cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Merchandising
Obxectos promocionais
Outra acepción do merchandising é a de obxectos promocionais. Co fin de promocionar o lanzamento dun produto ou dun evento cultural (película, simposio, feira etc.) os fabricantes ou produtores poñen á venda pequenos obxectos relacionados co mesmo: bonecos, camisetas, chaveiros, xoguetes etc. Esta técnica ten especial gancho co público infantil e xuvenil.
Spin-off
Atlas (mitoloxía)
miniatura|Estatua de Atlas na Praza do Toural, en [[Santiago de Compostela]] Na mitoloxía grega, Atlas (/ætləs/; grego antigo: Ἄτλας) era un titán condenado a soster o ceo pola eternidade despois da Titanomaquia. Aínda que se asociou con varios lugares, identificouse comunmente coas montañas do Atlas no noroeste de África (Marrocos, Alxeria e Tunisia).
Xenealoxía
Atlas era o fillo de titán Xápeto e Océano Asia ou Climene, e irmán de Prometeo, Epimeteo e Menecio. Tivo moitos fillos, na súa maioría fillas, as Hespérides, as Híades, as Pléiades e a ninfa Calipso que vivía na illa Oxixia. Segundo o antigo poeta grego Hesíodo, Atlas atopábase nos confíns da Terra cara ao oeste. De acordo con The Greek Myths, de Robert Graves, os pelasgos crían que a deusa creadora Eurínome asignou a Atlas e a Febe para que gobernasen a Lúa. Hixinio enfatiza a natureza primordial de Atlas facéndoo o fillo de Éter e Gaia, aínda que o texto do Prefacio, onde fai esta afirmación, está algo corrupto. "Océano Atlántico" significa "Mar de Atlas", mentres que "Atlantis" significa "Illa de Atlas".
Atlas como titán
miniatura|esquerda|Estatua de Atlas. [[Século II d.C. Museo Arqueolóxico Nacional de Nápoles]] Atlas acaudillou os titáns na Titanomaquia ou guerra contra os olímpicos. Cando os titáns foron derrotados, Zeus condenou a Atlas a cargar co ceo (a Urano), moi preto do xardín das Hespérides. Nun principio só as ninfas Hespérides eran as encargadas de coidar as mazás de ouro, pero Hera non confiaba nelas, así que enviou a Ladón, para que xuntos se encargasen de vixiar as preciadas mazás de ouro. Atlas recordou a profecía de Temis, ameazou a Perseo e aconselloulle que se fose. Entón Perseo sostivo a cabeza de Medusa ante os ollos do titán, e así o converteu nunha enorme pedra que se chamaría cordal do Atlas. Dicíase destas montañas que eran tan altas que tocaban o ceo, aínda que as súas árbores eran tan densas que impedían subilas. Con todo, outras versións contan que Heracles, descendente de Perseo, enganou a Atlas para que recuperase algunhas mazás de ouro do xardín das Hespérides como parte dos seus doce traballos. Prometeo aconselloulle que non fose el mesmo a buscalas, senón que enviase a Atlas. Para logralo, Heracles ofreceuse a suxeitar o ceo mentres Atlas ía buscalas. Pero ao volver, Atlas non quixo aceptar a devolución dos ceos, e dixo que el mesmo levaría as mazás a Euristeo, o home que as pediu. Heracles enganouno de novo, pedíndolle que suxeitase o ceo un momento para acomodar a súa capa.
Atlas como rei
Diodoro Sículo afirmaba na súa Biblioteca histórica​ que Atlas era un mítico rei de Mauritania, na antiga Libia. Dicíase que era un sabio filósofo e matemático e un extraordinario astrólogo, descubridor da esfericidade das estrelas e artífice do primeiro globo celeste. Esta sería a razón pola que terminaría converténdose nun personaxe fantástico que levaría o firmamento completo sobre os seus ombreiros.
Atlas casou con Hesperis, filla do seu irmán Héspero, coa que tivo as seis Hespérides, tamén chamadas Atlántides. A familia posuía rabaños de fermosas mazás de cor dourada. Busiris, o cruel rei de Exipto, enviou piratas para raptar as Hespérides. Cando estes estaban en camiño, Heracles chegou a Exipto e, por outras razónes, matou a Busiris. Mentres tanto, os piratas secuestraron as rapazas cando estas xogaban nun xardín e marcharon con ells. Desafortunadamente para eles, Heracles atopounos mentres comían nunha praia. Tras saber polas Hespérides o que ocorría, matou a todos os piratas e devolveu as rapazas ao seu pai Atlas, quen como recompensa lle deu as mazás de ouro que lle pedira o rei Euristeo de Micenas.
Fujiidera
Fujiidera (藤井寺市, ふじいでらし, Fujiidera-shi) é un concello xaponés da prefectura de Osaca. Está situado no centro-leste da prefectura, na zona da provincia histórica de Kawachi, no centro da rexión de Kinki, no centro-oeste da illa de Honshu. Ten 8,89 km² de superficie e unha poboación de 65.798 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 7.400 hab./km².
O concello de Fujiidera limita cos concellos de Habikino, Matsubara, Yao e Kashiwara.
Verba. Anuario Galego de Filoloxía
Características
A pesar da súa intención inicial, a recepción da revista nos ambientes universitarios españois, europeos e americanos abriu o camiño para que especialistas de distintas procedencias ampliasen o seu catálogo de temas e de linguas de traballo.
A revista abarca campos como: gramática, fonoloxía, léxico, edición de textos, teoría lingüística e pragmática, e admite orixinais en galego, castelán, portugués, catalán, francés, italiano, inglés e alemán.
Ademais do volume anual, a revista edita unha colección de anexos monográficos que, en 2012, chegaban a 70 títulos.
No índice RESH, Verba situábase, no período 2004-2008, no posto 6 de 121 entre as revistas españolas de Filoloxía Hispánica de maior impacto. O indicador que mide o impacto é a taxa de citación, calculada en función das citas nas principais revistas científicas españolas e as citas recibidas na Web of Science.
Verba dispón dun portal dixital que se publíca en galego, español, francés e inglés.
O Casal, Cortiñán, Bergondo
O Casal é un lugar da parroquia de Cortiñán no concello coruñés de Bergondo na comarca da Coruña. Tiña 65 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 31 eran homes e 34 eran mulleres.
Antoine Goüan
Antoine Goüan, escrito moitas veces como Antoine Gouan, nado en Montpellier o 15 de novembro de 1733, e finado na mesma cidade o 1 de setembro de 1821, foi un botánico e ictiólogo francés.
Foi o primeiro científico en adoptar en Francia a nomenclatura binomial de Linneo, e o primeiro en publicar unha flora adaptada ao método e á clasificación linneana.
Traxectoria
Goüan fixo os seus primeiros estudos en Tolosa e despois estudou medicina na Universidade de Montpellier. Estivo moi influído polo seu profesor de medicina François Boissier de Sauvages de Lacroix (1706-1767), un moi fervente admirador do método linneano.
Acadou o doutoramento o 25 de agosto de 1752 e, seguidamente, comezou a practicar a medicina no Hospital de Saint-Éloi de Montpellier, pero ao pouco tempo sentiuse interesado na que foi a súa gran paixón: a historia natural, especialmente pola entomoloxía, a ictioloxía e tamén a botánica.
Foi admitido en 1757 na Academia da cidade como adxunto de botánica. Aínda que fixo traballos en zooloxía, consagrouse sobre todo á botánica. Por intermedio de Sauvages de Lacroix comezou a intercambiar correspondencia con Linneo a finais dos anos 1750, enviándolle espécimes de insectos, que Linneo lle agradece.
En 1762 publicou o catálogo das plantas do xardín botánico de Montpellier, Hortus regius monspeliensis. Por primeira vez en Francia, unha obra taxonómica segue a nomenclatura binomial proposta por Linneo.
En 1765 publicou Flora Monspeliaca, e foi elixido membro titular da Academia de Monpelleir. Obtivo un emprego no xardín botánico e encargouse de herborizar no campo.
miniatura|esquerda|250px|Busto de Antoine Gouan no Xardín Botánico de Montpellier.
Ao ano seguinte, substitúe a de La Croix de Sauvages na Facultade de Medicina. Fórmase cos grandes nomes da historia natural, como Jean-Emmanuel Gilibert (1741-1814), Joseph Dombey (1742-1794), Jean-Guillaume Bruguière (1750-1798), Jacques-Julien Houtou de La Billardière (1755-1834), Guillaume-Antoine Olivier (1756-1814) e Auguste Broussonnet (1761-1807).
As súas obras foron criticadas por Bernard de Jussieu (1699-1777) en termos moi duros: «Non hai nada máis pobre e erróneo que o libro de botánica que publicou M. Gouan co título de Hortus monspeliensis, que segue na mala liña da súa Flora monspeliaca».
En 1770 publicou unha obra de ictioloxía, Historia Piscicum, na que aumentou o número de xéneros de peixes precedentementes creados co sistema linneano. Creou e describiu, entre outros, os xéneros zoolóxicos Lepadogaster, Lepidopus e Trachypterus, todos eles aínda válidos hoxe en día.
Así mesmo, deulle nome a numerosísimas especies e subespecies de plantas.
E en 1773 publicou Illustrationes et observationes botanicæ, con 26 láminas. Substitúe a Joseph Barthez (1734-1806) no posto de encargado da de botánica na Academia. O renome de Gouan agrándase, e o autor establece relacións con numerosos botánicos e naturalistas tanto franceses como estranxeiros.
Auguste Broussonnet (1761-1807) envioulle un exemplar de Ginkgo biloba que recibira de Sir Joseph Banks (1743-1820). Goüan plantouno no xardín botánico, e no ano 2008 aínda estaba en pé. Co fin de facilitar a comprensión do sistema linneano preparou un libriño titulado Explication du système botanique du chevalier von Linné. Foi elixido membro estranxeiro da Sociedade Linneana de Londres en 1788, e así mesmo tamén formou parte de numerosas sociedades científicas (como, por exemplo, a Real Academia das Ciencias de Suecia, para a que foi elixido como membro estranxeiro en 1790).
Antoine Goüan mantivo, ao longo da súa vida, unha importante correspondencia con numerosos sabios do seu tempo. Ademais de Linneo, cómpre citar a Albrecht von Haller (1708-1777), Jean-Guillaume Bruguière (1750-1798), Jean-Jacques Rousseau (1712-1778), Joseph Palisot de Beauvois (1752-1820), Joseph Dombey (1742-1794), Carl Peter Thunberg (1743-1828) etc.
Recoñecementos
Moitos taxons co epíteto específico de gouanii conmemoran o seu nome, por exemplo Ranunculus gouanii.
Óglaigh na hÉireann (CIRA)
Óglaigh na hÉireann, ÓnaÉ foi o nome empregado por unha pequena organización armada republicana irlandesa que se separou do Continuity Irish Republican Army (CIRA) en 2006 e que se mantivo activa ata 2009 e que utilizou o mesmo nome que segundo a lexislación irlandesa é a forma en irlandés das Forzas de Defensa Irlandesas.
Nome
En irlandés, o título Óglaigh na hÉireann significa "voluntarios irlandesas". Ten sido empregado por varios grupos armados de Irlanda como é o caso dos Voluntarios Irlandeses de 1913, do que xurdiría o grupo coñecido en inglés como "Irish Republican Army" pero que en irlandés mantivo o nome anterior.
A súa abreviación correcta é ÓnaÉ, pero a miúdo abréviase o seu nome de xeito incorrecto como ONH.
Historia
En febreiro de 2006, a Independent Monitoring Commission sinalou que formárase un novo grupo republicano, de nome Óglaigh na hÉireann, xunto con outra organización, Saoirse na hÉireann, logo dunha escisión do IRA de Continuidade. O informe dicía que Óglaigh na hÉireann era responsable dun asalto, de varios dispositivos trampa e do roubo nunha oficina postal entre outubro e decembro de 2005
Evanxeo de Tomé
O Evanxeo de Tomé é un dos Evanxeos gnósticos, parte dos Evanxeos apócrifos, atopado na Biblioteca Nag Hammadi, Códice II.
Está composto por 114 ditos atribuídos a Xesús, a metade dos cales coinciden cos atopados nos Evanxeos canónicos, e non segue a forma de relato.
A introdución di:
Dídimo (grego) e Tomé (arameo) significan ambos "xemelgo". Varios estudosos críticos sospeitan que esta referencia ao Apóstolo Tomé é falsa e que polo tanto o autor é descoñecido.
Como parte da biblioteca Nag Hammadi, o Evanxeo de Tomé atópase no Museo Copto do Cairo, Exipto, nunha biblioteca só aberta para investigadores.
Bogotazo
miniatura|Tranvía ardendo diante do Capitolio Nacional. O Bogotazo foi unha revolta popular como consecuencia do magnicidio do xurista, escritor, político e candidato presidencial Jorge Eliécer Gaitán o 9 de abril de 1948, a mans de Juan Roa Sierra, no centro de Bogotá, a capital de Colombia. A súa morte partiu en dúas a historia contemporánea política e de orde pública da nación dende esa data.
Bogotá foi sacudida fortemente por protestas violentas, represión e desordes que a deixaron semidestruída, e que se expandiu a outras rexións e cidades do país. A vaga de protestas violentas desencadeou unha das épocas máis relevantes do século XX na historia de Colombia, coñecida como «A Violencia», a cal rematou en 1958. Porén, as súas consecuencias duraron máis do imaxinado a través do conflito armado librado polo estado colombiano contra os grupos irregulares de extrema esquerda (FARC, ELN, EPL, M-19 e a CGSB), extrema dereita (AUC), carteis do narcotráfico e crime organizado (Bandas Criminais ou Grupos Armados Organizados), proclamado case de maneira profética polo doutor Gaitán nun soado discurso en caso de ser asasinado:
Upin & Ipin
miniatura|As personaxes de Upin e Ipin como embaixadores de Malaisa nun evento de UNICEF en 2012 Upin & Ipin é unha serie de animación malaisia para televisión producida por Les' Copaque Production que segue a vida e aventuras de dous irnáns xemelgos que viven nunha aldea do país.
Historia
En orixe a serie era un proxecto paralelo do filme de animación en 3D Geng: Pengembaraan Bermula, a serieUpin & Ipin comezou a emitirse en TV9 o 13 de setembro de 2007 como un especial de seis episodios emitido durante o Ramadán para salientar a significancia desa festa islámica entre os máis novos. Cada episodio duraba cinco minutos. Por mor do éxito en 2008 realizouse unha tempada regular, en 2015 chegou á novena tempada, con episodios que desde a terceira duran sete minutos. O especial do Ramadán de 2008 tivo unha audiencia de millón e medio de espectadores en TV9,, converténdose na segunda serie de animación máis vista, despois de Doraemon. A popularidade de Upin & Ipin pode ser atribuída ao éxito comercial do filme Geng, que protagonizaban tamén dos dous xemelgos. A terceira tempada que rematou a finais de 2009 foi o segundo programa máis visto de TV9, por detrás da estrea en televisión de Geng.
En IndonesiaUpin & Ipin a MNCTV emitiu a primeira tempada en 2007, con índices de audiencia de 10.5 en 2009 En Singapur emite a serie MediaCorp Suria, en Filipinas GMA Network e tamén por satélite e cable Disney Channel Asia.
Marisol López
O nome Marisol López pode referirse a:
Suur Munamägi
miniatura|250px|Suur Munamägi é a zona boscosa do fondo. Suur Munamägi é o punto máis alto de Estonia e dos países Bálticos, malia ter unha altitude de 318 metros sobre o nivel do mar. Atópase no sueste do país, ó sur do concello de Haanja, no condado de Võru. O seu nome quere dicir 'o grande outeiro do ovo'. A paisaxe arredor do cumio está composta por outeiros. Preto do cumio a rocha inferior vólvese impermeable dando lugar a pequenos lagos.
Sobre o pico foi construído unha torre de observación de 29,1 m. á que se pode subir pagando un importe. A primeira torre de observación foi construída arredor do ano 1816 por Friedrich Georg Wilhelm von Struve como un vértice xeodésico. Dende o seu cumio pódense observar panorámicas de rexións rusas e letoas.
Egan Bernal
Egan Arley Bernal Gómez, nado en Zipaquirá  o 13 de xaneiro de 1997, é un ciclista colombiano.
Durante o final da tempada 2017 anunciouse a súa fichaxe a partir do 2018 polo Team Sky, equipo profesional británico de categoría UCI WorldTeam.
Vera Tiesler
Vera Ingrid Gudrun Janine Tiesler, nada en Frankfurt o 2 de setembro de 1965, é unha catedrática da Universidade Autónoma do Iucatán, académica e investigadora de orixe alemá, radicada en México. É especialista en Antropoloxía Esquelética, Particularmente en estudos da cultura maia, actual e ancestral.
Adscrita ó Sistema Nacional de Investigadores, a doutora Tiesler posúe un doutoramento en antropoloxía pola Universidade Nacional Autónoma de México e é unha recoñecida académica no mundo dos estudos da cultura maia. Entre as súas investigacións máis salientables están o realizar estudos bio arqueolóxicos ós restos da chamada Raíña Vermella de Palenque e as súas investigacións sobre as modificacións cefálicas dos antigos maias, o que a converten nunha das autoridades máis recoñecidas neste eido.
Marful (grupo)
250px|miniatura|dereita|Concerto de Marful
Marful é un grupo de música galega composto por Ugia Pedreira, Marcos Teira, Pedro Pascual e Pablo Pascual.
Historia
A súa música lembra os salóns de bailes con balcóns das décadas de 1930 e 1940, inspirada neles e na introdución das primeiras jazz-band en Galiza e na súa fusión coa música folk. Combinan ritmos bailábeis americanos e europeos, como tangos, habaneras ou foxtrot, con letras actuais de corte social.
O grupo ten actuado en París, Cataluña e Portugal ademais de Galiza.
O día 30 de novembro de 2019, tras moito tempo separados, deron o seu derradeiro concerto no Culturgal coa participación de Sabela Ramil, quen concursara cunha das súas cancións en Operación Triunfo.
Goles
miniatura|dereita|Escudo de Galicia coa coroa forrada en cor goles Goles é unha cor en heráldica, que se corresponde co vermello, procedente do francés gueules. Hai que ter en conta que goles é un substantivo masculino invariable en singular e plural, mentres que a forma *gules é un castelanismo.
Significado
thumb|150px|Representación do esmalte de goles en cor (vermello) e en gravados en branco e negro. Por ser a cor do sangue, o seu uso ten sempre unha referencia a feitos bélicos e á representación da forza do persoeiro ou país representado nos escudo. Tampouco hai que deixar de lado o feito de que se trata dunha cor primaria, moi usada, polo tanto, en heráldica.
Uso
Algúns usos do goles:
Juan López Medina
Juan López Medina, nado en Noia en 1875 e finado no mesmo concello o 29 de agosto de 1952, foi un avogado, xornalista e escritor galego.
Traxectoria
Estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela. De mozo dirixiu un periódico en Noia. Foi secretario interino do concello de Noia (1901) e dende 1902 secretario do concello de Lousame. Exerceu como avogado en Noia. Organizou Xogos Floráis no Casino de Noia. Publicou poemas en Galicia en Madrid e Tapal e colaborou en Céltiga, Nós, Finisterre e La Noche. Asinaba moitas veces como Juan de Traba.
Vida persoal
Casou con María de las Nieves Pérez en 1906.
Aster
O xénero Aster inclúe unhas 600 especies de plantas florais da familia Asteraceae. Aster (ἀστήρ), termo en grego que significa "estrela", fai referencia á forma da flor. Moitas das especies son empregadas en xardinaría polas súas vistosas flores.
Algunhas especies comúns son:
Sinónimos
O xénero Aster reduciuse ás especies do Vello Mundo. As outras especies foron recalificadas como Almutaster, Canadanthus, Doellingeria, Eucephalus, Eurybia, Ionactis, Oligoneuron, Oreostemma, Sericocarpus e Symphyotrichum.
Peter Pellegrini
Peter Pellegrini, nado en Banská Bystrica'o 6 de outubro de 1975, é un político eslovaco que foi primeiro ministro de Eslovaquia dende 2018 ata 2020.
Antes foi vicepresidente e ministro de educación e ciencia, ademais de pasar dous anos como voceiro do Consello Nacional de Eslovaquia.
Traxectoria
Estudou na Facultade de Económicas da Universidade Matej Bel e na Universidade Técnica de Košice, centrándose na banca, o investimento e por último as finanzas. Entre 2002 e 2006 traballou como economista e posteriormente asesor do membro do Consello Nacional para a Privatización e Economía Ľubomír Vážny, apoiado por ĽS-HZDS, SNS e Smer-SD.
Carreira política
Entre 2012 e o 3 de xullo de 2014 foi secretario de Estado de Facenda. Máis tarde converteuse en ministro de Educación e Ciencia. O 25 de novembro de 2014, foi elixido voceiro do Consello Nacional, sucedendo a Pavol Paška. En 2015 foi nomeado campión dixital de Eslovaquia, un cargo designado pola Unión Europea para promover os beneficios dunha sociedade dixital inclusiva. Pellegrini converteuse en 2016 en viceprimeiro ministro para investimentos, durante o terceiro goberno de Robert Fico.
Primeiro ministro de Eslovaquia
esquerda|miniatura| Pellegrini reuniuse co presidente dos Estados Unidos, [[Donald Trump, na Casa Branca ]] Pellegrini xurou como primeiro ministro de Eslovaquia despois de que o seu antecesor, Robert Fico, dimitise o 15 de marzo de 2018 tras o asasinato do xornalista Ján Kuciak. O presidente Andrej Kiska aprobou o goberno de Pellegrini o 21 de marzo de 2018, e 81 membros do Consello Nacional votaron a favor do goberno a semana seguinte.
En abril de 2019, Pellegrini asumiu temporalmente o papel de ministro de finanzas cando Peter Kažimír marchou para converterse en gobernador do Banco Nacional de Eslovaquia.
En setembro, tras negarse a destituír a unha viceministra sospeitosa de estar relacionada co asasinato de Kuciak, a oposición presentou unha moción de censura contra el. A moción non conseguiu os votos necesarios para destituír ao goberno.
Vida persoal
Pellegrini ten raíces italianas. O seu bisavó Leopoldo Pellegrini foi ao Imperio Austrohúngaro para participar na construción do ferrocarril entre Levice e Zvolen. Despois decidiu instalarse en Lehôtka pod Brehmi, no distrito de Žiar nad Hronom, despois de namorarse dunha moza local, Maria Kunovská.
Gremlina
A gremlina é unha proteína con función inhibidora que actúa na vía de sinalización do TGF beta.
As mutacións que causaban alteracións na acción deste xene en diferentes animais orixinaban deformidades nas extemidades e formación de membranas interdixitais, o que lembraba o monstro Gremlin, de aí o nome desta proteína.
Estrutura
A gremlina 1, previamente coñecida como Drm, é unha glicoproteína altamente conservada de 20,7 kDa e 184 aminoácidos, que forma parte da familia DAN e é unha proteína de nó de cisteína. A gremlina 1 foi identificada primeiramente en cribados diferenciais como un xene transcricional regulado á baixa en fibroblastos embrionarios de rato transformados por v-mos.
Función
A gremlina 1 (Grem1) coñécese pola súa interacción antagonista coas proteínas morfoxenéticas óseas (BMP) na vía de sinalización do TGF beta. Grem1 inhibe predominantemente BMP2 e BMP4 nas xemas en crecemento das extremidades embrionarias e funciona como parte dun sistema de sinalización con retroalimentación autorregulatorio, que é esencial para o desenvolvemento normal das xemas das extremidades e a formación de dedos. A inhibición das BMPs por Grem1 nas xemas das extremidades permite a regulación á alza transcricional dos ligandos factores de crecemento de fibroblastos (FGFs) 4 e 8 e Sonic hedgehog (SHH), que forman parte do sistema de sinalización que controla a progresión do desenvolvemento das xemas das extremidades. A regulación feita por Grem1 de BMP4 en embrións de rato é tamén esencial para a morfoxénese das ramificacións nos pulmóns e riles.
Cancro
Os datos de micromatrices de tecidos cancerosos e non cancerosos suxire que a Grem1 e outros antagonistas de BMP son importantes para a supervivencia do estroma do cancro e a proliferación nalgúns cancros. A expresión de Grem1 atópase en moitos cancros e pénsase que xoga importantes papeis no cérvix uterino, pulmón, ovario, riles, mama, colon, páncreas e sarcomas. En concreto, o sitio de unión de Grem1 (situado entre os residuos 1 e 67) interacciona coa proteína de unión YWHAH, (cuxo sitio de unión para Grem1 está entre os seus residuos 61 e 80) e considérase unha diana terapéutica e diagnóstica potencial contra cancros humanos. Grem1 tamén xoga un papel dependente de BMP na anxioxénese no endotelio do tecido pulmonar humano, o que implica unha función de Grem1 no desenvolvemento do cancro.
Óso
A deleción de Grem1 en ratos despois do nacemento incrementa a formación de óso e aumenta o volume do óso trabecular, mentres que a súa sobreexpresión causa a inhibición da formación de óso e osteopenia. A deleción condicional dunha copia de Grem1 non produce un fenotipo anormal e a deleción de ambas as copias causa só unha pequena diferenza en fenotipo en ratos machos dun mes de idade, pero esta diferenza non se observa despois dos tres meses de idade. A Grem1 xoga un importante papel na desenvolvemento do óso e unha función menos coñecida posteriormente na idade adulta. A sobreexpresión de Grem1 fai diminuír a diferenciación celular de osteoblastos ou a inhibición da formación de óso e a capacidade de remodelar o óso. Ademais, a sobreexpresión de Grem1 nas xemas das extremidades de rato inhibe a sinalización de BMP, o cal pode levar a unha perda de dedos no embrión, pero tamén á polidactilia. A sobreexpresión de Grem1 en células estromáticas e osteoblásticas, ademais da inhibición de BMP, inhibe a activación da actividade de sinalización de Wnt/β-catenina. A interacción entre Grem1 e a vía de sinalización de Wnt non se comprende totalmente.
Regulación transcricional
Os módulos cis-regulatorios (CRM) regulan cando e onde se transcribe Grem1. Informouse que o CRM actúa tanto como silenciador coma como activador para a transcrición de Grem1 nas xemas das extremidades de rato. Existen outros CRM que regulan a transcrición de Grem1.
Isidoro Bugallal
Isidoro Bugallal Araújo, nado en Ponteareas o 3 de setembro de 1854 e finado en Madrid o 14 de abril de 1914, foi un avogado, político e escritor galego.
Traxectoria
Fillo de José Ramón Bugallal Muñoz e neto do xornalista Isidoro Araújo. Estudou o bacharelato en Pontevedra e licenciouse en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela. En 1883 trasladouse a Madrid e ingresou no corpo de Rexistradores da Propiedade.
Foi deputado provincial, foi elixido deputado a Cortes polo distrito de Ponteareas nas eleccións de 1903, 1905, 1907 e 1910 e polo distrito de Ourense nas eleccións de 1914. Colaborou en Faro de Vigo, La Correspondencia Gallega e El Universo e foi elixido académico correspondente da Real Academia Galega.
miniatura|300px|Placa en Ponteareas. Grazas a súa xenerosidade construíuse o edificio das Escolas Graduadas de Ponteareas, que ocupou o Museo Municipal e agora ocupa o Conservatorio Municipal.
Tommy Gun Records
Tommy Gun Records é unha compañía discográfica independente fundada en Buenos Aires, Arxentina, polo produtor discográfico e realizador artístico Alejandro Taranto, no ano 1991, tras a súa longa traxectoria como axente de bandas como Riff, Los Abuelos De La Nada, GIT, Los Fabulosos Cadillacs ou Los Guarros durante a década dos 80.
O seu catálogo, que se expande xa vinte anos, inclúe a artistas do pau de Massacre, A.N.I.M.A.L., Zumbadores, Nonpalidece, Luciano Jr. (ex-percusionista dos Cadillacs), Los Grillos...
Isidoro Bugallal
Vida persoal
Casou en primeiras nupcias con María Pérez de Castro Martínez, filla de Evaristo Pérez de Castro Brito, e foi pai de Javier Bugallal Pérez de Castro. María faleceu en 1892 e Isidro casou en segundas nupcias con Pilar Marchesi Buhigas (1894); deste matrimonio tivo como fillo ao xornalista José Luis Bugallal Marchesi.
Francisco Javier Ugarte Pagés
Francisco Javier Ugarte Pagés, nado en Barcelona o 24 de febreiro de 1852 e finado en Madrid o 27 de xuño de 1919, foi un avogado e político catalán.
Traxectoria
Membro do Partido Conservador, foi elixido deputado polo distrito do Carballiño nas eleccións de 1891. Nas eleccións de 1896 foi elixido polos distritos do Carballiño e Santiago de Cuba. Nas eleccións de 1898 volveu ser elixido por Santiago de Cuba. Volveu obter o escano polo distrito do Carballiño en todos os procesos electorais celebrados entre 1899 e 1903. En 1903 renunciou ao escano de deputado para ocupar unha praza no Senado ao ser nomeado senador vitalicio.
Foi ministro de Gobernación durante a rexencia de María Cristina de Habsburgo-Lorena entre o 23 de outubro de 1900 e o 6 de marzo de 1901 nun goberno presidido por Azcárraga co que tamén foi ministro de Graza e Xustiza entre o 16 de decembro de 1904 e o 23 de xuño de 1905. Tamén foi Fomento entre o 27 de outubro de 1913 e o 25 de outubro de 1915 nun gabinete presidido por Eduardo Dato.
Alianza de aeroliñas
miniatura|300px|As tres principais alianzas en Europa. Unha alianza de aeroliñas é un acordo na industria da aviación de cooperación entre dúas ou máis aeroliñas co obxectivo de reducir custos, compartir voos e mellorar os seus servizos aos viaxeiros. As alianzas proporcionan así unha ampla rede de conectividade e comodidade para pasaxeiros e cargas internacionais. As tres alianzas máis grandes do mundo son Star Alliance, SkyTeam e Oneworld, formadas por aeroliñas de transporte de pasaxeiros, facilitar aos viaxeiros que fagan conexións de código compartido entre compañías aéreas dentro dos países. Esta marca pode implicar libreas de aeronaves unificadas das aeronaves membros.
En 2015, Star Alliance foi a maior alianza cun 23% do tráfico total programado en quilómetros de pasaxeiros de ingresos (RPK)/millas de pasaxeiros de ingresos (RPM), seguida de SkyTeam cun 20,4% e Oneworld cun 17,8%, deixando un 38,8% para outras aeroliñas. En 2019, por número de pasaxeiros, Star Alliance lideraba 762 millóns, seguida de SkyTeam (630 millóns) e Oneworld (535 millóns).
Guinea Española
miniatura|300px|Situación da Guinea Española. Guinea Española foi unha colonia africana de España xunto co Protectorado Español de Marrocos e o Sáhara Español. Localizada no Golfo da Guinea no que se converteu na nación independente da Guinea Ecuatorial. Esta colonia formouse a partir da Colonia de Río Muni (formada en 1900), a illa de Fernando Poo, a Colonia de Elobei, Annobón e Corisco e outras illas adxacentes. A colonia durou entre 1885 e 1968. Foi reunificada en 1926 converténdose na Guinea Ecuatorial.
Dende a súa creación, a denominada Guinea Española sufriu tres cambios de réxime. Viviu na Monarquía (1926-1931), na República (1931-1936) e na ditadura de Francisco Franco (1939-1968).
Dorothy Hansine Andersen
Dorothy Hansine Andersen, nada en Asheville (Carolina do Norte) o 15 de maio de 1901 e finada en Nova York o 3 de marzo de 1963, foi unha médica estadounidense, especializada en patoloxía, coñecida por ser a primeira persoa que identificou a fibrose quística como unha enfermidade en 1938, así como por crear unha sinxela proba para o seu diagnóstico que continúa a empregarse. Tamén dedicou parte da súa vida ao estudo das enfermidades por almacenamento de glucóxeno e as malformacións do corazón, recollendo espécimes de corazóns con defectos cardíacos conxénitos para o seu estudo, esta experiencia permitiulle colaborar na creación dun programa de adestramento en cirurxía cardíaca para diversos hospitais.
A Aldea, Cerdeira, As Neves
A Aldea é un lugar da parroquia de Cerdeira, no concello pontevedrés das Neves, na comarca do Condado. Segundo os datos do Instituto Galego de Estatística do ano 2008 ten 24 habitantes (11 homes e 13 mulleres).
Dorothy Hansine Andersen
Nacemento e educación
Naceu en 1901 en Asheville, Carolina do Norte, nos Estados Unidos. O seu pai, Hans Peter Andersen, era de orixe dinamarquesa, e a súa nai, Mary Louise Mason, era de Nova Inglaterra. Cando apenas contaba con trece anos de idade morreu o seu pai, polo que decidiron mudarse ao estado de Vermont. Dorothy encargouse de atender a súa nai discapacitada ata a súa morte en 1920.
Realizou os seus estudos en Mount Holyoke College onde obtivo un B.A. en 1922, posteriormente obtivo o seu título de medicina na Universidade Johns Hopkins en 1926. Ao rematar os seus estudos realizou un internado no Departamento de Cirurxía do Strong Memorial Hospital en Rochester, Nova York, e deu clases na Universidade de Rochester. Dorothy estaba interesada en especializarse en cirurxía, mais foille negado o acceso á residencia por ser muller. Decidiu entón aceptar un posto no Departamento de Patoloxía do Colexio de Médicos e Cirurxiáns da Universidade de Columbia en 1929.
Carreira
En 1930 recibiu o nomeamento de profesora de patoloxía na Universidade de Columbia. Mentres estaba na universidade dedicou parte do seu tempo á investigación das funcións endócrinas e reprodutivas da muller e obtivo un doutoramento en ciencias médicas en 1935. Ese ano recibiu o cargo de patóloga asistente no Babies Hospital do Columbia-Presbyterian Medical Center. Entre as funcións de Andersen incluíase realizar autopsias, e como estaba moi interesada nas malformacións cardíacas comezou a recoller os corazóns dos nenos que nacían con estes defectos. Foi tamén nese hospital onde entrou en contacto co caso dun neno que presentara un cadro de enfermidade celíaca (enfermidade causada por intolerancia ao glute), e que durante a autopsia notou unha lesión no páncreas. Tras unha extensa investigación descubriu unha entidade distintiva, non recoñecida previamente, que chamou fibrose quística.
A mediados dos anos 1940, os primeiros especialistas que tentaban levar a cabo cirurxía a corazón aberto buscaron a súa axuda, tanto polo amplo coñecemento que tiña en cardioloxía infantil, como pola súa colección de espécimes con defectos cardíacos. Coa súa experiencia, Andersen colaborou na creación dun programa de adestramento para cirurxía cardíaca en diversos hospitais. En 1958, recibiu o nomeamento como xefa de patoloxía no Columbia-Presbyterian Hospital e como profesora de patoloxía no Colexio de Médicos e Cirurxiáns da Universidade de Columbia. Dedicou os seus últimos anos, xunto ao seu equipo de investigación, a realizar numerosos estudos que a levaron a crear unha proba diagnóstica simple para a fibrose quística.
Vida privada
Andersen foi a miúdo criticada polo seu estilo de vida e intereses "pouco femininos", incluíndo o senderismo, o piragüismo e a carpintería. Non obstante, era apreciada como profesora e defendida polos que apoiaban o seu talento e contribucións ao campo da medicina. Tiña unha personalidade introvertida e era unha arraigada fumadora. Isto levouna finalmente a desenvolver un cancro de pulmón e á súa morte en 1963, á idade de 62 anos.
Legado e recoñecementos
As contribucións de Dorothy Andersen á medicina permitíronlle alcanzar o recoñecemento. A proba diagnóstica que ideou para a fibrose quística nos seus últimos anos de vida continúa a ser utilizada. Foi membro honoraria da Academia Estadounidense de Pediatría e presidenta honorario da National Cystic Fibrosis Research Foundation. Recibiu diversos premios polo seu traballo, entre os que se inclúen o premio Elizabeth Blackwell en 1954 e a Medalla por Servizos Distinguidos do Columbia-Presbyterian Medical Center en 1963, concedida a título póstumo. Polo seu traballo científico foi introducida no National Women's Hall of Fame en 2002.
Deidades do mar da mitoloxía grega
Debido a que o mar foi un factor importante ó longo da historia grega, unha gran cantidade do pensamento moral, cosmolóxico e mitopoético envolve as súas divindades.
Alto Alentejo (subrexión)
Alto Alentejo. Localización do Alto Alentejo Alto Alentejo é unha subrexión estatística portuguesa que forma parte da Rexión do Alentejo. Dende 2009 correspóndese por completo co Distrito de Portalegre. Limita ao norte coas subrexións de Pinhal Interior Sul e Beira Interior Sul, ao leste co Estado español, ao sur coa subrexión do Alentejo Central, e ao oeste coas de Lezíria do Tejo e Médio Tejo. Tem unha superficie de 6.230 km² e unha poboación estimada de 118.352 habitantes (2011 ).
Concellos
Comprende 15 concellos:
Cuestión de Olivenza - Olivença
Olivenza (en portugués Olivença), municipio pertencente de facto á comunidade autónoma española de Estremadura, é reivindicada por Portugal dende o século XIX, polo cal existe unha corrente de opinión que considera que Olivenza é un concello portugués do Alto Alentejo.
Kersti Kaljulaid
miniatura|Kersti Kaljulaid (2021) Kersti Kaljulaid nada en Tartu o 30 de decembro de 1969, é unha política estoniana e a quinta presidenta de Estonia, no cargo dende o 10 de outubro de 2016. É a primeira muller xefa do estado de Estonia dende que o país declarou a súa independencia en 1918, así como o presidente máis novo da súa historia, con 46 anos no momento da súa elección.
Kaljulaid serviu como representante de Estonia no Tribunal de Contas Europeo dende o ano 2004 até o 2016. Despois de varias roldas sen éxito eleccións presidenciais de 2016, Kaljulaid foi presentada como un "candidata sorpresa", e o 30 de setembro de 2016 foi nomeada pola maioría dos partidos parlamentarios como candidata conxunta para Presidenta de Estonia, e como candidata única para esa rolda. Kaljulaid foi votada como Presidenta de Estonia o 3 de outubro de 2016, con 81 votos a prol e 17 abstencións.
Volta a Turquía 2016
A 52ª edición da Volta a Turquía disputouse entre o día 24 de abril e o 1 de maio de 2016. Disputouse en oito tiradas: 7 onduladas e 1 de alta montaña. A carreira comezou en Istambul e rematou na cidade de Selçuk despois dun percorrido de 1.265,7 quilómetros.
A vitoria foi para o portugués do Caja Rural João Gonçalves que logrou o liderado na segunda contra o reloxo. O segundo posto foi para o seu compañeiro David Arroyo, mentres que terceiro o casaco Nikita Stalnov.
Nas clasificacións secundarias, Manuel Belletti venceu na clasificación por puntos, Przemysław Niemiec gañou na clasificación da montaña, Lluís Mas foi o mellor na clasificación de Belezas Turcas e o Caja Rural proclamouse o mellor equipo.
Equipos
Na carreira participaron 15 conxuntos. Deses 15: 2 eran UCI World Teams, 8 da categoría Profesional Continental e 5 Continentais.
Clasificación xeral
A seguinte táboa amosa as dez primeiras posicións da clasificación xeral tralo remate da carreira:
Marcos Teira
Marcos Román Teira Fernández, nado na Pobra do Caramiñal en 1967, é un guitarrista galego.
Traxectoria
Ten tocado con Rodrigo Romaní, Xosé Manuel Budiño, Leilía, e Uxía. Gravou varios discos de música folk, rock, jazz e flamenco, sendo este último a súa mellor forma de expresión. Punta de Cabio é o seu primeiro traballo discográfico como solista. Foi membro do grupo compostelán Psicofónica de Conxo e comparte Marful co proxecto Narf.
En 2019 foi galardoado co Premio Martín Códax da Música na categoría Músicas do mundo, polo seu proxecto NÓs.
Substitución conservadora
Unha substitución conservadora ou mutación conservadora é unha mutación que causa que se substitúa un aminoácido nunha proteína por outro aminoácido que ten propiedades bioquímicas similares (por exemplo en carga, hidrofobicidade, tamaño).
Inversamente, unha substitución radical é a que causa unha substitución dun aminoácido por outro que ten propiedades fisicoquímicas diferentes.
Descrición
miniatura|595px|Un [[aliñamento de secuencias múltiples producido por ClustalO de cinco proteínas histona H1 de mamíferos. As secuencias son dos aminoácidos dos residuos 120-180 de proteínas indicados con abreviaturas dunha letra. Os residuos que están conservados en todas as secuencias están salientados en gris. Baixo cada sitio (posición) do aliñamento de secuencias das proteínas hai unha clave que indica os sitios conservados (*), sitios con substitucións conservadoras, sitios con substitucións semiconservadoras (.), e sitios con substitucións non conservadoras . ]]
Hai 20 aminoácidos que aparecen normalmente de forma natural nas proteínas e algúns deles teñen características similares. Por exemplo, a leucina e a isoleucina son ambas alifáticas, ramificadas e hidrófobas. De xeito similar, o ácido aspártico e o ácido glutámico son ambos residuos pequenos e con carga negativa.
Aínda que hai moitas maneiras de clasificar os aminoácidos, clasifícanse a miúdo en seis clases principais baseándose nas súas estruturas e as características químicas xerais das súas cadeas laterais (grupos R).
As distancias fisicoquímicas pretenden cuantificar as diferenzas intraclase e interclase entre os aminoácidos baseándose en propiedades medibles e moitas desas medidas foron propostas na literatura. Debido á súa simplicidade dúas das medidas máis utilizadas son as de Grantham (1974) e Miyata et al (1979). Unha substitución conservadora é, por tanto, un intercambio entre dous aminoácidos separados por unha distancia fisicoquímica pequena. Inversamente, unha substitución radical é un intercambio entre dous aminoácidos separados por unha gran distancia fisicoquímica.
Impacto na función
As substitucións conservadoras en proteínas adoitan ter un efecto pequeno sobre a función comparadas coas substitucións non conservadoras. O efecto reducido das substitucións conservadoras sobre a función pode tamén observarse na aparición de diferentes substitucións na natureza. As substitucións non conservadoras entre proteínas é moito máis probable que sexan eliminadas pola selección natural debido aos seus efectos prexudiciais.
Kadoma
Kadoma (門真市, かどまし, Kadoma-shi) é un concello xaponés da prefectura de Osaca. Está situado no centro-norte da prefectura, na zona norte da provincia histórica de Kawachi, ó centro da rexión de Kinki, no centro-oeste da illa de Honshu. Ten 12,28 km² de superficie e unha poboación de 128.717 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 10.480 hab./km².
O concello de Kadoma limita cos concellos de Osaca, Moriguchi, Neyagawa e Daitō.
Pluto (Disney)
Pluto é un can de debuxos animados creado pola compañía Walt Disney en 1930 coma mascota de Mickey Mouse. É un animal non antropomórfico, a diferenza do resto de personaxes do grupo, incluíndo ao Goofy, outro can que é amigo do dono do Pluto. Pluto salienta polo seu sentido do humor e polas liortas nas que mete ás veces á súa cuadrilla de amigos, así como pola súa lealtade. O seu nome vén do planeta Plutón, descoberto cando Norman Ferguson traballaba no personaxe (outrora chamado Rover).
Apareceu primeiro coma secundario mais a súa popularidade, especialmente entre o público cativo, fixo que protagonizase cada vez máis escenas e incluso capítulos propios(dende 1932). Vaise tamén espallar o seu círculo a partir dunha serie centrada nel (1937), con amigos, amores propios (a mascota da Minnie Mouse e unha cadeliña que representa o animal de boa raza) e antagonistas, coma os esquíos de Chip e Chop ou un bulldog que lle disputa a súa namorada.
A Fraga, Cortiñán, Bergondo
A Fraga é un lugar da parroquia de Cortiñán no concello coruñés de Bergondo na comarca da Coruña. Tiña 220 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 105 eran homes e 115 eran mulleres.
Dani Bellón
Daniel Bellón García, nado en Ferrol o 5 de xaneiro de 1985, é un gaiteiro e saxofonista galego.
Pokémon Sword e Shield: The Crown Tundra
Pokémon Sword e Shield: The Crown Tundra (en ポケットモンスター ソード・シールド 冠の雪原, Poketto Monsutā Sōdo Shīrudo: Kanmuri no Setsugen) é o segundo dos dous packs de expansión descargables en Pokémon Sword e Shield Expansion Pass para os videoxogos de rol de 2019 Pokémon Sword e Shield en Nintendo Switch. Foi desenvolvido por Game Freak e publicado por The Pokémon Company e Nintendo para a consola Nintendo Switch. Distribuíuse internacionalmente o 22 de outubro de 2020. É o sucedor do outro pack, titulado The Isle of Armor (lanzado o 17 de xuño de 2020). O paquete físico Pokémon Sword and Shield Expansion Pass foi lanzado o 6 de novembro de 2020.
Dani Bellón
Conta cunha intensa carreira musical, tanto en solitario como con diversos grupos, traballos polos que gañou numerosos premios, entre eles o Trofeo Macallan (2003), o Concurso Constantino Bellón (2001, 2005 e 2006) ou o Concurso Avelino Cachafeiro (2002, 2004, 2005 e 2006). Dende 2005 forma, xunto con Diego Maceiras, o dúo BellónMaceiras. Tamén xunto a Maceiras puxo a andar en 2010 a Escola de Música BellónMaceiras en Fene, onde imparte clase.
Pokémon Sword e Shield: The Crown Tundra
O engadido do Expansion Pass substituíu a necesidade dunha terceira versión ou secuela de Sword e Shield. Esta expansión está ambientada na área nevada coñecida como Crown Tundra, baseada en Escocia, na rexión de Sword e Shield coñecida como Galar. O xogador controla o protagonista durante a súa viaxe a través da tundra, o fogar de Pokémon lendarios novos e vellos dos xogos anteriores.
Dani Bellón
Traxectoria
Tamén en 2005 iniciou un novo proxecto musical xunto a Diego Maceiras, o dúo BellónMaceiras, unindo gaita e acordeón. O dúo gañou o VII Certame Folk de Radio Obradoiro, e, xunto a Álex Blanco foron os vencedores no Proxecto Runas do Festival Internacional do Mundo Celta de Ortigueira de 2006, o que lles deu a posibilidade de actuar no escenario principal o ano seguinte. Foron un dos grupos da delegación galega no Festival Intercéltico de Lorient de 2006. En decembro de 2006 publicaron o seu primeiro disco co título Unión das Terras. Realizaron numerosas actuacións como presentación do disco, tanto en Galicia como en España (Madrid, Barcelona, Málaga) e Europa (Andorra, Suíza), e incluso en Nova York.
En 2007 incorporaron tres novos membros, Juan "Cabe", Miguel Lamas e Juan Tinaquero, para formar BellónMaceiras Quinteto, grupo co que publicaron en 2010 o disco FolkFusión. En 2010 Bellón fundou en Fene xunto a José Maceiras a súa propia escola de música, co nome de Escola de Música BellónMaceiras, alcanzando ao pouco tempo os 100 alumnos.
No ano 2016 publicouse o segundo álbum do dúo BellónMaceiras, titulado Ten. Constou de 10 temas e contou con varias colaboracións, entre elas as da organista rusa María Moiséeva ou o violinista galés Oliver Wilson-Dickson.
Rienzi
Rienzi, der Letzte der Tribunen (en galego Rienzi, o último dos tribunos) é unha ópera en 5 actos con música de Richard Wagner e libreto en alemán do propio compositor, baseado na novela homónima de Edward Bulwer-Lytton. A ópera foi composta entre xullo de 1838 e novembro de 1840, aínda que a súa estrea non se levou a cabo ata o 20 de outubro de 1842, cando se representou na Hofoper de Dresden baixo a batuta de Carl Gottlieb Reissiger.
Gravacións
As gravacións da ópera completa, así como as súas representacións son raras, aínda que a abertura pode atoparse con facilidade en programas de radio e CDs recompilatorios. Nas gravacións da obra son comúns os cortes significativos. Rienzi foi rexistrada en DVD no 2010 nunha produción dirixida por Philipp Stölzl, e interpretada pola Deutsch Oper Berlin, con Torsten Kerl no papel principal.
Algunhas gravacións destacadas son:
Entre as gravacións da abertura destacan:
Recolección de lixo
En informática, recolección de lixo (garbage collection ou GC en inglés) é unha forma de xestión de memoria automática. O recolector de lixo tenta recuperar lixo, ou memoria ocupada por obxectos que non se utilizarán de novo na aplicación. A recolección de lixo inventouna o científico da computación John McCarthy ó redor de 1959 para o problema da xestión de memoria manual na súa linguaxe de programación Lisp.