cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tokorozawa
O concello de Tokorozawa limita cos concellos de Iruma, de Sayama, de Kawagoe, de Miyoshi, de Niiza (son da prefectura de Saitama); de Mizuho, de Musashimurayama, de Higashiyamato, de Higashimurayama e de Kiyose (son da prefectura de Toquio).
Peixe bobo
O peixe bobo, peixe momo, mormoso ou momo, ás veces chamado tamén tiburón peregrino,   de nome científico Cetorhinus maximus, é unha especie de elasmobranquio da orde dos lamniformes (Lamniformes), único representante vivo da familia dos cetorrínidos (Cetorhinidae).
Enxoval
miniatura|Transportando o enxoval nunha voda vaqueira ([[Principado de Asturias|Asturias). ]] O enxoval  é o conxunto de bens, (mobiliario, roupa etc.) que conforman un fogar. Tradicionalmente, era a familia da esposa a que achegaba o enxoval ó matrimonio, sendo responsabilidade da nai ir preparando o enxoval das súas fillas antes da súa voda e de acordo coa súa posición económica. Era preceptivo que a confección e especialmente o bordado de determinadas pezas (manteis, sabas...) fosen obra da noiva.
Peixe bobo
Aínda que a súa silueta recorda á dun tiburón cazador, con forma hidrodinámica e fociño agudo, aliméntase de organismos planctónicos (zooplancto, peixes pequenos e invertebrados) filtrando a auga, para o que nada, moi lentamente, cunha velocidade de cruceiro aproximada duns 2 nós (quizais a isto se deban os seus nomes populares galegos), coa gran boca aberta até facela redonda que filtra a auga (a razón dunhas 1 500 t por hora) a través dunhas inmensas branquias.
Enxoval
Enxoval e rito
Capítulo importante nos museos de etnografía e arqueoloxía, antropólogos e etnólogos diferencian polo menos tres tipos de enxoval ritual:
Peixe bobo
Divisados moitas veces cerca das costas (en mares do norte de Europa no verán, e no inverno nos mares máis temperados, nas costas de África, Portugal, Galicia e o resto de España), os peixes bobos son un obxectivo frecuente dos ecoturistas, pois pódense ver comunmente na superficie e ademais son moi tolerantes coa presenza dos homes (outro motivo para os nomes galegos da especie).
Enxoval
Enxoval e rito
En Occidente, no marco da sociedade de consumo metropolitana, practicamente desapareceu. Porén, durante séculos, o enxoval da noiva tivo como receptáculo case sacro a arca de noiva, tamén chamada "baúl ou arcón nupcial", "arca de enxoval" ou "arcón de voda". Recibían tales títulos porque adoitaban enviarse polo esposo á súa prometida na véspera da voda. Polas súas figuras en relevo, a súa marquetería e pinturas, destacan os venecianos e florentinos do Renacemento.
Peixe bobo
Ao igual que outras especies de tiburóns, os mormosos, especialmente polos factores anteriormente citados, foron obxecto dunha intensa caza por parte dos pescadores. O seu enorme tamaño converteunos no pasado en animais altamente rendíbeis para os barcos de pesca comercial; tan só un deles pode xerar até unha tonelada de carne, e o seu fígado, rico en vitaminas, pode representar entre o 25 e o 30 % do peso total do animal, e del poden extraerse entre 6 e 15 hl de aceite.
Descrición
As principais características do peixe bobo son as seguintes: miniatura|240px|Peixe bobo macho. miniatura|240px|Cabeza de peixe bobo coa boca parcialmente aberta.
Historia natural
Alcanzan a madurez sexual cando chegan aos 7 m de lonxitude (a unha idade de 3-4 anos). Vivíparos, probabelmente con canibalismo intrauterino, a femia ten un período de xestación de 3 anos, e pare dunha a dúas crías que miden máis de 1,70 m ao naceren.
Importancia para os seres humanos
Historicamente, o peixe bobo foi un elemento básico da pesca industrial nalgunhas zonas de augas frías en altas latitudes, debido á súa lenta velocidade de natación, a súa natureza inofensiva e a abundante presenza de exemplares no pasado. Comercialmente, o mormoso empregouse para finalidades moi distintas: carne para a alimentación e pora a fabricación de fariña de peixe, diferentes usos da pel e do seu gran fígado (que ten un alto contido en aceite). Na actualidade, péscase principalmente polas súas aletas (para cociñar sopa de aleta de tiburón). Outras partes do animal, como as cartilaxes de tiburón, tamén se utilizan na medicina tradicional chinesa e son consideradas, sen fundamento científico ningún, como un afrodisíaco no Xapón.
Como resultado da rápida diminución dos exemplares, o peixe bobo está parcialmente protexido e o comercio dos seus produtos está restrinxido ou prohibido en moitos países. Está totalmente protexido no Reino Unido, en Malta e nos Estados Unidos así como en gran parte das augas do océano Atlántico e en grandes zonas do mar Mediterráneo, así como en Nova Zelandia. miniatura|200px|O "marabilloso peixe" descrito en Harper's Weekly, 1868, tratábase moi probabelmente dos restos dun gran peixe bobo.
Nos últimos anos están florecendo os safaris fotográficos onde os nadadores se acercan aos mormosos con absoluta tranquilidade, dada a natureza inofensiva e tolerante destes tiburóns cos mergulladores e as embarcacións, o que constitúe unha importante fonte de ingresos turísticos en áreas habitualmente deprimidas e sen grandes recursos económicos.
Os peixes bobos na criptozooloxía
Debido a que moitas veces cando se pescaban, o corpo dos mormosos era botado ao mar, despois de sacarlles as aletas e o fígado, en varias ocasións, durante o século XIX, os seus restos foron fonte de moitos informes de avistamentos de fabulosas "serpes mariñas" ou incluso confundidos con plesiosauros. Outros exemplares en descomposición, como o lendario monstro de Stronsay (Escocia), foron identificados máis tarde como peixes bobos.
Club Atlético Osasuna
O Club Atlético Osasuna (en éuscaro Osasuna significa saúde ou vigor) é un club deportivo de España con sede en Pamplona, en Navarra. Ten seccións de natación e pelota vasca, pero a máis coñecida é a de fútbol, onde actualmente xoga na Primeira División.
É o club de fútbol máis importante de Navarra por palmarés e historia, cun total de 30 tempadas en Primeira División, 33 en Segunda e 12 en Terceira. Historicamente, é o 16° mellor equipo de España. Foi subcampión da Copa do Rei nunha ocasión, e participou nunha fase previa da Liga de Campións e en catro edicións da Copa da UEFA, competición na que acadou as semifinais en 2007. En decembro de 2006 foi nomeado club do mes do mundo pola IFFHS despois de catro vitorias consecutivas en Liga e outra na Copa da UEFA.
Estadio
250px|miniatura|Estadio El Sadar
O Osasuna xoga os seus partidos como local no Estadio El Sadar, coñecido como Reyno de Navarra entre 2005 e 2011 por motivos publicitarios, que ten unha capacidade de 19.800 espectadores sentados. Foi inaugurado o 2 de setembro de 1967 e as súas dimensións son 105 m de longo e 67,5 m de ancho.
Cadro actual
Actualizado a 20 de febreiro de 2020.
Osasuna B
O Club Atlético Osasuna B é o equipo filial do club. Foi fundado en 1962 e xoga na Segunda división B española (Grupo III). Tamén se lle coñece como "Osasuna Promesas".
Galería de imaxes de Ortoño, Ames
San Xoán de Ortoño é unha parroquia que se localiza no concello de Ames.
Normalización lingüística
250px|miniatura|dereita|Globo da [[A Mesa pola Normalización Lingüística|Mesa pola normalización lingüística co lema Polo dereito a vivirmos en galego no Correlingua de 2013 enSilleda, actividade escolar dinamizadora do idioma galego.]] miniatura|dereita|Cadernos e documentación sobre as orixes dos movementos de renovación pedagóxica acontecidos en Galicia durante a época da preautonomía. Na imaxe aprécianse algúns documentos gardados polo escritor Agustín Fernández Paz e expostos no Auditorio de Ferrol co gallo da homenaxe ao escritor celebrada o 17 de febreiro de 2017. A normalización lingüística, obxectivo do ecoloxismo lingüístico, é o proceso tendente a converter unha lingua no vehículo normal de comunicación dunha comunidade. Supón a recuperación dun status de normalidade dunha determinada lingua, é dicir, conseguir que o seu uso oral e escrito sexa natural en calquera das situacións da vida cotiá dos falantes. Aínda que ambos os dous conceptos van intimamente ligados,non debe confundirse con normativización, que é o proceso de estandarización ou fixación formal de todo o corpus da lingua.
Factores normalizadores
O proceso normalizador depende para o seu avance de tres factores:
Normalización vertical e horizontal do galego
A normalización individual (normalización vertical ou do individuo) non se pode acadar sen un proceso consciente e voluntario de galeguización, pois na sociedade galega de hoxe non se dan os condicionantes socioculturais e políticos que permitan ó individuo acceder á expresión completa en galego dunha maneira natural, espontánea e involuntaria.. Así, a normalización lingüística vertical (individual) require un importante esforzo persoal e, aínda que é un fenómeno en aumento, resulta insuficiente, non xa para avanzar no proceso normalizador, senón mesmo para contrarresta-la progresiva perda de usuarios. Na actual situación, a normalización lingüística horizontal, aquela que se produce galeguizando ámbitos, sectores ou áreas da vida social, é a que se presenta como camiño viable e factible de expansión do galego, a que se pode atinxir dunha maneira progresiva no conxunto da sociedade.
Robaliza
miniatura|esquerda|250px|Robaliza.
Distribución e hábitat
A robaliza encóntrase nas costas rochosas dos areais, as desembocaduras dos ríos e sobre todo os portos, dársenas, peiraos e diques. Este achegamento á costa adoita ser maior nos meses de calor e menor no inverno. Os exemplares novos viven en bancos e vólvense solitarios cando se fan maiores. A profundidade na que se pode encontrar é de 0 a máis de 50 metros non superando normalmente os 100.
Prefire as augas saladas, aínda que pode chegar a penetrar en augas doce para buscar alimento ou para criar.
Comportamento
A época de postas transcorre entre xaneiro e marzo. É moi voraz, a súa dieta componse de crustáceos, vermes, peixes, ourizos de mar e outros animais mariños, así como de algas.
Cría
A súa crianza está estendida en moitos países mediterráneos. Os centros de reprodución producen ovos e larvas a partir de individuos reprodutores en condicións moi controladas. Cada femia pode chegar a poñer ata 250.000 ovos por quilo de peso. A desova é espontánea ou inducida e toda a posta é expulsada en só 2 ou 3 días. Durante o seu primeiro mes de vida aliméntanse de organismos vivos. Ao finalizar este mes comézaselles a destetar, e progresivamente inician unha alimentación a base de pensos secos. As robalizas de entre 2 e 10 g están listas para pasar ás unidades de engorde.
As instalacións de engorde compóñense de gaiolas flotantes no mar, tanques de formigón ou estanques de terra. En todos eles aliméntase as robalizas con pensos fabricados a partir de fariñas e aceite de peixe. Cada robaliza tarda entre 24 e 30 meses en alcanzar 400 g dende que eclosiona do ovo. O talle comercial abrangue dende os 180 g ata máis de 1.500 g, momento no que xa se pode comercializar.
Pesca
miniatura|esquerda|150px|Dúas robalizas ao forno cun [[prago entre elas.]] Na pesca da robaliza ao corricán ou cacea hai dous factores primordiais: os cebos e a velocidade da embarcación, que debe de ser o máis aproximado aos 2 nós. En velocidades superiores dificilmente pican. En canto aos cebos, hoxe existe gran variedade de cebos para pescar a robaliza, dende anguías de vinilo, rapalas, pel de porco, culleriñas etc, pero indubidablemente o mellor cebo é o natural.
Tamén se pode pescar con liña ou con palangre.
Lexislación española
O regulamento español de pesca deportiva no mar non ten definida ningunha parada (veda) na pesca da robaliza. Non obstante, o tamaño de captura debe ser superior a 36 cm de lonxitude.
Pterodáctilo
Os pterodáctilos (Pterodactylus, do πτεροδάκτυλος, pterodaktylos, que quere dicir "dedo alado") son un xénero de pterosauro. No presente cóidase que só conta cunha única especie, Pterodactylus antiquus, a primeira especie de pterosauro en ser nomeada e identificada como un réptil voador.
Resident Evil: Apocalypse
Resident Evil: Apocalypse é un filme de terror estadounidense dirixido por Alexander Witt que foi estreado no 2004. Segundo filme da franquía de Resident Evil, precedido por Resident Evil (2002) e seguido por Resident Evil: Extinction (2007) e Resident Evil: Afterlife (2010).
Amosa, Ollares, Vila de Cruces
Amosa é un lugar da parroquia de Ollares, no concello pontevedrés de Vila de Cruces, na comarca do Deza. Segundo o INE, en 2008 tiña 23 habitantes (12 homes e 11 mulleres), o que supón un aumento de 2 habitantes con respecto ao ano 2000.
Resident Evil: Apocalypse
Estreouse en galego na TVG o 6 de xuño de 2010.
Circuíto pechado de televisión
miniatura|175px|Cámara de seguridade. miniatura|Aviso da utilización dun sistema de CPTV en [[Praga.]] miniatura|Sala de control dun sistema de CPTV da policía de West Yorkshire (Reino Unido). Un circuíto pechado de televisión (CPTV, en inglés closed circuit television CCTV) é un sistema de televisión que distribúe sinais procedentes de cámaras de vídeo localizadas en lugares específicos e estratéxicos cara a un ou máis puntos de visualización, o seu uso máis común é a vixilancia e control por parte da policía, da seguridade privada ou do exército de áreas sensibles como edificios gobernamentais, entidades financeiras, centrais nucleares, aeroportos, portos, redes de metro, estacións de ferrocarril, centros comerciais, estadios ou instalacións militares pero tamén se utilizan para o control do tráfico en cidades, estradas e autoestradas, o control de determinados fenómenos naturais, a medicina ou o ensino.
Resident Evil: Apocalypse
Sinopse
Un virus mortal foi liberado sobre a poboación de Raccoon City. Alice (Milla Jovovich), unha das superviventes do desastre bioquímico, atópase no corazón desta devastada cidade. Sometida a experimentos que alteraron a súa xenética, agora ten forza, sentidos e velocidade sobrehumana. Estas habilidades, e máis, serán as que deba empregar se quere fuxir, xunto con outros superviventes da cada vez máis perigosa Raccoon City. Para acadar a súa meta terá que loitar contra as forzas da Umbrella Corporation, as violentas criaturas de bioenxeñería creadas nos seus laboratorios, os zombis que pragan a cidade e, finalmente, enfrontarse á máis colosal e mortal destas creacións: Némese.
Circuíto pechado de televisión
Desenvolvemento
No Reino Unido é o país onde a policía máis desenvolveu o uso do circuíto pechado de televisión, comezou a utilizarse en 1956 en Durham para axudar no control do tráfico, e en 1960 utilizouse en acontecementos temporais, 1969 había 14 forzas de policía de diferentes cidades que as utilizan con 67 cámaras. Nos Estados Unidos foi a cidade de Olean (Nova York) a primeira en utilizar o sistema como medio de vixilancia das rúas en 1968 e no Reino Unido Bournemouth foi a primeira cidade en introducir o uso do CPTV para vixiar rúas en 1985.
Vídeo vixilancia en España
A vídeo vixilancia en España está regulada pola lei orgánica de protección de datos 15/1999 (LOPD) e pola Axencia Española de Protección de Datos. A normativa fixa os datos que poden ser recollidos polas empresas ou administración para o seu uso comercial, administrativo ou cesión. Tamén garante que a información recollida é empregada para os fins que foi cedida polos cidadáns. Esta normativa é de obrigado cumprimento para as empresas e institucións. Tódolos ficheiros de empresas e institucións deben estar declarados no rexistro da Axencia Española de Protección de Datos.
Xerarquía das operacións
En matemáticas e programación (informática), a xerarquía ou orde das operacións aclara de forma inequívoca os procedementos para realizar o cálculo dunha determinada expresión matemática. Por exemplo, en matemáticas e na maioría das linguaxes de programación, a operación de multiplicación ten preferencia á de adición; por exemplo na expresión 2+3\cdot4 a resposta alxébrica é 14. As parénteses ou os corchetes poden ser empregados para evitar confusións, escribindo por exemplo.
Dende a introdución da notación alxébrica moderna a multiplicación ten precedencia sobre a suma, calquear que sexa o lado do número onde apareza. Polo tanto. Os expoñentes teñen precedencia sobre as sumas e as multiplicacións, e terían que ser colocados unicamente como superíndice á dereita da súa base. Para cambiar a orde das operacións, empréganse parénteses. Polo tanto, para forzar a adición sobre a multiplicación, escríbese, e para forzar a adición sobre a exponenciación, escríbese (3 + 5)2 = 64.
Orde das operacións
A orde das operacións é de esquerda a dereita, avaliando en orde os seguintes operadores:
Isto significa que se unha expresión matemática está precedida por un operador e seguido por outro, o operador máis alto na listaxe debe ser aplicado primeiro. As propiedades conmutativa e asociativa da suma e do produto permites que os termos poidan ser sumados en calquera orde e os seren multiplicados en calquera orde, mais as operacións mixtas deben obedecer a orde estándar das operacións.
É útil tratar a división como o recíproco da multiplicación e a resta como a suma do opsto. Así,, é dicir o cociente entre 3 e 4 é igual ao produto de 3 e \frac{1}{4}. Tamén, é dicir a diferenza de 3 e 4 é igual á suma de tres positivo e catro negativo. Con este razoamento, pódese pensar 1 - 2 + 3 como a suma de 1, 2 negativo, e 3, e sumala en calquera orde: e en orde invers, sempre que se manteña o signo negativo co 2.
O símbolo da raíz (\sqrt{}) require un símbolo de agrupación en todo o radicando. Adoita empregarse unha barra horizontal (vinculum) sobre o radicando.
Os expoñentes apilados aplícanse de arriba a abaixo.
Os símbolos de agrupación poden ser utilizados para modificar a orde das operacións. Estes símbolos poden eliminarse coas propiedades asociativas e distributivas.
Exemplos
Unha liña horizontal fraccionada tamén actúa como un símbolo da agrupación:
Para facilitar a lectura, adoitan empregarse xunto coas parénteses outros símbolos de agrupación, tales como chaves {} ou corchetes []. Por exemplo,
Calculadoras
Calculadoras diferentes seguen diferentes xerarquías de operacións. Moitas calculadoras sinxelas traballan de esquerda a dereita sen dar prioridade ningunha aos diferentes operadores. Por exemplo, escribindo En cambio, calculadoras máis sofisticadas empregan xerarquías estándares e por exemplo se se escribe
Arnuero
Arnuero é un concello costeiro da comunidade autónoma de Cantabria, que forma parte da histórica comarca de Trasmiera. Limita polo norte co mar Cantábrico, polo leste con Noja e Argoños, polo sur con Meruelo e Escalante, e polo oeste con Bareyo.
Comcast
miniatura|Logo de Comcast miniatura|Comcast Center, en [[Filadelfia, a sede central da compañía]] Comcast Corporation é unha compañía de telecomunicacións estadounidense fundada en 1963, é o primeiro operador de televisión por cable, o segundo provedor de internet, e a terceira compañía telefónica dos Estados Unidos, ofrece os seus servizos en 39 dos seus estados e no Distrito de Columbia. Tamén opera as súas propias canles de televisión: Comcast Network, Comcast SportsNet, SportsNet New York, MLB Network, Comcast Sports Southeast/Charter Sports Southeast, E! Entertainment, Style Network, G4, Versus, The Golf Channel, AZN Television e FEARnet. En agosto de 2010 Comcast mercou a maioría de NBC Universal.
Dave Navarro
David Michael Navarro, nado en Santa Monica (California) o 7 de xullo de 1967, é un guitarrista estadounidense que tocou en bandas famosas de rock como Jane's Addiction e Red Hot Chili Peppers. Na actualidade Navarro é membro de The Panic Channel xunto cos compañeiros en Jane's Addiction Stephen Perkins e Chris Chaney. O cantante Steve Issacs tamén forma parte desta banda. Acaban de remata-la gravación do seu álbum de debut e os fans están agardando pola súa saída ó mercado.
Arnuero
Localidades
Arnuero é tamén localidade do concello, e contaba no 2008 con 2 091 habitantes (INE). A localidade está situada a 43 quilómetros de Santander. En Arnuero atopamos a igrexa da Asunción, que posúe un retablo renacentista, e que foi declarada ben de interese cultural no ano 1993.
Dave Navarro
Navarro tamén é membro de Camp Freddy, un grupo que fai versións rock só para divertirse.
Arnuero
Patrimonio
Ten catro praias e é un lugar turístico importante da rexión. Ten como atractivo os seus areais, a súa gastronomía (baseada en produtos hortícolas cultivados nas súas terras) e os seus peixes e mariscos.
Dave Navarro
Traxectoria
Navarro é fillo de James Raul "Mike" Navarro e Constance Colleen Hopkins. O avó paterno de Navarro era un inmigrante irregular mexicano que quedou orfo despois da Guerra Civil Mexicana. A súa nai Constance traballaba coma modelo e aparecía no programa da televisión Let's Make A Deal ('Fagamos un trato'). Navarro foi a única persoa na parte da familia do seu pai que non falaba castelán, xa que Jame e Constance divorciáronse cando el tiña sete anos e pasou a maioría do tempo coa súa nai anglosaxoa; ela foi asasinada polo seu mozo oito anos despois, o cal foi arrestado varios anos máis tarde grazas á colaboración dun espectador cando Navarro apareceu no programa de televisión America's Most Wanted ('Os máis buscados de América').
Arnuero
Patrimonio
Ademais, están protexidos Centro histórico de Isla como lugar ou ruta cultural, e o Hospital de Peregrinos, tamén de Isla, que é ben inventariado.
Dave Navarro
Traxectoria
Navarro ten dous medioirmáns por parte de pai (un irmán e unha irmá, respectivamente 27 e 31 anos máis novos ca el). Navarro casou tres veces e divorciouse dúas. Casou coa súa primeira muller, Tanja, nunha cerimonia pagá en 1990 e coa súa segunda muller, Rhian, nunha cerimonia civil en 1994. Navarro casou coa súa actual muller, a modelo e actriz Carmen Electra o 22 de novembro de 2003.
Arnuero
Demografía
Fonte: INE
Dave Navarro
Traxectoria
Navarro empezou a toca-la guitarra ao redor dos 12 anos escoitando a Jimi Hendrix e formou o seu primeiro grupo South Dakota Railroad na secundaria (onde tamén coñeceu o que sería compañeiro de grupo Eric Avery). Durante o bacharelato formou o grupo Dizaztre con Stephen Perkins na batería e Rico Quevedo no baixo e na voz. Navarro entrou en Jane's Addiction en 1986 onde el tocaba a guitarra, Perry Farrell cantaba, Avery tocaba o baixo e Perkins a batería. O grupo fíxose famoso e chegou a ser unha lenda na escena do rock alternativo. Con todo, desavinzas persoais leváronos a desfacelo en 1991. O festival de Lollapalooza foi creado por Perry Farrel como unha xira de despedida de Jane's Addiction.
Arnuero
Administración
Debido ao aumento demográfico, no 2007 a corporación municipal pasou de ter 9 edís a ter 11. Nas seguintes táboas móstranse os resultados das eleccións municipais celebradas en 2003, 2007 e 2015.
Dave Navarro
Traxectoria
Foi entón cando Navarro formou Deconstruction con Avery á voz e ó baixo e Michael Murphy na batería e o grupo sacou un disco homónimo antes de desfacerse. Logo Navarro uniuse a Red Hot Chili Peppers en 1993 despois de que John Frusciante deixara o grupo.
Arnuero
Festas
miniatura|[[Isla.]]
Dave Navarro
Traxectoria
Navarro só gravou un disco con Red Hot Chili Peppers, One Hot Minute. Mentres que moitos críticos dixeron que este disco era unha pobre continuación do aclamado Blood Sugar Sex Magik, a maioría dos fans máis entusiastas disfrutárono amplamente. Durante o seu paso polos Peppers, Dave participou con Flea no disco Jagged Little Pill de Alanis Morrisette en 1996.
En 1998, Marilyn Manson pediulle a Navarro que fixera un solo de guitarra na canción "I Don't Like The Drugs (But The Drugs Like Me)" que apareceu no disco Mechanical Animals e, co consentimento de Navarro, quedou coa autoría do solo nos créditos do disco.
En 2002, Jane's Addiction reuníronse de novo e gravaron un disco de estudio, desta volta con Chris Chaney ó baixo. Despois do lanzamento de Strays en 2003 Jane's Addiction volveron separarse a mediados do 2004 e dende entón Navarro formou un novo grupo chamado The Panic Channel con Perkins e Chaney e o cantante Steve Isaacs. Agora mesmo (2006) están gravando o seu álbum de debut.
Ademais do seu traballo musical Navarro apareceu en dúas películas: Floundering (1994) e Uptown Girls (2003). Navarro tamén escribiu unha columna de críticas titulada Movies & Crap ('Películas e merda') para a revista Bikini co seu curmán Johnny (inda que na columna se referían o un ó outro coma irmáns). Ten escrito para as revistas Details, Nylon, Ray Gun e Us Weekly e é co-autor do libro de fotografías Don't Try This at Home''. Tamén ten aparecido en varias ocasións na serie de televisión Celebrity Poker Showdown xogando ó poker Texas Hold 'Em sen límite en apoio á Elizabeth Glaser Pediatric AIDS Foundation ('Fundación Elizabeth Glaser para nenos con SIDA').
Navarro apareceu en Punk'd coa súa terceira muller Carmen Electra despois de que ámbolos dous foran enganados por Ashton Kutcher, condutor do programa, durante unha persecución. Apareceu con Electra nunha serie de realities na MTV retratando o camiño cara á súa voda.
En 2005, Navarro co-presentou o reality televisivo Rock Star: INXS xunto con Brooke Burke. Durante a competición para buscar un novo vocalista para INXS, o éxito do programa fixo que o nome de Navarro fora mellor coñecido entre os fans da música máis comercial.
Antonin Artaud
Antoine Marie Joseph Artaud coñecido como Antonin Artaud, nado en Marsella o 4 de setembro de 1896 e finado en Ivry-sur-Seine o 4 de marzo de 1948, foi un escritor e actor francés, autor de poemas e de textos teóricos sobre o teatro, nos que fai un eloxio do teatro da crueldade, que influíu na posta en escena teatral no mundo enteiro.
Traxectoria
Naceu no seo dunha familia burguesa, e xa de rapaz se viu afectado por problemas mentais que se atribúen a unha meninxite. En 1920 chega a París e comeza a escribir en La Nouvelle Revue française. Colaborou con André Breton no movemento surrealista.
Representou a Marat no filme de Abel Gance, Napoleón (1926). Tamén nese ano foi un dos fundadores, con Roger Vitrac, do "Théâtre Alfred Jarry", e en 1932 publica o Manifeste du Théâtre de la cruauté.
En 1936, Artaud viaxa a México, onde queda fascinado pola cultura dos tarahumaras. En 1937 trasládase a Irlanda, pero a pobreza obrígao a volver a Francia, e na viaxe de retorno sofre un ataque de tolemia e vai ser internado nunha institución psiquiátrica durante dez anos.
Filmografía como actor
Arthaud nunca tivo un papel importante en ningunha película, pero participou en 25:
Entroido de Viana do Bolo
miniatura|[[Boteiro do Entroido de Viana do Bolo.]] O Entroido de Viana do Bolo é unha celebración de orixe popular que se fai en Viana no Bolo durante o ciclo do entroido é a maior festa do concello. Nel, os vianeses transforman completamente a vila. As rúas énchense de moitas máscaras acompañadas polo estrondo de bombos e das aixadas.
Personaxes típicos
miniatura|Lardeiro, neste caso do [[O Tameirón, A Gudiña‎ |Tameirón, no concello da Gudiña.]]
Radagaiso
Radagaiso (Rhodogastus, Radagaisus, Ῥοδογάϊσος, segundo Zósimo) finado no ano 406, foi un xefe xermánico, posibelmente godo.
Traxectoria
No ano 401 tomou parte na expedición militar de Alarico I de Italia, e no ano 406 dirixiu un exército contra Roma. Segundo algúns, o exército de Radagaiso constaba de 200.000 guerreiros. Os pagáns viron naquilo un castigo dos deuses por culpa das cristiáns.
Para derrotalo, o xeneral Estilicón conseguiu gañarse para o seu bando a Saro e ao huno Uldino, e coa súa axuda derrotou a Radagaiso, que tivo que refuxiarse coas súas tropas nos montes Fescolani. Como o fame e a sede decimaban os seus homes, trataron de abrirse paso entre os sitiadores, pero estes capturaron e decapitaron a Radagaiso. Dos seus homes, algúns das superviventes foron feitos escravos e outros ingresaron no exército romano.
Trofeo Cidade de Vigo 1987
A XVII edición do Trofeo Cidade de Vigo celebrouse en Vigo entre o 18 e o 20 de agosto de 1987 en forma de torneo triangular. O campión foi o Sport Club Internacional.
United Artists
United Artists (UA) é un estudio estadounidense de cine e televisión. O estudio foi fundado en 1919 por D. W. Griffith, Charlie Chaplin, Mary Pickford e Douglas Fairbanks coa intención de controlar os seus propios intereses para non depender dos estudios comerciais potentes.
Copa Intercontinental de Fútbol
A Copa Intercontinental ou Copa Europea-Suramericana é un extinto torneo de clubs de fútbol masculino que enfrentaba ano a ano aó campión de Europa (Liga de Campións) co campión da Suramérica (Copa Libertadores). O gañador de cada enfrontamento coroabase como Campión do Mundo (sendo os continentes moi máis desenvolvidos no mundo do fútbol naqueles anos) por ser a instancia máis alta á que podía chegar un club de fútbol oficialmente. Desde 1960 ata 1979 enfrontábanse nos países dos respectivos campións continentais e entre 1980 e 2004 disputouse nos meses de novembro ou decembro nas cidades xaponesas de Toquio (de 1980 a 2001) e Yokohama (de 2002 a 2004). Tamén é coñecida como Copa Toyota, en alusión ó patrocinador do trofeo. En 2005 foi substituída pola Copa Mundial de Clubs, que se celebra anualmente no Xapón, engadíndolle un campión por continente (que antes non participaban) e desde a edición 2007 ó campión do país organizador, completándose cun total de sete clubs aspirantes a se proclamar campións a nivel mundial. Todos os equipo en 2017 foron nomeados oficialmente campións do mundo FIFA.
Premio ó mellor xogador
miniatura|Alessandro Del Piero, mellor xogador na [[Copa Intercontinental 1996.]] A partir de 1980 premiouse ó xogador máis valioso do partido, un dos premios era un auto Toyota.
Pedro Casariego
Pedro Casariego Córdoba, tamén coñecido como Pe Cas Cor, (Madrid, 1955 - 1993) foi un escritor español, poeta e pintor, irmán do escritor e guionista Martín Casariego e do tamén escritor Nicolás Casariego
Biografía
Poeta e máis tarde tamén pintor, dedicouse á literatura entre 1974 e 1986, data a partir da cal a substituíu polos debuxos, algúns acompañados por textos, como os que dan corpo a A vida pode ser unha lata (1988).
En 1989 contraeu matrimonio con Ana Ruiz de la Prada, e desde entón estivo creando a súa obra pictórica, que chegou a superar o centenar de lenzos.
O 6 de xaneiro de 1993, concibido como agasallo á súa filla Julieta, terminou Pernambuco, el elefante blanco, conto ilustrado co que deu por finalizada a súa obra gráfica e escrita. Dous días despois morreu, «mordido por un tren famento», ao arroxarse ao paso do tren na estación de Aravaca.
O pai do poeta, Pedro Casariego H. Vaquero, no epílogo de Poemas Encadenados di: "Eu tiven un fillo raro. As súas virtudes poderosas, honestidade, estoicismo, austeridade, clarividencia, servíronnos de exemplo e marcaron a lume á familia, que se fixo mellor".
Angel González comenta no prólogo dese mesmo libro recompilatorio: "é un artista intrigante e misterioso... sen par na literatura española do seu tempo. Un autor que no seu afán secreto non puido evitar que dunha obra literaria tan insólita como complexa, emanara limpamente a certeza do que realmente e dolorosamente foi: ante todo un poeta, un espléndido poeta".
Obra
A obra literaria de Pedro compóñena seis libros formados por poemas que se encadean argumentalmente, de tal modo que constitúen unha narración, un elevado número de poemas soltos, unha serie de poemas ilustrados e algúns textos en prosa.
Os seis libros de "poemas encadenados" son: Poemas ilustrados ou debuxos asociados a textos pódense atopar en:
A obra de Pedro Casariego influíu moito a dalgúns letristas e cantantes, por exemplo a de Enrique Bunbury.
Amanita
As amanitas (Amanita) é un xénero de fungos basidiomicetos da orde Agaricales. Contén arredor de 600 especies de fungos, e inclúe tanto algunhas das especies máis apreciadas como comestíbeis como varias das máis tóxicas do mundo (na súa maioría son tóxicas). A especie tipo do xénero é o rebentabois (Amanita muscaria), mentres que a considerada máis perigosa é a cacaforra da morte (Amanita phalloides). O 95% dos envelenamentos por consumo de fungos está provocado por especies que conteñen amatoxinas (que son propias, mais non exclusivas, deste xénero), cunha probabilidade de morte de entre o 10% e o 60%. O tóxico máis potente presente neste xénero, que tamén pode atoparse noutros cogomelos velenosos, é a amanitina. . As amanitas tóxicas adoitan denominarse en galego coma cacaforras.
Tamén contén o xénero moitos cogomelos comestíbeis e moi apreciados na gastronomía. Nunha ampla variedade de culturas, os cogomelos das diferentes especies comestíbeis de Amanita son apañados e procesados ou comercializados para o consumo. Son moi apreciadas especies como A. zambiana e outras especies carnosas en África Central, A. basii e outras semellantes en México, a amanita dos Césares ou raíña (A. caesarea) en Europa e A. chepangiana no sueste Sueste Asiático. Outras especies úsanse para darlles cor a ensaladas, como a vermella A. jacksonii, que se consome na costa leste de América do Norte, dende o Canadá deica México.
Moitas especies son de comestibilidade descoñecida, especialmente en países como Australia, onde os cogomelos son moi pouco coñecidos. En Galiza tampouco é moi común polo de agora o consumo de cogomelos, agás os comercializados nos mercados, porén é xa unha das zonas da península de maior consumo.
Gaetano Bresci
Gaetano Bresci, nado en Prato, na Toscana, o 10 de novembro de 1869, e finado en Ventotene, no Lacio, o 22 de maio de 1901 foi un anarquista italiano coñecido por ser o autor do asasinato o rei de Italia Humberto I de Savoia. Foi considerado un heroe por moitos anarquistas e liberais republicanos italianos. Bresci foi o primeiro en matar un monarca europeo (sen derrocarse o Goberno) que non terminou sendo executado.
Militancia anarquista
Cara aos derradeiros anos do século XIX, como tantos outros italianos, Breci emigrou aos Estados Unidos, concretamente a Paterson, en Nova Jersey, onde xa existía unha grande comunidade italoamericana. Alí comezou a significarse no ámbito do anarquismo e foi un dos fundadores de Questione Sociale, un xornal anarquista publicado en idioma italiano editado en Paterson.
O asasinato de Humberto I
No entanto, en Italia, as subas do prezo do pan en 1898 xeraron manifestacións por todo o país. En Milán, unha multitude desarmada de manifestantes marchou cara ao pazo e foi masacrada polas tropas do exército comandadas polo xeneral Fiorenzo Bava Beccaris. Houbo preto de noventa mortos, entre eles a irmá de Bresci. miniatura|205x205px|Gaetano Bresci durante o seu xuízo.A partir deses feitos, o rei Humberto condecorou o xeneral Fiorenzo Bava Beccaris, como mostra de agradecemento pola súa "valente defensa da casa real", e este foi o detonante para que Bresci tomase a decisión de executar o rei. Con ese fin emprendeu viaxe de volta para Italia e, en Monza, onde o rei estaba de visita, acabou coa súa vida de catro balazos o 29 de xullo de 1900.
Bresci foi capturado e axuizado, baixo a defensa de Francesco Saverio Merlino. Foi sentenciado en Milán, o 29 de agosto de 1900, a cadea perpetua na illa de San Estevo en Ventotene, onde xa pagaban condena numerosos anarquistas. Case un ano despois foi atopado sen vida na súa cela, aínda que as circunstancias da súa morte seguen sen aclararse, posto que non se sabe se foi un suicidio ou asasinado polos vixilantes do cárcere.
Ría de Pontevedra
A ría de Pontevedra é unha ría pontevedresa das Rías Baixas. É unha das máis amplas das rías Baixas e ten unha forma regular e dunha lonxitude de 20 km2. Na súa boca están as illas Ons e no seu interior a illa de Tambo. O río Lérez chega ao mar por esta ría.
A pesca e a explotación de bateas é o motor económico da costa da ría. O alto número de praias da ría sustenta un turismo importante na rexión.
Situación
miniatura|[[Marín e a ría de Pontevedra.]] Está entre a ría de Vigo e a ría de Arousa e limítana polo sur o Punta Couso na península do Morrazo e ao norte o Punta Miranda da comarca do Salnés. A ría ten desde o exterior ao interior unha lonxitude de 20 km2. A súa área é duns 145 km2 co que ten volume aproximado de 3450 hm3 de masas de auga. A súa orientación, ao igual que súas dúas rías próximas, a de Vigo e Arousa, ten unha orientación NE-SW e é das rías máis formadas.
As illas Ons péchana parcialmente so seu exterior polo sur polo que a boca da ría están partida en dúas amplas entradas: unha ao sur de 7 km e cunha profundidade de 60 m e outra ao norte de 3,7 km e unha profundidade de só 14 m. A enseada de Aldán é unha pequena baía interior no exterior da súa entrada polo sur.
Na cabeceira do interior da ría desemboca o río Lérez e forma un esteiro. O caudal medio de entrada na ría de auga do Lérez é de 432 hm³.
Clima
O clima da rexión é oceánico atlántico e ten unha precipitación anual de 1500–1800 mm. A media anual das temperaturas das súas augas son 14 °C, aínda que en agosto é duns 20 °C. Os ventos no interior da ría dominan desde o sur no inverno e desde o norte no verán.
Poboación
miniatura|[[Pontevedra.]] Nos municipios que rodean a ría habitan máis de 150.000 persoas. No verán a poboación ascende ás 200.000 persoas grazas ao turismo. O municipio máis poboado é a capital da provincia, Pontevedra, con máis de 83.000 habitantes, seguíndolle Marín con máis de 26.000 habitantes.
Pesca
Considerando as rías galegas, é a ría con maior concentración de portos e vilas adicadas ao sector pesqueiro. En particular o marisco supón un mercado gastronómico que xera emprego na costa da ría.
Turismo
miniatura|Vista aérea. O turismo ten un peso significativo na economía do litoral costeiro da ría, e é unha das zonas con maior demanda turística de Galiza. Os concellos de Marín, coa súa Escola Naval Militar, Sanxenxo, Bueu, Pontevedra ou Poio, e localidades como Portonovo ou Combarro, cos seus típicos hórreos (canastros), son zonas con esa afluencia turística. A ría ten praias con demanda de visitantes como son a de Bueu, Aguete, Silgar, Mogor, Lourido ou Maxor. Os servizos recreativos que ofrecen portos como os de Sanxenxo van desde a vela á navegación. Desde a ría partiu unha das Volvo Ocean Race.
As illas Ons, do concello de Bueu, están dentro do Parque nacional das Illas Atlánticas, e son visitadas por lecer saíndo desde os portos de Sanxenxo, Marín e Bueu. Destacan as atalaias sobre a ría que hai no Grove ou o Cabo Home.
Conservación ambiental
Os portos e a industria que se atopa no seu litoral, e tamén nas cabeceiras dos ríos que chegan á ría, teñen un impacto neste ecosistema. É unha das rías galegas con niveis de contaminación intermedios e que se dan principalmente nas proximidades dos portos ou da costa.
O complexo industrial de Lourizán, Pontevedra, formando por ENCE e ELNOSA, está no litoral da ría e adícase á produción de pasta de papel, derivados de biomasa forestal e compostos como cloro ou sosa cáustica; o cal causa un impacto contaminante nesta. A súa produción de pasta, de cloro e sosa supón unha vertedura dunha media de 96 mil m3/día de residuos á ría desde Lourizán. Iso supón unha entrada alta de materia orgánica, metais pesados, organoclorados, ligninas e algúns ácidos na auga. As elevadas concentracións de Hg na auga proceden do procesos electroquímicos e de produción do complexo industrial e focalízanse nos sedimentos próximos á planta. A concentración de metais pesados na ría, como Cu, Hg, Pb e Zn e que aparecen ligados a materia orgánica, están ligada ao uso portuario desta, como é en especial o caso de Marín. O Hg deposítase no solo pero a súa resuspensión depende da mobilización dos residuos depositados. Estes metais, diluídos na auga, entran na cadea trófica trala absorción por especies do fitoplancto ou por filtración nos bivalvos.
A ría ten contaminación elevada por vertidos de materia orgánica froito do lixo da poboación urbana tanto no seu interior, ao final do río Lérez, como no porto de Marín.
En 1987 formouse a Asociación Pola Defensa da Ría coa intención de reivindicar a limpeza e coidado dos bancos marisqueiros e a necesidade de recuperación da costa de Lourizán.
NTT Data España
miniatura|Sede de NTT DATA España en Madrid
NTT DATA España, anteriormente coñecida coma Everis é unha compañía multinacional con sede en Madrid, especializada na consultoría de aplicacións tecnolóxicas.
Historia
A empresa naceu en 1996, co nome de DMR Consulting, abrindo as súas primeiras oficinas en España en Madrid e Barcelona. En 1997 creouse a división de Qualitas, co obxectivo de complementar os servizos ofrecidos. Entre 1998 e 1999 iniciouse a expansión internacional do grupo, coas aperturas das primeiras oficinas fóra de España en Santiago de Chile e Lisboa. Esta expansión continuou no 2000 coas oficinas de Milán e Buenos Aires. No ano 2001 tivo lugar a consolidación das actividades en todos os sectores. Abríronse oficinas en São Paulo, México, D.F., Roma e Sevilla.
No 2004 os profesionais de DMR Consulting adquiriron a compañía a Fujitsu co apoio de Apax e FManagers. No 2005 cancelouse a débeda con Fujitsu e abriuse a oficina de Valencia. No 2006 DMR consulting pasou a chamarse Everis. Abríronse oficinas en Bogotá e A Coruña. En decembro os traballadores de Everis pasaron a controlar o 100% da compañía. Nese mesmo ano Everis incorporou como novos socios investidores o fondo de investimento 3i, a o Grupo Corporativo Landon e a un grupo minoritario de pequenos accionistas.
No 2008 trasladáronse ás oficinas de Madrid (La Finca en Pozuelo de Alarcón e Cuzco en Madrid) á nova sede no barrio madrileño de Virgen del Cortijo. Nese mesmo ano abríronse oficinas na Coruña e Bilbao, e o novo Centro de Excelencia para o desenvolvemento de software en Mataró, especializado no desenvolvemento e mantemento de aplicacións informáticas.
José Alcántara Fernández
José Alcántara Fernández, nado en Ferrol o 5 de decembro de 1884 e finado en Marín o 2 de febreiro de 1963, foi un empresario e político galego.
Traxectoria
Cursou estudos de Intendente Mercantil. Pasou tempadas en Montpellier e Kent perfeccionando os idiomas. Foi axente de aduanas e consignatario de buques, presidente do consello de Administración de J. Alcántara SA e conselleiro fundador da Compañía General de Carbones SA e da Vidriera Gallega. Ao rematar a ditadura de Primo de Rivera foi nomeado alcalde de Marín en abril de 1930. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado novamente alcalde de Marín. Foi deputado provincial.
Pedro Andreu Lapiedra
Pedro Andreu Lapiedra, nado en Zaragoza o 15 de abril de 1965, é un músico español.
Inicios
Pedro involúcrase na música desde pequeno. Gustábanlle The Beatles, froito diso, o seu primeiro grupo facía versións deles. Ese primeiro grupo chamábase Modos.
Héroes del Silencio
En 1985 pasa a formar parte de Héroes del Silencio. Antes da súa chegada, o grupo facía o que podía cunha caixa de ritmos. Mentres tanto traballaba no grupo "Niños de Brasil".
Trala disolución de Héroes
En febreiro de 2007 anunciaba, xunto cos outros compañeiros do grupo, o retorno de Héroes del Silencio aos escenarios, nunha xira mundial de dez concertos.
Avalanch
Avalanch é unha banda de heavy metal asturiana, que conta con oito discos de estudo e un en directo ás súas costas. Fundouse no ano 1993 e dende o 2012 atópase nun parón indefinido.
Discografía
As portadas dos seus últimos discos foron deseñadas por Luis Royo, coñecido e extravagante artista. Chaman especialmente a atención pola súa rareza e o seu estilo místico.
Compoñentes
A formación actual do grupo non é a mesma que nos seus comezos, debido a que dous dos compoñentes abandonaron a banda xa que non compartían a súa filosofía de traballo. Seguiron pola súa conta formando outra banda chamada “Warcry”.
Actualmente os compoñentes do grupo son:
Encomenda do Cocido
A Encomenda do Cocido é unha sociedade gastronómica promovida polo concello de Lalín.
Efecto Lenard
Nos lugares onde se vaporiza a auga, o ar presenta carga negativa. Este fenómeno coñécese como efecto Lenard. As cargas positivas caen ó chan coas gotas máis gordas, mentres que as negativas quedan nas máis pequenas, as que quedan en suspensión no ar, e dan a impresión de que está cargado.
Encomenda do Cocido
Acada a súa máxima expresión durante a celebración da Feira do cocido de Lalín (festa gastronómica celebrada dende o ano 1969 o domingo antes do entroido).
Entre os ilustres comendadores atópanse, por exemplo, o maxistrado Baltasar Garzón, o cantante Julio Iglesias, o presidente do Goberno Mariano Rajoy, o humorista Moncho Borrajo, a cociñeira Toñi Vicente ou o ex xogador do Deportivo e do Real Madrid Amancio Amaro.
Washington Capitals
O Washington Capitals é un equipo profesional de hóckey sobre xeo da cidade de Washington (Estados Unidos) que compite na división Sueste da conferencia Leste. O equipo da capital estadounidense foi fundado en 1974 e na súa historia gañou un título de liga 2017-2018 a pesar de gañar dos títulos de conferencia nas tempadas de 1997-98 e 2017-18, e sete de división.
Eleccións xerais dos Países Baixos de 2012
As eleccións xerais dos Países Baixos de 2012 celebráronse o 12 de setembro de 2012 co obxectivo de renovar cada un dos 150 escanos da Segunda Cámara dos Estados Xerais, a cámara baixa dos Estados Xerais dese país.
RV (filme)
RV (tamén coñecido como Runaway Vacation) é un filme estadounidense dirixido por Barry Sonnenfeld que foi estreado en 2006. Foi escrito por Geoff Rodkey e está protagonizado por Robin Williams.
Eleccións xerais dos Países Baixos de 2012
O goberno de Mark Rutte caeu despois de que o Partido para a Liberdade (PVV), que o apoiaba no parlamento, recusou apoiar as medidas de austeridade que o gabinete pretendía aplicar.
Mark Rutte ten o desafío de formar unha coalición co Partido do Traballo, que a pesar de ser favorábel á Unión Europea ten grandes diverxencias políticas, social e fiscal. Os liberais (como, por exemplo, Mark) posúen tendencia de maior alianza coas ideas alemás dun plano de austeridade, e os traballistas tenden a aproximación co presidente francés François Hollande para relanzar a economía europea, sen, no entanto, renunciar á disciplina orzamentaria.
Proceso electoral
Nos Países Baixos, os electores teñen costume de facer sondaxes electorais online. Varios sitios como o Stemwijzer (Indicador de Voto) e o Kieskompas (Brújula Electoral) elaboran sondaxes dos principais temas máis relevantes de 20 partidos. Nesas enquisas virtuais, o internauta escolle unha opción (concorda, non concorda, ningún dos dous) en relación a unha idea partidaria; e indica o partido que ten máis afinidade co internauta.
Three Dollar Bill, Yall$
Three Dollar Bill, Yall$ é o álbum de estrea da banda estadounidense Limp Bizkit, editado o 1 de xullo de 1997 a través do selo Flip Records. Foi producido por Ross Robinson e foi certificado dúas veces platino pola RIAA en xullo do ano 2001. Contén os sinxelos "Counterfeit", "Sour" e "Faith".