cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rainer Maria Woelki
Rainer Maria Woelki, nado o 18 de agosto de 1956 en Colonia, é un eclesiástico católico latino, cardeal dende 2012 e arcebispo metropolitano de Colonia dende 2014.
Traxectoria
Foi ordenado sacerdote da arquidiocese de Colonia o 14 de xuño de 1985 polo arcbispo Joseph Höffner.
O 24 de febreiro de 2003 foi nomeado bispo auxiliar de Colonia. Recibiu a ordenación episcopal o 30 de marzo de mans do cardeal Joachim Meisner.
O 2 de xullo de 2011 foi nomeado arcebispo de Berlín. O papa Bieito XVI creouno cardeal, co título de Cardeal-Presbítero de San Giovanni Maria Vianney no consistorio do 18 de febreiro de 2012.
O 11 de xullo de 2014 foi nomeado arcebispo de Colonia.
Galería de imaxes do aeroporto de Santiago-Rosalía de Castro
Galería de imaxes do aeroporto de Santiago-Rosalía de Castro.
Vilafrime, Vieiro, A Fonsagrada
Vilafrime é un lugar da parroquia de Vieiro, no concello lugués da Fonsagrada, na comarca da Fonsagrada. Segundo o IGE, en 2015 tiña 14 habitantes (9 homes e 5 mulleres).
PlayStation
A PlayStation é a primeira dunha serie de consolas de videoxogos. Esta primeira versión foi concibida e lanzada no mercado por Sony o 3 de decembro de 1994 no Xapón e no 9 de setembro de 1995 nos Estados Unidos. Extremadamente popular, é tido como o grande responsable pola popularización dos xogos en CD.
Orixe
A orixe da PlayStation remonta a 1990, cando Nintendo planeaba unha expansión para o seu entón actual consola, a Super Nintendo. Após a desistencia da Nintendo do proxecto, a Sony deu continuidade ó mesmo e divulgou o entón o proxecto do seu videoxogo propietario en 1993. A Nintendo tentou medidas xudiciais para impedir o lanzamento e a fabricación, pero perdeu en varias instancias nos Estados Unidos e o Xapón.
Versións
miniatura|dereita|A primeira versión de PlayStation PlayStation posúe un deseño típico para súa época, unha "caixa" cinza composta dunha unidade lectora de CDROM e portas para joysticks e memory cards (cartóns de memoria que almacenan informacións dos xogos). A consola pasou por unha reestilización en 2000, ficou menor e con liñas arredondadas sendo chamado de PSone.
Especificacións
miniatura|A primeira versión de PlayStation redeseñada, PSone
As Gándaras, A Ciadella, Sobrado
As Gándaras é un lugar da parroquia da Ciadella, no concello coruñés de Sobrado, na comarca da Terra de Melide. Segundo o IGE, en 2018 tiña 2 habitantes (1 home e 1 muller).
Toponimia
Unha «gándara» fai referencia a un terreo baixo, areento, húmido e improdutivo, onde só medra a maleza. Procedería da palabra prerromana ganda, que significa «pedregal».
Ramiro Ulloa Villar
Ramiro Ulloa Villar, nado en Orazo (A Estrada) e finado na mesma parroquia o 11 de xuño de 1933, foi un avogado e político galego.
Traxectoria
Fillo de Faustino Ulloa Estévez. Membro da Federación Agraria da Estrada, foi alcalde da Estrada do 11 de xaneiro de 1916 ao 25 de marzo de 1917. Foi elixido deputado provincial en 1917 e 1921. Durante a República foi Xuíz municipal de Marín.
Os Martices, Rebordelo, Cerdedo-Cotobade
Os Martices é un lugar da parroquia de Rebordelo, no concello pontevedrés de Cerdedo-Cotobade. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2020 tiña 14 habitantes (5 homes e 9 mulleres).
O Porto da Vila, Roupar, Xermade
O Porto da Vila é un lugar da parroquia de Roupar, no concello lugués de Xermade na comarca da Terra Chá.
Xosé Estévez
Xosé Estévez Rodríguez, nado en Quiroga o 29 de agosto de 1943, é un historiador galego.
Traxectoria
Diplomado en Estudos Eclesiásticos, Seminario Maior Diocesano de Lugo, licenciado en Filosofía e Letras pola Universidade Complutense de Madrid en 1973, e doutor en Historia pola Universidade de Deusto, en 1990.
Primeiro foi crego, un crego atípico, moi lembrado pola banda da Fonsagrada, que non cobraba nos enterros e participaba como un veciño máis en todos os traballos comunais. Secularizouse e fíxose historiador. Máximo especialista en Galeusca.
Trasladouse en 1973 ao País Vasco segundo as súas sus propias palabras "pola agradable chaamada do amor e o duro imperativo do traballo". Tivo dous fillos, e unha filla falecida en 2006.
Retrato robot
miniatura|dereita|Retrato robot do santo [[Paulo de Tarso elaborado pola Landeskriminalamt alemá.]]
Xosé Estévez
Traxectoria
Profesor na Universidade de Deusto, Campus de Donostia, de Historia Moderna desde 1973, de Historia Moderna e Contemporánea do País Vasco desde 1993, de Nacionalismos e Rexionalismos desde 1995, de Sociedade e Cultura na España Contemporánea desde 1999 e de Historia da España Actual tamén desde 1999 ata a súa xubilación. Tamén exerceu a docencia como profesor titular de FP-2 e de Bacharel LOGSE no Centro Nazaret, da Fundación Kutxa.
Socio de número da Real Sociedade Bascongada de Amigos do País, desde 1987, colaborador da Gran Enciclopedia Ilustrada do País Vasco e dos periódicos Deia, Gara e A Nosa Terra.
Seixas, A Cervela, O Incio
Seixas é un lugar da parroquia da Cervela, no concello lugués do Incio, na comarca de Sarria. Segundo o INE en 2017 e 2018 tiña 3 habitantes (1 home e 2 mulleres), un menos que en 2016.
Xosé Estévez
Traxectoria
Grande amigo de Manuel María, publicou un estudo sobre a súa relación con Euskal Erria.
Seixas, A Cervela, O Incio
Toponimia
O topónimo fai referencia a un lugar onde habería moitas, plural de (latín), "seixo ou croio branco".
Xosé Estévez
Traxectoria
En 2017 foi o duodécimo Premio Galiza Mártir.
Vladimir Liakhov
Vladimir Afanasievich Liakhov, nado en Antratsit, Lugansk, o 20 de xullo de 1941 e finado o 19 de abril de 2018, foi un astronauta soviético que formou parte das misións Soiuz 31, Soiuz TMA-6, Soiuz T-9, Soiuz TM-5 e Soiuz 34.
Estirpe
Estirpe é un libro de poesía escrito por Xosé Luís Méndez Ferrín en lingua galega, e publicado por Edicións Xerais en 1994 acompañado de debuxos de Gonzalo Araúxo. Gañou o Premio da Crítica de poesía galega en 1994 e mailo Premio Losada Diéguez de creación poética de 1995.
Características
O libro é unha volta ás orixes de Méndez Ferrín, como Onde o mundo se chama Celanova para Celso Emilio Ferreiro, pois como dicía Rainer Maria Rilke, “a segunda patria é a infancia”. Así, o título axuda a comprender que vimos do pasado, e Méndez Ferrín evoca os espazos vitais por onde discorreu a súa vida, con catro lugares fundamentais: Dunha banda, Ourense e Vilanova dos Infantes durante a infancia como contraposición dun mesmo período: Vilanova como espazo máxico e Ourense como lugar das certezas, con sotanas e camisas azuis. Doutra banda, Santiago de Compostela como cidade enigmática, chea de segredos por descubrir, e coa experiencia da aprendizaxe xunto a Otero Pedrayo, e Vigo como cidade proletaria e fronteiriza. Pero ademais da experiencia vital, o termo Estirpe serve para referirse á historia dunha nación e aos problemas coetáneos.
Retrato robot
Un retrato robot é unha reconstrución plástica dunha persoa da que se carecen imaxes fidedignas. O retrato robot realízase a través da descrición de alguén que a coñece. Utilízase habitualmente para investigacións policiais, co fin de poder identificar a delincuentes ou a persoas desaparecidas.
Estirpe
Estrutura
Estirpe inclúe os poemas "Escrito na pedra", "Concheiro", "Serpe", "Illas", "Cervo", "Cabalos", "Espada", "Labirinto" e "Disidencia e fin". Despois seguen "Jerry Lee Lewis", "Quai des Brumes" (11 poemas co mar como nexo), "Testamento do Ghebo", "Despedida ao Crasto Laboreiro", "Pontevedra" (adicado a Gonzalo Adrio Barreiro, onde fala da represión acontecida en 1936 tralo alzamento nacional), "Buscalque", "En las orillas del Sar", "Sorga" (en referencia ao río Sorga), "Homenaxe a Fidel Castro", "Dume", "Acougo", "A gorda que Desata", "Don García, Rei", "O Cambedo" (en referencia á batalla de Cambedo), "Perceval", "Seitura", "Curro de Morgadáns", "Miña casiña, meu lar", "Prisciliano", "Irlanda" e "Colofón".
Cinco destes poemas ("Quai des Brumes", "Despedida a Crasto Laboreiro", "Buscalque", "En las orillas del Sar" e "Sorga") apareceran xa publicados en 1992.
Estilo
O libro alterna poemas con estrofa libre e outros con estrofas clásicas. Respecto á rima, é libre e polirrítmica, con versos de arte maior na maior parte. Entre os recursos estilísticos empregados aparecen a enumeración, os encabalgamentos, a anadiplose, a aliteración ('vista vidrada') e o refrán.
Linguaxe
Ao longo da súa obra, o autor adoita obviar nos seus escritos a normativa oficial do galego. Malia que na data da publicación estaban vixentes as Normas Ortográficas e Morfolóxicas do Idioma Galego (acordadas en 1982 entre a RAG e o ILG), son comúns as desavinzas no vocabulario empregado. Ao tempo, aparecen numerosos estranxeirismos ('sports') e cultismos. Tamén aparecen castelanismos, como o 'ai Dios Mio!' repetido como refrán en "Miña casiña, meu lar".
Temática
Hai temas recorrentes das orixes prehistóricas de Galiza, como as representacións dos petróglifos con figuras como as serpes, cervos (figura estudada por Ferrín no estudo Cancioneiro de Pero Meogo, publicado en 1968), espadas e labirintos. Homenaxéase a autores clásicos da poesía da literatura galega, como Rosalía de Castro, Eduardo Pondal, Manuel Antonio, Ramón Cabanillas ou Álvaro Cunqueiro.
O mar é o protagonista dos once poemas de "Quai des Brumes", facendo mención a clásicos da literatura universal como Victor Hugo ou Daniel Defoe, a persoeiros galegos como Benito Soto ou Urbano Lugrís, e a lugares como Lisboa, Londres, as illas Ons e Cíes, Aldán ou A Moureira.
Ilustracións
Os textos aparecen acompañadas de numerosos debuxos de Gonzalo Araúxo, con técnicas como a pintura e o gravado. A maioría usan a cor negra en diferentes escalas, se ben hai algunha ilustración policromada.
O Rego do Corzo, Cazás, Xermade
O Rego do Corzo é un lugar da parroquia de Cazás no concello lucense de Xermade na comarca da Terra Chá.
Economía de Bolivia
miniatura|left|[[Lago Titicaca, do lado boliviano.]] Bolivia é un dos países máis pobres e menos desenvolvidos de América Latina. Tras unha desastrosa crise económica no inicio da década de 1980 reformas atraeron o investimento privado, estimularon o crecemento económico e diminuíron os índices de pobreza na década seguinte. O período entre 2003 e 2005 foi caracterizado por inestabilidade política, tensións raciais e violentas protestas contra plans - posteriormente abandonados - de exportar o gas natural producida no país para grandes mercados do Hemisferio Norte. No ano 2005 o país aprobou unha controvertida lei sobre hidrocarburos que impuxo un significativo aumento dos dereitos sobre a produción e determinou que as empresas estranxeiras que operaban baixo o réxime de contratos de risco entregasen toda a súa produción á empresa estatal, a cambio dunha tarifa fixa polos servizos.
miniatura|left|Minas en [[Potosí.]] As principais actividades económicas en Bolivia son a minería, a fundición de metais, e a agricultura (especialmente a soia, o café e tamén a coca). O país é auto-suficiente en enerxía, grazas ás súas reservas de gas natural.
O país, hai moito un dos máis pobres e menos desenvolvidos países da América Latina, fixo progresos considerábeis no sentido do desenvolvemento dunha economía de mercado. Durante a presidencia do presidente Gonzalo Sánchez de Lozada (1993-97) Bolivia asinou un tratado de comercio libre co México, tornouse membro asociado do Mercado Común do Cono Sur (Mercosul) e procedeu á privatización da liña aérea estatal, da compañía de teléfonos, dos camiños de ferro, da compañía eléctrica e da compañía petrolífera.
O crecemento económico aminorou en 1999, en parte debido a políticas orzamentarias restritivas que limitaron os fondos necesarios para programas de loita contra a pobreza, e ás consecuencias da crise financeira asiática. No ano 2000, serios disturbios públicos en abril e en setembro/outubro baixaron o crecemento para 2,5%. O PIB boliviano non creceu en 2001 debido ao abrandamento global e á vagarosa actividade doméstica.
A Igrexa, A Ciadella, Sobrado
A Igrexa é un lugar da parroquia da Ciadella, no concello coruñés de Sobrado, na comarca da Terra de Melide. Segundo o IGE, en 2018 tiña 7 habitantes (3 homes e 4 mulleres).
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, o lugar da igrexa.
Don Davis
Donald Davis Romain, nado o 4 de febreiro de 1957 en Anaheim (California), é un compositor estadounidense de música para películas e director de orquestra. É máis coñecido polo seu traballo nos filmes da serie Matrix (The Matrix, The Matrix Reloaded e The Matrix Revolutions) e traballou nunha gran variedade de películas desde terror a comedia.
As súas partituras caracterízanse pola súa atonalidade e estilo vangardista, con influencias de obras politonais minimalistas, como as de John Adams, como o uso das técnicas do compositor Witold Lutosławski.
Primeiros pasos
Davis naceu en Anaheim (California). Tivo especial interese na música desde moi pequeno, aprendendo a tocar a trompeta con 9 anos e escribindo pezas curtas con 12.
Nas primeiras etapas da súa vida, empezou a interesarse principalmente en xéneros como o jazz e o rock. Tras graduarse no instituto, Davis matriculouse na Universidade de California de Los Ángeles (UCLA), especializándose en teoría musical e composición ao mesmo tempo que exercía de trompetista en bandas de jazz universitarias así como en diversas orquestras. Continuou os seus estudos de composición musical co profesor Henri Lazarof. Ademais, tamén aprendeu dirección de orquestra da man de Albert Harris. Durante a aprendizaxe con Harris, este presentoulle o compositor Joe Harnell, o cal axudou a Davis na busca do seu primeiro traballo. O seu debut como profesional foi en Hart to Hart, unha serie de televisión baseada na película de 1930, The Thin Man. Tamén traballou como compositor xunto a Michael Kamen na película Die Hard 2.
Cine e televisión
Davis escribiu obras para numerosas das series de televisión até 1995 en Estados Unidos. Ese mesmo ano escribiu algunhas pezas da película animada de Disney A Goofy Movie. Seguiu creando pezas para series de televisión até que dous directores novos, os irmáns Wachowski, o contrataron para traballar na película de cine negro, Bound, que obtivo bastante éxito de portelo. Bound foi a película que levou a Davis a converterse no compositor de toda a triloxía Matrix. Posteriormente, Davis compuxo partituras para películas como Jurassic Park III (recomendado por John Williams, compositor das anteriores), House on Haunted Hill e Behind Enemy Lines.
Cristo morto sostido por un anxo (Antonello da Messina)
Cristo morto sostido por un anxo (en Cristo morto sostenuto da un angelo) é unha das pinturas máis senlleiras da derradeira etapa do pintor italiano Antonello da Messina (1430-1479). Está realizado en óleo e temple sobre táboa, e foi pintado contra o 1475-76. Exhíbese no Museo do Prado de Madrid.
A Bouza, Cartelle, Cartelle
A Bouza é un lugar da parroquia de Cartelle no concello ourensán de Cartelle na comarca da Terra de Celanova. Tiña 6 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 3 eran homes e 3 mulleres. Iso supón unha diminución da poboación respecto a 2010, cando tiña 7 habitantes (3 homes e 4 mulleres).
Pitchfork Media
Pitchfork Media, coñecida normalmente como Pitchfork ou P4k, é unha publicación diaria de internet baseada en Chicago creada en 1995 dedicada á crítica e os comentarios musicais, a noticias do mundo da música e a entrevistas a artistas. Céntrase na música independente e underground, especialmente no indie rock. Porén o seu abano esténdese á electrónica, pop, hip hop, dance, folk, jazz, metal e música experimental.
A web céntrase na música nova, pero os xornalistas de Pitchfork tamén realizan recensións de re-edicións de álbums e box sets. A páxina tamén ten publicado listas de mellores álbums e cancións por décadas, ademais de realizar unha lista anual cos mellores disco e sinxelos dese ano.
Actualmente Pitchfork ten unha audiencia duns 240.000 lectores diarios, e máis de 1,5 millóns de visitantes únicos por mes, sendo a publicación musical online adicada á música independente máis popular.
Historia
A finais de 1995, Ryan Schreiber, entón acabado de saír do instituto, creou Pitchfork en Minneapolis, Minnesota. Influenciado por fancines locais e a emisora de radio da universidade, a KUOM, Schreiber, que non tiña experiencia previa escribindo, lanzouse a proporcionar a internet un recurso actualizado regularmente para a música independente. Nun principio levou o nome de Turntable, e a páxina foi orixinalmente actualizada mensualmente con entrevistas e recensións. En maio de 1996 o sitio comezou a publicar diariamente, e foi renomeada como "Pitchfork", unha referencia á tatuaxe de Tony Montana na película de 1983 O prezo do poder.
A comezos de 1999, Schreiber deixou Minneapolis e mudouse a Chicago, Illinois. Cara entón, a páxina expandírase a catro recensións de álbums diarias, ademais de entrevistas, columnas e artigos esporádicos. Tamén comezou a gañar seguimento, tanto pola súa extensa cobertura da música underground como polo seu estilo de escritura. En outubro dese ano o sitio engadiu unha sección diaria de noticias musicais.
Asa (esgrima)
A asa no deporte da esgrima é o conxunto de pezas que conforman a empuñadura de florete, espada e sabre.
Características
A asa está composta do mango, da empuñadura, do pomo e da garda e é distinta para destros e para manichos.
O mango é a vara que continúa a liña da folla e que constitúe o punto de agarre principal. Na asa francesa, de feito, é o único elemento.
A empuñadura constitúena unha serie de enfeites e elementos de apoio que permiten un mellor manexo da arma. É na empuñadura onde os distintos tipos de asa teñen evoluído máis.
O pomo non existe na maioría dos modelos comúns de asa, e só nalgunhas asas de estilo francés: consiste nunha pequena bóla situada no cabo do mango que fai de contrapeso para que sexa máis sinxelo manter o equilibrio da arma.
A garda é a lámina, normalmente metálica, que serve para protexer a man que manexa a arma. A garda do sabre é en forma de U e difire a de destros da de manichos. A parte interior da garda está cuberta por un tecido acolchado, para protexer os dedos.
Tipos
Existen distintos tipos de asa en espada e florete, conforme as distintas escolas de esgrima, mentres que en sabre todas as asas son iguais, agás porque a garda dependa da man que use o esgrimista.
As principais modalidades son:
Aínda que todas as asas son válidas, na actualidade, en competición oficial, xa só se usan as asas de pistola, máis complexas, pero que permiten un maior dominio das armas.
Río Fergus
O río Fergus (en irlandés An Forghas) é un río de Irlanda. Nace en Loughnagowan, a poucos quilómetros ó oeste de Corofin, no condado de Clare. Destaca pola pesca de troita e salmón e as principais vilas que se asentan ás súas beiras son Corofin, Ennis, Clarecastle e Newmarket-on-Fergus. Tamén ten unha insua coñecida como Trummer.
O Pozo Negro, Rebordelo, Cerdedo-Cotobade
O Pozo Negro é un lugar da parroquia de Rebordelo, no concello pontevedrés de Cerdedo-Cotobade. Segundo o IGE, en 2015 tiña 41 persoas (18 homes e 23 mulleres), o que supón un descenso de 4 persoas respecto ó ano 2005. Malia ese descenso, segue a ser o lugar máis poboado da parroquia.
O Castro, Cerdido, Cerdido
O Castro é un lugar da parroquia de Cerdido no concello de Cerdido na provincia da Coruña. Non ten habitantes desde hai máis dunha década segundo datos do Instituto Galego de Estatística.
Neste lugar, como propiamente indica o topónimo, hai un castro onde os emigrantes do concello en América ergueron unha escola en 1932, para a educación dos nenos a través da Sociedad de Instrucción y Beneficencia Hijos del Ayuntamiento de Cerdido. Na década dos 80 o concello, coa axuda da Deputación da Coruña, construíu unha área recreativa con piscina climatizada, parque infantil e merendeiros, estragando parte do castro.
Robinson R44
O Robinson R44 é un helicóptero lixeiro de catro asentos producido por Robinson Helicopter Company dende 1992. Baseado no Robinson R22 de dous asentos, o R44 vonta con controis de voo asistidos hidraulicamente. Voou por primeira vez o 31 de marzo de 1990 e recibiu a certificación da FAA en decembro de 1992, sendo entregado o primeiro exemplar en febreiro de 1993.
O R44 vén sendo o helicóptero de aviación xeral máis vendido no mundo dende 1999. Trátase do aparello deste tipo máis fabricado do século XXI, con 5 805 entregas dende o ano 2000 ata 2017.
Deseño e desenvolvemento
O R44 é un helicóptero dun motor cun rotor principal semi-ríxido de dúas palas, un rotor de cola tamén de dúas palas e un tren de aterraxe formado por patíns. Ten unha cabina pechada con dúas filas de asentos para o piloto e tres pasaxeiros. A dirección de rotación do rotor de cola do R44 vai ao revés que no R22 para mellorar o control de guiñada. No R44 the advancing blade is on the bottom.
Deseñado durante os anos 80 por Frank Robinson e os seus enxeñeiros, o R44 voou por vez primeira o 31 de marzo de 1990. O R44 Astro recibiu a certificación de tipo da FAA en decembro de 1992, sendo entregados os primeiros exemplares en xaneiro de 1993. O primeiro R44 Newscopter que contaba cun equipo de recollida de noticias electrónica a bordo foi entregado en 1998. En xaneiro do ano 2000 Robinson introduciu o Raven con controis asistidos hidráulicamente e pedais axustables. En xullo de 2002 Robinson introduciu o Raven II cun motor de inxección de combustible máis potente e palas máis anchas, permitindo un maior peso bruto e un mellor rendemento de altitude.
Durante novembro de 2015 Robinson anunciou o Cadet, un Raven I cunha zona de carga en vez dos dous asentos traseiros, un motor un pouco menos potente e un silenciador máis eficiente.
Insua, A Ciadella, Sobrado
Insua é un lugar da parroquia da Ciadella, no concello coruñés de Sobrado, na comarca da Terra de Melide. Segundo o IGE, en 2018 tiña 16 habitantes (9 homes e 7 mulleres).
Morte da Virxe (Mantegna)
Morte da Vixe (en Morte della Vergine) é unha obra pictórica do pintor italiano Andrea Mantegna. É un cadro pintado con técnica mixta sobre táboa contra o ano 1462. Mide 54 cm de alto e 42 cm de ancho. Consérvase no Museo do Prado de Madrid, onde está exposta co nome El Tránsito de la Virgen ('o Transo da Virxe').
Santiago Esteban Radío
Traxectoria
Foi un dos fundadores e primeiro presidente da AS-PG, no 1977. Posteriormente creou o Instituto Galego de Socio-Pedagoxía (IGSP) e organizou as Xornadas Pedagóxicas Galegas, así como ''O ensino. Revista Galega de socio-pedagoxía e socio-lingüística'', e, no 1983, fundou Galiza Editora.
Morte da Virxe (Mantegna)
Descrición
Mantegna amósase notablemente orixinal ao desprover o tema da morte da Virxe de trazos milagrosos. A escena está ambientada nun salón austero, pechado por pilastras que sostiñan os arcos de medio punto parcialmente visibles no fragmento de Ferrara e cun chan de mármore axadrezado que salienta a perspectiva. No centro ábrese unha gran fiestra cunha vista de Mantua ao fondo, facilmente recoñecible para os contemporáneos.
As liñas horizontais do cadaleito da Virxe dominan a metade inferior do cadro e ao seu redor congréganse os once apóstolos a velar o corpo. San Pedro le as Sagradas escrituras, un sostén un frasco de ungüentos, outros tres portan unha candea e cantan, e un outro de costas ao espectador inclínase para incensar o corpo de María.
O amolecemento das formas e cores, que o artista comezara xa no retablo da basílica de San Zenón, desenvólvese aquí grazas á naturalidade dos xestos e á amplitude da composición.
A luz non vén pola fiestra, senón da dereita, e acomete o primeiro apóstolo e logo o escorzo da Virxe. O espazo libre no primeiro plano invita o espectador a observar a profundidade da pintura, deténdose primeiro na Virxe e deseguida na paisaxe ao lonxe. Hai ademais abundantes exemplos de vivo realismo, como as posicións das mans e os pés dos apóstolos, o movemento e o brillo das auréolas, as pesadas vestiduras que secasí translocen a anatomía das figuras, ou o lustre metálico dos dous grandes candelabros.
O Quinteiro de Arriba, Rebordelo, Cerdedo-Cotobade
O Quinteiro de Arriba é un lugar da parroquia de Rebordelo, no concello pontevedrés de Cerdedo-Cotobade. A súa poboación no ano 2006 era segundo o IGE de 16 persoas (8 homes e 8 mulleres), o que supón un descenso de 4 persoas respecto ó ano anterior.
Mario Franco
Mario Franco Rodríguez, nado en Santiago de Compostela o 27 de xullo de 1934, é un escritor galego.
Traxectoria
Obtivo o título de Bacharel na Academia Minerva, hoxe Colexio Peleteiro, no 1951. Traballou na pesca do bacallau nesa mesma década, emigrando a Venezuela no 1959. Comezou a escribir en 2004, xa xubilado, sobre as súas experiencias vitais.
Palpígrados
A dos palpígrados (Palpigradi) é unha pequena orde de arácnidos depredadores que comprende unhas 80 especies.
Características
Parecen esquizómidos en miniatura porque, como eles, teñen o opistosoma terminado nun longo flaxelo multiarticulado.
Campionato Brasileiro Série A 1962
O Campionato Brasileiro Série A 1962, oficialmente Taça Brasil foi a 4º edición da Série A, o primeiro nivel de fútbol no Brasil. Empezou o 5 de setembro de 1962 e finalizou o 2 de abril de 1963. O campión foi o Santos.
Palpígrados
Características
A súa cutícula é moi fina, teñen os quelíceros formados por tres artellos acabados en quelas (pinzas) e os pedipalpos son similares a patas. Carecen de ollos, aparato respiratorio e tubos de Malpighi, e os aparatos circulatorio e reprodutor están moi simplificados.
Os palpígrados son endoxeos (solo) ou hipoxeos (covas), hábitats onde encontran a humidade que requiren. Aliméntanse de pequenos habitantes do solo, como colémbolos e ácaros.
Descrición
A orde foi descrita en 1888 polo aracnólogo sueco Tord Tamerlan Teodor Thorell na súa obra:
Etimoloxía
O nome científico Palpigradi está formado polos elementos do latín científico palp-, derivado do latín palpus, 'palpo' (derivado do verbo palpare, 'palpar', 'tocar') e -gradi, do plural de gradus, 'paso', 'marcha', unbidos cun -i- epentético para facilitar a pronuncia.
Calvelos, Cartelle, Cartelle
Calvelos é un lugar da parroquia de Cartelle no concello ourensán de Cartelle na comarca da Terra de Celanova. Tiña 29 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 15 eran homes e 14 mulleres. Iso supón unha diminución da poboación respecto a 2010, cando tiña 32 habitantes (15 homes e 17 mulleres).
Soiuz TM-2
Soiuz TM-2 foi unha misión espacial tripulada soviética lanzada o 5 de febreiro de 1987 mediante un foguete Soiuz U2 desde o cosmódromo de Baikonur.
Características
Soiuz TM-2, unha Soiuz modelo TM cos cosmonautas Iuri Romanenko e Aleksandr Laveikin a bordo, foi unha misión lanzada para acoplarse coa estación espacial Mir, facer experimentos científicos e manter a estación.
Laveykin tivo que ser evacuado prematuramente na Soiuz TM-3 debido a problemas de saúde, deixando a Romanenko xunto con Aleksandrov (chegado na TM-3) nunha misión de longa duración. Durante a súa estancia a Mir recibiu o módulo Kvant, que tivo problemas para acoplarse á estación ata que os cosmonautas, durante un paseo espacial, eliminaron un obxecto que obstruía a zona de conexión entre a estación e o módulo. Máis tarde durante a misión tamén chegaron a Progress 29, a Progress 30 e a Soiuz TM-3.
A Soiuz TM-2 regresou a terra o 30 de xullo de 1987 ás 1:05 GMT con Muhammed Faris, Laveykin e Alexander Viktorenko a bordo.
Liorfe, A Ciadella, Sobrado
Liorfe é un lugar da parroquia da Ciadella, no concello coruñés de Sobrado, na comarca da Terra de Melide. Segundo o IGE, estaba deshabitado en 2018.
Boca
A boca, tamén coñecida como cavidade bucal ou cavidade oral, é a abertura a través da cal os animais inxiren os seus alimentos. Xeralmente está situada na cabeza e constitúe a primeira parte do tubo dixestivo. A boca ábrese a un espazo previo á farinxe chamado cavidade oral ou cavidade bucal.
A boca humana está cuberta por un beizo superior e inferior e desempeña funcións importantes en diversas actividades coma a linguaxe e en expresións faciais, coma o sorriso.
A boca é un gran indicador da saúde do individuo. A mucosa, por exemplo, pode verse máis clara, pálida ou con manchas brancas, indicador de proliferacións epiteliais.
Na boca pódense distinguir tres tipos de mucosa:
Estrutura da boca nos humanos
dereita|miniatura|Esquema de nariz, boca, farinxe e larinxe. A cavidade oral está situada na parte inferior da face, entre as foxas nasais e a rexión suprahioidea. Ten forma de óvalo con diámetro maior anteroposterior. Os arcos alveolodentarios dividen a boca en dúas partes: unha parte anterior e lateral, situada fóra destes arcos, que é o vestíbulo da boca e outra parte situada cara a dentro destes arcos que é a boca propiamente dita. A boca propiamente dita e o vestíbulo bucal comunícanse entre si por numerosos intersticios que separan os dentes uns doutros (espazos interdentarios), e tamén por un espazo máis ancho situado entre os últimos molares e a rama ascendente da mandíbula (espazo retrodentario ou trígono retromolar).
Partes da cavidade oral
A boca pode considerarse unha estancia con seis paredes:
Os anexos da boca son os dentes, as enxivas e as amígdalas.
Enfermidades da cavidade oral
Por razón das terminacións nerviosas sensitivas da mucosa oral, case todas as enfermidades que afectan á cavidade bucal non relacionada cos dentes preséntanse con dor. As alteracións que afectan á mucosa presentan ulceración, vesículas e cambios de cor.
A Penela, A Cervela, O Incio
A Penela é un lugar da parroquia da Cervela, no concello lugués do Incio, na comarca de Sarria. Segundo o IGE, en 2016 tiña 3 habitantes (1 home e 2 mulleres). En 2017 eran os mesmos 3 habitantes nas dúas casas do lugar. En 2018 só 2 (1 home e 1 muller).
Toponimia
O topónimo é un diminutivo de pena (latín medieval derivado de ) co sufixo do latín vulgar -ella, unha "peneda pequena".
Enrique Rajoy Leloup
Enrique Rajoy Leloup, nado en Santiago de Compostela o 27 de marzo de 1882 e finado na mesma cidade o 23 de marzo de 1966, foi un xurista e político galego.
Traxectoria
Foi fillo do forcareiés Mariano Rajoy Dobarro (1848-1931), garda civil, e a súa segunda muller, a arteixá Rosa Leloup González (1849-1916). Tivo dúas irmás: Pilar (nada en 1879) e Elisa (nada en 1886). Enrique naceu no número 5 da praciña das Ánimas, en Santiago de Compostela.
Sendo mozo foi oficial do concello de Conxo e posteriormente secretario accidental. Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela en 1910, foi profesor de Dereito Civil na mesma Universidade. Foi decano do Colexio de Avogados compostelán. Elixido concelleiro de Santiago de Compostela en 1931 formando parte da coalición monárquica, promoveu o desenvolvemento autonómico de Galicia durante a Segunda República. Foi secretario da Comisión Redactora do Estatuto de Galicia (1932) e do Comité Central de Autonomía de Galicia (1932-1936). Defendeu a autonomía como forma política porque permitía un control máis directo e efectivo do pobo. En 1937 foi sancionado e apartado da docencia na Universidade, ao igual ca 45 outros profesores. En 1952 permitíuselle regresar ao cargo de decano do Colexio de Avogados.
Vida persoal
Casou coa santiaguesa Mercedes Sobredo Brandariz (nada en 1883) e foi pai de Mariano, Pilar, Mercedes e Enrique Rajoy Sobredo e avó de Mariano Rajoy.
M-100
M-100 foi un foguete sonda soviético de propelente sólido desenvolvido a finais dos anos 1950 e formado por dúas etapas.
Características
M-100 foi o foguete sonda máis lanzado da Historia, estimándose que se lanzaron unhas 6640 unidades entre 1957 e 1993, ano en que debido ao afundimento da Unión Soviética deixou de usarse. O foguete non tiña sistema de guiado e estabilizábase mediante aletas. A versión básica podía levar 15 kg de carga a unha altura de 90 km. Tiña unha lonxitude de 8,34 m, un diámetro de 25 cm e unha masa total de 475 kg. Usábase para facer medicións meteorolóxicas. Unha versión mellorada, o M-100B, foi usado conxuntamente con foguetes americanos Super Loki-Dart, británicos Skua e franceses Super Arcas para calibrarse mutuamente e integrarse na Rede Mundial de Foguetes Meteorolóxicos.
Aleksandar Cvetković
Aleksandar Cvetković (en serbio cirílico: Александар Цветковић), nado o 12 de novembro de 1993 en Belgrado é un xogador profesional de baloncesto serbio. Formado nas categorías inferiores do KK Crvena zvezda, cunha altura de 1,88 m xoga na posición de base. No ano 2011 foi nomeado unha das mellores promesas do baloncesto FIBA. Actualmente xoga para o Coosur Real Betis da Liga ACB.
Física o química
Nun primeiro momento a serie denominouse Empezar de cero, pero definitivamente Antena 3 decantouse polo nome Física o química, xa que fai unha clara alusión ao amor, ás decisións da vida.
Aleksandar Cvetković
Traxectoria
Nado en Belgrado, Cvetković formouse nas categorías inferiores do Crvena zvezda (Estrela Vermella). No ano 2010 chega ao primeiro equipo baixo a dirección do técnico Mihailo Uvalin. En febreiro de 2011 é nomeado sétimo Mellor Xogador promesa do mundo da FIBA (quedaron por diante súa Jonas Valančiūnas, Nikola Mirotić, Enes Kanter, Dario Šarić, Alessandro Gentile e Tornike Shengelia). No ano 2012 compite no Nike Hoop Summit representando a Serbia. A finais dese mesmo ano, o 21 de novembro, Cvetković xoga o seu partido con maior valoración na EuroCup ao anotar 9 puntos ante o Dinamo Sassari. No ano seguinte debuta en Euroliga, concretamente o 24 de outubro ante o Maccabi Electra Tel Aviv. Nesa mesma edición da competición, anota un mes despois catro puntos en sete minutos ante o Lietuvos rytas na última xornada da fase regular.
Física o química
O impacto de Física o Química é considerable, non só porque goza dunha boa acollida por parte do público, senón tamén da crítica, gañando o Premio Ondas 2009 á mellor serie española. Ademais, a serie cruzou fronteiras para chegar ata Francia, onde se emite cun grande éxito de audiencia en NRJ 12, baixo o título de Physique ou Chimie. A súa emisión en México e Estados Unidos é a través da canle 52MX, os mércores ás 16:00 h. (hora centro).
Aleksandar Cvetković
Traxectoria
A pesar das actuacións anteriores, Cvetković non consegue facerse cun oco no quinteto inicial do Crvena zvezda. Con 20 anos, o 27 de decembro de 2013 sae cedido na procura de máis tempo de xogo ao MZT Skopje macedonio. O 3 de xaneiro debuta co seu novo equipo na Liga do Adriático (ABA) anotando 10 puntos na vitoria por 73–63 ante o Szolnoki Olaj. Na Liga ABA tería outras destacábeis actuacións como os 13 puntos na vitoria fóra da casa ante o Igokea (65-79) ou o case triplo-dobre con 17 puntos, 10 rebotes e 8 asistencias ante o Cibona en Zagreb. Esta actuación levouno a ser nomeado MVP da xornada da ABA. Finalmente, en 12 partidos na competeción, fixo uha media de 8 puntos, 2,3 asistencias e 3,1 rebotes por partido. Tras acabar a cesión, no verán de 2015 fai a pretemporada co Valencia, aínda que finalmente non fica no equipo.
Física o química
Física o Química despediu a súa cuarta tempada o mércores 16 de decembro de 2009, liderando a súa franxa con claridade e batendo marca absoluta.
A quinta tempada, que tan só contará con 9 capítulos, empezou a gravarse o 1 de marzo de 2010 e incorporou a seis novos actores, debido á marcha de varios dos protagonistas. A serie tamén conta cunha nova cabeceira interpretada por El Sueño de Morfeo. O primeiro capítulo foi preestreado o 5 de maio de 2010 no Cine Kapitol de Madrid, e a súa estrea en televisión foi o martes 11 de maio ás 22:30 h.
A 6ª tempada, estreada o 15 de setembro de 2010, contou cunha nova cabeceira interpretada por Angy Fernández. O último capítulo emitiuse o 14 de decembro de 2010. A sétima tempada da serie foi estreada o 5 de maio de 2011 e acabou para sempre o 13 de xuño.
Sinopse
A serie relata a vida nun instituto de Educación Secundaria, o instituto Zurbarán, dende o punto de vista de profesores e alumnos. A historia comeza coa morte por suicidio dun dos personaxes Rubén, irmán de Julio, por mor dunha carga na conciencia do rapaz, que días atrás fora partícipe dunha festa con drogas e alcol, no que violaron a unha rapaza. Ademais, un novo curso comeza no colexio Zurbarán, onde un grupo de profesores novatos se enfrontan á dura tarefa da docencia. A relación amorosa entre un alumno e unha profesora (Isaac e Irene), a vida en parella, a homofobia e o racismo, ou o sexo serán as liñas temáticas que a serie seguirá na súa primeira tempada.
Epsilon Orionis
miniatura|A luz de Alnilam atravesa a NG 1990. Fotografía de Glenn Youman Epsilon Orionis (ε Orionis / ε Ori / 46 Orionis), tamén coñecida coma Alnilam é unha grande estrela azul na constelación de Orión de magnitude aparente 1.7 e a 1.340 anos luz da Terra, o nome deriva do árabe Al Nitham ou Al Nathm (O anel de perlas). É a cuarta estrela máis luminosa de Orión. É unha das 57 estrelas usadas na navegación celestial. Nas latitudes medias, é o punto máis alto no cero arredor das 10 PM do 10 de decembro.
O seu espectro relativamente simple fíxoa útil para estudar o medio interestelar.
Alnilam é unha superxigante azul que seguramente mudará en superxigante vermella e entón estourará como unha supernova: segundo os astrónomos ocorrerá dentro dun millón de anos.
Glauber
Glauber pode referirse a:
Janjawid
miniatura|Janjaweed dacabalo.
Janjawid (جنجويد, en árabe; janjaweed, en inglés) é un termo xenérico para designar unha milicia que opera en Darfur, Sudán. Conforme a definición das Nacións Unidas, os janjawid son criminais que se presentan como árabes, aínda que sexan en xeral provenientes de tribos africanas nómades de fala árabe. Desde 2003, tiveron papel central no sanguento conflito de Darfur, que enfronta a poboación árabe musulmá do Sudán aos musulmáns non árabes da rexión por cuestións de distribución de terras e recursos.
Etimoloxía
Considérase que o termo janjawid provén dun dialecto do Sudán occidental. En árabe coloquial, significa "hordas".
A palabra parece ter a súa orixe nunha variante de dos termos persa, jang, "guerra", e jangawi, "guerreiro".
O conflito
De acordo cunha investigación dos crimes de guerra en Darfur realizada pola ONU na segunda metade do 2005, había probas de estupro amplo e sistemático en dous anos de conflito. Nun dos incidentes relatados, unha muller en Wadi Tina foi violada 14 veces por homes diferentes en xaneiro de 2003. Xa en marzo do ano seguinte, 150 soldados e janjawid secuestraron e violaron a 16 rapazas na cidade de Kutum, segundo a mesma investigación. Na cidade de Kailek, dixeron que os milicianos chegaron a violar nenas de ata 10 anos.
Outro problema encarado polas tribos sudanesas é o feito de que o bebé proveniente dos estupros sexa chamados polas propias nais de janjawid, un insulto que en lingua local significa algo como "diabo montado a cabalo". Por teren a pel xeralmente máis clara, eles son branco de prexuízos e facilmente identificados como descendentes de árabes, sufrindo moitas dificultades de aceptación e integración na tribo ao longo das súas vidas.
O Salgueiro, Rebordelo, Cerdedo-Cotobade
O Salgueiro é un lugar da parroquia de Rebordelo, no concello pontevedrés de Cerdedo-Cotobade. Segundo o IGE, en 2015 tiña 30 habitantes (14 homes e 16 mulleres), o que supón un descenso de 4 persoas respecto ó ano 2005.
Radar (Dragon Ball)
O Radar é un obxecto da serie de manga e anime Dragon Ball. Nela, é creado por Bulma, ós 16 anos, cando atopou a primeira Bóla do Dragón, e é mencionado dende o primeiro capítulo da serie. No transcurso da serie, axuda a buscar as lendarias 7 bólas máxicas que ó ser reunidas espertan o deus Dragón, que é quen de conceder calquera desexo que se lle pida. Son Goku, Bulma e os demais déronse á incríbel aventura de buscar ditas bólas coa axuda deste obxecto.
Posteriormente na serie Dragon Ball GT modificaríase, co obxectivo de buscar as bólas de estrela negra a través do universo. Mentres esta viaxe se leva a cabo, o radar é engulido e asimilado por un robot, chamado Gil Gil, no primeiro planeta que visitan, e por esta razón acompáñaos no resto da súa viaxe, realizando as funcións do radar.
Funcionamento
O radar rastrexa a enerxía emitida polas Bólas do Dragón, co cal pódese saber con alto grao de precisión onde se atopan estas bólas. Comprobouse a súa efectividade na Terra, en Namek e no resto do Universo. A única vez que este radar foi incapaz de detectar unha bóla ocorreu cando esta estaba dentro dunha caixa especial deseñada por Pilaf para que non se puidera detectar.
Descrición
Aparece coma un obxecto arredondado e plano de cor branca, cunha pantalla circular de cor verde e provista dunha cuadrícula. Na parte superior dispón dun pulsador, que ó ser accionado amosa a localización dunha ou máis esferas, que son simbolizadas na cuadrícula coma puntos amarelos. Se se preme o botón do radar máis dunha vez a imaxe da pantalla amplíase. No radar, as bólas do dragón pódense representar de diversos xeitos, por exemplo se hai seis bólas xuntas poden aparecer seis puntos, ou ben un único punto identificado co número seis.
Cartelle, Cartelle, Cartelle
Cartelle é un lugar da parroquia de Cartelle no concello ourensán de Cartelle na comarca da Terra de Celanova. Segundo o INE e do IGE en 2011 tiña 215 habitantes (103 homes e 112 mulleres), os mesmos ca en 2010 (104 homes e 111 mulleres).
Abadesa
framed|Miniatura da abadesa Svanhild de Essen (século XI) Unha abadesa (do latín tardío abbatissa, forma feminina de abbas, abade) é a superiora dun mosteiro ou convento de freiras.
Na igrexa luterana de Alemaña o título de abadesa sobreviviu para designar a cabeza dos mosteiros evanxélicos que continuaron despois da reforma protestante.
Aquiropsétidos
A dos Aquiropsétidos (Achiropsettidae) é unha pequena familia de peixes osteíctios da orde dos pleuronectiformes e suborde dos pleuronectoideos que abrangue unhas poucas especies distribuídas por augas antárticas e subantárticas.
Etimoloxía
O nome científico Achiropsettidae está formado pola raíz do termo grego antigo άχειρος ácheiros, "sen mans" (de α- a- elemento privativo, e χείρ cheír, "man"), o elemento -psett-, do nome científio Psetta ("rodaballo"), e a desinencia ´-idae, propia dos nomes das familias de animais. Literalmente: "os rodaballos mancos", aludindo á brevidade ou ausencia das aletas pectoriais destes peixes.
Características
As peincipais caracaterístiocas morfolóxicas destes peixes son:
Hábitat e distribución xeográfica
As especies desta familia son bentónicas, e distribúense por augas antárticas e subantárticas.
Clasificación
Segundo o WoRMS e a FishBase a familia comprende tan só catro xéneros monoespecífiocos:
Cambises I
Cambises I o Vello, nado cara ao 600 ANE e finado no 559 ANE, foi rei de Anshan desde preto do 580 ANE até a súa morte, e foi pai de Ciro II o Grande. O seu nome en grego era Καμβύσης, de onde o latín Cambyses.
Traxectoria
Cambises era un antigo membro da dinastía aqueménida. Aparentemente era o bisneto do seu fundador Aquemenes, neto de Teispes e fillo de Ciro I de Anshan. O seu tío paterno reinou como Ariaramnes de Persia e o seu curmán como Arsames de Persia.
Segundo Heródoto, Astiaxes escolleu a Cambises como xenro porque non o consideraba ameaza ningunha para o trono de Media. Ese non foi o caso de Ciro II que había depoñer ao seu avó.
Campionato Brasileiro Série A 1963
O Campionato Brasileiro Série A 1963, oficialmente Taça Brasil foi a 5º edición da Série A, o primeiro nivel de fútbol no Brasil. Empezou o 7 de agosto de 1963 e finalizou o 28 de xaneiro de 1964. O campión foi o Santos.
Proteína SUMO
As proteínas modificadoras similares á ubiquitina pequenas ou proteínas SUMO (do inglés Small Ubiquitin-like Modifier) son unha familia de pequenas proteínas que actúan uníndose covalentemente ou separándose doutras proteínas da célula para modificaren a súa función. A unión destas proteínas a outras denomínase SUMOilación (ou sumoilación), a cal é unha modificación postraducional implicada en varios procesos celulares, como o transporte entre o núcleo e o citosol da célula, a regulación transcricional, apoptose, estabilidade das proteínas, resposta ao estrés, e progresión a través de distintas fases do ciclo celular.
As proteínas SUMO son similares á ubiquitina, e a sumoilación é dirixida por unha fervenza encimática análoga á que está implicada na ubiquitinación. A diferenza da ubiquitina, as SUMO non se usan para marcar ou etiquetar proteínas para a súa degradación proteolítica posterior. As SUMO maduras orixínanse cando lles son separados os catro últimos aminoácidos do extremo C-terminal para permitir así que se poida formar un enlace isopeptídico entre un residuo de glicina C-terminal do SUMO e unha lisina aceptora da proteína diana.
Con frecuencia aos membros da familia das SUMO se lles dan distintos nomes; por exemplo, o homólogo das SUMO nos lévedos denomínase SMT3 (supresor de mif dous 3, suppressor of mif two 3). Hai varios pseudoxenes deste xene.
miniatura|300px|dereita|A mesma estrutura representada con átomos (as esferas) para mostrar a forma da proteína, que é a SUMO1 humana, de PDB 1A5R.
Función
A modificación con SUMO de proteínas celulares ten moitas funcións. Entre as máis frecuentes e mellor estudadas están a estabilidade das proteínas, o transporte entre o núcleo e o citosol e a regulación da transcrición. Normalmente, só unha pequena fracción dunha determinada proteína sofre sumoilación e esta modificación é rapidamente revertida pola acción de encimas des-sumoilizantes. A sumoilación de proteínas diana causa diferentes resultados, como a alteración da localización da proteína ou unirse a unha molécula diferente da habitual. A modificación SUMO-1 da proteína RanGAP1 (o primeiro substrato das SUMO que se identificou) fai que esta se transporte desde o citosol ao complexo dos poros nucleares. A modificación por SUMO de hNinein causa que esta se desprace desde o centrosoma ao núcleo. En moitos casos, a modificación por SUMO de reguladores transcricionais está correlacionada cunha inhibición da transcrición.