cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Motín do HMS Bounty
Consecuencias
Moitas das testemuñas do consello de guerra criticaron a conduta de Bligh. Para cando retornou a Inglaterra en agosto de 1793, tras transportar con éxito árbores do pan ás Indias Occidentais a bordo do Providence, a opinión pública e profesional volvéronse contra el. Viuse desdeñado no Almirantado cando foi presentar o seu informe e permaneceu dezanove meses coa metade do seu salario antes de recibir unha nova misión. A finais de 1794 o xurista Edward Christian, irmán de Fletcher, publicou o seu Appendix ("Apéndice") ao proceso do consello de guerra, que a prensa dixo que se publicaba para «paliar o comportamento de Christian e os amotinados e desprestixiar o capitán Bligh». A posición de Bligh viuse aínda máis minada cando o artilleiro Peckover confirmou que moito do que se alegaba no Appendix era certo.
Bligh capitaneou o HMS Director na batalla de Camperdown en outubro de 1797 e o HMS Glatton na batalla de Copenhaguen en abril de 1801. En 1805, mentres capitaneaba o HMS Warrior, foi xulgado nun consello de guerra por uso de linguaxe non apropiada cara aos seus oficiais e reprendido. En 1806 foi nomeado gobernador de Nova Gales do Sur, en Australia; logo de dous anos no cargo un grupo de oficiais do exército arrestárono e depuxérono na chamada rebelión do Ron. Tras o seu regreso a Inglaterra, Bligh foi ascendido a contraalmirante e en 1811 a vicealmirante, pero non recibiu ningunha designación naval posterior. Morreu, con 63 anos, en decembro de 1817.
Dos amotinados indultados, Heywood e Morrison volveron á Armada. Heywood adquiriu o apoio de Samuel Hood e en 1803, á idade de trinta e un anos, alcanzou o rango de capitán. Tras unha carreira distinguida morreu en 1831. Morrison converteuse en mestre artilleiro e desapareceu en 1807, cando o HMS Blenheim naufragou no océano Índico. De Muspratt, crese que traballou como camareiro naval antes de morrer, como moi tarde, en 1798. Os outros principais participantes no consello de guerra –Fryer, Peckover, Coleman, McIntosh e outros– polo xeral desapareceron da esfera pública tras a fin do proceso xudicial.
Asentamento
Tras deixar Tahití o 22 de setembro de 1789, Christian dirixiu o Bounty cara ao oeste en busca dun porto seguro. Entón formou a idea de asentarse na illa Pitcairn, lonxe ao leste de Tahití; a illa fora descuberta en 1767, pero a súa localización exacta nunca se verificou. Tras meses de procura, Christian redescubriu a illa o 15 de xaneiro de 1790, a 348 km ao leste da posición rexistrada. Este erro lonxitudinal contribuíu á decisión dos amotinados de asentarse alí.
miniatura|esquerda|[[Bounty Bay (baía Bounty), illa Pitcairn, onde o HMS Bounty foi queimado o 23 de xaneiro de 1790.]]
Tras a súa chegada o barco foi descargado e privado da maioría dos seus mastros e paus para usalos na illa. Foi queimado e destruído o 23 de xaneiro, ben como unha precaución acordada polos amotinados para evitar ser descubertos, ou ben como froito dunha actuación non autorizada por parte de Quintal. En calquera caso, xa non había medios para escapar da illa. A illa mostrouse como un porto idóneo para os amotinados –deshabitada, virtualmente inaccesible, con abundante comida, auga e terra fértil–. Por un tempo, os amotinados e os seus reféns tahitianos conviviron en paz. Christian estableceuse con Isabela; tiveron fillos, entre os que destacou Thursday October Christian. A autoridade de Christian como líder foise diluíndo gradualmente e volveuse propenso a longos períodos de melancolía e introspección.
Tensións e rivalidades foron xurdindo gradualmente, xa que os británicos percibían os tahitianos como seres da súa propiedade, en particular as mulleres que, segundo Alexander, pasaban dun 'marido' a outro». En setembro de 1793 o asunto dexenerou en violencia extrema, cando cinco dos amotinados –Christian, Williams, Martin, Mills e Brown– foron asasinados polos tahitianos. Christian viuse atacado mentres traballaba no campo: primeiro recibiu un disparo e finalmente foi rematado cunha machada; as súas últimas palabras, segundo se cre, foron «Oh, dear!». As loitas continuaron posteriormente e para 1794 os seis homes tahitianos morreran, ben a mans das viúvas dos amotinados asasinados ou entre eles.
Dous dos catro amotinados superviventes, Young e Adams, asumiron o liderado e aseguraron unha calma tenue, que se viu rota pola embriaguez de McCoy e Quintal cando este último destilou unha bebida alcohólica a partir dunha planta local. Algunhas das mulleres trataron de deixar a illa nun bote improvisado pero non puideron facelo navegar satisfactoriamente. A vida continuou con dificultades ata o suicidio de McCoy en 1798. Un ano despois, cando Quintal proferiu ameazas de morte e sementou o caos, Adams e Young matárono e restauraron así a paz.
Descubrimento
miniatura|Restos do timón do Bounty, recuperados da illa Pitcairn e preservados nun museo de Fidxi. Tras a morte de Young por asma en 1800, Adams asumiu a responsabilidade da educación e o benestar das nove mulleres restantes e dos dezanove pícaros. Usando a Biblia do Bounty, alfabetizounos e cristianizounos, á vez que mantivo a paz na illa. Esta era a situación en febreiro de 1808, cando o barco cazador de focas Topaz, de bandeira estadounidense, arribou de xeito inesperado á illa, tomou terra e descubriu a para entón florecente comunidade. As noticias do descubrimento do Topaz non chegaron a Gran Bretaña ata 1810, pero o Almirantado, preocupado pola guerra contra Francia, non lles prestou atención. En 1814 dous barcos de guerra británicos, o HMS Briton e p HMS Tagus, topáronse coa illa. Entre os que recibiron os mariñeiros atopábanse Thursday October Christian e o fillo de Edward Young, George. Os capitáns Thomas Staines e Philip Pipon informaron de que o fillo de Christian mostraba «na súa seu benevolente aparencia, todas as características dun verdadeiro rostro inglés». En terra atoparon unha poboación de corenta e seis nativos, maioritariamente novos, liderados por Adams, de quen dependía, claramente para eles, o benestar de todos os habitantes da illa.
Despois de recibir o informe de Staine, o Almirantado decidiu non tomar medidas. Nos anos seguintes, moitos barcos chegaron á illa Pitcairn e as súas tripulacións escoitaron varias historias sobre a fundación do asentamento de boca de Adams. Adams morreu en 1829, sendo honrado como fundador e pai dunha comunidade que durante o século seguinte alcanzou a fama como exemplo da moral vitoriana. Durante anos os habitantes das illas venderon moitos obxectos recuperados do Bounty como souvenirs; en 1999 creouse o Proxecto Pitcairn como un consorcio de entes académicos e históricos australianos para rexistrar e documentar todos os materiais que permanecen na illa, como parte dun detallado estudo do desenvolvemento do asentamento.
Impacto cultural
A percepción de Bligh como un tirano autoritario comezou co Appendix de Edward Christian en 1794. Ademais do diario de Bligh, o primeiro relato publicado sobre o motín foi o de John Barrow en 1831. Barrow era amigo da familia Heywood; o seu libro mitigou o papel de Heywood e fixo fincapé na severidade de Bligh. O libro tamén iniciou a lenda de que Christian non morrera en Pitcairn, senón que dalgún modo retornara a Inglaterra e fora recoñecido por Heywood en Plymouth, cara a 1808-09. Un testemuño escrito en 1870 por Diana Belcher, a fillastra de Heywood, exonerou aínda máis a Heywood e Christian e, segundo Alexander, «cimentou (...) moitas falsidades que se introduciron na narrativa».
miniatura|Cartel da película de 1935 [[Mutiny on the Bounty (película de 1935)|Mutiny on the Bounty, con Charles Laughton como Bligh e Clark Gable como Christian.]]
Sumándose a numerosos libros e artigos sobre o motín, o século XX trouxo cinco películas baseadas nos sucesos do motín. A primeira, de 1916, titulada The Mutiny of the Bounty, foi unha película muda australiana, posteriormente desaparecida. A segunda, de 1933, tamén de produción australiana, titulouse In the Wake of the Bounty e viu o debut en pantalla de Errol Flynn no papel de Christian. O impacto desta película viuse eclipsado pola versión de 1935 da Metro-Goldwyn-Mayer Mutiny on the Bounty, baseada na novela homónima de Charles Nordhoff e James Norman Hall, con Charles Laughton e Clark Gable como Bligh e Christian. A historia do filme presentouse, segundo Dening, como «o clásico conflito entre a tiranía e unha causa xusta»; o retrato de Bligh protagonizado por Laughton quedou na retina colectiva, «un sinónimo de tiranía sádica». As dúas películas seguintes foron Mutiny on the Bounty (1962) con Trevor Howard e Marlon Brando, e The Bounty (1984) con Anthony Hopkins e Mel Gibson, que perpetuou a imaxe de Bligh e a de Christian como un heroe tráxico. A última película engadiu certo homoerotismo á relación Bligh-Christian.
Entre os intentos dos historiadores por mostrar un Bligh máis empático atópanse Richard Hough (1972) e Caroline Alexander (2003). Hough retrata un «capitán insuperable (...) iría con el chova, trone ou relampe, pero non o acompañaría nin un só día nun barco nun mar acougado». Alexander presenta Bligh como un home sumamente inquedo, atento ao benestar da súa tripulación e totalmente dedicado ao seu labor. Foi desafortunado coa súa época; a historia do motín fíxose pública cando os poetas románticos dominaban por primeira vez o panorama literario. O principal defensor de Bligh foi Joseph Banks, mentres que Christian foi engrandecido por Wordsworth e Coleridge. «A poesía dirixía á ciencia», reflectía a análise do libro de Alexander en The Baltimore Sun, «e mantivo a súa posición desde entón». En 1998, no avance dun documental da BBC, Dea Birkett suxeriu: «Christian contra Bligh veu representar a rebelión contra o autoritarismo, unha vida restrinxida contra unha vida de liberdade, a represión sexual contra a licenza sexual».
Porto de Cartaxena
250px|thumb|Dársena de Cartaxena do porto. O porto de Cartaxena é un porto da cidade de Cartaxena, na Rexión de Murcia. Está xestionado pola Autoridade Portuaria de Cartaxena e é capitanía da provincia marítima de Cartaxena.
Desde a fundación de Cartaxena o porto estivo ligado á súa historia, pois sempre foi unha cidade portuaria e xa en época dos romanos foi un importante porto do mar Mediterráneo, ademais, todas as civilizacións que pasaron pola cidade fixeron uso del.
É o cuarto porto a nivel nacional en tráfico de mercadorías tras Alxeciras, Valencia e Barcelona.
Daredevil (Marvel)
Biografía ficticia
Matt Murdock é un rapaz que vive en Hell's Kitchen (Nova York), e que queda cego polo contacto cunha substancia radioactiva. Malia non poder ver, a exposición á radioactividade potencia o resto dos seus sentidos a nivel sobrehumano. O seu pai, un boxeador chamado Jack Murdock, é asasinado por gánsters ao rexeitar deixarse gañar nun combate. Matt busca vingarse dos asasinos do seu pai, para o que tranfórmase en Daredevil, e posteriormente loitará con moitos inimigos do crime organizado, incluíndo Bullseye e Kingpin.
Fir Park
Fir Park é un estadio de fútbol da cidade escocesa de Motherwell. Foi inaugurado en 1895 e serve de localía ao Motherwell FC. Ten capacidade para 13.742 espectadores.
Mamolar
Mamolar é un concello español da provincia de Burgos (Castela e León). A súa poboación é de 35 habitantes (INE 2012).
Alexandre Dáskalos
Alexandre Dáskalos, nado no Huambo en 1924 e finado na Guarda en 1962, foi un escritor angolano.
Traxectoria
Foi membro do grupo literario da Casa dos estudantes do Império en Lisboa. Foi pai da tamén escritora Maria Alexandre Dáskalos.
Lino
Co nome de Lino coñecemos a:
Consortium of European Research Libraries
O Consortium of European Research Libraries (Consorcio de bibliotecas de investigación europeas, abreviado como CERL) é unha organización que une aos principais entes bibliotecarios europeos no que se refire á posta en valor e a conservación do patrimonio cultural vinculado ao período das producións bibliográficas feitas á man (a partir de mediados do século XV ata a primeira metade do século XIX). Está concibido sobre todo para os investigadores, a fin de facilitar a tarefa de atopar fontes e documentos a nivel europeo.
Susana García
Susana Rodríguez García, nada en Ourense en 1970, é unha política galega do BNG.
Traxectoria
Estudou filoloxía hispánica e galego-portuguesa na Universidade de Santiago de Compostela e foi bolseira no Centro Ramón Piñeiro entre os anos 1997 e 2000, participando no desenvolvemento de BILEGA: Bibliografía Informatizada da Lingua Galega. Foi concelleira polo BNG en Barbadás de 2003 a 2007 e responsable da Mesa pola Normalización Lingüística en Ourense de finais de 2008 a 2011. Concelleira en Ourense logo das eleccións de 2011, foi tamén a número dous da lista ao Congreso dos Deputados polo BNG nas eleccións xerais de 2011 e a candidata pola devandita formación á alcaldía de Ourense nas eleccións municipais de 2015.
Illa Manitoulin
A illa Manitoulin (en inglés Manitoulin Island) está no Lago Huron e pertence á provincia canadense de Ontario. Cos seus 2.766 km², é maior que Luxemburgo, e ademais é a maior illa do mundo situada nun lago de auga doce. No ano 2001 tiña 10.603 habitantes, o que corresponde a unha densidade de poboación de aproximadamente 4 habitantes/km².
Na illa hai en total máis de 80 lagos, algúns dos cales conteñen illas máis pequenas. A vila histórica de Manitowaning, fundada en 1837, foi o primeiro asentamento europeo na illa.
Mis 500 locos
Mis 500 locos é un filme dominicano de 2020 dirixido por Leticia Tonos. Foi escollido como candidato da República Dominicana para o Óscar ó mellor filme internacional na 93ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
Sinopse
Conta a historia dun doutor que traballa nunha institución psiquiátrica durante a ditadura de Rafael Trujillo.
Applications Technology Satellite 3
Applications Technology Satellite 3 ou ATS 3 é un satélite artificial xeoestacionario dos Estados Unidos adicado a probar novas tecnoloxías e lanzado o 5 de novembro de 1967 mediante un foguete Atlas-Agena D desde o Centro Espacial Kennedy, en Florida, Estados Unidos. A NASA proclama que é o satélite de comunicacións activo máis antigo.
Características
O satélite tiña forma de cilindro de 180 cm de altura e 142 cm de diámetro. A alimentación eléctrica era proporcionada por dous paneis solares e dúas baterías recargables de níquel-cadmio.
Leire Martínez
Leire Martínez Ochoa, nada en Errenteria (Guipúscoa) o 22 de xuño de 1979, é unha cantante, actriz, intérprete, produtora e artista visual española. É a actual vocalista do grupo La Oreja de Van Gogh dende o ano 2008 e foi concursante do programa Factor X España de Cuatro en 2007.
Różanka, voivodato de Lublin
Różanka (pronuncia [ruˈʐaŋka]  é unha localidade do concello rural de Włodawa, no condado de Włodawa do voivodato de Lublin (Polonia), preto da fronteira con Belarús. Está a 8 km ao norte de Włodawa e a 79 km ao nordés de Lublin. Ten unha poboación de 983 habitantes.
Vampire Weekend
Vampire Weekend é unha banda de indie rock estadounidense de Nova York, formada en 2006 e que asinou con XL Recordings. A banda lanzou o seu primeiro álbum, Vampire Weekend en 2008, que produciu os sinxelos "Mansard Roof", "A-Punk”,"Oxford Comma" e "Cape Cod Kwassa Kwassa". O último álbum da banda, Modern Vampires of the City, foi lanzado en 2013.
Os primeiros días e o álbum debut (2006-2008)
Ezra Koenig, Chris Baio, Rostam Batmanglij, e Chris Tomson formaron a banda a principios de 2006, cando estaban terminando os seus estudos na Universidade de Columbia. O nome de Vampire Weekend deriva dunha película afeccionada do cantante Ezra Koenig que tiña o mesmo nome. Koenig e o batería Chris Tomson primeiro colaboraron como membros da banda de comedia-rap "L'Homme Run". Foron contratados por XL Recordings, dos cales a banda dixo nunha entrevista: "Antes que ningunha compañía contactara connosco, nos efectivamente mencionaramos XL como o tipo de compañía ideal para traballar. Non vai só na nosa tendencia, senón que teñen bo gusto e apoian aos seus artistas." Son xestionados por Ian Montone, quen tamén administra The White Stripes.
A banda gañou atención a través de diversos blogs, como Stereogum. A banda está influenciada tanto pola música africana como pola música clásica occidental, que describe o seu xénero da música como "Upper West Side Soweto", con cancións como "Cape Cod Kwassa Kwassa" que fai referencia a música soukou congolesa.
En 2007, a canción de Vampire Weekend "Cape Cod Kwassa Kwassa" clasificouse 67º na lista de Rolling Stone das 100 mellores cancións do aAno. En novembro de 2007, a banda realiza unha xira que percorreu os Países Baixos con The Shins. A revista Spin decláraos o mellor novo grupo do ano en marzo de 2008, e foron a primeira banda en ser fotografada para a portada da revista antes de lanzar o seu álbum debut.
José Caamaño Caamaño
José Caamaño Caamaño, nado en Negreira e finado en Santiago de Compostela o 20 de abril de 1970, foi un avogado e político galego.
Traxectoria
Foi secretario do Centro Republicano de Santiago de Compostela. O 26 de marzo de 1930 foi un dos asinantes do Pacto de Lestrobe. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 estivo fuxido até o remate da guerra. Entregouse e foi xulgado na Coruña por rebelión, sendo absolto. Foille incoado un expediente de investigación por deserción polo Consello Supremo de Xustiza Militar de Madrid.
Vampire Weekend
Os primeiros días e o álbum debut (2006-2008)
O álbum debut da banda, chamado tamén Vampire Weekend, foi lanzado 29 de xaneiro de 2008. Foi un éxito nos Estados Unidos e no Reino Unido, alcanzando o posto número 15 na lista de álbums do Reino Unido e número 17 no Billboard 200. Lanzáronse catro singles do álbum, mentres que "A-Punk" alcanzou o lugar número 25 no Billboard Modern Rock e o número 55 na lista de sinxelos do Reino Unido, "Oxford Comma" alcanzou o lugar número 38 no Reino Unido. "A-Punk" foi clasificada como a cuarta na lista das mellores cancións de 2008 da revista Rolling Stone. "A-Punk" tamén aparece no programa de televisión do Reino Unido, The Inbetweeners, e nos xogos Guitar Hero 5 e LEGO Rock Band. Durante o verán de 2008, Vampire Weekend actuaron no SummerStage que se celebra no parque central de Nova York.
Contra (2009 - actualidade)
O segundo álbum da banda, Contra, foi lanzado o 11 de xaneiro 2010 no Reino Unido e ao día seguinte nos Estados Unidos. O 5 de outubro de 2009, "Horchata" foi lanzado como unha descarga gratuíta no sitio web da banda. O primeiro sinxelo do álbum, "Cousins", foi lanzado o 17 de novembro de 2009. As copias iniciais do CD e LP vendidas en tendas de discos independentes nos Estados Unidos inclúen un CD extra de 3 pistas. Contra foi o primeiro álbum da banda en debutar no #1 no Billboard 200.
O 9 de xaneiro de 2010, a banda fixo un concerto acústico para MTV Unplugged. Ao mes seguinte, a banda xirou por Europa e o Reino Unido co dúo electro canadense Fan Death como abreconcertos. O vídeo do seu seguinte sinxelo "Giving Up the Gun" tamén foi lanzado o 18 de febreiro de 2010 que inclúe cameos de Joe Jonas, Lil Jon, RZA, Jake Gyllenhaal e Daft Punk.
O 3 de xuño de 2010, a banda foi entrevistada por Stephen Colbert no Colbert Report. Colbert sostivo que o sinxelo "Oxford Comma" era realmente importante a pesar do que opine a banda e o desacordo de Ezra. A banda tamén tocou a canción "Holiday" de Contra. O seu terceiro sinxelo, "Holiday", foi lanzado o 7 de xuño de 2010. Outra nova canción, "Jonathan Low", apareceu na banda sonora de The Twilight Saga: Eclipse, que foi lanzado o 8 de xuño.
Noémia de Sousa
Carolina Noémia Abranches de Sousa Soares (Maputo, 1926 - 2003) foi unha escritora e xornalista mozambicana. Estudou no Brasil e comezou a publicar en O Brado Africano, entre 1951 e 1964 viviu en Lisboa, pola súa oposición ao réxime salazarista tivo que exiliarse en París e comezou a empregar o alcume literario de Vera Micaia nas súas obras poéticas que se publican clandestinamente. En 1975 regresou a Lisboa e traballou na Agência Noticiosa Portuguesa
Mehmet Okur
Mehmet Murat Okur, nado o 26 de maio de 1979 en Yalova, é un ex xogador turco de baloncesto profesional.
NBA
Okur foi seleccionado na 37ª posición do Draft da NBA polos Detroit Pistons. Xogou dúas tempadas en Detroit, onde gañou un campionato da NBA na tempada 2003-04, e converteuse no primeiro xogador turco en gañar a NBA.
Debido ás limitacións salariais dos Pistons, non puideron ofrecerlle un bo contrato, e asinou cos Utah Jazz un contrato por cinco anos. Xogou os 82 partidos nas dúas primeiras tempadas cos Jazz, e na terceira, seguiu sendo unha peza moi importante do equipo de Utah. O 12 de xaneiro de 2009, conseguiu a maior anotación da súa carreira, ó anotar 43 puntos contra os Indiana Pacers.
O 22 de decembro de 2011, Okur foi traspasado aos New Jersey Nets a cambio dunha elección da segunda rolda do Draft de 2015.
O 15 de marzo de 2012, foi traspasado aos Portland Trail Blazers xunto a Shawne Williams e unha elección de primeira rolda do Draft a cambio de Gerald Wallace. Foi cortado por Portland o 21 de marzo de 2012.
Turquía
En setembro de 2011, asinou un contrato co Türk Telekom B.K.. Dito contrato tiña unha cláusula que lle permitía volver á NBA unha vez rematara o lockout de 2011.
Vitória da Conquista
Vitória da Conquista é un municipio brasileiro do estado de Baía, sendo o terceiro do estado en poboación total. Localízase á latitude 14º51'58" S e á lonxitude 40º50'22" O, a unha altitude de 923 msnm. O seu clima é semiárido, e existen problemas de fornezo de auga nalgunhas zonas.
Economía
Ata a década de 1940, a base económica do municipio fundábase na gandería extensiva. A partir de aí, a estrutura económica e social entraría nunha nova etapa, co comercio ocupando un lugar destacado na economía local.
En función da súa privilexiada localización xeográfica, coa apertura da estrada Río-Baía (actual BR 116) e da estrada Ilhéus-Lapa, o municipio púidose integrar ás outras rexións do Estado e ao resto do País.
Masonaría
A masonaría, masonería, francmasonaría ou francmasonería é unha organización que se autodefine como de carácter iniciático, filantrópico e filosófico. Os seus membros e simpatizantes sosteñen que ten como obxectivo a procura da verdade e fomentar o desenvolvemento intelectual e moral do ser humano. Os masóns, tanto homes como mulleres, organízanse en estruturas de base denominadas loxas que, á súa vez, poden estar agrupadas nunha organización de ámbito superior normalmente denominada "Gran Loxa", "Grande Oriente" ou "Gran Priorado".
Aparecida en Europa entre finais do século XVII e comezos do XVIII, a masonaría moderna ou "especulativa" foi descrita a miúdo como un sistema particular de moral ilustrada por símbolos. Preséntase a si mesma como unha ferramenta de formación, cun método particular que, baseado no simbolismo da construción, permite aos seus membros desenvolver a súa capacidade de escoita, de reflexión e de diálogo, para transmitir estes valores á súa contorna.
Mass Effect
Mass Effect é un videxogo de 2007 de ciencia ficción, rol e acción desenvolvido por BioWare para a Xbox 360 e adaptado para Microsoft Windows por Demiurge Studios. A versión para Xbox 360 foi publicada en todo o mundo en novembro do 2007 por Microsoft Studios, e a versión para Windows publicouna Electronic Arts o 28 de maio de 2008. Unha versión para PlayStation 3 foi adaptada por Edge of Reality e publicada na PlayStation Network en decembro de 2012.
O xogo ten lugar no ano 2183, co xogador tomando o papel dun soldado de elite humano chamado Comandante Shepard, no que o xogador debe explorar a Vía Láctea a bordo da nave espacial SSV Normandy. A secuela deste xogo, Mass Effect 2, publicouse o 26 de xaneiro de 2010, e un terceiro xogo titulado Mass Effect 3 foi publicado en marzo de 2012, completando así a triloxía.
Dinamo Moscova
O Dinamo Moscova (en ruso: Динамо Москва) é un club polideportivo ruso da cidade de Moscova. Durante a época soviética tódalas sociedades deportivas Dinamo formaban parte do Club Deportivo Dinamo.
Canón submarino
miniatura|300px|Imaxe en perspectiva do fondo da costa de San Gabriel e Os Ánxeles ([[California, Estados Unidos). Móstranse os canóns submarinos de San Gabriel (A) e Newport (B), este último formado por varios brazos que se abren cerca da cidade dos Ánxeles. (A exaxeración vertical do diagrama é de seis veces) .]]
Un canón submarino é un val de ladeiras inclinadas situado no noiro continental e cuxa formación está frecuentemente relacionada cun río actual ou antigo no continente lindeiro, como se se tratara dun prolongamento do val dese río precursor.
Na maioría dos casos, a plataforma continental cobre unha parte do canón, sobre todo cando dita plataforma é bastante extensa e cunha pendente escasa, tal como se ve no caso dos canóns submarinos ao oeste dos Ánxeles.
Noutras ocasións, o canón submarino tamén corta á plataforma continental, polo que chega practicamente á desembocadura do río que lle deu orixe, como son os casos do río Hudson (Nova York) e o río Congo, no oeste de África.
Easter Road
Easter Road é un estadio de fútbol da cidade escocesa de Edimburgo. Foi inaugurado en 1893 e serve de localía ao Hibernian FC. Ten capacidade para 20.421 espectadores.
Gianni Celati
Gianni Celati, nado en Sondrio o 10 de xaneiro de 1937 e finado o 2 de xaneiro de 2022, foi un escritor, tradutor e crítico literario italiano.
Traxectoria
Celati pasou a infancia e adolescencia na provincia de Ferrara, estudou literatura inglesa na Universidade de Boloña e doutorouse cunha tese sobre James Joyce. No ano 1970 publicou a súa primeira novela, Comiche, á que seguiron Le avventure del Guizzardi (1972), La banda dei Sospiri (1974) e Lunario del paradiso (1978), nun estilo cómico e fantasioso que se saía da norma académica. Nestes anos publicou tamén traducións de clásicos ingleses.
Tras un longo silencio literario que pasou ensinando na Universidade Cornell de Ithaca (Estado de Nova York, USA) e que rematou en 1984 coa publicación do libro de relatos Narratori delle pianure, cambiou completamente de estilo, cunha lingua sinxela cos personaxes reducidos á mínima expresión. No ano 2006 gañou o Premio Viareggio con Vite di pascolanti.
Parque Natural do Delta do Ebro
miniatura|300px|Vista do Delta do Ebro. O parque natural do Delta do Ebro, chamado Parc Natural del Delta de l'Ebre en catalán, localízase na desembocadura do río Ebro, na provincia de Tarragona, entre as comarcas do Baix Ebre e do Montsià, na parte máis meridional de Cataluña. Foi declarado parque natural en agosto de 1983, e ampliado en 1986. En 2010 contaba cunha extensión total de 7.736 hectáreas (3979 hectáreas no hemidelta dereito e 3757 hectáreas no hemidelta esquerdo).
O río Ebro, o máis caudaloso da península Ibérica, é o principal responsable desta contorna, achegando os materiais arrincados da súa cabeceira para depositalos aquí, na conxunción co Mediterráneo. Os sedimentos son por tanto, materiais provenientes dos Pireneos, o sistema Ibérico e a Cordilleira Cantábrica, lugares de onde nace o río e afluentes del. A cantidade de materiais sedimentados crearon unha superficie de máis de 320 km², na que se formaron numerosos hábitats. A actual forma do Delta é unha "frecha" perfectamente debuxada que penetra preto de 22 km no mar, creando así o terceiro maior delta do Mediterráneo tras o Delta do Nilo con 24.000 km² e o do Ródano, que abarca unha superficie de 500 km².
O delta do Ebro é a zona húmida máis grande de Cataluña e unha das máis importantes de Europa Occidental detrás do parque rexional da Camarga en Francia e do parque nacional de Doñana no sur de España.
Arrozais
No Delta do Ebro existen unhas 22.000 hectáreas de arrozais. Creando, este cultivo, un lugar idóneo de refuxio, alimento e cría para moitas aves acuáticas. Algunhas das aves máis comúns son as pernaslongas, a perdiz do mar ou o mazarico negro. Tamén son frecuentes aves das familias Ardeidae, Laridae ou Sternidae. A presenza das aves nos arrozais tamén causa danos ó cultivo. Así, por exemplo o Flamengo pisa a planta e ocasiona grandes perdas. Mediante a vixilancia, a espantada de aves e as axudas económicas reducíronse os danos económicos. Outra ave que pode ocasionar danos nos arrozais é o Camón, neste caso por alimentarse directamente da planta do arroz; sendo este un fenómeno habitual en toda a costa mediterránea. Algunhas medidas que teñen mitigado o problema foron a separación natural dos arrozais das canaveiras por balsas de auga salgada, o peche das leiras afectadas por tendidos eléctricos ou a realización de fotografía aérea para acadar unha mellor peritaxe.
Especies invasoras
Coma noutros lugares naturais, o Delta do Ebro sufre as consecuencias da proliferación de especies exóticas, que rematan sendo invasoras. A orixe destas invasións é múltiple, podendo estar vinculada a actividades pesqueiras ou náuticas, ó turismo ou a solta e abandono de mascotas domésticas. Coma exemplo citar o fiuncho de auga ou o xacinto de auga dentro do reino vexetal. En canto ós animais citar tartarugas non autóctonas (coma o Trachemys spp. ou o Pseudemys spp.), o mexillón cebra, a ameixa asiática, o caracol mazá, o caranguexo vermello ou o caranguexo sinal.
Mazuela
Mazuela é un concello español da provincia de Burgos (Castela e León). A súa poboación é de 68 habitantes (INE 2012).
Illa Moresby
Illa de Moresby é unha grande illa de 2.608 km², forma parte da Haida Gwaii na Columbia Británica, Canadá. O Parque Nacional Gwaii Haanas e Patrimonio da Humanidade de Haida, inclúe Moresby e outras illas. A illa, xunto coas numerosas pequenas illas e illotes próximos na parte sur das illas Haida Gwaii, forman a chamada Skeena-Queen Charlotte E, cunha poboación de 402 hab. segundo o censo de 2006. Case a totalidade da súa poboación residía na comunidade non incorporada de Sandspit, na esquina nordés de Moresby. A superficie total da área electoral é 3.399´39 km².
Nome
A illa Moresby chámase así polo almirante Fairfax Moresby. O nome tradicional na lingua haida é Gwaii Haanas, que é de onde deriva o nome do parque nacional.
Caixa Manresa
250px|miniatura|Acto oficial no [[Auditori de Barcelona.]] Caixa Manresa (nome comercial da Caixa d'Estalvis de Manresa) foi unha caixa de aforros catalá con sede en Manresa.
Patrick Swayze
Patrick Wayne Swayze (pronunciado ˈsweɪziː), nado en Houston (Texas) o 18 de agosto de 1952 e finado nos Ánxeles (California) o 14 de setembro de 2009, foi un actor, cantante e bailarín estadounidense. Foi coñecido sobre todo polos seus papeis nos filmes Dirty Dancing e Ghost.
Caixa Manresa
Fundada en 1865, desapareceu en 2010 cando se fusionou con outras dúas caixas de aforros catalás, Caixa Catalunya e Caixa Tarragona, dando lugar a unha nova caixa de aforros denominada Caixa d'Estalvis de Catalunya, Tarragona i Manresa, operada baixo a marca comercial CatalunyaCaixa.
Patrick Swayze
Traxectoria
Naceu no seo dunha familia católica de orixe irlandesa no estado de Texas. A súa nai era coreógrafa e o seu pai delineante. Na escola tomou contacto con disciplinas que serían importantes na súa vida, como o ballet clásico, o teatro e a patinaxe sobre xeo. Con vinte anos marchou a Nova York a completar os seus estudos de danza nas escolas de balé Harkness Ballet e Joffrey Ballet.
Caixa Manresa
O 13 de outubro de 2009 o consello de administración da entidade aprobou a fusión, permitindo constituír a segunda caixa máis grande de Cataluña e a cuarta de España, só superada por La Caixa no seu territorio. Caixa Manresa achegou 6.595 millóns de euros no proceso de fusión, cunha participación do 20% na nova caixa.
Charles B. Huggins
Charles Brenton Huggins, nado o 22 de setembro de 1901 en Halifax (Nova Escocia, Canadá) e finado en Chicago o 12 de xaneiro de 1997, foi un fisioloxista canadense e investigador do cancro na Universidade de Chicago. El e Francis Peyton Rous recibiron o Premio Nobel de Fisioloxía ou Medicina o 1966, pola descuberta de que algúns hormonios podían controlar a diseminación do cancro.
Placas da matrícula de España
As placas de matrícula de España implantáronse no ano 1900, dende entón as placas son brancas e os números negros. Usáronse tres sistemas polo de agora: o provincial numérico, o provincial alfanumérico e o alfanumérico nacional. O primeiro foi usado dende 1900 até 1971. O segundo dende o 1971 até setembro de 2000, cando foi introducido o terceiro.
En tódolos casos a placa da matrícula se lle asigna a un vehículo até o seu despezamento e non se volve a repetir.
Sistema provincial numérico
O sistema provincial numérico foi instaurado o 31 de outubro de 1900. Este sistema incluía nun primeiro lugar unha, dúas (A, AB, CC, CS, P, SG, TE,...) ou incluso tres letras ao principio (ALB para Albacete, CAC para Cáceres etc...) que representaban unha provincia, e cifras, até 6, de maneira que ficaba así: XX-000000.
Cando as iniciais dos nomes das provincias presentaban un parecido notábel coas doutra, utilizábase unha soa letra para a provincia de maior poboación e dúas letras para a de menor (A- Alacant fronte ao AL- Almería; B- Barcelona fronte ao BA- Badaxoz; C- A Coruña fronte ao CO- Córdoba; etc...). Se a capital era heterónima con respecto á provincia, se preferiron as siglas da capital (PM en lugar de Illas Baleares; VI en lugar de Áraba; BI en lugar de Biscaia; SS en lugar de Guipúscoa) excepto no caso de NA, onde o topónimo Pamplona non se impuxo e nas Canarias, onde o que prevaleceu foi o nome da provincia, GC e TF. No resto dos territorios onde podería haber confusión, a segunda letra era a diferenciadora (CC Cáceres, CA Cádiz, CE Ceuta, CU Cuenca; SE Sevilla, SG Segovia, SO Soria, PO Pontevedra, etc...)
Este sistema rematou ao achegarse a matriculación de Madrid ao último número, M-999999 (chegouse até a placa M-960985 o 6 de outubro de 1971).
Sistema provincial alfanumérico
O 7 de outubro de 1971 reiniciouse a numeración, engadindo unha letra e reducíndose as cifras a catro, XX-0000-A, e así sucesivamente até chegar á Z; entón engadiuse unha segunda letra, XX-0000-AB. Antes de esgotar o sistema coa matrícula M-9999-ZZ, pasaríase ao último sistema.
Nos últimos anos nos que estivo vixente o uso das siglas provinciais, a Dirección Xeral de Tráfico, no ámbito da normalización lingüística co resto das linguas cooficiais do Estado, decidiu que tanto as placas xa instaladas como as de nova creación de tres provincias puidesen ser modificadas. Deste xeito GE (Gerona) pasou a ser GI (Girona); OR (Orense) pasou a OU (Ourense) e PM (Palma de Mallorca) converteuse en IB (Illes Balears).
Sistema nacional
O 18 de setembro de 2000 entrou en vigor o novo sistema, introducindo placas que constan de catro díxitos e tres letras consoantes (suprimindo as cinco vogais, e as letras Ñ e Q, aínda que admitindo o R, que non se usaba anteriormente porque podería dar confusión coa P) da forma |E| 0000-BBB, que se asignan a nivel nacional, de forma que xa non se pode coñecer pola placa de que rexión ou provincia é o vehículo. O vehículo conserva a placa até o seu despezamento e non se volve a asignar a outro vehículo. Se o vehículo é histórico, e matriculouse cunha placa de novo formato, antes dos números hai un H na placa.
Os taxis e ómnibus teñen outra placa ademais da normal, coas letras SP (servizo público). Os vehículos antigos ou de colección matriculados como históricos nos que se desexa respectar a matriculación antiga deben levar ademais un distintivo similar, pero coa inscrición VH (vehículo histórico).
Todas as placas fabricadas após esta data teñen a banda azul cun E de España.
Patrick Swayze
Cine, teatro e televisión
A primeira aparición profesional de Swayze como bailarín foi na compañía Disney on Parade. A finais dos setenta e primeiros oitenta fixo algunhas substitucións en producións teatrais de Broadway e papeis puntuais en series de televisión, ata que en 1983 se dá a coñecer como un dos personaxes principais de The Outsiders, o filme de Francis Ford Coppola. Esa participación dálle para encadear tres series de ficción para televisión: Amencer vermello (1984), Youngblood (1986), e sobre todo North and South (1986), ambientada durante a guerra civil estadounidense.
Placas da matrícula de España
Galiza, Cataluña e Euskadi
Aínda que poñer adhesivos non é ilegal nos coches, non se deben poñer sobre o E de España xa que é sancionábel.
Patrick Swayze
Cine, teatro e televisión
Aínda que eses traballos lle outorgan unha certa sona, o papel que o levou á fama foi a súa interpretación do profesor de danza Johnny Castle en Dirty Dancing, a comedia musical romántica daquela tempada (1987), e que gañou o Oscar á mellor canción orixinal. Swayze foi nomeado a un globo de ouro pola súa actuación, e o filme foi o primeiro da historia en vender máis dun millón de copias en vídeo. Despois de realizar algúns papeis menores e de aparecer en distintas promocións polo seu atractivo físico, en 1990 interpretou o seu segundo filme importante, a comedia Ghost, con Demi Moore e Whoopi Goldberg. O filme foi nomeado para varios óscares, pero só acadou o de mellor guión e o de mellor actriz secundaria. Ao ano seguinte foi elixido pola revista People como home vivo máis sexi.
Dende o ano 1996 ata o ano 2000 Swayze tivo que deixar de actuar como consecuencia dunha caída de cabalo, que lle rompeu as dúas pernas e lle ocasionou outras feridas e lesións. En 2001 filma Donnie Darko e en 2004 un remake de King Solomon's Mines. Durante todo este tempo non abandonou o teatro nin tampouco as series de televisión, aínda que non tivo moitos papeis principais. A súa última produción foi de feito a serie The Beast, cando xa anunciara publicamente que padecía cancro.
Vida persoal e falecemento
Swayze casou o 12 de xuño de 1975 con Lisa Niemi, e permaneceu casado ara a súa morte. Non tiveron fillos. Era afeccionado aos cabalos e sabía pilotar unha avioneta.
En xaneiro de 2008 foille diagnosticado un cancro de páncreas, que fixo público. Durante os dous últimos anos da súa vida mesturou as súas aparicións públicas para recadar diñeiro para a loita contra a enfermidade, con tratamentos médicos de quimioterapia e operacións. Faleceu de cancro no verán de 2009.
Druk
Druk é un filme dinamarqués de 2020 dirixido por Thomas Vinterberg, cun guión de Vinterberg e Tobias Lindholm. Está protagonizado por Mads Mikkelsen, Thomas Bo Larsen, Magnus Millang e Lars Ranthe.
Estreouse no Festival Internacional de Cinema de Toronto o 12 de setembro de 2020, e en Dinamarca o 24 de setembro de 2020 a través de Nordisk Film, así como no Festival de Cinema de Adelaide en outubro de 2020. Gañou o Óscar ó mellor filme internacional na 93ª edición dos premios, sendo nomeado tamén na categoría de mellor director. Tamén foi nomeado ó Globo de Ouro ó mellor filme en lingua non inglesa e a catro galardóns nos premios BAFTA, conseguindo finalmente o de mellor filme en lingua non inglesa.
Sinopse
Os profesores Martin, Tommy, Peter e Nikolaj son compañeiros e amigos que traballan nun instituto de Copenhaguen. Os catro enfróntanse con estudantes pouco motivados e senten que as súas vidas se tornaron aburridas e estancadas. Nunha cea para celebraren o 40 aniversario de Nikolaj, o grupo fala sobre a teoría do psiquiatra Finn Skårderud, segundo a cal os humanos nacen cunha deficiencia no contido de alcohol en sangue de 0.05%, facendo entón unha taxa do 0.05% as persoas máis creativas e relaxadas. Martin vese confrontado polos seus estudantes máis vellos e os seus pais, que lle din que se converteu nunha barreira para aprobar os seus exames de historia. O grupo de amigos deciden entón embarcarse no experimento de comprobar a teoría de Skårderud.
Vacío
Vacío é un filme ecuatoriano de 2020 dirixido por Paúl Venegas. Foi escollido como candidato de Ecuador para o Óscar ó mellor filme internacional na 93ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
Sinopse
Dous inmigrantes chineses acabados de chegar a Ecuador atópanse baixo o control dun gangster obsesivo.
Équidos
miniatura|Équidos Chamamos équidos á familia de animais mamíferos de patas rematadas nun só dedo provisto de casco e pertencentes á orde dos perisodáctilos. De tódolos xeitos, son máis coñecidos por ser da familia dos cabalos cos que se asemellan. De certo, este grupo non só está composto por cabalos, senón que tamén atopamos outros animais semellantes como o asno ou tamén a cebra, todos eles do xénero dos Equus.
Híbridos
Os híbridos máis comúns son:
Os cruces de cebras son tamén coñecidos como cebroides.
Halo Legends
Halo Legends é unha colección de sete curtametraxes de anime ambientadas no universo de ciencia ficción de Halo. Financiada polo inspector da franquía Halo 343 Industries, as historias foron creadas por seis estudios xaponeses de animación: Bee Train, Bones, Casio Entertainment, Production I.G., Studio 4 °C e Toei Animation. Shinji Aramaki, creador e director de Appleseed e Appleseed Ex Machina, foi o director creativo do proxecto. Warner Bros. estreou Legends en DVD e Blu-ray Disc o 16 de febreiro de 2010.
Kurdistán iraquí
O Kurdistán iraquí ou Kurdistán meridional (en باشووری کوردستان; en ), oficialmente a rexión do Kurdistán (en هه‌رێمی کوردستان; en ), é unha rexión autónoma de Iraq. Linda coas rexións kurdas de Irán ao leste, Turquía ao norte, e Siria ao sur. A capital rexional é Hewlêr (Arbil en árabe). O goberno da rexión é o Goberno Rexional do Kurdistán.
Organízase como unha democracia parlamentaria cunha asemblea rexional de 111 escanos. O presidente actual é Mesûd Barzanî, elixido en 2005 e reelixido en 2009. A constitución iraquí define ao Kurditán como unha entidade federal de Iraq, e estabelece a oficialidade das linguas árabe e kurda.
Manuel Caamaño Ferreiro
Manuel Caamaño Ferreiro foi un político galego.
Traxectoria
Cuñado de Victoriano Fabeiro. Foi nomeado alcalde de Negreira en 1906.
Marisa Tomei
Marisa Tomei, nada en Nova York o 4 de decembro de 1964 é unha actriz estadounidense.
Traxectoria
A fama chegoulle co seu papel na serie A Different World en 1986. Tras participar en pequenos filmes, en 1992 gañou o Oscar á mellor actriz secundaria por My Cousin Vinny. Volveu ser candidata ao premio en 2001 e 2008.
Mark Deutrom
Mark Deutrom é un músico, compositor e produtor discográfico. Foi co-fundador do selo Alchemy Records, onde traballou de produtor en varias das súas edicións e tocou durante cinco o baixo coa banda The Melvins.
Traxectoria
O seu primeiro compromiso profesional tívoo con 15 anos cando tocou na produción de El Paso Community Theater "Jacques Brel is Alive and Well and Living in Paris". O seguinte ano tocou a guitarra na produción "Godspell" da mesma compañía teatral. Ese mesmo ano estudou guitarra clásica con Hector Quine na Royal Academy of Music de Londres durante un curto período de tempo.
Deutrom foi ao California Institute of the Arts de Valencia para estudar composición, e asistíu a seminarios de compositores como John Cage, Lou Harrison, Morton Feldman, Aaron Copland e Morton Subotnick.
A principios dos anos 80 Deutrom foi membro da cooperativa artística dos Ánxeles Werkgruppe, fundada por D. Emily Hicks e Daniel Joseph Martinez, da que Lori Black tamén foi membro. Deutrom contribuíu con varias músicas para as pezas conceptuais de Hicks e Martinez, culminando o seu traballo compoñendo un ambiente sonoro de 23 canles para unha instalación no Olympics Arts Festival en 1984 titulada "The Peoples of Los Angeles".
En 1986 Deutrom co-fundou Alchemy Records en San Francisco. Durante ese tempo no selo produciu un disco para a súa propia banda, Clown Alley, ademais de gravación de Sacrilege, Melvins, RKL e Neurosis. Deutrom tamén produciu un álbum para a banda de Texas Rhythm Pigs, e para os italianos Raw Power para outros selos durante ese tempo. Deixou Alchemy en 1988 e mudouse a Londres.
En 1989 regresou a San Francisco para producir Ozma dos Melvins, onde xa estaba Lori Black, que tamén pertencía a Clown Alley. Deutrom foi o técnico de son da xira europea de 1992 dos Melvins, cando tocaron no Redding Festival por petición de Nirvana, que eran cabezas de cartel, e foi considerada por algún dos organizadores a peor banda que tocou no festival. Deutrom tamén foi o seu técnico nunha banda estadounidense con GWAR, cando Joe Preston estaba na banda.
En 1993 os Melvins preguntáronlle se quería tocar o baixo con eles. Aceptou e tocou entre os ano 1993 e 1998, participando nos traballos Prick, Stoner Witch, Stag, Honky e ''Alive at the F**ker Club'. Durante este tempo o grupo realizou xiras con Nine Inch Nails, Helmet, L7, White Zombie, Tool, Kiss, Rush e Nirvana.
No ano 1998 Deutrom (Mark D*) gravou un proxecto en solitario chamado The Silent Treatment, que foi editado en 2001 a través do selo Teepee Records. Coproduciu un álbum para a banda texana de bluegrass The Meat Purveyors, titulado Pain By Numbers e editado polo selo Bloodshot Records en 2004.
Nos últimos anos Sunn0))) convidou a Deutrom a xirar por Europa no ano 2006, ademais de realizar varias datas nos Estados Unidos. Tamén fixo traballos de produción con Tony Scalzo de Fastball, e mesturou algúns proxectos das bandas de Austin Gorch Fock e Tia Carrera. Deutrom recentemente rematou a produción do álbum de estrea do grupo de Texas Woodgrain.
Victoria Park
Victoria Park, coñecido como Global Energy Stadium por razóns de patrocinio, é un estadio de fútbol da cidade escocesa de Dingwall. Foi inaugurado en 1929 e serve de localía ao Ross County FC. Ten capacidade para 6.310 espectadores.
Mecerreyes
Mecerreyes é un concello español da provincia de Burgos (Castela e León). A súa poboación é de 298 habitantes (INE 2012).
Solomon Deressa
Solomon Deressa, nado en Chutta en 1937, é un escritor etíope.
Traxectoria
De etnia oromo, estudou en Etiopía, os Estados Unidos, Francia e o Reino Unido, escribiu guións de series de televisión, filmes e teatro radial, ademais de poesía e teatro en inglés, francés e amhárico.
L’jnnet (1970) foi o seu primeiro poemario en amhárico e supuxo unha renovación na poesía amhárica. En 1999 publicou Zebet Ilfitu: Walotat.
Araúxo
miniatura|Brasón de armas da familia Araúxo Araúxo, tamén encontrado nas grafías de Araújo ou Araujo ( pronuncia en galego: sobrenome galego de orixe nobre medieval. Posibelmente o nobre Don Rodrigo Anes de Araúxo, señor do desaparecido Castelo de Araúxo, situado na aldea da Vila (parroquia de San Martiño de Araúxo, en Lobios), foi o primeiro en utilizar o apelido de Araúxo. O seu bisneto Pedro Anes de Araúxo pasou para o reino de Portugal, arredor de 1375, sendo o primeiro Araúxo en establecerse alá.
Historia
O proxenitor de sobrenome de Araúxo probabelmente é Don Rodrigo Annes, que foi o Señor do Castelo e das terras de Araúxo, localizadas ao sur do Reino da Galiza, na actual provincia de Ourense. Ese castelo ficaba na fronteira entre o Reino de Galiza e o norte de Portugal. Algúns apuntan o cabaleiro Vasco de Araujo, como o primeiro en empregar de alcume ese sobrenome.