cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Y de pronto el amanecer
Y de pronto el amanecer é un filme chileno de 2017 dirixido por Silvio Caiozzi. Foi escollido como candidato de Chile para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 91ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado. Gañou o Grand Prix des Amériques, o premio principal do Festival de Cinema do Mundo de Montreal en 2017.
Weapons of Math Destruction
Weapons of Math Destruction (en galego, Armas de destrución matemática) é un libro de 2016 escrito pola estadounidense Cathy O'Neil. O subtitulo do libro resume a demoledora tese principal do libro: How Big Data Increases Inequality and Threatens Democracy (en galego: Como o Big Data aumenta a desigualdade e ameaza a democracia). Nel analiza o impacto social do Big Data e dalgúns algoritmos que provocan o aumento da desigualdade.
Descrición xeral
O'Neil di que nunha variedade de campos -desde seguros ata publicidade, pasando pola educación ata a vixilancia- os big data e os algoritmos poden levar a decisións que prexudican aos pobres, reforzan o racismo e amplifican a desigualdade. Ela afirma que estas ferramentas matemáticas problemáticas comparten tres características fundamentais: son opacas, escalables e inxustas.
Granate (cor)
Granate é a denominación común das cores similares aos das variedades vermellas escuras con certos tons púrpuras. Baséanse na coloración das xemas homónimas, como o granate común e o de Bohemia, así como a alabandina e o piropo. Con todo, non se corresponde cunha cor específica.
O termo provén do provenzal antigo granat, e á súa vez do latín medieval granatum, ‘vermello escuro’. O adxectivo puido cuñarse en alusión á cor das sementes da granada, ou talvez proveña do latín medieval granum, ‘semente’, en referencia á tinguidura vermella extraído da cochinilla europea Kermes vermilio.
En astronomía
A estrela xigante vermella Mu Cephei, na constelación de Cepheus, foi descrita polo astrónomo e músico William Herschel como de «unha moi fermosa cor granate profundo», polo que se lle adoita chamar «a estrela granate de Herschel». Giuseppe Piazzi incorporouna ao seu catálogo estelar de 1814 co nome latino de garnet sidus, «estrela granate». miniatura|220x220px|Bandeira de Letonia
Como cor nacional
En Letonia o «vermello letón», moi similar ao granate, é considerado unha cor nacional e aparece na súa bandeira. miniatura|220x220px|Bandeira de Qatar A bandeira de Qatar emprega, amais do branco, o granate.
Bloques de apartamentos modernistas de Berlín
Os Bloques de apartamentos modernistas de Berlín (Siedlungen der Berliner Moderne) é un Patrimonio da Humanidade designado en 2008, que comprende seis bloques de vivendas subvencionadas separadas en Berlín. Datados principalmente dos anos da República de Weimar (1919–1933), cando a cidade de Berlín era particularmente progresista social, política e culturalmente, son exemplos destacados do movemento de reforma da edificación que contribuíu a mellorar as condicións de vivenda e de vida para persoas con baixos ingresos mediante enfoques innovadores para a arquitectura e a planificación urbana. Os bloques tamén ofrecen exemplos excepcionais de novas tipoloxías urbanas e arquitectónicas, con novas solucións de deseño, así como innovacións técnicas e estéticas.
Bruno Taut, Martin Wagner e Walter Gropius estiveron entre os principais arquitectos destes proxectos que exerceron unha influencia considerable no desenvolvemento da vivenda en todo o mundo.
Ute Lemper
Ute Lemper, nada en Münster o 4 de xullo de 1963, é unha cantante e actriz alemá. Interpretou numerosos papeis en musicais, incluída a produción francesa de Cabaret, pola que gañou en 1987 o premio Molière á mellor nova actriz, e Chicago en Londres e Nova York, polo que gañou o premio Olivier de 1998 como mellor actriz nun musical. Tamén é recoñecida pola súa interpretación da obra do compositor Kurt Weill.
Traxectoria
Lemper naceu en Münster nunha familia católica, filla dun banqueiro e dunha cantante de ópera. Estudou piano, canto e ballet na Academia de Danza de Colonia e teatro clásico no prestixioso Seminario Max Reinhardt de Viena. Máis tarde pasou dous anos no Staatstheater de Stuttgart, onde interpretou obras de Fassbinder e Chekhov, entre outros.
Comezou a cantar desde moi nova en bares de jazz e con dezaseis anos uniuse a un grupo de jazz-rock chamado The Panama Drive Band. En 1983, Andrew Lloyd Weber ofreceulle un papel na produción vienesa do musical Cats, onde alternou papeis.
En 1985 protagonizou o musical Peter Pan en Berlín e máis tarde interpretou o papel de Sally Bowles na produción francesa de Cabaret, dirixida por Jérôme Savary. A súa intervención no papel de Lola na obra The Blue Angel tamén data desta época, aínda que a obra recibiu malas críticas en Alemaña e tras ela mudouse a Nova York.
Máis tarde fixo varias aparicións en filme, en papeis máis ou menos relevantes, mais a faceta pola que continuou a ser máis coñecida foi a de cantante. Brillou especialmente co repertorio alemán de entreguerras. Son famosas as súas interpretacións de composicións de Kurt Weill, así como outras que foron interpretadas noutrora por Marlene Dietrich, Édith Piaf e especialmente por Lotte Lenya, musa inspiradora de Weill.
Artista ecléctica e inqueda (ademais de cantar e actuar, realizou varias exposicións de pintura, de estilo neoexpresionista), colaborou con numerosos cantantes e compositores estadounidenses e europeos, incluídos Michael Nyman (con quen realizou o disco Songbook), Tom Waits, Scott Walker, Elvis Costello, Philip Glass ou Nick Cave.
Sangre de Muerdago
Sangre de Muerdago é unha banda galega de neofolk afincada en Leipzig (Alemaña) liderada por Pablo Caamiña Ursusson.
As súas letras en galego tratan temas relacionados coa natureza con elementos místicos e inspíranse na tradición galega. A súa música inclúe instrumentos tradicionais como a zanfona e a nyckelharpa. Musicalizaron poemas de escritores galegos como Rosalía de Castro, Celso Emilio Ferreiro e Manuel María.
Traxectoria
Ursusson comezou a súa carreira musical como membro do grupo crust punk Ekkaia. Xunto con Jorge Olson de Abreu, fundou Sangre de Muerdago e gravaron a súa primeira demo en 2007. Gravaron e autoeditaron o seu primeiro álbum homónimo de longa duración en 2009.
Ursusson formou parte doutros proxectos musicais posteriormente, como o grupo de crust punk Cop on Fire e a banda de black metal Antlers.
Discografía
Dende a súa formación, lanzaron 6 álbums de longa duración, así como varios EPs e traballos noutros formatos.
Chibis-M
Chibis-M foi un satélite artificial ruso lanzado o 30 de novembro de 2011 a bordo do cargueiro Progress-M 13M mediante un foguete Soiuz U desde o cosmódromo de Baikonur.
Características
Chibis-M foi enviado ao espazo como unha carga acaroada ao cargueiro Progress-M 13M, que se acoplou á Estación Espacial Internacional o 2 de novembro. Despois de cumprir a súa misión, o cargueiro desacoplouse o 24 de xaneiro de 2012, liberando a Chibis-M e deixandoo en órbita.
O satélite tiña unha masa de 40 kg e foi construído polo Instituto de Investigación Espacial (IKI en ruso). Levaba a bordo un experimento de ondas de plasma para estudar a interrelación dos procesos que ocorren na ionosfera e magnetosfera terrestres. Despois de máis de dous anos en órbita, Chibis-M reentrou na atmosfera o 15 de outubro de 2014.
Proceso de Czochralski
[[Ficheiro:Czochralski_Process.svg|miniatura|400x400px|Gráfico do proceso Czochralski:
Imaxes xeradas por ordenador
ligazón=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d6/Morphogenic_digital_art_exhibition_by_Andy_Lomas_at_Watermans_Arts_Centre%2C_London.jpg/220px-Morphogenic_digital_art_exhibition_by_Andy_Lomas_at_Watermans_Arts_Centre%2C_London.jpg|miniatura| Exposición de arte dixital xerada por ordenador Morphogenetic Creations de Andy Lomas no Watermans Arts Centre, ao oeste de [[Londres, en 2016.]] As imaxes xeradas por ordenador (CGI polas siglas en inglés Computer-generated imagery) son as imaxes e o uso de gráficos por ordenador para crear ou contribuír á xeración de imaxes en arte dixital, medios impresos, videoxogos, simuladores, animación por ordenador e efectos visuais en películas, programas de televisión, curtas, anuncios, vídeos ou videoclips.
Proceso de Czochralski
O nome do proceso honra ao científico polaco Jan Czochralski, que descubriu o método en 1916, cando estudaba a velocidade de cristalización dalgúns metais.
Thurston Harris
Thurston Harris, nado en Indianapolis o 11 de xullo de 1931 e finado en Pomona o 4 de abril de 1990, foi un cantante e compositor estadounidense, coñecido polo seu éxito «Little Bitty Pretty One», de 1957.
Imaxes xeradas por ordenador
As imaxes poden ser dinámicas ou estáticas, e poden ser bidimensionais (2-D), aínda que o termo "CGI" úsase máis habitualmente para referirse aos gráficos de ordenador en 3D utilizados para crear personaxes, escenas e efectos especiais en películas e televisión, que se describe como animación por ordenador ou en inglés CGIA, CGI-A (Computer-generated imagery animation).
Proceso de Czochralski
Este proceso normalmente realízase nunha atmosfera inerte, como o argon e nunha cámara inerte, como cuarzo.
Imaxes xeradas por ordenador
A primeira longametraxe que fixo uso de CGI foi a película de 1973 Westworld. Outras das primeiras películas que incorporaron CGI foron A guerra das galaxias (1977), Tron (1982), Golgo 13: The Professional (1983), The Last Starfighter (1984), Young Sherlock Holmes (1985) e Flight of the Navigator (1986). O primeiro vídeo musical en utilizar CGI foi o premiado "Money for Nothing" (1985) de Dire Straits, cuxo éxito foi determinante para darlle a visibilidade ao proceso.
Thurston Harris
Traxectoria
A primeira gravación de Harris data de 1953. Era o vocalista de The Lamplighters, unha banda de R&B de South Los Angeles, na rexión do condado homónimo. A banda cambiou varias veces de nome, de The Tenderfoots a The Sharps.
Proceso de Czochralski
Vantaxes
O crecemento dunha superficie libre (a diferenza da solidificación nunha configuración de configuración) acolle a expansión volumétrica sen o maior problema, isto elimina as complicacións que poden xurdir cando o fundente molla o recipiente.
Imaxes xeradas por ordenador
A evolución do CGI levou á aparición da cinematografía virtual na década de 1990, onde a visión da cámara simulada non está restrinxida polas leis da física. A dispoñibilidade do software CGI e o aumento da velocidade dos ordenadores permitiron que artistas individuais e pequenas empresas produzan películas, xogos e obras de arte de calidade profesional desde os seus ordenadores domésticos.
Proceso de Czochralski
Vantaxes
Neste método, pódense obter grandes monocristais a altas velocidades. Actualmente o diámetro dos cristais pode variar cambiando os parámetros térmicos. Tamén se pode alcanzar alta perfección cristalina.
Imaxes xeradas por ordenador
Imaxes estáticas e paisaxes
ligazón=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6e/FractalLandscape.jpg/220px-FractalLandscape.jpg|miniatura| Unha [[paisaxe fractal creada en Terragen.]] Non só as imaxes animadas forman parte das imaxes xeradas por ordenador; As paisaxes de aspecto natural (como as paisaxes fractais) tamén se xeran mediante algoritmos informáticos. Unha forma sinxela de xerar superficies fractais é utilizar unha extensión do método de malla triangular, baseándose na construción dalgún caso especial dunha curva de Rham, por exemplo, o desprazamento do punto medio. Por exemplo, o algoritmo pode comezar cun triángulo grande, despois facer zoom recursivamente dividíndoo en catro triángulos de Sierpinski máis pequenos, e despois interpolar a altura de cada punto dos seus veciños máis próximos. A creación dunha superficie browniana pódese conseguir non só engadindo ruído a medida que se crean novos nós senón tamén engadindo ruído adicional en varios niveis da malla. Así, pódese crear un mapa topográfico con diferentes niveis de altura usando algoritmos fractais relativamente sinxelos. Algúns fractais típicos e fáciles de programar usados en CGI son o fractal de plasma e o fractal de falla máis dramático.
Thurston Harris
Traxectoria
«Little Bitty Pretty One» foi publicado con etiquetas en tres cores diferentes, violeta, azul e granate, algo pouco común no momento. A canción aparece nas bandas sonoras de filmes ou series televisivas, como Telling Lies in America, Matilda, Lipstick on Your Collar e Christine.
Imaxes xeradas por ordenador
Imaxes estáticas e paisaxes
Moitas técnicas específicas foron investigadas e desenvolvidas para producir efectos xerados por ordenador altamente enfocados, por exemplo, o uso de modelos específicos para representar a meteorización química das pedras para modelar a erosión e producir un "aspecto envellecido" para unha determinada superficie baseada en pedra.
Proceso de Czochralski
Limitacións
Aínda que o cultivo de Czochraslki se pode realizar baixo presións moderadas, non é óptimo para o crecemento material cando é alta a presión de vapor no punto de fundición dun dos seus compoñentes.
Imaxes xeradas por ordenador
Escenas arquitectónicas
ligazón=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/39/Lone_House.jpg/220px-Lone_House.jpg|miniatura|Unha imaxe xerada por ordenador que presenta unha casa ao pór do sol, feita en [[Blender.]] Os arquitectos modernos usan servizos de empresas de gráficos informáticos para crear modelos 3D tanto para clientes como para construtores. Estes modelos de imaxes xeradas por ordenador poden ser máis precisos que os debuxos tradicionais. Tamén se pode utilizar a animación arquitectónica para ver a posible relación que terá un edificio en relación co medio e os edificios circundantes. O procesamento de espazos arquitectónicos sen o uso de ferramentas de papel e lapis é agora unha práctica amplamente aceptada cunha serie de sistemas de deseño arquitectónico asistido por ordenador.
Proceso de Czochralski
Limitacións
As dificultades primarias están asociadas a problemas de xestión de rotación e cultivo de cristal, e cos requisitos da configuración térmica para manter o equilibrio termodinámico entre o vapor e o fundente.
Imaxes xeradas por ordenador
Escenas arquitectónicas
As ferramentas de modelaxe arquitectónica permiten que un arquitecto visualice un espazo e realice "percorridos" de forma interactiva, proporcionando así "contornos interactivos" tanto a nivel urbano como de edificio. As aplicacións específicas en arquitectura non só inclúen a especificación de estruturas de edificios (como paredes e fiestras) e os percorridos, senón os efectos da luz e como a luz solar afectará a un deseño específico en diferentes momentos do día.
Proceso de Czochralski
Limitacións
A necesidade de usar un crisol no proceso de crecemento Czochralski implica o risco de contaminar o fundente. Ademais, este método non vale para o crecemento continuo.
Imaxes xeradas por ordenador
Escenas arquitectónicas
Nalgunhas aplicacións, as imaxes xeradas por ordenador utilízanse para facer "enxeñería inversa" de edificios históricos. Por exemplo, unha reconstrución xerada por ordenador do mosteiro de Georgenthal en Alemaña foi derivada das ruínas do mosteiro, pero ofrece ao espectador un "aspecto e sensación" de como sería o edificio no seu día.
Thurston Harris
Traxectoria
Harris tivo un segundo e último éxito en 1958, "Do What You Did", que entrou no Top 20. Outra canción moi coñecida del é "Runk Bunk", gravada en 1959 (Aladdin 3452). Harris tamén gravou en Cub, Dot, Imperial, Intro, Reprise e United Artists.
Imaxes xeradas por ordenador
Modelos anatómicos
ligazón=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ea/SADDLE_PE.JPG/220px-SADDLE_PE.JPG|miniatura|Unha imaxe de anxiograma pulmonar por TC xerada por un ordenador a partir dunha colección de [[raios X.]] Os modelos de imaxes xeradas por ordenador utilizados na animación do esqueleto non sempre son anatómicamente correctos. Non obstante, organizacións como o Scientific Computing and Imaging Institute desenvolveron modelos informáticos anatómicamente correctos. Os modelos anatómicos xerados por ordenador pódense utilizar tanto con fins instrutivos como operativos. Até a data, un gran número de imaxes médicas producidas por artistas seguen sendo utilizadas por estudantes de medicina, como imaxes de Frank H. Netter, por exemplo Imaxes cardíacas. Non obstante, están dispoñibles unha serie de modelos anatómicos en liña.
Thurston Harris
Morte
Harris morreu dun ataque de corazón mentres durmía o 14 de abril de 1990.
Imaxes xeradas por ordenador
Modelos anatómicos
Nas aplicacións médicas modernas, constrúense modelos específicos para o paciente en "cirurxía asistida por ordenador". Por exemplo, na substitución total de xeonllo, pódese usar a construción dun modelo detallado específico do paciente para planificar coidadosamente a cirurxía. Estes modelos tridimensionais adoitan extraerse de múltiples tomografías computarizadas das partes adecuadas da anatomía do propio paciente. Estes modelos tamén se poden usar para planificar implantacións de válvulas aórticas, un dos procedementos comúns para tratar enfermidades cardíacas. Dado que a forma, o diámetro e a posición das aberturas coronarias poden variar moito dun paciente a outro, a extracción (a partir de tomografías computarizadas ) dun modelo que se asemella moito á anatomía da válvula do paciente pode ser moi beneficiosa na planificación do procedemento.
Imaxes de tecido e pel
ligazón=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/66/Wet_Fur_-_CGI.jpg/220px-Wet_Fur_-_CGI.jpg|miniatura|Pelo húmido xerado por ordenador creado en Autodesk Maya. Os modelos de tecidos xeralmente divídense en tres grupos:
Até a data, facer que a roupa dun personaxe dixital se dobra automaticamente dun xeito natural segue sendo un reto para moitos animadores.
Ademais do seu uso en películas, publicidade e outros modos de exhibición pública, as imaxes xeradas por ordenador de roupa son agora usadas habitualmente polas principais firmas de deseño de moda.
O reto de renderizar imaxes de pel humana implica tres niveis de realismo:
As características visibles máis finas, como as engurras finas e os poros da pel, teñen un tamaño duns 100 µm ou 0,1 milímetros. A pel pódese modelar como unha función de textura bidireccional de 7 dimensións (BTF) ou unha colección de funcións de distribución de dispersión bidireccional (BSDF) sobre as superficies do obxectivo.
Simulación e visualización interactiva
A visualización interactiva é a representación de datos que poden variar de forma dinámica e que permite ao usuario ver os datos desde múltiples perspectivas. As áreas de aplicación poden variar significativamente, dende a visualización dos patróns de fluxo en dinámica de fluídos até aplicacións específicas de deseño asistido por ordenador. Os datos representados poden corresponder a escenas visuais específicas que cambian a medida que o usuario interactúa co sistema; por exemplo, os simuladores, como os simuladores de voo, fan un uso extensivo de técnicas CGI para representar o mundo.
A nivel abstracto, un proceso de visualización interactivo implica un "canal de datos" no que os datos en bruto son xestionados e filtrados a un formulario que os fai axeitados para a representación. Isto adoita chamarse "datos de visualización" (en inglés visualization data, véxase o artigo visualización dos datos). A continuación, os datos de visualización son asignados a unha "representación de visualización" que se pode alimentar a un sistema de renderizado. Isto adoita chamarse "representación renderizada". A continuación, esta representación represéntase como unha imaxe visible. A medida que o usuario interactúa co sistema (por exemplo, usando controis de joystick para cambiar a súa posición no mundo virtual), os datos en bruto son alimentados a través da canalización para crear unha nova imaxe renderizada, facendo que a eficiencia computacional en tempo real sexa unha consideración fundamental para tales aplicacións.
Animación por ordenador
dereita|miniatura|Os filmes Machinima son, por natureza, filmes de CGI Aínda que as imaxes xeradas por ordenador de paisaxes poden ser estáticas, a animación por ordenador só se aplica ás imaxes dinámicas que se asemellan a unha película. Non obstante, en xeral, o termo animación por ordenador refírese a imaxes dinámicas que non permiten a interacción do usuario, e o termo mundo virtual úsase para os ambientes animados interactivos.
A animación por ordenador é esencialmente un sucesor dixital da arte da animación stop-motion de modelos 3D e da animación fotograma a fotograma das ilustracións en 2D. As animacións xeradas por ordenador son máis controlables que outros procesos máis baseados fisicamente, como a construción de miniaturas para tomas de efectos ou a contratación de extras para escenas multitudinarias, e porque permite a creación de imaxes que non serían viables con ningunha outra tecnoloxía. Tamén pode permitir que un único artista gráfico produza ese contido sen o uso de actores, pezas escénicas caras ou atrezzo.
Para crear a ilusión de movemento, móstrase unha imaxe na pantalla do ordenador e substitúese repetidamente por unha nova imaxe similar á anterior, pero avanzada lixeiramente no dominio do tempo (normalmente a unha velocidade de 24 ou 30 fotogramas/segundo). Esta técnica é idéntica a como se logra a ilusión de movemento coa televisión e as películas.
Mundos virtuais
ligazón=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7e/Yellow_Submarine_Second_Life.png/220px-Yellow_Submarine_Second_Life.png|esquerda|miniatura| Un [[submarino amarelo en Second Life.]] ligazón=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4a/Metallic_balls.png/220px-Metallic_balls.png|miniatura| Bolas metálicas creadas en Blender. O termo "mundo virtual" refírese a ambientes interactivos baseados en axentes, que se poden crear con CGI.
Nas salas xudiciais
As imaxes xeradas por ordenador utilízanse nas salas xudiciais, principalmente desde principios dos anos 2000. Non obstante, algúns expertos argumentaron que é prexudicial. Utilízanse para axudar aos xuíces ou ao xurado a visualizar mellor a secuencia de acontecementos, probas ou hipóteses. Non obstante, un estudo de 1997 demostrou que as persoas son físicas intuitivas pobres e que se poden influenciar facilmente polas imaxes xeradas por ordenador. Polo tanto, é importante que os xurados e outros responsables legais sexan conscientes de que tales exposicións son só unha representación dunha secuencia potencial de eventos.
Captura de movemento
As imaxes xeradas por ordenador utilízanse a miúdo xunto coa captura de movemento para cubrir mellor os fallos derivados da imaxe CGI e da animación. As imaxes xeradas por ordenador están limitadas na súa aplicación práctica polo seu aspecto realista. As imaxes xeradas por ordenador pouco realistas ou mal xestionadas poden producir o efecto Uncanny Valley. Este efecto refírese á capacidade humana para recoñecer cousas que se parecen curiosamente aos humanos, pero están lixeiramente desviadas. Tal capacidade é un fallo nas imaxes xeradas por ordenador normais que, debido á complexa anatomía do corpo humano, moitas veces non poden reproducilas perfectamente. Aquí é onde entra en xogo a captura de movemento. Os artistas poden usar unha plataforma de captura de movemento para obter imaxes dun humano realizando unha acción e despois replicalas perfectamente con imaxes xeradas por ordenador para que pareza normal.
A falta de modelos dixitais anatómicamente correctos contribúe á necesidade da captura de movemento xa que se usa con imaxes xeradas por ordenador. Debido a que as imaxes xeradas por ordenador reflicten só o exterior, ou a pel, do obxecto que se está a renderizar, non logran capturar as interaccións infinitesimalmente pequenas entre os grupos musculares entrelazados utilizados no control motor fino, como falar. O movemento constante da cara xa que fai sons con beizos en forma e movemento da lingua, xunto coas expresións faciais que acompañan ao falar son difíciles de reproducir coa man. A captura de movemento pode captar o movemento subxacente dos músculos faciais e replicar mellor o visual que acompaña ao son, como o Thanos de Josh Brolin.
Notas
<div class="reflist" style="-moz-column-count: 3; -webkit-column-count: 3; column-count: 3; list-style-type: decimal;"> <references group="" responsive="0">
Nvidia
Nvidia Corporation é unha empresa tecnolóxica multinacional estadounidense constituída en Delaware e con sede en Santa Clara, California. É unha empresa de software e fabless que deseña unidades de procesamento de gráficos (GPU), interfaces de programación de aplicacións (API) para a ciencia de datos e computación de alto rendemento, así como unidades de sistema nun chip (SoC) para a computación móbil e o mercado da automoción. Nvidia é un provedor dominante de hardware e software de intelixencia artificial. A súa liña profesional de GPU úsase en estacións de traballo para aplicacións en campos como arquitectura, enxeñería e construción, medios e entretemento, automoción, investigación científica e deseño de fabricación.
Ademais da fabricación de GPU, Nvidia ofrece unha API chamada CUDA que permite a creación de programas masivamente paralelos que utilizan GPUs. Despréganse en sitios de supercomputación de todo o mundo. Máis recentemente, pasou ao mercado da computación móbil, onde produce procesadores móbiles Tegra para teléfonos e tabletas, así como sistemas de navegación e entretemento. Ademais de AMD, os seus competidores inclúen Intel, Qualcomm e empresas de aceleración de intelixencia artificial como Graphcore. Tamén fai software alimentado por intelixencia artificial para o procesamento de son e vídeo, por exemplo NVIDIA Maxine.
As GPU de Nvidia utilízanse para computación edge-to-cloud e supercomputadoras. Nvidia ampliou a súa presenza na industria dos videoxogos coas súas videoconsolas portátiles Shield Portable, Shield Tablet e Shield TV e o seu servizo de xogos na nube GeForce Now.
Neruda (filme)
Neruda é un filme de 2016 dirixido por Pablo Larraín. É unha coprodución internacional entre Chile, a Arxentina, Francia, España e os Estados Unidos de América. A historia mestura elementos de realidade e ficción, e relata os acontecementos dramáticos da supresión brutal dos comunistas en Chile en 1948, e como o poeta Pablo Neruda fuxir da represión.
Ban (título)
O ban era un título nobiliario en Croacia, atribuído ao gobernador do territorio do Reino de Croacia, que se chamaba banato. Tiñan poderes militares e civís. En 1625, o ban croata pasou a formar parte da Cámara de Magnates de Hungría. O cargo foi abolido en 1918. O título tamén se usa en certas áreas de Hungría e Bosnia. O termo Banato designaba en principio a unha provincia fronteiriza gobernada por un ban.
En Zagreb, atópase o Palacio do Ban, un edificio neobarroco que agora é a sede do goberno da República de Croacia. O seu bombardeo do 7 de outubro de 1991 supuxo un punto de inflexión na desintegración de Iugoslavia.
Etimoloxía
A palabra protoeslava tardía *banъ considérase que non é de orixe léxica eslava nativa e xeralmente arguméntase que pode ser un préstamo dunha lingua túrquica, pero tal derivación é moi criticada polos historiadores modernos que máis ben argumentan a orixe de Europa occidental.A orixe do título entre os croatas medievais descoñéces e é difícil determinar a fonte exacta e reconstruír a forma primitiva da palabra turca da que se deriva.
Segundo a teoría dominante explícase xeralmente como unha derivación do nome persoal do gobernante Ávaro de Panonia, Bayan, que é unha derivación da raíz proto-turca *bāj- "rico, riqueza"; adoita considerarse un préstamo do iraniano baía (do protoiraní * baga- "deus; señor").
Dentro da teoría altaica, a palabra turca deriva das proto-altaicas *bēǯu "numerosa, grande". O título ban tamén foi derivado do nome Bojan, e tamén se propuxo o iraniano; o dicionario persa-inglés de E. H. Palmer, onde se menciona que o sufixo nominal bàn ou vàn deriva do verbo (que significa "gardar, xestionar"), compoñendo bâgh-ban (xardineiro), der -bân (gardador de portas), nigah-bàn (garda de rexistros), raz-bàn (garda de viñedos), galah-bàn (pastor), kad-bánú (señora; shahbanu) así como o verbo baná (construír), báni ; banná (construtor).; o título ba(n)daka (secuaz, servo leal, vasalo real), un epíteto de alto rango na Inscrición de Behistun usado polo rei aqueménida Darío I para os seus xenerais e sátrapas, palabra que tamén podería derivar de shahr-bān (garda da cidade), do antigo persa xšaθrapā(van), rexistrado como xšaçapāvan (𐎧𐏁𐏂𐎱𐎠𐎺𐎠, protector da provincia).
I-1K
O bus I-1K é un tipo de bus para satélites fabricado na India.
Características
O bus I-1K é fabricado pola axencia espacial india ISRO. Está pensado para ser usado en satélites na órbita xeoestacionaria, pero pode adaptarse a outras funcións, como misións interplanetarias. O corpo central ten forma de caixa de 1,505 x 1,476 x 1,530 m, cunha masa sen propelente de 500 kg e podendo albergar unha carga útil de 100kg. Os paneis solares poden proporcionar ata 1000 W de potencia e ten unha esperanza de vida de 7 anos.
Usouse por primeira vez no satélite METSAT 1, para logo ser usado polos satélites da serie IRNSS, os GSat e GISAT e logo a sonda marciana Mars Orbiter Mission.
Sergi García
Sergi García Calvo, nado o 17 de febreiro de 1997 en Palma, é un xogador español de baloncesto internacional profesional. Formado nas categorías inferiores do Sant Josep Obrer, do CTE Illes Balears e do Basket Zaragoza, actualmente xoga para o Río Breogán da Liga ACB. Cunha altura de 1,93 m, xoga na posición de base.
Traxectoria
Nado en Palma, García formouse nas categorías inferiores do Club Sant Josep Obrer de Palma e, posteriormente, no Centre de Tecnificació Esportiva Illes Balears. No ano 2013 asinaría co Basket Zaragoza, onde compaxinou o primeiro equipo co filial. O seu debut no baloncesto profesional produciuse o 3 de novembro de 2013 no Pavillón Príncipe Felipe de Zaragoza durante o partido correspondente á cuarta xornada da temporada 2013−14 da Liga ACB contra o La Bruixa d'Or Manresa, pasando a ser con nese momento, con 16 anos, 8 meses e 14 días, o xogador máis novo en debutar co equipo aragonés.
A súa seguinte campaña no conxunto zaragozano sería moi semellante á anterior. Alén da ACB, García debuta ese ano na Copa do Rei e na Eurocup. Nas seguintes temporadas foi mellorando o seu rendemento aos poucos. En 2017 antes de decembro fixo unha media de 9,6 puntos, 3,2 rebotes e 2,8 asistencias en 20 minutos na ACB, números que lle serviron para estar entre os tres primeiros xogadores españois en valoración da competición. Este rendemento chama a atención do Valencia Basket Club, equipo co que asina en decembro. Após dúas temporadas en Valencia, é cedido ao BAXI Manresa para xogar as últimas xornadas da ACB. En xullo é cedido ao SC Rasta Vechta alemán. Ás ordes de Pedro Cales disputou 9 partidos de liga con 8,3 puntos e 3,4 asistencias por partido en 19 minutos, con 11,5 puntos e 5,5 asistencias nos dous partidos que disputou da Basketball Champions League co cadro alemán. Así, foi chamado polo Kirolbet Baskonia para substituír as súas baixas na posición de base. En xullo de 2020, asina polo MoraBanc Andorra após desvincularse do Kirolbet Baskonia. En decembro de 2021 asina pola polo Gran Canaria. O 10 de xuño de 2022 asina polo Río Breogán.
Clubs
Ao longo da súa carreira, García ten xogado para os seguintes equipos profesionais:
I-2K
O bus I-2K é un tipo de bus para satélites fabricado na India.
Características
O bus I-2K é fabricado pola axencia espacial india ISRO. Está pensado para ser usado en satélites de cerca de 2000 kg na órbita xeoestacionaria ou adaptarse a outras funcións, como misións interplanetarias. O corpo central ten forma de caixa de 1,65 x 1,53 x 3,0 m, cunha masa sen propelente de 600 kg e podendo albergar unha carga útil de 200kg. Os paneis solares poden proporcionar ata 2800 W de potencia e ten unha esperanza de vida de 12 anos.
Usouse por primeira vez no satélite GSat 1 en 2001, para logo ser usado polos satélites da serie Insat, algúns GSat e HYLAS 1.
Chakana
dereita|miniatura|Chakana. dereita|miniatura|Método de construción. dereita|miniatura Chakana é un símbolo dos pobos indíxenas dos Andes centrais, nos territorios onde se desenvolveron tanto a cultura inca (sur de Colombia, Ecuador, o Perú, oeste de Bolivia, Chile e a Arxentina) como algunhas culturas preincas (o Perú e Bolivia).
Kitāb Rūŷar
O Kitāb Rūŷar ou Libro de Roxerio, a miúdo coñecido como Tabula Rogeriana (en latín), en árabe Nuzhat al-mushtāq fi'khtirāq al-āfāq نزهة المشتاق في اختراق الآفاق, literalmente O libro de agradables viaxes a terras afastadas, foi unha obra xeográfica na que se fai unha descrición do mundo, e que incorpora un mapamundi, realizada en 1154 polo xeógrafo e cartógrafo almorábide Muhammad al-Idrisí, a petición de Roxerio II de Sicilia, rei normando de Sicilia.
Foi o mapa máis preciso do mundo durante os seguintes tres séculos.
Baseada nas obras clásicas, consta, ao igual que aquelas, de tres partes:
A cartografía asociada ao libro denomínase Tabula Rogeriana.
Reverencia no Xapón
miniatura|Persoas facendo unha reverencia no Xapón.
A reverencia no Xapón (お辞儀) é o acto de baixar a cabeza ou a parte superior do torso, usado habitualmente como sinal de saúdo, respecto, desculpa ou gratitude en situacións sociais ou relixiosas.
Historicamente, o ojigi estivo estreitamente afiliado cos samurais. O ascenso da clase guerreira no período Kamakura (1185–1333) levou á formación de moitos manuais ben disciplinados sobre a etiqueta dos guerreiros, que contiñan instrucións sobre as formas adecuadas de inclinarse diante dos samurais. A palabra xaponesa お辞儀 (ojigi) deriva do homófono お時宜, que orixinalmente significaba "o momento oportuno para facer algo". Non comezou a denotar espeificamente o acto da reverencia no sentido contemporáneo ata finais do período Edo (1603–1868), cando a etiqueta de reverencia dos samurais se estendeu á poboación común.
miniatura|Zarei (reverencia axeonllada). miniatura|Estudantes con traxe, [[hakama e kimono reverencian ao presidente da escola e despois ao público na cerimonia de graduación da Universidade de Waseda de 2015, no Xapón.]] No Xapón actual, a reverencia é unha parte fundamental da etiqueta social que é representativa da cultura xaponesa, enfatizando o respecto e os rangos sociais. Dende os saúdos cotiáns ata reunións de negocios ou funerais, o ojigi é omnipresente na sociedade xaponesa e a capacidade de inclinarse correctamente e con elegancia considérase amplamente como unha das calidades que definen a idade adulta. Polo tanto, aínda que a maioría dos xaponeses comezan a inclinarse a unha idade moi nova, moitas empresas xaponesas farán un esforzo extra para adestrar especialmente aos seus empregados sobre como inclinarse nas reunións de negocios.
En xeral, o ojigi no Xapón pódese dividir en dúas categorías: zarei (座礼), que é facer unha reverencia mentres se axeonlla e ritsurei (立礼), que é unha reverencia mentres se está de pé. En calquera dos casos, considérase imprescindible dobrar o corpo só pola cintura e manter as costas completamente rectas durante o xesto de reverencia. Non facelo considérase, a miúdo, como un indicio de letargo, falta de sinceridade e mesmo falta de respecto. As diferentes subcategorías de ojigi varían principalmente nos ángulos de inclinación do propio corpo e nas posicións das mans, que están determinadas tanto polo estado da persoa á que se inclina como polo escenario ou contexto do xesto.
Historia
Aínda que hai poucos rexistros oficiais sobre como se orixinou a etiqueta da reverencia no Xapón, está amplamente aceptado que as súas raíces se remontan á propagación do budismo ao Xapón dende os reinos da antiga China entre os séculos V e VIII. Nas ensinanzas budistas, a reverencia é un xesto importante de piedade e respecto. Os crentes inclínanse ante as estatuas de Buda con devoción, e os discípulos inclínanse ante os seus mestres con admiración. Crese que esa etiqueta relixiosa foi a base do ojigi no Xapón''. ''
No período Kamakura (1185–1333), coa aparición do primeiro goberno militar feudal, a clase guerreira ou samurai, comezou a xogar un papel máis destacado na historia xaponesa. Os principios e conceptos da clase guerreira comezaron a dar forma aos estándares culturais da sociedade. O Ojigi, xunto con outras formas de etiqueta samurai, baixo a influencia do budismo zen, fíxose moito máis disciplinado e practicado amplamente entre a clase guerreira.
No período Muromachi posterior (1336–1573), escribíronse sistematicamente manuais sobre diferentes formas de etiqueta samurai, como a Escola de Ise (伊勢流) e a Escola de Ogasawara (小笠原流), as cales foron desenvolvidas para fortalecer e promover a identidade cultural da clase guerreira. Estas foron a miúdo consideradas as primeiras bases sobre as maneiras axeitadas de vestirse e comportarse para os samurais. A arte da reverencia, en consecuencia, tamén se fixo cada vez máis complicada e consolidada. Diferentes variacións de ojigi debían usarse en diferentes escenarios, dende reunións en interiores, ata eventos de tiro con arco ata rezar nos templos sagrados. Porén, o avance da etiqueta dos guerreiros detívose nos últimos anos do período Muromachi, que se caracterizou pola turbulencia social e unha guerra implacable, coñecida popularmente como período Sengoku (Idade dos Estados Combatentes; 1467–1600). A etiqueta formal foi abandonada en gran parte nos tempos de caos e crueldade, e os costumes de "ojigi" desapareceron ao longo da historia durante máis dun século.
Dacriocistite
A dacriocistite é a inflamación do saco lacrimal. Reflúe o contido lacrimal por unha obstrución das vías lacrimais. Hai 3 presentacións:
Filóstrato de Atenas
Filóstrato de Atenas (en Φιλόστρατος; Lucius Flavius Philostratus), nado c. 175 e finado c. 250, foi un escritor grego, coñecido sobre todo por ser o biógrafo de Apolonio de Tiana.
Dacriocistite
Etioloxía
Existen múltiples causas que poden provocar dacriocistites. A maioría delas corresponde á obstrución do conduto nasolacrimal, o que provoca predisposición á infección por sobrecrecemento bacteriano. Dentro dos axentes máis frecuentes atópanse Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, BGN e Pseudomonas aeruginosa. En ocasións, particularmente en mulleres, pódese desenvolver a formación de microcálculos a nivel da glándula o que provoca dacriocistites de repetición. Nos nados novos, a presenza de dacriocistite ocorre principalmente debido á obstrución conxénita da vía lacrimal, principalmente a nivel postsacular nas válvulas de Hasner.
Cadro clínico
O cadro clínico caracterízase pola presenza de epífora, xeralmente unilateral, ademais de dor e aumento de volume a nivel medial do ollo na cara lateral do nariz.
Filóstrato de Atenas
Traxectoria
Suídas di que tivo como rival en Atenas a Frontón de Emisa, e a Apsines de Gádara como amigo e colega. Suídas sitúao aínda vivo no reinado de Filipo o Árabe (244-249). Non está claro cando Filóstrato se trasladou de Atenas a Roma, pero era membro do selecto círculo de escritores e filósofos que atraera a emperatriz Xulia Domna, esposa de Septimio Severo. Parece que a vida de Apolonio foi un encargo da emperatriz, pero o feito de que non lle dedicase o libro significa que Xulia Domna xa morrera cando rematou a obra.
As súas obras coñecidas son:
Dacriocistite
Tratamento
O tratamento baséase principalmente na masaxe e calor local a nivel da lesión, ademais de antibióticos sistémicos con cobertura para Stafiloccoco polo menos durante 14 días. En pacientes onde se investigue a presenza da obstrución post sacular, pódese realizar unha sondaxe ou en casos máis severos, unha dacriocistorrinostomía, a cal queda en mans de oftalmólogos ou otorrinolaringólogos.
Asemblea Xeral de Pensilvania
miniatura|[[Escudo de Pensilvania]]
A Asemblea Xeral de Pensilvania (en inglés, Pennsylvania General Assembly) é o parlamento de Pensilvania, nos Estados Unidos. A súa sede está na cidade de Harrisburg, no edificio do Capitolio estatal. Conta cun total de 253 lexisladores elixidos por sufraxio universal e que integran o Senado ou a Cámara de Representantes.
Composición
miniatura|[[Hemiciclo da Cámara de Representantes de Pensilvania|esquerda]] A actual constitución de Pensilvania, aprobada en 1968, confire o poder lexislativo á Asemblea Xeral concretando a súa estrutura bicameral no seu artigo 2º:
Os candidatos que concorran ás eleccións deben cumprir determinados requerimentos: un mínimo de idade (25 anos para o Senado, 21 para á Cámara de Representantes), ser residente de Pensilvania dende, polo menos, catro anos, e ser veciño do distrito polo que se presenta dende o ano previo, como mínimo.
Proceso lexislativo
O lexislador de calquera das dúas cámaras pode iniciar o proceso facendo unha proposta de lei. A redacción do texto co faise co asesoramento dos servizos xurídicos parlamentarios (chamados en inglés Legislative Reference Bureau) para que cumpra cos requisitos legais. Logo de ser rexistrada, ante a cámara faise a primeira letura do proposta e a presidencia derívaa á comisión parlamentaria que corresponda por temática. A comisión leva a cabo audiciencias públicas e pode aprobar a proposta, facelo con emendas, ou rexeitalo. Superada esta fase, a proposta de lei é obxecto de debate no pleno da cámara para logo ser votada.
Aprobada pola cámara orixinal, envíase á outra, onde o proxecto seguirá as mesmas fases, podendo ser modificada. Se a segunda cámara vota modificacións deberá ser tamén votada na cámara orixinal. Se esta rexeita os cambios, constitúese un comité conxunto con membros das dúas cámaras para intentar chegar a un acordo. O texto pactado debe ser votado afirmativamente por ambas cámaras para ser definitivamente aprobado. No caso de ser rexeitado a proposta de lei queda anulada.
Unha vez superados os trámites parlamentarios e votado o mesmo texto por ambas cámaras, a lei é asinada polos presidentes das dúas e remítese ao Gobernador de Pensilvania. Este pode vetar as leis aprobadas pola Asemblea Xeral, mais o parlamento de Pensilvania pode revogalo se deste xeito votan dous terzos dos membros do Senado e da Cámara de Representantes. miniatura|Recompilación das leis aprobadas pola Asemblea Xeral de Pensilvania no ano [[1853]]
Historia
As orixes da Asemblea Xeral remóntanse á propia creación de Pensilvania. Cando William Penn obtivo a propiedade deste territorio do rei Carlos II de Inglaterra, deseñou un regulamento para o goberno da colonia en 1682. Deste xeito, o gobernador contaría cun Consello Provincial de 72 membros a quen lle reserva a iniciativa lexislativa. Ademais, tamén crea a Asemblea Xeral, que non debería ter máis de 200 membros e que podería emendar as leis propostas polo Consello. A Asemblea reúnese por primeira vez en 1682 e lograron que Penn revisara algúns puntos como a eliminación dos votos do gobernador no Consello e redución deste a 18 membros (tres por condado).
Durante a Guerra de Independencia das 13 Colonias, en 1776, Pensilvania dotouse da súa primeira constitución, que establecía un lexislativo exercido pola Asemblea Xeral, agora unicameral. A Asemblea Xeral tiña amplos poderes sobre o xudicial e, sobre todo, sobre o goberno colexiado, chamado Consello Supremo Executivo. As disfuncións entre os poderes e a falta de balances entre eles levou á unha nova constitución, a de 1790, que dividiu a Asemblea Xeral nas dúas cámaras que a integran ata hoxe.
Varios dos membros da convención que redactou a Constitución dos Estados Unidos de 1787 foron membros da Asemblea Xeral de Pensilvania, foi o caso de George Clymer, Thomas Fitzsimons, Thomas Mifflin, Gouverneur Morris, Robert Morris así coma Benjamin Franklin, que chegou a presidir a Asemblea Xeral aínda no período colonial. Tamén, James Buchanan, presidente entre 1857 e 1861, foi representante entre 1814 e 1815. O primeiro membro afroamericano foi o representante Harry Bass, quen gañou o escano en 1911. As primeiras mulleres foron as representantes electas en 1923.
Dacrymyces
Dacrymyces é un xénero de fungos da orde Dacrymycetales. En 2016 Catalogue of Life apuntaba un total de 59 especies para o xénero, amplamente distribuídas.
Lobectomía
miniatura|400px|Imaxes intraoperatorias de antes e despois da disección dos [[ganglio linfático|ganglios linfáticos do mediastino superior]]
Algodoneros de Unión Laguna
Os Algodoneros de Unión Laguna son un equipo profesional de béisbol mexicano con sede en Torreón, Coahuila, que compite na Liga Mexicana de Béisbol (LMB). O club foi fundado en 1940 co nome de Unión Laguna debido ao patrocinio da Compañía Jabonera la Unión. Entre 2003 e 2017 o equipo recibiu o nome de Vaqueros Laguna. O club posúe no seu palmarés dous títulos de liga: 1942 e 1950. Desde 1982 o seu estadio como local é o Estadio Revolución, estadio con capacidade para 9 500 espectadores.
Lobectomía
Os órganos implicados adoitan ser o pulmón, o fígado ou o cerebro e, dentro das glándulas, a glándula tiroide. As indicacións destas operacións están frecuentemente relacionadas con cancros, quistes ou tumores benignos ou, máis raramente, con enfermidades infecciosas (en particular pulmonares ou hepáticas).
Etimoloxía
O termo está formado pola unión dos elementos da linguaxe científica lob- e -ectomía. O primeiro está tirado do grego antigo λοβός lobós, "lobo", e o segundo deriva do latín científico -ectomia, derivado á súa vez do grego antigo ἐκτομή ektomḗ "amputación " e do latín científico -ia "-ía", respectivamente.
Tipos
Denomínanse segundo o órgano ou glándula extirpada:
Segmento M
O segmento M é o segmento europeo para turismos descrito como "vehículos polivalentes". Abarca vehículos multiusos, monovolumes e furgonetas de carga. Os Monovolumes (tamén chamados MPV ou furgonetas de pasaxeiros) adoitan ter asentos traseiros extraíbles para proporcionar flexibilidade para o transporte de pasaxeiros ou carga, mentres que as furgonetas de carga (tamén chamadas vehículo comercial lixeiro) están deseñados principalmente para o transporte de carga e polo tanto non teñen asentos traseiros.
No pasado recente, o segmento M foi aumentando en volume ano tras ano en Europa; en 2015, consolídase como o cuarto segmento máis popular (11,5% do mercado global despois do segmento C, segmento J e segmento B).
Pequenos monovolumes
A partir de 2018, os cinco monovolumes pequenos máis vendidos en Europa foron o Fiat 500L, Ford B-Max, Hyundai ix20, Opel/Vauxhall Meriva e Kia Venga.
Monovolumes medianos
A partir de 2017, os cinco monovolumes medianos máis vendidos en Europa foron o Volkswagen Touran, Renault Scénic, Citroën C4 Picasso, BMW Serie 2 Active Tourer e Volkswagen Golf Sportsvan.
Monovolumes grandes
A partir de 2017, os cinco monovolumes grandes máis vendidos en Europa foron o Ford S-Max, SEAT Alhambra, Volkswagen Sharan, Renault Espace e Ford Galaxy.
Pequenas furgonetas de pasaxeiros
A partir de 2017, as cinco furgonetas pequenas de pasaxeiros máis vendidas en Europa foron a Volkswagen Caddy Life, Citroën Berlingo Multispace, Dacia Dokker, Peugeot Partner Tepee/Ranch e Renault Kangoo.