cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Terror State
Producido polo guitarrista de Rage Against the Machine Tom Morello, The Terror State foi aclamado como o álbum de Anti-Flag máis puído ata a data. O disco chgou ao número 1 nas listas da emisora KTUH na semana do 19 de xaneiro de 2004. En abril de 2008 o álbum levaba vendidas 106.000 copias.
Francisco María de la Iglesia
Francisco María de la Iglesia González, nado en Santiago de Compostela o 2 de febreiro de 1827 e finado na Coruña o 5 de abril de 1897, foi un rexionalista galego, mestre, xornalista, poeta e dramaturgo.
Traxectoria
Francisco María de la Iglesia cursou na súa cidade natal os estudos de Maxisterio, trasladándose á Coruña para exercer de mestre municipal. Nesa cidade entrará en contacto con Emilia Pardo-Bazán e rexionalistas como Uxío Carré Aldao ou os irmáns Gil-Taboada, cos que colaborará en diversos proxectos.
Obra
Na Coruña exercerá o seu labor editorial e literario. En 1856 fundou e dirixiu El Diario de Galicia, colaborou en El Defensor de Galicia e El Fomento de Galicia. Dende 1868 dirixiu o Diario de La Coruña e en 1863 a revista Galicia. Revista Universal de este Reino, que publicaría ata 1865 xunto co seu irmán Antonio, coa colaboración frecuente dun terceiro irmán, Benigno, tamén poeta. Tamén colaborou en El Anunciador.
Publicou varios poemas no Mosaico poético de nuestros vates gallegos contemporáneos, editado polo seu irmán Antonio e que pasou a formar parte do Álbum de la Caridad (1862), publicado tras celebrarse os Xogos Florais da Coruña en 1861.
Como escritor dramático é o pai do teatro galego non popular, ao estrear con ruidento aprauso a súa peza A fonte do xuramento o 13 de agosto de 1882 no Liceo Brigantino da Coruña, e con millor trunfo no Teatro Principal o 22 de outubro. De feito, foi Francisco María de la Iglesia o primeiro autor que viu a necesidade de crear un teatro galego. Tanto era así que os seus correlixionarios (que non vían tal necesidade) rebautizárono co alcume de "Capitán Araña" (parafuseiro, enguedellante, embrullador,...), acusándoo de querer falar no gabinete como se fai na aldea.
Poesía
miniatura|Tumba de Francisco de la Iglesia no [[cemiterio de Santo Amaro da Coruña.]]
Vida persoal
Foi pai de Santiago, médico, Álvaro e Alfredo de la Iglesia, escritores.
Paseo da Castellana
250px|miniatura|Vista desde a [[Torre Europa.]]
O paseo da Castellana é unha das principais avenidas da cidade de Madrid (España), que percorre a cidade desde a praza de Colón, no centro, ata o Nó Norte.
O seu trazado inicial correspondía ao da antiga canle fluvial do arroio da Fuente Castellana (fonte que manaba algo máis ao norte da actual praza do Doutor Marañón), ata os chamados Nuevos Ministerios, onde se atopaba o antigo hipódromo de Madrid. Desde alí fíxose unha prolongación, proxectada en tempos da Primeira República, ata alcanzar case os límites do antigo pobo de Fuencarral, hoxe barrio de Madrid.
Xunto co paseo del Prado e o paseo de Recoletos, a Castellana forma un eixe viario fundamental que atravesa Madrid de norte a sur. Está prevista a súa prolongación cara ao norte por Fuencarral, dentro dun importante proxecto urbanístico coñecido como «Operación Chamartín».
Lugares de interese
Tralo seu arranque na praza de Colón, o Paseo ten en ambas marxes gran cantidade de edificios públicos, especialmente ministerios e embaixadas de diferentes países. Son edificios que datan de finais do século XIX ata mediados do século XX. Neste primeiro tramo, que é sinuoso e máis estreito que os subseguintes, atópanse as prazas de Emilio Castelar e do Doutor Marañón.
250px|left|miniatura|Vista aérea Tras pasar a praza do Doutor Marañón, atopamos o Museo de Ciencias Naturais e a Escola Técnica Superior de Enxeñeiros Industriais na beirarrúa par, e trala seguinte praza, San Juan de la Cruz, atópanse os Nuevos Ministerios, complexo que agrupa varios edificios públicos.
Atopamos en torno á praza de Lima o Palacio Municipal de Exposicións e Congresos e o estadio Santiago Bernabéu. Ademais, este tramo inclúe dous grandes intercambiadores de transportes, praza de Castilla e Nuevos Ministerios.
Pasada a praza de Castilla, atópase o último tramo, con características propias dunha autoestrada urbana, posto que carece de cruces a nivel e semáforos na calzada central. No lado impar atópase o novo complexo Cuatro Torres Business Area, nos terreos da antiga cidade deportiva do Real Madrid.
AOR
AOR pode referirse a:
Feira
miniatura|Venda de plantas e alimentos na feira de [[Pontevedra.]] Unha feira é un acontecemento social, económico e cultural -establecido, temporáneo ou ambulante, periódico ou anual- que leva a cabo nunha sede e que chega a abarcar xeralmente un tema ou propósito común. miniatura|XXXIX Festa do viño tinto do Salnés, en [[Barrantes, Ribadumia|Barrantes (Ribadumia).]]
Pode ter por obxectivo primordial a promoción da cultura, algunha causa ou estilo de vida, xeralmente nunha forma divertida e variada; máis comunmente o obxectivo é a estimulación comercial, pois ten a finalidade de lucro ou de xerar ganancias para as localidades anfitrioas, persoas ou organizacións patrocinadoras, e participantes hospitalarios, a cambio dun tempo grato que inclúe diversión e entretemento, participación en xogos de azar e de destreza, alimentos, manxares e lambetadas, obxectos, ou xoguetes etc., para os participantes visitantes e negociantes, xa sexan estes menores ou maiores de idade, dependendo do acontecemento, consignas, características, costumes locais e leis que rexen o lugar. miniatura|[[Festa do queixo de Arzúa, 2012.]]
Orixes
Orixinalmente a feira foi un fenómeno económico xurdido durante a idade media. Consistía nunha confluencia organizada de numerosos mercadores nunha localidade durante varios días e con periodicidade normalmente anual. En definitiva, un acontecemento que promove o comercio e a actividade económica, polo que foron fomentadas por reis e señores tanto laicos como relixiosos. miniatura|[[Feira de Santos de Monterroso.]] En Europa, no século XII e o século XIII, entre os anos 1150 e 1300, as feiras máis famosas foron a feira de Champagne, en Champaña, onde constituían un ciclo en que se celebraban as de Troyes, Provin, Bar-sur-Aube e Lagny. Na Península Ibérica, e entre outras, foi importante a de Medina del Campo e as vendellas de Sanlúcar de Barrameda.
Posteriormente, o termo feira foi evolucionando, designando desde exposicións de gando para a venda como calquera tipo de evento comercial, até as feiras taurinas. Actualmente o termo estendeuse desde a súa orixinal función comercial para incluír eventos festivos, con postos de venda de artigos variados e atraccións; estas últimas sitúanse a miúdo nos arredores da cidade.
As feiras hoxe en día
Hoxe en día, dependendo da localidade nos países, o termo «feira» pode referirse, entre outros, a:
A chegada dunha feira ambulante a unha localidade pode converterse nun evento anual ou recorrente, dependendo, xeralmente, do éxito previo desta.
Ramón Neira Montenegro
Ramón Neira Montenegro foi un fidalgo e político galego.
Feira
As feiras hoxe en día
As connotacións xeralmente desexadas e que acompañan frecuentemente a utilización do termo, son aquelas de prosperidade, variedade e alegría.
Outra variedade e de gran actualidade hoxe en días é a Feira Virtual, desde a cal podemos ver outra forma de realizar este tipo de eventos.
Ramón Neira Montenegro
Vida persoal
Casou con Ramona Gayoso Ulloa e foi pai de Dositeo Neira Gayoso.
Feira
España
miniatura|XXI Salón do Automóbil de Vigo.
Andalucía
En Andalucía, as feiras orixinais de orixe gandeira e relixiosa, ademais de certas celebracións máis recentes con motivación diversa (como as colombinas de Huelva dedicadas á relación con Iberoamérica), adoptaron nas últimas décadas (e aínda segue o proceso de innovación e cohesión) unha serie de elementos comúns, que fan das feiras andaluzas, un elemento fundamental da cultura andaluza actual.
Marcadores culturais máis relevantes destas feiras andaluzas son:
Algunhas das feiras andaluzas máis importantes son:
Elementos nunha feira
Dependendo de moitos factores determinantes, desde o propósito da feira en se, a súa natureza, a audiencia, e os costumes locais, até o tamaño da sede, tipo de patrocinio e a extravagancia mesma, a feira pode incluír algúns dos seguintes elementos:
Actividades
Entre as actividades pódense presentar:
Entretemento
Entre o entretemento pódese brindar:
Vestimenta
A indumentaria pode incluír:
Comida
Entre os alimentos pódese ofrecer:
Produtos
Algúns produtos que poden venderse son:
Atraccións electro-mecánicas
Entre as diversas atraccións, tamén chamadas barracas, pódense atopar:
Concello de Neira de Rei
O Concello de Neira de Rei existiu formalmente como concello de seu desde a división territorial de España en 1833 até 1840, cando se integrou no de Neira de Xusá. Abranguía as parroquias da Frairía, Furís e Masoucos (no actual concello de Castroverde), Penarrubia e Pedrafita de Camporredondo, San Martín de Neira de Rei, San Miguel de Neira de Rei (hoxe no concello de Baralla) e Martín (no concello de Baleira).
Mario Blanco Fuentes
Mario Blanco Fuentes, nado en Cuntis o 18 de setembro de 1917 e finado na Estrada o 21 de outubro do 2000, foi un mestre, avogado e político galego.
Traxectoria
Sobriño de Roberto Blanco Torres. Estudou o Bacharelato na Estrada. En 1937 incorporouse ao Exército durante a Guerra civil. O rematar a guerra fíxose mestre e exerceu en Orazo e Baloira. Licenciouse en Dereito na Universidade de Santiago de Compostela en 1948 e desenvolveu a súa actividade profesional como avogado na Estrada. Foi nomeado alcalde da Estrada o 1 de agosto de 1959 e cesou o 27 de febreiro de 1971. Foi deputado provincial entre 1960 e 1964.
É pai de Roberto Blanco Valdés.
Manuel Campos Paseiro
Manuel Campos Paseiro, nado na Estrada en 1913 e finado no mesmo concello o 23 de outubro de 2002, foi un médico e político galego.
Traxectoria
Médico da Estrada. Foi nomeado alcalde da Estrada o 31 de xullo de 1952 e cesou o 9 de xuño de 1958.
Vida persoal
Casou con Isola Pena Caneiro e foi pai de Manuel, Celina, Alfredo e Ángel Campos Pena.
Circuíto urbano de Port Imperial
thumb|right|200px|O trazado reflectido entre as rúas da cidade. O Circuíto urbano de Port Imperial foi un proxecto de circuíto de carreiras urbano situado en Nova York, no estado de Nova Jersey, Estados Unidos. No Campionato Mundial de Fórmula 1 de 2016 este circuíto ía a acoller o Gran Premio de América da Fórmula 1. O trazado foi deseñado polo enxeñeiro alemán Hermann Tilke co propósito de que Nova York albergará a Fórmula 1. A estrea nesa competición foi planeada para a tempada 2013 pero decidiuse atrasala tres anos até a tempada 2016. O circuíto terá unha lonxitude de 5'2 quilómetros e un número total de 19 curvas.
Cando a carreira inaugural de 2013 se retirou do calendario, o presidente e CEO da Fórmula Un Bernie Ecclestone afirmou que os promotores incumprían o contrato e que novas propostas doutras partes serían benvidas. A carreira engadiuse varias veces e eliminouse dos futuros calendarios provisionais de Fórmula Un e finalmente abandonouse o proxecto.
Fosfatidilinositol 3-fosfato
O fosfatidilinositol 3-fosfato (PtdIns3P ou PI3P) é un fosfolípido que se encontra nas membranas celulares que recruta diversas proteínas na membrana, moitas das cales están implicadas no tráfico de proteínas. É o produto orixinado pola actividade dos encimas fosfoinosítido 3-quinases (PI 3-quinases) de clase II e III sobre o fosfatidilinositol.
O PtdIns3P é desfosforilado polas fosfatases da familia da miotubularina, na posición D3 do anel de inositol, e pode ser convertido en fosfatidilinositol 3,5-bisfosfato (PtdIns(3,5)P2) pola lípido quinase PIKfyve.
Ao PtdIns3P poden unirse tanto os dominios FYVE coma os PX, que se encontran en proteínas como SNX1, Hrs, e EEA1.
A maioría do PtdIns3P parece ser sintetizado constitutivamente por unha PI 3-quinase de clase III chamada Vps34, nas membranas endocíticas. As PI 3-quinases de clase II tamén parecen sintetizar o PtdIns3P, pero a súa actividade está regulada por diversos estímulos, entre os cales están factores de crecemento. Isto suxire que existen conxuntos específicos de PtdIns3P que poden sintetizarse por estimulación celular.
The Curiosity Company
The Curiosity Company é a compañía de produción fundada por Matt Groening que fixo posíbel a serie de televisión Futurama e o telefilme de animación Olive, the Other Reindeer. O logotipo é unha táboa de surf reflectida xunto con outras imaxes extraídas de A Study In Wet, unha curtametraxe realizada polo pai de Matt Groening, Homer.
Tuluá
Tuluá é un concello colombiano que se atopa na rexión central do departamento do Valle del Cauca. É un motor comercial, demográfico, cultural, industrial, financeiro e agrícola do centro do departamento. Posúe unha cámara de comercio e é o cuarto municipio máis poboado do Valle del Cauca, cunha poboación aproximada de 200 000 habitantes.
Toponimia
O significado propio do nome indíxena da cidade provén dos indíxenas tulués, mais foi amplamente discutido e pouco censurado, dado que a lingua pijao, da cal procede o nome, está pouco estudada e mesmo sufriu numerosas variacións por causa do uso de diferentes modismos rexionais da lingua e principalmente a súa extinción a principios de 1700. Aínda que a cidade fixo propio e oficial o significado "Cha e fácil de cultivar" tamén é aceptado o termo "terra fácil", como denominaban os pijaos ao val que conforman os ríos Tuluá e Morales, aínda que tamén se podería traducir como "terra do máis aló" debido a que os pijaos son orixinarios do val do río Magdalena.
Bandeira
Deseñada no ano 1960 e adoptada oficialmente como bandeira da cidade de Tuluá o 29 de maio de 1987 segundo o decreto 084. Está constituída por tres franxas horizontais, paralelas e de iguais dimensións entre si, coa seguinte descrición e interpretación. A franxa superior de cor vermella, que simboliza a enerxía da súa xente, a caridade e o amor que inspira a súa conduta fronte a situacións adversas e a ousadía para combater en defensa das causas nobres. A franxa do centro de cor verde, que simboliza o esplendor vexetal da rexión, a fe nos seus valores, a amizade e o respecto que prodigan os seus poboadores, a xuventude da súa historia e a esperanza dun futuro prometedor. A franxa inferior de cor branca simboliza a pureza da súa orixe, a franqueza e a ledicia no discorrer da existencia dos seus habitantes. A bandeira irá encavada en hasta dun longo equivalente a tres veces o seu ancho. Polo dereto No. 084 de maio de 1987 "polo cal se adopta oficialmente a Bandeira de Tuluá".
Cultura
A cidade conta con 11 centros culturais, un teatro de estilo republicano (Patrimonio Nacional), 4 auditorios para eventos, sala de exposicións de arte, 3 bibliotecas, un centro de historia, un museo de arte viaria, un museo de etnobotánica, un museo de historia e un Corferias; adicionalmente realízanse anualmente 6 festivais culturais.
Principais festividades e eventos
Tuluá tamén é recoñecido como berce de Poetas e Escritores.
Gastronomía
dereita|miniatura|Chuleta. Algunhas bebidas famosas que poden ser disfrutadas en Tuluá son: a chicha de millo, o masato ou os champús. Entre os pratos típicos atopamos o sancocho, a rellena e o tamal. Tamén hai pratos doces: Desamargado, Cuaresmero, "Natilla" (na tempada do Nadal) e o Trasnochado. Tamén salienta o doce de Manjar Blanco propio do Valle del Cauca (diferénciase do arequipe, tradicional do Vello Caldas pola súa composición e preparación) e as vidancas.
Outro prato de gran nome e tradición é a carne á milanesa, que na zona do Valle del Cauda se coñece co nome de "chuletas".
Seoane de Abaixo, Caldesiños, Viana do Bolo
Seoane de Abaixo é un lugar da parroquia de Caldesiños, no concello ourensán de Viana do Bolo na comarca de Viana. Tiña 19 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 9 eran homes e 10 eran mulleres.
Toponimia
O topónimo deriva do latín, San Xoán.
Michelle Leon
Michelle Leon foi a baixista da banda de rock Babes in Toyland, á cal se uniu en 1988.
Leon aprendeu a tocar o baixo despois de unirse á banda. Tocou nos seus dous primeiros traballos, Spanking Machine e To Mother. Despois da morte do seu mozo, Joe Cole, Leon deixou Babes in Toyland en 1992, e foi substituída por Maureen Herman.
Leon casou co baixista Mike Check da banda The Saucers en 1997. Posteriormente, ese mesmo ano, como Michelle Check, volveu a Babes in Toyland por un curto período de tempo.
Premio Parkes Weber
O Premio Parkes Weber é un dos galardóns que outorga anualmente a Real Sociedade Numismática (Royal Numismatic Society), de Londres, como recoñecemento da investigación orixinal levada a cabo por un numismático menor de 30 anos, de calquera nacionalidade, acerca dalgún asunto relacionado coa numismática.
Historia
O premio tomou o nome do numismático británico Frederick Parkes Weber. A Royal Numismatic Society instituíuno en 1954 e está baixo a administración do seu consello de dirección.
Nas súas bases prevese que con el se recoñeza un ensaio orixinal escrito en inglés, de non máis que 5.000 palabras, acerca de calquera aspecto relacionando coas moedas, as medallas, as fichas comerciais ou o papel moeda.
O premio ten unha dotación económica de 150 libras (en 2019) e os galardoados reciben tamén unha placa co retrato de Frederick Parkes Weber deseñada por Frank Boucher. A placa, fundida en bronce, é rectangular (curvada pola parte superior) e ten unhas medidas de 47 x 67 mm, e un peso de 74,99 gramos.
Big Fish
Big Fish é unha película de 2003 dirixida por Tim Burton e escrita por John August, baseada na novela Big Fish: A Novel of Mythic Proportions de Daniel Wallace. Entre os seus protagonistas están Ewan McGregor, Albert Finney, Billy Crudup, Jessica Lange, Alison Lohman, Steve Buscemi, Helena Bonham Carter e Danny DeVito.
Trama
Edward Bloom é un home que adoita relatar momentos da súa vida engadindo características fantásticas. Pero tras contar na voda do seu fillo Will unha historia que este considera falsa, deixan de falarse durante tres anos. Will traballa como xornalista en París, e regresa a Alabama xunto coa súa esposa Josephine ao empeorar a saúde do seu pai. No propio avión Will narra unha das historias do seu pai, na que coñece unha meiga que lle amosa o modo en que vai morrer a través do seu ollo de vidro.
Ao longo da película Edward conta algunhas historias que relatan momentos da súa vida, como que estivo tres anos prostrado na cama debido ao seu rápido crecemento. De adolescente converteuse nun deportista de sona e nun rapaz moi querido na súa vila, pero comprendeu que a pequena poboación onde vivía quedábaselle pequena para as súas ambicións. Tras coñecer a Karl, un xigante incomprendido, inicia unha viaxe xunto a el. Edward atravesa unha fraga enfeitizada e chega a unha aldea, onde coñece ao poeta Norther Winslow. Antes de abandonar a aldea promete a Jenny, unha nena da pequena poboación, que regresaría algún día.
Edward e Karl visitan un circo, onde o protagonista ve o amor da súa vida, onha muller da que fica prendado, pero pérdea de vista sen poder coñecer o seu nome. Amos, o propietario do circo, propón a Edward un trato: se traballa para el gratuitamente no circo, Amos iralle dando información da moza cada mes. Co paso do tempo, vaille contando a Edward só algúns detalles sobre a moza que viu, pero nunca o seu nome ou enderezo. Unha noite, Edward descobre que Amos é un lobishome, pero non o mata. Debido a este xesto, revélalle o nome da moza (Sandra Templeton) e o lugar onde estuda (Universidade de Auburn).
Non obstante, Sandra xa estaba comprometida con outro mozo, Don Price, procedente da mesma vila que Edward. Edward non se rinde, e fai un montón de xestos para intentar conquistar a Sandra, como plantar fóra da súa residencia unha infinidade de narcisos. Don descóbreos xuntos e golpea a Edward para que se afaste dela, pero Sandra defende a Edward e abandona a Don.
Edward é recrutado polo exército e debe afastarse de Sandra para ir á guerra de Corea, onde coñece a Ping e Jing, dúas siamesas que o axudan a volver aos EUA logo de pasar pola URSS e Cuba. Edward fora dado por muerto, pero regresa con Sandra, e comeza a traballar de comercial de mans ortopédicas. Nunha ocasión reatópase nunha sucursal bancaria co poeta Winslow, que lle pide axuda para atracala. Descobren que o banco está en bancarrota, e Winslow marcha a Nova York para traballar na bolsa en Wall Street, converténdose nun exitoso home de negocios.
Molesto polas historias do seu pai, Will pide que lle conte a verdade. Sospeitando que o seu pai tiña outra familia, revisa a súa oficina, encontrando cartas de cando fora dado por morto, e outras que proviñan da aldea que coñecera. Will coñece a Jenny, que se converteu en profesora de piano. Ela cóntalle que o seu pai axudou aos habitantes da aldea, que quedara arruinada, reconstruíndo as casas. Ademais, contoulle que para o seu pai a única muller era a súa esposa Sandra.
Will regresa a casa e descobre que o seu pai está no hospital. Edward pídelle ao seu fillo que lle conte a historia da súa morte, e nela ambos os dous escapan do propio hospital e diríxense ao río, onde se encontra toda a xente que coñecera durante a súa vida para despedilo, e remata converténdose nun pez. Tras isto, Edward di "a historia da miña vida" e morre. No funeral Will ve varios amigos do seu pai, os cales estaban presentes nas súas historias. Will explica que o seu pai se converteu nas súas historias tras anos de narralas, e que vivirá por sempre nelas.
Produción
Trala morte do seu pai, en 1999 o guionista John August leu un manuscrito da novela Big Fish e logrou o apoio de Columbia Pictures para levar adiante a adaptación. Steven Spielberg foi asignado como director en agosto de 2000,, mentres August escribía dous borradores, con Jack Nicholson como o anciano Edward Bloom. August traballou duro para transformar o libro -que estaba divido en varios capítulos- nunha historia con cohesión, decidindo utilizar varios narradores, facendo un terceiro borrador mentres Spielberg se encontraba ocupado con outros proxectos. Os produtores Dan Jinks e Bruce Cohen discutiron o proxecto con Stephen Daldry antes de enviar o borrador a Tim Burton, quen aceptou dirixir a película en abril de 2002.
Tim Burton estivo moi afectado trala morte do seu pai en outubro de 2000 e da súa nai en marzo de 2002. Trala produción de Planet of the Apes, quixo facer unha película máis pequena. Burton gostou do guión, sentindo que era unha das mellores historias que lle tocara dirixir desde Beetlejuice, ademais de gustarlle a idea de mezclar o drama con contos de fadas, xa que lle permitía narrar varias historias de distintos xéneros. Burton reuniuse con Jack Nicholson e falaron da posibilidade de utilizar ferramentas dixitais para crear unha versión máis moza do seu papel. Tras isto, Burton comezou a buscar dous actores para cada personaxe, polo que se arasou a rodaxe de outubro de 2002 a xaneiro de 2003.
O 1 de agosto de 2002, Ewan McGregor e Albert Finney foron contratados para interpretar as dúas versións de Edward Bloom. Os produtores Jinks e Cohen suxeriron esta dupla tras traballar con McGregor en Down with Love. Burton aceptou traballar con el debido ao parecido co seu colega Johnny Depp. Tras ver a actuación de Finney en Tom Jones, Burton viu un gran parecido entre el e McGregor, e ademais leu un artigo da revista People onde se comparaba os dous actores. A maioría dos actores reuníronse en novembro de 2002.
A filmación de Big Fish comezou o 13 de xaneiro de 2003 e terminou a comezos de maio. A produción foi realizada en Montgomery (Alabama). Todas as escenas de Albert Finney como Edward Bloom foron filmadas primeiro, debido á dificultade emocional das mesmas. McGregor estivo presente no set desde o comezo observando o traballo de Finney. Tras isto, o ambiente adquiriu un novo espírito cando Burton e McGregor comezaron a filmar. Gran parte das escenas foron improvisadas, incluíndo a escena do nacemento e a de Corea. Un forte vento arrasou parte do set mentres filmaban as escenas do circo, pero aínda así continuaron traballando. A filmación en Alabama finalizou en abril, e trasladáronse a París unha semana antes de editar. Burton preferiu utilizar efectos especiais prácticos en vez de animación por computador. Para algunhas escenas onde aparecía o xigante Karl, recorreu a ilusións ópticas relacionadas coa perspectiva. Ademais, esa foi a primeira vez que Burton recorreu a unha considerable edición de cores, co obxecto de diferenciar as escenas reais das narradas.
Música
A banda sonora de Big Fish foi composta por Danny Elfman. Eddie Vedder, cantante de Pearl Jam, compuxo a canción "Man of the Hour" tras ver a película.
Acollida
Big Fish tivo unha estrea limitado o 10 de decembro de 2003, antes de ser distribuída polos EUA o 9 de xaneiro de 2004. Aínda que se agardaba unha recadación duns 14,5 millóns de dólares para a primeira semana, a película logrou recadar 13 millóns, quedando en segundo lugar tras The Lord of the Rings: The Return of the King. Finalmente a película recadou 66 millóns de dólares nos EUA e 56 millóns no resto do mundo. A película recibiu unha candidatura en 2004 para os premios Globo de Ouro como mellor película cómica ou musical, ademais doutras candidaturas para Albert Finney, Danny Elfman e Eddie Vedder. Nos Premios Óscar 2004 Elfman recibió unha candidatura pola banda sonora.
Jean Richafort
miniatura|Partitura de De mon triste déplaisir, de Jean Richafort Jean Richafort, nado arredor de 1480 e finado arredor de 1547, foi un compositor dos Países Baixos borgoñóns da época do Renacemento, pertencente ás escola francoflamenga.
Traxectoria
Crese que Jean Richafort puido ter nacido en Hainaut, nos Países Baixos, e con máis seguridade sostense que faleceu na cidade de Bruxas. Semella que a súa lingua materna foi o francés.
Segundo Pierre de Ronsard, Richafort estudou con Josquin des Prés, para quen compuxo un requiem en 1532.
Foi mestre de capela da catedral de Saint-Rombaut, en Malines, entre os anos 1507 e 1509, e seguidamente na igrexa de Saint-Gilles, en Bruxas, entre 1542 e 1547, aínda que non se coñece exactamente o que fixo nese intermedio. Parece que traballou para a capela real de Francia durante algún tempo, xa que algunhas das súas composicións están destinadas a cerimonias relacionadas con Luís XII.
Algunhas evidencias suxiren que estivo en Bruxelas en 1531, quizais ao servizo de María de Hungría, daquela gobernadora dos Países Baixos españois.
Borja Bastón
Borja González Tomás, coñecido como Borja ou Borja Bastón, nado en Madrid o 25 de agosto de 1992, é un futbolista español, que xoga como dianteiro no Real Oviedo, da Segunda División.
Recibe o alcume de Bastón polo segundo apelido de seu pai, o exfutbolista galego Miguel Bastón, histórico porteiro do Real Burgos.
Comezos
Fillo do gardameta de Marín Miguel Bastón, Borja comezou a xogar ao fútbol tamén como porteiro e ao cinco anos entrou nas categorías inferiores do Atlético de Madrid, onde seu pai traballaba como adestrador de porteiros. Mais pronto cambiou a súa posición para pasar a ser dianteiro, batendo dende entón gran parte das marcas goleadoras das categorías inferiores do equipo colchonero.
Cesións
Para a tempada 2011/12 o Atlético de Madrid cedeuno ao Real Murcia, da Segunda División. Debutou na categoría de prata o 3 de setembro no partido correspondente á terceira xornada que enfrontou aos murcianos co Elche e cuxo resultado final foi unha derrota por un a cero. Borja entrou ao campo no minuto 45 substituíndo a Kike García. Tres días despois, o 6 de setembro xogou o seu primeiro partido de Copa do Rei na segunda eliminatoria desta. O partido finalizou con derrota 0-1 fronte ao Córdoba, quedando o Murcia eliminado. O 25 de setembro conseguiu ante o Numancia o seu primeiro gol na Segunda División, axudando a conseguir a definitiva vitoria por 2-1.
Na tempada 2012/13 volveu saír cedido a un equipo de Segunda, esta vez ao Huesca. Disputou 31 partidos, 19 deles como titular, nun equipo no que os dianteiros máis habituais durante a campaña foron Tariq e Nacho Novo, e que acabou descendendo á Segunda B.
Lofotrocozoos
Os lofotrocozoos  (Lophotrochozoa) son un dos principais grupos animais, todos eles bilaterais e protostomados, Este grupo de recente creación baséase na combinación de estudos morfolóxicos e moleculares (ARN, 18 S) cos que non todos os zoólogos están de acordo, e é probable que no futuro, cando xurda nova información, aparezan clasificacións que complementen ou polo menos cambien esta visión.
Borja Bastón
Cesións
Na 2014/15 foi cedido ao Zaragoza de Víctor Muñoz, onde foi titular durante case todos os partidos e marcou 22 goles, sendo superado só polos 31 do bético Rubén Castro. O equipo xogou a promoción de ascenso, onde caeu eliminado na final contra a UD Las Palmas.
Lofotrocozoos
O nome de lofotrocozoos provén da combinación nomes dos dous grupos de animais máis importantes que figuran nel: os lofoforatos e os trocozoos.
Borja Bastón
Cesións
Na tempada 2015/16 viviu a súa quinta cesión consecutiva, desta vez a un equipo de Primeira: o Eibar. Co equipo de Mendilibar marcou 18 goles en liga, a cifra máis alta dun xogador do Eibar en Primeira.
Lofotrocozoos
Os moluscos, anélidos, sipuncúlidos e nemertinos producen larvas trocóforas, que teñen dúas bandas de cilios arredor da zona medial. Con anterioridade foron tratados xuntos como trocozoos, xunto cos artrópodos, que non teñen este tipo de larva, pero que foron considerados parentes próximos dos anélidos (que si teñen larvas trocóforas) porque ambos están segmentados. Non obstante, amosan un gran número de importantes diferenzas e os artrópodos se colocan agora entre os ecdisozoos.
Borja Bastón
Swansea
En agosto de 2016 foi traspasado ao Swansea City, da Premier League, por uns 18 millóns de euros, converténdose na fichaxe máis cara da historia do club galés. Con todo, apenas dispuxo de minutos, sendo titular só en catro partidos durante unha convulsa tempada con varios adestradores, e na que o club ocupou postos de descenso durante boa parte da competición. Marcou un só gol na Premier, nun partido contra o Arsenal no Emirates Stadium, onde conseguiu bater ao gardameta Petr Čech.
Lofotrocozoos
Os braquiópodos, foronídeos, briozoos e entoproctos comparten a presenza dun lofóforo, unha coroa de tentáculos ciliados que rodean a boca e se lles coñece có nome de Lofoforados. A diferenza dos demais filos, teñen segmentación radial, e algúns autores os consideran deuteróstomos; pero análises cladísticos baseados no ARN os achegan aos trocozoos. As relacións filoxenéticas dos diferentes filos non están aínda claras. Ademais, parece que nin os lofoforados nin os trocozoos son grupos monofiléticos, senón que aparecen mesturados entre si en moitos análises cladísticos.
Borja Bastón
Swansea
Para a tempada seguinte o Swansea cedeuno ao Málaga, onde tivo unha desafortunada campaña, do mesmo xeito que o club, que acabou descendendo a Segunda. Na 2018/19 xogou no Alavés, na que foi a sétima cesión da súa carreira deportiva. No equipo vasco, adestrado por Abelardo, recuperou certa regularidade, disputando 29 partidos, 20 como titular, e marcando 5 goles.
Lofotrocozoos
Os platelmintos e formas afines forman un clado denominado platizoos (Platyzoa), estreitamente relacionado cos lofotrocozoos e polo tanto, ás veces inclúense neles.
TED
TED Tecnoloxía, Entretemento, Deseño (en inglés: Technology, Entertainment, Design) é unha organización sen ánimo de lucro adicada ás "Ideas dignas de difundir" (do inglés: Ideas worth spreading). TED é amplamente coñecida polo seu congreso anual (TED Conference) e as súas charlas TED Talks que cobren un amplo espectro de temas que inclúen ciencias, arte, deseño, política, educación, cultura, negocios, asuntos globais, tecnoloxía, desenvolvemento e entretemento. Entre os seus conferenciantes teñen incluído eminencias nos seus ámbitos de actuación como: distintos galardoados co Premio Nobel, (James D. Watson e Murray Gell-Mann); o ex Presidente dos Estados Unidos, Bill Clinton; o seu vicepresidente Al Gore; o co-fundador de Microsoft, Bill Gates; os co-fundadores de Google, Sergey Brin e Larry Page e Billy Graham entre outros.
Borja Bastón
Swansea
Comezou a tempada 2019/20 xogando co Swansea no Championship, a segunda división inglesa á que o club descendera dúas tempadas antes. Disputou 19 partidos e marcou 6 goles, antes de desvincularse do club en xaneiro.
TED
Hai máis de 1000 charlas TED dispoñibles na súa web para descargar ou visualizar online, coa posibilidade de subtitulalas en diferentes idiomas. O 13 de novembro chegaron aos 1000 millóns de vistas en todo o mundo.
Borja Bastón
Aston Villa
O derradeiro día do mercado invernal da tempada 2019/20 fichou polo Aston Villa, da Premier League, onde coincidiu co gardameta madrileño Pepe Reina e co mediapunta galego Jota Peleteiro. Só puido xogar dous encontros no club de Birmingham antes da irrupción da pandemia de COVID-19, que paralizou o deporte a nivel mundial, e xa non volveu disputar ningún minuto máis trala continuación da competición.
Jan van Wintelroy
Jan van Wintelroy (coñecido tamén como Joannes Wintelroy), activo no período entre 1520 e 1576, foi un compositor dos Países Baixos borgoñóns, da época do Renacemento, pertencente á escola francoflamenga.
Traxectoria
Desde 1529, Jan van Wintelroy foi cantante, præcentor e sacerdote da Ilustre Confraría de Notre-Dame ("Illustre Lieve Vrouwe Broederschap"), en 's-hertogenbosch (Ppaíses Baixos). O 19 de xullo de 1551 foi nomeado mestre de capela, posto que ocupou ata o 30 de xuño de 1574. A partir desta data seguiu a ter a súa sede na capela da irmandade como præcentor.
TED
Historia
miniatura|[[Bill Clinton participou no TED do 2007.]] A conferencia TED foi fundada por Richard Saul Wurman e Harry Marks en 1984, lévase a cabo anualmente dende 1990. Despois da conferencia de 2002, Wurman cedeulle os dereitos do evento a Chris Anderson, quen é agora o anfitrión desta. A conferencia é propiedade de The Sapling Foundation. A fundación sen ánimo de lucro de Anderson está adicada a potenciar o poder das ideas para cambiar o mundo.
Jan van Wintelroy
Obra
Al is den tijd nu doloreus ("Aínda que o tempo sexa sombrío"), unha canción en lingua neerlandesa (ou flamenga) a catro voces de Wintelroy, foi incluída nunha antoloxía que o editor Jacob Baethen publicou en Maastricht en 1554, titulada Dat ierste boeck vanden nieuwe Duijtsche liedekens ("O primeiro libro de novas cancións neerlandesas"), do que non se conserva copia completa ningunha (falta a parte da soprano). A canción foi inserida no Duijtsch musijck boeck, unha nova antoloxía de cancións en neerlandés, publicada por Petrus Phalesius en Lovaina, en 1572.
TED
TEDx
No ano 2009 créase o programa TEDx para a realización de eventos locais, organizados independentemente, que buscan reunir persoas para compartir ideas que merezan ser difundidas. Nun evento TEDx, onde o “x” significa “evento organizado independentemente”, disertadores en vivo combínanse con TEDTalks para incitar ao debate profundo e á interconexión. A conferencia TED ofrece unha guía xeral ao programa TEDx, pero cada evento individual TEDx é independente de TED. Como regra xeral, estes eventos teñen unha duración dun día e a súa entrada é de balde.
Os conferenciantes non cobran e teñen que comprometerse a lle ceder a TED o dereito para editar e distribuír a súa presentación baixo licenza Creative Comons. A finais do ano 2012, máis de 16.000 conferencias foron dadas en máis de 5.000 eventos TEDx en 1.200 cidades en 133 países.
TEDxGalicia
Por primeira vez levouse a cabo TEDxGalicia no ano 2010. En 2013 levouse a cabo a cuarta edición.
TED Prize
O premio TED (TED Prize) foi creado no ano 2005. Inicialmente, cada ano, tres individuos recibían 100.000 dólares cada un e a posibilidade de formar un "desexo para cambiar o mundo" que presentan durante a conferencia. Dende 2010, prémiase anualmente un soño con 1.000.000 de dólares.
Gañadores do TED Price en anos anteriores:
Borja Bastón
Internacional
Foi internacional coa selección española sub-16 e tamén coa sub-17 coa que disputou a Copa do Mundo de 2009 en Nixeria, terminando no terceiro posto e coa Bota de Ouro do campionato ao mellor goleador. En 2011 xogou coa selección sub-19 o Campionato Europeo en Romanía, no que disputou dous partidos, contribuíndo á consecución do título por parte do combinado español, que derrotou na final á República Checa.
Palmarés
Selección sub-19 de España Individual
EURECA
EURECA (acrónimo de European Retrievable Carrier) foi un satélite artificial da ESA lanzado na bodega do transbordador espacial Atlantis desde Cabo Cañaveral durante a misión STS-46.
Características
EURECA foi un satélite deseñado para ser soltado desde o transbordador espacial e ser recuperado tras un tempo por outro transbordador. Aínda que era reutilizable só voou unha vez.
A estrutura do satélite estaba feita de fibra de carbono e titanio. A alimentación eléctrica, unha vez soltado da bodega de carga do transbordador, era proporcionada por un par de paneis solares que alimentaban catro baterías de níquel-cadmio cunha capacide de 40 amperios-hora.
O satélite orientábase nos tres eixos mediante un sistema de torque magnético xunto con sistema de reacción alimentado por nitróxeno. Foi recuperado durante a misión STS-57 polo transbordador Endeavour.
Rally San Froilán de 2020
O Rally San Froilán de 2020 foi a 42ª edición de dito rally e a segunda proba da tempada 2020 do Campionato de Galicia de Rally. Celebrouse na provincia de Lugo o 17 de outubro de 2020 e os vencedores foron Víctor Senra e David Vázquez a bordo dun Škoda Fabia R5.
Foi a primeira proba do campionato tras a interrupción de máis de medio ano provocada pola pandemia por coronavirus.
Inscritos
Inscribíronse 127 equipos, entre eles 11 vehículos R5 e seis N5. Destacaron as presenzas dos líderes do campionato Víctor Senra (Škoda Fabia R5), Iago Caamaño (estreando un Citroën C3 R5), Alberto Meira (Citroën DS3 R5), Alberto Otero (Hyundai i20 R5) e Óscar Palacio (cun novo Ford Fiesta MkII R5), ademais de Tino Iglesias (Ford Fiesta N5), Francisco Dorado (Volkswagen Polo GTI R5), Adrián Díaz (Ford Fiesta N5) ou o portugués Ricardo Costa (Hyundai i20 R5).
-2750
Véxase tamén
Historia ano a ano
.ki
.ki é o Dominio de Nivel Superior xeográfico (ccTLD) para Kiribati.
Millarengo, Torres, Vilarmaior
Millarengo é un lugar da parroquia de Torres no concello coruñés de Vilarmaior na comarca de Betanzos. Tiña 9 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE dos cales 4 eran homes e 5 eran mulleres.
Tokelau
Tokelau é un pequeno territorio da Polinesia, baixo administración da Nova Zelandia, que corresponde ás illas do mesmo nome, tamén coñecidas como Illas da Unión. Os veciños máis próximos son Kiribati ao norte, as Illas Cook ao leste, Samoa e a Samoa Americana ao sur e Tuvalu ao oeste.
Consta de tres illas, Atafu, Nukunono e Fakaofo.
O arquipélago de Tokelau está formado por tres atois no sur do océano Pacífico (Atafu, Nukunonu e Fakaofo), situadas a 480 km ó N de Samoa Occidental. O clima é cálido. Como non hai estradas nin automóbiles, todo o transporte faise por mar. De acordo co relatorio da ONU, de 1989, Tokelau fai parte das illas que poden desaparecer no século XXI en caso de que non se tomen medidas para conter o efecto estufa, que aumenta o nivel dos océanos.
Cada atol ten o seu propio centro administrativo.
O administrador-xeral escólleo o ministro das Relacións Exteriores da Nova Zelandia. A posesión da terra é exclusividade dos nativos. As principais fontes de renda do arquipélago son a venda de licenzas de pesca, a produción dun tipo especial de atún, o coco e a venda de selos postais.
Historia
300px|esquerda Os atois, entón chamados de Illas Unión, tórnanse protectorado británico en 1877. A petición dos habitantes, o Reino Unido inclúe o territorio na colonia formada polas illas Gillbert e Ellice, actuais Kiribati e Tuvalu. A administración é transferida para a Nova Zelandia en 1925 e o nome de Illas Tokelau adóptase en 1946. Trinta anos despois, o arquipélago é denominado apenas Tokelau.
A pesar dos desexos de maior autonomía, os habitantes das illas temen que a Nova Zelandia inicie un proceso de afastamento de Tokelau. Iso leva o chanceler neozelandés a declarar publicamente en abril de 2000 que o seu goberno non vai impor a independencia ao territorio nin facer ningunha mudanza no seu status político sen antes consultar a poboación.
No comezo de 2001, o presidente da Comisión de Servizos Públicos de Tokelau afirma que a poboación das illas é reticente a abandonar a cidadanía neozelandesa e reitera que os dous lados teñen ata 2010 para tomar unha decisión.
En xullo, a administración dos servizos públicos é formalmente transferida para Tokelau.
Entre 13 e 15 de febreiro de 2006, a poboación de Tokelau rexeitou por referendo controlado pola ONU a independencia, optando por continuar a súa autonomía no marco dunha libre asociación con Nova Zelandia.
Lynx
Lynx pode referirse á:
Maureen Herman
Maureen Herman, nada o 25 de xullo de 1966, foi a baixista da banda de riot grrrl Babes in Toyland dende 1992 a 1996. Ela aparece nos álbums Fontanelle e Nemesisters e no EP Pain Killers.
Estatuto básico do empregado público
O Estatuto básico do empregado público é a normativa que ten por obxecto establecer as bases do réxime estatutario dos funcionarios públicos e determinar as normas aplicables ao persoal laboral ao servizo das Administracións Públicas en España. Regúlase na Lei 7/2007 de 12 de abril.
A pesar da aprobación desta norma mantéñense en vigor o contido das seguintes leis que non teñan un carácter básico:
Portocarro, Posmarcos, A Pobra do Caramiñal
O Hórreo é un lugar da parroquia de Posmarcos no concello coruñés da Pobra do Caramiñal, na comarca da Barbanza. Segundo o padrón municipal (INE 2012) ten 60 habitantes (25 homes e 35 mulleres).
Miguel de la Calle Sáenz
Miguel de la Calle Sáenz, nado na Estrada en abril de 1913 e finado o 27 de setembro de 1991, foi un político galego.
San Martiño de Berredo, A Bola
San Martiño de Berredo é unha parroquia do concello da Bola na comarca da Terra de Celanova, na provincia de Ourense. No ano 2007 tiña 111 habitantes (50 homes e 61 mulleres).
Pachote, Torres, Vilarmaior
Pachote é un lugar da parroquia de Torres no concello coruñés de Vilarmaior na comarca de Betanzos. Tiña 5 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE dos cales 2 eran homes e 3 eran mulleres.
The Swan Princess
The Swan Princess é un filme estadounidense estreado en 1994. Está baseado no ballet Lebedínoye óziero.
Susan Boyle
Susan Magdalane Boyle, nada en Blackburn (West Lothian) o 1 de abril de 1961, é unha cantante escocesa que acadou unha gran fama internacional cando apareceu como concursante no programa de televisión da ITV Britain's Got Talent o 11 de abril de 2009. Cantou "I Dreamed a Dream" do musical Les Misérables, mais non gañou o concurso e ficou segunda detrás do grupo de baile Diversity.
Traxectoria
Antes de cantar na audición, tanto os xuíces como o público demostraban desconfianza pola súa aparencia desleixada e comportamento inseguro. En resposta, despois dunha sorprendente actuación, foi ovacionada polo auditorio e polos xuíces, que aplaudiron de pé. O contraste da súa actuación coa primeira impresión que deu, xerou unha enorme repercusión global. Apareceu nos xornais de todo o mundo e bateu récords de reproducións en vídeos de Internet.
Aínda que non gañou o programa, asinou un contrato co selo discográfico Sony Music, e o 23 de novembro de 2009 saíu o seu primeiro álbum musical, I Dreamed a Dream. Converteuse no álbum de debut máis vendido da historia do Reino Unido, superando o récord de Leona Lewis co seu disco Spirit, e tamén estebeleceu o récord de vendas dun álbum debut na súa primeira semana, segundo a Official Charts Company. No seu primeiro ano de fama, Boyle gañou 5 millóns de libras co lanzamento de I Dreamed a Dream e os sinxelos "I Dreamed a Dream" e "Wild Horses". O éxito continuou no seu segundo traballo, The Gift (2010), que acadou os primeiros postos das listas de vendas do Reino Unido e tamén dos Estados Unidos de América en dúas ocasións no mesmo ano. O seu terceiro álbum saíu o ano seguinte, Someone to Watch Over Me (2011). Tamén sacou os álbums Standing Ovation: The Greatest Songs from the Stage (2012), Home for Christmas (2013), Hope (2014), A Wonderful World (2016) e Ten (2019).
En 2021 estimábase que Boyle vendeu arredor de 19 millóns de discos.
Vinci
Vinci é unha comuna italiana da provincia de Florencia, na rexión de Toscana. É internacionalmente coñecida por ser o lugar de nacemento do polímata renacentista Leonardo da Vinci.
Localidades
Dentro da comuna atopamos as seguintes localidades ou subdivisións territoriais: Anchiano, Apparita, Badia a Passignano, Burrino, Collegonzi, Faltognano, La Stella, Mercatale, Orbignano, Petroio, Piccaratico, Salvino, San Donato, San Pantaleo, Santa Lucia, Sant'Amato, Sant'Ansano, Sovigliana, Spicchio, Toiano e Vitolini.
Nu-Clear Sounds
Nu-Clear Sounds é o segundo álbum da banda norteirlandesa de rock alternativo Ash, publicado o 5 de outubro de 1998 a través do selo Infectious Records. A pesar de recibir menos aclamación que outors dos seus traballos, foi certificado ouro pola BPI. O 11 de maio de 1999 o disco foi lanzado nos Estados Unidos cunha listaxe de cancións alternativa e cos temas "Jesus Says", "Wild Surf" e "Folk Song" remesturados por Butch Vig.
Listaxe de cancións
A versión xaponesa tiña a "Taken Out" como tema 12 con "A Life Less Ordinary" no 13.
1702
Outros
Historia ano a ano
James Zaccheus Gilbert
James Zaccheus Gilbert, nado en 1866 na vila de North Manchester, Wabash, (Indiana) foi un paleontólogo estadounidense.
Traxectoria
É coñecido por ter descrito, en 1920, a especie fósil † Lampris zatima, co ictiólogo así mesmo estadounidense, David Starr Jordan, na súa obra "Fossil Fishes of the Miocene (Monterey) Formations". Leland Stanford Junior University Publications, University Series: 13-60.
Abreviatura
A abreviatura Gilbert enprégase para recoñecer a como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.
Premios Max
O Premios Max son uns premios concedidos anualmente aos profesionais do teatro en España cada temporada. Os gañadores son elixidos entre os seus propios compañeiros mediante un proceso de dúas roldas de votacións secretas.
Os Premios Max son unha iniciativa da Sociedade Xeral de Autores e Editores e Iberautor.
Existe unha categoría específica para textos teatrais escritos en galego.
IX Edición
O grupo Animalario viu como a súa obra Hamelin se alzaba coa maioría dos galardóns en detrimento doutras pezas como Solas, que só viu recompensada o traballo de Lola Herrera como mellor actriz.
Baltar, Adina, Sanxenxo
Baltar é un lugar da parroquia da Adina, hoxe xa integrado en Portonovo. Conta cun instituto de educación secundaria, un centro polideportivo, un centro de día, unha piscina cuberta, un campo de fútbol, un centro de saúde, unha pista de xogos e un parque.