cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eufrosina de Polack
Veneración
miniatura|Monumento a Eufrosina en Polack A súa festa celébrase o 23 de maio. A súa veneración comezou a fins do século XII, cando se escribiu a haxiografía sobre a súa vida, quizais antes de 1187 e nun dos mosteiros fundados por Eurofrosina, e o seu culto non se espallou fóra da súa rexión ata o século XVI cando se sistematizou a haxiografía das santas da ortodoxia rusa nos concilios locais da igrexa ortodoxa rusa de 1547 e 1549. Non obstante, non foi ata 1893 que se recoñeceu o servizo de Santa Eufrosina.
Eufrosina de Polotsk está considerada unha santa patroa de Belarús e alí existe un convento de Santa Eufrosina en Polack mais unha igrexa ortodoxa a ela dedicada en Minsk, tamén conta con igrexas titulares en Toronto, Vilnius e South River (Nova Jersey)
Herón de Alexandría
Traxectoria
A orixe de Herón puido ser grega ou exipcia helenizada. É case seguro que Herón deu clases no Museion que incluía a Biblioteca de Alexandría, porque a maioría dos seus escritos aparecen como apuntamentos de aulas para cursos de matemáticas, mecánica, física e pneumática. Baseouse frecuentemente en Ctesibio, inventor grego do século III a.C., de quen se teñen noticias polo propio Herón e por Vitruvio. Describiu gran número de máquinas sinxelas e xeneralizou o principio da panca de Arquímedes.
Aínda que o campo non se formalizou ata o século XX, crese que o traballo de Herón, en particular os seus dispositivos automatizados, representan unha das primeiras investigacións formais en cibernética. Tamén demostrou unha actitude premoderna para a mecánica, descubrindo, aínda que de forma arcaica, a lei de acción e reacción. Na súa obra Mecánica describiu os pantógrafos.
Máquina de vapor
miniatura|[[Eolípila de Herón.]] Un dos seus maiores logros foi a descrición da primeira máquina de vapor, coñecida como «eolípila», «aelópilo» ou «aelópila», e a fonte de Herón, cunha aplicación práctica que nos templos lle valeu o pseudónimo de «o Mago». A eolípila era unha máquina que consistía nunha esfera oca conectada a unha caldeira á que se lle adaptaban dous tubos curvos. O interior da esfera estaba repleto de auga que se facía ferver provocando que polos tubos arrincase o vapor, facendo virar a bóla moi rápido. Porén, unha das curiosidades do eolípilo é que nunca tivo un fin práctico en si. Algunhas fontes comentan que o invento non era máis que un xoguete coa finalidade de entreter os nenos.
Herón describiu, aínda que de forma arcaica mediante o eolípilo, a lei de acción e reacción de Isaac Newton, experimentando con vapor de auga. Xeneralizou o principio da panca de Arquímedes.
Peumática, hidráulica e robótica
Foi autor de numerosos tratados de mecánica, como Pneumática (πνευματικά), en que estuda a hidráulica, e Autómatas (Αυτοματοποιητική), primeiro libro de robótica da historia. En Sobre a dioptra (Περί διόπτρας) describe o funcionamento deste aparello, semellante ao actual teodolito, empregado en observacións terrestres e astronómicas durante séculos. Tamén nese libro describe o hodómetro, utilizado para medir distancias percorridas por un viandante ou un vehículo.
Ademais, realizou unha descrición detallada do hýdraulis de Ctesibio, un órgano que funcionaba con auga. miniatura|200px|Reconstrución do órgano de Herón Unha das súas construcións foi a primeira máquina expendedora. Cando se introducía unha moeda pola parte superior da máquina, esta dispensaba unha cantidade de auga. Apareceu no seu libro Mécánica e óptica. Tamén deseñou un órgano que funcionaba co vento, primeira máquina da historia activada mediante enerxía eólica.
Óptica
En óptica, propuxo na súa Catóptrica (Κατοπτρικά) que a luz viaxa seguindo o camiño xeometricamente máis curto.
A casa da luz (filme)
A casa da luz é un filme galego de 2011 escrito e dirixido por Carlos Amil. É unha adaptación da novela homónima de Xabier P. Docampo.
Herón de Alexandría
Matemáticas
Con todo, é coñecido sobre todo como matemático, tanto no campo da xeometría como no da xeodesia, rama das matemáticas que se encarga da determinación do tamaño e configuración da Terra.
Como matemático, escribiu Métrica (Μετρικά), obra en que estuda as áreas das superficies e os volumes dos corpos. Desenvolveu tamén técnicas de cálculo, tomadas dos babilonios e exipcios, como o cálculo de raíces cadradas mediante iteracións e un método para calcular raíces cúbicas.
O seu logro máis destacado no campo da xeometría é a denominada fórmula de Herón, en que se establece a relación entre a área dun triángulo e a lonxitude dos seus lados:
Obras
miniatura|O libro Sobre os [[autómatas de Herón de Alexandría (edición de 1589)]] As obras coñecidas escritas por Herón inclúen:
As seguintes obras foron atribuídas a Herón, pero agora crese que probablemente fosen escritas por outros autores:
Paget Brewster
Paget Brewster, nada en Concord (Massachusetts) o 10 de marzo de 1969, é unha actriz e cantante estadounidense.
Venerable Orde Terceira Franciscana de Viveiro
dereita|miniatura|Vestimenta e estandarte da Venerable Orde Terceira Franciscana.
A Venerable Orde Terceira Franciscana é unha das oito confrarías que existen na Semana Santa de Viveiro.
Procesións
Durante a Semana Santa, a Venerable Orde Terceira encárgase de sacar as seguintes procesións:
Praha, Eslovaquia
Praha (en húngaro Gácsprága ) é un concello do Distrito de Lučenec, na Rexión de Banská Bystrica (Eslovaquia).
Praha foi fundada polos Husitas no século XV, aparecendo a primeira referencia escrita á cidade en 1573. O seu nome está inspirado na capital checa, Praga. A tradición husita pode observarse no escudo da localidade, que amosa o característico cáliz husita.
Barril (homónimos)
Sod
Heckler & Koch USP
Heckler & Koch USP (Universelle Selbstladepistole) é unha pistola semiautomática de fabricación alemá producida desde 1993. Orixinalmente constituída por modelos de .40 S&W e 9 mm Parabellum, máis tarde desenvolveu unha variante .45 ACP e máis adiante desenvolveu as series USP Compact, que están dispoñibles en 9 mm Parabellum, .40 S&W, .45 ACP, e .357 SIG.
Galón
O galón é unha medida de capacidade para medir volumes de líquidos. O galón americano equivale a 3,785411784 l mentres o galón británico ou imperial equivale a 4,54609 l.
A Espiñeira, Codesoso, Sobrado
A Espiñeira é un lugar da parroquia de Codesoso, no concello coruñés de Sobrado na comarca da Terra de Melide. Segundo o IGE, en 2018 tiña 3 habitantes (1 home e 2 mulleres).
Joaquim Pessoa
Joaquim Maria Pessoa, nado en Barreiro o 22 de febreiro de 1948 e finado o 17 de abril de 2023, coñecido por Joaquim Pessoa, foi un poeta, artista plástico, publicitario e estudoso da arte prehistórica portugués.
Traxectoria
Entre 1988 e 1994 dirixiu a Sociedade Portuguesa de Autores. En colaboración con Luís Machado, organizou en 1983 o I Encontro Peninsular de Poesía, que reuniu prestixiosos nomes da poesía ibérica. Conta con máis de 600 recitais da súa poesía, realizados en Portugal e no estranxeiro. Foi director literario da Litexa Editora, director do periódico Poetas & Trovadores, colaborador das revistas Sílex e Vértice e do xornal A Bóla.
Foi un dos fundadores da cooperativa artística Toma Alí Disco, con Ary dos Santos, Fernando Tordo, Carlos Mendes, Paulo de Carvalho e Luiz Villas-Boas, entre outros.
Viu o seu nome nas rúas do Baixo da Banheira (concello da Moita) e no Poceirão (concello de Palmela).
Poeta de cancións
Foron os compositores e cantantes que o levaron ao coñecemento do grande público, musicando e interpretando poemas seus. Nas palabras de David Mourão-Ferreira, Joaquim Pessoa tivo "un papel moi importante no movemento renovador da canción portuguesa". Tendo como temáticas máis destacadas Lisboa, o amor, a liberdade e as desigualdades sociais, os seus poemas foron palabra de moitos éxitos musicais, musicados e cantados, entre outros, por:
49ª edición dos Óscar
A 49.ª entrega dos premios Óscar tivo lugar o día 28 de marzo de 1977 no Dorothy Chandler Pavilion dos Ánxeles (Estados Unidos). Os mestres de cerimonias foron Richard Pryor, Jane Fonda, Ellen Burstyn e Warren Beatty.
Premios
miniatura|150px|[[Peter Finch, mellor actor]] miniatura|150px|[[Faye Dunaway, mellor actriz]] miniatura|150px|[[Jason Robards, mellor actor secundario]] miniatura|150px|[[Paddy Chayefsky, mellor guión orixinal]] miniatura|150px|[[William Goldman, mellor guión adaptado]] miniatura|150px|[[Jerry Goldsmith, mellor banda sonora]] miniatura|150px|[[Paul Williams, mellor canción]] miniatura|150px|[[Barbra Streisand, mellor canción]] miniatura|150px|[[Haskell Wexler, mellor fotografía]] Os gañadores aparecen en primeiro lugar e en grosas.
Cinema Paradiso
Cinema Paradiso (en Nuovo Cinema Paradiso) é un filme italiano de 1988 dirixido e escrito por Giuseppe Tornatore. Está protagonizado por Jacques Perrin, Philippe Noiret, Leopoldo Trieste, Marco Leonardi, Agnese Nano e Salvatore Cascio, e foi producido por Franco Cristaldi e Giovanna Romagnoli. A banda sonora é obra de Ennio Morricone, xunto co seu fillo Andrea. Recibiu o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 62ª edición dos premios.
Foi emitido na TVG o 27 de xaneiro de 2007.
Trama
É unha historia de amor en torno ao cine como arte e toda a sociedade e mitos que se desenvolven ao ser redor. O filme narra a historia dun neno dun pobo de Sicilia cuxo pasatempo é desfrutar das películas do Cinema Paradiso, pouco a pouco vaise facendo amigo do operador do Cine, Alfredo, a cambio de axuda para superar os exames do ensino para adultos. Tras unha xuventude con accidentes e desamores decide comezar unha nova vida fora do pequeno pobo de Giancaldo. Trinta anos despois e xa cunha carreira de éxito no mundo do cine volve a casa para o enterro de Alfredo.
Mosaico (xenética)
miniatura|Ollos de dúas cores distintas (heterocromía).
En xenética, mosaico, mosaico xenético ou mosaicismo son termos que se aplican a individuos que se orixinaron a partir dunha soa célula ovo fertilizada (cigoto) pero que teñen no seu corpo dúas ou máis poboacións de células con diferentes xenotipos.
O fenómeno descubriuno Curt Stern. Na década de 1930, Stern demostrou que a recombinación xenética, que é normal na meiose, pode tamén ter lugar na mitose. Cando isto ocorre orixínanse mosaicos somáticos. Estes son organismos que conteñen dous ou máis tipos xeneticamente distintos de tecidos. O termo mosaicismo somático utilizouno en 1956 C.W. Cotterman nunha publicación súa sobre variación antixénica. O mosaicismo pode tamén orixinarse debido a unha mutación que se produciu durante o desenvolvemento que se propaga a só un conxunto de células adultas.
Os mosaicos son diferentes das quimeras, nas que o individuo con células con dous ou máis xenotipos deriva da fusión de dous ou máis cigotos ou embrións nas fases máis iniciais do desenvolvemento.
Tipos
Hai diferentes tipos de mosaicismo, como o mosaicismo gonadal (restrinxido aos gametos) ou mosaicismo somático ou dos tecidos. Nos tecidos da placenta tamén se pode detectar ás veces mosaicisimo.
Mosaicismo somático
O mosaicismo somático ocorre cando as células somáticas do corpo teñen máis dun xenotipo. Nos mosaicos máis comúns, os diferentes xenotipos orixínanse a partir dunha soa célula ovo fertilizada, debido a erros na mitose nas divisións embrionarias iniciais ou posteriores.
En raros casos, as condicións de intersexualidade poden estar causadas por mosaicismo. Nestes casos algunhas células do corpo teñen os cromosomas XX e outras os XY (condición 46, XX/XY).
Un exemplo disto é unha das formas suaves da síndrome de Klinefelter, a chamada 46/47 XY/XXY mosaico, na cal algunhas das células do paciente conteñen os cromosomas XY, e outras conteñen os cromosomas XXY. A notación 46/47 indica que as células XY teñen o número normal total (46) de cromosomas, e as células XXY teñen 47 cromosomas en total.
Non é necesario que o mosaicismo sexa sempre deletéreo. Un raro evento de recombinación é o mosaicismo somático revertente, no cal se produce a corrección espontánea dun alelo mutante patoxénico, que volve ao seu estado normal non patoxénico. No mosaicismo revertente, o tecido san formado por recombinación mitótica poden competir con éxito co tecido orixinal mutante que o rodea en tecidos como o sangue e epitelios que se rexeneran con frecuencia. No trastorno cutáneo conxénito ictiose variegata, aparecen manchas na pel normais nas primeiras etapas da vida e van incrementando o seu número e tamaño co tempo.
Outros factores endóxenos poden tamén causar mosaicismo, como os elementos móbiles, o esvaramento ou slippage da ADN polimerase, e a segregación cromosómica non equilibrada. Entre os factores exóxenos que actúan están a nicotina e a radiación UV. Creáronse mosaicos somáticos en Drosophila utilizando tratamentos de raios X e usando irradiación para inducir mutacións somáticas, que é unha técnica moi útil nos estudos xenéticos.
A mutación somática é a causa máis común de mosaicismo nas etapas iniciais e finais da vida humana. Os mosaicos somáticos son comúns na embrioxénese debido á retrotransposición de secuencias LINE L1 e os elementos transpoñibles Alu. Nas etapas iniciais do desenvolvemento, o ADN de tipos de células indiferenciadas pode ser máis susceptible á invasión de elementos móbiles debido a rexións non metiladas longas do xenoma. Ademais, a acumulación de erros na copia do ADN e danos ao longo da vida dan lugar a unha aparición máis frecuente de tecidos mosaico en humanos vellos. Como a lonxevidade humana aumentou moito en moitos países no último século, o noso xenoma pode que non tivese tempo de adaptarse ao efecto acumulativo desta mutaxénese. A investigación do cancro atopou que as mutacións somáticas se presentan en número crecente ao longo da vida e son responsables da maioría das leucemias, linfomas e tumores sólidos.
Robert Louis Stevenson
miniatura|200px|Retrato realizado por Girolamo Nerli, en 1892. Robert Louis (Balfour) Stevenson, nado en Edimburgo o 13 de novembro de 1850 e finado en Samoa o 3 de decembro de 1894, foi un escritor escocés, autor de novelas, poemas e libros de viaxes e o maior representante do neorromanticismo británico. As súas obras están maioritariamente en inglés, pero tamén escribiu poemas e pequenos relatos en escocés.
Mosaico (xenética)
Diferenzas coa inactivación X
Aínda que ás veces a inactivación X se considera un tipo de mosaicismo, en realidade o verdadeiro mosaicismo non debería confundirse con dito fenómeno. Na inactivación X nas femias XX todas as células do organismo teñen o mesmo xenotipo, pero en diferentes conxuntos de células está inactivado un cromosoma X diferente dos dous que hai, polo que só se expresa o outro, polo que só un dos alelos se expresará, e os distintos conxuntos de células poden ter un fenotipo distinto. Por tanto, a inactivación dun dos X pode afectar ao fenotipo, pero non ao xenotipo, o cal é unha diferenza con respecto ao mosaicismo corrente. Un exemplo son os gatos calico.
Robert Louis Stevenson
Infancia e mocidade
Stevenson naceu co nome de Robert Lewis Balfour Stevenson en Edimburgo, a capital escocesa, o 13 de novembro de 1850. O seu pai chamábase Thomas Stevenson, e o seu avó foi Robert Stevenson; ambos os dous foran enxeñeiros e construtores de faros, como xa fora tamén o seu bisavó. O avó por parte da nai, Lewis Balfour, era un profesor de moral e reverendo, e con el pasaba grandes épocas da infancia nas vacacións. Como a súa nai Margaret Balfour sufriu toda a súa vida do pulmón, seguramente tuberculose. Foi un neno enfermizo, con desexos de aventura, pero que gastou boa parte dos seus anos máis novos na cama, lendo a Shakespeare, Walter Scott, John Bunyan e As mil e unha noites.
Mosaico (xenética)
Mosaicismo gonadal
O mosaicismo gonadal ou mosaicismo da liña xerminal é unha forma especial de mosaicismo, na cal algúns gametos, (espermatozoides, ovocitos) portan unha mutación, pero o resto son normais.
Robert Louis Stevenson
Viaxes e matrimonio
Os seguintes catro anos botounos viaxando á procura dun clima seco e benigno para a súa saúde. Como non había problemas de diñeiro na familia, pois a enxeñería era naquel tempo unha fonte inesgotábel de recursos, viaxou e residiu longas tempadas en sanatorios como Fontainebleau, Barbizon, Grez, e Nemours. Levaba unha vida de artista, viaxaba a miúdo a París a visitar galerías e asistir a obras de teatro. Alí coñeceu a Fanny Vandegrift Osbourne, coa que anos máis tarde casaría. Tamén foi neste tempo e nestes lugares onde coñeceu os que serían os seus mellores amigos: Sidney Colvin, o seu biógrafo e axente literario, William Henley, Andrew Lang, Edmund Gosse, e Leslie Stephen, todos eles escritores. Tamén é neste tempo cando comeza a escribir artigos e reportaxes para revistas e xornais.
Fanny Vandegrift
Stevenson coincidiu coa estadounidense Fanny Vandegrift Osbourne en Francia en 1876, na colonia de artistas de Grez. Ela era muller casada, pero o seu matrimonio con Samuel Osbourne non funcionaba ben. En 1875 ela decidira deixalo, pero como o divorcio levaba aparellados problemas de índole social e moral naquel tempo, optou por marchar a Europa cos seus tres fillos, a aprender pintura. Primeiro en Antuerpe, onde non a admitiron por ser muller, e finalmente en París. Uns meses máis tarde, e de tuberculose mórrelle o máis pequeno dos seus tres fillos, Hervey Osbourne, e soterrárono no cemiterio de Père Lachaise. Para os seus últimos días acudiu o pai dende Estados Unidos, e quedou aínda un tempo na capital francesa, pero logo marchou de volta a California. En xullo de 1876 coñécense, e nun primeiro momento Stevenson amosa interese na filla de Fanny, chamada Belle. A rapaza non demostrou resposta ningunha, pero aínda así Stevenson pasou os invernos de 1876 a 1878 entre Londres e a casa familiar de Edimburgo, pero o resto do ano ou vivía en París na casa de Fanny ou na residencia de artistas de Grez. En 1878 Stevenson propúxolle de divorciarse de Osbourne e casar con el, pero ela rexeitouno. E o 15 de agosto de 1878 Fanny, presionada polo seu home, regresa a San Francisco.
Mosaico (xenética)
Mosaicismo gonadal
Isto pode causar que só algúns dos fillos se vexan afectados, mesmo en enfermidades dominantes xeneticamente. Como ocorre con outras mutacións, as mutacións que poden producir o mosaicismo gonadal increméntanse coa idade.
Robert Louis Stevenson
Fanny Vandegrift
Stevenson dille que quere ir detrás dela, pero conta coa forte oposición dos pais, que á fin de contas son os que lle proporcionan o sustento económico. Queda en Londres, e despois fai a súa famosa viaxe en burro pola rexión das Cévennes, en Francia. Logo dun tempo recibe un telegrama de Fanny dicíndolle que as cousas volven ir mal. El interprétao como un vente e ás caladas, métese nun barco no porto de Glasgow, o Devonia, cruza todos os Estados Unidos dende Nova York ata San Francisco en tren, onde chega o 30 de agosto de 1879. Fanny está vivindo en Monterey, e el decide agardar por alí. Vive practicamente un ano na cidade de San Francisco, agardando a que Fanny tramite ou non o divorcio. Sofre dos pulmóns, ten febre e vai esgotando un diñeiro que non se repón porque os pais non lle queren mandar máis: desaproban fortemente que o seu fillo marchase sen avisalos para pretender a unha muller casada. En xaneiro de 1880, cinco meses despois, Fanny consegue finalmente o divorcio, pero a saúde de Stevenson empeora radicalmente. O divorcio e a saúde vencen tamén o corazón dos pais, que lles piden que marchen os dous para Escocia. O 19 de maio de 1880 casan, pero como a saúde segue sendo horrible, deciden instalarse na montaña, nunha mina de prata abandonada que non tiña ningún tipo de servizo de habitabilidade. Pero a natureza, a calor e a sequidade fixeron que se recuperase e a finais de xullo marchan para Escocia a bordo do City of Chester.
Pacto de Teodomiro
miniatura|300px|Cidades integrantes do pacto de Teodomiro, ano 713. O Pacto de Teodomiro (tamén coñecido como Pacto de Tudmir ou Tratado de Orihuela) foi un tratado dhimmi asinado no ano 713 entre ‘Abd al-‘Aziz (fillo de Musa ibn Nusayr, gobernador do norte de África) e o duque cristián visigodo Teodomiro, Tudmir en árabe (príncipe e gobernador da provincia de Aurariola con capital na actual Orihuela) a inicios do século VIII. Foi subscrito no ano 713, dous anos despois do inicio da conquista musulmá da Península Ibérica.
Robert Louis Stevenson
A illa do tesouro
Pero o verán escocés non é como o estadounidense, e axiña cae outra vez gravemente enfermo. Garda cama en Braemar dende principios de agosto, e por enredar, debuxa para o seu fillastro Lloyd o mapa dunha illa cun tesouro. Chámalle A illa do tesouro e comeza a crear a partir del unha historia de aventuras que lle relata e escenifica ao neno. Pero axiña é seu pai quen cae fascinado pola historia, e logo seus amigos, que acoden ás lecturas nocturnas dos textos que el escribe ao longo do día. Escribiu os que serían os primeiros quince capítulos d'A illa do tesouro en quince días, pero aí acabóuselle a inspiración. Vende a historia para a publicación por entregas na revista infantil Young Folks, que debía comezar en outubro, pero non é capaz de rematar o libro. O outono recrúa, témenlle pola vida, e deciden marchar a Davos, o sanatorio suízo. Hospédanse no hotel Am Sein, onde Stevenson se entrega ao réxime de coidados dos médicos e a escribir. En catorce días volve escribir catorce capítulos, e remata a peza.
Pacto de Teodomiro
Antecedentes
O control islámico propagouse en gran medida baixo o califato dos Omeias. Así, o califato ocupou todo o oeste de África en Magrib onde vivían os bérberes. Estes pobos convertéronse rapidamente ao islam e uníronse ás súas filas militares. Coas súas armas e destreza superiores, os califas foron capaces de estender o seu control pola Península Ibérica.
Robert Louis Stevenson
A illa do tesouro
Rematada a que sería a súa primeira obra e a que máis sona lle deu, Stevenson leuna, enviouna a Londres e o 22 de novembro de 1881 recibiu un pagamento de 30 libras por ela.
Pacto de Teodomiro
Antecedentes
O primeiro conquistador islámico destacado en entrar a España foi o comandante bérber Tariq ibn Ziyad. Musa ibn Nusayr era o gobernador de África do Norte baixo o califato dese período e foi el quen ordenou a Tariq iniciar o primeiro ataque cara a España vía o Estreito de Xibraltar en 711. Unha vez en Xibraltar, Tariq tomou tempo en asegurar unha base de operacións para as súas forzas e fortificala cun muro, entre outras defensas. Tan pronto como isto estivo feito, Tariq enviou unha forza invasora á cidade de Carteya (ou Cartaja) e ao distrito de Alxeciras e ambas foron prontamente sometidas. En pouco máis de dous meses, Tariq forxara o seu avance con firmeza a través do sur de España e empezou a súa conquista do centro onde venceu ao rei visigodo Rodrigo na Batalla de Guadalete. Nela, Tariq venceu o exército de Rodrigo contra toda probabilidade. De aí, Tariq trasladouse ás cidades de Écija e de Córdoba, ignorando ordes que recibira previamente de Musa para regresar a África ou permanecer estacionado até a chegada do gobernador a España. Tras atacar e vencer a estas cidades, Tariq trasladouse con relativa facilidade até Guadalajara. Logo, tomou rapidamente o control de Toledo e os seus territorios circundantes antes de que a falta de reforzos de Musa provocaran o seu retroceso, co cal se retirou a Toledo e permaneceu alí até que o propio Musa foi encontrarse con el con desprezo e envexa, demandando o botín da conquista.
Robert Louis Stevenson
A illa do tesouro
Durante os anos seguintes produce a maior parte das súas obras, as que o fixeron rico e mundialmente coñecido, As aventuras de David Balfour, Dr. Jekyll e Mr. Hyde, así como as súas principais producións poéticas Versos do xardín dun fillo e Bosque baixo.
Pacto de Teodomiro
Antecedentes
Pouco despois de que Musa chegara a Toledo, o califa Walid I ordenoulle a el e a Tariq presentarse na corte real en Damasco para falar sobre a súa campaña en España. Á saída de Musa cara a Damasco, abdicou a súa autoridade das rexións conquistadas sobre o seu fillo ‘Abd al-‘Aziz, quen continuou o traballo de seu pai e de Tariq. Foi ‘Abd al-‘Aziz quen finalmente levou as súas terras conquistadas até a provincia de Aurariola onde asinou o tratado co duque visigodo, Teodomiro. Foi un tratado que se fixo coñecido como Pacto de Tudmir e a provincia visigoda de Aurariola desde entón foi denominada Tudmir continuando a capital en Orihuela como na época visigoda tras a desmembración do Imperio romano.
Robert Louis Stevenson
Os mares do Sur
Logo da morte de seu pai en 1887, Stevenson séntese libre abondo como para seguir o consello do médico e buscar un completo troco de clima. Coa nai e co resto da familia marchan para Colorado, pero nada máis chegar a Nova York muda de plans e van pasar o inverno ao Lago Saranac, nas Adirondacks. Durante ese inverno escribe algúns dos seus mellores traballos, como Pulvis et Umbra, e comeza O señor de Ballantrae. Pero a cabeza férvelle por viaxar, e anda a pensar nunha posíbel viaxe polo sur do Océano Pacífico.
Pacto de Teodomiro
Significado do Tratado
Este acordo entraña unha significación especial con respecto ao comportamento diplomático dos musulmáns e o seu tratamento dos inimigos e pobos conquistados. Suxire que os musulmáns tiveron éxito nunha toma de poder pacífica do sur de España, especificamente de Ūriūla (Orihuela), Laqant (Alacant), Lūrqa (Lorca), Mūla (Mula), Ilŝ (Elx), Iyyih (Eio), Bqsra (Begastri, en Cehegín) e Blntla e Bilāna (Villena ou Valencia). O acordo estableceu que os visigodos podían manter o control e continuar practicando a súa fe cristiá, pero só se pagaban os impostos e non colaboraban cos inimigos dos musulmáns.
Robert Louis Stevenson
Os mares do Sur
En xuño de 1888, fleta o iate Equator e bota a navegar coa súa familia dende San Francisco. Durante tres anos percorre algunhas illas do Pacífico Sur, facendo reportaxes para xornais estadounidenses que, se ben lle dan algo de diñeiro, non resultan da satisfacción de ninguén. Visita o arquipélago de Hawai e coñece o seu rei David Kalākaua, co que desenvolve unha grande amizade. Tamén amiga coa súa sobriña, a princesa Vitoria Kaʻiulani. Para nas Illas Gilbert, nas Marquesas e en Tahití. Durante este tempo remata O señor de Ballantrae e escribe O xenio da botella. E cando xa ía trazando plans de regresar a Europa, e especialmente a Escocia, o 7 de decembro de 1889 dexergan Upolu, a illa principal do arquipélago de Samoa, e horas despois instálanse en Apia coa intención de pasar unicamente uns días. Nunca máis marcharía de alí.
As razóns de por que permaneceu en Samoa non están claras. O clima, húmido e chuvioso, non era dende logo o máis indicado para un tuberculoso, aínda que el opinase o contrario. O escritor alemán Alex Capus formula a hipótese de que Stevenson quedou na illa porque o convenceron de que nunha illa próxima podía estar soterrado o tesouro que inspirou a súa primeira e gran novela. En xaneiro de 1890 Stevenson mércalle unha leira de 126 hectáreas, situada a 5 kms ao sur de Apia a un ferreiro escocés cego. Válelle 4.000 dólares. Non ten máis cartos.
Mosaico (xenética)
Mosaicismo na placenta
É un tipo específico de mosaicismo cromosómico que aparece cando o cariotipo da placenta presenta mosaicismo para unha determinada anomalía, xeralmente unha trisomía, mentres que o feto non presenta mosaicismo nin anomalía algunha. Esta situación pode orixinar que un feto ou un neonato sexa fenotipicamente anormal, a pesar de que o seu cariotipo é euploide. Ás veces as dúas copias do cromosoma que leva a anomalía son do mesmo proxenitor (talvez portador dunha mutación).
Pacto de Teodomiro
Significado do Tratado
Se ben o Pacto de Teodomiro en si mesmo podería parecer non ter sido particularmente notable no seu propio contexto e a pesar do feito de que a literatura que trata especificamente o Tratado é un tanto rara, debe ser considerado importante en retrospectiva debido ás súas implicacións culturais, relixiosas e sociolóxicas.
Mosaico (xenética)
Mosaicismo na placenta
A interpretación deste fenómeno baseáse en que un embrión trisómico non viable pode perder no feto unha das copias do cromosoma implicado na trisomía. O cromosoma perdido pode ser a única copia achegada polo outro proxenitor, dando lugar a unha disomía uniparental nas células restantes.
Uso en bioloxía experimental
Os mosaicos xenéticos poden ser extraordinariamente útiles no estudo dos sistemas biolóxicos, e poden crearse deliberadamente en moitos organismos modelo de diversas maneiras. Permiten o estudo de xenes que son importantes para os eventos máis iniciais do desenvolvemento embrionario, os cales fan que sexa moi difícil obter organismos adultos nos que os efectos tardíos sexan aparentes. Ademais, poden utilizarse para determinar o tecido ou o tipo de célula no cal é necesaria a intervención dun xene dado e para determinar se un xene é autónomo da célula, é dicir, se o xene actúa ou non exclusivamente dentro da célula que ten ese xenotipo, ou se afecta tamén ás células veciñas que non teñen ese xenotipo, pero que adquiren ese fenotipo por diferenciación ambiental.
Os mosaicos xenéticos son unha ferramenta especialmente poderosa nos estudos feitos coa mosca da froita Drosophila melanogaster, na que se crean por recombinación mitótica. Os mosaicos creáronse orixinalmente irradiando con raios X moscas heterocigotas para un alelo particular, inducindo roturas de dobre cadea, as cales, ao seren reparadas, podían orixinar unha célula homocigota para un dos dous alelos. Despois de varias roldas de replicación, esta célula orixinaría unha área, ou "clon" de células mutantes para o alelo estudado.
Robert Louis Stevenson
Os mares do Sur
A leira chamouse Vailima, que Stevenson e moitos outros detrás interpretou como cinco ríos; porén, o seu verdadeiro significado fai referencia a auga entre as mans, en alusión a unha lenda tradicional samoana. Axiña se converteu Stevenson nunha auténtica referencia para Samoa, e no seu líder intelectual e quizais tamén político. As súas experiencias aconsellando e exercendo autoridade moral sobre a poboación local recolleunas en Unha nota a pé da Historia. Non deixou de escribir en Vailima, onde produciu A praia de Falesa, As aventuras de David Balfour, e Cando baixa a marea, ademais das Cartas dende Vailima. Pero durante eses anos o que máis fai é sufrir da saúde: a tuberculose avanza fortemente grazas á humidade, e ten continuas hemorraxias. O 3 de decembro de 1894, mentres traballaba n'A presa de Hermiston, falece supetamente, con toda probabilidade como consecuencia dun infarto cerebral.
Mosaico (xenética)
Uso en bioloxía experimental
Máis recentemente o uso dun transxene incorporado no xenoma de Drosophila fixo o sistema moito máis flexible. A recombinase Flip (ou FLP) codifocada nun xene do lévedo Saccharomyces cerevisiae recoñece os sitios "Diana da Recombinase Flip" (FRT), que son curtas secuencias do ADN, e induce a recombinación entre eleas. Os sitios FRT foron inseridos transxenicamente preto de cada centrómero de cada brazo do cromosoma de Drosophila melanogaster. O xene FLP pode inducirse selectivamente, xeralmente usando o promotor de choque de calor ou o sistema GAL4/UAS. Os clons resultantes poden identificarse negativamente ou positivamente.
Robert Louis Stevenson
Os mares do Sur
A poboación samoana traballa duramente para prepararlle o enterro a unha persoa á que admiraban con forza: pasan a noite rozando no monte un camiño para poder subir o cadáver de Stevenson dende a leira de Vailima ata o cumio do monte Vaea, onde repousan aínda hoxe os seus restos, nunha cova de lava e coral. Os xefes samoanos prohibiron que nunca máis se disparasen armas de fogo nas proximidades do monte Vaea.
Mosaico (xenética)
Uso en bioloxía experimental
Nos clons marcados negativamente a mosca é transheterocigota para un xene que codifica un marcador visible (normalmente a proteína fluorescente verde GFP) e para un alelo dun xene que vai ser estudado (ambos os dous no cromosoma que leva os sitios FRT). Despois da indución da expresión de FLP, as células que sofren recombinación terán unha proxenie que é homcigota quer para o marcador quer para o alelo estudado. Por tanto, as células que non levan o marcador (que son escuras) poden ser identificadas como portadoras da mutación.
Robert Louis Stevenson
Novelas
dereita|miniatura|250px|Tumba de Stevenson no [[monte Vaea (Samoa).]]
Mosaico (xenética)
Uso en bioloxía experimental
Ás veces non é conveniente usar clons marcados negativamente, especialmente cando se xeran áreas moi pequenas de células, xa que é máis difícil ver unha marca escura sobre un fondo moi brillante que un punto brillante sobre un fondo escuro. É posible, non obstante, crear clons marcados positivamente utilizando o chamado sistema MARCM (Mosaic Analysis with a Repressible Cell Marker, Análise de Mosaico cun Marcador Celular Reprimible). Este sistema constrúese sobre o sistema GAL4/UAS, que se utiliza para expresar a GFP en células específicas. Porén, utilízase un xene GAL80 expresado globalmente para reprimir a acción de GAL4, impedindo a expresión da GFP. En vez de usar a GFP para marcar o cromosoma de tipo salvaxe como antes, o GAL80 serve para ese propósito, de tal xeito que cando se elimina por recombinación mitótica, GAL4 pode funcionar, e a GFP brilla. Isto ten como resultado que as células que interesan están marcadas como brillantes nun fondo escuro.
Prefectura de Fukuoka
A prefectura de Fukuoka (福岡県, ふくおかけん, Fukuoka-ken) é unha prefectura do Xapón, situada na rexión de Kyūshū, na illa homónima. A súa capital é Fukuoka. A prefectura cobre 4.976,97 km² de superficie e habítana 5.062.830 persoas.
Robert Louis Stevenson
Poesía
En galego está traducida unha pequena escolma de poemas de Stevenson, obra de Pepe Coira.
Prefectura de Fukuoka
A prefectura de Fukuoka fai fronteira coas prefecturas de Saga, Kumamoto e Ōita. Antes da Revolución Meiji coñecíanse como as provincias de Chikuzen (筑前国) e Chikugo (筑後国) e unha parte da provincia de Buzen (豊前国).
Xeografía
Na prefectura de Fukuoka hai 64 concellos. dereita|300px|miniatura
El árbol magnético
El árbol magnético é un filme hispano-chileno de 2013 escrito e dirixido por Isabel de Ayguavives, no seu debut como directora. Foi rodado en Chile.
Na 12ª edición dos Premios Mestre Mateo obtivo un só nomeamento na categoría de mellor filme, mais finalmente non conseguiu o galardón.
Felipe Calderón
Felipe de Jesús Calderón Hinojosa, nado o 18 de agosto de 1962 en Morelia, é un político mexicano membro do Partido de Acción Nacional (PAN) polo que foi candidato ás eleccións presidenciais de 2006 e nas que saíu elixido presidente de México por estreito marxe de votos fronte ó candidato da esquerda Andrés Manuel López Obrador.
Traxectoria
Durante a súa carreira foi Secretario Nacional da Xuventude Acción, Secretario da Educación e Secretario-Xeral do Partido de Acción Nacional, era candidato para o Goberno de Michoacán, en 1995. Entre 1994 e 1999, foi o presidente do Partido de Acción Nacional, representado dunha maioría na Asemblea do Distrito Federal, deputado federal por dúas veces, de 2000 a 2003, foi coordinador do Grupo parlamentario do Partido de Acción Nacional na Cámara dos Deputados de México. gustavo
Sabucedo, Sabucedo de Montes, Cartelle
Sabucedo é un lugar da parroquia das Sabucedo de Montes no concello ourensán de Cartelle na comarca da Terra de Celanova. Tiña 118 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 61 eran homes e 57 mulleres. Iso supón unha diminución da poboación respecto a 2010, cando tiña 121 habitantes (60 homes e 60 mulleres).
Ártabro Hockey Club
O Ártabro Hockey Club foi un equipo galego de hóckey herba da cidade da Coruña que destacou especialmente en categoría femenina. Fundado en 1933, o Ártabro converteuse no primeiro equipo da modalidade na cidade herculina, capitaneado por Maruca Allones, que se convertería na primeira muller árbitro de España. Con todo, o estalido da guerra civil poría punto e final á andaina do equipo e do hóckey faminino coruñés, que sería que agardar ata a década de 1950 coa aparición do Saeta.
O Fondo de Codesoso, Codesoso, Sobrado
O Fondo de Codesoso é un lugar da parroquia de Codesoso, no concello coruñés de Sobrado na comarca da Terra de Melide. Segundo o IGE, en 2018 tiña 13 habitantes (7 homes e 6 mulleres).
Ártabro Hockey Club
Precedentes
O gran artífice do hóckey herba coruñés foi o xornalista José Luis Bugallal Marchesi, que anos antes da fundación do Ártabro considerara a idea de introducir na cidade herculina esta modalidade en categoría feminina, xa que a pesar de que noutros países e nas cidades españolas da época as mulleres estaban comezando a incorporarse á práctica deportiva, na Coruña aínda permanecían afastadas da práctica deportiva. En 1932 coñeceu que as mozas de Vigo "decidiran consagrar ao hóckey o seu tempo de lecer", comezando os seus adestramentos en Balaídos.
Foi con todo en 1933 cando aproveitando a disputa en Vigo dun partido de fútbol entre as seleccións de España e Portugal, Bugallal entrevistouse con María Antonia Sanjurjo, presidenta do Atlántida Hockey Club. Estas conversas, das que se fixo eco El Ideal Gallego, si conseguiron animar a algunhas mozas da Coruña, que sentiron curiosidade por este deporte, e finalmente Arcadio Vilela conseguiu recrutar a un grupo de rapazas.
A fundación do Ártabro Hockey Club
A primeira reunión, á que asistiron unhas trinta mozas e na que se nomeou unha comisión organizadora, tivo lugar o 11 de abril de 1933. Esta comisión organizadora estivo integrada por Carmen Torrado, María de la Paz Aranaz, Luisa Puentes, Mr. Wynne, Rafael del Río, Vilela e Bugallal, aos que se lles unirían José María Caruncho Angueira e Luiz Fernández Obanza.
Inicialmente pretendíase crear o equipo de hóckey como unha sección autónoma do Sporting Club e a proposta de Caruncho, decidiuse nomear ao equipo Ártabro HC. A primeira directiva do club estivo integrada por Rafael del Río Díaz (presidente), Carmen Torrado (vicepresidenta), Bugallal (secretario), Mari Paz Aranaz (tesoureira) e Luisa Puentes Bujados, Caruncho e Obanza, vocais. Constituído formalmente o club, a directiva comezou a procura de socios e dun campo onde poder xogar. Finalmente a pesar das dificultades o club conseguiu reunir a un cento de socios que cotizaran dúas pesetas cada mes, con todo, o equipo seguiu sen contar cun campo onde desenvolver a súa acrividade, o que levou a dubidar do futuro do club herculino e a unha baixada do número de socios.
Separación do Sporting e primeiros partidos
Finalmente, o Sporting non prestou o apoio que prometera ao Ártabro HC, que optou por desvincularse da entidade o 3 de outubro de 1933. Foi neste momento no que comezaron os adestramentos na praza de Touros, aos que se incorporou o educador físico Joaquín Vierna pra "proporcionar elasticidade, soltura e fortaleza ás futuras xogadoras", como complemento ao traballo de Wynne, quen eles axudou no manexo do stick, e o estilo e experiencia que Maruca Allones adquirira en Inglaterra.
Aínda que tan só a capitá Maruca Allones tiña experiencia cun stick, as xogadoras do Ártabro progresaban axiña, e segundo recolle a prensa da época "ao cabo de dous meses de adestramento dixérase que levaban un ano practicando".
O primeiro partido formal do equipo disputouse o 29 de abril de 1934, e nel as coruñesas derrotaron ás pontevedresas do Pontevedra Hockey Club por 2-0 no Progreso en Pontevedra. Os goles das coruñesas foron obra de Cuca e Alicia, e o equipo contaba coa presenza tamén de Nisa Segura, as irmás Torón, Mariceli Torón e Viricha; María Luisa Lens, Gloria Obanza, Maruca Allones, Maruxa Esclusa, Elisa Fernández Obanza, María Teresa Molezún e Rosario Allones.
En 1935 o Ártabro recibiu unha invitación para xogar en Póvoa de Varzim (Portugal), nunha xornada na que o seu equipo feminino se enfrontaría ao Club de Campo de Vigo, e o masculino ao Porto H. C., campións galego e portugués respectivamente. O club coruñés asistiu á cidade portuguesa xunto con outros dous representantes galegos, os olívicos do Club de Campo e do Atlántida.
O equipo participou no III Campionato de España de Hóckey Feminino celebrado a finais de marzo de 1936 en Vigo. No Campionato as ártabras caeron nos cuartos de final fronte ao Polo Joquei Club de Barcelona por un gol a cero. Finalmente o equipo herculino finalizou na quinta posición logo de derrotar á Agrupación Deportiva de Gijón por cinco goles a cero nun partido no que o cadro coruñés foi moi superior ao asturiano.
Despois da guerra civil e desaparición
En 1939 encóntranse máis referencias ao club, neste caso ao equipo masculino, indicando o xornal El Pueblo Gallego no seu número do 2 de xuño que o club se encontraba en plena reorganización. Segundo este xornal, trece xogadores do equipo terían falecido durante a guerra civil, e o club tería o proxecto de construír un terreo deportivo para a práctica de diversos deportes. O ano seguinte menciónase outro novo partido de carácter amigable do equipo masculino, desta vez fronte ao Compostela. Salientar que as xogadoras coruñesas non aparecen ligadas ao club, senón como integrantes de equipos da Sección Femenina da falanxe coruñesa.
Agatha Christie
Agatha Mary Clarissa Miller Christie, OIB nada en Torquay, Devon, o 15 de setembro de 1890 e finada en Cholsey, Oxfordshire, o 12 de xaneiro de 1976, foi unha escritora inglesa de novelas de misterio, coñecida polas súas sesenta e seis novelas policíacas e catorce coleccións de relatos curtos, especialmente as que xiran ao redor de detectives ficticios Hércules Poirot e Miss Marple. Tamén escribiu seis novelas románticas baixo o pseudónimo de Mary Westmacott. Así como a obra de teatro máis lonxeva do mundo, A rateira que se representou no West End de 1952 a 2020. É coñecida como a Raíña do Crime.
Ártabro Hockey Club
Identidade do equipo
José Luis Bugallal Marchesi (asinando como Marathon) indicaba no xornal AS o 25 de xuño de 1934 que:
Agatha Christie
En 1971 foi nomeada Dame Comandante da Orde do Imperio Británico (DBE) polas súas contribucións á literatura. O Guinness World Records lista a Christie como a escritora de ficción máis vendida de todos os tempos, xa que as súas novelas venderon máis de dous mil millóns de copias.
Ártabro Hockey Club
Identidade do equipo
O nome escollido, "ártabro", fai referencia á tribo celta dos ártabros, que habitaron a zona antes da chegada dos romanos. De feito, o emblema escollido foi "unha escultura rupestre do tempo dos ártabros".
Agatha Christie
Christie naceu nunha rica familia de clase media alta en Torquay, Devon, e foi en gran parte escolarizada na casa. Inicialmente foi unha escritora sen éxito con seis rexeitamentos consecutivos, pero isto cambiou en 1920 cando se publicou The Mysterious Affair at Styles, co detective Hércules Poirot. O seu primeiro marido foi Archibald Christie, casaron en 1914 e tiveron un fillo antes de divorciarse en 1928. Durante as dúas guerras mundiais, serviu en dispensarios hospitalarios, adquirindo un coñecemento profundo dos velenos que aparecían en moitas das súas novelas, contos e obras de teatro. Despois do seu matrimonio co arqueólogo Max Mallowan en 1930, pasaba varios meses cada ano en escavacións en Oriente Medio e usou os seus coñecementos de primeira man sobre a súa profesión na súa ficción.
Ártabro Hockey Club
Identidade do equipo
Inicialmente as cores escollidas para representar o equipo foron o verde e o amarelo, representando os campos e o mar galego, e o trigo respectivamente. Posiblemente as cores mudaran cara ao marrón con vermellos e azuis, como aparece citado noutros xornais da época.
Agatha Christie
Segundo Index Translationum, segue sendo a autora individual máis traducida con edicións en polo menos 103 idiomas. Dez negriños é un dos libros máis vendidos de todos os tempos, con aproximadamente 100 millóns de unidades vendidas. A obra teatral de Christie The Mousetrap (A rateira) ten o récord mundial de máis tempo en escena. Estreouse no Ambassadors Theatre no West End de Londres o 25 de novembro de 1952 e ata setembro de 2018 rexistrou máis de 27.500 funcións. A obra pechouse en marzo de 2020 debido ao coronavirus.
Ártabro Hockey Club
Xogadoras destacadas
A pesar da curta traxectoria do equipo, nas súas filas militaron na selección española, como a porteira Maruja Allones e a dianteira Rosario Allones, que participaron no torneo feminino de hóckey que se disputou en Berlín en 1936 e no que tamén participaron as seleccións de Alemaña, Austria, Bélxica, Dinamarca, Francia, os Países Baixos e Polonia.
Agatha Christie
En 1955, Christie foi o primeiro destinatario do Grand Master Award da Asociación de Escritores de Misterio dos Estados Unidos. Máis tarde ese mesmo ano, Testemuña de cargo recibiu o Premio Edgar á mellor obra de teatro. En 2013 foi elixida como a mellor escritora de crimes e O asasinato de Roger Ackroyd a mellor novela criminal de todos os tempos por 600 novelistas profesionais da Crime Writers 'Association. En setembro de 2015, And Then There Were None foi nomeada a novela "favorita de Christie no mundo" nunha votación patrocinada polos herdeiros da autora. A maioría dos libros e relatos de Christie foron adaptados para televisión, radio, videoxogos e novelas gráficas. Máis de trinta longametraxes están baseadas no seu traballo.
Traxectoria
Agatha Christie é a escritora de misterio máis coñecida do mundo. Ata o 2003 vendéranse máis de mil millóns de exemplares dos seus libros en inglés e outros mil millóns traducidos a máis de 45 idiomas. Como exemplo do seu éxito internacional, é a escritora que máis libros vendeu en Francia con máis de 40 millóns de exemplares (ata 2003), contra 22 millóns de Émile Zola, o seu competidor máis próximo.
A súa obra de teatro A rateira (baseada no seu relato Three Blind Mice and Other Stories) ten o récord de permanencia en carteleira en Londres, con máis de 20.000 representacións desde a súa estrea no teatro Ambassadors o 25 de novembro de 1952 ata a actualidade.
Christie publicou máis de oitenta novelas e obras de teatro, principalmente do tipo do cuarto pechado e con argumentos onde intervén un dos seus personaxes principais, ben Hércules Poirot ou ben Miss Marple. Se ben lle gustaba variar a forma establecida do relato de detectives (un dos seus primeiros libros, O asasinato de Roger Ackroyd, é famoso polo seu sorpresivo desenlace), era escrupulosa en xogar limpo co lector ó asegurarse de dar toda a información para resolver o problema.
A galega Stella de la Cal foi a primeira tradutora ao español das novelas Agatha Christie,
A maioría das súas novelas e relatos foron levados ó cine, algúns en máis dunha ocasión, como Asasinato no Orient Express ou Death on the Nile.
Agatha Christie estivo escribindo desde o final da primeira guerra mundial, cando creou o seu personaxe Hercules Poirot, o pequeno detective belga coa súa cabeza con forma de ovo e a súa paixón pola orde, e desde entón un dos detectives máis populares desde Sherlock Holmes. Poirot e os seus outros detectives (como Miss Marple) apareceron tamén nas numerosas películas, programas de radio e representacións teatrais baseados nos libros de Agatha Christie.
Vida persoal
O seu primeiro matrimonio, nada feliz, tivo lugar en 1914, co coronel Archibald Christie, aviador do Royal Flying Corps. A parella tivo unha filla, Rosalind Hicks, e divorciouse en 1928.