cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sarmizegetusa
Descrición
A capital dacia acadou o seu momento cume baixo Decébalo, o rei dacio que foi derrotado polo Imperio romano tras dúas guerras, a do (101-102) e a do (105-106), dirixida polo emperador Traxano. Trala derrota dos dacios, os conquistadores estableceron unha gornición militar alí. Máis tarde, a capital da Dacia romana foi chamada Colonia Ulpia Traiana Augusta Dacica Sarmizegetusa, establecida a 40 km ao suroeste das ruínas da antiga capital dacia: a cidade romana foi establecida beiras do río Apa Orasului; este novo asentamento corresponde ao da actual Gradistea Muncelului.
As seis fortalezas - Sarmizegetusa, Blidaru, Piatra Roşie, Costeşti, Căpâlna e Baniţa - que formaron o sistema defensivo de Decébalo, son parte do Patrimonio da Humanidade en Europa da UNESCO.
Boedo, Veiga, Culleredo
Boedo é un lugar da parroquia de Veiga no concello coruñés de Culleredo na Comarca da Coruña. Tiña 94 habitantes no ano 2016 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales 46 eran homes e 48 mulleres.
Linda cos concellos de Arteixo e A Laracha. A aldea está cruzada polo medio pola liña do AVE.
Historia
Por Boedo estaba o paso que comunicaba as Mariñas dos Condes coa zona de Arteixo e da beiramar. As festas celébranse o domingo seguinte ó 17 de agosto, na honra de San Roque.
Nathaniel Lees
Nathaniel Lees, nado en Auckland, é un actor neozelandés de orixe samoana. É coñecido polo seu papel do Capitán Mifune na triloxía Matrix e por interpretar o orco "Uglúk" en The Lord of the Rings: The Two Towers. Tamén aparece en Young Hercules, Hercules: The Legendary Journeys e Xena: Warrior Princess. Tamén é famoso pola súa longa carreira no teatro, recibindo varios recoñecementos pola súa contribución ás artes. Aparece en 30 Days of Night con Josh Hartnett.
Outeiro, Negreiros, Silleda
Outeiro é un lugar da parroquia de Negreiros no concello pontevedrés de Silleda. No ano 2007 tiña 23 habitantes, 11 homes e 12 mulleres; o que supón unha perda de habitantes con respecto ao ano 2000.
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, que é unha parte alta ou elevación do terreo.
Francisco Ballón Pequeño
Francisco Ballón Pequeño, nado en Fisterra en 1899 e finado na Coruña o 9 de agosto de 1936, foi un sindicalista e político galego.
Traxectoria
Retornado da emigración dos Estados Unidos de América, asentouse na Coruña. Socio do Centro de Estudios Sociales Germinal. Foi cadro da Sección de Peones do Sindicato Único del Ramo de la Construcción da CNT e despois da Sección de Rederos do Sindicato da Industria Pesquera da CNT. En 1936 formaba parte do grupo anarquista Los Iconoclastas e exercía como secretario da Federación Local de Grupos Anarquistas da Coruña (FAI). Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido canda outros dirixentes sindicais pola continuación da folga xeral. Aparece como un dos asinantes dun panfleto falso difundida polas autoridades desconvocando a folga xeral. Acusado dos delitos de desobediencia e incumprimento dos bandos de guerra, foi executado no Campo da Rata da Coruña o 9 de agosto canda Jaime Rodríguez García, Cipriano Alvite Alonso, Venancio Seoane García, Julio Sabio Sanmartín e José Quintas Pena.
Vida persoal
Foi compañeiro da militante anarquista Sebastiana Vitales.
O Real da Pousa, Castro Caldelas, Castro Caldelas
O Real da Pousa é un lugar da parroquia de Castro Caldelas no concello ourensán de Castro Caldelas na comarca da Terra de Caldelas. Tiña 10 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 5 eran homes e 5 mulleres. Iso supón un mantemento da poboación respecto a 2010, cando tiña 10 habitantes (5 homes e 5 mulleres).
Aeroliña de baixo custo
miniatura|300px|[[Boeing 737 de Southwest Airlines]] Unha compañía aérea de baixo custo, tamén coñecida polo seu termo inglés low cost, é unha compañía aérea que oferta baixas tarifas eliminando custos derivados dos servizos tradicionais ofertados aos pasaxeiros. O concepto tivo a súa orixe nos Estados Unidos, e popularizouse en Europa durante os anos noventa.
Para compensar a perda de ingresos polos baixos prezos dos billetes, estas aeroliñas adoitan a cobrar por extras como a comida, a prioridade no embarque, a elección de asento ou a equipaxe.
A día de hoxe a aeroliña de baixo custo máis grande do mundo é Southwest Airlines, que opera unha frota duns 700 avións nos Estados Unidos e algúns países próximos, como México, Costa Rica, Xamaica ou a República Dominicana. En Europa as tres low-cost máis grandes son Ryanair, cunha frota de 374 avións e 192 destinos, easyJet, con 233 aparellos e 134 destinos, e Norwegian Air Shuttle, con 112 avións e 132 destinos.
Modelo de negocio
As prácticas de modelo empresarial das aeroliñas de baixo custo varían amplamente. Algunhas destas prácticas son máis comúns nalgunhas rexións, mentres que outras son universais. O feito común entre todas estas aeroliñas é a redución de custos e a reducuón de todas as tarifas en comparación coas aeroliñas de servizos plenos.
As aeroliñas tradicionais tamén reduciron os seus gastos usando varias destas prácticas.
Avións
A meirande parte das aeroliñas de baixo custo operan avións configurados cunha única clase de pasaxeiros, ademais de operar un único modelo de avión, polo que as tripulacións de cabina e de terra só necesitan ser adestrados para traballar nun só tipo de avión. Isto tamén é beneficioso dende o punto de vista do mantemento, xa que as pezas de reposto e os mecánicos só son para un tipo de aparello. Estas aeroliñas adoitan a operar voos de curto alcance que se adaptan ao rango de avións de fuselaxe estreita. Aínda así, nos últimos anos está habendo un aumento na demanda de voos de baixo custo de longo alcance e a dispoñibilidade de avións de nova xeración fan posible que estes tipos de voos sexan viables para as aeroliñas de baixo custo.
No pasado as aeroliñas de baixo custo adoitaban a operar avións vellos mercados de segunda man, como McDonnell Douglas DC-9 ou os modelos máis antigos do Boeing 737. Nos últimos anos as frotas destas compañía adoitan estar compostas polos modelos máis recentes, normalmente da familia do Airbus A320 ou do Boeing 737. Aínda que mercar un avión novo é moito máis caro que un de segunda man, os modelos máis modernos son máis baratos de operar a longo prazo xa que son moito máis eficientes en termos de consumo de combustible, adestramento, mantemento ou custos de tripulación por pasaxeiro.
Bases
Ao igual que as grande aeroliñas, moitas low-cost desenvolven unha ou varias bases para maximizar a cobertura de destinos e defender o seu mercado. Moitas delas non operan centros de conexións tradicionas, senón que operan cidades focais.
Simplicidade
As aeroliñas adoitan a ofrecer un esquema sinxelo de tarifas, como o cobro de billetes de ida á metade de prezo que os de ida e volta. Normalmente as tarifas aumentan a medida que o avión se vai enchendo, o que recompensa as reservas anticipadas. En Europa, e ao principio na historia de Southwest Airlines, a equipaxe non se trasfire dun voo a outro, incluso se os dous voos son coa mesma aeroliña. Isto aforra custos e crese que anima aos pasaxeiros a coller voos directos. Os billetes non se venden con transbordos, polo que a aeroliña pode evitar a responsabilidade de perdas de conexións por culpa de atrasos. As aeroliñas de baixo custo teñen un horario escaso cun único voo por día e ruta, polo que sería difícil atopar unha alternativa para conexións perdidas. As modernas low-cost baseadas nos Estados Unidos normalmente transfiren equipaxe para voos continuos, ademais de transferila a outras aeroliñas. Moitas compañías optan por embarcar aos pasaxeiros a través das escaleiras xa que o uso das pasarelas de acceso aos avións custa máis cartos.
A miúdo as aeroliñas low-cost voan a aeroportos secundarios máis pequenos e menos conxestionados ou voan a aeroportos fóra das horas punta para evitar atrasos e aproveitarse de menores taxas aeroportuarias. Este é o motivo polo cal Ryanair voa aos aeroportos de Gatwick, Luton e Stansted na área de Londres, ou porque easyJet pode voar a París-Charles de Gaulle e Ámsterdam. Porén, no caso de Londres, as aeroliñas non poden usar Heathrow xa que o aeroporto opera case a plena capacidade e non hai lugar para construír unha base. As aeroliñas tenden a descargar e cargar os avións en períodos de tempo curtos e non agardar por pasaxeiros atrasados, permitindo poder utilizar máis tempo os aparellos.
Outros ingresos
As aeroliñas low-cost xeran ingresos adicionais por distintas actividades, como características á carta e produtos baseados en comisións. Algunhas compañías poden cobrar por usar almofadas ou mantas nos avións ou por levar equipaxe de man. En Europa é normal que todas as comodidades e servizos teñas un custo adicional.
Principais compañías de baixo custo
miniatura|EasyJet A319, Airport Amsterdam Schiphol. 250px|miniatura|right|[[Boeing 737 da aeroliña irlandesa de baixo custo Ryanair estacionado no aeroporto de Bergamo-Orio al Serio.]]
Cristián IX de Dinamarca
miniatura|Cristián IX de Dinamarca.
Cristián IX de Dinamarca, nado en Gottorp o 8 de abril de 1818 e finado en Copenhaguen o 29 de xaneiro de 1906, foi un monarca dinamarqués, cuarto fillo home do duque Wilhelm de Schleswig-Holstein-Sonderburg-Beck e da landgravine Luísa Carolina de Hesse.
Traxectoria
Foi rei de Dinamarca de 1863 a 1906. Recibiu os títulos de Rei dos vendos e dos godos, Duque de Schleswig, Conde de Holstein, Storman, Ditmarschen, Lauenborg e Oldenburg, ao ser elixido como rei despois da extinción da máis antiga liña dos Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg, familia que rexera os destinos de Dinamarca por centos de anos. Asumiu o trono tras a morte do rei Frederico VII de Dinamarca. Casou en 1842 en Amalienborg coa princesa Luísa de Hesse-Kassel. Foron pais de:
Está enterrado en Roskilde.
Boedo
O topónimo galego Boedo refírese a un tipo de terreo pantanoso. Pode referirse a:
Amais, como apelido pode referirse a:
Fiandón
miniatura|250x250px| Filandón, cadro de [[1872 obra de Luís Álvarez Catalá. .]] miniatura|Muller galega do século XVI ataviada para acudir á fiada. Ilustración da obra "Trachtenbuch" de Christoph Weiditz O fiandón, fía, fiada ou fiadeiro, é unha reunión veciñal para fiar a la ou o liño, ao remate da mesma era habitual a realización dunha festa con canto e baile.
Características
As fiadas realizábanse á noitiña durante o período invernal, cando eran menos as horas para o traballo nos campos. Nelas contábanse contos, cantábase e realizábanse certos xogos populares ao tempo que se traballaba. As reunións adoitábanse facer ao redor do lar, cos participantes sentados en escanos ou bancadas. Ao remate era habitual a celebración dunha celebración con música e baile. Estas festas populares eran comúns en toda Galiza, recibindo diferentes denominacións dependendo das zonas xeográficas: seráns, foliadas, polavilas, etc.
O fiandón séguese a practicar nalgúns puntos do occidente de León e Asturias e nas montañas orientais galegas. Desde o ano 2011 lévase a cabo anualmente en Merlán (A Ulloa) un fiandón popular. Tamén no concello de Lalín ten lugar unha fía tradicional na que se mostra o proceso de preparación do liño.
EasyJet
Opera 830 rutas por toda Europa, e 104 entre Europa e aeroportos do norte de África, vendendo directamente ao usuario por Internet ou por teléfono sen necesidade de pasar por axencias de viaxes. Recentemente varias webs de viaxes online permiten reservar voos de easyJet nas súas páxinas utilizando a tecnoloxía de scrapping.
easyJet pertence á Asociación de Aeroliñas Europeas de Baixo Custo, ou ELFAA polas súas siglas inglesas (European Low Fares Airline Association).
Políticas de igualdade
En 2017 a directora xeral da aerolínea, Carolyn McCall, anunciou a posta en marcha do "programa Amy Johnson", co nome da pioneira ingresa da aviación, co obxectivo de que no 2020 o 20 % dos seus pilotos sexan mulleres.
Frota
A data de xuño de 2017, a frota de easyJet estaba formada polos seguintes avións:
279
Véxase tamén
Historia ano a ano
Nobody Else
Nobody Else é o terceiro álbum do grupo británico de pop Take That. Foi editado no Reino Unido, Europa e Asia o 8 de maio de 1995, e en Norteamérica o 15 de agosto de 1995.
Carlos Varela García
Carlos Varela García, nado no Carballiño o 22 de abril de 1956, é un xurista galego.
Vilanova, Castro Caldelas, Castro Caldelas
Vilanova é un lugar da parroquia de Castro Caldelas no concello ourensán de Castro Caldelas na comarca da Terra de Caldelas. Tiña 8 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 6 eran homes e 2 mulleres. Iso supón unha diminución da poboación respecto a 2010, cando tiña 9 habitantes (7 homes e 2 mulleres).
Carlos Varela García
Traxectoria
Ingresou na carreira fiscal en 1985. Foi fiscal da Audiencia Provincial de Pontevedra (1985-2004), fiscal Provincial de Protección de Menores de Pontevedra (1987-2004) e presidente da Comisión de Xustiza Gratuíta de Vigo (1997-2004). En 2004 foi elixido Fiscal Superior de Galicia, logo dunha votación que o enfrontou a Fernando Suanzes, e revalidado de novo en 2009. Porén, en 2014 foi derrotado por Suanzes.
Colaborou en publicacións especializadas e no libro Contos da Xustiza (Ir Indo, 2002). É membro da Fundación Premios da Crítica, Amigos do Couto Mixto, Fundación Álvaro das Casas e vogal da Fundación Menela.
Meguro
Meguro (目黒区, めぐろく, Meguro-ku) é un barrio especial da prefectura de Toquio no Xapón. Está situada no sur da rexión de Kantō e ao leste da prefectura, na parte leste da illa de Honshū. A súa superficie é de 14,70 km² e a poboación de 269.405 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 18.330 h/km².
Glay Drive ~complete best~
Glay Drive ~complete best~ é o segundo álbum recompilatorio do grupo xaponés de Pop/Rock chamado GLAY, lanzado ó mercado o 29 de novembro do ano 2000 baixo o selo PolyGram e producido Masahide Sakuma, que recolle en dous CDs as cancións e os singles máis populares da banda dende o seu debut co álbum de 1994, "Hai to Diamond" ata o de 1996, "Beloved". O álbum alcanzaría a primeira posición nas listas de Oricon, e obtería a certificación da RIAJ (Recording Industry Association of Japan) como álbum cunhas vendas superiores aos dous millóns de copias.
Soiuz 37
Soiuz 37 foi unha misión espacial tripulada soviética lanzada o 23 de xullo de 1980 mediante un foguete Soiuz U desde o cosmódromo de Baikonur.
Características
Soyuz 37, unha Soiuz modelo 7K-T cos cosmonautas Viktor Gorbatko e Pham Tuan (o primeiro cosmonauta de Vietnam) a bordo, foi unha misión Interkosmos lanzada para acoplarse coa estación espacial Saliut 6. A tripulación adicouse a facer diversos experimentos ata o seu regreso, entre eles a observación de Vietnam desde o espazo, experimentos biolóxicos e procesamento de materiais.
Gorbatko e Tuan regresaron á Terra na nave da misión Soiuz 36, pertencente á anterior misión Interkosmos, formada por Valeri Kubasov e Bertalan Farkas (o primeiro cosmonauta de Hungría) e deixando a súa Soiuz, máis nova e fresca, na estación. Aterraron o 31 de xullo de 1980 ás 15:15 GMT.
Xiroscopio
miniatura|dereita|Aínda que se mova o corpo ao que está unido, o xiroscopio mantén invariábel a súa dirección de xiro. Un xiroscopio é un aparello que ten un disco xiratorio cunha gran resistencia á variación do seu eixo de xiro, o que o fai moi útil para medir e manter a orientación baseado no principio da conservación do momento angular:
Onde é o torque e \vec {L} o momento angular, I\, é o momento de inercia, e \vec \omega a velocidade angular, e  a aceleración angular.
O xiroscopio foi inventado no 1852 polo físico Jean Bernard Léon Foucault. En esencia, consiste nun rotor co eixe pendente dun soporte formado por dous círculos articulados entre si e o rotor por suspensións de Cardán. O principio do xiroscopio deriva do feito de que un sistema en rotación e mecanicamente illado conserva o mesmo momento cinético, de xeito que o seu eixo de rotación mantén unha dirección fixa con respecto a unha referencia galileana. Unha vez se ten posto en funcionamento o eixe queda fixo respecto ó da terra describindo un cono de revolución. Tamén pode servir como referencia angular e como estabilizador.
Ponte dos Mártires do 15 de xullo
A ponte dos Mártires do 15 de xullo ou ponte do Bósforo (ponte Bosphorus) (Boğaziçi Köprüsü, Boğaziçi Köprüsü ou Birinci Köprü) é unha ponte pénsil que liga a parte asiática coa parte europea da cidade de Istambul, Turquía, atravesando a canle do mesmo nome. Ten unha lonxitude de 1074 metros e posúe seis carrís (tres de cada banda).
Con todo, esta non é a ponte pénsil máis longa de Istambul. A ponte de Fatih Sultan Mehmet foi rematada en 1988, posúe unha lonxitude 1090 metros e atópase case a cinco quilómetros ao norte da primeira ponte. Durante as horas pico da cidade, estas dúas pontes sofren grandes atascos de tránsito. Ademais, as dúas pontes teñen estipulado unha peaxe de paso (actualmente de 3 YTL, un pouco menos de 2 euros) que se cobra só cando se pasa desde a parte europea á asiática. Este cobro de portaxe fai aínda máis importantes os atoamentos que se forman.
O proxecto de construción dunha ponte p énsil sobre o estreito do Bósforo foi concibido polo goberno turco en 1950, levándose a cabo 20 anos despois, en 1970. A construción durou 3 anos, polo que o proxecto finalizou en 1973.
Desde o 23 de abril de 2007, esta ponte está iluminada mediante LEDs, co que se consegue un importante aforro enerxético.
Mithra Patera
Mithra Patera é un patera (un cráter irregular), ou un cráter complexo con ladeiras escaleiradas, na lúa de Xúpiter, Ío. Ten aproximadamente 34 kms de diámetro e está situado a 59° S 266,46° O. O nome de Mithra provén da mitoloxía persa, onde Mithra era o espírito da luz, este nome foi aprobado pola Unión Astronómica Internacional no 1985. Cara ó norte está o Silpian Mons, e cara ao leste está Pyerun Patera. Pódese atopar cara ao suroeste o Viracocha Patera.
Río Barcala
O río Barcala é un afluente do Tambre pola marxe dereita.
Curso
Nace no monte Fontemago nas proximidades de Fontecada, concello de Santa Comba, e baña os concellos da Baña e de Negreira, onde desemboca no encoro de Barrié de la Maza.
Afluentes
Afluentes do río Barcala por orde, dende o nacemento ata a desembocadura:
FK Riteriai
O Futbolo klubas Riteriai é un equipo de fútbol lituano da cidade de Vilnius. Foi fundado en 2005 (FK Trakai) e xoga na primeira categoría do país, a A lyga.
Historia
O club fundouse en 2005 como Futbolo klubas Trakai na cidade de Trakai.
Estadio
LFF stadionas:
miniatura|center|500px|LFF stadionas
Cadro 2023
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" | 12px ! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Pórtico
miniatura|Pórtico do [[Panteón de Agripa]] En arquitectura, pórtico é o corpo formado por unha galería de columnas pegada a un edificio ou aberta ao aire libre.
Bolognia, en Italia, é famosa polos seus pórticos. En total, ten máis de 45 quilómetros de arcadas, aproximadamente 38 no centro da cidade, entre eles o pórtico máis longo do mundo, que mide aproximadamente 3,5 quilómetros e conduce dende a beira da cidade ata a Basílica Beata Vergine di San Luca.
Un  pronaos  é a área interior do pórtico dun Templo grego ou romano, situado entre a columnata do pórtico ou paredes e a entrada ao "cella" ou lugar santo. Os templos romanos comunmente tiñan pronaos abertos, polo xeral con só as columnas e ningunha parede. A palabra "pronaos" úsase en grego para "antes dun templo". En latín, os pronaos tamén son mencionados como "anticum" ou "prodomus".
Tipos de pórtico
miniatura|dereita|250px|Templo de Portunus, exemplo de Tetrástilo miniatura|dereita|250px|Pórtico do Panteón de Roma miniatura|dereita|250px|Partenón de Atenas
As variantes de pórticos noméanse en función das columnas que os compoñen.
Tetrástilo
O tetrástilo ten catro columnas. Era comunmente empregado polos gregos e os etruscos para pequenas estruturas.
Os romanos favoreceron o pórtico de catro columnas para os seus santuarios como o Templo de Portunus, para templos como o Templo de Venus e Roma, e para os pórticos de entrada de grandes edificios públicos como a Basílica de Maxencio e Constantino.
Hexástilo
Os edificios tiñan seis columnas e eran os pórticos estándar no Dórico (a arquitectura entre o período arcaico 600-550 aC ata a Idade de Pericles 450-430 aC).
Hexástilo grego
Algúns exemplos coñecidos de hexástilo clásico Dórico son templo gregos como:
O Hexástilo tamén foi empregado nos templos xónicos, como o pórtico do Santuario de Atenea sobre o Erecteion na Acrópole de Atenas.
Hexástilo romano
Coa colonización grega do sur de Italia, o hexástilo foi adoptado polos etruscos e posteriormente polos romanos. O gusto romano pseudoperipteral favoreceu os edificios estreitos con altas columnas, levantadas sobre podios para maior grandiosidade e esplendor conferido pola considerable altura. A Maison Carrée en Nîmes é un dos templos romanos mellor conservados que sobreviven da antigüidade clásica.
Octóstilo
O Octóstilo tiña oito columnas. Estes edificios son máis escasos que os Hexástilos no Canon arquitectónico clásico grego. Os edificios octóstilos máis coñecidos que sobreviven da antigüidade son o Partenón en Atenas construído durante a Idade de Pericles (450-430 aC), e o Panteón en Roma (125 aC).
Historia de Alemaña
A historia moderna de Alemaña comeza no último terzo do século XIX no contexto do nacionalismo romántico que se vive nas nacións europeas que aínda viven subxugadas a imperios maiores, é o caso de Grecia co Imperio Otomán, Bélxica cos Países Baixos, Italia, Serbia etc.
No caso de Alemaña, o xerme da unificación hai que situalo en Berlín, capital de Prusia, o meirande estado alemán no que reinaba Guillerme II e dirixía a política o chanceler de ferro Otto von Bismarck, cunha política de panxermanismo, acadaría a unificación dos estados da Confederación Alemá do Norte tralas tres sucesivas guerras cos seus veciños, a saber: guerra con Dinamarca, con Austria e con Francia. A fundación do Segundo Reich trala última guerra, establece o inicio de Alemaña como estado unificado.
Manor Motorsport
Manor Motorsport é un equipo británico de automobilismo fundado en 1990 polo ex campión de monoprazas John Booth.
Ao longo da súa historia, o equipo competiu principalmente na Fórmula Renault, con coñecidos pilotos, incluíndo ao Campión do Mundo de de Fórmula Un Kimi Räikkönen, e ao Campión do Mundo de Fórmula Un de  e  Lewis Hamilton e outros pilotos de Fórmula Un, como Antônio Pizzonia. Participaron na Fórmula Tres Euroseries nos seus inicios no 2003, gañando nove carreiras ao final de 2008.
Fórmula Un
O 12 de xuño de 2009 anunciouse que a solicitude de Manor para participar na tempada de Fórmula Un fora aceptada. . O seu equipo de F1 chamouse Manor Grand Prix, malia que pasou a chamarse Virgin Racing por razóns de patrocinio antes da primeira carreira da tempada. O equipo de F1 foi rebautizado como  Marussia F1 Team logo de que Marussia Motors comprara unha participación maioritaria no equipo. John Booth dixo que o equipo de F3 continuaría funcionando, malia que o seu enfoque cambiara ao equipo de F1. Manor Motorsport foi posteriormente rebautizado Marussia Manor Racing. .
Tempada 2015
En o equipo, xunto con Caterham, entrou en administración concursal. Posteriormente os administradores de Manor Motorsport anunciaron que o equipo sairá do concurso o 19 de febreiro de 2015 e planificará participar na tempada de Fórmula Un, baixo o nome de Manor F1 Team con John Booth e Graeme Lowdon dirixindo o equipo. Con todo, o 5 de febreiro de 2015, a solicitude do equipo para competir na tempada utilizando a seu chasis de 2014 foi rexeitada polos outros equipos de Fórmula Un, logo de que Force India votara en contra da proposta. Este informe foi refutado polo equipo ao día seguinte. O 25 de febreiro de 2015, Will Stevens foi confirmado como primeiro piloto de Manor. O 9 de marzo anunciouse que Roberto Merhi será o segundo piloto de Manor. O equipo foi comprado polo empresario Stephen Fitzpatrick, con Justin King como presidente.
F3 Euroseries
* Tempada en progreso
D.C. = Posición campionato de pilotos, T.C. = Posción campionato de construtores.
GP3 Series
D.C. = Posición no campionato mundial de pilotos, T.C. = Posición no campionato mundial de construtores.
Resultados completos na Fórmula Un
(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.
O vento levántase
O vento levántase (風立ちぬ) é un filme animado xaponés de drama histórico escrito e dirixido por Hayao Miyazaki e animado por Studio Ghibli. Foi lanzado por Toho o 20 de xullo de 2013 no Xapón, e por Touchstone Pictures en Norte América o 21 de febreiro de 2014. Kaze Tachinu é unha biografía ficcionada de Jiro Horikoshi (1903–1982), o deseñador do caza Mitsubishi A5M e do seu sucesor, o Mitsubishi A6M Zero, empregados polo Imperio do Xapón durante a segunda guerra mundial. O filme está adaptado do manga homónimo de Miyazaki, que á súa vez está vagamente inspirada na historia curta de 1937 The Wind Has Risen de Tatsuo Hori. Foi o derradeiro filme dirixido por Miyazaki antes do seu retiro en setembro de 2013. Kaze Tachinu foi o filme xaponés de maior recadación do ano 2013 e recibiu loanzas da crítica. Gañou e foi nomeado a numerosos premios, incluíndo nomeamentos ó Óscar ó mellor filme de animación, ó Globo de Ouro á mellor película en lingua non inglesa e ó Nippon-shō ó mellor filme de animación.
Malandrómeda
Malandrómeda é un grupo de rap compostelán formado por Hevi e diferentes colaboradores.
Traxectoria
Hevi e Caldeirada formaron Malandrómeda a finais do ano 2005, tras colaborar na gravación de dous temas para o colectivo Higher Club no programa de radio La Caraba de RadioVoz. En abril de 2006 publicaron o seu primeiro disco baixo o título Os estranos sempre traen malas novas. Este longa duración foi publicado unicamente en formato dixital vía Internet. Foi acompañado de ilustracións de once artistas, cada unha facendo referencia a cada un dos temas do disco.
O 11 de xuño de 2006 Temazo.org publicou o vinilo de 10 polgadas titulado Chegan tarde EP, formado por catro temas. En 2008 publicaron o single de 7 polgadas 7" contando con DJ Oso para as mesturas e scratches. Este vinilo publicouse en formato Picture disc en edición limitada a numerada. A súa portada foi realizada cun deseño 3D para ser visualizada cunhas lentes 3D, as cales se incluíron de regalo.
En 2011 lanzaron o maxi single Que nos leve pra diante en vinilo de 12 polgadas de cor branca, formado por dous temas, dous rémixes de Kaze e Mou, unha instrumental e unha pista de batalla. Tras este traballo o grupo sufriu unha parada en canto a publicacións a raíz de motivos persoais.
O 26 de febreiro de 2016 o selo discográfico Matapadre editou simultaneamente os discos Os corenta e oito nomes do inimigo e Cada can que lamba o seu carallo, tanto en vinilo coma en dixital. Estes dous longa duración foron autoproducidos entre 2012 e 2015. Estes traballos foron creados baixo dous conceptos diferenciados: o primeiro toca temáticas intimistas e melancólicas e o segundo recompila temas máis festeiros e coloristas. Caldeirada foi substituído por O Máster do Son para ocuparse da parte musical. O deseño dos traballos correu por parte de BlueMouse e Sokram (Mutante Creativo). A revista musical Rockdelux nomeou este dobre traballo como o mellor álbum nacional do ano 2016.
A presentación deste dobre disco foi o día 27 de febreiro de 2016, realizada nunha ruta por catorce bares de Santiago de Compostela na que interpretaron un tema en directo en cada un deles. Esta presentación foi chamada De chea con Malandrómeda. O primeiro videoclip extraído de Os corenta e oito nomes do inimigo foi "VHS do futuro", publicado o 10 de febreiro de 2016 e realizado por Música Prepost (Fran Torres e Pablo Peña).
miniatura|Hevi en concerto con Malandrómeda en Lugo (2016) miniatura|Máster do Son en concerto con Malandrómeda en Lugo (2016) En 2017 gañaron o premio ao mellor grupo na categoría hip-hop/músicas urbanas dos Premios Martín Codax da Música.
Os Estranos Sempre Traen Malas Novas
Formato LP; autoeditado, 2006
Chegan Tarde EP
Formato EP; Temazo.org, 2006
7"
Formato Maxi single; Temazo.org, 2008
Que nos leve pra diante
Formato Maxi single; Temazo.org, 2011
Os corenta e oito nomes do inimigo
Formato LP; Matapadre, 2016
Cada can que lamba o seu carallo
Formato LP; Matapadre, 2016
Animais da feira
Formato EP; 2020
San Amaro
Formato EP; 2020
San Amaro REMEXIDO
Formato EP; 2021
No inferno das ideas
Formato EP; 2021
Rapeiradas
Formato EP; 2022
Soiuz 38
Características
Soyuz 38, unha Soiuz modelo 7K-T cos cosmonautas Iuri Romanenko e Arnaldo Tamayo (o primeiro cosmonauta de Cuba) a bordo, foi unha misión Interkosmos lanzada para acoplarse coa estación espacial Saliut 6. A tripulación adicouse a facer diversos experimentos ata o seu regreso, o 26 de setembro de 1980 ás 15:54
Lucas Ordóñez Villavicencio
miniatura|300px|Lucas Ordóñez coa camiseta do HC Liceo en [[2013.]] Lucas Ordóñez Villavicencio, nado o 21 de setembro de 1988 en San Juan (Arxentina), é un xogador arxentino de hóckey a patíns que xoga na demarcación de dianteiro. Dende a tempada 2012-13 xoga no HC Liceo da Coruña.
División de Honra da LNFS 1996-97
A tempada 1996-97 da División de Honra da LNFS foi a 8ª edición da máxima competición ligueira do fútbol sala en España. O torneo comezou o 15 de setembro de 1996 e rematou o 21 de xuño de 1997 co derradeiro encontro da final, que deu como resultado o segundo título de liga na historia desta competición a prol do CLM Talavera.
A liga estivo composta por dúas partes, a tempada regular e as eliminatorias polo título. A tempada regular contou con 16 equipos que se enfrontaron todos entre si na casa e fora ó longo de 30 xornadas. Ó remate da tempada regular os 8 primeiros da táboa decidiron o título nas eliminatorias finais. As eliminatorias de cuartos de final e semifinais foron ó mellor de 3 encontros, mentres que a final foi ó mellor de 5 encontros.
Tempada regular
Pts = Puntos; Xog = Encontros xogados; G = Encontros gañados; E = Encontros empatados; P = Encontros perdidos; G+ = Goles a prol; G- = Goles encaixados; Dif = Diferenza de goles
Eliminatorias polo título
O CLM Talavera proclamouse campión desta edición 1996-97 da División de Honra da LNFS.
A-2
A Autovía do Nordeste ou A-2 (antes chamada Autovía de Aragón) é unha das seis autovías radiais de España e comunica Madrid con Le Perthus pasando por Guadalaxara, Zaragoza, Lleida, Barcelona e Xirona entre outras localidades. É parte da E-90 da Rede de Estradas Europeas.
Termodinámica
miniatura|300px|Diagrama dun [[sistema termodinámico típico: unha máquina térmica cíclica. Parte da enerxía proveniente dunha fonte de calor (en vermello, á esquerda) é convertida en traballo (movemento) por unha serie de pistóns. Con todo, en máquinas cíclicas non se pode converter toda a enerxía da fonte de calor en traballo, habendo necesariamente unha cantidade mínima de enerxía disipada a unha fonte fría (en azul, á dereita).]] A termodinámica (do grego θερμη, therme, que significa "calor" e δυναμις, dynamis, que significa "potencia") é a parte da física que estuda os fenómenos relacionados con traballo, enerxía, calor e entropía, mediante as leis que gobernan os procesos nos que se ve involucrada a enerxía térmica. Nun sentido máis amplo estuda as relacións entre as propiedades macroscópicas dun sistema. A pesar de todos nós termos un sentimento do que é enerxía, é moi difícil elaborar unha definición precisa para ela. A enerxía pode ser vista como a capacidade de realizar un traballo, a capacidade de realizar mudanzas nos sistemas, un estado de vibración dos sistemas etc.
A-2
Esta vía canaliza, servíndose do tramo La Jonquera - Barcelona da Autovía do Mediterráneo, en gran medida o tráfico procedente dos puntos de Europa que se sitúan ao leste dos Pireneos e que se dirixe principalmente ao centro da Península Ibérica incluíndo Portugal. Mentres que, por outra banda, a Autovía do Norte é o mellor acceso á Península desde o oeste do Pireneo.
Ademais da súa importancia como vía de entrada á península desde o resto de Europa, a A-2 ten un protagonismo vital entre as estradas españolas ao ser a comunicación entre as dúas principais cidades do país: Madrid e Barcelona.
Sebastiana Vitales
Traxectoria
En novembro de 1920 emigrou aos Estados Unidos con 18 anos. Instalouse en San Francisco e alí coñeceu ao seu compañeiro Francisco Ballón Pequeño. Retornaron a Coruña durante a República. Pertenceu á Vangarda Feminina da FAI, fundou Mujeres Libres na Coruña e colaborou en Solidaridad Obrera. Participou como oradora en varios mitins obreiros e a finais de 1935 na xira propagandística galega de Federica Montseny. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detida acusada de acoller na súa casa a Juan Díaz Lobelos e Justo Galán Barbero. Estivo unha tempada encarcerada na prisión provincial. Posteriormente estivo agochada, sobrevivindo facendo estraperlo de pan branco de Sada a Coruña e despois vendendo froita nas minas de volframio da Agualada en Coristanco. En 1954 emigrou a Venezuela coas súas dúas fillas. En Venezuela mantivo contactos co profesor Ángel Rama, co círculo anarquista de Tomás Germinal Gracia Ibars (Víctor García) e co grupo editor da revista anarquista Ruta.
Termodinámica
É bastante coñecido o feito de que unha substancia está constituída dun conxunto de partículas denominadas moléculas. As propiedades dunha substancia dependen, naturalmente, do comportamento destas partículas. A partir dunha visión macroscópica para o estudo do sistema, que non require o coñecemento do comportamento individual destas partículas, desenvolveuse a chamada termodinámica clásica. Permite abordar dunha maneira fácil e directa a solución de moitos problemas. Unha abordaxe máis elaborada e rigorosa, baseada no comportamento medio de grandes grupos de partículas, dáse na chamada termodinámica estatística.
A-2
Características
O tramo Pina de Ebro-Fraga e os tramos existentes entre Barcelona e Le Perthus que non son autovía son tramos de estrada convencional que forman parte da antiga N-II.
Termodinámica
Sempre que unha ou máis propiedades dun sistema varían, dise que ocorreu unha mudanza de estado. O camiño a través de sucesivos estados polo cal pasa o sistema defínese como proceso. Un proceso de case-equilibrio é aquel no que o desvío do equilibrio termodinámico é infinitesimal, e todos os estados polo cal o sistema pasa pode considerarse como estados de equilibrio. Moitos procesos reais poden aproximarse con precisión por sucesivos procesos de case-equilibrio.
A-2
Características
Teñen unha lonxitude de:
Termodinámica
Por outro lado, se un proceso evolucionou moi axiña e o sistema non estivo en equilibrio durante ningún instante durante a mudanza de estado, este é un proceso de non-equilibrio. Na termodinámica clásica a descrición destes procesos fica limitada ao que había antes e despois de restabelecido o equilibrio, sendo esta incapaz de especificar os estados intermediarios polos que pasou o sistema. Unha abordaxe máis eficiente destes procesos faise a través da termodinámica irreversible.
A-2
Historia
miniatura|300px|Autovía do Nordeste ao seu paso por Zaragoza miniatura|300px|Autovía A-2 en Madrid O primeiro tramo desta vía vai de Madrid a Zaragoza, e foi tamén o primeiro en abrirse, no seu maior parte en 1990 pero completamente en 1991. No seu inicio discorre paralelo ao río Henares polo seu Corredor e tamén á liña de AVE Madrid - Zaragoza e á R-2 coa cal conflúe preto de Guadalaxara. Máis tarde, unha vez excedida Castela-A Mancha, toma como referencia o río Jalón do cal desvíase posteriormente para dirixirse á capital aragonesa. Ata Zaragoza sérvese da antiga N-II e a partir de Zaragoza sérvese dun tramo gratuíto da AP-2 ata Alfajarín. Coa nova denominación de autovías e autoestradas de 2003 este tramo é parte da A-2; construír co resto da AP-2 entre 1974 e 1979. Este primeiro itinerario da A-2 termina no enlace 340 da A-2 en Alfajarín. A A-2 non volverá aparecer" ata case no límite de Aragón con Cataluña en Fraga. A partir de Alfajarín a A-2 é a AP-2 e como alternativa á AP-2 entre Alfajarín e Fraga está a N-II.
A partir de Fraga e ata a entrada a Barcelona, a antiga estrada N-II veuse desdobrando para continuar a A-2, e seguiu un trazado distinto ao da AP-2. A A-2 de novo comeza na variante de Fraga, que se finalizou no ano 2003, mentres que o tramo ata Lleida e o seu correspondente variante acabáronse antes, en 1996. Desde Lleida ata Tàrrega abriuse en 1992, e de Tàrrega a Cervera en 1993.
Termodinámica
A pesar da antiga convivencia do ser humano con manifestacións de calor e outras formas de enerxía, a termodinámica non emerxeu como unha ciencia ata cerca de 1700 cando as primeiras tentativas para construír unha máquina a vapor foron feitas na Inglaterra por Thomas Savery e Thomas Newcomen. Estas máquinas eran moi lentas e ineficientes, mais eles abriron o camiño para o desenvolvemento dunha nova ciencia. O termo termodinámica foi primeiramente utilizado nunha publicación de Lord Kelvin en 1849. O primeiro texto de termodinámica foi escrito en 1859 por William Rankine, un profesor da Universidade de Glasgow na Escocia. O gran progreso da termodinámica ocorreu no inicio dos anos de 1900, cando se expurgaron teorías erróneas, transformándose nunha ciencia madura.
A termodinámica permite determinar a dirección na cal varios procesos físicos e químicos irán ocorrer. Tamén permite determinar as relacións entre as diversas propiedades dunha substancia. Con todo, non traballa con modelos da microestrutura da substancia, e non é capaz de fornecer detalles desta, mais unha vez que algúns datos sexan coñecidos, a través do método da termodinámica clásica, poden determinarse outras propiedades.
A termodinámica está baseada en leis estabelecidas experimentalmente:
Sistemas termodinámicos
En termodinámica, a parte do universo obxecto de estudo denomínase sistema e a parte que pode interaccionar con este denomínase medio ambiente ou arredores.
Clases de sistemas dominantes:
Os sistemas están separados por paredes, que poden ser ríxidas ou non ríxidas, segundo sexan móbiles ou non, poden ser permeables ou impermeables ó paso de materia e de conducir a calor será adiabática, en caso contrario será non adiabática.
Historia da termodinámica
miniatura|200px|[[Nicolas Léonard Sadi Carnot, considerado como o "pai da termodinámica"]] A historia da termodinámica como disciplina científica considérase xeralmente que comeza con Otto von Guericke quen, en 1650, construíu e deseñou a primeira bomba de baleiro e demostrou as propiedades do baleiro empregando os hemisferios de Magdeburgo. Guericke foi impulsado a facer o baleiro coa fin de refutar a suposición de Aristóteles de que "a natureza aborrece o baleiro". Pouco despois o físico e químico Robert Boyle estudou e mellorou os deseños de Guericke e en 1656, en coordinación co científico Robert Hooke, construíu unha bomba de aire. Con esta bomba, Boyle e Hooke observaron unha correlación entre presión, temperatura e volume. Co tempo, formularon a lei de Boyle, indicando que para un gas a temperatura constante, a presión e o volume son inversamente proporcionais e outras leis dos gases.
En 1679, un asociado de Boyle, Denis Papin baseándose nestes conceptos, construíu un dixestor de vapor, que era un recipiente pechado cunha tampa con peche hermético no que o vapor confinado alcanzaba unha alta presión, aumentando o punto de ebulición e acurtando o tempo de cocción dos alimentos. En 1967 o enxeñeiro Thomas Savery, a partir dos deseños de Papin, construíu o primeiro motor térmico, seguido por Thomas Newcomen en 1712. Aínda que estes primeiros motores eran básicos e pouco eficientes atraeron a atención dos científicos máis destacados da época.
En 1733, Bernoulli empregou métodos estatísticos, xunto coa mecánica clásica, para extraer resultados sobre a hidrodinámica, iniciando a mecánica estatística.
En 1781 desenvolvéronse os conceptos de capacidade calorífica e calor latente por Joseph Black, profesor da Universidade de Glasgow, onde James Watt traballou como fabricante de instrumentos. Watt consultou con Black nas probas da máquina de vapor, mais foi Watt quen concibiu a idea do condensador externo, aumentando grandemente a eficiencia da máquina de vapor. Dous anos despois Antoine Lavoisier propuxo a teoría do calórico.
En 1798 Benjamin Thompson, conde de Rumford, demostrou a conversión do traballo mecánico en calor.
Sobre a base de todo este traballo previo, Sadi Carnot, o "pai da termodinámica ", publicou en 1824 un discurso sobre a eficiencia térmica, a enerxía, a enerxía motriz e o motor. O documento describe as relacións básicas enerxéticas entre a máquina de Carnot, o ciclo de Carnot e a enerxía motriz, marcando o inicio da termodinámica como ciencia moderna.
O primeiro libro de texto sobre termodinámica foi escrito en 1859 por William Rankine, quen se formara como físico e profesor de enxeñaría civil e mecánica na Universidade de Glasgow. A primeira e segunda leis da termodinámica xurdiron simultaneamente na década de 1850, principalmente polas obras de Germain Henri Hess, William Rankine, Rudolf Clausius, James Prescott Joule e William Thomson (Lord Kelvin).
Dende 1873 ata 1876, o físico matemático estadounidense Josiah Willard Gibbs publicou unha serie de tres artigos nos que demostraba como os procesos termodinámicos, incluíndo reaccións químicas, poderían analizarse graficamente. Mediante o estudo da enerxía, a entropía, o potencial químico, a temperatura e a presión do sistema termodinámico, pódese determinar se un proceso se produce espontaneamente. A termodinámica química e a fisicoquímica foron desenvolvidas ademais por Walther Nernst, Pierre Duhem, Gilbert N. Lewis, Jacobus Henricus van 't Hoff e Théophile de Donder, aplicando os métodos matemáticos de Gibbs.
A-2
Historia
Desde Santa Maria del Camí ata Igualada inaugurouse en 2001 mentres que o tramo desde Igualada ata Martorell xa estaba en funcionamento desde 1990. No ano 1998 púxose en servizo o eixo do Llobregat, o último tramo da A-2 antes de chegar á Cidade condal.
Entre Barcelona e a fronteira francesa só é autovía de momento Caldes de Malavella - Fornells de la Selva inaugurado en 2008, actualmente está en obras entre Caldes de Malavella e Tordera que se inaugurase en 2009. Os Tramos entre Fornells de la Selva ata Le Perthus están proxectados para ser desdobrados.
Carnes tollendas
Carnes tollendas é unha abreviación da expresión Dominica ante carnes tollendas ( en latín "domingo antes de quitar as carnes"). Chamábase así ao domingo antes de iniciarse a coresma, período de xaxún, segundo o calendario católico, no que estaba prohibido comer carne. De aquí provén a denominación castelá carnestolendas aplicada aos días de Entroido no calendario eclesiástico.
Guadi Galego
Guadalupe Cribeiro Galego, coñecida como Guadi Galego, nada en Cedeira en 1974, é unha cantante galega.
Traxectoria
Guadi Galego comezou a súa formación de música dende moi nova. Dende o ano 1997 foi gaiteira, pianista e vocalista no grupo Berrogüetto, co que gravou tres discos até xaneiro de 2008 (Viaxe por Urticaria, Hepta e 10.0). Tamén formou parte do dúo Espido e de Nordestin@s.
A súa carreira en solitario iniciouse co álbum Benzón, que se publicou en 2009. Este disco foi moi aclamado pola crítica galega e a española, recibindo o Premio Opinión ao mellor disco folk do ano e a candidatura á mellor canción en galego nos Premios da Música polo tema "Madama", no que colaboraban Pedro Pascual e Rosa Bugallo.
En 2012 uniuse aos músicos Xabier Díaz, Guillerme Fernández e Xosé Lois Romero para formar o grupo aCadaCanto que sacou un disco de igual nome ese ano e outro en 2013 titulado A rosa d'Adina, no que musicaron versos de Rosalía de Castro.
Presentou o seu disco Lúas de outubro e agosto o 25 de novembro de 2014, Día Internacional da eliminación da Violencia contra a muller, no que inclúe a canción "Matriarcas" facendo unha homenaxe ás mulleres reais e a súa vida cotiá. En 2016 presentou o seu terceiro álbum en solitario, titulado O mundo está parado.
No mes de maio, con motivo das actividades do Día das Letras Galegas en 2017, participou nun acto organizado polo Centro de Formación e Recursos (CFR) co obxectivo de fomentar o canto coral nos colexios e institutos utilizando como base o repertorio de grupos e cantantes galegos actuais. Xuntáronse nunha nave do estaleiro Navantia uns mil estudantes de Primaria e Secundaria para gravar, xunto a Guadi Galego, o seu tema "Chea de vida" baixo a batuta de Ramón Bermejo.
No ano 2018, colaborou con Iván Ferreiro na banda sonora da serie Fariña. O 17 de maio, Día das Letras Galegas, actuou no programa televisivo Late Motiv de Andreu Buenafuente convidada expresamente como artista galega para actuar en directo nun programa estatal. O 15 de outubro de 2018 foi recoñecida co premio do Día Internacional da muller rural pola Federación de Asociacións de Mulleres Rurais (FADEMUR) e a Deputación da Coruña.
En outubro de 2019 publicou Immersion, un álbum no que interpretou temas dos seus tres discos anteriores, mais esta vez en sete linguas da Península Ibérica: catalán, éuscaro, aranés, asturiano, portugués, castelán e galego. Contou con colaboracións de numerosos artistas como Iván Ferreiro, Vega, Lisandro Aristimuño, Germán Díaz, Andrés Suárez Otero, Mikel Urdangarin ou Abe Rábade. En novembro de 2020 publicou Costuras, o seu sexto disco en solitario, formado por dez novos temas.
Discografía
alt=Guadi Galego na gravación de IMMERSION|miniatura|Guadi Galego na gravación de IMMERSION
Galardóns
miniatura|Presentación do traballo “O Mundo Está Parado”.
Hande Yener
Makbule Hande Özyener, nada en Istambul o 12 de xaneiro de 1973, é unha cantante pop, compositora e produtora turca, coñecida como Hande Yener.
281
Véxase tamén
Historia ano a ano
Shinagawa
Shinagawa (品川区, しながわく, Shinagawa-ku) é un barrio especial da prefectura de Toquio, no Xapón. Está situado ó sur da rexión de Kanto e ó leste da prefectura, na parte leste da illa de Honshu. A súa superficie é de 22,72 km² e a poboación de 361.830 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 15.930 hab./km².
O barrio de Shinagawa limita cos barrios de Minato, Shibuya, Meguro e Ōta.
Luciano Pavarotti
miniatura|dereita|Luciano Pavarotti. Luciano Pavarotti, nado nas aforas de Módena o 12 de outubro de 1935 e finado na mesma cidade o 6 de setembro de 2007, foi un tenor italiano e un dos cantantes máis famosos de ópera do século XX.