cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
15 cancións de ouro de Xil Ríos
15 cancións de ouro de Xil Ríos é un disco recompilatorio do músico galego de folk Xil Ríos. Foi publicado en 2008, polo selo 2001 Producciones Artísticas.
O disco componse de temas clásicos remasterizados, nunha produción dirixida por Alfredo Garrido.
1039
Acontecementos
miniatura|esquerda|150px|Selo do emperador Henrique III
Mortes
Historia ano a ano
Marcial Araujo Conde
miniatura|"Neste lugar ás dúas beiras da estrada ao mencer do 15 de setembro de 1936 apareceron asasinados polos fascistas os corpos de Marcial Araújo Conde [[Eugenio Arbones Castellanzuelo Luís Bilbatúa Zubeldia Segundo Echegaray García Adolfo Morgade Pazos Abraham Muñoz Arconada Inocencio Taboada Montoto.
O pobo non esquece. 15 de setembro de 2007." ]] Marcial Araujo Conde, nado en Vigo e finado na mesma cidade o 15 de setembro de 1936, foi un político galego.
Traxectoria
Militante do PCE. Irmán de Eduardo e Florencio Araujo Conde. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido no Frontón e asasinado polos falanxistas en Cabral o 15 de setembro, con Eugenio Arbones Castellanzuelo, Segundo Echegaray García, Adolfo Morgade Pazos, Luís Bilbatúa Zubeldia, Inocencio Taboada Montoto e Abraham Muñoz Arconada.
Surribos, Abelleira, Muros
Surribos é un lugar da parroquia de Abelleira no concello coruñés de Muros, na comarca de Muros.
Seoane, Coles, Coles
Seoane é un lugar da parroquia de Coles no concello ourensán de Coles na comarca de Ourense. Estaba deshabitado no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE
Toponimia
O topónimo deriva do latín, San Xoán.
Ruhnama
miniatura|Imaxe do Ruhnama nunha moeda de [[Turkmenistán.]] O Ruhnama (en galego: Libro da alma) é un libro de culto á personalidade do ditador turcomán Saparmyrat Nyýazow, falecido en decembro de 2006.
Características
A obra é un tratado sobre a moral e civismo que mestura poesía con conceptos políticos. Ao principio foi introducido o primeiro volume lentamente na poboación no ano 2001 pero posteriormente volveríase lectura obrigada para tódolos alumnos das escolas e universidades de Turkmenistán, tanto nas materias de ciencia como a física e a química. Concibido polo ditador como unha guía espiritual, é tan importante que os funcionarios turcománs son examinados sobre o seu contido tódolos anos, e incluso os médicos teñen que xurar fidelidade ao presidente e ao seu libro antes de poder exercer a súa actividade.
Introduciríase un segundo volume no ano 2004.
Segundo aseguraba o propio Nyýazow, «aquel que lea tres veces o Ruhnama atopará riqueza espiritual, volverase máis intelixente e, ademais, irá directamente ao paraíso». Nyýazow consideraba a súa obra tan importante, que fixo que un foguete ruso puxese un exemplar en órbita arredor da terra, en 2005.
Baamonde
O topónimo Baamonde pode referirse a:
Amais, como apelido pode referirse a:
Tours
miniatura|320 px|Ponte "Wilson" en Tours sobre o [[Río Loira, Francia|río Loira.]] Tours é unha cidade de Francia cabeza do departamento Indre e Loira, na rexión Centro. No ano 2006 tiña 136 942 habitantes. A cidade está situada sobre o brazo de terra que separa o río Loira e o río Cher, xusto río arriba do confluente destes dous cursos de auga, nun sitio onde o seu paso é relativamente doado.
1040
Mortes
Historia ano a ano
Comiñas
As comiñas ou aspas son un signo de puntuación empregado para separar por algún motivo unha parte do discurso da parte principal. En galego úsanse tres tipos de comiñas: as latinas (« »), as inglesas (“ ”) e as simples (‘ ’).
Concorrencia de comiñas
Débese secuenciar o uso das comiñas dun xeito regular, e non aleatoriamente: o máis recomendable é utilizar no período máis longo as comiñas angulares (« »); dentro deste as comiñas dobres (“ ”); e, se aínda cómpren outras comiñas, as simples (‘ ’). De seren precisas outras máis, dentro das simples utilizaríanse as angulares (‹ ›).
Polígono industrial de Coirós
O Polígono industrial de Coirós, Parque Empresarial de Coirós ou tamén chamado Polígono de Pena Partida é unha área loxística e industrial situada no concello de Coirós.
Ten unha superficie duns 600 000 metros cadrados repartidos en 24 parcelas. Nel teñen a súa sede empresas como EMESA, Disashop e as xa pechadas Prefabricados Castelo e Cementos Estrella.
O polígono está encaixado entre a A-6 e a N-VI.
Hilo, Hawai
dereita|miniatura|Vista de Hilo. Hilo (pronunciado ghi-lo) é unha cidade costeira do estado estadounidense de Hawai, e é o maior núcleo de poboación da Illa Grande de Hawai. Segundo o censo do 2000 o CDP census-designated place (área designada polo censo) tiña unha poboación de 40.759 habitantes. Hilo é a sede do condado de Hawai, e está situada no South Hilo District. A cidade ten vistas á Baía de Hilo, e está preto de dous volcáns: Mauna Loa, que se atopa activo, e Mauna Kea, en cuxa cume nevado se atopan varios observatorios. A cidade é a sede da University of Hawaii at Hilo, e o berce do Festival do Merry Monarch, unha celebración de sete días do hula antigo e moderno, que ten lugar na semana logo da Pascua.
Xeografía
Hilo é a cidade máis meridional de todo Estados Unidos. A localización da cidade no lado leste da illa de Hawai (ao barlovento dos ventos alisios) convértea nunha das cidades máis chuviosas do mundo. Ten unha media anual de 3.281 milimetros de precipitacións. A súa localización a beiras da Hilo Bay, con forma de embude, faia máis vulnerable que moitas outras cidades aos tsunamis. Segundo a Oficina Censal dos Estados Unidos, o CDP ten unha área total de 151,4 km². 140,6 km² corresponden a terra e 10,7 km² son auga. O 7,10% da área total é auga.
Demografía
Segundo o censo do 2000, hai 40.759 persoas, 14.577 fogares, e 10.101 familias dento do CDP. A densidade de poboación é 289,9 hab/km². Hai 16.026 vivendas cunha densidade media de 114,0 viv/km²;. A CDP divídese racialmente entre un 17,12% de euroamericanos, un 0.45% de afroamericanos, un 0,34% de indios, un 38.30% de asiáticos, un 13,12% de insulares do Pacífico, un 0.94% doutras razas, e un 29,74% de 2 ou máis razas. O 8,78% da poboación se autocalifica como hispano ou latino de calquera raza.
Dos 14.568fogares, o 30,6% ten nenos menores de 18 baixo o seu teito, o 48.5% é parellas casadas vivindo xuntas, o 15,2% ten unha xefa de familia sen un marido presente, e o 30,7% non son familias. O 24,1% de todos os fogares son individuos vivindo sos e o 10,6% son maiores de 65 vivindo sos. A tamaña media dun fogar é 2,70 e o dunha familia é 3,19.
Dentro do CDP a poboación divídese por idades co 24.7% sendo menores de 18, o 10,3% entre 18 e 24, 24,4% entre 25 e 44, 23,9% entre 45 e 64, e un 16,7% que ten 65 anos ou máis de idade. A idade media é 39 anos. Por cada 100 mulleres hai 95,9 homes. Por cada 100 mulleres maiores de 18, hai 91,9 homes.
O ingreso medio por fogar dentro do CDP é U$39.139, e o ingreso mediano por unha familia é U$48.150. Os homes teñen uns ingresos medios de 36.049 $ fronte ás mulleres con 2.626 $. A renda per cápita é de 18.220 $. O 17,1% da poboación e o 11.1% das familias atópanse por baixo do limiar da pobreza. Entre toda a poboación, o 23.5% dos menores de 18 e o 6.7% dos maiores de 65 atópanse por baixo da liña de pobreza.
Historia
Aínda que non hai moitos restos arqueolóxicos, as zonas xunto a Hilo Bay, o río Wailuku e o río Wailoa seguramente foron habitados antes do contacto con Occidente. Os misioneiros chegaron a Hilo a principios do século XIX, fundando varias igrexas, como a Haili Church.
A principios do século XX comezou a construción dun crebaondas para Hilo Bay, que se completou en 1929. O 1 de abril de 1946, un terremoto cunha magnitude de 7,8 na escala de Richter preto das Illas Aleutianas causou unha tsunami de 14 metros de altura que arrasou Hilo unhas horas despois, matando a 159 persoas. Como resposta, estableceuse o Centro de Avisos de Tsunamis do Pacífico para rastrexar estas ondas fatais e dar alertas.
Hilo expandiuse terra dentro empezando nos 60. O centro atopou un novo papel nos 80 como o corazón cultural da cidade coa apertura de varias galerías de arte.
Cando pecharon as plantacións de cana de azucre (ata as de Hamakua) durante os 90, a economía local entrou en recesión, do mesmo xeito que o resto do estado. En anos recentes, Hilo viu unha expansión comercial e humana mentres que o distrito veciño de Puna converteuse na zona de maior crecemento do estado.
Goberno e Política
Hilo non é unha cidade incorporada, e carece de goberno municipal. A illa enteira, que ten unha superficie un pouco menor que o estado de Connecticut, queda baixo a xurisdición do Condado de Hawai, do que Hilo é a capital.
Hilo ten oficinas do condado, o estado, e o goberno federal (incluíndo un Palacio de Xustiza federal).
Hilo e as zonas veciñas son tradicionalmente máis leais aos demócratas que a parte occidental da illa; isto aumenta a tensión entre as dúas áreas municipais principais. Tamén presentou máis oposición aos proxectos de desenvolvemento que outras grandes comunidades do estado.
Comercio
Hilo ten un gran sector turístico, do mesmo xeito que toda a illa. Como a segunda cidade do estado, ten centros comerciais ou 'malls', cines, hoteis, restaurantes e un centro recheo de varias tendas.
Alex Barros
Alexandre Abraão de Barros ou Alex Barros, nado en São Paulo o 18 de outubro de 1970, é un piloto brasileiro de motociclismo.
Traxectoria
Fillo dun ciclista, comezou a súa carreira aos oito anos de idade sendo campión de minimotos. Foi campión brasileiro de 50cc e en 1985 de 250cc. En 1986 inicia a súa carreira internacional competindo no Campionato do Mundo de Motociclismo de 80 cc.
500cc
En 1990 estréase na categoría máxima, a de 500cc, no equipo Cagiva tendo Eddie Lawson como compañeiro de equipo. Con 20 anos, convértese no piloto máis novo desta categoría. Pasa en 1993 ao equipo oficial Lucky Strike Suzuki, con Kevin Schwantz como compañeiro. Neste ano Schwantz proclámase campión mundial e Alexandre obtén a súa primeira vitoria, no Circuíto Permanente de Xerez, igualando a outro brasileiro, Adu Celso.
No ano 1994 deixa Suzuki pasando os oito anos seguintes con Hondas privadas, acadando o cuarto lugar nos campionatos de 1996, 2000, 2001 e 2002. En 2003 correu para o equipo Gauloises, oficial de fábrica Yamaha como primeiro piloto do equipo. Ao ano seguinte é contratado polo equipo oficial de Honda HRC substituíndo a Valentino Rossi, contratado ao mesmo tempo por Yamaha. En ámbalas dúas marcas Alex tivo actuacións discretas, e en Honda, aínda quedando na cuarta posición, foi despedido ao fin da temporada. En 2005 cunha Honda dun equipo privado, obtén a súa última vitoria, no Gran Premio de Portugal, no Circuíto do Estoril. No campionato acabaría no oitavo posto.
Superbikes
Sen patrocinadores, en 2006 Alex disputa o Campionato do mundo de Superbikes no equipo privado Klaffi Honda, obtendo o sexto lugar da clasificación xeral, con seis podios e unha vitoria, no Circuíto de Ímola.
Regreso a MotoGP
En 2007 retorna a MotoGP no equipo satélite de Ducati, a Pramac d'Antin, obtendo un podio, e o terceiro posto no Gran Premio de Italia no Circuíto de Mugello. A súa última carreira foi no Circuíto Ricardo Tormo de Valencia onde rematou no sétimo lugar.
Spanish Wells
Spanish Wells é unha pequena illa nas Bahamas, situada no norte da illa de Eleuthera e preto das pequenas illas de Caio St. George's e Charles Island. Mide menos de 3 km de longo cun ancho de aproximadamente 800 m. É tan pequena que moitos habitantes circulan ao redor da illa usando carros do golf. A súa superficie é de 1 km². Mentres que a poboación é de 1527 habitantes.
Historia e características
Historicamente, a illa foi utilizada como a última parada para os galeóns españois, antes de regresar a Europa, onde se cargaban de auga para o camiño, de aí o nome da illa (alxibe español).
Os primeiros colonos eran aventureiros de Eleuthera, Bermudas, que en 1647 afundíronse xunto aos seus barcos nun lugar chamado "Costas do Diaño". Logo de vivir nunha cova en Eleuthera, terminaron chegando a Spanish Wells. A eles uniranse máis tarde os colonos leais que fuxían da Revolución Americana.
Na actualidade, Spanish Wells é un centro para a pesca da lagosta. Anteriormente, o cultivo de ananás era a actividade económica máis importante. Nos últimos anos 70 e os anos temperáns 80, este distrito sirviu como centro para o contrabando de drogas ilícitas desde Suramérica a Norteamérica. A illa sufriu importantes danos durante o furacán Andrew en 1992 e Floyd en 1999. Moita xente en Spanish Wells e nos seus arredores comparten o apelido Pinder. A maioría da extensa poboación é branca.
Hai, ultimamente, moita preocupación pola introdución da especie estranxeira do Lionfish ás augas que rodean o St. Georges Cay. Estes peixes que non teñen ningún depredador natural, están matando aos peixes que son a fonte da renda principal para a industria pesqueira das illas. Convertéronse na fonte dunha certa tensión entre Spanish Wells e outras illas de Bahamas. O Atlantis Paradise Island, é considerado o posible responsable do lanzamento dos ovos do Lionfish no mar, que desde entón se expandiron ata Spanish Wells e Eleuthera. Ninguén oficialmente nomeouse responsable deste acto.
Ventín, Abelleira, Muros
Ventín é un lugar da parroquia de Abelleira no concello coruñés de Muros, na comarca de Muros.
Clupeidos
A dos clupeidos (Clupeidae) é unha familia de peixes teleósteos da orde dos clupeiformes que comprende numerosas especies distribuídas por todos os mares do mundo, entre elas os arenques e as sardiñas que son dos máis importantes peixes capturados para a alimentación.
Apareceron por primeira vez no rexistro fósil no eoceno inferior, durante o terciario inferior.
La tesis de Nancy
La tesis de Nancy é unha novela en lingua castelá de Ramón J. Sender, publicada en 1962 en México por Editorial Atenea. É o primeiro volume dunha pentaloxía seguida por Nancy, doctora en gitanería (1974), Nancy y el Bato loco (1974), Gloria y vejamen de Nancy (1977) e Epílogo a Nancy: bajo el signo de Taurus, (1979).
Clupeidos
Etimoloxía
O xénero Clupea foi establecido por Linneo, quedando definiticamente consagrado na 10ª edición do seu Systema Naturae, en 1758: Linnaeus, C. (1758): Systema Naturae per regna tria naturae, secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Editio decima, reformata. Laurentius Salvius: Holmiae. ii, 824 pp., edición e data que marcan o inicio da taxonomía e nomenclatura zoolóxica modernas.
La tesis de Nancy
Trama
Nancy é unha rapaza de Pensilvania que vai a Alcalá de Guadaira para preparar unha tese sobre Antropoloxía e Filoloxía hispánica.
Clupeidos
Etimoloxía
Linneo tomou no nome talvez de clupea, nome dun pequeno peixe de auga doce citado por Plinio, e que podería ser a zamborca, ou máis probabelmente, sexa unha adaptación de clupeus ou clipeus, -ei (masculino) ou clipeum, -ei (neutro), voces que significan "escudo", "defensa", "protección" (recordemos os clipeatus, -a, -um, os lexionarios armados de escudos), en alusión ás grandes escamas (en relación ao tamaño do animal) que cobren o corpo destes peixes.
La tesis de Nancy
Narración
A obra consta de dez cartas, das cales nove son escritas por Nancy á súa curmá Betsy, e unha por esta a Nancy. Ramón J. Sender aparece na nota introdutoria como amigo de Betsy e tradutor das cartas.
Clupeidos
Etimoloxía
En canto ao sufixo neolatino -idae deriva do latín clásico -idae, plural de -ides, sufixo patronímico masculino derivado do grego antigo -ιδαι -idai, plural de -ιδης -ides, cos mesmos ignificados.
Características
miniatura|Sardinella aurita. miniatura|[[Alosa sapidissima.]] miniatura|[[Sprattus sprattus.]] miniatura|Arenques ([[Clupea harengus).]] miniatura|Sardiñas ([[Sardina pilchardus).]] miniatura|Conserva de [[sardiñas en aceite.]] miniatura|Clupeido [[fósil do eoceno.]] O corpo dos clupeidos é fusiforme, menos esvelto que o dos engráulidos, cos que comparten suborde, de contorno arredondado nuns casos ou fortemente comprimido noutros, e alcanza tamaños que varían entre os 2 cm nalgunhas especies e os 75 cm doutras.
La tesis de Nancy
Narración
Hai moitas referencias a obras literarias e musicais de diversas épocas. Do mesmo modo, hai moitas referencias lingüísticas a recursos estilísticos, etimoloxías ou usos. Amais da propia Alcalá de Guadaira e Sevilla, aparecen espazos como Itálica, Carmona ou Tarifa.
Clupeidos
Características
Presentan unha única aleta dorsal, pequena, situada na parte central do lombo, coas aletas pelvianas emprazadas máis ou menos por debaixo da base da aleta dorsal, aínda que nalgunhas especies están ausentes tanto estas como aquelas. Todas aletas teñen raios brandos, sen espiñas.
Hoplobatrachus rugulosus
Hoplobatrachus rugulosus é unha especie asiática de ra da familia Dicroglossidae. Encóntrase en Camboxa, a China, Hong Kong, Laos, Macau, Malaisia, Myanmar, Filipinas, Taiwán, Tailandia e Vietnam. Os seus hábitats naturais son os pantanos de auga doce, pantanos de auga doce intermitentes, terras cultivables, pasteiros, xardíns rurais, áreas urbanas, lagoas, estanques de acuicultura, escavacións abertas, terras regadas, terras agrícolas inundadas estacionalmente, canles e regos. Reprodúcense en primavera ou comezos do verán.
Clupeidos
Características
Carecen de liña lateral, porén poden percibir e identificar a dirección das ondas sonoras, e as da presión da auga, coa axuda da vexiga natatoria, que está conectada co oído medio mediante un conduto.
As escamas son grandes e de tipo cicloide (é dicir, de liñas de crecemento concéntricas, e tacto suave cando se tocan), formando escudos abdominais (que dan o nome á familia); a cabeza no ten escamas. Cando teñen dentes, son pequenos ou diminutos.
Hábitat e bioloxía
Habitan en todos os mares do mundo, pero principalmente nos mares tropicais, entre os 70º de latitude norte e os 60º de latitude sur (máis de 180 dos membros dos máis de 200 cos que conta a familia). Porén, algunhas especies son duciacuícolas e outras anádromas.
Adoitan vivir cerca da costa, agrupados en grandes bancos. Case todas as especies se alimentan de pequenos animais planctónicos.
Hoplobatrachus rugulosus
Descrición
É unha ra grande e robusta de 12 cm ou máis de lonxitude do fociño ao ano. As femias son meirandes que os machos. Son principalmente insectívoras.
Clupeidos
Taxonomía
A familia dos Clupeidae comprende máis de 200 especies, que se agrupan en 22 xéneros distribuídos en 5 subfamilias:
Hoplobatrachus rugulosus
Uso
Estas ras cómense en Asia, malia seren moito máis pequenas que as que se adoitan comer en Occidente, e na China cómense as ancas e en Filipinas cómense adobadas. Na China as patas posteriores e anteriores da ra frítense en aceite, mentres que no método do adobo (no cal se utiliza a ra enteira) son cociñadas en prebe de soia e vinagre.
As ras encóntranse comunmente en mercados e tendas de animais. Nos mercados véndense por pezas ou por quilo. As ras de mediano tamaño véndense como animal de compaña en tendas de animais e as variantes máis pequenas véndense vivas como alimento para os peixes arowanas de acuario. Son criadas en grandes cantidades en Sichuan, outras partes da China, Malaisia e Tailandia.
Clupeidos
Importancia comercial
Os clupeidos representan unha das máis importantes familias de peixes de interese pesqueiro e comercial. Baste dicir que, de feito, só os arenques subministran máis dun terzo da produción pesqueira mundial (uns 20 millóns de toneladas, aínda que as capturas flutúan bastante segundo os anos).
O aproveitamento é fundamentalmente para a alimentación humana, pero tamén son capturados para obter aceites ou fariñas de peixe con usos industriais.
Astérix
Astérix é o personaxe principal da banda deseñada do mesmo nome, creado en 1959 polos franceses René Goscinny (guionista) e Albert Uderzo (debuxante). Na serie de títulos correspondente, desenvólvese unha visión moi particular e cómica da antiga Galia (Francia no Imperio Romano) na que unha pequena aldea gala loita de diversos xeitos e en diversos lugares contra un invasor presentado como parvo. Para gañaren as pelexas cos romanos, os galos toman unha poción máxica que lles proporciona unha forza sobrehumana. Os orixinais gags cómicos da serie fan que hoxe en día sexa o máis coñecido de todos os cómics franceses. Tras a morte de Goscinny en 1977, Uderzo seguiu adiante coa publicación da serie coa colaboración da súa filla Anna.
Soutullo de Abaixo, Coles, Coles
Soutullo de Abaixo é un lugar da parroquia de Coles no concello ourensán de Coles na comarca de Ourense. Tiña 13 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 6 eran homes e 7 mulleres.
Astérix
Historia
Esta cita é o prólogo de todas as edicións dos libros de Astérix.
O pequeno Astérix, o galo, vive na súa aldea resistindo, cos seus amigos, o dominio romano. Para enfrontaren os centurións, contan coa axuda da poción máxica preparada polo druída Panoramix. Todos os galos toman a poción menos Obélix, que caeu no pote da beberaxe cando aínda era bebé e por iso posúe de seu unha superforza.
Personaxes principais
miniatura|260px|Astérix e Obélix, pintados nunha casa miniatura|260px|Carroza con Panorámix Moitos destes nomes son xogos de palabras no orixinal francés:
Cinema
Animación
Con actores
Parque Astérix
Parque temático inaugurado en 1989 en París. Posúe diversas atraccións, como xogos e espectáculos, alén de persoas enfeitadas como os personaxes das historias. A pesar do alusión do heroe nacional, sofre coa concorrencia da EuroDisney, tamén sita en París.
Vide, Vide, Baños de Molgas
Vide é un lugar da parroquia de Vide no concello ourensán de Baños de Molgas na comarca de Allariz - Maceda. Tiña 95 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 51 eran homes e 44 mulleres. Iso supón unha diminución da poboación respecto a 2010, cando tiña 99 habitantes (52 homes e 47 mulleres).
Carmen Gallego
María Carmen Gallego Calvar, nada en Vilaboa en 1966, é unha política galega do PSdeG-PSOE.
Traxectoria
Ocupou o cargo de Conselleira de Pesca e Asuntos Marítimos (2005-2009). Foi elixida deputada do Parlamento de Galicia nas autonómicas de 2012.
Hobby Consolas
miniatura|Logotipo de Hobby Consolas. Hobby Consolas é unha revista española de videoxogos iniciada en outubro de 1991 por HobbyPress e editada actualmente por Axel Springer España S.A. (á que pertence HobbyPress hoxe en día).
Historia e características
Ten un carácter mensual, dirixida ao consumidor novo, que se pon á venda o día 24 de cada mes e cuxas vendas rozan os 95 000 exemplares segundo a OJD, a data de 2005. O seu director é Manuel del Campo.
Hai pouco tempo cumpriu o 15º aniversario, polo que regalaron un suplemento especial que incluía aspectos como os xogos que máis marcaron e un breve repaso aos números máis importantes que elaboraron, así como todos os datos que foron publicando (total cantidade de trucos, cartas recibidas etc.)
Dende que a información de videoxogos se foi estendendo masivamente grazas a Internet, a revista está sufríndo duras críticas por parte dos internautas ao mentir, modificar e inventar noticias ou rumores. Tamén se criticou o pouco texto xunto a grandes imaxes e o mal uso do vocabulario dos redactores.
Illa Harbour, Bahamas
A Illa Harbour (en inglés: Harbour Island) é unha illa e distrito administrativo das Bahamas. Atópase fóra da costa nordés da Illa Eleuthera. A única cidade da illa é Dunmore City (Cidade Dunmore), o nome dun ex Gobernador das Bahamas, Earl de Dunmore (1786-1798), quen tiña unha residencia de verán na illa.
É famosa polas súas praias de area rosa, que se atopan ao longo de toda a zona leste. A illa é accesible por avión a través do Aeroporto de Eleuthera Norte, seguida dun curto traxecto en taxi de auga desde a veciña Eleuthera Norte.
Polígono industrial de Ledoño
Polígono industrial de Ledoño tamén chamado Centro Loxístico de Transportes de Ledoño, é unha área loxística situada no concello de Culleredo.
Belenus
Belenus, tamén coñecido como Belinus, Belenos ou Belanus, é un deus da mitoloxía celta.
Paul Arizin
Paul Joseph Arizin, nado o 9 de abril de 1928 en Filadelfia (Pensilvania) e finado o 12 de decembro de 2006 en Springfield (Pensilvania), foi un xogador de baloncesto profesional estadounidense que pasou a súa carreira enteira na National Basketball Association nos Philadelphia Warriors.
Belenus
Características
Belenus significaba brillante ou refulxente e designaba un deus da luz, o Sol e o lume (todas elas enerxías renovadoras). Belenus era o nome tanto irlandés como galo e ástur. Os romanos reuniron baixo o nome de Apolo varios deuses galos encargados especialmente das termas.
Polígono industrial de Ledoño
Está situado paralelo á A-6. Ten unha superficie de 602.479 metros cadrados e foi construído no 2007. O polígono é privado e ten control de acceso.
Paul Arizin
Traxectoria
Tras ser seleccionado polos Warriors coa súa primeira elección do Draft da NBA de 1950, Arizin acadou 17.2 puntos por partido na súa tempada coma rookie e foi nomeado Rookie do Ano da NBA, unha designación que aínda non fora aprobada pola NBA na tempada 1950-51. Foi o máximo anotador da liga nas tempadas 1951-52 e 1956-57, e se converteu nun dos mellores xogadores da liga nos anos 50. Non xogou nas tempadas 1952-53 e 1953-54 debido ó servizo militar na mariña estadounidense durante a guerra de Corea.
Belenus
Características
Belenos foi confundido tamén con outros deuses tales como con Grannus (o brillante), venerado en varios lugares, Siannus, patrón dos baños do Mont-Dourei en Puy de Dôme e Borvo.
Paul Arizin
Traxectoria
Liderou aos Warriors para conseguir o campionato na tempada 1955-56, onde formou unha gran parella con Neil Johnston. Xogou tamén co gran anotador Joe Fulks a comezos da súa carreira, e coas lendas de Philadelphia Tom Gola e Wilt Chamberlain cara o final da súa carreira a comezos dos anos 60. Arizin preferiu retirarse da NBA antes que trasladarse cos Warriors a San Francisco.
Belenus
Características
Así mesmo foi coñecido con outros nomes como:
Paul Arizin
Traxectoria
Tras deixar a NBA, Arizin xogou tres tempadas na Eastern Professional Basketball League cos Camden Bullets, onde gañou o título en 1964.
Belenus
Características
- Grannios e Borno da celtia continental - Balor e Beltayne da celtia irlandesa - Beli e Balor dos celtas galeses - Bel e Belenos dos celtas da illa de Mann - Bile e Belenos dos celtas escoceses
Paul Arizin
Traxectoria
Arizin xogou o NBA All-Star Game en 10 ocasións, e foi o MVP do partido de 1952. Foi elixido no primeiro equipo All-NBA en 1952, 1956 e 1957. Foi incluído no Basketball Hall of Fame en 1978. Finou á idade de 78 anos o 12 de decembro de 2006, en Springfield, Pensilvania.
Illa Harbour, Bahamas
A Illa Harbour é un popular destino de vacacións para os estadounidenses. Coñecida como Briland polos aldeáns, Illa Harbour ten parecido con Nova Inglaterra e os seus edificios de estilo flor con rúas aliñadas. É parte de illas exteriores das Bahamas.
Escudo de Suriname
O escudo de armas de Suriname foi adoptado o 25 de novembro de 1975. No lema lese en latín Justitia - Pietas - Fides ("Xustiza - Piedade - Fidelidade"). Os seus alicerces son dous nativos arauacos. A metade esquerda simboliza o pasado, no que os escravos foron levados ó país por barco dende Africa. A metade dereita simboliza o presente, representado por unha palmeira. O diamante do medio ten a forma do corazón. As puntas do diamante sinalan as catro direccións do vento. Dentro do diamante hai unha estrela de cinco puntas. A estrela simboliza os cinco continentes dos cales migraron os habitantes de Suriname: África, América, Oceanía, Asia e Europe.
Rubiás, Santa Mariña do Castro, Carballedo
Rubiás é un lugar da parroquia de Santa Mariña do Castro, no concello lugués de Carballedo na comarca de Chantada. Segundo o INE en 2016 tiña 39 habitantes, 22 mulleres e 17 homes.
Toponimia
O topónimo ten que ver con rubio, latín, relacionado coa cor da terra.
Henry King
Henry King, nado en Christiansburg (Virxinia) o 24 de xaneiro de 1886 e finado en Toluca Lake (California) o 29 de xuño de 1982 foi un director de cinema estadounidense.
Traxectoria
Antes de entrar no mundo do cinema, King traballou como actor teatral. En 1912 comezou a aparecer en pequenos papeis cinematográficos. Debutou coma director en 1915, converténdose nun director de grande éxito nas décadas de 1920 e 1930.
Durante a segunda guerra mundial foi comandante da patrulla costeira de Brownsville, Texas. Chegou a ser o piloto privado máis vello dos Estados Unidos, obtendo a súa licenza en 1918.
King foi un dos fundadores da Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas e dirixiu máis dun cento de filmes durante a súa carreira.
Xineceo (Grecia)
dereita|miniatura|Escena familiar no xineceo. -430.
O xineceo (en grego: γυναικεῖον gynaikéion ou γυναικωνῖτις gynaikonitis) na Antiga Grecia era a sala ou estancia que posuían as grandes casas para uso exclusivo das mulleres do fogar: esposa, fillas, serventes. Preferibelmente estas estancias estaban no segundo andar das mesmas. Esta sala era a contraposición ao andrón. Daban os gregos este nome á habitación das mulleres: xeralmente ocupaban estas a parte alta, quedando os pisos baixos para os homes; pero nos tempos de máis cultura, cando as casas foron construídas con máis esplendidez, reservábase ás mulleres unha habitación retirada no mesmo piso que os homes.
As casas eran moi espazosas, especialmente nas grandes cidades e dividíanse en dúas partes. A ocupada polos homes achábase diante e era denominada andronitis; a das mulleres estaba atrás e era o xineceo ou xineconitis.
The Secret World of Alex Mack
The Secret World of Alex Mack é unha serie de televisión estadounidense emitida en Nickelodeon dende o 8 de outubro de 1994 ata o 15 de xaneiro de 1998. Tamén foi emitida a través da YTV no Canadá e a través de NHK no Xapón. A serie foi producida por Thomas Lynch e John Lynch de Lynch Entertainment e Nickelodeon Productions e foi creado por Tom Lynch e Ken Lipman.
María José Rubio
María José Rubio Vidal, nada en 1956, foi conselleira de Sanidade no Goberno galego dende o 4 de agosto de 2005 ata o 20 de abril de 2009 durante toda a VII Lexislatura autonómica presidida por Emilio Pérez Touriño.
Traxectoria
Licenciada en Medicina pola Universidade de Santiago, realizou un máster universitario en Xerencia de Áreas Sanitarias na Universidade Complutense (1990-1992).
É inspectora médica no corpo sanitario dende 1987 e ocupou diversos cargos de xestión primeiro no Insalud e logo no Servizo Galego de Saúde. Foi directora da Oficina de Coordinación de Transplantes de Galicia. É membro do foro sanitario da Fundación Iniciativas 21 e relatora do capítulo correspondente á situación sociosanitaria e da Asociación de Economía da Saúde (AES). Desde 1996 ata 2001 desempeñou o cargo de subdirectora xeral do Programa de Atención Sociosanitaria da Consellería de Sanidade e, desde 2001 ata o seu nomeamento como conselleira, foi xefa da Unidade de Concertos da Dirección Provincial do Servizo Galego de Sáude na Coruña; posto ao que regresou en setembro de 2009.
Durante o seu mandato á fronte da Sanidade Pública Galega disolvéronse as Fundacións Hospitalarias creadas polo PPdeG e integrouse a todo o seu persoal no Servizo Galego de Saúde; aprobouse a Lei de Saúde de Galicia, aínda hoxe vixente na súa totalidade e que leva implícito o aseguramento público universal; púxose en marcha a historia clínica electrónica (Ianus) e a ereceita ou receita electrónica; implantouse a dixitalización das probas diagnósticas; ampliouse a capacidade resolutiva da Atención Primaria; deseñouse un Plan de Infraestruturas Sanitarias dotado con 1.300 millóns de euros en cinco anos; acordouse cos sindicatos un sistema de carreira profesional definitivo; implantouse o Plan de Atención Integral á Saúde da Muller coa posta en marcha da humanización do parto e de 18 guías prácticas pensadas por profesionales multidisciplinares para as mulleres; ampliouse o calendario vacinal; púxose en marcha o Programa de Actividades Saudables, Exercicio e Alimenntación (PASEA) e o de Concellos Saudables; centralizáronse os laboratorios de saúde pública para a posta en marcha dunha rede financiada pola Unión Europea; e integrouse o Hospital Naval de Ferrol na rede do Servizo Galego de Saúde; saneouse unha débeda de máis de 400 millóns de euros; púxose en marcha o sistema de compras integradas; e os consellos de participación cidadá, así como o proxecto de queixas e reclamacións do sistema sanitario público galego; entre outras actuacións.
Algoritmo CYK
O algoritmo de Cocke-Younger-Kasami (CYK) determina se unha cadea pode ser xerada por unha gramática libre de contexto e, se é posible, como pode ser xerada. Este proceso é coñecido como análise sintáctico da cadea. O algoritmo é un exemplo de programación dinámica.
A versión estándar de CYK recoñece linguaxes definidas por unha gramática libre de contexto escrita na forma normal de Chomsky (CNF). Calquera gramática libre de contexto pode ser convertida a CNF sen moita dificultade, CYK pode usarse para recoñecer calquera linguaxe libre de contexto. É posible estender o algoritmo CYK para que traballe sobre algunhas gramáticas libre de contexto non escritas como CNF. Isto pode facerse para mellorar a execución, aínda que fai o algoritmo máis difícil de entender.
O peor caso asintótico a complexidade temporal de CYK é Θde (n3), onde n é a lonxitude da cadea analizada. Isto fai a este algoritmo un dos máis eficientes (nestes termos) no recoñecemento das linguaxes libres de contexto. Con todo, existen outros algoritmos cun mellor funcionamento para certos subconjuntos das linguaxes libres de contexto.
O algoritmo
O algoritmo de CYK é un algoritmo de análise ascendente. e a súa importancia teórica vén dada ao poder usarse para probar que o problema de pertenza ás linguaxes libres de contexto é decidible.
O algoritmo de CYK para o problema de pertenza é o seguinte: Let O String de entrada consiste en n caracteres, a1... an. Let a gramática conten r símbolos terminais e non-terminais R1... Rr. A gramática conten o subconxunto Rs que é o conxunto de símbolos iniciais. Let P[n,n,r] un array de booleans. Inicialice todos os valores de P a falso. For each i = 1 to n  For each produción unitaria aj → ai, set P[i,1,j] = true. For each i = 2 to n -- Lonxitude do arco For each j = 1 to n-i+1 -- Comezo do arco For each k = 1 to i-1 -- Partición do arco For each producion RA -> RB RC        If P[j,k,B] and P[j+k,i-k,C] then set P[j,i,A] = true If calquera P[1,n,x] is true (x é iterado sobre o conxunto s, onde s son todos os índices para Rs) Then string pertence á linguaxe Else string non pertence á linguaxe
Informalmente
En termos informais, este algoritmo considera todas as posibles subsecuencias dunha secuencia de palabras e establece P[i,j,k] a verdadeiro se a subsecuencia de palabras que empezan desde i de lonxitude j pode ser xerada desde Rk. Unha vez consideradas as subsecuencias de lonxitude 1, continúase coas de lonxitude 2, e así sucesivamente. Para subsecuencias de lonxitude 2 ou maior, considérase cada posible partición da subsecuencia en dous partes, e compróbase se existe algunha regra P → Q R na que Q concuerda coa primeira parte e R coa segunda. Se é así, establécese que P concuerda coa subsecuencia completa. Unha vez que este proceso complétese, a frase é recoñecida pola gramática se a subsecuencia que contien a frase completa concuerda co símbolo inicial.
Extensión do algoritmo
É fácil estender o algorimo paraque non só determine se unha frase pertence a unha linguaxe, senón que tamén constrúa unha árbore sintáctica, gardando os nodos da árbore como elementos dun array, no canto de como booleanos. Posto que as gramáticas poden ser ambiguas, é necesario gardar unha lista de nodos para cada un das posibles árbores sintácticas. Así, o resultado final é un bosque con todos as posibles árbores sintácticas.
Eurocopa de Fútbol Francia 2016 - Grupo F
Participantes
O Grupo F estivo composto polas seguintes seleccións:
Pobo ojibwa
Os ojibwa, ojibwe ou chippewa son un pobo indíxena do grupo anishinaabe que habita en América do Norte. Viven no Canadá e nos Estados Unidos e son un dos meirandes grupos étnicos indíxenas ó norte do río Bravo. No Canadá, son a segunda das Primeiras Nacións por poboación, só superados polos cree. Nos Estados Unidos, son o cuarto maior grupo de indíxenas, superados polos navajo, cherokee e os síux.
Tradicionalmente, os ojibwa falan a lingua ojibwa, unha lingua da familia algonquina. Forman parte do concilio de tres lumes e dos anishinaabeg, que inclúen os pobos algonquino, nipissing, oji-cree, odawa e potawatomi.
No Canadá hai 77 940 ojibwas; 76 760 saulteaux e 8 770 mississaugas, organizados en 125 bandas, que viven dende o oeste do Quebec até o leste da Columbia Británica. No ano 2010, os ojibwa dos Estados Unidos sumaban 170 742.
Os ojibwa son coñecidos polas súas canoas de cortiza de bidueiro, a minaría e comercio de cobre e o cultivo de arroz salvaxe. A súa sociedade midewiwin é coñecida e respectada como gardiá da historia oral, cancións, mapas, recordos, historias, xeometría e matemáticas.
miniatura|250px|Distribución dos falantes de ojibwa.
O mellor de Xil Ríos. Vol. II
'O mellor de Xil Ríos. Vol. II' é un disco recompilatorio do músico galego de folk Xil Ríos. Foi publicado en 2005, polo selo 2001 Producciones Artísticas.
Os Milagres do Medo, Vide, Baños de Molgas
Os Milagres do Medo é un lugar da parroquia de Vide no concello ourensán de Baños de Molgas na comarca de Allariz - Maceda. Segundo o INE e o IGE en 2011 tiña once habitantes (todos eles homes), un máis ca no ano anterior.
Patrimonio
O Santuario da Nosa Señora dos Milagres do Medo é un templo relixioso situado no monte do mesmo nome. Celebra a súa romaría o 8 de setembro.
Do templo primitivo consérvase unha lanterna situada nos xardíns do santuario. A igrexa actual foi construída por orde do bispo de Ourense, e foi rematada en 1771. Foi coroada en 1963 polo papa Paulo VI, sendo declarada Monumento Histórico Artístico Nacional en 1982.
Está rodeada dunha balaustrada, e ten catro torres. Ten tres entradas con cadanseu fornelo, adicadas á Virxe María e os seus pais, San Xoaquín e Santa Ana nos laterais. O templo ten planta de tres naves separadas por columnas. No exterior hai sete capelas con escenas do Via Crucis. Desde 1869 está a cargo da orde dos Padres Paúles. O investigador Elixio Rivas Quintas residiu aquí.
Ernst Vettori
Ernst Vettori, nado o 25 de xuño de 1964 en Absam (Tirol), é un antigo saltador de esquí austríaco.
Traxectoria
Vettori gañou o Torneo dos Catro Trampolíns dúas veces, en 1985/1986 e 1986/1987 e a competición de salto do Festivalde Ski de Holmenkollen en 1986 e 1991. Nas Olimpiadas de Inverno de 1992 gañou un ouro en trampolín curto e prata en competición por equipos.
Nos Campionatos de Esquí Nórdico conseguiu un ouro en 1991 en trampolín grande por equipos, prata en trampolín grande por equipos en 1985 e bronces en trampolín grande individual en 1987 e por equipos en 1987 e 1993.
Vettori recibiu a medalla Holmenkollen en 1991, compartida con Vegard Ulvang, Trond Einar Elden e Jens Weissflog).
De 1995 a 1999 foi xunto con Dirk Thiele comentarista das  transmisións de salto de esquí de Eurosport e desde 1999 é director de mercadotecnia da Federación de Esquí Austríaca.
Vettori
Vettori é un apelido amplamente espallado, lévano entre outros:
Itzhak Ben-Zvi
Itzhak Ben-Zvi (24 de novembro de 1884 - 23 de abril de 1963), foi un historiador e político israelí, líder do sionismo socialista e o segundo presidente de Israel.
Biografía
Naceu en Poltava no Imperio Ruso, hoxe en Ucraína, Itzhak era o fillo máis vello de Zvi Shimshelevitz. Participou nas unidades de autodefensa que os xudeus organizaron en Ucraína para se defenderen durante os pogroms de 1905, militou no partido sionista marxista Poale Zion e foi delegado no Congreso Sionista de 1907 e alí coñeceu a Israel Shochat, delegado do seu partido na Terra de Israel e que o convenceu para se establecer alí. Instalouse en Iafa nese mesmo ano, no seu apartamento creouse ese 28 de setembro a organización clandestina "Bar-Giora", precursora da organización paramilitar Hashomer. En 1909 organizou xunto a Rachel Yanait o Instituto de Educación Secundaria de Xerusalén.
Entre 1912 e 1924 estudou no Galatasaray Lisesi de Istambul e máis tarde dereito na Universidade de Istambul, coincidindo con David Ben Gurion, futuro primeiro ministro de Israel. Ben-Zvi regresou con Ben Gurion a Palestina en agosto de 1914, pero as autoridades otomás expulsáronos en 1915. Estableceuse en Nova York onde estivo involucrado no movemento sionista e organizou unha sección do movemento xuvenil sionista HeHalutz. Xunto con Ben Gurion escribiu en 1918 en yiddish o libro ארץ ישראל אין פערגאנגינהייט און געגענווארט (Erets Yisroel in fergangenhayt un gegenvart) para promover a causa sionista entre os xudeus estadounidenses. Logo do seu retorno a Palestina nese ano casou con Rachel Yanait.
Bindi
dereita|miniatura|263x263px|Muller hindú levando un bindi.
Un bindi (en बिंदी, do sánscrito bindu, que quere dicir "punto, pinga ou partícula pequena") é un punto vermello que se leva na fronte, xeralmente entre os hindús e as mulleres xainistas. A palabra bindu procede do himno da creación coñecido como Nasadiya Sukta no Rigveda. Bindu é considerado o punto no que comeza a creación e pode converterse en unidade. Tamén é descrito como "o símbolo sagrado do cosmos no seu estado non manifestado". Un bindi é un punto de cor vermella aplicada no centro da fronte preto das cellas que é común no subcontinente indio (particularmente entre os hindús da India, Paquistán, Bangladesh, o Nepal e Sri Lanka) e o sueste asiático en Balí e nos xavaneses hindús así como os musulmanes ilocanos de Filipinas. No hinduísmo, no budismo e o xainismo está asociado co chakra ajna e é coñecido como o terceiro ollo do chakra. O Bindu tamén é punto arredor do cal se crean os mandalas, representando o universo. O bindi ten unha gran presenza histórica e cultura na rexión de Grande India.
Itzhak Ben-Zvi
Presidencia
Ben-Zvi foi un dos asinantes da Declaración de Independencia o 14 de maio de 1948, foi membro do primeira e segundo Knesset representando o partido Mapai e foi presidente de Israel desde o 8 de decembro de 1952 ata a súa morte. miniatura|250 px|Ben-Zvi co oitavo goberno israelí, 1958
Lord tenente de Irlanda
miniatura|Estandarte oficial do lord tenente de Irlanda. O lord tenente de Irlanda (plural: lords tenentes, en inglés Lord Lieutenant of Ireland), tamén coñecido como justiciar nos comezos do período medieval e como o lord deputado na parte final do século XVII, foi o representante do rei e o xefe do goberno executivo irlandés durante o señorío de Irlanda (1171-1541), o Reino de Irlanda (1542-1801) e o Reino Unido de Gran Bretaña e Irlanda (1801-1922). Aínda cando encabezaba o executivo dunha Irlanda coas súas propias institucións dentro do Reino Unido, actuaba como axente e representante do rei ou raíña de Inglaterra (ata 1707) ou rei ou raíña de Gran Bretaña (1707-1800), e o seu executivo non rendía contas diante o parlamento irlandés senón que respondía diante o goberno da súa maxestade.
O oficio foi, na súa última época, decotío xeralmente coñecido como viceroy (vicerrei). Aínda que durante a Idade Media algúns nobres irlandeses desempeñaron o cargo, a regra era que só ingleses ou británicos, polo xeral nobres, foran designados para o oficio.
Deportivo da Coruña Feminino
O Deportivo da Coruña feminino, que ten por nome oficial Real Club Deportivo ABANCA  por razóns de patrocinio, é a sección de fútbol feminino do Deportivo da Coruña , club de fútbol galego da cidade homónima. Xoga na Segunda División, logo de descender na tempada 2020–21.
A primeira sección de fútbol feminino do Deportivo apareceu no inverno de 1983/1984, cando o Deportivo se fixo cargo do Karbo C.F. e pasou a chamarse Karbo Deportivo, desaparecendo en 1988 por problemas económicos.
A sección feminina foi recuperada en 2016  , vindo precedida dunha campaña de sinaturas en prol da súa recuperación.
Karbo Deportivo (1983-1988)
A primeira sección de fútbol feminino do Deportivo apareceu no inverno de 1983/1984, cando o Deportivo se fixo cargo do exitoso Karbo C.F. e pasou a chamarse Karbo Deportivo. Despois de conversas entre o entón presidente do Deportivo da Coruña, Jesús Corzo Sierra, e os propietarios do colexio Karbo, Ramón Carrasco e Mary Carmen Borrego, chegouse a un acordo polo cal o Deportivo se faría cargo do Karbo. A partir de entón o equipo comezaría a empregar a camisola branquiazul co escudo do Deportivo, e disputaría os encontros como local alternativamente entre o campo de Elviña, o de Vilaboa e o estadio de Riazor —no que chegou a rexistrar entradas de 4.000 espectadores—. A entrada ós partidos que xogaba o Karbo Deportivo como local tamén era gratuíta para os socios do R.C. Deportivo.
Antes da unión co Deportivo, o Karbo xa gañara a primeira Copa da Raíña oficial organizada pola Real Federación Española de Fútbol en 1983, e máis a Copa Raíña Sofía de 1981, precedente oficioso do devandito campionato, no que venceu na final contra o Risco (2-1), con remontada e dous goles de Lis Franco   Trala absorción obtería dous títulos máis en 1984 e 1985.
Durante os anos 1980 o equipo coruñés foi un referente en toda España. En Galicia o único capaz de facerlles fronte era o Celta Mayador. Os seus encontros tiñan lugar na Copa Galicia e na Liga Galega. O equipo coruñés fíxose coas cinco ligas galegas celebradas entre 1983 e 1988, así coma unha Copa galega, mentres que o Celta se levou a copa galega en 1984. A nivel internacional disputaron múltiples torneos, destacando en dúas ocasións o Torneo das Sete Nacións, logrando o subcampionato en 1980 fronte ó Borussia Mönchengladbach cun resultado de 2-1 o cal se disputou en Olivet, Orleáns (Francia).
Naquela época, o Estadio de Riazor rexistrou entradas de milleiros de espectadores Acadaron gran repercusión dos medios en España por vencer a un equipo masculino, o Laracha F.C. cun resultado de 4 a 2. A sección disolveuse no ano 1988, un ano antes de que se crease a Liga Nacional Feminina, debido ós problemas económicos que atravesaba o R.C. Deportivo, sumido nunha débeda asfixiante e co equipo masculino ó bordo do descenso a Segunda División B, así coma un incremento dos gastos pola crecente profesionalización do fútbol feminino. Moitas xogadoras tiveron que retirarse, outras ficharon por equipos cataláns ou asturianos, e algunhas derivaron ó fútbol sala.
Posteriormente á desaparición da sección feminina o R.C. Deportivo mantivo dúas xogadoras no seu cadro, Inma Castañón e Ángeles Olmo, co propósito de que puidesen prepararse para os seus partidos coa selección española.