cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Renfe Operadora
Formación
Renfe conta con Escolas Técnicas Profesionais para a formación e reciclaxe de maquinistas nalgúns dos principais nós da rede ferroviaria de Adif como son: Bilbao, León , L'Hospitalet , Madrid , Miranda de Ebro , Santander , Santiago de Compostela , Sevilla ou Valencia. En Galiza tamén dispón dun segundo simulador en Monforte de Lemos para reciclaxe na condución.
The View
The View é unha banda escocesa de indie, punk, tamén considerada de rock alternativo. Son orixinarios de Dryburgh, Dundee.
Publicaron os sinxelos "Superstar Tradesman" e "Wasted Little Djs".
En 2007 publicaron o seu primeiro disco de estudo, Hats off to the buskers (Sony BMG Music), con cancións como Posh boys ou Same jeans, ademais dos anteriores sinxelos. Causaron moitísima expectación no Reino Unido.
Modelos autorregresivos integrados de medias móbiles
En estatística, un modelo autorrregresivo integrado de medias móbiles (ARIMA) é unha xeralización dun modelo autorregresivo de media móbil (ARMA). Estes modelos axústanse a datos de series temporales para entender mellor os datos ou para predicir puntos futuros da serie. O modelo adóitase describir como un modelo ARIMA (p,d,q) onde p, d e q son enteiros iguales ou maiores que cero e fan referencia á orde das partes autorregresiva, integrada e de medias móbiles do modelo, respectivamente.
O modelo ARMA xeralízase engadindo un parámetro d para crear o modelo ARIMA (p, d, q)
onde d é un enteiro positivo (se d é cero entón o modelo é equivalente a un modelo ARMA). Debe terse en conta que non tódalas combinacións de parámetros producen modelos con comportamento correcto. En particular, se o modelo ase quere que sexa estacionario os parámetros deberán cumprir certas condicións.
Algúns casos especiais do modelo dedúcense de xeito natural. Por exemplo, un modelo ARIMA(0,1,0) vén dado por:
o cal é un simple camiño aleatorio.
Úsanse moitas variacións do modelo ARIMA. Por exemplo, se se usan varias series temporais, Xt pódense considerar como vectores, e entón un modelo VARIMA pode ser máis apropiado. Outro exemplo, supoñamos o volume de tráfico dunha estrada. Os fins de semana teñen un comportamento claramente diferenciado dos días de semana. Neste caso considérase que é mellor utilizar un modelo SARIMA (ARIMA estacional) que incrementar a orde das partes AR e MA do modelo. Se se sospeita que a serie temporal contén dependencia ó longo do tempo, entón o parámetro d debe substituírse por valores non enteiros nun modelo fraccional ARIMA (FARIMA, ou tamén chamado ARFIMA).
ARIMA
Blink-182
blink-182 é unha banda de rock estadounidense formada en 1992 en Poway, California. O grupo está composto por Mark Hoppus (vocal e baixo), Travis Barker (batería) e Matt Skiba (guitarra e vocais). Recoñecida polo seu son pop punk enerxético e letras divertidas e moitas veces adolescentes, a blink-182 converteuse nunha das bandas máis influentes da escena punk rock dos anos 1990 e 2000
Orixes de 1992 a 1998
A banda naceu en 1992, en Poway, un dos barrios de San Diego, concretamente onde Tom DeLonge e Scott Raynor coñeceron a Mark Hoppus, un rapaz de Ridgecrest, California. Os tres decidiron formar unha banda. Tras consideraren un número de nomes, como “Duct Tape” (Cinta para canos), acordaron chamárense simplemente Blink. So este nome, o 27 de abril de 1993, Blink lanzou un EP coñecido como Flyswatter (Matamoscas). Esta demo foi gravada usando un boombox, un gravador caseiro, no garaxe de Scott, así se explica a pobre calidade de son.
Antes do final dese ano, a banda realizou outra demo casete coñecida como Buddha, lanzada por Filter Records. Na gravación incluíuse "The Girl Next Door", cover da banda de punk Screeching Weasel. Tras o lanzamento desta demo, a banda viuse implicada nunha polémica cunha banda techno de Irlanda, que aseguraba ter o copyright do nome da banda, Blink. Para evitaren males maiores, o trío decidiu engadir o número 182. Moitas teorías sobre a orixe do nome, sobre todo do 182, xurdiron entre o público. Unha delas, a máis célebre e difundida é a que asegura que 182 é o número de veces que Al Pacino di a palabra fuck ("foder" en galego) en O prezo do poder. Porén, a banda reiterou en varias ocasións que o número non significa nada en especial, e que foi escollido ao chou.
A banda comezou a facerse un nome na escena punk rock de principios dos 90, que viviu o seu auxe particular en 1994, co lanzamento de tres dos discos máis importantes do punk rock moderno: Dookie, de Green Day; Smash, de The Offspring e Punk in Drublic, de NOFX. A banda coñeceu aos veteranos The Vandals durante un concerto con Unwritten Law, e axudaron a blink-182 a emerxer con forza na escena punk de San Diego grazas a que The Vandals os incluíron en moitos dos seus concertos. Máis tarde, blink-182 agradecéullelo relanzando a súa vella demo remasterizada Buddha mediante Kung Fu Records, selo de Joe Escalante, baixista de The Vandals. Amais, a banda apareceu nunha morea de vídeos promocionais de surf, skate e snowboard. Precisamente, unha compañía australiana de roupa destes deportes, Billabong, (unha das máis importantes do mundo hoxe en día) comeza a patrocinar a banda. Tamén, un dos primeiros logos da banda era un B, lanzado conxuntamente por blink-182 e Billabong aproveitando o xogo de comezar os seus nomes pola mesma letra.
En 1994, a banda, xa como blink-182, fichou por Cargo Music, selo independente de punk rock de San Diego, para lanzar o seu primeiro álbum de estudio, chamado Cheshire Cat, lanzado con Grilled Cheese Records, filial de Cargo. O álbum contiña varias novas versións das cancións que aparecían en Buddha e os seus sinxelos "M+M's" e "Wasting Time", alén doutras cancións moi populares nos concertos da banda como Carousel.
Antes de embarcarse no seu novo álbum, a banda participou no Warped Tour de 1996 canda bandas como NOFX e Pennywise. Após mudarse a Encinitas, California, a banda fichou por MCA Records para gravar Dude Ranch co produtor Mark Trombino e lanzado á súa vez por MCA e Cargo (sería o seu derradeiro material con blink-182). O álbum foi un éxito cando os dous sinxelos Josie e Dammit ascenderon ao cume das listas de éxitos estadounidenses e o disco logra o disco de platino.
Universidade Johns Hopkins
A Johns Hopkins ofrece programas de grao e posgrao no seu campus principal, o campus de Homewood, en Baltimore. Ademais, a universidade ten campus, ente outro lugares, en Rockville (capital do condado de Montgomery), Washington, D.C., Boloña (Italia) e Nanjing (China).
Punta Langosteira
Punta Lagosteira, frecuentemente grafado Langosteira, é un promontorio localizado no concello de Arteixo, 7 km ao suroeste da cidade da Coruña. A morfoloxía do cabo, caracterizado pola súa costa esgrevia, viuse alterada recentemente pola construción do porto exterior da Coruña, iniciada en 2005.
Universidade Johns Hopkins
A Johns Hopkins está considerada como unha das institucións académicas e de investigación máis importantes do mundo e está entre as universidades máis prestixiosas dos Estados Unidos.
Punta Langosteira
Na parte occidental do cabo, onde se está a construír o porto, estaba situado o castro costeiro do Cociñadoiro, que foi escavado antes da súa destrución. O xacemento funcionara como factoría fortificada especializada na metalurxia do bronce. A Autoridade Portuaria da Coruña comprometeuse a expoñer os achados unha vez acabadas as obras. En xuño de 2012 a Autoridade Portuaria e o Concello de Arteixo escolleron o parque de Monticaño como localización do centro de interpretación do castro de Cociñadoiro, aínda pendente de construír.
Universidade Johns Hopkins
Orixe
Johns Hopkins, quen dá nome á universidade, foi un empresario, abolicionista e filántropo estadounidense que naceu en 1795. Johns, o seu nome de pía, ten un "s" ao final porque tratábase do apelido de solteira da súa nai. Foi un home de negocios, presidente de banco e magnate dos ferrocarrís, e está considerado como un dos máis grandes financeiros de Baltimore no século XIX. Ao morrer solteiro, en 1873, estableceu no seu testamento a creación dunha universidade dedicada ao estudo e á investigación científica, e tamén dun hospital que brindara a mellor atención médica. Creáronse así o Hospital Johns Hopkins e a primeira universidade dos Estados Unidos dedicada especificamente á investigación científica e aos estudos de posgrao. Grazas a esta doazón de 7 millóns de dólares da época, quedaban por primeira vez directamente vinculados un hospital e unha universidade nos Estados Unidos. Posteriormente establecéronse na universidade tamén estudos de grao.
Punta Langosteira
Historia
miniatura|dereita|A refinería de petróleo de [[Repsol, no Polígono industrial A Grela - Bens (A Coruña). Vista dende Pastoriza.]] En 1964 inaugurouse a refinaría de Repsol entre os vales de Bens e Nostián, e o porto da Coruña, situado na ría, pasou a ser un porto petroleiro. Para a descarga dos buques petroleiros e carga dos produtos refinados construíuse un oleoduto que cruza o sur a cidade. A Coruña é a única cidade de Europa de máis de 50.000 habitantes atravesada por un oleoduto. A situación dunha terminal petroleira na ría da Coruña entraña un risco para a cidade e a navegación na zona.
En 1976 o Urquiola tocaba fondo provocando unha marea negra e en 1992 era o Aegean Sea o que encallaba e ardía preto da Torre de Hércules. En 2002 produciuse o accidente e afundimento do Prestige, que causou unha marea negra que afectou a toda a costa galega. O Prestige sufriu unha avaría que facía necesario un porto refuxio onde transvasar a carga e facer as reparacións que evitasen a perda do buque.
O accidente puxo de relevo a necesidade dun novo porto para afastar o tráfico petroleiro da cidade da Coruña e da canle de entrada ao porto. O lugar elixido foi o litoral entre punta Lagosteira e o encoro do Rexedoiro. O custo de obra sería pagado ao 40% pola Unión Europea, o 30% polo Ministerio de Fomento e o restante 30% pola Autoridade Portuaria da Coruña. A liberación de superficie no porto permitiría a venda de terreos que serían recualificados para un uso urbanístico.
As obras en punta Lagosteira iniciáronse en 2005. O primeiro buque en empregar punta Lagosteira como porto foi o Blue Marlin durante as operacións de carga do HMAS Canberra en 2012. As actividades de estiba portuaria comezaron en setembro de 2012 coa carga do buque Hammonia Korsika con 35.000 toneladas de clínker e outro cargueiro con pezas metálicas fabricadas por Horta Coslada en Sabón.
A obra do porto exterior está a ser feita pola UTE (Unión Temporal de Empresas) Langosteira, formada por DRAGADOS, SATO, FPS e COPASA.
Accidentes na construción
miniatura|300px|Porto Exterior da Coruña visto dende punta Lagosteira. En novembro de 2010, 200 metros de dique foron danados por ondas de ata 17 metros. En 2011 morreran cinco traballadores nas obras do porto exterior. En 2012 a Fiscalía solicitou dous anos e dez meses de prisión para cada un dos nove procesados como responsables do accidente en que morreu un traballador o 19 de xullo de 2005.
Operadores
Dende a súa inauguración o porto exterior foise ocupando dando servizo a diversos operadores e para cargas.
Rob Kardashian
Robert Arthur Kardashian, nado o 17 de marzo de 1989, é unha personalidade de televisión, empresario e deseñador de moda estadounidense. Dende 2007, protagoniza o programa de telerrealidade Keeping Up with the Kardashians. O seu éxito levouno a el e á súa familia a alcanzar a fama mundial.
Familia
O seu pai foi Robert Kardashian, quen faleceu no 2003, e a súa nai é Kris Houghton. Ten tres irmás máis vellas (Kourtney, Kim e Khloé). Tamén conta con dúas medio-irmás de nai, (Kendall e Kylie).
Female Pleasure
Contido
O filme defende a liberación da sexualidade feminina en relacións iguais e sensuais entre os sexos no século XXI. Acompaña cinco mulleres de diferentes contextos culturais que se ergueron contra a represión da sexualidade feminina nas súas comunidades relixiosas e culturais. O documental revela semellanzas entre as diferentes protagonistas e mostra a súa loita por unha sexualidade autodeterminada, aínda que os escenarios das cinco activistas son diversos: a escritora estadounidense Deborah Feldman deixou a comunidade hasídica da cidade de Nova York ; a psicoterapeuta somalí Leyla Hussein tivo que sufrir mutilación xenital cando era unha nena e loita contra esta práctica; a artista xaponesa manga Rokudenashiko foi arrestada varias veces debido ao seu traballo presentando xenitais femininos; a erudita bávara Doris Reisinger, unha exmonxa, denunciou publicamente as experiencias de abuso nunha comunidade espiritual en Roma; e Vithika Yadav, que traballa como editora de educación sexual en Delhi.
Lanzamento
O filme foi premiado o 5 de agosto de 2018 no Festival Internacional de Cinema de Locarno na Semana da Crítica. O lanzamento da película fíxose o 8 de novembro de 2018 en Alemaña e Austria, e o 15 de novembro en Suíza. En abril de 2019, a estrea norteamericana segue no Festival Internacional canadiano de documentais Hot Docs.
Contexto
A produción do filme foi liderada por Mons Veneris Films GmbH, Zürich, Das Kollektiv für audiovisuelle Werke GmbH, Zürich, e Indi Film GmbH, Stuttgart, nunha coprodución con SRG SSR, Arte, SRF, RTS e RSI. O filme foi dirixido por Barbara Miller.
Recadación
En Suíza, o filme tivo a recadación máis grande de todos os documentais suízos do ano 2018. En Alemaña, #Female Pleasure estreouse como o filme máis exitoso da fin de semana e foi o cuarto máis visto de 2018. Segundo a televisión alemá, o filme era un dos documentais máis relevantes do ano 2018.
Resposta da crítica
Como #Female Pleasure se centra nas restricións patriarcais da sexualidade das mulleres, as/os críticos de cinema consideraron o filme como unha contribución ao debate #MeToo. Martin Kudlac escribiu en Screen Anarchy: "A principios do século XXI, os estereotipos culturais e de xénero son obxecto dunha importante reavaliación mentres as mulleres a as súas voces na sociedade se apoderan e se escoitan alto e claro. (...) Miller contribúe ao debate máis candente a través dos ollos de cinco mulleres valentes dispostas a actuar e testificar." Engade que Miller non ataca as relixións a través dunha película feita como "un punto informado sobre o sexismo inherente e a misoxinia frecuentemente exercida no medio ou baixo a pretensión dun ser superior, mentres se utiliza o corpo da muller como clave".
Annette Scharnberg da radiotelevisión suíza-alemá subliñou a importancia do filme no mutuo entendemento entre os sexos: "Só cabe esperar que aqueles individuos que están molestos polas supostas queixas sobre a igualdade, MeToo e asuntos de xénero serán máis capaces de comprender, grazas a filmes como #Female Pleasur, por que non hai outra alternativa que loitar contra esta cultura de opresión." Dixo que Miller demostrou como a discriminación, a misoxinia e a violencia sexual estaba conectada ao redor do mundo a estruturas patriarcais, lexitimadas por textos sagrados, tanto cristiáns, xudeus, musulmáns, budistas ou hindús.
Escribindo para Los Angeles Times, Maria Garcia estimou a obxectividade e universalidade do tema: Cada unha das protagonistas "proporciona un punto de vista privilexiado da marca única da misoxinia que hai nas súas respectivas culturas. Todas son superviventes de violación ou doutras formas de agresión sexual. Os temas cos que elas se confrontan non son novos, aínda que as historias da súa radicalización son atraentes e a hábil montaxe e o enfoque obxectivo de Miller dan como resultado unha película sorprendentemente íntima e que afirma a vida."
Recoñecementos
O filme recibiu varios premios e nomeamentos: Despois do Premio Zonta da Semana da Crítica do Festival de Locarno de 2018, o filme gañou o Premio Especial do Xurado Interrelixiososo do Festival Internacional de Leipzig para películas documentais e de animación. Foi nomeado no Premio de cinema suízo 2019 en tres categorías, O mellor documental, a mellor puntuación e a mellor edición, en Austria gañou un Premio Romy na categoría do mellor documental de cinema. No Festival de cine documental de Tesalónica gañou o premio Amnistía Internacional na sección de dereitos humanos e o premio Wift.
Manuel Cambeses Garrido
Manuel Cambeses Garrido, finado en Ponteareas o 10 de xaneiro de 1925, foi un mestre e político galego.
Traxectoria
Foi elixido alcalde de Ponteareas o 1 de abril de 1920. Cesou no cargo en abril de 1922.
As Bouzas, Goiriz, Vilalba
As Bouzas é un lugar da parroquia de Goiriz, no concello lugués de Vilalba, na comarca da Terra Chá.
Zdravljica
Zdravljica (en esloveno: un brinde) é o himno nacional de Eslovenia dende o 27 de setembro de 1989.
É a sétima estrofa da poesía "Zdravljica", escrita en 1844 por France Prešeren (1800-1849), para a que Stanko Premrl realizou unha composición coral co mesmo nome.
Lista de códigos telefónicos internacionais
Está é unha lista de códigos para as chamadas telefónicas internacionais. Os números actuais asignounos a Unión Internacional de Telecomunicacións na súa recomendación E.164.
O símbolo «+» diante dos códigos de cada país simboliza o prefixo de chamada internacional. Este prefixo a marcar depende do país dende o que fagamos a chamada. A UIT aprobou o 00 coma o estándar a seguir, que xa foi implantado pola maioría dos países. Por exemplo, chamando dende un teléfono localizado en Galicia, substituiriamos o símbolo «+» por 00; para chamar ao Perú (que ten código +51) marcariamos un número do tipo «0051##########». Nos teléfonos móbiles si que é posible introducir directamente o símbolo «+» no lugar do prefixo de chamada internacional, xeralmente premendo dúas veces a tecla do asterisco. miniatura|500px|Lista de códigos telefónicos internacionais coloreados segundo o primeiro díxito.
Zona 1: América do Norte
Canadá, Estados Unidos, e algunhas illas do Caribe e Pacífico, sendo algunhas delas posesións británicas e outras estadounidenses. Son todos eles territorios incluídos na área NANPA, área do plan de numeración de América do Norte, que para os efectos de telefonía é coma un único país con código internacional +1. Os códigos co formato +1-XXX representan en realidade o código de área XXX dentro da zona +1 NANPA, non un código de país.
Zona 2: África
Toda África, xunto con outros territorios non africanos coma Aruba, Groenlandia e as Illas Feroe.
Zona 8: Extremo Oriente
Extremo Oriente e servizos especiais.
Zona 9: Resto de Asia
Sur, oeste e centro de Asia e Oriente Medio.
Racing Club Vilalbés
O Racing Club Vilalbés é un club de fútbol galego da cidade de Vilalba, na provincia de Lugo. Foi fundado en 1931 e na actualidade milita na Segunda División RFEF.
Historia
O Racing Club Vilalbés foi fundado en Vilalba en 1931, grazas a un grupo de amigos dos que xurdira a idea xa en 1929. Na vila existía outro club de fútbol, o Sporting Vilalbés, fundado en 1925. En xaneiro de 1931 constituíuse o Racing Club Vilalbés, tendo como primeiro presidente a César Fernández Paz, sendo sucedido o 29 de novembro dese mesmo ano por Francisco Roca.
En 1940, trala chegada do franquismo e a prohibición das denominacións estranxeiras nos clubs, o Racing Vilalbés cambiou o seu nome oficial polo de Club Villalbés, denominación que tivo ata 1965. O 31 de agosto de 1948 inaugurouse o Campo do Castelo, cun partido entre o Deportivo da Coruña e o Racing de Ferrol. En 1958 o campo pasou a chamarse Estadio Roca, en homenaxe ao presidente do club, Francisco Roca.
Na tempada 1991/92 produciuse o primeiro ascenso do Racing a Terceira División, categoría que perdeu tres tempadas máis tarde. Na tempada 1998/99 volveu ascender e xogou en Terceira durante catro anos. O equipo volveu á categoría na tempada 2008/09, acadando o cuarto posto na tempada 2010/11, quedando clasificado para a fase de ascenso a Segunda División B. No playoff quedou eliminado na primeira fase polo Alhaurín de la Torre CF.
Na tempada 2022/23, despois de 14 tempadas consecutivas na categoría, o club conseguiu un histórico ascenso á Segunda División RFEF. Con Simón Lamas no banco, o equipo acabou cuarto no Grupo I da Terceira División RFEF, accedendo así á fase galega da promoción de ascenso. Eliminou primeiro ao Rápido de Bouzas e a continuación ao Arousa, clasificándose para a fase nacional. Nesta, o seu rival foi o La Calzada rioxano, co que empatou a un gol no encontro de ida na Magdalena. No partido de volta en Santo Domingo de la Calzada, o Racing Vilalbés conseguiu unha ampla vitoria, gañando por 3-0 con goles de Marcos, Álex Pérez e Santi, e certificou así o ascenso á cuarta categoría do fútbol español.
Estadio
O Racing Club Villalbés xoga no Estadio Municipal da Magdalena, en Vilalba. Ten unha capacidade de 2.500 espectadores.
Laibach
Laibach é un grupo esloveno de música industrial. Naceu como asociación cultural xuvenil en 1980, nunha vila mineira, centro da vangarda obreira iugoslava, chamada Trbovlje. Laibach é o nome en alemán da capital eslovena, Liubliana.
Historia
Desde os seus inicios Laibach pretendeu unha ruptura simbólica e ideolóxica unindo elementos, nazi-fascistas, stalinistas, nacionalistas iugoslavos e eslovenos; así como cunha hábil combinación entre a arte nazi-fascista e a arte socialista.
A súa primeira acción (terminoloxía utilizada polo grupo tanto para concertos como para outras aparicións públicas) foi denunciada ás autoridades polos propios círculos obreiros da cidade, sendo prohibida. Pouco tempo despois acudiron á televisión nacional a unha entrevista co xornalista Yure Pengov, trala cal o grupo foi vetado definitivamente.
Porén, as autoridades iugoslavas non exercían unha acción directa contra este grupo, xa que non podían encarceralos por raparse o pelo e citar a Tito e a Edvard Kardelj, xa que era a mesma base na que descansaba o seu sistema político. Esta era a arma que utilizaban estes mozos: loitar contra o sistema represivo establecido coas mesmas armas que os seus represores.
As súas primeiras gravacións foron editadas por modestos selos centroeuropeos ,pero axiña amosaron o seu potencial e a súa proxección, e tras unha destacada xira por Europa oriental (Occupied NATO Tour 1985), foron captados por Mute records, o prestixioso selo británico de música alternativa. Pouco a pouco fíxose bastante habitual a particular revisión do grupo de cancións pop-rock populares como "One Vision" de Queen ou o álbum "Let It Be" dos Beatles. Laibach pretendía identificar as súas propias estruturas totalitarias coas de Occidente, utilizando para iso o mesmo método de expresión da cultura do entretemento. O rock que, aínda que supostamente é expresión de liberdade, é vehículo de dominación en Occidente.
Trala independencia Laibach regresou a Eslovenia como iniciador e referente do debate democrático. Porén, continúan o seu labor, dado que, nas súas propias palabras:
''O Leste colapsouse porque creu cegamente na definición utópica occidental da liberdade do individuo. O Oeste só sobrevive porque astutamente estableceu un sistema que insiste en que a xente é libre. É dicir, baixo a democracia a xente cre que está actuando de acordo coa súa vontade e desexos propios''.
Laibach forma parte do colectivo NSK (Neue Slowenische Kunst, Nova Arte Eslovena), que adquiriu o carácter de estado durante a separación das repúblicas de Iugoslavia como reacción ós "feitos nacionais" e os enfrontamentos armados derivados.
NSK é un estado cunhas fronteiras fóra do espazo, senón no tempo. NSK existe nos eventos que se producen nas zonas que caen temporalmente baixo a súa xurisdición, reproducindo neles as estruturas estatais.
Conceptualmente, se o mecanismo totalitario consiste na fabricación do futuro mediante a manipulación do pasado, o "retro-garde" en NSK recupera e adapta o pasado como reflexo do presente.
Tras isto, hai todo un intento de denuncia e transformación das estruturas totalitarias que se esconden trala aparencia dos sistemas políticos, xa sexan democracias ou ditaduras.
En 2004 e 2005 tocaron intensamente por Europa (por primeira vez en España con tres actuacións) e os Estados Unidos, e coas actuacións neste país presentouse un documental baixo o título de Divided States of America, editado o 9 de setembro de 2006.
O seu último disco Volk, saíu á venda o 23 de outubro de 2006, e os seus temas son versións de himnos de distintas nacións e estados do mundo. Camuflada en belas melodías e atmosferas delicadas, escóndese unha caricaturización do "pobo" no sentido nacional do termo. O propio título do disco participa no xogo de conceptos, xa que Volk en alemán significa 'pobo', mentres que volk en esloveno (e en ruso) significa 'lobo'. Así, a portada amosa o debuxo dunhas ovellas (o pobo como rabaño), mentres que nas páxinas interiores aparece a ameazadora imaxe do lobo.
Nos temas "America" e "Anglia", así como no libreto interior do disco, realízase ademais unha crítica aberta (moito máis explícita do que adoita ser habitual en Laibach) contra a supremacía política e cultural anglosaxoa no mundo.
Trigás, Sagra, O Carballiño
Trigás é un lugar da parroquia de Sagra no concello ourensán do Carballiño na comarca do Carballiño. Estaba deshabitado no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE. Tamén estaba deshabitado no ano 2010.
María Díaz Vidal
María Díaz Vidal, nada en Betanzos e finada en 2013, foi unha poeta galega en lingua galega e castelá.
Javier Losada
Francisco Javier Losada de Azpiazu, nado na Coruña en 1955, é un político galego. Foi alcalde da Coruña dende o 24 de marzo de 2006 ata o 11 de xuño de 2011.
Traxectoria
Médico de formación, é membro da executiva galega do PSdeG-PSOE. Formou parte da corporación municipal coruñesa dende o ano 1983 desenvolvendo diversos cargos, entre eles Educación, Cultura, Economía, Planificación e Urbanismo e a Tenencia de Alcaldía.
Tras as eleccións ao Parlamento de Galicia 1997 foi elixido deputado para a 5.ª lexislatura (1997–2001), mais oficializou a súa baixa o 17 de febreiro de 1999, sendo substituído por Marisol Soneira Tajes.
O 24 de marzo de 2006 sucedeu na alcaldía a Francisco Vázquez Vázquez, tras ser este designado embaixador no Vaticano. Tamén relevaría o excalde dos seu cargos no Senado e o comité executivo da FEMP.
Nas eleccións municipais do 2007 o PSdeG-PSOE obtivo 11 concelleiros, perdendo así a maioría absoluta. Desde entón Javier Losada liderou un goberno de coalición co BNG.
Nas eleccións de 2008 presentouse como senador, e foi elixido pola provincia da Coruña.
Nas eleccións municipais do 2011 o PSdeG-PSOE obtivo 8 concelleiros, 3 menos ca nas anteriores eleccións, e perdeu a alcaldía da Coruña ao obter a maioría absoluta o PPdeG, á fronte do que estaba o candidato Carlos Negreira. Ese mesmo ano 2011, nas eleccións xerais revalidou o mesmo resultado que obtivera no Senado e resultou de novo o representante socialista na Cámara Alta.
Javier Losada foi secretario xeral dos socialistas coruñeses durante doce anos, entre 1999 e 2011, así como membro da Executiva Nacional Galega do PSdeG-PSOE e do Comité Federal do PSOE.
Foi tamén membro fundador da Orquestra Sinfónica de Galicia (OSG) e ocupou a presidencia de distintos organismos como a Empresa Municipal de Aguas de La Coruña EMALCSA, o Consorcio para la Promoción de la Música o o Consorcio de Turismo.
Dende xuño do ano 2018, coa chegada de Pedro Sánchez ao goberno, converteuse en Delegado do Goberno en Galicia, cargo que deixou en 2021 cando foi substituído por José Miñones. En 2023, foi nomeado membro do Consello de Estado.
Adam Waczyński
Traxectoria profesional
O 2 de xullo de 2014, anunciouse a súa fichaxe polo Obradoiro CAB da Liga ACB.
O 9 de setembro de 2021, Waczyński asinou un contrato de tres meses co Basket Zaragoza 2002 da Liga ACB. O 9 de decembro de 2021, o Zaragoza anunciou a continuidade de Waczyński ata final de tempada.
Economía de Fidxi
Fidxi, dotada de recursos forestais, minerais e pesqueiros, é unha das economías máis desenvolvidas do Océano Pacífico, aínda que posúa un vasto sector de subsistencia. As exportacións de azucre, os envíos de diñeiro dos seus cidadáns residentes no estranxeiro e unha crecente industria de turismo - que recibe 400 a 500 mil visitantes por ano - son as principais fontes de divisas externas. O procesado de azucre corresponde a un terzo da actividade industrial, pero nos últimos anos enfrontou varios inconvenientes. Os problemas estruturais do sector inclúen o baixo investimento e os pouco claros dereitos de propiedade sobre a terra. A industria do azucre recibiu un acceso especial á Unión Europea, pero poderá ser afectada pola recente decisión de corte de subsidios por parte da UE.
Os golpes de estado de 1987 e 2000 afectaron severamente a economía, e o crecemento a longo prazo da economía de Fixi depende en gran medida da súa capacidade para formar unha administración estable e reducir a tensión social. As remesas dos traballadores emigrantes traballando en Kuwait e Iraq aumentaron significativamente a renda per capita.
Notas
Фиджи
O Araño, Rianxo
Santa Baia do Araño é unha parroquia que se localiza no norte do concello de Rianxo. Segundo o padrón municipal de 2013 tiña 1.372 habitantes (667 homes e 715 mulleres), distribuídos en 25 entidades de poboación, o que reflicte unha diminución en relación ao ano 2004, cando tiña 1.512 habitantes, e ao ano 1999, cando tiña 1.655 habitantes.
Patrimonio
Xunto á casa reitoral da parroquia atópase o meirande hórreo de toda Galicia, en canto a lonxitude (36,75 metros a cámara e 37,05 m o celeiro, con 2,40 m de alchura e 2,70 m de altura media) e capacidade (cámara 109,31 m³, celeiro 59,09 m³). Foi construído a mediados do século XVII.
Próximo á igrexa atópase o castro de Araño, no que se acharon muíños de man e restos de cerámica.
Bruno Senna
Bruno Senna Lalli nado en São Paulo o 15 de outubro de 1983, é un piloto brasileiro de Fórmula Un e o sobriño do falecido, e tres veces campión do mundo de Fórmula Un Ayrton Senna. Bruno Senna competiu no Campionato Mundial de Fórmula Un de a. Fixo o seu debut na Fórmula Un pilotando un Hispania Racing en 2010, correu para Renault a partir de agosto de 2011 como substituto de Nick Heidfeld, e pilotou para o equipo Williams en 2012. A súa nai é a irmá máis vella de Ayrton, Viviane. O seu pai, Flávio Lalli, morreu nun accidente de motocicleta en 1996. O esquema de cor do casco de Bruno é unha versión lixeiramente modificada da utilizada polo seu tío Ayrton Senna.
Traxectoria
Senna fixo o seu debut na Fórmula Un en 2010, conducindo un Hispania Racing. O 24 de agosto de 2011, Senna substituíu a Nick Heidfeld como piloto de Lotus Renault GP.
Traxectoria profesional
† Senna era un piloto invitado, non podía puntuar.
Resultados completos na Fórmula Un
Carreiras en letra grosa indican pole position, carreiras en cursiva indican volta rápida. * Tempada en curso
Filópodos
A dos filópodos (Phyllopoda) é unha subclase de crustáceos branquiópodos, que viven en augas pouco profundas, sobre fondos lamacentos, e que se caracterizan pola súa capacidade de poñer ovos con casca moi sólida, que os protexen durante os períodos nos que os seus hábitats quedan secos.
Clasificación
Segundo Martin & Davis (2001), a subclase dos filópodos inclúe os seguintes taxons:
Teddy Bautista
Eduardo Bautista García, coñecido como Teddy Bautista, nado en Las Palmas de Gran Canaria o 27 de maio de 1943, é un músico e empresario español, presidente da SGAE.
Traxectoria
Foi líder de Los Canarios, grupo de orixe canaria de finais dos anos 1960, que se dedicaba á música soul, derivando logo cara ao rock con metais. En 1968 tiveron o seu maior hit "Get on your knees". Cabe destacar o seu posterior traballo de rock progresivo Ciclos, no cal se versionan as catro estacións de Antonio Vivaldi, unha obra máis ben experimental no seu momento na que se fusiona o rock cos últimos avances da música electrónica da época.
É destacábel a súa achega á banda sonora de Xesuscristo Superstar, na que interpreta na súa primeira versión española a Xudas, un dos personaxes principais da obra. Tamén actuou en musicais (Annie, 1981) e en varias películas españolas da década de 1980. Desde entón non se dedicou a ningunha finalidade creativa, centrándose no seu cargo de presidente da SGAE.
En 2011 era o presidente do Consello de Dirección da Sociedade Xeral de Autores e Editores (SGAE) onde se viu implicado en numerosas polémicas, en especial pola súa campaña en favor do canon compensatorio por copia privada nos soportes audiovisuais, e por cobrar diñeiro en actos benéficos.
Pico Bolívar
O Pico Bolívar con 4 978 metros é a montaña máis alta de Venezuela.
Glaciarismo
O Pico Bolívar posúe neves perpetuas. Na súa área identificáronse catro glaciares, estudados desde mediados do século XX. Porén, dous deles fundíronse, desaparecendo na práctica, feito que se atribúe ao quentamento global. Os dous restantes perderon tamaño desde a década de 1970.
Nome
O Pico Bolívar con anterioriddae era denominado La Columna. O novo nome foi proposto por Miguel Febres Cordero en 1925 e foi adoptado oficialmente o 30 de decembro de 1934, en honra do prócer patrio Simón Bolívar. O nome de La Columna é agora utilizado para referirse ao macizo que inclúe o Pico Bolívar, El Toro e El León.
Ascensións
O Pico Bolívar non foi escalado até 1935, pois ao ser tomado El Toro durante tempo como a cima venezolana, era este pico o que atraía a atención dos montañeiros. O 5 de xaneiro dese ano Enrique Bourgoin e Heriberto Márquez, co guía Domingo Peña, escalaron até o cume do Bolívar.
Altitude
En 2002, con motivo da declaración das Nacións Unidas como o Ano Internacional das Montañas, o Instituto de Xeografía de Venezuela decidiu comprobar, xunto coa Universidade Simón Bolívar e a Universidade de Zulia, a altura exacta do pico. Nos anos anteriores á determinación exacta da altitude do IGVSB, estimouse que a altura máxima oscilaba entre os 4 976 e os 5 007 metros. Os resultados da campaña de 2002 outorgaron ao pico Bolívar unha altura de 4 978,4 ± 0,4 metros. A medición foi realizada polos científicos alpinistas Diego Martín Deiros e Carlos Rodríguez, da USB, e José Napoleón Hernández, do IGVSB, máis dous guías alpinistas de INPARQUES. Fíxose unha medición por GPS para unha rede xeodésica formada polos vértices Pico Bolívar, El Toro, Piedras Blancas, Mucuñuque e o Observatorio, este último pertencente á rede venezolana xeocéntrica REGVEN. Usáronse cinco receptores GPS de dobre frecuencia; tomáronse tamén medicións igualmente prolongadas e continuas para acadar maior volume de datos co paso do tempo, para facer máis consistente e de confianza a información.
Os datos DGPS obtidos en 2002 por Deiros, Rodríguez e Hernández foron tratados e publicados en 2003 polo Instituto Xeográfico de Venezuela, que dan o valor oficial actual de 4980 metros. Ademais, a Universidade Simon Bolívar tras dous anos de procesamento e cálculo adicional, utilizando datos obtidos en 2002, obtivo un valor semellante, pero máis preciso de 4 978±0,4 m, mesmo resultado que se publicou en 2005. Tamén en 2006 medicións adicionais por GPS confirmaron os mesmos valores de altitude. Porén, a antiga medida de 5 007 metros segue aínda a ser citada en publicacións que non revisaron os seus datos.
Organización Akatsuki
Akatsuki (暁) é unha organización criminal ficticia do manga Naruto. Está composta por ninja de alto nivel desterrados das súas vilas de orixe. Durante a primeira tempada o grupo non leva moita atención, sendo os principais antagonistas na segunda parte.
Características
Os membros de akatsuki caracterízanse pola súa longa vestimenta de cor escura con abodíos de nubes vermellas. Cada membro posúe un anel senlleiro, o cal simboliza a cada membro do grupo.Os ninja forman equipos de dous, e xuntos viaxan polo mundo na procura dos seus obxectivos. A pesar do compañeirismo, os membros teñen unha tensa relación co seu par, co que cooperan só para completar as súas tarefas. Orochimaru rexeitou proseguir na organización antes de comezar a historia da serie e os Akatsuki nunca pasaron de nove polo de agora.
Creación e obxectivo
A orixe de Akatsuki débese a Madara Uchiha. Aínda que o seu líder na práctica é Pain, máis tarde soubemos que Tobi en realidade lle daba ordes. Descoñécese cando se creou e quen o integraba ó principio, cales foron cambiando conforme desertaban ou cales foron eliminados durante as misións.
Dende a primeira aparición dos membros de Akatsuki na historia, Itachi Uchiha e Kisame Hoshigaki, á súa chegada a Konoha, sábese que teñen interese polo Kyūbi que alberga Naruto. Esta besta é a máis poderosa dun grupo de criaturas lendarias, os nove Bijū, cuxo poder está determinado polo seu número de colas. Unha das intencións da organización é prendelos a todos.
Máis tarde Pain desvela que, aínda que a organización se atopa nestes intres recompilando a tódolos Bijū e amoreando unha grande fortuna, isto só é unha primeira fase do seu plan. O seu obxectivo final é a creación dun exército de mercenarios ninja que non dependa de ningunha nación­, co cal poderán afiuzarse coma lí­deres no mercado de misións: logo usando aos Bijū, poderían crear guerras á súa medida, nas que soamente eles terán capacidade de intervir. Deste xeito pretenden impor o seu dominio a tódalas nacións e Aldeas Ocultas ninja. Unha vez acadado, o seguinte e derradeiro paso é a conquista do mundo.
Unha vez completada a extracción do Shukaku de Gaara, e trala extracción de Nibi (bijū de dúas colas) e o selado de Sanbi (de tres colas), só fican tres bestas por capturar, sendo unha delas o Kyūbi. Máis tarde Itachi e Kisame capturan ao Bijū de catro colas e mencionan que a súa próximo obxectivo é o de oito colas. Con todo, Pain revela que os Bijū serán usados para crear un novo jutsu prohibido, utilizalo contra unha nación para destruíla e, polo medo de tódolos países, traer a paz a este mundo.
Estrutura da organización
Akatsuki no comezo estaba integrada por 10 membros, que foron sendo substituídos conforme deixaban o grupo ou eran eliminados nas misións. Trala marcha de Orochimaru ao ingresar Itachi Uchiha á organización, Akatsuki componse de 9 integrantes, o lugar de Orochimaru non foi trocado porque o seu anel inda non foi recuperado, a pesar de que este se atopa actualmente selado nun genjutsu eterno pola espada de Totsuka.
San Juan, Arxentina
Foi fundada o 13 de xuño de 1562 polo conquistador español Juan Jufré baixo o nome de San Juan de la Frontera, a través do mandato da antiga Capitanía Xeneral de Chile. A finais de 1593, Luis Jufré traslada a cidade á súa localización actual.
Blind Guardian
Blind Guardian é un grupo alemán de speed metal, formado en 1988. Coñecido sobor de todo polas letras épicas das súas cancións, en particular en torno ó ciclo artúrico, as cruzadas e á obra de Tolkien.
San Juan, Arxentina
A súa fisonomía urbana está caracterizada por unha arquitectura contemporánea, onde destacan amplas rúas, avenidas e vereas excelentemente trazadas cunha espléndida e frondosa vexetación de árbores de distintas especies irrigadas mediante canles, sendo o motivo polo cal se coñece co sobrenome de "cidade oasis", xa que a arrodea un espazo árido. Aspecto que nace tras a destrución masiva provocada polo terremoto de 1944.
Vittorio Alfieri
Niccolò Vittorio Alfieri, nado en Asti o 16 de xaneiro de 1749 e finado en Florencia o 8 de outubro de 1803, foi un poeta e dramaturgo italiano fortemente influenciado pola cultura clásica e o espírito romántico.
Blind Guardian
O grupo está considerado como un dos primeiros e máis influentes do power metal e o speed metal, formando parte da escena alemá do heavy/speed/power metal aparecida a mediados dos 80, na que tamén se inclúe a bandas coma Helloween, Running Wild, Accept, Grave Digger, Sinner ou Rage.
San Juan, Arxentina
É cidade natal de Domingo Faustino Sarmiento, quen foi un destacado político, escritor, docente, e Presidente da República Arxentina, recoñecido pola súa incansable loita na educación pública arxentina.
Conta cunha importante infraestrutura de aloxamento e transporte, e nas proximidades destacan atractivos como Encoro e dique Ullum, a Quebrada de Zonda, termas, museos e é punto de partida para a Rutas do viño de San Juan.
Vittorio Alfieri
Traxectoria
Perde a seu pai na súa infancia e continúa a residir coa súa nai e o seu novo marido ata que en 1758 entra na Academia militar de Turín, onde os nobres piemonteses eran tradicionalmente instruídos, no ano 1766 deixa a academia e principia unha longa viaxe por Europa, durante case dez anos viaxa por toda Italia, Francia, Inglaterra, Países Baixos, Suíza, Austria, Dinamarca e Rusia. Durante este período dedicouse tamén á lectura de autores como Dante Alighieri, Petrarca, Boccaccio, Maquiavelo, Ariosto e Tasso. Fascinado coa forma de se organizar da natureza e reticente con calquera forma de organización social.
En 1774 escribe a súa primeira traxedia Cleopatra, que se representou ao ano seguinte en Turín, con grande éxito. Entre 1776 e 1777 estrea dúas traxedias Filippo e Polinice e escribe Antigone (1776). En 1778 renuncia ao seu título nobiliario, deixa as súas propiedades á súa irmá e marcha a vivir á Toscana, illándose da sociedade contemporánea. Entre 1781 e 1783 reside en Roma, alí escribe Saul (1783) e Agamennone (1783) e pouco despois escribe Mirra (1784-1786).
Polimetilmetacrilato
Por estas calidades é utilizado na industria do automóbil como o faro do coche, iluminación, cosméticos, espectáculos, construción e óptica, entre moitas outras. No eido da medicina utilízase a resina de polimetilmetacrilato para a fabricación de próteses óseas e dentais e como aditivo en po na formulación de moitas das pílulas vía oral. Neste caso actúa como retardante á acción do medicamento para que esta sexa progresiva.
En gránulos o acrílico é un material higroscópico, razón pola cal é necesario secalo antes de procesalo.
Distínguese o metacrilato como nome común para os ferros ou placas de polimetilmetacrilato, sendo o nome químico moito máis xenérico a todo tipo de elemento (non só placas) formado con este material (resinas, pastas, gránulos, adhesivos, emulsións...).
Organización Akatsuki
Criterios básicos para entrar na organización
Os criterios exactos para ser admitido no grupo son descoñecidos, pero requírense unhas extraordinarias capacidades de loita, así como trazos únicos, en canto a técnicas e habilidades. Algúns dos seus membros tiveron que levar a cabo probas ou misións antes de poder ingresar no grupo. Sasori di, durante o seu combate contra Chiyo e Sakura, no que atoparía a morte, que non pasara por algo tan difícil desde que se uniu a Akatsuki. Outro requisito é cometer un crime histórico para a Aldea que o sufriu. Así, o masacre do Clan Uchiha a mans de Itachi Uchiha, a desaparición e posterior asasinato do Terceiro Kazekage do cal Sasori se faría responsábel, a morte de Salamandra Hanzo, o antigo líder da Aldea Oculta da Choiva, cos seus familiares e seguidores por Pain, ou a matanza acontecida na Aldea Oculta das augas termais por parte de Hidan. Así mesmo o asasinato dun señor feudal do País da auga a mans de Kisame Hoshigaki son exemplos do anterior. Outros, como Tobi, puideron entrar para encher ocos deixados por membros eliminados, neste caso Sasori, sen ningunha tarefa previa, só polo feito de conseguir un dos aneis da organización. Deidara, por outra banda, non parece encaixar en ningunha de devanditas categorías, xa que foi recrutado pola forza.
Os membros adoitan permanecer en activo até que caen en combate, coa excepción de Orochimaru, que decidiu abandonar Akatsuki porque a súa intención orixinal era obter o corpo de Itachi Uchiha, mais a gran forza deste e o seu Magekyō Sharingan fixéronlle desistir. Ao facelo levou o anel que lle caracterizaba como membro, que aínda conserva, polo que non foi substituído por ninguén.
Κατάλογος Χαρακτήρων Naruto List of Naruto characters A Naruto negatív szereplőinek listája Thế giới Naruto
Windows Vista
Requisitos mínimos
Os requisitos mínimos dividídense en dous: os necesarios para executar Windows Vista sen Aero (Home Basic e Starter, o que require un Windows Vista Capable PC) e os necesarios para executalo en toda a súa potencia (Home Premium, Ultimate, un Windows Vista Premium Ready PC). A lista de especificacóns necesarias é:
Cambios con respecto a Windows XP
Algunhas das melloras amplamente anunciadas son:
Aspecto
Windows Vista incorpora varios cambios importantes en canto á aparencia do sistema. Por unha banda Vista incorpora unha nova interface chamada Aero que incorpora características como a semi-transparencia das fiestras, o que permite ver o que hai detrás delas.
Outra novidade son as melloras en canto á navegación entre as fiestras a cal facilítase debido a novas características como o flip 3D, o cal mediante a combinación das teclas Windows-Tab permite ter unha vista 3D das fiestras, a vella combinación de teclas Alt-Tab agora mostra un vista en miniatura das fiestras que tamén se pode apreciar cando o rato pasa por enriba do botón dunha fiestra minimizada na barra de tarefas.
Doutra banda vista tamén incorpora iconas máis grandes, facilitando o traballo co sistema debido a que as altas resolucións das pantallas fan que estes se vexan moi pequenos.
A interface Aero só está presente nas versións Business, Home Premium e Ultimate.
Seguridade
Tamén publicouse nun foro en ruso o código dun exploit de aumento de privilexios. Tódalas versións de Windows resultan afectadas, incluíndo Windows Vista.
Outra debilidade atopada foi un fallo no sistema de recoñecemento de voz coñecido como shout hacking.
Edicións
O 26 de febreiro de 2006, a compañía Microsoft anunciou que o Windows Vista inclúe 6 edicións .Todas as versións están dispoñibles para arquitecturas (procesadores) de 32 e 64 bits, fóra de Microsoft Windows Vista Starter Edition que só estará dispoñible en 32 bits, xa que é unha edición de menores prestacións.
Microsoft Windows Vista Home Basic
Parecido ao Windows XP Home Edition. Non inclúe "Aero Glass" con efectos translúcidos. Soportará 8 GB de RAM.
Microsoft Windows Vista Home Premium
Similar ao Windows XP Media Center Edition. Inclúe ademais de todo o contido no Home Basic o seguinte: o Media Center e soporte para Tablet PC, HDTV e ata 16 GB de memoria RAM. Implementará melloras como a gravación directa de DVD, un Movie Maker con compatibilidade de HD "High Definition", a súa interface xa incorpora o "Aero Glass" e o "Mobility Center" para usuarios de computadoras portátiles.