cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Reino de Strathclyde
O Vello Norte
As fontes irlandesas contan acontecementos no reino de Dumbarton só cando están relacionadas con Irlanda. Coa excepción da obra de Xildas no século VI e a poesía atribuída a Taliesin e Aneirin, en particular Y Gododdin, que se pensa que foi composta en Escocias obre o século VII, as fontes galesas datan xeralmente dunha época moi posterior. Algunhas están conformadas segundo as actitudes políticas prevalentes en Gales no século IX e despois. Beda, cuxo prexuízo é patente, raramente cita os britóns, e cando o fai faino en termos pouco eloxiosos.
Neste período antigo coñécense dous reis a partir de dúas fontes case contemporáneas. O primeiro é Coroticus ou Ceretic, coñecido como destinatario dunha carta de san Patricio, e que un biógrafo do século VII situou como rei da altura do Clyde, Dumbarton Rock, situándoo na segunda metade do século V. A partir da carta de Patricio é claro que Ceretic era cristián, e é probábel que a clase dirixente da zona tamén o fose, polo menos nominalmente. O seu descendente Rhydderch Hael aparece citado na Vida de San Columba de Adomnán. Riderch foi contemporáneo de Áedán mac Gabráin de Dál Riata e Urien de Rheged, ao que está unido por varias tradicións e contos, e tamén de Æthelfrith de Bernicia.
A cristianización da Escocia meridional, se a carta de San Patricio a Coroticus foi realmente a un rei en Strathclyde, fixera un considerábel progreso cando aparecen as primeiras fontes históricas. Algo máis ao sur, en Whithorn, coñécese unha unha inscrición cristiá da segunda metade do século V, se cadra conmemorando unha nova igrexa. Descoñécese como tivo lugar. A pesar de Columba, Kentigern, o suposto apóstolo dos britóns do Clyde, é unha figura escura e a vida de Jocelyn of Furness do século XII tardía e de dubidosa autenticidade aínda que Jackson cría que a versión de Jocelyn podería estar baseado nun orixinal cúmbrico anterior.
O reino de Alt Clut
dereita|miniatura|250px|Posíbeis áreas lingüísticas no sur de Escocia, séculos VII-VIII (segundo Nicolaisen, Scottish Place-Names e Taylor, "Place Names"). Despois do ano 600, a información sobre os britóns de Alt Clut convértese en algo un pouco máis común nas fontes. Con todo, os historiadores están en desacordo en como interpretaren isto. Falando claramente, tenderon a producir teorías que sitúan o seu suxeito no centro da historia de Britannia setentrional no período histórico inicial. O resultado é unha serie de historias que non poden seren reconciliadas. a historiografía máis recente podería ter andado algún camiño para solucionar este problema.
Aeroporto de Hannover
O aeroporto de Hannover (IATA: HAJ, ICAO: EDDV) é o aeroporto internacional de Hannover, a capital do estado alemán de Baixa Saxonia. Está situado na localidade de Langenhagen, a 11 km ao norte do centro de Hannover e trátase do noveno aeroporto máis grande de Alemaña. Opera voos a destinos metropolitanos e de ocio europeos e serve de base para Eurowings, Condor, SunExpress Deutschland e TUIfly.
Tucker Gates
Tucker Gates é un director e produtor estadounidense. Dirixiu varios episodios das series de J.J. Abrams, Alias e Lost. Tamén dirixiu outras series como Weeds, Carnivàle, o episodio piloto de Point Pleasant, Huff, Boston Legal, Roswell e Brothers & Sisters.
Yimmy Álvarez
Yimmy Mark Álvarez Rodríguez, nado en Santa Lucía (Canelones) o 8 de maio de 1976, é un árbitro profesional de fútbol uruguaio.
Traxectoria
Comezou a súa carreira arbitral na liga Maior do Fútbol de San José con tan só 15 anos, traballando alí até o ano 1997, onde comeza o curso de árbitro profesional ditado pola Asociación Uruguaia de Fútbol baixo a docencia do profesor José (chino) de la Rosa e o profesor Ernesto Filippi.
Roelof Wunderink
Roelof Wunderink nado en Eindhoven, Brabante do Norte o 12 de decembro de 1948 é un expiloto de carreiras holandés. Participou en seis Grandes Premios do Campionato Mundial de Fórmula 1 co equipo Ensign, debutou o 27 de abril de 1975. Non logrou ningún punto de campionato.
Andaina nas carreiras
Wunderink comezou a súa carreira cun Simca en 1970 para trasladarse posteriormente a Formula Ford gañando o campionato holandés en 1972. Co patrocinio da empresa de alarmas HB, trasladouse á Fórmula 3 e logo á Fórmula 5000 nas dúas tempadas seguintes. En, co apoio de HB, moveuse á Fórmula 1 co equipo Ensign Racing, pero viuse prexudicado polo uso de maquinaria obsoleta e as lesións sufridas nun incidente nuhas probas da Fórmula 5000. En seis intentos, clasificouse en tres ocasións retirándose de dúas carreiras con problemas mecánicos. No seu único final, en Austria en 1975, non cualificou, quedou a catro voltas por detrás, logo de parar nos boxes para cambiar os pneumáticos. Ao final da tempada, Wunderink retirouse do automobilismo de alto nivel. Posteriormente sábese que estivo involucrado no negocio inmobiliario.
Porto de Tarragona
miniatura|200px|O porto de [[Tarragona.]] O porto de Tarragona é un dos portos marítimos máis importantes da costa mediterránea, situado na cidade de Tarragona. Gran parte da súa actividade está relacionada co transporte industrial e de mercancías, aínda que é tamén un porto pesqueiro, náutico e de pasaxeiros.
O porto é o destino dun ramal da liña de ferrocarril que percorre o corredor mediterráneo, e constitúe un dos núcleos máis fortes deste eixo económico. É un punto clave para a industria química de Tarragona e o Camp de Tarragona.
Hepatica (avelaíña)
Hepatica  é un xénero de avelaíñas da familia Noctuidae.
Especies
Algunhas especies deste xénero son:
Amor, mentiras e traizón
Amor, mentiras e traizón (en Love, Cheat & Steal) é un filme estadounidense escrito e dirixido por William Curran que foi estreado en 1993. Está protagonizado por John Lithgow, Eric Roberts e Mädchen Amick.
Estreouse en galego o 22 de xullo de 2000 a través da TVG.
Tarxeta de crédito
dereita|miniatura|225x225px|Exemplo do anverso da tarxeta de crédito: 1. Logotipo do banco 2. Chip EMV 3. Holograma 4. Número de tarxeta de crédito 5. Empresa da tarxeta de crédito 6. Data de caducidade 7. Nome do propietario dereita|miniatura|225x225px|Exemplo do envés dunha tarxeta de crédito: 1. Banda magnética 2. Sinatura 3. Número de seguridade (CSC) Unha tarxeta de crédito é unha tarxeta de plástico cunha banda magnética, moitas veces acompañada por un microchip, e un número sobreimpreso que se emprega para facer pagos en todos os establecementos que aceptan o servizo, sen ter que usar cartos e ata un determinado límite estabelecido pola tarxeta do banco emisor. Unha tarxeta de crédito é diferente dunha tarxeta de cargos, na que se require que o saldo sexa pagado na súa totalidade cada mes.
Historia
A tarxeta de crédito foi o sucesor dunha variedade de esquemas de crédito de comerciantes. Foi empregada por vez primeira na década de 1920, nos Estados Unidos, para vender combustible a un certo número de propietarios de vehículos. En 1938, varias empresas comezaron a aceptar as tarxetas doutros.
O concepto de usar unha tarxeta para facer compras xurdiu en 1887, por Edward Bellamy e descríbeo na súa novela Looking Backward. Bellamy usa o termo explícito "Tarxeta de crédito" once veces na súa novela (Capítulos 9, 10, 11, 13, 25 e 26) e 3 veces (Capítulos 4, 8 e 19) na súa secuela, Equality.
Spider-Man: Homecoming
Spider-Man: Homecoming é un filme estadounidense de 2017 dirixido por Jon Watts. É un filme de superheroes de Marvel Comics sobre a personaxe de Spider-Man, coproducido por Columbia Pictures e Marvel Studios, e distribuído por Sony Pictures Releasing. É o segundo "reboot" de Spider-Man e o décimo sexto filme do Universo Cinematográfico Marvel (MCU). O guión foi elaborado por Jonathan Goldstein, John Francis Daley, Watts, Christopher Ford, Chris McKenna e Erik Sommers. Tom Holland interpreta a Peter Parker / Spider-Man, xunto con Michael Keaton, Jon Favreau, Zendaya, Donald Glover, Tyne Daly, Marisa Tomei e Robert Downey Jr. nos papeis secundarios. En Spider-Man: Homecoming, Peter Parker tentar manter o equilibrio entre a súa vida no instituto e ser Spider-Man mentres se enfronta a Vulture.
Oliver Twist (filme de 2005)
Oliver Twist é un filme británico dirixido por Roman Polanski que foi estreado no 2005. O guión escrito por Ronald Harwood está baseado na novela de 1838 Oliver Twist de Charles Dickens. Estreouse en galego na TVG o 29 de decembro de 2007.
Sinopse
Os nenos dun orfanato pasan tanta fame que, desesperados, deciden que un deles fale do asunto ó director. O elixido é Oliver Twist, que será expulsado do centro e ofrecido como aprendiz a quen o queira contratar. Despois de limpar chemineas e traballar como axudante dun enterrador, Oliver escápase e chega a Londres. Nas aforas da cidade, canso e esfameado, coñece a Artful Dodger, que lle ofrece aloxamento. Dende entón verase obrigado a traballar para o malvado Fagin que dirixe unha banda de rapaces carteiristas.
Trofeo Teresa Herrera 2017
O Trofeo Teresa Herrera de 2017 foi a 72ª edición do torneo. Celebrouse na Coruña o 5 de agosto de 2017 a partido único. O campión foi o Deportivo da Coruña, que derrotou por 2-0 ao West Bromwich inglés, conquistando o seu 21º título.
Isistius brasiliensis
Isistius brasiliensis é unha especie de peixe elasmobranquio da orde dos escualiforme e familia dos dalatíidos, unha das dúas integradas na actualidade no xénero Isistius.
Sinónimos
Ademais de polo nome actualmente válido, a espeie coñeceuse tamén polos sinónimos:
Hábitat e distribución
Este tiburón habita nos océanos cálidos de todo o mundo, particularmente cerca de illas, e se encontrou a profundidades de até 3,7 km. Alcanza unha lonxitudeemáxima de 42 a 56 cm, e ten un corpo longo e cilíndrico cun fociño cirto e chato, grandes ollos, dúas pequenas aletas dorsais sen rsaios espiñentos e unha grande aleta caudal. A súa cor é parda escura, e está cuberto por fotóforos produtores de luz na súa parte inferior, excepto por un «colar» escuro ao redor da garganta e das fendeduras branquiais.
Realismo máxico
miniatura|200px|[[Gabriel García Márquez.]] miniatura|200px|Escultura de [[Álvaro Cunqueiro na coruñesa praza do Humor.]] O realismo máxico é un movemento literario e pictórico de mediados do século XX que se define pola súa preocupación estilística e o interese de mostrar o irreal ou estraño como algo cotián e común. Non é unha expresión literaria máxica, a súa finalidade non é suscitar emocións, se non, máis ben, expresalas, e é, sobre todas as cousas, unha actitude fronte á realidade.
O realismo máxico comparte características co realismo épico, como a pretensión de dar verosimilitude interna ao fantástico e irreal, a diferenza da actitude nihilista asumida orixinalmente polas vanguardas, como o surrealismo.
O termo foi creado por un crítico de arte, o alemán Franz Roh, para describir unha pintura que demostraba unha realidade alterada, e chegou ao idioma castelán coa tradución en 1925 do libro Realismo mágico (Revista de Occidente, 1925), que foi en gran medida influído polas obras surrealistas da escritora chilena María Luisa Bombal. Máis tarde, en 1947, foi introducido na literatura hispanoamericana por Arturo Uslar Pietri no seu ensaio El cuento venezolano. Sinala Uslar:
O termo, obviamente, pasou ao galego a través do castelán.
Entre os seus principais expoñentes na literatura en castelán están o uruguaio Horacio Quiroga, o guatemalteco Miguel Ángel Asturias, o peruano Mario Vargas Llosa e o colombiano Gabriel García Márquez, os tres últimos galardoados co Premio Nobel de Literatura.
Judith Anderson
Dame Frances Margaret Anderson, nada en Adelaida o 10 de febreiro de 1897 e finada en Santa Barbara o 3 de xaneiro de 1992, foi unha actriz británica de orixe australiana coñecida como Judith Anderson, que tivo unha carreira de éxito no teatro, no cinema e na televisión. Foi unha destacada actriz teatral do seu momento e gañou dous premios Emmy e un premio Tony, ademais de ser candidata ao Grammy e ao Oscar. Está considerada unha das grandes actrices clásicas do século XX.
Realismo máxico
É interesante citar aquí a opinión do mesmo Asturias:
Judith Anderson
Primeiros anos
Frances Margaret Anderson naceu en 1897, a máis nova dos catro fillos de Jessie Margaret (de solteira Saltmarsh; 19 de outubro de 1862 – 24 de novembro de 1950), antiga enfermeira, e do escocés James Anderson Anderson, prospector pioneiro. Asistiu a unha escola privada, Norwood, en que acabou a súa educación antes de graduarse.
Realismo máxico
Noutras literaturas destacan autores como o brasileiro Jorge Amado e o galego Álvaro Cunqueiro.
Judith Anderson
Primeiros anos
Debutou profesionalmente como Francee Anderson en 1915, interpretando a Stephanie no Teatro Real de Sydney, en A Royal Divorce. Á fronte da compañía estaba o actor escocés Julius Knight ao que logo recoñeceu como quen lle deu as súas habilidades interpretativas. Apareceu ao seu lado en adaptacións de The Scarlet Pimpernel, The Three Musketeers, Monsieur Beacauire e David Garrick. En 1917 fixo unha xira por Nova Zelandia.
Anderson era ambiciosa e quixo deixar Australia. Moitos dos actores locais marchaban a Londres, pero a guerra facíao máis difícil e decidiu ir aos Estados Unidos. Viaxou a California, pero non tivo éxito logo de catro meses e mudouse a Nova York, coa mesma falla de éxito. Tras un período de pobreza e enfermidade, atopou traballo na Emma Bunting Stock Company no Fourteenth Street Theatre en 1918–19. Entón marchou de xira con outras compañías.
Éxito
Debutou en Broadway con Up the Stairs (1922) á que seguiu The Crooked Square (1923) e logo marchou a Chicago con Patches (1923). Apareceu tamén en Peter Weston (1923) que tivo unha breve traxectoria.
Un ano despois cambiou o seu nome artístico a Judith e logrou o seu primeiro triunfo coa obra Cobra (1924) coprotagonizada con Louis Calhern, que tivo 35 representacións. Despois pasou a The Dove (1925) que tivo 101 funcións e a estableceu definitivamente en Broadway.
Anderson debutou no cinema nunha curtametraxe para Warner Bros., Madame of the Jury (1930), e debutou na longametraxe cun papel en Blood Money (1933). Con todo, centrouse en Broadway: Come of Age (1934) e Divided By Three (1934).
Recibiu un forte pulo na súa carreira cando foi contratada para o filme Rebecca (1940), de Alfred Hitchcock. O filme foi un éxito comercial e de crítica e Anderson foi candidata ao Oscar á mellor actriz secundaria.
Vida privada
Anderson casou dúas veces e declarou que "ningunha experiencia foi unha feliz vacación":
Star Wars (álbum)
Star Wars é o noveno álbum da banda estadounidense de rock alternativo Wilco, publicado o 16 de xullo de 2015 a través do seu propio selo, dBpm. Foi liberado gratuitamente na rede a través da páxina wilcoworld.net. Unha versión en CD do disco editouse o 21 de agosto e en vinilo o 27 de novembro.
Listaxe de cancións
Todos os temas compostos por Jeff Tweedy, agás "You Satellite" co-escrito por Tweedy, Glenn Kotche e Nels Cline, "Taste the Ceiling" por Tweedy e Scott McCaughey, e "Magnetized" por Tweedy e Mikael Jorgensen.
Tarvos (lúa)
Tarvos, ou tamén coñecido coma Saturno XXI, é un satélite irregular de movemento directo de Saturno. Foi descuberto por John J. Kavelaars, e o seu equipo o 23 de setembro do 2000 e recibiu a designación temporal de S/2000 S 4. O nome oficial outorgóuselle en agosto do 2003, Tarvos era unha deidade da mitoloxía gala vista coma un touro que portaba tres grúas ó longo do seu lombo.
Tarvos orbita Saturno a unha distancia media de 18 millóns de km en 926 días e ten un diámetro aproximado de 15 km (asumindo un albedo do 0,04). Ten a órbita máis excéntrica entre os satélites de Saturno.
Membro do grupo de satélites irregulares Gallic, que amosan características orbitais semellantes así coma unha cor vermella clara, pensase que é posible que Tarvos nacese da fragmentación do corpo proxenitor do grupo ou que sexa un fragmento de Albiorix.
Apache (foguete)
Apache foi o nome dun modelo de foguete sonda estadounidense de propelente sólido desenvolvido a finais dos anos 1950 como versión mellorada do Cajun. Entre as melloras incluíanse o uso de poliuretano aluminizado como propelente e o uso dun recubrimento fenólico na tobeira de aceiro.
Aínda que podía ser usado en solitario, como foguete sonda dunha soa etapa, o habitual era que fose usado cunha etapa propulsora adicional, normalmente un Nike.
El Amigo de Galicia (Ourense)
El Amigo de Galicia foi un semanario editado en Ourense entre 1866 e 1867.
Historia e características
Semanario dominical aparecido o 14 de xuño de 1866. Editado na imprenta de Agustín Moldes, foi fundado e dirixido por Alejandro Quereizaeta. Tiña as seccións: Editorial, Noticias, Revista extranjera, Variedades, Gacetilla e Anuncios. Cesou a súa edición a principios de abril de 1867.
Apache (foguete)
Asp Apache
O Asp Apache consistiu nun foguete sonda cunha primeira etapa Asp e unha segunda etapa Apache, chegando a alcanzar 120 km de altura. Só se lanzou un modelo, o 15 de novembro de 1961.
Cranchia scabra
Cranchia scabra é unha especie de molusco cefalópodo da superorde dos decapodiformes, orde dos egópsidos, familia dos cranquíidos, e subfamilia dos cranquiinos, aínda que algúns autores encádrana na orde dos teútidos, suborde dos egospinos.
Casa de Évreux
miniatura|200px|Brasón dos Évreux. A Casa de Évreux foi unha familia nobre francesa, unha rama menor da dinastía dos Capetos, que floreceu desde principios do século XIV até mediados do século XV.
Rodney Robert Porter
Rodney Robert Porter, CH, nado en Newton-lle-Willows (St Helens, Lancashire) o 8 de outubro de 1917 e finado en Winchester (Hampshire) o 7 de setembro de 1985, foi un bioquímico inglés.
Casa de Évreux
Esta rama capetiana gobernou o Reino de Navarra.
Frantán
Frantán (tamén: Framta, Frantano, Framtan ou Framtane e en latín: Framtanus) foi un rei suevo que gobernou brevemente na parte norte do Reino Suevo de Galicia no ano 457.
Casa de Évreux
Nacemento da dinastía de Évreux
Reunidos os estamentos que representaban o Reino, por unanimidade, elixiron o 13 de marzo de 1328 a Xoana, filla de Luís o Obstinado, e ao seu esposo Filipe III, conde de Évreux, tratando así que a coroa navarra se desvinculara da francesa, aínda que estes foran franceses de nacemento. Con todo, os novos monarcas decidiron manter a súa residencia na Corte parisiense e delegar a autoridade en gobernadores franceses.
Frantán
Proclamación
Trala morte do rei suevo Requiario, executado polos visigodos dirixidos por Teodorico II, e do rei varno Aguiúlfo, executado polo, recentemente constituído, rei Maldras en Porto; no 457, algúns dos suevos aparentemente abandonaron a Maldras e proclamaron rei a Frantán no 456.
Rodney Robert Porter
Traxectoria
En 1972 compartiu o Premio Nobel de Fisioloxía ou Medicina con Gerald M. Edelman pola determinacíón da estrutura química exacta dun anticorpo. Usando unha encima chamada papaína, rompeu a inmuglobina do sangue en partes, facendo máis fácil o seu estudo. Tamén observou como a inmuglobina do sangue reacciona coa superficie celular.
Frantán
Rei no norte
Nunha etapa caótica, Frantán ocupou o poder só na parte norte do reino suevo, suponse que sería o territorio do Conventus Lucensis. Frantán e Maldras, así como os seus seguidores, actuaron independentemente uns dos outros. Mentres reinaba Frantán, Maldras levou aos seus suevos a Lusitania.
Casa de Évreux
Nacemento da dinastía de Évreux
No seu reinado, consolidaron as Cortes os Tres Estados, formadas polo clero, a nobreza e a burguesía. Ademais protexeron a burguesía urbana antes que a pequena nobreza e os infanzóns. Por outra parte, tamén melloraron a administración, actualizaron os rexistros e lograron reunirse nunha comisión representativa de Navarra para redactar un apéndice do foro xeral, chamado amejoramiento de Filipe III. Os reis mantiveron boas relacións coas coroas de Francia e de Castela. Filipe III participou nunha cruzada contra o rei musulmán de Reino de Granada, que conduciu á toma de Alxeciras, e morreu en Jerez (1343). A súa esposa reinou até 1349.
Rodney Robert Porter
Traxectoria
Morreu nun accidente de automóbil e sobrevivíronlle unha esposa e cinco fillos.
Frantán
Rei no norte
Á luz das evidencias do reinado dinástico entre os suevos, o caso de Maldras e Frantán tomouse como indicativo de que o pobo conservaba algún dereito a elixir un rei da súa elección ao final dunha liñaxe.
Casa de Évreux
Historia da Casa de Évreux
A Casa foi fundada por Luís de Évreux, terceiro fillo de Filipe III de Francia e da súa segunda esposa María de Brabante.
Frantán
Morte
No ano 459 Frantán entrou en conflito co seu irmán, que dominaba a fortaleza de Porto, rematando por ordenar a súa execución. Só uns meses despois foi asasinado, e hai debate se as dúas faccións suevas se reuniron baixo Maldras nese momento ou non, pero os seus seguidores xuraron lealdade ao xefe de guerra Requimundo.
Casa de Évreux
Historia da Casa de Évreux
Luís casou con Margarida de Artois, matrimonio que tivo dous fillos, Carlos de Évreux, que mantería a liña principal da familia, e Filipe de Évreux, casado con Xoana II de Navarra, converténdose en Filipe III de Navarra, fundador da rama navarra de Évreux.
Cranchia scabra
É a única especie do xénero Cranchia.
Illas de Coral
As Illas de Coral (Reef Islands) son un conxunto disperso de 16 illas na parte noroeste das Illas Salomón na provincia de Temotu. Estas illas tamén foron historicamente coñecidas polos nomes de Illas Swallow e Illas Matema. miniatura|dereita|300px|Imaxe da [[NASA das Illas de Coral]]
Distribución xeográfica
As illas atópanse a uns 80 km. ao norte de Nendo, a maior das Illas Santa Cruz. O centro do grupo está aproximadamente en. miniatura|dereita|550px| Mapa das illas de coral. Nukapu e Nupani non se mostran, están máis ao noroeste do grupo principal.
As illas ou atois do grupo son:
Miombilou Numa ou "Gran Arrecife" é un grupo continuo, que se estende uns 25 km. ao oeste de Nifiloli. Preto de 10 km ao sur deste grupo atópanse 4 pequenos arrecifes de coral:
Cranchia scabra
Descrición
Tanto o xénero como a especie foron descritos en 1817 polo zoólogo e biólogo mariño William Elford Leach na súa obra "Synopsis of the orders, families and genera of the class Cephalopoda", publicada en The Zoological Miscellany; being descriptions of new or interesting animals 3 (30): 137-141.
Illas de Coral
Distribución xeográfica
Separadas destes grupos están as que se chaman "illas exteriores":
Cranchia scabra
Sinónimos
Ademais de polo nome que lle impuxo Leach, e actualmente válido, a especie tamén se coñeceu polos sinónimos seguintes:
Características
miniatura|250px|Octopus eylais [[Alcide d'Orbigny|d'Orbigny (= Cranchia scabra), debuxo de Paul Louis Oudart (1796–1860) en Voyage dans l'Amérique méridionale de Alcide d'Orbigny.]]
Illas de Coral
Distribución xeográfica
Este grupo de illas é infrecuente, xa que os habitantes da maioría das illas falan o Äiwoo, un dialecto de Melanesia, mentres que en Pileni, Matema, Nupani e Nukapu, falan Pileni, ou linguas polinesias atípicas. Os polinesios crese que son descendentes dos habitantes do norte de Tuvalu.
Cranchia scabra
Características
Cranchia scabra é unha especie de lura de cristal de pequeno tamaño (aproximadamente 150 mm).
Casa de Évreux
Historia da Casa de Évreux
A liña principal extinguiuse en 1400, mentres que a rama de navarra continuou até 1425, que terminou na súa liña masculina coa morte de Carlos III de Navarra, cuxos fillos lexítimos morreran antes que el, quedando sen descendencia.
Cranchia scabra
Características
O seu manto está cuberto por varias pequenas puntas cartilaxinosas. Os ollos teñen catorce órganos luminescentes de pequeno tamaño.
Cando está en perigo, mete a súa cabeza e os seus brazos na cavidade paleal e as súas aletas ahírense ao manto formando co restpo do corpo unha especie de bóla. As pequenas puntas, sen dúbida, ofrecen algún tipo de protección, pero non se sabe se os depredadores se ven afectados por iso e como. Ademais, a lura pode expulsar borra na cavidade paleal, que fai a bóla completamente opaca.
Noureddine Morceli
Noureddine Morceli, nado o 28 de febreiro de 1970 en Tenes (Chlef), é un mediofondista alxerino que foi campión olímpico dos 1500 metros en Atlanta 96, e plusmarquista mundial en varias especialidades.
Traxectoria
Foi un dos atletas máis destacados na proba dos 1.500 metros lisos na década dos noventa. Tres veces campión do mundo na distancia (Toquio 1991, Stuttgart 1993 e Gotemburgo 1995). Tamén foi campión olímpico nos xogos de 1996.
A aparición na escena do marroquí Hicham El Guerrouj foi eclipsando o papel de Morceli nos últimos anos da década. No campionato do Mundo de Atenas 1997 foi cuarto. A súa última aparición internacional foi nos Xogos Olímpicos de Sydney 2000.
Casa de Évreux
Historia da Casa de Évreux
Navarra pasou logo a Branca I, a herdeira de Carlos III, que faleceu en 1441, esgotándose por completo a Casa de Évreux.
Hoxe un barrio da cidade francesa de Évreux chámase Navarre.
Persoeiros sobresalientes
miniatura|200px|Armas da Casa de Évreux de Navarra.
I'm Not There
I'm Not There é un filme estadounidense dirixido por Todd Haynes que foi estreado no 2007.
Lacerta agilis
Lacerta agilis, é unha especie de réptil orde dos escamosos, suborde dos lacertilios, infraorde dos escincomorfos e familia dos lacértidos, da que é a súa especie tipo.
I'm Not There
Sinopse
Retrato do lendario músico Bob Dylan. Seis intérpretes encarnan diferentes momentos da vida persoal e profesional do cantante norteamericano que revolucionou a música popular nos anos 60 e 70. O filme consta de varias historias cuxos protagonistas son do máis heteroxéneo: Woody (Marcus Carl Franklin) é un neno negro de once anos que sempre está fuxindo. Robbie (Heath Ledger), un artista que vive na estrada. Jude (Cate Blanchett), un xove andróxino, é estrela de rock. John (Christian Bale), un ídolo folk que se converte en evanxelista. E Billy (Richard Gere) é un famoso fuxitivo.
Eleutherodactylus coqui
Eleutherodactylus coqui é unha especie de ra endémica de Porto Rico, onde recibe o nome de coquí, que pertence á familia Eleutherodactylidae. O machos da especie fan unha forte chamada nocturna característica, que ten varios propósitos. A chamada "CO" serve para repeler outros machos e establecer un territorio, mentres que a chamada "KI" serve para atraer as femias. Como os sistemas auditivos de machos e femias responden perferentemente a diferentes notas da chamada do macho, este é un exemplo de diferenzas entre sexos no sistema sensorial. É unha ra importante na cultura de Porto Rico e é un dos símbolos non oficiais desa illa.
Cranchia scabra
Características
Os científicos pensaban que este era un comportamento aberrante debido ao estrés e ao confinamento en acuarios de exploración, até que este comportamento se observou no seu contorno natural. A función de dito comportamento descoñécese.
I'm Not There
Personaxes
Os primeiros seis personaxes representan diferentes aspectos da vida e da música de Bob Dylan.
Cranchia scabra
Características
As femias maduras teñen órganos luminosos sobre as puntas dos seus tentáculos que se poden utilizar para atraeren aoas machos.
CSI: Crime Scene Investigation
CSI (Crime Scene Investigation, "Investigación da Escena dun Crime"), serie de televisión estadounidense de ficción televisiva e policial, céntrase en torno a un grupo de científicos forenses que traballa na cidade norteamericana de Las Vegas, Nevada investigando crimes. Foi creada por Anthony E. Zuiker e comezou a emitirse no ano 2000.
A orixinal fórmula da serie, a súa calidade e o seu éxito e aceptación suscitaron dúas secuelas, CSI Miami e CSI New York, en torno ós equipos de científicos forenses desas respectivas cidades.
O elenco está formado polos seguintes actores:
Asturias de Oviedo
As Asturias de Oviedo fan referencia a unha comarca histórica, que se estendía desde o río Eo na parte occidental e ata a conca do río Deva na oriental, comprendendo todos os vales entre estes dous ríos desde a costa ata a cordilleira Cantábrica no sur. A capital estaba en Oviedo. Xunto ás de Oviedo existían tamén as Asturias de Santillana.
Lacerta agilis
Descrición
A especie foi descrita en 1758 por Linnaeus na 10ª edición do seu Systema Naturae.
Cranchia scabra
Bioloxía
Pouco se sabe sobre o ciclo de vida, bioloxía e ecoloxía desta especie. Os individuos xuvenís encóntranse desde a superficie até os 400 m de profundidade, e os exemplares máis grandes alcanza augas máis profundas.
Asturias de Oviedo
Comarca creada en 1230, por mor da reorganización territorial de Fernando III, cando os reinos de León e Castela se unen definitivamente. O territorio dos modernos concellos de Ribadedeva, Peñamellera Alta e Peñamellera Baja, que ata entón dependía de Oviedo, pasa a formar parte do meiriñado castelán das Asturias de Santillana con capital en Santillana del Mar.
Cranchia scabra
Estado de conservación
Segundo a Unión Internacional para a Conservación da Natureza e dos Recursos Naturais (UICN) o status actual da especie (2016) é LC (pouco preocupante) debido a que é unha especie oceánica que ten unha ampla distribución xeográfica e habita en augus profundas, polo que é pouco susceptíbel ao impacto humano. Tampouco é obxecto de pesca e é pouco probábel que o sexa no futuro. Porén, aíndato se necesita máis investigación sobre a súa bioloxía e ecoloxía.
Asturias de Oviedo
Esta comarca desaparece coa división territorial de España de 1833, creándose a provincia de Oviedo (actual provincia de Asturias). Os concellos de Ribadedeva e as dúas Peñamelleras volven formar parte de Asturias, da que foran separados en 1230.
Lacerta agilis
Etimoloxías
O epíteto específico, agilis, Linnaeus tomouno do adxectivo latino agilis, -e, "lixeiro", "áxil", "veloz", "activo", en alusión a unha das (supostas) características deste animal.
Sinónimos
Ademais de polo seu nome hoxe válido, a especie coñeceuse, entre outros, polos sinónimos:
Subespecies
Dentro da especie moitos autores distinguen as subespecies:
Porén, The Reptile Database admit as seguintes:
A Furoca
O topónimo galego A Furoca pode referirse a:
Lacerta agilis
Características
Lacerta agilis é unha lagarta de patas dimórficas sexualmente. Os adultos miden até os 9 cm desde o fociño até á cloaca, sendo a súa lonxitude total de até 25 cm. O seu tronco é algo repoludo, sendo a cabeza e a patas curtas, cos dedos dos pés das posteriores moito máis longos que os das anteriores. A súa coloración e moi variábel, presentando en xeral o dorso con grandes manchas escuras e claras, cunha liña vertebral clara normlmente interrompida. No centro do dorso ten unha banda moi patente de escamas estreitas ben diferenciadas das demais. Exhibe un colar de bordos serrado formado por de 7 a 1 escamas. Os machos teñen os flancos de cor verde, que se fai moi intenso na época da reprodución, na primavera, esvaecéndose de novo a finais do verán. Os xuvenís son de cor parda versosa con rechamantes ocelos claros rodeados dunha área con tonalidade máis escura.
Eleutherodactylus coqui
Taxonomía
A especie foi descrita por R. Thomas en 1966. Pertence ao xénero Eleutherodactylus, que en grego significa dedos libres. O nome específico procede dos dous sons que emite nas súas chamadas (CO, KI). O xénero contén 185 species, que se encontran no sur dos Estados Unidos de América, Centroamérica, Suramérica e o Caribe.
Lacerta agilis
Bioloxía
Contrariamente ao que suxire o seu epíteto científico, Lacerta agilis é unha especie relativamente torpe. Escava galerías entre as raíces das matas ou debaixo dunha pedra; os machos defenden doutros machos o seu pequeno territorio; nestes tobos hibernan desde outubro até marzo ou abril. A cópula ten lugar no mes de maio, poñendo as femias catro semanas despois até 17 ovos, que adoitan agocharen baixo unha pedra. Contra finais de agosto nacen as pequenas lagartas, que superan apenas os 5 cm de lonxitude.
Emilio Mosteiro
Traxectoria
En Poemas sincopados (1926-1929) (1929) a sección "Alalás" está en galego. Son trece textos en versos octosílabos, os máis breves de tres unidades, a xeito de cantares de soidade, e os máis longos de sete versos. Todos estes poemas son dun imaxinismo hilozoísta combinando elementos amorosos e paisaxísticos. Estas breves composicións son variantes dun mesmo tema: a amada rodeada do medio galego de mar, rías e choiva. Nelas limítanse a amplifícanse as imaxes vangardistas.
Millstreet
Millstreet (en inglés) ou Sráid an Mhuilinn (en irlandés, ambas formas oficiais) é un pobo no leste do Condado de Cork, Irlanda, cunha poboación de, aproximadamente, 1.500 habitantes. O Festival da Canción de Eurovisión celebrouse en Millstreet en 1993. O pobo sitúase na liña de Mallow-Killarney-Tralee da rede ferroviaria de Irlanda. A igrexa católica está dedicada a San Patricio.
Emilio Mosteiro
Traxectoria
Ademais neste libro válese dunha técnica e temática propias da creación musical e está significativamente dedicado ao musicólogo Xesús Bal y Gay.
Vida persoal
Casou con Emilia Gayoso Besteiro, aínda que se divorciaron en 1935 En 1937 ela foi depurada do seu posto de traballo
Eleutherodactylus coqui
Descrición
Un macho adulto mide, do fociño ao ano, de 30 a 37 mm, cunha media de 34 mm, mentres que as femias adultas miden de 36 a 52 mm, cunha media de 41 mm. A localización da ra tamén afecta ao seu tamaño, por exemplo a maiores alturas esta ra é máis grande. As diferenzas en tamaño entre os sexos son o resultado do consumo adicional de enerxía que fan os machos debido ao seu comportamento reprodutor.
Comportamento
Son ras nocturnas e o seu comportamento está influenciado polo ambiente que as rodea, concretamente co nivel de humidade. Cando aumenta a humidade pola noite emerxen e empezan a gabear ata o seu fogar no dosel do bosque. A medida que decrece a humidade volven a baixar ata niveis inferiores, onde a humidade é maior. As poboacións de individuos novos viven no sotobosque sobre follas durante os períodos máis secos, as cales lles proporcionan tamén protección contra os invasores. A medida que medran e se fan adultos, desprázanse ao dosel e empeza o proceso descrito antes.
Distribución natiiva
A especie é nativa das illas de Porto Rico, Vieques e Culebra, onde é abundante e está moi estendido; a única notable excepción ocorre nos bosques secos de Porto Rico, onde é máis rara. É a ra máis abondosa de Porto Rico, con densidades estimadas de 20 000 individuos/ha. Estas densidades flutúan dependendo da estación e o hábitat. Xeralmente, as densidades son maiores durante a última metade da estación húida e diminúen durante a estación seca. A especie é considerada unha xeneralista en canto ao hábitat, xa que vive nunha ampla gama de hábitats, como os bosques de folla ancha mésicos, montañas e áreas urbanas, encóntrase en bromelias, buratos de árbores e baixo troncos, rochas e lixo. Como esta especie non necesita corpos de auga para reproducirse, pode encontrarse na maioría das altitudes, con tal de que dispoña de humidade dabondo. En Porto Rico, encóntrase desde o nivel do mar a un máximo de 1 200 m. Os adultos xeralmente adoitan atoparse a maiores altitudes que os individuos novos.
Millstreet
En outubro do 2005, o pobo celebrou o vixésimo aniversario do seu irmandamento con Pommerit lle Vicomte na Bretaña, Francia.
Eleutherodactylus coqui
Distribución natiiva
A miúdo cohabita cos humanos. Debido ao seu uso do hábitat non restrinxido, é común que se encontre en casas e parques. Encóntrase en hábitats naturais como bosques de montaña a elevacións de menos de 1 200 me no bosque seco. Encóntrase no sotobosque e en todos os niveis ata o dosel.
Millstreet
En xullo de 2006, Millstreet celebrou a XXIX Convención Europea de Malabarismo. Máis de 2.000 malabaristas de máis de 40 países asistiron ao evento semanal.
Eleutherodactylus coqui
Distribución como especie invasora
Foi introducida nas Illas Vírxes, e na República Dominicana, Florida e Hawai, e nestas últimas illas converteuse nunha especie invasora con densas poboacións. A introdución nas illas Hawai foi accidental e aconteceu a finais da década de 1980, moi probablemente como polisón en plantas en testo e rapidamente se estableceu por si soa nas catro illas maiores. Agora o estado de Hawai considéraa unha especie praga e está na lista das especies invasoras máis daniñas no mudo. Como especie invasora pode chegar a ter densidades de ata 91 000 individuos/ha. As maiores densidades que acada na súa área invasora están impulsadas probablemente por estar libre dos predadores nativos, carecer de competidores interepecíficos e pola abundancia de comida. En Hawai, encóntrase a un máximo de 1 170 m sobre o nivel do mar.
En áreas nas que excede densidades de 51 000 individuos/ha pode consumir uns 300 000 invertebrados por noite. Debido á súa enorme abundancia, en Hawaii crece a preocupación polos seus impactos ecolóxicos e económicos. Actualmente supón un custo para ese estado de case 3 millóns de dólares ao ano e o seu espallamento fíxose xeralmente polo comercio de plantas de viveiro. Como resultado moitas persoas son reticentes a comprar plantas deses viveiros debido ao risco de infestación, polo que se aplicaron corentenas e desinfestacións para mellorar a economía. Como a especie se estableceu tamén en zonas residenciais, a xente empezou a evitar mercar casas nas zonas onde hai infestación.
Dieta
É un predador nocturno xeral oportunista que caza sentándose a esperar, que consome gran cantidade de presas. As dietas varían dependendo da idade e tamaño, pero están compostas principalmente de artrópodos. Os individuos novos comen presas menores, como formigas, mentres que os adultos teñen dietas máis variadas, como arañas, avelaíñas, grilos, carqacois e pequenas ras. Os machos comen ocasionalmente ovos da súa propia posta, probablemente para obter unha nutrición adicional mentres están vixiando os seus niños.
Os machos que están emitindo chamadas comen menos presas que os silenciosos, os cales toman a mairoría do seu alimento a medianoite, mentres que os machos que emiten chamadas consumiron a esa hora só o 18% do seu alimento.
Reprodución
Reprodúcense durante todo o ano, pero o pico de actividade reprodutora é na estación húmida. As femias poñen normalmente entre 16 e 40 ovos, de catro a seis veces ao ano, en intervalos de oito semanas. Os ovos son protexidos poos machos dos predadores, como poden ser outras ras da súa especie ou caracois Subulina. O período de xestación é de 17 a 26 días. O período de maduración, é dicir o tempo que vai desde o ovo ao adulto reprodutor, é duns oito meses.
A diferenza da maioría das ras, que poñen os seus ovos na auga, os E. coqui póñenos en follas de palmeiras ou outras plantas terrrestres. Tamén usan niños de aves abandonados como lugar de posta. Paxaros como o Coereba flaveola, o Loxigilla portoricensis e o Todus mexicanus comparten os seus niños con esta ra. Este método de reprodución permite que o coquí viva en bosques, montañas e outros hábitats sen ter unha dependencia directa da auga. Como pon os ovos en terra, esta especie non pasa polo estadio de cágado, e desenvolve as extremidades dentro do ovo, en vez de pasar por unha metamorfose como larva acuática. Así, eclosionan do ovo raíñas xa completamente independentes, pero cunha pequena cola que perden pouco despois. Este estadio de desenvolvemento directo permitiu que sexa un exitoso colonizador terrestre en áreas tropicais. Os ovos eclosionan en oito semanas e o animal chega á madurez reprodutora nun ano. As crías liberanse do ovo usando un dente do ovo que se foma no xénero Eleutherodactylus. Tanto os machos coma as femias espantan os intrusos que se achegan aos seus niños choutando, perseguindo e ás veces trabando. Os machos son os principais coidadores dos ovos, aos que ofrecen protección e un ambiente húmido por contacto coa súa pel. Abandónanos durante os períodos moi secos para ir recoller máis humidade para a súa descendencia.
Os machos empezan as súas chamadas de apareamento subindo por riba do nivel do chan. A chamada ou canto desta ra utilízase para atraer unha parella e tamén para establecer un territorio. Un coquí pode entrar no territorio doutro e retar o residente empezando a cantar, e ambos os dous comezan un duelo de cantos (que pode durar varios minutos). O primeiro que afrouxe en manterse na cadencia considérase o perdedor e abandona a área sen que se chegue a utilizar a violencia física.
Lacerta agilis
Bioloxía
Cando unha femia se aparea con dous ou máis machos, pode producirse unha competencia de esperma dentro do tracto reprodutor da femia. A selección activa da esperma por parte das femias parece ocorrer dun xeito que mellora a forma física destas. Neste proceso selectivo, os espermatozoides dos machos que están máis afastados xeneticamente da femia úsanse preferentemente para a fecundación, máis que o esperma de parentes próximos. Esta preferencia pode mellorar a aptitude da descendencia ao reducir a depresión endogámica.
Distribución
A súa área de dispersión comprende a maior parte de Europa, desde o sur de Inglaterra e de Suecia até o nordeste da península Ibérica e os Balcáns, e da Asia Central, onde chega a altas altitudes (3 500 m), aínda que se encontra practicamente ausente en gran parte da España, o sur de Francia e en toda Italia. Nestas zona a súa distribución adoita ser desigual.
Hábitat
Na maior parte da súa distribución europea e asiática pode encontrarse en todo tipo de terreos, incluso en terras de cultivo e xardíns, na península Ibérica, onde só se atopa nois vales altos dos Pireneos centrais, está restrinxida a prados e zonas de matogueiras preto de bosques de alta montaña, chegando até os 2 000 m de altitude.
Ameazas
Esta especie está ameazada pola perda de hábitat debido á urbanización, a conversión de parte deste para usos agrícolas (especialmente a perda de sebes e outros hábitats axeitados), o desenvolvemento turístico costeiro e alpino e a perda de prácticas forestais tradicionais. Moitos animais morren en estradas en partes da súa área de distribución (por exemplo, en Austria). Crese que algunhas poboacións en Suecia padecen deformacións por consanguinidade (depresión endogámica ou depresión de consanguinidade) debido á súa distribución fragmentada. Hai algunha predación de animais por gatos nas zonas urbanas. Os hábitats abertos, que esta especie require, están a ser cubertos de vexetación. É unha especie ameazada en gran parte do noroeste da súa área, incluído o Reino Unido, Escandinavia e o norte de Alemaña.
Estado de conservación
Segundo a Unión Internacional para a Conservación da Natureza e dos Recursos Naturais (UICN) tendo en conta que Lacerta agilis, debido á súa moi ampla área de distribución, á súa tolerancia a un grao de modificación do seu hábitat nalgunhas partes da súa área de dispersión, e á presunta gran poboación (aínda que está en descenso en partes da súa área de dipersión, en xeral é pouco probábel que descenda o suficientemente rápido (30 % ou máis) para poder clasificala nunha categoría ameazada a nivel global, polo que avalís o seu status como LC (pouco preocuante). Porén, numerosas subpoboacións están ameazadas.
Neste último aspecto cómpre sinalar que en Francia esta lagarta está estritamente protexida pola lei. E en España está considerada como especie en perigo de extinción.
Jimbo Wales
miniatura|250px|Jimbo Wales nunha conferencia en FOSDEM 2005 en [[Bruxelas, Bélxica.]]
miniatura|Jimmy Wales 2014 on [[CeBIT Global Conferences, Wikipedia Zero]]
Jimmy Donal Wales, coñecido como Jimbo Wales, nado en Huntsville o 7 de agosto de 1966, é un informático estadounidense e o fundador da Wikipedia.
Traxectoria
Naceu en Huntsville, Alabama, e graduouse nas Universidades de Auburn e Alabama.
Wikipedia
Xunto con Larry Sanger, Wales fundou Wikipedia, unha enciclopedia baseada no concepto wiki e o modelo de software libre.
Wales é membro emérito da xunta directiva da Fundación Wikimedia na actualidade. Tamén forma parte de Wikia, un servizo de aloxamento web de wikis.
Outros
Wales é un admirador do obxectivismo, a filosofía creada por Ayn Rand. Mentres estudaba na Universidade, foi dono e moderador dunha lista de correo denominada "Discusión moderada en Filosofía Obxectivista".
Braxe, Tiobre, Betanzos
Braxe é un lugar da parroquia de Tiobre no concello coruñés de Betanzos na comarca de Betanzos. Tiña 63 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 30 eran homes e 33 eran mulleres.
Estudos de medios
Os estudos de medios son unha disciplina e campo de estudo que trata sobre o contido, a historia e os efectos dos distintos medios de comunicación; en particular, os medios de comunicación de masas (en inglés, mass media). Os estudos de medios de comunicación pode acudir ás tradicións das ciencias sociais e das humanidades, pero especialmente en disciplinas básicas da comunicación de masas, comunicación, ciencias da comunicación e os estudos da comunicación. Os investigadores tamén poden desenvolver e empregar teorías e métodos de varias disciplinas, incluíndo estudos culturais, retórica (incluíndo a retórica dixital), filosofía, teoría da literatura, psicoloxía, ciencias políticas, economía política, economía, socioloxía, antropoloxía, social teoría, historia e crítica da arte, teoría, teoría cinematográfica, teoría feminista e da teoría da información.
Escola de Chicago
Malia que aínda non se chamaban como tal, as raíces dos estudos de comunicación atópanse na escola de Chicago e en pensadores como John Dewey, Charles Horton Cooley e George Herbert Mead. Estes autores situaron a sociedade estadounidense na cúspide dun cambio social positivo cara a democracia pura. Mead argumenta que, para que exista un ideal da sociedade, deben ter desenvolvido unha forma de comunicación que permita a cada individuo apreciar as actitudes, puntos de vista e diferentes posicións dos outros, e que, ó mesmo tempo lle permita ser comprendidos polos outros. Mead cre que esta "novos medios" permitirían que os seres humanos simpaticen cos outros e que, polo tanto, se movan cara a un "ideal de sociedade humana". Onde Mead ve un ideal de sociedade, Dewey chama a "gran comunidade" e, ademais, defende a hipótese de que os seres humanos son intelixentes de abondo para se autogobernar, e que este coñecemento é "unha función de asociación e de comunicación". Do mesmo xeito, Cooley afirma que a política de comunicación fai que sexa posible a opinión pública, o que, á súa vez, promove a democracia. Cada un destes autores representan a atención da escola de Chicago en comunicación electrónica como un facilitador da democracia, a súa fe no electorado informado, e o seu foco no individuo sobre a masa.
Jimmy Giménez-Arnau
Joaquín José Víctor Bernardo Giménez-Arnau Puente, nado no Brasil o 1 de setembro de 1944, popularmente coñecido como Jimmy Giménez-Arnau, é un novelista, poeta e xornalista español.
Traxectoria
Fillo do diplomático e escritor José Antonio Giménez-Arnau Gran, Jimmy Giménez-Arnau naceu a bordo do transatlántico español Cabo de Hornos mentres navegaba por augas brasileiras. Licenciouse en dereito e diplomouse en xornalismo. Durante a súa mocidade practicou a nivel afeccionado fútbol e boxeo e, entre outras actividades, foi vendedor (ou marchand) de obras de arte.
Como xornalista, foi correspondente de guerra e cofundador da revista Hermano Lobo, onde escribía baixo o seudónimo de «Jimmy Corso». . En 1980 escribiu e dirixiu xunto a Julio Wizuete, Cocaína, unha película na que ademais tivo unha participación como actor. En 1983 creou a televisión clandestina «Onda Blúmini». .