cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aeroporto internacional Soekarno-Hatta
O aeroporto comezou a realizar operacións domésticas no ano 1985 substiuíndo ao vello aeroporto de Kemayoran. En 1991 foi ampliado para substituír o aeroporto Halim Perdanakusuma en voos internacionais, sendo este usado como solución temporal ata que Soekarno–Hatta foi completado. Kemayoran foi demolido e Halim Perdanakusuma aínda opera voos chárter, VIP e privados, sendo reaberto como aeroporto comercial secundario para voos domésticos para aliviar a Soekarno–Hatta que está superando a súa capacidade debido ao rápido crecemento das viaxes por aire en Indonesia.
O aeroporto adoita a ter problemas para acomodar todos os voos co seu límite actual de 81 movementos por hora. Aínda que opera por riba da súa capacidade, un estudo realizado entre abril e maio de 2012 por Airport Council International (ACI) afirmou que estaba sendo operado con seguridade. As súas dúas pistas operativas teñen problemas de pavimento e resistencia. Para reducir a conxestión e acadar o obxectivo de operar 100 voos por hora estase a construír unha terceira pista que se agarda comece a operar en 2018. A mellora das dúas pistas actuais está case rematada para poder acomodar con seguridade as operacións de avións de fuselaxe ancha.
Antonio Negri
Antonio Negri, con frecuencia citado como Toni Negri, nado en 1933 en Padua (Italia) é un filósofo moral e político e un dos autores de cariz marxista que xera máis controversia na actualidade.
Vida e obra
Negri foi membro inicialmente do grupo radical Potere Operaio (Poder Obreiro) e, posteriormente, do grupo Autonomia, escribindo conxuntamente con moitos outros traballadores e estudantes, vencellados ao movemento autonomista, durante os anos 60 e 70 como son Raniero Panzieri, Mario Tronti, Sergio Bologna, Romano Alquati, Félix Guattari, Mariarosa Dalla Costa e François Berardi. Tempo despois escribiu para Futur Antérieur con xente como Paolo Virno. E coñecido, porén, principalmente por ser o coautor, xunto con Michael Hardt de Imperio.
Negri foi declarado culpábel e encarcerado, baixo o cargo de ser, el e a súa obra, "culpábeis morais" de actos de violencia, a causa da súa defensa da insurrección armada contra o Estado italiano, durante os anos 60 e 70. No 1983, mentres aínda estaba na cadea preso, foi elixido deputado, sendo liberado en base ao principio de inmunidade parlamentaria. Mais exiliouse en Francia onde residiu durante 14 anos. En 1997 retornou, por propia vontade, a Italia, sendo encarcerado de novo a fin de que terminase por cumprir a súa pena. No 2003 foi liberado, se ben está, aínda na actualidade, inhabilitado para exercer cargos públicos e impartir docencia.
AZCA
250px|miniatura|Vista da zona desde a estación de Nuevos Ministerios. AZCA, ou Asociación Mixta de Compensación de la Manzana A de la Zona Comercial del Paseo de la Castellana é un bloque de oficinas da cidade de Madrid, situado entre as rúas Raimundo Fernández Villaverde, Orense, General Perón e o Paseo de la Castellana.
Antonio Negri
Vida e obra
A prolífica, iconoclasta, cosmopolita, orixinal e, a miúdo, tamén densa e difícil, obra filosófica de Negri investiga os puntos críticos da maior parte dos movementos intelectuais do último século, póndoos ao servizo dunha nova análise marxista do capitalismo. A controvertida tese de Imperio de que a globalización dos mercados mundiais, levada a cabo desde finais da anos 60, ten producido un desenvolvemento sen precedentes do que el nomea a absorción real da existencia social por parte do capital, toca directamente e, con moita forza, un bo número de temas relacionados coa economía rede'', a globalizaciónn e a sociedade da información, polo que conseguiu unha grande repercusión desde o mesmo momento en que foi publicada no ano 2000.
A tese central da obra Imperio, segunda a cal o estado-nación tería retrocedido como formación política primaria para deixar lugar a un mecanismo global de poder, difuso e descentralizado, que denomina, precisamente, "imperio", ten sufrido numerosas críticas, especialmente a partir do rol agresivo e unilateralista adoptado polos Estados Unidos a partir do 11 de setembro.
Crecente, Crecente, Crecente
Crecente é un lugar da parroquia de Crecente no concello pontevedrés de Crecente na comarca da Paradanta. Segundo o INE en 2013 tiña 170 habitantes (92 mulleres e 78 homes) o que supón unha diminución respecto do ano 1999 cando tiña 190 habitantes. É a capital do concello.
AZCA
Foi construído na década de 1970 e alberga un dos centros de negocios e oficinas máis importantes da cidade. Tiña os edificios máis altos de Madrid (e de España) ata que se construíron os rañaceos de Cuatro Torres Business Area, como a Torre Picasso (157 m) ou a Torre Europa (121 m).
Antonio Negri
Vida e obra
A influencia de Imperio foi en aumento desde a súa publicación e serviu de fonte de inspiración para moitos proxectos arredor do mundo, entre os cales destacan noborders, Libre Society, KEIN.ORG, NEURO-networking europe e D-A-S-H.
O Casanova, de Federico Fellini
O Casanova, de Federico Fellini (en Il Casanova di Federico Fellini) é un filme italiano dirixido por Federico Fellini que foi estreado en 1976. Está baseado no libro Histoire de ma vie de Giacomo Casanova. Estreouse en galego o 2 de marzo de 1991 a través da TVG.
Antonio Negri
Vida e obra
A continuación de Imperio, titulada Multitude, foi publicada en agosto de 2004.
O Casanova, de Federico Fellini
Sinopse
Giacomo Casanova, vello bibliotecario do castelo do Dux, en Bohemia, recorda a súa vida, repleta de historias de amor e de aventuras. Ancián, só e desesperado, lembra as apaixonantes viaxes da súa xuventude por todas as capitais de Europa.
Antonio Negri
Vida e obra
Quizais o mellor resumo do proxecto de Negri se debe ao crítico neoliberal John Reilly, que etiqueta Imperio como "un esquema posmoderno para derrocar a Cidade de Deus"
De feito, a relación que tivera Negri con movementos de traballadores católicos e coa teoloxía da liberación a principios dos anos 50 deixou unha profunda pegada no seu pensamento. Unha das súas obras máis recentes A hora da revolución (2003) baséase en temas esbozados por Agostiño de Hipona e máis Spinoza e pode ser descrita como un intento de encontrar a Cidade de Deus sen axuda de ilusións transcendentais e da teoloxía do poder, do cal Negri atopa trazos en pensadores tan distantes como Martin Heidegger e John Maynard Keynes, mesmo estendendo e corrixindo a crítica de Karl Marx á ideoloxía como falsa conciencia.
Temas centrais da obra de Negri
Entre os temas centrais da obra de Negri figuran o Marxismo, a Antiglobalización, o Anticapitalismo, o Posmodernismo, o Neoliberalismo, a Democracia e a Multitude.
O propio Negri recoñece a influencia de Michel Foucault, David Harvey (especialmente da obra A condición da posmodernidade de 1989), Frederic Jameson (a obra Posmodernismo ou a lóxica cultural dun capitalismo tardío de 1991) e da obra de Gilles Deleuze e Felix Guattari Anti-Edipo: Capitalismo e esquizofrenia
PH
Para a doenza pulmonar denominada PH ver Pneumonite por hipersensibilidade.
O valor do pH é un número aproximado, entre 0 e 14, que indica se unha solución é ácida (pH < 7), neutra (pH = 7), ou básica/alcalina (pH > 7)
Definición
O pH ou potencial de hidróxeno iónico, é un índice que indica a acidez, neutralidade ou alcalinidade dun medio calquera. O concepto foi introducido por S. P. L. Sørensen en 1909. O "p" ven do alemán potenz, que significa poder de concentración, e o "H" é para o ión de hidróxeno (H+). Ás veces se fai vir do latín pondus hydroxenii. O "p" equivale ao logaritmo negativo de base 10 da actividade dos ións a que se refire, ou sexa,
pOH
Do mesmo modo pódese definir o pOH en relación á concentración de ións OH-. A partir da constante de disociación da auga que ten o valor de 10−14 á temperatura de 298 K (25 °C), pódese determinar a relación entre o pOH e o pH. Así pola definición de Kw tense a relación entre as dúas actividades:
Ao aplicar logaritmos, obtense a relación entre o pH e o pOH:
Medida do pH
dereita|miniatura|250px|A [[hortensia (flor)|hortensia (Hydrangea macrophylla) ten flores rosa ou azuis dependendo do pH do solo. En solos ácidos as flores son azuis, mentres que en solos alcalinos son rosa ]]
O pH pode ser determinado:
Os indicadores máis comúns para medir o pH dunha substancia son a fenolftaleína, o laranxa de metilo e o azul de bromofenol.
Cálculo de pH dalgunhas solucións acuosas
Solución acuosa de hidróxido de sodio (NaOH) 0,1M:
Solución acuosa de ácido fórmico (HCOOH) 0,1M:
Camden Town
miniatura| Camden Town, a miúdo abreviado a Camden (ambiguamente usado tamén para o London Borough of Camden do que é a parte central), é un distrito do Inner London no noroeste da cidade. Está situado a 3,9 km ó Nor-noroeste de Charing Cross e é un dos 35 maiores centros identificados no London Plan.
Establecido como un distrito residencial desde 1791 e orixinalmente parte do terreo de Kentish Town e a parroquia de St Pancras, Londres, Camden Town converteuse nun lugar importante durante o desenvolvemento primeiro do ferrocarril e está tamén situado na rede de canais de Londres. A súa base económica foi trocada pola venda polo miúdo, o turismo e o entretemento, incluíndo un número de mercados coñecidos internacionalmente e locais de música asociados á cultura alternativa.
Solenodon cubanus
Solenodon cubanus é unha especie de soricomorfo endémica de Cuba. Pertence á familia Solenodontidae xunto cunha especie similar, o Solenodon paradoxus. Esta especie ten unha característica infrecuente entre os mamíferos, xa que a súa saliva é velenosa.
Fanoi, Abadín
Santa María Madanela de Fanoi é unha parroquia do concello lugués de Abadín que limita coas parroquias de Labrada, Romaríz, Galgao, Quende, Fraiás, Cabaneiro e Abadín.
Pertence o arciprestado de Mondoñedo, ten 12 entidades de poboación, 12 lugares e 155 veciños, sendo a densidade media de 9,7 hab./km² no 2004. Segundo o IGE, no 2014 a súa poboación descendera ata os 121 habitantes, sendo 61 homes e 60 mulleres.
Xeografía
Ten unha superficie de 16,06 km², e está situada a 510 msnm. Os cumios máis altos son a Pena da Auga (831 m) e Pena Labrada (803 m).
Patrimonio
Existe un vestixio arqueolóxico, supostamente un altar de sacrificios situado no Castelo da Portela, dise que é un monumento megalítico encravado na pedra. miniatura|esquerda|250px|Igrexa de Fanoi. A igrexa parroquial de Santa María Madalena foi construída nos primeiros anos do século XVII. Ten unha nave rectangular, capela maior cadrada e sancristía acaroada na cabeceira, con cuberta de xisto a dúas augas. Frontis con porta alintelada e espadana dun só corpo e un só van. O templo foi despoxado dos antigos retablos barrocos e imaxinería que contiña, contando con varias tallas de traza popular.
Ao cruceiro de Fanoi accédese dende o núcleo de Abadín, tomando dirección a Fanoi, polo ramal sinalizado. Está realizado en granito. Cruz con remates florenzados coa figura de Cristo no anverso; capitel con anxos os lados e volutas nas esquinas, unidos por cadeas; fuste poligonal coa figura de Santo Antón portando o Sagrado Corazón, cáliz e os atributos da Paixón; con base tronco-piramidal con inscrición.
Na aldea de Fanoi Vello atópase o cruceiro de Prados. A el accédese dende o núcleo de Abadín, dirección Fanoi, polo ramal sinalizado, e a 1,9 km encóntrase o cruceiro na marxe dereita da estrada. Está realizado en granito, e é de pequenas dimensións. Cruz con remates florenzados coa figura arcaizante de Cristo no anverso; capitel sinxelo de forma cóncava; fuste poligonal con inscricións na parte superior e base tronco-piramidal na que se le unha inscrición coa data de 1797.
Parroquias de Abadín
miniatura|dereita|As dezanove parroquias que conforman o concello de Abadín.
Teodora Cantacuzena
Teodora Cantacuzena, nada c. 1340 e finada despois de 1390, foi a emperatriz consorte de Aleixo III de Trebisonda.
Traxectoria
Teodora é considerada filla de Nicéforo Cantacuzeno, sebastocrátor. Segundo a crónica do seu parente Xoán VI Cantacuzeno, Nicéforo foi encarcerado por ordes de Aleixo Apocauco, un dos principais asesores de Ana de Savoia na guerra civil contra Xoán VI, en 1341. Nicéforo foi liberado máis tarde e foi o gobernador de Adrianópol e na década de 1350. A identidade da súa nai é descoñecida.
As traducións dispoñíbeis en latín da crónica mencionan a Nicéforo como patruelis de Xoán VI, un primo irmán paterno. Asumindo que isto non foi un erro de tradución, o avó paterno de Teodora sería un irmán de Miguel Cantacuzeno.
O 28 de setembro de 1351, Teodora casou con Aleixo III de Trebisonda. De acordo con Trebizond: The Last Greek Empire of the Byzantine Era (1926) de William Miller, o matrimonio tivo lugar na reconstruída Igrexa de Santo Uxio. Miller considera que o matrimonio foi o resultado dunha alianza entre Xoán VI e Aleixo III.
Tiveron seis fillos. A maternidade das fillas foi cuestionada debido ao seu matrimonio con gobernantes non cristiáns, unha práctica normalmente seguida polas fillas ilexítimas dos emperadores, como María Paleóloga. Con todo non son mencionados como fillos ilexítimos nas fontes dispoñíbeis :
Logo da morte de Aleixo III o 20 de marzo de 1390, Teodora retirouse a un mosteiro en Constantinopla. O seu nome monástico foi Teodosia. Non hai mención sobre ela despois.
Ollo de gato (catadióptrico)
Dispositivo de propiedades catadióptricas utilizado nas estradas para marcar as estremas entre a vía e a beiravía. Trátase dun prisma cónico de base rectangular que presenta dúas placas catadióptrias nas súas superficies exteriores meirandes, de xeito que os usuarios dos automóbiles que van nos dous sentidos da vía ven reflectidas as súas luces. A luz visible dende o sentido máis achegado ó dispositivo adoita ser amarela ou laranxa, raramente verde e en moi contadas ocasións vermella, mentres que a oposta é normalmente branca.
Outros artigos
Nota: En inglés existe certa polémica sobre se a denominación Bott's dots se refire ó mesmo concepto cá de Cat's eyes e por iso existen dous artigos na Wikipedia inglesa. Para unha información maior e máis actualizada cómpre consultalo alí. Non obstante, para manter a coherencia co resto dos artigos da Wikipedia galega, mantemos aquí só un interwiki referente ó segundo termo.
Machado
Machado pode referirse a:
Como topónimo dá nome a:
Como apelido pode referirse a:
María José Rodríguez Malmierca
María José Rodríguez Malmierca, nada en Logroño en 1970, é a responsable da Área de E-learning e Colaboración do Centro de Supercomputación de Galicia dende 1999.
Traxectoria
María José Rodríguez é doutora en educación e licenciada en Filoloxía Inglesa. Tivo contacto coa informática dende pequena grazas ao seu pai, un dos primeiros profesores de informática en FP nos anos 80. Grazas ao seu dominio do inglés comezou a deseñar páxinas web, en especial escolares, e impartindo formación neste eido.
Está involucrada en iniciativas que promoven a presenza das mulleres nas TIC, como o proxecto europeo ICT-Go-Girls!: Promoting entrepreneurship among secondary school girls through ICT, a celebración do  Día Internacional das Rapazas nas TIC no CESGA e tamén participa no programa Unha enxeñeira ou científica en cada cole.
Presentou a súa tese de doutoramento na USC, no ano 2022. O título da mesma é "La integración de la tecnología de computación en la nube en el proceso de enseñanza-aprendizaje: el proyecto RuralSchoolCloud" na que obtivo un sobresaínte Cum Laude. A tese está baseada nunha investigación sobre os resultados do proxecto europeo RuralSchoolCloud. Dito proxecto foi parte da liña de investigación do CESGA sobre computación na nube e escola rural, que comezou en 2011 co proxecto Rural School Communities for Education in the Cloud desenvolvido no CRA Boqueixón-Vedra Neira Vilas, e no posterior proxecto Rede de Escolas na Nube, mediante sendos convenios coa Consellería de Educación da Xunta de Galicia e AMTEGA, e por outra banda, coa empresa TIC Balidea. Os resultados desenvolvidos neste proxecto foron transferidos mediante un acordo coa AMTEGA e a Consellería de Educación da Xunta de Galicia, quen dende 2017, extendeu a dispoñibilidade do programa a todas as escolas rurais de Galicia.
Tamén participou como xurado dos premios Prismas 2019 e na cuarta edición dos Premios Spin-Off PuntoGal. Forma parte do Comité de Sabias da Cátedra de Feminismos 4.0 da Universidade de Vigo.
RHC Lyon
O Rink Hockey Club de Lyon ou RHC Lyon é un equipo de hóckey a patíns da cidade de Lión (Francia). Foi fundado o 10 de outubro de 1983 e actualmente compite na máxima categoría do hóckey a patíns francés, a National 1.
Guayabera
miniatura|300px|Guayaberas nunha voda. As guayaberas son pezas de vestir masculinas que cobren a parte superior do corpo, xa sexa con mangas curtas ou longas, adornadas con alforzas verticais, e ás veces, con bordados, e que levan petos no peito e nos faldróns. Fabrícanse en tecidos de algodón, liño, seda ou en telas sintéticas.
As guayaberas finas constitúen unha vestimenta de etiqueta nos países tropicais. Adoitan ser levadas en cerimonias solemnes. Tamén se coñece a estas pezas noutros países hispanoamericanos como "Chacabanas", "Camisa" ou "Guayabana".
As guayaberas son moi populares e empregadas en Cuba, República Dominicana, Porto Rico, México, Panamá, Venezuela, na rexión Caribe de Colombia, na costa ecuatoriana, nas Illas Canarias, as Filipinas e outros países de Centroamérica.
Camilo Seira
Camilo Rodríguez Vidal, coñecido no eido da arte como Camilo Seira, nado o 8 de decembro de 1974 en Seira (Rois), é un escultor, entallador e pintor galego.
Traxectoria
Entre os anos 1993 e 1994 empezou como aprendiz e axudante no taller do escultor compostelán Fernando García Blanco, discípulo de Francisco Asorey.
Graduouse en Artes Aplicadas, na especialidade de Técnicas de Volume, na Escola de Artes Aplicadas e Oficios Artísticos Mestre Mateo de Santiago de Compostela. Licenciouse en Belas Artes pola Facultade de Belas Artes de Pontevedra. Entre os anos 2004 e 2006 exerceu como profesor de escultura na Escola de Canteiros de Poio.
Ten paixón e unha especial sensibilidade pola natureza e os animais, este sentimento aparece plasmado de forma patente na súa obra.
Ten diversos monumentos distribuídos por Galicia.
Tracy Chevalier
miniatura|dereita|Chevalier. Tracy Chevalier, nada en Washington DC o 19 de outubro de 1962, é unha escritora estadounidense de éxito de novelas históricas en lingua inglesa. A súa carreira empezou co libro The Virgin Blue pero acadou sona coa súa novela Girl with a Pearl Earning, un libro baseado na creación do famoso cadro A moza da perla de Vermeer. O filme Girl with a Pearl Earring baseado na novela, recibiu tres nomeamentos ao Premios da Academia en 2004.
Aeroporto de Saint Denis-Roland Garros
O aeroporto de Saint Denis-Roland Garros, anteriormente coñecido como aeroporto de Gillot, é un aeroporto situado en Sainte-Marie, no departamento francés de Reunión. atópase a 7 quilómetros ao leste de Saint-Denis e foi bautizado na honra do aviador Roland Garros que naceu na cidade.
Ara chloropterus
miniatura|Ovo de Ara chloropterus. O Ara chloropterus é un gran papagaio do xénero Ara.
É o meirande do xénero Ara, e o seu hábitat espállase polas selvas e zonas arboradas do norte e o centro de América do Sur. Porén, ó igual que outras especies de papagaios, nos últimos anos o seu número está a minguar por mor da destrución de hábitat e a captura ilegal para o comercio de aves exóticas.
Gutiérrez, Cundinamarca
Gutiérrez, cuxo nome indíxena é Chuntiva, é un concelllo colombiano do departamento de Cundinamarca que se atopa na provincia de Oriente a 75 km de Bogotá.
Límites
Gutiérrez limita polo norte cos concellos de Une e Fosca; polo leste co concello de Guayabetal; polo sur occidente coa parte rural do distrito Capital de Bogotá, correspondente á localidade do Sumapaz, (que serve de ponte co concello de Cabrera) e polo sueste co departamento de Meta.
Historia
Na época precolombiana, o territorio do actual concello de Gutiérrez estivo habitado polos guapis, búchipas ou macos da Confederación Muisca. En 1539 chegaron Nicolás de Federmán e o seu capitán Pedro de Limpias ó territorio denominado Chuntiva polos muiscas. En 1816 foi fundado o actual concello por Ignacio Gutiérrez Vergara. É na súa honra que o concello leva o seu primeiro apelido.
Nebulosa Ollo de gato
miniatura|NGC 6543 A nebulosa Ollo de gato (NGC 6543) é unha nebulosa planetaria na constelación do Dragón. Estruturalmente é unha das nebulosas máis complexas coñecidas e, observándoa en imaxes de moi alta resolución mediante o telescopio espacial Hubble, amosa regueiros de material e numerosas estruturas a modo de arco.
Descubriuna William Herschel o 15 de febreiro de 1786. O seu espectro foi o primeiro en ser estudado por parte do astrónomo afeccionado William Huggins en 1864.
Os estudos actuais amosan unha natureza complexa con ensarilladas estruturas que poderían estar constituídas co material expelido por unha estrela binaria que acompaña á estrela central. Porén, non hai evidencias directas da presenza da compañeira estelar. Tamén as medidas de porcentaxes dos elementos químicos revelan unha importante discrepancia entre as medidas obtidas polos distintos métodos, e amosan que hai aspectos desta nebulosa que aínda restan por se comprender.
Torre-Pacheco
Torre-Pacheco é un municipio da Rexión de Murcia, pertencente á comarca natural do Mar Menor e Partido Xudicial de San Javier. Coloquialmente a localidade é coñecida como Pacheco.
Xeografía
Ten unha extensión de 189,4 km², que corresponde co 1,67% da superficie total da rexión e dista 37 km da capital, Murcia. Limita ao leste con San Javier e Los Alcázares, ao sur con Cartagena, ao norte con Murcia, e ao oeste con Fuente Álamo de Murcia. O terreo é practicamente chairo, sen apenas accidentes, asucado por numerosas ramblas e a única elevación do municipio é o Cabezo Gordo, onde se atopa a Sima das Pombas. Nesta cova atopáronse numerosos restos humanos, os segundos máis antigos da Península Ibérica tras Atapuerca, converténdose no segundo sitio arqueolóxico máis importante da península e un dos máis ricos de Europa.
Demografía
Con 30.351 habitantes (INE 2008), o municipio presenta unha situación demográfica marcada pola inmigración, a alta taxa de natalidade e a chegada de turistas aos numerosos complexos residenciais. A actividade económica do municipio é maior no sector servizos, que está orientando a súa actividade ao turismo, pero tamén destaca a súa grande actividade agrícola, baseada en modernos e eficientes sistemas de rega e colleita cun alto nivel de produtividade. A actividade manufacturera agroalimentaria e o gran número de empresas relacionadas coa construción proporcionan unha gran parte dos ingresos do municipio. Nos próximos 20 anos e atendendo ás previsións, o municipio podería triplicar a súa poboación actual. Xa que logo, a súa importancia geopolítica é moi relevante na Rexión de Murcia.
O Campo, Ribadeume, As Pontes de García Rodríguez
O Campo é un lugar da parroquia de Ribadeume no concello coruñés das Pontes de García Rodríguez na comarca do Eume. Tiña 138 habitantes no ano 2014 segundo datos do IGE, dos cales 55 eran homes e 83 eran mulleres.
Pokémon Project Studio
Pokémon Project Studio é un videoxogo de estudio de creación para Microsoft Windows, lanzado o 9 de novembro de 1999 en América do Norte. Foi autorizado por Nintendo of America, Inc., desenvolvido por Leisure Concepts e publicado por The Learning Company. O paquete ten dúas versións, Pokémon Project Studio Red e Pokémon Project Studio Blue, e inclúe os Pokémon dos xogos de Game Boy Pokémon Red e Blue xunto coa arte e os personaxes humanos da serie anime Pokémon.
Acollida
O xogo recibiu valoracións positivas por partes de pais e de nenos. Kids Domain eloxiou o xogo pola súa sinxela navegación e imaxe atractiva, aínda que amosou a súa irritación pola imposibilidade de acceder ó contido prefabricado. Unha característica decepcionante sinalada por un crítico de PC Accelerator foi a incapacidade de usar todos os Pokémon dispoñibles sen ter que intercambiar CD.
Economía das Maldivas
A economía das Maldivas foi por moitos séculos totalmente dependente da pesca e outros produtos mariños; é por isto que a pesca foi e aínda permanece sendo a principal ocupación da poboación. Este feito significou tamén que o goberno deu unha prioridade especial ao desenvolvemento do sector pesqueiro.
Ademais da pesca, outra actividade que creceu durante os últimos anos é o turismo. O seu desenvolvemento creou directa e indirectamente emprego e xerou oportunidades noutras áreas laborais, como nas industrias. Na actualidade, o turismo é o maior ingreso de moeda estranxeira que percibe o país, contribuíndo cun 28% do PNB e o 60% da renda orixinada do estranxeiro. Con 86 centros turísticos en operación, no ano 2000 alcanzouse a cifra de 467.174 turistas estranxeiros.
Río Lempa
miniatura|dereita|Vista do río Lempa dende Honduras e Guatemala. O río Lempa é un río con vertente ó océano Pacífico. Con 422 km de lonxitude é un dos ríos máis longos de Centroamérica e o máis longo do Salvador. A súa conca abrangue tres países: Guatemala, Honduras e O Salvador.
Nacemento e desembocadura
Nace entre as montañas volcánicas das mesetas centrais da rexión a unha elevación aproximada de 1200-1500 msnm no concello de Esquipulas, Chiquimula en Guatemala, onde é a unión dos ríos Chacalapa, Tepoctún, A Planta e Olopita, e discorre 30 km en territorio guatemalteco, ingresando a Honduras onde percorre o departamento de Ocotepeque por 31,4 km. Cruza a fronteira co Salvador ao nordés do departamento de Chalatenango e segue o seu percorrido por 360,2 km, desembocando na chaira costeira do océano Pacífico, entre os departamentos de San Vicente e Usulután.
Il Volo
Il Volo é un trío de pop lírico italiano, formado polos tenores Piero Barone, Ignazio Boschetto e Gianluca Ginoble. Il Volo, (cuxa tradución en galego sería O vo), foi formado en 2009, sendo influído polo estilo crossover do tamén italiano Andrea Bocelli.
O 14 de febreiro do 2015, Il Volo, gañou o Festival de San Remo coa canción "Grande amore", obtendo así a oportunidade de participar no Festival de Eurovisión 2015 representando a Italia, o cal eles aceptaron.
O 5 de xuño de 2021 realizaron un concerto na Arena de Verona en homenaxe ao compositor italiano Ennio Morricone. O 5 de novembro de 2021 lanzaron un álbum tributo dedicado a Morricone, titulado Il Volo Sings Morricone.
Mabegondo, Abegondo
San Tirso de Mabegondo é unha parroquia que se localiza no norte do concello coruñés de Abegondo da comarca da Coruña. Segundo o INE en 2016 tiña 966 habitantes (470 homes e 496 mulleres) distribuídos en 17 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 892 habitantes.
Topónimo
Mabegondo é un posible antropónimo xermánico que xorde entre o século VII e X.
Dissident
"Dissident" é un sinxelo da banda estadounidense de rock alternativo Pearl Jam, editado en 1994 e sacado do seu segundo álbum Vs.. O tema acadou o número tres da lista Billboard Mainstream Rock Tracks e foi incluído no recompilatorio de grande éxitos do ano 2004 rearviewmirror (Greatest Hits 1991-2003).
Lista de cancións
Todos os temas compostos por Dave Abbruzzese, Jeff Ament, Stone Gossard, Mike McCready e Eddie Vedder agás onde se indique.
Ultimate (deporte)
miniatura|150px|Pictograma do ultimate. miniatura|Un xogador intentando coller o disco. O Ultimate ou Ultimate frisbee é un deporte de equipo de pouco contacto que se xoga cun disco voador (frisbee). Os puntos anótanse cando un xogador pasa o frisbee a outro xogador do seu mesmo equipo e este o colle na zona de anotación. Cada xogada coma esta vale 1 punto. Esta zona de anotación é similar ás zonas de ensaio do fútbol americano ou do rugby. Co frisbee nas mans non se pode correr nin andar só moverse sobre un mesmo (pivotar) e pasar. O máis característico do deporte é que nos partidos non hai árbitro, polo tanto, o deporte regúlase polo espírito deportivo de cada xogador. Este deporte tamén é distinguido polo seu principio ¨Espírito do xogo¨. Estímase que en todo o mundo existen 300.000 xogadores e 5.000 equipos.
Tipos de regras
Hai dous sistemas de regras moi semellantes e case idénticas: as regras UPA, usadas en América do Norte; e as regras da WFDF, utilizadas no resto do mundo. Os dous sistemas son idénticos en case todo con algunhas diferenzas de pouca importancia. Pero nos dous sistemas é igual:
Equipos
Dependendo da superficie o número de xogadores no ultimate varía. O máis popular é sobre herba que se xoga con 7 xogadores en cada equipo. No ultimate na praia ou en pista cuberta adoita haber 5 xogadores por equipo. En partidos informais, o número de xogadores é ilimitado poden haber ata 20 xogadores por cada equipo.
Terreo de xogo
miniatura|300px|Terreo de xogo. O terreo de xogo do ultimate normal é un rectángulo con herba dividido en tres partes: dúas zonas de anotación e un campo de xogo. Este ten 110 metros de longo e 37 de ancho. Os 110 m de longo están divididos nos 18 de cada zona de anotación (ou 23 no sistema UPA) e nos 64 do campo de xogo. Os campos de ultimate praia e de ultimate en pista cuberta teñen medidas diferentes a estas.
August Pi i Sunyer
August Pi i Sunyer, nado o 1879 en Barcelona e finado en 1965 na Cidade de México, México, foi un médico fisiólogo e político español, fillo do tamén médico Jaume Pi i Sunyer e irmán de Santiago e de Carles Pi i Sunyer.
Actividade médica e académica
Licenciouse en Medicina na Universidade de Barcelona en 1899 e cdoutorouse na Universidade de Madrid en 1900 cunha tese sobre a vida anaeróbica. En 1901 contraeu matrimonio con Carme Bayo i Puig. Traballou como profesor auxiliar de Fisioloxía en Barcelona en 1902 baixo as ordes de Ramon Coll i Pujol, e en 1904 obtivo a cátedra na Universidade de Sevilla. En 1906 presidiu a comisión executiva do Primeiro Congreso de Hixiene de Cataluña e en 1907 renunciou á cátedra para regresar a Barcelona a dedicarse á investigación. En 1914 foi nomeado profesor de Fisioloxía da Universidade de Barcelona, da que pasou a ser catedrático numerario en 1916.
Máis tarde realizou unha intensa actividade académica dentro e fóra de España, participando en congresos universitarios cataláns en 1918 e 1919, e dando cursos nas Universidades de Buenos Aires e de Montevideo. En 1919 foi promotor dos congresos de médicos de lingua catalá e asistiu tamén aos congresos internacionais de Medicina de Madrid (1903) e Budapest (1909), de Psicoloxía en Moscova (1930) e París (1937), e de Fisioloxía e Ciencias fisiológicas de Heidelberg (1907) e en Bruxelas (1956).
Tras o estoupido da Guerra Civil Española exiliouse coa súa familia en París en 1939 e desde alí marchou a Venezuela, logo de recibir unha invitación do Goberno dese país para que traballase como profesor de Fisioloxía na Universidade Central de Venezuela. En 1940 fundou o Instituto de Medicina Experimental, onde formou unha escola de fisioloxía similar á de Barcelona. Desde 1946 traballou como profesor de Bioquímica e, desde 1942, como profesor de Bioloxía e Bioquímica no Instituto Pedagóxico Nacional de Caracas.
Actividade política
Foi un dos fundadores da da Unión Federal Nacionalista Republicana en 1916 e amigo de Francesc Layret. No ano 1918 participou nas eleccións ao Congreso dos Deputados, onde foi elixido deputado do Partido da República Catalá polo distrito de Figueres. Foi reelixido en 1919 e 1920, pero abandonou o Congreso en 1923, cando ocorreu o golpe de estado de Miguel Primo de Rivera.
Durante a Segunda República Española ocupou diversos cargos. Foi membro da Xunta de Ampliación de Estudos e Investigacións Científicas de España, do Consello de Cultura da Generalitat de Cataluña e do padroado de goberno da Universidade Autónoma de Barcelona (1933-1939). Tamén foi presidente da Asociación de Música de Cámara de Barcelona, e en 1918 foi elixido presidente do Comité Olímpico Español, logo de presidir diversos clubs e federacións deportivas de Cataluña.
Na súa etapa venezolana, tamén foi fundador e o primeiro presidente do Centro Catalán de Caracas en 1945. Presidiu os Xogos Florais da Lingua Catalá de 1953 e colaborou nas revistas catalás do exilio en México Quaderns de l'Exili (1943-1947) e La Nova Revista (1955-1958).
En 1963 instálase en México, onde faleceu dous anos despois. En 1980 os restos mortais do doutor August Pi i Sunyer foron trasladados ao cemiterio municipal de Roses desde a Cidade de México.
A Graña de Vilarente, Abadín
Santa María Madanela da Graña de Vilarente é unha parroquia do concello lugués de Abadín. Tiña 213 habitantes en 2015 (101 homes e 112 mulleres) segundo datos do IGE. Iso supón un aumento da poboación respecto a 2014 cando tiña 210 habitantes (101 homes e 109 mulleres), e 54 habitantes menos que en 2004.
Limita ao norte con Vilarente, ao sur con Muimenta e Roás (concello de Cospeito), ao leste con Vilarente e ao oeste con Moncelos e As Goás. Pertence o arciprestado de Baroncelle e ten 13 entidades de poboación e 12 lugares, cunha densidade media de 20'58 hab/km² no 2015.
Xeografía
As entidades son A Cabana (31), A Cabeceira ou A Carballeira (11), O Carboeiro (20), A Casavella (5), O Coído (13), Fraga de Vila (12), Penela (11), Porto da Moura (35), A Pumarega (6), Ruavella (23), Os Trinta (13), Vilar de Nuño (24) e Vista Alegre (9). Os lugares (que xeralmente forman parte dalgunhas das entidades) son As Augas, Os Carracedos, Chouselas, O Cotiño, A Croa, Os Currás, O Fondal, A Fonte do Trobo, A Fumeira, O Igrexario, Rego da Páxara e Tremoído.
Orografía
Destacan os cumios de Roza do Pleito (443 m) e Marco do Forneiro (440 m).
Parroquias de Abadín
miniatura|dereita|As dezanove parroquias que conforman o concello de Abadín.
Aldea de Arriba
O topónimo Aldea de Arriba pode referirse a:
Silvio Frondizi
Silvio Frondizi, nado en Paso de los Libres o 19 de xaneiro de 1907 e finado o 27 de setembro de 1974, foi un intelectual arxentino de ideoloxía marxista e avogado.
Traxectoria
Foi o fundador de Praxis y Movimiento de la Izquierda Revolucionaria (MIR-Praxis). Era irmán do presidente arxentino Arturo Frondizi (UCRI) e do filósofo Risnieri Frondizi. Relacionouse coa Revolución Cubana e entrevistouse en Cuba con Ernesto Che Guevara. Vinculouse ademais co Partido Revolucionario dos Traballadores (PRT) e defendeu aos seus presos políticos.
Todus multicolor
Todus multicolor é unha especie de ave coraciforme da familia Todidae endémica de Cuba. É unha das especies máis preciosas da avifauna cubana. Non se coñecen subespecies.
Distribución
É unha ave común en toda Cuba, que vive en bosques con barrancos.
Meangos, Abegondo
Santiago de Meangos é unha parroquia que se localiza no norte do concello de Abegondo. Segundo o IGE en 2016 tiña 186 habitantes (92 homes e 94 mulleres) distribuídos en 8 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 188 habitantes.
En Meangos está situada a Aula didáctica A Casa das Abellas.
Underworld: Awakening
Underworld: Awakening é un filme estadounidense dirixido por Måns Mårlind e Björn Stein que foi estreado no 2012. Cuarta entrega da saga Underworld.
Sinopse
Despois de estar apresada e en coma durante quince anos, a vampiro Selene (Kate Beckinsale) descobre que ten unha filla de catorce anos metade vampiro, metade lobishome chamada Nissa. Cando ela a atope deberá deter a Biocom no seu intento por crear unha raza de Súper-Licántropos que queren acabar cos vampiros.
A batalla dos deuses
A batalla dos deuses (ドラゴンボールZ 神と神), é o 18ª filme baseado na serie de manga e anime Dragon Ball, e o 14ª da etapa Dragon Ball Z, foi estreado no Xapón o 30 de marzo de 2013. É o primeiro filme de Dragon Ball en 17 anos que se estrea nos cines, sendo o anterior O camiño cara ó máis forte estreado en 1996 co gallo do décimo aniversario. Ó contrario que outros filmes de Dragon Ball, esta foi unha produción longa duración e non como parte de Toei Anime Fair (antigamente Toei Manga Matsuri).
É o primeiro filme xaponés da historia estreado en IMAX Digital Theaters, e foi lanzado en Blu-ray e DVD o 13 de setembro de 2013. A batalla dos deuses foi o primeiro filme considerado como parte oficial do argumento de Dragon Ball, e está ambientado no tempo do capítulo 517 do manga orixinal. De feito, o creador do manga, Akira Toriyama, estivo moi involucrado no proxecto. O argumento trata sobre Beerus, o deus da destrución, que aprende sobre a derrota de Freezer a mans de Son Goku. Vendo en Son Goku un opoñente á súa altura, Beerus, xunto co seu compañeiro Whis, viaxa á Galaxia Norte para retar a Son Goku a unha batalla. A primeira historia arco de Dragon Ball Super, a nova serie da franquía Dragon Ball, volve contar os eventos de A batalla dos deuses. Algúns detalles foron alterados e algunhas escenas e diálogos foron engadidos para completar a trama arco de 14 episodios.
Vea
miniatura|dereita|150px|Corte transversal dunha vea mostrando unha válvula que impide o refluxo sanguíneo No sistema circulatorio, unha vea (do latín vēna, -ae) é un vaso sanguíneo que leva sangue en dirección ao corazón. Os vasos que cargan sangue para fóra do corazón denomínase arterias.
O estudo das veas e as doenzas das veas coñécese co nome de fleboloxía (dos elementos flebo-, do grego φλέψ, φλεβός phléps, phlebós, "vea", "vaso sanguíneo", e -loxía, do grego λόγοσ lógos, "palabra", "tratado") e é unha disciplina que ven sendo desenvolvida a través dunha variedade de científicos de diferentes áreas. A American Medical Association adicionou a fleboloxía á súa lista de especialidades médicas auto-designadas.
Función
As veas serven para levar o oxíxeno dos órganos de volta ao corazón. Na circulación sistémica o sangue oxixenado é bombeado para as arterias polo ventrículo esquerdo até os músculos e órganos do corpo, onde os seus nutrientes e gases son trocados nos capilares, entrando nas veas contendo restos celulares e dióxido de carbono. O sangue pobre en oxíxeno é recollido polas veas e levado até o atrio dereito do corazón, que transfere sangue para o ventrículo dereito, onde é entón bombeado para as arterias pulmonares e finalmente aos pulmóns. Na circulación pulmonar as veas pulmonares traen o sangue oxixenado dos pulmóns para o atrio esquerdo, que desemboca no ventrículo esquerdo, completando o ciclo da circulación sanguínea.
O retorno do sangue para o corazón é auxiliado pola acción do bombeamento de músculos esqueléticos, que axudan a manter extremamente baixa a presión sanguínea do sistema venoso.
Anatomía
A maioría das veas posúen válvulas unidireccionais, chamadas válvulas venosas, para previr o contrafluxo causado pola gravidade. Este sistema está constituído dun músculo de esfínter ou de dúas ou tres dobras membranosas. As veas tamén posúen unha fina camada externa de coláxeno, que axuda a manter a presión sanguínea e evita a acumulación de sangue. A cavidade interna na cal o sangue flúe chámase luz. As veas están envolvidas por músculos lisos que axudan a manter o fluxo sanguíneo para a aurícula dereita.
As paredes das veas son menos resistentes e máis delgadas que as das arterias, mais presentan tres capas. Cando non transportan sangue perden a súa forma de cilindro.
Debido a unha falla no bombeamento músculo-esquelético poden aparecer desmaios. Longos períodos en pé poden resultar en acumulación de sangue nas pernas, con presión sanguínea moi baixa para levar o sangue para arriba, até o corazón. Choques neuroxénicos e hipovolémicos poden tamén causar desmaios. Neses casos os músculos lisos envolvendo as veas tórnanse frouxos e preénchense con sangue, absorbendo unha gran cantidade do volume total de sangue, mantendo o sangue afastado do cerebro e provocando e causando perdas de consciencia.
Enric Prat de la Riba
Enric Prat de la Riba i Sarrà, nado en Castellterçol o 29 de novembro de 1870 e finado na mesma vila o 1 de agosto de 1917, foi un político catalán, primeiro presidente da Mancomunidade de Cataluña.
Vea
Doenzas comúns
Doenzas comúns das veas inclúen veas varicosas (que son tratadas con lásers e ultrasón) e trombose venosa profunda.
Enric Prat de la Riba
Traxectoria
Fixo estudos de Dereito que culminou, aos 24 anos de idade, na Universidade Central de Madrid. No ano 1887 ingresa no Centro Escolar Catalanista, onde xurdiu unha das primeiras definicións do catalanismo. Terá cargos de responsabilidade na Unión Catalanista.
No ano 1892 será secretario da asemblea que redacta as Bases de Manresa, documento que sentaba os alicerces da devolución das Constitucións catalás.
Vea
Veas importantes e sistemas venosos
As veas pulmonares cargan sangue relativamente oxixenado dos pulmóns para o corazón. A vea cava superior e a vea cava inferior cargan sangue relativamente pobre en oxíxeno das circulacións sistémicas superior e inferior, respectivamente.
Sistema de escrita
Un Sistema de escrita ou de escritura é un sistema de símbolos visuais impresos en papel ou calquera outro medio, usado para representar elementos expresábeis dunha lingua.
Vea
Veas importantes e sistemas venosos
Un sistema porta venoso é unha serie de veas ou vénulas que se conectan directamente a dous leitos capilares. Exemplos de sistemas como ese inclúen o vea porta hepática e o sistema porta hipofisario.
Enric Prat de la Riba
Traxectoria
Será presidente da Deputación de Barcelona e como tal o 18 de xuño de 1907 fundará o Instituto de Estudos Cataláns. Impulsou a creación da Mancomunidade de Cataluña da cal será o primeiro presidente, desde o 6 de abril de 1914, ata a súa morte.
Vea
Interese médico
dereita|miniatura|210px|As válvulas venosas impiden o fluxo inverso de sangue As veas úsanse medicamente como puntos de acceso para a circulación sanguínea, permitindo a retirada de sangue para exames, e permitindo a infusión de fluídos, electrólitos, nutrición e medicamentos. Iso pode facerse cunha inxección usando unha xiringa, ou inserindo un catéter (tubo flexíbel).
Sistema de escrita
Propiedades xerais
Toda comunidade humana posúe unha lingua, moitas delas consideradas como unha condición innata e definitoria da condición humana. Así a todo, o desenvolvemento de sistemas de escrita e o proceso polo que se suplantan os sistemas orais tradicionais, ten sido esporádico, irregular e lento. Unha vez establecidos, os sistemas de escrita xeralmente cambian máis lentamente cos seus homólogos falados. Así, con frecuencia conservan características e expresións que xa non se usan na lingua falada. Unha das grandes vantaxes dos sistemas de escrita é que poden preservar un rexistro permanente de información expresada nunha lingua.
Enric Prat de la Riba
Traxectoria
Como dinamizador catalanista, elaborará manifestos da Unión Catalanista, entre os que destaca o "Missatge al Rei dels Hel·lens" (Mensaxe para o rei dos gregos) o ano 1897. Como divulgador e pensador catalanista escribiu o Compendio da doutrina catalanista ou o Compendio da Historia de Cataluña, e impulsará o diario La Renaixença (O Renacemento).
Sistema de escrita
Propiedades xerais
Todos os sistemas de escrita necesitan:
Enric Prat de la Riba
Traxectoria
Desde 1899 impulsa unha corrente catalanista política, primeiro no Centro Nacional Catalán e despois na Lliga Regionalista (Liga Rexionalista).
É autor tamén de La Nacionalitat Catalana (1906), considerada a obra máis importante do catalanismo político. Apoiou o intervencionismo da Lliga na política española; exemplo diso fora a redacción do manifesto Per Catalunya i per l’Espanya Gran (1916) (Por Cataluña e pola España Grande).
Vea
Interese médico
A localización precisa das veas é moito máis variábel de persoa para persoa do que a das arterias.
Sistema de escrita
Terminoloxía básica
miniatura|dereita|250px|Modelos de tipos e estilos de [[letras de 1728.]] O estudo dos sistemas de escrita seguiu camiños independentes nos distintos tipos de scripts, polo tanto a terminoloxía empregada difire dun a outro.
Vea
Cor das veas
Na luz, o sangue aparenta ser vermello porque a maioría das cores é absorbida polo pigmento cargador de oxíxeno hemoglobina (Hb), excepto o vermello, que reflicte no sangue. Se un filtro que bloquea a cor reflectida é posicionado entre o sangue e os ollos dun observador, a cor percebida muda. No caso dos humanos, a pel serve como un filtro para a cor vermella, e a cor remanescente acaba sendo verde. O espectro de cor exacto é determinado polos niveis relativos de ferro oxixenado (HbO) e dióxido de carbono (CO2) no sangue. Altas taxas de oxíxeno reflicten a cor vermella e altas taxas de CO2 reflicten a cor azul, que mesturada coa cor amarelada da graxa e/ou pel acaba aparecendo verde.
Sistema de escrita
Terminoloxía básica
O termo xenérico texto refírese a calquera mostra de material escrito. O acto de compor e rexistrar nun medio axeitado é a escrita, e o acto de ver e interpretar un texto é a lectura. A ortografía é o método e as regras que se seguen na estrutura escrita (literalmente significa "escritura correcta"), e particularmente nos sistemas alfabéticos inclúe as normas para a correcta escrita das palabras.
Un grafema é a unidade básica dun sistema de escrita. Os grafemas, xunto con regras de correspondencia e uso, son os elementos significativos mínimos que, tomados xuntos, compoñen os bloques cos que se poden construír os textos nun o máis sistemas de escrita. O concepto é semellante ao de fonema, usado no estudo de linguaxes faladas. Así, no sistema de escrita do galego baseado no latín, son exemplos de grafemas as 23 letras do alfabeto galego, tanto na forma maiúscula como na minúscula; os 6 dígrafos (ch, gu, ll, nh, qu, rr); algunhas letras (ç, j, k, w, y) usadas nos estranxeirismos; algunhas abreviaturas e símbolos como os números e os logogramas.
Un grafema concreto pode ser representado de moitas formas, nas que as variacións son visíbeis dunha ollada, pero todas elas se interpretan como representación do mesmo grafema. Estas variacións individuais son coñecidas como alógrafos do grafema (compárese co termo lingüístico alófono). Por exemplo, a letra minúscula "a" ten diferentes alógrafos cando se escribe en cursiva ou negra, e nos distintos tipos de letra. A elección dun alógrafo está influenciada polo medio para o rexistro, o instrumento de escrita, a elección estilística do escritor, os grafemas anteriores e posteriores no texto, o tempo dispoñíbel para a escrita, a audiencia a quen vai dirixida, e unha gran cantidade de características inconscientes da escrita manual individual.
Os termos glifo, signo e carácter úsanse ás veces para se referir ao grafema. A elección varía dunha disciplina a outra; compárese cando se fala dos signos cuneiformes, dos glifos maias ou dos caracteres chineses. Os glifos da maioría dos sistemas de escrita están feitos con liñas (ou trazos), polo que se lle chaman lineais. Porén, hai sistemas de escrita non lineais nos que os glifos fanse con outro tipo de marcas como o cuneiforme e o braille.