cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Moeda escocesa
Moedas privadas e locais (tokens)
miniatura|Tokens comerciais escoceses de finais do [[Século XVIII|s. XVIII. ]] Durante os séculos XVIII e XIX producíronse en Escocia, do mesmo xeito que no resto do Reino Unido, numerosas emisións de moedas e fichas comerciais privadas ou locais (coñecidas en numismática como tokens), para suplir a carencia de moeda miúda. Anteriormente, xa se recorrera a esta práctica en Inglaterra no período 1649-1672, e tamén en Escocia houbera algún precedente a estas emisións, como o farthing emitido na localidade de Dunbar, con data 1665, a nome de Geo Combes.
A finais do século XVIII había en todo o Reino Unido escaseza de moeda miúda, o que favoreceu a aparición destas emisións, ás veces de carácter privado, emitidas por establecementos comerciais ou fabrís, e outras veces promovidas por entidades públicas locais. Este fenómeno finalizou cara ao ano 1817.
Denominacións
Moitas das moedas escocesas, do mesmo xeito que outras unidades de medida do país, teñen en ocasións o mesmo nome que outras emitidas en Inglaterra, aínda que con frecuencia con valores moi diferentes.
Cecas
A datación da aparición dalgunhas das cecas escocesas non é precisa. Así e todo, téndomos en conta que nos reversos dos primeiros peniques figuraba o nome da cidade e nos anversos o nome do monarca que autorizaba a emisión, é posible deducirmos datos cunha certa precisión acerca das épocas de actividade de cada un destes obradoiros monetarios. Canto á Casa da Moeda de Edimburgo, sábese que comezou o seu labor xa no século XII, baixo David I, e foi a derradeira en funcionamento, xa no século XIX. Practicamente emitiu moeda a nome de todos os reis de Escocia, coas excepcións de Malcolm IV (1153-1165) e de Alexandre II (1214-1249).
A de Carlisle foi, probablemente, a ceca na que se produciron as primeiras cuñaxes de moeda do Reino de Escocia en 1136. Segundo Bateson, David deu inicio alí á emisión de moeda cando, logo da conquista da cidade e do seu castelo, tivo a posibilidade de controlar as casas de moeda da contorna e de cuñar nelas moeda ao seu nome. As moedas de David I e as do seu fillo Henrique foron as únicas cuñadas para Escocia nesta cidade, xa que Carlisle retornou posteriormente a estar baixo dominación inglesa.
O período en que estivo operativo un maior número de cecas foi o do reinado de Alexandre III (1249-1286), cun total de 16 obradoiros en actividade. Baixo Xacobe IV (1488-1513) a única casa de moeda que permanecía activa era a de Edimburgo. Esta exclusividade só se viu interrompida durante un breve período coa reapertura da ceca de Stirling, para a cuñaxe de bawbee a nome de María Estuardo (1542-1567).
Época contemporánea
miniatura|292x292px|Xilin de [[Xurxo VI do Reino Unido|Xurxo VI co escudo inglés (esquerda) e co escocés (dereita).]] Na actualidade, existen tres bancos escoceses que emiten os seus propios billetes: Bank of Scotland, Royal Bank of Scotland e Clydesdale Bank. Escocia é o único membro do Reino Unido onde se manteñen en uso os billetes dunha libra.
No relativo á moeda, aínda non sendo, en efecto, cuñadas en Escocia, senón na Royal Mint de Londres, e pertencendo ao sistema da libra esterlina, algunhas moedas do século XX mantiñan a diferenza entre os escudos de Inglaterra e de Escocia nos seus reversos, aínda que a a súa área de circulación fose común. Este é o caso das moedas dun xilin emitidas entre 1937 e 1970, con anterioridade á decimalización do sistema monetario.
Soiuz TMA-3
Soiuz TMA-3 foi unha misión espacial tripulada lanzada cara a Estación Espacial Internacional o 18 de outubro de 2003 mediante un foguete Soiuz FG desde o cosmódromo de Baikonur.
Características
Soiuz TMA-3 foi lanzada cos cosmonautas Pedro Duque, Aleksandr Kaleri e Michael Foale a bordo para acoplarse coa Estación Espacial Internacional e levar a cabo tarefas de mantemento mentres a frota de transbordadores espaciais permanecía parada despois do accidente do transbordador espacial Columbia. A nave acoplouse ao módulo Pirs e durante a súa estancia a ISS recibiu a visita da misión Soiuz TMA-4 e dos cargueiros Progress M1-11, Progress M-49 e Progress M-50. A nave regresou o 30 de abril de 2004 con Foale, Kaleri e André Kuipers.
Ferradal, Chorente, Sarria
Ferradal é un lugar da parroquia de Chorente no concello lugués de Sarria na comarca de Sarria.
A Cabana, Cances, Carballo
A Cabana é un lugar da parroquia de Cances no concello coruñés de Carballo na comarca de Bergantiños.
Andrés Valín Salvador
Andrés Valín Salvador, nado en Lugo o 13 de marzo de 1899, foi un político galego.
Traxectoria
miniatura|[[Florencio Delgado, Roxelio Rodríguez de Bretaña, Andrés Valín, Carlos Tomé, Johán López Durá, Serafín Ferro e Elixio Rodríguez a bordo do Ipanema.]] Emigrado a Cataluña, na República foi elixido vogal da directiva do Centro Cultural Gallego de Barcelona en 1932; foi membro do Grupo Galeguista de Barcelona e en xuño de 1936 foi tesoureiro do Comité Gallego Pro Autonomía. Durante a guerra traballou no Servizo de Información Especial Periférico (SIEP) ás ordes do coronel Manuel Estrada Manchón. Foi xefe da Sección de Evadidos Galegos da Subsecretaría de Propaganda da Generalitat. Ao rematar a guerra abandonou Barcelona e pasou a Francia. Foi internado no campo de concentración de Barcarès. Exiliouse en México, viaxou no Ipanema e chegou a Veracruz o 7 de xullo de 1939. En México foi o administrador da revista Saudade e dirixente da Irmandade Galeguista na capital federal. Participou nas actividades políticas dos galeguistas exiliados en México e formou parte do Consello Executivo do Padroado da Cultura Galega de México, do que foi tesoureiro en 1953.
A Cafúa, Bra, Friol
A Cafúa é un lugar da parroquia de Bra no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
A Quintá, Chorente, Sarria
A Quintá é un lugar da parroquia de Chorente no concello lugués de Sarria na comarca de Sarria.
Agrupación Deportiva Bóveda
A Agrupación Deportiva Bóveda é un club de fútbol galego de Bóveda, na provincia de Lugo. Foi fundado en 1996 e na tempada 2021/22 xoga na Segunda Galicia.
Estadio
O equipo xoga os seus partidos como local no Campo Municipal Irmáns Somoza.
Classe Operaia
Classe Operaia (en galego, Clase Obreira) foi unha revista da esquerda extraparlamentaria italiana fundada en 1964 e activa até 1967. Subtitulábase "mensual político dos traballadores en loita". Os seus fundadores foron varios excolaboradores da revista Quaderni Rossi, da mesma orientación política, entre eles Mario Tronti e Alberto Asor Rosa. Nesta revista tamén comezaron a escribir novos autores como Toni Negri e Gaspare De Caro.
Historia e perfil da revista
O primeiro número de Classe Operaia saiu en xaneiro de 1964. De 1964 a 1966 os editores da revista foron Asor Rosa e Mario Tronti.
A audiencia principal que buscaba Classe Operaia eran os traballadores industriais, o que a distinguía doutros proxectos do momento, de carácter máis académico. A revista era de orientación obreirista, unha liña de pensamento marxista antiautoritaria e antiburocrática desenvolvida en Italia nos anos 60.
O derradeiro número da revista apareceu en marzo de 1967.
Os Campos, Bra, Friol
Os Campos é un lugar da parroquia de Bra no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
A Camposa, Bra, Friol
A Camposa é un lugar da parroquia de Bra no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
San Martiño, Bra, Friol
San Martiño é un lugar da parroquia de Bra no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
Cuscuta campestris
Cuscuta campestris é unha especie de planta parásita da familia das cuscutáceas. Son naturais da rexión do Caribe.
En Galicia está catalogada como especie exótica invasora.
Descrición
Esta planta parasita a outras herbáceas, xeralmente sobre especies como Amaranthus, Daucus, Foeniculum, Medicago, Salsola, Trifolium, Xanthium e outras especies cultivadas. Todas as especies do xénero son moi parecidas.
Confundiuse nalgunhas publicacións recentes con Cuscuta pentagona Engelm ., pero as diferenzas entre as dúas especies son claras.
Traslodeiro, Chorente, Sarria
Traslodeiro é un lugar da parroquia de Chorente no concello lugués de Sarria na comarca de Sarria.
Santigoso, Chorente, Sarria
Santigoso é un lugar da parroquia de Chorente no concello lugués de Sarria na comarca de Sarria.
Charles Thomas
Charles Ray Thomas, nado o 23 de agosto de 1946 nos Estados Unidos, é un ex-xogador profesional de baloncesto con pasaporte español. Formado na Universidade Estatal de California nos Ánxeles, xogaba na posición de pivote cunha altura de 2,01 metros.
Erigeron bonariensis
Erigeron bonariensis é unha especie de Erigeron, achada en trópicos e subtrópicos  como maleza; a súa precisa orixe nativa descoñécese, pero suponse de Centroamérica ou de Sudamérica.
En Galicia está catalogada como especie exótica invasora.
miniatura|Vista da planta. miniatura|Ilustración. miniatura|Inflorescencias. miniatura|No seu hábitat.
Descrición
Medra com o un arbusto redondo; e no verán coloréase de branco; a súa anchura pode alcanzar 5 m; mantén as follas no inverno.
Prospera até en gretas do pavimento de formigón. Florece en agosto e continúa frutificando até as primeiras xeadas. É instantaneamente reconocible pola súa follaxe azul verdosa, moi angosto, follas onduladas, e brácteas do involucro púrpuras.
Taxonomía
Erigeron bonariensis foi descrita por (L.) e publicada en Bulletin of the Torrey Botanical Club 70(6): 632. 1943.
Etimoloxía
Erigeron: nome xenérico que deriva das palabras gregas: eri = "temperán" e geron = "home vello", polo que significa "home vello na primavera", en referencia ás cabezas de sementes brancas brandas e a floración temperá e frutificación de moitas especies.
bonarensis: epíteto xeográfico que alude á súa localización en Buenos Aires.
Joseph Sabine
Joseph Sabine, nado o	6 de xuño de 1770 en Tewein, Hertfordshire (Reino Unido), e finado o 24 de xaneiro de 1837 en Londres, foi un avogado e naturalista inglés.
Traxectoria
Joseph Sabine naceu no seo dunha prominente familia anglo-irlandesa en Tewin, Hertfordshire. Era o fillo máis vello de Joseph Sabine. Seu irmán máis novo foi Sir Edward Sabine. Practicou o dereito até 1808, cando foi nomeado inspector xeral de impostos, posto que ocupou até 1835.
Durante toda a súa vida foi un apaixonado da historia natural. Ademais das súas actividades en horticultura e das súas investigacións en botánica, foi un ornitólogo reputado.
A Casanova, Corvelle, Sarria
A Casanova é un lugar da parroquia de Corvelle no concello lugués de Sarria, na comarca de Sarria.
A Agra, Corvelle, Sarria
A Agra é un lugar da parroquia de Corvelle no concello lugués de Sarria na comarca de Sarria.
Joseph Sabine
Traxectoria
Foi elixido membro da Royal Society en novembro de 1799.
A Agra, Corvelle, Sarria
Toponimia
O topónimo provén do latín, e é unha extensión de terreo cultivábel dividida en leiras que pertencen a varios propietarios.
Joseph Sabine
Traxectoria
Seu irmán Edward Sabine foi un dos membros da viaxe polo Ártico de John Ross en 1818. Enviou a Joseph un exemplar dunha nova gaivota que fora descuberta durante a expedición, á que Joseph chamou a gaivota de Sabine (Larus sabini) na honra do seu irmán.
O Albeiro, Carballo, Friol
O Albeiro é un lugar da parroquia de Carballo no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
Joseph Sabine
Traxectoria
Joseph Sabine morreu en Londres o 24 de xaneiro de 1837, e foi soterrado no cemiterio de Kensal Green o 1 de febreiro.
Quaderni Rossi
Quaderni Rossi foi unha revista da esquerda extraparlamentaria italiana fundada en 1961 e activa até 1966. Os seus fundadores foron, entre outros, Raniero Panzieri e Mario Tronti.
Historia
A revista tivo unha importancia clave na formación política e cultural da nova esquerda italiana. Entre 1961 e 1965 saíron 6 números, o último despois da morte de Panzeri. A revista centrábase na análise e estudo marxista. Mario Tronti, Alberto Asor Rosa, Massimo Cacciari e outros colaboradores abandonaron o grupo orixinal para fundar unha nova revista, Classe Operaia, na que tamén participaron Toni Negri e Gaspare De Caro e que tiña unha liña máis práctica e concreta, menos teoricista, ca Quaderni Rossi.
En Quaderni Rossi tratábanse os principais problemas de interese político do momento mediante a chamada "investigación simultánea", entre obreiros e intelectuais. Estas cuestións de interese eran as relaccionadas coa loita de clases no contexto italiano da primeira metade dos anos 60: a fábrica, a organización do traballo, etc. Porén, estas eran abordadas desde unha perspectiva diferente á tradicional do modelo de partído-sindicato. A revista defendeu formas combativas de acción contra a modernización capitalista do momento, tales como as folgas salvaxes ou os comités autónomos á marxe dos sindicatos. Esta liña política buscaba a centralidade da clase obreira, en especial da das grandes fábricas, na loita política e social, opóndose á "asimilación" ao sistema do movemento sindical tradicional.
Quaderni Rossi e as súas revistas derivadas prepararon as bases teóricas para o movemento de 1968 e para o novo movemento obreiro aparecido no país transalpino a partir do "Autunno caldo" de 1969, así como do autonomismo dos anos 70.
Carballo, Carballo, Friol
Carballo é un lugar da parroquia de Carballo no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
Cima de Vila, Corvelle, Sarria
Cima de Vila é un lugar da parroquia de Corvelle no concello lugués de Sarria na comarca de Sarria.
Bernadal, Carballo, Friol
Bernadal é un lugar da parroquia de Carballo no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
Antonio Camacho Benítez
Antonio Camacho Benítez, nado en Málaga o 24 de maio de 1892 e finado en México en 1974 foi un militar español que loitou na Guerra civil española en defensa da II República Española, encadrado nas Forzas Aéreas da República Española (FARE).
Traxectoria
Camacho Berítez procedía da Arma de intendencia cando asistiu a un curso de piloto no aeródromo de Cuatro Vientos e licenciouse na Arma de aviación. Realizou servizos durante a Guerra do Rif, con saídas para abastecer posicións, ametrallamento de columnas inimigas, voos de recoñecemento, etc. En outubro de 1924, durante unha misión o seu avión foi derrubado e resultou ferido, pero durante semanas mantivo a defensa da súa posición, o que lle valeu a concesión dunha Medalla Militar Individual e o ascenso a comandante por méritos bélicos. En 1927, nos últimos anos do reinado de Afonso XIII, foi ascendido a Tenente coronel e nomeado Gentilhombre de Cámara con ejercicio, en recoñecemento á súa actividade nas campañas africanas; até ese ano permanecera en Marrocos realizando servizos.
Despois da proclamación da II República en 1931, cinco anos despois ocupou o mando da Base Aérea de Xetafe e da 1ª Escuada Aérea. Cando se produciu o golpe de Estado do 18 de xullo, que desembocou na Guerra civil, conseguiu que tanto a base como a unidade aérea mantivesen leais ao goberno. Durante a guerra ocupou importantes cargos militares, sendo nomeado subsecretario en 1936, de Aire durante o ministerio de Indalecio Prieto. Nesta etapa reorganizou profundamente as Forzas Aéreas Republicanas, organizando a defensa aérea da retagarda republicana, etc. Tamén foi xefe do 1. ª Rexión Aérea, con base en Alcalá de Henares, e en 1938 foi nomeado xefe das Forzas Aéreas da zona centro-sur, sendo substituído na Subsecretaría polo tenente coronel Carlos Núñez Mazas. Nas últimas semanas da guerra, amosouse partidario do Consello de Defensa Nacional e da negociación da paz con Franco, en lugar de continuar coa resistencia e prolongar o conflito. O 16 de febreiro de 1939, durante unha reunión no Aeródromo de Los Llanos co presidente Negrín e outros militares, dixo que contaba con tres escuadróns de bombardeiros "Natachas", dous escuadróns "Katiuskas" e 25 avións tipo "Chato" ou "Mosca". O fracaso das negociacións levouno a abandonar a España republicana, dirixíndose primeiro a Londres e despois a México, onde morreu en 1974.
Barallobre, Carballo, Friol
Barallobre é un lugar da parroquia de Carballo no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
Cima de Vila, Louseiro, Sarria
Cima de Vila é un lugar da parroquia de Louseiro no concello lugués de Sarria na comarca de Sarria.
A Cortella, Carballo, Friol
A Cortella é un lugar da parroquia de Carballo no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
Genoveffa Franchini
Genoveffa Franchini é unha hematóloga e retroviróloga italo-estadounidense. É investigadora da rama de vacinas e xefa da sección de modelos animais e vacinas retrovirais do National Cancer Institute (NC, Instituto Nacional do Cancro). Franchini foi pioneira na investigación sobre oncoxenes e retrovirus humanos. Investiga o desenvolvemento de vacinas contra o VIH e os métodos translacionais de prevención de enfermidades.
Biografía
Cando era adolescente en Italia, Franchini pretendía realizar traballos de servizo como monxa misioneira. O seu foco máis tarde cambiou á bioloxía e á medicina como un medio para axudar os pacientes. Completou un doutoramento en medicina na Universidade de Módena e Reggio Emilia en 1977. Foi bolseira posdoutoral na súa alma mater no instituto de hematoloxía de 1977 a 1979.
Carreira
Franchini é hematóloga e retroviróloga. Comezou a traballar no NC en 1979 como investigadora. Franchini tamén é investigadora sénior na rama de vacinas no Centro de Investigación do Cancro do NCI. Desde 1997, Franchini é xefa da sección de modelos animais e vacinas retrovirais.
Investigación
Franchini foi pioneira na investigación sobre oncoxenes e retrovirus humanos (HTLV e VIH). Realizou numerosos logros en viroloxía e enfoques translacionais para previr enfermidades humanas causadas por retrovirus. O seu traballo profundizou na comprensión da patoxénese do VIH e do HTLV-1, o que levou á identificación e caracterización de novos xenes virais do VIH e do HTLV-1 e as súas funcións. Os logros de Franchini no desenvolvemento da vacina contra o VIH inclúen o preclínico que levou ao primeiro ensaio da vacina en 16 000 voluntarios en Tailandia, que demostrou unha protección significativa, aínda que limitada, contra a adquisición do VIH. O seu traballo básico en mecanismos inmunolóxicos de protección profundizou na comprensión da eficacia da vacina contra a varíola actualmente dispoñible nos primates. Tamén foi pioneira en estratexias para diminuír os reguladores da resposta inmune en individuos infectados polo VIH-1, utilizando o modelo de macaco de infección por SIV.
Premios e honras
Franchini foi elixida membro da American Society for Clinical Investigation (Sociedade Americana de Investigación Clínica) en 1990. En 2007, foi elixida para a Association of American Physicians (Asociación de Médicos Americanos). Pouco antes da pandemia de COVID-19 foi investida doutora honoris causa pola Universidade Médica de Białystok.
Corvelle, Corvelle, Sarria
Corvelle é un lugar da parroquia de Corvelle no concello lugués de Sarria na comarca de Sarria.
A Fraga, Carballo, Friol
A Fraga é un lugar da parroquia de Carballo no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
O Incio Terra Brava Club de Fútbol
O Incio Terra Brava Club de Fútbol é un club de fútbol galego do Incio, na provincia de Lugo. Foi fundado en 2015 e na tempada 2021/22 xoga na Segunda Galicia.
Historia
Anteriormente o concello xa contara con equipo de fútbol. Foi o CD O Incio, que existiu entre 1995 e 2003 e que competiu tamén na tempada 2004-05.
Estadio
O equipo xoga os seus partidos como local no Campo Municipal O Carboeiro, na Cruz do Incio.
A Freiría, Carballo, Friol
A Freiría é un lugar da parroquia de Carballo no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
A Gándara, Carballo, Friol
A Gándara é un lugar da parroquia de Carballo no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
Guntín, Carballo, Friol
Guntín é un lugar da parroquia de Carballo no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
O Pedroso, Corvelle, Sarria
O Pedroso é un lugar da parroquia de Corvelle no concello lugués de Sarria na comarca de Sarria.
Brian Selznick
Brian Selznick, nado o 14 de xullo de 1966, en East Brunswick, Nova Jersey é un escritor e ilustrador estadounidense, autor de literatura infantil, galardoado co premio Caldecott. É o maior de tres irmáns, e sobriño-neto do produtor de Hollywood David O. Selznick. Viviu en Brooklyn (Nova York) e San Diego (California).
Traxectoria
Selznick formouse na Rhode Island School of Design. Traballou durante tres anos en Eeyore's Books for Children, en Manhattan, mentres traballaba no seu primeiro libro, The Houdini Box.
En 2008 recibiu a Medalla Caldecott pola súa obra "A invención de Hugo Cabret" , tamén gañou a Caldecotte de Honra por "Os dinosauros do Waterhouse Hawkins".Outros premios adicionais inclúen: Texas Bluebonnet Premio, Premio de Rhode Island Children's Book, e o Premio Christopher.
A invención de Hugo Cabret
Foi adaptada ao cine polo director Martin Scorsese, estreada en novembro de 2011. Narra a historia dun neno orfo en París, na década dos anos 30, e de como tenta recompor un autómata estragado. O libro foi inspirado nunha pasaxe de Edison’s Eve, escrito por Gaby Wood. Este libro céntrase na colección de autómatas que pertenceu a Georges Méliès. Tras a súa morte, a colección foi refugada polo museo ao que foi doada. Selznick, un seareiro de Méliès e dos autómatas, quedou fascinado, imaxinando como un neno roubaba unha daquelas marabillas mecánicas.
Selznik cita a Maurice Sendak, autor de Where the Wild Things Are, e Remy Charlip, autor de Fortunately, como grandes influencias para varios dos seus libros.
Wikipedia en gan
A Wikipedia en gan (en 贛語維基百科) é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en lingua gan.
Esta versión da enciclopedia contén artigos e  usuarios, dos cales  son activos.
A Laxe, Carballo, Friol
A Laxe é un lugar da parroquia de Carballo no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
Axencia Española de Supervisión da Intelixencia Artificial
A Axencia Española de Supervisión da Intelixencia Artificial (AESIA) é unha futura axencia estatal cuxa creación foi anunciada polo Goberno de España o 28 de decembro de 2021 e que se encargará de supervisar o cumprimento da normativa europea en materia de intelixencia artificial. Con isto, España converterase no primeiro Estado membro da Unión Europea con axencia estatal de supervisión da IA, previo á entrada en vigor do futuro Regulamento Europeo de Intelixencia Artificial, que establece a necesidade de que os Estados membros teñan unha autoridade supervisora nesta materia.
Orzamento
A creación da AESIA ten un importe para a súa execución de cinco millóns de euros, contemplados nos Orzamentos Xerais do Estado para o ano 2022.
Selección de Lugar
Recibíronse 16 solicitudes para acoller a sede da futura Axencia Española de Supervisión da Intelixencia Artificial:
A designación da sede galega supón o cumprimento por parte da Xunta de Galicia do mandato recibido en maio do Parlamento para a promoción dunha candidatura galega. Esta tarefa foi encomendada ao Nodo GalicIA, formado pola Xunta, as universidades galegas USC, a UdVigo e UDC, e a Eurorrexión Galiza-Norte de Portugal. O concello de Ourense decidiu presentar outra candidatura de seu, e o seu alcalde Gonzálo Pérez, de Democracia Ourensana, acusou a elección de ter nesgo político.
Realizouse unha avaliación tendo en conta diferentes criterios: cohesión social e territorial, mellora do funcionamento dos servizos públicos, niveis de desemprego, loita contra o despoboamento, achega de inmobles, achega de equipamentos adecuados, produción científica, rede de transporte, ecosistema universitario, ecosistema empresarial, iniciativas públicas de promoción do sector. Finalmente, tras unha valoración dos distintos criterios, optouse pola candidatura da Coruña.
Edificio
Estes pavillóns teñen a súa orixe como teatros de variedades, cinematógrafos e cafés situados entre o mar e o principal espazo público da cidade de principios de século, o Relleno. O primeiro sería o Salón Cinema Coruña e o Pavillón Lino. Concibido nun principio como un suntuoso espazo recreativo, dotado de cafetaría e restaurante, cine e salas de xogos, baile e concertos. Foi un punto de encontro da sociedade coruñesa e un centro de operacións de empresas, entre elas o RC Deportivo da Coruña. Tamén albergaba a sede da empresa Goldwyn-Mayer.
Este uso como centro de ocio viuse perturbado pola chegada da Guerra Civil Española. O edificio sufriu danos pola acción dos artefactos explosivos e foi tamén un punto de atrincheiramento dos republicanos durante un tempo.
Finalmente, os mandos militares franquistas tomaron o control da planta baixa, na que se instalou a escola Dequidt, e a de arriba foi para Radio Nacional de España. Durante a ditadura foi perdendo paulatinamente a súa utilidade como lugar de lecer e acabou sendo trasladado á Falange, que a utilizou para a súa organización xuvenil, o Frente de Juventudes.
Paladina (Italia)
Paladina é un comune (concello) da Provincia de Bérgamo na rexión italiana da Lombardía, situada a uns 45 km ao nordés de Milán e a uns 5 km ao noroeste de Bérgamo.
Paladina linda cos seguintes concellos: Almè, Almenno San Bartolomeo, Almenno San Salvatore, Bérgamo, Sorisole e Valbrembo. Parte do territorio de Paladina está incluído no Parco dei Colli di Bergamo e está cruzado polo río Quisa.
Johnny Báez
Juan Ramón Báez Mauriño, máis coñecido como Johnny Báez, nado en Santurce, San Xoán o 10 de xuño de 1935 e finado o 26 de xaneiro de 2022, foi un xogador profesional de baloncesto internacional portorriqueño. Foi un dos xogadores máis destacados do Real Madrid a finais da década de 1950. Xogaba na pocisión de pivote cunha altura de 1,89 m.
Segunda Federación
Naceu na temporada 2021-22, a partir dos equipos peor clasificados na extinta Segunda división B e dos mellores de Terceira división, na reorganización que xurdiu como consecuencia das dificultades competitivas que trouxo a covid-19 aos equipos semiprofesionais e afeccionados (supresión de descensos, mantemento de ascensos, e polo tanto aumento de equipos nas competicións superiores).
O Piñeiro, Corvelle, Sarria
O Piñeiro é un lugar da parroquia de Corvelle no concello lugués de Sarria na comarca de Sarria.
Segunda Federación
Na temporada 2022-23, a Segunda Federación ten cinco grupos con cadanseus 18 equipos; os equipos galegos atópanse encadrados no primeiro deles, a canda outros doutras comunidades autónomas veciñas. O seu status é semiprofesional.
A Lama, Corvelle, Sarria
A Lama é un lugar da parroquia de Corvelle no concello lugués de Sarria na comarca de Sarria.
Segunda Federación
Sistema de competición
A Segunda Federación dispútana 90 clubs divididos en cinco grupos de 18 equipos, emparellados por proximidade xeográfica. Esa distribución xeográfica faise a cada ano, de maneira que os equipos que se manteñan na categoría dun ano para outro poderán mudar de grupo (e polo tanto de rivais). Todos os anos ascenderán a esta categoría automaticamente os campións de Terceira división e algúns dos mellores clubs desa categoría, que se enfrontarán entre si nunha competición eliminatoria.
A Lama, Corvelle, Sarria
Toponimia
O orónimo provén do latín, e indica un lugar con lama ou lodo.
Segunda Federación
Sistema de competición
Na primeira temporada, os 90 equipos iniciais tiveron a seguinte orixe:
O sistema de competición é o mesmo ca no resto de categorías do sistema de ligas masculinas. Empézase a xogar todos os veráns (a finais, entre agosto e setembro), e remata todas as primaveras do ano seguinte (entre maio e xuño). Os equipos de cada grupo enfróntanse todos contra todos, dúas veces, unha no campo dun, e outra no campo do outro. En total son 34 xornadas, durante as que non se enfrontan con equipos que estean a xogar en grupos diferentes. A orde dos encontros decídese por sorteo antes de empezar a competición. O equipo que vence leva tres puntos, o que empata un, e o que perde ningún.
Ascenso e descenso de categoría
Ascenderán á Primeira Federación dez equipos. Os campións de cada un dos cinco grupos subirán directamente. Os clasificados do segundo ao quinto de cada grupo (20 equipos) disputarán dúas eliminatorias en sedes neutrais, mesturándose agora si contra os doutros grupos, para determinaren as cinco prazas de ascenso restantes.
Descenderán os cinco últimos de cada grupo (do 14º ao 18º). Os catro peores décimo terceiros disputarán unha eliminatoria, tamén en sede neutral e a un só partido, da que sairán dous equipos que tamén descenderán á Terceira División.
Equipos filiais
Os equipos filiais poden participar en Segunda Federación se os seus primeiros equipos compiten nunha categoría superior. Como os filiais e os seus respectivos primeiros equipos non poden competir na mesma división, establécense as seguintes regras para o ascenso e descenso:
Francisco Gómez de Sandoval y Rojas
Francisco Gómez de Sandoval y Rojas, máis coñecido polo seu título de duque de Lerma, nado en Tordesillas en 1553 e finado en Valladolid o 17 de maio de 1625, foi un político, cardeal e valido do rei Filipe III de España, rei de Castela, Aragón e Portugal na dinastía filipina.
Traxectoria
Fillo do IV Marqués de Denia, Francisco Sandoval e Rojas y Zuniga, e de Isabel de Borja, filla do IV Duque de Gandía Francisco de Borja, con 3 anos fixo o seu ingreso na corte de España como paxe do Infante Don Carlos e despois foi camareiro (mozo de cámara) de Filipe II. Durante a súa estancia no palacio real, estableceu unha forte amizade co infante don Filipe, quen o nomeou Vicerrei de Valencia.
O Manxadoiro, Carballo, Friol
O Manxadoiro é un lugar da parroquia de Carballo no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
O Pacio, Fafián, Sarria
O Pacio é un lugar da parroquia de Fafián no concello lugués de Sarria na comarca de Sarria.
A Silva, Corvelle, Sarria
A Silva é un lugar da parroquia de Corvelle no concello lugués de Sarria na comarca de Sarria.
Paredes, Carballo, Friol
Paredes é un lugar da parroquia de Carballo no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
Forza Aérea da República Española
As Forzas Aéreas ou Forza Aérea da República Española (FARE) foron o brazo aéreo das Forzas Armadas da Segunda República Española, o goberno legalmente establecido en España entre 1931 e 1939.
Estrutura
Na imaxe, un avión Polikarpov I-16 coas cores do Exército do Aire da República Española.
Vigo, Fafián, Sarria
Vigo é un lugar da parroquia de Fafián no concello lugués de Sarria na comarca de Sarria.
As Penelas, Carballo, Friol
As Penelas é un lugar da parroquia de Carballo no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
Francisco Llobet Serra
Francisco Llobet Serra, nado o 5 de decembro de 1940 en Sabadell (Barcelona) e finado o 14 de maio de 2015, foi un xogador profesional de baloncesto internacional español. Foi o máximo anotador da liga española en 1961. Xogaba na pocisión de ala cunha altura de 1,82 m.
As Penelas, Vilalvite, Friol
As Penelas é un lugar da parroquia de Vilalvite no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
Outeiro, Fafián, Sarria
Outeiro é un lugar da parroquia de Fafián no concello lugués de Sarria na comarca de Sarria.
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, que é unha parte alta ou elevación do terreo.
A Pereira, Carballo, Friol
A Pereira é un lugar da parroquia de Carballo no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
Coralíidos
miniatura|200px|Corallium konojoi miniatura|200px|Paracorallium japonicum A dos coralíidos (Coralliidae) é unha familia de cnidarios antozoos da subclase dos octocoraliarios, orde dos alcionáceos e suborde dos escleraxonios.
Enmarcados comunmente entre os corais brandos, xa que carecen de esqueleto, como os corais duros da orde das escleractinias. Forman colonias de pólipos, unidos por unha masa carnosa de cenénquima, ou tecido común xerado por eles. Para darlle consistencia, ao careceren de esqueleto, o seu tecido contén espículas de calcita.
Descrición
A familia foi descrita en 1812 polo biólogo e naturalista francés Jean Vincent Félix Lamouroux.
Etimoloxía
O nome científico Coralliidae está formado, como é a norma, sobra a base da raíz Coralli-, do nome do seu xénero tipo, Corallium, coa adición do sufixo -ĭdae, propio das familias de animais.
Clasificación
A familia comprende 3 xéneros, con aproximadamente 30 especies de gorgonias con pólipos dimórficos e cun eixe composto de escleritos fusionados solidamente con calcita.
Estes tres xéneros son:
Merk
O merk foi unha moeda escocesa de prata que circulou desde finais do século XVI ao século XVII, inicialmente co valor de 13 xilins e 4 peniques escoceses (2/3 da libra escocesa ou medio dólar escocés), aínda que posteriormente adquiriu o valor de 14 xilins.
Coralíidos
Filoxenia
A familia aínda non foi obxecto dunha análise filoxenética.
Merk
Xacobe VI (1567-1603)
No estudo da numismática de Xacobe distínguense adoito dous períodos: o primeiro (1567-1603) é o anterior ao seu ascenso ao trono de Inglaterra e o segundo (1603-1625) é xa co título de Xacobe VI de Escocia e I de Inglaterra (neste segundo período non se cuña o merk nin as súas fraccións). No primeiro período considéranse oito series numismáticas diferentes.
Foi na segunda destas series de emisións, en 1572, cando se cuñou por vez primeira unha moeda de prata de medio merk, que recibiu tamén o nome de noble de prata. Nos seus anversos amosaba o escudo de Escocia coroado e, a ambos os lados, a indicación do seu valor: 6 - 8 (seis xilins e 8 peniques), todo iso rodeado pola lenda IACOBVS 6 DEI GRATIA REX SCOTORVM. Nos seus reversos representábase unha cruz cunha estrela no centro, e nos seus cuarteis alternaban dúas coroas e dous cardos (un dos símbolos nacionais escoceses), xunto coa lenda SALVVM FAC POPVLVM TVVM DNE e o ano de cuñaxe. Esta moeda cuñouse entre os anos 1572 e 1577, e en 1580. Simultaneamente cuñouse tamén unha moeda de 1/4 merk, chamada tamén medio noble, coa mesma tipoloxía e as mesmas lendas, aínda que coa metade de peso e valor (indicado como 3 - 4), nos anos 1572-1574, 1576-1577 e 1580.
Aínda na segunda serie, en 1578 introducíronse novos tipos coa figura característica dun gran cardo no reverso. O dobre mark (ou dólar) de Xacobe VI repetía no anverso a lenda do primeiro ½ merk, en torno ao escudo coroado de Escocia; o cardo dos reversos represéntase coroado e con follas, coa lenda NEMO ME IMPVNE LACESSET, que foi suxerida polo humanista e poeta escocés George Buchanan (1506-1582). Este dobre merk foi cuñado entre 1578 e 1580, xunto co merk, co que compartía a tipoloxía.
Durante a sexta serie de emisións (1591-1593), en 1591 emitiuse novamente o valor de ½ merk, que retoma para os anversos o escudo escocés co león, en tanto que o novo motivo principal dos reversos é agora unha balanza (polo que se coñece como balance half merk), e detrás unha espada, rodeadas pola lenda HIS DIFFERT REGE TYRANNVS. Xunto con esta moeda emitiuse tamén a de 1/4 merk, cos mesmos tipos. A de medio merk cuñouse en 1591-1593, mentres que a dun cuarto só se cuñou en 1591.
Xa na oitava serie (1601-1604), produciuse a derradeira cuñaxe do merk, xunto coas fraccións de medio, un cuarto e un oitavo, a nome de Xacobe VI. Nesta serie recuperouse como motivo principal do reverso o cardo (o que lle dá o nome de thistle merk), que nesta ocasión estaba rodeado pola lenda REGEM IOVA PROTEGIT ("Xehová protexe o rei").
Carlos I (1625-1649)
Nun momento en que a Casa da Moeda de Edimburgo comezaba a adaptarse para as primeiras cuñaxes mecanizadas, mediante unha prensa de volante, en 1636 prodúcese unha nova emisión de moedas de medio merk, aínda cuñadas a martelo. Nos seus anversos representábase o busto real cara á esquerda, coa lenda CAROLVS · D · G · SCOT : ANG : FR : & · HIB · R · ("Carlos, pola graza de Deus, rei de Escocia, Inglaterra, Francia e Irlanda") e a marca do valor á dereita do busto, consistente nun monograma composto por VI e 8. No reverso, o escudo real coroado, coas armas de Escocia nos cuarteis I e IV, rodeado pola lenda CHRISTO AUSPICE REGNO ("reino baixo o auspicio de Cristo").
E o ano seguinte iniciouse unha nova serie de emisións no período de Carlos I, para a que xa se xeneralizou o uso da prensa de volante. Con esta nova tecnoloxía de cuñaxe emitiuse novamente a moeda de medio merk, cunha tipoloxía case idéntica á do ano anterior, aínda que cun tamaño algo inferior (24 mm, en lugar dos 28 mm da moeda de 1636).
Carlos II (1660-1685)
Logo do período da Commonwealth de Inglaterra (1649-1660), no que non se produciu cuñaxe ningunha en Escocia, as emisións de moeda de prata a nome de Carlos II retomáronse na ceca de Edimburgo en 1664.
Baixo este reinado producíronse dúas series de emisións. Na primeira (1664-1675) cuñáronse moedas dun merk (anualmente) e de medio merk (só en 1675), ambas cunha tipoloxía semellante: no anverso o busto real cara á dereita, rodeado pola lenda CAROLVS · II · DEI : GRA · ("Carlos II, pola graza de Deus"), e no reverso o escudo coas armas dispostas en cruz, coa letra C en cada cuartel e a marca de valor (XIII 4) no centro, coa lenda MAG BRI · FRA ET · HIB REX · ("Rei de Gran Bretaña, Francia e Irlanda").
A segunda serie (1675-1682) veu marcada pola nova denominación de dólar (dollar) para a cantidade de 4 merks. Aínda que non se cuñou a unidade, si que se emitiron moedas fraccionarias de 1/4 dólar (un merk), de 1/8 dólar (medio merk) e de 1/16 dólar (un cuarto de merk).
Universidade Médica de Białystok
A Universidade Médica de Białystok ( UMB ; polaco : Uniwersytet Medyczny w Białymstoku ) é unha universidade de medicina fundada en 1950 nun edificio histórico do século XVIII, o Palacio Branicki, que é o edificio histórico máis importante da cidade de Białystok.
A universidade alberga o Departamento Médico cunha División de Odontoloxía e un programa de seis anos de MD impartido en inglés, o Departamento de Farmacoloxía coa División de Analítica Médica e un Departamento de Enfermería e Protección da Saúde con divisións en Fisioterapia, Rescate Médico, Obstetricia, Saúde Pública e Enfermaría.
Localización
A Universidade Médica de Białystok está situada en Białystok, a capital do Voivodato de Podlaskie no nordeste de Polonia.
Historia
miniatura| Biblioteca de estudantes da UMB
A Universidade Médica de Białystok foi creada de acordo cos termos da Ordenanza do Consello de Ministros da República Popular de Polonia do 3 de febreiro de 1950. O pai fundador da universidade foi o doutor Jerzy Sztachelski e o profesor Tadeusz Kielanowski presidiu como primeiro reitor.
A sede principal da Universidade de Medicina de Białystok foi (e aínda está) no Palacio Branicki do século XVIII, magnífica estrutura histórica. Os primeiros departamentos de ciencias teóricas aloxáronse xunto ao palacio no Collegium Primum.
En 1953 creáronse os primeiros departamentos clínicos e en 1954 construíuse o Collegium Universum para albergar a maioría dos departamentos de ciencias teóricas. En 1955 publicouse por primeira vez a revista académica Annals of the Medical University of Białystok e aínda hoxe se publica.
En 1956, outra revista académica, Medyk Białostocki, publicouse brevemente antes de descontinuarse prematuramente, retomándose a publicación no 2000.
En 1977, creouse a Facultade de Farmacia coa División de Analítica Médica; non houbo contratación inicial ata 1987, cando o primeiro grupo de estudantes comezou os seus estudos na Facultade de Farmacia coa División de Analítica Médica.
En 1982 abriuse o Collegium Pathologicum e en 1988 o Hospital Pedagóxico Infantil comezou a ingresar pacientes.
En 1999 abriuse o Collegium Novum, creándose tamén a División de Enfermaría ese mesmo ano.
En 2004, creouse a División de Inglés e a clase inaugural do programa de seis anos de MD en inglés comezou os seus estudos en 2005.
Alumnado e profesores
O claustro académico está composto por 115 profesores, 153 doutores habilitados e aproximadamente 800 profesores académicos.
Estudantes
Unha das organizacións estudantís máis antigas é o Coro Universitario. Foi fundado en 1951 por un grupo de estudantes, pero hoxe en día é un coro mixto formado por estudantes e doutores da universidade. O Coro Universitario participa en moitos festivais e concursos internacionais tanto en Polonia como no estranxeiro e gañou 2 medallas de ouro nas categorías de Música Sacra e Música Contemporánea, no Concurso Coral Internacional 'Mundi Cantat' 2019 en Olomouc, República Checa.
A Sociedade Científica de Estudantes é unha organización de estudantes de medicina e internos que participan no traballo dos Círculos Científicos de Estudantes que operan en case todos os departamentos da universidade. Levan a cabo experimentos de laboratorio, realizan investigacións clínicas e adquiren habilidades prácticas. Algúns dos estudantes son coautores de publicacións en revistas profesionais polacas e estranxeiras. A Asociación Polaca de Estudantes de Odontoloxía foi fundada en 1997 en Wroclaw. O principal obxectivo da asociación é crear as estruturas que representen aos estudantes de odontoloxía e velen polo seu negocio en diferentes áreas.
Hospitais docentes
O Hospital Clínico da Universidade Médica de Białystok (en polaco: Uniwersytecki Szpital Kliniczny w Białymstoku) da Universidade Médica de Białystok é un centro de ensino e investigación para os distintos departamentos da UMB. Ademais, ofrece unha gran variedade de servizos sanitarios, que van desde trámites sinxelos ata outros altamente especializados, todos eles financiados polo Ministerio de Sanidade e Asistencia Social. Aproximadamente 55.000 pacientes son hospitalizados no Hospital Clínico da UMB anualmente e aproximadamente 203.000 pacientes reciben consultas.
O Hospital Clínico Infantil da Universidade Médica de Białystok de Ludwik Zamenhof (en polaco: Uniwersytecki Dziecięcy Szpital Kliniczny im. dr Ludwika Zamenhofa) é o segundo hospital máis grande da cidade. O seu equipo moderno e o seu persoal docente profesional constitúen unha excelente base docente para os estudantes de medicina. Uns 10.000 nenos enfermos son hospitalizados aquí ao ano. Outros 120.000 reciben consultas en consultas externas.
A Argá de Abaixo, Carlín, Friol
A Argá de Abaixo é un lugar da parroquia de Carlín no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
Kaleidoscope (Expo 67)
O Kaleidoscope Pavilion (Pavillón Caleidoscopio) foi un pavillón patrocinado na Expo 67, a Exposición Universal celebrada en Montreal, Quebec, Canadá en 1967.
Tema
Deseñado para reflectir un tema baseado en cores, o pavillón actuou como unha roda de cores tridimensional de gran tamaño inspirado no calidoscopio.
Construído en forma de carrusel, presentaba 112 aletas de cores que creaban a ilusión de que a estrutura se movía mentres os espectadores se desprazaban polo recinto da Expo. O interior do pavillón consistía nunha película de 12 minutos titulada Man and Color que se proxectaba en pantallas de gran tamaño. Amosados ao longo de tres salas de deseño diferentes, os espellos utilizáronse para crear unha experiencia de cor abstracta e impulsada pola reflexión. A música para a exposición foi composta por R. Murray Schafer.
Creadores
Patrocinado por seis compañías químicas canadenses, o pavillón foi deseñado por membros do Instituto de Deseño da Universidade de Waterloo e Morley Markson and Associates, unha empresa de deseño industrial con sede en Toronto. O director do proxecto foi o profesor da Universidade de Waterloo, Vir Handa.
A Igrexa, Maceira, Covelo
A Igrexa é un lugar da parroquia de Maceira, no concello pontevedrés de Covelo, na comarca da Paradanta.
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, o lugar da igrexa.
Pica hudsonia
Pica hudsonia é unha especie de ave paseriforme da familia dos córvidos, unha das sete comprendidas no xénero Pica, propia do oeste de América do Norte.
Descrición
A especie foi descrita en 1823 polo naturalista británico Joseph Sabine.
Etimoloxías
Para a do xénero ver Pica.
O epíteto específico, hudsonia, fai referencia á baía de Hudson.
Sinónimos
Ademais de polo nome actualmente valido, a especie coñeceuse polos sinónimos:
Nota taxonómica
Durante moito tempo considerouse unha subespecie da pega común (Pica pica). Externamente é case idéntica a Pica pica, e é considerada conespecífica por moitas fontes. Pero un amplo estudo que comparou 813 de secuencias de ADN mitocondrial en todo o xénero Pica descubriu que Pica serica se illara reprodutivamente antes que Pica nuttalli), de Norteamérica, aproximadamente hai uns 5 ou 4,5 millóns de anos. A Unión Americana de Ornitólogos, con todo, considéraa como unha especie separada, ao constatar que a súa secuencia de ADN mitocondrial está máis próxima a Pica nuttalli que a Pica pica. Se esta opinión é correcta, a subespecie coreana da pega común, Pica pica sericea, tamén debería considerarse unha especie separada, Pica serica. (Como de feito actualmente o é, ver Pica serica).
Área de disperisón e hábitat
A súa área de dispersión esténdese, no norte, desde a costa sur de Alasca, o centro da Columbia Británica e as metades sur de Alberta, a metade sur do Territorio do Yukón, Saskatchewan e Manitoba, e ao oeste, a través das Montañas Rochosas, polo o sur até todos os estados das Montañas Rochosas, incluíndo Novo México, Colorado, Utah, Wyoming, Idaho e algúns estados limítrofes tamén. A área esténdese polo leste até o norte de Minnesota e Iowa, con rexistros casuais no norte de Wisconsin e no alto de Míchigan, pero pénsase que está limitada máis ao leste e ao sur polas altas temperaturas e a humidade.
Historia evolutiva
Parece ser que despois de que a pega ancestral (Pica pica) se estendese por Eurasia, a poboación coreana quedou illada, momento no que a especie cruzou a ponte terrestre do actual estreito de Bering e colonizou América do Norte, onde se diferenciaron as dúas pegas americanas (Pica hudsonia e Pica nutalli). As evidencias fósiles indican que a pega ancestral norteamericana chegara á súa área de dispersión actual ao redor do Plioceno medio (hai 3-4 millóns de anos) e que a liñaxe de Pica nutalli separouse pouco despois debido ao levantamento de Serra Nevada e ao comezo das Idades do xeo. Unha diferenza xenética comparativamente baixa, con todo, suxire que algún fluxo xenético entre as pegas americanas aínda se produciu durante os períodos interglaciares até o Plistoceno.