cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lady and the Tramp (filme 2019)
Lady and the Tramp estreouse o 12 de novembro de 2019 en Disney+, sendo o primeiro remake de Disney que non se estreou nas salas de cinema. O filme recibiu valoracións dispares da crítica, que eloxiou as interpretacións e voces, mais criticou os seus efectos visuais, guión e ritmo.
Tórdea, Tórdea, Castroverde
Tórdea é un lugar da parroquia de Tórdea no concello lugués de Castroverde na comarca de Lugo. Segundo o IGE, en 2013 tiña 76 habitantes (40 homes e 35 mulleres).
Xocaloma
Xocaloma foi un grupo de folk e música tradicional galega fundado en Carballo en 1975 e disolto no 1994.
Traxectoria
Foi un conxunto eminentemente vocal, os seus membros fundadores adoitaban cantar no coro parroquial de Carballo, nas "misas da xuventude" organizadas polo párroco da localidade, Xose García Gondar. Foi este sacerdote quen os animou a formar o grupo musical que se chamou Xocaloma polas iniciais dos seus integrantes (Xosé, Carlos, Loli e Manuel).
No 1978 gravaron o seu primeiro disco, Terra, ao que seguiu Soio un soño no 1979. Participaron en diversos festivais, como o Intercéltico de Lorient ou o do Mundo Celta de Ortigueira. Algunhas das súas pezas máis coñecidas son versións de cancións populares galegas como O rodaballo, A saia da Carolina ou Lela, esta última con letra de Castelao e música de Rosendo Mato Hermida, así como temas propios como Soio foi un soño.
La Emancipación (Pontevedra)
La Emancipación foi un periódico editado en Pontevedra en 1895.
Traxectoria
Apareceu en 1895. Reapareceu o 18 de decembro de 1898 co subtitulo Semanario socialista e no segundo número Semanario socialista obrero. Foi voceiro da Federación Local de Trabajadores de Pontevedra, e ocupábase da exposición da teoría socialista, a difusión de noticias sobre as actividades políticas deste signo e a publicación de críticas dirixidas aos carlistas. Contou coa colaboración de Emiliano Iglesias. Só se editaron dous números e, logo dunha suspensión gobernativa, unha folla extraordinaria datada o 8 de febreiro de 1899.
Cabeiras, Arbo
San Sebastián de Cabeiras é unha parroquia que se localiza no leste do concello de Arbo. Segundo o padrón municipal de 2013 tiña 285 habitantes (152 homes e 133 mulleres) distribuídos en 15 entidades de poboación, o que supón unha gran diminución en relación ao ano 2004 cando tiña 553 habitantes.
A economía da parroquia susténtase no sector primario, como a viticultura (adega Pazo Pondal) ou a pesca da lamprea.
O monte Chan do Padrón, lindando co concello das Neves, e o punto de maior altitude. En Cabeiras abundan os lugares de sendeirismo con máis de 10 rutas incluso para ciclismo. O 24 de febreiro celébrase o san Brais, o 24 de xullo O Carme, e o 1 de agosto san Fins no monte do mesmo nome.
Na praza da aldea hai un busto en homenaxe a Juan Alonso Rodríguez.
Loxosceles reclusa
Loxosceles reclusa é unha especie de araña que pertence ao xénero Loxosceles da familia Sicariidae. É unha araña cun potente veleno necrótico e é unha das dúas arañas (xunto coa viúva negra) de importancia médica en América do Norte.
Distribución e hábitat
A distribución xeográfica de Loxosceles reclusa é ampla nos Estados Unidos, compartindo a súa distribución co norte de México. Habita entre pedras, cúmulos de madeiras ou leña.
A Covela, Rois, Rois
A Covela é un lugar da parroquia de Rois no concello coruñés de Rois, na comarca do Sar. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 52 habitantes (23 homes e 29 mulleres).
Jean Froissart
miniatura|dereita|Jean Froissart Jean Froissart, nado en Valenciennes contra 1337 e finado despois de 1404, foi un dos máis importantes cronistas da Francia medieval. As súas crónicas foron consideradas como a expresión máis importante do renacemento cabaleiresco que tivo lugar en Francia e Inglaterra durante o século XIV (á que Johan Huizinga chamou O Outono da Idade Media). É unha das fontes principais para a primeira metade da Guerra dos Cen Anos.
Traxectoria
O pouco que se sabe del provén das súas crónicas e poesías. Naceu en Valenciennes, condado de Hainaut. O seu pai fora pintor heráldico e comezou o oficio de comerciante, pero abandónao para entrar no clero. Con 24 anos, cunha carta de recomendación do rei da Bohemia tórnase poeta e, dalgunha maneira, historiador oficial da corte de Filipa de Hainaut, esposa de Eduardo III de Inglaterra. As memorias do tempo que pasa ao servizo de Filipa (1361-1369) mestúranse con outros feitos do que foi testemuña no primeiro libro das súas crónicas. A aproximación que fai ás fontes históricas e ao oficio de cronista, amósanos un historiador preocupado coa súa metodoloxía.
Calabreo, Marentes, Negueira de Muñiz
Calabreo é un lugar da parroquia de Marentes, no concello de Negueira de Muñiz, na comarca da Fonsagrada, na provincia de Lugo. En 2008 tiña oito habitantes (catro homes e catro mulleres), a mesma cantidade ca en 2006.
Jean Froissart
Traxectoria
Viaxa por toda a Gran Bretaña e por Francia, Flandres e a Penísula Ibérica, recollendo materiais de primeira man para as súas Crónicas. Asiste en Milán ao matrimonio do fillo de Filipa Leonel de Antuerpen, coa filla de Galeazzo Visconti, a que tamén presenciaran outros autores que marcarán a época: Chaucer e Petrarca.
Despois da publicación do primeiro libro e da morte de Filipa, ira beneficiar da protección da duquesa Juana de Brabante. Foi recompensado co beneficio eclesiástico de Lestines, poboación próxima de Binche. Froissart chegou a ser cóengo de Chimay, o que lle permitiu novas viaxes para acumular máis material de traballo ao estar libre de preocupacións financeiras.
En 1395, volveu a Inglaterra, e móstrase decepcionado coas mudanzas que observa interpretándoos coma o fin da cabalaría. Descoñécense a data e as circunstancias da súa morte, parece que faleceu en Santa Monegunda de Chimay.
O músico inglés Edward Elgar compuxo unha abertura titulada Froissart.
Pegada ecolóxica
[[Ficheiro:World map of countries by ecological deficit (2013).svg|400px|thumb|Superávit ecolóxico nacional ou déficit, medido como biocapacidade do país por persoa (en hectáreas globais) menos a súa pegada ecolóxica por persoa (tamén en hectáreas globais). Datos de 2013.
miniatura|425px|Pegada ecolóxica dos estados en [[2007, segundo a Global Footprint Network. A cor máis escura corresponde á maior pegada]]
A pegada ecolóxica é un indicador ambiental que mide o efecto das actividades dunha comunidade de seres humanos sobre o seu contorno expresado en número de hectáreas de ecosistemas produtivos. O obxectivo principal da pegada ecolóxica é o de avaliar o impacto que exerce sobre o planeta un determinado modo de vida e o seu consecuente grao de desenvolvemento sustentábel.
Introdución histórica
A mediados dos anos 80 debido ao evidente esgotamento da capacidade física do planeta para facer fronte ao excesivo consumo por parte dos seres humanos dos recursos e de medios, os científicos vense na obriga de calcular o impacto que estamos a realizar sobre o medio ambiente coas nosas actividades de consumo. O máis empregado e polo que máis se aposta é o da pegada ecolóxica, aínda que hai outros indicadores de sustentabilidade.
O primeiro en formulala foi o economista e ecoloxista Mathis Wackernägel, quen observou os residuos xerados para o mantemento do modelo de produción e consumo da comunidade e o traduciu a hectáreas de terra bioloxicamente produtiva.
Cálculo da pegada ecolóxica
miniatura|dereita|280px|A agricultura autosuficiente, alén de non facer cálculo directo das terras agrícolas usadas, pesa pouco en termos de pegada ecolóxica
Para calcular a pegada ecolóxica convén ter en conta os seguintes aspectos:
O cálculo da pegada ecolóxica é complexo e trata de traducir a hectáreas de terreo o noso gasto enerxético e material. Para calcular esta superficie debemos ter en conta dous aspectos:
A pegada ecolóxica e o desenvolvemento sustentábel
A pegada ecolóxica, como se vén dicindo dende o comezo, indica a repercusión dunha determinada actividade humana sobre o contorno. Polo tanto, presenta numerosas oportunidades en relación coa sustentabilidade a pesar das limitacións que existen respecto da súa aplicación metodolóxica e da información que dela se obtén. Caben destacar:
Gossos
Gossos (que significa Cans en galego) é unha banda musical das máis populares no coñecido como Rock català. Destacou dende os seus comezos pola súa música totalmente acústica, con só guitarras e baixo até o ano 2002, cando se lles une ó grupo Santi Serratosa, batería. Será nese mesmo ano cando se vai iniciar unha electrificación do seu son que acadou un grao de madurez que se reflicte no seu disco en directo 'A l'Auditori', gravado no 2008.
Outros proxectos
Juanjo Muñoz tamén forma parte de Menaix a Truà xunto con Cris Juanico dos agora xa disoltos Ja t'ho diré e Toni Xuclà. Asemade, Natxo Tarrés forma parte dun grupo de experimentación sonora e musical chamado Gaia, baseado na música electrónica.
Aldurfe, Riotorto
San Pedro de Aldurfe é unha parroquia do concello lugués de Riotorto na comarca de Meira. No ano 2007 tiña 109 habitantes (58 homes e 51 mulleres) distribuídos en 6 entidades de poboación, o que supón unha diminución de 26 habitantes en relación ao ano 2000.
Emancipación (Pontevedra)
Emancipación foi un periódico editado en Pontevedra entre 1902 e 1903.
Traxectoria
Subtitulado ''Periódico quincenal. Órgano de la Federación Local de Trabajadores y Sociedades Agrícolas'', apareceu en Pontevedra en setembro de 1902. De ideoloxía socialista, reflectiu o devir da experiencia de actuación unitaria do obreirismo co agrarismo das terras circundantes. Estaba dirixido por Francisco López. Informou das folgas que se sucedían naquela época en todo o país. Desapareceu non antes de febreiro de 1903.
John Gielgud
Sir Arthur John Gielgud, nado en South Kensington (Londres) o 14 de abril de 1904 e finado en Wotton House (Buckinghamshire) o 21 de maio de 2000 foi un actor, cantante e director inglés.
Cequeliños, Arbo
San Miguel de Cequeliños é unha parroquia que se localiza no oeste do concello de Arbo. Segundo o padrón municipal de 2013 tiña 178 habitantes (84 homes e 94 mulleres) distribuídos en 8 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 2004 cando tiña 218 habitantes.
Origin (software)
right|senmarco Origin é un software desenvolvido por Electronic Arts que permite xestionar os videoxogos mercados a devandita compañía a través dunha conta de usuario, polo que permite xogar en calquera computador prescindindo do DVD-ROM ou CD-ROM. O sistema funciona coa maioría dos xogos actuais, pero non está habilitado para algúns xogos máis antigos. Ofrece ademais actualizacións de xogos e inclúe extras para os xogos, entre outras cousas.
Anteriormente Origin coñecíase como "EA Download Manager", "EA Downloader" e "EA Link".
Tenda
A tenda de Origin permite buscar e adquirir títulos de Electronic Arts. No canto de recibir un DVD e un CD-Key, o título adquirido é automaticamente asociado ao cliente de Origin. Origin garante que a descarga estará dispoñible, como mínimo, ata un ano despois da compra.
Cliente
O cliente de Origin é un software autoactualizable que permite aos usuarios descargar xogos, expansións, parches, etc de Electronic Arts. Este cliente é moi similar ao seu opoñente Steam. O predecesor a Origin causou problemas con xogos como Battlefield 2 e Spore Creature Creator dando a lugar a crasheos do xogo.
Origin Mobile
Electronic Arts planea lanzar Origin para dispositivos móbiles (por exemplo dispositivos iOS e Android) e que os logros sexan sincronizados en ambas as plataformas.
Historia
EA Downloader foi lanzado en 2005. Este foi substituído por EA Link en 2006, engadindo trailers, demos e contido especial. En 2007, foi substituído, outra vez, por unha mestura de EA Store e EA Downloader Manager. Os usuarios compraban a través de EA Store e logo descargaban o contido con EA Downloader Manager. A tenda e o cliente reabriron co nome de Origin o 3 de xuño de 2011.
Enerxía solar fotovoltaica
miniatura|200px|Planta enerxética Nellis Solar, nos EUA. Estes paneis seguen o Sol. miniatura|200px|Cela solar.
A enerxía solar fotovoltaica é unha forma de obtención de enerxía eléctrica a través de paneis fotovoltaicos. Os paneis, módulos ou colectores fotovoltaicos están formados por dispositivos semicondutores tipo díodo que, ao recibir radiación solar, provocan saltos electrónicos, xerando unha pequena diferenza de potencial nos seus extremos. O acoplamento en serie de varios destes fotodíodos permite a obtención de voltaxes maiores en configuracións moi sinxelas e aptas para alimentar pequenos dispositivos electrónicos.
A maior escala, a corrente eléctrica continua que proporcionan aos paneis fotovoltaicos pódese transformar en corrente alterna e inxectar na rede eléctrica, operación que é moi rendible economicamente pero que precisa aínda de subvencións para unha maior viabilidade.
O proceso, simplificado, sería o seguinte: xérase a enerxía a baixas tensións (380-800 V) e en corrente continua. Transfórmase cun investidor en corrente alterna. Mediante un centro de transformación elévase a media tensión (15 ou 25 kV) e inxéctase nas redes de transporte da compañía.
En contornos illados, onde se require pouca potencia eléctrica e o acceso á rede é difícil, como estacións meteorolóxicas ou repetidores de comunicacións, empréganse as placas fotovoltaicas como alternativa economicamente viable. Para comprender a importancia desta posibilidade, convén ter en conta que aproximadamente unha cuarta parte da poboación mundial non ten acceso á enerxía eléctrica.
Produción de enerxía solar fotovoltaica
miniatura|200px|[[Mapamundi solar.]] España é na actualidade o primeiro produtor mundial de enerxía fotovoltaica cunha potencia instalada estimada de 3 200 MW por diante de Alemaña que conta cuns 1350 MW. Tan só en 2008 a potencia instalada en España foi duns 2 500 MW, debido ao anuncio de cambio de regulación á baixa das primas á xeración que finalmente se produciu en setembro.
Alemaña é na actualidade o segundo produtor mundial de enerxía solar fotovoltaica tras o Xapón, con cerca de 5 millóns de metros cadrados de paneis solares, aínda que só representan o 0,03% da súa produción enerxética total. A venda de paneis fotovoltaicos creceu no mundo ao ritmo anual do 20% na década dos noventa. Na UE o crecemento medio anual é do 30%.
O crecemento actual das instalacións solares fotovoltaicas está limitado pola falta de materia prima no mercado (silicio de calidade solar) ao estaren copadas as fontes actuais, aínda que a partir da segunda metade de 2008 o prezo do silicio de grao solar comezou a diminuír ao aumentar a súa oferta debido á entrada en escena de novos produtores. Proba diso son os diversos plans que se estableceron para novas factorías deste material en todo o mundo, incluíndo dous proxectos en España coa colaboración dos principais actores do mercado. A inxección en rede da enerxía solar fotovoltaica, estaba regulada polo Goberno Español mediante o RD 661/2007 co 575 % do valor do quilowatio-hora normal, o que se correspondía cuns 0,44 euros por cada kwh que se inxectaba na rede. A partir do 30 de setembro de 2008 esta actividade está regulada mediante o RD 1578/2008 de retribución fotovoltaica que establece unhas primas variables en función da localización da instalación (solo: 0,32 €/kWh o tellado: 0,34 €/kWh), estando suxeitas ademais a unha cota máxima de potencia anual instalada a partir de 2009 que se adaptará ano a ano en función do comportamento do mercado.
A Eirexe, Uriz, Castroverde
A Eirexe é un lugar da parroquia de Uriz no concello lugués de Castroverde na comarca de Lugo. Segundo o IGE, en 2013 tiña 15 habitantes (7 homes e 8 mulleres).
Enerxía solar fotovoltaica
Produción de enerxía solar fotovoltaica
Actualmente, o acceso á rede eléctrica en España require unha serie de permisos da administración e a autorización da compañía eléctrica distribuidora da zona. Esta ten a obrigación de dar punto de enganche ou conexión á rede eléctrica, pero na práctica o papelame e a reticencia das eléctricas están freando o impulso das enerxías renovables. As eléctricas buscan motivos técnicos como a saturación da rede para controlar os seus intereses noutras fontes enerxéticas e coa intención de bloquear a iniciativa dos pequenos produtores de enerxía solar fotovoltaica.
Esta situación provoca unha grave contradición entre os obxectivos da Unión Europea para impulsar as enerxías limpas e a realidade dunha escasa liberalización en España do sector enerxético que impide a engalaxe e a libre competitividade das enerxías renovables.
Centrais de enerxía solar fotovoltaica
A maior central de enerxía solar do mundo ata o ano 2004 encontrábase na cidade de Espenhain, cerca de Leipzig. Con 33.500 paneis solares modulares monocristalinos e unha capacidade de produción de 5 megavatios, a central é suficiente para abastecer 1.800 fogares. O investimento ascendeu a 20 millóns de euros, segundo Shell Solar e Geosol, as firmas construtoras. Actualmente a empresa alemá SAG Solarstrom, que opera en España co nome TAU Solar, construíu a maior horta solar do mundo en Erlasee (Alemaña). Esta substitúe a central de Espenhain. A nova central de Erlasee conta na súa totalidade cunha capacidade de produción de 12 megavatios.
En xuño de 2008 General Motors anunciou que planea construír a maior planta de enerxía fotovoltaica sobre teito do mundo en Figueruelas (Zaragoza), cunha extensión de 183 000 metros cadrados e 50 millóns de euros de investimento, no proxecto colaboran a Comunidade de Aragón, a empresa francesa Veolia Environnement e o grupo estadounidense Clairvoyant Energy.
O maior fabricante europeo de produtos fotovoltaicos é a compañía alemá RWE SCHOTT Solar con sede en Alzenau (Baviera). Esta compañía posúe a planta de produción fotovoltaica máis moderna e completamente integrada do mundo. En 2003 a compañía xerou vendas netas de 123 millóns de euros e ten máis de 800 empregados.
Ademais Friburgo é a sede de ISES (Sociedade Internacional de Enerxía Solar).
Segundo os datos facilitados pola Asociación de Industria Fotovoltaica (Asif) España pasou de 22 MW de potencia fotovoltaica instalada en 2004, a máis de 1100 MW en agosto de 2008, pasando das 3 208 instalacións que había en 2004, ás 26 000 existentes en 2008.
China ten previsto para 2030 a construción dunha central fotovoltaica no espazo.
Plantas de Concentración Fotovoltaica
Un paso adiante nas plantas fotovoltaicas son as que utilizan unha tecnoloxía de concentración para maximizar a enerxía solar recibida pola instalación. As instalacións de concentración fotovoltaica sitúanse en localizacións de alta irradiación solar directa, como son os países situados a ambas as ribeiras do Mediterráneo, Australia, os Estados Unidos, a China, Suráfrica ou México.
Ata o ano 2006 estas tecnoloxías formaban parte do ámbito de investigación, pero nos últimos anos puxéronse en marcha instalacións de gran tamaño como a de ISFOC(Instituto de Sistemas Solares Fotovoltaicos de Concentración) en Puertollano, Castela-A Mancha con 3 MW subministrando electricidade á rede eléctrica.
As principais empresas están empezando a ver a concentración fotovoltaica como unha alternativa viable para a redución de custos. Recentemente anunciouse o desenvolvemento de plantas de grandes dimensións (por encima de 1MW). As plantas de Concentración Fotovoltaica utilizan un seguidor de dobre eixe para posibilitar un máximo aproveitamento do recurso solar durante todo o día.
Custos
Indican o custo (en céntimos de euro) por kWh de enerxía solar fotovoltaica producida para células solares de silicio cristalino. A base dos cálculos inclúe 4% por custo do capital, 1% por custo de operación e un período de depreciación de 20 anos, aínda que un equipo fotovoltaico normalmente está tecnicamente operativo durante 30 anos.
Enerxía fotovoltaica de baixo custo
A enerxía fotovoltaica de baixo custo está baseada principalmente nas células solares de terceira xeración (ou de película fina de alta eficiencia). Nanosolar, o grupo WURTH ou Global Solar apostaron por estas tecnoloxías.
A Conferencia Internacional Enerxía Solar de Bico Custode Sevilla foi o primeiro escaparate en España destas células de terceira xeración.
A Eirexe, Uriz, Castroverde
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, o lugar da igrexa.
Arma letal 2
Arma letal 2 (en Lethal Weapon 2) é un filme estadounidense de 1989 dirixido por Richard Donner. Está protagonizado por Mel Gibson, Danny Glover, Joe Pesci, Patsy Kensit, Derrick O'Connor e Joss Ackland. É a secuela do filme de 1987 Arma letal e o segundo título da franquía.
Manuel Barros Chantada
Manuel Barros Chantada, coñecido como Rancheiro, nado en Meis o 28 de outubro de 1901 e finado en Buenos Aires o 12 de decembro de 1987, foi un canteiro e político galego.
Traxectoria
Fillo de Manuel Ramón Barros Torres. Labrego. En maio de 1936 afiliouse á "La Fraternidad Obrera de Agricultores de Meis". Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 participou na defensa da República colaborando na requisa de armas. Desprazado a Pontevedra, non chegou a capital ao ser informados da caída da cidade. De volta a Meis, tiveron un enfrontamento no Curro coa Garda Civil que lles inutilizou o automóbil. Fuxiu e agochouse até o 6 de novembro, cando foi chamado ao cuartel da Garda Civil de Cambados. Foi detido, déronlle unha malleira e abandonárono na beiravía dun camiño. Chamado a filas, incorporouse e foi destinado a Ferrol até que o 6 de xaneiro de 1937 foi asignado ao Rexemento de Infantería Mérida 35 destinado na fronte de Asturias. Trasladado a Soto de las Regueras o 7 de outubro decatouse de que ía ser fusilado xunto co seu curmán Marcial Chantada Barros e decidiu pasarse ao exército leal.
Pasou a Trubia e despois a Xixón, para ser destinado finalmente a Pola de Siero. Foi ascendido a sarxento e destinado a Puerto Puntón. Cando recibiu a noticia da rendición de Asturias emprendeu a fuxida a Xixón e logrou embarcar aínda que non puido chegar a Francia, tendo que dar volta e atracar en Candás. De alí marchou andando a Xixón onde foi detido o día 22, e para evitar ser deportado deu unha identidade falsa. O 3 de decembro trasladárono á praza de touros, onde permaneceu até o 11 cando o trasladaron á fariñeira de Xixón. O 24 de febreiro foi trasladado á prisión de San Marcos en León. Foi xulgado en Pontevedra por auxilio á rebelión e condenado a 12 anos e un día de prisión. O 28 de xuño foi trasladado á prisión do mosteiro de San Pedro de Cardeña até o 28 de agosto que o levaron á prisión provincial de Soria dende onde foi transportado a La Muedra para traballar nas obras de construción da presa de La Cuerda del Pozo onde aprendeu o oficio de canteiro. Permaneceu alí até o 11 de maio de 1942 cando lle comunicaron a súa posta en liberdade. Regresou a Meis para visitar a súa familia. Volveu traballar á presa até o remate das obras en 1943 e despois trasladouse a Covaleda para traballar na construción de casas.
Retornou a Meis e agochouse nun refuxio habilitado na casa dos pais. Durante o tempo que estivo agochado imprimiu panfletos de propaganda antifascista nunha imprenta de man e fixo pintadas axudado por Manuel Abal Maquieira. Solicitou o indulto en base ao decreto de 9 de outubro de 1945 e foille concedido. En 1947 intentou emigrar a Venezuela, pero ao serlle denegado o visado de entrada polos seus antecedentes político, marchou á Arxentina. Alí casou con Basilisa González Álvarez. En 1972 visitou Meis e recuperou o caderno de notas escrito durante o seu cativerio. En base a el escribiu en 1980 Relato y memorias de un prisionero cautivo de facto del "General Franco". Finado en 1987, foi soterrado no Cemiterio de La Paz (Madrid). En xaneiro de 2011 as súas cinzas foron trasladadas ao cemiterio de San Salvador de Meis.
A Lavandeira, Marentes, Negueira de Muñiz
A Lavandeira é un lugar da parroquia de Marentes, no concello de Negueira de Muñiz, na comarca da Fonsagrada, na provincia de Lugo. No ano 2008 tiña dous habitantes (un home e unha muller), os mesmos ca en 2006.
YouPorn
YouPorn é un sitio web de difusión de vídeos pornográficos, similar na súa disposición ao YouTube.
Historia e características
Son os propios usuarios os que soben os vídeos e permanecen a disposición dos outros usuarios durante algunhas semanas, a maior parte do material está composto de fragmentos de vídeos comerciais, anuncios de filmes e sitios porno e vídeos afeccionados. Os vídeos móstranse embebidos dentro da súa páxina no formato FLV.
Os Dices, Rois, Rois
Os Dices é un lugar da parroquia de Rois no concello coruñés de Rois, na comarca do Sar. Segundo o IGE, no 2018 tiña 87 habitantes, 47 homes e 40 mulleres.
Garaxe
miniatura|dereita|270px|Garaxe para dous coches nunha zona residencial. Un garaxe ou unha cocheira é un espazo cuberto e pechado con chave para gardar vehículos. Nunha vivenda unifamiliar dunha poboación ou nunha zona residencial adóitase facer unha distribución da casa ou dos chalés de xeito que haxa un local para gardar os coches ou para almacenar outras cousas.
Os bloques de apartamentos acostuman ter un garaxe comunitario onde se pode mercar ou alugar unha praza de estacionamento nun andar do aparcadoiro.
Teorema de Cantor
O teorema de Cantor é un resultado formalizable na teoría de conxuntos de Zermelo-Fraenkel, que afirma o seguinte:
Discusión
O teorema de Cantor é obvio para conxuntos finitos: se un conxunto finito ten n elementos entón o conxunto de partes dese conxunto ten 2n elementos. O feito de que sexa válido para todo conxunto infinito non é de todo intuitivo, pero permite establecer varios resultados interesantes:
Para ilustrar a validez deste teorema para conxuntos infinitos reprodúcese a continuación unha demostración.
Demostración
Cantor considerou un subconxunto particular B definido como: e probou que ese subconxunto non pode ser a imaxe de ningún elemento de A.
O argumento que construíu Cantor é por redución ao absurdo presupondo que existe, posto que B é un subconxunto de A. Entón pódense distinguir dous casos:
En ambos os casos chégase a unha contradición, e polo tanto non existe esa a e entón f (que é unha función calquera) non é sobrexectiva, como se quería demostrar.
Lorenzi
Lorenzi é un barrio brasileiro da cidade de Santa Maria, Río Grande do Sur. O barrio está situado no distrito de Sede.
Vilas
O barrio ten as seguintes vilas: Estância do Minuano, Lorenzi, Vila Bom Jesus, Vila Lorenzi, Vila Quitandinha, Vila Santa Rita de Cássia, Vila Santo Antônio, Vila Severo, Vila Tavares.
Léon Bonnat
Léon Joseph Florentin Bonnat, nado en Baiona, Francia o 20 de xuño de 1833 e finado en Monchy-Saint-Éloi o 8 de setembro de 1922, foi un pintor francés.
Catacumba
miniatura|Catacumbas en Roma. As catacumbas son unhas galerías subterráneas que algunhas civilizacións mediterráneas antigas construíron e utilizaron como lugar de enterramento. As máis coñecidas e as mellor estudadas son as catacumbas da cidade de Roma. Tamén son coñecidas as catacumbas de París, aínda que a súa orixe é ben distinta (século XVIII).
Léon Bonnat
Léon Bonnat naceu na cidade francesa de Bayonne. En 1846 mudouse a Madrid, España, onde o seu pai tiña unha libraría Alí viviu ata 1853 e foi educado por Madrazo.
En 1888 Bonnat converteuse en catedrático na Ecole des Beaux Arts e en maio de 1905 sucedeu a Paul Dubois como director.
Os seus vivos autoretratos son a súa principal seña de identidade.
Entre os alumnos máis destacados de Bonnat atópanse Gustave Caillebotte, Suzor-Coté, Georges Braque, Aloysius O'Kelly, e Henri de Toulouse-Lautrec.
Youssef Al Watani
Youssef Al Watani, nado en 1995 en Rabat, é un futbolista que xoga na demarcación de extremo esquerdo. Está apadriñado polo futbolista vigués Míchel Salgado.
Traxectoria
Gañador do reality show The Victorius, un programa de televisión dos Emiratos Árabes para descubrir novos talentos futbolísticos, e cuxo premio era ter a oportunidade de dar o salto ao fútbol europeo. O concurso, dirixido por Maradona e Míchel Salgado, levou ao xogador a recalar na Juventus, na que estivo a proba. En 2014, Al Watani chegou a Vigo para xogar no Celta de Vigo B, xogando 150 minutos no grupo I da Segunda División B. Na tempada 2014-2015 fichou polo Rápido de Bouzas.
Alejandro Cadarso Ronquete
Alejandro Cadarso Ronquete, nado en Noia e finado na mesma vila o 18 de setembro de 1914, foi un avogado e político galego.
Traxectoria
Fillo de Alejandro Cadarso Rey e tío do médico e político Alejandro Rodríguez Cadarso. Estudou Dereito. Deputado provincial dende 1893, foi nomeado presidente da Deputación da Coruña en abril de 1901, permanecendo no posto ata decembro de 1902. Presentouse ás eleccións a Cortes de 1910 polo distrito de Noia e foi derrotado por Rafael Gasset Chinchilla. Foi gobernador civil de Cuenca, Pontevedra, Huelva e Badaxoz.
Vida persoal
Casou con Blanca Caamaño Bolívar.
Atlético Astorga Fútbol Club
O Atlético Astorga Fútbol Club é un club de fútbol español da cidade de Astorga. Fundouse en 1944 e compite no grupo I da Segunda División B, logo de ascender na tempada 2013/14 por primeira vez na súa historia.
Mourentán, Arbo
San Cristovo de Mourentán é unha parroquia que se localiza no norte do concello de Arbo. Segundo o padrón municipal de 2013 tiña 571 habitantes (282 homes e 289 mulleres) distribuídos en 63 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 2004 cando tiña 738 habitantes.
Formarís, Rois, Rois
Formarís é un lugar da parroquia de Rois no concello coruñés de Rois, na comarca do Sar. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 18 habitantes (10 homes e 8 mulleres).
Pena da Nogueira, Marentes, Negueira de Muñiz
Pena da Nogueira é un lugar da parroquia de Marentes, no concello de Negueira de Muñiz, na comarca da Fonsagrada, na provincia de Lugo. En 2008 tiña sete habitantes (cinco homes e dúas mulleres), máis ca en 2006.
Xogos Olímpicos de Inverno de 1928
Os II Xogos Olímpicos de Inverno celebráronse na cidade suíza de Sankt Moritz. Segundo o COI, estas olimpíadas tiñan que haberse celebrado nos Países Baixos, como estaba previsto logo dos Xogos Olímpicos de Amsterdam; porén, ao non poder cumprir cos requisitos establecidos, as cidades suízas de Davos, Engelberg e Saint-Moritz postuláronse como candidatas, sendo finalmente elixida Saint-Moritz.
Países participantes
Atletas de 25 países competiron nestes segundos Xogos Olímpicos de Inverno. As nacións que fixeron o seu debút foron Arxentina, Estonia, Alemaña, Xapón, Lituania, Luxemburgo, México, Países Baixos e Romanía.
Infesta, Rois, Rois
Infesta é un lugar da parroquia de Rois no concello coruñés de Rois, na comarca do Sar. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 39 habitantes (20 homes e 19 mulleres).
A Eirixa
O topónimo A Eirixa pode referirse a dous lugares de Galicia:
Antonio Otero Pensado
Antonio Otero Pensado, finado na Coruña o 5 de febreiro de 1933, foi un avogado e político galego.
Traxectoria
Foi Xuíz municipal de Santiago de Compostela. Deputado provincial, foi nomeado presidente da Deputación da Coruña en 1894 e volveu ser presidente en novembro de 1898, permanecendo no posto ata marzo de 1901. Foi nomeado gobernador civil de Almería en 1905, pero renunciou ao cargo.
Robledo, Marentes, Negueira de Muñiz
Robledo é un lugar da parroquia de Marentes, no concello de Negueira de Muñiz, na comarca da Fonsagrada, na provincia de Lugo. En 2008 tiña catorce habitantes (cinco homes e nove mulleres), máis ca en 2006.
Síndrome do niño baleiro
A síndrome do niño baleiro é unha sensación xeral de soidade que os pais ou outros titores poden experimentar cando un ou máis dos seus fillos abandonan o fogar. Non é unha condición clínica. Aínda que é máis común nas mulleres, pode ocorrer en ámbolos dous sexos. O matrimonio dun fillo ou filla pode provocar sentimentos semellantes, xa que o papel e influencia dos pais a miúdo se volve menos importante que o do novo cónxuxe.
Un lazo maternal ou paternal forte entre un ou ambos os pais e o seu fillo pode empeorar esta condición. O papel dun pai cando o fillo aínda vive con eles é máis inmediato e próximo ca o que é posible cando viven en diferentes fogares, particularmente se a distancia física entre un e outro significa unha maior dificultade para visitarse.
Orde xigante
thumb|333x333px|[[Basílica de San Pedro.]] A orde xigante ou orde colosal é, en arquitectura clásica, unha orde na que as columnas ou pilastras presentan unha disposición especial na que se estenden atravesando varios niveis de altura.
Libro (anatomía)
miniatura|300px|Ventre e mans de becerra, preparadas para a venda nas cortadorías. No centro recoñécese varios libros ou omasos. O libro ou, tecnicamente, omaso, é o terceiro dos preestómagos dos animais ruminantes, caracterizado polas longas láminas que tapizan a súa mucosa interna, que semellan as follas dun libro.
Orde xigante
Aínda que en tempos antigos algúns edificios achegábanse á orde xigante, este termo desenvolveuse co renacemento. Un dos primeiros edificios así construídos é a Basílica de San Andrés de Mantua, obra de Leon Battista Alberti. Tamén destaca aquí o Palacio dos Conservadores de Miguel Anxo. O James A. Farley Post Office Building de Nova York, afirma ser a maior columnata corintia de orde xigante no mundo.
A Pontenova, Rois, Rois
A Pontenova é un lugar da parroquia de Rois no concello coruñés de Rois, na comarca do Sar. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 25 habitantes (10 homes e 15 mulleres).
Libro (anatomía)
Descrición
Ten unha forma esférica, lixeiramente aplanada lateralmente, cunha capacidade de 11-12 litros, na vaca; situado á altura da 9ª-12ª vértebra dorsal, no terzo medio da cavidade abdominal, entre o rume e o fígado. Na zona da abertura ó rume a víscera é un pouco máis estreita e forma unha especie de colo.
A mucosa interna é característica e explica os nomes metafóricos que recibe esta víscera: libro, cenfollas, entrefollo ou salterio. Desde o bordo lateral, a mucosa emite cara o centro da víscera numerosos e apertados pregos lonxitudinais, ordenados en series regulares, que forman amplas láminas a modo das follas dun libro. Na vaca, o número de láminas alcanza cifras de 96 a 112; na ovella, 72 a 80; e na cabra, 80 a 88.
Hai catro tipos distintos de láminas, segundo a súa altura: grandes, medianas, pequenas e moi pequenas. A altura de cada folla é variable, sempre maior cara a metade da súa lonxitude. Son máis grosas na base e no bordo libre que no resto da lámina. As superficies laterais das láminas están cubertas de pequenas papilas, duns 5 mm no caso da vaca.
Fisioloxía
No libro remata a fermentación que se iniciou nos preestómagos anteriores. O contido estomacal, ó paso por esta víscera, sofre unha nova trituración nun proceso de dixestión mecánica. A superficie da víscera, aumentada considerablemente con estas láminas, permite a reabsorción do exceso de líquido do contido dixestivo, antes de ser conducido ó calleiro para ser obxecto da verdadeira dixestión, de tipo bioquímico.
Usos gastronómicos
Os preestómagos (rume, retículo e libro), forman parte na cortadoría dos miúdos brancos, e aprovéitanse para elabora-los callos. Véndense conxuntamente baixo nome colectivo de ventre.
Na cultura popular
Os refráns fan referencia á dificultade de limpar correctamente esta víscera, separando e lavando folla a folla. A moza que o saiba facer demostra que pode gobernar unha casa.
Mellon Collie and the Infinite Sadness
Mellon Collie and the Infinite Sadness (tamén acurtado como Mellon Collie ou abreviado a MCIS) é un dobre CD e triplo LP que foi editado o 24 de outubro de 1995 pola banda estadounidense de rock alternativo The Smashing Pumpkins a través do selo Virgin Records. No álbum aparece unha ampla gama de estilos, así como unha maior contribución musical por parte da baixista D'arcy Wretzky e do segundo guitarrista James Iha. Foi producido polo líder do grupo Billy Corgan con Flood e Alan Moulder.
Empurrado polo sinxelo "Bullet with Butterfly Wings", o traballo estreouse no número 1 das listas da Billboard, vendendo 246.500 copias na súa primeira semana. Do álbum esditáronse cinco sinxelos máis durante 1996: "1979", "Zero", "Tonight, Tonight", o promocional "Muzzle" e "Thirty-Three". O disco foi certificado diamante pola RIAA ao vender 10 millóns de unidades.
No mes de febreiro do 2011 foi elixido polos lectores da revista Rolling Stone o noveno mellor álbum dos anos 90.
Listaxe de cancións
A versión do álbum en CD está dividida en dous CDs chamados Dawn to Dusk e Twilight to Starlight. A versión en casete está dividida do mesmo xeito. O triplo vinilo está dividido en seis caras: "Dawn", "Tea Time", "Dusk", "Twilight", "Midnight" e "Starlight", respectivamente. O vinilo tamén contén dúas cancións extra, e unha listaxe de cancións distinta. Os sinxelos de Mellon Collie... están recollidos na caixa The Aeroplane Flies High, a cal tamén inclúe a canción extra do vinilo "Tonite Reprise".
CD / Casete
Dawn to Dusk
Twilight to Starlight
Vinilo
Dawn
Tea Time
Dusk
Twilight
Midnight
Starlight
Espasande
O topónimo galego Espasande pode referirse a:
Paradoxo de Russell
O paradoxo de Russell ou paradoxo do barbeiro, descrita por Bertrand Russell en 1901, demostra que a teoría orixinal de conxuntos formulada por Cantor e Frege é contraditoria.
O paradoxo en termos de conxuntos
Supoñamos os casos de conxuntos que son membros deles mesmos. Un exemplo descrito é o que supón un conxunto que consta de "ideas abstractas". O devandito conxunto é membro del mesmo porque o propio conxunto é unha idea abstracta. Outro exemplo sería unha bolsa con bolsas dentro. Doutra banda un conxunto que consta de "libros" non é membro de si mesmo porque o conxunto en si non é un libro. Russell preguntaba (nunha carta escrita a Frege en 1902), se o conxunto dos conxuntos que non forman parte deles mesmos (é dicir, aquel conxunto que engloba todos aqueles conxuntos que non están incluídos en si mesmos, como o de "libros" no exemplo anterior) forma parte de si mesmo. O paradoxo consiste en que se non forma parte de si mesmo, pertence ao tipo de conxuntos que non forman parte de si mesmos e por tanto forma parte de si mesmo. É dicir, formará parte de si mesmo só se non forma parte de si mesmo.
Enunciado formal do paradoxo
Chámese M_{}^{} ao "conxunto de todos os conxuntos que non se conteñen a si mesmos como membros". É dicir
Segundo a teoría de conxuntos de Cantor, a ecuación (1) pódese representar por
é dicir "Cada conxunto é elemento de M se e só se non é elemento de si mesmo".
Agora, como M é un conxunto, pódese substituír x por M na ecuación (2), de onde se obtén
O paradoxo en termos do barbeiro
O paradoxo de Russell foi expresada en varios termos máis cotiáns. O máis coñecido é o paradoxo do barbeiro que se pode enunciar da seguinte maneira:
—Na miña vila son o único barbeiro. Non podo afeitar o barbeiro do lugar, que son eu!, xa que se o fago, entón podo afeitarme por min mesmo, e polo tanto non debería afeitarme! Pero, se pola contra non me afeito, entón algún barbeiro debería afeitarme, pero eu son o único barbeiro de alí!
O emir pensou que os seus pensamentos eran tan profundos, que o premiou coa man da máis virtuosa das súas fillas. Así, o barbeiro As-Samet viviu para sempre feliz e barbán. En lóxica de primeira orde, o paradoxo do barbeiro pódese expresar como:
Onde significa "x é afeitado por y". O anterior leríase como "cada persoa é afeitada polo barbeiro se e só se non se afeita a ela mesma". É importante notar a semellanza entre as ecuacións (2) e (4). Ao substituír x por barbeiro obtense
É dicir que o barbeiro se afeita a si mesmo se e só se non se afeita a si mesmo, o cal é unha contradición.
Porén, Russell dubida sobre esta formulación, e el mesmo comentou "Nunha ocasión foime suxerida unha formulación que non era válida; a cuestión de se o barbeiro se afeita ou non a si mesmo. Vostedes poden definir o barbeiro como 'alguén que afeita a todos aqueles, e só aqueles, que non se afeitan a si mesmos'. A pregunta agora é: aféitase o barbeiro a si mesmo? Así formulada, a contradición non é moi difícil de resolver".
Explicación do paradoxo
A característica principal dun conxunto normal é que non se contén a si mesmo. Pero tamén existen conxuntos de conxuntos, como P(M), que é o conxunto de subconxuntos de M.
Un conxunto de conxuntos é normal salvo se podemos facer que se conteña a si mesmo. Isto último non é difícil se temos o conxunto de todas as cousas que NON son libros e como un conxunto non é un libro, o conxunto de todas as cousas que NON son libros formará parte do conxunto de todas as cousas que NON son libros. Estes conxuntos que se conteñen a si mesmos chámanse conxuntos singulares.
Está claro que un conxunto dado ou ben é normal ou ben é singular; non hai termo medio: ou se contén a si mesmo ou non se contén. Agora tomando o conxunto C como o conxunto de todos os conxuntos normais. Que clase de conxunto é C? Normal ou Singular?
Se é normal, estará dentro do conxunto de conxuntos normais, que é C, logo xa non pode ser normal. Se é singular, non pode estar dentro do conxunto de conxuntos normais, logo non pode estar en C, pero se non pode estar en C entón non é singular.
Conny Andersson
Conny Andersson, nado o 28 de decembro de 1939 en Alingsås, Suecia, é un expiloto de carreiras que participou na Fórmula 1 durante e  cos equipos Surtees e BRM.
Antes da súa carreira na Fórmula Un, Andersson era un piloto de motocross e competiu na Fórmula 3 como privado durante case dez anos, obtendo moito éxito. En 1975 competiu no campionato de Europa da Fórmula 3, onde gañou en Mónaco e a tempada seguinte gañou catro carreiras máis.
Uriz, Uriz, Castroverde
Uriz é un lugar da parroquia de Uriz no concello lugués de Castroverde na comarca de Lugo. Segundo o IGE, en 2013 tiña 42 habitantes (23 homes e 19 mulleres).
Rasheed Wallace
Rasheed Abdul Wallace, nado o 17 de setembro de 1974 en Filadelfia, Pensilvania e un antigo xogador profesional estadounidense de baloncesto. Con 2,11 metros de estatura, xoga na posición de ala-pivote.
Wallace comezou a súa andaina na NBA en 1995 cando foi elixido no Draft da NBA por Washington Bullets, procedente dos Tar Heels da Universidade de Carolina do Norte en Chapel Hill. Na súa primeira tempada na liga foi incluído no segundo mellor quinteto de rookies e ao final da campaña foi traspasado a Portland Trail Blazers a cambio de Rod Strickland e Harvey Grant. A súa mellor actuación individual foi os 42 puntos ante Denver Nuggets en 2001 e foi a peza clave dos Blazers que chegaron até as Finais de Conferencia do 2000 e caeron eliminados por Los Angeles Lakers en sete partidos.
Axudou a Detroit Pistons a gañar o campionato en 2004, obtendo o seu primeiro e único anel de campión. A parella que formou nos Pistons co pivote Ben Wallace era coñecida como "Wallace x 2". O 27 de outubro de 2007, Wallace dixo que "a NBA xa non é como un deporte senón máis ben como a World Wrestling Federation: falso e só polo diñeiro e o entretemento". O Comisionado da NBA David Stern reprendeulle pola súa declaración chamándolle "irrespetuoso".
High school
Wallace naceu e creceu en Filadelfia, Pensilvania. Comezou a súa carreira baloncestística na cidade e asistiu ao Simon Gratz High School. Outra das paixóns de Wallace era a arte. Foi nomeado Mellor Xogador de Instituto polo diario USA Today tras a tempada 1992-93 e foi seleccionado no primeiro equipo do All America por Basketball Estafes.
Tamén formou parte por partida dobre do primeiro equipo do Parade All-American. A pesar do seu limitado tempo de xogo en pista, 19 minutos por partido, Wallace tivo unha media de 16 puntos, 15 rebotes e 7 tapóns durante o seu ano sénior. Ademais do baloncesto, Wallace tamén practicaba o atletismo e destacaba en salto de altura. Recibiu o MVP no Magic Johnson Roundball Classic, anotando 30 puntos, e disputou o McDonald's All American Game de 1993, onde anotou nove puntos e converteuse no único xogador na historia do evento en ser expulsado do partido.
Universidade
Wallace optou pola Universidade de Carolina do Norte en Chapel Hill, onde pasou dous anos baixo a tutela do adestrador Dean Smith. Na súa primeira tempada nos Tar Heels disputou 35 partidos con medias de 9,5 puntos e 6,6 rebotes en 20,9 minutos de xogo. Durante o seu segundo ano os seus números incrementáronse substancialmente, facendo 16,6 puntos e 8,2 rebotes en 30,3 minutos. Xunto con Jerry Stackhouse liderou a North Carolina até a Final Four da NCAA de 1995, caendo derrotados ante Arkansas Razorbacks por 75-68 en semifinais.
Foi incluído no primeiro equipo do All-America por The Sporting News e USBWA, e no segundo por Associated Press, ademais de ser membro do John Wooden 10-man All-America Team. Wallace deixou a universidade como líder en porcentaxe de tiros de campo na historia da Atlantic Coast Conference cun 63,5%, e estableceu a marca de máis tapóns por un "sophomore" en North Carolina con 93.
Washington Bullets
Foi seleccionado por Washington Bullets na cuarta posición do Draft da NBA de 1995. Na súa primeira tempada na NBA xogou 65 partidos, dos cales 51 foron como titular, ocupando o posto que deixara libre o lesionado Chris Webber. Aínda que actuou principalmente como ala-pivote, gañou experiencia na posición de pivote a pesar de ser fisicamente inferior. Durante o seu primeiro ano comezou a mostrar os malos hábitos que lle definirían por moitos anos: chegou tarde a varios adestramentos, sendo multado do equipo, e recibiu 22 faltas técnicas. Durante un partido contra Orlando Magic o 22 de marzo de 1996, Wallace sufriu unha fractura no seu polgar esquerdo que lle obrigou a perderse o resto da tempada.