cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Shavlik Randolph
Traxectoria
No verán de 2005, Randolph declarouse a si mesmo elixible para o Draft da NBA. Non foi elixido no Draft de 2005, pero o 5 de agosto dese mesmo ano, foi fichado coma axente libre polos Philadelphia 76ers. Este contrato non lle garantía un posto no equipo dos 76ers, pero despois da súa participación no training camp, Randolph conseguiu ese posto.
Florida española
Segundo período español
Despois da independencia norteamericana, a falla dunha clara definición fronteiriza conduciu a unha disputa cos novos Estados Unidos coñecida como a Controversia de Florida Occidental. Os dous tratados de 1783 que deron fin á Guerra da Independencia Norteamericana tiveron diferenzas no tema das fronteiras. O Tratado de París entre Gran Bretaña e os Estados Unidos fixaron a fronteira entre a Florida Occidental e o novo país no paralelo 31 norte. Porén, no Tratado de Versalles entre Gran Bretaña e España, a Florida Occidental foi cedida a España sen que as súas fronteiras foran delimitadas. O Goberno español asumiu que a fronteira era a mesma que no acordo de 1763 polo que entregaran o seu territorio floridano a Gran Bretaña, así que reclamaron que a fronteira setentrional da Florida Occidental estaba no paralelo 32° 22′ Norte segundo estableceuse cos británicos en 1764 despois da Guerra dos Sete Anos. A liña británica dos 32° 22′ Norte estaba próxima á vella reclamación española dos 32° 30′ Norte, que databa do Tratado de Madrid de 1670. Os recentemente independizados Estados Unidos insistiron en que a fronteira estaba marcada polo paralelo 31° Norte, segundo se especificaba no seu Tratado de París cos británicos.
España reclamou máis terra da antiga Florida Occidental británica, incluíndo o lado leste do río Mississippi ao norte dos ríos Ohio e Tennessee. Esta demanda ampliada baseábase nas exitosas operacións militares dos españois contra os británicos durante a guerra. España ocupou ou mesmo construíu varios fortes ao norte da vella fronteira da Florida Occidental británica, incluíndo o Forte Confederación, o Forte Nogales (hoxe en día Vicksburg) e o Forte San Fernando (hoxe por hoxe Memphis). España tentou resolver rapidamente a disputa, pero os Estados Unidos demorárono sabendo que o tempo xogaba ao seu favor. Polo Tratado de San Lorenzo de 1795 cos Estados Unidos, España recoñeceu o paralelo 31 como a fronteira, rematando a primeira Controversia de Florida Occidental. Andrew Ellicott cartografiou este paralelo en 1797 como a fronteira entre os Estados Unidos e os territorios españois.
Shavlik Randolph
Traxectoria
A pesar de que apenas xogou na primeira parte da tempada, Randolph tomou un mellor papel no equipo a finais de decembro do 2005 tras impresionar a outros xogadores e adestradores nos adestramentos por ser moi traballador. Randolph conseguiu os seus mellores números da tempada cando asinou 10 puntos e 13 rebotes.
Florida española
Segundo período español
En 1798, Ellicott informou ao Goberno que catro xenerais americanos estaban recibindo pensións de España, incluíndo o Xeneral James Wilkinson.
A principios do século XIX, España ofreceu xenerosos paquetes de terra en Florida para atraer novos colonos, e así o fixo cun número considerable tanto de españois como estadounidenses. Despois dos ataques de colonos a aldeas indias, os nativos radicados na Florida comezaron a asaltar asentamentos en Xeorxia, supostamente a instancias dos españois. O Exército dos Estados Unidos realizou incursións cada vez máis frecuentes no territorio español, incluíndo a campaña filibusteira de 1810-1812 comandada por George Mathews (coa participación da Mariña), que foi coñecida como a Guerra Patriótica da Florida Oriental, e a campaña de 1817–1818 contra os seminoles encabezada por Andrew Jackson que coñeceuse como a Primeira Guerra Seminole. Despois da guerra os Estados Unidos pasaron a tomar o control efectivo da Florida Oriental. Nese tempo, os Estados Unidos tamén estaban preocupados polos negros fuxitivos armados da Florida española, que eran coñecidos como os seminoles negros (Black Seminoles). Os donos de escravos reclamaban estes escravos fuxidos e cazadores de escravos entraron no territorio español.
O Tratado de Adams-Onís foi asinado entre os Estados Unidos e España o 22 de febreiro de 1819 e entrou en vigor o 17 de xullo de 1821. De acordo aos termos to tratado, os Estados Unidos adquiriron a Florida e, a cambio, renunciaban a todas as súas reclamacións sobre Texas. Centos de seminoles negros fuxiron polo Cabo Florida ás Bahamas a comezos da década de 1820, para poñerse a salvo dos cazadores de escravos norteamericanos.
Shavlik Randolph
Traxectoria
Randolph rompeuse o nocello o 30 de novembro do 2006, nun accidente durante un adestramento, o cal os seus compañeiros calificaron coma espantoso, comparándoo coa lesión que rematou coa vida deportiva do quarterback da NFL Joe Theisman.
O 25 de setembro do 2008, Randolph asinou un contrato cos Portland Trail Blazers. Xogou o seu primeiro partido no partido 38 da tempada para os Blazers, o 14 de xaneiro do 2009, contra o seu antigo equipo, os Philadelphia 76ers. Randolph anotou 4 puntos no mesmo número de minutos. Os Blazers non renovaron o contrato de Randolph na postempada para ter máis espazo no equipo para os xogadores que chegaran do draft.
Porl Thompson
Porl Thompson, tamén coñecido como Pearl Thompson, nado como Paul Stephen Thompson en Wimbledon o 8 de novembro de 1957, é un músico inglés coñecido polo seu traballo coa banda de rock alternativo The Cure.
Traxectoria
Thompson é o máis vello de catro irmáns. Porl casou con Janet Smith, a irmá máis nova do seu compañeiro de The Cure Robert Smith, e xuntos tiveron tres fillos e unha filla.
Thompson foi parte da formación orixinal de The Cure, na que tamén estaban Robert Smith, Michael Dempsey e Lol Tolhurst, cando a banda se creou en 1977. Porén, abandonou o grupo cando editaron o seu álbum de estrea, Three Imaginary Boys, xa que o seu estilo coa guitarra era contrario ás preferencias compositivas de Smith. Volvería a unirse en 1983 tocando o saxofón e axudando na gravación do álbum The Top. Durante a súa xira Thompson tocou os teclados, ademais da guitarra e o saxofón.
Thompson gravou en catro álbums de estudio máis (The Head on the Door, Kiss Me, Kiss Me, Kiss Me, Disintegration e Wish) e en catro ao vivo (Concert, Entreat, Paris e Show), así coma nos vídeos The Cure in Orange, Picture Show e Festival 2005. Tamén aparece no álbum de remesturas Mixed Up e na reedición deluxe de Three Imaginary Boys.
Thompson deixou The Cure en 1994 para tocar con Jimmy Page e Robert Plant, de Led Zeppelin, durante a súa xira de 1995. Tamén tocou con Babacar, a banda formada por Boris Williams despois de saír de The Cure, e posteriormente fundou un proxecto en solitario chamado Quietly Torn. Thompson traballou con Plant novamente cando seu uniu ao seu grupo para a edición do álbum Dreamland no 2002.
Oficialmente regresou a The Cure por terceira vez en xuño do 2005 e gravou o DVD ao vivo The Cure: Festival 2005 e o álbum 4:13 Dream. Thompson tamén xirou con The Cure na súa xira dos anos 2007-2008.
No 2007 Schecter Guitars lanzou un modelo Porl Thompson Signature con debuxos do artista británico Kev Grey.
Thompson e o deseñador Andy Vella son os co-fundadores de Parched Art, que realizou bastantes dos deseños aparecidos nos libretos de The Cure, moitos deles pintados ou debuxados por Thompson.
En 2010, Thompson deixou The Cure por razóns pouco claras, e en 2012 vendeu en poxa tódalas súas pertenzas relacionadas co grupo, mesmo as guitarras, mudando o seu nome artístico a Pearl e anunciou novos proxectos artísticos e musicais, sempre lonxe da banda de Robert Smith. No sucesivo, nas aparicións públicas de Thompson desde o 2013, fíxose evidente un cambio de xénero no aspecto do músico.
Prefectura de Aichi
A Prefectura de Aichi (愛知県, あいちけん, Aichi-ken) é unha prefectura xaponesa, situada na parte de Tōkai da rexión de Chūbu, no Xapón. A súa capital é Nagoia, e fai fronteira coas prefecturas de Mie, Gifu, Nagano e Shizuoka.
Historia
Orixinalmente a rexión encontrábase dividida nas tres provincias de Owari, Mikawa e Ho. Logo da era Taika, Mikawa e Ho foron unidas nunha única entidade. no 1871, despois da abolición do sistema Han, Owari, sen a península Chita, Xapón, foi institucionalizada como a prefectura de Nagoia, mentres que Mikawa e península Chita formaron a prefectura de Nukata. A prefectura de Nagoia foi rebautizada como prefectura de Aichi en abril de 1872.
Xeografía
Localízase case no centro do arquipélago xaponés, a prefectura de Aichi atópase fronte ás baías de Ise e Mikawa ao sur e por terra limita con Shizuoka polo leste, Nagano polo nordeste, Gifu polo norte e Mie polo oeste. Mide 106 km de leste a oeste e 94 km de norte a sur, e conta cunha superficie total de 5.153,81 km² que é aproximadamente un 1,36 % da área total do Xapón. O punto máis elevado de Aichi é Chausuyama, con 1415 m sobre o nivel do mar. dereita|300px|miniatura
Economía
A prefectura de Aichi é coñecida por tener moitas factorías de automóbiles. A empresa Toyota foi fundada no ano 1937, mais a súa explosión industrial produciuse ao cabo da segunda guerra mundial.
A produción total da prefectura no ano 2004 foi duns US$ 293 mil millóns, o que significaba o 7 % do total da produción do Xapón.
Budapest
Budapest é a capital de Hungría e o seu principal centro industrial, comercial e de transportes. Ten 1,7 millóns de habitantes segundo o censo de 2005 (unha diminución significativa respecto dos case 2,1 millóns con que contaba a mediados dos anos 80), que representan un quinto da poboación total do país. É a sétima cidade en tamaño da Unión Europea. Ten unha extensión de 252 km2.
A cidade de Budapest é o resultado da unificación en 1873, ocupando ambas as dúas beiras do Danubio, das cidades de Buda e Óbuda, na beira dereita, e Pest, na esquerda.
Historia
A historia coñecida de Budapest remóntase á antiga cidade romana de Aquincum, fundada no ano 89 sobre o sitio dun antigo campamento celta, próximo ao que actualmente é Óbuda. Do 106 ata finais do s. IV, foi a capital da provincia de Pannonia.
Cara ao ano 896 os maxiares, devanceiros do pobo húngaro actual, colonizan a rexión baixo o comando de Árpád e aséntanse no val pannoniano así como no sector de Óbuda. Hungría é fundada un ano máis tarde, no ano 1000, coa coroación do seu primeiro rex, Estevo I. Aínda que a cidade foi case destruída polos mongois en 1241 e que a residencia real foi trasladada a Visegrád en 1308, a cidade converteuse na capital do país en 1361.
Durante os ss. XVII e XVIII, malia que a cidade sufriu unha grande inundación que deixou uns 70.000 mortos, Pest tivo un crecemento enorme, grazas ao comercio e ao crecemento combinado das tres cidades. En 1780 o alemán é introducido como lingua oficial polos Habsburgo.
A fusión das tres cidades toma forza por primeira vez en 1849 baixo o impulso dun goberno revolucionario, antes de ser revogada despois da reconstitución da autoridade dos Habsburgo. A unión das tres cidades queda definida polo goberno real autónomo húngaro en 1873 despois do Ausgleich (Compromiso austrohúngaro) de 1867.miniatura|esquerda|Museo de Belas Artes.En 1900 a poboación de Pest é máis importante que a de Buda e Óbuda xuntas e a cidade era a segunda do Imperio Austrohúngaro, despois de Viena. Durante o seguinte século, a poboación multiplicarase por vinte mentres que a de Buda e Óbuda multiplicarase por cinco. Durante o s. XX a maior parte da industria húngara centrouse en Budapest, o crecemento da poboación foi entón máis importante. As perdas humanas da primeira guerra mundial e a perda consecuente de máis de dous terzos do territorio, constituíron un trauma temporal: Budapest era agora a capital dun país seguramente máis pequeno, pero independente e soberano. A comezos do século XX, Budapest tiña unha poboación de 730.000 habitantes (7 veces máis que no censo de 1840).miniatura|Vista do río Danubio.|alt=miniatura|esquerda|Sinagoga de Obuda.Durante o século XX, a maior parte do crecemento da cidade realizouse nos arrabaldes, multiplicándose por dous a poboación do arrabalde de Újpest entre 1890 e 1910 e multiplicándose por cinco a poboación de Kispest respondendo á centralización da industria na capital do país. En 1930 a cidade tiña un millón de habitantes no seu centro, e 400.000 nos seus arrabaldes.
Trala segunda guerra mundial Budapest quedou parcialmente destruída polas tropas británicas e americanas. Estes ataques tiveron lugar entre o 24 de decembro de 1944 e o 13 de febreiro de 1945, nos ataques contra os soviéticos e na defensa das tropas húngaras e alemás. Nos ataques foron destruídas tódalas pontes da cidade e morreron máis de 38.000 civís. No xenocidio nazi levado a cabo entre 1944 e 1945 morreron entre o 20% e o 40% dos 250.000 cidadáns xudeus que vivían na cidade. A pesar disto, Budapest segue a ser a cidade con máis xudeus per capita da Unión Europea.
Lugares de interese
miniatura|dereita|Buda, visto dende Pest.
Budapest é membro da Organización de Cidades do Patrimonio Mundial.
En Buda:
En Pest:
En Buda e en Pest:
Aéreo
O aeroporto internacional de Ferihegy é o maior de Hungría, con tres terminais de pasaxeiros (1, 2A e 2B). Atópase ó leste do centro, do lado de Pest.
Ferroviario
Budapest posúe tres estacións de tren: Keleti (ó leste), Nyugati (ó oeste) e Déli (ó sur). Os servizos ferroviarios están operados pola MÁV.
Metro
O metro de Budapest considérase o segundo máis antigo de Europa, tralo londiniense. Actualmente, o metro posúe tres liñas: M1 (histórica), M2 e M3. A liña M4 está en construción mentres hai unha quinta en planificación.
Antonio Varela Miguélez
Antonio Varela Miguélez, nado en 1911 e finado na Coruña o 13 de xullo de 1937, foi un tipógrafo e sindicalista anarquista galego.
Traxectoria
Fillo de Aurora Miguélez Pena. Tipógrafo. Miltante da CNT. Administrador de Brazo y Cerebro. Cando se produciu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 agochouse e participou nas tarefas de reorganización da FAI na Coruña. Foi descuberto na caída da rede clandestina de anarquistas no Barrio das Atochas no verán de 1937 e asasinado no Campo da Rata o 13 de xullo con Alejandro Delgado Fernández e José González González.
La Gamba (escultura)
miniatura|250px|La Gamba, no Paseo de Colón de [[Barcelona.]]
La Gamba ou Gambrinus é unha escultura de grandes proporcións deseñada polo español Javier Mariscal que representa unha cigala.
A obra, inaugurada en 1989, empezou sendo un elemento de reclamo para un dos varios restaurantes do Moll de la Fusta de Barcelona deseñado polo arquitecto Alfred Arribas, amigo de Mariscal.
Cando remataron os eventos dos Xogos Olímpicos do 92, varios bares e restaurantes da zona tiveron que pechar, incluído o restaurante que tiña a obra de Mariscal. Tras o peche do local e varios litixios posteriores, a obra quedou no mesmo lugar como propiedade do Concello de Barcelona, converténdose nun símbolo popular da remodelación que sufriu a zona costeira barcelonesa pouco antes dos Xogos Olímpicos.
Astante, O Viveiró, Muras
Astante é un lugar da parroquia do Viveiró no concello lugués de Muras na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 estaba deshabitado.
Antonio Pillado Rozas
Antonio Pillado Rozas, nado en Muimenta (Cospeito) o 14 de maio de 1991, é un futbolista galego. Xoga de defensa e o seu club actual é o Racing Vilalbés.
Antonio García Conde
Antonio García Conde, nado en Breixa (Silleda) en 1889 e finado na mesma parroquia o 20 de agosto de 1966, foi un cóengo, arquiveiro e medievalista galego.
Traxectoria
Realizou os seus estudos no seminario de Lugo. Nesta cidade foi cóengo e arquiveiro no arquivo da diocese lucense. Compaxinou o seu traballo no arquivo con estudos sobre o medievo. En 1966 foi nomeado académico correspondente da Real Academia Galega.
A Ferraría, Silán, Muras
A Ferraría é un lugar da parroquia de Silán no concello lugués de Muras na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 0 habitantes.
Resident Evil Survivor 2: Code Veronica
Resident Evil Survivor 2: Code Veronica é un videoxogo de pistola pertencente á serie Resident Evil, baseado no universo de Resident Evil Code: Veronica. Foi producido en 2001 por Namco e Capcom e lanzado para a máquina recreativa NAOMI-2 baseada na arquitectura de Dreamcast. O mesmo ano foi lanzada unha versión para PS2 no Xapón e os territorios PAL. A versión arcade consta dunha metralladora que serve para disparar e para mover a personaxe. Para superar cada escenario hai un tempo limitado. Se se esgota o tempo, aparece Némesis, inimigo en Resident Evil 3.
en:Resident Evil Code: Veronica
Cipriano Fernández Brage
Traxectoria
Na República foi concelleiro en Fisterra e logo do falecemento do alcalde Pedro Paz Rodríguez, foi elixido alcalde de Fisterra o 10 de novembro de 1932. Como alcalde promoveu a construción de fontes e lavadoiros e acometeu a instalación de alumeado eléctrico na capital municipal e en varias aldeas. Foi deputado provincial. Militante de Izquierda Republicana. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido por falanxistas en Fisterra, e apareceu morto no pozo da ponte da Castellana (Vilarraso, Aranga).
Madame Tussauds
miniatura|300px|Logotigo do museo.
O Madame Tussauds é o museo de cera de Londres. Foi fundado pola escultora de cera Marie Tussaud posúe a colección de réplicas de personaxes famosos máis grande do mundo. É unha atracción turística de Londres, onde ten a súa sede central aínda que posúe diferentes sucursais noutras cidades coma Nova York, Berlín ou Hollywood.
Historia
Tussaud creou a súa primeira figura de cera, de Voltaire, en 1777, logo a Jean-Jacques Rousseau e a Benjamin Franklin. Durante a Revolución Francesa fixo diferentes esculturas das vítimas. Cando o doutor faleceu en 1794, herdou a súa colección de figuras de cera e pasou os seguintes 33 anos viaxando con elas por Europa. Casou con François Tussaud, en 1795, e dende esa data colleu o nome de Madame Tussaud. En 1802, viaxou a Londres despois de aceptar a invitación de Paul Philidor de expoñer as súas figuras nun salón-teatro. Pero non lle foi ben economicamente, xa que tiña que darlle a metade das súas ganancias a Philidor. Como resultado da guerra británica-francesa non puido regresar a Francia, entón comezou a viaxar coa súa colección a través de Gran Bretaña e de Irlanda. En 1831 arrendou un local en "Baker Street Bazaar" o oeste de Baker Street que se converte no primeiro fogar permanente do matrimonio Tussaud.
Outra xente famosa foi engadida a exhibición, incluíndo a súa propia figura que se atopa a entrada do museo. A exposición orixinal contiña 400 figuras pero despois do lume de Londres en 1925 e das bombas xermanas de 1941 a colección reduciuse, pero algunha figura feita por ela aínda continúa exposta. Marie finou o 15 de abril de 1850 mentres durmía.
En 1883, o edificio quedou pequeno e ordenouse construír o actual edificio en Marylebone Road que foi aberto o público o 14 de xullo de 1884. En febreiro de 1889, o museo, tivo que ser vendido por problemas financeiros despois de que fracasaran varias técnicas propostas para atraer capital.
Actualmente o museo é un reclamo turístico e incorpora figuras de actores, coñecidos deportistas, políticos...
Lista de localizacións
América do Norte: Las Vegas, Hollywood, Nova York e Washington, D.C..
Europa: Ámsterdan, Berlín, Blackpool, Londres e Viena.
Australia: Sidney.
O Aborbó, O Viveiró, Muras
O Aborbó é un lugar da parroquia do Viveiró no concello lugués de Muras na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 7 habitantes (3 homes e 4 mulleres).
Río Bouzós
O río Bouzós é un curso fluvial da península do Morrazo, que atravesa o concello de Cangas. Ten unha lonxitude de 4,925 km.
Nace na serra de Ermelo (Bueu) a uns 400 metros de altitude e desemboca na praia de Rodeira. O seu caudal é abondoso no inverno e baixa notablemente no verán. Nel chegou a haber preto de 25 muíños, dos que hoxe tan só funciona un cando hai festa. O río Bouzós ten numerosas fervenzas e saltos de auga. Percorre a carballeira de Coiro e nutre de auga a moitas leiras da zona.
O seu afluente principal é o río das Presas, nado en San Cosme.
No inverno é normal que o río desborde no seu paso pola rúa Atranco (Cangas) debido á importante crecida do seu caudal.
Rebecca Latimer Felton
250px|dereita|miniatura|Rebecca L. Felton, 18 de novembro de 1922.
Rebecca Ann Latimer Felton, nada en Decatur, condado de DeKalb (Xeorxia) o 10 de xuño de 1835 e finada o 24 de xaneiro de 1930, foi unha escritora, profesora, reformista estadounidense, e durante pouco tempo, unha política que se converteu na primeira muller en ser membro do Senado dos Estados Unidos, nomeada o 21 de novembro de 1922, e ocupando o cargo ata o día seguinte. Aos 87 anos de idade, foi tamén a senadora novata máis vella en acceder ao Senado. Ata o 2010, segue sendo a única muller que serviu como senadora de Xeorxia.
Traxectoria
Felton asistiu a escolas públicas e graduouse en 1852 na Universidade (College) Feminina Madison. Trasladouse ao condado de Bartow, Xeorxia en 1854 onde deu clases nunha escola.
Foi unha escritora, lectora e reformista cun interese especial pola agricultura, o dereito ao voto das mulleres, a liga contra o alcol e a segregación racial, da que era unha firme partidaria.
O marido de Felton, William Harrel Felton, foi un ministro Metodista cun interese similar pola agricultura. Serviu como secretaria ao seu marido cando foi elixido como Demócrata Independente para a Cámara de Representantes dos Estados Unidos, desempeñando o cargo desde 1884 ata 1890, e como fideicomisario da Universidade de Xeorxia desde 1886 ata 1892. Morreu o 24 de setembro de 1909 aos 86 anos, cando Rebecca Felton tiña 64.
Senadora
En 1922, o gobernador Thomas W. Hardwick foi un candidato para a seguinte elección xeral ao Senado, cando o Senador Thomas E. Watson morreu prematuramente. Buscaba designar a unha persoa que non fose un competidor nas próximas eleccións especiais para cubrir o posto vacante, e un xeito de asegurarse o novo voto feminino descontento pola súa oposición á décimo novena emenda, Hardwick elixiu a Felton para servir como Senadora o 3 de outubro de 1922.
O Congreso non contaba reunirse de novo ata logo da elección, por iso había poucas posibilidades de que Felton puidese ser nomeada formalmente como Senadora. Con todo Walter F. George gañou a elección especial a pesar da estrataxema de Hardwick. No canto de tomar posesión do seu escano inmediatamente, cando o Senado convocouse de novo o 21 de novembro de 1922, George permitiu a Felton ser oficialmente investida no cargo. Felton converteuse así na primeira muller en ocupar un escano no Senado, e serviu ata que George deixou o cargo o 22 de novembro de 1922, un día despois.
Últimos anos
Felton foi contratada como escritora e conferenciante e residiu en Cartersville, Xeorxia, ata a súa morte en Atlanta, Xeorxia. Foi enterrada no cemiterio Oak Hill en Cartersville.
Igrexa de Santiago Apóstolo de Alcazarén
Características
Ten orixe no século XIV, de estilo románico-mudéxar, e foi profundamente transformada nos séculos XVII e XVIII. A súa ábsida presenta no exterior tres arcadas apuntadas de ladrillo con aliñación vertical.
Valor artístico
A igrexa é de tres naves de case a mesma altura, entre piares e arcos de medio punto. A central cóbrese con bóvedas de canón con lunetos e aresta, as laterais tamén con bóvedas de aresta. A sacristía e a nave do evanxeo cóbrense con xeseiras barrocas. A torre de ladrillo e formigón, sitúase xunto á cabeceira, no lado da Epístola. O seu campanario adórnase con bolas e remata en chapitel. A portada principal ábrese no lado do Evanxeo, a outra é mais sinxela e de arco de medio punto, sitúase no lado da epístola.
O retablo maior está dedicado a Santiago Apóstolo, representado na fornela central como "Santiago Matamoros" na batalla de Clavijo (s. IX en Astorga, Ramiro I de Oviedo contra Abderramán II). Nas antigas pinturas góticas ó fresco recentemente atopadas tamén aparece esta representación. No coro hai un órgano rococó de madeira en branco do s. XVIII. No Presbiterio resaltan catro sepulturas das varias que existen. Por orde dende o lado do Evanxeo ó da Epístola, na primeira lápida funeraria lese a seguinte inscrición: "Esta sepultura é de Francisco Gómez notario e da súa muller Ana Sanz e dos seus herdeiros, vendeuse esta igrexa con licenza do ordinario ano de 1605". A segunda lápida leva gravada esta outra: "Dotou esta sepultura María de Aldevela muller que foi de Juan de Villanueba en cincocentos marabedís de renda cada ano. 1600". O texto da terceira di: "Esta lauda é de Luis do Barrio e da súa muller María García e dos seus fillos. Ano 1591". A última decórase con inscrición e escudo heráldico: "Esta sepultura douna a igrexa a Juan Pastor e a súa muller Catalina de Niebas con licenza que deron o retablo do Crucifixo. Ano 1600".
Gofraid ua Ímair
Gofraid (ou Gothfrith) (irlandés antigo: Gofraid ua Ímair, nórdico antigo: Góröðr), finado en 934, foi un caudillo hiberno-nórdico, monarca viquingo do reino de Dublín e, durante un breve tempo, tamén rei de Northumbria.
Traxectoria
A primeira referencia sobre Gofraid aparece en 918, cando acompaña a Ragnall na súa expedición a Northumbria e participa na batalla de Corbridge contra Constantino II de Escocia e Ealdred I de Bernicia. Non foi unha batalla decisiva, pero permitiu a Ragnall facerse co poder de Jórvik (York). Sihtric estableceríase como gobernante de Dublín a finais de 917, derrotando e matando ao gran rei de Irlanda Niall Glúndub o 14 de setembro de 919. Sihtric uniuse a Ragnall e Gofraid en Northumbria en 920, e sucedeu a Ragnall en 921. Gofraid regresou a Irlanda e gobernou Dublín.
O 10 de novembro de 921, o exército de Gofraid chega até Armagh, centro de culto de San Patricio e un dos lugares santos da igrexa de Irlanda. Os Anais de Ulster citan: As casas de oración co seu complemento para os enfermos salváronse da destrución, e tamén o mosteiro, fóra dalgunhas vivendas que foron queimadas por descoido. Os historiadores Ó Cróinín e Woolf contrastan este feito cos inicios da conquista viquinga de Irlanda. As incursións no norte de Gofraid tiveron certo éxito no seu inicio, pero acabou nunha derrota polo exército liderado por Muirchertach mac Néill. Unha expedición ao reino de Limerick en 924 puido ter resultados mixtos, mentres os Anais do Ulster afirman que acabou en desastre, os Anais de Inisfallen mencionan que Gofraid "tomou aos reféns do sur de Irlanda".
O fillo de Gofraid, Alpdann (nórdico antigo: Halfdan) morreu en batalla no ano 927 en Linn Duachaill (hoxe Annagassan), Condado de Louth por Muirchertach e os sobreviventes do seu exército cercaron aos viquingos ata que Gofraid trouxo reforzos desde Dublín para o rescatar. Sihtric Cáech morreu o mesmo ano, e os Anais do Ulster afirman que Gothfrith abandonou Dublín cunha frota. Parece que foi elixido como rei de Jórvik para suceder a Sihtric, pero aos seis meses xa estaba de volta en Dublín, despois de ser expulsado polo rei de Northumbria Aethelstan.
Ao seu regreso, Gofraid seguiu devastando Irlanda, con incursións a Osraige e Leinster en 930 e as pillaxes a Derc Ferna (hoxe condado de Kilkenny).
Gofraid morreu en 934, os Anais do Ulster descríbeno como "o rei máis cruel dos homes do norte". Sucedeuno o seu fillo Olaf III Guthfrithson (m. 941), e outro fillo tamén gobernaría o reino de Dublín, Blácaire mac Gofrith.
Got Some
"Got Some" é unha canción da banda estadounidense de rock alternativo Pearl Jam, editada o 31 de outubro do 2009 como segundo sinxelo do noveno álbum do grupo, Backspacer. O sinxelo foi lanzado como dobre cara-a xunto con "Just Breathe". Acadou o número cinco da lista Billboard Rock Charts e o número seis na Billboard Alternative Charts.
Listaxe de cancións
Todas as letas por Eddie Vedder
Got Some
Jesús González Iglesias
Jesús "Suso" González Iglesias, nado en Meira o 27 de novembro de 1980, é un futbolista galego. Xoga de defensa e o seu club actual é o Racing Vilalbés.
Bule, isto é Nova York
Bule, isto é Nova York (en New York Minute) é un filme estadounidense de 2004 dirixido por Dennie Gordon. Está protagonizado por Mary-Kate Olsen, Ashley Olsen e Eugene Levy. No filme, Mary-Kate e Ashley interpretan dúas irmás xemelgas con personalidades opostas nunha serie de aventuras na cidade de Nova York. Bule, isto é Nova York reúne a Mary-Kate e Ashley co seu compañeiro de Full House Bob Saget. Foi o primeiro filme das irmás Olsen dende It Takes Two en 1995.
Distrito de Khunzakhsky
miniatura|Distrito de Khunzakhsky O distrito de Khunzakhsky (en ávaro Хунзахъ район, en ruso Хунзахский райо́н) é un distrito (raion) ruso, un dos corenta e un nos que se divide a República do Daguestán. A superficie do distrito é de 551,91 km² e a poboación, segundo o censo de 2010, 31.877 habitantes. A capital é a vila de Khunzakh.
Daniel Álvarez Carnero
Daniel Álvarez Carnero, coñecido como Pepe de Villastrille, nado en Lugo en 1903 e finado na mesma cidade o 29 de decembro de 1936, foi un político galego.
Traxectoria
Veciño de Proendos e militante do PSOE. Foi concelleiro e tenente de alcalde na corporación municipal de 1936. En xullo foi elixido alcalde gubernativamente. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o 4 de agosto, pasou polas prisións de Monforte de Lemos e Lugo. Foi xulgado por rebelión militar, por organizar partidas armadas, e condenado a pena de morte e indemnización con todos os bens. Foi executado en Lugo o 29 de decembro. Enterrado nun nicho en Lugo grazas á amizade dun militar, o seu corpo foi perdido cando o cemiterio desapareceu, no lugar que hoxe ocupa o Gran Hotel de Lugo.
Club Lleida Esportiu
O Club Lleida Esportiu é un club de fútbol de España da cidade de Lleida, Cataluña. Foi fundado en 2011 e xoga na Segunda División B.
Historia
O día despois de que Sisco Pujol, presidente do EFAC Almacelles fixésese coa Unidade Produtiva (os dereitos federativos para xogar na categoría) da desaparecida Unió Esportiva Lleida decidiu presentar a súa dimisión irrevogable por certos desentendidos entre a directiva á hora da repartición accionarial, Sisco pretendía un 51% e os demais directivos apostaban por entregarlle un 50% Os demais integrantes do Lleida Esportiu, deciden continuar co proxecto e nomean a Albert Esteve como presidente en funcións á espera da elección do novo máximo representante do club.
Á parte de Sisco Pujol, un dos vogais chamado Eduard Sentias que tiña que facerse cargo da área económica do club tamén presenta a dimisión. Así, o novo responsable da área económica será Albert Jové, que substitúe a Eduard Sentias; o avogado Sebastià Mothe ocupará a área xurídica e Jordi Esteve xestionará a área deportiva.
Estadio
O Camp d'Esports é un dos campos de fútbol máis antigos de España. Inaugurouse o 1 de xaneiro de 1919, e nel xogou un dos primeiros clubs de Lleida, o Joventut FC. O seu deseño correu a cargo do arquitecto leridano Adolf Florensa. Ademais de fútbol, o campo albergou outros deportes.
Co paso do tempo, o Camp d'Esports sufriu varias ampliacións e remodelacións, para dotalo dun maior aforamento. A maior renovación deuse en 1993, cando se homologou ás normas da Liga de Fútbol Profesional con medidas de seguridade, iluminación e eliminación das localidades sen asento. Actualmente o campo segue aberto, e nel xoga os seus partidos o Club Lleida Esportiu.
Xeonllo
O xeonllo (tamén chamado xollo) é unha articulación de carga do membro inferior. Na articulación interveñen tres ósos: fémur, rótula e tibia. É unha articulación bicameral, con movementos de flexión - extensión e rotación interna - externa.
Superficies articulares
As superficies articulares do xeonllo son:
Entre o fémur e tibia interpóñense dúas cartilaxes, os meniscos. Á súa vez, estes meniscos presentan unha cara superior ou femoral e unha inferior ou tibial. O menisco externo ten forma de O, mentres que o interno ten forma de C. Entre ambas as cartilaxes colócase un ligamento.
Articulacións do xeonllo
Son dúas:
Roberto Lippi
Resultados completos na Fórmula Un
(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.
Igrexa de San Martiño de Aldeamayor de San Martín
A Igrexa de San Martiño de Tours é un templo católico que se atopa na localidade de Aldeamayor de San Martín (provincia de Valladolid). Está declarada Ben de Interese Cultural.
Características
Na súa construción distínguense varias etapas e distintos estilos arquitectónicos. A finais do século XV construíronse a cabeceira e a capela contigua, de Santa Catalina, fundada en 1497 polo bacharel Juan Fernández, cura do municipio e arcipreste de Fuentidueña.
A segunda etapa emprendeuse durante a segunda metade do século XVI, pero as obras avanzaban lentamente, xa que a comezos do século XVII aínda se estaban construíndo as naves, e en 1623 estaba por terminar o corpo da igrexa. Durante este período traballaron na súa construción varios mestres, documentándose en 1598 varios pagos a Francisco del Bado; en 1610, o mestre canteiro Pedro de la Vega substitúe a de los Corrales.
Nunha terceira etapa levouse a cabo a construción da torre, de boa cantería, levantada no último tramo da nave da Epístola. Consta de dous corpos sobre zócolo, o inferior é liso, e o superior perforado con arcos de medio punto nas frontes. Está rematada con antepeitos balaustrados e pináculos. Nun dos seus peitorís está inscrito o ano 1566 como data de conclusión. Segundo a información dos libros de fábrica desta igrexa, a torre é obra do canteiro Diego de Cubillas quen nomea como "mestre da torre". Cubillas morreu antes de recibir tódolos pagos e foi o seu xenro e herdeiro, o canteiro Lope de Matienzo, quen se encargou de cobrar o total.
Xa no século XVII, dentro do estilo purista postherreriano, traballou na obra Diego de Praves, encargado de examinar o proxecto, e dar trazas e condicións para a súa conclusión. Máis tarde, en 1636, terminou de construír a portada, aberta con arco sinxelo, encadrado por pilastras e entallamento, sobre o que se colocou unha fornela que alberga unha imaxe de pedra de San Martiño Bispo, labrada en 1736.
A igrexa ten coro alto ós pes cun órgano rococó de madeira sen pintar, do século XVIII.
Just Breathe
"Just Breathe" é unha canción da banda estadounidense de rock alternativo Pearl Jam, editada o 31 de outubro do 2009 como segundo sinxelo do noveno álbum do grupo, Backspacer. O sinxelo foi lanzado como dobre cara-a xunto con "Got Some". Acadou o número cinco da lista Billboard Rock Charts e o número seis na Billboard Alternative Charts.
Listaxe de cancións
Todas as letas por Eddie Vedder
Huracán Valencia Club de Fútbol
O Huracán Valencia Club de Fútbol (en valenciano: Huracà València Club de Futbol) é un club de fútbol español de Manises, na provincia de Valencia, fundado en 1984. Ata 2009 xogou como Torrellano Club de Fútbol, cando se fusionou co Club Deportivo Illice. En 2011 é comprado por un empresario relacionado co negocio das apostas e o xogo online, entre outros sectores, trasládase a Manises e convértese en Huracán Valencia Club de Fútbol, presidido polo xornalista local Toni Hernández.
Actualmente milita no grupo III da Segunda División B Española.
Historia
O Torrellano CF era o club de fútbol por excelencia da pedanía ilicitana. No ano 2000 conseguiu o ascenso a categoría nacional por primeira vez na súa historia, en Terceira División permaneceu 5 tempadas consecutivas ata o seu regreso a Rexional Preferente en 2005. Tras 4 tempadas en Preferente, o 21 de xuño de 2009 logrou o ascenso a Terceira División tras unha gran tempada na que se proclamou campión do Grupo 4º e venceu nas eliminatorias de ascenso ao Mislata e Borriol. Ademais, a tempada 2008/09 estivo acompañada doutros dous éxitos para o club "morado", os ascensos do Xuvenil A a División de Honra, e do Cadete A a Liga Autonómica.
Na tempada 2009/10 fusionouse co Club Deportivo Illice dando lugar á nova denominación Torrellano Illice, e tamén se modificou o escudo. Na tempada seguinte, o equipo convértese en novo filial do Elche Club de Fútbol.
En xuño de 2011, o club é vendido a uns empresarios de Valencia, que trasladan e renomean o equipo como Huracán Valencia Club de Fútbol. Ao mes seguinte, a nova entidade valenciana, sen trasladar aínda o equipo de Torrellano, fíxose cunha das prazas vacantes en Segunda B tras o descenso administrativo do Alicante e o Castellón no grupo III.
Na súa primeira tempada en Segunda B, o equipo acaba na terceira posición e xoga, sen éxito, a promoción de ascenso a Segunda División, sendo eliminado polo Lucena CF.
Estadio
O Torrellano CF disputaba os seus partidos no campo de fútbol de céspede natural do Polideportivo Isabel Fernández, nome en honra á judoka olímpica Isabel Fernández Gutiérrez. O campo posúe unha bancada lateral descuberta cunha capacidade aproximada aos 1.000 espectadores. Co traslado a Valencia e tras a imposibilidade de xogar en ningún campo da capital, o novo Huracán Valencia CF asina un acordo de colaboración co Manises CF e o Concello da localidade valenciana para que o equipo sexa o seu filial e poder xogar no Campo Municipal de Manises.
A Igrexa, Silán, Muras
A Igrexa é un lugar da parroquia de Silán no concello lugués de Muras na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 8 habitantes (4 homes e 4 mulleres).
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, o lugar da igrexa.
José Carlos Rodríguez Andina
José Carlos Rodríguez Andina, nado en Ribadeo o 2 de xullo de 1952, é un profesor e político galego.
Traxectoria
Profesor de matemáticas do Instituto Carlos Mª Rodríguez de Valcárce de Ribadeo, do que foi director. Foi alcalde do concello de Ribadeo durante o período 1995 - 2003, formando parte do partido político PPdeG.
Reese Witherspoon
Laura Jeanne Reese Witherspoon, máis coñecida como Reese Witherspoon, nada en Nova Orleáns (Luisiana) o 22 de marzo de 1976, é unha actriz e produtora de cine estadounidense.
Sepiólidos
A dos sepiólidos (Sepiolidae) é unha familia de moluscos cefalópodos da orde dos Sepiolida.
Taxonomía
A familia componse de 15 xéneros distribuídos en dúas, tres ou catro subfamilias, segundo os autores:
Filoxenia
A posición filoxenética da familia reflíctese do seguinte cladograma, segundo o ITIS:
584
Outros
Historia ano a ano
Edgardo Mondolfi
Edgardo Mondolfi Otero, nado en Caracas o 15 de maio de 1918 e finado o 7 de novembro de 1999, foi un biólogo e ecólogo venezolano especializado en terioloxía (estudo dos mamíferos).
Traxectoria
Mondolfi foi profesor de zooloxía na Universidade Central de Venezuela, asesor do ministerio de Medio ambiente e viceministro de Agricultura. Foi autor de numerosos libros e artigos científicos, incluíndo unha monografía sobre o xaguar xunto con Rafael Hoogesteijn. Realizou un traballo pioneiro na xestión da vida silverstre, e foron célebres as súas campañas para a exploración e protección da fauna de mamíferos de América do Sur. Nos últimos anos da súa vida foi embaixador de Venzuela en Tanzania e Kenya. Morreu o 7 de novembro de 1999 de dengue.
Especies e subespecies descritas
Ademais, Gandolfi foi o primeiro descritor de varias especies e subespecies de mamíferos, das cales as seguintes considéranse válidas:
Honras
Os zoólogos Daniel Lew, Roger Pérez Hernández e o español Jacint Ventura déronlle á especie de sarigüeia de catro ollos descuberta e descrita por eles en 2006, o nome de Philander mondolfii na súa honra.
Abreviuatura
A abreviatura Gandolfi empréganse para recoñecer a como autoridade da descrición e nomenclatura en zooloxía.
Mass Effect 3
Mass Effect 3 é un videoxogo de ciencia ficción, rol e shooter de 2012 desenvolvido por BioWare e publicado por Electronic Arts para Microsoft Windows, Xbox 360, PlayStation 3 e Wii U. Anunciado oficialmente o 11 de decembro de 2010, foi publicado o 6 de marzo de 2012 sendo o capítulo final na triloxía Mass Effect, completando a historia do Comandante Shepard. A versión para Wii U anunciouse na conferencia de Nintendo da Electronic Entertainment Expo de 2012. A adaptación para Wii U foi desenvolvida por Straight Right e publicada baixo o título Mass Effect 3: Special Edition.
O sistema de combate de Mass Effect 3 foi modificado dende os títulos previos. O sistema de cobertura foi mellorado, engadíronse mortes instantáneas en combate corpo a corpo, granadas de tipo máis convencional e unha intelixencia artificial mellorada. Tamén se incluíu un modo cooperativo multixogador para catro xogadores. A historia de Mass Effect 3 cambia substancialmente dependendo das decisións tomadas polo xogador en Mass Effect e Mass Effect 2 ao importar unha partida gardada dende este último.
Mass Effect 3 tivo grande éxito comercial e recibiu boas críticas dos medios. Porén, os posibles finais da historia do xogo recibiron as críticas de moitos xogadores, o que contribuíu a que Bioware publicase un contido descargable gratuíto que elaboraba as consecuencias da decisión tomadas polo xogador ao escoller o final e máis durante toda a serie, así coma aclarando varias dúbidas no argumento. O xogo foi nomeado a cinco premios Spike de 2012, gañando o de Mellor Xogo de Rol.
Premio Fermín Bouza Brey
O Premio de Poesía Fermín Bouza Brey foi convocado en 1992 polos concellos de Vilagarcía de Arousa, Cortegada e Ponteareas en dúas modalidades: para alumnos de EXB e para poetas noveis. No caso dos poetas noveis o premio consistía nunha cantidade en metálico e a publicación da obra en Espiral Maior.
O Concello de Vilagarcía de Arousa convocou en solitario o Premio de poesía Centenario Fermín Bouza Brey en 2001, que gañou Emma Pedreira con Os cadernos d'amor e os velenos, instaurando a partir dese momento unha convocatoria bianual.
O Cal, O Viveiró, Muras
O Cal é un lugar da parroquia do Viveiró no concello lugués de Muras na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 3 habitantes (2 homes e 1 muller).
Xudaísmo reformista
O xudaísmo reformista (hebreo: יהדות רפורמית, tamén chamado "progresista" e "progresivo") é unha das tres grandes correntes relixiosas do xudaísmo na actualidade, de orixes asquenacís, xunto co xudaísmo conservador ou tamén chamado masortí e o xudaísmo ortodoxo. Das tres ramas, o reformismo ten maior antigüidade. O xudaísmo reformista defende a autonomía individual e ten relación coa interpretación dos preceptos relixiosos (do hebreo: מצוות / mitzvot).
thumb|O Rabino Abraham Geiger (1810 - 1874). Considerase como o "padre" do reformismo.
Rafael Candeira Iglesias
Rafael Candeira Iglesias, finado en Ponteareas o 24 de xaneiro de 1938, foi un empresario e político galego.
Traxectoria
Empresario, comerciante e dono dunha Casa de Banca en Ponteareas. Representante político do Conde de Bugallal en Ponteareas. Concelleiro en Ponteareas, foi nomeado alcalde por Real Orde en xaneiro de 1892. Volveu ser nomeado alcalde por Real Orde en outubro de 1894. Foi presidente da Junta de Cultura constituída en Ponteareas en 1914. En marzo de 1930 foi nomeado concelleiro e primeiro tenente de alcalde, presentando a dimisión en xullo.
Rhizobium
Rhizobium é un xénero de bacterias gramnegativas que viven no solo e realizan a fixación do nitróxeno. Os Rhizobium establecen unha relación endosimbióntica para a fixación do nitróxeno coas raíces das plantas leguminosas e coa planta non leguminosa Parasponia.
As bacterias colonizan as células das plantas formando nódulos radiculares, onde as bacterias converten o nitróxeno atmosférico en amoníaco e despois proporcionan compostos orgánicos nitroxenados como glutamina ou ureídos á planta. A planta proporciona á bacteria compostos orgánicos elaborados na súa fotosíntese. En condicións normais naturais nin a bacteria nin a planta poderían fixar nitróxeno por separado.
Características
esquerda|miniatura|150px|Cultivo da bacteria Rhizobium leguminosarum en ágar YMA. As bacterias Rhizobium son organismos de vida libre que habitan na rizosfera e asócianse con certas plantas para fixar simbióticamente o nitróxeno. Conteñen un plásmido que codifica información que é vital para a infección e a nodulación da planta hóspede correspondente. Son bacilos gramnegativos, aeróbicos, móbiles flaxelados (ao facerse a proba de motilidade o ágar tórnase amarelo e perde a súa cor orixinal morada), dixiren a hemoglobina. Crecen case a calquera temperatura, pero o seu desenvolvemento é máis óptimo arredor de 25 °C. As súas dimensións son 0,5-0,9 x 1,2-3,0 µm.
Concepto de Grupo de Inoculación Cruzada
Unha das primeiras clasificacións dos Rhizobium, que resultou ser moi práctica, baseábase no concepto de grupos de inoculación cruzada formulado nos traballos clásicos de Edwin Broun Fred, Ira Lawrence Baldwin, e Elizabeth McCoy na década de 1930 e foi de aceptación xeral, aínda que tamén foi criticado. Hoxe non se considera que sexa un marcador taxonómico fiable, pero segue a ser práctico.
O principio do agrupamento de inoculación cruzada está baseado na capacidade dun illado de Rhizobium de formar nódulos nun número limitado de especies de leguminosas relacionadas unhas con outras. Se un microorganismo tomado do nódulo dunha leguminosa podía efectuar a nodulación noutra especie de planta, as dúas plantas eran consideradas como pertencentes ao mesmo grupo de inoculación cruzada. Todos os Rhizobium (e outros rizobios) que podían formar nódulos nas raíces de certos tipos de leguminosas foron considerados en conxunto como unha especie. Este sistema de clasificación proporcionou unha base para traballar na práctica agrícola da inoculación de legumes.
O sistema de grupos de inoculación cruzada dos rizobios non é perfecto, xa que se viu que as bacterias poden facer infeccións cruzadas ou intercambios entre grupos. Porén, os grupos de inoculación cruzada son un método de traballo conveniente e práctico para clasificar as especies bacterianas dos nódulos das raíces. Unha revisión sobre a taxonomía é: