cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sistema somatosensorial
Cerebro
miniatura|200x200px|Lobos do cerebro A área somatosensorial primaria na cortiza humana localízase no xiro postcentral do lobo parietal. Aquela constitúe a área de recepción sensorial principal do tacto. Do mesmo xeito que outras áreas sensoriais, existe un mapa que reflicte o espazo sensorial da zona, mediante un homúnculo. Para a cortiza somatosensorial primaria, podemos falar do homúnculo sensorial. Áreas desta parte do cerebro humano representan certas rexións do corpo, dependendo do nivel de importancia de entrada somatosensorial. Por exemplo, existe unha gran rexión da cortiza dedicada á sensación nas mans, mentres que ás costas corresponde unha área considerablemente menor (ver imaxe). Como dato interesante, un estudo revelou que a cortiza somatosensorial resultou ser un 21% máis grosa en 24 individuos que padecían hemicrania, contra un 12% en individuos de control, aínda que se descoñece o significado de tal diferenza. Así mesmo, a información somatosensorial involucrada na propiocepción e a postura proxéctase cara a unha parte enteiramente diferente do cerebro, o cerebelo.
Fisioloxía
O proceso de «somatosensación» iníciase coa activación dun «receptor» físico. Estes receptores somatosensoriais xacen na pel, órganos e músculos. A estrutura destes receptores é moi semellante en todos os casos, consistindo en terminacións nerviosas libres ou almacenadas en cápsulas especiais. Poden ser activadas por movemento (mecanoreceptor), presión (mecanoreceptor), estímulos químicos (quimioreceptor), e/ou temperatura. A activación tamén xorde por medio de vibracións xeradas por rozamentos, por exemplo un dedo percorrendo unha superficie. Desta forma podemos sentir aquelas texturas delicadas nas cales a escala espacial é menor a 200 µm. Tales vibracións son da orde de 250 Hz, o cal constitúe a sensibilidade de frecuencia óptima nos corpúsculos de Pacini. En cada caso, o principio xeral de activación é semellante; o estímulo causa despolarización no extremo do nervio e logo unha acción potencial é iniciada. En tanto esta (usualmente) viaxa dende dentro cara á medula.
Tecnoloxía
A nova área de investigación denominada tecnoloxía háptica pode proporcionar sensación de tacto en contornas reais e virtuais. Esta nova disciplina comezou a achegar ideas cruciais na capacidade do tacto.
Pardeconde, Os Pensos, Xunqueira de Espadanedo
Pardeconde é un lugar da parroquia dos Pensos no concello ourensán de Xunqueira de Espadanedo na comarca de Allariz-Maceda. Tiña 67 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 29 eran homes e 38 mulleres.
Programación extrema
A programación extrema, ou XP (do inglés extreme programming), é unha metodoloxía áxil de enxeñería de software chamada así porque leva ao seu extremo algunhas prácticas de desenvolvemento como a cooperación, a testaxe ou a presentación de resultados.
Historia
A programación extrema foi posta en práctica inicialmente en 1996 por Kent Beck, autor que recolleu a súa experiencia no primeiro libro sobre esta metodoloxía, Extreme Programming Explained: Embrace Change (1999), pero ten habido distintos autores que, ao longo de distintas publicacións e manuais, modificaron e ampliaron os principios recollidos por Beck naquela altura.
Principios
Como calquera metodoloxía áxil, a programación extrema ten uns principios de partida a medio camiño entre a eficiencia produtiva e o enfoque moral. Por iso comezou Beck (1999) polo establecemento duns guieiros de comportamento para os equipos de desenvolvemento e os proxectos. No caso da programación extrema, estes guieiros ou principios foron orixinalmente comunicación, simplicidade, retroalimentación e valentía, e posteriormente (2004) o propio Beck engadiu un quinto principio, o de respecto.
Características
As características fundamentais do método son:
A Abelá, A Rigueira, Xove
A Abelá é un lugar da parroquia da Rigueira no concello lucense de Xove na Comarca da Mariña Occidental. Tiña 22 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 10 eran homes e 12 eran mulleres.
A Abelá é un fitónimo que fai referencia á abelá, o froito da abeleira.
Este lugar atópase a 3,9 quilómetros da capital do concello.
A Fonte do Freire, Pacios, Castro de Rei
A Fonte do Freire é un lugar da parroquia de Pacios no concello lugués de Castro de Rei na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 16 habitantes (9 homes e 7 mulleres).
Placa eurasiática
miniatura|400x400px|Placa tectónica Euroasiática A placa eurasiática é unha placa tectónica continental que abarca Eurasia, exceptuando o subcontinente indio, Arabia e parte de Siberia ao leste da cordilleira Verjoyansk. Tamén inclúe a parte oriental do océano Atlántico Norte até a dorsal mesoatlántica, abarcando un territorio duns 67 800 000 km². As placas coas que limita son:
Ancorados
O topónimo Ancorados pode referirse a dúas parroquias do concello da Estrada, na comarca de Tabeirós - Terra de Montes:
Estación da Friela-Maside
A Friela-Maside é un apeadoiro ferroviario de Adif situado en Maside, provincia de Ourense. Ten servizos de media distancia operados por Renfe.
Situación ferroviaria
A estación atópase no punto quilométrico 274,9 da liña férrea de ancho ibérico que une Zamora e A Coruña a 387 metros de altitude, entre as estacións de Ourense-Empalme e O Carballiño. O tramo é de vía única e está sen electrificar.
Historia
A estación foi inaugurada o 1 de xullo de 1957 coa posta en marcha do tramo Ourense-O Carballiño da liña férrea que pretendía unir Zamora coa Coruña. A súa explotación inicial quedou a cargo de Renfe, que naceu en 1941. Desde o 31 de decembro de 2004 Renfe Operadora explota a liña mentres que Adif é a titular das instalacións ferroviarias.
En 2010, Adif realizou obras nas instalacións mellorando os accesos para as persoas con discapacidade. Tamén se limpiou e repintou o refuxio.
A estación
A antiga estación da Friela é agora un simple apeadoiro composto por un pequeno refuxio ao que se accede grazas a unha rampla desde a estrada próxima. Só posúe unha plataforma lateral e unha vía. Carece de calquera outro equipamento ou servizo.
Media distancia
Actualizado a 20 de xuño de 2016.
Balea (homónimos)
O termo balea pódese referir a:
Como topónimo galego pode facer referencia a:
Lingua nasa
A lingua nasa ou paez (en nasa: Nasa Yuwe) é unha lingua illada falada en Colombia polo pobo nasa. Conta con 40 000 falantes sobre unha poboación de 120 000 indíxenas. É falada pola segunda meirande comunidade indíxena de Colombia, os nasa ou páez, no norte do departamento do Cauca, aínda que tamén hai pequenas comunidades noutros departamentos da rexión andina do país.
Gran Premio de Francia de 2000
O Gran Premio de Francia de 2000 de Fórmula 1 (oficialmente o LXXXVI Mobil 1 Grand Prix de France) celebrouse no Circuíto de Nevers Magny-Cours, Magny-Cours, Borgoña, en Francia o 2 de xullo de 2000. Foi a novena proba da tempada de Fórmula Un de, o 78º Gran Premio de Francia, ou o 86º Gran Prix de l'ACF. A carreira de 72 voltas gañouna o piloto de McLaren David Coulthard logo de comezar na segunda posición. O seu compañeiro de equipo Mika Häkkinen terminou segundo con Rubens Barrichello no terceiro posto para o equipo Ferrari.
Antes da tormenta
Antes da tormenta (en Före stormen) é un filme sueco de 2000 dirixida por Reza Parsa.
Gran Premio de Francia de 2000
Coulthard comezou a carreira xunto ao piloto de Ferrari Michael Schumacher que comezou desde a pole position. Barrichello comezou desde a terceira posición na grella e superou a Coulthard na primeira curva. Michael Schumacher mantivo a súa vantaxe na liña de inicio e mantivo o liderado despois da primeira rolda de pit stops. Durante o segundo período da carreira, Michael Schumacher comezou a loitar co desgaste dos pneumáticos, permitindo a Coulthard pechar o oco e pasouno na volta 40. Coulthard mantivo a vantaxe durante a segunda rolda de paradas e gañou a carreira. Michael Schumacher retirouse na volta 59 cunha falla de motor que promoveu a Häkkinen á segunda posición. Barrichello quedou en terceiro lugar, por diante do piloto de BAR e Jacques Villeneuve no cuarto posto.
Eladio Medel
Eladio Medel Iglesias, nado en Maside o 21 de maio de 1973, é un avogado e escritor galego.
Gran Premio de Francia de 2000
A carreira foi a terceira vitoria de Coulthard da tempada, a súa primeira en Magny-Cours, e o resultado fixo que reducise a vantaxe de puntos de Michael Schumacher no campionato do mundo de pilotos. Häkkinen quedou en terceiro lugar con 38 puntos, seis por diante de Barrichello. No Campionato de Mundial de Construtores, o remate dun McLaren permitíuselles reducir a diferenza entre Ferrari e seis puntos, quedando oito carreiras da tempada.
Eladio Medel
Traxectoria
Doutor en Dereito pola Universidade de Vigo, exerce como avogado en Ourense desde o ano 2000.
Gran Premio de Francia de 2000
Carreira
Os pilotos saíron á pista ás 09:30 hora do verán de Europa Central (UTC + 2) para unha sesión de warm-up de 30 minutos. Os dous McLaren mantiveron o seu bo ritmo de cualificación; Häkkinen tivo o mellor tempo de 1:19.329. Coulthard quedou segundo no outro McLaren. Michael Schumacher fixo o terceiro mellor tempo con Trulli completando os catro primeiros. Michael Schumacher pilotou o muleto de Ferrari e o seu coche de carreiras, axustandose as condicións meteorolóxicas cambiantes.
Eladio Medel
Traxectoria
Como escritor publicou o poemario Fóra do muro (2010) e o ensaio ''Compliance. Modelo e sistema de prevención penal (2018) que logo da reforma do Código Penal en 2015 explica como se ten que producir a introdución do compliance officer'' na empresa. Colabora na revista INviable.
Gran Premio de Francia de 2000
Carreira
miniatura| [[David Coulthard (na foto de 2007) obtivo a súa terceira vitoria da tempada 2000.]]
A carreira comezou ás 14:00 hora local. As condicións da pista eran secas antes da carreira. A temperatura do aire varíaba de 27º a 28 °C e a temperatura da pista estaba entre 38º e 39 °C Todos os pilotos comezaron con pneumáticos Extra Brandos de seco. Coulthard fixo a mellor saída dos corredores dianteiros, aínda que Michael Schumacher moveuse diante do piloto de McLaren para defender a súa vantaxe. Coulthard arrimouse á súa dereita permitindo a Barrichello pasarlle pola segunda posición. Salo fixo o mellor comezo na pista pasando do duodécimo ao noveno posto ao final da primeira volta, mentres que Irvine perdeu catro posicións na mesma distancia, Ralf Schumacher caeu do quinto ao sétimo posto. Ao rematar a primeira volta, a orde era Michael Schumacher, Barrichello, Coulthard, Häkkinen, Villeneuve, Frentzen, Ralf Schumacher, Trulli, Salo, Irvine, Button, Herbert Rosa, Heidfeld, Alesi, Fisichella, Verstappen, Zonta, Diniz, Wurz, Gené e Mazzacane.
Marián Chovanec
Marián Chovanec, nado en Trenčín o 16 de xuño de 1957, é un bispo católico eslovaco.
Gran Premio de Francia de 2000
Carreira
Michael Schumacher comezou a alonxarse do resto do pelotón e fixo varias voltas rápidas consecutivas. Barrichello comezou a reter aos pilotos de McLaren para permitir que o seu compañeiro de equipo ampliese a súa vantaxe. Máis aló da pista, Trulli pasou a Ralf Schumacher a tomar a sétima posición na segunda volta. Heidfeld foi superado por Alesi no 14º posto na mesma volta. Na seguinte volta, Ralf Schumacher retomou a sétima posición de Trulli. Heidfeld perdeu outra posición con Fisichella na 4ª volta. Ralf Schumacher comezou a desafiar a Frentzen para a sexta posición na quinta volta. Á fronte do paquete, Michael Schumacher controlaba, estendendo o seu liderado sobre Barrichello a cinco segundos na 10ª volta. Button tomou a décima posición de Irvine na volta doce, mentres que Heidfeld chocou con Alesi, forzando o seu compañeiro a facer un trompo, reincorporouse 18º. Button mudouse ao noveno posto cando pasou Salo na volta 13. Zonta, que estaba 17º, sufriu problemas de freos na volta 17 e chocou con contra as barreiras de pneumáticos que o levaron a retirarse do Gran Premio.
Marián Chovanec
Traxectoria
Marián Chovanec estudou no instituto da súa cidade natal e no seminario de Bratislava, ordenado sacerdote o 17 de xuño de 1989 realizou estudos de teoloxía en Polonia, consagrado en 1999 bispo auxiliar de Nitra e bispo titular de Maxita, unha sede situada no norte de África sen xurisdición real, é o secretario xeral da Conferencia Episcopal Eslovaca cargo ó que accedeu no ano 2000.
Gran Premio de Francia de 2000
Carreira
Na 18ª volta, Michael Schumacher estendeu a súa ventaxe sobre Barrichello a 6´2 segundos, que á súa vez mantiña a Coulthard no terceiro lugar. Häkkinen estaba 1´4 segundos máis atrás do seu compañeiro de equipo, pero avanzou por diante de Villeneuve polo quinto posto. Herbert fixo unha parada non programada debido a caixa de cambios e retirouse dúas voltas despois. Mentres tanto, na mesma volta, Alesi converteuse no primeiro piloto en cambiar pneumáticos na mesma volta. Trulli converteuse no primeiro corredor dos de diante en entrar en boxes na volta 21, seguido de Villeneuve, Frentzen e Ralf Schumacher. Coulthard conseguiu pasar a Barrichello na volta 22 para o segundo posto na quinta curva. Häkkinen, Button, Michael Schumacher, Coulthard e Barrichello fixeron as súas paradas nas tres voltas seguintes. Verstappen detívose ao lado dos boxes para retirarse con problemas na caixa de cambios na volta 26. Coulthard conseguiu pechar o oco de Michael Schumacher a menos de 1 segundo na volta 32, que marcou a volta rápida da carreira no proceso, 1:19.479 na 28ª volta. Tentou superar ao seu rival dúas voltas despois, pero Michael Schumacher defendeu a súa posición. Coulthard levantou o pe do acelerador para evitar unha colisión e fixo un xesto de man cara a Michael Schumacher. A manobra permitiu a Häkkinen acercarse aos dous primeiros pilotos. Na volta anterior, Mazzacane trompeou na curva 3 e retirouse. miniatura| right | [[Mika Häkkinen (na foto de 2006) terminou segundo.]] Wurz bloqueou os seus freos ao entrar na curva quince, provocándo a saída do seu coche na zona da trampa de area e retirouse na volta 36. Button converteuse no primeiro piloto en entraraos boxes por segunda vez na volta 39. Coulthard replicou a súa manobra na quinta curva sobre Michael Schumacher na volta 40, empurrando a este último a un lado da pista, Coulthard tomou o liderado. A roda dianteira dereita de Michael Schumacher fixo lixeiro contacto co pneumático dianteiro esquerdo de Coulthard no proceso. Michael Schumacher resistiu os intentos de Häkkinen de superalo. Frentzen e de la Rosa convertéronse nos seguintes dous pilotos que fixeron paradas en boxes na mesma volta. Michael Schumacher e Häkkinen fixeron paradas por segunda vez na volta 43 e ambos xurdiron no terceiro e o cuarto posto, respectivamente. O pit stop de Barrichello na volta 44 provocoulle caer ao quinto posto despois de que o seu equipo tivera problemas para axustar o seu pneumático dianteiro dereito. Coulthard e Ralf Schumacher pararon en boxes nas seguintes dúas voltas. Ao rematar a volta 48, cos líderes completando as paradas en boxes, a orde era Coulthard, Michael Schumacher, Häkkinen, Barrichello, Villeneuve, Trulli, Ralf Schumacher, Button, Fisichella, Salo, Diniz, Heidfeld, Irvine, Alesi e Gené.
Nos postos finais, Gené e Alesi entraron en contacto na volta 52 e ambos pilotos trompearon cara aos lados. Ambos pilotos continuaron nas súas respectivas posicións. Máis arriba, Ralf Schumacher pasou a Trulli para conseguir o sexto posto na curva cinco. Häkkinen, mentres tanto, estaba a menos dun segundo por detrás de Michael Schumacher na volta 53 e continuou a loitar polo segundo posto xa que os seus pneumáticos se degradaron máis rápido que os dos McLarens. Irvine superou a Diniz pola duodécima posición dúas voltas despois. Michael Schumacher parouse ao lado da pista co motor queimado na volta 59. Häkkinen pasou a ser segundo como resultado da retirada de Michael Schumacher. Coulthard cruzou a liña de meta na volta 72 para lograr a súa terceira vitoria da tempada nun tempo de 1'38:05,538, a unha velocidade media de 187.215 km/h.. Häkkinen terminou segundo 14´7 segundos atrás, por diante de Barrichello no terceiro posto, Villeneuve foi cuarto, Ralf Schumacher quinto e Trulli completou os puntos anotando a sexta posición. Frentzen, Button, Fisichella, Salo, Diniz e Heidfeld seguiron nos seguintes seis postos, con Irvine, Alesi e Gené o último dos clasificados.
Os Pensos, Os Pensos, Esgos
Os Pensos é un lugar da parroquia dos Pensos no concello ourensán de Esgos na comarca de Ourense. Tiña 8 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 5 eran homes e 3 mulleres.
Rogelio Groba (homónimos)
O nome de Rogelio Groba pode facer referencia a dúas persoas diferentes:
Kurenai no Buta
Porco Rosso (紅の豚), é un filme de anime de 1992 sobre un piloto italiano da primeira guerra mundial, que vive coma cazarrecompensas independente contra os "Piratas do Aire" no Mar Adriático. Disque foi vítima dunha maldición que o converteu nun porco. Outros aseguran que el mesmo maldiciuse ó remata-la Gran Guerra, farto dunha humanidade corrupta e que adoraba a guerra e o sangue. Cando coñece a Fio decátase de que aínda quedan persoas boas e puras e dalgún xeito, é capaz de anula-lo feitizo.
Foi orixinalmente pensada coma unha película para amosar en voo para as Japan Airlines, baseada no manga de Miyazaki The Age of the flying Boat (A Era dos Botes voadores), pero a produción foi ensombrecida pola guerra en Iugoslavia que acabou dándolle á película un ton máis serio.
Sinopse
Porco é un cocho aviador que frustra todos os actos de piratería perpetrados polos piratas aéreos do Adriático. Estes, decididos a acabar con valente e hábil aviador, póñense de acordo para contratar a un aventureiro americano cuxa misión será eliminalo.
Roda (homónimos)
O topónimo Roda pódese referir a:
Desoxiguanosina monofosfato
A desoxiguanosina monofosfato, tamén chamada monofosfato de desoxiguanosina ou ácido 5'-desoxiguanílico (ou desoxiguanilato), abreviada como dGMP, é un nucleótido que forma parte do ADN formado polo nucleósido desoxiguanosina esterificado cun fosfato. A molécula consta do azucre desoxirribosa enlazado á base nitroxenada guanina por enlace N-glicosídico entre o carbono 1' do azucre e o nitróxeno en posición 9 da base, e un grupo fosfato esterificado no carbono 5' do azucre.
A función do dGMP na célula é a de ser un dos nucleótidos que forma parte do ADN, xunto con dAMP, dCMP e dTMP. Os nucleótidos chegan á zona de replicación do ADN como nucleósidos trifosfato, neste caso dGTP, perden dous fosfatos en forma de pirofosfato, e enlázanse á cadea de ADN en formación como nucleósidos monofosfato, neste caso dGMP.
Tom Hardy
Edward Thomas Hardy, nado en Hammersmith, Londres o 15 de setembro de 1977 é un actor e produtor inglés.
Traxectoria
Aos vinte e un anos participou no concurso Find Me a Supermodel, polo que conseguiu un breve contrato con Models One. Neses anos e ata mediados dos vinte loitou contra as adiccións ao alcohol e á cocaína. Entrou en rehabilitación e mantívose sobrio dende 2003.
En setembro de 1998 uniuse ao Drama Centre London e pouco despois logrou o papel do soldado John Janovec na miniserie Band of Brothers. Debutou no cinema con Black Hawk Down, de Ridley Scott.
En 2015 interpretou a Max Rockatansky en Mad Max: Fury Road.
The Associates
The Associates (ou sinxelamente Associates) foi unha banda escocesa de post-punk formada en Dundee en 1979 polo vocalista Billy MacKenzie e o guitarrista Alan Rankine. O grupo comezou a gañar recoñecemento tras publicar unha versión non autorizada do tema de David Bowie "Boys Keep Swinging" como sinxelo de estrea en 1979, o cal lles conseguiu un contrato co selo Fiction Records. Posteriormente apareceu o seu álbum de estrea, The Affectionate Punch, en 1980 e a colección de sinxelos Fourth Drawer Down en 1981, ámbolos dous traballos loubados pola crítica.
No ano 1982 conseguiron o éxito comercial co álbum Sulk e os sinxelos "Party Fears Two" e "Club Country", e durante ese tempo foron asociados ao movemento New Pop. Rankine deixou o grupo ese ano, deixando a MacKenzie gravar co nome de The Associates ata 1990. A banda reuniuse brevemente en 1993. MacKenzie suicidouse no ano 1997.
Formarán, Pacios, Castro de Rei
Formarán é un lugar da parroquia de Pacios no concello lugués de Castro de Rei na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 4 habitantes (2 homes e 2 mulleres).
Hero Fiennes-Tiffin
Hero Beauregard Fiennes-Tiffin, nado en Londres, Inglaterra o 6 de novembro de 1997, é un actor inglés coñecido por interpretar o papel de Tom Riddle con 11 anos en Harry Potter e o misterio do príncipe, o sexto filme da saga de Harry Potter.
Divinity
Audiencias
Evolución da cota de pantalla mensual, segundo as medicións de audiencia elaborados en España por TNS. Están en letra grosa os meses nos que foi líder de audiencia.
23 de xaneiro
O 23 de xaneiro é o 23º día do ano do calendario gregoriano. Quedan 342 días para finalizar o ano, 343 nos anos bisestos.
Nacementos
miniatura|100px|Stendhal. miniatura|100px|Sergei Eisenstein.
Andemil, Vilaúxe, Chantada
Andemil é un lugar na parroquia de Vilaúxe, do concello de Chantada, na comarca de Chantada, pertencente a provincia de Lugo. No ano 2011 tiña 27 habitantes segundo datos do INE e do IGE. deles 15 eran homes e 12 eran mulleres.
Dinastía
Unha dinastía é unha serie de gobernantes dun o de varios estados relacionados entre si, ou provenientes todos dunha mesma liñaxe. Por extensión o termo aplícase a toda unha familia que acumula grandes cantidades de poder económico, político ou social durante diversas xeracións. A dinastía é a forma de sucesión da monarquía, na que o herdeiro da liñaxe sucede o monarca que morreu (ou se se produciu unha abdicación). Normalmente o herdeiro é o fillo pero pode designarse especificamente outro grao de parentesco.
Lingua tz’utujil
O tz’utujil é unha lingua maia falada polo pobo tz’utujil na rexión do sur do lago de Atitlán, en Guatemala. O tz'utujil está está estreitamente relacionado coas linguas veciñas kaqchikel e kʼicheʼ. Segundo o censo de 2002, máis de 60 000 persoas falan tz'utujil como a súa lingua nai. Ten dous dialectos, o oriental e o occidental.
Dinastía
Etimoloxía
A palabra deriva do latín dynastia, que deriva á súa vez do grego δυναστεία, lingua na que se refería ao poder, ao dominio ou ao goberno en si.
Lingua tz’utujil
A maioría do pobo tz’utujil ten o castelán como segunda lingua, aínda que moita da poboación máis vella non é quen de falalo. Moitos nenos non aprenden o castelán até que van á escola, ós cinco anos. No ano 2012, a Biblioteca Comunitaria Rija'tzuul Na'ooj de San Juan La Laguna ten actividades de contacontos para nenos en tz'utujil, e existen edicións de libros nesa lingua.
Gondriz, Pacios, Castro de Rei
Gondriz é un lugar da parroquia de Pacios no concello lugués de Castro de Rei na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 9 habitantes (5 homes e 4 mulleres).
Enfoques
Enfoques foi un programa dos servizos informativos da Televisión de Galicia que se emitiu entre 1988 e 1991.
Desenvolvemento
O programa estaba dedicado a reportaxes de temas de actualidade e de contido humano, as reportaxes eran tanto de produción propia e de canles e produtoras do resto de España e internacionais. Unha das súas reportaxes titulada A matanza nunha terra brava de Elvira Varela recibiu unha mención honorífica dos Premios de Prensa, Radio e Televisión do Ministerio de Cultura de España.
Hemo B
O hemo B (tamén chamado protohemo IX) é un composto de tipo hemo unido a proteínas, formado por un átomo de ferro (II) unido a un anel porfirínico. É o grupo hemo máis abundante. Aparece, por exemplo, nas proteínas transportadoras de oxíxeno molecular hemoglobina e mioglobina, nas que o grupo hemo intervén no transporte do oxíxeno e tamén lle dá cor vermella escura a esas proteínas (e, por tanto, ao sangue e carne). A familia de encimas peroxidases tamén contén hemo B. Os encimas COX-1 e COX-2 (ciclooxixenases) teñen hemo B nun dos seus dous centros activos.
Xeralmente, o hemo B está unido á matriz proteica que o rodea (chamada apoproteína) por medio dun só enlace de coordinación entre o ferro hémico e unha cadea lateral de aminoácido.
Tanto a hemoglobina coma a mioglobina teñen un enlace de coordinación do ferro do hemo cunha histidina evolutivamente conservada, mentres que a óxido nítrico sintase e o citocromo P450 teñen un enlace de coordinación cunha cisteína evolutivamente conservada.
O átomo de ferro posúe seis enlaces de coordinación. Como o ferro nas proteínas que conteñen hemo B está unido aos catro nitróxenos da porfirina (formando un plano) e a un só átomo doante de electróns da proteína, o ferro está comunmente en estado pentacoordinado. Cando se unen o osíxeno (O2) ou o monóxido de carbono (CO) tóxico o ferro pasa a estar hexacoordinado. A forza de unión co hemo do monóxido de carbono é unhas 200 veces maior ca a do oxíxeno, polo que poden producirse facilmente intoxicacións por CO.
Sant Hipòlit de Voltregà
Sant Hipòlit de Voltregà é un municipio español da comarca de Osona, na provincia de Barcelona (Cataluña).
Está situádo ao norte da plana de Vic e cos seus 0,97 km² é o concello máis pequeno da comarca e un máis pequenos de Cataluña. Está rodeado completamente polo concello de Les Masies de Voltregà. O hóckey a patíns, co Club Patí Voltregà, é o deporte por excelencia e popularizou á vila ao redor de todo o mundo.
Gualdim Pais
Gualdim Pais, nado en Amares en 1118 e finado en Tomar en 1195, foi un cruzado portugués, Frade Templario e Cabaleiro de Afonso I de Portugal (1128-1185). Foi o fundador da cidade de Tomar.
Biografía
Fillo de Paio Ramires e de Gontrode Soares, foi criado no Mosteiro de Santa Cruz de Coímbra e ficou moi cedo ó servizo do futuro Rei, D. Afonso Henriques, combatendo a carón dos seus irmáns de armas, os cabaleiros Mem Ramires e Martim Moniz, en todas as batallas contra os mouros para conquistar o reino. Foi ordenado Cabaleiro polo soberano na Batalla de Ourique (1139).
Partiu despois para o Reino de Xerusalém, na Palestina, onde militou durante cinco anos como Cabaleiro da Orde dos Templarios, participando no cerco á cidade de Jafa.
Ó retornar, foi ordenado como cuarto Gran-Mestre da Orde en Portugal (1157), entón situado en Soure, onde tiñan castelo dende 1128 (Castelo de Soure) por doazón de D. Teresa. Fundou, nesa cualidade, o Castelo de Tomar e o Convento de Cristo (1160), que se converteu o Cuartel-Xeral dos Templarios en territorio portugués, dando foral á nova vila no ano de 1162.
Tamén fundou o Castelo de Almourol, o de Idanha, o de Monsanto e o de Pombal. Deu foral a Pombal en 1174.
Cercado en 1190 en Tomar polas forzas do Imperio almohade baixo o mando do Califa Abu Yusuf Ya'qub al-Mansur, conseguiu defender o Castelo contra un efectivo numericamente superior, detendo así a invasión do norte do Reino de Portugal por esta parte.
Faleceu en Tomar no ano de 1195, e alí atópase sepultado, na Igrexa de Santa María dos Olivais.
Pedro Henríques de Castela
Pedro Henríques de Castela, tamén coñecido como Pedro Enríquez de Castilla, nado contra 1355, e finado en Ourense o 2 de maio de 1400, foi un magnate castelán, fillo ilexítimo de Fadrique Afonso de Castela, mestre da Orde de Santiago.
Dominios en Galicia
Foi conde de Trastámara, de Lemos, de Sarria, de Viana e do Bolo, señor de Traba e de Castro Caldelas, e tamén pertegueiro maior de Santiago, comendeiro maior dos bispados de Mondoñedo e Lugo, e de numerosos mosteiros galegos, como o de Santa María de Meira e San Xoán de Poio, o que o convertía no magnate «máis poderoso», ou no «gran señor de Galicia», e continuador da saga de membros da realeza ou vinculados con ela, como o infante Filipe de Castela, Pedro Fernández de Castro, Fernán Ruiz de Castro, e Henrique de Trastámara, que tiveron grandes posesións e exerceron destacados cargos neste Reino.
Dominios en León e Castela
No último período da súa vida exerceu o cargo de condestable de Castela, e conseguiu os señoríos de Ponferrada, Villafranca del Bierzo, Alba de Tormes e Paredes de Nava, e, aínda que todas as súas posesións foron confiscadas en 1384 e 1394, conseguiu recuperalas en ambas as ocasións.
O prestixioso medievalista Juan Torres Fontes sinalou que a «súa actividade no terreo político foi grande, aínda que sempre sen sorte estando sempre nun segundo piano, e nada fixo no aspecto militar e menos aínda exerceu o seu oficio de condestábel, só útil para cobrar os emolumentos que lle correspondían.
Conflito co arcebispo de Santiago
Cómpre salientar o conflito que mantivo, entre 1384 e 1388, co arcebispo de Santiago de Compostela Juan García Manrique.
En 1384 ambos os dous grandes señores iniciaron un preito pola posesión de diversas propiedades entre as que figuraban unhas casas na praza das Mazarelas de Santiago de Compostela, a fortaleza e o territorio de Castro de Montes, na Terra de Montes, e a torre da Barreira, na parroquia de Riobó, que eran reclamadas por ambos os magnates, xunto coas terras desas zonas. O preito intentouse resolver perante a Real Audiencia e Chancelaría de Valladolid, sendo os oidores nese momento o arcebispo de Toledo Pedro Tenorio, o bispo de Oviedo Gutierre de Toledo, e os doutores Álvar Martínez, Juan Alfonso e Pero Fernández. E na sentenza que se pronunciou en Torrijos sobre o preito o 17 de marzo de 1384, quedou establecido que o conde Pedro Henríques debería devolver todas esas propiedades ao arcebispo compostelán nun prazo de trinta días a contar desde a publicación da sentenza, e aboar os costos do proceso, que ascenderon a mil trescentos cincuenta e nove marabedís.
Pero a pesar de que na sentenza emitida en Torrijos en 1384 quedara establecido que todos eses bens deberían ser devoltos ao arcebispo polo conde de Trastámara, este último, alegando diversos dereitos e argüíndo «un pretexto detrás doutro», conseguiu pospoñer a aplicación da sentenza e retivo todos eses bens, xa que no caso das vivendas da praza das Mazarelas alegaba que se realizaran nelas traballos considerábeis ás súas expensas, aínda que admitiu que as tomara ilegalmente e pola súa «propia autoridade».
Porén, o 24 de novembro de 1388, achándose o arcebispo Juan García Manrique e o conde Pedro Henríques en Medina del Campo, ambos os dous acordaron someterse ao veredicto que emitira unha comisión, á que outorgaron amplos poderes, que estaba composta por Lope Gómez de Lira, Fernán Peres de Andrade o Boo e Juan Rodríguez de Biedma, e quedou establecido que esta comisión ou tribunal tería potestade para facer cumprir o veredito que se establecera acerca do destino deses bens e para sancionar cunha multa de 10 000 dobras de ouro castelás ao arcebispo ou ao conde en caso de que algún deles non se sometera ao veredicto establecido.
E o 10 de decembro de 1388, en Medina del Campo, os membros da comisión antes mencionada sentenciaron que o conde de Trastámara xamais tivera «dereito ningún» sobre as casas da praza das Mazarelas, polo que foi obrigado a devolvelas ao arcebispo xunto con outras propiedades e a conseguir que a súa esposa, a condesa Isabel de Castro, aceptara a sentenza e se comprometera a respectala no futuro.
Así e todo, a sentenza non foi totalmente desfavorábel para o conde, xa que para evitar que no futuro se produciran «discordias et contiendas et debates» quedou establecido que o arcebispo entregaría ao conde en dous prazos consecutivos 300 marcos de prata en concepto das sumas que o conde investira nesas propiedades e outros 30 000 marabedís «da moeda vella» polo que gastara nas casas da praza das Mazarelas.
Barrio, Parderrubias, A Merca
Barrio é un lugar da parroquia de Parderrubias no concello ourensán da Merca na Comarca da Terra de Celanova. Tiña 199 habitantes no ano 2012 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 90 eran homes e 109 mulleres.
Artistas no Salón da Fama do Rock
A seguinte é unha lista parcial de artistas incluídos no Salón da Fama do Rock.
-814
Outros
Historia ano a ano
O Cerrapio, A Agualada, Coristanco
O Cerrapio é un lugar da parroquia da Agualada no concello coruñés de Coristanco na comarca de Bergantiños.
Guerra contra o terrorismo
No 2013, o presidente Barack Obama anunciou que os Estados Unidos non continuarían coa guerra, centrándose en inimigos específicos, máis que seguindo unha táctica.
You Can't Hide Your Love Forever
You Can't Hide Your Love Forever é o primeiro álbum de estudio da banda escocesa de post-punk Orange Juice, publicado en febreiro de 1982 a través do selo Polydor Records. O título deriva dunha liña da canción "Hi Dear" de Jonathan Richman & The Modern Lovers. O disco foi reeditado por Domino en 2014.
Pisco (augardente)
Pisco é o nome de dúas variedades de augardentes de uva, producidas en Chile e no Perú, elaboradas fundamentalmente mediante a destilación do produto da vide, como o brandy e o coñac, mais sen posuír unha prolongada crianza en barricas de madeira. Adóitase incluír dentro da familia ou categoría dos brandy.
A práctica tradicional provén inicialmente do val de Pisco e posteriormente nas rexións de Lima, Ica, Arequipa, Moquegua e Tacna. Trátase dunha verba quechua que significa "ave" ou "paxaro".
Dende mediados do século XVI (1574), os españois comezaron a utilizar o nome Pisco cando os monxes da costa intensificaron a produción do aguardente de uva peruano, produto que rapidamente se converteu nunha bebida popular polas súas características particulares como ser incoloro e ter un alto grao alcóholico.
A variedade de aguardente de pisco producido no Chile ten un proceso de destilación, compoñentes e grao alcohólico diferentes, sendo porén distinto ao pisco producido no Perú.
No aguardente chileno, a uva usada é a moscatel, en variedades diversas, ademais de, en menor medida, de uvas como Pedro Jiménez e torontel.
Controversia sobre a denominación
Existe unha diferenza entre Perú e Chile acerca da exclusividade no uso do termo "pisco".
Perú defende que «pisco» trátase dunha denominación de orixe exclusiva (como o caso da champaña), vinculada á cidade de Pisco e certos vales próximos produtores de uvas, e que por iso só debería ser utilizado polo produto elaborado nese país. Mentres, Chile sostén que se trata dun termo ou denominación xenérica (como viño ou whisky), defendendo que a denominación de orixe da súa variedade sexa «Pisco chileno».
Ponte Taboada
A ponte Taboada é unha ponte románica do século X, sobre o río Deza, situada entre as parroquias de Prado (Lalín) e Taboada (Silleda), dálle nome ao lugar da Ponte Taboada.
Construída en 912 (segundo unha inscrición que figura na ponte), cun só arco de medio punto apuntado. Pertence ao itinerario da antiga Vía da Prata, sendo o histórico paso sobre o río Deza.
Desoxicitidina monofosfato
A desoxicitidina monofosfato, tamén chamada monofosfato de desoxicitidina ou ácido 5'-desoxicitidílico (ou desoxicitidilato), abreviada como dCMP, é un nucleótido que forma parte do ADN formado polo nucleósido desoxicitidina esterificado cun fosfato. A molécula consta do azucre desoxirribosa enlazado á base nitroxenada citosina por enlace N-glicosídico entre o carbono 1' do azucre e o nitróxeno en posición 1 da base, e un grupo fosfato esterificado no carbono 5' do azucre.
A función do dCMP na célula é a de ser un dos nucleótidos que forma parte do ADN, xunto con dAMP, dGMP e dTMP. Os nucleótidos chegan á zona de replicación do ADN como nucleósidos trifosfato, neste caso dCTP, perden dous fosfatos en forma de pirofosfato, e enlázanse á cadea de ADN en formación como nucleósidos monofosfato, neste caso dCMP.
Estadio Municipal Verónica Boquete de San Lázaro
O Estadio Municipal Verónica Boquete de San Lázaro, coñecido ata 2018 como Estadio Multiusos de San Lázaro, é un estadio situado no barrio de San Lázaro, na cidade de Santiago de Compostela. Nel caben 16.666 persoas, e as súas dimensións son 105 x 68 metros. Leva o nome da futbolista compostelá Verónica Boquete.
Na actualidade é o feudo local do SD Compostela. Nas súas instalacións teñen as súas sedes a Dirección Xeral para o Deporte da Xunta de Galicia, o departamento de Deportes do Concello de Santiago, a Delegación local de Fútbol, a Federación Galega de Baloncesto, a Federación galega de Caza, a Escudería Compostela, o Comité local de árbitros de Fútbol e o Moto Club Compostela.
Historia
miniatura|Interior do estadio.
Fútbol
Formado en 1962, a SD Compostela comezou xogando no Estadio da Residencia da Universidade de Santiago de Compostela mentres se remataba a construción do Campo Municipal de Santa Isabel. O 22 de setembro de 1963 inaugurouse o dito campo. Tiña un peche sinxelo cunha cuberta, e en 1969 instalouse nel unha tribuna e uns focos luminosos, cun custo de 1 millón de pesetas. A SD Compostela xogou nese campo ata 1993 (o seu filial ata 2003, cando o campo foi remodelado como parte do Centro Municipal de Deportes, co nome de Santa Isabel).
Os traballos de construción do Multiusos de San Lázaro comezaron en 1991, no arrabalde leste da parroquia de San Lázaro. O estadio ten forma oval e o tellado de cor terracota, deseñado para aguantar unha posible ampliación cun segundo chanzo no lado oeste. O campo está rodeado dunha pista de atletismo de 400 metros de lonxitude, algo inusitado nos estadios españois. A maior parte dos seareiros poden estar sentados en cadeiras individuais, todos eles baixo cuberto.
A inauguración tivo lugar o 24 de xuño de 1993, cun torneo a catro entre o Deportivo de la Coruña, CD Tenerife, CA River Plate e São Paulo FC. O Dépor e o River Plate xogaron o primeiro partido, marcando Bebeto o primeiro gol.
O 8 de novembro de 2018 o Concello de Santiago de Compostela aprobou o cambio de nome do estadio en recoñecemento a Vero Boquete, unha das mellores futbolistas galegas.
Atletismo
O Estadio Municipal Verónica Boquete de San Lázaro ten unha das 2 pistas de atletismo da capital galega, sendo a outra a do Estadio Universitario. A pista de atletismo de San Lázaro ten 8 carreiros pero realmente non chega ós 400 metros de lonxitude (por uns centímetros), polo cal o concello de Santiago de Compostela nunca puido acadar a homologación por parte da Federación Galega de Atletismo para a disputa de competicións oficiais. Non obstante, varios clubs de atletismo locais empregan as instalacións de atletismo do estadio para adestrar, sendo o número de usuarios rexistrados próximo ós 350, uns 300 federados e outros 50 particulares. Actualmente o horario de apertura para adestrar é de 17:00 a 22:00 horas, e calquera persoa pode empregar as instalacións de balde, previo rexistro nas oficinas do estadio.
Mosca (homónimos)
Mosca pode referirse a:
26 de xaneiro
O 26 de xaneiro é o 26º día do ano do calendario gregoriano. Quedan 339 días para finalizar o ano, 340 nos anos bisestos.
Nacementos
miniatura|100px|Helvetius.
Mortes
miniatura|100px|Théodore Géricault. miniatura|100px|Kobe Bryant.
Outros
Os 366 días do ano
Xuventudes Socialistas de Galicia
miniatura|Os tres últimos secretarios xerais das XSG, [[José Manuel Lage, Alfredo Rodríguez e Dolores Rodríguez reunidos co gallo dos cen anos das Juventudes Socialistas de España.]] Xuventudes Socialistas de Galicia (XSG) é unha organización política xuvenil, galeguista e socialista. Aínda que é unha organización independente, relaciónase a nivel do Estado Español, e de xeito federal, coas Juventudes Socialistas de España (JSE) e son o referente na mocidade do Partido dos Socialistas de Galicia (PSdeG).
Historia e características
As primeiras agrupacións locais das XSG xorden nas principais cidades galegas entre 1903 e 1904. Autodefínense coma unha organización que ten os seguintes obxectivos: a liberdade, a igualdade e a solidariedade, o galeguismo, a tolerancia, a participación, o desenvolvemento sostible, o pacifismo, o republicanismo e o federalismo.
Obxectivos
Os seus obxectivos son:
Luxís, Pacios, Castro de Rei
Luxís é un lugar da parroquia de Pacios no concello lugués de Castro de Rei na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 2 habitantes (un home e unha muller).
Misión Krulak-Mendenhall
miniatura|Xeneral Victor Krulak da Marina dos [[Estados Unidos de América|Estados Unidos|alt=]] A misión Krulak-Mendenhall foi unha expedición de investigación de feitos levada a cabo pola administración Kennedy no sur de Vietnam a comezos de 1963. O fin desta expedición era investigar o progreso do réxime vietnamita e os conselleiros militares do goberno estadounidense que se estaban enfrontando á Fronte Nacional de Liberación de Vietnam no sur do país. A misión foi dirixida por Victor Krulak e Joseph Mendenhall. Krulak era un xeneral de alto mando dentro da mariña estadounidense mentres que Mendenhall era oficial sénior da Oficina de Asuntos Exteriores con experiencia en manexar asuntos referentes a Vietnam.
Nos seus testemuños ao NCS, Krulak enviaba informes optimistas sobre o progreso da guerra, mentres que Mendenhall presentaba unha visión sombría de fracaso militar e descontento xeral.
Krulak ignorou o apoio popular ao Viet Cong, sentindo que os esforzos dos soldados vietnamitas no campo non se verían afectados polo malestar do público ante políticas de Diệm. Mendenhall centrábase en medir o sentimento dos vietnamitas urbanos e concluíu que as políticas de Diệm incrementaban a posibilidade de guerra civil civil e estaban provocando que o sur vietnamita baixo o Viet Cong mellorase a calidade das súas vidas. Os informes diverxentes levaron ao presidente Jonh F. Kennedy a preguntar a ambos: "Visitastes o mesmo país?"
O informe inconcluso foi obxecto de discusión entre os principais asesores de Kennedy. Varias vías de acción respecto a Vietnam foron discutidas, entre elas apoiar un cambio de réxime ou tomar medidas selectas deseñadas para trabar a influencia de Ngo Dinh Nhu, irmán e conselleiro político do presidente. Nhu e a súa esposa eran vistos como unha das principais causas dos problemas políticos do sur de Vietnam.
Antecedentes
Tras os tiroteos de Hue Phat Dan do 8 de maio, iniciáronse as protestas civís no sur de Vietnam. Nove budistas foron disparados por católicos do réxime do presidente Ngo Dinh Diem tras desafiar unha lei que vetaba as bandeiras budistas en Vesak, a celebración do aniversario de Budha e manifestarse en contra do goberno. Tras os tiroteos, os líderes budistas formaron unha alianza para pedir a Diem igualdade relixiosa e unha compensación ademais de xustiza para as vítimas e as súas familias, pero Diem e a súa resistencia fixeron que as protestas aumentasen. A inmolación do monxe budista Thich Quang Duc en Saigon foi un desastre para as relacións públicas do réxime de Diem xa que as fotos do suceso chegaron ás portadas dos periódicos a nivel mundial e converteuse nun símbolo das políticas de Diem. Mentres as protestas continuaron, as forzas especiais do Exército da República de Vietnam, leais ao irmán do presidente, levaron a cabo redadas en pagodes o día 21 de agosto, deixando un gran número de baixas e danos baixo a lei marcial. Universidades e institutos foron pechados, o que provocou protestas dos budistas. Mentres tanto, a loita contra o Viet Cong comezaba a perder forza debido aos rumores dunha loita interna entre as tropas de ARVN, que foi expandida por varios xenerais que montaron o complot para distraer a atención da insurxencia. Tras as incursións ás pagodes, a administración Kennedy mandou un telegrama á embaixada de Saigón ordenando explorar a posibilidade dun novo líder.
Iniciación da expedición
Ao finalizar a reunión do Consello Nacional de Seguridade, o 6 de setembro foi acordada a prioridade de obter información sobre o que estaba ocorrendo en Vietnam. O Secretario de Defensa, Robert McNamara, propuxo mandar o xeneral Victor Krulak nunha expedición para buscar probas. O Consello de Seguridade Nacional dos Estados Unidos acordou que Joseph Mendenhall, oficial da Oficina de Asuntos Exteriores con experiencia en Vietnam, o acompañaría e a misión comezaría ese mesmo día.
Na súa viaxe de volta a Washington D.C, Krulak e Mendenhall levaron a John Mecklin, director do Servizo de Información, e a Rufus Phillips, director dos programas rurais para as Misións de Operacións dos Estados Unidos e conselleiro do Programa Estratéxico Hamlet para que informasen. O Departamento de Estado mandou á embaixada de Saigón un telegrama detallado que contiña preguntas sobre a opinión pública dos vietnamitas de todos os estratos da sociedade. En palabras de Krulak, o obxectivo era observar "os efectos dos recentes eventos desencadeados polas actitudes dos xenerais vietnamitas e o esforzo na guerra contra o Viet Cong".
Nunha viaxe de 4 días, os dous homes viaxaron a través de Vietnam antes de regresar a Washington co seu informe. Krulak visitou 10 localizacións en 4 zonas das forzas da ERVN e falou co embaixador Henry Calbot Jr, o xefe das forzas armadas estadounidense en Vietnam, Gxneral Paul Harkins e o seu cadro de persoal, 87 conselleiros e 22 oficiais do ERVN. Mendenhall viaxou a Saigon, Hué, Da, Nang e outras cidades das provincias, falando con aliados vietnamitas. As súas análises da situación foron opostas. Mecklin escribiu "foi unha misión moi importante, que consistía en viaxar 24 000 millas e asimilar a situación en Vietnam en tan só catro días, e era unha síntoma de que o goberno estadounidense estaba involucrado". A misión estaba marcada polas tensións entre os líderes de ambos os países. Mendenhall e Krulak non se levaban ben e falaban o necesario. Mecklin e Krulak pelexaron no voo de volta, Krulak non aprobaba a idea de Mecklin de levar vídeos televisivos que foron prohibidos polo réxime de Diem, xa que cría que era violar a soberanía. Tras unha longa e agre discusión no avión, Krulak cominou a Mecklin parq que deixase o vídeo en Alaska durante a parada para repostar e así o fixo.
Informe e reunión
Os antecedentes de Krulak e Mendenhall eran un reflexo dos seus informes tan opostos da guerra. Krulak deu unha visión optimista do progreso militar e non tivo en conta o efecto da crise budista no ERVN na loita contra o Viet Cong. A súa conclusión foi que "a estrela fugaz aínda seguía adiante e cun ritmo impresionante. Foi afectada polas crises políticas pero o impacto non é moi grande".