cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Rentals
The Rentals é unha banda de powerpop estadounidense liderada polo vocalista Matt Sharp, coñecido por ser o antigo baixista de Weezer. O grupo é coñecido polo seu sinxelo de mediados dos 90 "Friends of P.". A banda editou dous álbums, Return of the Rentals e Seven More Minutes a través do selo Maverick Records. A banda disolveuse en 1999 despois da xira mundial do seu segundo álbum, pero reformouse en 2006 e dende entón editou varios EPs.
Arima
Arima pode referirse aː
Deepwater Horizon
Deepwater Horizon (tamén chamado Macondo/MC 125), era o nome dunha plataforma petrolífera semisumerxible que sufriu un incendio e posterior afundimento en abril de 2010, provocando fronte ás costas de Luisiana (Estados Unidos) un vertido estimado en 779.000 toneladas de petróleo cru, a maior marea negra da historia en todo o mundo. O volume de petróleo vertido ó mar equivale a unhas 40 veces o Erika ou 20 veces o Exxon Valdez.
Descrición
Tratábase dunha plataforma de deseño RBS-8D de quinta xeración, semisumerxible, deseñada para a perforación de pozos de petróleo en xacementos submarinos, nos que logo se instalaban outras plataformas para a extracción do petróleo. Podía operar en augas de ata 2.400 m de profundidade e tiña unha profundidade máxima de perforación de 9.100 m. Medía 121 m de largo por 78 m de ancho e podía albergar unha tripulación de ata 130 membros.
Foi construída pola empresa Hyundai Heavy Industries en Ulsan (Corea do Sur). A construción comenzou en decembro de 1998 e foi entregada en febreiro de 2001. Desde finais de 2009 estaba instalada a uns 80 km da costa sueste de Luisiana. Era propiedade de Transocean e estaba arrendada a British Petroleum (BP) ata setembro de 2013.
A plataforma estaba baixo a bandeira da República das Illas Marshall, un estado insular do Pacífico, na Micronesia. Previamente, entre 2002 e 2005, estivo abandeirado en Panamá. A compañía clasificadora era a ABS (American Bureau of Shipping), a mesma que certificou o Prestige.
Accidente
A torre estaba na fase final da perforación dun pozo a 1.500 m de profundidade, momento no que se reforza a boca do pozo con formigón. O 20 de abril de 2010 houbo unha explosión na torre, seguida dun incendio que afecta, entre outras zonas, os 2.000-2.500 m3 de petróleo almacenados na plataforma. Os intentos dos barcos de apoio que se achegaron inmediatamente para apagar o lume con potentes chorros de auga, o incendio continuou progresando ata que a torre afundiu o 22 de abril e caeu ó fondo do mar, a uns 400 metros ó noroeste do lugar onde se atopaba o pozo.
Marea negra
miniatura|Fotografía de satélite da marea negra (o 24.05.2010), fronte ó delta do Mississippi. miniatura|Outra fotografía de satélite. O delta do Mississippi no centro da imaxe e a mancha de petróleo á dereita. O petróleo comezou a xurdir desde o primeiro momento. Nun primeiro momento, as perdas calculáronse en 159 m3 pero pronto a BP tivo que admitir que o vertido superaba os 800 m3 diarios. Expertos independentes elevaban estas cifras a cinco veces máis e, xa en xuño, se falaba dun volume de 6.000 m3 ou incluso de 8.000 m3 diarios, ata máis de 9.500 m3 diarios (60.000 barrís). En xuño, o vertido xa sumaba 228.000 toneladas.
Realizáronse diversos intensos infrutuosos para coutar a saída do petróleo, como tapar o pozo cunha campá de ferro ou inxectar nel unha mestura de lodo pesado e cemento para selar a boca.
O 26 de maio -un mes despois do afundimento- conseguiuse taponar parcialmente a válvula de extracción, co que se reduciu nun terzo a cantidade vertida. A principios de xuño, a Garda Costeira americana anunciaba que a marea negra afectaba unha área de 320 km ó redor do pozo. Finalmente, o 19 de setembro selouse definitivamente a válvula, co que se logra deter o vertido.
Dada a posición da plataforma no golfo de México, limitado polor Estados Unidos, Cuba e o propio México, os danos da contaminación consecuente á marea negra afectaron unha ampla zona: 944 quilómetros de litoral, especialmente Luisiana (540 km de litoral), Mississippi, Florida e Alabama.
O 30 de abril, tras facelo días antes o estado de Luisiana, os estados de Florida, Alabama e Mississippi vense obrigados a declarar a situación de emerxencia. O goberno federal declara o estado de desastre nacional. O 2 de maio, o presidente Obama acode ó lugar do accidente, visita que repite varias veces nos días seguintes, e o 22 de maio anuncia a creación dunha Comisión independiente de investigación para coñecer as causas do accidente.
Consecuencias medioambientais
miniatura|Zona de prohibición de pesca a 21 de xuño de 2011. A estrela marca a situación da plataforma sinistrada. Nestes case mil quilómetros de costa resultaron afectados diversos ecosistemas, comezando coas marismas da desembocadura e o delta do Mississippi. Houbo un número elevado de mortes entre as aves mariñas de diferentes especies, así como en tartarugas e cetáceos. Paralelamente, os danos nas actividades pesqueiras e turísticas do sur dos Estados Unidos e das praias de Florida e Cuba.
Á contaminación directa producida polo vertido hai que sumar a provocada polos dispersantes que se lanzaron sobre a mancha de petróleo. A Axencia de Protección Ambiental dos Estados Unidos (EPA) estimou en 2,5 millóns de litros os dispersantes químicos lanzados desde o aire por British Petroleum. Estes produtos poden provocar danos por si mesmos no ecosistema mariño ó bioacumularse nos tecidos dos organismos.
En marzo de 2011, o goberno Obama, a través do NIH (Instituto Nacional da Saúde), anuncio a posta en marcha dun estudo para coñecer o efecto que puidera ter o petróleo sobre a saúde das 300.000 persoas que colaboraron nas tarefas de limpeza. A directora deste estudo, Dale Sandler, anunciou que utilizarían como referente o equivalente que se realizou en España sobre os mariñeiros que recolleron o chapapote do Prestige, no que se demostraron danos xenéticos que implicaba un aumento do risco de padecer cancro.
Seja Majeed
Seja Majeed, nada en Alxeria en 1986, é unha escritora iraquí en lingua inglesa.
Traxectoria
Seja é filla de pais refuxiados iraquís fuxidos da guerra de Iraq-Irán en 1980. Medrou en Inglaterra cando a súa familia pediu asilo político ao estalar a guerra civil en Alxeria. Seja estudou no campus de Westminster de onde pasou a estudar Dereito na universidade de Brunel, onde se licenciou en 2012, pasando a estudar posgrao de "práctica xurídica" na mesma universidade así como a diplomatura de Política pública pola universidade estadounidense de Sarjah. Traballou en prácticas para a petroleira Shell na Escocia, compañía coa que seguiu traballando e que a enviou a Dubai nun novo proxecto. Participou no documental inglés Baghdad Holiday da cineasta Hannan Majid e Richard York, onde amosan o primeiro día en que Seja Majeed regresou a Iraq en 2010.
As Rozadas, Vide, As Neves
As Rozadas é un lugar da parroquia de Vide, no concello pontevedrés das Neves. Segundo os datos do Instituto Galego de Estatística do ano 2008 ten 10 habitantes (6 homes e 4 mulleres).
Catuxo Álvarez
Catuxo Álvarez Álvarez, nado en 1963, é un político galego.
Traxectoria
Directivo do Club xuvenil O Guieiro, foi elixido presidente da Casa da Xuventude de Ourense en 1983, e novamente foi presidente de 1986 a 1990. Membro do Comité Nacional da UMG, foi o primeiro presidente de Galiza Nova en 1988, permanecendo no cargo ata 1990, cando foi substituído por Manuel Antelo. Foi directivo da Agrupación Cultural Auriense.
As Rozadas
Co topónimo As Rozadas podémonos referir a varios lugares de Galicia:
Millarada, Forcarei
San Amedio de Millarada é unha parroquia que se localiza no concello de Forcarei, na comarca de Tabeirós - Terra de Montes. Segundo o IGE en 2012 tiña 456 habitantes (233 mulleres e 223 homes), distribuídos en 14 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 669 habitantes.
Marina Chiavegatto
Marina Chiavegatto, nada no Brasil, é unha xornalista e directora de cinema galego.
Traxectoria
Traballou como xornalista en varios medios de comunicación nacionais e internacionais, no audiovisual e na comunicación dixital.
Século IV
século III < século IV > século V thumb|300px|Hemisferio Oriental a comezos do século IV d.C. thumb|300px|Hemisferio Oriental a finais do século IV d.C. Período de tempo dende o ano 301 ata o ano 400 despois de Cristo.
Acrocephalus
Acrocephalus é xénero de aves da orde dos paseriformes, suborde dos páseros, infraorde dos paséridos e superfamilia dos silvioideos, que é o tipo da familia dos acrocefálidos.
Características
As especies deste xénero, que se denominan folosas, son paxaros insectívoros que adoitan habitaren en zonas pantanosas, xunqueiras, e outras zonas húmidas, aniñando nos caules dos xuncos propios destes lugares.
A plumaxe da maioría delas é de cor parda ou parda olivácea, xeralmente uniforme, nas partes superiores, mentres que a das partes inferiores vai da amarela á abrancazada.
Moitas especies teñen un perfil de cabeza plano, o que contrasta (ou cointradí) co nome científico do grupo.
Descrición
O xénero foi descrito en 1811 polos ornitólogos alemáns Johann Andreas Naumann e o seu fillo Johann Friedrich Naumann, na páxina 199 do seu traballo Naturgeschichte der Land- und Wasser-Vogel des nordlichen Deutschlands.
Etimoloxía
O nome científico Acrocephalus está formado polos elementos do latín científico acro- e -cephalus, tirados dos termos do grego antigo ἄκρος ákros, "agudo", "acabado en punta", "extremo", "punta", e κεφαλή cephalḗ, "cabeza", respectivamente. Semella que os Naumann, pai e fillo, considerban que a cabeza destes paxaros remataba en punta.
Clasificación
Segundo o ITIS e a Zoonomen, o xénero conta coas 23 especies seguintes:
Antigüidade
Restos fósiles fragmentarios do Mioceno tardío (de hai uns 11 millóns de anos) achados en Rudabánya (nordés de Hungría) mostran algunhas apomorfías típicas deste xénero.
Tendo en conta esta idade tan temperá (a maioría dos xéneros da infraorde dos paséridos non se coñecen até o Plioceno), non é demasiado seguro que estea correctamente situado, pero é altamente probábel que pertenzan polo menos a un acrocefálido.
Filgueiras, Guillamil, Rairiz de Veiga
Toponimia
O fitónimo galego Filgueiras provén do latín filicariam, derivado de filicem, e refírese a un lugar abondoso en fentos.
Antonio Fuentes Fernández
Antonio Fuentes Fernández, finado en Ourense a principios de marzo de 1914, foi un médico e xornalista galego.
Traxectoria
miniatura|200px|Redacción de El Eco de Orense en 1909. Fillo dun militar da primeira guerra carlista. Tiña consulta en Ourense dende 1872. Foi médico do cabido de Ourense entre 1880 e 1914. Segundo Otero Pedrayo foi presidente da Academia de Medicina en Ourense en 1883 e presidente do Colexio Médico-Farmacéutico de Ourense en 1887. Foi concelleiro de Ourense (1889-1893) e volveu ser concelleiro até 1899, cando renunciou ao ser nomeado médico titular. Colaborou en El Eco de Orense asinando co pseudónimo Wanderer as súas crónicas de supostas viaxes, e fíxose cargo da súa dirección en 1908.
O xardín
Foi traducido ó galego por Valentín Arias e foi publicado por Edicións Xerais no ano 1989, na colección Grandes do noso tempo.
Galería Uffizi
A Galería Uffizi (En italiano Galleria degli Uffizi) que se traduce como Galería dos Oficios, é un palacio en Florencia, que contén unha das máis antigas e famosas coleccións de arte do mundo.
O museo e a súa historia
A construción do palacio Uffizi comezou en 1560 por Giorgio Vasari debido ao encargo de Cosme I de Médicis para que servisen de oficinas ás maxistraturas florentinas, unha vez que quedou pequeno o Palazzo Vecchio. (De aí o seu nome de Palacio ou Galería dos Oficios). As obras remataron en 1581. Durante anos, partes do palacio serviron para almacenar as pezas de arte da magnífica colección da familia Médicis.
Chegado o declive dos Médicis, as obras de arte permaneceron en Florencia, sendo o embrión duns dos primeiros museos modernos do mundo. A galería era aberta aos visitantes que o solicitaban durante o século XVI e en 1765 abriu oficialmente ao público como museo.
Por mor da magnitude da colección, algunhas obras foron traspasadas a outros museos florentinos, como as esculturas ao Museo Bargello. As limitacións do edificio en canto a superficie de exposición aínda seguen, aínda que se proxectou a súa ampliación, que pasou de 6.000 m² a case 17.000 m² en 2006 e 30.000 m² cando remate a proposta de ampliación. Esta remodelación permitirá ao público gozar dos enormes fondos do museo, case descoñecidos.
En 1993, un coche-bomba extoupou en Via dei Georgofili, matando a cinco persoas e producindo graves danos ao palacio. A parte máis afectada foi a Sala de Níobe de esculturas clásicas e cuxa decoración neoclásica tivo que ser restaurada. A causa do atentado non foi esclarecida, aínda que se sospeitaba que a Mafia podería ser a responsable.
A Galería Uffizi é unha das atraccións turísticas máis visitadas de Florencia. En tempada alta (en especial en xullo), as esperas poden chegar a ser de ata cinco horas.
Salas da Galería Uffizi
A colección de arte dos Uffizi é moi ampla, existindo obras non expostas por falta de espazo. A exposición distribúese ao longo de dous andares do palacio, ordenada cronoloxicamente, comezando o seu percorrido polo segundo andar.
As salas da Galería Uffizi son as seguintes:
Salas do segundo andar
200 px|miniatura|Característica forma en U do Palacio Uffizi, visto dende a [[Piazza della Signoria]] 200 px|miniatura|Vista noturna da Galería Uffizi co [[Palazzo Vecchio ao fondo]] 200 px|miniatura|Corredor de levante. 200 px|miniatura|Detalle dos frescos que decoran as estancias da galería 200 px|miniatura|Estatua de [[Michelangelo do exterior do inmoble]]
Salas do primeiro andar
Accédese a través da Escaleira de Buontalenti:
Sala das postas reais
Esta sala da planta baixa á dereita é empregada pola asociación Amici degli Uffizi, que organiza periodicamente exposicións temporais de balde sobre diversos temas, con obras obxecto de depósito. As derradeiras exposicións realizadas nesta sala estiveron adicadas ao erotismo e aos autorretratos.
Baleira
Baleira é un concello da provincia de Lugo, pertencente á comarca da Fonsagrada. Segundo o IGE no 2015 tiña 1380 habitantes (1584 no 2009, 1684 no 2006, 1729 no 2005, 1778 no 2004, 1800 no 2003). O seu xentilicio (véxase no Galizionario) é.
Xeografía
A comarca da Fonsagrada encrávase nas Serras Orientais galegas, integrada por un relevo moi accidentado e montañoso. A sucesión de montañas que conforma toda a comarca serve de fronteira natural entre Asturias e a meseta lucense. Limita coas serras de Cuias e de Uría no leste, no oeste coas do Miradoiro, Vaqueiriza e Puñago, e polo sur coas de Foncuberta e Llouxas. Estas serras, xunto coas de Lastra, Follabal e Invernal, situadas na parte central da comarca, conforman as cabeceiras dos principais colectores hidrográficos: os ríos Neira, Eo e Navia. As elevacións máis importantes encóntranse na serra do Pozo, con altitudes máximas no alto do Padornelo (958 m), Penas de Pasadama (1049 m) e o Monte Panda (833 m). Na serra da Lastra a altitude media é de 736 m, destacando os montes de Candón (923 m), O Chao (790 m), Candán (849 m) e Cordeira (858 m).
Outros cumios de importancia son o monte Lagúa (942 m), Bieira (1001 m), A Matanza (815 m), O Ramallo (913 m), Mermella (904 m), O Pradoiro (1029 m), Pena Corista (1000 m), Pozo da Lagoa (1000 m), Penas de Outeiro (823 m) e os montes Zarra e Teixeiro (758 m).
Hidroloxía
Ademais dos tres ríos principais, Navia, Eo e Neira, outros afluentes destes son o Córneas, Muíños, Fonte das Veigas, Trabeiro, Candal, Castiñeira, Veiga, Leñeiro, Os Mosquitos, Rego de Martín, río Pousada, río Vilares e río Cabana.
Climatoloxía
Toda a comarca, por ser unha zona interior de montaña de elevadas altitudes e relativamente afastada do mar, o que non permite un grande influxo oceánico, determina un clima de montaña, de temperaturas extremas, con invernos fríos e veráns curtos e moderados. Tamén hai numerosos factores locais que posibilitan a existencia de microclimas máis benignos, sobre todo nas zonas de escasa altitude ou nos pequenos vales ben orientados. Os microclimas ocasionan gran diversidade de biótopos que incrementan o valor ecolóxico da zona.
As precipitacións aproxímanse aos 1.754 mm. Dentro dun ano a media de días de choiva e de 120 a 130 días. As temperaturas oscilan entre 8 °C e 10 °C, chegando incluso aos 14 °C.
Historia
Os primeiros vestixios arqueolóxicos datan da cultura castrexa. Son o castro de Degolada, castro de Esperela, castro de Albarelo, castro de Vilar dos Adrios ou Quintá, castro de Cubilledo e castro de Antiguallas.
Arredor do ano 813, reinando Afonso II o Casto, librouse unha batalla cos mouros nas proximidades de Esperela, no lugar do Campo da Matanza. Segundo a lenda, onde chegou o sangue costa abaixo, edificouse unha igrexa. Neste último lugar descubríronse a principios de século varias sepulturas con restos humanos e anacos de armaduras e esporas. Recordando este feito existía na fachada do concello un escudo que representaba a un soldado cristián atacando uns árabes.
En 1809 arrasaron o municipio os exércitos napoleónicos mandados por Soult, que perseguían ao xeneral británico, o escocés sir John Moore. Incendiaron A Fontaneira, pero os veciños de Baleira, dirixidos por Xosé María Páramo e Montenegro xunto cos veciños de Neira de Xusá e Castroverde, fixéronlles fronte. O exército francés foi perseguido sen cuartel polos termos do municipio e seguindo unha liña paralela con algunhas poboacións como Puñago, Pradeda e o Cádavo, pola cima da Serra da Vaqueiriza, deixando trazada unha pequena corredoira no camiño que, tempo despois coñeceríase como camiño francés e que, coincide co de peregrinación a Santiago dende A Fonsagrada (outro nome que tamén se lle dá e o de Camiño Primitivo).
Durante a Idade Media e o antigo Réxime as parroquias repartíanse entre as xurisdicións de Baleira, Castroverde, Neira de Rei e Pena Maior, sen contar o couto de Córneas. O concello de Baleira formouse en 1813.
Sociedade e economía
miniatura|Lugar de [[Millares, A Braña, Baleira|Millares na parroquia da Braña.]] O concello mantivo a súa poboación relativamente estable entre 1860 e 1950; pero na década de 1960 comezou a declinar a poboación, acentuándose este descenso nos últimos tempos (ver cadro). É unha das zonas da provincia que máis emigración tivo, presentando hoxe en día unha densidade de poboación moi baixa (9,5 habitantes/km²). A adversidade climática, unha estrutura da terra moi fragmentada, a falla de axudas e a aspiración a mellorar o nivel de vida adverso, foron as causas principais que motivaron o desprazamento rural.
Limp Bizkit
Limp Bizkit é un grupo estadounidense de música nu metal orixinario de Jacksonville, Florida. Desde a súa formación venderon uns 60 millóns de discos.
Baleira
Sociedade e economía
Baleira posúe unha economía de carácter rural, baseada no sector primario, onde a principal actividade é a gandeira e a forestal. A respecto da agricultura, pódese falar dunha economía de autoconsumo, con pouco espazo cultivado e na súa maior parte dedicado a horta, patacas ou millo para o gando, coa excepción dalgúns viñedos que se cultivan aproveitando os microclimas máis quentes da rexión. Nos vales do Eo e do Neira, as explotacións están dedicadas na súa maior parte á produción de carne, o que fai que abunden as pradarías e os pasteiros. O sector gandeiro é a base económica do municipio, ocupando o 73,9 % da poboación activa. Caracterízase por un claro predominio das explotacións de gando bovino. Sobre todo das razas rubia galega e asturiana dos vales, de aproveitamento cárnico; aproximadamente o 5,8 % son explotacións de produción láctea de pequeno tamaño, entre 8 e 10 cabezas. O gando porcino e ovino completan a explotación gandeira, que case sempre esta ao servizo do autoconsumo.
miniatura|Escudo na antiga casa do concello. Dentro da explotación madeireira hai que destacar o importante valor do sub-sector. Aínda que escaso, destaca a existencia de fábricas transformadoras da madeira, ferro e aluminio; hai documentada a existencia dalgunhas minas de ferro, zinc e de ouro localizada en Mendreiras, parroquia de Martín. O sector secundario é practicamente nulo, sendo o seu principal expoñente a construción que apenas está representada. O sector terciario experimentou nos derradeiros 20 anos un importante desenvolvemento, que se reflicte no aumento de servizos administrativos, financeiros e comerciais, todos eles concentrados na capitalidade municipal. A posta en marcha da Fundación para o Desenvolvemento da Comarca, dentro do Plan de Desenvolvemento Comarcal de Galicia, está supoñendo un apoio eficaz para a revalorización dos recursos naturais destas zonas de montaña.
Limp Bizkit
Primeiros anos
Limp Bizkit formouse en 1994 en Jacksonville por Fred Durst (vocal) e Sam Rivers (baixo). Máis adiante Rivers presentoulle a Durst ao seu primo, o batería John otto, en Keystone. Os tres comezaron a ensaiar xuntos. Axiña viron a necesidade de conseguir un guitarrista e así foi como entrou Rob Waters e deron comezo ó grupo formalmente co nome de Limp Bizkit.
Baleira
Arquitectura
miniatura|Construción característica da zona na parroquia da [[A Degolada, Baleira|Degolada.]] En todo o termo municipal sucédense as mostras de vestixios pertencentes á cultura castrexa: castros de Antiguallas, Vilar dos Adrios ou Quintá, entre outros.
Jaione Camborda
Jaione Camborda Coll, nada en Donostia (Guipúscoa) o 1 de marzo de 1983, é unha guionista e directora de cine vasca.
Baleira
Arquitectura
Entre a arte sacra destaca a igrexa de San Miguel da Braña do século XI.
Limp Bizkit
Primeiros anos
A primeira maqueta chamouse Mental Aquaducts, que contiña remesturas das letras da banda anterior de Durst (Slipt 26 e 10Ft Shindig) escritas por el mesmo antes de deixala.
Otto suxeriu incorporar a Wes Borland ao grupo, o cal coñecíao de ir xuntos ó colexio. Durst viaxou a Filadelfia para velo tocar e convenceuse da idea de metelo no grupo. A mesma noite ofrecerlle a Wes formar parte do grupo, Wes aceptou e foi con Durst de volta a Jacksonville e con tan só media hora de ensaios tocou o primeiro concerto co seu novo grupo o mesmo día que entrou nel. Doutra banda ó ser Wes guitarrista, Waters tivo que saír do grupo para lle deixar o seu posto. A banda continuou tocando en varios concertos, dos cales o máis popular foi o de Milkbar en Jacksonville.
Jaione Camborda
Traxectoria
Estudou Comunicación Audiovisual en Madrid e, despois, formouse nas escolas de cine en Praga e Múnic.
Limp Bizkit
Primeiros anos
En 1995, Fred Durst coñeceu aos integrantes da banda KoЯn cando coincidiron nun show na comarca de Jacksonville. Durst, artista do tatuaxe, fíxolle a Briand "Head" Welch, o guitarrista de KoЯn, algúns tatuaxes co que ambos comezaron a ser amigos. Durst deulle a Briand a maqueta que gravara con Limp Bizkit e os membros de KoЯn consideraron que non era interesante. Máis tarde e co recentemente chegado Wes Borland, gravaron unha segunda maqueta que tamén lle foi entregada a KoЯn e que desta vez si impresionaría ó reputado grupo. Esta derradeira maqueta incluíu os temas "Counterfeit", "Stuck", "Stalemate" e "Pollution", os cales serían editados máis adiante no seu primeiro álbum "Three Dollar Bill, Yall$".
KoЯn remitiulle a maqueta ó seu produtor Ross Robinson, quen quedou tamén impresionado. Ross contactou con Limp Bizkit e tentou producilos baixo a súa empresa Flip Records pero Durst xa buscara outro produtor: Jordan Schur, ao que coñecera no "Garbage concert", e ofreceralles firmar coa súa produtora Mojo Records. Nestas datas, Limp Bizkit comezaba unha xira cos grupos Deftones e House of Pain. Así foi como coñeceron a Dj Lethal, DJ de House of Pain, que acabaríase unindo ó grupo de Durst.
Finalmente Limp Bizkit asinou con Mojo Records, empresa que sería comprada por Flip Records e conseguintemente facendo que Schur conseguise producir o grupo.
Baleira
Arquitectura
A igrexa de San Pedro da Esperela foi reconstruída sobre restos románicos no século XVIII. Da primitiva fábrica conservase o presbiterio e un arco de medio punto. No interior destacan dous retablos barrocos e dous cálices de prata cincelada, datados no século XVIII. Da súa estrutura externa sobresae a torre de cadeirado de granito; Santiago de Córneas, construída no século XVIII e con retablo barroco de dous corpos e tres rúas no seu interior.
Jaione Camborda
Traxectoria
Dende 2010 vive e traballa en Santiago de Compostela e en 2011 creou a produtora Esnatu Zinema. Estivo asociada co Novo Cinema Galego, traballando como directora de arte ou como produtora en O ouro do tempo (estreada en Karlovy Vary, República Checa) e Verengo (estrea no Festival internacional de cinema independente de Buenos Aires, BAFICI).
Limp Bizkit
Three Dollar Bill, Yall$
En 1997 Limp Bizkit grava "Three Dollar Bill, Yall$" con Ross Robinson, produtor de KoЯn e con Flip/Interscope. En xaneiro de 1998 a emisora de rock KuFO de Portland, Oregon, comeza a emitir o tema "Counterfeit". En 5 semanas pinchárona sobre 50 veces e o grupo comeza a ter certa fama pola zona. O álbum comezou frouxo en vendas pero grazas ás boas actuacións nos festivais Family Values, Ozzfest e no tour do grupo Trail of Tears, o álbum catapultouse ata o posto 25 en vendas no Billboard 200 ianqui.
Baleira
Arquitectura
A igrexa de Santa María Madalena de Retizós data de finais do século XVII ou principios do século XVIII. No seu interior destacan un retablo maior barroco e varias esculturas, algunha delas datada no século XVIII.
Jaione Camborda
Traxectoria
Tamén traballou como directora de arte en Las altas presiones que gañou, en 2015, o Premio "Las Nuevas Olas" no Festival de Cine de Sevilla. En 2019 realizou a súa primeira longametraxe, Arima, que foi presentada de novo no Festival de Cine de Sevilla, ademais de recibir o premio.
Limp Bizkit
Three Dollar Bill, Yall$
No Ozzfest o grupo causou impresión coa actuación de saír dun váter xigante para comezar o seu concerto. Tamén Wes Borland destacou polo seu pintoresco maquillaxe.
Ó mesmo tempo que triunfaba o seu sinxelo "Counterfeit", saltaba á fama a versión de Limp Bizkit do tema "Faith" de George Michel incluído na BSO da película "Very Bad Things" interpretada por Cameron Diaz, Christian Slater e Jeremy Piven. Máis tarde, no mesmo ano, Fred Durst colabora no tema "All in the Family" do terceiro álbum de KoЯn.miniatura|dereita|150px|[[John Otto nos pratos]]
O longo de 1997 e 1998 o álbum superou o millón e medio de vendas acadando o dobre disco de platino.
Significant Other
En 1999 Limp Bizkit sacou o seu novo álbum debutando no número 1 no Billboard 200. Só na primeira semana vendéronse 834.000 copias dos aproximadamente 16 millóns de discos vendidos o redor do mundo.
Baleira
Arquitectura
Outras igrexas son a de Santiago de Cubilledo (s. XVIII), Fontaneira (s. XVIII), Esperela (s. XVIII) e Santa María de Retizós (s. XVII-XVIII). O patrimonio relixioso complétase con varias capelas coma as de Castro, Vilarín, Cabreira, Castelo e Santa Bárbara.
Limp Bizkit
Significant Other
O sinxelo "Nookie" foi o máis exitoso e a vez polémico dos temas incluídos no álbum. A letra da canción fala sobre o acto da agresión sexual e certos sectores da sociedade acusaron a Durst de misóxino e fomentador da violencia á muller tras un incidente no festival de Woodstock de 1999 onde se rexistráron agresións a mulleres durante a reprodución do devandito tema.
No tema "N 2 Gether Now" o estilo de Limp Bizkit combínase co hip hop cunha base ao estilo rap e colaboración do rapeiro Method Man; outros temas influenciados polo hip hop neste álbum son "Re-Arranged" e "Breack Stuff".
Doutra banda, Fred Durst é protagonista en diversas rifas con outros artistas coma o grupo Slipknot, o guitarrista Zakk Wylde de Ozzy Osbourne, o cantante Scott Stapp de Creed, o rapeiro Eminem e o grupo Taproot.
Chocolate Starfish and the Hot Dog Flavored Water
2 anos e medio despois do lanzamento de Significant Other, volve Limp Bizkit co álbum Chocolate Starfish and the Hot Dog Flavored Water o 17 de outubro de 2000. O novo traballo do grupo bateu o récord de vendas na primeira semana con aproximadamente 1 millón de unidades vendidas só nos Estados Unidos. O álbum obtivo disco de ouro, platino e seis veces multi-platino.
Baleira
Arquitectura
Ademais, dentro do patrimonio civil destacan a casa-pazo de Albaredo, en Córneas, e a casa de Luaces en Vilarelle. E na arquitectura popular destacan as pallozas, cabozos e trobos espallados por todo o municipio, así como os hórreos de Córneas, Martín e Vilar de Adrios.
Limp Bizkit
Chocolate Starfish and the Hot Dog Flavored Water
O tema "Take a Look Around" foi a canción principal da banda sonora da película Mission Impossible 2. Unha remestura doutra pista do álbum ("My Way", coa colaboración de Method Man, Redman e DMX) formou parte da B.S.O. do filme The Fast and the Furious. O cuarto sinxelo, "My Way", foi o tema de apertura do programa WWE WrestleMania X-Seven.
Alén do evidente éxito comercial, os críticos musicais considerárono un álbum mediocre.
No ano 2000 o mundo musical estaba en plena loita contra a rede de intercambio de ficheiros Napster. Fred Durst, en nome do grupo, deu unha xira financiada pola devandita rede e amosou o seu apoio ós sistemas de intercambio de P2P co conseguinte enfrontamento con outros grupos opostos a esta tecnoloxía como por exemplo Metallica.
No ano 2001, durante un concerto en Sydney, Australia, unha moza de 16 anos chamada Jessica Michalik sufriu un ataque ó corazón ó ser arrastrada por unha marea humana que presenciaba a actuación do grupo. 5 días despois finou. Isto levou o grupo ante os tribunais onde finalmente demostrouse que Durst, dende o escenario, pediu a colaboración da xente en caso de que houbera algún incidente. Finalmente o grupo foi absolto ao considerar o xuíz que foi a organización a responsable da morte e que o grupo avisou do perigo e pediu a colaboración dos espectadores.
A finais do 2001 o guitarrista Wes Borland abandona o grupo. Os rumores apuntan a unha rifa con Durst.
New Old Songs e Results May Vary
New Old Song é integramente un álbum de remesturas das cancións máis populares dos CD's anteriores que foi lanzado trala marcha de Wes Borland. Foi duramente criticado por fans e prensa pola gran derivación ó hip hop en detrimento do estilo metal.
No ano 2002, Limp Bizkit lanza unha audición mundial chamada "Put Your Guitar Where Your Mouth Is" do cal sairía un gañador que pasaría a formar parte do grupo como o novo guitarrista en substitución de Wes Borland. O concurso foi acusado de fraude xa que ós finalistas indicóuselles que tiñan que firmar un contrato no que cedían todos os seus dereitos de imaxe ó grupo e que o contrato finalizaba ós 60 espectáculos. Finalmente o novo guitarrista foi Mike Smith do grupo Snot.
En 2003 o grupo lanza o novo CD "Results May Vary" con Smith na guitarra. O álbum afástase de New Old Songs e volve ao estilo dos primeiros CD's da banda, pero resulta un fracaso. Este álbum tardou 14 semanas en alcanzar o millón de copias vendidas mentres que "Chocolate Starfish" o fixera na primeira semana. Os fans e a prensa apuntan directamente a que o motivo do fracaso é a marcha de Borland. Neste mesmo ano, comezan unha xira xunto a outros grupos de Nu Metal coma Deftones, Mudvayne e Linkin Park. Nunha das paradas, en Chicago, os asistentes do concerto lanzaron obxectos contra Fred Durst e comezaron a corear "Fuck Fred Durst" ("que lle fodan a Fred Durst") co que despois de seis cancións Durst tirou o micro ao chan e marchou do escenario non sen antes increpar ó público.
En xullo de 2004 Borland regresou ó grupo, o que significou a marcha inmediata de Smith.
The Unquestionable Truth (Part 1) e Greatest Hitz
miniatura|esquerda|150px|[[DJ Lethal]]O 3 de maio de 2005 sae a venda The Unquestionable Truth (Part 1). O novo álbum conta con dous regresos á banda: o de Wes Borland á guitarra e o de Ross Robinson á produción. Este álbum tivo máis éxito en críticas que o anterior álbum "Results May Vary", aínda que foi o peor álbum a nivel de vendas do grupo. O batería John Otto só puido gravar un tema xa que tivo que deixar a banda por problemas persoais mentres estaban a gravar o álbum. No seu lugar incorporouse Sammy Siegler para rematar o CD.
O 8 de novembro de 2005 sae á venda Greatest Hitz, unha recompilación dos mellores temas dos catro primeiros CDs acompañado dun DVD con información e concertos do grupo. Non tivo boa acollida e ademais coincidiu a saída do álbum cunha nova marcha de Wes Borland. O grupo decidiu disolverse tras esta nova marcha de Wes; Durst dedicouse a dirixir filmes mentres Otto, Rivers e DJ Lethal seguiron a carreira musical colaborando con diferentes grupos e artistas.
Xa en 2008 sae o DVD Rock im Park 2001 que é unha gravación en directo do concerto que Limp Bizkit deu no festival Rock im Park en Alemaña en 2001.
Presente
A mediados de 2008 o grupo anuncia na web oficial a súa volta. O 20 de maio de 2009, o grupo inicial: Durst, Borland, Rivers, Otto e DJ Lethal; deu un concerto por primeira vez en 8 anos en Letonia. Tralo concerto confirmouse que Limp Bizkit tiña planeado iniciar unha xira europea anunciando a súa volta, os seguintes destinos foron o Rock am Ring and Rock im Park en Alemañana, UK Download Festival no Reino Unido, Szczecin Rock Festival en Polonia etc...
Membros do grupo
Ex-membros
Eventuais
Baleira
Feiras, festas e tradicións
A feira do Cádavo celébrase o día 12 de cada mes.
Turismo
miniatura|Antiga casa do concello no Cádavo. A través do Plan Leader de desenvolvemento rural da Unión Europea, estase habilitando unha ruta turística na fraga da Marronda, un dos bosques de faias máis importantes de Europa, sen contar un bo número doutras especies. A ruta iníciase no Cádavo e vai até Sampaio, pasando por Fonteo onde se localiza o nacemento do río Eo. O percorrido visita varios lugares: Cortevella, Martín e Mendreiras e pódese facer cun percorrido medio de 18 a 25 km segundo conveña.
Dende o ano 2011 Baleira conta coa ruta homologada de sendeirismo PR-G 145 "Ruta da Marronda - Alto Eo". É unha ruta sendeirista circular de 21 km.
Ademais, como ruta cultural-turística, pasa por este concello o Camiño de Santiago (a Ruta do Camiño Primitivo), o máis utilizado polos peregrinos durante a Alta Idade Media. Merece a pena tamén deterse nas numerosas mostras de arquitectura rural da zona: cabozos e pallozas.
Na gastronomía, o cocho e os seus derivados, o mel, a caza e a pesca están representados nos pratos típicos do lugar, sempre acompañados de salsas a base de balocas e cogomelos, colleitados nos espazos naturais de gran riqueza forestal e ecolóxica.
No apartado etnográfico, durante as longas noites de inverno, arredor da lareira creábase o ambiente propicio para transmitir o rico patrimonio que a literatura popular da zona posúe. Os veciños reuníanse á caída do serán para contar historias de casa en casa ou ir de "polavila", como se coñece a tradición que transmite verbalmente a cultura ancestral destas terras.
O cego dos Vilares, tamén coñecido coma o cego da Fontaneira (ou Florencio da Fontaneira) foi un home moi querido polos lugareños e recordado dende a súa morte. Marchaba polas aldeas onde o requirían cantando romances e lendarias historias.
Tamén era coñecida unha parella que aparecía ás veces nas festas cunha meniña, que era a encargada de contar os contos ao son da música que tocaban os maiores; case sempre eran coñecidos polo nome da "Ramboia", pois era con esa cantinela coa que case sempre empezaban.
Lugares de Baleira
Para unha lista completa de todos os lugares do concello de Baleira ver: Lugares de Baleira.
Cadro de instrumentos
miniatura|Cadro de instrumentos dun automóbil modelo Skoda Rapid O cadro de instrumentos é o nome que recibe o conxunto de indicadores, botóns e placas informativas localizadas na parte dianteiro dun vehículo. As informacións concernen o funcionamento do motor así como tamén outro parámetros de conduta como a velocidade, o consumo ou temperatura.
Bob Dandridge
Robert L. "Bob" Dandridge, nado o 15 de novembro de 1947 en Richmond, Virxinia, é un ex xogador profesional de baloncesto estadounidense que disputou trece tempadas na NBA. Con 1,98 metros de altura xogaba na posición de escolta.
Universidade
Xogou durante catro tempadas cos Spartans da Universidade de Norfolk State, cos que gañou o campionato da CIAA en 1968 tras vencer en 25 dos 27 partidos disputados esa tempada. Tras finalizar a súa carreira converteuse no sétimo máximo anotador (1740 puntos) e reboteador (998) da historia de Norfolk State. Foi elixido All-American.
Profesional
Foi elixido na cuarta rolda do Draft da NBA de 1969, no posto 45, por Milwaukee Bucks. A pesar do baixo da súa elección, rapidamente se fixo co posto de titular, sendo elixido ese ano no Mellor quinteto de rookies da NBA, tras facer 13,2 puntos, 7,7 rebotes e 3,6 asistencias por partido. Ao ano seguinte, coa incorporación ao equipo de Oscar Robertson e o liderado de Kareem Abdul-Jabbar, conseguiron gañar o seu primeiro anel de campións da NBA, sendo o terceiro xogador máis importante tras os dous mencionados, achegando 18,4 puntos e 8 rebotes por encontro.
Xogou outro seis tempadas cos Bucks, mantendo sempre unhas excelentes medias, sen baixar nunca dos 18 puntos e 6 rebotes por partido. Na tempada 1977-78, xa con 30 anos, foi traspasado a Washington Bullets, onde se atopou con outro dúo de futuros membros do Basketball Hall of Fame, Elvin Hayes e Wes Unseld. Xunto a eles gañaría o seu segundo e último anel de campión da NBA, tras derrotar nas Finais a Seattle SuperSonics por 4-3. Dandridge foi o segundo máximo anotador do equipo tras Hayes. Tras catro anos nos Bullets, regresou a Milwaukee na tempada 1981-82, mais soamente disputaría once partidos antes de retirarse definitivamente. Nas súas 13 tempadas fixo 18,5 puntos e 6,8 rebotes por partido.
Adestrador
En 2005 foi contratado como adestrador do equipo de Long Island da ABA.
Barreiro, Lavadores, Vigo
Barreiro é un lugar da parroquia de Lavadores, no concello pontevedrés de Vigo. Segundo o IGE, en 2022 tiña 80 habitantes (1.024 homes e 1.158 mulleres).
No Estadio Municipal de Barreiro xogaba o Turista e agora xogan o Gran Peña e o Celta B.
Pardesoa, Forcarei
Santiago de Pardesoa é unha parroquia que se localiza no concello de Forcarei, na comarca de Tabeirós - Terra de Montes. Segundo o padrón municipal de 2004 tiña 267 habitantes (148 mulleres e 119 homes), distribuídos en 6 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 318 habitantes. Segundo o IGE, no 2014 a súa poboación descendera ata os 191 habitantes, sendo 86 homes e 105 mulleres.
Barreiro, Lavadores, Vigo
En Barreiro estaba o Cuartel do "Regimiento de Infantería Murcia", xa desaparecido.
Pardesoa, Forcarei
Topónimo
Segundo o IES Chano Piñeiro, a orixe do topónimo é parietem solam (parede soa).
Navàs
Navas é un concello de Cataluña, pertencente á comarca de Bages, na provincia de Barcelona. Está situado na marxe dereita do río Llobregat, ó leste do concello do mesmo nome e a unha distancia de 23 km do centro de Manresa e de 25 km do centro de Berga.
Estadio MOIK
O Estadio MOIK (en azarí: MOİK stadionu) é un estadio multisusos situado na cidade de Bacú, a capital de Acerbaixán. É un estadio deseñado para albergar moitos tipos de eventos diferentes, pero case só se utiliza para partidos de fútbol. Este estadio acolle os partidos como local do MOIK Baku. O estadio conta cunha capacidade de 3.000 espectadores.
Pobo italiano
Os italianos (en Italiani) son unha nación e un grupo étnico nativo de Italia, que comparte unha cultura, unha historia, unha herdanza e unha lingua comúns. Legalmente, tódolos italianos son cidadáns da República de Italia, sen ter en conta a súa orixe ou nación de residencia (malia que o principio jus sanguinis é empregado a miúdo na lei nacional italiana), e distínguense das persoas de ascendencia italiana e dos italianos étnicos que viven nos territorios adxacentes da Península Itálica. A maioría dos italianos son falantes nativos do italiano standard, malia que moitos italianos tamén falan noutra das linguas nativas de Italia (tamén chamados coloquialmente "dialectos italianos").
Parlamento autonómico
Parlamento autonómico é a denominación habitual que se lle dá en España á articulación do poder lexislativo en cada comunidade autónoma. A súa denominación en cada comunidade está fixada polos respectivos estatutos de autonomía. A Constitución Española de 1978 refírese a eles como Asembleas ou Asembleas Lexislativas (por exemplo, no artigo 152).
O Título VIII da Constitución Española regula os poderes executivos, xudicial e lexislativo en cada rexión. Aínda que o xudicial non é propio da Comunidade, senón que é único para toda España.
Composición e funcionamento
O parlamento autonómico está formado por representantes elixidos nas eleccións autonómicas que teñen lugar nas comunidades autónomas en maio cada catro anos. Como órgano lexislativo autónomo, elabora leis autonómicas. No caso de que estas afecten ao resto das comunidades autónomas pódense tratar nas Cortes Xerais, como proposición de lei. Tamén teñen como función controlar o consello do goberno de cada comunidade, procedendo a elixir o presidente de cada comunidade autónoma tras cada elección. Posúen tamén funcións económicas e orzamentarias, aprobando anualmente a lei de orzamento de cada comunidade e son os órganos competentes para nomear os senadores en representación da comunidade autónoma e outros altos órganos propios destas.
Tamén teñen competencia para interpoñer ante o Tribunal Constitucional os recursos de inconstitucionalidade contra leis do Estado que puidesen afectar as competencias da comunidade autónoma.
Os estatutos de autonomía, regulados pola Constitución, establecen que competencias son propias de cada comunidade autónoma, sendo o máximo corpo normativo para as rexións correspondentes. Así, as Comunidades teñen competencias sobre áreas de educación, sanidade, urbanismo, medio ambiente etc. Porén, hai outros sectores que son de competencia exclusiva do Estado. Así, por exemplo, a Administración periférica do Estado regula os aeroportos ou portos, convivindo coa Administración autonómica. Aínda que isto pode cambiar coa aprobación de reformas que poidan afectar os actuais estatutos de autonomía.
Cidades autónomas
Todas as comunidades autónomas teñen o seu propio parlamento. Non así as cidades autónomas, Ceuta e Melilla. No ano 1995 aprobouse nas Cortes Xerais un estatuto específico, que aínda que non lles concede capacidade lexislativa (principal diferenza coas comunidades autónomas), si que lles permite propoñer ás Cortes as iniciativas lexislativas que consideren oportunas.
Faláfel
thumb|350px|Faláfel.
O faláfel é unha preparación típica dalgúns países de Oriente Próximo e Oriente Medio, semellante a unha croqueta, mais de forma arredondada e elaborada cunha masa de garavanzos ou fabas, á que se lle engade diversas especias.
Consiste nuns boliños fritidos de garavanzos ou fabas moídos, normalmente mesturados con condimentos como allo, ceboliño, pirixel, coandro e comiño. Moitas veces, consómense en pan pita, con hummus (pasta de garavanzo), tahina (pasta de sésamo) e ensalada (tomate, cogombro, cebola e leituga). Hoxe en día, o faláfel consómese en todo o mundo grazas aos restaurantes de comida oriental.
Popularidade
O faláfel tornouse popular entre os vexetarianos e vegáns como unha alternativa á carne nos establecementos de rúa orientais (principalmente nos tipo döner kebab). Aínda que tradicionalmente considerábase coma unha "hamburguesa vexetariana", o seu uso tense expandido a medida que máis e máis persoas foron adoptando unha dieta rica en proteínas.
Nos Estados Unidos, a versatilidade do faláfel permitiu a reformulación de receitas para bolos, espaguetes e albóndegas, en pratos vexetarianos.
Ove
O topónimo galego Ove pode referirse a:
O Eirado, Pazos de Reis, Tui
O Eirado é un lugar da parroquia de Pazos de Reis, no concello pontevedrés de Tui, na comarca do Baixo Miño. Segundo o padrón municipal de habitantes do Instituto Galego de Estatística no ano 2019 tiña 174 habitantes (83 homes e 91 mulleres), un aumento de 38 habitantes respecto ao ano 1999.
Lingua aché
O aché é unha lingua da familia tupí-guaraní, do grupo guaraní falada en Paraguai.
Santo Agostiño
Santo Agostiño adoita referirse a Agostiño de Hipona, teólogo e filósofo númida (354-430), bispo e un dos Padres da Igrexa. Tamén pode facer referencia aos seguintes santos:
Lingua aché
Historia
Tradicionalmente o aché era un pobo nómade, que vivía da caza e da recolleita do mel, froitos e raíces bravas, libráronse dos contactos cos brancos ata o século XX, para evitar a persecución dos paraguaios que mesmo chegaron a cazalos como animais refuxiáronse nas selvas tropicais do oriente de Paraguai. En 1910 quedaban entre 800 e 1000, e poucos anos despois reducíronse ata os 500 por unha epidemia, en 1941 recuperáranse e chegaban a 600. A vila de San Juan de Nepomuceno era o centro principal do mercado escravista de nenos aché, vendidos ás familias que non podían ter fillos. O primeiro asentamento estableceuse en 1959, con arredor de 30 aché na Colonia Nacional Guayaki, nas beiras do regato Morotï, preto da aldea de Abai, máis tarde transferida a Cerro Morotï. Entre 1970 e 1978 as cinco comunidades nómades que quedaban sedentarizáronse. Os aché comezaron a se recuperar lentamente, e pasaron de 650 en 1981 a 883 en 1995.
Santo Agostiño
Amais, como topónimo pode referirse a:
Lingua aché
Distribución xeográfica
Os aché vivían ata mediados do século XX na rexión oriental de Paraguai, hoxe quedan só 7 comunidades aché: Chupa Pou, Arroyo Bandera, Kuêtuvy, KuêTuwyVe, Cerro Moroti, Puerto Barra e Ypetimi
Ciberfeminismo
O ciberfeminismo é o termo usado para definir a fusión entre o ciberespazo e o feminismo, e úsase para enmarcar o traballo, as reflexións e as análises das tecnoloxías da información e comunicación desde a perspectiva feminista.
Esta corrente xurdiu nos anos 90 e identifícase tanto co activismo social e político como coas representacións artísticas. As precursoras foron o grupo de artistas australianas VNS Matrix, inspiradas na net-art e na filósofa británica Sadie Plant.
En 1997, celebrouse a Primeira Internacional Ciberfeminista en Alemaña e acordouse non definir o termo "ciberfeminismo". A cambio escribiron as 100-Antíteses para rexistrar o que non era o ciberfeminismo.