencialidade, clasifícanse en:
Clasificación dos robots segundo o seu uso
Os robots pódense clasificar de moitas maneiras, por exemplo, segundo o uso ao cal son destinados podemos diferenciar entre robots de propósito xeral e robots dedicados a tarefas específicas.
Os robots poden ser deseñados para realizar unha determinada tarefa ou para a realización de varias funcións. Todos poden ser reprogramados para comportarse de maneira diferente, pero algúns están limitados pola súa forma física. Por exemplo, un brazo robotizado dunha fábrica pode levar a cabo traballos como o corte ou a soldadura, mentres que un robot de tipo pick-and-place (coller e pór) só se pode dedicar a tarefas como a de pór os compoñentes dos circuítos impresos ou encher un palet con pezas.
Robots domésticos e comerciais
miniatura|Un robot aspiradora Os robots de propósito xeral poden realizar unha gran variedade de funcións de maneira autónoma, pódense mover dentro dos espazos coñecidos, xestionar as súas propias necesidades de recarga, interaccionar con portas e ascensores electrónicos e levar a cabo outras tarefas básicas. Igual que os ordenadores, os robots de propósito xeral poden enlazarse con redes, software e outros accesorios que aumentan a súa utilidade. Poden recoñecer persoas ou obxectos, falar, proporcionar compañía, controlar a calidade do medio ambiente, responder ás alarmas, recoller subministracións ou realizar outras tarefas útiles. Poden realizar diferentes funcións ao mesmo tempo ou poden asumir diferentes roles en diferentes momentos do día. Algúns destes robots tentan imitar os seres humanos e mesmo poden ter unha aparencia humana, este tipo de robot reciben o nome de humanoides.
Automobilística
Durante as últimas dúas décadas do século XX e a primeira do XXI as fábricas de automóbiles adoptaron de maneira xeneralizada a utilización dos robots. Unha fábrica típica contén centenares de robots industriais que traballan en cadeas de produción totalmente automatizadas, cun robot por cada dez traballadores humanos. Nunha cadea de produción automatizada, un chasis dun vehículo posto nunha cinta transportadora é soldado, pegado, pintado e finalmente ensamblado pasando por unha serie secuencial de robots.
Embalaxe
No campo da embalaxe os robots industriais utilízanse amplamente nas tarefas de paletización e envasado dos produtos manufacturados, por exemplo, para coller envases de bebidas ao final dunha cinta transportadora e polos dentro de caixas, ou para as operacións de carga e descarga en centros mecanizados.
Electrónica
A produción en masa dos circuítos impresos electrónicos son case fabricados en exclusiva por robots de tipos pick-and-place (coller e pór), xeralmente con manipuladores de tipos SCARA (Selective Compliant Assembly Robot Arm), que toman os pequenos compoñentes electrónicos de tiras ou bandexas, e sitúanos na súa posición sobre o circuíto impreso con gran precisión. Estes robots poden pór centenares de miles de compoñentes por hora, lonxe do que podería facer unha persoa en canto a velocidade, precisión e fiabilidade.
Vehículos automáticos
Os vehículos guiados automaticamente son un tipo de robots móbiles que segue marcas ou cables postos na terra ou utilizan outros sistemas, como o láser, para seguir un camiño determinado. Utilízanse para o transporte de mercadorías en grandes instalacións, por exemplo aos almacéns, portos de contedores ou nos hospitais.
Outros
Hai tarefas repetitivas, como a limpeza da casa, ou perigosas, como a exploración dentro dun volcán, que ás veces poden ser feitas por robots. Tamén algúns poden facer outras tarefas fisicamente inaccesibles polas persoas, por exemplo a exploración doutro planeta, a limpeza do interior dun cano longo e estreito, ou a realización dunha operación de cirurxía por laparoscopia.
Robot humanoide
miniatura|Robot humanoide En xeral, un robot é calquera mecanismo automatizado. Pode ter calquera forma, non necesariamente humana.
Un robot humanoide é un robot deseñado de forma que teña características físicas ou funcións similares ás dos seres humanos. Por exemplo os robots cataláns Tibi i Dabo, creados polo Instituto de Robótica e Informática Industrial, IRII, en Barcelona; o coreano Asimo da compañía Honda; ou o Robonaut 2, un torso humanoide denominado R2 polos seus creadores do Dextrous Robotics Laboratory da NASA.
Posteriormente, durante as últimas décadas, algúns robots humanoides desenvólvense segundo especificacións industriais, en misións aeroespaciais (como é o caso do R2), atención aos cidadáns (Tibi i Dabo, e tamén o REEM que fai de guía e monitor de visitantes de museos), aplicacións médicas e seguridade.
Algúns robots humanoides, como o REEM, teñen un aspecto bastante similar ao humano. Actualmente ás veces tamén se usa o termo androide  para falar de robots humanoides.
Androides e xinoides
miniatura|Resposta emocional (positiva arriba, negativa abaixo) humana fronte a un ser vivo ou sen vida a medida que a súa forma externa se asemella máis á humana (no extremo esquerdo non se asemella nada e no dereito é completamente igual), segundo Mori. Os androides e as xinoides son robots que teñen aparencia externa e unhas funcións que lembran o corpo humano, en particular e respectivamente, de home e de muller. Segundo Masahiro Mori, Sigmund Freud (Aquilo sinistro, 1919) e outros autores, as persoas tenden a empatitzar máis con criaturas e máquinas a medida que se asemellan máis a figuras humanas, por exemplo polo feito de ter "cara" e "ollos", pero hai un punto, o chamado "val inquietante", ó cal pertencen as máscaras de teatro Noh, os zombis e as mans protésicas de plástico e "cor carne", ademais de robots que se asemellan moito a humanos pero non bastante, que esta similitude fai énfase na diferenza, a distorsión ou a carencia, dando un aspecto sinistro ou inquietante. Despois dese val, case igual que un humano, volve ser unha figura percibida como amable ou agradable. É por iso que os androides e xinoides adóitanse facer de talles máis pequenas que a humana estándar, ou ben collen figuras pretendidamente diferentes, ou que lembren animais domésticos (especialmente gatos, e tamén cans). No pasado, a forma das xinoides, así como a voz feminina en máquinas de servizo, asociábase a esta necesidade de que a máquina ou robot ao servizo do home sexa un ser non superior nin igual a el, sendo un exemplo de micromachismo se non de machismo.
O concepto, tal como o entendemos actualmente, naceu na literatura de ciencia ficción do século XIX e continuouse utilizando en varias obras durante os séculos XX e XXI. Algúns dos máis coñecidos son o C-3PO de Star Wars e os chamados "replicantes" de Soñan os androides con ovellas eléctricas?.
Parece que a palabra androide  xa podería existir no século XII, pero ata o século XIX non sería popularizada na súa actual interpretación. A pesar de que ata agora se trataba dun termo estritamente de ficción usado na literatura, cómics, películas etc. pero non no eido científico e tecnolóxico; parece que actualmente empeza a aparecer como sinónimo de "robot humanoide".
Intelixencia
Algúns científicos afirman que os robots serán capaces de se aproximaren a unha intelixencia semellante á humana na primeira metade do século XXI. O pioneiro da cibernética Norbert Wiener discutiu algúns destes temas no seu libro The human use of human beings (1950), no que especulou que a realización de traballos humanos polos robots pode levar a un aumento no desemprego e problemas sociais a curto prazo, porén que a medio prazo isto pode traer unha riqueza material ás persoas na maioría das nacións.
Casardeita, Ramirás
Santiago de Casardeita é unha parroquia do concello de Ramirás na comarca da Terra de Celanova, na provincia de Ourense. No ano 2007 tiña 134 habitantes, deles 60 eran homes e 74 eran mulleres, o que supón un incremento de 2 habitantes en relación ao ano anterior, 2006.
Esta peculiar parroquia conta cunha igrexa caracterizada pola figura do patrón desta, o Apóstolo Santiago, na súa fachada ademais da capela de Santa Águeda (no Pambre) e a capela da Virxe de Guadalupe (en Ver). Ao carón da capela do Pambre encóntrase un magnífico exemplar de carballo digno de admiración e contemplación.
Ademais do anterior nos seus arredores localízase a antiga escola cuxa primeira planta é utilizada polos veciños como lugar de reunión social e a segunda está a disposición dunha biblioteca chamada «Biblioteca Lois Antón de Casardeita».
Lugares e parroquias
miniatura|esquerda|Escultura do Apóstolo Santiago (patrón desta parroquia) na fachada da igrexa parroquial.
Villalba de Duero
Villalba de Duero é un concello español da provincia de Burgos (Castela e León). A súa poboación é de 678 habitantes (INE 2012).
Licenza BSD
A licenza BSD é unha licenza especial que se lle aplica ós sitemas Berkeley Software Distribution (BSD). É unha licenza de software libre. A diferenza da licenza BSD comparada coa GPL é que permite o uso do código fonte en software propietario.
Rota, Cádiz
miniatura|300px|Vista xeral da praia da Costilla.
Situada xunto á baía de Cádiz na costa de Océano Atlántico, a medio camiño entre Portugal e Xibraltar, é unha cidade eminentemente turística, un destino de vacacións para viaxeiros procedentes de todos os puntos de Europa. En tempada baixa, a súa principal actividade comercial é a industria pesqueira. No seu termo municipal está situada a Base Naval de Rota.
Club Atlético de Madrid B
O Club Atlético de Madrid B é un equipo de fútbol, filial do Club Atlético de Madrid, da cidade de Madrid. Foi fundado en 1963 e xoga no Grupo I da Segunda División B.
Roberto Álvarez Fernández
Roberto Álvarez Fernández, nado en Gozón (Asturias) e finado o 16 de agosto de 2019, foi un político galego do PSdeG-PSOE.
Club Atlético de Madrid B
Historia
Os inicios do Atlético B remóntanse á fundación en 1963 do Reyfra Atlético Club. En 1970, o club absorbeu ao Aviaco Madrileño Club de Fútbol, formando o Atlético Madrileño Club de Fútbol. En 1991, o club finalmente cambiou o seu nome ao actual: Club Atlético de Madrid B.
Roberto Álvarez Fernández
Traxectoria
Operador de control de INESPAL. Nas eleccións municipais de 1987 encabezou a candidatura do PSdeG-PSOE á alcaldía de Cervo e foi elixido alcalde grazas a un pacto de goberno. Nas municipais de 1991 volveu ser elixido alcalde, agora con maioría absoluta. Nas municipais de 1995 renovou a alcaldía grazas a un pacto de goberno co BNG.
Iolanda Vázquez
Iolanda Vázquez Cordeiro, tamén coñecida como Yolanda Vázquez, nada en Vigo o 23 de decembro de 1965, é unha presentadora de televisión galega.
Roberto Álvarez Fernández
Traxectoria
Foi deputado no Congreso na V Lexislatura (1993-1996), dende febreiro de 1995 ata xaneiro de 1996, substituíndo ao xurista Ventura Pérez Mariño.
Club Atlético de Madrid B
Estadio
O Club Atlético de Madrid B xoga de local no Miniestadio Cerro del Espino, un recinto deportivo con capacidade para 3.500 espectadores aproximadamente, que forma parte da Cidade Deportiva de Majadahonda. Este recinto está situado no municipio de Majadahonda.
Iolanda Vázquez
Traxectoria
É licenciada en Filosofía e Ciencias da Educación pola Universidade de Santiago de Compostela. Porén, iniciou o seu labor profesional no mundo da televisión a mediados dos 80 na Televisión de Galicia como redactora e presentadora. Dende aquela desenvolveu unha dilatada carreira sobre todo na canle pública galega, aínda que tamén fixo a súa aparición en canles estatais como La 1, La 2, Antena 3, Telecinco ou laSexta.
Roberto Álvarez Fernández
Traxectoria
En 2003 foi denunciado por malversación de fondos públicos e prevaricación polo PPdeG, pero foi exculpado pola Audiencia de Lugo en 2007. Tras deixa-la política activa, reincorporouse ao seu posto en Alcoa-San Cibrao como operador de control.
Club Atlético de Madrid B
Cadro de xogadores da tempada 2018-2019
Fonte: Atlético Madrid B
Roberto Álvarez Fernández
Traxectoria
Dende 2004 residiu en Gozón.
Iolanda Vázquez
Traxectoria
O seu último traballo en televisión foi no espazo sobre a primeira infancia Su primer año da canle de pagamento Decasa. Nos últimos anos tamén realizou diversos proxectos para a TVG coma o divulgativo científico Conexións así como varias galas especiais. En xaneiro do 2010 copresentou canda Xosé Ramón Gayoso o veterano programa Luar. Dende o ano 2013 colabora no programa A tarde da Radio Galega.
É filla de Antonio Vázquez "Tocho", compoñente do extinto grupo Los Tamara. Malia non se considerar cantante, actuou en varios programas da TVG en compañía de seu pai. Ademais, puxo voz a un dos temas de Música, o terceiro disco do pianista Enrique Paisal.
Mujeres Libres (homónimos)
Mujeres Libres pode referirse a:
Frank Gehry
miniatura|dereita|[[Museo Guggenheim Bilbao, unha das súas principais obras.]]
Frank Owen Gehry, nado en Ephraim Goldberg (Toronto) o 28 de febreiro do 1929, é un arquitecto canadense.
É coñecido polos seus deseños esculturais dos edificios. Tamén é recoñecíbel polas estruturas curvas cubertas na súa meirante parte por metais reflectivos. A súa obra máis famosa, e a que amosa mellor a expresión do seu traballo, é o Museo Guggenheim Bilbao, que está recuberto de titanio. Foi gañador do Premio Pritzker no ano 1989 e do Premio Princesa de Asturias das Artes en 2014.
Traxectoria
Nado en Toronto nunha familia xudía, Gehry mudouse aos 17 anos aos Ánxeles (California) para se formar na Universidade de California do Sur en arquitectura. Despois comezou a estudar planeamento urbano en Harvard, mais non rematou. Actualmente mora nos Ánxeles, estando xa naturalizado estadounidense.
O director Sydney Pollack fixo no ano 2005 unha película documental sobre a súa persoa, titulada Sketches of Frank Ghery (apuntamentos de Ghery), na que se fala dos seus inicios, das relacións e sentimentos cara as súas obras, ou das críticas que recibe.
Premios
En recoñecemento ao seu labor, Frank Gehry recibiu numerosos e prestixiosos premios e distincións, como as seguintes:
Factor de crecemento transformante beta 3
O factor de crecemento transformante beta 3 (TGF-β3) é unha proteína que nos humanos está codificado polo xene TGFB3 do cromosoma 14.
É unha proteína que funciona como citocina, que está implicada na diferenciación celular, embrioxénese e desenvolvemento. Pertence a unha gran familia de citocinas chamada superfamilia do TGF-β, que inclúe a familia do TGF-β, as proteínas morfoxénicas óseas (BMPs), factores de diferenciación e crecemento (GDFs), inhibinas e activinas.
King Edward Point
miniatura|Localización de King Edward Point. miniatura|A [[Península Thatcher con King Edward Point e Grytviken.]] miniatura|Restos dun helicóptero nas proximidades derribado durante a [[Guerra das Malvinas.]] King Edward Point ou Ponta Coronel Zelaya (segundo a toponimia arxentina) é a capital das Illas Xeorxia do Sur e Sandwich do Sur. Áchase conectado por un camiño costeiro dun quilómetro coa estación baleeira abandonada de Grytviken.
Historia e características
O lugar foi visitado polos cazadores de focas ingleses e estadounidenses nos séculos XVIII e XIX, e explorado por unha expedición antártica sueca de Otto Nordenskiöld en 1902. Foi nomeado polos británicos cara a 1906 en honor do rei Eduardo VII. En 1909 o administrador británico local foi transferido de Grytviken cara a King Edward Point, que é considerada xeralmente como parte integrante de Grytviken.
Este lugar é tamén a posición dunha estación científica do Servizo Antártico Británico (British Antarctic Survey), especializada na investigación da pesca para o Goberno das Illas Xeorxia do Sur e Sandwich do Sur, necesaria para a xerencia da Zona Económica Exclusiva de 200 millas náuticas dese territorio británico ultramarino. A cal foi establecida como laboratorio mariño en 1925 como parte da Discovery Investigations. O 1 de xaneiro de 1950 a propiedade da estación foi asumida polo goberno británico das Illas Malvinas e Dependencias. Dende o 1 de xaneiro de 1952 e o 13 de novembro de 1969, a estación estivo deshabitada e logo o British Antarctic Survey subministroulle persoal ata 1982.
Ao comezo da Guerra das Malvinas, o 3 de abril de 1982, as forzas arxentinas desaloxaron os británicos e pecharon a estación, pero foron expulsadas durante a Operación Paraquat polas forzas británicas.
Unha serie de oficiais civís da Mariña foron designados para levar a cabo tarefas de control de pesca para o goberno británico das Illas Xeorxia do Sur e Sandwich do Sur dende 1991, protexidos por unha pequena gornición.
O 22 de marzo de 2001, o British Antarctic Survey reabriu a estación a cargo do Goberno das Illas Xeorxia do Sur e Sandwich do Sur. A maioría dos edificios antigos foron destruídos e construíronse outros novos, coa excepción da Discovery House (de 1925) e a Gaol (de 1912).