cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Igrexa católica armenia
A Igrexa católica armenia moderna
Porén, dende finais do século XVII as relacións entre armenios católicos e apostólicos foron empeorando, o que culminou cando o sacerdote católico Gomidas Keumurdjian foi acusado de provocar disturbios ao propagar a unión con Roma, e foi executado en 1707 en Constantinopla.
En 1714 tivo lugar o primeiro intento de estabelecer unha xerarquía separada para os armenios católicos: unha asemblea de prelados e representantes católicos reunida en Constantinopla elixiu ao bispo de Mardin Melkon Tazbazian, católico, como patriarca dos armenios católicos. Porén, os participantes foron arrestados, e Tazbazian foi condenado a galeras xunto a Abraham Arçiwean.
Unha vez liberado, e logo da morte de Lucas I, o 26 de novembro de 1740 Arçiwean foi elixido catholicos de Cilicia. A súa elección foi confirmada polo papa Bieito XIV, quen lle concedeu o palio e lle confirmou o título de Catholicos-Patriarca de Cilicia en novembro de 1742. As autoridades otomás negáronse a aceptar o estabelecemento dunha xerarquía diferenciada para os católicos armenios, polo que Arçiwean estabeleceu a sé patriarcal no Monte Líbano.
Posteriormente, en 1830 foi erixida a arquieparquía de Constantinopla, e inicialmente dependeron dela as dioceses de Angora, Artvin, Bursa, Erzurum, Trebisonda e Isfahán. O resto de dioceses dependían do patriarcado de Cilicia.
Esta situación anormal se prolongou até 1866, cando o arcebispo de Constantinopla Anton Hasownean foi elixido patriarca. A sé de Constantinopla foi entón unida á do patriarcado, o que se mantivo até 1928 cando o patriarcado foi movido novamente ao Líbano e a sé de Constantinopla foi restaurada como sé diferenciada.
A Igrexa armenia sufriu un forte impacto co xenocidio armenio, xa que a práctica totalidade das dioceses no territorio da actual Turquía quedaron sen case poboación, fuxindo os fieis a outros lugares do mundo.
Demografía
Segundo datos do Annuario Pontificio de 2015, os fieis católicos armenios dependentes de xurisdicións da súa propia igrexa son 736.956. Porén, estes números non contemplan a aqueles fieis que residen en lugares nos que non hai ningunha circunscrición católica armenia, como é o caso de España, ou que na diáspora non se teñen rexistrado en ningunha das xurisdicións existentes, polo que o número total é maior.
Dos rexistrados, a maioría (600.000) dependen do ordinariato de Europa Oriental, con sé en Gyumri (Armenia) e xurisdición sobre Armenia, Xeorxia, Rusia e Ucraína. O resto dos fieis rexistrados concéntranse no Líbano e Siria, América e Francia.
O caso do Líbano é particular: a mediados do século XIX a poboación de católicos armenios era de arredor de 10.000 fieis. Porén, atópanse moi mesturados cos católicos maronitas e empregan ademais do armenio o árabe na liturxia, polo que a diferenciación como grupo é menos clara hoxe.
Estrutura
En 2020 a Igrexa católica armenia está estruturada nas seguintes sés:
Pablo Nicolás Caballero
Pablo Nicolás Caballero, nado en Totoras, Provincia de Santa Fe, o 21 de xullo de 1986, é un futbolista profesional arxentino. Formado nas categorías inferiores do Racing Club de Avellaneda, un dos "cinco grandes" do fútbol arxentino, xoga na posición de dianteiro.
Traxectoria
Pablo Caballero formouse nas categorías inferiores do Racing Club de Avellaneda, un dos máis importantes clubs do fútbol arxentino. Debutou na Primeira División do seu país o 24 de novembro de 2007 no "Clásico de Avellaneda", partido que enfronta ao Racing e ao Club Atlético Independiente, nun xogo ramatou en empate a cero goles. O seu primeiro gol chegaría ante outro dos "cinco grandes", o Club Atlético River Plate nun empate 3 a 3 baixo unha choiva torrencial. Despois de non xogar habitualmente durante os primeiros encontros de 2010, chega cedido por un ano ao Tigre pedido expresamente polo seu adestrador, Ricardo Caruso Lombardi, quen xa o adestrara no Racing.
José Iglesias Fernández
José "Joseíto" Iglesias Fernández, nado en Zamora o 23 de decembro de 1926 e finado en Granada o 12 de xullo de 2007, foi un futbolista e adestrador de fútbol español. Xogaba de dianteiro e foi internacional coa selección española.
Como futbolista
A súa carreira comeza no equipo da súa cidade natal, xogando despois no Real Valladolid, Racing de Santander, Real Madrid, Levante UD e Rayo Vallecano.
Como adestrador
O primeiro equipo ás súas ordes foi o Celta de Vigo, que tentaba conseguir o ascenso a Primeira División. Tras dúas tempadas e ao non conseguir os obxectivos o técnico deixa o equipo no ano 1965.
Ligat ha'Al
A Ligat ha'Al ou Ligat HaAl (en hebreo: ליגת העל‎, en galego: Super Liga) é a máxima cateogoría do baloncesto de Israel. Actualmente é coñecida por motivos de patrocinio como Ligat Winner Sal (en hebreo: ליגת ווינר סל‎), sendo "Winner" o nome dun xogo ofertado pola compañía de apostas Sports Betting Board. Ás veces tamén se coñece ao campionato como a Israeli Premier League, á veces abreviado BSL (Basketball Super League) ou ISBL (Israeli Basketball Super League). A competición está organizada pola Israeli Basketball Super League Administration Ltd.
Formato
A competición é a primeira división no baloncesto israelí: os catro equipos que acaban últimos na liga xogan unha eliminatorias para evitar o descenso á Segunda División, mentres que oito da segunda categoría (Liga Leumit) xogan un playoff de ascenso para poder competir ao ano seguinte na HaAl. Para decidir ao campión da liga, os oito primeiros clasificados xogan unha eliminatoria de playoff que da acceso a unha "Final a Catro" na que se decide o título mediante unhas semifinais e unha final a partido único.
Ligazóns coa NBA
A liga israelí foi unha das pioneiras en Europa en tomar contacto con equipos da NBA para a disputa de amigables entre equipos de ambas as ligas. Así, nos anos 1980 foi frecuente ver en Israel a equipos como os Phoenix Suns, os Cleveland Cavaliers e Orlando Magic. En outubro de 2005, o Maccabi Tel Aviv derrotou aos Toronto Raptors nun partido amigable de pretempada en Toronto, Canadá, por 103-105, sendo a primeira vitoria dun equipo europeo sobre un norteamericano na súa casa. A pesar de que varios xogadores israelís foron seleccionados no Draft da NBA nos últimos anos, non foi até 2009 cando Omri Casspi se converteu no primeiro xogador nado en Israel na NBA, xogando para os Sacramento Kings. Antes del foran "drafteados" Doron Sheffer, Yotam Halperin e Lior Eliyahu.
Equipos
Os seguintes son os equipos que compiten na temporada 2023–24 da Ligat Winner Sal.
Títulos por equipo
miniatura|[[Yad Eliyahu Arena.]] miniatura|Bet Maccabi.
Portugalete, Castro, Carballedo
Toponimia
O topónimo fair referencia a un pequeno Portugal.
Kelpie
miniatura|240px|"Boy on white horse" obra de [[Theodor Kittelsen.]] Un kelpie ou cabalo acuático (each uisge en gaélico) é unha criatura fantástica pertencente á mitoloxía celta. Estas criaturas serían seres espirituais, que segundo as lendas vivirían nos lagos, posto que serían espíritos da auga. Os kelpies apareceríanse ante os seres humanos usualmente tomando forma de cabalo, aínda que tamén pode tomar forma humana e mesmo hai versións nas que se representa como unha especie de hipocampo.
Características
De carácter eminentemente maligno, este ser adoita aparecerse nas inmediacións dos lagos escoceses. En forma humana, o seu aspecto é o dun home ou muller empapada e de revolta cabeleira que tenta gañar a confianza dos viaxeiros para atraelos ao lago e lanzalos á auga. Tamén pode saltar sobre a grupa do cabalo dos xinetes viaxeiros e facerlles perder o control do animal, dirixíndoos cara ao interior do lago. Na súa forma equina, aparece como un magnífico exemplar negro como a noite ou deslumbrantemente branco, de salvaxes ollos pero comportamento dócil.
Calquera viaxeiro que monte sobre o seu grupa será testemuña impotente de como o kelpie galopa até o lago e lánzase á parte máis fonda xunto co xinete, que pode verse en graves apuros se non sabe nadar. A única forma de escapar deste destino é cambiar as bridas que leva o kelpie por outras, o que fará que a criatura quede baixo o total dominio do xinete.
Parece haber certa distinción entre os kelpies de lagos de auga salgada e os de auga doce. Mentres que aqueles que moran preto de lagos de auga salgada confórmanse con que a súa vítima déase un mergullo, os kelpies de auga doce son moito máis perigosos. Unha vez lanzouse á auga, o kelpie de auga doce revólvese contra a súa vítima e devóraa, deixando como único resto as entrañas do xinete.
Segundo o naturalista e escritor sueco Bengt Sjögren, a lenda do Monstro do lago Ness podería ter as súas raíces nos mitos sobre o kelpie, cuxo aspecto e natureza poderían adaptarse á imaxinaría actual, pasando de ser un cabalo a ser unha criatura reptiliana ou un dinosauro.
Maroon 5
Maroon 5 é un grupo musical estadounidense de pop rock que se creou nos Ánxeles (California). Formado en 1994 co nome de Kara's Flowers cando os seus membros estaban aínda en secundaria, estaba formado orixinalmente por Adam Levine (voz e guitarra), Jesse Carmichael (guitarra, coro) Mickey Madden (baixo) e Ryan Dusick (batería). Kara's Flowers asinou con Reprise Records e lanzou un álbum, The Fourth World, en 1997. Despois da tépeda resposta que tivo o álbum, a banda separouse do selo e os seus membros comezaron estudos universitarios. Dusick e Madden asistiron á UCLA, mentres que Levine e Carmichael trasladáronse á costa leste para ir á Five Towns College. Mentres Levine e Carmichael estiveron en Nova York, recibiron a influencia da música urbana da cidade, e ese estilo influíu nas cancións que escribiron.
Lista de Illas de Kiribati
Esta é unha "lista das illas de Kiribati''. A República de Kiribati consta de 32 atois, e unha illa de coral. Estas illas atópanse dispersas ao longo dos tres grupos de illas que forman Kiribati: Todas, menos a illa Cantón que ten unha baixa densidade de poboación, no grupo Phoenix están deshabitadas. As restantes Illas Phoenix son unha zona mariña protexida, son a terceira maior área mariña protexida do mundo. thumb A táboa inclúe datos de superficie e poboación.
Precuela de Harry Potter
A precuela de Harry Potter é unha historia de 800 palabras escrita por J. K. Rowling e publicada na rede o 11 de xuño de 2008. Situada tres anos antes do nacemento de Harry Potter, a acción narra unha anécdota de Sirius Black e James Potter.
Argumento
Dous axentes da policía muggle, o oficial Anderson e o sarxento Fisher, van á caza dunha motocicleta que supera o límite de velocidade nunha travesa sen saída. Enfróntanse aos dous mozos que van na moto e pídenlles os nomes. Despois dalgunhas bromas, os cativos preséntanse como Sirius Black e James Potter. Mentres os policías intentan arrestalos por conducir superando o límite de velocidade e sen o casco, aparecen voando sobre vasoiras tres Devoradores da Morte que se dirixen cara a eles. James e Sirius usan as súas variñas para elevar o coche dos policías e empregalo de barreira, contra a que impactan os tres meigos. Despois de facelo, Sirius e James foxen e deixan aos policías asustados na canella.
Xosé Cid
Xosé Cid pode referirse a:
Manuel Alepuz Andrés
Manuel Alepuz Andrés, nado en Burjassot (Valencia) o 7 de outubro de 1917 e finado en Valencia o 13 de agosto de 2008, foi un futbolista español. Xogaba de defensa.
Traxectoria
Na tempada 1940–41 fichou polo Valencia CF, club co que gañou a Copa do Rei esa mesma campaña.
Na tempada 1943–44 foi contratado polo CD Castellón, club no que permaneceu tres campaña, xogando un total de 53 encontros.
Na tempada 1946–47 fichou polo Deportivo da Coruña, co que descendeu esa mesma campaña a Segunda División, tendo un papel secundario. Na tempada 1947–48 logrou a titularidade da man do adestrador Luis Urquiri. Alepuz foi un habitual da defensa, xunto co vigués Antonio García, Alfredo Llana e o coruñés Pedrito. Nesta campaña participou en 24 partidos e o equipo coruñés logrou o ascenso a Primeira División como segundo clasificado, detrás do Real Valladolid.
Faleceu o 13 de agosto de 2008, aos 90 anos.
Renaldas Seibutis
Renaldas "Ronnie" Seibutis, nado en Šventoji o 23 de xullo de 1985, é un ex-xogador de baloncesto profesional lituano.
Traxectoria
Nas temporadas 2007 e 2008 xogou co equipo dos Dallas Mavericks na NBA Summer League en Las Vegas. Pola súa pouca efectividade non continuou.
Na tempada 2010–11 xogou co Olin Edirne Basketbol de Turquía, converténdose nunha das súas estrelas. O 12 de xuño de 2011 asinou un contrato por tres anos (2+1) co club lituano Lietuvos rytas. En xullo de 2014 asinou co Darüşşafaka da liga de baloncesto turca. O 4 de setembro de 2015, asinou contrato por un ano (con opción para outro) co Žalgiris Kaunas, volvendo á liga lituana.
Selección nacional
No Campionato do Mundo de 2010 xogou coa selección de baloncesto lituana, coa que gañou a medalla de bronce. Tamén participou nas Olimpíadas de 2012.
Gran Premio da Arxentina de 1958
O Gran Premio da Arxentina de 1958 foi unha carreira de automobilismo de Fórmula Un, celebrada o 19 de xaneiro de 1958 no Autódromo 17 de Octubre de Buenos Aires. Foi a primeira carreira da tempada de.
Constitución do Reino Unido
A Constitución do Reino Unido (Constitution of the United Kingdom) é o conxunto de leis e principios baixo os cales o Reino Unido é gobernado. Non é constituído dun único documento constitucional, como o é, por exemplo, a Constitución dos Estados Unidos. É, moitas veces, dito que o país ten unha constitución "non escrita", "non codificada" ou de feito ("na práctica"). A maior parte da constitución británica existe na forma escrita de leis, xurisprudencia, tratados e convencións.
Gran Premio da Arxentina de 1958
A carreira foi gañada por Stirling Moss do equipo privado Rob Walker cun Cooper T43. Foi a primeira vitoria nunha carreira no Campionato Mundial de Pilotos dun coche con motor traseiro e tamén a primeira vitoria para un equipo privado na Fórmula Un.
Constitución do Reino Unido
O alicerce da constitución británica ten sido, tradicionalmente, a soberanía parlamentaria, segundo a cal os estatutos son aprobados polo Parlamento do Reino Unido, suprema e última fonte de dereito. Isto significa que os membros do parlamento poden mudar a constitución simplemente ó aprobar novas leis. Porén, membros da Unión Europea teñen dificultado nese principio. O Decreto das Comunidades Europeas de 1972 coloca o Reino Unido baixo todas as leis da Unión Europea (e desabilita calquera disposicións acerca dos seus propios conflitos), o que pasa tamén cos outros estados-membros.
Rodolfo
Rodolfo é un antropónimo masculino de orixe xermano, baseado no nome composto "Rhod-Wulf" ou "Hrod-Wulf" ("o que gaña a batalla", "o que busca a gloria" ou "lobo sabio", segundo distintas interpretacións). Pode referirse a:
Forno de microondas
miniatura|dereita|225px|Forno microondas Un forno de microondas, é un electrodoméstico usado na cociña para quentar alimentos que funciona mediante a xeración de ondas electromagnéticas na frecuencia das microondas, de 2,5 GHz.
En 1946, foi o doutor estadounidense Percy Spencer o que se decatou que o efecto das microondas podía cociñar os alimentos sen que a calor fose perceptible ó redor. En 1947 a empresa Raytheon comezou a comercializar o modelo chamado Radarange pero as súas grandes dimensións (tiña 1,68 m de altura e pesaba 340 kg) fixeron que a súa difusión fose limitada. Finalmente, en 1953, o artigo distribuíuse para o fogar producido pola Tappan Company ao que seguiu o modelo Hotpoint.
Características
A base científica que explica como opera un forno de microondas é a seguinte: os alimentos conteñen normalmente moléculas de auga, estas teñen a característica dun dipolo eléctrico (parecido a un imán pero estes teñen un dipolo magnético), é dicir, posúen un extremo con carga positiva e un extremo con carga negativa.
O campo electromagnético xerado no forno move literalmente as moléculas de auga orientándoas nunha dirección. Pero apenas as moléculas de auga oriéntanse nunha dirección determinada, o campo magnético invértese, co que todas as moléculas de auga cambian a súa posición (rotan). Estes cambios da orientación do campo electromagnético suceden rapidamente, a razón de 2.500 millóns de veces por segundo, o que produce calor pola axitación molecular (a calor está directamente relacionada coa vibración ou axitación molecular). Xa que logo, o alimento quéntase por excitación das moléculas de auga, que se están movendo, virando sobre si mesmas, a gran velocidade.
Algunhas características:
Joseph Conrad
Joseph Conrad, nado como Józef Teodor Nałęcz Konrad Korzeniowski en Berdychev (Ucraína, daquela pertencente ao Imperio Ruso) o 3 de decembro de 1857 e finado en Canterbury (Inglaterra) o 3 de agosto de 1924, foi un novelista británico de orixe polaca. As súas novelas etiquetadas ás veces de románticas anticipan no tratamento do colonialismo e nos tinturas irónicas a nova estética do modernismo.
Traxectoria
Foi fillo dun aristócrata, de quen herdaría o seu amor pola literatura. Seu pai, de ideoloxía nacionalista e liberal, sería arrestado en Varsovia polo seu apoio á insurrección polaca de 1863 e condenado a traballos forzados en Siberia polas autoridades rusas. Morta a súa nai de tuberculose en 1865 e o seu pai en 1869, un tío materno de Cracovia encargarase do pequeno Conrad ata que en 1874 viaxe a Marsella onde se embarcará como mariñeiro.
Ata 1878 navegará en mercantes franceses por Suramérica, India, Arquipélago Malaio, África, Australia e Inglaterra, onde finalmente ingresará na Mariña Real, da que chegará a ser capitán. Adoptou a nacionalidade británica en 1886, mudando o seu nome polaco polo máis simple de Joseph Conrad.
Logo dunha tentativa de suicido fanado por unha historia de amor, e de servir durante dezaseis anos na mariña mercante británica, abandonará a súa vida de mariño e comezará a escribir. Viviu por temporadas en Londres, en Lowestoft, en Suffolk e Bishopsbourne, preto de Canterbury. Coñeceu e mantivo relacións de amizade con John Galsworthy, Rudyard Kipling, Henry James, Bernard Shaw e Bertrand Russell.
Obras
A súa obra narrativa, escrita toda en inglés, sitúase entre o realismo literario, na tradición de Charles Dickens e Fiódor Dostoievski, e o modernismo, sendo en boa medida a síntese dunha reelaboración autobiográfica. O mar e as aventuras da vida mariña narradas cun dominio lingüístico pouco usual calaron fondo nun pobo marítimo como o inglés. Bertrand Russell, que sentía verdadeira admiración pola obra de Conrad, bautizaría un dos seus fillos co seu nome.
A súa primeira novela, Almayer's Folly (1895), sitúa a acción na costa leste de Borneo. Nostromo (1904) é un estudo panorámico da revolución en Suramérica, mentres The Secret Agent e Under Western Eyes foron das primeiras novelas modernas en tratar do terrorismo e a espionaxe. O tránsito da mocidade ó mundo dos adultos e das súas responsabilidades é narrado co pano de fondo do mar e da vida a bordo en A liña de sombra. As operacións de tráfico de armas e as conspiracións políticas en que se viu envolto o Conrad mozo terían o seu reflexo na súa novela tardía, A frecha de ouro (The Arrow of Gold).
A novela máis coñecida é Corazón da escuridade (Heart of Darkness). Baseada na viaxe que fixera en 1890 polo río Congo, considérase un alegado contra do colonialismo europeo en África, pero é tamén unha historia de nobres ideais que se transforman en barbarie e perversión.
José Luis López Vázquez
José Luis López Vázquez de la Torre, nado en Madrid o 11 de marzo de 1922 e finado na mesma cidade o 2 de novembro de 2009, foi un actor español. Destacan as súas interpretacións en filmes tal que La escopeta nacional ou El Verdugo, de Luis García Berlanga. Tamén traballou para televisión, en series coma Los ladrones van a la oficina.
Castor Elzo Medina
Castor Elzo Medina, nado nas Palmas de Gran Canaria o 7 de novembro de 1917, foi un futbolista español. Xogaba de centrocampista.
O Castro, Santa Cruz de Moeche, Moeche
O Castro é un lugar da parroquia de Santa Cruz de Moeche no concello Coruñés de Moeche na comarca de Ferrol. Tiña 5 habitantes no ano 2008 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 1 home e 5 mulleres, o que supón un aumento con relación ao ano 1999 cando tiña 4 habitantes.
Rexión de Afar
A Rexión de Afar (en Qafar; en አፋር ክልል) é unha das nove rexións estatais (kililoch) de Etiopía, sendo o fogar do pobo afar. Outrora coñecida como "Rexión 2", a súa capital dende o ano 2007 é a recentemente contruída cidade de Semera.
O Triángulo Afar, a parte norte da depresión de Danakil, forma parte do Gran Val do Rift de Etiopía, e atópase no norte da rexión. Contén o punto máis baixo do país e un dos máis baixos de África. A parte sur da rexión contén o val do río Awash, que desemboca nunha cadea de lagos ó longo da fronteira de Etiopía con Djibuti. Outros lugares salientables da rexión son os parques nacionais de Awash e Yangudi.
Premio Xela Arias
O Premio Xela Arias é un premio creado en 2018 pola Asociación Galega de Profesionais da Tradución e da Interpretación. O seu nome recoñece o labor de Xela Arias como tradutora. Os seus obxectivos son poñer en valor a tradución profesional e o galego como lingua de traballo.
Ten carácter simbólico e premia empresas, entidades ou persoas que destaquen pola promoción da tradución ou a interpretación cara a ou desde o galego.
Historia das mulleres
miniatura|Mulleres tibetanas rezando na porta da casa. A historia das mulleres é un enfoque histórico crítico coa historia tradicional e vinculado ao xurdimento do movemento feminista e o feminismo académico. A historia das mulleres recupera o papel das mulleres na historia, un papel ocultado polos mecanismos que desenvolveu historicamente o patriarcado. Ademais da recuperación do papel das mulleres en diversas clases sociais e momentos históricos, o enfoque de xénero da historia trata de desentrañar os mecanismos opresivos que produciron as desigualdades. Para iso utiliza o xénero como categoría de análise, tal e como propuxo a historiadora Joan Scott en 1986, co dobre obxectivo de recuperar o papel desempeñado polas mulleres ao longo da historia, e coñecer os mecanismos de poder patriarcais, estes estudos históricos abordaron, por unha banda, perspectivas estruturalistas ou propias da historia social (traballo, institucións, política tradicional, clase social, movementos políticos, parentesco, etc). Por outra, veñen desenvolvendo tamén enfoques históricos posestruturalistas máis baseados na análise de discursos e representacións, do corpo, a construción da dicotomía feminidade/masculinidade e a subxectividade ou a produción de saberes e ciencia. Novos campos emerxentes na actualidade son os estudos sobre a sexualidade (orientacións sexuais, historia queer) as prácticas de sociabilidade (amizade, lecer) ou a historia das emocións ou sentimentos. Estas áreas de investigación situaríanse dentro do que tradicionalmente se chamou historia cultural.
A historia das mulleres ou do xénero non son dúas ramas segregadas posto que o obxectivo da tarefa investigadora é común: desentrañar as razóns históricas das desigualdades e dicotomías sexo/xénero e o funcionamento do patriarcado como réxime opresivo. Como outras áreas dentro dos Estudos das mulleres ou de xénero a metodoloxía de investigación é interdisciplinar, tomando enfoques da teoría feminista, a crítica literaria, a historia cultural, a socioloxía ou a antropoloxía críticas e feminista.
No século XXI, as investigadoras analizan as mulleres en situacións ominosas do pasado, do máis afastado e tamén do recente, a construción da cidadanía e a lexitimación e igualación da filiación, o significado do asociacionismo feminino. miniatura|Presidenta fundadora do primeiro colexio de mulleres no estado de Durango. Loita pola igualdade de xénero e pola actualización xurídica.
Li Na
Li Na, nada o 26 de febreiro de 1982 en Wuhan, Hubei, é unha tenista chinesa, actualmente retirada. Li gañou 7 títulos individuais da WTA e 19 da ITF. Gañou o Roland Garros de 2011, converténdose na primeira xogadora asiática en gañar un Grand Slam en individuais. Antes diso, xa se convertera na primeira asiática en chegar a unha final individual dun Grand Slam, ó alcanzar a final do Open de Australia de 2011. Foi ademais finalista no Open de Australia de 2013. O seu posto máis alto na clasificación de individuais foi o número 4, conseguido en xuño de 2011.
O Vilar, Santa Cruz de Moeche, Moeche
O Vilar é un lugar da parroquia de Santa Cruz de Moeche no concello Coruñés de Moeche na comarca de Ferrol. Tiña 14 habitantes no ano 2008 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 8 homes e 6 mulleres, o que supón un aumento con relación ao ano 1999 cando tiña 11 habitantes.
Balanza comercial
A balanza comercial é o rexistro das importacións e exportacións dun país durante un período. O saldo da mesma é a diferenza entre exportacións e importacións. As importacións son as compras que os cidadáns, as empresas ou o goberno dun país fan de bens e servizos que se producen noutros países e que se traen desde esoutros países. As exportacións son os bens e servizos que se producen no país e que se venden e envían a clientes doutros países.
Tipos
Hai dous tipos:
Saldo Balanza comercial = Exportacións - Importacións
O saldo da balanza comercial defínese como a diferenza que existe entre o total das exportacións menos o total das importacións que o levan a cabo no país. É a diferenza entre os bens que un país vende ao exterior e os que compra a outros países.
Esta diferenza, segundo cales sexan as importacións e as exportacións nun momento determinado, podería ser positiva (superávit comercial) ou negativa (déficit comercial). Hai déficit comercial cando a cantidade de bens e servizos que un país exporta é menor que a cantidade de bens que importa. Pola contra, un superávit comercial implica que a cantidade de bens e servizos que un país exporta é maior á cantidade de bens que importa.
Puvieiros, Castro, Carballedo
Puvieiros é un lugar da parroquia de Castro, no concello lugués de Carballedo, na comarca de Chantada.
Segundo o INE en 2016 o lugar contaba con 12 habitantes, 4 mulleres e 8 homes.
Colección Real de Moedas e Medallas de Dinamarca
A Colección real de Moedas e Medallas de Dinamarca (en dinamarqués: Den Kongelige Mønt- og Medaillesamling), tamén coñecido como Gabinete Real de Moedas e Medallas (Det Kongelige Mønt- og Medaille-Kabinet) é a principal colección numismática de titularidade pública de Dinamarca, constituída en entidade independente en 1781 máis coas súas raíces na cámara Real de Arte do século XVII.
A colección componse de arredor de medio millón de pezas, entre moedas, medallas, billetes e outros medios de pagamento de países de todo o mundo, e entre os seus fondos conta con exemplares de todas as moedas cuñadas pola Real Casa da Moeda de Dinamarca desde o século XVIII.
Historia
esquerda|miniatura|240x240px| O Gabinete Real de Moedas e Medallas no Palacio de Rosenborg. [[Gravado de finais do S. XVIII ]]
Dos rexistros existentes da antiga Real Cámara de Arte despréndese que as moedas e medallas supuñan ata tres cuartas partes do seu espazo. En 1780 constituíuse unha comisión para organizar e clasificar todas as moedas da colección real e tres anos máis tarde, en 1784, esa colección instalouse no castelo de Rosenborg, coa denominación de Gabinete Real de Moedas e Medallas. Para albergar as moedas e as medallas fabricáronse uns mobles monetarios de madeira de carballo ao estilo Luís XVI. O cortesán e numismático dinamarqués Christian Frederik Numsen converteuse no primeiro director do gabinete formalmente constituído.
O acceso público á colección non se produciu ata 1832, que pasou a ser de titularidade pública a partir da Constitución de 1849. En 1867 trasladouse á coñecida como Mansión do Príncipe e en 1892, coa creación do Museo Nacional de Dinamarca, en Copenhague, a colección numismática pasou a depender del.
Ao longo da súa historia, as doazóns privadas xogaron un papel importante, entre elas as de coleccionistas como Ole Worm, Otto Sperling (moedas romanas), Niels Foss (moedas dinamarquesas e norueguesas) ou C. G. Warmholtz (moedas e medallas suecas). Ademais, unha boa parte da colección única de moedas medievais danesas e europeas de Christian Jürgensen Thomsens se incorporou á Colección Real logo do seu falecemento en 1865.
Os fondos
A Colección Real de Moedas e Medallas de Dinamarca divide os seus fondos en cinco seccións: miniatura|260x260px| Un dos expositores da sección de [[medallas ]]
Medallas
Amósanse medallas dinamarquesas e estranxeiras desde o século XV ata a actualidade, con abundantes mostras do período de esplendor da medalla renacentista europea. Préstaselle unha especial atención ás medallas relacionadas coa historia de Dinamarca.
Moedas antigas
Na colección hai exemplares das primeiras moedas coñecidas pola humanidade, emitidas na Asia Menor no século VII a. de C., así como moedas da Grecia clásica e das cidades-estado gregas.
Tamén hai unha representación das moedas da Antiga Roma, desde as primeiras emisións de bronce fundido do sistema libral ata as emisións imperiais, con exemplares da diversidade de moedas cuñadas no baixo Imperio, provocadas polas sucesivas reformas monetarias.
As primeiras moedas dinamarquesas
miniatura|196x196px| [[Moeda medieval dinamarquesa a nome de Valdemar I (1157-1182) ]] Nesta nutrida sección organízanse cronoloxicamente as emisións medievais dinamarquesas, desde as cuñadas no asentamento comercial viquingo de Hedeby no século IX ata o nacemento da coroa dinamarquesa, introducida en 1618 por Cristián IV (1588-1648).
Destacan as primeiras emisións dinamarquesas de ouro, correspondentes á baixa Idade Media, e exemplos de achados monetarios deste período depositados no Nationalmuseet, nos que con frecuencia se atopan moedas de orixe francesa, inglesa, alemá ou árabe, que estiveron tamén en circulación en Dinamarca nesa época.
Moedas da coroa dinamarquesa
Nesta sección atópanse as moedas da época da coroa dinamarquesa, desde o reinado de Frederico III (1648-1670) ata os nosos días. Conta cunha boa representación de emisións de posesións dinamarquesas como Groenlandia, as Illas Feroe, as Indias Occidentais dinamarquesas ou Trankebar, na India, e tamén de territorios antigamente pertencentes a Dinamarca, como Schleswig-Holstein, hoxe integrado en Alemaña.
Na parte central da sala hai unha exposición cronolóxica de billetes dinamarqueses emitidos a partir de 1713 e tamén unha mostra de falsificacións de moeda e dos instrumentos dos que se valían os falsificadores.
Moedas do mundo
miniatura|196x196px| [[Noble (moeda inglesa)|Noble de Herique VI de Inglaterra (ca. 1400). ]] Nesta sección expóñense moedas moi diversas que reflicten trazos culturais dos seus territorios emisores e en diversas épocas, tan diferentes como o Xapón, o Imperio Bizantino ou o México colonial, ademais de diferentes países europeos.
Inclúense tamén exposicións de carácter temático, como a de moedas mencionadas na Biblia ou a de moedas utilizadas como amuletos. De particular interese resultan os exemplares de moedas pouco habituais, como as grandes moedas-placa suecas de cobre dos séculos XVII e XVIII, ou moedas primitivas como as enormes moedas de pedra da Illa de Yap, na Micronesia.
Directores da Colección Real de Moedas e Medallas
Ata 1849, o mariscal da Corte Suprema era quen dirixía a colección:
Isistius plutodus
Isistius plutodus é unha especie de peixe elasmobranquio da orde dos escualiforme e familia dos dalatíidos, unha das dúas integradas na actualidade no xénero Isistius.
Descrición
A especie foi descrita en 1964 polo ictiólogo neozelandés Jack Garrick e o ictiólogo e herpetólogo estadounidense Stewart Springer.
Características
Isistius plutodus é unha especie pouco común similar Isistius brasiliensis do que se difderencia sobre todo por ter os dentes do maxilar inferior moito máis grandes. A maioría dos individuos, ademais, carecen do «colar» escuro de I. brasiliensis.
Pode alcanzar unha lonxitude máxima de 42 cm.
Hábitat e distribución
Habita a profundidades de entre os 60 e os 200 m en lugares dispersos ao longo dos océanos Atlántico e Pacífico.
Posibelmente a súa distribuicón sexa circumglobal, pero na actualidade só se encontrou en lugares dispersos do Pacífico occidental e no Atlántico norte e sur.
Bioloxía
É unha especie epibentónica (ca. 100 m de profundidade sobre a plataforma continental) e epipeláxico (profundidades de 60 a 120 m sobre o noiro continental con profundidades de fondo de entre os 815 e os 2 060 m; e 200 m sobre a fosa de Ryukyu con profundidade de fondo de 6 440 m), coa maioría dos espécimes recollidos cerca da terra.
Hai pouca información dispoñíbel sobre a bioloxía de Isistius plutodus, xa que actualmente só se coñecen uns 10 espéecímes
Costumes
Aliméntase, como as demais especies do xénero, arrincando anacos de pel e carne de animais máis grandes, incluíndo osteíctioss, outros tiburóns e mamíferos mariños, sendo capaz de apañar bocados máis grandes que I. brasiliensis.
Sábese pouco do seu ciclo de vida; crese que non é tan bo nadador como I. brasiliensis e, posibelmente, sexa ovovivíparo como os membros do resto da súa familia.
É capturado pouco frecuentemente como pesca secundaria na pesca de arrastre e con palangre, pero non parece estar seriamente ameazado por estas actividades.
Ameazas
Isistius plutodus rara vez é capturado accidentalmente nas pesqueiras de arrastre (peláxicas e bentónicas) e de palangre. O exemplar encontrado en Nova Gales do Sur (Australia) foi probabelmente capturado por arrastre na pesca de camaróns (non se sabe se se capturou no fondo ou cerca do fondo ou no medio da auga). O exemplar dos Azores foi tomado por arrastre peláxico, e os exemplares brasileiros foron recollidos en pesqueiras de palangre que operaron fóra de Santos, no sur do país. Recuperouse un exemplar unido a unha quenlla (Prionace glauca).
Estado de conservación
A Unión Internacional para a Conservación da Natureza e dos Recursos Naturais (UICN), tendo en conta o relatado máis arriba considera que, aínda que se sabe pouco sobre esta especie, é probábel que estea amplamente distribuída e sen ameazas importantes aparentes e, polo tanto, avalíaa como LC (pouco preocupante).
Pericles
miniatura|Reprodución do busto de Pericles. Pericles, nado no ano 495 a. C. e morto no 429 a. C., foi un importante político e orador ateniense. Gran dirixente, home honesto e virtuoso, foi un dos principais estrategos da Antiga Grecia. Recibiu o alcume de o Olímpico, debido á súa impoñente voz.
Traxectoria
Pericles era fillo de Xantipo, un oficial de mariña que en Salamina gañou o rango de almirante e mandou a frota na vitoriosa batalla de Micala, e de Agárista, sobriña segunda de Clístenes. Rival de Cimón no ano 459 a.C. e xefe do partido democrático, exerceu sobre os seus cidadáns unha profunda influencia, xeralmente beneficiosa. Logo da morte de Cimón, condenou a Tucídides ao ostracismo. Fundou en sólidas bases a potencia naval e colonial de Atenas, someteu a illa de Eubea no ano 446 a.C., a Samos no 440 a.C. e fixo tomar parte a Atenas na guerra do Peloponeso.
Discípulo de Anaxágoras de Clazomenas e de Zenón de Elea, foi amigo de Fidias e atraeu a Atenas ao arquitecto Hipodamo de Mileto, ao filósofo Protágoras de Abdera e ao historiador Heródoto. Na súa época brillaron Sófocles e Eurípides, máximas figuras do teatro grego e destacou o círculo de Aspasia. Fomentou as artes e letras e adornou a Atenas con admirábeis monumentos, como o Partenón e os Propileos e mereceu dar o seu nome ao século máis brillante de Grecia.
Morreu como consecuencia da epidemia de tifo que se desencadeou en Atenas entre os anos 430 a.C. e 426 a.C., e que acabou cunhas 300.000 persoas. Segundo un estudo publicado a principios do 2006, levado a cabo pola Universidade de Atenas, tratouse dunha febre tifoide. Este dato foi revelado polo ADN extraído duns dentes achados nun enterramento grego, no cemiterio de Kerameikos, que amosaban similitude coa Salmonella enterica serotipo Typhi (organismo responsable da citada febre). No mencionado enterramento acháronse 150 corpos, xunto con diversas vasillas e ofrendas.
Fundación de Estudios Libertarios Anselmo Lorenzo
A Fundación de Estudios Libertarios Anselmo Lorenzo (tamén coñecida como Fundación Anselmo Lorenzo ou FAL), é unha organización cultural creada pola Confederación Nacional do Traballo en 1987.
Historia e características
dereita|miniatura|Sonia Turón, presidenta da FAL.
O nome é unha homenaxe ao anarquista toledano Anselmo Lorenzo, quen participou na creación do primeiro núcleo sindical en España.
A FAL é un punto de referencia para quen estudan o movemento obreiro español. Os seus obxectivos son recuperar a memoria histórica do anarquismo e o anarcosindicalismo español, así como difundir as ideas libertarias mediante propostas culturais.
Algunhas das actividades desenvolvidas pola fundación son:
A FAL recibiu un pulo considerable durante o VIII Congreso da CNT. Neste tomáronse acordos que fixeron explícita a importancia da fundación para o sindicato.
A sede da fundación está en Yuncler (provincia de Toledo).
Methone (lúa)
Methone (en grego Μεθωνη) é unha lúa moi pequena de Saturno que descansa entre as órbitas de Mimas e Encelado.
Foi vista por primeira vez polo Equipo de Imaxes da Cassini e recibiu a designación temporal de S/2004 S 1. Methone é tamén coñecida coma Saturno XXXII.
O nome de Methone foi aprobado pola UAI o 21 de xaneiro do 2005 e ratificado na Asemblea Xeral da UAI do 2006. Methone recibiría o nome dunha das sete fillas do xigante Alcioneo.
miniatura|esquerda|Methone
Castrapo
O castrapo é unha variedade de castelán que se vale seguido de xiros, trazos e expresións propias da lingua galega. Ten polo xeral unha consideración social baixa, posto que non se axusta a ningunha das devanditas linguas.
Orixe e evolución
Este fenómeno xurdiu pola castelanización de Galiza e a imposición da lingua castelá, proceso secular que decote se denominada "Doma e castración do Reino de Galiza". O galego perdeu oficialidade e durante o período que hoxe se coñece como os Séculos escuros non se aprendía nas escolas, nin se usaba nas igrexas, nin en ningún dos demais ámbitos públicos e administrativos, quedando reducido ao núcleo familiar, se ben en ningún momento perdeu a súa condición de lingua maioritaria de Galiza.
Intelectuais recoñecidos como Manuel María tiveron unha postura belixerante ao respecto desta cuestión e aínda hoxe non hai consenso entre os lingüistas e entre os colectivos reintegracionistas, malia que manifestamente minoritarios, que difiren na súa concepción de castrapo da outorgada polas institucións oficiais. Con todo, o dicionario Estraviz (que recolle a norma da AGAL) defíneo como "Espanhol, muito influído polo galego, que se fala na Galiza".
O Dicionario da Real Academia Galega defíneo como unha "variante do idioma castelán falado en Galicia, caracterizado pola abundancia de palabras e expresións tomadas do idioma galego". O que a día de hoxe parece seguro é que se trata dun castelán con moitos trazos e xiros galegos, mais non ao revés. Así o recollen nas súas definicións outros dicionarios de referencia como o Cumio ou IrIndo, amais do da propia RAG.
Capetón (álbum)
Capetón é o cuarto álbum de estudio do grupo galego de rock Os Diplomáticos de Monte-Alto. Publicouse en 1999 e contou coa produción de Rómulo Sanjurjo e Juan Varela "Guni". O título retoma o nome coloquial entre os mariñeiros de Cidade do Cabo, baseado no inglés Cape Town.
Catedral de Visby
A catedral de Visby (sueco: Visby domkyrka, e oficialmente Visby S:ta Maria domkyrka) é unha catedral na cidade sueca de Visby. Pertence á parroquia da catedral de Visby da Igrexa de Suecia e serve á diocese de Visby. Foi inaugurada o 27 de xullo de 1225.
Historia
A catedral de Visby foi construída como igrexa por mercadores alemáns en Visby. Financiouse cunha cota que todo mercador alemán tiña que pagar cando chegaba á cidade. [4] A súa construción comezou a finais do século XII, e a igrexa probablemente rematouse ao redor de 1190. A reconstrución da igrexa semella que comezou en 1211 e en 1225 inaugurouse un novo coro. Probablemente na súa orixe a igrexa só era usada por alemáns que visitaban Visby, pero ao establecerse permanentemente moitos deles na cidade, pasou a converterse nunha igrexa tanto para mercadores alemáns residentes como para os que se atopaban de paso, e co tempo tamén para os nativos da illa de Gotland. Así, cando foi consagrada en 1225 polo bispo de Linköping, foi declarada unha igrexa para dúas congregacións, cada unha delas co seu propio sacerdote: unha para visitantes e outra para nativos. Acabou sendo unha das igrexas máis importante da cidade, e cara o final da Idade Media era a segunda máis grande de Visby. No presente é a única igrexa medieval de Visby en uso, con 12 igrexas máis conservadas como ruínas na cidade.
Tras a Reforma protestante, a igrexa foi transformada nunha igrexa parroquial da cidade de Visby, e o resto das igrexas abandonáronse. Pouco despois da Reforma, no ano 1572, Gotland converteuse na súa propia diocese e a igrexa foi designada a súa catedral.
Arquitectura
miniatura|250px|Fachada norte da catedral A primeira igrexa probablemente foi unha basílica de tres naves cunha única gran torre no oeste adornada con galerías. O seu transepto estendíase máis aló do edificio principal cara o norte e o sur. Infrecuentemente, carecía dun coro proxectado cara o leste, e debido a isto tiña a forma de case un T, salvo, probablemente, por unha ábsida central ou ábsidas menores que se proxectaban dende o transepto. Estilisticamente, esta primeira igrexa era semellante ás igrexas románicas de Westfalia e do val do Rin. Porén, un feixe de detalles semellan ser únicos. Estre estes está a disposición da galería da torre que inspiraría a moitas das igrexas de Gotland, proporcionando un estilo arquitectónico distinto.
Deste primeiro edificio, os gabletes do transepto, un único portal, a torre ata a ménsula superior e algúns piares é o que queda. Como se indicaba máis arriba, a parte leste da igrexa foi reconstruída durante o principio do século XIII. O tamaño do transepto dobrouse, engadiuse un novo coro no leste del, e no ángulo entre o coro e o transepto construíronse dúas torres. Durante este período da construción, esculpiuse un novo portal sur, aínda en estilo románico. Despois dun intervalo de varios anos comezou unha nova reconstrución. Ampliouse a nave para facerse tan ancha como o transepto, transformando o edificio dunha basílica a unha igrexa-salón. Novamente, os modelos se dirixen cara o oeste de Alemaña. O espazo superfluo entre o teito e o tellado converteuse nun gran ático. Na bóveda máis ao leste da igrexa, formando o teito do coro, existe un burato redondo. Os académicos cren que este burato era usado durante as representacións da historia da Paixón de Cristo, para erguer unha estatua de madeira de Cristo co obxectivo de ilustrar a súa ascensión aos ceos.
Tras outro intervalo, desta vez de ao redor de cen anos, engadiuse unha capela pronunciadamente gótica máis grande na fachada sur. Engadiuse ademais unha capela máis pequena, tamén gótica. Unha destas capelas, dedicada a Catarina de Alexandría, foi pagada polos fillos dun alcalde, Herman Swertling, que foi executado por traizón en 1342. Un permiso papal para a erección da capela data do ano 1349. Os académicos non se poñen de acordo en cal das capelas foi a pagada polos fillos de Herman Swertling. A máis grande das capelas foi o primeiro edificio en estilo alto gótico construído en Gotland.
Dende o final da Idade Media realizáronse poucas alteracións na catedral. A meirande parte delas foron debido a danos que o edificio tivo por distintos incendios. Os tellados das torres ou os campanarios datan de 1746 (torre oeste) e 1761 (torres leste). Unha das dúas capelas medievais foi reconstruída externamente en 1761, cambiando os gabletes góticos por outros de estilo barroco. Porén, estes foron retirados en 1899-1901, cando se restaurou o edificio nun tipo de estilo neogótico por Axel Haig (sueco: Axel Herman Hägg). Hägg ou Haig nacera en Gotland, pero vivía en Inglaterra no momento da renovación. Debido a isto algunhas das alteracións, destacando a nova sancristía, son dun típico estilo neogótico inglés.
A catedral foi renovada durante os anos 80 do século XX.
O amor ten dúas caras
O amor ten dúas caras (en The Mirror Has Two Faces) é un filme estadounidense de comedia romántica producido, dirixido e protagonizado por Barbra Streisand que foi estreado en 1996. O guión de Richard LaGravenese está vagamente baseado no filme francés de 1958 Le Miroir a deux faces, escrito por André Cayatte e Gérard Oury. No filme tamén aparecen os actores Jeff Bridges, Pierce Brosnan, George Segal, Mimi Rogers, Brenda Vaccaro e Lauren Bacall.
Streisand, Marvin Hamlisch, Robert John "Mutt" Lange e Bryan Adams compuxeron o tema principal do filme, "I Finally Found Someone".
Roberto López Rodríguez
Roberto López Rodríguez, coñecido como Virnes e Pajarito, nado no Mazo (Vilamartín de Valdeorras) o 24 de decembro de 1914 e finado en Freixido (Petín) o 29 de novembro de 1997, foi un guerrilleiro antifranquista galego.