cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Teoría de aneis
Aneis conmutativos
Un anel é conmutativo se a súa multiplicación é conmutativa. Os aneis conmutativos parécense aos sistemas numéricos coñecidos, e varias definicións para os aneis conmutativos están deseñadas para formalizar as propiedades dos enteiros. Os aneis conmutativos tamén son importantes na xeometría alxébrica. Na teoría de aneis conmutativos, os números adoitan ser substituídos por ideais, e a definición do ideal primo tenta capturar a esencia dos números primos. Os dominios de integridade, aneis conmutativos non triviais onde non hai dous elementos distintos de cero que multiplicados dean cero, xeneralizan outra propiedade dos enteiros e serven como o dominio apropiado para estudar a divisibilidade. Os dominios de ideais principais son dominios integrais nos cales cada ideal pode ser xerado por un só elemento, outra propiedade compartida polos enteiros. Os dominios euclidianos son dominios integrais nos que se pode levar a cabo o algoritmo de Euclides.
Xeometría alxébrica
A xeometría alxébrica é de moitas maneiras a imaxe de espello da álxebra conmutativa. Esta correspondencia comezou co teorema dos ceros de Hilbert que establece unha correspondencia un a un entre os puntos dunha variedade alxébrica, e os ideais maximais do seu anel de coordenadas. Esta correspondencia foi ampliada e sistematizada para traducir (e probar) as propiedades máis xeométricas das variedades alxébricas en propiedades alxébricas dos aneis conmutativos asociados. Alexander Grothendieck completou isto introducindo esquemas, unha xeneralización de variedades alxébricas, que poden construírse a partir de calquera anel conmutativo. Máis especificamente, o espectro dun anel conmutativo é o espazo dos seus ideais principais equipados coa topoloxía de Zariski, e aumentado cun feixe de aneis. Estes obxectos son os "esquemas afíns" (xeneralización das variedades afíns), e un esquema xeral obtense "pegando" (por métodos puramente alxébricos) varios destes esquemas afíns, en analoxía ao xeito de construír un colector "pegando" os gráficos dun atlas.
Aneis non conmutativos
Os aneis non conmutativos parécense aos aneis de matrices en moitos aspectos. Seguindo o modelo de xeometría alxébrica, tentáronse definir xeometrías non conmutativas baseadas en aneis non conmutativos. Os aneis non conmutativos e a álxebra asociativa (aneis que tamén son espazos vectoriais) son a miúdo estudados a través das súas categorías de módulos. Un módulo sobre un anel é un grupo abeliano no que o anel actúa como un anel de endomorfismos, moi semellantes aos campos (dominios integrais nos que cada elemento distinto de cero é invertible) de maneira que actúa sobre espazos vectorias. Exemplos de aneis non conmutativos son dados por aneis de matrices cadradas ou máis xeralmente por aneis de endomorfismos de grupos abelianos ou módulos, e por aneis monoides.
Teoría de representación
A teoría da representación é unha rama de matemáticas que se basea en gran medida nos aneis non conmutativos. Estuda estruturas alxébricas abstractas que representando os seus elementos como transformacións lineares de espazos vectoriales, e módulos sobre estas estruturas alxébricas abstractas. En esencia, unha representación fai un obxecto alxébrico abstracto máis concreto describindo os seus elementos mediante matrices e as operacións alxébricas en termos de adición matricial e multiplicación matricial, que é non conmutativa. Os obxectos alxébricos susceptibles de tal descrición inclúen grupos, álxebras asociativas e álxebras de Lie. O máis prominente destes (e historicamente o primeiro) é a teoría de representación de grupos, na cal os elementos dun grupo se representan polas matrices invertibles de tal xeito que a operación do grupo é a multiplicación da matriz.
Charles Bradley
miniatura|No Zelt-Musik-Festival de [[Friburgo, Alemaña|Friburgo, Alemaña. 2016]] Charles Bradley, nado en Gainesville, Florida, o 5 de novembro de 1948, e finado o 23 de setembro de 2017, foi un cantante estadounidense de funk/soul/R&B, que asinou co selo Daptone Records da división Dunham Records. Apareceu no documental, Soul of America, estreado en South by Southwest no 2012.
Federación de Fútbol de Islandia
A Federación de Fútbol de Islandia ou KSÍ (en islandés: Knattspyrnusamband Íslands) é o organismo encargado da organización do fútbol en Islandia.
Foi fundada en 1947 e está afiliada á FIFA desde ese mesmo ano. En 1954 foi unha das asociacións fundacionais da UEFA.
Encárgase da organización da liga e a Copa de Islandia, así como os partidos da Selección de fútbol de Islandia nas súas distintas categorías.
Norberto Recamán Lago
Norberto Recamán Lago, nado en Cee cara a 1914 e finado na Coruña o 9 de decembro de 1936, foi un sindicalista galego. miniatura|Oficio do 8 de xullo de 1936 do Coronel-Gobernador Militar da Coruña ao xuíz permanente, relativo aos despois chamados [[Mártires de Brens.]]
Madog ap Gwallter
Madog ap Gwallter (fl c. 1250) foi un poeta cortesán galés da época medieval.
Traxectoria
Crese que Madog foi un freire franciscano que viviu a mediados do século XIII. É famoso por ter composto o poema máis antigo dos que chegaron ata nós sobre a natividade de Xesús en galés: Geni Iesu ou Mab a'n rhodded.
Só conservamos tres dos seus poemas. Os textos de dous deles atópanse no Llyfr Coch Hergest.
Gran Premio de España de 1978
O Gran Premio de España de 1978 foi unha carreira de Fórmula 1 celebrada no Circuíto do Jarama en Madrid, España o 4 de xuño de 1978. A carreira foi a sétima rolda da tempada de Fórmula Un.
Resumo
Unha vez máis o novo Lotus 79 demostrou a súa velocidade, de novo, con Mario Andretti na pole, Ronnie Peterson ao seu carón (pilotando o 79 por primeira vez), e Carlos Reutemann na segunda fila. James Hunt fixo un gran comezo, e lideraba na primeira curva por diante de Andretti e Reutemann, Peterson caeu á novena posición. Hunt liderou durante sete voltas antes de que o pasase Andretti. Reutemann marchou terceiro ata que tivo que entrar en boxes para cambiar os pneumáticos, polo que John Watson quedou terceiro ata que foi pasado por Jacques Laffite, pero un recuperado Peterson pasou aos dous. Hunt sufría problemas de pneumáticos e empezou a caer de novo, e así Peterson acadou a segunda posición e terceiro quedou Laffite. Así se mantivo ata o final, Andretti gañou e xunto a Peterson noutro Lotus fico un 1-2, Laffite conseguiu a última praza do podio.
Adolfo Mosquera
Adolfo Mosquera Castro, nado en Caldas de Reis o 3 de xullo de 1860 e finado na mesma vila o 30 de xaneiro de 1940, foi un avogado, xornalista e escritor galego.
Traxectoria
Estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela e ao rematar instalouse como avogado en Caldas de Reis. Dono dun balneario en Catoira. Republicano, dirixiu El Umia (1886), foi redactor de El Ciclón de Pontevedra e promoveu os periódicos El Demócrata e La Democracia de Caldas de Reis. Publicou un poema en A Gaita Gallega. Foi secretario do concello da Guarda durante a ditadura de Primo de Rivera e na Segunda República do Grove e Caldas de Reis (1935). Foi un escritor combativo contra o caciquismo e poeta. Escribiu baixo os pseudónimos Sensitiva e El duende de Mazaracos. Obtivo premios en certames rexionais, un deles pola poesía costumista "Os feitizos y-os meigallos". Publicou un relato en dúas entregas titulado "Na represa" en O Galiciano.
Fi
miniatura|150px|dereita|Maiúscula e minúscula da letra fi. Fi é o nome da vixésimo primeira letra do alfabeto grego (φῖ); equivale ao /f/, anteriormente tiña o valor de /ph/, oclusiva labial xorda aspirada. Minúscula φ, maiúscula Φ. Adoita transcribirse como f. Como signo numérico representaba o quiñentos. En maiúscula serve tamén para designar o vixésimo primeiro canto da Ilíada de Homero e en minúscula o vixésimo primeiro da Odisea.
C/Z Records
C/Z Records é un selo discográfico estadounidense baseado en Seattle creado a principios de 1985 por Chris Hanzsek e Tina Casale coa edición do agora lendario LP, Deep Six, que recompilaba as priemiras gravacións dos proxenitores reais do que posteriormente foi coñecido como grunge. Na actualidade o selo é propiedade de Daniel House.
Historia
O selo fundárono a principios de 1985 Chris Hanzsek e Tina Casale. A súa primeira edición, aparecida o 1 de setembro dese ano, foi titulada Deep Six (CZ001). Este era un LP recompilatorio que contaba con algunhas bandas de grunge como Soundgarden, The Melvins, Green River, Skin Yard, Malfunkshun e The U-Men. A nivel nacional, o disco foi unha especie de decepción, e despois duns 18 meses, Chris e Tina decatáronse de que levar un selo discográfico non era a carreira que querían perseguir.
Daniel House, baixista de Skin Yard, que estaba negociando a realización do primeiro disco para a súa banda, finalmente fíxose cargo das operacións do selo. Durante varios anos C/Z foi pouco máis que unha afección, pero rapidamente converteuse nunha saída para moitas bandas pequenas de Seattle, das que House pensaba que facían boa música. En 1989 House comezou a traballar como director de vendas para un novo selo independente da cidade chamado Sub Pop, e eventualmente deixou C/Z convertida xa nun éxito. Posteriormente lanzou os priemiros álbums e sinxelos de destacadas bandas como The Presidents of the United States of America, The Melvins, Built to Spill, 7 Year Bitch, The Gits, Silkworm e Hammerbox.
No ano 1993 C/Z asinou un contrato de produción e distribución con RED Distribution, que pertencía a Sony. O contrato non funcionou e deixou ao selo sen recursos en menos dun ano. House viuse forzado a reorganizarse e pasaría un ano ata que aparecesen novas edicións con C/Z.
En 1996 Zoo Entertainment, pertencente a BMG, apadrinou a C/Z. Zoo proporcionoulle un modesto presuposto para operar e gravar, e asitíuna cos novos artistas. En 1997 Zoo ía ser adquirida por Volcano Entertainment e as terceiras empresas foron retiradas da compra.
Daniel House volveu a C/Z funcionando a tempo parcial, editando ocasionalmente algún disco pero con pouca frecuencia.
J Records
J Records foi un selo discográfico estadounidense propiedade de Sony Music Entertainment, e distribuído a través de RCA/Jive Label Group.
Historia
J Records foi fundado no ano 2000 polo veterano industrial Clive Davis, con 15 millóns de dólares financiados pola BMG, despois da súa expulsión de Arista Records ese mesmo ano, e inicialmente operou como unha discografía independente ditribuída a traves da BMG. Olivia foi a primeira artista en asinar con J Records, pero posteriormente foi expulsada polas súas pobres vendas de álbums. No ano 2001, o selo tivo éxito coa súa primeira edición, o multi-platino Songs in A Minor, álbum de estrea de Alicia Keys, do que se venderon ao redor de 12 millóns de copias en todo o mundo. Ese mesmo ano, J Records tivo outro éxito co primeiro álbum de O-Town. Posteriormente artistas establecidos como D'Angelo, Jamie Foxx e Monica uníronse ao selo.
No ano 2002, BMG mercou unha participación maioritaria do selo. Ese mesmo ano, J Records comezou a funcionar baixo o RCA Music Group, onde Davis foi nomeado presidente e CEO, e asinou cos gañadores do programa American Idol Fantasia e Ruben Studdard. En agosto do 2005 as operacións de J Records fusionáronse coas de Arista Records, aínda que ámbolos dous selos continuaron editando os seus propios produtos.
Durante o verán do 2011 o RCA Music Group someteuse a unha reestruturación que levou ao peche de J Recors, xunto cos selos irmáns Jive e Arista, o día 7 de outubro. RCA Records comezará a editar todos os traballos do RCA Music Group a través de RCA Records.
Fred Uhlman
Fred Uhlman, nado en Stuttgart en 1901 e finado en Londres en 1985, foi un escritor en lingua inglesa de orixe alemá.
Traxectoria
Viviu a súa nenez e mocidade entre as paisaxes da Selva Negra e o lago Constanza, nunha Alemaña que pasou da experiencia democrática da República de Weimar a contemplar o ascenso imparable de Adolf Hitler e o nazismo.
Xudeu e avogado comprometido co socialismo Uhlman tivo que enfrontar a partir de 1933 un exilio que o levou a Francia, España e finalmente á cidade de Londres, onde se adicou intensamente á pintura e ós seus escritos autobiográficos.
Unha das súas principais obras foi Reencontro publicada en 1971.
Primeiro ministro dos Países Baixos
miniatura|dereita|80px|Brasón do goberno dos Países Baixos. O primeiro ministro é o xefe de goberno dos Países Baixos e tamén é coordenador político do goberno.
Esta é a lista dos primeiros ministros dos Países Baixos despois de 1848.
James Nesbitt
James Nesbitt, nado o 15 de xaneiro de 1965 en Ballymena, Condado de Antrim, é un actor norteirlandés de cinema, televisión e teatro.
Filmografía
miniatura|220px|Nesbitt (dereita) con [[Liam Neeson en Belfast, xaneiro de 2008]]
Fabiano Caruana
miniatura|dereita|220px|Fabiano Caruana en novembro de 2013. Fabiano Luigi Caruana, nado en Miami (Florida) o 30 de xullo de 1992, é un xogador de xadrez italianoamericano. Posúe o título de Gran Mestre e compite por Italia. A novembro de 2018 ocupa o segundo posto da clasificación mundial. Non puido arrebatarlle o título de campión do mundo a Magnus Carlsen no campionato do mundo de 2018 logo de empatar nos 12 xogos pactados e perder no desempate de partidas rápidas por 3-0.
Traxectoria
A súa nai, Santina Caruana, é italiana, polo que Fabiano posúe ámbalas dúas nacionalidades. Cando tiña só cinco anos, o seu talento para o xadrez xa foi visíbel para os organizadores dun torneo en Park Slope, Nova York. Sendo aínda cativo disputou torneos por todo o mundo, consolidándose coma unha das promesas do xadrez mundial. Así mesmo, viviu en diversos sitios coma Madrid ou Lugano para continuar coa súa formación xadrecística.
Con tan só 14 anos, 11 meses e 20 días obtivo o título de Gran Mestre, converténdose no xogador máis novo en obter o título da historia do xadrez estadounidense e italiano. É o terceiro xogador coa puntuación ELO máis alta da historia (2844), tan só por detrás do actual campión do mundo, Magnus Carlsen, e do excampión Gary Kasparov.
Khi
miniatura|150px|dereita|Maiúscula e minúscula da letra khi.
Khi é a vixésimo segunda letra do alfabeto grego (χῖ); equivale ao /x/ ou ao /χ/, o son do iota do castelán; anteriormente tiña o valor de /kʰ/, oclusiva velar xorda aspirada. Minúscula χ, maiúscula Χ. Adoita transcribirse como c ou qu. Como signo numérico representaba o seiscentos. En maiúscula serve tamén para designar o vixésimo segundo canto da Ilíada de Homero e en minúscula o vixésimo segundo da Odisea.
Apodemus microps
O Apodemus microps é unha especie de pequeno mamífero da familia muridae abundante no centro e norte de Europa e en Siberia.
Reencontro
Reencontro (orixinalmente Reunion) é unha novela escrita por Fred Uhlman e publicada por primeira vez en 1971.
Descrición
O argumento céntrase na amizade de dous mozos alemáns, un de familia aristócrata e o outro de orixe xudía, na chegada de Adolf Hitler ó poder.
Adaptacións
O director Jerry Schatzberg fixo unha adaptación cinematográfica en 1988, co mesmo título orixinal: Reunion.
David Moyes
David William Moyes, nado en Bearsden o 25 de abril de 1963, é un exfutbolista e actual adestrador de fútbol escocés. Xogaba de defensa e actualmente adestra o West Ham United FC da Premier League inglesa.
Traxectoria
O 9 de maio de 2013 anunciouse que sería o sucesor de Alex Ferguson no Manchester United. En abril de 2014 foi destituído debido aos malos resultados, sendo substituído por Ryan Giggs.
O 11 de novembro de 2014 firmou como novo adestrador da Real Sociedad até xuño de 2016, en substitución de Jagoba Arrasate.
Filmes propostos ó mellor filme internacional na 53ª edición dos Óscar
200px|miniatura|[[Vladimir Menshov, director do filme gañador.]] Os seguintes 26 filmes, todos eles de países diferentes, foron propostos na 53ª edición dos Óscar para o premio de mellor filme en lingua non inglesa. Os títulos salientados en azul e verde son os cinco filmes nomeados, en representación de Francia, Hungría, España, a Unión Soviética e o Xapón. O galardón recaeu sobre a Unión Soviética, co filme Moskva slezam ne verit.
O Camerún, Colombia, Islandia e Portugal presentaron os seus filmes por vez primeira nesta edición.
Psi
miniatura|150px|dereita|Maiúscula e minúscula da letra psi. Psi é o nome da vixésimo terceira letra do alfabeto grego (ψῖ); equivale ao /ps/. Minúscula ψ, maiúscula Ψ. Adoita transcribirse como ps. Como signo numérico representaba o setecentos.
Psi é tamén a abreviatura do monosacárido psicosa.
FORTE
FORTE (acrónimo de Fast On-orbit Recording of Transient Events) é un satélite artificial dos Estados Unidos lanzado o 29 de agosto de 1997 mediante un foguete Pegasus XL desde a base Vandenberg da Forza Aérea.
Características
A misión de FORTE é facer medicións de radioemisións provenientes da superficie terrestre para verificar que se cumpren os tratados de prohibición de ensaios nucleares.
A estrutura básica do satélite está feita dun composto de grafito e epoxi e pesa só 41 kg. FORTE leva unha antena despregable de 10 m de longo, varios magnetómetros, un sensor de horizonte terrestre, un volante de inercia e unha barra de torque magnético.
Compostaxe
miniatura|dereita|250px|Composteiro. A compostaxe é un proceso de xestión de lixo que consiste en reintegrar os materiais de refugallo orgánicos no proceso produtivo do solo como fertilizante en base a unha descomposición aerobia. En realidade, a compostaxe non é máis ca reproducir, nunhas circunstancias particulares e controladas, o proceso habitual da natureza para a xestión da materia orgánica en descomposición.
O material produto da compostaxe é o compost. O estrume é unha variante particular de compost.
Descrición
miniatura|250px|dereita|Composteiro artesanal A compostaxe é un proceso de xestión de lixo, común a todo o século XX, pero particularmente difundido dende comezos do século XXI coma resposta ao problema do tratamento do lixo nas áreas urbanas e coma medida alternativa á incineración e ás súas consecuencias sobre o efecto invernadoiro.
O compost é un fertilizante que, combinado coa terra, outórgalle aos solos nutrientes necesarios para o cultivo e o desenvolvemento vexetal. A compostaxe pode realizarse sobre calquera volume de materia orgánica, pero as formas máis habituais son:
A principal desvantaxe do primeiro é que, ao non controlar o proceso de selección de lixo, a compostaxe pode perder calidade e incluso estragarse por completo. A desvantaxe do segundo é que reduce a incidencia da compostaxe ao supor unha tarefa máis para os cidadáns e ao restinxir os participantes a aqueles que poidan darlle unha saída ao composto (propietarios de hortas e xardíns).
Historia
A técnica agrícola de utilización de abonos orgánicos xa era coñecida polos romanos. Catón, no seu tratado De agricultura, xa menciona o tratamento do esterco, e tamén así o denomina Shakespeare centos de anos máis tarde no Hamlet, empregando xa a palabra inglesa compost. As técnicas tradicionais de cultivo da terra empregaron este sistema, e o procedemento de engadir estrume (mestura de esterco de animais con residuos vexetais, fundamentalmente toxo) ás leiras foi unha práctica común en Galicia ata finais do século XX.
Pero o desenvolvemento da compostaxe como técnica agrícola alternativa ao uso de fertilizantes químicos tivo que agardar ao comezo do século XX. O botánico e técnico agrícola Albert Howard realizou entre 1905 e 1939 diversos experimentos de descomposición aerobia con fins agrícolas nunha granxa na cidade de Indore, na actual India, onde demostrou que os cultivos producidos coa axuda de compost resultaban máis exitosos e resistentes ás enfermidades cós cultivados con abonos artificiais. O método por el deseñado, coñecido como "compostaxe Indore", integra tres partes de residuos orgánicos vexetais e unha parte de esterco.
A partir dos seus experimentos comezan a desenvolverse asociacións de agricultura ecolóxica, coma a estadounidense Organic Farming and Gardening (1942) ou a británica Soil Association (1946). O movemento con todo non consegue unha ampla difusión ata que na década dos setenta as principais asociacións ecoloxistas mundiais comezan campañas de promoción e ata que na década dos noventa os gobernos occidentais comezan a integrar a práctica da compostaxe nos seus plans de tratamento de residuos.
Compoñentes da compostaxe
Son materiais ricos en hidróxeno a herba, o lixo xerado na cociña (restos de froita e verdura, casca de ovo, sobras do café e das infusións, faragullas de pan e varreduras), o esterco e excrementos do gando, argazos, as ortigas ou o toxo. Son materiais ricos en carbono a palla, as follas mortas, os restos de plantas vellas, o papel, o cartón, os anacos e achiñas de madeira e as cinzas da lareira.
Ademais, o monte de material en proceso de compostaxe debe estar sempre húmido (pero non lavado, de maneira que se se adoitan cubrir os composteiros e evitarlles así a choiva), así como aireado para que se produza unha correcta mestura e circulación de animais e bacterias corrompedoras no conxunto. Para facilitar unha correcta circulación do aire, moitos composteiros teñen fendas e furados nos seus laterais; tamén é axeitado remexer a mestura cada poucos días, e alternar durante o período de formación, materiais de diferentes texturas, impedindo a formación de estratos impermeábeis, coma capas de follas, capas de papel etc.
Non se deben incluír na compostaxe materiais inorgánicos (plásticos, metais), nin carne nin peixe (porque, aínda que si se descompoñen, producen desequilibrios na mestura e atraen animais non desexados), nin excrementos de cans, gatos ou humanos (porque poden transmitir enfermidades a través dos cultivos onde se use o compost), nin malas herbas ou plantas enfermas que poidan danar, ao remate, nos cultivos.
Fases da compostaxe
miniatura|dereita|A mudanza de temperatura da noite e do día produce vapor sobre un montón de compost O proceso de formación do compost depende fundamentalmente da calidade e diversidade dos materiais orgánicos, do volume, das condicións climatolóxicas externas e do grao de humidade e de aireación a que estea sometido a mestura. Nun proceso ideal, as fases da compostaxe serían :
Modalidades da compostaxe
250 px|miniatura|dereita|Composteiro de gran capacidade. Pode verse como está pechado para evitar a choiva e como presenta fendas laterais para facilitar a aireación A compostaxe, tanto industrial ou comunitaria coma familiar, adopta diversas estratexias e procedementos en función da capacidade de recepción de material, da saída que se lle poida dar ao compost, e do perfil dos residuos orgánicos. Con todo, hai algúns métodos que poden servir de orientación :
Quique Bordell
Quique Bordell, nado en Lugo en 1962, é un pintor galego, coñecido tamén cos alcumes de Señor Bordell, Gato López, Visceral B., El Artista Antes Conocido Como Quique Bordell, Doctor Faustroll e Bacabú Invisible.
Traxectoria
Estudou o bacharelato no Colexio Fingoi, tendo como profesor de debuxo a Luís Gómez Pacios. De formación autodidacta, os seus inicios artísticos están relacionados co mundo do cómic e a interpretación dramática, realizando performances en varias películas en formato super-8 de Javier Devesa. Aparece facendo varias personaxes na película O peregrino e o viño, ambientada na Galiza medieval.
Comezou a traballar con 18 anos na pintura e na técnica de creación de bonecos e marionetas en papel maché. Participa na revista Atlántico Express xunto a autores como Germán Refojo, Honorio ou Leovigildo García, en Con todo Lugo de detalles, promocionada por Xaime da Pena, e en Lupus Augustus, editada por Juan Rompe. Colaborou coa sala Nasa de Compostela, e participou no grupo Pintautores Asociados. Viviu un tempo en Nova York, e ao seu regreso expuxo na sala Almirante de Lugo. Instalouse nun estudio do Campo Castelo e formou parte dun grupo de artistas reunidos en torno á sala Bacabú. En 2007 expuxo no Museo Provincial de Lugo obras da súa última etapa.
Colaborou con Títeres Trompicallo no proxecto Violeta Coletas.
Economía de Iraq
A economía de Iraq caracterízase por unha forte dependencia da exportación de petróleo e por acentuar un desenvolvemento dirixido por organismos centrais. Antes do inicio da guerra contra Irán en setembro de 1980, o futuro da economía iraquí era brillante. A produción de petróleo alcanzara o nivel de 3,5 millóns de barrís por día e os ingresos do petróleo sumaban 21.000 millóns de dólares en 1979 e 27.000 millóns de dólares en 1980. Ao comezar a guerra, Iraq acumulara aproximadamente 35.000 millóns de dólares en reservas de divisas.
Presente
Os últimos anos, a mellora das condicións de seguranza do país e o progresivo retorno dos investimentos teñen axudado a dinamizar a economía, especialmente nos sectores de enerxía, construción civil e comercio. Un crecemento económico máis duradeiro, unha saúde fiscal de longo prazo e unha mellora xeral do padrón de vida dependerán da aprobación, polo goberno central, de importantes políticas de reformas.
Voo 965 de American Airlines
O voo 965 de American Airlines era un voo regular entre o aeroporto de Miami e o aeroporto Alfonso Bonilla Aragón en Cali, Colombia. O 20 de decembro de 1995 o Boeing 757-200 que operaba a ruta, con rexisto N651AA, esnafrouse contra unha montaña en Buga, Colombia, matando 151 dos 155 pasaxeiros e os 8 tripulantes. O accidente foi o primeiro dun 757 de propiedade estadounidense e é o peor accidente de aviación ocorrido en Colombia. No seu momento foi o accidente con máis mortos dun 757, superado polo voo 301 de Birgenair con 189 vítimas mortais ocorrido sete semanas despois. Cinco pasaxeiros, todos sentados na mesma zona do avión, sobreviviron ao impacto inicial, pero un morreu dous días despois polas súas feridas.
Parátopo
miniatura| 1. [[Rexión Fab
Voo 965 de American Airlines
A Unidade Administrativa Especial de Aeronáutica Civil colombiana investigou o accidente e determinou que foi causado por erros de navegación da tripulación de voo.
Parátopo
2. Rexión Fc
Voo 965 de American Airlines
Avión
O aparello era un Boeing 757-223 con rexistro N651AA. Voara por vez primeira o 12 de agosto de 1991, e fora o 390 Boeing 757 construído. O avión estaba equipado con dous motores Rolls-Royce RB211.
Fraga
Unha fraga é un tipo específico de bosque:
Parátopo
3. Cadea pesada
Fraga
Como topónimo pode referirse a:
Amais, como apelido pode referirse a:
Parátopo
5. Rexión Fv co parátopo
6. Rexións bisagra.]] O parátopo é a parte dun anticorpo que recoñece ao antíxeno e é o lugar onde se unen o antíxeno e o anticorpo. É unha pequena rexión de 15–22 aminoácidos da molécula do anticorpo chamada rexión Fv que está constituída por partes das cadeas pesada e lixeira do anticorpo situada nos extremos dos brazos da molécula de inmunoglobulina (que ten forma de Y).
O receptor de linfocitos B (BCR) ten tamén parátopos para antíxenos, xa que é un anticorpo integrado na membrana plasmática do linfocito B.
A parte do antíxeno na cal se une o parátopo denomínase epítopo. A forma do epítopo pode ser imitada por un mimótopo, polo que será tamén recoñecido polo parátopo e causará unha resposta inmunitaria similar. Na figura represéntase un anticorpo de linfocito B esquemático típico coas súas partes, no cal as partes internas dos extremos dos brazos (o idiotipo, zona no círculo) forman o parátopo, que se une ao epítopo.
Estela Estévez Barreiro
María Estela Estévez Barreiro, nada en Vigo o 24 de febreiro de 1965, é unha ex-atleta olímpica galega.
Sante Ceccherini
Sante Lorenzo Minotti Ceccherini, nado en Incisa in Val d'Arno o 15 de novembro de 1863 e finado en Marina di Pisa o 9 de agosto de 1932, foi un militar e tirador de esgrima italiano, merecente de tres medallas de prata ao valor militar e gañador dunha medalla olímpica.
Estela Estévez Barreiro
Traxectoria
miniatura|A cidade de Vigo ós seus atletas. Adestrada por Oliva Román, proclamouse campioa absoluta de España en 6 ocasións coa sección de atletismo do Celta de Vigo. Entre outros logros, en 1989 foi gañadora dos 3.000 metros no Campionato Iberoamericano celebrado en México. Tamén participou en mundiais de atletismo e, no ano 1992, nos Xogos Olímpicos de Barcelona.
Sante Ceccherini
Traxectoria
Esgrimista de sona, dedicouse á actividade deportiva. O título de campión de Italia valeulle a promoción a capitán en 1897. Participou nos Xogos Olímpicos de 1908 en Londres logrando a medalla de prata en sabre por equipos. En 1910 ascendeu a maior. En 1912 participou na Guerra Italo-Turca, mandando un batallón do 11º Rexemento Bersaglieri, recibindo unha medalla de prata e unha de bronce ao valor militar. Durante a primeira guerra mundial comandou o 12º Rexemento bersaglieri e pola súa actuación na Segunda Batalla do Isonzo recibiu outras dúas medallas de prata e acadou o grao de xeneral. Despois do conflito acolleuse ao chamamento de Gabriele D'Annunzio a unirse á Impresa di Fiume, onde xa participaba un fillo seu.
No ano 1922 participou na Marcha sobre Roma, uníndose á Lexión Toscana. Dous anos despois foi promovido a tenente xeneral confiándolle o comando da Milicia Voluntaria para a Seguridade Nacional da Toscana.
Ligazóns externas
Giorgio Rochat, Sante Ceccherini no Dizionario Biografico degli Italiani, Roma, Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 1979, Vol. 23.
Fiz V, antipapa
Amadeu VIII de Savoia, nado en Chambéry o 4 de setembro de 1383 e finado en Thonon-les-Bains o 6 de xaneiro de 1451, foi conde (1391-1416) e duque (1416-1440) de Savoia. De 1439 ao 1449 foi antipapa co nome de Fiz V ou Félix V.
Traxectoria
Ao morrer o seu pai, Amadeu VII de Savoia, o novo conde era moi novo polo que a súa nai Bona de Berry asumiu a rexencia pero foi apartada do poder por intrigas palacianas. Arredor de 1400 asumiu o poder, incrementou os seus dominios e casou con María de Borgoña en 1401. Despois da morte da súa dona retirouse á vida monástica en 1434 e fundou a orde de San Mauricio e. En 1439 o Concilio de Basilea contrario a Uxío IV elixiuno papa. En 1449 ao morrer Uxío IV, Amadeo abdicou deseguido. A igrexa católica teno polo último dos antipapas históricos e xa no seu tempo tivo poucos seguidores.
°C-ute
miniatura|right|Logotipo do grupo °C-ute é un grupo xaponés de J-Pop totalmente feminino dentro do Hello! Project. O carácter "°C" (Grao Celsius) é substituído por "C" na anotación co obxectivo de expresar fervor – o guión non ten ningún significado en particular. A pronunciación apropiada en xaponés é kyūto (キュート).
Historia
°C-ute foi formado no ano 2005, por sete rapazas do Hello! Project Kids que non foron escollidas para o grupo Berryz Kobo. O grupo foi anunciado oficialmente o 11 de xuño de 2005, aínda que a súa formación rumoreábase os meses previos. Máis tarde, en xaneiro do 2006, Kanna Arihara, unha Hello Pro Egg, foi engadida o comezar o ''Hello! Project Winter 2006 tour, como parte do equipo das Wonderful Hearts''. O 31 de outubro de 2006, Megumi Murakami deixou o grupo repentinamente, sen ningunha cerimonia de graduación. Antes da formación do grupo, algúns membros traballaban con outros de Morning Musume en proxectos como Aa! e ZYX.
O 21 de febreiro de 2007, °C-ute lanza o seu primeiro single oficial: "Sakura Shirari". O primeiro día a venda estaba o terceiro nas listas de Oricon, un fito nunca logrado por Morning Musume (as que acadaron a sexta posición co seu single debut). Co seu single debut, °C-ute convertese no grupo máis novo (cunha idade media de 13 anos) en chegar a clasificación do Top 10. O seu último single debutou na terceira posición das listas semanais de Oricon. O 30 de decembro do ano 2007, °C-ute foi elixido como o mellor grupo nos Japan Record Award.
Outros
Foron lanzados moitos DVDs para o crube de fans oficial e só se podían conseguir por correo por tempo limitado.
Omega
miniatura|150px|dereita|Maiúscula e minúscula da letra omega. Omega é a vixésimo cuarta letra do alfabeto grego (ὦ μέγα); equivale ao /o:/, o longo aberto, pois o pechado era representado como ου, que logo pasou a ter o valor de /u/. Minúscula ω, maiúscula Ω. Adoita transcribirse como o. Como signo numérico representaba o oitocentos. En maiúscula serve tamén para designar o vixésimo cuarto canto da Ilíada de Homero e en minúscula o vixésimo cuarto da Odisea.
Red Dragon
Red Dragon é un filme estadounidense dirixido por Brett Ratner que foi estreado no 2002. Precuela do filme O silencio dos cordeiros, baseada na novela Red Dragon de Thomas Harris.
Sinopse
Anos despois comeza a actuar outro asasino en serie, alcumado "Tooth Fairy" pola prensa. Mata familias escollidas aparentemente de forma aleatoria durante dúas lúas cheas consecutivas. Coa esperanza de deter o asasino antes da seguinte Lúa, o axente especial Jack Crawford (Keitel) pídelle axuda a Graham, que acepta para non cargar na conciencia coa morte doutra familia. Logo de visitar a escena do crime e falar con Crawford, decide ir consultar ao doutor Lecter.
"Tooth Fairy" é Francis Dolarhyde (Fiennes), un psicótico que ten un trastorno de personalidade múltiple, e mata por orde do "Gran Dragón Vermello". Está obsesionado cun cadro do pintor William Blake, The Great Red Dragon and the Woman Clothed in Sun, e pensa que cada vítima que "muda" o achega máis preto de "converterse" no Dragón. A súa patoloxía débese a numerosos abusos durante a infancia por parte da súa sádica avoa.
Freddy Lounds (Hoffman), un xornalista da prensa amarela que seguiu a Graham despois de que Lecter o apuñalase, perségueo agora para chegar a Tooth Fairy. Créase unha correspondencia secreta entre Lecter e Dolarhyde, e a muller de Graham (Parker) e o fillo común son protexidos despois de que Lecter lle dese a Tooth Fairy o enderezo do axente. Lecter, consciente de que os axentes do FBI dependen del, aumenta as súas esixencias: a cambio da súa axuda, pide unha cea de primeira clase na súa cela e recuperar os seus libros.
Coa esperanza de enganar a Tooth Fairy, Graham dálle unha entrevista falsa a Lounds, na cal di que o asasino é un homosexual impotente. Isto provoca a Dolarhyde, que secuestra a Lounds, o pega a unha antiga cadeira de rodas, fórzao a retractarse das acusacións, e despois o lanz rúa abaixo coa cadeira de rodas ardendo.
No seu trballo nun laboratorio fotográfico de St. Louis, Dolarhyde comeza unha relación con Reba McClane (Watson), unha compañeira de traballo cega, mais a súa personalidade-Dragón pídelle que a mate. El lévaa a casa, onde fan o amor. Dolarhyde logra deter a posesión por parte da personalidade do Dragón indo ao Brooklyn Museum e comendo o cadro orixinal de Blake.
Graham deduce que o asasino coñecía a disposición das casas das súas vítimas a partir de vídeos domésticos, aos que podía acceder porque traballaba nunha empresa de edición de imaxe.
Dolarhyde atopa a Reba con outro compañeiro de traballo, Ralph Mandy (Whaley), se ben realmente a ela non lle gusta. Furioso, Dolarhyde mata a Mandy, secuestra a Reba, lévaa á súa casa, e préndelle lume á mesma. Sentíndose incapaz de dispararlle a ela, Dolarhyde suicídase. Reba logra escapar xusto cando a policía chega e a casa estoupa.
Dolarhyde, que fora quen de representar a súa propia morte, aparece en casa de Graham en Florida. Alí colle como refén o fillo de Graham, ameazando con matalo cun anaco de vidro roto. Para calmar a situación, Graham berra ao fillo cos insultos que a avoa de Dolarhyde usara contra el. Sentindo unha súbita simpatía co neno, Dolarhyde ataca furioso a Graham mentres o neno escapa a un lugar seguro. Os dous homes teñen un tiroteo e quedan feridos, mais Molly, a esposa de Graham, finalmente acaba coa vida de Dolarhyde.
Aeroporto de Tartu
O aeroporto de Tartu é un aeroporto estoniano en Reola, a 10,9 quilómetros ao sur de Tartu. É o segundo aeroporto máis grande de Estonia. Tamén é chamado aeroporto de Ülenurme debido á súa proximidade con esa vila.
Historia
O aeroporto inaugurouse o 15 de maio de 1946. Unha nova terminal foi construída en 1981 e a pista de aterraxe e rodadura tamén foron melloradas nese momento. Dende o ano 2005 o aeroporto ven sendo operado por Tallinn Airport Ltd. En 2009 a pista foi ampliada ata os 1 799 metros.
No presente só Nordic Regional Airlines opera voos regulares entre Tartu e Helsinqui diariamente. Estonian Air Regional proporciou servizos a Talín ata o 21 de decembro de 2012, e airBaltic operou voos a Riga ata o 1 de agosto de 2011.
Post-it
dereita|250px|miniatura|Post-it miniatura|250px|Preprinted Post it notes Un post-it é unha pequena folla de papel autoadhesiva de dimensións variables, así como tamén as formas e cores. Emprégase para escribir notas recordatorias a fin deixalas despois sobre calquera tipo de superficie. É unha marca rexistrada, propiedade da "Minnesota Mining and Manufacturing Company", máis coñecida como 3M.
Fabrícanse de diversas dimensións, formas e cores, aínda que o tamaño típico é un cadrado de 7,6 cm de lado, de cor amarelo.
Historia
O adhesivo orixinal usado nos Post-it inventouno no ano 1968 Spencer Silver, un investigador da compañía 3M. En realidade estaba a buscar un novo adhesivo potente, e como non o deu atopado, non lle deu ningún uso.
No ano 1974, a un amigo seu, Arthur Fry, ocorréuselle empregar o adhesivo para crear marcapáxinas, mentres folleaba un libro. Os primeiros prototipos estiveron dispoñibles en 1977, e durante os anos 1980-1981, despois dunha poderosa campaña publicitaria, o produto púxose á venda en todo o mundo.
Goldberger
Goldberger é un apelido alemán amplamente espallado.
Alberto Comesaña
Alberto Comesaña García, nado en Vigo o 1 de agosto de 1961, é un cantante, presentador de televisión e expolítico galego.
Traxectoria
Naceu en Vigo, sendo o menor de tres irmáns, de pai natural de Santo André de Comesaña e nai orixinaria do concello coruñés de Vilasantar. Estudou Enxeñaría Agrícola en Lugo, ao tempo que comezou a actuar como DJ no pub Stilton da cidade lucense.
Xa en 1991 creou xunto coa cantante asturiana Cristina del Valle, á que coñecera na TVG, o grupo de música Amistades Peligrosas. Máis tarde, en 1998 anunciaron a súa separación despois de 7 anos de éxitos, e cadaquén seguiu coa súa carreira en solitario. Durante eses anos presentou tamén na Televisión de Galicia os programas Con perdón e Bravo polos amigos.
En 2003 anunciouse a volta de Amistades Peligrosas. Sacaron un disco titulado La larga espera e realizaron unha xira que se prolongou ata 2005.
Política
Na segunda metade da década de 2010 realizou labores políticos como militante do Partido Popular e membro da executiva deste partido en Boadilla del Monte. Así mesmo, ocupou o posto de secretario xeral da Asociación de Compositores y Autores de la Música, colectivo ligado á SGAE.
Barbeito (terra)
miniatura|300px|Leira a barbeito. O barbeito é unha técnica de cultivo pola que unha terra de labor se deixa sen sementar durante unha tempada. Tamén se chama así á terra de labor abandonada. Recibe así mesmo os nomes de coita, coitío ou poula.
Nalgunhas zonas de Galicia un barbeito é unha terra de secaño onde se cultiva centeo,trigo, millo e/ou patacas.
A técnica do barbeito, que pode durar un ou varios ciclos vexetativos, ten o fin de recuperar e almacenar materia orgánica e humidade, ademais de evitar patóxenos agardando a que os seus ciclos rematen sen poder volver a se renovar por mor da falla de hóspedes dispoñíbeis.
A leira a barbeito, antes de volverse a cultivar, rózase para eliminar a matogueira, as silvas ou a maleza; entón se labra de xeito que a parcela estea pronta para a bota.
Kosher
miniatura|300px|McDonald's kosher en [[Buenos Aires, Arxentina.]]
El País (homónimos)
El País é o nome de varias publicacións:
Tamén foi o nome de varias publicacións galegas:
Kosher
Un alimento kosher é un tipo de comida propia do xudaísmo, que cumpre con certas esixencias desta relixión. As leis do kaxrut (כַּשְׁרוּת en hebreo, kašrut en hebreo estándar) ("manter o kosher", dise en hebreo: כֶּשֶׁר / כָּשֶׁר; e en hebreo estándar kéšer / kášer) son as leis dietéticas do xudaísmo. A comida de acordo coa lei xudía denomínase kóxer, da palabra hebrea kaxer (כשר), que significa "axeitado" (neste caso, para o consumo humano). A comida que non cumpre a lei xudía chámase treifah ou treif (טרפה) ("rota"); o termo orixinalmente referíase ós animais que foran mortos despois de seren feridos mortalmente por animais salvaxes e polo tanto non eran aptos para o consumo humano. Entre os sefardís, as referencias fanse exclusivamente á carne non kóxer.
As leis básicas do kaxrut no libro da Torah están no Levítico, os seus detalles están especificados pola lei de tradición oral (a Mixnah e o Talmud) e os rabinos codificáronas despois.
Cabanelas, Borraxeiros, Agolada
Cabanelas é un lugar da parroquia de Borraxeiros, no concello pontevedrés de Agolada, na comarca do Deza. Segundo o INE, no 2008 tiña 12 habitantes (4 homes e 8 mulleres), o que supón unha diminución de 8 habitantes con respecto ao ano 2000.
Kosher
Existen de feito varios niveis de kaxrut, en cuxo derradeiro banzo se esvaece entre medias do comportamento e a mesma comida. Por exemplo, a comida non kóxer pódese vender ó público xeral ou usarse para animais domésticos. Porén, o leite e a carne non poden mesturarse, mesmo aínda que o resultado da combinación se teña que tirar, deixar sen vender ou de dar ós animais.
Tipos de comidas
As comidas son kosher cando cumpren tódolos requirimentos que a lei xudía lle esixe á comida. As causas do incumprimento poden variar dende a presenza de mestura entre leite e carne ó uso de produtos procedentes de Israel que non estean decimados (recaudo do 10%) convenientemente ou mesmo o uso de utensilios de cociña que fosen usados antes con comida non kosher.
Identificación da comida kosher
As comidas adquiribles nas tendas pódense identificar coa presenza do símbolo gráfico chamado hechxer (de plural hechxerim), que indica que a comida está garantida como kosher por unha autoridade rabínica. Isto pode facerse por un só rabino pero é máis normal que sexa por unha organización.
miniatura|Símbolo da Unión de Congregacións xudías Ortodoxas para garantir a comida kosher.
O emblema máis habitual é o da figura . Procede de inscribir un U dentro dunha circunferencia, que simboliza a Unión de Congregacións Ortodoxas. Porén, moitos rabinos e organizacións, teñen a súa propia insignia e hai moitos outros símbolos.
O hechxerim de certas autoridades ás veces se considera inválido por parte doutras. Un K só se utiliza de cando en cando como símbolo de kaxrut, pero este símbolo non ten dereitos de copia (mecanismo que impide a falsificación doutros símbolos), e o único que indica que a compañía fabricante o considera kosher.
Outro xeito de comprobar o kaxrut dun produto é ler a lista de ingredientes: porén, moitos observantes do kaxrut non consideran que abonde, aínda que o certo é que pode identificar obviamente substancias non kosher presentes na comida.
Os produtores de comidas e aditivos poden contactar coas autoridades xudías para validaren o seu produto como kosher. Un comité visitará as súas instalacións para inspeccionar os métodos de produción e os contidos do produto e así expedir un certificados de que todo está en orde.
Por diferentes motivos, como mudanzas dos procesos produtivos, produtos que antes eran kosher poden perder a súa hechxer; por exemplo, o cambio dun aceite de lubricación a outro que teña sebo. A miúdo, estes cambios vixiaranse por parte do rabino ou organización supervisores para garantiren que se use unha nova embalaxe para o novo produto que non induza a pensar en ningún hechxer ou kaxrut, pero nalgúns casos as etiquetas co hechxer poden chegar ós novos alimentos non kosher. Debido a isto, hai unha dinámica moi activa na comunidade xudía para identificar os produtos que son dubidosos, así como os produtos que xa son kosher pero que aínda non portan o hechxer na etiqueta. Estas campañas mesmo poden destapar as situacións nas que un hechxer desautorizado aparece nun produto tanto accidental como deliberadamente.
Razóns para estas leis dietéticas
Aínda existe un debate sobre as motivacións e os significados das leis sobre o kaxrut. A filosofía xudía recoñece que das 613 leis (mitsvot), unha boa parte non se poden explicar racionalmente: clasifícanse como chukim, incluíndo leis como a do número 19, o heifer vermello (probablemente base do argumento do filme "O bosque"). Hai dous puntos de vista respecto a estas leis: un afirma que as leis teñen razón pero no que a explicación final do mitsvot non está ó alcance da intelixencia humana e a outra perspectiva defenden que estas leis non serven máis que para instituíren a disciplina.
Porén, as autoridades xudías modernas e máis clásicas rexeitan esta perspectiva, e tamén os estudosos actuais. Maimónides, por exemplo, sostén que tódalas leis dadas por Deus teñen unha razón, que á humanidade lle está permitido buscarlles as súas razóns e que debería sentirse cómoda sabendo que existen razóns racionais para tódalas leis divinas da Torah, mesmo aínda se non se sabe con seguridade cales son estes motivos. Para Maimónides, a idea de que Deus dea leis sen razón é un anatema.
Kosher na actualidade
Algúns xudeus que non contemplan tódalas esixencias do kaxrut aínda así cumpren con algunhas das leis: por exemplo, abstérense da carne de porco e do marisco. Hainos tamén que evitarían tomar leite con carne sen saberen porqué cumpriren con isto é tan estraño. Do mesmo xeito hainos que cumpren un certo nivel de kaxrut na casa mentres que non teñen ningún prexuízo ó comeren nun restaurante non kosher.
Extrapolación lingüística
En inglés, o termo kosher emprégase frecuentemente cun significado metafórico para dicir "aceptable" ou "aprobado", que é o significado denotativo ou convencional en hebreo. Tamén é parte dalgúns nomes de produtos comúns: por exemplo, o sal kosher (tecnicamente "sal [que cumpre con] kaxer" é unha forma de sal que ten cristais de facetas ou lados irregulares, facendo que sexa ideal para preparar carne consonte a lei kaxrut, debido a que a alta área superficial dos cristais absorba o sangue con máis eficacia. Así mesmo, o cogombro kosher é un tipo especial de cogombro orixinario de tendas europeas orientais de ultramarinos especiais (delicatessen) cun sabor específico.
As leis de protección do consumidor en moitos sitios prohiben o uso do termo kóxer agás que se demostre que segue as leis dietéticas xudías, pero a definición varía segundo as diferentes xurisdicións e situacións. Por exemplo, nalgúns lugares a lei obriga a que un rabino certifique o kasrut mentres que noutros abonda con que o fabricante o crea. Moitos produtos embalados coa etiqueta de kóxer terían que ter certa certificación de confianza coas leis xudías, pero son os individuos os que deben definir o nivel que é axeitado para si mesmos.
Barbeito (terra)
É unha técnica moi usada na rotación de cultivos por algúns agricultores que procuran que se repoñan os nutrientes e a composición química do solo antes doutra xeira de colleita, para que naturalmente se poida restaurar o equilibrio dos elementos que compoñen a terra.
Durante o tempo que fica sen cultivar, o solo é sometido a unha serie de labores co obxecto de mellorar a súa predisposición á cultura.