cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Parque eólico experimental Sotavento
O parque eólico experimental Sotavento é un parque eólico propiedade da Fundación Sotavento Galicia, situado na Serra da Loba a 10 km ao sur das Pontes de García Rodríguez, entre os concellos de Xermade (provincia de Lugo) e Monfero (provincia da Coruña), a unha altitude de 600–700 m.
Funcións
miniatura|Demostración práctica.
O parque de Sotavento ten a súa orixe en 1997 como parque eólico experimental, ten como obxectivo a difusión e experimentación de tecnoloxías eólicas e enerxéticas.
Función educativa
Dende 2002 Sotavento e as súas instalacións son exposicións educativas permanentes. Hai visitas guiadas de estudantes e persoas interesadas en coñecer as enerxías alternativas.
En 2005 iniciouse un proxecto con Gas Natural e a Consellería de Innovación, Industria e Comercio da Xunta de Galicia para a obtención de hidróxeno construíndo no parque unha planta experimental de obtención de hidróxeno a partir da electricidade eólica.
En 2009 iniciou un proxecto de vivenda de máxima eficiencia enerxética construíndo unha vivenda unifamiliar duns 200 m² no propio parque de Sotavento onde se poden ver en funcionamento as tecnoloxías dispoñibles.
En decembro de 2012 o parque acadou as 200.000 visitas nos 10 anos que leva en funcionamento.
Lingua chickasaw
A lingua chickasaw (Chikashshanompa) é unha lingua da familia muskogee tradicionalmente falada polo pobo nativo americano chickasaw, do sueste dos Estados Unidos. É unha lingua aglutinante estreitamente relacionada, mais non completamente intelixible, co choctaw. É falada por só 75 membros da tribo chickasaw, residentes no sueste de Oklahoma, e todos eles teñen máis de 55 anos.
Rexurdir da lingua
O programa de revitalización da lingua chickasaw, creado no 2007, emprega os alfabetos de Munro-Willmond e Humes alphabets. Debido a que o chickasaw é unha lingua falada, "non hai xeito correcto ou incorrecto de deletrear o chickasaw." Chickasaw ten actualmente programas de aprendizaxe individualizados, de comunidades, e de autoestudo.
A aplicación "Chickasaw Language Basic" está dispoñible en iPhone, iPad, e outros dispositivos iOS.
Olegario Sotelo Blanco
Olegario Sotelo Blanco, nado en Quintela (Mazaira, Castro Caldelas) o 8 de setembro de 1945, é un empresario, editor e escritor galego.
Traxectoria
Logo de marchar a Barcelona a principios dos anos sesenta e traballar en múltiples oficios, dedicouse ao sector inmobiliario. Paralelamente á actividade industrial, creou Sotelo Blanco Edicións e a Editorial Ronsel (1993), que publica en lingua castelá. Presidiu o Centro Galego de Barcelona. En 2005 volveu a Galicia.
Como escritor interesouse polo mundo rural galego e os problemas sociais, políticos e psicolóxicos derivados da emigración.
Jane's Addiction
Jane's Addiction é unha banda de rock alternativo estadounidense fundada en 1985 nos Ánxeles (California). A súa formación orixinal contaba con Perry Farrell (voces), Dave Navarro (guitarra), Eric Avery (baixo) e Stephen Perkins (batería). Despois de separarse no ano 1991, reuníase por un pequeno período de tempo en 1997 e tamén no 2001; ámbalas dúas sen Avery. No 2008 xuntáronse os catro e realizaron unha xira mundial. Despos da mesma Avery deixou a banda a principios do 2010 cando a banda comezou a gravar material novo.
Jane's Addiction foi unha das primeiras bandas de rock alternativo aparecidas a comezos dos 90 en gañar a atención dos grandes medios e en acadar o éxito comercial nos Estados Unidos. A súa primeira xira de despedida puxo en marcha o festival Lollapalooza, un escaparate do rock alternativo. Como resultado, Jane's Addiction converteuse nunha icona do que Farrell chamou a "Alternative Nation". O grupo foi colocado no posto 35 da lista da VH1 dos "100 mellores artistas de hard rock".
Formación e Jane's Addiction
Jane’s Addiction formouse en California tras a disolución da anterior banda do vocalista Perry Farrell, Psi-Com. A mediados de 1985 Farrell estaba buscando un novo baixista para Psi-Com e coñeceu a Eric Avery. Comezaron a practicar xuntos tendo como gustos comúns a Joy Division e The Velvet Underground, aínda que Avery nunca chegaría a integrarse totalmente no vello grupo de Farrell.
O seu novo proxecto chamaríase "Jane's Addiction" na honra da compañeira de piso do vocalista, Jane Bainter, que era a musa do grupo. Pola súa primeira encarnación pasarían catro guitarristas por Jane's Addiction, e contou con Matt Chaikin, antigo membro de Kommunity FK, na batería. Dende o principio, a música de Jane’s Addiction caracterizouse por ser extremadamente enérxica e orixinal. Basicamente, era un hard rock con toques de punk rock, funk, folk e rap.
Despois de que Chaikin fallase a varios ensaios, Farrell comezu a buscar un novo batería. A irmá máis nova de Avery, Rebecca, suxeriu ao seu mozo Stephen Perkins. Avery non estaa seguro debido aos seus gustos musicais distintos, pero finalmente cedeu. Despois de que Perkins fose contratado, este e Rebecca prometeron levar ao seu amigo Dave Navarro, que tocaba a guitarra. Polas recomendacións de Perkins a banda fíxolle unha audición e finalmente contratouno. miniatura|Perry Farrell actuando coa banda en 2012 Jane's Addiction converteuse nunha sensación na escena de clubs dos Ánxeles, principalmente por tocar nun local chamado Scream, e chamou a atención de varios selos discográficos. Aínda que o grupo decidiu asinar con Warner Bros. Records, insistiu en lanzar primeiro o seu álbum de estrea a través do selo independente Triple X Records. En xaneiro de 1987 o grupo gravou Jane's Addiction durante unha actuación no Roxy Theatre, cun custe de 4 000 dólares. Antes do lanzamento do disco Jane's Addiction foi abreconcertos do grupo británico Love and Rockets durante unha xira de dous meses a finais de 1987. Tamén a finais de 1987 a banda foi abreconcertos de Peter Murphy, antigo vocalista de Bauhaus, no Fender's Ballroom en Long Beach.
Nothing's Shocking
Perry, que nacera co nome de Perry Bernstein, mudou o seu nome para Perry Farrel, debido á semellanza deste coa palabra inglesa "Peripheral". Polémico, innovador, carismático e orixinal, Perry sempre se dixo seguidor da "Provocative and Alternative Art". Escribía letras estrañas (adoraba escribir sobre prostitutas, como en "Jane Says" e "Whores" (reza a lenda que o nome da banda é unha homenaxe a unha prostituta que el coñecía), belas e poéticas, como "Ocean Size", "Slow Divers" e "Summertime Rolls", polémicas e irónicas, "Been Caught Stealing" e "Ain’t No Right", e ata enigmáticas, "Three Days" e "Kettle Whistle" . Adoraba polemizar, usaba roupas como mínimo estrañas, non só nos directos, senón tamén fóra deles, e certa vez chegou a dar un concerto completamente espido. Fóra de Jane’s Addiction, Perry tamén é o gran responsable do festival Lollapalooza, que acontece anualmente. Despois do fin da banda, formou en 1992 Porno for Pyros, co batería Stephen Perkins.
Despois de que Eric, Dave e Perry coñecéranse e formaran a banda, Stephen Perkins uniuse a eles. Comezaron facendo pequenas presentacións en bares e pequenos clubs. Deses directos, saíu o primeiro disco da banda, en 1987, titulado Jane's Addiction. Nese disco, xa se atopan varias pezas como "Jane Says", "Pigs In Zen" (nos álbums posteriores hai versións diferentes desas dúas cancións), "Whores" e unha versión de "Sympathy For The Devil", dos Rolling Stones.
Ritual de lo Habitual e primeira separación
Outra canción que axudou a facer a Jane’s Addiction máis popular fóra dos círculos alternativos foi "Been Caught Stealing", que formaba parte do setlist do terceiro álbum da banda, titulado Ritual de lo Habitual. Ese disco foi lanzado en 1990, e ao final da súa xira de divulgación, no verán de 1991, a banda separouse. Nesa xira, Jane’s Addiction foi a cabeza de cartel do Lollapalooza, festival concibido e organizado por Perry, e que tiña como outras atraccións a Nine Inch Nails (Trent Reznor é amigo de Perry Farrel), Living Colour e Body Count. Nese álbum temos outras excelentes cancións, como "Stop", "Ain’t No Right" e a magnífica "Three Days".
Despois da separación, Perry ocupouse da produción anual do Lollapalooza, e máis tarde formou Porno For Pyros co Stephen Perkins; Dave Navarro asumiu a guitarra de Red Hot Chili Peppers e Eric Avery xuntouse a Polar Bear.
En 1997, a banda decidiu reunirse novamente para unha xira titulada "I-Its M-My Party Tour" e o lanzamento dun novo álbum. No lugar de Eric Avery, que non participou da reunión, foi convocado Flea, compañeiro de Navarro en Red Hot Chili Peppers. O álbum lanzado recibiu o título de "Kettle Whistle", e posúe versións en vivo dos seus maiores éxitos, á parte de demos e 4 cancións inéditas. Nesa pequena xira, a banda tivo máis público e éxito que en calquera outra xira anterior.
Despois diso, a banda separouse, pero reuniuse novamente en outubro de 2001 para algúns directos no Canadá e nos Estados Unidos, nunha nova xira conmemorativa. Dos membros orixinais, só Perry Farrel e Stephen Perkins participaron desa nova reunión. En 2001, Perry Farrel e Dave Navarro lanzan os seus primeiros discos en solitario: "Song Yet to be Sung" e "Trust No One", respectivamente.
En 2002 Jane's Addiction plantéxouse un novo disco. Con Dave Navarro de volta e Chris Chaney como novo baixista, a banda volveu ao estudio ao lado do produtor Bob Ezrin. O resultado foi editado no 2003 baixo o nome de Strays e a banda realizou unha extensa xira mundial para promocionalo. Nese mesmo ano Perry Farrel organizou unha nova edición do festival Lollapalooza, que reuniu a bandas como A Perfect Circle, Jane's Addiction, Audioslave e Queens of the Stone Age entre outras. O grupo separaríase novamente a finais de ano tras cancelar varias datas da xira.
Aínda que os detalles sobre a separación son escasos, Navarro afirmou na súa páxina web en xuño de 2004 que as razóns foran esencialmente as mesmas que na separación de 1991. Perkins despois dixo, "Sempre nos separamos se non é real. Realmente non podemos finxilo… Podemos gañar un millón de dólares por tres meses de xira pero odiaríamosnos os uns aos outros, o que non é bo. Incluso coa nostalxia, non paga a pena se non soa ou se ve ben. Unha das cousas que ten Jane's é que nunca fomos bos finxindo".
O 19 de setembro do ano 2006 publicouse o álbum de grandes éxitos Up from the Catacombs - The Best of Jane's Addiction.
Regreso de Eric Avery
Jane's Addiction actuou no primeiro NME Awards USA celebrado, o día 23 de abril de 2008, coa grupo composto por Perry Farrell, Dave Navarro, Eric Avery e Stephen Perkins. Este foi o primeiro concerto co baixista Eric Avery dende 1991, tendo lugar despois do seu discurso de aceptación do "Godlike Genius Award". Tras isto a formación orixinal realizou o seu primeiro concerto completo en 17 anos nos Ánxeles o 23 de outubro dese ano en La Cita Bar. O 11 de abril de 2009 celebrouse unha festa de aniversario para Perry que incluíu a membros de Jane's Addiction e Porno for Pyros no mesmo escenario; a festa foi alcumada Perrypalooza.
Nese tempo apareceron fotos de Farrell, Navarro, Avery e Perkins, tomadas por Trent Reznor, na páxina oficial de Nine Inch Nails, levando á especulacións de que Reznor podería estar axudando na gravación de novo material de Jane's Addiction. "Fixo todo o posible tanto como produtor como psicanalista", dixo Farrell nunha reportaxe de Billboard sobre as tensións entre el e Avery. "Foi moi respectuoso, intentando apartarse do camiño e non sobreproducir. Desexaría honestamente que producise un pouquiño máis, pero volveuse un pouco tímido despois de vernos estoupar no estudio. Converteuse no árbitro durante un día e despois dese día penso que rematou". Porén, Reznor posteriormente anunciou que Jane's Addiction acompañaría a Nine Inch Nails na súa xira do verán de 2009, que comezou o 8 de maio en West Palm Beach, Florida.
Para acompañar a xira editáronse de xeito gratuíto na súa web novas versións dos temas "Trip Away" e "Whores". Farrell explicou: "Para que flúa un pouco de xugo creativo entramos no estudio durante unhas dúas semanas. Tiñabamos a idea de regravar dous temas, porque nunca se fixeran oficialmente en estudio. E divertímonos compoñendo algunhas cousas novas. Un feixe delas están case rematadas, aínda que non están listas. Pero non hai presa de sacar nada neste momento". Navarro escribiu: "Queremos darlle aos nosos oíntes algo para celebrar a xira e 'Whores' foi sempre unha das cancións que definíu dende o principio a Jane's".
En xullo de 2009 Jane's Addiction foi programada para tocar no festival Splendour in the Grass en Australia, pero un problema de saúde cancelou a actuación a última hora. Music Feeds informou que unha infección nun brazo, probablemente do batería Stephen Perkins, foi a causa da cancelación. Toda a parte australiana da xira da banda de 2009 tivo que ser cancelada, aínda que o grupo tocaría no ano seguinte no Splendour in the Grass.
José Pintos Quinteiro
Traxectoria
Chofer. Era un dos principais dirixentes do PSOE pontevedrés, e foi elixido vicepresidente da agrupación socialista en xuño de 1936. Ao producirse o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 tivo unha participación destacada no Comité para a defensa da República organizado no goberno civil e, xunto cos compañeiros Manolo Amoedo, Valeriano Riobó, os irmáns Martínez Vázquez, e outros, tomou parte nas requisas de autos e armas ordenadas polas autoridades. Logo da saída á rúa dos militares refuxiouse no barrio da Moureira, nunha casa na rúa de Xan Guillerme propiedade de Benito Lago Currás. A policía rexistrou a casa en varias ocasións sen resultado. O 25 de agosto Pintos escapou cara San Xurxo de Sacos nun taxi propiedade do veciño do Marco Andrés Vázquez. Foi detido no seu domicilio en San Xurxo de Sacos ás 21 horas do día 26 por dous gardas civís e un cívico de Cerdedo-Cotobade. Foi asasinado en Pontevedra o 27 de agosto de 1936 e a súa morte foi rexistrada como causada por ferida de arma de fogo no cranio. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas e foi condenado ao pago de 150 pesetas en 1940.
Vida persoal
Casou con Dolores Fontanes Bugallo.
Nikola Mirotić
Nikola Mirotić (en cirílico: Никола Миротић), nado en Titogrado (Montenegro, daquela pertencente á RFS Iugoslavia) o 11 de febreiro de 1991, é un xogador montenegrino de baloncesto profesional que xoga no Olimpia Milano da Lega Basket Serie A.
Traxectoria
Mirotić comezou a súa carreira coma profesional no Real Madrid da Liga ACB. En 2011, asinou unha extensión de contrato por 5 anos co Real Madrid.
O 23 de xuño de 2011, Mirotić foi seleccionado na 23ª posición do Draft da NBA de 2011 polos Houston Rockets. Os seus dereitos foron traspasados aos Minnesota Timberwolves, e despois foron traspasados outra vez aos Chicago Bulls.
O 13 de xullo de 2014, anunciou a súa incorporación ós Chicago Bulls para a tempada 2014-15. O 18 de xullo de 2014, asinou oficialmente o seu contrato de tres anos cos Bulls.
O 1 de febreiro de 2018, Mirotić foi traspasado xunto a unha elección da segunda rolda do Draft de 2018 ós New Orleans Pelicans, a cambio de Ömer Aşık, Tony Allen, Jameer Nelson, unha elección da primeira rolda do Draft de 2018, e a opción de intercambiar eleccións de segunda rolda do Draft de 2021 cos Pelicans. Dous días máis tarde fixo o seu debut cos Pelicans, facendo 18 puntos na derrota por 118-107 contra os Minnesota Timberwolves.
O 7 de febreiro de 2019, Mirotić foi traspasado ós Milwaukee Bucks nun traspaso entre tres equipos que tamén mandou a Thon Maker ós Detroit Pistons, e a Jason Smith, Stanley Johnson e catro futuras eleccións da segunda rolda do Draft ós New Orleans Pelicans.
O 6 de xullo de 2019 fíxose oficial a súa fichaxe polo FC Barcelona da Liga ACB.
Polígono industrial de Iñás
O polígono industrial de Iñás é unha zona industrial e de uso terciario-mixto situado na parroquia de Iñás, no concello de Oleiros.
Historia e descrición
A idea de construír un polígono nesta zona xa figuraba nos plans urbanísticos do Concello en 1984. Foi inaugurado en 2010 cunha superficie total de 396.916 metros cadrados. A crise económica da década de 2010 ten afectado negativamente ao progreso desta área comercial e industrial.
BC Budivelnyk
O Basketball Club Budivelnyk (en ucraíno: Баскетбольний клуб Будівельник, romanizado: Basketbol'nij klub Budivelnyk) é un equipo de baloncesto profesional da cidade de Kíiv, capital de Ucraína. Actualmente milita na Ukrajina Super-Liha, a máxima categoría do baloncesto ucraíno.
Historia
Fundado coa súa estrutura actual en 1962, o Budivelnyk foi un dos principais clubs da Liga Soviética de baloncesto. Formouse a partir doutro equipo da cidade de Kíiv, o SKIF, que fora fundado orixinalmente en 1945 como o equipo da Sociedade Deportiva Sindical Republicana Avanhard baixo o patrocinio da empresa construtora local Kyivmiskbud-4. Desde a época soviética o club xoga os seus partidos como local no Kyivskyi Palats Sportu, pavillón con capacidade para 7.000 espectadores. O equipo gañou o Liga Soviética en 1989, e a Liga Ucraína nove veces. O nome do equipo significa "construtor" en ucraíno, sendo ás veces alcumado "Konstruktor" (construtor) e "Stroitel" (do ruso: "construtor").
Palmarés
Liga da Unión Soviética
Copa da Unión Soviética
Liga de Ucraína
Copa de Ucraína
Límite superior e límite inferior
dereita|miniatura|300px|Unha ilustración representando o límite superior e o límite inferior. A sucesión xn está denotada nunha liña de puntos azul. As dúas curvas vermellas aproxímanse ao límite superior e límite inferior de xn, que se amosan como liñas a trazos vermellas, continuas á dereita. O límite superior é o máis grande dos dous, e o límite inferior o máis pequeno. Os límites superior e inferior só coinciden cando a secuencia é converxente (i.e., cando o límite é común). En matemática defínese límite superior e límite inferior dunha sucesión (xn) como o maior e menor límite converxente das subsucesións de (xn). Analogamente a este, o límite superior e límite inferior para funcións reais defínese do mesmo xeito. O límite superior e o límite inferior son un substituto parcial para o límite, se é que este non existe.
Definición formal
ou tamén como
e denótase como ou como. Analogamente defínese.
Estas definicións son útiles nun conxunto parcialmente ordenado nun sentido cuantitativo, e proporcionan que o supremo e o ínfimo existan. Nunha rede reticular completa sempre existen estes valores, polo que nese caso, cada sucesión ten un límite inferior e límite superior asociado.
Se existe o límite inferior e o límite superior dunha sucesión (x_n), entón cúmprese que
Propiedades
Sexan e  sucesións de números reais, entón cúmprense as seguintes afirmacións:
Límites superior e inferior dunha sucesión de conxuntos
Se E_n\, é unha sucesión de conxuntos, entón defínese:
Dito dun xeito formal:
Cúmprese sempre que. Cando estes conxuntos coinciden, dicimos que o límite existe:
Reino visigodo
miniatura|Reino visigodo cara o 500
O reino visigodo (en gótico: Gutþiuda Þiudinassus) foi unha entidade política que xurdiu no ano 419 tras asinar a paz os visigodos cos romanos que foi concluída cun foedus co rei Walia e o seu establecemento dese pobo bárbaro no territorio da Aquitania secunda con capital en Tolosa.
O rei Eurico (466-484) rompeu o foedus tras a desaparición da familia imperial e agrandou o territorio lanzando unha ofensiva sobre Hispania e sobre a Galia con notable éxito. No ano 475 selou a paz co emperador de Oriente Xulio Nepote e Eurico foi recoñecido como rei dun amplo reino entre o Loira e Xibraltar.
No ano 507 perdeu boa parte do seu territorio ultrapirenaico conquistado por Clodoveo, tras anos de presións sobre o episcopado católico para que traizoase ao seu rei que era ariano, os visigodos só conservaron Septimania e unha parte da Provenza fóra da Península Ibérica e a capital acabou trasladándose oficialmente a Toledo no 554, entrementres o reino visigodo atravesou un período caótico ata a chegada de Leovixildo ao poder. No ano 585 os visigodos conquistan o Reino de Gallaecia e pouco despois con Recaredo convértense ao catolicismo arrenegando do arianismo, no 624 os visigodos toman as posesións bizantinas da Bética, finalmente no ano 711 desapareceu como entidade independente coa entrada dos musulmáns na península.
O Quinteiro, Borraxeiros, Agolada
O Quinteiro é un lugar da parroquia de Borraxeiros, no concello pontevedrés de Agolada, na comarca do Deza. Segundo o INE, no 2008 tiña 47 habitantes (23 homes e 24 mulleres), o que supón unha diminución de 23 habitantes con respecto ao ano 2000.
Hedrosa
O topónimo galego Hedrosa pode referirse a:
Reggie Jackson
Reginald Shon "Reggie" Jackson, nado o 16 de abril de 1990 en Pordenone, é un xogador estadounidense de baloncesto profesional que xoga nos Denver Nuggets da National Basketball Association (NBA).
Traxectoria profesional
Jackson foi elixido na 24ª posición do Draft da NBA de 2011 polos Oklahoma City Thunder. Na súa primeira tempada na NBA, tan só xogou 11.1 minutos por partido en 45 encontros, sendo o terceiro base por detrás de Russell Westbrook e Eric Maynor. Anotou algo máis de tres puntos por partido, pero as súas porcentaxes foron moi baixas, un 32% en tiros de campo, e un 21% en triplas. Nos playoffs de 2012, onde os Thunder perderon nas Finais da NBA contra os Miami Heat por 4-1, Jackson non participou en ningún dos 20 partidos.
O 19 de febreiro de 2015, Jackson foi traspasado ós Detroit Pistons nun traspaso entre os Thunder, os Pistons e os Utah Jazz.
O 20 de febreiro de 2020, Jackson asinou cos Los Angeles Clippers.
Ao límite
Ao límite (en Edge of Darkness) é un filme británico-estadounidense dirixido por Martin Campbell que foi estreado no 2010. Está baseado na serie de televisión da BBC Edge of Darkness. É o primeiro filme no que sae Gibson dende Signs (2002). Estreouse en galego na TVG o 16 de agosto de 2013.
Sinopse
Thomas Craven (Mel Gibson) é un veterano investigador do departamento de policía de Boston cuxa filla de 24 anos, Emma (Bojana Novakovic), é asasinada. Ela era unha activista política que aparentemente tiña unha vida secreta. Trala tráxica perda, Thomas decide implicarse na investigación e descobre o sistema corrupto que acabou coa vida da persoa que máis quería.
Marilyn Chambers
Marilyn Chambers, nada en Providence (Rhode Island) o 22 de abril de 1952 e finada nos Ánxeles o 12 de abril do 2009, foi unha modelo e actriz porno estadounidense famosa internacionalmente por protagonizar o filme porno de 1972 Behind the Green Door.
Traxectoria
Chambers desfilou nalgúns actos e obtivo un pequeno papel no filme The Owl and the Pussycat (1970), que protagonizaba Barbra Streisand; onde empregou o alcume "Evelyn Lang". Logo trasladouse aos Ánxeles para traballar, mais non obtén ningún papel, excepto para unha película, Together (1971), na que apareceu núa. Abandonaría Os Ánxeles e iríase a San Francisco, onde ocupou varios postos de traballo, currando, por exemplo, de bailadora.
A súa filla encontrouna morta na súa casa.
Châteauneuf-d'Ille-et-Vilaine
Châteauneuf-d'Ille-et-Vilaine (en Kastell-Noez) é unha comuna francesa do departamento de Ille e Vilaine, na Bretaña.
Historia de Turquía
A República de Turquía foi o sucesor do Imperio Otomán tras o seu derrubamento, a moderna Turquía fundouna Mustafa Kemal Atatürk en 1923. A derrota na primeira guerra mundial supuxo a perda, en virtude do Tratado de Sèvres (1920), de Siria, Palestina, Mesopotamia e Arabia, co cal Turquía quedou circunscrita ás súas fronteiras actuais. A concesión de Esmirna a Grecia por 5 anos fixo que os nacionalistas turcos, encabezados por Atatürk, encabezasen unha guerra na que lograron expulsar aos gregos e como resultado de acordo ao Tratado de Lausana.
Atatürk converteuse así no construtor de Turquía e liderou un proceso de transformacións encamiñadas a facer deste país un Estado moderno, permanecendo á fronte da Presidencia da República ata a súa morte, en 1938.
Revolución kemalista
miniatura|150px|[[Mustafa Kemal Atatürk primeiro presidente da actual Turquía]] A historia moderna de Turquía iníciase co establecemento da república o 29 de outubro de 1923, con Mustafa Kemal Atatürk como o seu primeiro presidente. O 3 de marzo de 1924, a Asemblea Nacional aboliu o ministerio da Sagrada Lei, todas as escolas foron pasaron a estar baixo supervisión do Ministerio de Educación e unha nova constitución foi aprobada o 20 de abril de 1924. Durante os próximos 10 anos, houbo un proceso continuo de occidentalización secular, dirixido por Mustafa Kemal e Turquía transformouse nun Estado secular en 1928 mediante un gran conxunto de cambios substanciais: mudanza do alfabeto árabe polo latino (24 de maio de 1928), favorecemento do léxico turcófono fronte a aquel de orixe persa e árabe, nun intento de buscar unha lingua nacional máis pura nas súas orixes. Introduciuse un novo código civil, inspirado no suízo. Instaurouse o código do vestido, prohibindo o fez, un chapeu musulmán tradicional, e o veo nas mulleres. Exhortouse que a poboación turca adoptase apelidos en substitución do nome único de tradición árabe. Mustafa Kemal en persoa adoptou o nome Atatürk (Pai dos turcos). Os imáns pasaron a ser designados oficial polo goberno. Ademais recoñeceuse o dereito da muller a elixir e ser elixida e proclamouse o domingo como día de descanso, aboliuse a poligamia, substituiuse o calendario árabe polo calendario gregoriano e estableceuse Ancara como capital do país.
Partido único
Logo da fundación do Partido Republicano Liberal por Fethi Okyar este encabezou unha rebelión apoiada por fundamentalistas relixiosos e as desordes estendéronse a continuación, sobre todo no territorio oriental. O partido liberal foi disolto o 17 de novembro de 1930 e de facto estableceuse un réxime de partido únicon, o Partido Republicano Popular (Cumhuriyet Halk Partisi), fundado por Atatürk.
O sucesor de Atatürk logo da súa morte o 10 de novembro de 1938 foi Ismet Inönü. Cando todos os seus veciños occidentais estaban baixo a ocupación alemá ou italiana durante a segunda guerra mundial, Turquía asinou un tratado de paz con Alemaña e oficialmente permaneceu neutral. En 1945 Turquía incorporouse ás Nacións Unidas, e en febreiro de 1945 declarou a guerra contra Alemaña e o Xapón. Isto foi en parte simbólico, xa que o exército turco non entrou en batalla. Turquía foi admitida na Organización do Tratado do Atlántico Norte (OTAN) en 1952.
Entre a democracia e o autoritarismo
Debido á crecente presión e influencia de intelectuais liberais e grupos relixiosos instaurouse un réxime multipartidista, nas eleccións de 1950 resultou vencedor o Partido Demócrata (Demokrat Parti) de Adnan Menderes. O goberno foi moi popular ao principio, suavizando as restricións fronte ao islam e presidindo unha economía en auxe. Durante a segunda metade da década, con todo, a economía entrou en crise e o goberno introduciu leis de censura. A alta inflación e unha débeda masiva danou a reputación do executivo demócrata. Ante esta situación o exército deu un golpe de estado o 27 de maio de 1960 o xeneral Cemal Gürsel destituíu ao presidente Celal Bayar e ao primeiro ministro Adnan Menderes, quen foi executado. O exército devolveu o país a mans control civil no outubro de 1961.
O sistema político que xurdiu como consecuencia do golpe de 1960 estaba fracturado, producindo unha serie de coalicións de goberno inestables no parlamento, que alternaban entre o Partido do Camiño Verdadeiro (Doğru Yol Partisi) de Süleyman Demirel por unha banda e o Partido Republicano Popular de Ismet Inönü e Bulent Ecevit polo outro. Un novo golpe de estado foi organizado en 1971, aboliuse un parlamento xa de seu fracturado durante o executivo de Demirel. Durante a coalición do primeiro ministro Ecevit co Partido de Salvación Nacional (Milli Selamet Partisi-MSP) de tendencia relixiosa, Turquía efectuou unha operación militar en Chipre en 1974 co fin de intervir na crise producida por un golpe de estado que tiña como intención unificar a illa con Grecia e que estaba causando graves problemas á minoría turca da illa, creando un conflito que ata o día de hoxe aínda non foi resolvido. A escena política fragmentada e unha pobre economía conduciu á violencia entre grupos nacionalistas paramilitares, os Bozkurtlar (Lobos Grises) fomentados polo Partido do Movemento Nacional (Milliyetçi Hareket Partisi-MHP) e os comunistas nas rúas das cidades. Un parlamento paralizado e un gran número de vítimas destes tráxicos sucesos desembocaron noutro golpe de estado en 1980. Tras un período de dous anos, os militares devolveron o goberno a mans civís, prohibido o regreso á política de Demirel, Ecevit, ademais de varios políticos turcos.
Tras retirarse da política o presidente Kenan Evren (líder do golpe de 1980 que accedeu ao cargo tal e como fixo no seu día Atatürk, abandonando a súa condición de xeneral do exército turco), Özal foi elixido presidente, deixando o parlamento en mans de Yildirim Akbulut, e logo, en 1991, a cargo de Mesut Yilmaz. Yilmaz redobrou o perfil económico de Turquía e renovou a súa orientación cara a Europa. Da ruína do sistema político anterior xurdiu unha forma de goberno monopartidista dominada polo Partido da Patria Nai (Anavatan Partisi) de Turgut Özal, que combinou un programa económico global xunto con valores sociais conservadores. Con Özal, a economía rexurdiu, e na década dos 90, cidades como Gaziantep (unha pequena capital de provincia) pasaron a ser verdadeiros centros neurálxicos da economía turca.
Pero a inestabilidade política, e o Partido da Nai Patria fíxose cada vez máis corrupto. Turgut Özal morreu dun ataque cardíaco en 1993 e Demirel Suleyman foi elixido presidente. As eleccións 1995 conduciron a unha coalición de goberno efémera entre o Partido da Nai Patria de Yilmaz e o Partido do Camiño Verdadeiro, agora con Tansu Ciller como líder. Ciller entón deu un xiro e aliouse co Partido do Benestar (Refah-Yol Partisi RP), encabezado por Necmettin Erbakan, antigo líder do Partido de Salvación Nacional, permitindo a Erbakan entrar no executivo principal. En 1998, nun pseudo-golpe de estado, os militares como garantes do laicismo instaurado na República turca por Atatürk, xulgaron perigosas para a natureza secular de Turquía a política de apoio do goberno de Erbakan a certos asuntos relixiosos, enviandolle un ultimato solicitando que dimitise, o que fixo. A partir dese momento, o Partido do Benestar de Erbakan quedou prohibido. Un novo goberno formouse coa coalición do Partido da Nai Patria e o Partido da Esquerda Democrática (Demokratik Sol Partisi, DSP) de Ecevit apoiado á súa vez polo Partido Republicano do Pobo (Cumhuriyet Halk Partisi CHP), liderado por Deniz Baykal. Durante este goberno, Abdullah Öcalan, líder do PKK, foi capturado en Kenya, procesado por traizón á patria e condenado á morte, pero a súa pena foi revogada e desde entón o caso segue no Tribunal Europeo dos Dereitos Humanos.
O DSP gañou amplamente nas eleccións 1999. O segundo lugar foi para o nacionalista Partido do Movemento Nacional. Estes dous partidos, xunto ao Partido da Nai Patria de Yilmaz formaron goberno, procedendo á reforma económica, instituíndo a lexislación de dereitos humanos, e levando a Turquía máis preto da Unión Europea. Unha serie de crises económicas conduciu a novas eleccións en 2002, gañando o Partido do Desenvolvemento e a Xustiza, islamista moderado e conservador, do actual presidente turco e antigo alcalde de Istambul Recep Tayyip Erdoğan que logrou iniciar o proceso de adhesión á Unión Europea o pasado 3 de outubro de 2005.
Como complemento á apreciación do tipo de política levada no segundo decenio do século XXI, o acceso a Wikipedia estivo prohibido en Turquía dende mediados de 2017 ata comezos de 2020 por cuestións políticas.
La Región (A Coruña)
La Región foi un periódico editado na Coruña entre 1890 e 1891.
Historia e características
Diario liberal que apareceu en 1890. Estivo dirixido por Ricardo Acevedo Fullós até a súa morte o 30 de novembro 1890.
O Freixo, Vilalonga, Sanxenxo
O Freixo é un lugar da parroquia de Vilalonga do concello de Sanxenxo (Pontevedra). Segundo o IGE, tiña 114 habitantes en 2016 (58 mulleres e 56 homes), practicamente a mesma poboación que tiña en 2009, cando eran 115 veciños, e mantendo o aumento respecto ó ano 2004, cando tiña 79 habitantes.
Hedroso
O topónimo galego Hedroso pode referirse a:
Endrit Krasniqi
Endrit Reshit Krasniqi, nado o 26 de outubro de 1994 en Suva Reka, é un futbolista profesional de Kosovo, con nacionalidade tamén albanesa.
Traxectoria
Nacido en Suva Reka, Kosovo, é un dianteiro centro, aínda que tamén pode xogar polas bandas, criado no KF Malisheva e posteriormente no KF 2 Korriku de Pristina. Durante a celebración dun torneo internacional en Albania foi descuberto por José Carlos García Durán quen avisou a Josep Maria Fusté, un dos "culpables" da chegada de Lionel Messi ao FC Barcelona, que deu a conformidade para que pasase a formar parte do FC Barcelona. Por iso o xogador é chamado ás veces pola prensa como "o novo Messi dos Balcáns".
Internacional coas categorías inferiores da, Fusté púxose en contacto co representante de xogadores José María Minguella, coñecido ex-representante de xogadores e ex-directivo do FC Barcelona, quen o recomendou ao adestrador do Club Deportivo Lugo Quique Setién. Tralo visto e prace do director deportivo dos albivermellos, Carlos Mouriz, pasou a formar parte dos adestramentos do Lugo para posteriormente asinar un contrato de longa duración que o une ao club galego durante dúas tempadas e media até 2015. Fala inglés, alemán e albanés. Ás veces figura erroneamente o seu nome nos medios como Krasniqi Endurit. Tras un tempo no club non consegue xogar ningún partido oficial, xogando tan só algún amigábel, saíndo finalmente do club.
Hórreos
O topónimo galego Hórreos pode referirse a:
Reboredo, Borraxeiros, Agolada
Reboredo é un lugar da parroquia de Borraxeiros, no concello pontevedrés de Agolada, na comarca do Deza. Segundo o INE, no 2008 tiña 10 habitantes (6 homes e 4 mulleres), o que supón unha diminución de 1 habitante con respecto ao ano 2000.
Sarangui bulsichak
Sarangui bulsichak (en 사랑의 불시착) é unha serie de televisión surcoreana de 2019 protagonizada por Kim Soo-hyun, Seo Ye-ji, Oh Jung-se e Park Kyu-young. Foi estreada en tvN o 14 de decembro de 2019.
Diario de la Marina
miniatura|
Historia e características
Diario de la Marina apareceu o 16 de setembro de 1832 co nome El Noticioso y Lucero (produto da fusión dos diarios El Noticioso, fundado o 12 de decembro de 1813; e El Lucero, fundado en 1830) fundado por Nicolás Rivero. Adoptou o nome Diario de la Marina o 1 de abril de 1844. A partir de 1857 pasou a ser propiedade dunha sociedade integrada por industriais da illa. Mantívose en circulación diaria durante máis de cen anos gañando o cualificativo de "El decano de la prensa cubana". Está considerado como un dos rotativos máis influentes de Cuba entre 1902 e 1959. miniatura|O edificio de Dario de la Marina en 2009. Os seus directores foron: Isidoro Araújo de Lira (fundador), Dionisio Alcalá Galeano, José Ruiz de León, Fernando Fragoso, Luciano Pérez Acevedo, Nicolás Rivero Muñiz, José Ignacio Rivero Alonso (Pepín), e José Ignacio Rivero (Pepinillo), neto de Ignacio Rivero.
Lagarei, Vilalonga, Sanxenxo
Lagarei é un lugar da parroquia de Vilalonga do concello de Sanxenxo (Pontevedra). Segundo o IGE, tiña 82 habitantes en 2016 (42 mulleres e 40 homes), o que representa un marcado descenso respecto ós anos 2009, cando tiña 110 veciños, e 2004, cando eran 112.
Diario de la Marina
Historia e características
Na década dos anos 20 ampliou as súas páxinas coa inclusión dun suplemento literario, considerado o de maior transcendencia durante a República. O suplemento literario estivo dirixido por José Antonio Fernández de Castro e incluíu humorismo, cine, anuncios clasificados e folletíns. O suplemento foi un dos voceiros do vangardismo en Cuba e acolleu destacadas plumas das letras da illa e doutras latitudes como: Martí Casanovas, Raúl Roa, Enrique de la Osa, José Lezama Lima, Rafael Suárez Solís, Alejo Carpentier, Andrés Núñez Olano, Gastón Baquero, Manuel Navarro Luna, Luis Felipe Rodríguez, Ramiro Guerra, Pedro Henríquez Ureña, Miguel Ángel Asturias, Enrique Gómez Carrillo, Jorge Luis Borges e José Carlos Mariátegui, entre outros.
Como publicación monárquica, durante a época colonial apoiou a política española. E segundo o xornal Juventud Rebelde, apoiou a ditadura de Fulgencio Batista, e publicou informacións falsas contra os revolucionarios que atacaron o Cuartel Moncada en 1953.
Publicou a súa última edición o 12 de maio de 1960. Posteriormente continuou a súa publicación como un semanario editado en Miami ata 1961, logo do fracaso da invasión de Baía de Cochinos.
La Pola, Ḷḷena
250px|miniatura|Vista da vila miniatura|dereita|250px|Mapa parroquial de Ḷḷena. La Pola (en castelán: Pola de Lena) é a parroquia máis grande do concello de Ḷḷena, no Principado de Asturias, e unha vila da devandita parroquia. A vila é a capital do concello de Ḷḷena. Segundo o INE en 2014 tiña cunha poboación é de 8682 habitantes, polo que é duodécima poboación de Asturias.
A vila foi fundada en 1266 por Afonso X o Sabio, como lugar de paso entre Oviedo e León, e na actualidade posúe, grazas ás súas boas comunicacións con outros núcleos de poboación asturianos, un claro carácter de cidade residencial.
Buffalo
ademais, moitos cursos fluviais reciben o nome de río Buffalo.
Moitos xefes indios nativos de América do Norte, especialmente das tribos dos ojibwa, síux e cheyenne, levaban o apelativo de Buffalo.
A Reboreda
O topónimo A Reboreda pode referirse a dous lugares de Galicia:
RAF
O acrónimo RAF pode referirse a:
Sen ser acrónimo, pode referirse a:
Apsar abkhazo
O apsar (en abkhazo: аҧсар, āpsār) é unha moeda emitida polo Banco de Abkhazia. Aínda que ten a consideración legal de moeda de curso legal no país, xunto co rublo ruso, que é a unidade monetaria de facto, as moedas emitidas entre 2008 e 2020 e o único billete emitido en 2018 están destinados exclusivamente ao coleccionismo e o investimento, e as súas tiraxes son moi limitadas. O Banco de Abkhazia propuxo en 2015 a extensión do seu uso como moeda circulante en Abkhazia, paralelamente ao rublo ruso.
A denominación provén dos Apsars, unha tribo mencionada nas Crónicas Xeorxianas que habitou a rexión na Idade Media e á que se lle atribúe ser o antecedente do actual pobo abkhazo.
Moedas
O 26 de novembro de 2008, o Banco de Abkhazia emitiu por primeira vez unha serie de moedas conmemorativas, en prata e en ouro, co gallo da celebración dos 15 anos da vitoria na guerra de 1992-1993. A partir desa data sucedéronse as emisións, con diferentes valores faciais, organizadas en series como a "Guerra de 1992-1993", "Personalidades abkhazas" ou "Monumentos históricos de Abkhazia".
Todas estas moedas están cuñadas nas dúas filiais da corporación pública centralizada rusa Goznak: a Casa da Moeda de Moscova e a Casa da Moeda de San Petersburgo.
2016
Campionato Mundial de Fútbol de ConIFA
Billetes
A lei de 2008 que autorizaba a emisión de moedas conmemorativas foi actualizada pola nova Lei do 3 de agosto de 2018, que prevé tamén a emisión de billetes conmemorativos en Abkhazia con valor facial en Apsars.
En virtude desta lei, o 29 de setembro de 2018, o Banco Nacional da República de Abkhazia emitiu o seu primeiro billete de 500 apsars, en conmemoración do 25º aniversario da vitoria na guerra de 1992-1993 e do seu primeiro presidente: Vladislav Ardzinba. Imprimíronse 10.000 billetes, aínda que non chegaron a entrar en circulación efectiva.
Galería de imaxes da comarca de Santiago
miniatura|dereita|250px|Comarca de Santiago
A comarca de Santiago comprende os concellos de Ames, Boqueixón, Brión, Santiago de Compostela, Teo, Val do Dubra e Vedra.
Ameal
Un ameal, é un bosque formado principalmente por amieiros, normalmente un bosque de ribeira ou pantanoso (brañas).
Co topónimo Ameal podemos referirnos a:
Johannes Rau
Johannes Rau, nado en Wuppertal o 16 de xaneiro de 1931 e finado en Berlín o 27 de xaneiro de 2006, foi un xornalista e político alemán, presidente de Alemaña entre 1999 e 2004.
Rob Gronkowski
Robert Paxton Gronkowski, alcumado Gronk, nado o 14 de maio de 1989 en Amherst, Nova York, é un xogador profesional estadounidense de fútbol americano que xoga na posición de tight end para os New England Patriots da National Football League (NFL). Formado na Universidade de Arizona, onde gañou múltiples galardóns, foi elixido no Draft da NFL de 2010 no posto número 42 polos Patriots.
No ano 2011, Gronkowski conseguiu o récord de máis touchdows logrados por un tight end nunha soa temporada con 17 de recepción (18 en total), así como o récord de iardas de pase percorridas nunha soa temporada por un tight end con 1.327. Esa temporada, converteuse no primeiro xogador da súa posición en liderar a competición en touchdowns de recepción. De feito, fixo 65 touchdowns de recepción durante as súas primeiras seis temporadas, habendo tan só dous tight ends na historia da NFL que fixeron máis durante toda a súa carreira.
Mad Max alén da cúpula do trono
Mad Max alén da cúpula do trono (en Mad Max Beyond Thunderdome) é un filme australiano dirixido por George Miller e George Ogilvie que foi estreado en 1985. É o terceiro filme da saga de Mad Max, e a historia ten lugar quince anos despois dos acontecementos do filme anterior. Estreouse en galego na TVG o 22 de decembro de 2001.
Sinopse
Trala catástrofe nuclear, Mad Max cruza un deserto onde lle rouban a súa caravana de camelos. Chega a unha cidade onde lle propoñen cambiarllos en troques de que ataque ó tirano da cidade subterránea, un anano que fabrica gas metano con excrementos de porco.
Alborada (Pontevedra)
'Alborada. Publicación literaria' foi unha revista editada en Pontevedra en 1922, integramente en lingua galega, mesmo a publicidade.
Historia e características
Apareceu en maio de 1922 e foi unha publicación literaria mensual en galego. Foi fundada por Xoán Vidal Martínez e Luís Amado Carballo, sendo dirixida por Modesto Bará Álvarez con Marcos Cabanillas como redactor-xefe.
Foi reeditada en facsímile en 1990 por Sotelo Blanco Edicións, con presentación de Xosé Filgueira Valverde.
Círculo de Viena
miniatura|220px|dereita|[[Moritz Schlick foi o fundador do Círculo de Viena]] O Círculo de Viena (Wiener Kreis en alemán) foi un movemento científico e filosófico formado por Moritz Schlick en Viena, Austria, no ano 1922 e disolto definitivamente en 1936. Este movemento, co nome orixinal de Círculo de Viena para a concepción científica do mundo, ocúpase principalmente da lóxica da ciencia, considerando a filosofía como unha disciplina encargada de distinguir entre o que é ciencia e o que non, e da elaboración dunha linguaxe común a todas as ciencias.
Historia
Os membros do círculo de Viena publicaron en 1929 o seu manifesto programático, nun opúsculo titulado A visión científica do mundo.
Propuxeron utilizar un linguaxe común que debía ser elaborado pola filosofía, baseándose na linguaxe da física, por ser esta a disciplina científica de maiores avances e a que practicaban profesionalmente moitos dos membros do círculo. Para o Círculo de Viena a filosofía ten a acepción dunha disciplina máis ben ligada a lóxica e o empirismo inglés, que define o relevante dos enunciados. A publicación en 1922 de Ludwig Wittgenstein da súa Tractatus Logico-Philosophicus que influíu no traballo do Círculo e reafirmou posicións previas en canto a tratar a ciencia como un conxunto de proposicións con sentido e relevantes.
O proxecto do Círculo de Viena comezou a difundirse a partir dos traballos da revista Erkenntnis dirixida por Rudolf Carnap, na cal se publicaron os principais achegues deste movemento. Karl Popper fixo unha presentación da súa obra A lóxica da investigación científica que influíu en forma importante no Círculo. Aínda que se identificou con certas premisas que están en falsacionismo, nunca se considerou ou asociou posteriormente co Círculo sendo un crítico do seu positivismo.
O círculo de Viena disolverase produto da presión política e ascenso do nacionalsocialismo en Austria. En 1936 Moritz Schlick sería asasinado por un estudante Nazi, Johann Nelböck, situación xustificada pola prensa alemá da época. Tras estes acontecementos, a maior parte dos membros do círculo de Viena escaparon a outros países (principalmente a Estados Unidos) onde seguirán desenvolvendo a súa filosofía: o positivismo lóxico, pero xa non como un círculo, senón de maneira diseminada.
En 1939 Rudolf Carnap, Otto Neurath e Charles Morris publican a Enciclopedia Internacional da Ciencia Unificada. Aínda que o empirismo lóxico seguiu desenvolvéndose por un tempo, este volume é considerado como o último traballo realizado polo Círculo de Viena.
Filosofía
O positivismo e o empirismo lóxico ou neoempirismo non precisaban distinción algunha, pois dispuñan de criterios obxectivos cos que poder responder: os principios de verificación e de confirmación respectivamente. Con todo, axiña que como se identifica o coñecemento co coñecemento probado ou confirmado, en certo grao xorde o escollo de ter que xustificar o inductivismo como doutrina legitimadora das inferencias. Deste escollo ven libres as concepcións instrumentalistas, que basean a aceptabilidad en criterios utilitaristas.
Le Châtellier, Ille e Vilaine
Le Châtellier (en Kasteller, en galó: Le Chastelier) é unha comuna francesa do departamento de Ille e Vilaine, na Bretaña.
O Reboredo
O topónimo O Reboredo pode referirse a varios lugares de Galicia:
La Pola Llaviana
250px|miniatura|Casa da vila La Pola Llaviana (en castelán e cooficialmente: Pola de Laviana) é a parroquia máis poboada do concello de Llaviana, en Asturias, e un lugar da devandita parroquia, situada no val do Nalón.
O lugar de La Pola Llaviana é a capital do concello, está situado a unha altitude de 290 m e atópase unha distancia de 33 km de Oviedo, a capital do Principado.