cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sergio Mattarella
Presidente da República Italiana
Foi electo Presidente da República o 31 de xaneiro de 2015, con 665 votos sobre 1009 votantes, xurando o cargo o 2 de febreiro seguinte. Durante o seu mandato, Sergio Mattarella mediou en varias crises políticas. Deste xeito, en 2016, logo da dimisión de Matteo Renzi, logrou propor un goberno dirixido por Paolo Gentiloni, e, en 2021, tras a fin do executivo de Giuseppe Conti, encomendou a formación dun a Mario Draghi. Ademais, tamén tivo relevancia nas negociacións para formar goberno logo das eleccións parlamentarias de 2018. Naquela altura o Movemento 5 Estrelas e a Liga Norte fixéronse socios de goberno, mais Sergio Mattarella vetou o nomeamento de Paolo Savona como ministro de Economía debido o seu euroescepticismo. Esta acción foi criticada por algúns sectores do Movemento 5 Estrelas, que chegaron a formular un xuízo político ao presidente Mattarella; posteriormente cualificaron a idea como un "erro".
Á fin do seu primeiro mandato era unha figura moi valorada pola opinión pública de Italia.
Durante as eleccións presidenciais de 2022, ante falta de apoios doutros candidatos (entre os que soaron Silvio Berlusconi, Mario Draghi ou Andrea Riccardi),  comezou a formularse a reelección de Sergio Mattarella. Aínda que semellaba que non era favorable á posibilidade de continuar no Quirinal, o consenso que espertaba o seu nome levaríao a reconsiderar a súa posición. Deste xeito, o 29 de xaneiro de 2022, Sergio Mattarella foi reelecto Presidente da República. Sumou 759 votos na oitava votación, sendo o segundo xefe do Estado italiano con máis apoio, só superado por Sandro Pertini en 1978 cando logrou 832. O 3 de febreiro de 2022 xurou de novo ante o parlamento inaugurando o seu segundo mandato.
Un tipo listo
Un tipo listo é unha novela de Xosé Monteagudo, publicada por Editorial Galaxia en novembro de 2009. Nese mesmo ano gañou o Premio García Barros.
EuroCup Basketball
A EuroCup Basketball, coñecida anteriormente como ULEB Cup, e chamada tamén actualmente como 7DAYS EuroCup debido a motivos de patrocinio, é unha competición europea de baloncesto organizada pola Unión de Ligas Europeas de Baloncesto (ULEB) na que compiten os equipos mellor clasificados das ligas nacionais que non estean clasificados para disputar a Euroliga. Dende a tempada 2008-2009, esta competición, a segunda competición europea de clubs, comezouse a chamar "Eurocup" (antes ULEB Cup). Na Eurocup participan corenta e catro equipos, trinta e seis clasificados directamente, mentres que os oito restantes acceden tras quedar eliminados da fase grupos da Euroliga.
Un tipo listo
Trama
Darío Cortizo é un home vigués de 46 anos, que traballa nunha xestoría. Atopa morto o seu pai, director dunha sucursal bancaria, falecido por mor dun ictus. No velorio, achégaselle Don Caetano, o home que axudara ao seu pai a saír adiante. Ao pouco tempo, Darío comeza as xestións para repartir co seu irmán Ricardo a herdanza, un piso en Vigo.
Leto
Na mitoloxía grega, Leto (en grego antigo Λητώ Lêtố, en dórico Lato, "a agochada") é unha filla dos titáns Ceo e Febe e, no panteón olímpico, nai con Zeus dos xemelgos Apolo e Artemisa. Na mitoloxía romana o seu equivalente, como nai de Apolo e Diana, é Latona. Coa súa irmá Asteria, foi louvada coma deusa da noite e alternativamente da luz do día.
Papelle, A Cova, Carballedo
Papelle é un lugar da parroquia da Cova, no concello lugués de Carballedo, na comarca de Chantada. Segundo o INE en 2016 tiña 12 habitantes, 6 mulleres e 6 homes.
Un tipo listo
Trama
Poucos meses despois aparece na prensa a nova de que o pai cometera un gran desfalco económico no banco. O xuíz deixa en liberdade baixo fianza a Darío e mais ao seu irmán Ricardo, promotor inmobiliario. Darío é acusado porque entre 1978 e 1982 foi administrador da empresa construtora familiar, á que o pai desviara fondos desde o banco co beneplácito de Ricardo. Manolo iniciárase no mundo inmobiliario por mor dun pelotazo urbanístico, logo de que o alcalde de Baiona o animase a mercar solo rústico que en breve sería urbanizable. Darío quería estudar filoloxía, pero o pai animouno a estudar ciencias económicas, e despois a participar na xestión inmobiliaria. Porén, deixou o mundo pola falta de escrúpulos do pai e do irmán.
Papelle, A Cova, Carballedo
As entidades de poboación (Nomenclátor) Cima de Vila, Fondo de Vila, A Vila, O Mallo, San Cristovo, A Carballeira son todas elas casas arredor de Papelle.
Toponimia
O topónimo deriva do antropónimo, quizais xenitivo de. . No ano 964 xa aparece nun documento: in Sauto Papelli, circa flumen Minii.
Un tipo listo
Trama
Para coñecer a vida do seu pai, con quen tivera pouca relación, Darío contrata un detective. Así descobre que logo de enviuvar, seu pai tivera unha relación con Mireia da Costa, unha muller do Río de Xaneiro á que coñeceu nun bordel de Madrid. Aínda que levan a relación en segredo, fan plans de futuro para marcharen ao estranxeiro. Porén, a morte de Manolo frustra estes plans. Darío anima a Mireia a que marche de volta ao Brasil cos cartos que lle deixara o seu pai, malia a cobiza de Ricardo, que quería que Mireia lles dese ese diñeiro. Por outra banda, Darío descobre que o seu avó Eusebio Cortizo fora asasinado por falanxistas na ponte Gomail, sobre o río Lérez, pouco despois do alzamento nacional.
Ao tempo, Darío vive unha difícil situación matrimonial. Durante o verán de 1991, mentres avanza a investigación sobre o seu pasado familiar, a súa muller marcha un mes a Cantabria coas dúas fillas xemelgas. Á volta, Darío e Irene inician os trámites de separación. O proceso xudicial segue adiante, e no verán de 1992 Darío é declarado inocente, e Ricardo é condenado a prisión.
No verán de 1994 Darío vai a Genève para coñecer o estado das contas que seu pai abrira en Suíza. Alí descobre que ten ao seu nome 540 millóns de pesetas. Vai a París a poñerse en contacto con Helena, unha moza que tivera seu pai e á que deixara preñada, e regresa a Suíza para deixar todo ben atado coa fin de que os cartos pasen ás súas fillas.
Narración
miniatura|dereita|250px|O prestamista e a súa dona, cadro utilizado na capa da primeira edición do libro (fragmento). A obra está narrada en primeira persoa por Darío. Amais da trama principal sobre o desfalco, fala da súa relación de parella con Irene e coas súas fillas.
A novela estrutúrase en tres partes (Debe, Haber e Saldo) cun total de 22 capítulos, todos eles con títulos relativos ao léxico propio da economía bancaria.
A acción desenvólvese entre 1990 e 1994, con numerosas analepses a diferentes épocas desde 1936 (inicio da guerra civil española). A maior parte da trama ten lugar en Vigo, aparecendo tamén lugares como Forcarei, Sanxenxo, Pontevedra, Baiona, Madrid, Genève, París ou Cantabria.
Historia
Como o propio autor recoñece nos agradecementos do libro, parte da acción está inspirada no desfalco levado a cabo por José Rodríguez Casal, máis coñecido como «Pepe o do Pastor», feitos descritos de forma máis xornalística na obra La caída de Pepe el del Pastor (Milagros Sobrino, 2006), que narra os feitos acontecidos nunha sucursal do Banco Pastor de Santiago de Compostela entre 1975 e 1991.
Leto
Adoración
En Creta, na cidade de Dreros, o arqueólogo grego Spyridon Marinatos escavou en 1935 un templo de fogar do século VIII a. C. no que achou tres figuras de culto da tríade apolínea: Apolo, Artemisa e Leto. A figura de Leto foi realizada no estilo orientalizante cedo de finais do século VIII a. C. (ou ben cara ao 650 a. C. ), usando a técnica do sphyrelaton: martillando láminas de bronce sobre un núcleo de madeira que lles daba forma. Ten 40 ou 45 cm, e posúe un corpo e vestido de estilo xeométrico que anticipa xa o estilo dedálico. Actualmente atópase exposta no Museo Arqueolóxico de Heraclión, na vitrina 20 da sala 19. Walter Burkert sinala (en Relixión grega) que en Festos aparece vencellada cun rito de iniciación.
Leto era a deusa principal de Licia (Anatolia). O seu santuario, o Letoon preto de Xanto, unía a confederación licia de cidades-estado. A xente de Cos tamén reclamaba a Leto como súa.
Unha medida dunha deusa Leto tan primordial pode recoñecerse no seu pai titán, cuxo nome Ceo» vencéllao coa esfera do ceo de polo a polo, e a súa nai Hebe, que é precisamente o epíteto "puro" e "purificador" da lúa chea.
Nacemento de Artemisa e Apolo
Zeus tentou violar á súa irmá Asteria, que fuxiu transformándose en paspallás, guindándose ao mar e converténdose na illa flotante de Ortiguia, coñecida despois como Delos.
Hera persegue a Leto e logra que ningún lugar a acolla para o parto agás a illa Ortiguia, que se atopaba baleira. Trata de impedir o parto prohibindo á súa filla Ilitía, deusa dos partos, que a atenda, e cando Leto xa ten un atraso de 9 días os deuses conmóvense das súas dores e fan que naza primeiro Artemisa e que esta axude á súa nai no nacemento de Apolo.
A illa Ortiguia queda fixada ao fondo con 4 columnas e muda o seu nome polo de Delos, que significa rechamante, en relación con Apolo, deus da luz.
Hera conseguiu que Xea crease á serpe Pitón para que devorase ao neno, mais Apolo convértese en mozo en só 4 días e mata a Pitón. Así, aprópiase do Oráculo de Delfos, que vixiaba a serpe.
Na persecución de Hera, Leto e mailos seus fillos chegan a un estanque e cando vai darlles de beber, uns campesiños, instigados por Hera, removen a auga converténdoa en lama e Zeus castígaos converténdoos en ras.
Apolo e Artemisa foron grandes protectores da súa nai e mataron o xigante Ticio por tentar violala.
Tamén a defenderon das esmorgas de Níobe, dona de Anfión, co que tivo 7 fillos homes e 7 femias, e que se escarniou de Leto por escasa descendencia, sendo castigada a ver morrer a todos os seus fillos polas frechas de Apolo e Artemisa, salvándose só Cloris.
EuroCup Basketball
Esta competición foi creada na tempada 2002-2003 para recoller a testemuña da desaparecida Copa Korać que organizou a Federación Internacional de Baloncesto (FIBA) entre 1972 e 2002, considerada a segunda en importancia do continente tras a Euroliga, tamén organizada pola ULEB. O campión do torneo participa ao ano seguinte na Euroliga.
Sistema de competición
Dende a tempada 2016-17, a primeira fase da EuroCup é a tempada regular, onde participan 24 equipos. Cada equipo xoga dous partidos (un na casa e outro fóra) contra o resto de equipos do seu grupo. Ó remate da tempada regular, o número de equipos redúcese a 16, no denominado Top 16, onde se dividen os equipos en catro grupos. Os dous primeiros clasificados de cada grupo avanzan ós playoffs finais, onde cada eliminatoria se xoga ó mellor de tres partidos.
Aldo Gordini
Aldo Gordini nado o 20 de maio de 1921, finou o 28 de xaneiro de 1995, foi un piloto de carreiras de francés. Nado en Bologna, Italia, era fillo de Amédée Gordini, propietario da fábrica de automóbiles deportivos franceses Gordini. Aldo traballou para o equipo de carreiras da familia como mecánico e en ocasións pilotou en carreiras de Gran Premio e carreiras de Fórmula 2.
Participou nunha carreira do Campionato Mundial o 1 de xullo de 1951, así como nunha carreira de Fórmula 1 fóra de campionato. Ese mesmo ano tamén pilotou para o equipo Gordini nas 24 Horas de Le Mans, pero problemas coa bomba de combustible obrigáronlle a retirarse da carreira.
Aldo Gordini morreu en París en 1995.
Resultado completos na Fórmula Un
(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.
Resultados nas carreiras de Fórmula 1 fóra de campionato
(key)
Contabilidade financeira
A contabilidade financeira é o campo da contabilidade que se ocupa de resumir, analizar e declarar as transaccións financeiras dunha empresa, o que implica a elaboración dos estados financeiros para o coñecemento público. Algúns exemplos de persoas interesadas en recibir tal información con vistas á toma de decisións son accionistas, provedores, bancos, empregados, axencias gobernamentais, empresarios e outros colectivos interesados.
A contabilidade financeira réxese por normas de contabilidade tanto nacionais como internacionais. Por un lado, os PNCXA, ou Principios e normas de contabilidade xeralmente aceptados, son o marco normativo estándar de directrices de contabilidade financeira que se empregan nunha xurisdición determinada. Estes inclúen as normas, convencións e regras que seguen os contábeis ao faceren rexistros e resumos e tamén ao elaboraren os estados financeiros. Por outro lado, as NIIF (Normas internacionais de información financeira) son unha serie de padróns internacionais de contabilidade que expresan como se deben recoller certos tipos de transaccións e outras actividades nos estados financeiros. Estes padróns son estabelecidos pola Xunta de normas internacionais de contabilidade (IASB) e como cada vez teñen un uso máis xeneralizado a nivel internacional, existe unha maior uniformidade nos informes financeiros entre as distintas empresas mundiais.
Mentres que a contabilidade financeira se emprega para proporcionar información financeira á xente allea á empresa ou que non está involucrada na súa xestión diaria, a contabilidade de xestión fornece a información contábel que axuda os xerentes a tomaren decisións na xestión do negocio.
Obxectivos da contabilidade financeira
A miúdo empréganse os termos «contabilidade financeira» e «información financeira» como sinónimos.
Segundo as Normas internacionais de información financeira o obxectivo da contabilidade financeira é proporcionar información financeira sobre a entidade en cuestión que sexa útil para investidores existentes e potenciais, prestamistas e outros acredores á hora de tomaren decisións acerca do fornecemento de recursos á entidade.
Segundo a Asociación Europea de Contabilidade, o mantemento do capital é un obxectivo concorrente da contabilidade financeira.
Características
A contabilidade financeira consiste na elaboración de estados financeiros, mediante o uso dos modelos de contabilidade HCA ou CPPA, dirixidos ao público e a partes interesadas pertinentes. Cando se formularen estados financeiros, deberanse cumprir os seguintes requisitos:
Importancia: a información é importante se a súa omisión ou distorsión pode influenciar as decisións económicas que os usuarios toman baseándose nos estados financeiros.
Pomba zura
A pomba zura ou pombo pequeno (Columba oenas) é unha especie de ave da familia Columbidae.
Contabilidade financeira
Características
Fiabilidade: a contabilidade debe estar exenta de erros ou parcialidades significativos e os xerentes deben poder confiar nela. A miúdo acontece que información que é moi importante non é moi fiable e viceversa.
Pomba zura
Descrición
O xénero Columba é o maior da familia Columbidae, e ten a máis ampla distribución. Os seus membros son de cor gris clara ou marrón, a miúdo con cabeza branca ou marcas no pescozo ou manchas púrpuras ou verdes iridescentes en pescozo e peito. As plumas do pescozo poden estar ríxidas e aliñadas formando canles, pero esta característica está ausente nesta especie. A pomba zura é menos gris que outras pombas europeas.
A Carrilla
O topónimo galego A Carrilla pode referirse a:
Contabilidade financeira
Características
Comprensibilidade: os informes contábeis deberían estar expresados do modo máis claro posíbel e as persoas ás que van dirixidos deben entendelos.
Pomba zura
Descrición
As tres pombas do xénero Columba do oeste de Europa, aínda que son bastante parecidas, teñen características distintivas doadas de ver. O pombo torcaz ou torcaza (Columba palumbus) pode distinguirse facilmente polo seu tamaño grande e pola cor branca do pescozo (nos adultos) e ás. A pomba das rochas (Columba livia) e a pomba zura son máis parecidas en tamaño e plumaxe, pero os espécimes silvestres da primeira teñen unha mitra branca e dúas barras ben marcadas escuras nas ás, mentres que a mitra da pomba zura é gris e as barras das ás tenas incompletas. A Columba livia domestica (a mesma especie que a torcaza) é moi variable, e ás veces algúns espécimes grises marcados indistintamente sen mitra branca poden parecerse moito ás pombas zuras.
Contabilidade financeira
Características
Comparabilidade: os informes contábeis de distintos períodos deben ser comparábeis para tirar conclusións significativas acerca das tendencias do comportamento financeiro e da situación dunha entidade ao longo do tempo. O uso sistemático das mesmas políticas contábeis permite garantir a comparabilidade.
Pomba zura
Descrición
A pomba zura é sociable e gregaria, a miúdo mestúrase con torcazas, aínda que isto podería ser simplemente pola presenza de abundante alimento.
A chamada curta, profunda e gruñona (Ooo-uu-ooh) da pomba zura é bastante distinta das notas de arrolo moduladas das torcazas.
Ecoloxía
A pomba zura é a máis escasa das pombas europeas, aínda que segue sendo común nos seus hábitats ideais. En parte da súa área en Europa e oeste de Asia é unha ave migratoria. Experimentou un forte descenso en Francia (−57% en 1976), onde invernan de 100 000 a 200 000 individuos. . Aínda que a especie non se considera ameazada en Europa, está clasificada na cláusula 2 da Directriz de Aves e no anexo III da Convención de Berna.
Contabilidade financeira
Cinco compoñentes dos estados financeiros
O estado de fluxo de efectivo recolle os movementos de entrada e saída de efectivo que teñen lugar nun determinado período. Normalmente presenta o seguinte formato: entrada de efectivo – saída de efectivo + saldo de apertura = saldo de peche. É importante lembrar que o estado de fluxo de efectivo soamente ten en conta os movementos de diñeiro en efectivo, non o que a persoa en cuestión debe nin o que a ela se lle debe.
Pomba zura
Ecoloxía
Fai o niño xeralmente nunha árbore vella. Antes da deforestación en moitas zonas de Europa, a pomba zura era a pomba máis frecuente, e nidificaba principalmente en carballos e piñeiros, pero normalmente só se atopaba en bosques vellos, xa que necesitaba que as árbores tivesen cavidades. Nas plantacións forestais non hai moitos ocos nas árbores para facer o niño, polo que alí é máis escasa. Ademais, como cría dúas veces ao ano, require dous buratos para criar. Observouse que nidifica en tobos de coellos, ruínas, vellos setos de chopos, gretas de penedos ou paredes de cantís, en hedra e nos crecementos grosos arredor dos troncos de tilleiros. Tamén utiliza caixas de nidación. A cavidade debe ser de 75 centímetros de profundidade e o burato tan grande como un puño. Aínda que raramente utiliza material para o niño, os pichóns deixan o burato moi aceitoso. As pombas zura prefiren nidificar xuntas. Fóra da estación reprodutora poden tamén descansar pousadas en cavidades.
O hábitat desta especie é xeralmente o campo aberto. Aínda que faga o niño nas árbores non prefire as áreas densamente boscosas. É tamén común nas costas onde hai moitos buratos nos cantís.
O seu voo é rápido, con batidos regulares e algunha sacudida brusca ocasional das ás, unha característica xeral nas pombas. Na súa exhibición de cortexo camiña ao longo dunha rama horizontal co pescozo inchado, as ás baixas e a cola en abano. Durante os voos de primavera en círculo fai un ruído coas ás como o dun látego.
A maioría do seu alimento é vexetal; prefire comer brotes novos e plantiñas e come tamén sementes e insectos e caracois. Nalgunhas áreas aliméntase principalmente de sementes de piñeiros. A súa dieta pode incluír diversos alimentos: bagas como as de loureiro e estripeiro, figos, sementes de cereais, feixóns, chícharos e pequenos invertebrados que captura mentres camiña polo chan. Durante a migración de outono en outubro, fan paradas en sitios con abundancia de landras, suplementando a súa dieta con brotes e follas.
Contabilidade financeira
Cinco compoñentes dos estados financeiros
Estado de cambios no patrimonio neto (ECPN) (tamén coñecido como Estado de evolución do patrimonio neto).
Memoria.
Pomba zura
Etimoloxía e taxonomía
O nome do xénero, Columba, é a palabra latina para "pombo, pomba", que á súa vez procede do antigo grego κόλυμβος (kolumbos), 'un mergullador', de κολυμβάω (kolumbao), 'mergullarse, tirarse de cabeza á auga, nadar'. Aristófanes (As aves, 304) e outros usan a palabra κολυμβίς (kolumbis), 'mergullador', como nome da ave, debido o seu movemento parecido ao natatorio no aire. O epíteto da especie, oenas procede do grego oinas, 'pombo'.
Contabilidade financeira
Elementos básicos da contabilidade
Un dos principios básicos da contabilidade é o da unidade monetaria ou de medida. En contabilidade, a unidade monetaria deberá ser aquela moeda que posúa maior relevancia. Este principio tamén supón que a unidade monetaria é estábel, isto é, que as mudanzas que puideren darse no seu poder adquisitivo xeral non se consideran o suficientemente importantes como para requirir axustes nos estados financeiros básicos.
Pomba zura
Etimoloxía e taxonomía
Foi descrita cientificamente por Carl Linnaeus en 1758 como especie tipo do xénero Columba na 10ª edición da súa obra Systema naturæ, e co seu nome científico actual. Recoñécense dúas subespecies:
Contabilidade financeira
Elementos básicos da contabilidade
A Contabilidade de custos históricos, isto é, o mantemento financeiro do capital en unidades monetarias nominais, baséase no suposto da unidade monetaria estábel, segundo o cal os contábeis simplemente supoñen que o diñeiro, a unidade monetaria de medida, é totalmente estábel en valor real para os efectos de medir, por un lado, partidas monetarias non indexadas diariamente de acordo coa inflación en termos do IPC diario e, por outro lado, o valor real constante de partidas non monetarias non actualizadas diariamente en termos do IPC diario en períodos de baixa e alta inflación e deflación.
O suposto da unidade monetaria estábel non se aplica en períodos de hiperinflación. As NIIF obrigan as entidades a manteren o capital en unidades de poder adquisitivo constante segundo a NIC nº 29, Información financeira en economías hiperinflacionistas.
A contabilidade financeira serve para os seguintes propósitos:
Elaborar estados financeiros de uso xeral.
Proporcionar a información usada pola xerencia dunha empresa para a toma de decisións, para planificar e para avaliar o rendemento.
Elaborar estados financeiros que cumpran os requisitos normativos.
Obxectivos da contabilidade financeira
Rexistro sistemático das transaccións: o obxectivo fundamental da contabilidade é rexistrar sistematicamente os aspectos financeiros das transaccións de negocios. Posteriormente, estas transaccións rexistradas son clasificadas e resumidas de modo lóxico para a elaboración de estados financeiros e para a súa análise e interpretación.
Constatación dos resultados das transaccións rexistradas: os contábeis crean unha conta de resultados para saber o resultado das operacións realizadas durante un período específico. Se os gastos exceden os ingresos, dise que a empresa é deficitaria. A conta de resultados axuda á xerencia e ás outras partes interesadas na toma racional de decisións. Por exemplo, se se confirma que unha empresa non é rendíbel, a causa pode ser investigada pola xerencia para adoptar medidas que a remedien.
Constatación da situación financeira da empresa: o empresario non está soamente interesado en coñecer os resultados da empresa en termos das ganancias e perdas dun período determinado, senón que tamén quere saber o que debe (pasivos) a terceiros e o que posúe (activos) nunha data concreta. Para sabelo, o contábel elabora un balance da situación financeira dos activos e pasivos da empresa nun momento dado e axuda a constatar a saúde financeira do negocio.
Proporcionar información aos usuarios para a toma de decisións racionais: a contabilidade, como «idioma de negocios» que é, comunica o resultado financeiro dunha empresa a diversas partes interesadas mediante estados financeiros. A contabilidade aspira a satisfacer as necesidades de información financeira dos directivos e axudalos a tomar decisións racionais.
Coñecer a situación de solvencia: ao elaborar un balance xeral a xerencia non só revela o que a empresa posúe e debe, senón que tamén proporciona información acerca da capacidade de aboar cando vencen os pasivos a curto prazo (situación de liquidez) e tamén a longo prazo (situación de solvencia).
Diferenzas entre contabilidade financeira e contabilidade de custos
1. A contabilidade financeira aspira a calcular os resultados do exercicio contábel en forma de conta de resultados e de balance xeral. A contabilidade de custos pretende calcular os custos dun produto/servizo dun modo científico e facilitar o control de custos e a súa redución.
2. A contabilidade financeira informa dos resultados e da situación da empresa á administración, aos acredores, aos investidores e a terceiros. A contabilidade de custos é un sistema de información interno para a toma de decisións por parte da xerencia dunha empresa.
4. Na contabilidade financeira, a clasificación dos custos baséase no tipo de transaccións, isto é, salarios, gastos de reparación, seguros, locais de traballo, etc. Na contabilidade de custos, a clasificación baséase principalmente en funcións, actividades, produtos, procesos, e nas necesidades de planificación e control e información internas da empresa.
5. A contabilidade financeira aspira a presentar unha visión «verdadeira e fiel» das transaccións, beneficios e perdas dun determinado período de tempo e un balance xeral nunha data dada. A contabilidade de custos pretende calcular de modo «verdadeiro e fiel» os custos dos produtos/servizos ofrecidos pola empresa.
Beratón
Beratón é un concello español da provincia de Soria (Castela e León). A súa poboación é de 39 habitantes (INE 2012) e ocupa unha superficie de 41,15 km².
PO-205
miniatura|dereita|285px|Punto quilométrico da PO-205 en Ponte, Silleda.
A PO-205 é unha estrada de rango autonómico que une os núcleos urbanos de Silleda e Vila de Cruces na provincia de Pontevedra, aínda que tamén atravesa unha parroquia lalinense. Ten unha lonxitude de 15 km.
Trazado
Iníciase nunha rotonda en Silleda que a enlaza coa N-525 e a PO-2205, aproximadamente no km 303 da primeira. A apenas 1,5 km da saída, unha nova rotonda enlázaa co casco urbano sillendense e cunha das entradas ao Recinto Feiral da Semana Verde de Galicia. Aos 2 km, unha nova rotonda fai de enlace coa Autoestrada Central Galega AP-53. Pasados os 5 km, chégase ao viaduto sobre o Deza, co que se cambia de concello. Unha vez no de Vila de Cruces, aos 6.5 km, aparta unha pista á dereita que leva ao Santuario da Nosa Señora do Corpiño. Mediados os 9 km, únese a ela a estrada Prado-Bodaño, por onde tamén podemos acceder ao Corpiño. Aproximadamente aos 14 km, aparece unha nova rotonda, que indica o inicio do casco urbano das Cruces. A última rotonda, no punto quilométrico 15, pon fin a esta estrada, enlazándoa coa PO-206, que une As Cruces con Lalín e coa PO-905, que remata no encoro de Portodemouros.
Carambelo
miniatura|Carambelos en [[Hofbieber, Alemaña (xaneiro de 2016).]] Un carambelo, tamén coñecido como carambo , candea ou caramelo , é un pedazo de xeo longo e de forma cónica que se forma cando a auga que pinga dun obxecto se conxela por efecto da xeada. Adoitan formarse cando se derrete a neve ou o xeo e a auga formada entra en contacto de novo con temperaturas inferiores a 0 °C, volvéndose conxelar.
O Carrizo
O topónimo O Carrizo pode referirse a:
Ratón, Covas, Meaño
Ratón é un lugar da parroquia de Covas no concello pontevedrés de Meaño na comarca do Salnés. Tiña 20 habitantes no ano 2016 segundo datos do IGE, dos que 9 eran mulleres e 11 homes, o que representa un leve aumento respecto ó ano 2010, cando tiña 18 veciños, pero un descenso respecto ó ano 2005, cando eran 26.
Uzeda
Uzeda é unha banda italiana de rock alternativo fundado en Catania no ano 1987 polo vocalista Giovanna Cacciola, os guitarristas Agostino Tilotta e Giovanni Nicosia, o baixista Raffaele Gulisano e o batería Davide Oliveri.
Steve Albini coñeceu ao grupo despois do lanzamento do seu álbum de estrea, Out of Colours, e fixéronse grandes amigos; dende ese momento Albini gravou todos os seus discos agás The Peel Sessions.
En 1994 a banda foi convidada ao programa da BBC John Peel Show, e desas gravación publicouse un álbum. Ao final dese ano Nicosia deixou a banda.
Despois da xira de promoción de Different Section Wires, a banda iniciou un longo hiato, e Cacciola e Tilotta formaron Bellini, xunto co batería Damon Che de Don Caballero, e o baixista Matthew Taylor, editando o traballo Snowing Sun a través de Monitor Records e Palace Records. Despois de que Damon Che fose substituído por Alexis Fleisig (Girls Against Boys), Bellini publicou Small Stones e The Precious Prize of Gravity a través do selo Temporary Residence Limited. Durante este período Oliveri e Gulisano gravaron o álbum de 2001 Aria con Gianna Nannini, ademais de música para os debuxos animados de Enzo D'Alò Momo alla conquista del tempo.
En 2006 Uzeda regresou cun novo álbum, Stella, gravado novamente por Steve Albini. En 2019 a banda publicou o seu derradeiro álbum ata a data, Quocumque jeceris stabit.
Carlos Pérez Fachal
Carlos Pérez Fachal, nado en Ferrol cara a 1903 e finado na mesma cidade o 18 de agosto de 1936, foi un político e xornalista galego.
Traxectoria
Electricista da construción naval. Dirixiu o semanario Renovación. Militante do PCE. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e estivo preso no Arsenal. O 18 de agosto, xunto con outros trece detidos foi levado pola policía e os falanxistas ao Monte San Felipe, onde se lles aplicou a "lei de fugas".
Linguas galoitálicas
miniatura|250px|Linguas galoitálicas. As linguas galoitálicas comprenden as falas románicas do norte de Italia, máis exactamente as falas situadas ao norte da liña Massa-Senigallia que forman un continuo dialectal transicional entre as linguas galorrománicas e as italorrománicas, excepto as linguas retorrománicas de Italia (friulano, ladino) que son parte doutro grupo romance.
Clasificación
dereita|miniatura|292x292px|Áreas de ocorrencia de /y/ procedente de Ū latina. As linguas ou variedades que constitúen o grupo galoitálico son:
Características comúns
En moitos aspectos fonéticos as linguas galoitálicas comparten os mesmos desenvolvementos coas linguas retorrománicas, o francés, o occitano e o catalán en puntos nos que estes difiren notablemente do italiano estándar. Con todo, iso tampouco significa que as linguas galoitálicas estean máis cerca en todos os aspectos das linguas galorrománicas, retorrománicas ou occitanorrománicas que do italiano estándar e as linguas italorrománicas. Algúns autores argumentaron que as linguas galoitálicas e retorrománicas forman un hipotético grupo cisalpino pero non hai suficiente isoglosas que sustenten devandito argumento. A clasificación románica territorial e Ethnologue as clasifica como un subgrupo das linguas galorrománicas (sen incluír ao véneto e o istriota); con todo outros autores as consideraban parte das linguas italorrománicas.
Fonoloxía
A liña A Spezia-Rímini na súa parte occidental (La Spezia) agrupa un conxunto de polo menos sete isoglosas importantes que distinguen ás linguas galoitálicas e ao italiano do Norte do toscano. Na súa parte oriental as isoglosas sepáranse un pouco, sendo a isoglosa máis setentrional a que pasa máis preto de Rímini.
O seguinte cadro presenta algunhas das características típicas que diferencian as variedades románicas ao norte e ao sur de devandita liña:
! colspan=2| LATÍN ! UNUM || NŎCTE(M) || LĂCTE(M) || FĂCTU(M) ! CĂNE(M) || CLAVE(M) || HŎMINE(M) || LUPU(M) || FORMICA(M) || ROTA(M) ! rowspan=6| Galoitálico ! Lombardo !Lígur ! Piemontés ! Emiliano-romañol ! Véneto ! Istriota ! colspan=12| Liña La Spezia-Rimini ! rowspan=4| Italo-románico ! Toscano ! Romanesco ! Napolitano ! Siciliano
Proximidades Asturias
As Proximidades de Asturias (en castelán e oficialmente: Cercanías Asturias) son un servizo ferroviario entre Oviedo, Xixón e outras cidades e vilas do Principado de Asturias operado por Renfe sobre vías de Adif.
Bóreas
miniatura|300px|Bóreas rapta a Oritía (acrótera do Templo dos Atenienses, Delos, último cuarto do século V a.C.)
Proximidades Asturias
A rede existe dende os anos 80, momento en que se crearon os núcleos e redes de proximidades actuais. No caso de Asturias está formada por 9 liñas, 3 de ancho ibérico e 6 de ancho métrico que foran xestionadas previamente por Feve.
Bóreas
Na mitoloxía grega, Bóreas era un Titán, o deus do Vento do norte, que traía o inverno. Na mitoloxía romana coñécese como Aquilón (ou Aquilo), así como Septentrio. Concebíase como un deus frío, violento, brutal.
Proximidades Asturias
Liñas de ancho ibérico
Son tres as liñas que circulan sobre vías de ancho ibérico:
Bóreas
Mitoloxía
Raptou a Oritía, filla do rei de Atenas, Erecteo, mentres xogaba coas súas compañeiras xunto ó río Iliso , ou ben mentres participaba na procesión das Tesmoforias cando subía ó templo de Atenea, na Acrópole. Levantouna no aire ata unha rocha, oculto entre nubes escuras. Levouna a Tracia, onde vivía el e tiveron dous fillos, Calais (ou Cálais) e Zetes, os chamados Boréadas, e dúas fillas, Quíone e Cleopatra. A ámbolos fillos varóns nacéronlle alas cando chegaron á idade adulta.
Bóreas, transformado en cabalo, cubriu as eguas de Erictonio e enxendrou doce poldros que eran tan veloces que nin siquera dobraban as espigas de trigo cando galopaban sobre o campo, nin encrespaban o mar cando o facían sobre a súa superficie. O mito lembra a lenda narrada por Plinio na súa Historia Natural, de que as eguas iberas preñaban simplemente orientando os seus cuartos traseiros en dirección ó vento.
Aínda tivo máis fillos, veloces cabalos, tras unirse cunha Erinia e cunha Harpía.
Fineo foi un adiviño, rei de Tracia, coñecido por preferir quedar cego se en troques podía gozar dunha longa vida. Unha tradición diferente di que casou con Cleopatra, unha das fillas de Bóreas, coa que tivo dous fillos, Plexipo e Pandión. Pero terminou repudiando a Cleopatra para casar coa filla de Dárdano, Idea e, como vinganza, Fineo cegou ós dous fillos, ou ben foi a propia Idea quen o fixo. O caso é que logo, os Boréadas, fillos de Bóreas e irmáns de Cleopatra, vingáronse cegando á súa vez a Fineo. Disque Zeus castigou a Fineo mandando ás Harpías contra el: comíanlle toda a comida e ensuciaban a súa mesa; como Fineo axudou ós Argonautas indicándolles o camiño para recuperar o Vélaro de ouro, estes axudáronlle a el expulsando ás Harpías, e foron Zetes e Calais, os fillos alados de Bóreas, quen o conseguiron.
No transcurso da Guerra de Troia, aproveitando que Zeus dormía, Hera ordenou a Bóreas que provocara un temporal que desviara o curso dos barcos de Heracles. Foi entón cando Zeus, ó acordar, enfureceuse e colgou a Hera, cargándoa con engras nos nocellos, e cando botou a Hefesto do Olimpo á Terra (outras tradicións recollen que foi a propia Hera a que o botou fóra do Olimpo, avergoñada da súa fealdade). Cando acougou, sacou a Heracles da illa de Cos e dirixiuno a Argos. Tamén por orde de Zeus, Bóreas levou a Leto ata a illa Ortixia (hoxe Delos), onde Poseidón a protexeu cubrindo a illa coas ondas e así puido por fin dar a luz a Apolo e Artemisa.
Poseidón tivo un fillo, Eumolpo, con Quíone, a filla de Bóreas. Por medo a que o soubese o pai, botou ó meniño ó mar pero Poseidón conseguiu salvalo e levouno a que o criase Bentesicime, unha filla que tivera con Anfitrite, a súa esposa. Este Eumolpo chegaría a ser rei de Eleusis, pero morreu a mans de Erecteo.
En Atenas construíuse un templo no seu honor porque se cre que axudou ós gregos na guerra contra os persas. No 492 a.C., un furacán afundiu uns 300 barcos da frota que enviara o rei persa Darío I contra Grecia, provocando a morte duns 20.000 guerreiros. Os gregos atribuíron o feito á intervención de Bóreas, e cando os persas volveron a atacar Grecia no 480 a.C. baixo o mando de Xerxes I invocárono para que os axudara de novo. Non consta que fose por efecto dos ventos, pero os persas foron derrotados e a súa frota destruída.
Iconografía
miniatura|300px|Tapiz da Creación (Catedral de Xirona)
Dos catro Ventos, unicamente Bóreas e Céfiro aparecen na arte grega, se ben todos eles se recollen abondo na literatura mitográfica, así como na arte romana (por exemplo, adornando os cantos dos mosaicos, recoñecibles por ter alas nas tempas e soprar por medio dunha buguina ou unha trompeta). Bóreas represéntase xa en vasos corintios do 600 a.C., como un home forte, alado, barbado e vestido cunha túnica curta pregada e manto.
Ocasionalmente, aparece dotado de dúas caras contrapostas, que representarían os dous ventos opostos: o Bóreas e o Antibóreas. Tamén pode aparecer con pernas serpentiformes. Existe un vaso de fins do V a.C. no que se representa como un mascarón soprando para desviar o barco de Ulises.
Merece sinalarse a presenza dos catro Ventos nos ángulos do Tapiz da Creación da Catedral de Xirona (do século XI ou comezos do XII), nesta caso con alas nos ombros e nos nocellos e soprando a través de cadansúa trompa dobre. Bóreas aparece identificado como Septentrio.
Na Arte moderna e Contemporánea reaparece a representación de Bóreas, grazas á publicación do mito do rapto de Oritía nas Metamorfoses de Ovidio, que chama a atención de numerosos artistas, como Annibale Carracci, Rubens, Gaspard Marsy, Pellegrini ou Waterhouse.
Fall Out Boy
Fall Out Boy, normalmente abreviado como FOB é unha banda americana de rock alternativo de Chicago, Illinois, que se formou en 2001. A banda consta de catro membros: Patrick Stump (cantante principal, guitarra rítmica e compositor principal), Pete Wentz (cantante secundario, baixista e escritor principal), Joseph Trohman (gutarrista principal) e Andrew Hurley (batería). Os seus membros, en principio, tocaban noutras bandas antes de formar Fall Out Boy. Con Pete Wentz como o principal escritor das letras e Patrick Stump como o principal compositor musical, Fall Out Boy pasou de ser unha banda que tocaba en bares e que pouca xente coñecía a conseguir un gran éxito co seu álbum From Under the Cork Tree.
Fall Out Boy gañou varios premios grazas a este álbum de estrea nunha grande discográfica. Lanzado no 2005, o álbum foi dobre platino por vender 2,5 millóns de copias nos Estados Unidos. Para promocionar o álbum, Fall Out Boy realizou xiras por todo o mundo durante os anos 2005 e 2006.
En febreiro de 2007 lanzaron o seu seguinte álbum, Infinity On High, e conseguiron unha mellor posición nas listas, chegando ao número 1 na Billboard 200 ao vender máis de 260.000 copias na súa primeira semana. O sinxelo principal, "This Ain't a Secene, It's an Arms Race", alcanzou o número 1 na Pop 100 e o 2 na Billboard Hot 100. Para promocionar o álbum, a banda tocou no concerto Live Earth, o 7 de xullo de 2007 e noutros tours coma o Honda Civil Tour e os MTV Video Music Awards o 9 de setembro do mesmo ano. No 2008, Fall Out Boy lanzou Folie à Deux.
En 2009 anunciaron un descanso de tempo indefinido, asegurando que non romperan definitivamente senón que necesitaban un descanso e embarcarse en proxectos a parte da banda. Stump lanzou un disco en solitario en 2011 chamado "Soul Punk", mentres que Hurley e Trohman formaron The Damned Things e despois marcháronse a With Knives e Enabler, respectivamente. Fall Out Boy quedou no posto 93 no ranking dos Mellores Artistas do 2000-10 da revista Billboard.
O 4 de febreiro de 2013, Fall Out Boy anunciou a súa volta cun novo álbum, Save Rock and Roll, así como un tour e un novo single.
Historia
Primeiros anos (2001-2002)
Fall Out Boy formouse no ano 2001 polos amigos Pete Wentz e Joe Trohman, que xa tocaran anteriormente an varias bandas de hardcore punk en Chicago. Inspirándose en bandas que escoitaran namentres creceran como Green Day, Descendents e The Smiths, a parella decidiu formar a súa propia banda [3]. Trohman coñeceu no instituto a Patrick Stump nunha tenda de libros.[4] Stump presentouse a Trohman cando lle escoitou falar sobre a banda Neurosis, na cal ambos estaban interesados.[4] Stump fixo unha audición como batería, pero cando descubriron o seu impresionante rango vocal decidiron que fose o vocalista principal.[5] Ben Rose foi o primeiro batería da banda, aínda que se marchou pronto. Finalmente Andy Hurley converteuse no actual batería.
A banda non tivo nome durante os seus dous primeiros shows. Decidiron que a audiencia era a que debía decidir e no final do seu segundo show, pedíronlle á audiencia que gritasen ideas para o nome. Un membro da audiencia suxeriu o nome de "Fallout Boy",[4][6] unha referencia ó compañeiro de Radioactivo Man dos Simpsons.[3][7]
Take This to Your Grave (2003–2004)
O grupo lanzou un mini-LP, Fall Out Boy's Evening Out with Your Girlfriend, no 2003.[8] O álbum grabouse en dous días e foi lanzado a pesar da negativa da banda. Durante este período a banda fixo pequenos shows.
Pagellus bellottii
Pagellus bellottii é unha especie de peixe da familia Sparidae, da orde dos Perciformes.
Distribución xeográfica
Encóntrase nas zonas costeiras do Atlántico oriental (desde o Estreito de Xibraltar até Angola, incluíndo as Illas Canarias) e o suroeste do Mar Mediterráneo.
Arxemil, A Cova, Carballedo
Arxemil é un lugar da parroquia da Cova, no concello lugués de Carballedo, na comarca de Chantada. Segundo o INE en 2016 tiña 5 habitantes, 3 mulleres e 2 homes.
Toponimia
O topónimo pode significar as terras, antropónimo gótico.
Pedro Guimarey
Pedro Guimarey Filgueiras, nado en Ferrol o 5 de xullo de 1905 e finado na mesma cidade o 20 de setembro de 1936, foi un escritor, xornalista e político galego.
Traxectoria
Practicante de profesión, colaborou en El Practicante Galaico. Escritor e bibliotecario do Centro Obreiro de Cultura. En 1931 publicou algúns poemas en castelán na revista Vida Gallega, colaborou en El Gráfico, fíxose cargo do periódico ''Nueva infancia. Ensayo de periódico para niños e dirixiu o semanario Renovación''. Foi presidente do Partido Republicano Democrático Federal de Ferrol (1933). En 1934 integrouse en Unión Republicana. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e paseado en Ferrol o 20 de setembro de 1936.
Amais da súa vida cultural e política foi futbolista, chegando a militar no Racing Club de Ferrol na temporada 1924/25 aínda que sen disputar partidos de competición oficial co club verde.
Rally de Ourense de 1994
O Rally de Ourense de 1994 foi a 27ª edición de dito rally. Foi puntuable para a tempada 1994 do Campionato de Galicia de Rally, así como para o Campionato de España de Rallys. Celebrouse entre o 24 e o 26 de xuño e o vencedor foi por segundo ano consecutivo o piloto catalán Mia Bardolet.
Itinerario
Constou de 168 quilómetros cronometrados, divididos en dúas seccións e 16 treitos (8 percorridos distintos a dúas pasadas cada un). Tanto a saída como a chegada situáronse no Parque de San Lázaro.
Resumo
Comezou liderando a carreira José María Bardolet, pero pouco despois colocouse primeiro Oriol Gómez. Con todo, Gómez viuse obrigado a abandonar a falta de 8 treitos, polo que Bardolet recuperou a primeira praza, que xa non perdeu até o final. Detrás del cruzou a meta Luís Climent, de xeito cómodo tras o abandono de Borja Moratal, e en terceira posición rematou Germán Castrillón, que remontou posicións nos últimos treitos, despois de que nos primeiros rompese a dirección e picase unha roda.
Presunción de inocencia
A presunción de inocencia é un principio xurídico que se basea en que toda persoa é inocente ata que se demostre a súa culpabilidade. No caso de que o xuíz non estea seguro desta, e así o argumente na sentenza, deberá entón ditar un fallo absolutorio.
A presunción de inocencia é un dereito humano
A presunción de inocencia é un dos dereitos humanos consagrados na Declaración Universal dos Dereitos Humanos e en tratados internacionais sobre dereitos humanos como, por exemplo, a Convención Americana sobre Dereitos Humanos ou Pacto de San José de Costa Rica.
Piñeiro negral
O piñeiro negral ou piñeiro laricio (Pinus nigra) é unha especie arbórea da familia das pináceas. Non é un piñeiro común en Galiza.
Distribución e hábitat
É unha especie moderadamente variábel, que aparece por todo o sur de Europa dende España até Crimea, e tamén en Asia Menor, Chipre, e localmente nos montes Atlas do noroeste de África. O groso da súa área de distribución está en Turquía. Atópase en alturas que van desde o nivel do mar ata os 2.000 msnm, máis frecuentemente desde os 250 até os 1.600 msnm. Prefire solos carlarios. miniatura|Vista da árbore miniatura|Piñas e arume miniatura|Inflorescencia miniatura|Casca do piñeiro negral Os datos paleobotánicos sinalan a existencia no pasado desta especie en zonas do Cordal Cantábrico e en amplas zonas da chaira norte e do Sistema Ibérico, e apuntan a que a intervención humana mediante o lume e o pastoreo resultou clave na destrución deses antigos piñeirais e que foron substituídos por carballeiras, matogueiras e pasteiros. Unha vez reducida drasticamente a súa área por tales prácticas ao longo de milenios, as reforestacións espallárono por outras zonas, como Galiza, especialmente dende mediados do século XX.
Descrición
miniatura|Piña do piñeiro negral. É unha árbore de mediano porte, que acada de 20 a 55 metros de altura. A casca é de cor branca cinsenta e pode ir do pardo cinsento ao gris escuro, con fendas marcadas, placas magras, cada vez máis gretadas coa idade. O piñeiro negral é unha árbore de folla perenne; as acículas, longas e fortes, agrúpanse de dúas en dúas. Son de cor verde escura, e de 8 a 20 centímetros de longo. As piñas ou estróbilos son miúdas. Piñas e conos de pole aparecen de maio a xuño. As piñas maduras son de 5 a 10 cm de longo con follas arredondadas; maduran de verde a amarelo pálido; 18 meses despois da polinización o vento espalla as sementes con ás; as piñas ábrense de decembro a abril. A madurez asexual acádase en 15 a 40 anos; as maiores colleitas de sementes prodúcense en intervalos de 2 a 5 anos. O crecemento é moderadamente rápido (30–70 cm/ano) e ten xeralmente unha forma cónica arredondada, chegando a ser irregular coa idade. É unha árbore moi lonxeva, que pode acadar nalgúns exemplares preto dos 1000 anos, (e incluso algún, cerca dos 1050 anos), como ocorre con algúns piñeiros laricios de Puertollano na Serra de Quesada (Xaén), un dos piñeiros máis vellos da península. A madeira é moi elástica e bastante rica en resina.